google/wiki40b huggingface dataset:
Πανελλήνιος Όμιλος Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης

Ο Πανελλήνιος Όμιλος Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης - ΠΟΙΑΘ ιδρύθηκε το 1961 με έδρα τον Πειραιά. Είναι από τους παλαιότερους και γνωστότερους ομίλους του αθλήματος στην Ελλάδα. Επίσης, ο όμιλος λειτουργεί από το 1969 την πρώτη στην Ελλάδα Σχολή Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης (Σ.Ι.Α.Θ.), από την οποία έχουν αποφοιτήσει πάνω από 30.000 αθλητές. Ο ΠΟΙΑΘ ακόμη συνέβαλλε σημαντικά στην διάδοση του αθλήματος στην χώρα ιδρύοντας παραρτήματα σε πολλά μέρη της, τα περισσότερα από τα οποία έχουν πλέον αυτονομηθεί και να υφίστανται ως ξεχωριστοί όμιλοι.

Εγκαταστάσεις

Η έδρα του ομίλου είναι ένα τετραόροφο νεοκλασικό πάνω από το βόρειο άκρο του Μικρολίμανου, στην Ακτή Αθηνάς Δηλαβέρη 3 (δίπλα στο Τεχνητό Κανάλι Δελφιναρίου). Στο κτίριο στεγάζονται τα γραφεία του ομίλου, εντευκτήριο, βιβλιοθήκη, δύο αίθουσες εκπαιδεύσεως / σεμιναρίων χωρητικότητας 180 ατόμων, μία αίθουσα πολλαπλών χρήσεων καθώς και εργαστήρια μηχανών και αποθήκες ναυτιαθλητικού υλικού. Τα πλοία του ομίλου είναι ελλιμενισμένα στο Μικρολίμανο, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από το κτίριο.

Αγώνες - εκδρομές

Ο όμιλος διοργανώνει πολλούς αγώνες με γνωστότερη τη Διεθνή Ιστιοπλοϊκή Εβδομάδα Αιγαίου (Ράλλυ Αιγαίου) από το 1964, με μεγάλη συμμετοχή ελληνικών και ξένων σκαφών. Επίσης, από το 2010 έχει διοργανώσει εκδρομές στα Μικρασιατικά παράλια και τη Μεγάλη Ελλάδα.

Ακαδημαϊκή δραστηριότητα

Ο ΠΟΙΑΘ συνεργάζεται με Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, όπως με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο Πειραιώς και με άλλα ιδρύματα για τη διοργάνωση διαλέξεων και ημερίδων πολιτιστικού περιεχομένου. Είναι ο επίσημος εκπαιδευτής του Πανεπιστημίου Αθηνών /ΤΕΦΑΑ για την ειδικότητα ιστιοπλοΐας ανοικτής θαλάσσης. Ο όμιλος επίσης εκδίδει βιβλία που σχετίζονται με την ιστιοπλοΐα και τη ναυτική τέχνη. Από το 1987 εκδίδει το διμηνιαίο περιοδικό "Ιστιοπλοϊκός Κόσμος" σε 3000 αντίτυπα ανά τεύχος, το οποίο καλύπτει θέματα που αφορούν την ιστιοπλοΐα, τη ναυτιλία και τη θάλασσα γενικότερα. Στον όμιλο απονεμήθηκε το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 2013.
1818 Μπραμς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπραμς είναι άγνωστα.
Κανονική κατανομή

Προσέγγιση ασυνεχών κατανομών με την κανονική κατανομή

Η προσέγγιση ασυνεχών κατανομών με μεγάλη ακρίβεια απ' την κανονική κατανομή, παρά το γεγονός ότι σαν συνεχής κατανομή περιγράφει μόνο συνεχείς μεταβλητές, αποτελεί βασικό της πλεονέκτημα. Η προσέγγιση αυτή ισχύει για εκείνες τις περιπτώσεις που και οι ασυνεχείς κατανομές τείνουν να πάρουν το σχήμα της "κωδωνοειδούς" καμπύλης.
Κώστας Φαλελάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1963 σε ένα χωριό της Κρήτης στον νομό Χανίων (Ραβδούχας).
Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές σειρές στην τηλεόραση, κυρίως σε δραματικές και αστυνομικές σειρές, όπως η 10η εντολή, ο Κόκκινος Κύκλος, η Ανατομία ενός εγκλήματος, η Διπλή Αλήθεια κ.ά. Το 2015 έλαβε στα Queer Theatre Awards το βραβείο του Α' Ανδρικού ρόλου για τη θεατρική παράσταση Η ζάλη των ζώων πριν τη σφαγή.
Ήταν ο τελευταίος σύντροφος του Μηνά Χατζησάββα.
Βασιλιάς της Βαυαρίας

Περιγραφή

Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Πρέσμπουργκ του 1805, μεταξύ της Ναπολεόντειας Γαλλίας και της Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αρκετά πριγκιπάτα που είχαν συμμαχήσει με τον Ναπολέοντα αναβαθμίζονταν σε βασίλεια. Ένα από αυτά ήταν και εκείνο της Βαυαρίας του οποίου ο πρίγκιπας-ελέκτορας Μαξιμιλιανός Δ΄ Ιωσήφ θα λάβει επίσημα τον τίτλο του Βασιλιά της Βαυαρίας ως Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας στις 1 Ιανουαρίου 1806. Ο Μαξιμιλιανός υπήρξε μέλος του Οίκου των Βιττελσβάχων.
Οι διάδοχοι του Μαξιμιλιανού αντιστάθηκαν στον αναδυόμενο γερμανικό εθνικισμό και η Βαυαρία ανέλαβε την προστασία μικρότερων κρατιδίων, τα οποία αισθάνονταν ότι απειλούνταν από την Πρωσία ή την Αυστρία εντός της Γερμανικής Συνομοσπονδίας. Οι θρησκευτικοί δεσμοί συνέδεαν το Βασίλειο της Βαυαρίας περισσότερο με την Αυστρία, ωστόσο με την ήττα και των δύο στον Αυστροπρωσικό πόλεμο, το 1866, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β΄ υπέγραψε συμμαχία με την Πρωσία, παραιτούμενος έτσι ουσιαστικά από την εθνική κυριαρχία της Βαυαρίας.
Με τη συνθήκη της 23ης Νοεμβρίου του 1870 η Βαυαρία εντάχθηκε στη Γερμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ωστόσο ένα σχετικά μεγάλο βαθμό αυτοδιάθεσης. Οι βασιλείς της Βαυαρίας διατηρούσαν τους τίτλους τους, καθώς και ξεχωριστό διπλωματικό και στρατιωτικό σώμα. Όταν η Γερμανική Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει το Νοέμβριο του 1918, ως αποτέλεσμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο τελευταίος βασιλιάς της Βαυαρίας, Λουδοβίκος Γ΄, εκθρονίστηκε.
2153 Ακιγιάμα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ακιγιάμα εκτιμάται σε 16,79 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,109 ± 0,020.
Παύλος Λιασίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Οι γραμματικές του γνώσεις ήταν της Ε' τάξης του Δημοτικού. Άσκησε κατά καιρούς διάφορα επαγγέλματα, όπως του βοσκού, του εποχιακού εργάτη και του περιβολάρη. Το 1924 παντρεύτηκε την Ελένη Κ. Σκάρπαρη με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά.
Στην ποίηση άρχισε σαν ποιητάρης την περίοδο 1921-22. Αργότερα βγήκε από την ομαδική τεχνοτροπία των ποιητάρηδων, ανέπτυξε ένα δικό του προσωπικό στιλ και εξελίχτηκε σε έναν ιδιόρρυθμο τεχνίτη του στίχου και του λόγου και σε σημαντικό εκπρόσωπο της Κυπριακής λαϊκής ιδιωματικής ποίησης.
Βραβεύτηκε από την Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας το 1975 με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην Ελληνική Κυπριακή Λογοτεχνία.

Χαρακτηριστικό δίστιχο

«Έχω κορμίν πολλά παλιόν, μα νουν του νέου κόσμου,

στες τρεις σιηλιάες τζι αν πλαστείς, είσαι σανότζιαιρός μου!»
Μετάφραση:
Έχω κορμί πολύ παλιό, αλλά μυαλό του νέου κόσμου,

και το τρεις χιλιάδες να γεννηθείς, θα είσαι συνομήλικος μου!

Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του πάυλου λιασίδη

ΟΙ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ
ΚΑΝΕΙ ΣΕ ΠΚΙΟΝ
ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΗ
ΑΓΑΠΗΝ ΔΙΧΩΣ ΕΡΩΤΑΝ
ΒΑΣΤΑΞΕ
Η ΠΙΣΤΗΣ ΜOY ΚΡΑΤΑΜΕ
ΤΕΔΚΟΙΑΝ ΤΙΜΗΝ ΓΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
ΔΕΝΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΜΑΞΟΥΛΙ
Τζον Σεμπάστιαν

Πρώτα χρόνια

Ο Σεμπάστιαν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στην Ιταλία και στο  χωριό Γκρίνουιτς. Ο πατέρας του, Τζον Σεμπάστιαν (né Pugliese), ήταν γνωστός παίκτης κλασικής φυσαρμόνικας  και η μητέρα του, Τζέιν, ήταν ραδιοφωνική παραγωγός. Η νονά του ήταν η Βίβιαν Βανς ("η Εθελ Μερτς"  του I Love Lucy"), η οποία ήταν στενή φίλη της μητέρας του. Ο νονός του και ο πρώτος που τον φρόντιζε σαν μωρό ήταν εικονογράφος παιδικών βιβλίων o Γκαρθ Γουίλλιαμς, ένας φίλος του πατέρα του.
Ο Σεμπάστιαν μεγάλωσε σε περιβάλλον με μουσική και μουσικούς, συμπεριλαμβανομένων τους Μπέρλ Ίβς και  Γούντι Γκάθρι, και ακούγωντας καλλιτέχνες στη δική του γειτονιά όπως ο Χάντυ Ουΐλιαμ Λεντμπέτερ και ο Μισισίπι Τζον Χέρτ. Αποφοίτησε από την ακαδημία Μπλέρ, ένα ιδιωτικό οικοτροφείο στο Μπλέρστοουν,Νιού Τζέρσεϊ, το 1962. Μετά παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης για πάνω από ένα χρόνο, αλλά τα παράτησε αφού τα ενδιαφέροντα του είχαν μουσικές επιδιώξεις.

Πρώιμη καριέρα

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Σεμπάστιαν ανέπτυξε ένα ενδιαφέρον για τη blues μουσική και στο να παίζει φυσαρμόνικα σε ύφος μπλουζ, αντί για το κλασικό στυλ που χρησιμοποιούσε ο πατέρας του. Μέσω των διασυνδέσεων του πατέρα του,γνώρισε και επηρεάστηκε από μουσικούς της μπλουζ όπως ο Σάννι Τέρι και o Λάιτνινγκ Χόπκινς (για τον οποίο ο Σεμπάστιαν υπηρέτησε  "ανεπίσημα ως ξεναγός και υπηρέτης", όταν ο Χόπκινς ήταν στη Νέα Υόρκη). Ο Σεμπάστιαν έγινε μέρος της παραδοσιακής και μπλουζ σκηνής που αναπτυσσόταν στο χωριό Γκρίνουιτς ,από όπου αργότερα γεννήθηκε το παραδοσιακό ρόκ.
Εκτός από φυσαρμόνικα,o Σεμπάστιαν έπαιζε κιθάρα και περιστασιακά autoharp.Σε μία από τις πρώτες εγγραφές συναυλιών του ο Σεμπάστιαν έπαιζε κιθάρα και φυσαρμόνικα για το άλμπουμ του Μπίλλυ Φέερ του 1964 με το όνομα The Beast of Billy Faier. Συμμετείχε επίσης στο άλμπουμ του Φρέντ Νίλ με το όνομα Bleecker & MacDougal και στο ομώνυμο άλμπουμ του Tόμ Ράς του 1965. Έπαιξε στη μπάντα Even Dozen Jug Band και στους The Mugwumps, οι οποίες διαχωρίστηκαν για να σχηματίσουν τους Lovin' Spoonful και τους Mamas & the Papas .Ο Μπομπ Ντίλαν τον κάλεσε να παίξει μπάσο στις συνεδρίες του άλμπουμ Bringing It All Back Home (αν και τα μέρη που έπαιζε ο Σεμπάστιαν  ίσως δεν εμφανίστηκαν στο άλμπουμ) και να ενταχθεί στη καινούργια ηλεκτρική μπάντα περιοδείας του Dylan, αλλά ο Σεμπάστιαν αρνήθηκε, προκειμένου να επικεντρωθεί στο δικό του έργο, τους The Lovin' Spoonful.
Λουίζα της Πρωσίας

Βιογραφία

Η Λουίζα γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1770 στο Βερολίνο, και ήταν το τρίτο παιδί και η νεότερη κόρη του Πρίγκιπα Αύγουστου Φερδινάνδου της Πρωσίας και της Μαργραβίνης Ελισάβετ Λουίζας του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Η γέννησή της έφερε απογοήτευση στην οικογένειά της, καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός της Φρειδερίκος ήταν ο μοναδικός κληρονόμος του θρόνου. Παρ'όλα αυτά, ο πατέρας της ήταν αφοσιωμένος στην ανατροφή της, ενώ η μητέρα της δεν της έδειχνε πολύ αγάπη. 
Ως ανιψιά του Φρειδερίκου του Μέγα, υπήρχαν συχνά συνομιλίες για πιθανούς γάμους με τη Λουίζα. Ένας τέτοιος υποψήφιος ήταν ο πρίγκιπας Μαξιμιλιανός της Βαυαρίας, κληρονομικός διάδοχος του Κάρολου Θεόδωρου, Εκλέκτορα της Βαυαρίας. Ο εκλέκτορας έστειλε τον πρεσβευτή στο Φρίντριχσφελντ το 1785, πιθανότατα να επιθεωρήσει τη γενική εμφάνιση και χαρακτήρα του Λουίζας. Εντούτοις, τελικά, η Λουίζα θεωρήθηκε πολύ μικρή, καθώς ο πρίγκιπας Μαξιμιλιανός ήθελε να την παντρευτεί εντός του έτους. Ο πατέρας της αρνήθηκε να χωρίσει από αυτήν μέχρι που να γίνει δεκαοχτώ.
Ένας άλλος πιθανός υποψήφιος ήταν ο πρίγκιπας Φρειδερίκος, Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι, δεύτερος γιος του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος ταξίδεψε στο Βερολίνο το 1786 για να παρακολουθήσει στρατιωτικές επιδείξεις, αλλά τίποτα δεν προήλθε από αυτό το ταξίδι.
Το 1796 η Λουίζα παντρεύτηκε τον Πολωνό αριστοκράτη πρίγκιπα Αντώνιο Ράντζβιλ. Η Λουίζα και ο σύζυγός της Αντώνιος ήταν δημοφιλείς για την στήριξη τους στη μουσική, καθώς και για τις εξέχουσες θέσεις τους στην κοινωνία του Βερολίνου. Η Λουίζα, όπως και πολλές άλλες κυρίες υψηλού επιπέδου, επισκεπτόταν νοσοκομεία και τραυματισμένους στρατιώτες κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων. 
Το 1815, η Λουίζα και η οικογένεια της μετακόμισαν στο Πόζεν, καθώς ο Αντώνιος διορίστηκε Δούκας-Κυβερνήτης του Μεγάλου Δουκάτου του Πόζεν. Το 1830 μετά την ανεπιτυχής διοίκηση του Αντώνιου επέστρεψαν στο Παλάτι του Βερολίνου.
Η Λουίζα πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου 1836 στο Βερολίνο σε ηλικία 66 ετών, τρία χρόνια μετά τον σύζυγό της.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2007–08

Για την περίοδο 2007–08, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2007-08 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.

Β ερασιτεχνική

Δεν δήλωσε συμμετοχή σε σχέση με πέρυσι ο ΠΑΣ Αβέρωφ 2001.Ο Θρίαμβος Σαρακατσαναίων έγινε ΑΣ Καλπάκι Θρίαμβος.Ανέβηκε από την Γ ερασιτεχνική ο ΠΑΣ Αγίας Μαρίνας.

Γ ερασιτεχνική

Δεν κατέβηκαν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΣ Αγίου Δημητρίου,ΑΟ Παρακαλάμου.Ομάδες που δεν κατέβηκαν πέρυσι αλλά κατεβαίνουν φέτος είναι ο ΠΑΣ Μπισδουνάκι,ΠΑΣ Δρίσκος,ΠΑΣ Γραμμένου,Πανφρουριακός,Παντελεήμων Δροσοχωρίου.

Κύπελλο

Στο κύπελλο συμμετέχουν τα σωματεία της ΕΠΣΗΠ.
Εθνικό Τάγμα του Κέδρου

Το Εθνικό Τάγμα του Κέδρου (αραβικά: وسام الأرز الوطني‎ Wisām al-Arz al-Waṭaniy γαλλικά: Ordre National du Cèdre‎) είναι η ψηλότερη τιμητική διάκριση του Λιβάνου. Καθιερώθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1936. Απονέμεται σε πέντε βαθμίδες.
Ψυχαναγκαστική αγάπη

Η ψυχαναγκαστική αγάπη ή έμμονη αγάπη είναι μια κατάσταση στην οποία ένα άτομο νιώθει μια ακατανίκητη έμμονη επιθυμία να κατακτήσει ένα άλλο άτομο, για το οποίο αισθάνεται μια δυνατή έλξη, με μια αδυναμία να δεχθεί την αποτυχία ή την απόρριψη. Παρόλο που δεν έχει κατηγοριοποιηθεί συγκεκριμένα με ακριβή ψυχική διάγνωση από το DSM-5, μερικοί άνθρωποι λογομαχούν για το ότι η ψυχαναγκαστική αγάπη θεωρείται ψυχική ασθένεια, όμοιας της διαταραχής δεσμού, της οριακής διαταραχής προσωπικότητας και της ερωτομανίας. Οι έμμονοι εραστές μπορεί να αισθάνονται εντελώς ανίκανοι να συγκρατηθούν από ακραίες συμπεριφορές όπως πράξεις βίας προς τον εαυτό τους. Μπορεί να είναι απολύτως πεπεισμένοι ότι τα συναισθήματά τους είναι αγάπη και μπορεί να απορρίψουν την ιδέα ότι η σοβαρή εμμονή τους δεν είναι αγάπη. Η ψυχαναγκαστική αγάπη μπορεί να ξεκινήσει από την πρώτη ματιά και μπορεί να παραμείνει επ'αόριστον, απαιτώντας ψυχοθεραπεία.
Η ψυχαναγκαστική αγάπη έχει χρησιμοποιηθεί τακτικά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, συχνά με μια γυναίκα που έχει τέτοια αισθήματα για έναν άνδρα με κωμικό ή κακόβουλο τρόπο. Η ψυχαναγκαστική αγάπη προκύπτει σε γυναίκες και άνδρες, κάνοντάς την ουδέτερο φαινόμενο σε σχέση με το φύλο.
Λουδοβίκος Ρος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1806 στο Μπόρνχοβετ του Χόλσταϊν, πού τότε ανήκε στη Δανία, και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Κίελο.
Το 1832 στάλθηκε στην Ελλάδα μετά από υποτροφία του βασιλιά Γεωργίου της Δανίας. Το 1833 διορίστηκε ο Bαυαρός αρχιτέκτονας Άντολφ Βάισσενμπουργκ (Adolf Weissenburg) ως αρμόδιος «διά την διατήρησιν αλλά και την ανεύρεσιν και συλλογήν των αρχαιολογικών θησαυρών του Bασιλείου» με υφισταμένους τον Κυριακό Πιττάκη για τη Στερεά Ελλάδα, τον Ιωάννη Κοκκώνη για τα νησιά του Αιγαίου και τον Ρος για την Πελοπόννησο.
Συνόδευε τον Όθωνα στις περιοδείες του καταγράφοντας τις τοπικές διαλέκτους. Το 1837 έγινε καθηγητής στο νεοϊδρυθέν πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1843 ο βασιλιάς της Ελλάδας Όθωνας Α΄, προκειμένου να κατευνάσει την πρώτη λαϊκή εξέγερση κατά των αυταρχικών τάσεων της νέας δυναστείας, απομάκρυνε κάποια στελέχη που είχαν έλθει από την Γερμανία, από κρατικές θέσεις. Ο Λουδοβίκος Ρος έχασε τη θέση του γενικού εφόρου αρχαιοτήτων και του καθηγητή της αρχαιολογίας στην χώρα που από τότε την θεωρούσε δική του. Το 1845 επέστρεψε στην Γερμανία και δίδαξε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάλλε. Αυτό το γεγονός και μια βασανιστική αρρώστια, του προξένησε διάθεση αυτοκαταστροφής, η οποία στις 6 Αυγούστου 1859 κατέληξε σε αυτοκτονία, στο Χάλλε.

Αθήνα

Η ανακάλυψη της υποδομής του Παρθενώνα του Περικλή, είναι αποτέλεσμα της παλαιότερης ανασκαφής που έγινε από τον Ρος στην περιοχή της Ακρόπολης, η οποία έκανε αναλυτική μελέτη και περιγραφή των ευρημάτων. Η σημαντικότερη ανακάληψη του ήταν η ανασκαφή του Ναού της Αθηνάς Νίκης. Ο Ρος είχε σημαντικό ρόλο στην προστασία των αρχαιοτήτων και στην ίδρυση μουσείων, ενώ έκανε πολλές σημαντικές ανασκαφές και αποκατάσταση αρχαιολογικών μνημείων κατά την διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Από τις πιο σημαντικές είναι η δημιουργία του Εθνικού Μουσείου της Αθήνας και η μετατροπή της Ακρόπολης, από στρατιωτικό οχυρό σε αρχαιολογικό χώρο.
Προεδρικές εκλογές του Ελ Σαλβαδόρ (2019)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις 3 Φεβρουαρίου 2019, με τους ψηφοφόρους να εκλέγουν τον  Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο για πενταετή θητεία. 
Οι εκλογές διενεργήθηκαν σε ειρηνικό, σχεδόν εορταστικό κλίμα, με γύρω στα 5,2 εκατομμύρια ψηφοφόρους να προσέρχονται στην κάλπη.  Πρόεδρος εξελέγη από τον πρώτο γύρο ο 37χρονος Ναγίμπ Μπουκέλε από τη συμμαχία GANA  επικρατώντας του Κάρλος Καγιέχα από τη συμμαχία ARENA, η οποία είχε τον έλεγχο της Βουλής την περίοδο των εκλογών και άλλων δύο υποψηφίων.

Εκλογικό σύστημα

Ο αρχηγός κράτους (Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ) εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία, μη ανανεώσιμη εκτός αν δεν είναι συνεχής. Ωστόσο, οι προηγούμενοι εκλεγμένοι πρόεδροι μπορούσαν να διεκδικήσουν επανεκλογή για δεύτερη , μη συνεχή θητεία. Σε περίπτωση που η απόλυτη πλειοψηφία (το 50% + 1) δεν επιτευχθεί από κάποιον υποψήφιο του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών, διεξάγεται δεύτερος γύρος 30 ημέρες μετά, μεταξύ των δύο υποψηφίων που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο.
Ένδικο βοήθημα

Ένδικο βοήθημα ονομάζεται κάθε μέσο που δίνει ο νόμος στον πολίτη, με το οποίο ο τελευταίος μπορεί να προσφύγει στα δικαστήρια. Με το ένδικο βοήθημα ο πολίτης εισάγει μια διαφορά προς κρίση σε ένα δικαστήριο.
Η παροχή ένδικων βοηθημάτων στους πολίτες είναι τμήμα του δικαιώματος δικαστικής προστασίας (δικαστικής ακρόασης) των πολιτών. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να προσφεύγουν σε ανεξάρτητα και αμερόληπτα δικαστήρια για την επίλυση διαφορών τους με το κράτος ή με άλλους πολίτες.
Υπάρχουν διάφορα ένδικα βοηθήματα ανάλογα με το είδος της διαφοράς που θέλει ο πολίτης να υπαγάγει σε δικαστική επίλυση και με τον κλάδο του Δικαίου που ρυθμίζει τη συγκεκριμένη διαφορά.

Ιδιωτικό Δίκαιο

Για τις διαφορές Ιδιωτικού Δικαίου (μεταξύ πολιτών), οι οποίες εκδικάζονται από τα πολιτικά δικαστήρια, κύριο ένδικο βοήθημα είναι η αγωγή. Άλλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως σε διαφορές στο πλαίσιο της αναγκαστικής εκτέλεσης (της εφαρμογής μιας δικαστικής απόφασης σε βάρος του ηττηθέντος διαδίκου παρά τη θέλησή του).

Ποινικό Δίκαιο

Στο Ποινικό Δίκαιο μόνος αρμόδιος για την υποβολή μιας υπόθεσης σε δικαστική κρίση είναι ο Εισαγγελέας με την άσκηση της ποινικής δίωξης. Ως εκ τούτου εισαγωγικά της δίκης ένδικα βοηθήματα με τη στενή έννοια του όρου για τους πολίτες δεν υπάρχουν. Παρεμφερή με ένδικα βοηθήματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν η μήνυση και η έγκληση. Η μήνυση και η έγκληση αναγγέλλουν στον Εισαγγελέα ή στις αστυνομικές αρχές την τέλεση ενός εγκλήματος. Αν η αναγγελία γίνεται από το ίδιο το θύμα ονομάζεται έγκληση, αν γίνεται από τρίτον ονομάζεται μήνυση.

Διοικητικό Δίκαιο

Στο Διοικητικό Δίκαιο (διαφορές πολίτη-κράτους) κύρια ένδικα βοηθήματα προς τα διοικητικά δικαστήρια είναι η προσφυγή, η αγωγή και η αίτηση ακύρωσης. Με την προσφυγή και την αίτηση ακύρωσης ζητά ο διοικούμενος την ακύρωση ή τροποποίηση μιας διοικητικής πράξης, ενώ με την αγωγή ζητά την αποκατάσταση ζημίας που υπέστη από πράξη ή παράλειψη οργάνου της διοίκησης. Στο πλαίσιο του διοικητικού καταναγκασμού (επιβολής μιας διοικητικής πράξης από τη διοίκηση παρά τη θέληση του διοικημένου) υπάρχει, όπως και στην αναγκαστική εκτέλεση, το ένδικο βοήθημα της ανακοπής.
Τα ένδικα βοηθήματα δε θα πρέπει να συγχέονται με τα ένδικα μέσα, τα οποία είναι μέσα για τον έλεγχο ή επανάκριση μιας ήδη εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Τα ένδικα μέσα έπονται συνεπώς των ενδίκων βοηθημάτων.
Μάχη της Καρχηδόνας (238)

Παρασκήνιο

Ο Γορδιανός Α' και ο Γορδιανός Β' ήταν πατέρας και γιος αντίστοιχα, αμφότεροι υποστηριζόμενοι από τη Ρωμαϊκή σύγκλητο και με βάση στην επαρχία της Αφρικής. Η μάχη ήταν μέρος μιας εξέγερσης εναντίον του αυτοκράτορα Μαξιμίνου Θραξ, που ξεκίνησε από γαιοκτήμονες που θεώρησαν ότι φορολογήθηκαν υπερβολικά και άδικα. Αυτοί οι γαιοκτήμονες κάλεσαν τον Γορδιανό Α' και τον Γορδιανό Β' να γίνουν αυτοκράτορές τους.
Ο Καπελιανός ήταν κυβερνήτης της Νουμιδίας και είχε μία προηγούμενη μνησικακία εναντίον του Γορδιανού Α', σύμφωνα με τον Ηρωδιανό. Ο Ηρωδιανός αναφέρει ότι αυτή η μνησικακία αναπτύχθηκε μετά από μία δίκη που αφορούσε και τους δύο. Λίγο μετά την εκλογή του ως αυτοκράτορας, ο Γορδιανός Α' έστειλε αντικαταστάτη στη Νουμιδία για να πάρει τη θέση του παλιού του εχθρού, Καπελιανού. Η ενέργεια αυτή οδήγησε τελικά στον πρόωρο θάνατό του.

Η μάχη

Ο Γορδιανός Α' βάδισε από την πόλη Θύσδρο στην Καρχηδόνα, όπου έλαβε την είδηση της εξέγερσης. Ο Καπελιανός ηγήθηκε της μόνης λεγεώνας στην Αφρική εναντίον των δύο αυτοκρατόρων.
Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν κοντά στην Καρχηδόνα. Ο Γορδιανός Β' ηγήθηκε προσωπικά του στρατού του, που αποτελούνταν από πολιτοφύλακες χωρίς στρατιωτική εκπαίδευση, νικήθηκε και σκοτώθηκε και, όταν έμαθε το θάνατο του γιου του, ο Γορδιανός Α' αυτοκτόνησε. Η βασιλεία πατέρα και γιου διήρκεσε συνολικά 28 ημέρες.
Μετά τον θάνατο των δύο Γορδιανών, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος εξέλεξε δύο νέους αυτοκράτορες που δεν ήταν δημοφιλείς στο κοινό. Τότε η Σύγκλητος στράφηκε στον 13χρονο Γορδιανό Γ' για να γίνει ο νέος καίσαρας.
Συμφωνία της Κόκκινης Γραμμής

Με την ονομασία Συμφωνία της Κόκκινης Γραμμής, (ή "Συμφωνία της Ερυθράς Γραμμής"), φέρεται η διεθνής επιχειρηματική συμφωνία που συνομολογήθηκε στις 31 Ιουλίου του 1929 δια της οποίας δημιουργήθηκε το πρώτο πετρελαϊκό κονσόρτσιουμ στη Μέση Ανατολή και που αποτέλεσε τη βάση της κατανομής των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της Μεσοποταμίας και συγκεκριμένα του ιρακινού υπεδάφους, στις Μεγάλες Δυνάμεις.
Ουσιαστικά με την συμφωνία αυτή ορίσθηκε η εταιρική μορφή της διεθνούς εταιρείας εξόρυξης πετρελαίου στη περιοχή, τα μερίδια των πολυεθνικών εταιρειών που συμμετείχαν σ΄ αυτή, με τη βασική όμως ρήτρα την υπέρ πάντων προάσπιση των συμφερόντων του κονσόρτσιουμ, καθώς επίσης και τον χαρακτηρισμό του πετρελαίου ως μονοπωλιακό αγαθό, αποκλειομένων έτσι στην ίδια περιοχή ομοίων δραστηριοτήτων από τρίτους.
Ιστορικά η συμφωνία αυτή άρχισε να προετοιμάζεται μετά τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων όπου και ξεκίνησε η απόσχιση εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ολοκληρώθηκε μετά τη λήξη του Α' Π.Π. και ειδικά το 1922, όταν κατέρρευσε και η ίδια Αυτοκρατορία και επισημοποιήθηκε μεταξύ άλλων η ανεξαρτησία του Ιράκ. Πρωτεργάτης της συμφωνίας αυτής ήταν ο σπουδαίος Αρμένιος στη καταγωγή επιχειρηματίας και μεγιστάνας της εποχής Καλούστ Γκιουλμπενκιάν ο οποίος στον χάρτη των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της συμφωνίας αυτής βοήθησε ακόμα και Αμερικανούς μεγαλοεπενδυτές να θέσουν πόδι στη Μέση Ανατολή.
Τριάντα χρόνια αργότερα , το 1960, ο Σάχης της Περσίας συνεγείροντας τους Άραβες ηγεμόνες σε κοινή πετρελαϊκή πολιτική υπήρξε ο ουσιαστικός δημιουργός του ΟΠΕΚ. Τελικά η συμφωνία αυτή άρχισε να κλονίζεται από το 1961 για να παύσει και οριστικά στις 1 Ιουνίου του 1972 οπότε και ολοκληρώθηκε η εθνικοποίηση των εγκαταστάσεων από την ιρακινή επαναστατική κυβέρνηση.
Τρίκορφο Φωκίδας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Τρίκορφο βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρων και στις πλαγιές του όρους Τρίκορφο, στο κέντρο μιας σειράς τριών λόφων, απ΄ όπου πήρε και το νεότερο όνομα (Τρίκορφον = Τρεις κορφές). Το χωριό είναι ΒΔ του Ευπαλίου, σε απόσταση 9,5 χλμ. και ΒΑ της Ναυπάκτου (12,5 χλμ.). Το παλαιό όνομά του, μέχρι το 1930, ήταν Βλαχοκάτουνο, σύνθετη λέξη από "βλάχος" και "κάτουνο" που σημαίνει καταυλισμός βλάχων ή ποιμένων. Αναφέρεται ότι σα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας αριθμούσε πληθυσμό με 15 οικογένειες. Σήμερα οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Γιορτάζει στις 6 Αυγούστου, εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, σε εξωκλήσι της Μεταμορφώσεως.

Αξιοθέατα - Μοναστήρια

Στη θέση "Παλιόκαστρο" ή αλλιώς "Σιδεράλωνο" και 3 χλμ ΝΔ του χωριού έχουν βρεθεί λείψανα αρχαίου κάστρου, που σύμφωνα με ορισμένους μπορεί να ταυτίζεται Λοκρικό Ευπάλιο. Ένα δεύτερο αξιοθέατο είναι το "Κεφαλογιόφυρο" σε απόσταση 5 χλμ. ΒΔ του χωριού. Είναι γεφύρι κτισμένο γύρω στο 1300 που συνδέει τη Δωρίδα με τη Ναυπακτία και πρόκειται για σημαντικό αρχιτεκτονικό μνημείο της Τουρκοκρατίας. Βόρεια του χωριού υπάρχει η πηγή "Αγιονέρι" με ιαματικό νερό.  
Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν  δύο σύγχρονα μοναστήρια. Η γυναικεία Μονή του Αγίου Νεκταρίου, που ιδρύθηκε το 1990 και βρίσκεται σε ελαιόφυτη πλαγιά του δρόμου, 5 χλμ. πριν την είσοδο του χωριού. Το δεύτερο είναι η ανδρική Μονή Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ του Σαρώφ, που ιδρύθηκε το 1991 και  βρίσκεται περίπου 500 μέτρα ΒΑ κοντά στην Αγία Σωτήρα. Το χωριό έγινε πιο γνωστό από τους "παπαροκάδες", ένα μουσικό συγκρότημα αποτελούμενο από τους μοναχούς της μονής των Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ. Στη μονή υπάρχει καμπαναριό με 400 σήμαντρα και 62 καμπάνες. Κτήτωρ και ηγούμενος της Μονής είναι ο γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης.
Μπιβόνα

Γεωγραφία

Η Μπιβόνα βρίσκεται 62 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Αγκριτζέντο. Έχει πληθυσμό 4.026 κάτοικους), οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, καλλιεργώντας κυρίως σιτηρά, εσπεριδοειδή και ελιές.