google/wiki40b huggingface dataset:
Girugamesh

2003-2006: Συγκρότηση

Συγκροτήθηκε το 2003 στην Chiba, όπου ο Shuu και ο Nii ήταν φίλοι από το δημοτικό σχολείο. Η πρώτη εμφάνιση του συγκροτήματος έγινε όταν τα μέλη ήταν ακόμα στο γυμνάσιο. Οι Girugamesh άρχισαν να παίζουν συναυλίες με την τρέχουσα σύνθεση τους το 2004, έως ότου κάνουν συμβόλαιο με την Gaina-Japan. Το πρώτο τους single, "Kaisen Sengen", ταξινομήθηκε στη θέση # 10 στη λίστα Oricon Indies. Το 2005, οι Girugamesh ξεκίνησαν μια εθνική περιοδεία. Μετά κυκλοφόρησαν το πρώτο τους live DVD με πολλές σκηνές από την περιοδεία. Τέλος μετά από πολλές περιοδείες, κυκλοφόρησαν ένα EP, το Goku - Shohankei Enban.
Το 2007, οι Girugamesh εγγράφηκαν στην ευρωπαϊκή δισκογραφική εταιρεία Gan-Shin. Το συγκρότημα τότε συμμετείχε σε ένα φεστιβάλ εννέα συγκροτημάτων του Ιαπωνικού ροκ στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια που ονομάζεται "J-Rock Revolution". Εμφανίστηκαν την 2η ημέρα μαζί με τους Merry, D'espairsRay, και Mucc. Τον καιρό που έγινε το J-Rock Revolution, ορισμένα συγκροτήματα κυκλοφόρησαν υλικό στο iTunes Music Store, συμπεριλαμβανομένων των Girugamesh.

2007-παρόν: Girugamesh και παγκόσμια επιτυχία

Το καλοκαίρι του 2007, οι Girugamesh κυκλοφόρησαν ένα EP με τίτλο "Reason for crying" και τον Δεκέμβριο κυκλοφόρησαν το επώνυμο άλμπουμ τους, Girugamesh.
Το 2008, το συγκρότημα περιόδευσε στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη υπό τον τίτλο "Stupid Tour '08". Στην αρχή περιόδευσε στην Ιαπωνία και τον Ιανουάριο, για πρώτη φορά, επισκέπτονται τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Μετά την ευρωπαϊκή περιοδεία τους, οι Girugamesh συνέχισαν με την νέα περιοδεία τους "Stupid Tour '08 in Japan". Τον Μάρτιο, οι Girugamesh συνέχισαν την περιοδεία τους επισκεπτόμενοι όλα τα μέρη της Ιαπωνίας συμπεριλαμβανομένης της Οκινάουα.
Μετά από μια παράσταση στο Wacken Open Air, ξεκίνησε νέα περιοδεία με τίτλο "Shining Tour '08". Οι πρώτες παραστάσεις έγιναν τον Ιούλιο στην Οζάκα και Ναγκόγια, με φινάλε τον Αύγουστο στο Liquidroom στο Τόκιο.
Το 3ο full-length album του συγκροτήματος, με τίτλο Music, κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2008. Μετά από μια μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ιαπωνία το πρώτο τρίμηνο του 2009, το συγκρότημα έκανε τη δεύτερη εμφάνισή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Sakura Con στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Λίγο μετά από το τέλος της "Crazy Tour 2009" κυκλοφόρησαν το live DVD "Crazy Crazy Crazy" στις 3 Ιουνίου. Στις 10 Ιουλίου κυκλοφόρησε το Single, με τίτλο "Alive" το οποίο παίχτηκε ζωντανά στο κοινό, κατά το τέλος της "Crazy Tour" περιοδείας τους. Ένα μήνα πιο μετά, στις 5 Αυγούστου, το Single "Border" κυκλοφόρησε ακολουθούμενο από το "Crying Rain" στις 7 Οκτωβρίου. Στις 16 Δεκεμβρίου, κυκλοφόρησαν το 4ο τους άλμπουμ, με τίτλο "NOW" , το οποίο όνομα θα χρησιμοποιηθεί για την επόμενη περιοδεία τους το 2010.
Στου Χατζηφράγκου

Ο συγγραφέας και το βιβλίο

Ο Κοσμάς Πολίτης έγραψε το μυθιστόρημα Στου Χατζηφράγκου όταν ήταν 74 ετών, και ήδη καταξιωμένος πεζογράφος και μεταφραστής.  Ο ίδιος είχε ζήσει την Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά, σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς της Γενιάς του 1930, μέχρι τότε δεν είχε γράψει τίποτα το σχετικό. Έτσι γι' αυτόν, τα σαραντάχρονα από τα γεγονότα του 1922 ήταν η αφορμή για να εκφράσει τον πόνο του, με τον δικό του τρόπο, για την απώλεια της νεανικής αθωότητας και του σμυρνέικου χώρου που φιλοξένησε αυτή την αθωότητα.  Ταυτόχρονα, είχε την ευκαιρία να δώσει τις δικές του πολιτικές εξηγήσεις για ένα ιστορικό γεγονός που άφησε μεγάλες πληγές στον ευρύτερο Ελληνισμό.
Το βιβλίο γράφτηκε μέσα σε πέντε μήνες (Μάιος–Σεπτέμβριος 1962) για να δημοσιευθεί κατόπιν σε 36 συνέχειες στο περιοδικό Ταχυδρόμος κατά την περίοδο 1962–1963 (τεύχη 452–487).  Οι συνέχειες στον Ταχυδρόμο κοσμούνταν από σκίτσα του Μίνω Αργυράκη.  Για την δημοσίευση στον Ταχυδρόμο, μάλλον μεσολάβησε ο Γ.Π. Σαββίδης, ο οποίος προλόγισε και την πρώτη έκδοση σε βιβλίο.

Γλώσσα και ύφος

Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο στο σμυρνέικο ιδίωμα, με πολλές λέξεις τουρκικής προέλευσης, αλλά και λέξεις γαλλικές κ.ά. που μεταφέρονται αυτούσιες.
Ο ίδιος ο συγγραφέας, σε σημείωμά του στην αρχή της α΄ έκδοσης γράφει πως παρασύρθηκε «σὲ πολλὰ μέρη ἀπὸ τὸ γλωσσικὸ καὶ συνταχτικὸ ἰδιωματισμὸ τῆς χαμένης πολιτείας». Κατά τον Mackridge, ο Πολίτης δεν παρασύρθηκε στο γλωσσικό του ύφος, αλλά ήταν πρόθεσή του «να αναστήσει ένα χώρο, επιχειρώντας μια γλωσσική χαρτογράφηση της παλιάς Σμύρνης».  Πάντως, κατά τον Κουμανταρέα, στο βιβλίο «υπάρχει μια υπερβολική συσσώρευση ανατολίτικης ντοπιολαλιάς» που πιθανώς δυσκολεύει τους νεότερους αναγνώστες που δεν είναι εξοικειωμένοι με τα μικρασιατικά ιδιώματα.  Επιφυλακτική «για την ηθογραφική προέλευση και κατάχρηση των ιδιωματισμών» δήλωσε επίσης η κριτικός Βεατρίκη Σπηλιάδη.
Κάνσας Σίτυ (Μιζούρι)

Κέντρο

Το σημερινό κέντρο της πόλης δεν βρίκεται πλέον στο Down Town αλλα στην γειτονιά Country Club Plaza.
Μπαϊσάρι

Γεωγραφική θέση

Το κέντρο της επαρχίας, το Ερεϊμεντάου απέχει 62 χιλιόμετρα, και βρίσκεται κοντά στον ποταμό Σιλέτι.
Mitsubishi Ki-83

Ανάπτυξη και σχεδιασμός

Το Ki-83 δημιουργήθηκε για να καλύψει απαίτηση που εξεδόθη το 1943 και αφορούσε την ανάπτυξη νέου βαρέως μαχητικού μακράς ακτίνας δράσης. Ήταν προϊόν ομάδας υπό τον Tomio Kubo, σχεδιαστή του πολύ επιτυχημένου Mitsubishi Ki-46. Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 18 Νοεμβρίου 1944 και σύντομα κατέστη σαφές ότι παρά τις διαστάσεις του, ήταν ένα ένα ιδιαίτερα ευέλικτο αεροσκάφος. Διέθετε ισχυρότατο οπλισμό στο ρύγχος, αποτελούμενο από δύο πυροβόλα των 30 mm και δύο των 20 mm. Η διαδικασία ένταξης του σε παραγωγή είχε ξεκινήσει όταν η Ιαπωνία, έχοντας υποστεί συντριπτικά πλήγματα από τους Συμμάχους, αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει (15 Αυγούστου 1945).
Οι Αμερικανοί δοκίμασαν μεταπολεμικά τα τέσσερα Ki-83 που κατασκευάστηκαν και αποκόμισαν πολύ θετικές εντυπώσεις από τις επιδόσεις του τύπου. Το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου φωτογραφικού υλικού προέρχεται από την περίοδο που τα αεροσκάφη ήταν στην κατοχή της USAAF.
Μιχαήλ Ασπιέτης

Βιογραφία

Ήταν μέλος του Οίκου των Ασπιέτηδων, ευγενών με αρμενική καταγωγή. Μάλλον είναι αυτός που ο Ιωάννης Κίνναμος αναφέρει πως είχε διακριθεί στους πολέμους εναντίον των Ούγγρων το 1167.
Η επόμενη αναφορά γίνεται από τον Νικήτα Χωνιάτη το 1176, που ο Μιχαήλ δραστηριοποιείται μετά τη μάχη του Μυριοκέφαλου: μαζί με τον μέγα δομέστικο Ιωάννη Βατάτζη εκστράτευσαν εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων, που λεηλατούσαν την κοιλάδα του Μαιάνδρου ποταμού. Στη μάχη του Υελίου και Λειμόχειρος ο σελτζουκικός στρατός σχεδόν καταστράφηκε σε ένα πέρασμα του ποταμού, όταν τους έστησε ενέδρα το στράτευμα των Βυζαντινών. Ωστόσο ένας Τούρκος τραυμάτισε το άλογο του Ασπιέτη· αυτό πανικόβλητο σηκώθηκε στα πίσω του πόδια, ρίχνοντας τον στρατηγό στον Μαίανδρο, όπου πνίγηκε.
Λορέντσο Ινσίνιε

Καριέρα

Ξεκίνησε να αγωνίζεται το 2006 στην ομάδα νέων της Νάπολι και το 2009 έγινε μέλος της ομάδας των ανδρών. Έχει παίξει επίσης στην Καβέζε, στην Φότζια και στην Πεσκάρα. Από το 2012 παίζει στη Νάπολι, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας το 2014.
Στην Εθνική Ιταλίας παίζει από το 2012 και το 2013 πέτυχε το πρώτο του γκολ σε φιλικό αγώνα με την Αργεντινή. Ήταν στο ρόστερ της ομαδας στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.
Αιγίδα (αρχαία Αίγυπτος)

Η αιγίδα ήταν αρχαίο αιγυπτιακό κόσμημα που φοριούνταν στο λαιμό. Ήταν φαρδύ και διακοσμημένο με χάντρες, ενώ στα άκρα του έφερε ως διακόσμηση κεφαλές ζώων ή πτηνών.

Ιστορική αναδρομή

Την αιγίδα συναντούμε αρχικά ως κόσμημα, το οποίο έδινε ο Φαραώ στους βασιλικούς του υπαλλήλους για δώρο ή για βραβείο. Επίσης οι αφέντες χάριζαν την αιγίδα σε δούλους τους για να τους ευχαριστήσουν. Την εποχή του Μέσου βασίλειου συναντούμε την αιγίδα ως νεκρικό κόσμημα σε ταφικές απεικονίσεις.
Σαντίκ Χαν

Βιογραφικό

Ο Σαντίκ Χαν γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1970 στο Τούτινγκ, στο νότιο Λονδίνο. Οι γονείς του μετανάστευσαν από το Πακιστάν στην Αγγλία λίγο πριν τη γέννησή του. 
Ο πατέρας του ήταν οδηγός λεωφορείου και η μητέρα του ράφτρα. Έχει άλλα εφτά αδέρφια. 
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Λονδίνου ενώ παράλληλα δούλευε. Από το 1994 μέχρι το 1997 ήταν αρχικά ασκούμενος και στη συνέχεια βοηθός δικηγόρος. Από το 1997 και για οκτώ χρόνια ήταν συνεργάτης με την δικηγόρο Λουίζ Κριστιάν, στη δικηγορική εταιρία Christian Khan. Ως δικηγόρος ασχολήθηκε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και υποθέσεις αστυνομικής βίας και φυλετικών διακρίσεων.
Ο Σαντίκ Χαν ήταν δώδεκα χρόνια (1994 -2006) σύμβουλος στο Γουάντσγουερθ, κομητεία του Λονδίνου. Το 2005 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Εργατικό Κόμμα, στο Τούτινγκ. Στις επόμενες εκλογές, το 2010, εξελέγη και πάλι όπως και το 2015. Στη διαδικασία εκλογής νέου προέδρου του Εργατικού Κόμματος, που διεξήχθη μετά την ήττα των εργατικών στις βουλευτικές εκλογές της 6 Μαΐου 2010, και την παραίτηση του προέδρου του κόμματος και πρώην πρωθυπουργού, Γκόρντον Μπράουν, ο Σαντίκ Χαν υποστήριξε τον Έντ Μίλιμπαντ.
Ηλεκτρική ισχύς

Η ηλεκτρική ισχύς είναι ο ρυθμός με το οποίον ηλεκτρική ενέργεια μεταφέρεται από ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Η μονάδα SI της ισχύος είναι το watt.
Δίκαια Έβρου

Ιστορία και περιγραφή οικισμού

Το χωριό βρίσκεται περίπου 35 χιλιόμετρα βόρεια της Ορεστιάδας δίπλα στον ποταμό Έβρο. Ο οικισμός έχει πληθυσμό 797 κατοίκους, ενώ η δημοτική κοινότητα Δικαίων, που περιλαμβάνει άλλους τρεις οικισμούς, έχει 1177 κατοίκους. (Απογραφή 2001).

Διοικητικές μεταβολές

Η σύσταση της κοινότητας Δικαίων γίνεται πρώτη φορά το 1929 με απόσπαση του οικισμού από την κοινότητα Ορμενίου. Σε αυτήν προσαρτάται ο οικισμός Δίλοφος, που αποσπάται από την κοινότητα Σπηλαίου, και ο οικισμός Πάλλη, που αποσπάται από την κοινότητα Ορμενίου. Το 1954, ο οικισμός Κριός αποσπάται από την κοινότητα Σπηλαίου και προσαρτάται στην κοινότητα. Με την διοικητική μεταρρύθμιση του 1997 του σχεδίου Καποδίστρια, τα Δίκαια ορίζονται έδρα του Δήμου Τριγώνου, στον οποίο εντάσσονται οι οικισμοί του καθώς και οι κοινότητες Άρζου, Ελαίας, Θεραπειού, Κομάρων, Μαρασίων, Μηλέας, Ορμενίου, Πενταλόφου, Πετρωτών, Πλάτης, Πτελέας, Σπηλαίου και οι οικισμοί αυτών. Με την διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καλλικράτη το 2011, ο Δήμος Τριγώνου προσαρτάται στον Δήμο Ορεστιάδας και ορίζεται έδρα της δημοτικής ενότητας Τριγώνου.

Αξιοθέατα και εκδηλώσεις

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος, στην γιορτή του οποίου στις 26 Οκτωβρίου εκάστου έτους, γίνεται πανηγυρική Θεία Λειτουργία στην ομώνυμη εκκλησία του οικισμού.
Πάβελ Πριλούτσνι

Βιογραφία

Η μητέρα του είναι χορογράφος και ο πατέρας του, ο οποίος πέθανε όταν ο Πάβελ ήταν 13 ετών, ήταν μποξέρ. Αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα του , ο Πάβελ πήγε στη Ρωσία , στο Νοβοσιμπίρσκ , και  έφυγε μόνος του χωρίς την μητέρα του . Από την παιδική του ηλικία έκανε χορογραφία ,τραγούδι και πυγμαχία. Στο Νοβοσιμπίρσκ  εργάστηκε ως courier ενώ παράλληλα άρχισε μπαλέτο, αλλά σύντομα το άφησε λόγω των οικονομικών δυσκολιών. Μετά από αυτό, μπήκε στο Νοβοσιμπίρσκ στη Σχολή του Κρατικού Θεάτρου (Μάθημα Ahreeva , δωρεάν εκπαίδευση ), την οποία ολοκλήρωσε το 2005 και αποφοίτησε από τη Ρωσική Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών ( GITIS ) το 2010. Έγινε γνωστός μετά την κυκλοφορία της ταινίας του Paul Sanaeva The Game, όπου έπαιξε το ρόλο του Doc. Στις αρχές του 2010, πρωταγωνίστησε στη συνέχεια του, το The Game 2 . Από τις 2 Ιουλίου του 2011 συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα για το NTV, το Chet Πινοσέτ . Το καλοκαίρι του 2011 , πρωταγωνίστησε στο βίντεο όπου έκανε ντεμπούτο για το τραγούδι «Всё решено», που ερμήνευσε η νεαρή τραγουδίστρια Elvira T. Το 2011-2012 έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη ρωσική σειρά Ζακρίταγια Σκόλα (Закрытая Школа, μτφρ.  Κλειστό Σχολείο) με συμπρωταγωνιστές τους Αντόν Χαμπάροφ (Антон Хабаров), τον Αλεξέι Κοριακόφ (Алексей Коряков), την Τατιάνα Κοσματσιόβα (Татьяна Космачева), την (Αγκάτα Μουτσενίτσε), τον Προχόρ Ντουμπράβιν (Прохор Дубравин) και Άννα Αντρουσένκο (Анна Андрусенко ).  Έχει ανάστημα 1.80, πράσινα μάτια και καστανά μαλλιά.

Προσωπική ζωή

Το 2009 , ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης είχαν δημοσιεύσει πληροφορίες σχετικά με μια σχέση με τον Πριλούτσνι και την Αμερικανίδα ηθοποιό Νίκι Ριντ. Αιτία της προσοχής του Τύπου ξεκίνησε από τις φωτογραφίες. Η ηθοποιός είχε κάνει τατουάζ το επίθετό του «ПРИЛУЧНЫЙ».  Μέχρι τον Οκτώβριο του 2011, το τατουάζ έχει εξαφανιστεί. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Ζακρίταγια Σκόλα (Κλειστό Σχολείο), συναντήθηκε με την ηθοποιό και μοντέλο Αγκάτα Μουτσενίτσε (Агата Муцениеце). Τον Αύγουστο του 2011 , το ζευγάρι παντρεύτηκε κρυφά στο ληξιαρχείο της Μόσχας. Στις 11 Ιανουαρίου του 2013 έκαναν ένα γιο τον Τιμοφέϊ.
1906 Νάεφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Νάεφ είναι άγνωστα. Ο Νάεφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ώρες και 0,5 λεπτό.
Αντώνης Αγγελούλης (Βρατσάνος)

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1919. Στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο συμμετείχε στο αλβανικό μέτωπο ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Μετά την πτώση της Ελλάδας στους ναζι, ο Αγγελούλης πέρασε στις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης, ως μέλος του ΕΑΜ με το παρωνύμιο Βρατσάνος από τον αντίστοιχο αγωνιστή και μπουρλοτιέρη της επανάστασης του 1821.
Στον ΕΛΑΣ αναδείχθηκε κορυφαίος σαμποτέρ, συμμετέχοντας σε σημαντικά σαμποτάζ εις βάρος των κατακτητών. Στη δράση του συμπεριλαμβάνεται ανατίναξη τραίνου στην κοιλάδα των Τεμπών.
Τέλη 1944 ή αρχές 1945 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Αντώνη Αγγελούλη Βροντάει ο Όλυμπος από τις κομματικές εκδόσεις του ΚΚΕ, θεωρείται το πρώτο βιβλίο απομνημονευμάτων για την Εθνική Αντίσταση που κυκλοφόρησε.
Η σαμποταριστική του δράση συνεχίστηκε και στον Εμφύλιο στην Ελλάδα ως αντισυνταγματάρχη μηχανικού του ΔΣΕ.
Με την υποχώρηση του ΔΣΕ ο Αγγελούλης βρέθηκε πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν και στη Ρουμανία.
Το 1956 διαφώνησε με την επέμβαση των ξένων Κομμουνιστικών Κομμάτων στα εσωτερικά του ΚΚΕ και την αποπομπή του Ζαχαριάδη από γενικό γραμματέα του κόμματος, και η νέα καθοδήγηση του κόμματος προχώρησε στη διαγραφή του.
Κατα τη διάρκεια της Χούντας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και συνεργάστηκε μεταξύ άλλων και με τον μετέπειτα Έλληνα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.
Μετά την αναγνώριση από την Πολιτεία της Εθνικής Αντίστασης, ο Αγγελούλης αρνήθηκε να υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το ότι άλλοι συναγωνιστές του δεν είχαν παρόμοια προνόμια.
Πέθανε το Νοέμβριο του 2008, και κηδεύτηκε με πολιτική κηδεία.

Υστεροφημία

To 2007 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας τον παρασημοφόρησε για τη Αντιστασιακή του δράση
ενώ όταν πέθανε το 2008, τον χαρακτήρισε εμβληματική φυσιογνωμία της Εθνικής Αντίστασης ενώ τόνισε πως ο Βρατσάνος προσέφερε στην Πατρίδα πολύ περισσότερα από αυτά που του επιστράφησαν. Το 2012 στο μουσείο Εθνικής Αντίστασης της Λάρισσας έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του.
Τον Απρίλη του 2017 παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα δόθηκε σε σήραγγα των Τεμπών το όνομα του Βρατσάνου.
Στην ταινία Κόκκινο Τρένο (1982) του Τάκη Σιμωνετάτου, τον ρόλο του Βρατσάνου υποδύεται ο Νίκος Λυκομήτρος.
1422 Στρεμγκρενία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Στρεμγκρενίας είναι άγνωστη. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης).
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Νοέμβριος

Αθλητικά γεγονότα που συνέβησαν τον μήνα Νοέμβριο του έτους 2010, συνοδευόμενα από συνδέσμους προς τις πηγές που τα μετέδωσαν.
Νότια Επαρχία (Ζάμπια)

Γεωγραφία

Η Νότια Επαρχία είναι η νοτιότερη επαρχία της Ζάμπιας, από όπου και το όνομα. Καλύπτει όλη την νότια πλευρά της χώρας. Συνορεύει στα ανατολικά με τη Δυτική Επαρχία, στα βορειοανατολικά με την Κεντρική Επαρχία, στα βορειοδυτικά με την Λουσάκα, στα νότια με τη Ζιμπάμπουε και στα νοτιοανατολικά με τη Ναμίμπια.     
Έχει συνολική έκταση 85.283 km².

Δημογραφία

Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, η Νότια Επαρχία έχει 1.212.124 κατοίκους.
Θιβετιανό Μαστίφ

Το Θιβετιανό Μαστίφ  είναι μεγαλόσωμη θιβετιανή φυλή σκύλου ( Θιβετιανά: དོ་ཁྱི, κινέζικα:藏獒) στην οικογένεια των μαστίφ.  Προέρχεται από τους νομάδες του Θιβέτ, της Κίνας, του Πακιστάν, της Ινδίας, της Μογγολίας και του Νεπάλ. Χρησιμοποιείται από τις τοπικές φυλές Θιβετιανών για την προστασία των προβάτων από λύκους, λεοπαρδάλεις, αρκούδες και τίγρεις.

Ονόματα και ετυμολογία

Το θιβετιανό μαστίφ, γνωστό ως Ντρογκ-Χι (འབྲོག་ ཁྱི) στα θιβετιανά, σημαίνει "νομαδικός σκύλος"  ("σκύλος που μπορεί να είναι δεμένος") που αντανακλά τη χρήση του σε κοπάδια, σκηνές, χωριά, μοναστήρια και παλάτια. Στις κατασκηνώσεις νομάδων και στα χωριά, το Ντρογκ-Χι έχει την παραδοσιακή άδεια να τρέχει χαλαρά το βράδυ.  Αυτό το σκυλί είναι γνωστό για την πίστη του, έχει χρησιμοποιηθεί ως νομαδικό σκυλί για χιλιάδες χρόνια.  
Ο τύπος του φρουρού από τον οποίο προέρχεται η σύγχρονη φυλή του θιβετιανού μαστίφ ήταν γνωστή σε όλο τον αρχαίο κόσμο με πολλά ονόματα. Το Μπότε Κουκούρ σημαίνει στα νεπαλικά θιβετιανός σκύλος. Το κινέζικο όνομα για τη φυλή είναι 藏獒 (Κινέζικα: Zàng áo , Καντονέζικα: Tzong ngou), που σημαίνει "Θιβετιανό σκυλί μαστίφ". Στη Μογγολία, ένας παρόμοιος τύπος σκυλιού ονομάζεται μπανχάρ, αλλά αυτό το σκυλί είναι γενετικά διακριτό και πιο αρχαίο.  
Αν και οι Ευρωπαίοι ονόμασαν την συγκεκριμένη φυλή ως "Θιβετιανό Μαστίφ", ο όρος αυτός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού το Θιβετιανό Μαστίφ δεν ανήκει στην κατηγορία των σκυλιών Μαστίφ. Ο όρος "μαστίφ" χρησιμοποιήθηκε από τους Ευρωπαίους που ήρθαν για πρώτη φορά στο Θιβέτ, επειδή με αυτόν τον όρο συνήθιζαν να αναφέρονται για όλες σχεδόν τις μεγάλες φυλές σκύλων στη Δύση. Οι πρώτοι Δυτικοί επισκέπτες στο Θιβέτ ονόμασαν λανθασμένα μερικές από τις φυλές του: Το «Θιβετανό τεριέ» δεν είναι τεριέ και το «Θιβετιανό σπάνιελ» δεν είναι σπανιέλ. Ένα καλύτερο όνομα για το σκυλί μπορεί να είναι το θιβετιανός ορεινός σκύλος, ή,  για να συμπεριλάβει τη φυλή σε όλη της την έκταση, το ιμαλαϊκός ορεινός σκύλος.
Ερτλ (Κάτω Αυστρία)

Ιστορία

Κατά τους αρχαίους χρόνους, η περιοχή επί της οποίας, σήμερα, βρίσκεται το Ερτλ αποτελούσε τμήμα της επαρχίας της Νορικής.  
Το έδαφος κατοικείτο κατά την διάρκεια της Μέσης Νεολιθικής περιόδου (π. 2500 π.Χ.), όπως αυτό έχει καταδειχτεί μέσω της ανακάλυψης ορισμένων λίθινων τσεκουριών, εργαλείων, καθώς και άλλων ευρημάτων χρονολογούμενων από την συγκεκριμένη περίοδο. 
Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε το 1922, μέσω της ένωσης τμημάτων των ενοριών του Ζανκτ Πέτερ και του Βαϊντχόφεν. Το Ερτλ κατέστη ανεξάρτητη ενορία το 1930.
Καμπύλη μάθησης

Καμπύλη μάθησης καλείται η γραφική αναπαράσταση του μέσου ρυθμού μάθησης για ένα εργαλείο ή μια διαδικασία. Η μάθηση των ανθρώπων ή των επιχειρήσεων και των οργανισμών γενικότερα, αποτελεί μια διερευνητική και σημαντικά μη-ντετερμινιστική διαδικασία ανακάλυψης, που τείνει να έχει διαφόρους ρυθμούς προόδου (βελτίωσης). Θεωρίες σχετικά με το σχήμα αυτών των καμπυλών που χρησιμοποιούν ντετερμινιστικούς κανόνες, σχετικά με την μάθηση και την εμπειρία, είναι μερικές φορές χρήσιμες, όπως θα εξηγηθεί και παρακάτω. Ο όρος "καμπύλη μάθησης", όπως χρησιμοποιείται σε αυτό το άρθρο, αναφέρεται περισσότερο στη μεταβλητή αρχική εμπειρική ή διερευνητική μάθηση και ανακάλυψη, η οποία γενικά στην αρχή τείνει να ακολουθεί αυξητική πορεία και στη συνέχεια να μειώνεται έως ένα όριο. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις ως καμπύλη μάθησης εννοείται η γραφική σχέση μεταξύ της ποσότητας της μετρήσιμης μάθησης και του χρόνου και/ή της προσπάθεια που χρειάζεται για μάθηση.
Ο όρος αρχικά εισήχθηκε στην εκπαιδευτική και στη συμπεριφοριστική ψυχολογία και απόκτησε ευρύτερο νόημα με την πάροδο του χρόνου, με όρους όπως "καμπύλη βελτίωσης", "καμπύλη βελτίωσης κόστους", "καμπύλη προόδου", "συνάρτηση προόδου", "καμπύλη εκκίνησης" και "καμπύλη αποδοτικότητας", να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Στα οικονομικά γίνεται αναφορά στο ρυθμό ανάπτυξης, καθώς η ανάπτυξη αναφέρεται στη διαδικασία μάθησης ενός ολόκληρου συστήματος με διάφορους ρυθμούς προόδου. Γενικά, η μάθηση αυξάνεται στο χρόνο, αλλά ακολουθώντας μια καμπύλη σχήματος “S” η οποία έχει διαφορετικό σχήμα το οποίο εξαρτάται από την κλίμακα χρόνου της παρατήρησης. Επίσης έχει πλέον συσχετιστεί με μια θεωρία της εξελικτικής βιολογίας τη θεωρία της διακοπτόμενης ισορροπίας και άλλους τύπους εξελικτικής αλλαγής σε περίπλοκα συστήματα που συνδέονται γενικά με την καινοτομία, την οργανωσιακή συμπεριφορά και τη διαχείριση ομαδικής μάθησης, μεταξύ των άλλων . Σε τέτοιες διαδικασίες που χαρακτηρίζονται από μια ταχεία εμφάνιση νέων χαρακτηριστικών, φαίνεται να λαμβάνει χώρα μια σύνθετη μάθηση μέσα στα ίδια τα συστήματα, που όταν είναι παρατηρήσιμη, φανερώνει καμπύλες μεταβαλλόμενου ρυθμού που επιταχύνουν ή επιβραδύνουν το ρυθμό ανάπτυξης τους.
O πρώτος που περιέγραψε την καμπύλη μάθησης ήταν ο Hermann Ebbinghaus το 1885. Ανακάλυψε ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να απομνημονεύσει κάποιος μια ακολουθία από τυχαίες συλλαβές αυξάνεται έντονα όταν αυξάνεται και ο αριθμός των συλλαβών . Ο ψυχολόγος Arthur Bills έδωσε μια περισσότερο λεπτομερή περιγραφή της καμπύλης μάθησης το 1934. Αναφέρθηκε επίσης και στις ιδιότητες διαφορετικών τύπων καμπυλών μάθησης, όπως η αρνητική αύξηση, η θετική αύξηση, η σταθεροποίηση της κατάστασης (plateaus) και οι ψαλιδωτές καμπύλες (ogive curves) . Το 1936, ο Theodore Paul Wright περιέγραψε το αποτέλεσμα της μάθησης στην παραγωγικότητα στην βιομηχανία αεροσκαφών και πρότεινε ένα μαθηματικό μοντέλο της καμπύλης μάθησης .
Εκαταίος ο Μιλήσιος

Χαρτογραφία

Ο Εκαταίος καταγόταν από παλιά αρχοντική οικογένεια. Είναι βέβαιο ότι στη διάρκεια της Ιωνικής Επανάστασης (499 π.Χ.) έλαβε ενεργό μέρος στην πολιτική, συμβουλεύοντας τους συμπολίτες του. Ήταν άνθρωπος πολυταξιδεμένος, όχι όμως τόσο όσο ο Ηρόδοτος. Παραδίδεται πως υπήρξε μαθητής του φιλόσοφου Αναξίμανδρου και από τις απόψεις του διδασκάλου του ίσως επηρεάστηκε στη σύνταξη ενός χάρτη (Γης Περίοδος), όπου παρουσίαζε τη Γη επίπεδη, σε μορφή δίσκου. Η οικουμένη χωριζόταν από δύο μεγάλες θάλασσες, τη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα, και από δύο μεγάλα ποτάμια, το Νείλο και το ∆ούναβη. Πάνω στο χάρτη αποτυπώνονταν πολλές τοποθεσίες, καθώς και άλλες λεπτομέρειες. Η απεικόνιση αυτή ανταποκρίνεται στην περιγραφή του Ομήρου, ότι η γη είναι κυκλικό σύμπλεγμα νησιών, που περιβάλλεται από υδάτινη κυκλική ζώνη. Ο χάρτης του Εκαταίου, παρά τις ποικίλες αυθαιρεσίες και ανακρίβειες, άσκησε μεγάλη επίδραση στους μεταγενέστερους, ακόμα και μετά την εμφάνιση συστηματικών χαρτογράφων-γεωγράφων, όπως ο Ερατοσθένης. Ο Εκαταίος συνόδευσε το χάρτη του με μια εκτεταμένη περιγραφή της Ευρώπης και της Ασίας (Γης Περιήγησις), η οποία ήταν διανθισμένη με πλούσιο εθνογραφικό υλικό για τους κατοίκους των περιοχών που ανέφερε. Πολλές φορές έδειξε να ενδιαφέρεται για περίεργες λεπτομέρειες αλλά και για παράξενα πράγματα. Μάλιστα η προτίμησή του στα περίεργα θέματα έκανε μερικά χρόνια αργότερα τον Ηρόδοτο να τον ψέξει, χωρίς όμως αυτό να τον εμποδίσει να χρησιμοποιήσει στη συγγραφή του το χάρτη του Μιλήσιου. Ακόμη, ο Εκαταίος θεωρείται πιθανώς ότι είναι ο συγγραφέας του περίφημου ορειχάλκινου γεωγραφικού πίνακα, τον οποίο ο τύραννος της Μιλήτου Αρισταγόρας είχε επιδείξει στον βασιλιά της Σπάρτης Κλεομένη το 504 π.Χ., για να τον πείσει να συμμαχήσει με αυτόν εναντίον των Περσών.

Ιστοριογραφία

Ο Εκαταίος αντιλήφθηκε πως μόνο η παράθεση του μεγάλου πλήθους των πληροφοριών του με βάση το χρόνο –χρονολογική– θα καθιστούσε το έργο του περισσότερο χρήσιμο στο αναγνωστικό κοινό. Έτσι, συνέταξε σε τέσσερα βιβλία τις Γενεαλογίες, ένα έργο στο οποίο συγκέντρωσε και έβαλε σε τάξη όλες τις τότε γνωστές δοξασίες για τους μυθικούς ήρωες (αρκετοί επιστήμονες πιστεύουν πως αυτό είναι το παλαιότερο έργο του). Η χρονολογική παρουσίαση έγινε με βάση τη διαδοχή των γενεών, υπολογίζοντας τη διάρκεια της κάθε γενιάς σε σαράντα έτη. Το περιεχόμενο αφορά στις παραδόσεις των Δαναϊδών, του Ηρακλή και των επιγόνων του, των Ηρακλειδών, του Δευκαλίωνα και των Αργοναυτών αλλά και στις παραδόσεις της Καρίας και της Λυκίας. Ο Εκαταίος στη συλλογή και στην παρουσίαση του υλικού του προσπάθησε να αποφύγει τις υπερβολές, χωρίς όμως να προχωρήσει σε επιστημονική επεξεργασία του. Ο τόνος είναι κριτικός, οι παραδόσεις είναι γραμμένες σε ύφος απλό και ζωηρό, ενώ προσπαθεί με ετυμολογίες να αποδείξει τη σχέση ανάμεσα στο αντικείμενο και το όνομά του. Η επίδρασή του στους μεταγενέστερους, και ιδιαίτερα στον Ηρόδοτο, υπήρξε μεγάλη. Έγραψε στην ιωνική διάλεκτο και είναι φανερό από τα αποσπάσματα που διασώθηκαν πως αγαπούσε ιδιαίτερα την έρευνα που αποσκοπούσε στην ανακάλυψη νέων πληροφοριών.