Ένγκελμπερτ Β΄ του Μπερκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο ανάκτορο του Μπουρκ επί του Βούπερ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ένγκελμπερτ Α΄ κόμη του Μπερκ και της Μαργαρίτας των Γκέλντερς. Ήταν ανιψιός του Μπρούνο Γ΄ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.

Τα πρώτα έτη

Εκπαιδεύτηκε στο σχολείο του καθεδρικού της Κολωνίας και σε ηλικία 12/13 ετών ήταν ήδη κοσμήτορας του Αγ. Γεωργίου της Κολωνίας. Το διάστημα 1199-1216 έγινε κοσμήτορας του καθεδρικού της Κολωνίας και μετά του Άαχεν, του Ντέβεντερ και του Τσούτφεν. Το 1203 τον εξέλεξαν επίσκοπο του Μύνστερ, αλλά αρνήθηκε λόγω ηλικίας.
Υποστήριξε τον εξάδελφό του Αδόλφο αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας προς το συμφέρον του Φιλίππου των Χοενστάουφεν και κατά του Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων, των δύο διεκδικητών του θρόνου της Γερμανίας. Για τη συμμαχία του αυτή ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ τον αφόρισε το 1206, συγχωρέθηκε όμως δύο έτη μετά. Το 1212 ως ένδειξη μετάνοιας έλαβε μέρος στη Σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών (Καθαρών). Μετά τη μάχη του Μπουβίν το 1214 υποστήριξε τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας (ανιψιό του Φιλίππου).

Αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας

Εξελέγη το 1216 και χειροτονήθηκε το επόμενο έτος. Απολάμβανε την εύνοια του Βρειδερίκου Β΄, που τον όρισε βασιλικό διοικητή το 1220 και φύλακα και διδάσκαλο τού γιου του Ερρίκου (Ζ΄). Το ίδιο έτος ο Φρειδερίκος Β΄ έκανε παραχωρήσεις στους επισκόπους με αντάλλαγμα την αναγνώριση τού γιού του ως βασιλιά και υπέγραψε την Confoederatio cum principibus ecclesiasticis. Ο Ένγκελμπερτ πρέπει να είχε συμμετοχή στη σύνταξη της συμφωνίας. Δύο έτη μετά έστεψε τον Ερρίκο (Ζ΄) στο Άαχεν ως βασιλιά. 
Όταν ανέλαβε αρχιεπίσκοπος, οι γαίες της Κολωνίας και τα δικαιώματά τους ήταν σε κακή κατάσταση: οι δούκες του Λίμπουρκ και οι κόμητες της Κλέβης είχαν εκμεταλλευτεί την προηγούμενη περίοδο πολιτικής αστάθειας. Ο Ένγκελμπερτ συμμάχησε με τους δούκες της Βραβάντης και τους κόμητες του Ναμύρ και με εκστρατείες κέρδισε πίσω τις γαίες και εξασφάλισε τα δικαιώματά τους. Χορήγησε δικαιώματα άστεως σε 10 πόλεις.
Το 1218 ο μεγαλύτερος αδελφός του Αδόλφος Δ΄ κόμης του Μπερκ απεβίωσε στην Ε΄ Σταυροφορία· είχε μόνο μία κόρη, σύζυγο του Ερρίκου Δ΄. Ο πατέρας τού τελευταίου αξίωσε την κομητεία, αλλά ο Ένγκελμπερτ τη διεκδίκησε επικαλούμενος το Σαλικό Δίκαιο. Έπειτα από δύο διαμάχες, συμφώνησαν να τη λάβει ο Ένγκελμπερτ, αφού πληρώσει τα έσοδα ενός έτους. 
Ήταν ευσεβής κληρικός και ταυτόχρονα δραστήριος κοσμικός ηγεμόνας, που επανίδρυσε και εξασφάλισε την Κολωνία με αποτελεσματικές μεταρρυθμίσεις.

Το τέλος

Οι υπήκοοί του τον εκτιμούσαν, διότι για να εξασφαλίσει την ευημερία των υπηκόων του ζητούσε τη συνδρομή του πάπα, του βασιλιά ή έπαιρνε στρατιωτική πρωτοβουλία. Ενδιαφερόταν για τη διατήρηση των νόμων και τη δικαιοσύνη. Έτσι όμως ήλθε σε αντιπαράθεση με τους ευγενείς, ακόμη και τους συγγενείς του. 
Ο γιος του εξαδέλφου του, ο Φρειδερίκος, ήταν επίτροπος (vogt) του αββαείου του Έσσεν, αλλά έκανε κατάχρηση της θέσης του και εξαπατούσε τις μοναχές. Ο Ένγκελμπερτ υποστήριξε το δίκαιο των μοναχών και έφερε το θέμα στη δικαιοσύνη. Αλλά ενώ ταξίδευε το 1225, φονεύθηκε κοντά στο Ζόεστ. Φαίνεται πως μία ομάδα δυσαρεστημένων ευγενών του επιτέθηκε και όταν το σώμα του μεταφέρθηκε με κάρο και βρέθηκαν 47 πληγές.

Αγιοποίηση

Η σορός του τάφηκε στον καθεδρικό της Κολωνίας τρεισήμισι μήνες μετά και ο παπικός απεσταλμένος (legatus), επειδή ο Ένγκελμπερτ είχε φονευθεί προασπιζόμενος τις μοναχές, τον κήρυξε μάρτυρα. Ο διάδοχός του Ερρίκος του Μύλεναρκ ανέθεσε τη σύνταξη της βιογραφίας του. Το 1618 ο Φερδινάνδος των Βίττελσμπαχ αρχιεπίσκοπος της Βαυαρίας όρισε τον εορτασμό του.