google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Γ΄ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Λε Κεσνουά και ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ και κόμη του Αινώ, Ολλανδίας & Ζηλανδίας και της Μαργαρίτας των Πιάστ, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπριγκ. Η αδελφή του Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας.
Το 1404 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Γουλιέλμος Β΄. Ο Ιωάννης Γ΄ προοριζόταν για καριέρα στην εκκλησία και στα 15 έτη του έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης με την υποστήριξη του πάπα Βονιφατίου Θ΄. Η κυβέρνησή του ήταν καταστροφική: με την αυστηρότητά του συγκρούστηκε με τους ευγενείς και τους αστούς της Λιέγης. Εκτοπίστηκε μερικές φορές και είδε έναν αντικαταστάτη του να εκλέγεται. Κάθε φορά ζητούσε τη βοήθεια του πρωτότοκου αδελφού του και του επ' αδελφή γαμπρού του. 
Το 1408 οι αστοί της Λιέγης εξεγέρθηκαν ανοικτά και ο Ιωάννης Α΄ δούκας της Βουργουνδίας ήλθε με στρατό εναντίον τους. Στο πεδίο του Οτέ (Othée) οι κάτοικοι της Λιέγης νικήθηκαν αποφασιστικά και η επιρροή της Βουργουνδίας εξαπλώθηκε στην επισκοπή. Ο Ιωάννης Γ΄ εκτέλεσε τους επικεφαλής της στάσης και γι' αυτό αποκλήθηκε ο ανηλεής. 
Ο δευτερότοκος αδελφός του Αλβέρτος Β΄ είχε αποβιώσει από το 1397 και το 1417 απεβίωσε και ο Γουλιέλμος Β΄, που τον διαδέχθηκε η κόρη του Ζακλίν και ο δεύτερος σύζυγός της Ιωάννης Δ΄ των Βαλουά δούκας της Βραβάντης. Τότε ο Ιωάννης Γ΄ απεκδύθηκε των εκκλησιαστικών του δεσμεύσεων, παρέδωσε την επισκοπή και νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη δούκα του Γκέρλιτς και διεκδίκησε τις κτήσεις του αδελφού του.
Ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος. Τον Ιωάννη Γ΄ υποστήριξε ο Σιγισμούνδος της Γερμανίας, αδελφός του Ιωάννη του Γκέρλιτς και ο Ιωάννης Γ΄ υποστήριξε την πόλη του Ντόρντρεχτ και τον Φίλιππο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας. Ο Ιωάννης Δ΄ δούκας της Βραβάντης πολιόρκησε το Ντόρντρεχτ χωρίς εποτυχία, έτσι αρχικά συμβιβάστηκε με την από κοινού κυβέρνηση των κτήσεων· μετά εγκατέλειψε το Αινώ και την Ολλανδία στον Ιωάννη Γ΄. 
Η Ζακλίν μετέβη στην Αγγλία και το 1423 παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Χάμφρεϊ των Λάνκαστερ, αδελφό του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας. Δεν μπόρεσε να κρατήσει το Αινώ και την Ολλανδία και η Βαυαρία-Στράουμπινγκ μοιράστηκε στα εξαδέλφια της δούκες της Βαυαρίας, με το μεγαλύτερο μέρος να πηγαίνει στους δούκες της Βαυαρίας-Μονάχου. 
Ο Ιωάννης Γ΄ ήταν γνωστός για την πλούσια σε καλλιτέχνες Αυλή του. Είχε προσλάβει τον Γιαν φαν Έυκ το διάστημα 1422-24. Ο δούκας δηλητηριάστηκε το 1425 και απεβίωσε στη Χάγη. Εικάζεται ότι ο σταυλάρχης του Γιαν φαν Βλιτ είχε βάλει δηλητήριο στις σελίδες του βιβλίου Προσευχών του δούκα, πριν τον εκτελέσει το 1424. Ο Ιωάννης Γ΄ ήταν άτεκνος και για τις κτήσεις του ήλθαν σε διαμάχη τα τέσσερα ανίψια του δούκες της Βαυαρίας, που στο τέλος τις μοιράστηκαν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1418 την Ελισάβετ δούκισσα του Λουξεμβούργου, κόρη του Ιωάννη δούκα του Γκέρλιτς· δεν απέκτησαν απογόνους.
Αλάνις Μορισέτ

Καριέρα

Η καριέρα της ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '90. Το 1995 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Jagged Little Pill, το οποίο αποτελεί μέχρι σήμερα την πιο επιτυχημένη της δουλειά. Έχει κερδίσει επτά βραβεία Γκράμι και έχει λάβει υποψηφιότητα άλλες επτά φορές. Επίσης, έχει κερδίσει το βραβείο BRIT καλύτερου διεθνούς καλλιτέχνη με εντυπωσιακή εξέλιξη (Best Breakthrough Act), καθώς και δεκατρία βραβεία Juno. Έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού, το 1999 για το τραγούδι "Uninvited" και το 2006 για το "Wunderkind". To 2015 εισήχθη στο Canadian Music Hall Of Fame.
Επίσης, ασχολείται με την υποκριτική από τη δεκαετία του '80, με εμφανίσεις στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση (Sex and the City, Nip/Tuck κ.ά.) και στο θέατρο.
Αδενίνη

Ενώσεις αδενίνης

Σύνδεση της αδενίνης με ριβόζη δίνει την αδενοσίνη, ενώ σύνδεση της αδενίνης με δεοξυριβόζη δίνει την δεοξυαδενοσίνη. Η αδενοσίνη και η δεοξυαδενοσίνη είναι νουκλεοσίδια.

Σε περίπτωση φωσφορυλίωσης, η προσθήκη μιας φωσφορικής ομάδας, (λέγεται και φωσφορυλομάδα), PO₃⁻² στην αδενοσίνη δίνει την μονοφωσφορική αδενοσίνη (AMP). Προσθήκη δύο φωσφορικών ομάδων στην αδενοσίνη δίνει τη διφωσφορική αδενοσίνη (ADP). Προσθήκη τριών φωσφορικών ομάδων στην αδενοσίνη οδηγεί στο σχηματισμό της τριφωσφορικής αδενοσίνης, γνωστής και ως ATP. Το ATP είναι η βασική μονάδα αποθήκευσης και μεταφοράς χημικής ενέργειας του κυττάρου (έχει χαρακτηριστεί και ως το ενεργειακό νόμισμα του κυττάρου) για την πραγματοποίηση των απαραίτητων χημικών αντιδράσεων. Μετά την "παράδοση" της ενέργειας που είναι αποθηκευμένη σε αυτό, το ATP μετατρέπεται σε ADP. Στη συνέχεια με προσθήκη μιας φωσφορικής ομάδας (και της συνεπαγόμενης ενέργειας), το ADP μπορεί να μετατραπεί πάλι σε ATP.
Το κυκλικό AMP (cAMP, 3'-5'-κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη) στη δομή του οποίου συμμετέχει η αδενίνη, προέρχεται από το ATP και είναι ένας πολύ σημαντικός δευτερογενής αγγελιαφόρος (second messenger) που παίρνει μέρος σε πλήθος ενδοκυτταρικών διαδρομών μεταγωγής σήματος (intracellular signal transduction pathways).
Μια άποψη γύρω από την προέλευση της ζωής είναι ότι το πρώτο μόριο αδενίνης προήλθε από τον πολυμερισμό (υπό κατάλληλες συνθήκες) πέντε μορίων υδροκυανίου (HCN).

Ιστορία

Η αδενίνη διαχωρίστηκε για πρώτη φορά από τα νουκλεϊνικά οξέα το 1891, και πρωτο-παρασκευάσθηκε συνθετικά από τον Γερμανό χημικό Έμιλ Φίσερ το 1897. Παλαιότερα η αδενίνη ονομαζόταν και Βιταμίνη B4. Αυτός ο όρος έχει σήμερα εγκαταλειφθεί και η αδενίνη έχει πάψει πλέον να θεωρείται βιταμίνη.
Αλέξιος Παπαλεξίου

Σταδιοδρομία

Ανέπτυξε αντιστασιακή δραστηριότητα. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1963 με την ΕΔΑ.
Πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με την Ενωμένη Αριστερά και συγκέντρωσε 8.368 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Πολιτεύτηκε για τελευταία φορά ανεπιτυχώς στις εκλογές του 1981, με το ΚΚΕ Εσωτερικού λαμβάνοντας 406 σταυρούς.
Πέθανε σε ηλικία 76 ετών το 2000 και κηδεύτηκε στις 2 Μαΐου. Ήταν παντρεμένος με την Κούλα Παπαλεξίου.
Βουλευτικές εκλογές της Μικρονησίας (2019)

Στις 5 Μαρτίου 2019 πραγματοποιήθηκαν κοινοβουλευτικές εκλογές στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας, μαζί με ένα δημοψήφισμα για την σύγκληση μιας Συντακτικής Συνέλευσης. Και οι 14 έδρες στο Κογκρέσο εκλέχθηκαν και όλοι οι 13 βουλευτές της προηγούμενης κοινοβουλευτικής θητείας που διεκδίκησαν επανεκλογή, επέστρεψαν στο Κογκρέσο.  
Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ της σύγκλησης μιας Συντακτικής Συνέλευσης.

Εκλογικό σύστημα

Τα 14 μέλη του Κογκρέσου εκλέχθηκαν με δύο μεθόδους. Τα δέκα εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα  για διετή θητεία. Τέσσερις έγιναν γερουσιαστές, με έναν να εκλέγεται από κάθε πολιτεία για τετραετή θητεία.  
Μετά τις εκλογές, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εκλέγονται από το Κογκρέσο και υποψήφιοι είναι μόνο οι 4 γερουσιαστές που εκλέγονται ανά πολιτεία. 
Σε αντίθεση με το συνταγματικό δημοψήφισμα, το οποίο απαιτεί το 75% των ψήφων σε τρεις από τις τέσσερις πολιτείες να ψηφίσει υπέρ, προκειμένου να εγκριθεί η πρόταση, τα δημοψηφίσματα για την προκήρυξη συνταγματικών δημοψηφισμάτων απαιτούν την απλή πλειοψηφία των ψήφων.

Εκστρατεία

Συνολικά, 32 άτομα υπέβαλαν υποψηφιότητα αρχικά για να κατέλθουν στις εκλογές  παρότι ο υποψήφιος Μιθάζι Μαρκ της πρώτης εκλογικής περιφέρειας του Τσούουκ αποσύρθηκε αργότερα, αφήνοντας τον Φλορένσιο Σινγκόρο Χάρπερ να είναι υποψήφιος  χωρίς αντίπαλο.  Ο πρώην πρόεδρος Τζόζεφ Ουρουσεμάλ  ήταν ο μόνος υποψήφιος για την γερουσιαστική έδρα στην Γιαπ, ενώ ο Βίκτορ Γκάουλαντ ήταν υποψήφιος χωρίς αντίπαλο στην δεύτερη εκλογική περιφέρεια της πολιτείας Τσουκ.

Δημοψηφίσματα

Ένα εθνικό δημοψήφισμα διεξήχθη παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές στο οποίο οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν ήταν υπέρ του να συγκληθεί μια συντακτική συνέλευση.  
Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί την ίδια ημέρα στην πολιτεία Τσούουκ, αλλά αναβλήθηκε.
Σέσωστρις

Ο Σέσωστρις ήταν το όνομα βασιλιά της αρχαίας Αιγύπτου, ο οποίος, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οδήγησε στρατιωτική αποστολή σε μέρη της Ευρώπης.

Αναφορά του Ηροδότου

Στις Ιστορίες του Ηροδότου φαίνεται να υπάρχει μια ιστορία που έλεγαν Αιγύπτιοι ιερείς για ένα φαραώ, τον Σέσωστρι, που κάποτε οδήγησε ένα στρατό βόρεια στη Νικρά Ασία, και μετά κατευθύνθηκε στα δυτικά μέχρι που πέρασε στην Ευρώπη, όπου νίκησε τους Σκύθες και τους Θράκες (πιθανώς στη σύγχρονη Ρουμανία και τη Βουλγαρία). Ο Σέσωστρις στη συνέχεια επέστρεψε στη πατρίδα, αφήνοντας αποίκους πίσω στο ποταμό Φάσις στην Κολχίδα. Ο Ηρόδοτος προειδοποιούσε τον αναγνώστη ότι αυτή η ιστορία ερχόταν από δεύτερο χέρι μέσω αιγύπτιων ιερέων. Επίσης σημείωνε ότι οι Κόλχιδες ήταν κοινώς γνωστοί ότι είναι Αιγύπτιοι άποικοι.
Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη (που τον αποκαλεί Σέσωψι) και τον Στράβωνα, κατέκτησε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και τηΣκυθία και την Αιθιοπία, χώρισε Αίγυπτο σε διοικητικές περιφέρειες ή νόμες, ήταν δίκαιος και εισήγαγε σύστημα καστών στην Αίγυπτο και τη λατρεία του Σέραπη. Ο Ηρόδοτος επίσης αναφέρει ότι όταν ο Σέσωστρις νίκησε ένα στρατό χωρίς μεγάλη αντίσταση ανήγειρε ένα πυλώνα στη πρωτεύουσα τους με ένα κόλπο για να συμβολίσει το γεγονός ότι ο στρατός τους πολεμούσε σαν τις γυναίκες. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος επίσης αναφέρει τον Σέσωστρι, όπου ισχυρίζεται ότι ηττήθηκε από τον Σαύλακα, πλούσιο βασιλιά της Κολχίδας.
Ο Ηρόδοτος περιγράφει τον Σέσωστρι ως ο πατέρας του τυφλού βασιλιά Φέρωνα, ο οποίος ήταν λιγότερο πολεμοχαρείς από τον πατέρα του.
Toyota Caldina

Το Toyota Caldina ήταν ένα μεσαίο 5-πορτο station wagon αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευαζόταν από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota αποκλειστικά για την ιαπωνική αγορά και διατέθηκε σε 3 γενιές. Η πρώτη γενιά του κυκλοφόρησε το 1992 και αντικατέστησε τα Toyota Carina και Toyota Corona στέισον βάγκον, ενώ η παραγωγή της τρίτης γενιάς του έφτασε έως το 2007, όταν και αντικαταστάθηκε από το Toyota Avensis στέισον βάγκον.
Αν και το Caldina δεν είχε ποτέ εξαχθεί επίσημα από την Toyota εκτός Ιαπωνίας, η προαιρετική του 4-κίνηση και η μεγάλη του χωρητικότητα το έκαναν εξαιρετικά δημοφιλές στις παράλληλες εισαγωγές στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, αλλά ακόμα και στις παράλληλες εισαγωγές σε κάποια αριστεροτίμονα κράτη - κυρίως στη Ρωσία και πολλές χώρες της Νότιας Αμερικής.
Περιμένοντας τα Σύννεφα

Περίληψη

Το 1975 η εξηντάχρονη Αϊσέ ζει σε ένα τουρκικό χωριό στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, δυτικά της Τραπεζούντας. Μετά το θάνατο της μεγάλης της αδερφής απομονώνεται όλο και περισσότερο. Συνδέεται φιλικά με τον 8χρονο Μεχμέτ, ο οποίος προσπαθεί να την παρηγορήσει. 
Ο ερχομός του Θανάση στο χωριό, αλλάξει τη ζωή της. Τραβιέται σε μια ξύλινη καλύβα στα βουνά, στα σύννεφα, και αρνείται να επιστρέψει στο χωριό. Η συμπεριφορά της μένει ανεξήγητη για τους χωριανούς και τον Μεχμέτ αφού κανείς δε γνωρίζει το μυστικό της Αϊσέ, που κρύβει για πέντε δεκαετίες τώρα:
Πριν από την υιοθέτησή της από τουρκική οικογένεια ήταν κόρη Ελλήνων ορθόδοξων Ποντίων και λεγόταν Ελένη. Τώρα την βασανίζουν τύψεις και ενοχές επειδή ως δεκαετές παιδί είχε αποφασίσει να μην ακολουθήσει τον αδερφό της Νίκο στην Ελλάδα και να παραμείνει αντ' αυτού ασφαλείς στην τουρκική οικογένεια. Πενήντα έτη μετά από το χωρισμό, αποφασισμένη να εξερευνήσει τις ελληνικές της ρίζες και να βρει το χαμένο αδελφό, η Αϊσέ ταξιδεύει στην Ελλάδα.

Άλλες πληροφορίες

Tο σενάριο της ταινίας βασίζεται στο μυθιστόρημα «Ταμάμα» του Γιώργου Ανδρεάδη.
H Ουστάογλου επέλεξε ηθοποιούς με κριτήριο να αισθάνονται την ιστορία και να έχουν ένα παρόμοιο παρελθόν με τους χαρακτήρες του σεναρίου. Έτσι οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς είναι ερασιτέχνες από τη βορειοανατολική Τουρκία ενώ άλλοι είναι Έλληνες ποντιακής καταγωγής από την Θεσσαλονίκη.
Μαρκαντώνιος Μεταξάς

Βιογραφικά στοιχεία

Σύμφωνα με την παράδοση της οικογένειας, γεννήθηκε το 1430 στη Κωνσταντινούπολη. Κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς του Μωάμεθ του Β' βρέθηκε δίπλα στον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο κατά τις τελευταίες δραματικές στιγμές και μετά την Άλωση της Πόλης ήταν μεταξύ των 400 περίπου Βυζαντινών ευγενών που κατάφεραν να διαφύγουν από τις σφαγές που ακολούθησαν την πτώση της Βασιλεύουσας. Τωόντι σε έναν κατάλογο (Gregolin Archivio, no. 36/273) των ευγενών υπερασπιστών της Κωνσταντινούπολης που κατέφτασαν στην Κρήτη μέσω Χίου, επιβαίνοντες στην γαλέρα του Ζόρζι Ντόρια, περιλαμβάνονται και οι Αντώνιος, Νικόλαος, και Σέργιος Μεταξάς, αγνώστων όμως λοιπών στοιχείων.
Μετά από μερικούς μήνες αποφάσισαν να φύγουν για τα νησιά του Ιονίου στα οποία είχαν ήδη εγκατασταθεί πολλές οικογένειες της παλαιάς βυζαντινής αριστοκρατίας. Ο Σέργιος εγκαταστάθηκε στη Κέρκυρα, ο Νικόλαος στη Λευκάδα και ο Μαρκαντώνιος στη Κεφαλονιά, στο χωριό Φραντζάτα της περιοχής Λειβαθούς που προς τιμήν του μετονομάστηκε και καλείται έκτοτε "Μεταξάτα". Σύμφωνα με το Libro d' Oro, o Μαρκαντώνιος Μεταξάς απέκτησε έναν γιό, τον Άγγελο, γεννηθέντα το 1455. Ο Μαρκαντώνιος Μεταξάς είναι ο γενάρχης της μεγάλης Κεφαλληνιακής οικογένειας των Μεταξά.
Γεράνι Ρεθύμνης

Αξιοθέατα

Στο σπήλαιο του Γερανίου με τον θαυμάσιο σταλαγμιτικό διάκοσμο και τις 6 αίθουσες, η αρχαιολογική έρευνα εκτός από τρεις ανθρώπινους σκελετούς, έφερε στο φως και πλήθος οστέινων και λίθινων εργαλείων νεολιθικής εποχής . Βρέθηκε επίσης σπουδαίο παλαιοντολογικό υλικό που θα πρέπει να ανήκε σε πάνω από τα εκατό ενδημικά ελάφια που θα πρέπει να είχαν πεθάνει στο τέλος της εποχής του Πλειστόκαινου. Οι σκελετοί ανήκαν σε ανθρώπους που πιθανότατα παγιδεύτηκαν μέσα στο σπήλαιο ίσως λόγω κάποιου σεισμού. 
Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε την 15-3-1969 κατά τη διάνοιξη παρακαμπτήριας οδού της νέας εθνικής οδού Ρεθύμνου-Χανίων.  Το σπήλαιο διαθέτει στις έξι αιθουσές του πλούσιο και λεπτό σταλαγμιτικό διάκοσμο (σταλακτίτες, σταλαγμίτες, στύλους, κοράλλια), αλλά δεν είναι γενικά επισκέψιμο

Εκκλησιαστική υπαγωγή

Ενοριακή εκκλησία είναι ο Άγιος Γεώργιος (κτίσθηκε το 1888), ενώ άλλες εκκλησίες στο χωριό είναι: ο Σωτήρας Χριστός (είσοδος χωριού), Αγ. Παρασκευή, Αγ. Αντώνιος και Αγ. Θεόδωροι. Η σημαντικότερη όμως παλιά εκκλησία είναι της Παναγιάς στο Καμάρι (Καμαριανή) δίπλα στη θάλασσα με το δασάκι από αλμυρίκια. Εκκλησιαστικά το Γεράνι υπάγεται στην Ζ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.

Καθημερινή ζωή, εθνολαογραφία

Την Καθαρή Δευτέρα στο χωριό γίνεται η "Παρέλαση της Καμήλας"

Μεταφορές, συγκοινωνία

Υπάρχουν δρομολόγια του ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνου που εξυπηρετούν τη συγκεκριμένη περιοχή (τρία δρομολόγια, πρωί και μεσημέρι, τις καθημερινές και όχι τα Σαββατοκύριακα), η οποία εξυπηρετείται όμως και από το δρομολόγιο Ρέθυμνο-Χανιά, με συχνότερα δρομολόγια, ακόμα και το Σαββατοκύριακο.

Άλλες πληροφορίες

Η περιοχή του Γερανίου έχει ενταχθεί στο Κτηματολογικό Γραφείο Ρεθύμνου, ήδη από 28-3-2005 (Διεύθυνση: Χορτατζή 20, ΤΚ: 74100, Ρέθυμνο.Τηλέφωνο: 28310-22403)  (Άλλες περιοχές που εξυπηρετούνται από το γραφείο αυτό: Ρέθυμνο, ΄Αδελε, Αρμένοι, Ατσιπόπουλο, Επισκοπή , Μαρουλάς, Πρασιές, Πρινές, Ρουσσοσπίτι, Χρομοναστήρι)
Δήμος Αμφιλοχίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Αμφιλοχίας βρίσκεται στο νομό Αιτωλοακαρνανίας και έδρα του είναι η παραθαλάσσια πόλη Αμφιλοχία. Συνορεύει με το Δήμο Φυτειών και το Δήμο Στράτου στα νότια, με το Δήμο Ινάχου στα ανατολικά, με το Δήμο Μενιδίου στα βόρεια και με το Δήμο Μεδεώνος στα δυτικά.
Η υγειονομική κάλυψη των κατοίκων του Δήμου εξυπηρετείται από το Κέντρο Υγείας της Αμφιλοχίας. Επίσης, λειτουργούν 4 περιφερειακά ιατρεία στο Ανοιξιάτικο, στο Λουτρό, στα Σαρδίνια και στο Σπάρτο, τα οποία εξυπηρετούνται από αγροτικούς ιατρούς. Ακόμη, στην Αμφιλοχία έχει θεμελιωθεί το "Κέντρο Αποθεραπείας Φυσικής και Κοινωνικής Αποκατάστασης" ("ΚΑΦΚΑ"). Πρόκειται για ένα μεγάλο έργο, το οποίο δεν έχει τεθεί ακόμα σε πλήρη λειτουργία και πρόκειται να καλύψει τις ανάγκες αποθεραπείας και αποκατάστασης ασθενών με χρόνια νοσήματα, σε ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα. Η υγειονομική κάλυψη συμπληρώνεται και από το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι", μέσω του οποίου εξειδικευμένο προσωπικό επισκέπτεται και παρέχει βοήθεια σε ειδικές κατηγορίες κατοίκων.
Οι ανάγκες της βασικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καλύπτονται από 5 Παιδικούς Σταθμούς, 10 Νηπιαγωγεία, 17 Δημοτικά Σχολεία, 3 Γυμνάσια, 1 Ενιαίο Λύκειο και 1 Τεχνικό Λύκειο.
Τέλος, οι συγκοινωνιακές ανάγκες του δήμου μας εξυπηρετούνται από το ΚΤΕΛ Αμφιλοχίας και από ιδιωτικά ταξί.
Αδόλφος Α΄ του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκέρλαχ Α΄ κόμη του Νασσάου και της πρώτης συζύγου του Αγνής, κόρης του Ερρίκου του νεότερου του Οίκου της Έσσης.
Το 1344 ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ των δύο πρώτων γιων του, του Αδόλφου Α΄ και του Ιωάννη Α΄, που κυβέρνησαν μαζί. Ο πατέρας τους αποσύρθηκε στο κάστρο Ζόννενμπεργκ. Το 1355 διαίρεσαν την κτήση και ο πρώτος έλαβε το Βήσμπαντεν και το Ίντσταϊν, ενώ ο δεύτερος το Βάιλμπουργκ. Το 1361 απεβίωσε ο Αδόλφος Α΄ και το Ζόννενμπεργκ κληρονόμησε ο νεότερος αδελφός τους Ρούπρεχτ.
Ο Αδόλφος Α΄ απεβίωσε το 1370 σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Γκέρλαχ Β΄ στο Βήσμπαντεν και ο Βάρλαμ Δ΄ στο Ίντσταϊν.
Γεώργιος Σκουταρίδης

Σταδιοδρομία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Γεννήθηκε το 1885 στην Κύπρο και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό κατά την διάρκεια των σπουδών του στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε σπουδές στον τομέα της οινοβιομηχανίας. Το 1904 συμμετείχε στο Τρίτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας από 6 έως 9 Μαΐου, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στα 110 μέτρα με εμπόδια. Ο Σκουταρίδης τερμάτισε πρώτος με επίδοση 19.0 μπροστά από τον Γεώργιο Ισηγόνη του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ. με επίδοση 19.8.
Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1906 που πραγματοποιήθηκε στις 16 έως 19 Μαρτίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο, κατέκτησε την δεύτερη θέση στο ίδιο αγώνισμα με επίδοση 19.4 πίσω από τον Αλέξανδρο Τουφερή του Εθνικού Γ.Σ. που έκανε χρόνο 19.2. Τον ίδιο χρόνο πήρε μέρος στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες που έλαβαν τόπο στις 22 Απριλίου έως τις 2 Μαΐου στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας.
Στις 29 Μαρτίου του 1907, συμμετείχε στους αθλητικούς αγώνες προς τιμήν του βασιλιά της Ιταλίας Βιτόριο Εμμανουέλε που διοργανώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, ο οποίος πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα. Ο Σκουταρίδης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 110 μέτρα με εμπόδια με επίδοση 19.2 μπρόστα από τον Α. Ραγκαβόπουλο του Πειραϊκού Συνδέσμου. Την ίδια χρονιά κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας στις 24 έως 29 Απριλίου, στα αγωνίσματα 110 μέτρα με εμπόδια και άλμα εις μήκος. Στα 110 μέτρα με εμπόδια τερμάτισε με χρόνο 17.8 μπροστά από τους Αλέξανδρο Τουφερή του Πανελλήνιου Γ.Σ., με επίδοση 18.0 και Γεώργιο Κασσάρ του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ. που κατέλαβαν την δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα. Στο άλμα εις μήκος ο Σκουταρίδης κατέκτησε την πρώτη θέση με επίδοση 6.01. Τη δεύτερη θέση κέρδισε ο Π. Οικονομίδης του Πανελλήνιου Γ.Σ, με επίδοση 5,965 και την τρίτη ο Νικόλαος Ανδρεαδάκης του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ., με επίδοση 5.93.
Ουίπεστ ΦΚ

Ιστορικά στοιχεία

Το πρώτο σωματείο του Ουίπεστ ιδρύθηκε στις 16 Ιουνίου 1885 με την επωνυμία Újpesti Torna Egylet (Újpesti TE) , από τον έναν εκπαιδευτικό, τον Γιάνος Γκολ, στο Ουίπεστ, μια μικρή ξεχωριστή (εκείνα τα χρόνια) πόλη στα περίχωρα της Βουδαπέστης. Αρχικά επρόκειτο για ένα αθλητικό σωματείο γυμναστικής αλλά το 1899 δημιουργήθηκε στην πόλη της Ουΐπεστ ένα καθαρά ποδοσφαιρικό σωματείο με την ονομασία Újpesti FC και με τα ίδια χρώματα (μωβ και λευκό). Δυο χρόνια αργότερα, τα 2 σωματείο ενοποιήθηκαν υπό την ενιαία επωνυμία Újpesti TE και έτσι το μέχρι τότε σωματείο γυμναστικής απέκτησε και τμήμα ποδοσφαίρου που μάλιστα την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της νεοσυσταθείσας Β’ Εθνικής Ουγγαρίας. Το 1904 η ομάδα ανέβηκε στην Α΄ Εθνική όπου και παρέμεινε, με εξαίρεση έναν υποβιβασμό την περίοδο 1911/12.

Μεσοπόλεμος

Από το 1926, με την εισαγωγή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ουγγαρία, η Ουίπεστ παρουσίασε αλματώδη ανάπτυξη και ειδικά στο τέλος της δεκαετίας του 1920 και τις αρχές της δεκαετίας του 1930 κατέκτησε 5 πρωταθλήματα Ουγγαρίας καθώς και διεθνείς διοργανώσεις, όπως το Μιτρόπα Καπ (προκάτοχο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης) του 1929 και 1939 ενώ παράλληλα 5 παίκτες της στελέχωναν την Ουγγρική Εθνική ομάδα που κατέκτησε το 2η θέση στο Μουντιάλ του 1938. Μεταπολεμικά η Ουίπεστ κατέκτησε ακόμη 3 πρωταθλήματα στη σειρά και έφτασε κάποια στιγμή να διαθέτει 9 παίκτες της στην 11αδα της Εθνικής Ουγγαρίας.

Η Μαγική Ουίπεστ

Tο έτος 1969 σηματοδοτεί την χρυσή εποχή της ομάδας, καθώς κατακτά το πρωτάθλημα και φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Διεθνών Εκθέσεων όπου ηττάται με συνολικό σκορ 6-2 από την Newcastle United. Εκείνη η ομάδα της Ουίπεστ θα κατακτήσει 7 σερί πρωταθλήματα Ουγγαρίας (1969-1975) σκοράροντας ασταμάτητα και σημειώνοντας ακριβώς 500 τέρματα. Παράλληλα, φτάνει σχεδόν κάθε χρονιά στα προημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, ενώ την σεζόν 1973/74 θα προκριθεί και στα ημιτελικά του θεσμού όπου αποκλείστηκε από την μετέπειτα κάτοχο του τίτλου Μπάγερν Μονάχου.
Τα τελευταία χρόνια η Ουίπεστ βρίσκεται σε αγωνιστική παρακμή ως αποτέλεσμα της ευρύτερης πτώσης που παρουσιάζει το Ουγγρικό ποδόσφαιρο στο σύνολό του. Χαρακτηριστικό της παρακμής αυτής είναι το γεγονός ότι η ομάδα που μονοπωλούσε τους τίτλους στις αρχές του 1970, έχει κατακτήσει μόνο 2 πρωταθλήματα (1989/90 και 1997/98) τα τελευταία 28 χρόνια.

Έδρα

Η ομάδα αγωνίζεται από τις 17 Σεπτεμβρίου 1922 στο στάδιο Ferenc Szusza. Φυσικά αυτή είναι η νεότερη ονομασία του σταδίου καθώς μέχρι τον Οκτώβριο του 2003 ονομάζονταν Megyeri Úti stadium. Μετά τις εργασίες ανακαίνισης που έγιναν στο στάδιο την περίοδο 2000-01, η νέα χωρητικότητά του φτάνει τους 13.501 θεατές.
Εξίκμαση

Η εξίκμαση αποτελεί μέθοδο παρασκευής, η οποία χρησιμοποιείται συνήθως για την παρασκευή σιροπιών. Ορισμένη ποσότητα ζάχαρης έχει τοποθετηθεί σε μία στήλη από την οποία διέρχεται ο διαλύτης. Το υγρό που λαμβάνεται απο το ακροφύσιο εισάγεται πάλι στη στήλη και ο κύκλος επαναλαμβάνεται όσες φορές χρειαστεί μέχρι να λιώσει η ζάχαρη.
Αχιλλέας Καλεύρας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1878 και αποφοίτησε από το Γενικό Λύκειο Χατζηχρήστου της Κωνσταντινούπολης. Επίσης, σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στη Γενεύη. 
Από τον Οκτώβριο του 1913 ως τον Ιούλιο του 1914 ήταν υποδιοικητής (Νομάρχης Χαλκιδικής) και το 1915 έγινε Νομάρχης Πρέβεζας για 9 μέρες (7 - 16 Νοεμβρίου 1915).
Επίσης, υπηρέτησε ως νομάρχης στη Φλώρινα, την Πέλλα  και τη Λάρισα (1918-19).
Από τις 4 Σεπτεμβρίου 1926 ως τις 4 Ιουλίου 1928 ήταν υφυπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας.
Εξελέγη Γερουσιαστής Ροδόπης το 1929 (υπηρετώντας ως το 1935) και υπηρέτησε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου από τις 14 Φεβρουαρίου 1929 ως τις 27 Φεβρουαρίου 1931 στις κυβερνήσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Από το 1935 ως το 1952 ήταν διευθυντής της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. 
Ανέπτυξε συγγραφικό έργο, με κύριο έργο του το "Η Ελλάς και οι Ιδέαι, Ο Στρατός, η Μακεδονία και ο Βενιζέλος".
Πέθανε σε ηλικία 94 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 27 Ιουνίου 1972 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.
Ερρίκος της Πρωσίας (1726-1802)

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας-Δωροθέας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Γεωργίου Α΄ της Βρετανίας.
Το 1802 απεβίωσε στο ανάκτορο Ράινσμπερκ της Πρωσίας σε ηλικία 76 ετών και τάφηκε στο ανάκτορο σε πυρομιδόσχημο τάφο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1752 τη Βιλελμίνα, κόρη του Μαξιμιλιανού πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ· δεν απέκτησαν απογόνους.