google/wiki40b huggingface dataset:
Ζωολογικός κήπος Σιγκαπούρης

Ο ζωολογικός κήπος της Σιγκαπούρης (Singapore Zoo, κινέζικα: 新加坡动物园, μαλαϊκά: Taman Haiwan Singapura, ταμίλ: சிங்கப்பூர் விலங்குக் காட்சிச்சாலை) κοινώς γνωστός τοπικά ως ο ζωολογικός κήπος Μαντάι, καταλαμβάνει έκταση 28 στρεμμάτων στο περιθώριο της δεξαμενής Άνω Σέλεταρ μέσα στην πυκνοκατοικημένη κεντρική λεκάνη απορροής της Σιγκαπούρης. Ο ζωολογικός κήπος χτίστηκε με κόστος 9 εκατομμυρίων δολαρίων που χορηγήθηκε από την κυβέρνηση της Σιγκαπούρης και άνοιξε στις 27 Ιουνίου 1973. Λειτουργεί από τον Οργανισμό Καταφυγίων Άγριας Ζωής της Σιγκαπούρης η οποία διαχειρίζεται επίσης το γειτονικό Νυχτερινό Σαφάρι, το Ποταμό Σαφάρι και το Πάρκο Πουλιών Τζουρόνγκ. Υπάρχουν περίπου 315 είδη ζώων στον ζωολογικό κήπο, από τα οποία περίπου 16% θεωρούνται απειλούμενα είδη. Ο ζωολογικός κήπος προσελκύει 1,7 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.

Ζώα που φιλοξενεί

Ο ζωολογικός κήπος φιλοξενεί πολλά σπάνια και απειλούμενα ζώα, όπως οι ουρακοτάγκοι, οι ασιατικοί ελέφαντες, οι λευκές τίγρεις, το γιγάντιο πάντα, ενώ στο παρελθόν φιλοξενούσε και πολικές αρκούδες.
Πανεπιστήμιο Τεχνών (Αλβανία)

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1966 ως το Ανώτατο Ίδρυμα Τεχνών και συγχωνεύτηκε με τρία καλλιτεχνικά ιδρύματα: το Κρατικό Ωδείο των Τιράνων, την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και την Ανώτατη Δραματική Σχολή «Αλεκσάντερ Μοϊσίου». Κατά την κομμουνιστική περίοδο, η Ακαδημία των Τεχνών επηρεάστηκε από τη ρωσική παράδοση στην κλασική μουσική και στο μπαλέτο, και εξακολουθεί να διατηρεί δεσμούς με την Ρωσική Σχολή Μπαλέτου και Κλασικής Μουσικής. Το 1991, το Ανώτατο Ίδρυμα Τεχνών προήχθη σε πανεπιστημιακό επίπεδο και μετονομάστηκε σε Ακαδημία των Τεχνών. Την 12η Οκτωβρίου 2009, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αλβανίας, ο Μπαμίρ Τόπι, απένειμε στην Ακαδημία Τεχνών το παράσημο του «Τάγματος των Μεγάλων Μαγίστρων».

Ταχυδρομικό γραμματόσημο

Την 15η Δεκεμβρίου 2011 για τον εορτασμό της 45ης επετείου της Ακαδημίας Τεχνών, τα αλβανικά ταχυδρομεία εκδώσαν ένα νέο ταχυδρομικό γραμματόσημο  αφιερωμένο στο γεγονός.
Fiat G.46

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το G.46 ήταν ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο συμβατικής σχεδίασης, με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Πιλότος και εκπαιδευόμενος κάθονταν ο ένας πίσω από τον άλλο κάτω από επιμήκη καλύπτρα. Το αρχικό πρωτότυπο προωθούνταν από κινητήρα Alfa Romeo 115-Ibis των 205 hp και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 25 Ιουνίου 1947. Τα πτητικά χαρακτηριστικά του αποδείχθηκαν εξαιρετικά, μάλιστα καθιστώντας το κατάλληλο για χρήση και ως ακροβατικό. Το αεροσκάφος εντάχθηκε σε υπηρεσία με την Aeronautica Militare και εξήχθη στην Αυστρία, την Αργεντινή και την Συρία.
Σαμαραίικα Ηλείας

Διοικητική εξέλιξη

Την 19/03/1961 αναγνωρίστηκαν ως οικισμός και προσαρτήθηκαν στην τότε κοινότητα Μανωλάδας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκαν στο Δήμο Βουπρασίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκαν στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Οικολογικό ζήτημα και διένεξη για τα διοικητικά όρια

Με αφορμή την τοποθεσία του οικισμού εντός της περιοχής του υδροβιότοπου Κοτυχίου-Στροφυλιάς, περιοχής δηλ. ιδιαίτερου φυσικού κάλους και μεγάλης οικολογικής σημασίας για την χλωρίδα και την πανίδα που διατηρεί και προστατευόμενη από τη Συνθήκη RAMSAR, εγέρθηκε τις τελευταίες δεκαετίες ζήτημα νομιμότητας της ύπαρξης του οικισμού εκεί και το αν η περιοχή είναι δασική ή, καλώς ή κακώς, άλλης χρήσης. Υπάρχει σε εξέλιξη επ' αυτού σχετικός από καιρό δικαστικός αγώνας. Το ζήτημα εντάθηκε και επικαιροποιήθηκε κατόπιν και της δραστηριοποίησης της "Οικολογικής Κίνησης Πάτρας" (ΟΙΚΙΠΑ). Το ζήτημα οδήγησε και σε συζητήσεις για τα "ορθά" ή μη διοικητικά όρια της περιοχής, δηλ. αν τα Σαμαραίικα ορθά ή εσφαλμένα ανήκουν στο Νομό Ηλείας.
Σκινιάς Ηρακλείου

Ονομασία

Το όνομα του χωριού είναι φυτωνύμιο, από το θάμνο σχίνος, ο οποίος λέγεται και σκίνος στην Κρήτη<Σκινιάς, δηλαδή ο τόπος όπου πλεονάζει ο σκίνος, παράβαλε και τα άλλα φυτωνύμια:Πλατανιάς, Πρινιάς κλπ.. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, στη στέγη του ναού του χωριού (στον Άγιο Αντώνιο) βρισκίταν σκίνος, ο οποίος μαραινόταν κάθε φορά που συνέβαιναν δυσάρεστα γεγονότα με τους Τούρκους. Θεωρήθηκε έτσι ότι ο σκίνος συμμετείχε στη λύπη των κατοίκων. Μετά το πέρας των γεγονότων, το φυτό ανακτούσε και πάλι τη θαλερότητά του.

Αρχαιολογική σημασία

Η ευρύτερη περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον.  Η Λαγούτα συγκροτήθηκε από τη Μινωική εποχή και είχε δεχθεί πολλές και σκληρές επιδρομές. Ο Σκινιάς βρίσκεται πολύ κοντά στην αρχαία Πριανσό. Τα διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν ίχνη πολιτισμού  που χρονολογούνται από τα μινωικά χρόνια  (διπλός πέλεκυς), τα ελληνιστικά χρόνια (ζώδιο ταύρου, κεφαλή γυναικείου ειδωλίου) και στα βυζαντινά χρόνια.

Απογραφές

Για πρώτη φορά το χωριό το βρίσκουμε σε έγγραφα του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα, το 1373.  Το 1583 στην ενετική απογραφή το συναντάμε με την ονομασία Schinea  στην επαρχία Μπελβεντέρε με 76 κατοίκους Το 1867 ο Σκινιάς εντάχθηκε στην επαρχία Μονοφατσίου, με οργανικό νόμο. Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν μόνο από Χριστιανούς (222 το 1881), ενώ η Λαγούτα από 200 Τούρκους και οι Βακιώτες από 46 Τούρκους και 21 Χριστιανούς σύμφωνα με την ίδια απογραφή. Η Λαγούτα αναφέρεται για πρώτη φορά σε συμβολαιογραφικό έγγραφο το 1271 και ως Λαβούτα το 1373, το 1583 ως Laguta με 107 κατοίκους στην επαρχία Μπελβεντέρε και οι Vacchiotes με 59 κατοίκους επίσης  το 1583.  Νωρίτερα, βρίσκουμε τους Βακιώτες σε έγγραφα του 14ου αιώνα. Το παλιό πηγάδι στα νοτιοανατολικά της Λαγούτας χρονολογείται από την εποχή της αραβικής κατάκτησης. Το 1931 ανεγέρθηκε το παλιό Δημοτικό Σχολείο στον ίδιο οικισμό.
Γιώργος Ζήκας

Βιογραφία

Ο Γιώργος Ζήκας γεννήθηκε στις 16 Μαΐου του 1949 στη Θεσσαλονίκη. Σταμάτησε το σχολείο στην Γ' Γυμνασίου και σε ηλικία 16 ετών έγινε σχεδιαστής μόδας. Μετά τον στρατό άρχισε να φτιάχνει κοσμήματα. Με όχημα το κόσμημα πήγε στο Παρίσι όπου εκεί ξανασυναντήθηκε με τη μόδα. Στη συνέχεια άνοιξε μπαρ στη Θεσσαλονίκη και σε νησιά. Γύρω στα 30 έπεσε στα χέρια του τυχαία ένα μπουζούκι και άρχισε να σκαρώνει με αυτό τραγούδια. Εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή το 1985. Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν ο άνθρωπος που τον «έσπρωξε» στη δισκογραφία.
Χερουβείμ (συγκρότημα)

Πρόσωπα

2005 - σήμερα
Ευάγγελος Βαγενας - φωνή Ηλίας Ράπτης - κιθάρες Νίκος Τσαγκανέλιας - keyboards

1995

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)

-Γιώργος Πιπερίδης (κιθάρα)

1996

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)

-Δημήτρης Πιπερίδης (κιθάρα)

-Βαγγέλης Χατζηανδρέου (μπάσο)

-Ανδρέας Κιρκόπουλος (τύμπανα)

-(guest)Αλέξης Κούρτης (τύμπανα)

-(guest)Βασίλης Μελισσόπουλος (τύμπανα)

1997-2000

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)

-Βασίλης Σπυρόπουλος (μπάσο)

-Αντώνης Παναγάκος (τύμπανα)

2001-σήμερα

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)

-Βασίλης Σπυρόπουλος (μπάσο)

-Λάμπρος Κριτσιμάς (τύμπανα)
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1982-1983

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1982-83  διεξήχθη σε δύο ομίλους, Νότιο και Βόρειο, με συμμετοχή 28 ομάδων (2Χ14). Πρωταθλητές των δύο ομίλων αναδείχθηκαν ο Γ.Σ. Περιστερίου και ο  Β.Α.Ο., οι οποίοι ανήλθαν στην  Α΄ Εθνική.
Κάρολος Γουσταύος του Μπάντεν-Ντούρλαχ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Χριστιανής-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Καζιμίρ κόμη του Παλατινάτου-Κλήμπουρκ.
Το 1703 απεβίωσε στο κάστρο Κάρλσμπουρκ του Ντούρλαχ σε ηλικία 55 ετών.
Σρεκ ο Τρίτος

Πλοκή-Υπόθεση

Ο βασιλιάς Χάρολντ πεθαίνει και ο διάδοχος του δεν είναι άλλος από τον Σρεκ, ο οποίος επειδή δεν θέλει να γίνει βασιλιάς πάει να βρει μαζί με τον γάιδαρο και τον γάτο τον ξάδερφο Άρτι. Ο Σρεκ προσπαθεί να πείσει τον Άρτι. Στο μεταξύ στη χώρα του Πέρα Πέρα ο πρίγκιπας γλυκούλης προσπαθεί να γίνει βασιλιάς.
Χούλιο Κάρο Μπαρόχα

Βιογραφία και έργο

Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στην ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης αλλά εξαρχής απέρριψε την ακαδημαϊκή καριέρα. Οι δημοσιεύσεις του ενσωμάτωσαν τα ποικίλα ενδιαφέροντά του, από τις λαϊκές γιορτές και το καρναβάλι μέχρι τις αραβικές τεχνικές άρδευσης και τις εθνικές μειονότητες (Δυτική Σαχάρα, οι μουσουλμάνοι στο βασίλειο της Γρανάδας και οι Εβραίοι στη νεώτερη Ισπανία). Οι πολυάριθμες μελέτες του γύρω από τους Βάσκους υπήρξαν μια σημαντική συνεισφορά στη διαχρονική μελέτη της ευρύτερης Χώρας των Βάσκων, έχοντας ο ίδιος βασκική καταγωγή.
A Posteriori (Enigma)

Κυκλοφορία

Οι πρώτες επίσημες πληροφορίες για την κυκλοφορία του άλμπουμ δόθηκαν στις 18 Ιουλίου του 2006 μέσω του Ίντερνετ. Ήδη όμως από το 2005 είχε κυκλοφορήσει ένα single, το Hello and Welcome, κομμάτι το οποίο συμπεριλήφθηκε τελικά στο επόμενο άλμπουμ.
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ιταλίας

Ιστορία

Το εθνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης καθιερώθηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία το 1920, ενώ τον πρώτο τίτλο κατέκτησε η Κοστάντσα από το Μιλάνο. Από τότε είκοσι διαφορετικές ομάδες έχουν κερδίσει το πρωτάθλημα, με την Ολίμπια Μιλάνο και τη Βίρτους Μπολόνια να έχουν τους περισσότερους τίτλους.
Έπειτα από την περίοδο 2007–08, ο αριθμός των ομάδων μειώθηκε από 18 σε 16, καθώς δύο ομάδες, η Νάπολι και η Ορλαντίνα υποβιβάστηκαν λόγω χρεών και δεν αντικαταστάθηκαν την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Διοργάνωση

Υπάρχουν δεκαέξι ομάδες στη διοργάνωση που ανταγωνίζονται κάθε χρόνο σε δύο ξεχωριστές φάσεις. Κατά τη διάρκεια της περιόδου (από τον Οκτώβριο έως το Μάιο) κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με όλες τις άλλες ομάδες στο πρωτάθλημα δύο φορές, μία φορά εντός έδρας και μία φορά εκτός έδρας. Αυτό σημαίνει ότι η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος της Lega Basket Serie A τελειώνει με την κάθε ομάδα να δίνει 30 παιχνίδια.
Στο τέλος του πρωταθλήματος, οι οκτώ καλύτερες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα ξεκινάνε τα πλέι-οφ, η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία αντιμετωπίζει την όγδοη ομάδα του βαθμολογικού πίνακα, και ούτω καθεξής στους προημιτελικούς για μία σειρά πέντε παιχνιδιών. Οι νικητές των προημιτελικών προκρίνονται σε μία σειρά επτά παιχνιδιών στους ημιτελικούς. Οι δύο ομάδες των ημιτελικών προκρίνονται στον τελικό σε μία σειρά επτά παιχνιδιών και αναδεικνύεται ο πρωταθλητής της διοργάνωσης. Ο συγκεκριμένος τρόπος διεξαγωγής είναι παρόμοιος με τα περισσότερα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη.
Κάθε περίοδο, η τελευταία ομάδα της κανονικής περιόδου υποβιβάζεται στην Β΄ Κατηγορία (Serie A2 Basket) και αντικαθίσταται από την πρώτη προκριθείσα ομάδα του πρωταθλήματος.

Χορηγίες

Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της Ιταλίας έχει μετονομαστεί με βάση τις εμπορικές συμφωνίες που καθορίζουν τον κύριο χορηγό, όπως και την επίσημη ονομασία του πρωταθλήματος. Το διάστημα 1993-1996, κύριος χορηγός του πρωταθλήματος ήταν η Luxottica. Έπειτα, το 1996-1998 κύριος χορηγός αποτέλεσε η Polo. Την περίοδο 1998-1999, κύριος χορηγός ήταν η Ford, ενώ την επόμενη περίοδο κύριος χορηγός ήταν η SportWeek. Για το διάστημα 2000-2003, κύριος χορηγός αποτέλεσε η Foxy. Το διάστημα 2003-2009, η TIM ήταν ο κύριος χορηγός του πρωταθλήματος. Η Agos Ducato ήταν ο κύριος χορηγός για το διάστημα 2009-2011. Το διάστημα 2012-2016, κύριος χορηγός του πρωταθλήματος ήταν η Beko, με το πρωτάθλημα να ονομάζεται Serie A Beko. Το 2016, κύριος χορηγός του πρωταθλήματος είναι η PosteMobile.

Τηλεοπτικά δικαιώματα

Για τις περιόδους 2015/16 και 2016/17, τα εγχώρια τηλεοπτικά δικαιώματα μοιράζονται η RAI και η Sky Italia.
Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος (Ιωάννης Λαμπρυνιάδης) , γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1967 στο Μακροχώρι Κωνσταντινουπόλεως. Φοίτησε στο Τμήμα Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από το οποίο αποφοίτησε με άριστα το 1991. Το 1993 ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόννης, υποβάλλοντας διδακτορική διατριβή με τίτλο «Οἱ ἀδελφοί Νικόλαος καί Ἰωάννης Μεσαρίτης». 
Το 1994 χειροτονήθηκε Διάκονος στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι και εν συνεχεία διορίσθηκε Κωδικογράφος της Ιεράς Συνόδου. Το 1995 ανέλαβε καθήκοντα Υπογραμματέα της Ιεράς Συνόδου. Το 1996-1997 φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού στο Μπαλαμάντ του Λιβάνου. Το 2001 υπέβαλε διδακτορική διατριβή στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με τίτλο: "Η έναντι της Συνόδου της Χαλκηδόνος στάσις του Σεβήρου Αντιοχείας" και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Θεολογίας με βαθμό άριστα.
Δίδαξε για ένα εξάμηνο το 2004 στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης ως επισκέπτης καθηγητής. Τον Μάρτιο του 2005, ύστερα από πρόταση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, ανέλαβε τη θέση του Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου. Εξελέγη ομόφωνα το 2009 Αναπληρωτής Καθηγητής Συμβολικής και Διορθόδοξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων, στη Θεολογικής Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μεταξύ άλλων, υπέβαλε και τις υφηγεσίες με τίτλο: "Ο Θεσμός της Συνάξεως Ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου (1951-2004)" και "Οι ενενήντα πέντε Θέσεις του Λούθηρου. Ιστορικοθεολογική θεώρηση - Κείμενο - Μετάφραση - Σχόλια". Από το 2011 υπηρετεί στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ως αναπληρωτής καθηγητής όπου διδάσκει Συμβολική, Διορθόδοξες και Διαχριστιανικές Σχέσεις.
Τον Μάρτιο του 2011 εξελέγη Μητροπολίτης Προύσης και τον Αύγουστο του ίδιου έτους ορίστηκε καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδας της Χάλκης, όπου από το 1844 έως το 1971 λειτουργούσε η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης
Το 2018, στον ίδιο χώρο όπου στεγάζεται η ιστορική Θεολογική Σχολή της Χάλκης συνεδρίασαν οι καθηγητές του Τμήματος Ποιμαντικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, για να εκλέξουν τον κ. Ελπιδοφόρο τακτικό καθηγητή. Για το ακαδημαϊκό αξίωμα στην ανώτατη βαθμίδα, ο κ. Ελπιδοφόρος υπέβαλε μεταξύ άλλων και την εργασία με τίτλο: "Πρώτος άνευ ίσων (Primus sine paribus)". Στο συγκεκριμένο πόνημα τεκμηριώνεται ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν είναι στην πράξη ίσος με τους άλλους προκαθήμενους, δεδομένου ότι έχει έκτακτες διοικητικές ευθύνες που προέρχονται από την ιδιότητά του ως προέδρου των Πανορθόδοξων Σωμάτων.
Μιχαήλ Γαγγλιανός

Βιογραφία

Ο Μιχαήλ Γαγγλιανός ήταν ευνούχος και έμπιστος της Ειρήνης. Διαδέχθηκε τον Νικήτα. Θεωρείται πιθανό να είχε ήδη διαδραματίσει ρόλο ως εκπρόσωπος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ενώπιον των Φράγκων το 798, όταν συνόδευσε κατά την επιστροφή του τον Σισίννιο, αδερφό του Πατριάρχη Ταράσιου, ο οποίος είχε συλληφθεί ως αιχμάλωτος στα τέλη της δεκαετίας του 780. Κατείχε το αξίωμα του πατρικίου και του πραιποσίτου. Το τελευταίο αυτό αξίωμα παραμένει ασαφές αναφορικά με την ακριβή του θέση στην ιεραρχία των βυζαντινών αξιωμάτων.
Φαίνεται, επίσης, πως ο Μιχαήλ κατείχε το αξίωμα του στρατηγού του Θέματος Αρμενιακών (τα φραγκικά χρονικά κάνουν λόγο για την Φρυγία) μεταξύ του 797 και του 799. Ως επικεφαλής της Σικελίας, πιθανώς να οργάνωσε την άμυνα του νησιού για την υπεράσπισή του απέναντι σε ενδεχόμενη επίθεση του Καρλομάγνου. Πράγματι, στα τέλη του 8ου αιώνα, οι εντάσεις μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών ήσαν σημαντικές και ο στρατηγός της Σικελίας (πιθανόν ο Μιχαήλ) ζήτησε ακόμα και από τους Άραβες της Καϊρουάν την αποστολή στρατιωτικών ενισχύσεων.
Το Κορίτσι που άφησα πίσω

Πλοκή

Η δεκαοχτάχρονη Σουζάννα Κέισεν, τον Απρίλιο του 1967, δίνει τη συγκατάθεση της προκειμένου να εγκλειστεί προσωρινά σε ψυχιατρική κλινική μετά από την απόπειρά της να αυτοκτονήσει. Δυσκολεύεται ιδιαίτερα να προσαρμοστεί κατά την παραμονή της εκεί, καθώς θεωρεί τον εαυτό της απόλυτα υγιή για να περνά χρόνο με ψυχοπαθείς. Κηρύττει μια πεισματική επανάσταση στους κανόνες του ιδρύματος με μηδαμινό όμως αποτέλεσμα.
Στο ίδρυμα γνωρίζεται με άλλες ασθενείς, που συνθέτουν μια μικρή ομάδα γυναικών, με ποικίλα προβλήματα η καθεμία. Η Σουζάννα γοητεύεται ιδιαίτερα από την προσωπικότητα της ανεξέλεγκτης Λίσα, η οποία την ενθαρρύνει να αμελήσει τη θεραπευτική της αγωγή και γενικά να αντισταθεί στις επιρροές της θεραπείας. Η Λίσα με τη σειρά της περνά τον καιρό της σπέρνοντας το χάος στην κλινική κάνοντας του κεφαλιού της και προσβάλλοντας τους άλλους ανάλογα με τις διαθέσεις της. Παράλληλα η Σουζάννα έρχεται σε επαφή με μια ομάδα γιατρών και νοσοκόμων που προσπαθούν να την πείσουν να αντικρίσει κατάματα το πρόβλημά της και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.
Όλες αυτές τις εμπειρίες, κατά τη διάρκεια της ταραγμένης δεκαετίας του ‘60, η Σουζάννα τις καταγράφει στο ημερολόγιο της, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού της να ακολουθήσει το επάγγελμα της συγγραφέως.

Πληροφορίες για την Ταινία

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στα απομνημονεύματα της Σουζάννα Κέισεν που νοσηλεύτηκε πράγματι στο Νοσοκομείο McLean, όνομα που άλλαξε σε Claymoore για τις ανάγκες τις ταινίας. Ωστόσο έγιναν και κάποιες προσθήκες που δεν περιλαμβάνονταν στο βιβλίο. Τα γυρίσματα έγιναν στο Μεκάνινσμπουργκ και στο Χάρισμπουρκ της Πενσυλβανίας.
Για την ερμηνεία της στο ρόλο της Λίσα, η Αντζελίνα Τζολί, έλαβε μια σειρά βραβείων Β' γυναικείου ρόλου, ανάμεσα στα οποία το Όσκαρ, τη Χρυσή Σφαίρα και το Βραβείο Guild.
Ο αγγλικός τίτλος του βιβλίου και της ταινίας “Girl, Interrupted”, προέρχονται από τον πίνακα του Φλαμανδού ζωγράφου Γιοχάνες Βερμέερ, "Girl Interrupted at her Music" .
Μετανάστευση (ζωολογία)

Μόνιμες Διηπειρωτικές Μεταναστεύσεις

Οι μόνιμες μεταναστεύσεις των τελευταίων 100 εκ. ετών ευθύνονται για τις σημερινές γεωγραφικές κατανομές των ειδών. Όταν σε διαφορετικές ηπείρους απαντώνται παρόμοια είδη, η ματανάστευση θεωρείται ότι έχει γίνει πρόσφατα. Ιδιαίτερα κατά μήκος των μεταναστευτικών διαδρομών η περασμάτων τα είδη παρουσιάζουν έντονες ομοιότητες. 
Με την υποχώρηση των τελευταίων παγετώνων αποκαλύφθηκε ο Βερίγγειος πορθμός μεταξύ Ευρασίας και Αλάσκας. Η σημερινή βακτριανή καμήλα της βόρειας Ευρασίας πριν 8000 χρόνια διέσχισε τον πορθμό και εγκαταστάθηκε με επιτυχία. Στην αρχή της Πλειστόκαινου (2 εκ. χρόνια πριν - 11000 χρόνια πριν) μαμούθ διέσχισαν επίσης τον πορθμό προς τη βόρεια Αμερική και σταδιακά προσαρμόστηκαν στις εύκρατες συνθήκες. Μέχρι τα τέλη της Πλειστόκαινου όλοι αυτοί οι πληθυσμοί είχαν εξαφανιστεί. 
Η χερσαία σύνδεση βόρειας - νότιας Αμερικής δεν υπήρχε πριν τις αρχές της Πλειστόκαινου. Διάφορα είδη όπως το αρμαντίλο, ο τάπιρος και ο βραδύπους μετανάστευσαν μόνιμα.
2012 VP113

To 2012 VP₁₁₃ είναι μεταποσειδώνιο αντικείμενο το οποίο έχει παρόμοια τροχιά με το Σέντνα. Είναι το αντικείμενο με το μεγαλύτερο γνωστό περιήλιο (ελάχιστη απόσταση από τον Ήλιο), στις 80,5 ΑΜ, μεγαλύτερο από του Σέντνα. Το αφήλιό του (μέγιστη απόσταση από τον Ήλιο) είναι σχεδόν το μισό από του Σέντα, στις 452 ΑΜ. Έχει απόλυτο μέγεθος 4,0, το οποίο αντιστοιχεί σε μέγεθος 420 - 940 χιλιόμετρα, και μπορεί να είναι πλανήτης νάνος. Η ανακοίνωση της ανακάλυψής του έγινε στις 26 Μαρτίου 2014, ενώ το αντικειμένο παρακολουθούταν από τις 5 Νοεμβρίου 2012. Το αντικείμενο ήταν ένα από τα πρώτα που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας από το παρατηρητήριο Τσέρο Τολόλο. Επίσης, βρέθηκε σε φωτογραφίες που τραβήχθηκαν τον Οκτώβριο του 2011.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1890-1891

Το 1890-1891 διοργανώθηκε το τρίτο Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών. Η Έβερτον κατέκτησε το πρωτάθλημα για πρώτη φορα στην ιστορία της, εκθρονίζοντας την δύο φορές πρωταθλήτρια Πρέστον Νορθ Εντ στην δεύτερη θέση. Συμμετείχαν δώδεκα ομάδες. Έντεκα από το πρωτάθλημα της προηγούμενης σεζον 1889-1890 και για πρώτη φορά πήρε μερος η Σάντερλαντ που αντικατέστησε την Στόουκ Σίτι στην οποία απορρίφθηκε η επανεκλογή της για το νέο πρωτάθλημα.
Εκκλησιαστικά Δίπτυχα

Τα Εκκλησιαστικά ή Κανονικά Δίπτυχα γνωστά και απλώς ως Δίπτυχα στην εκκλησιαστική ορολογία, είναι ο επίσημος κατάλογος στον οποίο αναγράφονται όλες οι τοπικές Πατριαρχικές, Αυτοκέφαλες και Αυτόνομες Ορθόδοξες Εκκλησίες καθώς και τα ονόματα των προκαθημένων τους.

Ιστορική προέλευση

Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες τα δίπτυχα είχαν τη μορφή δίφυλλων πινακίδων διακοσμημένων εξωτερικά με ζωγραφικές ή ανάγλυφες παραστάσεις, ενώ εσωτερικά καταγράφονταν τα ονόματα των ζώντων Χριστιανών (δίπτυχα ή βίβλος ζώντων) ή τα ονόματα των αποβιωσάντων (δίπτυχα κεκοιμημένων ή τεθνεόντων). Χρησίμευαν δε για να διαβάζονται τα ονόματα των ζωντανών και νεκρών πιστών κατά τη Θεία Λειτουργία και τις λοιπές εκκλησιαστικές τελετές. Σε περίπτωση που κάποιος αποστατούσε, αφοριζόταν ή ακολουθούσε αιρετική διδασκαλία διαγραφόταν από τα δίπτυχα, ενώ σε περίπτωση επιστροφής στην κανονική εκκλησία ή άρσης του αφορισμού ακολουθούσε η επανεγγραφή του ονόματός του.

Τα Δίπτυχα στην Ορθόδοξη Παράδοση

Μετά τους πρώτους χρόνους, με την εξάπλωση των τοπικών χριστιανικών εκκλησιών και τη δημιουργία διοικητικών θεσμών (επισκοπές, εξαρχίες, πατριαρχεία) δημιουργήθηκε η ανάγκη αλληλοαναγνώρισης των εκκλησιών που βρίσκονται μεταξύ τους σε κοινωνία και ενότητα. Μέσω της εγγραφής στα εκκλησιαστικά δίπτυχα κάθε τοπική εκκλησία επιβεβαιώνει την ενότητά της με τις υπόλοιπες οι οποίες αναφέρονται σε αυτά. Με αυτό τον τρόπο τα δίπτυχα αποτελούν δήλωση κοινωνίας και αναγνώρισης μεταξύ των τοπικών ορθόδοξων εκκλησιών και αναγιγνώσκονται κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας ως μαρτυρία της μεταξύ τους αλληλοκοινωνίας. 
Η σειρά με την οποία αναγράφονται και μνημονεύονται οι τοπικές εκκλησίες αποτελεί και τη σειρά κατάταξης ή προβαδίσματος των εκκλησιών όπως διαμορφώθηκε ιστορικά από την εκκλησιαστική ορθόδοξη παράδοση.  Προηγούνται τα λεγόμενα πρεσβυγενή πατριαρχεία Κωνσταντινούπολης, Αλεξάνδρειας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων και ακολουθούν κατά σειρά κατάταξης τα νεότερα πατριαρχεία, Ρωσίας, Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας και στη συνέχεια οι αυτοκέφαλες και αυτόνομες εκκλησίες. Μετά το Σχίσμα των Εκκλησιών το 1054 απαλείφθηκε από τα δίπτυχα των Ορθοδόξων Εκκλησιών το όνομα του έως τότε πρώτου στην τάξη Πατριαρχείου Ρώμης. 
Στη σύγχρονη εποχή τα δίπτυχα έχουν μορφή έντυπου τόμου που εκδίδονται κάθε χρόνο και στον οποίο κάθε ορθόδοξη εκκλησία, εκτός από την αναγραφή με σειρά κατάταξης των υπόλοιπων εκκλησιών με τις οποίες βρίσκεται σε ενότητα, αναγράφει επίσης αναλυτικά όλες τις διοικητικές δομές της, επισκοπές, ιδρύματα καθώς  και τους αναγνωρισμένους κληρικούς της όλων των βαθμίδων, καθώς και άλλα εκκλησιαστικά και λειτουργικά θέματα.

Διαγραφή από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας

Η διαγραφή από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας είναι σοβαρότατη πράξη. Χαρακτηριστικά αναφέρεται η διαγραφή του ονόματος του μνημονευθέντος Ρώμης Σεργίου εκ των διπτύχων της Ανατολικής Εκκλησίας, μετά από απόφαση Συνόδου, από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Σέργιου (999-1019)
Βουτενίνιο

Με απόσπαση υδραλογόνων

1. Με απόσπαση δύο μορίων υδραλογόνου από 4,4-διαλοβουτένιο-1, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται βουτενίνιο:
2. Με απόσπαση ενός μορίου υδραλογόνου από 4-αλοβουτίνιο-1, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται βουτενίνιο:
3. Με απόσπαση τριών μορίων υδραλογόνου από 1,1,4-τριαλοβουτάνιο, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται βουτενίνιο:

Με απόσπαση αλογόνων

1. Με απόσπαση δύο μορίων αλογόνου από 3,3,4,4-τετραλοβουτένιο-1, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο:
2. Με απόσπαση ενός μορίου αλογόνου από 3,4-διαλοβουτίνιο-1, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο:
3. Με απόσπαση τριών μορίων αλογόνου από 1,1,2,2,3,4-εξαλοβουτάνιο, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο:

Με βινυλίωση αιθινίου

Το αιθινικό νάτριο μπορεί να βινυλιωθεί με βινυλαλογονίδιο:

Με διμερισμό αιθινίου

Το αιθίνιο διμερίζεται προς βουτενίνιο παρουσία χλωριούχου υποχαλκού (Cu₂Cl₂):