google/wiki40b huggingface dataset:
Ναυτικό σχοινί

Τα ναυτικά σχοινιά καλούμενα και "κάβοι" ή "καραβόσχοινα" μαζί με τα συρματόσχοινα και τις αλυσίδες αποτελούν τα κυριότερα εφόδια των πλοίων.

Υλικό κατασκευής

Τα ναυτικά σχοινιά κατασκευάζονται κυρίως από φυτικές ή τεχνητές (συνθετικές) ίνες, κυρίως από κάνναβη, κοκοφοίνικα, αγριομπανανέα, σιζάλ, νάυλον, κέβλαρ κλπ. δημιουργώντας έτσι ίδιες κατηγορίες.

Συντήρηση

Η παραμονή ναυτικών σχοινιών σε υγρούς χώρους ή χώρους που έχουν διαποτιστεί με έλαια ή χημικά υγρά πρέπει να αποφεύγεται. Επίσης και η παρατεταμένη παραμονή και έκθεση αυτών σε καιρικές συνθήκες όπου γι΄ αυτό θα πρέπει να υφίσταται ειδική φροντίδα αποθήκευσής τους σε εσωτερικούς χώρους όταν δεν χρησιμοποιούνται. Δεν πρέπει όμως ν΄ αποθηκεύονται υγρά. Οι συστροφές (κοινώς βερίνες) θα πρέπει ν΄ αποφεύγονται. Γενικά τα χοντρά σχοινιά, κοινώς κάβοι, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά καιρούς με εναλλαγή των άκρων, πότε δηλαδή από το ένα και πότε από το άλλο, έτσι ώστε η φθορά τους να είναι ισόμορφη σε όλο το μήκος τους.
Όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι κάτω του μηδενός (κλίμακας Κελσίου) τα σχοινιά που βρίσκονται επί του καταστρώματος θα πρέπει να καλύπτονται με μουσαμάδες. Επίσης θα πρέπει ν΄ αποφεύγεται η επαφή τους με το κατάστρωμα ιδιαίτερα όταν αυτό δεν είναι βαμμένο. Για το λόγο αυτό οι μεν κάβοι πρόσδεσης των πλοίων (πλαγιοδέτες, πρυμνήσια κ.λπ.) πρέπει να τοποθετούνται πάνω σε δικτυωτά ξύλινα βάθρα, (κοινώς τελάρα, ή βάθρα παλέτες), ενώ τα ψιλότερα σχοινιά θα πρέπει να κρεμιούνται από υψηλότερα σημεία, κιγκλιδώματα κ.λπ.
Οι δε τρόχιλοι (μακαράδες) που χρησιμοποιούνται στα σχοινιά θα πρέπει και αυτοί να είναι κατάλληλοι κατά μέγεθος, των σχοινιών με τα οποία χρησιμοποιούνται, τα δε κάρυα αυτών (κοινώς ράγουλα) θα πρέπει να λιπαίνονται τακτικά ώστε να περιστρέφονται αυτά ανεμπόδιστα. Ομοίως και οι τριβείς των τονοδηγών των κάβων πρόσδεσης, προκειμένου ν΄ αποφεύγεται η τριβή των κάβων επί των τριβέων.
Σάρα Ναζαρμπάγιεβα

Συνεισφορές για παιδιά

Η Σάρα Ναζαρμπάγιεβα είναι ο πρόεδρος του Διεθνούς οργανισμού παιδιών Μπομπέκ που ιδρύθηκε το 1992, λίγο μετά την ανεξαρτησία του Καζακστάν. Ίδρυσε τον οργανισμό για να βοηθήσει παιδιά με οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, καθώς και εξοπλισμό για σχολεία.
Το 1997 ξεκίνησε το πρώτο Εθνικό Παιδιά είναι το Κέντρο Αποκατάστασης και το "Παιδικά χωριά SOS του Καζακστάν", οικογενειακά χωριά για ορφανά παιδιά. Αποτελείται από μια ομάδα σπιτιών που ζουν πολλά παιδιά με αρμόδιους για την φροντίδα των παιδιών. Τα σχέδια της για αυτόν τον οργανισμό είναι τα ορφανά παιδιά να μεγαλώσουν σε μια οικογενειακή ατμόσφαιρα.
Αλέξανδρος Παπαδόπουλος (βουλευτής Ιωαννίνων)

Βιογραφία

Ήταν πρώην αστυνομικός και  αργότερα εργάστηκε ως εργολάβος. Πατέρας του ήταν ο Βασίλειος Παππάς, ο οποίος ήταν μέλος του αντάρτικου σώματος του Ιωάννη Πουτέτση και σκοτώθηκε το 1911 σε σύγκρουση με οθωμανικές δυνάμεις και Αλβανούς ένοπλους.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Παπαδόπουλος  ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως οπλαρχηγός του ΕΔΕΣ, καθώς ανέλαβε τη διοίκηση του Ανεξάρτητου συντάγματος Ξηροβουνίου με δύναμη 800 ανταρτών. 
Το σύνταγμα ανέλαβε σαμποτάζ κατά μήκους της οδού Πρεβέζης - Ιωαννίνων εναντίων των Γερμανών το καλοκαίρι του 1944 και θεωρείται η πιο αξιόμαχη μονάδα του ΕΔΕΣ. Το συγκεκριμένο σύνταγμα απελευθέρωσε τα Ιωάννινα στις 15 Οκτωβρίου 1944 επισφραγίζοντας συμβολικά την λήξη της κατοχικής περιόδου στην Ήπειρο. 
Κατά την διάρκεια των δεκεμβριανών το σύνταγμα Ξηροβουνίου αποδείχθηκε αξιόμαχο ενάντια στις μάχες με τον ΕΛΑΣ. Ανέλαβε την φύλαξη της Εδεσίτικης φάλαγγας που οπισθοχωρούσε από την Ήπειρο προς την Κέρκυρα μέσω της οδού Πρεβέζης - Ιωαννίνων. Η αποστράτευση των ανταρτών έγινε τον Φεβρουάριο 1945.
Πήρε μέρος στον εμφύλιο από τις τάξεις της χωροφυλακης. Πολέμησε στο Γράμμο και στο Βίτσι και συγκεκριμένα με το 24ο Τάγμα χωροφυλακης στην μάχη της Κόνιτσας. 
Στις εκλογές του 1946 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής υποστηριζόμενος από το συνδυασμό του Εθνικού Κόμματος της Ελλάδας (Ναπολέων Ζέρβας) με 7.841 ψήφους. Το 1950 εξελέγη ξανά, όμως παραιτήθηκε για χάρη του Δημήτριου Ιωάννου, ο οποίος υπήρξε επιλαχών.  Στη συνέχεια εξελέγη ξανά βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952. Τέλος, προσχώρησε στο Κόμμα Προοδευτικών, με το οποίο εξελέγη ξανά βουλευτής στις εκλογές του 1961 και είχε αποτύχει να εκλεγεί στις εκλογές του 1956 και του 1958. Το 1963 ήταν υποψήφιος με την Ένωση Κέντρου χωρίς επιτυχία και το 1964 έπειτα από διαφωνία με το κόμμα, δεν κατήλθε ως υποψήφιος. 
Πέθανε στις αρχές του 1982 και ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου και είχαν παιδιά. Το μνημόσυνο για τις 40 ημέρες μετά το θάνατό του τελέστηκε στη Σκλίβανη Ιωαννίνων.
Κρίμσον (παλαιστής)

Πρώτα Χρόνια

Ο Τόμι Μέρσερ ξεκίνησε τη παλαιστική του καριέρα το 2007 και πέρασε από διάφορες εταιρείες πάλης. Παρέμεινε σε μικρές εταιρείες μέχρι το 2011.

TNA Wrestling

Το Δεκέμβριο του 2010, υπέγραψε συμβόλαιο με το TNA Wrestling και σύντομα άρχισε να εμφανίζεται στη τηλεοπτική εκπομπή της εταιρείας, το TNA Impact!. Τον Ιανουάριο του 2011, άρχισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο "Κρίμσον" και συμμετείχε στα πρώτα του σενάρια. Παράλληλα, άρχισε ένα αήττητο σερί, το οποίο τον έκανε γνωστό και τον χαρακτηρίστηκε. Τον Νοέμβριο, ο Κρίμσον μαζί με τον Ματ Μόργκαν, έγιναν οι Ομαδικοί Πρωταθλητές. Η ομάδα κράτησε το πρωτάθλημα για ενενήντα μέρες και δεν το επανέκτησε. Τον Ιούνιο του 2012, ο Κρίμσον έχασε από τον Τζέιμς Στορμ και το αήττητο σερί των 470 ημερών έφθασε στο τέλος του. Έπειτα, οι τηλεοπτικές εμφανίσεις του Κρίμσον μειώθηκαν και στάλθηκε στο θυγατρικό Ohio Valley Wrestling. Τον Ιούλιο του 2013, ο Κρίμσον αποδεσμεύτηκε απο το TNA.
Πάστρικ

Γενικά στοιχεία

Τα δύο τρίτα του βουνού ανήκουν στην Αλβανία. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας και ο οικισμός Κρούμα βρίσκεται δίπλα στο βουνό. Το ένα τρίτο του βουνού βρίσκεται στο Κοσσυφοπέδιο, στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας. Ο οικισμός Γκιονάι βρίσκεται δίπλα στο βουνό. Σχηματίστηκε κατά τον Παλαιοζωικό αιώνα, και καλύπτεται από ασβεστόλιθο της  μεσοζωικής περιόδου, κυρίως κάτω από βλάστηση. 
Στο βουνό κατοικούν μικρά θηλαστικά στα οποία περιλαμβάνονται o κοινός αρουραίος, ο ρουμανικός σκαντζόχοιρος, το βαλκανικό μοσχάρι, ο ευρωπαϊκός αρουραίος και ο τυφλός αρουραίος.
Στρούγκα

Ιστορία

Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, η Στρούγκα ήταν μέρος του Βιλαέτιου του Μοναστηρίου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Στρούγκα ήταν η γενέτειρα το 1865, του Ιμπραήμ Τέμο, ο οποίος έγινε γιατρός και ήταν ένας από τους ιδρυτές του οθωμανικού μεταρρυθμιστικού κινήματος γνωστού ως η Επιτροπή της Ένωσης και Προόδου.
Από το 1929 έως το 1941, η Στρούγκα ήταν μέρος της Μπανόβινας του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

Γεωγραφία

Η Στρούγκα βρίσκεται σε μια ανοιχτή κοιλάδα στη λίμνη Οχρίδα. Ο ποταμός Μαύρος Δρίνος (Τσρν Ντριμ) ξεκινά από τη λίμνη και χωρίζει την πόλη.
Λωτός

Περιγραφή

Πρόκειται για δέντρα ή θάμνους με ακέραια φύλλα και σπανίως αντίθετα. Τα άνθη είναι μονογενή ή διγενή.  Ο καρπός είναι σαρκώδης ράγα, χυμώδης με χρώμα ξανθό, πορτοκαλί, κόκκινο ή κυανόμαυρο. Πολλαπλασιάζονται με σπέρματα.

Ιστορικές αναφορές

Ο Λωτός φέρεται να ήταν γνωστός στους αρχαίους Ινδούς από τους οποίους και διαδόθηκε αρχικά στο Θιβέτ και την Κίνα και αργότερα στην Αίγυπτο και την αρχαία Ελλάδα. Το ωραίο άνθος του αρχικά διαδραμάτισε σπουδαίο θρησκευτικό σύμβολο αγνότητας και συμπεριελήφθη ομοίως στην αρχιτεκτονική, ζωγραφική και ποίηση όλων των παραπάνω αρχαίων λαών. Για τους αρχαίους Αιγυπτίους ο λωτός ήταν το σύμβολο των τεσσάρων στοιχείων της φύσης, καθώς και το σύμβολο της μετενσάρκωσης. Θεωρούταν επίσης σύμβολο του ανατέλλοντος Ηλίου και εξ αυτού κοσμούσε τη κεφαλή του Νεφερτούμ, ενός των θεών της Μεμφιτικής τριάδας, ενώ ο θεός Ώρος παριστάνονταν συχνά να αναδύεται από ανθούς λωτού. Η δε κομψότητα και η χάρη του άνθους του λωτού υπήρξε βασικό κοσμητικό στοιχείο στη Φαραωνική  αρχιτεκτονική και στην ανατολική ποίηση.
Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν λωτούς πολλά είδη φυτών ποώδη και δενδροειδή που κατά τον Θεόφραστο δεν είχαν σχέση με το πραγματικό λωτό (κατά «φύλλοις και καυλοίς και άνθεσι και καρποίς» (Ζ-15:3). Ο δε Διοσκουρίδης αναφέρει τέσσερα είδη λωτού που μόνο το ένα είδος αντιστοιχεί με το φυτικό γένος αυτού. Έτσι το πρώτο είδος του Διοσκουρίδη ο «λωτός ο ήμερος» αντιστοιχεί κατ΄ άλλους με τον λωτό τον κερατιοφόρο, κατ΄ άλλους με το φυτό μελίλωτος ο μεσσηνιακός που φύονταν γύρω από τη Σπάρτη και την Τροία όπως αναφέρει και ο Όμηρος, (Ιλιάδα Β-776) που ήταν είδος τριφυλλιού με το οποίο τάιζαν τα άλογα. Το δεύτερο Διοσκούρειο είδος, ο "λωτός ο άγριος" πρόκειται για το ίδιο που καλλιεργούταν στην Αίγυπτο, το κηπευτικό τριφύλλι το αλεξανδρινό. Ο "λωτός το δένδρο" είναι ο "λωτός ο κυρηναϊκός", που αντιστοιχεί με τον ζίζυφο λωτό που φύεται στην Αφρική και Ελλάδα, του οποίου ο καρπός ο τζίτζυφος τρωγόταν όπως αναφέρει και ο Όμηρος από τους λωτοφάγους, τον οποίο οι Άραβες θεωρούσαν φρούτο του Παραδείσου.
Τέλος ο «λωτός ο αιγύπτιος» δεν είναι άλλος από τον λεγόμενο «νυμφαίο» ή «λωτός του Νυμφαίου» που είναι ο ίδιος ο αιγυπτιακός και ινδικός λωτός που αποτελούσε ιερό σύμβολο του Νείλου και του Γάγγη αντίστοιχα, σύμβολο γονιμότητας και ευκαρπίας.
Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απρίλιος 1945

Η Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945 ανέλαβε στις 8 Απριλίου 1945 μετά την πτώση της κυβέρνησης Πλαστήρα.

Ιστορικές και πολιτικές συνθήκες σχηματισμού της κυβέρνησης Βούλγαρη

Μετά την αποπομπή του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα από τον αντιβασιλέα Δαμασκηνό διορίζεται κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ναύαρχο Πέτρο Βούλγαρη. Ο Δαμασκηνός σε επιστολή προς τον παυθέντα πρωθυπουργό Πλαστήρα του επεσήμαινε πως ο χαρακτήρας της Κυβέρνησής του δεν ήταν υπηρεσιακός κάτι που οι συνθήκες της εποχής επέβαλαν, έτσι έπρεπε να σχηματισθεί μαι τέτοια. Όμως δεν έλλειψαν οι αμφισβητήσεις για τον υπηρεσιακό της χαρακτήρα λόγω των προβλημάτων που έπρεπε να αντιμετωπίσει. Εξ επόψεως νομικοπολιτικής η κυβέρνηση θεωρείτο συνταγματική και νόμιμη και όχι de facto  Η Κυβέρνηση Βούλγαρη ήταν προϊόν του Δαμασκηνού και του περιβάλλοντός του, αλλά υπάρχει και η ερμηνεία που δέχεται το ότι δεν εστερείτο λαϊκής αποδοχής και βάσης καθώς είχε τη συναίνεση των πολιτικών αρχηγών ως προς της δράση της αναφορικά με την χάραξη εθνικής πολιτικής και το Νόμο περί συντάξεως εθνικών καταλόγων.
Υπέρ Κτησιφώντος περί του στεφάνου

Το περιεχόμενο της ομιλίας

Στην ομιλία o Δημοσθένης όχι μόνο υπερασπίστηκε τον Κτησιφώντα αλλά και επιτέθηκε με σφοδρότητα εκείνους που θα προτιμούσαν ειρήνη με τη Μακεδονία. Παρόλο που αντικείμενο της δίκης ήταν ουσιαστικά όλη η πολιτική σταδιοδρομία του Δημοσθένη, ο ρήτορας δεν αποκήρυξε τίποτα από το ό,τι έχει κάνει, ενώ προχώρησε και σε έναν απολογισμό της ως τότε πορείας του.
Αρχικά, ο Δημοσθένης έδωσε μια γενική εικόνα της κατάστασης στην Ελλάδα, από τότε που μπήκε ο ίδιος στην πολιτική και περιγράφει τις φάσεις του αγώνα του εναντίον του Φιλίππου. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την Ειρήνη του Φιλοκράτη και κατηγορεί τον Αισχίνη του ρόλου του στις διαπραγματεύσεις και την επικύρωση της ειρήνης. Ακόμη επιτίθεται προσωπικά κατά του Αισχίνη και τον ειρωνεύεται για την καταγωγή του από γονείς χαμηλής τάξης. Προσθέτει ακόμη κατηγορίες για διαφθορά και προδοσία, και αποδίδει την καταστροφή στη Χαιρώνειας στη συμπεριφορά του πολιτικού αντιπάλου του, όταν εκπροσωπούσε την Αθήνα στο συμβούλιο της Αμφικτιονίας. Ο Δημοσθένης υπογραμμίζει ότι μόνο αυτός υπερασπίστηκε ενεργά την προώθησε της συμμαχίας με την Θήβα. Τέλος, υποστηρίζει ότι, αν και η Αθήνα ηττήθηκε, θα ήταν καλύτερα να ηττηθεί σε ένα λαμπρό αγώνα για την ανεξαρτησία, παρά να παραδώσει την κληρονομιά της ελευθερίας.
Ο Δημοσθένης τελικά κέρδισε την υπόθεση με συντριπτική πλειοψηφία. Ως αποτέλεσμα, ο Κτησιφώντας αθωώθηκε ενώ ο Αισχίνης τιμωρήθηκε με πρόστιμο και αναγκάστηκε σε εξορία. Πολλοί ειδικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ομιλία του Αισχίνη ήταν πολύ εύλογη, αν και δεν ήταν ακλόνητη, από νομική άποψη.

Εκτιμήσεις για το έργο

Ο λόγος υπέρ του στεφάνου έχει χαρακτηριστεί «η μεγαλύτερη ομιλία του μεγαλύτερου ρήτορα στον κόσμο» και μια από τις καλύτερες αγορεύσεις πολιτικού περιχομένου Άλλος φιλόλογος, ο Ρ. Κ. Τζεμπ αναλύοντας την ρητορική διαμάχη μεταξύ Δημοσθένη και Αισχίνη, υπογραμμίζει ότι αυτή η έντονη αντιπαράθεση απεικονίζει την τελευταία μεγάλη φάση της πολιτικής ζωής στην Αθήνα. Επισημαίνει ακόμη ότι «η θεωρία της ελληνικής ευγλωττίας είχε τελική και πιο υπέροχη απεικόνισή της σε αυτήν τη δίκη που έφερε στο προσκήνιο τις δύο ομιλίες περί του στεφάνου».

Το απόσπασμα από το έργο

Στο απόσπασμα (από τις παραγράφους 169-172) ο Δημοσθένης περιγράφει με τρόπο γλαφυρό και παραστατικό τη σύγχυση και την ταραχή που επικράτησε στην Αθήνα μετά την αναγγελία της κατάληψης της Ελάτειας από τον Φίλιππο. Ο Πατριάρχης Φώτιος εξαίρει το συγκεκριμένο χωρίο.
Εικονογράφοι για την Ισότητα των Φύλων

Εικονογράφοι για την Ισότητα των Φύλων (Illustrators for Gender Equality / Dibujantes por la Igualdad de Género) είναι μια διεθνής έκθεση τέχνης που θεσμοθετήθηκε το 2007 με στόχο την προώθηση της ισότητας των φύλων μέσω καρτούν.
Η έκθεση περιλαμβάνει έργα τέχνης από 24 γραφίστες από 16 χώρες, και τα κινούμενα σχέδια δεν περιλαμβάνουν καθόλου λέξεις έτσι ώστε να φτάσει σε κάθε είδους κοινό, ανεξάρτητα από τη γλώσσα.
Μέχρι σήμερα, εικονογράφοι για την Ισότητα των Φύλων έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην Ισπανία, το Μεξικό, τη Σουηδία και την Κούβα. Υποστηρίζονται από οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών, πολιτιστικούς συλλόγους, κυβερνητικούς οργανισμούς και πανεπιστήμια.

Ζωγράφοι/Σχεδιαστές

Blasberg (Αργεντινή); Tsocho Peev (Βουλγαρία); Huang kun, Yu liang, Ni Rong (Κίνα); Vladdo (Κολομβία); Oki (Κόστα Ρίκα); Falco, Ares, Adán(Κούβα); Pancho Cajas (Εκουαδόρ); Node, JRmora, Sex, Enio (Ισπανία); Derkaoui (Μαρόκο); Rocko, Boligan (Μεξικό); Firuz Kutal (Νορβηγία); Kilia (Δομινικανή Δημοκρατία); Florian-Doru Crihana (Ρουμανία); Omar Zevallos (Περού); Doris (Πολωνία); Enos (ΗΠΑ).
Σαιξπηρικόν

Ιστορικό

Το βιβλιοπωλείο και οι εκδόσεις Σαιξπηρικόν, ιδρύθηκαν τον Νοέμβριο του 2005 στη Θεσσαλονίκη, όπου και εδρεύουν, από τον ποιητή Γιώργο Αλισάνογλου.  Το Σαιξπηρικόν δημοσιεύει ποίηση, πεζογραφία, θεατρικά έργα και δοκίμια της ελληνικής και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει έργα κλασικών συγγραφέων, όπως οι Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Όσκαρ Ουάιλντ, Χένρικ Ίψεν, Ζορζ Ρόντενμπαχ, Γκέοργκ Τρακλ, Φραντς Κάφκα, Ολιβέριο Χιρόντο, και σύγχρονων, όπως οι Ζαν Μπωφρέ, Τούμας Τράνστρεμερ, Β. Γκ. Ζέμπαλντ, Ίνγκερ Κρίστενσεν. Έχει επίσης εκδώσει έργα σύγχρονων Ελλήνων συγγραφέων και ποιητών, όπως οι Δημήτρης Δημητριάδης, Βασίλης Παπαγεωργίου, Σάκης Παπαδημητρίου, Άρις Γεωργίου, Θανάσης Τριαρίδης. Κάθε Μάιο συμμετέχει στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, ενώ στον χώρο του βιβλιοπωλείου, αλλά και σε άλλους της πόλης, διοργανώνει συχνά λογοτεχνικές εκδηλώσεις.
Εκκλησία Αγίας Τριάδας (Φαλαίζ)

Τοποθεσία

Η εκκλησία βρίσκεται εντός του γαλλικού νομού του Καλβαντός, εντός της κοινότητας της Φαλαίζ.

Ιστορία

Μία πρώτη εκκλησία ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα, εντός του πρώτου αστικού ιστού. Μία ρομανικής αρχιτεκτονικής κατασκευή την αντικατέστησε κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα, η οποία, ωστόσο, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλεως στα πλαίσια της κατάκτησης της Νορμανδίας από τον Φίλιππο Αύγουστο, το 1204.
Η ανακατασκευής της, υπό την μορφή γοτθικής αρχιτεκτονικής εκκλησίας, ολοκληρώθηκε το 1240. Υπέστη σημαντικές ζημιές κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλεως, το 1417, στα πλαίσια του Εκατονταετούς Πολέμου. Παρά το γεγονός πως το κλίτος του ανακατασκευάστηκε από το 1438 έως το 1450, ωστόσο, οι εργασίες ανακατασκευής του χοροστασίου ξεκίνησαν παρά μόνον το 1510, ενώ ολοκληρώθηκαν το 1540, ενώ, παράλληλα, συμπληρώθηκαν με την ανέγερση τριών παρεκκλησίων εντός του βόρειου τμήματος της εκκλησίας, καθώς και ενός προστώου, το 1545.
Η εκκλησία κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1889.
Λίλα Καφαντάρη

Βιογραφία

Ξεκίνησε να ασχολείται με την ηθοποιΐα στην ηλικία των 17 ετών, ύστερα από παρότρυνση του πρώτου της συζύγου, που ήταν ο ηθοποιός Βασίλης Μαυρομάτης. Η ίδια πάντως, όπως παραδέχεται, σκόπευε να γίνει ζωγράφος σαν την αδελφή της.
Έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, τηλεοπτικά σίριαλ και θεατρικές παραστάσεις. Από το γάμο της με τον Βασίλη Μαυρομάτη απέκτησε μια κόρη, την επίσης ηθοποιό Ηλιάνα Μαυρομάτη (1986). Τρίτος σύζυγος της ηθοποιού είναι ο δικηγόρος Πλάτων Κανατάς, με τον οποίο γνωρίστηκε στο πλαίσιο της πολιτικής της δράσης.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 εκλέχθηκε βουλευτής του ΚΚΕ στην Α' Αθηνών και στις περιφερειακές εκλογές με τη Λαϊκή Συσπείρωση στις Κυκλάδες, αλλά παραιτήθηκε λόγω των αυξημένων καθηκόντων της στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Στις ευρωεκλογές του 2019 είναι υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ.
Γιάννης Δαλιανίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 31 Δεκεμβρίου 1923 και μεγάλωσε με θετούς γονείς. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως χορευτής και χορογράφος χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Γιάννης Νταλ». Από το 1958 άρχισε να γράφει σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες. Το πρώτο του σενάριο ήταν για την ταινία «Το Τρελοκόριτσο». Την σκηνοθετική σταδιοδρομία του ξεκίνησε το 1959 με την ταινία «Η Μουσίτσα» και ακολούθησε την ίδια χρονιά η ταινία «Λαός και Κολωνάκι». Το 1961 ξεκίνησε η συνεργασία του με την Φίνος Φιλμς με την ταινία «Ο Κατήφορος». Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και η φήμη του Δαλιανίδη εκτινάχτηκε. Ακολούθησε η δημιουργία μιας σειράς ταινιών, κυρίως μιούζικαλ, ένα είδος στο οποίο διακρίθηκε ιδιαίτερα. Συνολικά έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από 60 ταινίες, στις περισσότερες από τις οποίες έχει γράψει και το σενάριο. Από την δεκαετία του 1970 εργάστηκε και στην τηλεόραση, δημιουργώντας αρκετές τηλεοπτικές σειρές, οι περισσότερες από τις οποίες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Απεβίωσε το Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010 σε ηλικία 87 ετών.

Πολιτικά και θρησκευτικά πιστεύω του Δαλιανίδη

Κατά μία άποψη ο Δαλιανίδης υπήρξε δηλωμένος άθεος και βαθιά αριστερός. Απόπειρα στοιχειοθέτησης του συγκεκριμένου έχει γίνει στη βάση της στήριξης του στην ίδρυση του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς.  Ωστόσο, η σχέση του με την αριστερά αμφισβητείται καθώς η παραπάνω «στήριξη» γίνεται λίγους μήνες πριν το θάνατο του, στην ηλικία των 87 ετών, ενώ δεν υπάρχει καμιά προηγούμενη γνωστή σχέση του με τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και τους εκπροσώπους του. Αντιθέτως ο Δαλιανίδης έχει κατηγορηθεί, εμμέσως πλην σαφώς, για συνεργασία με την τελευταία δοσιλογική κυβέρνηση Τσιρονίκου (την επονομαζόμενη «κυβέρνηση της Βιέννης» του 1944-45), ως εκπρόσωπος της νεολαίας.

Βιντεοταινίες

Φουτ μπωλ, 1985
Ένα τρελό τρελό μούτρο, 1986
Αρέσω και κυκλοφορώ, 1986
Ο μαφιόζος, 1986
Πάρτυ για τρεις, 1986
Μπανάνες, 1987
Ο κουρδιστός εραστής, 1987
Χαμένοι στο Μανχάτταν, 1987
Οι συνένοχοι, 1988
Πως τη λεν τη βαζελίνη τούρκικα, 1988
Επικίνδυνος έρωτας : Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Απρίλη, 1989
Μάρθα, 1989
Παγίδες 1: Ένοχο χτες, 1989
Παγίδες 2: Επικίνδυνο αύριο, 1989
1033 Σιμόνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σιμόνας εκτιμάται σε 24,76 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,115. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σιμόνα γύρω από τον εαυτό της.
Αλέκος Παπαδόπουλος (πολιτικός)

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1949 στο Γηρομέρι Θεσπρωτίας. Είναι πτυχιούχος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.
Στις 25 Νοεμβρίου 2010 ο Παπαδόπουλος εισήχθη εσπευσμένα στο νοσοκομείο «ΝΙΜΤΣ» έχοντας υποστεί ελαφρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.
Είναι νυμφευμένος με την Λίλιαν Χατζοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.
Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στη Eurovision

Ιστορία

Η πρώτη εμφάνιση της Βόρειας Μακεδονίας (τότε ΠΓΔΜ) στο διαγωνισμό ήταν το 1998. Ωστόσο, η χώρα είχε ήδη καταβάλει προσπάθειες να εισέλθει στον διαγωνισμό πριν από δύο χρόνια στο γύρο προεπιλογής του διαγωνισμού τραγουδιού του Eurovision 1996, όπου υπέβαλε την πρώτη του καταχώρηση τραγουδιού "Samo ti") που τραγουδήθηκε από την kaliopi, η οποία απέτυχε να προκριθεί στον τελικό, εξαλείφοντας έτσι το έθνος από τον ανταγωνισμό για πρώτη φορά. Οι προσπάθειες της Βόρειας Μακεδονίας να εισέλθουν στο διαγωνισμό παρεμποδίστηκαν και πάλι το 1997, όταν εισήχθη ένα νέο σύστημα όπου οι χώρες με τις χαμηλότερες μέσες βαθμολογίες κατά τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια αποκλείστηκαν από τη συμμετοχή.
Το καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας ήταν το 2019, στο  Τελ Αβίβ του Ισραήλ και ήρθε 7η. Η Βόρεια Μακεδονία είναι η μόνη χώρα που έχει προκριθεί από κάθε ημιτελικό από το 2004 έως το 2007 (άλλες χώρες έχουν καταφέρει να φτάσουν σε κάθε τελικό, αλλά λόγω του ότι τελείωσαν στις 10 πρώτες θέσεις του προηγούμενου έτους, δεν έπρεπε να αγωνιστούν στον ημιτελικό). Παρόλο που δεν τερμάτισε ποτέ στο top 10, το ρεκόρ τους για κάθε τελικό διακόπηκε μόνο το 2008, όταν η δημοσκόπηση που ψηφίστηκε στην ημιτελική επέλεξε τη Σουηδία ως φιναλίστ, παρόλο που οι Ταμάρα, Βρτσακ και Αντριάν τερμάτισαν 10οι στην τηλεψηφοφορία και δεν σώθηκαν από την κριτική επιτροπή. Από τότε, μόνο το 2012 η Βόρεια Μακεδονία έχει προκριθεί στον τελικό.
Η Σλαβομακεδονική Δημόσια Τηλεόραση (MRT), η οποία μεταδίδει την εκδήλωση, χρησιμοποίησε το φεστιβάλ των Σκοπίων για να επιλέξει την εθνική συμμετοχή από το ντεμπούτο της χώρας, αν και έκανε αρκετές αλλαγές στην εθνική τελική μορφή, έτσι ώστε τα 2004, 2005, 2006 και οι εθνικοί τελικοί του 2012 διοργανώθηκαν εκτός του Φεστιβάλ Σκοπίων.
Πριν από την κήρυξη της ανεξαρτησίας του το 1991, ως ομοσπονδιακή χώρα της ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας, η ΣΔ Σλαβομακεδονίας συμμετείχε στη γιουγκοσλαβική προεπιλογή που ονομάζεται μεταξύ των άλλων ομοσπονδιακών μονάδων της Γιουγκοσλαβίας.  Επίσης, οι Μακεδόνες συνθέτες έγραψαν τραγούδια για υποψηφίους από άλλα μέρη της Γιουγκοσλαβίας. Ωστόσο, οι συμμετοχές της Βόρειας Μακεδονίας δεν κατάφεραν ποτέ να κερδίσουν και η ΣΟΔ Σλαβομακεδονίας ήταν το μόνο ομοσπονδιακό κράτος που δεν έστειλε ποτέ γιουγκοσλαβική συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Μια εξαίρεση συνέβη όταν η Maja Odžaklievska κέρδισε τον Γιουγκοσλαβικό διαγωνισμό το 1979, αλλά δεν εμφανίστηκε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1979 λόγω της γιουγκοσλαβικής απόφασης να μην συμμετάσχει εκείνο το έτος.
Πλάτανος του Παυσανία

Με το όνομα «Πλάτανος του Παυσανία» είναι γνωστός ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος που βρισκόταν κοντά στο χωριό Τριπόταμα της ορεινής Αχαΐας και ο οποίος αποτελούσε σημαντικό φυσικο-ιστορικό αξιοθέατο και μνημείο της περιοχής. Το ύψος του ξεπερνούσε τα 40 μέτρα και η περίμετρός του έφτανε τα 8 μέτρα, ενώ φυόταν σε υψόμετρο περίπου 650 μέτρων.
Ο συγκεκριμένος πλάτανος πήρε την ονομασία αυτή, γιατί σύμφωνα με την παράδοση στον ίσκιο του αναπαύθηκε ο περιηγητής και γεωγράφος της αρχαιότητας Παυσανίας όταν επισκέφτηκε την περιοχή της Ψωφίδος. Πολλοί ειδικοί ωστόσο αποκλείουν την εκδοχή αυτή. 
Το 2015 διαπιστώθηκε ότι το δέντρο είχε πλέον ξεραθεί έχοντας προσβληθεί από την ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους μία από τις σημαντικότερες ασθένειες δασικών δέντρων που απαντάται στην Ελλάδα.