google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης της Σαξονίας (1468-1532)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Το 1525 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο, άτεκνο αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Συνέχισε αποφασιστικά την ίδια πολιτική τού αδελφού του υπέρ της προόδου της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Το 1527 ιδρύθηκε η Λουθηρανική Εκκλησία στην επικράτειά του με τον εκλέκτορα ως κύριο επίσκοπο. Στην Σμαλκαλδική Ένωση που συνέστησαν οι Προτεστάντες πρίγκιπες το 1530, έγινε ηγέτης και η σταθερότητα στην Ομολογία τους τον έκανε διάσημο. Οι χριστιανικές πεποιθήσεις του τον έκαναν δίκαιο στις πολιτικές του αποφάσεις. Στη στάση του προς τον Γερμανό βασιλιά ήταν εφεκτικός· ο ομοϊδεάτης του Φίλιππος λάντγκραβος της Έσσης πρότεινε πιο επιθετική πολιτική. 
Ήταν προστάτης του Λουθήρου και φίλος του. Ο εξέχων θεολόγος τον επαίνεσε για τη συμπεριφορά του στη Συνέλευση (Diet) του Άουγκσμπουργκ το 1530. Για τη διατήρηση της υπέρ της Μεταρρύθμισης πολιτικής τού αδελφού του και τη στερεότητα στον Προτεσταντισμό, αποκλήθηκε σταθερός. Το 1529 εκπροσώπησε τους Προτεστάντες στο Κοινοβούλιο (Reichstag) του Σπάϋερ. 
Το 1532 απεβίωσε στο Σβάινιτς σε ηλικία 64 ετών και τάφηκε, όπως και ο αδελφός του Φρειδερίκος, στο ναό του κάστρου στο Βίτενμπερκ. Το επιτύμβιο μνημείο φιλοτεχνήθηκε από τον Χανς Βίσερ. Η Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμανίας τιμά την ανάμνησή του στις 16 Αυγούστου. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης-Φρειδερίκος.
Futurama: The Beast with a Billion Backs

Πλοκή

Το προσωπικό της Πλάνετ Εξπρές καλείται να αντιμετωπίσει μια απειλή από έναν άλλο πλανήτη, ο οποίος κατοικείται από έναν τεράστιο εξωγήινο με πλοκάμια. Ο εξωγήινος σύντομα κατακτά τη γη και χρησιμοποιεί τις τηλεπαθητικές του ικανότητές του για να πάρει υπό τον έλεγχο του το Φράι. Δημιουργεί μια καινούρια θρησκεία, σύμφωνα με την οποία όλοι οι άνθρωποι οφείλουν να εγκαταλείψουν τη γη και να μετακομίσουν σε έναν παραδεισένιο πλανήτη, αφήνοντας τα ρομπότ να κληρονομήσουν τη γη.
Αύγουστος της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα

Η ζωή του

Γεννήθηκε στη Βιέννη το 1818, ως δεύτερος υιός του Φερδινάνδου, πρίγκιπα του Κόμπουρκ-Ζάαλφελντ. Έπειτα από τρεις ημέρες βαπτίσθηκε στον καθεδρικό του Αγ. Στεφάνου, με αναδόχους τη μάμμη του και δύο θείες του. Με την αναδιανομή των εδαφών του κύριου κλάδου του Οίκου των Βέττιν το 1826 ο πατέρας του έγινε πρίγκιπας του Κόμπουρκ & Γκότα. Η μητέρα του Μαρία-Αντωνία πριγκίπισσα του Κοχαρύ είχε κληρονομήσει από τον πατέρα της ιδιοκτησίες στη Σλοβακία και στην Ουγγαρία. 
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Φερδινάνδος είχε νυμφευτεί τη Μαρία Β' των Μπραγκάνσα βασίλισσα της Πορτογαλίας. Ο εξάδελφός του Αλβέρτος είχε νυμφευτεί την εξαδέλφη τους Βικτωρία Ανοβέρου βασίλισσα της Βρετανίας, ενώ ο άλλος εξάδελφός του Λεοπόλδος Β' ήταν βασιλιάς του Βελγίου. 
Ο ίδιος νυμφεύθηκε το 1843 την Κλημεντίνη Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρη του Λουδοβίκου-Φιλίππου βασιλιά των Γάλλων. Ζούσαν στο παλάτι "Κόμπουρκ" στη Βιέννη. Ήταν ιδιοκτήτης του κάστρου Μπέργκλας στο Κόμπουρκ της Θουριγγίας και το 1862 κληρονόμησε τις εκτεταμένες γαίες της μητέρας του στην Ουγγαρία γενόμενος ένας από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της χώρας αυτής. Ήταν μέλος επί τιμή της Ουγγρικής Γεωλογικής Εταιρείας. Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ του απένειμε τον τίτλο του Υψηλότατου, ως πεθερού της Λουίζας, αδελφής της συζύγου του διαδόχου Ροδόλφου. Έκτισε το ναό του Αγ. Αυγουστίνου στο Κόμπουρκ, στου οποίου την κρύπτη ετάφη αργότερα, καθώς και άλλα μέλη της οικογένειάς του. 
Του απονεμήθηκε ο μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Οίκου της Σαξωνίας-κλάδος Ερνέστου, του Πορτογαλικού Τάγματος του Πύργου και του Ξίφους, της Γαλλικής Λεγεώνος της Τιμής και του Βελγικού Βασιλικού Τάγματος του Λεοπόλδου. Επίσης ήταν ιππότης επί τιμή του Τάγματος της Μάλτας. 
Απεβίωσε το 1881 στο κάστρο Έμπενταλ του Κόμπουρκ και τέσσερα έτη μετά η σύζυγός του ανήγειρε εκεί ένα γλυπτό στη μνήμη του.
Αλεξάντερ Κουλ (Γερμανός καλαθοσφαιριστής)

Καριέρα

Ο Κουλ ξεκίνησε να αγωνίζεται στο κοινοτικό πανεπιστήμιο του Παλμ Μπιτς το 1993, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια παίζοντας σε 64 αγώνες με μέσους όρους 10,5 πόντων και 8,6 ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1995, μεταγράφηκε στο πανεπιστήμιο της Σάρλοτ, όπου σε 48 παιχνίδια είχε 6,3 πόντους και 6,9 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Μπάγερ Λεβερκούζεν το 1997, όπου έπαιξε και στο κύπελλο Σαπόρτα με μέσους όρους 4,9 πόντων και 5,3 ριμπάουντ σε δέκα αγώνες.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Άρης Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέλαβε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και έφθασε ως την ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας και του κυπέλλου Σαπόρτα. Στην ευρωπαϊκή διοργάνωση έπαιξε σε 15 αγώνες με μέσους όρους 2,6 πόντων και 2,5 ριμπάουντ.
Ακολούθησε η ομάδα της Νήαρ Ηστ με την οποία αγωνίστηκε και στο κύπελλο Κόρατς, ενώ κατέλαβε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα. Συνέχισε στην ιταλική Παλακανέστρο Καντού, όπου σε 32 παιχνίδια είχε 5,7 πόντους και 4,4 ριμπάουντ.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2001, για να φορέσει την φανέλα του Περιστερίου, με το οποίο αγωνίστηκε και στην Ευρωλίγκα. Μεταγράφηκε την σεζόν 2002-03 στην ιταλική Αβελίνο, από την οποία αποχώρησε τον Μάρτιο του 2003 για την Λιμόζ, όπου σε εννέα αγώνες είχε μέσους όρους 6,8 πόντων και 8,0 ριμπάουντ.
Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην γερμανική Λούντβιγκσμπουρκ το 2003.
Αγία Τριάδα Ρεθύμνης

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως S(an)ta Trinità. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως S. Trinita με 145 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως S. Trinita. Δεν αναφέρεται στην απογραφή του 1881. Στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στον δήμο Πηγής και είχε 24 κατοίκους. Το 1925, η Αγία Τριάδα υπάχθηκε στην κοινότητα Μέσης, στην Επαρχία Ρεθύμνης, και με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν στο δημοτικό διαμέρισμα Μέσης του Δήμου Αρκαδίου.

Αξιοθέατα

Στην κεντρική πλατεία του οικισμού βρίσκεται ο αναγεννησιακός δίκλιτος ναός της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Νικολάου. Από αυτήν την εκκλησία πήρε το όνομά του το χωριό. Εκκλησιαστικά εξυπηρετείται από την ενορία της Μέσης που  υπάγεται στην Γ΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Το χωριό περιβάλλεται από ελαιόδεντρα και σώζονται πολυάριθμοι ελαιόμυλοι. Ανάμεσα στα κτίρια του χωριού που σώζονται βρίσκεται και η οικία του μεγαλογαιοκτήμονα Αγά Αλμπάνη.
Νεροχώρι Θεσπρωτίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Νεροχώρι βρίσκεται σε απόσταση 29 χλμ. ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα και 18,5 χλμ. ΒΑ. από τους Φιλιάτες. Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Φαρμακοβούνι. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν "Μουτσάλα" και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοκκινολιθαρίου, ενώ το 1928 με το ΦΕΚ 193Α-20/09/1928 μετονομάστηκε σε Νεροχώριον. Ενοριακός ναός του χωριού είναι η Αγία Παρασκευή που υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Κοκκινολιθάρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινολιθαρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλιατών του δήμου Φιλιατών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 47 κατοίκους.
Ανδριάντας Κολοκοτρώνη (Παλαιά Βουλή)

Περιγραφή

Είναι χάλκινος  ανδριάντας ύψους τεσσάρων μέτρων. Πρόκειται για την πρώτη έφιππη μορφή της νεοελληνικής γλυπτικής. Το 1889 προκηρύχθηκε ο σχετικός διαγωνισμός στον οποίο κέρδισε ο Σώχος Το πρόπλασμα δουλεύθηκε ανάμεσα στα 1891-1895 στο Παρίσι, στο εργαστηριο του Mercie όπου και βραβεύθηκε. Το 1900 είχε βραβευθεί από την Ακαδημία της Ρώμης με χρυσό μετάλλιο για το Πρόπλασμα του Ανδριάντα. Η χύτευσή του σε χαλκό έγινε στο εξωτερικό σε δύο αντίτυπα. Το ένα στήθηκε στο Ναύπλιο το 1901 και το άλλο στην Αθήνα το 1904. Η ομιλητική χειρονομία του ήρωα προσδίδουν στο έργο εκφραστικότητα, ζωντάνια και εντυπωσιακότητα. Στη βάση υπάρχουν δύο χάλκινα ανάγλυφα στα οποία στο ένα ο Κολοκοτρώνης εμψυχώνει τους πολεμιστές του και στο άλλο μάχεται κατά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων.Ο Σώχος βασίστηκε σε έργα όπως το Μνημείο του Κάρλου Αλμπέρτου στο Τουρίνο του γλύπτη Carlo Marochetti, ενώ άλλοι ερευνητές το συνδέουν με τον Έφιππο Ανδριάντα του Kurfustern Marx στο Μόναχο.Για τον Χρύσανθο Χρήστου δεν φαίνεται να επηρεάστηκε άμεσα από κανένα αφού τέτοιοι τύποι ήταν κοινοί και ευρέως διαδεδομένοι, τους οποίους χρησιμοποίησε ελεύθερα.Τα ρούχα του αποδίδονται ρεαλιστικά και με γραφικές λεπτομέρειες. Δεν παρουσιάζεται παθητικώς και αδιάφορος όπως σαν άλλοι έφιπποι ανδριάντες. Με το δεξί χέρι δείχνει τον δρόμο μακρυά και το κεφάλι είναι γυρισμένο προς τα πίσω. Αυτή η αντιθετική κίνηση δίνει δυναμισμό.
Τζονατάν Λιγκαλί

Βιογραφία

Ο Τζονατάν Λιγκαλί ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΣΚ Ζακού το 1998, ενώ το 2003 εντάχθηκε στις ακαδημίες της Μονπελιέ ΣΚ. Αγωνιζόμενος στη θέση του τερματοφύλακα, εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του συλλόγου και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο CFA 2 με την δεύτερη ομάδα την σεζόν 2008-2009. Την ίδια σεζόν, κατέκτησε με την ομάδα νέων του συλλόγου το Κύπελλο Γκαμπαρντελά. Εντάχθηκε, τότε, στην Εθνική Γαλλίας U-19. Το 2011, κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας U-20 για να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο U-20, στη διάρκεια του οποίου η ομάδα της Γαλλίας τερμάτισε στην τέταρτη θέση.
Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο τον Ιούλιο του 2011. Στις 1 Δεκεμβρίου 2012, συμμετείχε για πρώτη φορά στην καριέρα του σε αναμέτρηση για την Λιγκ 1, λόγω της αδυναμίας συμμετοχής των Ζοφρέ Ζουρντρέν και Λοράν Πιοννιέ, υπερασπιζόμενος την εστία της Μονπελιέ ΣΚ, η οποία αντιμετώπιζε την Ολιμπίκ Λυών στο Σταντ ντε Ζερλάν · . Στις 4 Δεκεμβρίου 2012, ο Ρενέ Ζιράρ επέλεξε να τον χρησιμοποιήσει σε μια εντός έδρας αναμέτρηση, απέναντι στην ΦΚ Σάλκε 04 για το Τσάμπιονς Λιγκ (1-1).
Χριστόδουλος Μπαλάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χριστόδουλος Μπαλάνος γεννήθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη. Κατάγονταν από μεγάλη οικογένεια της πόλης, με οικονομική επιφάνεια και αποτελούσε έναν από τους προύχοντες της Θεσσαλονίκης. Μεταξύ άλλων διατηρούσε μεγάλο χάνι στη σημερινή Πλατεία Χρηματιστηρίου επί της οδού Φράγκων. Σύζυγός του ήταν η Άννα Πάικου, ανηψιά του Ανδρόνικου Γεωργίου Πάικου (παππούς του πολιτικού Ανδρόνικου Πάικου) που απαγχονίστηκε από τους Οθωμανούς. Υπήρξε ο πρώτος από τους προύχοντες της πόλης που μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον, επιφορτισμένο με αυτή την αποστολή, καλόγερο της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Στη συνέχεια, βοήθησε στη μύηση και των λοιπών επιφανών παραγόντων της πόλης και συντόνισε τις προσπάθειες για την προετοιμασία της Ελληνικής Επανάστασης. Ουσιαστικά ήταν ο ιθύνων νους των επαναστατικών ενεργειών των Θεσσαλονικέων.

Επανάσταση του 1821

Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Χαλκιδική, οι Οθωμανικές αρχές συνέλαβαν τους προύχοντες της Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων και το Χριστόδουλο Μπαλάνο, και τους έσφαξαν στην τότε πλατεία Αλευραγοράς (σημερινή αγορά Καπάνι - Βλάλη), στις 18 Μαΐου του 1821.
Πλάθα Μαγιόρ (Μαδρίτη)

Ιστορία

Η απαρχή της πλατείας χρονολογούνται το 1577, όταν ο Φίλιππος Β΄ ζήτησε από τον Χουάν δε Ερρέρα για να συζητήσουν ένα σχέδιο για να ξανακατασκευάσουν την πολυάσχολη και χαοτική περιοχή της παλιάς Πλάθα δελ Αρραμπάλ. Ο Χουάν δε Ερρέρα εκπόνησε το πρώτο σχέδιο της ανακατασκευής το 1560, αλλά η κατασκευή αυτή καθέ αυτή άρχισε το 1617, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φίλιππου Γ΄. Ο βασιλιάς σύζητησε από το Χουάν Γκόμεθ δε Μόρα να συνεχίσει τις εργασίες, και ολοκλήρωσε τις στοές το 1619. Παρόλα αυτά, η πλατεία όπως είναι γνωστή σήμερα είναι έργο του αρχιτέκτονα Χουάν δε Βιγιανουέβα, ο οποίος ανέλαβε το λαμπρό, αν και δύσκολο, έργο της ανακατασκευής της το 1790, μετά από μία σειρά πυρκαγιών. Ο έφιππος ανδριάντας του Φιλίππου Γ΄ χρονολογείται από το 1616, αλλά τοποθετήθηκε στο κέντρο της πλατείας μόλις το 1848.

Ονόματα

Το όνομα της πλατείας έχει αλλάξει στο πέρασμα του χρόνου. Αρχικά ονομαζόταν «Πλάθα δελ Αρραμπάλ», αλλά έγινε γνωστή ως «Πλάθα Μαγιόρ»
Το 1812, μετά από ένα διάταγμα όλες οι μεγάλες πλατείες της Ισπανίας μετονομάζοστηκαν σε «Πλάθα δε λα Κονστιτουθιόν» (Πλατεία Συντάγματος), ώστε να τιμήσουν το Σύνταγμα του 1812. Η πλατεία είχε αυτό το όνομα μέχρι την αποκατάσταση του Βουρβόνου βασιλιά το 1814, όταν έγινε γνωστή ως «Πλάθα Ρέαλ» (Βασιλική Πλατεία). Η πλατεία ονομάστηκε ξανά «Πλάθα δε λα Κονστιτουθιόν» τις περιόδους 1820-1823, 1833-1835 και 1840-1843.
Το 1873, το όνομα άλλαξε σε «Πλάθα δε λα Ρεπόυμπλικα», και μετά πάλι σε «Πλάθα δε λα Κονστιτουθιόν» από την αποκατάσταση του Αλφόνσο ΙΒ΄ στον θρόνο το 1876 μέχρι τη δικτατορία του Μιγκέλ Πρίμο ντε Ριβέρα το 1922. Η ανακήρυξη της δεύτερης δημοκρατίας της Ισπανίας έδωσε στην πλατεία ξανά το όνομα «Πλάθα δε λα Κονστιτουθιόν» μέχρι το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου, όταν η πλατεία ονομάστηκε «Πλάθα Μαγιόρ», όνομα το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Χρήσεις

Η Πλάθα Μαγιόρ έχει χρησιμοποιηθεί για πολλές διαφορετικές περιστάσεις: αγορές, ταυρομαχίες, ποδοσφαιρικούς αγώνες, δημόσιες εκτελέσεις, και, κατά τη διάρκεια της ισπανικής Ιεράς Εξέτασης, «άουτο ντα φε» διαφόρων υποτιθέμενων αιρετικών και εκτελέσεις όσων είχαν καταδικαστεί εις θάνατο. Η Πλάθα Μαγιόρ διαθέτει επίσης ένα δακτύλιο από παλιά παραδοσιακά μαγαζιά και καφενεία στις στοές της. Επίσης στη πλατεία λαμβάνουν χώρα οι εορτασμοί του Σαν Ισίδρο, πολιούχου της Μαδρίτης. Η Πλάθα Μαγιόρ είναι σημαντικό τουριστικό αξιοθεάτο και την επισκεύπτονται χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.

Ανδριάντας

Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται ο μπρούτζινος έφιππος ανδριάντας του βασιλία Φιλίππου Γ΄, που δημιουργήθηκε από τον Ζαν Μπουλόν και το Πιέτρο Τάκκα.
Στήλη της Ευδοξίας

Η στήλη της Ευδοξίας ήταν βυζαντινή τιμητική στήλη, η οποία ανεγέρθηκε το 403 μ.Χ.¹ προς τιμήν της αυτοκράτειρας Ευδοξίας, συζύγου του Αρκαδίου (395-408).

Ιστορία

Η στήλη και ιδίως η υπερβολή των εορτασμών για τα εγκαίνιά της στάθηκαν σε μεγάλο βαθμό αφορμή, ώστε να εξοριστεί για δεύτερη φορά ο τότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, καθώς πυροδότησαν σφοδρές αντιδράσεις και πύρινους λόγους εκ μέρους του κατά της Ευδοξίας, η οποία κατηγορήθηκε για ανηθικότητα και "διονυσιασμό".
Γνωρίζουμε ότι το άγαλμα παρέμενε στη στήλη μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα, όταν ο Ιουστινιανός Α΄ το αντικατέστησε τοποθετώντας στη θέση του εκείνο της συζύγου του, Θεοδώρας.⁵
Τζώρτζης Αθανασιάδης

Η ζωή του

Γεννήθηκε το 1912 στην Κωνσταντινούπολη. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Αρχικά εργάστηκε ως λογιστής, ενώ το 1934 άρχισε να εκδίδει το «Ναυτικόν και Εμπορικόν Δελτίον Πειραιώς», που το 1936 μετεξελίχθηκε στην εφημερίδα «Ναυτεμπορική».
Είχε φιλικές σχέσεις με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ήδη από τη δεκαετία του 1940. Όταν ο Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός το 1955, ο Αθανασιάδης ως πρόεδρος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Αθλητισμού εισηγήθηκε, το 1958, τη δημιουργία της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ), και το 1959 ίδρυσε τον Οργανισμό Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου (ΟΠΑΠ), του οποίου έγινε και ο πρώτος πρόεδρος μέχρι το 1963 και την πτώση του Καραμανλή.
Tο 1962 ανέλαβε και τη διεύθυνση της εφημερίδας «Βραδυνή», η οποία έγινε το σημείο αναφοράς των καραμανλικών την περίοδο της «εξορίας» του Καραμανλή (1963 - 1974). 
Η εργασία του «Μελέτη επί της συνεργασίας των ημερησίων οικονομικών εφημερίδων της Ευρώπης» αποτέλεσε τη βάση για την ίδρυση της KPEFE (Ευρωπαϊκή Ένωση Οικονομικού Τύπου).
Το 1977 ο Αθανασιάδης έγινε πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ήταν αντιπρόεδρος από το 1974) και την ίδια χρονιά ανέλαβε και την προεδρία της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΙΗΕΑ).

Δολοφονία

Τη νύχτα του Σαββάτου 19 Μαρτίου 1983, ο Αθανασιάδης δολοφονήθηκε μέσα στο γραφείο του στην «Βραδυνή». Ο εκτελεστής τον πυροβόλησε τρεις φορές. Μετά τη δολοφονία, μια γυναίκα τηλεφώνησε στη «Βραδυνή» και είπε ότι την ευθύνη για την «εκτέλεση» του Αθανασιάδη αναλαμβάνει η οργάνωση «Αντιστρατιωτική Πάλη», και υπέδειξε και το σημείο, στη διασταύρωση των οδών Σταδίου και Αιόλου, όπου υπήρχε προκήρυξη της οργάνωσης, η οποία και βρέθηκε. Όμως, οργάνωση με τίτλο «Αντιστρατιωτική Πάλη» υπήρχε ήδη, και δραστηριοποιούνταν (εντελώς ειρηνικά) στο κίνημα εναντίον της υποχρεωτικής στράτευσης (μάλιστα, εξέδιδε και σχετική εφημερίδα). Η κανονική Αντιστρατιωτική Πάλη διέψευσε οργισμένα την ανάμειξή της στην υπόθεση και ποτέ δεν προέκυψαν στοιχεία σε βάρος των μελών της.
Από τότε η δολοφονία Αθανασιάδη αποτελεί αντικείμενο διάφορων θεωριών: ότι ο Αθανασιάδης δολοφονήθηκε από τον υπόκοσμο επειδή χρωστούσε λεφτά σε τοκογλύφους, ότι δολοφονήθηκε από ελληνική ή ξένη μυστική υπηρεσία που επιθυμούσε αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό κτλ.
Δυόμισι χρόνια μετά τη δολοφονία Αθανασιάδη, τον Σεπτέμβριο του 1985, η Ασφάλεια Αττικής της Ελληνικής Αστυνομίας συνέλαβε τον πράκτορα της ΚΥΠ Ντάνο Κρυστάλλη, τον οποίο χειριζόταν απευθείας ο τότε διευθυντής Ασφαλείας της ΚΥΠ συνταγματάρχης Ιωάννης Αλεξάκης.
Στο σπίτι του Κρυστάλλη βρέθηκαν αδημοσίευτες προκηρύξεις της Αντιστρατιωτικής Πάλης. Ο Ντάνος Κρυστάλλης δήλωσε ότι ως «πράκτορας διείσδυσης», είχε έρθει με εντολή της ΚΥΠ σε επαφή με την τρομοκρατική οργάνωση και έτσι έπεσαν στα χέρια του οι προκηρύξεις. Το δικαστήριο κατέληξε ότι ο Κρυστάλλης δεν είχε πάρει μέρος στη δολοφονία του Αθανασιάδη.
Φοίβος των Λουζινιάν

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος του Πέτρου αντιβασιλιά της Κύπρου, τιτουλ. κόμη της Τρίπολης, τιτουλ. κοντόσταυλου & σενεσάλη της Ιερουσαλήμ, γιου του Ιακώβου τιτουλάριου κόμη της Τρίπολης (γιου του Ιωάννη αντιβασιλιά της Κύπρου και τιτουλάριου πρίγκιπα της Αντιόχειας).
Νομιμοποιήθηκε με πράξη του πάπα Μαρτίνου Ε΄ το 1428, μαζί με τον 2ο εξάδελφο του πατέρα του, τον Γκυ (γιο του Ιανού της Κύπρου).
Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Η Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1917 και ήταν το πρώτο παιδί από τα επτά που απέκτησαν ο Σταύρος και η Μαρία Παπαδάκη. Το 1934 ξεκίνησε τη φοίτησή της στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και το καλοκαίρι του 1940 με υποτροφία του ιδρύματος Humbolt συνεχίζει σπουδές στο πανεπιστήμιο της Βιέννης και του Μονάχου. Το 1948 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Θέμα της διατριβής της ήταν Η Σύγκλητος εις το Βυζαντινόν κράτος, Επετηρίς του Αρχείου της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου (2 τόμοι, 1949)Τα έτη 1947-1950 δίδαξε στο Γυμνάσιο της Γαλλικής Σχολής Άγιος Ιωσήφ Στην Φιλοσοφική Σχολή έγινε υφηγήτρια το 1960, με θέμα της υφήγησής της Εκλογή,αναγόρευσις και στέψις του Βυζαντινού αυτοκράτορος [Πραγματείαι της Ακαδήμιας Αθηνών 22,2 1956) και από το 1966 εντεταλμένη υφυγήτρια και το 1972 καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Το 1985, μετά τη συνταξιοδότησή της εξελέγη ομότιμη καθηγήτρια της ίδια σχολής. Ήταν σύζυγος του καθηγητή της Νομικής Αναστασίου Χριστοφιλόπουλου.Απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 2012.
Κλαρκ Γκρεγκ

Καριέρα

Ο Γκρεγκ έχει χαρακτηριστεί σε μια σειρά από υποστηρικτικού ρόλους σε ταινίες, όπως Ο Υπέροχος και Φανταστικός, Σε Καλή Παρέα, Ο Ανθρώπινος Λεκές, και μια σειρά από σημεία καλεσμένων σε τηλεοπτικές σειρές, όπως Γουίλ & Γκρέις, Νύχτα Σπορ, Sex and the City και Το Δυτικό Φτερό. Επίσης έγραψε το σενάριο για το θρίλερ του 2000 Τι Προδίδει τον Μπένιθ.
Είναι ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος της ταινίας του 2008 με τίτλο Εμφράκτης, βασισμένο στη νουβέλα του Τσακ Πάλανιουκ με το ίδιο όνομα, με πρωταγωνιστή τον Σαμ Ρόκγουελ. Ο Γκρεγκ συμβούλευσε τον πατέρα του, έναν επίτιμο καθηγητή θρησκευτικών στο Στάνφορντ, για την προσφορά από το γράμμα του Πωλ του Τάρσους στους Γαλάτες το οποίο ο Γκρεγκ χρησιμοποίησε στο Εμφράκτης. Ο πατέρας του Γκρεγκ είναι επίσης ο πρώην εφημέριος στην Αναμνηστική Εκκλησία Στάνφορντ.
Το 2008, ο Γκρεγκ εμφανίστηκε στην ταινία Iron Man στο ρόλο του πράκτορα της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α Φιλ Κόλσον. Το 2010, ο Γκρεγκ επανέλαβε το ρόλο του Πράκτορα Κόλσον για το Iron Man 2. Ο Γκρεγκ είχε υπογράψει μια συμφωνία πολλών ταινιών στο ρόλο του χαρακτήρα με την Marvel Studios. Το 2011, επέστρεψε ξανά ως Κόλσον για το Thor. Ο Γκρεγκ σημείωσε την ύπαρξή του ως μέλος του εκτεταμένου Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Μάρβελ ως πολύ ευχαριστημένη, "Ο Πράκτωρ Κόλσον ήταν ένας από τους τύπους που δεν ήταν πραγματικά στα κόμικες, και ήταν ένα πολύ είδος ενός μικρου ρόλου στο Iron Man," είπε, "και ήμουν απλά πολύ τυχερός που διάλεξαν να μεγαλώσουν τον χαρακτήρα και διάλεξαν να τον βάλουν πιο πολύ στο σύμπαν. Είναι μια μεγάλη έκρηξη!" Ακολουθώντας στην εμφάνισή του στο Thor, επανέλαβε ξανά τον ρόλο του τους Εκδικητές. Ο Γκρεγκ επίσης πρωταγωνιστεί σε μια σειρά από μικρές ταινίες της Μάρβελ που έχουν κέντρο τους τον χαρακτήρα και μπορεί κάποιος να τις δει σε κυκλοφορίες Blu-ray των ταινιών.
Τον Οκτώβριο του 2010, ο Γκρεγκ ήταν μέρος του καστ ενός κειμένου στο θέατρο της παράστασης Η Κανονική Καρδιά του Λάρι Κράμερ μαζί με τον Ντίλαν Ουόλς, την Λίζα Κάντροου, και τον Τέιτ Ντόνοβαν, που παρουσιάστηκε το Λος Άντζελες στην ευκαιρία της παράστασης της 25ης επετείου (και προηγήθηκε η παράσταση του 2011 στην πρεμιέρα του Μπρόντγουεϊ, που διατήρησε στοιχεία του κειμένου του θεάτρου) το κείμενο σκηνοθετήθηκε από τον πεθερό του, Τζολ Γκρέι.

Προσωπική ζωή

Ο Γκρεγκ γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1962 στην Βοστώνη, στην [[Μασαχουσέτη. Είναι ο γιος της Μέρι Λέιν (το γένος Σάιν) και του Ρόμπερτ Κλαρκ Γκρεγκ έναν επισκοπικό υπουργό και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. O Γκρεγκ είναι παντρεμένος από τις 21 Ιουλίου 2001 με την ηθοποιό Τζένιφερ Γκρέι. Το ζευγάρι έχει μια κόρη την Στέλλα, γεννημένη 3 Δεκεμβρίου 2001. Συμπρωταγωνίστησε με την Γκρέι στην τηλεταινία του Lifetime με τίτλο Ο Δρόμος για τα Χριστούγεννα και με τον πατέρα της στο Εμφράκτης.
Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αμπομέι του Μπενίν. Έγινε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος (PD).
Υπηρέτησε στο αξίωμα του πρωθυπουργού από τις 25 Ιανουαρίου του 1964 ως τις 29 Νοεμβρίου του 1965 . Από τις 7 Μαΐου ως τις 26 Οκτωβρίου του 1972 υπηρέτησε ως πρόεδρος του Μπενίν, μέχρι την ανατροπή του από το στρατιωτικό Ματιέ Κερεκού.
Έγινε πρόεδρος στα πλαίσια ενός συστήματος για εναλλασσόμενη προεδρία ανάμεσα σε αυτόν και σε άλλες δύο πολιτικές προσωπικότητες, τον Ιμπέρ Μαγκά και το Σουρού-Μιγκάν Απιτί. Ο Μαγκά ειρηνικά παρέδωσε την προεδρία στον Αχομαντεγκμπέ  το 1972, ωστόσο ο τελευταίος παρέμεινε στην εξουσία για λίγους μήνες, λόγω της εκδήλωσης πραξικοπήματος, που τον ανέτρεψε. Και οι τρεις πολιτικοί («Τριανδρία») παρέμειναν σε κατ’  οίκον περιορισμό ως το 1981.
Ο Αχομαντεγκμπέ απεβίωσε στο Κοτονού το 2002.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1953-54

Σύστημα διεξαγωγής

Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1953-54 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου και τον όμιλο Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Λάρνακας. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων έδωσαν αγώνες μπαράζ με την νικήτρια να ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1954–55.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Μπαράζ

Οι πρωταθλήτριες ομάδες των δύο ομίλων έδωσαν διπλούς αγώνες μπαράζ για την ανάδειξη του πρωταθλητή της Β΄ κατηγορίας. Στο πρώτο αγώνα στην έδρα του Άρη, η γηπεδούχος ομάδα κέρδισε με σκορ 3-2. Ο επαναληπτικός στην έδρα της Ντεμίρσπορ τελείωσε ισόπαλος 3-3 και έτσι ο Άρης αναδείχθηκε πρωταθλητής.
Πέτρος Δηλιγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1814 περίπου. Πατέρας του ήταν ο Αναγνώστης Δεληγιάννης. Διετέλεσε σύμβουλος, διευθυντής και γενικός γραμματέας των Υπουργείων του Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών. Είχε εκλεγεί βουλευτής σε αρκετές βουλευτικές περιόδους. Υπηρέτησε αρχηγός της Ελληνικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Στην Κυβέρνηση Όθωνος 1841 και στην Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή 1849 είχε ορισθεί Υπουργός Εξωτερικών. Ήταν πληρεξούσιος Γορτυνίας στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862. Επιπλέον, στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1863, μετά την εκλογή του βασιλιά Γεωργίου Α' και πριν την άφιξή του στην Ελλάδα, έγινε Υπουργός Εξωτερικών και διαπραγματεύτηκε την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.
Φαρανά (περιφέρεια)

Γεωγραφία

Η Φαρανά βρίσκεται κεντρικά της Γουινέας. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με το Νζερεκορέ, στα ανατολικά με το Κανκάν, στα βορειοδυτικά με το Λαμπέ, στα νοτιοδυτικά με το Μαμού, στα βόρεια με το Μαλί και στα νότια με την Σιέρρα Λεόνε.