google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Β΄ της Βραβάντης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ και της Μαργαρίτας των Νταμπιέρ, κόρης του Γκυ κόμη της Φλάνδρας. Το 1294 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Κατά την διακυβέρνησή του η Βραβάντη συνέχισε να υποστηρίζει τη συμμαχία ενάντια στη Γαλλική εξάπλωση. Προσπάθησε να κατακτήσει τη Νότια Ολλανδία του γαλλόφιλου Ιωάννη Β΄ κόμη της Ολλανδίας, αλλά χωρίς επιτυχία.
Υπέφερε από πέτρες στα νεφρά και θέλοντας να υπάρχει ειρήνη και μετά από αυτόν, συνέταξε το 1312 τη Χάρτα του Κόρτενμπεργκ, όπου θεσπιζόταν Κοινοβούλιο, από τα πρώτα στην Ευρώπη. Απεβίωσε ένα μήνα αργότερα και τάφηκε στον καθεδρικό των Αγ. Μιχαήλ και Γκουντούλα στις Βρυξέλλες.
Μουσείο Σχολικής Ζωής

Το Μουσείο Σχολικής Ζωής είναι ένα μουσείο στο Νερόκουρο, στα Χανιά της Κρήτης στην Ελλάδα.
Το μουσείο επιδιώκει να εξελιχθεί σε κέντρο πολιτισμού που θα επικεντρωθεί σχετικά με τις εκπαιδευτικές και παιδαγωγικές πρακτικές από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Αβιζό

Περιγραφή

Το αβιζό ήταν μικρό πλοίο ειδικά προορισμένο για μεταβίβαση ειδήσεων που δεν έπρεπε ή δεν μπορούσαν λόγω απόστασης να δοθούν δια σημάτων με σημαίες και ειδικότερα από την "μοίρα κατόπευσης" προς τη μεσοπορεία του στόλου ή τη "ναυμαχική παράταξη". Κατόπτευε δηλαδή αρκετά μίλια προ του στόλου ως εμπροσθοφυλακή του. Για τέτοιες επιχειρήσεις επιλέγονταν από την αρχαιότητα ευκίνητα ταχύπλοα σκάφη οι "κέλητες" , κατά τον μεσαίωνα οι γαλέρες και αργότερα οι ημιολίες. Από δε τον 17ο αιώνα οι πρώτες φρεγάτες και τον επόμενο αιώνα οι μυοπάρωνες, τα βρίκια μέχρι και κορβέτες.

Τα αξιομνημόνευτα αβιζό

Μνημειώδες στη ναυτική ιστορία αβιζό ήταν το αγγλικό βρίκιο "Κιούριος" (= περίεργος) χάρις του οποίου επήλθε η νίκη του Τραφάλγκαρ. Άλλο επίσης περιώνυμο αβιζό ήταν η γαλλική κορβέτα "Λα Ντιλιζά" των ναυπηγών Σανέ και Οζάν (1801) που συνέχεια αμφέβαλαν για την αξιοπιστία του ημερολογίου της σε ταξίδι από το Αμβούργο στη Τζαμάϊκα λόγω της μεγάλης της ταχύτητας που ανέπτυξε. Κατά την εμφάνιση του ατμού δύο γαλλικά αβιζό είχαν τα πρωτεία. Στη μεν περίοδο του ατμού το τροχήλατο πλοίο "Εσταφέτ" και κατά δε της εφαρμογής της έλικας του Σωβάζ, το "Κορς" (= Κορσικανός) που ναυπηγήθηκε το 1842 από τον Αυγουστίνο Νορμάν.
Η τελειοποίηση όμως των ελαφρών σκαφών και ιδιαίτερα των ανιχνευτικών τύπου "σκάουτ" περιόρισε το αβιζό τόσο που ίσως αν δεν υπήρχαν τα εγκυκλοπαιδικά λεξικά να είχε ριφθεί και αυτός ο όρος στον "καιάδα" της λήθης.
Έρικ Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Έρικ Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και της Ελισάβετ, κόρης του Μπόγκισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας. 
Το 1368 απεβίωσε σε ηλικία 50 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Έρικ Δ΄.
Fairey Firefly IIM

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το Firefly ήταν σχέδιο του Marcel Lobelle, που αναπτύχθηκε με ίδιους πόρους της εταιρείας. Ήταν ένα εντελώς νέο αεροσκάφος που δεν πρέπει να συγχέεται με το Firefly I, με το οποίο είχε ελάχιστα κοινά πέρα από το όνομα. Αναπτύχθηκε για να καλύψει την απαίτηση F.20/27 του Υπουργείου Αεροπορίας, που ζητούσε την δημιουργία ενός νέου μονοθέσιου αναχαιτιστικού. Το αεροσκάφος πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις στις 5 Φεβρουαρίου 1929.
Το Firefly II και το ανταγωνιστικό Hawker Fury συμμετείχαν σε διαγωνισμό της RAF για την προμήθεια νέου μαχητικού.Ήταν ταχύτερο από το Fury αλλά είχε βαρύτερα χειριστήρια. Επίσης είχε σαν κύριο δομικό συστατικό του το ξύλο, παρόλο που το Υπουργείο Αεροπορίας απαιτούσε τα νέα αεροσκάφη να είναι κατά κύριο λόγο μεταλλικής κατασκευής, με αποτέλεσμα να επιεγεί τελικά το Fury για χρήση με την RAF. Αργότερα το πρωτότυπο ανακατασευάστηκε και έγινε ένα αεροσκάφος με ολομεταλλική δομή, που μετονομάστηκε σε Firefly IIM με το γράμμα "Μ" να αναφέρεται στην μεταλλική δομή του (από το metal, που στα αγγλικά σημαίνει "μέταλλο").
Το Firefly III ήταν ένα τροποποιημένο πρωτότυπο με πτέρυγες μεγαλύτερου εκπετάσματος που σχεδιάστηκε για να καλύψει την απαίτηση Ν21/26 του Υπουργείου, που αφορούσε την ανάπτυξη ενός ναυτικού μαχητικού για χρήση με τα αεροπλανοφόρα του Βασιλικού Ναυτικού που θα αντικαθιστούσε τα Fairey Flycatcher. Το Firefly III πέταξε για πρώτη φορά στις 17 Μαΐου 1929. Όπως και το Firefly II, ανακατασκευάστηκε αργότερα προκειμένου να έχει περισσότερα μέρη από μέταλλο και σε αντιστοιχία με το Firefly IIM, μετονομάστηκε σε Firefly IIIM. Και αυτό έχασε στον σχετικό διαγωνισμό από ένα σχέδιο της Hawker, αυτή την φορά το Hawker Nimrod. Παρόλο που δεν μπήκε σε παραγωγή, τοποθετήθηκαν πλωτήρες στο Firefly IIIM και χρησιμοποιήθηκε σαν εκπαιδευτικό από την RAF για την προετοιμασία των πληρωμάτων που θα συμμετείχαν στο Βραβείο Schneider του 1931.

Επιχειρησιακή ιστορία

Η Βελγική Πολεμική Αεροπορία αγόρασε 25 Firefly IIM, ενώ σύντομα ακολούθησε παραγγελία για την κατασκευή 62 ακόμα αεροσκαφών από την Avions Fairey, την θυγατρική της Fairey στο Βέλγιο. Τα βελγικά αεροσκάφη παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιήθηκαν για λίγο στις επιχειρήσεις όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Γαλλία και τις Κάτω Χώρες τον Μάιο/Ιούνιο του 1940.
Δύο από τα βελγικά αεροσκάφη μετατράπηκαν σε Firefly IV, με ισχυρότερο κινητήρα Hispano-Suiza 12Xbrs των 785 hp, αλλά η βελτίωση των επιδόσεων δεν κρίθηκε επαρκής για να συνεχιστεί η ανάπτυξη αυτής της έκδοσης. Το ένα αεροσκάφος μετατράπηκε πάλι σε σύνηθες Firefly IIM, το άλλο δόθηκε στη Fairey για δοκιμές.
Ένα αεροσκάφος δόθηκε στην ΕΣΣΔ για δοκιμές.
Μαρία (σύζυγος του Λέοντα Γ΄)

Βιογραφία

Στη δεκαετία τού 710 ο θρόνος στην Κωνσταντινούπολη ήταν ασταθής. Ο Ιουστινιανός Β΄ εκτοπίστηκε και εκτελέστηκε το 711. Ακολούθησαν οι σύντομες βασιλείες τού Φιλιππικού (711-713), τού Αναστάσιος Β΄ (713-715) και τού Θεοδοσίου Γ΄ (715-717). Και οι τρεις ανέβηκαν στον θρόνο έπειτα από πραξικόπημα από μερίδες του Ρωμαϊκού στρατού.
Τον τελευταίο εκτόπισε η από κοινού εξέγερση τού Λέοντα στρατηγού του θέματος των Ανατολικών και τού Αρτάβασδου, στρατηγού του θέματος των Αρμενιακών. Έτσι στις 25 Μαρτίου 717 ο Λέων Γ΄ ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας στη Αγ. Σοφία μαζί με τη σύζυγό του Μαρία, η οποία εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές.
Τον Ιούλιο του 718 η Μαρία γέννησε τον Κωνσταντίνο (Ε΄) κατά την πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως από τον Μασλαμά ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ στρατηγό του χαλιφάτου των Ομμεϋαδών. Η πολιορκία έπαυσε τον Αύγουστο και ο στρατός των Ομμεϋαδών αποσύρθηκε. Στις 25 Αυγούστου της απονεμήθηκε ο τίτλος της Αυγούστας και ο γιος τους βαπτίστηκε από τον Γερμανό Α΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Το 720 ο Κωνσταντίνος Ε΄ ανακηρύχθηκε συναυτοκράτορας.
Ο Λέων Γ΄ έμεινε Αυτοκράτορας ως το τέλος του στις 18 Ιουνίου 741. Δεν γνωρίζουμε αν η Μαρία επέζησε αυτού.
Ιωάννης του Βαντόμ

Βιογραφία

Είναι ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου κόμη της Ορλεάνης και διεκδικητή βασιλιά, ως Ερρίκου (Ζ΄), της Γαλλίας και της Μαρίας-Τερέζας, κόρης του Φιλίππου-Αλβέρτου δούκα της Βυρτεμβέργης.
Επειδή ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος του Κλερμόν είναι διανοητικά καθυστερημένος, ο Ιωάννης θεωρείται από τους Ορλεανιστές ως διάδοχος του πατέρα του.
Τζανγκό Σισοκό

Πρώτα χρόνια

Ο Σισοκό σπούδασε στην Εθνική Σχολή Διοίκησης του Μαλί (École nationale d'administration du Mali) . Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία και ειδικότερα στο πανεπιστήμια της Καέν, στην Διεθνές Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης και στο πανεπιστήμιο της Ρουέν.
Εν συνεχεία υπηρέτησε σε δημόσια αξιώματα, όπως του διευθυντή των Κεντρικών Φυλακών της Μπαμακό τη δεκαετία του 1970 και του διευθυντή του γραφείου στο υπουργείο Εργασίας και Δημοσίων Υπηρεσιών (1983-84). Ο Σισοκό εργάστηκε επίσης για το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, την Αναπτυξιακή Τράπεζα της Αφρικής και την Ισλαμική Αναπτυξιακή Τράπεζα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Σισοκό εισήλθε στην κυβέρνηση ως υπουργός Δικαιοσύνης το Δεκέμβριο του 1984 και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό ως το Φεβρουάριο του 1988, οπότε διορίστηκε ως γενικός γραμματέας της προεδρίας. Στην τελευταία θέση παρέμεινε ως την ανατροπή του προέδρου Μούσα Τραορέ το Μάρτιο του 1991.
Έπειτα από τη θητεία του ως συμβούλου της κυβέρνησης (1994-2002), ανέλαβε διευθυντής του γραφείου του Πρωθυπουργού στις 13 Νοεμβρίου 2002 και υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό για 5 και πλέον χρόνια. Στις 26 Ιανουαρίου 2008 ανέλαβε ξανά γενικός γραμματέας της προεδρίας με το βαθμό του υπουργού. Αργότερα ο Σισοκό διορίστηκε συνήγορος του πολίτη στις 18 Μαΐου 2011.

Πρωθυπουργία

Διορίστηκε πρωθυπουργός του Μαλί στις 11 Δεκεμβρίου 2012 έπειτα από τη σύλληψη των πρωταιτίων του πραξικοπήματος του 2012 και την παραίτηση του Σεΐκ Μοντιμπό Ντιαρά. Ο διορισμός του ανακοινώθηκε στην κρατική τηλεόραση. Με το διορισμό του Σισοκό ο πρόεδρος Ντιονκουντά Τραορέ έκανε πράξη την υπόσχεσή του (έπειτα από τις απειλές για κυρώσεις από τον ΟΗΕ) να διορίσει μη στρατιωτικό πρωθυπουργό σε διάστημα ενός 24ώρου. Εκτός από τα Ηνωμένα Έθνη, τα γεγονότα που ακολούθησαν το πραξικόπημα καταδικάστηκαν από την ECOWAS και τις ΗΠΑ.
Η σύνθεση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας του Σισοκό ανακοινώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2012. Στη νέα κυβέρνηση εκπροσωπήθηκαν και οι βορειότερες περιοχές, που είχαν καταληφθεί από ισλαμιστές αντάρτες. Τα σημαντικά υπουργεία ωστόσο δόθηκαν σε άτομα στενά συνδεδεμένα με τους πραξικοπηματίες του 2012.
Δημοσιογραφία μόδας

Το Internet

Η fashion ιστοσελίδα "Fashion Net"  ξεκίνησε το 1995. Σύντομα ακολούθησαν η αμερικανική Fashion Mall και η γαλλική ELLE. Η Fashion Live έκανε το πρώτο ζωντανό  webcast της επίδειξης του Yves Saint Laurent το 1996. Το CNN Style και το περιοδικό Hint κατέφθασαν το 1998. Την επόμενη χρονιά ήρθε η άφιξη και η ραγδαία πτώση του Boo.com(μικρή σε διάρκεια βρετανική online εταιρία που ιδρύθηκε το από τους Swedes Ernst Malmsten, Kajsa Leander and Patrik Hedelin, οι οποίοι θεωρούνταν από τους επενδυτές, σοφιστικέ καινοτόμοι του διαδικτύου στην Ευρώπη γιατί δημιούργησαν ένα online βιβλιοπωλείο,το Bokus.com, το τρίτο μεγαλύτερο e-retailer (1997), πριν ιδρύσουν το boo.com), της εταιρίας που ξόδεψε κεφάλαιο 135 εκατομμυρίων δολαρίων  μέσα σε μόλις 18 μήνες. Το Style.com, η online ομπρέλα της Vogue and W, ξεκίνησε το 2000. Το Style.com δεν είναι δημοσιογραφική ιστοσελίδα αλλά ήταν μία πηγή να προβληθούν ολόκληρες οι συλλογές από επιλεγμένα fashion shows (μέσα στα πιο γνωστά brands) κάθε σεζόν. Ακολούθησε μία διαφωνία το 2007, η W άφησε το Style.com το οποίο έγινε η αποκλειστικότητα της Vogue. Στα τέλη του  2000, το περιοδικό Beauty Flow πλημμύρισε από αποκλειστικό περιεχόμενο από editorials, πορτρέτα και αναφορές .
Ο αιώνιος σύζυγος

Η υπόθεση και η δομή του έργου

Ένας γερασμένος άνδρας, άνθρωπος των σαλονιών και γόης, έχει αρχίσει να κάμπτεται και να αισθάνεται τη ζωή ως βάρος. Υποφέρει από βασανιστικές κρίσεις κατάθλιψης, τον καταδιώκουν διαρκώς αναμνήσεις από κάτι κακό από το παρελθόν του. Τότε εμφανίζεται ξαφνικά σε αυτόν ένας παλιός γνώριμός του, σύζυγος μιας επαρχιώτισσας κυρίας με την οποία ο πρώτος άνδρας είχε πριν από πολλά χρόνια ερωτική σχέση. Αυτή η γυναίκα, σκληρή και διεφθαρμένη, με πολλούς εραστές, είχε στο μεταξύ πεθάνει. Ο απατημένος σύζυγος προσπαθώντας να επιβάλει στον εραστή την φιλία του, ξυπνάει στον πρώην αντίζηλό του αναμνήσεις από εκείνη την περασμένη εποχή. Ο σύζυγος θέλει να τον εκδικηθεί και για το γεγονός ότι είναι ο πραγματικός πατέρας της κόρης του. Ο εραστής αισθάνεται μια περίεργη έλξη για τον βασανιστή του, ταυτόχρονα όμως γεννιέται κάτω από τη μάσκα μιας υποκριτικής φιλίας το αμοιβαίο μίσος. Τελικά ο σύζυγος θα αποπειραθεί να σκοτώσει τον εραστή. Η απόπειρα αποτυγχάνει. Οι δύο άνδρες χωρίζουν και ξανασυναντιούνται ύστερα από πολύ καιρό. Ο αιώνιος σύζυγος είναι τώρα ξαναπαντρεμένος, και μάλιστα με μια ασήμαντη γυναίκα της σειράς, η οποία όμως τον άγει και τον φέρει.

Η τεχνική του έργου

Η αφήγηση έχει τρία μέρη, στα οποία η πλοκή αναπτύσσεται «ευσύνοπτα και με λογική συνοχή» Στην αρχή έχουμε την προϊστορία, όπου ο αναγνώστης πληροφορείται πώς ο ήρωας έχασε την ψυχική του ισορροπία και ποια από τα παλιά γεγονότα θα τον επηρεάζουν στη συνέχεια. Ακολουθεί η καθαυτό αφήγηση, η οποία αφορά τη σύγκρουση των δύο αντίπαλων πρωταγωνιστών. Το τρίτο μέρος κλείνει την αφήγηση στρογγυλεύοντάς την. Όπως σχολιάζει ο καθηγητής σλαβολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέντινγκεν Μαξιμίλιαν Μπράουν: «Ποιος είναι εδώ ουσιαστικά ο βασικός ήρωας; Σύμφωνα με τον τίτλο θα έπρεπε να είναι ο σύζυγος, στη δομή της πλοκής όμως είναι ο πρώην εραστής: Η αφήγηση γίνεται από τη δική του οπτική γωνία, σχετικά με αυτό που του συμβαίνει διαμέσου της εμφάνισης και της συμπεριφοράς του συζύγου...» Όμως ο ίδιος ερευνητής επισημαίνει πως τελικά ο χαρακτηρισμός του «αιώνιου» θα ταίριαζε και στους δύο ήρωες, στον χήρο ο οποίος «δεν μπορεί να απαλλαγεί ποτέ από αναμνήσεις για πράγματα που βίωσε στο γάμο του», αλλά και στον άλλο που «από τη φύση του είναι μόνο ένας σύζυγος, πάντοτε εξαρτημένος από κάποια γυναίκα»
Γουλιέλμος Β΄ της Ολλανδίας

Η ζωή του

Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1792 και ονομάσθηκε Γουλιέλμος-Φρειδερίκος-Γεώργιος-Λουδοβίκος. Όταν ήταν μικρός η παράταξη των Οραγγιστών υπερασπιζόταν το βασιλιά, ενώ η παράταξη των Πατριωτών τις ιδέες του Διαφωτισμού. Ήταν δύο ετών όταν Γαλλικά στρατεύματα εισέβαλλαν στη χώρα υποστηρίζοντας τους Πατριώτες. Η συμμαχία με τη Βρετανία και το Ανόβερο δεν μπόρεσε να τα αναχαιτίσει και η οικογένειά του κατέφυγε στην Αγγλία. Αργότερα πέρασε τα νεανικά του χρόνια στην Αυλή του Βερολίνου και υπηρέτησε στον Πρωσικό στρατό ακολουθώντας τη στρατιωτική εκπαίδευση· έπειτα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. 
Είχε μια εκπληκτική στρατιωτική σταδιοδρομία κοντά στον Άρθουρ Γουέλεσλεϊ (μετέπειτα δούκα του Γουέλιγκτον): εισήλθε στο Βρετανικό στρατό ως βοηθός «στρατοπέδου» του δούκα του Γουέλιγκτον και έλαβε μέρος σε αρκετές εκστρατείες του Πολέμου της Ιβηρικής Χερσονήσου. Από αντισυνταγματάρχης προήχθη το 1811 σε συνταγματάρχη, έγινε βοηθός «στρατοπέδου» του διαδόχου Γεωργίου (Δ΄) και το 1813 υποστράτηγος. Επέστρεψε στην Ολλανδία το 1813 όταν ο πατέρας του ανακηρύχθηκε βασιλικός πρίγκιψ και ανέλαβε την αρχηγία του εκεί Βρετανικού στρατού. 
Έγινε αντιστράτηγος και το 1814 στρατηγός. Ανέλαβε την ηγεσία του Συμμαχικού στρατού των Κάτω Χωρών, όταν όμως το 1815 ο Ναπολέων Α' δραπέτευσε από την Έλβα, παρέδωσε την ηγεσία με την άφιξη του δούκα του Γουέλιγκτον. Πολέμησε με το 1ο Σώμα στη μάχη στη Διασταύρωση (Quatre Bras) κοντά στη Γκενάπ και δύο ημέρες μετά στη μάχη του Βατερλώ (Waterloo) στις 18 Ιουνίου 1815, όπου και τραυματίσθηκε. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης ο λαός της Ολλανδίας του πρόσφερε το ανάκτορο Σουσντέικ (Soestdijk).
Δημήτρης Μακαλιάς

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές του στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών συγκεκριμένα στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης παίρνοντας το πτυχίο του τέσσερα χρόνια μετά. Μετά τις σπουδές του στην Δημόσια Διοίκηση αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική δίνοντας εξετάσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Τηλεόραση

Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο ως ηθοποιός το 2005 στη σειρά "Ο θησαυρός της Αγγελίνας". Το 2007 πρωταγωνίστησε σε ένα επεισόδιο του Safe Sex TV Stories υποδυόμενος τον γιο της Τζόυς Ευείδη. Τη σεζόν 2007-2008 έπαιξε στην δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη "Ο Φάρος". Τη σεζόν 2008-2009 έκανε guest εμφάνιση στις σειρές Λάκης ο γλυκούλης και "Οι Ατρόμητοι" ενώ άνηκε στο βασικό καστ της σειράς "Έχω ένα μυστικό..." που βασιζόταν στη ζωή της Αλίκης Βουγιουκλάκη. 
Τη σεζόν 2010-2011 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του MEGA, Η γενιά των 592 ευρώ υποδυόμενος τον Αλέξη έναν νεαρό οικονομολόγο που ψάχνει δουλειά στην Ελλάδα της κρίσης. Τις σεζόν 2011-2013 άνηκε στο καστ της σατιρικής εκπομπής "Κάψε το σενάριο" στο MEGA. Τις σεζόν 2013-2014 πρωταγωνίστησε στη κωμική σειρά Μοντέρνα Οικογένεια, που αποτελεί την μεταφορά της αμερικανικής σειράς Modern Family, μαζί με τους Αντώνη Καφετζόπουλο, Ζέτα Δούκα, Κώστα Κόκλα, Κλέλια Ρένεση και Γιώργο Τζαβάρα. Το 2014 έλαβε μέρος στον δεύτερο κύκλο του μουσικού talent show του MEGA, Just the 2 Of Us ως ντουέτο με την τότε σύντροφό του Αντιγόνη Ψυχράμη κερδίζοντας την τρίτη θέση. Τη σεζόν 2014-2015 ήταν συμπαρουσιαστής της Κατερίνας Καραβάτου και του Κρατερού Κατσούλη στην πρωινή εκπομπή του epsilontv "Στα Καλά Καθούμενα". Το 2017, έλαβε μέρος στον τέταρτο κύκλο του show μεταμφιέσεων Your Face Sounds Familiar στον ANT1 φτάνοντας μέχρι την τελική πεντάδα του διαγωνισμού. Το 2018, είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στο νέο κύκλο της σατιρικής σειράς του Λάκη Λαζόπουλου Δέκα Μικροί Μήτσοι υποδυόμενος τον αδερφό του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου. Τη σεζόν 2018-2019 ήταν συμπαρουσιαστής της Ελένης Τσολάκη στην ψυχαγωγική εκπομπή "Τί Λέει;" στον ALPHA.

Προσωπική Ζωή

Το 2013 ξεκίνησε τη σχέση του με την τραγουδίστρια και ηθοποιό Αντιγόνη Ψυχράμη. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 2015.
Άντριου Χόλνες

Καριέρα και σπουδές

Φοίτησε στο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Αγίας Αικατερίνης και αργότερα αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Υπηρέτησε ως εκτελεστικός διευθυντής σε οργανισμό εθελοντών για τα  παιδιά από το 1994 ως το 1996 και εν συνεχεία έγινε μέλος του Κυρίου Ομίλου Εταιρειών, ως σύμβουλος του Έντουαρντ Σίγκα.
Το 1997 εξελέγη βουλευτής στην Δυτική Κεντρική περιφέρεια του Αγίου Ανδρέα (West Central St. Andrew) και υπηρέτησε ως εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης αρμόδιος για θέματα γης και ανάπτυξης από το
1999 ως το 2002. Το 2002 ανέλαβε υπουργός Οικισμού και το 2005 το υπουργείο Παιδείας. Ορκίστηκε υπουργός Παιδείας το Σεπτέμβριο του 2007. 
Τον Οκτώβριο του 2011 διαδέχθηκε τον Μπρους Γκόλντινγκ στο αξίωμα του ηγέτη του Εργατικού Κόμματος της Τζαμάικα και έγινε παράλληλα ο 9ος Πρωθυπουργός της χώρας. Επέλεξε να διατηρήσει το χαρτοφυλάκιο της Παιδείας πέρα από το αξίωμα του Πρωθυπουργού.

Εκλογές 2011

Ο Χόλνες προκήρυξε εκλογές που έγιναν στις 29 Δεκεμβρίου 2011 . Το κόμμα του (JLP) ηττήθηκε από το Εθνικό Κόμμα του Λαού που πήρε 42 έδρες στο Κοινοβούλιο. Ο Χόλνες έγινε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καθώς το JLP περιορίστηκε σε 21 έδρες. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία η Πόρσια Σίμσον Μίλερ.

Εκλογική νίκη 2016

Έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2016 ο Χόλνες επέστρεψε στην πρωθυπουργία, καθώς το Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα κέρδισε οριακή νίκη με 32 επί συνόλου 63 εδρών. Σύμφωνα με έναν πολιτικό σχολιαστή ήταν "οι πιο αμφίρροπες εκλογές που διεξήχθησαν ποτέ στη χώρα".
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1967-68

Σύστημα διεξαγωγής

Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1967-68 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου και τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε δύο αγώνες μπαράζ, ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1968–69.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς και η ήττα με ένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1966-67

Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε o ΑΣΙΛ Λύσης, ο οποίος προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1967-68. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε η Αναγέννηση Λάρνακας μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΟΠ.

Μπαράζ

Ο Ευαγόρας Πάφου και η Ένωση Νέων Παραλιμνίου αναμετρήθηκαν σε διπλούς αγώνες. Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του Ευαγόρα, στο στάδιο ΓΣΚ, στις 17 Μαρτίου 1968. Τελείωσε ισόπαλος 0-0. Ο επαναληπτικός στο Δημοτικό Στάδιο Παραλιμνίου στις 24 Μαρτίου 1968. Ο Ευαγόρας κέρδισε με σκορ 1-0. Με τα αποτελέσματα αυτά ο Ευαγόρας αναδείχθηκε πρωταθλητής και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1968–69.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2008-09

Η διοργάνωση

Στην 67η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 2008-09 ξεκίνησαν συνολικά 70 ομάδες (16 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 36 Γ' εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 7 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Μεγαλύτερη έκπληξη της διοργάνωσης υπήρξε η πρόκριση του Πανσερραϊκού επί του Παναθηναϊκού στην προημιτελική φάση, όταν μετά το 0-0 των Σερρών η φιλοξενούμενη ομάδα πέτυχε μεγάλη νίκη - πρόκριση με σκορ 3-2 στο Ολυμπιακό Στάδιο. Οι πιο αμφίρροπες αναμετρήσεις των προκριματικών φάσεων ήταν οι αγώνες του ΠΑΟΚ, αρχικά με τον Άρη, όταν μετά από δύο στείρες ισοπαλίες ο "Δικέφαλος" προκρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι, για να αποκλειστεί στη συνέχεια από τον Ολυμπιακό (νίκη 1-0 στην Τούμπα και ήττα 2-0 μετά από παράταση στο Καραϊσκάκη).
Ο Ολυμπιακός έφτασε ως τον τελικό της διοργάνωσης, και για τρίτη φορά εντός της τρέχουσας δεκαετίας αντίπαλός του ήταν η ΑΕΚ, η οποία γνώρισε αρκετές δυσκολίες στο δρόμο της προς τον τελικό, αποκλείοντας τον Ηλυσιακό στην παράταση, την Κέρκυρα με ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό του αγώνα και την Ξάνθη με τον κανονισμό του εκτός έδρας γκολ.
Ο τελικός έγινε μετά από 7 χρόνια και με τους ίδιους αντιπάλους στο Ολυμπιακό Στάδιο (έδρα της ΑΕΚ τη φορά αυτή σε αντίθεση με το 2002), τον οποίο μάλιστα τίμησε με την παρουσία του, επίσης μετά από 7 χρόνια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (τη φορά αυτή ο Κάρολος Παπούλιας), ο οποίος και απένειμε το τρόπαιο στους ποδοσφαιριστές της νικήτριας ομάδας.
Ο αγώνας υπήρξε ένας από τους πιο δραματικούς της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η ΑΕΚ προηγήθηκε με 2-0 πριν τη συμπλήρωση του πρώτου δεκάλεπτου, ο Ολυμπιακός έφτασε στην ισοφάριση στο δεύτερο ημίχρονο, η ΑΕΚ πήρε εκ νέου το προβάδισμα με γκολ στο 90', κι ενώ διαφαινόταν ότι θα είναι η νικήτρια, οι "ερυθρόλευκοι" έστειλαν το ματς στην παράταση με γκολ στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων.
Λίγο πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με 4-3, όμως σε ελάχιστα λεπτά έμεινε με 9 ποδοσφαιριστές λόγω δύο απανωτών αποβολών. Αυτό βοήθησε την ΑΕΚ να ισοφαρίσει σε 4-4 και να οδηγήσει τον αγώνα στη διαδικασία των πέναλτι. Εκεί μετά από μία ψυχοφθόρα διαδικασία κι ενώ σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές των 2 ομάδων εκτέλεσαν από 2 φορές (συνολικά 34 σουτ), ο Ολυμπιακός κατέκτησε τελικά τη νίκη με σκορ 15-14.
Με την επιτυχία του αυτή ο Ολυμπιακός έφτασε και στην κατάκτηση του 4ου νταμπλ την τελευταία πενταετία, ενώ παράλληλα κατακτούσε το τρόπαιο για πρώτη φορά στα πέναλτι (νωρίτερα είχε 3 ήττες σ' αυτή τη διαδικασία, το 1974, 1976 και 1988). Για τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς ήταν ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του (κατέκτησε 5 κύπελλα σε 8 παρουσίες σε τελικούς). Αντίθετα ο ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ Παντελής Καφές απέτυχε να κερδίσει το κύπελλο και με μία τρίτη ομάδα της καριέρας του (προηγήθηκαν ο ΠΑΟΚ το 2001 και 2003 και ο Ολυμπιακός το 2005 και 2006).
Άγγελος Παπαγγέλου

Καριέρα

Ο Παπαγγέλου ξεκίνησε να αγωνίζεται στον Άρη το 1951, ενώ παράλληλα αγωνιζόταν στους «κίτρινους», ως αναπληρωματικός τερματοφύλακας ο αδελφός του, Βασίλης. Οι δύο τους συνυπήρξαν στην ενδεκάδα του Άρη στον αγώνα κυπέλλου με την ΠΑΕ Διοικητηρίου στις 18 Νοεμβρίου 1951, όπου κέρδισαν με 2-1.
Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός, ενώ το 1952-53 έλαβε πιο ενεργό ρόλο στην ομάδα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και σκοράροντας το μοναδικό τέρμα του Άρη στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι «κίτρινοι» κατέλαβαν την τρίτη θέση.
Για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1953-54, ξεκίνησε σαν βασικός πετυχαίνοντας συνολικά έξι τέρματα, τα δύο εκ των οποίων στην πρεμιέρα με αντιπαλο τον ΠΟ Ξηροκρήνης. Συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 1956, με την απόδοση του να φθίνει. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην αγωνιστεί καθόλου την σεζόν 1956-57 και το καλοκαίρι του 1957 μεταγράφηκε στον Μακεδονικό, μαζί με τον αδελφό του, ο οποίος είχε αγωνιστεί μόλις σε έξι αγώνες του Άρη.
Αλφάβητο Ντάινκο

Το αλφάβητο Ντάινκο (σλοβενικά: dajnčica‎) ήταν σλοβενικά αλφάβητο το οποίο εφευρέθηκε από τον Πέτερ Ντάινκο. Χρησιμοποιήθηκε από το 1824 έως το 1839 ως επί το πλείστον στη Στυρία (στη σημερινή ανατολική Σλοβενία).

Ιστορία

Ο Ντάινκο εισήγαγε το αλφάβητο στο βιβλίο του Lehrbuch der windischen Sprache ("Το Βιβλίο της σλοβενικής Γλώσσας"), το 1824. Αποφάσισε να αντικαταστήσει το παλαιότερο αλφάβητο Μπόχοριτς με το δικό του νέο σύστημα γραφής καθώς υπήρχαν προβλήματα με τη γραφή ορισμένων γραμμάτων. Το 1825, ο Φραντς Σέραφιν Μετέλκο ήρθε με μια παρόμοια πρόταση, περιπλέκοντας το θέμα. Το αλφάβητο Ντάινκο εισήχθη στα σχολεία το 1831 και έλαβε κατηγορηματική αντίθεση από τους Αντόν Μούρκο και Αντόν Μαρτίν Σλόμσεκ. Μετά το 1834 άρχισε να εγκαταλείπεται σταδιακά με την έγκριση μιας ελαφρώς τροποποιημένης έκδοση του λατινικού αλφάβητου του Γκάι ως το νέο σλοβενικό αλφάβητο και το 1839 καταργήθηκε επίσημα.