google/wiki40b huggingface dataset:
Σταμάτης Ι. Μπουντούρης

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την Ύδρα και ήταν γιος του Ιωάννη Μπουντούρη και της Ανεζώς Κουντουριώτη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την Οικογένεια Μπουντούρη και ήταν εγγονός του Σταμάτη Μπουντούρη ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την Οικογένεια Κουντουριώτη και ήταν εγγονός του Γεωργίου Κουντουριώτη. Εξελέγη βουλευτής Ύδρας στις εκλογές του 1887.
Ήταν παντρεμένος με τη Λουκία Μπαλτατζή και είχαν αποκτήσει μια κόρη, την Μαρία Βουδούρη, σύζυγο Αλέξανδρου Καρατζά. Δισέγγονός του ήταν ο Νικόλαος Κάλας.
Ευρωμπάσκετ 1959

Το 11o τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1959 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1959) διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δέκα εφτά εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Τουρκία και έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη, κατά το διάστημα από τις 21 Μαΐου ως τις 31 Μαΐου.
Οι Σοβιετικοί συνεχίζουν να κυριαρχούν χωρίς να συναντούν ιδιαίτερα προβλήματα, έχοντας για μπροστάρηδες τον θηριώδη «χιονάνθρωπο» όπως τον αποκαλούσαν, λόγω των σωματικών χαρακτηριστικών που θύμιζαν πρωτόγονο άνθρωπο, Γιαν Κρούμινς, ύψους 2,20μ, τον ύψους 2.08μ Αλεξάντερ Πετρόφ και τον MVP ύψους 2.04μ Βίκτορ Ζουμπκόφ. Αυτό ήταν και το καλύτερα οργανωμένο Eυρωμπάσκετ της παλιάς εποχής. Οι Τσεχοσλοβάκοι, οι Ούγγροι και οι Βούλγαροι συνεχίζουν να έχουν αρκετά καλές ομάδες. Πρώτος σκόρερ αναδείχτηκε ο Ιταλός Αλεσίνι με 174 πόντους (21,9 μ.ο.).

Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-17

Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου οδηγήθηκαν στην Β' Φάση των 8 καλύτερων ομάδων. Χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ των τεσσάρων ομάδων και από αυτούς τους ομίλους, οι δύο πρώτες προκρίνονταν στα ημιτελικά. Οι υπόλοιπες οδηγούνταν σε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-8. Οι υπόλοιπες ομάδες της Α' Φάσης δημιούργησαν τρεις ομίλους (των τριών ομάδων αντίστοιχα) για να οδηγηθούν στη συνέχεια σε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-17.

Τελική Φάση

Οι δύο καλύτερες ομάδες των ομίλων δημιούργησαν έναν τελευταίο όμιλο. Στην τελική βαθμολογία συμπεριλήφθηκε και ο μεταξύ τους αγώνας από τον προηγούμενο γύρο. Χωρίς αγώνες νοκ-άουτ, η τελική κατάταξη των ομάδων ήταν αυτή που καθόρισε τα μετάλλια.
Αλέξανδρος Βάσος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1831. Πατέρας του ήταν ο Μαυροβουνιώτης Βάσος. Διετέλεσε στην υπηρεσία του Όθωνα. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1913.
Βασιλική Αχαΐας

Τοποθεσία

Η Βασιλική απέχει 3,1 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 594 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 14 κατοίκους.

Διοικητική ιστορία

Η Βασιλική αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός το 1920 αλλά καταργήθηκε λίγα χρόνια αργότερα. Αναγνωρίστηκε εκ νέου ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Ψωφίδος. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ψωφίδος. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Ψωφίδος του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων.
Αμπντιρασίντ Αλί Σερμάρκε

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην πόλη Χαράρντερε της επαρχίας Χόμπγιο, στις 16 Οκτωβρίου του 1919 και καταγόταν από οικογένεια Ματζερτίν (Majerteen). Μεγάλωσε στο Μογκαντίσου, όπου παρακολούθησε Κορανικά σχολεία. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο και έπειτα υπηρέτησε ως δημόσιος υπάλληλος στην ιταλική αποικιακή κυβέρνηση.
Το 1943 έγινε μέλος του Σομαλικού Συνδέσμου Νέων , ενός πολιτικού κόμματος. Την επόμενη χρονιά έγινε υπάλληλος για λογαριασμό της βρετανικής αποικιακής κυβέρνησης. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1953. Έπειτα πήγε με υποτροφία στο περίφημο πανεπιστήμιο Σαπιέντσα, στη Ρώμη, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες, το 1958.

Πολιτική καριέρα

Επιστρέφοντας από την Ιταλία το 1959, εξελέγη μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης. Η Σομαλία έγινε ανεξάρτητη την 1η Ιουλίου του 1960. Ο Σερμάρκε διορίστηκε από τον τότε πρόεδρο Αντέν Αμπντουλά Οσμάν Ντάαρ στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Έκανε πολλά ταξίδια στο εξωτερικό και προσπάθησε να ακολουθήσει αδέσμευτη και ουδέτερη πολιτική. Παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι το Μάρτιο του 1964, οπότε διεξήχθησαν (στις 30 Μαρτίου) οι πρώτες γενικές εκλογές, κατά τις οποίες επανεξελέγη στο κοινοβούλιο. Στις εκλογές αυτές το κόμμα του Σερμάρκε έλαβε 69 έδρες επί συνόλου 123 στη νομοθετική συνέλευση.
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1967 , ο Σερμάρκε κέρδισε τον Οσμάν Ντάαρ και έγινε ο δεύτερος πρόεδρος της Σομαλίας. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Ιουνίου του 1967.

Δολοφονία

Στις 15 Οκτωβρίου του 1969, στη διάρκεια επίσκεψής του στη βόρεια πόλη Λας Ανόντ πυροβολήθηκε από έναν δικό του σωματοφύλακα και πέθανε.
Μετά τη δολοφονία του εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα στις 21 Οκτωβρίου του 1969, μία ημέρα μετά την κηδεία του. Ο στρατός κατέλαβε την εξουσία χωρίς να συναντήσει αντίσταση. Σχεδιαστής του πραξικοπήματος ήταν ο Ταγματάρχης Μουχάμαντ Σιάντ Μπάρε, που εκείνη την περίοδο υπηρετούσε ως αρχηγός του Στρατού.
Αριστοτέλης Ζάχος

Βιογραφία

Με καταγωγή από τη Σιάτιστα, μετανάστευσε μικρός με τους γονείς του στα Βελεσά (το σημερινό Βέλες) επί του Αξιού ποταμού, μια πόλη κοντά στο Ορέχοβο και βορείως του Μοναστηριού (σημερινά Μπίτολα). Τελείωσε το γυμνάσιο στο Μοναστήρι της Μακεδονίας (σημερινά Μπίτολα της Βόρειας Μακεδονίας). Κατόπιν πήγε στη Γερμανία, για να σπουδάσει αρχιτεκτονική σε τρία διαφορετικά πολυτεχνεία — του Μονάχου, της Στουτγάρδης και της Καρλσρούης — ενώ ταυτοχρόνως εργάζονταν. Δάσκαλοί του ήταν οι κορυφαίοι Γερμανοί αρχιτέκτονες και θεωρητικοί Φρίντριχ φον Τίερς (Friedrich von Thiersch, 1852–1921), Καρλ Σάφερ (Carl Schäfer, 1844–1908) και Γιόζεφ Ντουρμ (Josef Durm, 1837–1919).
Το 1897 διέκοψε τις σπουδές του για να πολεμήσει ως εθελοντής στον σύντομο ελληνοτουρκικό πόλεμο που έληξε με ήττα της Ελλάδας. Με την επιστροφή στη Γερμανία, ο δάσκαλός του, Γιόζεφ Ντουρμ, τον προσέλαβε βοηθό του στην Καρλσρούη για την μελέτη σημαντικών δημόσιων κτιρίων στο Δουκάτο της Βάδης, όπως η Βιβλιοθήκη της Χαϊδελβέργης (1897/1900–1905) και το Γυμνάσιο του Φράιμπουργκ(1900–1907). Εξαιτίας των επαγγελματικών του ενασχολήσεων, ο Ζάχος δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις σπουδές του, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να εργαστεί και να διακριθεί στον τομέα του, όπως άλλωστε συνέβαινε και με άλλους αρχιτέκτονες της εποχής του.
Το 1905 εγκατέλειψε την Καρλσρούη και επέστρεψε στην Ελλάδα, την οποία και περπάτησε από άκρη σε άκρη αποτυπώνοντας σε φωτογραφίες και σχέδια βυζαντινά, μεταβυζαντινά και παραδοσιακά κτίσματα, παρέα με τον φίλο του και άγνωστο στους πολλούς ιμπρεσιονιστή ζωγράφο, Νικόλαο Φερεκείδη. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1911, δημοσίευσε το άρθρο «Λαϊκή αρχιτεκτονική» στο περιοδικό Ο καλλιτέχνης, για να αμφισβητήσει την ελληνικότητα του βαυαρικού νεοκλασικισμού και να κηρύξει τη στροφή προς την ελληνική λαϊκή αρχιτεκτονική.
Ιωνάς Κωνσταντινίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στους Άνω Λουσούς των Καλαβρύτων το 1764-65 και ήταν μοναχός στην Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου. Το 1801 χειροτονήθηκε επίσκοπος Δαμαλών. Πολύ νωρίς μυήθηκε στα της Φιλικής Εταιρείας. Με την κήρυξη της Επανάστασης πήρε μέρος στην πολιορκία του φρουρίου της Κορίνθου. Μπήκε με τον Κολοκοτρώνη στην Ακροκόρινθο ευλογώντας τα ελληνικά στρατεύματα που κατέλαβαν το φρούριο. Το 1825 διετέλεσε μινίστρος (Υπουργός) της Θρησκείας.
Τσέρνο-Πέτρης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τσέρνο-Πέτρης γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα σε κάποιο χωριό του κάμπου που εκτείνεται από τη Νάουσα έως το Γηδά (Αλεξάνδρεια), την λεγόμενη Καμπανία. Το 1822 μαζί με τον συντοπίτη του, οπλαρχηγό Αργύριο Καραμπατάκη, περιόδευσαν στα χωριά του κάμπου της Ημαθίας, προκειμένου να στρατολογήσουν άνδρες για την επανάσταση της Νάουσας. Συγκεκριμένα, το σώμα του αποτελούνταν από άνδρες των χωριών Κοπανός, Χαρίεσσα (Κάτω Κοπανός), Άγιος Γεώργιος (Γιάντσιστα), Αγγελοχώρι (Βέστιστα) και Ζερβοχώρι. Κατά το ξέσπασμα της επανάστασης στη Νάουσα, το Μάρτιο του 1822, επικεφαλής 80 ανδρών, ανέλαβε να φυλάξει το πέρασμα από την πλευρά του Λουδία, προκειμένου να ανακόψει τυχόν Οθωμανική εισβολή. Στη συνέχεια και ενώ ο αγώνας περιορίστηκε στην πόλη της Νάουσας, καθώς οι Οθωμανοί είχαν συγκεντρώσει μεγάλο στρατό εκεί, ο Τσερνο-Πέτρης με τους άνδρες του, καθώς και τα σώματα των Αργύριου Καραμπατάκη και Καραμήτσου (από τη Βλάστη Εορδαίας) ανέλαβαν να φυλάξουν την πλαγιά της Γάστρας, από τις πηγές έως το ύψος της Καραγίδας.
Μόνικα Μπελλούτσι

Προσωπική ζωή

Η Μπελούτσι γεννήθηκε στην Τσιττά ντι Καστέλλο, στην Ούμπρια της Ιταλίας, κόρη της Brunella Briganti ζωγράφου, και του Pasquale Bellucci που ήταν ιδιοκτήτης μιας εταιρίας με φορτηγά. Η Μόνικα ξεκίνησε ως μοντέλο στα 16 της ενώ φοιτούσε στο Liceo Classico. Θέλησε να γίνει δικηγόρος και συνέχισε το μόντελινγκ για να βοηθήσει οικονομικά τη φοίτησή της στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια, αλλά ο πολυτελής τρόπος ζωής της την ώθησε να παρατήσει τις δικηγορικές σπουδές. Μιλάει ιταλικά, γαλλικά, αγγλικά και φαρσί, και έχει παίξει σε ταινίες σε κάθε μια από αυτές τις γλώσσες, καθώς και στα αραμαϊκά.
Παντρεύτηκε τον φωτογράφο μόδας Claudio Carlos Basso το 1994. Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Βενσάν Κασέλ που έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες μαζί της, ενώ έχει και δύο κόρες την Deva (γεννημένη στις 12 Σεπτεμβρίου του 2004) και την Leonie (γεννημενη στις 21 Μαϊου 2010). Το 2004, ενώ ήταν έγκυος στην κόρη της, πόζαρε γυμνή στην ιταλική έκδοση του περιοδικού Vanity Fair, για να δείξει την αντίθεσή της στην απαγόρευση από την ιταλική νομοθεσία της δωρεάς σπέρματος. Τον Απρίλιο του 2010 πόζαρε για άλλη μια φορά ημίγυμνη και ενώ ήταν έγκυος για την ιταλική έκδοση του περιοδικού Vanity Fair.

Βραβεία και έπαινοι

Το 2003, η Βellucci κέρδισε το βραβείο Nastro d' Argento β' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της ως Alessia στο Remember me, My love. Το 2006, εκτέλεσε χρέη κριτή στο 59ο Φεστιβάλ των Καννών. Το 2009, κέρδισε το βραβείο World Actress Award στο Women's World Award.
241 Γερμανία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Γερμανίας υπολογίσθηκε σε 169 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος) και το άλβεδό της είναι 0,058. Η Γερμανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 31 λεπτά.
Ευρωλίγκα ανδρών 2009-2010

Η Ευρωλίγκα ανδρών της αγωνιστικής περιόδου 2009-2010 διοργανώθηκε από την ULEB. Στην διοργάνωση που αποτελεί την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ συμμετείχαν 30 ομάδες από 15 διαφορετικές χώρες. Από αυτές προκρίθηκαν απευθείας στην φάση των ομίλων οι 22 ομάδες ενώ οι υπόλοιπες οκτώ έδωσαν προκριματικούς αγώνες από τους οποίους προκρίθηκαν δύο ακόμα ομάδες στην φάση των ομίλων. Πρωταθλήτρια στέφθηκε η ομάδα της Μπαρτσελόνα, νικώντας στον τελικό της διοργάνωσης, στις 9 Μαΐου στο Παλέ ντε Μπερσί στο Παρίσι τον Ολυμπιακό με σκορ 86-68. Καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης ανεδείχθη ο Μίλος Τεόντοσιτς του Ολυμπιακού.

Φάιναλ Φορ

To Final Four της διοργάνωσης διεξήχθη στο Παρίσι, στο στάδιο Παλέ ντε Περσί στις 7 και 9 Μαΐου.
Ηλίας Λιούγκος

Βιογραφία

Ο τραγουδοποιός και τραγουδιστής Ηλίας Λιούγκος κατάγεται από τη Λάλιζα Ιωαννίνων.  
Σε ηλικία δέκα εννέα χρονών γνωρίστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι. Έκτοτε διατήρησε την επαφή του επί 20 χρόνια ως φίλος, μαθητής και σχεδόν αποκλειστικά συνεργάτης, σε πολλούς δίσκους και σε όλες τις συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδος, και διδάχτηκε κοντά του την ερμηνεία και τη σύνθεση στο τραγούδι. 
Ο Μάνος Χατζιδάκις από νωρίς διέκρινε στον Ηλία Λιούγκο τις συνθετικές του ικανότητες και διεύθυνε τους πρώτους του δίσκους την «Νυχτερινή Δοκιμασία» με την Φλέρυ Νταντωνάκη και «Της Ιστορίας το ποδήλατο» σε ενορχήστρωση Νίκου Κυπουργού και σε στίχους της Αγαθής Δημητρούκα.
Σπάνταου

Ιστορία

Η ιστορία του Σπαντάου ξεκινάει τον 7ο ή 8ο αιώνα, με την εγκατάσταση Σλάβων και την μετέπειτα θεμελίωση ενός κάστρου στην περιοχή της συμβολής των ποταμών Σπρέε και Χάβελ. Το στρατηγικό σημείο της συμβολής μπορούσε να ελέγχει το εμπόριο κατά μήκος των δύο αυτών ποταμών. Ο οικισμός κατακτήθηκε το 928 από τον Γερμανό βασιλιά Ερρίκο τον Α', αλλά επέστρεψε στους Σλάβους μετά από μία επανάσταση το 983. 
Το 1156, ο κόμης Άλμπρεχτ φον Μπάλενστετ κατέκτησε την περιοχή. Το 1197 γίνεται η πρώτη αναφορά του τοπωνυμίου ως Σπάντοβε (Spandowe) από τον επίτροπο του Βραδεμβούργο Όττο τον Β', ενώ η περιοχή απέκτησε τον χαρακτηρισμό και τα προνόμια της πόλης το 1232.
Κατά την περίοδο αυτή ξεκίνησε και η κατασκευή του περίφημου κάστρου Σπάνταουερ Τσιταντέλε, το οποίο ολοκληρώθηκε μεταξύ του 1559 και του 1594 από τον Ιωακείμ τον Β' του Βραδεμβούργου. Το 1558 ο οικισμός του Γκάτοβ ενώθηκε με το Σπάνταου. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο η πόλη παραδόθηκε στους Σουηδούς το 1634.
Το 1806, μετά τη μάχη της Ιένας και του Άουερστετ, τα στρατεύματα του Ναπολέοντα Α΄ κατέκτησαν την περιοχή και παρέμειναν μέχρι το 1807. Με την αποχώρηση των Γάλλων το 1812, το κάστρο του Σπάνταου πολιορκήθηκε μέχρι το 1813 από τους Πρώσσους και τους Ρώσους.
Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σπάνταου ήταν κέντρο της πολεμικής βιομηχανίας της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, με εργοστάσια κατασκευής πυρομαχικών και οπλισμού. Επίσης, ήταν οχυρωμένο και αποτελούσε έδρα δύο ταγμάτων του γερμανικού στρατού. Το 1920, ενσωματώθηκε στο ευρύτερο Βερολίνου ως διοικητική περιφέρεια.
Με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αποτέλεσε μέρος της Βρετανικής ζώνης κατοχής του Δυτικού Βερολίνου και η φυλακή του Σπάνταου, η οποία είχε κατασκευαστεί το 1876, φιλοξένησε Γερμανούς Ναζί καταδικασμένους στη δίκη της Νυρεμβέργης. Μετά τον θάνατο του Ρούντολφ Ες, τελευταίου τρόφιμου της φυλακής, το κτίριο κατεδαφίστηκε.
Αμύκλας

Ο μύθος

Διαδέχτηκε τον πατέρα του Λακεδαίμονα όταν εκείνος πέθανε. Έχτισε τις Αμύκλες και τις ανακήρυξε πρωτεύουσα του κράτους του. Νυμφεύτηκε τη Διομήδη και απέκτησε μαζί της τρεις γιους, τον Υάκινθο, τον Άργαλο, και τον Κυνόρτα. Τον διαδέχτηκε ο Άργαλος και αυτόν ο Κυνόρτας.
Αντόνιο ντε Αραούζο

Καριέρα

Αφού συνέβαλε στην ίδρυση της Ακαδημίας των Επιστημών (Academia de Ciências) στη Λισαβόνα διετέλεσε πρέσβης της Πορτογαλίας στην Ολλανδία, Γαλλία, Πρωσία και Ρωσία.
Ήταν ο πρώτος υπουργός του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας, τον οποίο ακολούθησε όταν η βασιλική οικογένεια κατέφυγε στην Βραζιλία μετά την κατάληψη της χώρας του από τον Ναπολέοντα το 1807. Τότε διορίστηκε υπουργός ναυτικού και εξωτερικών. Έκανε προσπάθειες για την βελτίωση της εκπαίδευσης και της βιομηχανίας στην χώρα του. Ήταν ο ιδρυτής ενός εργοστασίου πορσελάνης στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

Έργα

Ο Αντώνιο ντε Αραούζο διηύθυνε επιστημονικές μελέτες και πειράματα στην έπαυλη και στον ιδιωτικό βοτανικό κήπο του. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την καλλιέργεια τσαγιού στην Βραζιλία.
Ως συγγραφέας τα έργα του περιλαμβάνουν δύο τραγωδίες και την μετάφραση των βουκολικών του Βιργιλίου.
Εθνική Αζερμπαϊτζάν (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Το Αζερμπαϊτζάν είναι μια από τις πιο πρόσφατες εθνικές ομάδες στον κόσμο, αφού προήλθε το 1992, μετά από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Στη μικρή ιστορία της, δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελικές φάσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο ή για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

Στάδιο

Η εθνική ποδοσφαίρου του Αζερμπαϊτζάν είχε ως έδρα, το Στάδιο Τοφίκ Μπαχράμοβ στην πρωτεύουσα Μπακού. Όμως δεν πληρούσε τα κριτήρια της UEFA και πλέον έδρα της εθνικής, είναι είτε το Στάδιο Λανκαράν Σίτι, στην ομώνυμη πόλη, είτε το Ντάλγκα Αρένα, στο Μπακού.

Στατιστικά

Πρώτος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών σε συμμετοχές είναι ο Ρασάντ Σαντίγκοβ με 83 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Γκούρμπαν Γκουρμπάνοφ με 14 γκολ.
Στέφανος Στουρνάρας

Βίος

Ο Στέφανος Στουρνάρας γεννήθηκε στην Ζαγορά Πηλίου το 1867. Εργάστηκε στην Σμύρνη σε εμπορικό κατάστημα και μετά πήγε στην Αθήνα όπου παρακολούθησε μαθήματα στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών για εφτά χρόνια σπουδάζοντας ζωγραφική και χαρακτική. Την φωτογραφική τέχνη την έμαθε αυτοδίδακτος μελετώντας σχετική γαλλική βιβλιογραφία. Παράλληλα εργάστηκε ως εικονογράφος βιβλίων και περιοδικών δημιουργοντας χαρακτικά σε ξύλο. Το 1889 εγκαταστάθηκε στο Βόλο και ήταν ο πρώτος πτυχιούχος ζωγράφος της πόλης. Πέθανε στις 22 Αυγούστου 1928.

Ζωγραφικό και φωτογραφικό έργο

Αρχικά ασχολήθηκε με τη βυζαντινή αγιογραφία και την κοσιμκή ζωγραφική. Το 1892 άνοιξε καλλιτεχνικό φωτογραφείο. Όταν επιστρατεύθηκε στον πόλεμο του 1897 φωτογράφισε σκηνές από μάχες, όπως Βρύσης-Τυρνάβου, Βελεστίνου, Λοσφακίου και Προφήτη Ηλία Τυρνάβου. Επίσης περιηγήθηκε με τη φωτογραφική μηχανή του το Πήλιο, τη Θεσσαλία, τη Φθιώτιδα, τη Βόρειο Εύβοια, και μετά τους Βαλκανικούς πολέμους το Άγιο Όρος, τη Μακεδονία και το 1920 τη Μικρά Ασία.

Τιμητικές διακρίσεις

Το 1907 πήρε μέρος στην Παγκόσμια Ναυτική Έκθεση του Μπορντό, με 50 φωτογραφίες. Στην έκθεση αυτή τιμήθηκε με Αργυρό Βραβείο και τιμητικό δίπλωμα. Αμέσως μετά, το Βασιλικό Αυλαρχείο τού απένειμε τον τίτλο του επίσημου φωτογράφου του Διαδόχου Κωνσταντίνου.
Π.Α.Ε. Ακρίτες Συκεών

Ίδρυση και συνέχεια

Το ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείο των Συκεών ιδρύθηκε επίσημα το 1939 με την ονομασία Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ακρίτες Συκεών». Το 1946 ο Α.Π.Σ. Ακρίτες Συκεών αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 181 και εντάχθηκε στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας την αγωνιστική του πορεία. Το 2000 συγχωνεύτηκε με τους «Τοξότη Συκεών», «Κολοκοτρώνη Συκεών», «Εθνικό Συκεών» και το ποδοσφαιρικό τμήμα του «Παναθλητικού Συκεών» και μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση «Ακρίτες Συκεών», με στόχο η πόλη τον Συκεών να έχει μια ομάδα που θα πρωταγωνιστεί στο ποδόσφαιρο.

Αγωνιστικές διακρίσεις

Η πρώτη παρουσία των Ακριτών Συκεών σε επίσημο πρωτάθλημα έπειτα από την αναγνώριση από την Ε.Π.Ο. καταγράφεται τη σεζόν 1946-1947, όποτε και ξεκινά η επίσημη αγωνιστική πορεία του ιστορικού σωματείου των Συκεών από το πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Συνέχισαν μεταξύ Γ΄ και Β΄ Κατηγορίας και τη σεζόν 1955-1956 οι Ακρίτες Συκεών αγωνίστηκαν για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και ήρθαν αντιμέτωποι με τους ΠΑΟΚ, Άρη, Ηρακλή και Απόλλων Καλαμαριάς. 
Τη σεζόν 1974-1975 κατέκτησαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους το πρωτάθλημα Α΄ Ε.Π.Σ.Μ. και προκρίθηκαν στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου. Έπειτα από την νίκη με 2-1 στον αγώνα κατάταξης με τη Νίκη Πολυγύρου στη Βέροια, κατέκτησε την 1η θέση του 1ου ομίλου σε σύνολο 7 ομάδων και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 1975-76.
Τα επόμενα χρόνια ξεχώρισε η παρουσία των Ακριτών Συκεών στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία τις χρονιές 1979-1980, 1980-1981 και 1981-1982. Επίσης συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής επί 5 συνεχείς αγωνιστικές περιόδους και πιο συγκεκριμένα από τη σεζόν 1982-1983 μέχρι και τη σεζόν 1986-1987, αλλά και τις χρονιές 1990-1991, 1991-1992 και 1992-1993, με την τελευταία να αποτελεί και τη τελευταία παρουσία των Ακριτών Συκεών σε εθνική κατηγορία.
Πέτρος Λεβαντής

Πρώτα χρόνια και δημοσιογραφική πορεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε εκεί, απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Στην Πόλη άσκησε το διδασκαλικό επάγγελμα. Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος και εκδότης. Στις 14 Ιουνίου 1936 εξέδωσε τον "Ελληνικό Βορρά", εφημερίδα που ασχολήθηκε με το προσφυγικό ζήτημα και πραγματοποίησε οδοιπορικό με θέμα τη ζωή των προσφύγων στην Κωνσταντινούπολη. Υπήρξε πρόεδρος του ΠΑΟΚ από το 1931 ως το 1933.

Πολιτική σταδιοδρομία

Πολιτεύτηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Έγινε για πρώτη φορά βουλευτής Θεσσαλονίκης μετά την παραίτηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου στις 21 Απριλίου 1929 με το Εργατικόν-Αγροτικόν Κόμμα (Δημοκρατική Ένωσις) και επανεξελέγη το 1932 , το 1933 και το 1936. Το 1946 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Κόμμα Φιλελευθέρων, επανεξελέγη το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και το 1956 με την ΕΡΕ.
Στην κυβέρνηση Βενιζέλου ανέλαβε υφυπουργός Συγκοινωνίας από τις 16 Ιανουαρίου ως τις 6 Μαρτίου 1933. Μετά την Κατοχή και την απελευθέρωση, χρημάτισε υπουργός Προνοίας και προσωρινά Υγιεινής, από τις 8 Ιανουαρίου ως τις 8 Απριλίου 1945 στην κυβέρνηση Πλαστήρα. Στην κυβέρνηση Παπάγου διετέλεσε υπουργός Γεωργίας (δεν αποδέχθηκε το διορισμό του ως υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας) από τις 11 Απριλίου 1954 ως τις 4 Οκτωβρίου 1955.  Υπηρέτησε ως υπουργός Κοινωνικής Προνοίας στην κυβέρνηση Καραμανλή από τις 15 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956. Τέλος, στην κυβέρνηση Καραμανλή υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων από τις 29 Φεβρουαρίου 1956 ως τις 8 Μαΐου 1957, οπότε παραιτήθηκε.

Θάνατος

Απεβίωσε ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής, στις 22 Νοεμβρίου 1957. Τρεις ημέρες πριν πεθάνει είχε προσβληθεί από γρίπη, με αποτέλεσμα να εξασθενήσει ο οργανισμός του (εφάρμοζε δίαιτα λόγω έλκους στομάχου) και να υποστεί συγκοπή. Η κηδεία του έγινε από το ναό της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη, με τιμές εν ενεργεία υπουργού. Στην έδρα του εξελέγη ο Νικόλαος Ζαρντινίδης.  Ήταν παντρεμένος με τη Μάρω Λεβαντή και είχαν 1 κόρη, την Τέσα.
Σαντζάκι της Λέβε

Το Σαντζάκι της Λέβε ή Λίβα (τουρκικά : Leve Sancağı), ήταν διοικητική διαίρεση από το 1663 έως το 1685, υποδιαίρεση του Βιλαέτι της Ουγιβάρ, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε εδάφη που είχαν κατακτηθεί από την Αυστριακή Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Ουγγαρίας και σήμερα ανήκουν στην Σλοβακία. Διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Λέβε ή Λίβα, η σημερινή Λεβίτσε.
Η Λεβίτσε δέχτηκε από τον 16ο αιώνα πολλές επιδρομές και καταστροφές από τους Οθωμανούς. Το Κάστρο της Λεβίτσε καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1663, χωρίς μάχη, ο διοικητής του το εγκατέλειψε.
Μάλαγα ΚΦ

Έμβλημα

Ακολουθούν οι ποιο πρόσφατες εκδοχές του εμβλήματος.
Ιερά Μονή Παναγίας Ανδρουμπεβίτσης

Ιστορία της Μονής

Η Μονή χτίστηκε μεταξύ 12ου και 13ου αιώνα όπως προκύπτει από τον αρχιτεκτονικό ρυθμό και την τεχνοτροπία των αγιογραφιών του παλιού καθολικού της. Συνεχόμενα στο παλιό καθολικό χτίστηκε νεότερο, σταυρεπίστεγο μετά τρούλου, το 1704.
Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204, η μονή όπως και η γύρω περιοχή πέρασε στους Φράγκους. Στη συνέχεια περιήλθε στους Τούρκους και αργότερα, από το 1687 μέχρι το 1715, στους Βενετούς. Μετά επανήλθε εκ νέου στους Τούρκους.
Το μοναστήρι άκμασε μέχρι τα Ορλωφικά, το 1790, μετά την ατυχή κατάληξη των οποίων εγκαταλήφθηκε. Το 1810 επιτροπές λαϊκών της περιοχής έδωσαν τη Μονή ως μετόχι στη Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους. Μετά την απελευθέρωση η Μονή Παναγίας Ανδρουμπεβίτσης και η κτηματική περιουσία της ήταν για έναν αιώνα στην κατοχή της οικογένειας Τζανετάκη.
Το παλαιότερο καθολικό αναστηλώθηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία Σπάρτης, τη δεκαετία του ’70. Τότε αναστηλώθηκαν και τα κελιά και οι βοηθητικοί χώροι του κτιριακού συγκροτήματος της Μονής.
Θέμα Θράκης

Το Θέμα Θράκης ήταν διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στη γενική περιοχή της σημερινής Ανατολικής Θράκης. 
Σχετικά με την ίδρυση του θέματος αυτού, είναι πιθανό το θέμα να ιδρύθηκε ήδη από το τέλος του 7ου αιώνα, αλλά η ύπαρξη στρατηγών της Θράκης είναι βεβαιωμένη από το 742 και μετά, ενώ και σφραγίδες στρατηγών υπάρχουν από τον 8ο αιώνα και ύστερα. Στα τέλη του 8ου αιώνα αποσπάται τμήμα του θέματος και δημιουργήσε το Θέμα Μακεδονίας.
Το 680 αναφέρεται ο Θεόδωρος πατρίκιος διοικητής του θέματος σαν αντιστράτηγος Θράκης και ο Λέων στρατηγός Θράκης και Μακεδονίας.