Λευκή της Καστίλης

Γάμος της Λευκής με τον Λουδοβίκο, δελφίνο της Γαλλίας

Τον Μάιο του 1200 ύστερα από συμφωνία μεταξύ του Φιλίππου Β΄ Αυγούστου, με τον θείο της Ιωάννη του Ακτήμονα συμφωνήθηκε ο γάμος του δελφίνου Λουδοβίκος με την αδελφή της Λευκής, Ουρράκα. Η γιαγιά τους Ελεονόρα της Ακουιτανίας συνάντησε τις δυο αδελφές και έκρινε ότι η δυναμική Λευκή ήταν καταλληλότερη για σύζυγος του μελλοντικού βασιλιά της Γαλλίας. Την άνοιξη του 1200 η Ελεονόρα διέσχισε τις Άλπεις φέρνοντας σύζυγο στον διάδοχο την Λευκή αντί της Ουρράκας. 
Η συνθήκη του γάμου επικυρώθηκε στις 22 Μαΐου 1200, ο Ιωάννης ο Ακτήμονας έδωσε σαν προίκα στην ανιψιά του τα φέουδα του Ισσοδούν και του Γκρασάι. Ο γάμος έγινε την επόμενη μέρα στο Πορτ-Μόρτ στην δεξιά όχθη του Σηκουάνα περιοχή που ήταν ιδιοκτησία του Ιωάννη. 
Η Λευκή την ημέρα του γάμου της ήταν 12 ετών και ο δελφίνος σύζυγος της μόλις έναν χρόνο μεγαλύτερος, ο γάμος επισημοποιήθηκε λίγο αργότερα όταν γεννήθηκε το πρώτο παιδί τους (1205).

Υποψήφια βασίλισσα της Αγγλίας

Στην διάρκεια του Α΄ Βαρονικού Πολέμου εναντίον του Ιωάννη του Ακτήμονα (1215) η Λευκή ανιψιά του Άγγλου βασιλιά πρότεινε στον σύζυγο της να διεκδικήσει τον θρόνο της Αγγλίας ως Λουδοβίκος Α΄, οι Άγγλοι ευγενείς το δέχτηκαν. Με τον θάνατο του Ιωάννη του Ακτήμονα τον Οκτώβριο του 1216 οι ευγενείς άλλαξαν γνώμη αποφασίζοντας να κηρύξουν βασιλιά της Αγγλίας τον 9χρονο γιο του Ιωάννη Ερρίκο. Ο Λουδοβίκος συνέχιζε τον πόλεμο για την διεκδίκηση του Αγγλικού στέμματος παρά το ότι ήταν ανεπιθύμητος για τους βαρόνους. Οι σκληρές προσπάθειες του Λουδοβίκου έγιναν με προτροπή της συζύγου του Λευκής παρά το ότι ο πατέρας του Φίλιππος Β΄ διαφωνούσε και είχε αρνηθεί να τον βοηθήσει. Η Λευκή διεκδίκησε χρήματα από τον πεθερό της για τον πόλεμο κατά των Άγγλων με την απειλή να θέσει τα παιδιά της υπό ομηρία.  Η Λευκή οργάνωσε την πρώτη επίθεση στο Καλαί υπό την διοίκηση του Ευστάθιου του μοναχού στρατηγού του Λατίνου αυτοκράτορα Ροβέρτου Α΄. Οι Γαλλικές δυνάμεις έπαθαν πανωλεθρία τον Μάιο του 1217 στην μάχη του Λίνκολν και ο Λουδοβίκος ζήτησε από την σύζυγο του Λευκή νέες δυνάμεις από την Γαλλία, μετά την νέα ήττα του Γαλλικού στόλου στις 24 Αυγούστου 1217 στο Σάντουιτς ο Λουδοβίκος αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει εκλιπαρώντας ειρήνη.

Βασίλισσα της Γαλλίας

O πεθερός της πέθανε τον Ιούλιο του 1223 και στέφθηκε με τον σύζυγο της Λουδοβίκο Η' βασίλισσα της Γαλλίας στις 6 Αυγούστου 1233.  Ο σύζυγος της πέθανε το 1226 από δυσεντερία,  αφήνοντας την σύζυγο του αντιβασίλισσα για λογαριασμό του μεγαλύτερου γιου του Λουδοβίκου που ήταν τότε 12 ετών. Η Λευκή έστεψε τον Λουδοβίκο βασιλιά έναν μήνα μετά τον θάνατο του πατέρα του εξαναγκάζοντας τους βαρόνους να του ορκιστούν πίστη, η περίοδος ήταν κρίσιμη επειδή ο σύζυγος της πέθανε χωρίς να κατορθώσει να υποτάξει τους βαρόνους του νότου. Αναγκάστηκε προκειμένου να κερδίσει συμμάχους να ελευθερώσει τον Φερδινάνδο, κόμη της Φλάνδρας ο οποίος ήταν αιχμάλωτος από την μάχη του Μπουβίν και να παραχωρήσει γη και κάστρα στον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης ετεροθαλή αδελφό του συζύγου της.

Αντιβασιλέας του ανήλικου Λουδοβίκου

Μερίδα βαρόνων με πρωταγωνιστή τον Πέτρο Α' της Βρετάνης αρνήθηκαν να υποστηρίξουν τον ανήλικο βασιλιά, η Λευκή άρχισε περιοδείες στο Παρίσι καλώντας τον λαό να ξεσηκωθεί υπέρ του βασιλιά του κάτι που έκανε. Υποστήριξε έντονα τα δικαιώματα της δυναστείας των Καπετιδών απέναντι στους Γάλλους βαρόνους και τον Ερρίκο Γ' της Αγγλίας, οργάνωσε ισχυρό στρατό με την βοήθεια του κόμη της Καμπανίας Θεοβάλδου Δ' και του παπικού απεσταλμένου στην Γαλλία Ρομάνο Μποναβεντούρα. Η Λευκή οργάνωσε ξαφνική επίθεση τον χειμώνα (1228 - 1229), οι στρατιωτικές δυνάμεις που οργάνωσε επιτέθηκαν στον Πέτρο και τον υποχρέωσαν να αναγνωρίσει τον νέο βασιλιά, τον στρατό διηύθυνε η ίδια η Λευκή, η ίδια επίσης φρόντιζε να μαζέψει ξύλα για την θέρμανση των στρατιωτών. Δεν είχε αφήσει όλους ικανοποιημένους από τον αυστηρή διοίκηση της, οι εχθροί της την έλεγαν "Κυρία σβάρνα" (ο λύκος στον μύθο του Ρευνάρδου)
Το 1229 υποχρέωσε τον Ραυμόνδο Ζ' της Τουλούζης να υπογράψει την Συνθήκη των Παρισίων σύμφωνα με την οποία έπρεπε να δηλώσει την υποταγή του στον γιο της Λουδοβίκο.  Η κόρη και διάδοχος του Ραυμόνδου Ιωάννα παντρεύτηκε σύμφωνα με την ίδια συνθήκη τον γιο της Λευκής Αλφόνσο με αυτό τον τρόπο θα περάσουν στα χέρια του η κληρονομιά της. Η συνθήκη των Παρισίων ήταν το τέλος της Αλβιγηνής Σταυροφορίας
Προσπάθησε με κάθε μέσο να εμποδίσει τον Ερρίκο Γ' της Αγγλίας να κερδίσει περισσότερα εδάφη στην ηπειρωτική Γαλλία γι'αυτό όταν ο Ερρίκος ζήτησε σύζυγο την Γιολάντα της Βρετάνης κόρη του δούκα Πέτρου Α' η Λευκή το αρνήθηκε. Η Λευκή πίεσε τον πατέρα της Πέτρο να δώσει την Γιολάντα σύζυγο στον γιο της Ιωάννη (1227) κάτι που δεν έγινε τελικά λόγω του προώρου θανάτου του (1232). 
Ο Ερρίκος στην συνέχεια αναζήτησε σύζυγο την Ιωάννα κόμισσα του Πονθιέ, η Λευκή πάλι αντέδρασε έντονα πιέζοντας τον πάπα να ακυρώσει τον γάμο επειδή ήταν συγγενείς κάτι που τελικά έγινε. Ο Ερρίκος Γ' αποφάσισε να επιτεθεί στην Γαλλία (1230), η Λευκή προσπάθησε να κρατήσει την βασιλομήτωρ της Αγγλίας Ισαβέλλα, κόμισσα του Ανγκουλέμ και τον δεύτερο σύζυγο της Ούγο Ι' των Λουζινιάν μακριά από τους Άγγλους.
Ο Πέτρος Α΄ της Βρετάνης στράφηκε ξανά εναντίον της Λευκής υποστηρίζοντας τους Άγγλους (1230), τα Γαλλικά στρατεύματα έπνιξαν την εξέγερση ανεβάζοντας σημαντικά την φήμη της Λευκής και του ανήλικου ακόμα γιου της Λουδοβίκου.  Οι συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειες του Ερρίκου Γ' να αποκτήσει οποιαδήποτε πρόσβαση στο Γαλλικό έδαφος ανάγκασαν τελικά τον Πέτρο Α' της Βρετάνης να δηλώσει την υποταγή του στον γιο της Λευκής Λουδοβίκο (1234).
Ο Άγιος Λουδοβίκος ακόμα και μετά την ενηλικίωση του βρισκόταν υπό την έντονη επίδραση της μητέρας του μέχρι το τέλος της ζωής της.

Βασιλομήτωρ της Γαλλίας

Ο Ραϊμόνδος της Τουλούζης άρχισε να αισθάνεται δυσφορία με τους όρους της Συνθήκης των Παρισίων (1233), η Λευκή του έστειλε τον ιππότη Ζίλ της Φλαγκί αλλά η υποδοχή που δέχτηκε ήταν ψυχρή. Η Λευκή άκουσε ότι οι κόρες του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ' κόμη της Προβηγκίας ήταν πανέμορφες και βαθιά θρησκευόμενες, έστειλε τον Ζίλ της Φλαγκί στην Προβηγκία να διαλέξει μια νύφη για τον Λουδοβίκο.  Ο ιππότης ενθουσιάστηκε από την υποδοχή του κόμη επιλέγοντας νύφη για τον Λουδοβίκο την μεγαλύτερη κόρη του Μαργαρίτα της Προβηγκίας. Ο γάμος της Λευκής με τον Λουδοβίκο έγινε το 1234. 
Οι σχέσεις της Λευκής με την νύφη της Μαργαρίτα δεν ήταν καλές επειδή η Μαργαρίτα είχε έντονη αγάπη στον σύζυγο της και τον απομάκρυνε από την επίδραση της, η Λευκή διέταξε να φύγουν από την Γαλλική αυλή όλοι οι συνοδοί της Μαργαρίτας. Η Μαργαρίτα ήταν γνωστή στην αυλή του πατέρα της για την ομορφιά της, την χριστιανική πίστη, την αγάπη της στις τέχνες, τα γράμματα, την ποίηση και το τραγούδι, με τον Λουδοβίκο είχε πολύ θερμή σχέση ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια αυτό ενόχλησε την Λευκή που προσπαθούσε με κάθε μέσο να μην βρίσκονται μαζί. Ο Ιωάννης του Τζοινβίλλ αναφέρει περιστατικό που η Λευκή μπήκε στο δωμάτιο εγκυμοσύνης της Μαργαρίτας διατάζοντας τον γιο της να φύγει και η Μαργαρίτα λιποθύμησε. Άλλοι ιστορικοί αναφέρουν ότι η Λευκή επέτρεπε στον Λουδοβίκο να βρίσκεται μαζί με την Μαργαρίτα μόνο τις ώρες του ύπνου. 
Η Λευκή σε αντίθεση με τον γιο της Λουδοβίκο έδειξε μεγάλη ανοχή στους Ιουδαίους, στην Γαλλία υπήρχε τότε έντονο το αίσθημα του αντι - Σημιτισμού. Όταν διέταξε ο Λουδοβίκος το κάψιμο των βιβλίων του Ταλμούδ η Λευκή εγγυήθηκε στον ραβίνο Ρεχιέλ του Παρισιού την προστασία του ίδιου και των εμπορευμάτων του.

Θάνατος της Λευκής της Καστίλης

Η Λευκή έγινε αντιβασίλισσα όταν ο γιος της Λουδοβίκος αναχώρησε για την Ζ' Σταυροφορία (1248), αντέδρασε έντονα στην πραγματοποίηση της αλλά δεν κατάφερε να μεταπείσει τον γιο της. Η σταυροφορία είχε δυσάρεστη κατάληξη, ο Λουδοβίκος συνελήφθη αιχμάλωτος των Μαμελούκων και η Λευκή προσπάθησε να συγκεντρώσει χρήματα για να πληρώσει τα λίτρα της απελευθέρωσης του. Πέθανε στο Μελάν τον Νοέμβριο του 1252, σε ηλικία 64 ετών, και τάφηκε στο αβαείο του Μομπουισόν που είχε ιδρύσει η ίδια. 
Ο Λουδοβίκος Θ' όταν έμαθε την ερχόμενη άνοιξη τα νέα για τον θάνατο της μητέρας του στενοχωρήθηκε τόσο που δεν μιλούσε σε κανέναν για δυο μέρες.

Προστάτης των γραμμάτων και του χριστιανισμού

Η Λευκή της Καστίλης ήταν προστάτης των γραμμάτων, των τεχνών και ιδιαίτερα της χριστιανικής θρησκείας, έγραψε πολλά βιβλία στα Γαλλικά και τα Λατινικά τα περισσότερα από τα οποία χρησιμοποιούσε σαν οδηγίες για τα παιδιά της. Αφοσιώθηκε έντονα στην μόρφωση των παιδιών της τα οποία έμαθαν την Λατινική γλώσσα και την προσήλωση στον χριστιανισμό, δυο από τα παιδιά της ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας και η Αγία Ισαβέλλα της Γαλλίας αγιοποιήθηκαν από την Καθολική εκκλησία.