google/wiki40b huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1979

Μορφή

Κάθε χώρα είχε μία κριτική επιτροπή, τα μέλη της οποίας έδιναν 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 ή 1 βαθμό για τα 10 πρώτα τραγούδια. Αυτή ήταν και η τελευταία χρονιά που οι πόντοι ανακοινώθηκαν με τη σειρά εμφάνισης και όχι με τη σειρά προτίμησης.
Τ αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν πολύ οριακό. Στα πρώτα στάδια της βαθμολογίας, το Ισραήλ απέκτησε προβάδισμα, όμως τελικά η Ισπανία προηγήθηκε και εκείνη. Στο τέλος της βαθμολογίας από την κριτική επιτροπή της προτελευταίας χώρας, το Ισραήλ ήταν πίσω κατά έναν πόντο από την Ισπανία. Έμενε μόνο η Ισπανία να ανακοινώσει τη βαθμολογία της.Οι Ισπανοί έδωσαν 10 βαθμούς στο Ισραήλ, προκαλώντας τις επευφημίες του κοινού.

Συμμετέχουσες χώρες

Σε κάποιο σημείο πριν τον διαγωνισμό η Τουρκία σκόπευε να συμμετάσχει και θα εμφανιζόταν στη σκηνή 11η στη σειρά (μετά το Ισραήλ και πριν τη Γαλλία), με το τραγούδι "Seviyorum"  (Αγαπώ) ερμηνευμένο από τη Μαρία Ρίτα Επίκ και τους 21. Peron. Ωστόσο η Τουρκία αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τον διαγωνισμό, έπειτα από πιέσεις αραβικών χωρών, οι οποίες ήταν αντίθετες στη συμμετοχή μιας κυρίως μουσουλμανικής χώρας σε έναν διαγωνισμό που διοργάνωνε το Ισραήλ. Ωστόσο, έλαβε μέρος στον διαγωνισμό του 1999, που έγινε στην Ιερουσαλήμ, 20 χρόνια μετά.

Καλλιτέχνες που επανήλθαν

Στον διαγωνισμό επέστρεψαν 4 καλλιτέχνες που είχαν πάρει μέρος και σε προηγούμενους διαγωνισμούς της ίδιας δεκαετίας. Η εκπρόσωπος της Γαλλίας, Αν Μαρί Νταβίντ, είχε κερδίσει τον διαγωνισμό του 1973 με το Λουξεμβούργο. Η Ολλανδή Xandra είχε συμμετάσχει με τη χώρα της το 1972 και το 1976.  Η Νορβηγίδα Ανίτα Σκόργκαν εκπροσώπησε τη χώρα της και το 1977 και τέλος, η συμμετοχή της Ελβετίας με το συγκρότημα Peter, Sue and Marc είχε επαναληφθεί το 1971 και το 1976 (το ίδιο συγκρότημα εκπροσώπησε την Ελβετία και τις χρονιές αυτές).
Ρέχτα

Το Ρέχτα (ούρντου: ریختہ, χίντι: रेख़्ता, rextā) ήταν η Ινδουστανική γλώσσα ως διαλεκτική βάση

Προέλευση και χρήση

Ρέχτα σημαίνει "διάσπαρτο", αλλά και "μικτό" και υποδηλώνει ότι περιείχε τα περσικά και τα Χίντβι/Χίντι. Η Ρέχτα είναι πολύ ευπροσάρμοστη καθομιλουμένη, και μπορεί να αλλάξει γραμματικά για να προσαρμοστεί στη περσική γραμματική, χωρίς να ηχεί παράξενο στον αναγνώστη.
Ο όρος Ρέχτα ήταν σε μεγαλύτερη χρήση από τα τέλη του 17ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, όταν σε μεγάλο βαθμό υποκαταστάθηκε από τα Χίντι/Χίντουι (Χιντάβι) και αργότερα από τα Ινδουστανικά και Ούρντου, αν και συνέχισε να χρησιμοποιείται σποραδικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Το στυλ ποίησης Ρέχτα (ποίηση, χρησιμοποιώντας μια μικτή, εκτός των Ούρντου γλώσσα) εξακολουθεί να παράγεται σήμερα από ομιλητές των Ούρντου, και είναι στην πραγματικότητα η πιο κοινή γλωσσική μορφή της γραφόμενης ποίησης στη γλώσσα Ούρντου. Η Ρέχτα επίσης χρησιμοποιούταν για τις μορφές της ποίησης, όπως τις Μασνάβι, Μάρσια, Κασίνταχ, Θούμρι, Τζίκρι (Ζίκρι), Γκιτ, Τσαουπάι και Καμπίτ.
Τα ακόλουθα δημοφιλή σερ από τον Μίρζα Γκαλίμπ μας λέει επίσης ότι ο γλωσσικός όρος ρέχτα επεκτάθηκε το 19ο αιώνα, στη Βόρεια Ινδία για την ποίηση που γραφόταν στην καθομιλουμένη 'ρέχτα' (σε αντίθεση με την ποίηση που γραφόταν στα περσικά, τότε θεωρούμενη ως κλασική γλώσσα)
ريختہ کے تُم ہی اُستاد نہیں ہو غالِب 

کہتے ہیں اگلے زمانے میں کوئی مِیر بھی تھا 
Reḳhte ke tum hī ustād nahīṅ ho ġhālib, (Μετάφραση: δεν Είσαι ο μοναδικός μάστερ του Ρέχτα, Γκαλίμπ)
Kahte haiñ agle zamāne meñ koī 'mīr' bhī thā (Μετάφραση: λένε, στο παρελθόν, ότι υπάρχει ένας (ονομαζόμενος) Μιρ)

Ρέχτι

Τα γραμματικό θηλυκό αντίστοιχό του ρέχτα είναι το ρέχτι, ένας όρος που διαδόθηκε για πρώτη φορά τον δέκατο όγδοο αιώνα, από τον ποιητή Σααντάτ Γιαρ Χαν "Ράνγκιν" για να ορίσει στίχους γραμμένοι στην καθομιλουμένη ομιλία των γυναικών. Ο ποιητής του Λάκναου Ινσά Αλλάχ Χαν "Ίνσα" ήταν ένας άλλος γνωστός ποιητής πουσυνέθεσε ρέχτι, σύμφωνα με τον σχολαστικό των Ούρντου Κ. Μ. Νάιμ.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1972-1973

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1972-73 ήταν το 14ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για 18η φορά στην ιστορία του, τερματίζοντας 2 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο ΠΑΟΚ. Το πρωτάθλημα σημαδεύτηκε από την απόφαση της ΕΠΟ να μηδενίσει τον Παναθηναϊκό (ήταν πρώτος σε ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ μέχρι και την 21η αγωνιστική) για τρεις αγώνες, εξαιτίας της διακοπής του αγώνα Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός με υπαιτιότητα του Παναθηναϊκού (22η αγωνιστική). Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα με 13 γκολ παθητικό, ρεκόρ που παράμεινε μέχρι το 2017-2018 που το έσπασε η ΑΕΚ με 12.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανοιχτής θάλασσας 2010

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα μεγάλων αποστάσεων 2010 πραγματοποιήθηκε στις 12 και 13 Ιουνίου στη Χαλκίδα. Πρωταθλητής στη γενική βαθμολογία, όσο και στις επιμέρους κατηγορίες ανδρών και γυναικών, αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός.
Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ρέγκιναρ Γ΄ κόμη του Αινώ και της Αδέλας, κόρης του Ούγου Ε΄ κόμη του Έκουισχαϊμ. Ο πατέρας του ήταν κόμης ως το 958, όταν έπεσε στη δυσμένεια του Όθωνα Α΄ και έχασε το Αινώ, που δόθηκε στον Γοδεφρείδο Δ΄ Γεραρδιδών δούκα της Κάτω Λωρραίνης. 
Ο Ρέγκιναρ Δ΄ έλαβε την κομητεία του Μονς το 973, αλλά το επόμενο έτος αντικαταστάθηκε από τον Γοδεφρείδο Α΄ κόμη του Βερντέν. Το 998 τον διαδέχθηκε, επιστρέφοντας στην κομητεία του.
Κέβιν Ραντ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο 1957 στην Νάμπουρ του Κουίνσλαντ και μεγάλωσε σε μια φάρμα στην πολιτεία αυτή.
Ο πατέρας του, μέλος του Εθνικού Κόμματος της Αυστραλίας, πέθανε όταν ο Ραντ ήταν 11 χρονών και η οικογένεια υποχρεώθηκε να εργαστεί σκληρά και τελικά να εγκαταλείψει το αγρόκτημα. Ο Κέβιν έγινε μέλος του Αυστραλιανού Εργατικού Κόμματος σε ηλικία 15 ετών, το 1972.
Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο στην Καμπέρα και αποφοίτησε με άριστα. Έκανε σπουδές στην κινέζικη γλώσσα και στην Ιστορία της Κίνας. Απέκτησε ο ίδιος ένα κινέζικο όνομα  (陸克文, Lù Kèwén;) ενώ ήταν φοιτητής στο πανεπιστήμιο. Το 1981 παντρεύτηκε την Τερέζ Ρέιν και απέκτησαν μαζί τρία παιδιά: ένα κορίτσι και δύο αγόρια.

Πολιτική καριέρα

Ο Ραντ εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας του από το 1981 ως το 1988. Στη συνέχεια υπηρέτησε μαζί με τη γυναίκα του σε πρεσβείες του εξωτερικού, όπως στη Σουηδία και στην Κίνα. Στις αρχές της δεκαετίας του ' 90 είχε ήδη επιστρέψει στη χώρα του και από το 2001 ως το 2005 ήταν βουλευτής και σκιώδης υπουργός Εξωτερικών από την Αντιπολίτευση. 
Στις 4 Δεκεμβρίου του 2006 εξελέγη πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος με 49  ψήφους έναντι 39 για τον Κιμ Μπέζλεϊ.

Εκλογική νίκη το 2007

Το κόμμα του κέρδισε νίκη στις γενικές εκλογές στις 24 Νοεμβρίου του 2007 και αποκαθήλωσε από την εξουσία τους Συντηρητικούς και Φιλελεύθερους του Τζον Χάουαρντ, οι οποίοι κυβερνούσαν ανελλιπώς από το 1996.
Ο Ραντ ορκίστηκε από το Γενικό Κυβερνήτη ο 26ος Πρωθυπουργός της Αυστραλίας, στις 3 Δεκεμβρίουτου 2007. 
Έχει υποσχεθεί ένα νέο ηγετικό μοντέλο και κατά τη δέσμευσή του, υπέγραψε (την πρώτη ημέρα που ανέλαβε καθήκοντα) το Πρωτόκολλο του Κιότο για τις κλιματικές αλλαγές, ενώ έχει υποσχεθεί και να αποσύρει τους Αυστραλούς στρατιώτες από το Ιράκ.
Ο Ραντ στις 13 Φεβρουαρίου του 2008 ζήτησε επίσημα συγγνώμη  από τους ιθαγενείς της λεγόμενης "Ληστευμένης Γενεάς" εκ μέρους του αυστραλιανού κοινοβουλίου,πράξη την οποία επιδοκίμασε και ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ κατά την επίσκεψη του στην Αυστραλία το ίδιο έτος.
Στις 24 Ιουνίου 2010 εξελέγη νέα ηγέτης του Εργατικού Κόμματος η Τζούλια Γκίλαρντ, η οποία τον διαδέχθηκε και στην πρωθυπουργία. Από τις 14 Σεπτεμβρίου 2010 ως το Φεβρουάριο του 2012, ο Ραντ υπηρέτησε στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών της Αυστραλίας.

Δεύτερη θητεία στην πρωθυπουργία

Έπειτα από τη νίκη του Ραντ στις εκλογές για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος στις 26 Ιουνίου 2013, η Τζούλια Γκίλαρντ παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Ως αποτέλεσμα, ο Ραντ ορκίστηκε για δεύτερη φορά στην πρωθυπουργία στις 27 Ιουνίου.
Κρίση στο Αιγαίο (1987)

Η κρίση στο Αιγαίο του 1987 έλαβε χώρα στα τέλη Μαρτίου του 1987. Εμπλεκόμενες χώρες ήταν η Τουρκία και η Ελλάδα, λόγω του ζητήματος του Αιγαίου. Η Τουρκία έμαθε ότι η Ελλάδα ξεκινούσε γεωτρήσεις σε αμφισβητούμενα ύδατα του Αιγαίου στα περίχωρα της Θάσου. 
Ως απάντηση, το Τουρκικό πλοίο Σισμίκ εστάλη να διεξάγει έρευνα στην περιοχή με συνοδεία τουρκικών πολεμικών πλοίων. 
Το 1973 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου έξω από την Θάσο. Η Ελλάδα υποστήριξε ότι μόνο αυτή είχε δικαίωμα εξόρυξης στην υφαλοκρηπίδα της που εκτείνεται σε όλα της τα νησιά στο Αιγαίο. Η Τουρκία πρότεινε ότι η οριοθέτηση της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας πρέπει να γίνει με διαπραγματεύσεις.   
Η κρίση μεγάλωνε και οι ένοπλες δυνάμεις των δύο χωρών βρίσκονταν σε κατάσταση συναγερμού. Το συμβάν παραλίγο να προκαλέσει ελληνοτουρκικό πόλεμο. 
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε διαταγή βύθισης του πλοίου σε περίπτωση που βρεθεί σε αμφισβητούμενα ύδατα διεκδικούμενα από την Ελλάδα. Ο τούρκος πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ δήλωσε ότι "Αν η Ελλάδα παρέμβει στο σκάφος με οποιοδήποτε τρόπο, και αυτό είναι που λέει ο Παπανδρέου, θα αντιδράσουμε με τον ίδιο τρόπο", "Ως αποτέλεσμα αυτό μπορεί να είναι αιτία πολέμου.", αλλά επίσης πρόσθεσε ότι "Περιμένουμε την πρώτη κίνηση από αυτούς."
Ο Βρετανός γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Λόρδος Κάρινγκτον, ζήτησε από την Ελλάδα και την Τουρκία να αποφύγουν την προσφυγή στα όπλα και προσφέρθηκε να δράσει ως διαμεσολαβητής.
Η κρίση τελείωσε όταν ο Οζάλ ανακοίνωσε ότι αν η ελληνική κυβέρνηση δεν μπει στα αμφισβητούμενα ύδατα, οι Τούρκοι θα μείνουν επίσης έξω από αυτά. Επίσης είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Παπανδρέου.
Νίκος Βέλμος

Βιογραφία

Το πραγματικό του όνομα ήταν Νίκος Βογιατζάκης. Γεννήθηκε στην Πλάκα το 1890 από φτωχή οικογένεια. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο με τη Μαρίκα Κοτοπούλη σε ηλικία δεκαέξι ετών και στη συνέχεια στο Βασιλικό Θέατρο με σκηνοθέτη το Θωμά Οικονόμου. Το 1916 δημιούργησε το θίασο Στρατιωτικό Θέατρο. Την ίδια χρονιά κατέληξε στις φυλακές Αβέρωφ. Συνεργάστηκε με το Δημήτρη Ροντήρη στο περιοδικό Παρασκήνιο. Το 1926 μετατρέπει το σπίτι του σε Άσυλο Τέχνης που αποτέλεσε χώρο εκθέσεων για πολλούς σημαντικούς νεοέλληνες ζωγράφους, ανάμεσα τους και το 16χρονο τότε Γιάννη Τσαρούχη. Από τις 25 Δεκεμβρίου 1926 αρχίζει να εκδίδει το περιοδικό Φραγκέλιο (sic) που πρόσφερε πολλά στην πνευματική ζωή της Αθήνας της εποχής του και μέσα από το οποίο ασκεί και έντονη κριτική. Συνεργάτες του είναι ο Στρατής Δούκας, ο Αναστάσιος Δρίβας και ο Τεύκρος Ανθίας. Αρχικά κυκλοφορεί ως τετρασέλιδη εβδομαδιαία εφημερίδα ενώ από το 1928 μετατρέπεται σε μηνιαίο δεκαεξασέλιδο. Η έκδοση του λήγει την άνοιξη του 1929. Παράλληλα εκδίδει και το περιοδικό Φύλλα Τέχνης.
Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε με το πεζό Ερωτόπαθος τραγουδιστής το 1910. Υπήρξε μεγάλος θαυμαστής του Σαίξπηρ του οποίου το έργο Αντώνιος και Κλεοπατρα διασκεύασε σε πεζό λόγο σε συνεργασία με το Στρατή Δούκα. Έγραψε ακόμα ποίηση καθώς και μελέτες. Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική ως αυτοδίδακτος.
Το 1930 πέθανε αιφνίδια από τροφική δηλητηρίαση.
Βερνάρδος Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Γεωργίου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Λουίζας-Ελεονόρας, κόρης του Χριστιανού-Αλβέρτου πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάννγκενμπουρκ.
Το 1882 απεβίωσε στο Μάινινγκεν σε ηλικία 82 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Γεώργιος Β΄.
Σβιατοσλάβ Γ΄ του Βλαντίμιρ

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος τού Βσέβολοντ Γ΄ τού πολύτεκνου (bolshojé gnezdó) και της Μαρίας Σβαρνόβνας, με καταγωγή μάλλον από τη Γεωργία. Είχε άλλα 13 αδέλφια.
Όταν μοιράστηκαν οι γαίες του πατέρα του, έλαβε την πόλη Γιουρίεβ-Πόλσκι. Το 1220 ο Σβιατοσλάβ λεηλάτησε το Ασλί των Βουλγάρων τού Βόλγα. Αυτός παρήγγειλε το κτίσιμο το 1230-34 τού καθεδρικού ναού τού Αγ. Γεωργίου, σημαντικότερου μνημείου της πόλης. 
Το 1246 έγινε πρίγκιπας στο Βλαντίμιρ, όπου η διακυβέρνησή του ήταν σύντομη και ομαλή. Το 1248 ο ανιψιός του Μιχαήλ ο γενναίος (Хоробрит) πρίγκιπας της Μόσχας, εγκαταλείποντας το για αιώνες ισχύον Σύστημα διαδοχής των Ρως, κατέλαβε το Βλαντίμιρ και εκτόπισε τον Σβιατοσλάβ στο Γιουρίεβ-Πόλσκι. Δύο έτη μετά ο Σβιατοσλάβ και ο γιος του επισκέφθηκαν τη Χρυσή Ορδή, παρακαλώντας τον χάνο της να τον αποκαταστήσει στον θρόνο. Απεβίωσε το 1252 και τάφηκε στο Γιουρίεβ-Πόλσκι.
Όθων της Βαυαρίας

Η εποχή του

Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο Β', όταν εκείνος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Όπως και ο αδελφός του, είχε και ο Όθων διανοητικά προβλήματα, γι' αυτό δεν άσκησε πραγματικά την εξουσία. Τοποθετήθηκαν αντιβασιλείς ο θείος του Λεοπόλδος και ο υιός του Λουδοβίκος. 
Το 1913 η Βουλή ψήφισε νόμο που μπορούσε να καθαιρεθεί ο βασιλιάς, αν δεν ήταν ικανός. Την επόμενη ημέρα τον διαδέχθηκε ο αντιβασιλιάς εξάδελφός του ως Λουδοβίκος Γ'. Ο Όθων ήταν ανιψιός του Όθωνα βασιλιά της Ελλάδας, ο οποίος ήταν και ο ανάδοχός του.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2010–11

Για την περίοδο 2010–11, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2010-11 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.

Β Ερασιτεχνική

Υποβιβάστηκαν 3 ομάδες από κάθε όμιλο λόγω του υποβιβασμού της Θύελλας Ελεούσας από την Δ εθνική.

Τελικός

Θύελλα Ελεούσας-ΑΕ Μικρασιατών 1-2
Οικογένεια Λιάτη

Οι Λιαταίοι είναι ελληνική οικογένεια, που μετοίκησε στον Αυλώνα Αττικής, πρώην Κακοσάλεσι περί το 1810.
Η οικογένεια αυτή ήλθε από το χωριό Κουτσούφλιανη [ελληνικό όνομα: Παναγία] στην περιφέρεια της Καλαμπάκας, στη Θεσσαλία.
Το επώνυμο Λιάτης πηγάζει πιθανότατα από την αρβανίτικη λέξη Γκλιάτ που σημαίνει Ψηλός.
Η οικογένεια αυτή έφερε απογόνους τον Έλληνα Πρόξενο της ελληνικής τότε Σμύρνης Σταύρο Λιάτη, τον Έλληνα Πρέσβη στις ΗΠΑ Αλέξιο Λιάτη, ταφέντα στον Αυλώνα, τον Ιατρό Γεώργιο Λιάτη,  και τον Οπλαρχηγό της επανάστασης στη Μακεδονία Ιωσήφ Λιάτη.

Αλέξιος Λιάτης

Ο Αλέξιος Λιάτης (γενν. 1906 - πεθ. 1985) ήταν γιος του Σταύρου Λιάτη, μέλος του ελληνικού Διπλωματικού Σώματος. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Λυών, ξεκίνησε τη διπλωματική του καριέρα το 1920. Ήταν Γενικός Γραμματέας της ελληνικής Αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του Σαν Φρανσίσκο που κατέληξε στην υπογραφή του Χάρτη των ΗΕ. Υπηρέτησε στην Ολλανδία, στον Καναδά, στην Κύπρο, στην Αίγυπτο, και ως Πρέσβης στις Ηνωμένες Πολιτείες (1965-1967) και στην Ιαπωνία.

Ιωσήφ Λιάτης

Ο Ιωσήφ Λιάτης (γενν. 1852 - πεθ. ;) ήταν οπλαρχηγός της επανάστασης στη Μακεδονία.
Κατά το 1878 η τουρκοκρατούμενη, ακόμα, Δυτική Μακεδονία εξεγέρθηκε διαμαρτυρόμενη κατά των Μεγάλων Δυνάμεων,  οι οποίες  με  τη  συνθήκη   του Αγiου Στεφάνου παραχωρούσαν μεγάλο μέρος της Μακεδονίας στη Βουλγαρία. Στις 18 Φεβρουαρίου 1878 σχηματίστηκε η «Προσωρινή Κυβέρνησις της εν Μακεδονία επαρχίας Ελιμείας», πρόεδρος της οποίας ορίστηκε ο Κοζανίτης Ιωάννης Γκοβεδάρος και γραμματέας ο Αναστάσιος Πηχιών από την Αχρίδα, πρωτεργάτης του «Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου» της Καστοριάς και αντιπρόσωπος στην ίδια πόλη, του «Συλλόγου προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων». Στη διάρκεια των ανοιξιάτικων και των θερινών μηνών του 1878, η κυβέρνηση αυτή ανέλαβε -με την ασθενή υποστήριξη των Αθηνών- να δείξει ότι οι ελληνικές εδαφικές βλέψεις δεν περιορίζονταν στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Την προσπάθεια συνέδραμαν χιλιάδες ένοπλοι -που έφθασαν ίσως τους 15.000- από όλα τα ορεινά συγκροτήματα της περιοχής, ώστε στα τέλη του καλοκαιριού ένας γενικευμένος ανταρτοπόλεμος είχε κλιμακωθεί από την Κοζάνη μέχρι το Μοναστήρι. Ο χειμώνας του 1878 σταμάτησε -ή μάλλον ανέστειλε- τις επιχειρήσεις  . Συγκεκριμένα, στις 5 Μαρτίου 1878  , στο Μπούρινο, και μάλιστα στο ομώνυμο χωριό που υπήρχε τότε, βόρεια του χωριού Χρώμιο και νότια της κορυφής  , δύναμη 500 περίπου Ελλήνων ενόπλων επαναστατών, που προέρχονταν από διάφορα χωριά και αστικά κέντρα της Δυτικής Μακεδονίας, συγκεντρώθηκε υπό τον οπλαρχηγό Ιωσήφ Λιάτη και τον αξιωματικό Κωνσταντίνο Δημητριάδη. Σκοπός τους, η εξέγερση ολόκληρης της Μακεδονίας, η οποία από καιρό ήταν σε κατάσταση επαναστατικής αναμονής. ολόκληρης της Μακεδονίας, η οποία από καιρό ήταν σε κατάσταση επαναστατικής αναμονής. Στη  μνήμη της επανάστασης του Βούρινου, στη θέση του παλιού χωριού που δεν υπάρχει σήμερα, ο Σύνδεσμος Γραμμάτων και Τεχνών Νομού Κοζάνης ανήγειρε Μουσείο της Επανάστασης και αναπαλαίωσε τον παλαιό ναό του Αγ. Νικολάου, που ήταν το μοναδικό κτίσμα που σώθηκε από το χωριό.
Επαρχία Ταρμπαγκατάι

Κλίμα

Είναι μεσογειακό. Ο χειμώνας είναι κρύος (η μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου αγγίζει τους -22 °С, -30 °С) και τα καλοκαίρια είναι ζεστά (Τον Ιούλιο η μέση θερμοκρασία αγγίζει τους +25 °С, +35 °С). Η βροχόπτωση είναι χαμηλή, 200-300 χιλιοστά τον χρόνο κυρίως τον χειμώνα.

Τοπωνύμιο

Το όνομα Ταρμπαγκατάι είναι μογγολικό (αρκτόμυς του Ταρμπαγκάν) ως βουνά της αρκτόμυς. Τεχνικά, το ταρμπαγκατάι σημαίνει στα μογγολικά σημαίνει ''με μαρμότες'' και ''έχοντας μαρμότες'' αλλά το ταγκ-τάου-τάι μπορεί να παρερμηνευθεί ως ''βουνό'' στιςτουρκικές γλώσσες όπως τα Καζακικά.  

Διοικητικό-εδαφικό σύστημα

Υπάρχουν 17 αγροτικές επαρχίες και 65 χωριά..

Οικονομία

Αγροπολιτιστική (κρέας, ψάρια, αλεύρι, ψωμί)
ΑΕΠ 503 900 000 tenge ~ $3 427 900 (2008)
Ρέισον Τέρι

Καριέρα

Ο Τέρι φοίτησε στο πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας από το 2003 ως το 2007, με καλύτερη του χρονιά το 2006-07, όταν είχε μέσο όρο 14,3 πόντων και 6,2 ριμπάουντ σε 31 αγώνες. Μετά την αποφοίτηση του έγινε ντραφτ στο # 44 του 2007 από τους Ορλάντο Μάτζικ, οι οποίοι τον αντάλλαξαν με τον Μίλοβαν Ράκοβιτς των Ντάλας Μάβερικς.
Τον Αύγουστο του 2007, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη, παίζοντας σε 17 παιχνίδια της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, με μέσο όρο 6,2 πόντων, ενώ στα πλέι-οφ είχε 10 πόντους και 7 ριμπάουντ σε σύνολο τριών αγώνων.
Το καλοκαίρι του 2008, αγωνίστηκε στο Rocky Mountain Revue με την ομάδα των Μάβερικς, αλλά μέσα στην αγωνιστική περίοδο μεταγράφηκε στην Βίρτους Μπολόνια, με την οποία έφθασε στην προημιτελική φάση του EuroChallenge. Ακολούθησε η συνεργασία του με την ισπανική Ομπραδόιρο, πριν συμμετάσχει στο Summer League του NBA με την ομάδα των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς.
Την σεζόν 2010-11, φόρεσε την φανέλα της γερμανικής Μπάμπεργκ, για να συνεχίσει την επόμενη χρονιά με την ουκρανική Κιμίκ και την μεθεπόμενη στην λιβανέζικη Σάμπβιλ.
Τον Σεπτέμβριο του 2013, αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην γαλλική Λε Μαν, με την οποία είχε 10,4 πόντους και 3,7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την επόμενη σεζόν, φόρεσε την φανέλα της λιβανέζικης Τάνταμον Ζουκ, της πορτορικανικής Μαρατονίστας ντε Κοάμο και της βενεζουαλικής Τροταμούντος ντε Καραμπόμπο. Την σεζόν 2015-16, υπέγραψε στην δομινικανή Κανιέρος ντελ Έστε.
Παναγιώτης Λυκουρέζος

Βίος

Ο Π. Λυκουρέζος γεννήθηκε το 1900 στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Λυκουρέζου, εισαγγελέα Εφετών, ο οποίος αργότερα εκλέχθηκε βουλευτής και χρημάτισε υπουργός. Αδελφός του ήταν ο δικηγόρος Παυσανίας Λυκουρέζος, ο οποίος επίσης διατέλεσε βουλευτής και υπουργός, ενώ ανηψιός του ο μετέπειτα διάσημος δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος.
Αποφοίτησε από την Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ως μάχιμος σημαιοφόρος και σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού (τότε Βασιλικό Ναυτικό) έως τα τέλη της δεκαετίας του 1930, οπότε παραιτήθηκε με τον βαθμό του πλωτάρχη, για να ασχοληθεί με ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Μετά την 28η Οκτωβρίου 1940 και την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία. Με την κατάρρευση του μετώπου και την έναρξη της Κατοχής, αποφασίστηκε να παραμείνει στην Ελλάδα, όπου δραστηριοποιήθηκε ενεργά στην οργάνωση της αντίστασης. Αρχικά εξασφάλισε άδεια για την σύζυγό του, Ρόζα-Λίζα, να ταξιδέψει στην Γενεύη της Ελβετίας, με πρόφαση ιατρικές εξετάσεις, όπου ήρθε σε επαφή με την βρετανική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙ6 (Secret Intelligence Service). Μετά από μερικές εβδομάδες εκπαίδευσης, η Ρόζα-Λίζα Λυκουρέζου επέστρεψε στην Αθήνα με ειδικούς κρυστάλλους για την δημιουργία δικτύου παράνομων ασυρμάτων και βιβλία με κώδικες. Έτσι τέθηκαν τα θεμέλια για την δημιουργία της οργάνωσης «Κόδρος», στην οποία ο Λυκουρέζος στρατολόγησε τόσο στρατιωτικούς όσο και πολίτες.
Η οργάνωση «Κόδρος» ήταν χωρισμένη σε τέσσερα τμήματα, τα οποία ο Λυκουρέζος, για λόγους ασφαλείας, κρατούσε εντελώς ανεξάρτητα μεταξύ τους: το πρώτο ήταν υπεύθυνο για τις στρατιωτικές πληροφορίες και περιλάμβανε υποτμήματα για  τις γερμανικές, ιταλικές και βουλγαρικές μονάδες Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, καθώς και για τις μετακινήσεις των μονάδων αυτών. Το δεύτερο τμήμα είχε την ευθύνη για την συλλογή πολιτικών πληροφοριών, το τρίτο για την επεξεργασία, ανάλυση, συντονισμό και μετάδοση των πληροφοριών και το τέταρτο για την εξασφάλιση κρησφύγετων για τα μέλη της οργάνωσης.
Η σπουδαιότερη συνεισφορά του Λυκουρέζου κατά την κατοχή ήρθε τον Οκτώβριο του 1943. Τότε ο Λυκουρέζος πληροφόρησε την ΜΙ6 ότι ένα γερμανικό κονβόι πλοίων είχε αναχωρήσει για την Λέρο, η οποία μόλις είχε απελευθερωθεί, μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα. Παρόλο που οι Γερμανοί τελικά κατάφεραν να ανακαταλάβουν την Λέρο, οι Βρετανοί, χάρη στις ακριβείς πληροφορίες του Λυκουρέζου, μπόρεσαν να βυθίσουν όλα τα γερμανικά πλοία.
Ο Λυκουρέζος ήταν βασιλόφρων, και το 1945 εξέδωσε το βιβλίο «Ο Βασιλεύς εις τον αγώνα: 15 ιστορικαί ημερομηνίαι», υπογράφοντας ως «Κόδρος», από το όνομα της οργάνωσης.
Απεβίωσε το 1973, σε ηλικία 73 ετών. Ήταν παντρεμένος με την Ρόζα - Λίζα Ζαΐμη, κόρη του Παναγιώτη Ζαΐμη, και είχαν αποκτήσει ένα γιο, τον επιχειρηματία Θρασύβουλο Λυκουρέζο.
Γενικές εκλογές στη Νέα Σκωτία (2017)

Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Σκωτία, επαρχία του Καναδά στις 30 Μαΐου του 2017, για να εκλεγούν τα μέλη της 41ης Βουλής της επαρχίας..
Οι Φιλελεύθεροι υπό τον πρωθυπουργό Στίβεν ΜακΝιλ κέρδισαν εκ νέου τις εκλογές με μια κυβέρνηση πλειοψηφίας.
Ξουρδζάιδι

Το Ξουρδζάιδι (Γαρά-κιόι και τουρκ. Gara-koy) ήταν οικισμός που βρισκόταν στην Καππαδοκία, νοτιοδυτικά του Βαρασού, δυτικά του τουρκικού χωριού Τζαβτάρτες και νότια της «Κουρκουζοῦς» μέσα στην χαράδρα που σχηματίζει του «Ξουρδζαϊδιοῦ τό Δζουβάϊδι». Το χωριό εγκαταλείφθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στον Βαρασό και το Φκώσι που από τότε ονομάστηκε επιπλέον και «Πος-Γαρά-κιόι». Οι κάτοικοι που κατάγονταν από το Ξουρδζάιδι αποκαλούνταν και στα δύο παραπάνω χωριά «Ξουρδζαϊδῶτοι» ή «Γαρακοϊλουδῶτοι».  Η περιοχή ανήκει σήμερα στο χωριό Τζαβτάρτες και οι κάτοικοί του την ονομάζουν «Τζαγκλῆ-κιλησέ» (κουδουνάτη εκκλησία). 
Στην περιοχή δυτικά από το Ξουρδζάιδι και στις πλαγιές του όρους Τιβρίκι (Τιβρίκ-νταγ) υπήρχαν παλαιότερα οικισμοί και χωριά ελληνικά. Στην ίδια περιοχή πρέπει να ανήκουν τα Μοναστήρια που αναφέρει ο Αν. Λεβίδης: « Ἐπί δέ τοῦ ὅρους Διβρίκ μέγα Μοναστήριον ἀκατοίκητον σῶζων τόν ναόν ἀκέραιον διά λίθων πελεκητῶν μεγάλων, οὗπερ ἔνδον ὑπάρχει καί ἁγίασμα, εἰς δέ τούς πρόποδας μεγάλης πόλεως ἐρείπια καί ναός ἠρειπωμένος. Ἐν δέ τῇ κώμῃ Ἐρκέν-Οὐσαγή ἅλλο Μοναστήριον, οὗ ὁ ναός ἐκτισμένος διά λίθων όγκοδεστάτων, πρό πάντων δ’ εἰς ἔκπληξιν φέρει ὁ ἐπί δύο μεγάλων τόξων ὡς ἀψίς τεθείς καί ὡς ἀνόφλοιον καλύπτων ἀμφότερα τά τόξα μήκους περίπου δέκα μέτρων, ὕψους τριῶν καί πλάτους δύο μέτρων λίθος.» («Αἱ ἐν Μονολῖθοις Μοναί τῆς Καππαδοκίας καί Λυκαονίας», σελ. 105-106).  Το «Ἐρκέν-Οὐσαγή» πιθανότατα να είναι η «Κάτου Τσαχηρού» (Ἀσαγί-Τζαχίρ-κιόϊ) ή η «Πάνου Τσαχηρού» (Χορόζ-κιόι) που βρίσκονται δυτικά του Βαρασού και ήταν εξισλαμισμένα χωριά ελληνικά ή αρμένικα.