Innuendo

Ηχογραφήσεις

Μετά το τέλος των ηχογραφήσεων για το "The Miracle", ο Μέρκιουρι επέστρεψε στα "Mountain Studios" του Μοντρέ για να ηχογραφήσει μερικά ντέμο. Ένα από τα πρώτα κομμάτια, το "Delilah", γραμμένο για μία από τις αγαπημένες του γάτες, αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του τραγουδιστή. Το τραγούδι παρέμεινε ανολοκλήρωτο για τους επόμενους μήνες, αφού οι Μέι και Τέιλορ προωθούσαν το "The Miracle" σε όλο τον κόσμο, ενώ στην συνέχεια το συγκρότημα γύριζε τα βίντεο κλιπ για το άλμπουμ.
Το Νοέμβριο του 1989, ξεκίνησαν οι αρχικές ηχογραφήσεις για τον δίσκο με αργό ρυθμό, αφού τα μέλη του συγκροτήματος πλέον γνώριζαν ότι ο Μέρκιουρι ήταν φορέας του AIDS και ότι ήταν ικανός να δουλεύει μόνο μερικές ημέρες ανά διαστήματα. Οι ηχογραφήσεις συνεχίστηκαν το 1990 στα "Metropolis Studios" του Λονδίνου κατά κύριο λόγο, με την παρουσία κατά βάση τριών μουσικών, αφού ο Τζον Ντίκον έφευγε συχνά για να κάνει σκι με την σύζυγο του. Η μόνη συνδρομή του Ντίκον στην σύνθεση του άλμπουμ ήταν στο κομμάτι "The Hitman", ενώ ο Τέιλορ προσέφερε τα "Ride The Wild Wind" και "These Are The Days Of Our Lives", όπως και στους στίχους του ομώνυμου κομματιού. Ο Μέι έγραψε τα "Headlong" και "I Can't Live With You", ενώ συνυπέγραψε τα "Don't Try So Hard", "The Hitman" και "Bijou" του Μέρκιουρι, ο οποίος συνέθεσε τα "I'm Going Slightly Mad", "Don't Try So Hard", "Delilah" και "Bijou", όπως και το "All God's People" το οποίο είχε ηχογραφηθεί ως "Africa By Night" για το προσωπικό του άλμπουμ "Barcelona", αλλά είχε απορριφθεί από την τελική κυκλοφορία.
Οι ηχογραφήσεις ολοκληρώθηκαν το Νοέμβριο του 1990, με τα μέλη του συγκροτήματος να έχουν την αίσθηση ενός εκ των σπουδαιότερων δημιουργημάτων τους, με τον τίτλο του να έχει μία μεγαλειώδη αίσθηση που έφερνε στη μνήμη τα "A Night at the Opera" και "A Day at the Races". Το εξώφυλλο του δίσκου ήταν το πρώτο μετά το "Jazz" του 1978 στο οποίο δεν υπήρχαν τα πρόσωπα των μελών των Queen. Σχεδιάστηκε από τον Ρίτσαρντ Γκρέι, εμπνευσμένο από κάποιες καρικατούρες του Ζαν Γκραντβίλ, τις οποίες είχε δει ο Ρότζερ Τέιλορ.

Κυκλοφορίες και εμπορική επιτυχία

Πρώτη κυκλοφορία αποτέλεσε το σινγκλ του ομώνυμου κομματιού, το οποίο εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 1991 και ανέβηκε στην πρώτη θέση των βρετανικών τσαρτ, κάτι που επανέλαβε ο δίσκος όταν κυκλοφόρησε, έναν μήνα αργότερα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες σκαρφάλωσε ως το # 30, αν και βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος. Αντί της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της υγείας του Μέρκιουρι, ο Μπράιαν Μέι ταξίδεψε στην Βόρεια Αμερική, όπου έκανε διάφορες εμφανίσεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, απαντώντας σε ερωτήσεις ακροατών, παίζοντας νέα και παλιά κομμάτια. Ακολούθησαν τα σινγκλ "I'm Going Slightly Mad", "Headlong" και "The Show Must Go On", τα οποία ανέβηκαν στο Top-30 Της πατρίδας τους αλλά δεν είχαν ανάλογη πορεία με το ομώνυμο κομμάτι.

Θάνατος του Μέρκιουρι

Κατά την διάρκεια του 1991, το συγκρότημα ηχογράφησε κάποια κομμάτια με σκοπό να τα συμπεριλάβει σε σινγκλ κυκλοφορίες του, αλλά τα μέλη των Queen ήταν τόσο ικανοποιημένα με το αποτέλεσμα που ξεκίνησαν τις διαδικασίες ηχογράφησης ενός νέου δίσκου. Τα βήματα ήταν αργά και σταμάτησαν το καλοκαίρι του 1991, όταν ο Μέρκιουρι αρρώστησε σε βαθμό που δεν μπορούσε να συνεχίσει. Πέρασε τις υπόλοιπες ημέρες του διαμένοντας στην έπαυλη του στο Λονδίνο μαζί με τους φίλους του, ώσπου στις 23 Νοεμβρίου του ίδιου έτους ανακοίνωσε ότι πάσχει από AIDS. Την επόμενη ημέρα, ανακοινώθηκε η είδηση του θανάτου του, με την "Parlophone Records" να κυκλοφορεί ένα σινγκλ στη μνήμη του, με τα "Bohemian Rhapsody" και "These Are The Days Of Our Lives", το οποίο ανέβηκε στο # 1 των βρετανικών τσαρτ.