Κοπεγχάγη

Ετυμολογία

Στο όνομα της πόλης αντανακλάται η προέλευση της ως τόπου εμπορίου και λιμάνι. Το αρχικό όνομα, από το οποίο προέρχεται και το σύγχρονο δανέζικο όνομα, ήταν Køpmannæhafn, που σημαίνει «λιμάνι των εμπόρων», συχνά δε απλώς Hafn ή Havn. Το χημικό στοιχείο άφνιο ονομάστηκε προς τιμήν της Κοπεγχάγης, της οποίας το λατινικό όνομα είναι Hafnia. Το γένος βακτηρίων Hafnia ονομάστηκε επίσης προς τιμήν της Κοπεγχάγης το 1954 από τον Vagn Møller του Statens Serum Institut.

Πρώιμη Ιστορία

Αν και τα παλαιότερα ιστορικά στοιχεία για την Κοπεγχάγη προέρχονται από τα τέλη του 12ου αιώνα, πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες στα πλαίσια εργασιών στο μετρό της πόλης, αποκάλυψαν τα κατάλοιπα μεγάλης εμπορικής έπαυλης κοντά στο σημερινό Κόνγκενς Νίτορ (Kongens Nytorv) της εποχής του 1020. Ανασκαφές στην Πίλερστρέντε (Pilestræde ) οδήγησαν στην ανακάλυψη ενός πηγαδιού το οποίο χρονολογείται στα τέλη του 12ου αιώνα ενώ κατάλοιπα παλαιάς εκκλησίας και τάφων που χρονολογούνται στον 11ο αιώνα βρέθηκαν κοντά στο σημείο που το Στρόγκετ (Strøget) συναντά την πλατεία Δημαρχείου (Rådhuspladsen). Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν ότι η αρχή της Κοπεγχάγης πάει πίσω τουλάχιστον ως τον 11 αιώνα, ενώ η ανακάλυψη λίθινων εργαλείων στην περιοχή αποτελεί στοιχείο κατοίκησης της από την λίθινη εποχή. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η πόλη χρονολογείται στα τέλη της εποχής των Βίκινγκ, και πιθανότατα ιδρύθηκε από τον Σβεν Τβέσκεγ. Το φυσικό λιμάνι και η καλή ποσότητα ρέγγας φαίνεται ότι προσήλκυαν ψαράδες και έμπορους στην περιοχή σε εποχιακή βάση από τον 11ο αιώνα και πιο μόνιμα τον 13ο αιώνα. Οι πρώτες κατοικίες πιθανότατα βρίσκονταν γύρω από το Γκάμελ Στραντ (κατά λέξη «παλαιά ακτή») από τον 11ο αιώνα ή και νωρίτερα.
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά για την πόλη είναι από τον 12ο αιώνα, όταν ο Saxo Grammaticus στο έργο του Gesta Danorum αναφέρθηκε σε αυτή ως Portus Mercatorum, το οποίο σημαίνει Λιμένας των Εμπόρων ή στη Δανική γλώσσαδανέζικη γλώσσα της εποχής Købmannahavn. Παραδοσιακά η ίδρυση της Κοπεγχάγης χρονολογείται στην κατασκευή ενός μετρίου οχυρού στο μικρό νησί του Σλότσχολμεν το 1167 από τον επίσκοπο Άμπσαλον εκεί που σήμερα βρίσκεται το παλάτι Κρίστιανσμποργκ. Το οχυρό κατασκευάστηκε εξαιτίας των επιθέσεων Βενδών πειρατών που λυμαίνονταν τις ακτές κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα. Οι πολεμίστρες και η τάφρος είχαν ολοκληρωθεί και το 1177 χτίσηκε η Εκκλησία του Αγίου Κλήμεντος. Οι επιθέσεις των γερμανών συνεχίστηκαν, και όταν το αρχικό οχυρό καταστράφηκε από τους επιδρομείς, κατασκευάστηκε στη θέση του ο κάστρο της Κοπεγχάγης.

Μεσαίωνας

Το 1186, σε μία επιστολή του Πάπα Ουρβανού του Γ' δηλώνεται ότι το κάστρο του Hafn (Κοπεγχάγη) και η τριγύρω γη μαζί με την κωμόπολη του Hafn δίνονται στον Αρχιεπίσκοπο του Ροσκίλντε, Άμπσαλομ, από τον βασιλιά Βάλντερμαρ Α'. Μετά τον θάνατο του Άμπσαλομ, η ιδιοκτησία περιήλθε στην επισκοπή του Ροσκίλντε. Περίπου το 1200, χτίστηκε σε υψηλότερο σημείο στα βορειοανατολικά, η εκκλησία της Παναγίας, γύρω από την οποία άρχισε να επεκτείνεται η πόλη.
Η πόλη άρχισε να γίνεται σημαντικό κέντρο, δεχόταν όμως και τις συνεχείς επιθέσεις της Χανσεατικής Ένωσης. Καθώς η αλιεία ανθούσε στην Κοπεγχάγη, και ιδίως το εμπόριο ρέγγας, η πόλη άρχισε να επεκτείνεται προς τα βόρεια του Σλότσχολμεν. Το 1254 έλαβε χάρτα, ως πόλη υπό τον Επίσκοπο Γιάκομπ Έρλαντσεν, ο οποίος υποστηρίχθηκε από τους ντόπιους ιχθυέμπορους στη διαμάχη του με τον βασιλιά, δίνοντάς τους ειδικά προνόμια. Στα μέσα της δεκαετίας του 1330 εκδόθηκε η πρώτη αποτίμηση γης της πόλης.
Με την εγκαθίδρυση της Ένωσης του Κάλμαρ (1397–1523) μεταξύ Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας, γύρω στο 1416, η Κοπεγχάγη είχε ήδη καθιερωθεί ως πρωτεύουσα της Δανίας, όταν ο Ερρίκος της Πομερανίας μετακίνησε την έδρα του στο Κάστρο της Κοπεγχάγης. Το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης εγκαινιάστηκε την 1 Ιουνίου του 1479 από τον Βασιλιά Χριστιανό Α΄, κατόπιν έγκρισης από τον Πάπα Σίξτο τον Δ'. Ο θρησκευτικός ρόλος του πανεπιστημίου στην κοινωνία της Δανίας αναγκάστηκε να αλλάξει κατά τη διάρκεια της Θρησκευτικής Μεταρρύθμισης στα τέλη της δεκαετίας του 1530.

16ος και 17ος αιώνας

Σε διαμάχες πριν την δανέζικη Μεταρρύθμιση του 1536, η πόλη η οποία ήταν πιστή στον Χριστιανό Β΄ πολιορκήθηκε επιτυχώς το 1523 από τις δυνάμεις του Φρειδερίκου Α΄, ο οποίος υποστήριξε τον Λουθηρανισμό. Έπειτα, οι αμυντικές υποδομές της Κοπεγχάγης ενισχύθηκαν με σειρά από πύργους κατά μήκος των τειχών της πόλης. Μετά από εκτεταμένη πολιορκία από τον Ιούλιο του 1535 έως τον Ιούλιο του 1536 κατά την οποία η πόλη υποστήριξε τη συμμαχία του Χριστιανού Β΄ με το Μάλμε και το Λίμπεκ, αναγκάστηκε τελικά να παραδοθεί στον Χριστιανό Γ΄. Κατά το δεύτερο μισό του αιώνα, η πόλη άνθησε από το αυξημένο εμπόριο κατά μήκος της Βαλτικής υποστηριζόμενη και από την ολλανδική ναυτιλία. Ο Κρίστοφερ Βάλκενντορφ, υψηλόβαθμος κρατικός αξιωματούχος, υποστήριξε τα συμφέροντα της πόλης και συνέβαλε στην ανάπτυξή της.
Κατά τη διάρκεια της Βασιλείας του Χριστιανού Δ΄, μεταξύ 1588 και 1648, η Κοπεγχάγη αναπτύχθηκε δραματικά ως πόλη. Με πρωτοβουλία του, στις αρχές του 17ου αιώνα, ολοκληρώθηκαν δύο σημαντικά κτίρια στο Σλότσχολμεν: Το Τόιχους (Tøjhuset) και το Μπόρσεν (Børsen), χρηματιστήριο. Για την ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου, ιδρύθηκε το 1616 η Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών. Στα ανατολικά της πόλης ο βασιλιάς, εμπνευσμένος από την ολλανδική χωροταξία και σχεδιασμό, ανέπτυξε το Κρίστιανσχαβν με τα κανάλια και τους προμαχώνες του. Αρχικά προορίζονταν για οχυρωμένο εμπορικό κέντρο όμως τελικώς έγινε τμήμα της Κοπεγχάγης. Ο Χριστιανός Δ΄ είναι επίσης υπεύθυνος για μια σειρά από φιλόδοξα οικοδομικά έργα, όπως το Ρόσενμποργκ Σλοτ (Rosenborg Slot) και το Ρούντεταρν (Rundetårn). Το 1658-1659, η πόλη πολιορκήθηκε από τους Σουηδούς υπό τον Κάρολο Ι΄ και απέκρουσε επιτυχώς μία μεγάλη επίθεση.
Μέχρι το 1661, η Κοπεγχάγη είχε εδραιώσει της θέση της ως πρωτεύουσα της Δανίας και της Νορβηγίας. Όλα τα κύρια ιδρύματα βρίσκονταν πλέον εκεί, όπως και ο στόλος καθώς και το μεγαλύτερο τμήμα του στρατού. Η άμυνα της πόλης ενισχύθηκε περαιτέρω με την ολοκλήρωση του φρουρίου (Kastellet) το 1664 και την επέκταση του Κρίστιανσχαβνς Βολντ με τις οχυρώσεις του το 1692, με αποτέλεσμα τη δημιουργία νέας βάσης για το στόλο στο Νίχολμ.

18ος αιώνας

Το 1711 η πανώλη μείωσε τον πληθυσμό της Κοπεγχάγης που τότε ήταν 65.000 κατά ένα τρίτο. Επιπλέον η πόλη πλήγηκε από δύο μεγάλες πυρκαγιές στις οποίες καταστράφηκε μεγάλο μέρος των υποδομών της. Η πυρκαγιά του 1728 ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία της πόλης. Ξεκίνησε στις 20 Οκτωβρίου και συνέχισε να καίει μέχρι το πρωί της 23 Οκτωβρίου, καταστρέφοντας περίπου το 28% της πόλης, αφήνοντας το 20% του πληθυσμού άστεγο. Τουλάχιστον το 47% του μεσαιωνικού τμήματος της πόλης καταστράφηκε ολοσχερώς. Αυτή η πυρκαγιά μαζί με αυτήν του 1795, είναι η αιτία που στην σύγχρονη πόλη υπάρχουν ελάχιστα ίχνη της παλιάς.
Ακολούθησε σημαντική ανοικοδόμηση. Το 1733 ξεκίνησαν οι εργασίες στη βασιλική κατοικία του Παλατιού Κρίστιανσμποργκ το οποίο ολοκληρώθηκε το 1745. Το 1749 άρχισε η ανάπτυξη της περιοχής του Φρέντερικσσταντεν. Στο κέντρο της χτίστηκαν οι επαύλεις που σήμερα σχηματίζουν το Παλάτι Αμάλιενμποργκ, σχεδιασμένες από τον Νικολάι Άιγκβεντ σε ρυθμό ροκοκό. Έγιναν μεγάλες επεκτάσεις στη ναυτική βάση του Χόλμεν ενώ η πολιτισμική σημασία της πόλης ενισχύθηκε με το Βασιλικό Θέατρο και τη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, η Κοπεγχάγη επωφελήθηκε από την ουδετερότητα της Δανίας κατά τη διάρκεια των πολέμων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, επιτρέποντάς της έτσι να παίξει σημαντικό ρόλο στο εμπόριο μεταξύ των κρατών της Βαλτικής Θάλασσας. Αφότου το 1794 το Κρίστιανσμποργκ καταστράφηκε από πυρκαγιά και το 1795 ακόμα μία πυρκαγιά προκάλεσε σημαντικές καταστροφές στην πόλη, ξεκίνησαν οι εργασίες στο κλασικό μνημείο της Κοπεγχάγης, Χόιμπρο Πλαντς ενώ το Νίτορ και το Γκάμελ Τορβ ενώθηκαν.

19ος αιώνας

Στις 2 Απριλίου 1801, ένας βρετανικός στόλος, υπό τη διοίκηση του ναυάρχου Σερ Χάιντ Πάρκερ νίκησε ένα Δανο-Νορβηγικό στόλο που ήταν αγκυροβολημένος κοντά στην Κοπεγχάγη. Ο αντιναύαρχος Οράτιος Νέλσον ηγήθηκε στην κύρια επίθεση. Είναι διάσημη η απόφασή του να αγνοήσει τη διαταγή του Πάρκερ για υποχώρηση και κατέστρεψε πολλά δανο-νορβηγικά πλοία πριν συμφωνηθεί ανακωχή. Η ναυμαχία στην Κοπεγχάγη θεωρείται η πιο δύσκολη ναυμαχία του Νέλσονα, δυσκολότερη και από τη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ. Σε αυτή τη ναυμαχία ο Λόρδος Νέλσονας είπε «βάλτε μου το τηλεσκόπιο στο τυφλό μάτι» προκειμένου να μην δει το σήμα του ναυάρχου Πάρκερ για κατάπαυση του πυρός.
Η δεύτερη μάχη της Κοπεγχάγης (ή ο Βομβαρδισμός της Κοπεγχάγης, 16 Αυγούστου - 5 Σεπτεμβρίου 1807) ήταν από την βρετανική οπτική γωνία μία προληπτική επίθεση στην Κοπεγχάγη, με στόχο τον άμαχο πληθυσμό ώστε να καταληφθεί ο δανο-νορβηγικός στόλος. Από την οπτική των Δανών όμως, ήταν τρομοκρατικός βομβαρδισμός της πρωτεύουσάς τους. Αξιοσημείωτη ήταν η χρήση των εμπρηστικών ρουκετών του Κόνγκριβ (που περιείχαν φώσφορο, ο οποίος δεν μπορεί να κατασβεστεί με νερό) που στόχευαν τυχαία την πόλη. Μετά τον βομβαρδισμό έμειναν στην πόλη πολύ λίγα σπίτια με αχυρένιες στέγες. Η μεγαλύτερη εκκλησία, ο Ναός της Παναγίας (Vor frue kirke), καταστράφηκε από το θαλάσσιο πυροβολικό. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν αυτή τη μάχη ως την πρώτη τρομοκρατική επίθεση εναντίον μεγάλης ευρωπαϊκής πόλης στη σύγχρονη εποχή.
 
Οι Βρετανοί αποβίβασαν 30.000 άνδρες και περικύκλωσαν την Κοπεγχάγη. Η επίθεση συνεχίστηκε για τις επόμενες τρεις μέρες, στοιχίζοντας τη ζωή σε περίπου 2.000 άμαχους και καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Η καταστροφή ήταν τόσο μεγάλη επειδή η άμυνα της Κοπεγχάγης βασίζονταν στην παλαιά αμυντική γραμμή της οποίας το περιορισμένο βεληνεκές δεν έφτανε τα βρετανικά πλοία και το μεγαλύτερου βεληνεκούς πυροβολικό τους.
Παρά τις καταστροφές των αρχών του 19ου αιώνα, η Κοπεγχάγη πέρασε μία περίοδο έντονης πολιτιστικής δημιουργικότητας γνωστής ως «Δανέζικος Χρυσός Αιώνας». Η ζωγραφική άνθησε με τον Κρίστοφες Βίλχελμ Έκερσμπεργκ και τους μαθητές του, ενώ ο Κρίστιαν Φρέντερικ Χάνσεν και ο Γκότλιμπ Μπίντεσμπολ προσέθεσαν μια νεοκλασική όψη στην αρχιτεκτονική της πόλης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1850, ανοίχτηκαν οι προμαχώνες τις πόλης για τη δημιουργία οικιστικού χώρου γύρω από τις Λίμνες (Søerne) που συνόρευαν με τις οχυρώσεις στα δυτικά. Μέχρι τη δεκαετία του 1880, αναπτύχθηκαν οι περιοχές του Νόρεμπρο και του Βέστερμπρο για την εγκατάσταση αυτών που κατέφθαναν από την επαρχία λόγω του εκβιομηχανισμού της πόλης. Η δραματική χωρική ανάπτυξη έγινε καθυστερημένα, καθώς όχι μόνο οι παλιοί προμαχώνες ήταν ξεπερασμένοι ως αμυντικό σύστημα αλλά και η κακή αποχέτευση της παλιάς πόλης έπρεπε να ανακατασκευαστεί. Από το 1886, ο δυτικός προμαχώνας (Βέσεβολντεν, Vestvolden) ισοπεδώθηκε, επιτρέποντας μεγάλη επέκταση προς το λιμάνι με αποτέλεσμα την ίδρυση του Ελεύθερο Λιμάνι της Κοπεγχάγης το 1892-1894. Ο εξηλεκτρισμός της πόλης άρχισε το 1892 και τα ηλεκτρικά τραμ τέθηκαν σε λειτουργία το 1897. Η επέκταση των κατοικιών προς τις περιοχές έξω από τους παλιούς προμαχώνες είχε αποτέλεσμα τη μεγάλη αύξηση του πληθυσμού. Το 1840 η Κοπεγχάγη είχε περίπου 120.000 κάτοικους ενώ το 1901 ο πληθυσμός είχε φτάσει τους 400.000.

20ος αιώνας

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Κοπεγχάγη είχε γίνει ανθηρή βιομηχανικό και διοικητικό κέντρο. Με το νέο της δημαρχείο και τον σιδηροδρομικό σταθμό, το κέντρο της μετατοπίστηκε προς τα δυτικά. Στο Μπρόνσοϊ και το Βάλμπι σημειώθηκε οικιστική ανάπτυξη ενώ το Φρέντερικσμπεργκ περικυκλώθηκε από την πόλη της Κοπεγχάγης. Το βόρειο τμήμα του Άμαγκερ και το Βάλμπι ενσωματώθηκαν επίσης στην πόλη το 1901-1902.
Ως αποτέλεσμα της ουδετερότητας της Δανίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κοπεγχάγη ευημέρησε από το εμπόριο και με τη Βρετανία και με τη Γερμανία ενώ οι άμυνα της πόλης ήταν πλήρως επανδρωμένη με 40.000 στρατιώτες σε όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Τη δεκαετία του 1920 σημειώθηκαν σοβαρές ελλείψεις σε τρόφιμα και στέγη. Εκπονήθηκαν σχέδια για την κατεδάφιση του παλαιού τμήματος του Κρίστιανσχαβν και να εκκαθαριστούν οι παραγκουπόλεις. Ωστόσο η ουσιαστική οικιστική ανάπτυξη άρχισε τη δεκαετία του 1930, με την κατεδάφιση της μίας πλευράς του Τόρβεγκαντε του Κρίστιανσχαβν προκειμένου να χτιστούν μεγάλα οικοδομικά τετράγωνα με διαμερίσματα.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Κοπεγχάγη καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα μαζί με την υπόλοιπη χώρα, από τις 9 Απριλίου 1940 έως τις 4 Μαΐου 1945. Η κατοχή δεν ήταν στα πλαίσια της εξάπλωσης της Ναζιστικής Γερμανίας, και αρχικά η Γερμανία επιχείρησε να έρθει σε συνεννόηση με τη δανέζικη κυβέρνηση. Το 1943 έγιναν ακόμα και γενικές βουλευτικές εκλογές, με απαγόρευση μόνο του Κομμουνιστικού Κόμματος. Όμως τον Αύγουστο του 1943, μετά την κατάρρευση της συνεργασίας της κυβέρνησης με τις κατοχικές δυνάμεις, αρκετά πλοία βυθίστηκαν από το ίδιο το Δανέζικο Βασιλικό Ναυτικό στο λιμάνι της Κοπεγχάγης για να αποτραπεί η χρήση τους από τους Γερμανούς. Περίπου τον ίδιο καιρό οι ναζί άρχισαν να συλλαμβάνουν Εβραίους, αν και οι περισσότεροι κατάφεραν να διαφύγουν στη Σουηδία.
Μετά την απόβαση στη Νορμανδία οι Γερμανοί φοβούνταν ότι οι δανέζικη αστυνομία μπορεί να τους δημιουργούσε πρόβλημα. Έτσι στις αρχές Σεπτεμβρίου 1944 συνέλαβαν ολόκληρο το δανέζικο αστυνομικό σώμα. Οι περισσότεροι ωστόσο κατάφεραν να διαφύγουν στη Σουηδία. Από τους 2000 αστυνομικούς που συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στη Γερμανία, επέστρεψαν μετά τον πόλεμο λιγότεροι από τους μισούς. Εξαιτίας της απουσίας αστυνομικής δύναμης κατά τους τελευταίους οκτώ μήνες της κατοχής, η κοινή εγκληματικότητα στην Κοπεγχάγη αυξήθηκε σημαντικά.
Η δανέζικη αντίσταση, κάλεσε τη ΡΑΦ να τη βοηθήσει επιτιθέμενη στα αρχηγεία των ναζί στην Κοπεγχάγη. Έτσι ο υποπτέραρχος σερ Μπάζιλ Έμπρι σχεδίασε μία επίθεση ακριβείας στο κτίριο της Sicherheitsdienst και της Γκεστάπο, τα οποία στεγάζονταν στα πρώην γραφεία της Shell. Για προστασία από αεροπορικές επιδρομές στη σοφίτα του κτιρίου κρατούσαν πολιτικούς κρατούμενους, και έτσι η ΡΑΦ έπρεπε να βομβαρδίσει τα κατώτερα επίπεδα του κτιρίου. Η επίθεση έγινε στις 21 Μαρτίου 1945 σε τρία μικρά κύματα. Στο πρώτο κύμα, και τα έξι αεροπλάνα (το καθένα εκ των οποίον έφερε μία βόμβα) χτύπησαν τον στόχο τους, όμως ένα από αυτά κατέπεσε κοντά σε ένα σχολείο θηλαίων στο Φρέντερικσμπεργκ. Λόγω αυτού τέσσερα αεροπλάνα από τα δύο επόμενα κύματα θεώρησαν ότι το σχολείο ήταν ο στρατιωτικός στόχος και το βομβάρδισαν με αποτέλεσμα το θάνατο 123 αμάχων (από τους οποίους 87 ήταν μαθήτριες). Εντούτοις 18 από τους 26 πολιτικούς κρατούμενους στο κτήριο της Shell κατάφεραν να αποδράσουν, ενώ τα αρχεία της Γκεστάπο καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Μεταπολεμικές δεκαετίες

Λίγο μετά τη λήξη του πολέμου, το 1947 ξεκίνησε το καινοτόμο εγχείρημα αστικής ανάπτυξης, γνωστό ως σχέδιο δάχτυλο (Fingerplanen), το οποίο ενθάρρυνε τη δημιουργία νέων κατοικιών και επιχειρήσεων μαζί με χώρους πρασίνου, κατά μήκος πέντε «δακτύλων» που εκτείνονταν από το κέντρο της πόλης και κατά μήκος των γραμμών του αστικού σιδηρόδρομου (S-tog). Με την επακόλουθη ευημερία και σε συνδυασμό με την είσοδο των γυναικών στην εργατική δύναμη, κατασκευάστηκαν σε όλη την πόλη νέα σχολεία, νηπιαγωγεία, αθλητικές εγκαταστάσεις και νοσοκομεία. Μετά τις φοιτητικές κινητοποιήσεις των τελών της δεκαετίας του 1960, καταλήφθηκε το πρώην στρατόπεδο Bådsmandsstræde στο Κρίστιανσχαβν, και εν συνεχεία ιδρύθηκε εκεί η Κριστιάνια τον Σεπτέμβριο του 1971.
Η κυκλοφορία των οχημάτων στην πόλη αυξήθηκε σημαντικά και το 1972 τα τραμ αντικαταστάθηκαν από λεωφορεία. Από τη δεκαετία του 1960 και με πρωτοβουλία του νεαρού αρχιτέκτονα Γιαν Γκελ, φτιάχτηκαν πεζόδρομοι και ποδηλατόδρομοι στο κέντρο. Η δραστηριότητα στο λιμάνι της Κοπεγχάγης μειώθηκε μετά το κλείσιμο της ναυτικής βάσης του Χόλμεν. Το αεροδρόμιο επεκτάθηκε σημαντικά, και έγινε έκτοτε κεντρικός σταθμός για τις Νορδικές χώρες. Τη δεκαετία του 1990 κατασκευάστηκαν μεγάλα συγκροτήματα κατοικιών στην περιοχή του λιμανιού και στα δυτικά του Άμαγκερ. Το 1999 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Μαύρου Διαμαντιού, που στεγάζει την εθνική βιβλιοθήκη, στην προκυμαία της πόλης.

2000 μέχρι σήμερα

Από το καλοκαίρι του 2000, η Κοπεγχάγη και η σουηδική πόλη του Μάλμε ενώθηκαν οδικώς και σιδηροδρομικώς με τη Γέφυρα Όρεσουντ. Ως αποτέλεσμα αυτού, η Κοπεγχάγη έχει γίνει το κέντρο μίας ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής που εκτείνεται και στα δύο κράτη. Η κατασκευή της γέφυρας επέφερε και πολλές αλλαγές στο δημόσιο συγκοινωνιακό δίκτυο και παράλληλα οδήγησε σε εκτεταμένη, εκ νέου ανάπτυξη του Άμαγκερ. Αναπτύχθηκαν οι τομείς υπηρεσιών και εμπορίου της πόλης, ενώ ιδρύθηκαν αρκετές τράπεζες και οικονομικοί οργανισμοί. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα επίσης απέκτησαν επιπλέον σημασία, και ειδικά το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης με τους 35.000 φοιτητές του. Ένας άλλος σημαντικός αναπτυξιακός παράγοντας ήταν η ολοκλήρωση του Μετρό της Κοπεγχάγης, το οποίο άνοιξε στο κοινό το 2000 και με επεκτάσεις έως το 2007, είχε μεταφέρει ως το 2001 περίπου 54 εκατομμύρια επιβάτες.
Στον πολιτιστικό τομέα, το 2004 ολοκληρώθηκε το κτίριο της Όπερας της Κοπεγχάγης, δωρεά του μεγιστάνα εφοπλιστή Μαρσκ Μακ-Κίνεϊ Μόλλερ εν ονόματι του ιδρύματος A.P. Møller. Τον Δεκέμβριο του 2009 η πόλη φιλοξένησε το παγκόσμιο συνέδριο για την κλιματική αλλαγή του ΟΗΕ.

Γεωγραφία

Η Κοπεγχάγη αποτελεί τμήμα της περιοχής Όρεσουντ, η οποία αποτελείται από τα νησιά Σγιέλαν, Λόλλαντ, Φάλστερ και Μπόρνχολμ στη Δανία και την περιοχή Σκάνια στη Σουηδία. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού Σγιέλαν, εν μέρει στο νησί Άμαγκερ και σε κάποιες φυσικές και τεχνητές νησίδες μεταξύ των δύο. Βρίσκεται ανατολικά του πορθμού Όρεσουντ, ο οποίος χωρίζει τη Δανία από τη Σουηδία, και ενώνει τη Βόρεια Θάλασσα με τη Βαλτική. Οι Σουηδικές πόλεις Μάλμε και Λάντσκρονα βρίσκονται στη σουηδική πλευρά του πορθμού ακριβώς απέναντι από την Κοπεγχάγη. Οδικώς, η Κοπεγχάγη βρίσκεται 42 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μάλμε της Σουηδίας, 85 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Νέστβεντ, 164 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Οντένσε, 295 χιλιόμετρα ανατολικά του Έσμπιεργκ και 188 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ώρχους δια θαλάσσης και οδικώς μέσω του Σγιέλαν Όντε.
Το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε περιοχή που αρχικά ορίζονταν από τους παλιούς προμαχώνες και η οποία ακόμα αναφέρεται ως Δακτύλιος Οχυρώσεων (Fæstningsringen) και η οποία διατηρείται μερικώς ως λωρίδα πρασίνου. Ακολουθούν οι οικιστικές γειτονιές των τελών του 19ου αιώνα και αρχών του 20ού, Όστερμπρο, Νόρεμπρο, Bέστερμπρο και Άμαγκερμπρο. Οι παραέξω περιοχές Κόγκενς Ένγκχαβε, Βάλμπι, Bίγκερσλεου, Βανλόσε, Μπρόνσοϊ, Ούτερσλεου και Σούντμπι δημιουργήθηκαν μεταξύ 1920 και 1960. Αποτελούνται κυρίως από κατοικίες και διαμερίσματα που συμπληρώνονται από πάρκα και χώρους πρασίνου.

Τοπογραφία

Η κεντρική περιοχή της πόλης αποτελείται κυρίως από σχετικά χαμηλό και επίπεδο έδαφος που διαμορφώθηκε από λιθώνες της τελευταίας εποχής των παγετώνων, ενώ οι λοφώδεις περιοχές στα βόρεια και τα δυτικά φτάνουν έως και τα 50 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Οι πλαγιές του Βάλμπι και του Μπρόνσοϊ φτάνουν σε ύψος πάνω από 30 μέτρα, και χωρίζονται από κοιλάδες με διεύθυνση από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά. Κοντά στο κέντρο βρίσκονται οι λίμνες της Κοπεγχάγης, Σόρτενταμς Σο, Πέμπλινγκε Σο και Σάνκτ Γιόργκενς Σο.
Η Κοπεγχάγη εδράζεται σε ασβεστολιθικό υπέδαφος με στρώσεις πυρόλιθου, το οποίο αποτέθηκε κατά τη Δάνια περίοδο κάπου 60 με 66 εκατομμύρια χρόνια πριν. Υπάρχει επίσης πράσινη άμμος από την Σελάνδια περίοδο. Στην περιοχή υπάρχουν και κάποια ρήγματα, το σημαντικότερο εκ των οποίων είναι το ρήγμα Κάρλσμπεργκ το οποίο εκτείνεται από τα βορειοδυτικά στα νοτιοανατολικά διαμέσω του κέντρου της πόλης. Κατά την τελευταία παγετωνική περίοδο, οι παγετώνες διάβρωσαν την επιφάνεια αφήνοντας ένα στρώμα λιθώνων πάχους έως και 15 μέτρων.

Παραλίες

Η Κοπεγχάγη και οι τριγύρω περιοχές έχουν τρεις παραλίες με συνολικά περίπου 8 χιλιόμετρα αμμωδών ακτών σε απόσταση 30 λεπτών με ποδήλατο από το κέντρο της πόλης. Σε αυτές περιλαμβάνεται και το Αμαγκερ Στράντπαρκ, το οποίο άνοιξε το 2005 με τεχνητό νησί μήκους 2 χιλιομέτρων και παραλίες 4.6 χιλιομέτρων σε απόσταση 15 λεπτών με ποδήλατο από το κέντρο.
Τις παραλίες συμπληρώνει ένα σύστημα Λουτρών του Λιμανιού κατά μήκος της ακτογραμμής της Κοπεγχάγης. Το πρώτο και πιο δημοφιλές από αυτά βρίσκεται στο Ισλαντς Μπρίγκε και είναι διεθνώς αναγνωρισμένο για το σχεδιασμό του.

Διαμερίσματα

Το αστικό συγκρότημα της Κοπεγχάγης περιλαμβάνει τους δήμους της Κοπεγχάγης, του Ντράγκορ, του Φρέντερικσμπεργκ και του Τόρνμπι με συνολικό πληθυσμό στις αρχές του 2012, 704.108 κατοίκους. Μετά τον Δήμο της Κοπεγχάγης, ακολουθεί σε μέγεθος ο Δήμος του Φρέντερικσμπεργκ, ο οποίος περικλείεται τελείως από αυτόν. Και οι δύο βρίσκονται στην ευρύτερη Περιοχή Πρωτεύουσας της Δανίας, περιλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της αστικής περιοχής της Κοπεγχάγης. Μετά από μεταρρύθμιση το 2006-2008, ο Δήμος της Κοπεγχάγης διαιρείται σε 10 επίσημα διαμερίσματα (δανέζικα: bydele): Ίντρε Μπι, Όστερμπρο, Νόρεμπρο, Βέστερμπρο/Κόνγκενς Ένγκχαβε, Βάλμπι, Βανλόσε, Μπρόνσοϊ-Χούσουμ, Μπίσπεμπγιεργκ, Άμαγκερ Οστ και Άμαγκερ Βεστ. Κάποιες από τις σημαντικές γειτονιές της Κοπεγχάγης είναι το Σλότσχολμεν, το Φρέντερικσσταντεν, το Ίσλαντς Μπρίγκε, η Κριστιάνια, το Κάρλσμπεργκ, το Σλούσεχολμεν, το Άμαγκερμπρο, το Όρεσταντ, το Νόρντχαβνεν, το Μπέλαχοϊ, το Μπρόσνοϊ, το Ρίπαρκεν και το Βίγκερσλεου.

Δημοτική διοίκηση

Η έδρα του δημοτικού συμβουλίου (Borgerrepræsentation) της Κοπεγχάγης είναι το Δημαρχείο της Κοπεγχάγης (Københavns Rådhus). Στο συμβούλιο προεδρεύει ο Δήμαρχος (Overborgmester i København), σήμερα ο Φρανκ Γιένσεν, ο οποίος με δύο επιλεγμένους αντιπροέδρους επιβλέπει τους 55 αντιπροσώπους του συμβουλίου οι οποίοι αναλαμβάνουν διάφορα καθήκοντα. Το συμβούλιο συνεδριάζει συνήθως κάθε δεύτερη Πέμπτη στις 17:30. Τα θέματα με τα οποία ασχολείται το συμβούλιο ποικίλουν, από εργασιακά ζητήματα, επιχειρηματικά, οικονομικά, ζητήματα διεθνούς συνεργασίας και τεχνολογίας, αστικός σχεδιασμός, κατοικία και δόμηση, ζητήματα της νεολαίας, των ηλικιωμένων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες, τη δημόσια υγεία και το κυκλοφοριακό, και όλα με κεντρικό άξονα την διατήρηση της βιωσιμότητας της πόλης και την επίτευξη των περιβαλλοντικών και υγειονομικών στόχων. 
Όλα τα μέλη του συμβουλίου εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Στις δημοτικές εκλογές τον Νοέμβριο του 2013, οι Σοσιαλδημοκράτες παρέμειναν στην πρώτη θέση με 27,8% των ψήφων (μείωση 2,2% από το 2009) ενώ η Κόκκινη-Πράσινη Συμμαχία (Enhedslisten) ήταν δεύτερη με 19,5%. Ο δήμαρχος Φρανκ Γιένσεν διατήρησε τη θέση του, χωρίς όμως να είναι ευχαριστημένος καθώς το αποτέλεσμα ήταν το χειρότερο που είχε ποτέ το κόμμα του. Ο δήμαρχος της Κοπεγχάγης εκλέγεται από το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα τα τελευταία 110 χρόνια.
Η δημοτική διοίκηση χωρίζεται σε επτά διοικητικούς τομής: Εργασία και Ενσωμάτωση, Πολιτισμός και Ψυχαγωγία, Υγεία και Πρόνοια, Οικονομία, Παιδιά και Νεολαία, Κοινωνικές Υπηρεσίες, και Τεχνική και Περιβαλλοντική Διαχείριση. Έχει έξι πολιτικές επιτροπές και μία οικονομική επιτροπή. Ο ετήσιος προϋπολογισμός κατατίθεται τον Αύγουστο και οριστικοποιείται τον Οκτώβριο ενώ η ετήσια οικονομική αναφορά εκδίδεται τον Μάιο κάθε έτους. Την λογιστική διαχείριση των οικονομικών του δήμου έχει αναλάβει η λογιστική εταιρεία Deloitte.

Νόμος και τάξη

Τα περισσότερα από τα ανώτερα δικαστήρια και νομικά ιδρύματα της Δανίας βρίσκονται στην Κοπεγχάγη. Ένα σύγχρονο δικαστικό σύστημα, Hof- og Stadsretten, εφαρμόστηκε στη Δανία, ειδικά για την Κοπεγχάγη, από τον Γιόχαν Φρίντριχ Στρούενσεε το 1771. Το Δικαστήριο της Κοπεγχάγης (Kobenhavns Byret), είναι το μεγαλύτερο από τα 24 δικαστήρια πόλεων στη Δανία, με δικαιοδοσία στους δήμους της Κοπεγχάγης, στο Ντράγκερ και το Τόρνμπι. Το Ναυτιλιακό και Εμπορικό Δικαστήριο (Sø- og Handelsretten) ιδρύθηκε το 1862 και ασχολείται με εμπορικές υποθέσεις όλης της Δανίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Δανίας (Højesteret), το οποίο βρίσκεται στο Παλάτι Κρίστιανσμπορκ στο Prins Jørgens Gård στο κέντρο της Κοπεγχάγης, είναι το τελικό δικαστήριο της Δανίας για εφέσεις. Χειρίζεται αστικές και ποινικές υποθέσεις από κατώτερα δικαστήρια και έχει δύο αίθουσες στις οποίες γίνεται ακρόαση όλων των ειδών των υποθέσεων.
Η Δανέζικη Εθνική Αστυνομία και η Αστυνομία της Κοπεγχάγης στεγάζονται στο νεοκλασικό κτήριο Politigården, χτισμένο το 1918-1924 από τους αρχιτέκτονες Χακ Κάμπμαν και Χόλγκερ Γιάκομπσεν. Στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει το ζήτημα των ναρκωτικών, η αστυνομία είχε σημαντική επιτυχία με δύο δωμάτια κατανάλωσης ναρκωτικών που άνοιξε στην πόλη, στα οποία οι ναρκομανείς μπορούν να χρησιμοποιήσουν αποστειρωμένες σύριγγες και να βοηθηθούν από νοσοκόμες αν είναι απαραίτητο. Παρόλο που τα ναρκωτικά είναι ακόμα εκτός νόμου, η αστυνομία δεν διώκει τους χρήστες που χρησιμοποιούν τα δωμάτια. Σύμφωνα με δήλωση του υπαρχηγού της αστυνομίας, Kaj Majlund, «Πρέπει να βρεθούν νέοι τρόποι για την αντιμετώπιση των εθισμένων χρηστών. Δεν μπορούμε να επιτύχουμε κλείνοντάς τους στη φυλακή.»
Η Πυροσβεστική Υπηρεσία της Κοπεγχάγης είναι η μεγαλύτερη δημοτική πυροσβεστική υπηρεσία στη Δανία με 500 άτομα προσωπικό, πυροσβέστες και πληρώματα ασθενοφόρων, 150 διοικητικούς υπαλλήλους και 35 άτομα στην πρόληψη. Η υπηρεσία ξεκίνησε ως Βασιλική Πυροσβεστική Υπηρεσία της Κοπεγχάγης που ιδρύθηκε στις 9 Ιουλίου υπό τον Βασιλιά Χριστιανό Ε΄. Μετά την ψήφιση νόμου την 1η Αυγούστου 1870 η πυροσβεστική υπηρεσία της Κοπεγχάγης έγινε δημοτικός οργανισμός. Το αρχηγείο της υπηρεσίας στεγάζεται στον Κεντρικό Πυροσβεστικό Σταθμό της Κοπεγχάγης ο οποίος κατασκευάστηκε σε σχέδια του Λούντβιχ Φένγκερ σε ρυθμό ιστορικιστικό και εγκαινιάστηκε το 1892.

Περιβαλλοντικός σχεδιασμός

Η Κοπεγχάγη αναγνωρίζεται ως μία από τις πιο φιλικές προς το περιβάλλον πόλεις στον κόσμο. Η δημοτική πολιτική έχει στόχο να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 20% πριν το τέλος του 2015. Το 2001 κατασκευάστηκε μεγάλο αιολικό πάρκο λίγο έξω από τις ακτές της Κοπεγχάγης στο Μίντελγκρουντεν. Παράγει το 4% περίπου της ενέργειας της πόλης. Οι μακροχρόνιες ουσιαστικές επενδύσεις στη διαχείριση αποβλήτων έχουν βελτιώσει την ποιότητα του νερού στο λιμάνι σε τέτοιο βαθμό ώστε το εσωτερικό λιμάνι να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κολύμπι με εγκαταστάσεις σε πολλές τοποθεσίες.
Η Κοπεγχάγη στοχεύει να γίνει ουδέτερη ως προς τον άνθρακα μέχρι το 2025. Ο στόχος είναι τα εμπορικά κτήρια και οι κατοικίες να μειώσουν την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας κατά 20 % και κατά 10 % αντίστοιχα, και η συνολική κατανάλωση θερμότητας να μειωθεί κατά 20 % μέχρι το 2025. Στις νέες οικοδομές αυξάνεται ολοένα και περισσότερο η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως τα ηλιακά πάνελ. Η θέρμανση προβλέπεται να είναι ουδέτερη ως προς τον άνθρακα μέχρι το 2025. Τα νέα κτήρια επιβάλλεται πλέον να είναι χαμηλής ενεργειακής κλάσης και από το 2020 να είναι σχεδόν μηδενικού ενεργειακού ισοζυγίου. Μέχρι το 2025 το 75% των μετακινήσεων θα πρέπει να γίνονται με τα πόδια, με ποδήλατο ή με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Επιπλέον υπάρχει σχεδιασμός ώστε το 20-30% των αυτοκινήτων μέχρι το 2025 να λειτουργούν με ηλεκτρισμό ή βιοκαύσιμο. Οι επενδύσεις προς αυτή την κατεύθυνση εκτιμώνται στα 472.000.000 δολάρια από τον δημόσιο και στα 4,78 δισεκατομμύριο δολάρια από τον ιδιωτικό τομέα.
Οι υπεύθυνες αρχές για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της πόλης εξακολουθούν να λαμβάνουν υπόψη αυτές τις προτεραιότητες. Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σε κλιματικά ζητήματα και σε προσπάθειες να διασφαλιστεί η μέγιστη εφαρμογή των προτύπων χαμηλού ενεργειακού ισοζυγίου. Οι προτεραιότητες περιλαμβάνουν την ανακύκλωση του βρόχινου νερού, τις πράσινες στέγες και τις αποδοτικές λύσεις διαχείρισης αποβλήτων. Στον αστικό σχεδιασμό, οι δρόμοι και οι πλατείες σχεδιάζονται ώστε να ενθαρρύνουν τη χρήση ποδηλάτου και το περπάτημα έναντι της χρήσης αυτοκινήτου.
Ως αποτέλεσμα της αφοσίωσης σε υψηλά περιβαλλοντικά στάνταρ, η Κοπεγχάγη θεωρείται πρότυπο για την πράσινη οικονομία της, όντως η πρωτοπόρα πόλη του κόσμου στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Πράσινης Οικονομίας του 2012 (2012 Global Green Economy Index). Έχει λάβει επίσης τον τίτλο της «Πράσινης Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας του 2014» λόγω των περιβαλλοντικών της επιτευγμάτων και των φιλόδοξων στόχων. Αναφέρονται τέλος οι προσπάθειες της πόλης να δουλέψει μαζί με επιχειρήσεις, πανεπιστήμια και οργανισμούς προκειμένου να διευρυνθεί η πράσινη ανάπτυξη, το «Πράσινο Εργαστήριο» ως συνιστώσα του εγχειρήματος του Βορείου Λιμανιού, και οι προσπάθειες της πόλης να αυξήσει το ποσοστό του πληθυσμού που χρησιμοποιεί ποδήλατο για τη μετακίνησή του στην εργασία στο 50% μέχρι το 2015.

Δημογραφία και κοινωνία

Οι στατιστικές από το πρώτο τέταρτο του 2016 δείχνουν ότι 452,009 (76%) από το συνολικό πληθυσμό του Δήμου της Κοπεγχάγης είναι δανικής καταγωγής, 47.793 μετανάστες και 5.360 με καταγωγή από δυτικές χώρες (8,9%), 60.401 μετανάστες και 28.972 με καταγωγή από μη δυτικές χώρες (15%).

Θρησκεία

Η πλειοψηφία των κατοίκων της Κοπεγχάγης είναι μέλη της Λουθηρανικής Εκκλησίας της Δανίας, ωστόσο το 58,1% που το δηλώνει ρητά δια της πληρωμής των εκκλησιαστικών φόρων είναι αρκετά μικρότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 75,9% με βάση τα στοιχεία το 2017. Υπάρχουν και αρκετές άλλες χριστιανικές κοινότητες στην πόλη, από τις οποίες μεγαλύτερη είναι η Ρωμαιοκαθολική. Η δεύτερη σημαντικότερη θρησκεία στην πόλη είναι το Ισλάμ. Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, οι περισσότεροι από τους περίπου 150.000 μουσουλμάνους που ζουν στη χώρα, βρίσκονται στην Κοπεγχάγη, με μεγαλύτερη συγκέντρωση στο Νόρεμπρο και στο Βέστεγκνεν. Υπάρχουν και κάπου 7.000 Εβραίοι στη Δανία, οι περισσότεροι εκ των οποίων ζουν στην περιοχή της Κοπεγχάγης όπου υπάρχουν και αρκετές συναγωγές.

Ποιότητα ζωής

Για αρκετά χρόνια, η Κοπεγχάγη κατατάσσεται σε υψηλή θέση σε διεθνείς έρευνες, για την ποιότητα ζωής της. Η σταθερή της οικονομία μαζί με τις υπηρεσίες παιδείας και το επίπεδο της κοινωνικής της ασφάλειας την κάνουν ελκυστική και για τους ντόπιους και για τους επισκέπτες. Αν και είναι μία από τις πιο ακριβές πόλεις του κόσμου, είναι ταυτόχρονα και μία από τις πλέον εύκολες ως προς τη διαβίωση, λόγω του συστήματος μαζικών μεταφορών της, των υποδομών της για τους χρήστες ποδηλάτου και των περιβαλλοντικών πολιτικών της. Η Monocle χαρακτήρισε την Κοπεγχάγη ως την «πόλη με τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης» το 2013, εξαιτίας των ανοιχτών της χώρων, της αυξημένης δραστηριότητας στους δρόμους, τον αστικό σχεδιασμό με έμφαση στους ποδηλάτες και τους πεζούς, και χαρακτηριστικά που ενθαρρύνουν την απόλαυση της αστικής ζωής με έμφαση στην κοινότητα, τον πολιτισμό και την κουζίνα. Άλλες πηγές κατατάσσουν ψηλά την Κοπεγχάγη για το επιχειρηματικό της περιβάλλον, την προσβασιμότητα, τα εστιατόρια και τον περιβαλλοντικό σχεδιασμό της. Για την φοιτητική διαβίωση, ωστόσο, η Κοπεγχάγη κατατάσσεται στην 39η θέση για το 2012. Τέλος, παρά την υψηλή της θέση ως προς την ποιότητα ζωής, βαθμολογείται χαμηλά στην εργοδοτική δραστηριότητα και την οικονομική προσιτότητα.

Οικονομία

Η Κοπεγχάγη δεν είναι μόνο το οικονομικό και χρηματοοικονομικό κέντρο της Δανίας αλλά μείζον επιχειρηματικό κέντρο ολόκληρης της περιοχής της Σκανδιναβίας και της Βαλτικής. Οι στατιστικές για το 2010 δείχνουν ότι από τους 350.000 εργαζόμενους της Κοπεγχάγης, η μεγάλη πλειοψηφία εργάζεται στον τομέα των υπηρεσιών, ειδικά στις μεταφορές και τις τηλεπικοινωνίες, στο εμπόριο και στον χρηματοοικονομικό τομέα, ενώ λιγότεροι από 10.000 εργάζονται στον βιομηχανικό τομέα. Το εργατικό δυναμικό του δημόσιου τομέα είναι περίπου 110.000 εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης και της δημόσιας υγείας. Από το 2006 έως το 2011, η οικονομία αυξήθηκε κατά 2,5% στην Κοπεγχάγη και τον Δήμο της Κοπεγχάγης ενώ είχε πτώση 4% στο υπόλοιπο της Δανίας.
Σε έρευνα της Dansk Industri (Ομοσπονδία δανέζικης βιομηχανίας) του 2013 για παράγοντες απασχόλησης σε 96 δήμους της Δανίας, η Κοπεγχάγη ήταν στην πρώτη θέση ως προς τα εκπαιδευτικά προσόντα και ως προς την ανάπτυξη ιδιωτικών επιχειρήσεων στο πρόσφατο παρελθόν, όμως έπεσε στην 86η θέση ως προς την αποτίμηση του κλίματος απασχόλησης. Η έρευνα αποκάλυψε σημαντική απογοήτευση στο επίπεδο του διαλόγου των επιχειρήσεων με τις δημοτικές αρχές. Το 2012, η Κοπεγχάγη ήταν τρίτη στην κατάταξη των πλουσιότερων πόλεων του κόσμου ως προς το ακαθάριστο προϊόν, πέφτοντας από την πρώτη θέση που βρισκόταν το 2009. Σε έρευνα του 2011 της UBS για τιμές και μισθούς, η Κοπεγχάγη έπεσε στην πέμπτη θέση για τα επίπεδα τιμών ενώ κράτησε την τρίτη θέση για τα επίπεδα ακαθάριστων μισθών, ενώ παλαιότερα βρίσκονταν στην πρώτη θέση σε αγοραστική δύναμη με όρους ωριαίων ακαθάριστων αποδοχών ενώ μόλις στην 12η σε όρους οικιακής αγοραστικής δύναμης.
Στην Κοπεγχάγη έχουν την έδρα τους αρκετές διεθνείς εταιρείες όπως η A.P. Møller-Mærsk, η Novo Nordisk, η Carlsberg και η Novozymes. Η πόλη έχει επίσης επιτυχημένα επιχειρηματικά συγκροτήματα σε διάφορους τομείς καινοτομίας όπως η τεχνολογία πληροφορικής, η βιοτεχνολογία, η φαρμακοβιομηχανία και η καθαρή τεχνολογία.
Η σημασία του τουριστικού τομέα στην οικονομία της Κοπεγχάγης αυξάνεται συνεχώς, φτάνοντας σε νέο μέγιστο το 2012 για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Ο αριθμός των διανυκτερεύσεων έφτασε τα 8,1 εκατομμύρια, αύξηση 25% από το 2008. Μεταξύ 2011 και 2012 οι διανυκτερεύσεις αυξήθηκαν συνολικά 9,2%, με αύξηση 39% για άτομα με κινεζική προέλευση. Ο αριθμός των επιβατών που επισκέφτηκαν την πόλη αεροπορικώς ή με πλοίο αυξήθηκαν κατά πολύ ενώ ο συνεδριακός τουρισμός απέδωσε 1,2 δισεκατομμύρια δανικές κορόνες με σύνολο 57 συνέδρια ανά έτος.

Medicon Valley

Η Κοπεγχάγη έχει πολλές επιχειρήσεις και ιδρύματα που εστιάζουν στην έρευνα και την ανάπτυξη τους τομείς της βιοτεχνολογίας και των επιστημών της ζωής. Δύο από τις 50 μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες και επιχειρήσεις βιοτεχνολογίας είναι εγκατεστημένες στην ευρύτερη περιοχή της Κοπεγχάγης. Το συγκρότημα βιοτεχνολογίας και επιστημών ζωής στην Κοπεγχάγη και την υπόλοιπη περιοχή Όρεσουντ είναι ένα από τα ισχυρότερα στην Ευρώπη. Είναι γνωστό ως Medicon Valley και είναι συνεργατικό εγχείρημα που υποστηρίζεται και από τη Δανία και από τη Σουηδία. Ο σκοπός είναι να ενδυναμωθεί η θέση της περιοχής και να προαχθεί η συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων και πανεπιστημιακής κοινότητας. Εκατοντάδες επιχειρήσεις έχουν ιδρυθεί στην περιοχή, η πλειονότητα των οποίων στην πλευρά της Δανίας.

Αστικό τοπίο

Η σημερινή εικόνα της πόλης έχει σχηματιστεί από τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε ως περιφερειακό κέντρο για αιώνες. Η Κοπεγχάγη έχει πολλές περιοχές, κάθε μία από τις οποίες με ξεχωριστό χαρακτήρα και που αντιπροσωπεύει μία ξεχωριστή περίοδο. Άλλα διακριτά χαρακτηριστικά της Κοπεγχάγης είναι η αφθονία του νερού, τα πολλά πάρκα και οι ποδηλατόδρομοι κατά μήκος των περισσοτέρων δρόμων.

Συγκοινωνίες

Η Κοπεγχάγη διαθέτει ένα δίκτυο λεωφορείων και τραίνων, τα οποία εξυπηρετούν τόσο τις κεντρικές περιοχές της πόλης όσο και τα προάστια. Επιπλέον, διαθέτει με τo Μετρό της Κοπεγχάγης ένα δίκτυο μετρό με δύο γραμμές, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2002 και εξυπηρετεί κυρίως το κέντρο και ορισμένα παρακείμενα προάστια καθώς και ένα τμήμα του νησιού Amager. Το Δεκέμβριο του 2007 ολοκληρώθηκε η επέκταση της γραμμής 2 του μετρό μέχρι το αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης. 
Μεγάλο μέρος των κατοίκων της Κοπεγχάγης χρησιμοποιεί το ποδήλατο για τις καθημερινές μετακινήσεις του, ενώ στις περισσότερες οδικές αρτηρίες της πόλης υπάρχει ειδική λωρίδα για τους ποδηλάτες.