Βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου

To Βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου (Brazilian Jiu-Jitsu) είναι μια πολεμική τέχνη οπού έλκει την καταγωγή του από την Βραζιλία. Οι ιδρυτές ήταν οι αδελφοί Γκρείσι (Gracie) οι οποίοι έμαθαν το Judo από τον Τζιγκόρο Κάνο και αποφάσισαν να συνδιάσουν το Judo με μια νέα πολεμική τέχνη, το Brazilian Jiu-Jitsu. Συγκεκριμένα, Στις αρχές του 1900, ένας Γιαπωνέζος αξιωματούχος ,ο Maeda, o οποίος στάλθηκε στην ίδια περιοχή από την κυβέρνηση του για να οργανώσει την Γιαπωνέζικη παροικία, γνωρίζεται με τον Gastao Gracie , εγγονό του George Gracie, ο οποίος ήταν πολιτικός, και τον βοήθησε χρησιμοποιώντας την επιρροή του να επιτελέσει το έργο του. Ο Maeda, o οποίος ήταν πρώην πρωταθλητής στο Ζίου-Ζίτσου και το Judo, ,σε αντάλλαγμα δίδαξε τον γιό του Gastao, τον Carlos, την τέχνη αυτή. Το 1925 ο Carlos και τα αδέρφια του μετακόμισαν στο Ρίο Ντε Τζανέιρο και άνοιξαν την πρώτη Ακαδημία Brazilian jiu jitsu. Eκει, το Ζίου Ζίτσου μεταλλάχθηκε σε αυτό που σήμερα όλος ο κόσμος γνωρίζει σαν Brazilian Jiu–Jitsu (BJJ). Πιο συγκεκριμένα ο Carlos και τα αδέρφια του, αφαίρεσαν όποια τεχνική έκριναν ότι δεν ήταν ρεαλιστική και πρακτική κάτω από συνθήκες μάχης και αυτοάμυνας, ενώ κάποιες άλλες τις τροποποίησαν ανάλογα. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι στο Ρίο ανέκαθεν υπήρχε, και υπάρχει, πολύ μεγάλο πρόβλημα με την εγκληματικότητα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, πρώτη προτεραιότητα της οικογένειας Gracie ήταν να διδάξει στους μαθητές του bjj ρεαλιστικές τεχνικές που θα τους βοηθούσαν να επιβιώσουν στο δρόμο, και λιγότερο τεχνικές που χρησιμοποιούνται σε αθλητικές αναμετρήσεις. Ο άνθρωπος ο οποίος όμως επηρέασε πολύ την εξέλιξη του bjj, ήταν ο νεώτερος αδελφός του Carlos, o Helio. O Helio σε αντίθεση με τα αδέρφια του ήταν ένα ασθενικός και μικροκαμωμένος, άνδρας ο οποίος δεν μπορούσε να εφαρμόσει όλες τις λαβές του Ζίου-Ζίτσου, πολλές από τις οποίες στηρίζονταν πιο πολύ στην δύναμη παρά στην τεχνική. Έτσι αναγκάστηκε να προσαρμόσει πολλές από αυτές τις τεχνικές στο δικό του σωματότυπο, χρησιμοποιώντας άλλες τοποθετήσεις του σώματος, και άλλους μοχλούς οι οποίοι τον βοήθησαν να τις εφαρμόσει με επιτυχία ακόμη και εναντίον βαρύτερων και δυνατότερων αντιπάλων. Τα επόμενα χρόνια τόσο ο ίδιος ο Helio, όσο και άλλα μέλη της οικογένειας Gracie, παλεύοντας ενώπιον χιλιάδων θεατών απέδειξαν την αξία του bjj εναντίον αντιπάλων οι οποίοι ήταν γνώστες διαφορετικών πολεμικών τεχνών. Το bjj όμως έγινε παγκοσμίως γνωστό τo 1993 όταν ένας από τους νεώτερους γιούς του Helio, o Royce Gracie , εκπροσώπησε το Gracie jiu jitsu στο πολύ γνωστό πια τουρνουά UFC (Ultimate Fighting Championship). H ιδέα ήταν να παλέψουν μεταξύ τους μαχητές διαφορετικών πολεμικών τεχνών, κάτω υπό συνθήκες οι οποίες οι οποίες μοιάζουν με αυτές του «δρόμου», προκειμένου να αποσαφηνιστεί πια από αυτές είναι πιο αποτελεσματική.Στους αγώνες αυτούς δεν υπήρχαν χρονικά όρια ή κατηγορίες βάρους ενώ το μόνο που απαγορεύονταν ήταν οι δαγκωνιές και το κτύπημα στο μάτι με το δάκτυλο. Ο αγώνας θα σταματούσε μόνο σε περίπτωση Νόκ Άουτ ή οικειοθελούς εγκατάλειψης ενός εκ των δύο αντιπάλων (tap out). O Royce αν και ήταν ο πιο ελαφρύς κέρδισε εύκολα τους αντιπάλους του οδηγώντας την μάχη στο έδαφος αποδεικνύοντας έτσι την αξία του bjj μπροστά στα έκπληκτα μάτια πολλών χιλιάδων θεατών και τηλεθεατών στις Η.Π.Α. Από τότε, και αφού ο Royce επανέλαβε τον ίδιο άθλο σε άλλα 2 UFC, ο κόσμος των πολεμικών τεχνών άλλαξε αφού όλoι πλέον κατάλαβαν ότι η μάχη εδάφους, και συγκεκριμένα το bjj, είναι η βάση για όποιον θέλει να λέγεται ολοκληρωμένος μαχητής. Η οικογένεια Gracie καθιέρωσε πρώτη τους αγώνες χωρίς όρους (valetudo) και MMA (Mixed Martial Arts), ενώ μεχρι και σήμερα έχει στις τάξεις της μερικούς από τους καλύτερους μαχητές στον κόσμο.

Ιστορία

Η ιστορία του Bραζιλιάνικου Zίου Zίτσου, μπορεί να συνοψιστεί μέσα σε δύο λέξεις: «οικογένεια Γκρέισι». Οι Βραζιλιάνοι αδελφοί Κάρλος και Χέλιο Γκρέισι έγιναν, στις αρχές της δεκαετίας του 1920, μαθητές του Ιάπωνα Μιτσούο Μαέντα, ο οποίος επισκέφθηκε τη χώρα τους για να διδάξει εκεί Τζούντο. Οι αδελφοί Γκρέισι τροποποίησαν τις τεχνικές του Τζούντο, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στις τεχνικές εδάφους και άρχισαν να δίνουν ελεύθερους αγώνες ώστε να εξελίξουν την τέχνη τους περισσότερο. Η σημαντική άνοδος του συστήματος έγινε στη δεκαετία του 1990, όταν ο Χόριον Γκρέισι, γιος του Χέλιο, μετανάστευσε στις Η.Π.Α. και καθιέρωσε τη διοργάνωση Απόλυτο Πρωτάθλημα Πάλης (Ultimate Fighting Championship –U.F.C.) στο οποίο αθλητές από διάφορα στιλ αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλον για την επικράτηση του καλύτερου (αθλητή και στιλ). Εκεί διέπρεψε ο αδελφός του Χόριον, Χόις και τα ΜΜΕ έκαναν το Βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου γνωστό σε όλον τον κόσμο.

Περιγραφή

Το βασικό χαρακτηριστικό του Βραζιλιάνικου Ζίου Ζίτσου είναι οι εξαιρετικά επιτηδευμένες τεχνικές εδάφους (κλειδώματα, ακινητοποιήσεις, εξαρθρώσεις, πνιγμοί κ.λπ.). Αν και είναι εμφανής η καταγωγή του από το Τζούντο, οι τεχνικές ρίψεων σε αυτό έχουν μειωθεί και το πραγματικό ενδιαφέρον αρχίζει όταν και οι δύο αθλητές βρεθούν στο έδαφος, καθώς εκεί η ποικιλία των τεχνικών είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που θα δει κανείς στο Τζούντο –το πιο προφανές παράδειγμα είναι οι τεχνικές κλειδωμάτων και εξαρθρώσεων στα πόδια. Κατά τα λοιπά, πρόκειται για μια πάλη (η οποία ενίοτε γίνεται και χωρίς τζουντόγκι, στους αγώνες «no-gi»), πράγμα που σημαίνει ότι περιλαμβάνει και το παιχνίδι της ανατροπής του αντιπάλου με διάφορους τρόπους.

Εξοπλισμός

Λευκή, μπλέ ή μαύρη φόρμα τύπου Τζούντο (τζουντόγκι). Σορτς ή παλαιστικό μαγιό –αν συμμετέχετε σε αγώνες «no-gi».