Ναόμι Γουότς

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Η Γουότς γεννήθηκε στο Σόρχαμ του Κεντ στην Αγγλία. Είναι η κόρη της Μοβάνουϊ Έντουαρντς (πατρικό επίθετο: Ρόμπερτς), μια Ουαλή έμπορος αντικών και σχεδιάστρια κοστουμιών και σκηνικών και του Πίτερ Γουότς, ένας Άγγλος μάνατζερ και μηχανικός ήχου που δούλευε με τους Pink Floyd. Οι γονείς της χώρισαν όταν αυτή ήταν τεσσάρων ετών. Μετά το διαζύγιο, η Γουότς και ο αδερφός της ο Μπεν, μεγάλωσαν με τους παππούδες τους και τις δύο θείες τους, όπως επίσης και με τη μητέρα τους. Η μητέρα της Γουότς μετακόμιζε την οικογένεια αρκετές φορές γύρω στην Ουαλία και στην Αγγλία τις περισσότερες φορές για να είναι κοντά σε κάποιο νέο φίλο της. Ο Πίτερ Γουότς άφησε τους Pink Floyd το 1974 και αυτός και η Μοβάνουϊ αργότερα επανασυνδέθηκαν. Δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 1976, βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμα του στο Νότινγκ Χιλ μετά από υπερβολική δόση ηρωίνης.
Μετά το θάνατό του, η μητέρα της Γουότς μετακόμισε την οικογένεια στη Φάρμα Λάνφορ, στο νησί Άνγκλεσι της Βόρειας Ουαλίας, όπου έμεναν με τους γονείς της μητέρας της, τη Νίκι και τον Χιου Έντουαρντς Ρόμπερτς. Σε αυτό το διάστημα, πήγαινε σε Ουαλόφωνο σχολείο, το Ysgol Gyfun Llangefni, όπου συνέχισε τις σπουδές της για αρκετά χρόνια. Η Γουότς περιέγραψε τη μητέρα της ως μια χίπισσα «με παθητικο-επιθετικές τάσεις» και χωρίς λεφτά, που συνήθιζε να απειλεί τους γονείς ότι θα έστελνε την ίδια και τον αδερφό της σε ανάδοχη οικογένεια για να τους κάνει να τους συντηρούν. Η Γουότς και ο αδερφός της μετακόμισαν στο Λονδίνο όπου η μητέρα τους αγόρασε ένα σπίτι στο Πάτνεϊ. Το 1981, οι οικογένεια μετακόμισε στην Αυστραλία όπου η Μοβάνουϊ έκανε καριέρα στο χώρο του κινηματογράφου και η Ναόμι έλαβε τον πρώτο της ρόλο στην ταινία For Love Alone, κινηματογραφική απόδοση του μυθιστορήματος της Κριστίνα Στιντ. Η μητέρα της ήταν υπεύθυνη για τα σκηνικά της παραγωγής.
Η Γουότς έχει δηλώσει ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός από τότε που παρακολούθησε την ταινία του 1980, Στον Πυρετό της Δόξας (Fame). Η Γουότς μετακόμισε στην Αυστραλία με τη μητέρα και τον αδερφό της όταν ήταν 14 ετών, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 (η μητέρα της μητέρας της ήταν Αυστραλή). Η μητέρα της εργάστηκε αρχικά ως στυλίστρια για τηλεοπτικές διαφημίσεις και αργότερα έγινε σχεδιάστρια κοστουμιών, ενώ τελικά κατέληξε να εργάζεται για τη σαπουνόπερα Return To Eden. Η Γουότς γράφτηκε σε μαθήματα υποκριτικής από τη μητέρα της. Επίσης, έκανε οντισιόν για τηλεοπτικές διαφημίσεις.
Φοίτησε στο Λύκειο Μόζμαν και στο Λύκειο North Sydney Girls, όπου ήταν συμμαθήτρια της ηθοποιού Νικόλ Κίντμαν. Η Γουότς δεν κατάφερε να αποφοιτήσει από το σχολείο, έχοντας δουλέψει ως διανομές φυλλαδίων, κόπτρια αρνητικών και μάνατζερ ζαχαροπλαστείου στην περιοχή Νορθ Σορ του Σίδνεϊ. Αποφάσισε να γίνει μοντέλο όταν ήταν 18 ετών. Υπέγραψε συμβόλαιο με ένα πρακτορείο μοντέλων που την έστειλε στην Ιαπωνία, αλλά μετά από αρκετές αποτυχημένες οντισιόν επέστρεψε στο Σίδνεϊ. Εκεί, προσελήφθει να εργαστεί στον τομέα της διαφήμισης για ένα πολυκατάστημα και από εκεί τράβηξε την προσοχή  του περιοδικού Follow Me, το οποίο την προσέλαβε ως βοηθητική συντάκτρια μόδας. Μια πρόχειρη πρόσκληση να συμμετάσχει σε ένα εργαστήριο υποκριτικής την ώθησε να παρατήσει τη δουλειά της και να αναζητήσει την επιτυχία ως ηθοποιός.
Όσον αφορά την εθνικότητά της, η Γουότς έχει δηλώσει: «Θεωρώ ότι είμαι Βρετανίδα και έχω πολύ χαρούμενες αναμνήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο. Πέρασα τα πρώτα 14 χρόνια της ζωής μου στην Αγγλία και στην Ουαλία και δεν ήθελα ποτέ να φύγω. Όταν ήμουν στην Αυστραλία επέστρεφα στην Αγγλία πολύ συχνά». Επίσης, έχει εκφράσει τον εθνικισμό της για την Αυστραλία, δηλώνοντας: «Θεωρώ ότι είμαι πολύ συνδεδεμένη με την Αυστραλία, άλλωστε όταν οι άνθρωποι με ρωτάνε που είναι το σπίτι μου, τους απαντώ στην Αυστραλία, γιατί εκεί είναι οι πιο ισχυρές αναμνήσεις μου».

Πρώτα βήματα, 1986–2000

Η καριέρα της Γουότς ξεκίνησε στην τηλεόραση της Αυστραλίας, όπου έκανε σύντομες εμφανίσεις σε διαφημίσεις. Το δράμα του 1986 με τίτλο For Love Alone, που εξελίσεται τη δεκαετία του 1930 και είναι βασισμένο στο ομώνυμο μπεστ-σέλερ μυθιστόρημα της Κριστίνα Στεντ, σηματοδότησε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο. Ο σκηνοθέτης Τζον Ντούιγκαν την προσκάλεσε να αναλάβει έναν υποστηρικτικό ρόλο το 1991 στην ανεξάρτητη ταινία του, Flirting, κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας της ταινίας Κρουαζιέρα στην Ακρη του Τρόμου (Dead Calm) το 1989, μετά από πεντάχρονη απουσία από τον κινηματογράφο. Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι μελλοντικές σταρ του Χόλιγουντ, Νικόλ Κίντμαν και Θάντι Νιούτον. Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές και συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Ρότζερ Έμπερτ με τις 10 καλύτερες ταινίες του 1992. Την επόμενη χρονιά, κέρδισε το ρόλο της Φράνσις Χέφερμαν, ένα κορίτσι που αγωνίζεται να βρει φίλους πίσω από τους τοίχους ενός Καθολικού σχολείο του Σίδνεϊ, στη βραβευμένη μίνι-σειρά Brides of Christ και έκανε σποραδικές εμφανίσεις στην ταινία, Home and Away ως η Τζούλι Γκίμπσον, ένα άτομο με ειδικές ανάγκες. Το 1993, εμφανίστηκε σε άλλη μία ταινία του Ντούιγκαν με τίτλο Wide Sargasso Sea.
Η δυσκολία στο να βρίσκει ατζέντες, παραγωγούς και σκηνοθέτες κατά τη διάρκεια της μετάβασής της από την Αυστραλία στο Λος Άντζελες την αποθάρρυνε στις πρώτες προσπάθειές της. Η οικονομική της κατάσταση την οδήγησε στο να κάνει άλλες δουλειές έξω από την κινηματογραφική βιομηχανία, όταν αντιμετώπιζε προβλήματα όπως να μην μπορεί να πληρώνει το ενοίκιο του διαμερίσματός της και να χάνει την ιατρική της ασφάλιση. Μετά από ένα μικρό ρόλο στην κωμωδία Matinee του 1993, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Τζον Γκούντμαν, κατάφερε να κερδίσει τον υποστηρικτικό ρόλο του «κοριτσιού Τζετ (Jet Girl)» στην φιουτσουριστική ταινία του 1995, Κορίτσι από Ατσάλι (Tank Girl).
Κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης δεκαετίας, ανέλαβε υποστηρικτικούς ρόλους στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένου τη σειρά Sleepwalkers, και σε διάφορες παραγωγές Β-κατηγορίες, όπως οι Children of the Corn IV: The Gathering, στην οποία παιδιά μιας μικρής πόλης ελέγχονται υπό τις διαταγές ενός δολοφονημένου παιδιού ιεροκήρυκα και στην ταινία Bermuda Triangle, όπου υποδύθηκε μια πρώην δημιουργό ντοκιμαντέρ που εξαφανίζεται στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης καριέρας της είναι γεμάτο με απορρίψεις στο παρά πέντε σε κάστινγκ, καθώς έχασε πολλούς σημαντικούς ρόλους σε ταινίες όπως οι Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους (The Postman) και Γαμπρός της Συμφοράς (Meet the Parents), οι οποίοι τελικά πήγαν σε άλλες ηθοποιούς. Στην ταινία Επικίνδυνη Ομορφιά (Dangerous Beauty), υποδύθηκε την Γκουίλα Ντε Λεζ. Το 1999, υποδύθηκε την Άλις στην ρομαντική κωμωδία Strange Planet και την Τεξανή μαθήτρια Χόλι Μάντουξ στην ταινία The Hunt for the Unicorn Killer.

2001–2004

Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Λιντς πήρε συνέντευξη από τη Γουότς, χωρίς να έχει δει προηγούμενες δουλειές της, για το ψυχολογικό θρίλερ του με τίτλο Οδός Μαλχόλαντ (Mulholland Drive). Η ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούσαν επίσης οι Τζάστιν Θέρουξ και Λόρα Χάρινγκ, έλαβε πολύ θετικά σχόλια από τους κριτικούς και θα γινόταν ο ρόλος της Γουότς που θα την έκανε ευρύτερα γνωστή και θα την ανέδειχνε ως ηθοποιό. Ο Λιντς δήλωσε σχετικά με την επιλογή της Γουότς: «Είδα κάποια που εγώ ένιωσα ότι έχει τρομερό ταλέντο και είδα κάποια που είχε μια όμορφη ψυχή, μια εξυπνάδα και πιθανότητες για πολλούς διαφορετικούς ρόλους, έτσι ήταν ένα όμορφο πλήρες πακέτο». Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2001 και έλαβε αριθμό βραβείων και υποψηφιοτήτων, συμπεριλαμβανομένου το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου για τη Γουότς από την οργάνωση National Society of Film Critics και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Η σουρεαλιστική ταινία που ακολουθεί την ιστορία της φιλόδοξης ηθοποιού Μπέτι Ελμς (Γουότς) προσέλκυσε ποικίλα σχόλια εξαιτίας του έντονου λεσβιακού θέματός της. Έλαβε επαίνους για την ερμηνεία της από τους κριτικούς, συμπεριλαμβανομένου τον Πίτερ Μπράντσο από την εφημερίδα The Guardian, ο οποίος έγραψε: «το πρόσωπο της Γουότς μεταμορφώνεται εκπληκτικά από μια όμορφη και φρέσκια νεαρή γυναίκα σε μια τρελαμένη, κλαψιάρα άσχημη γυναίκα». και τον Εμάνουελ Λιβάι, ο οποίος έγραψε: «[...]Η Ναόμι Γουότς, σε μια υπέροχη ερμηνεία, μια νεαρή, αφελής και αλλόκοτα χαρούμενη ξανθιά, γεμάτη μεγάλα όνειρα για να τα καταφέρει και να φτάσει ψηλά στο Χόλιγουντ».
Το 2002, πρωταγωνίστησε σε μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της χρονιάς, το αγγλόφωνο ριμέικ της ιαπωνικής ταινίας τρόμου Σήμα Κινδύνου (The Ring), σε σκηνοθεσία του Γκορ Βερμπίνσκι. Η ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούσαν επίσης οι Μάρτιν Χέντερσον και Μπράιαν Κοξ, είχε έσοδα περίπου 129 εκατομμυρίων δολαρίων στις Η.Π.Α. (ισοδύναμο με 166,7 εκατομμύρια δολάρια το 2013). Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές. Η Γουότς υποδύθηκε τη Ρέιτσελ Κέλερ, μια δημοσιογράφο που ερευνά τους παράξενους θανάτους της ανιψιάς της και άλλων εφήβων αφότου παρακολούθησαν μια μυστηριώδη βιντεοκασέτα και έλαβαν ένα τηλεφώνημα που τους έλεγε ότι θα πεθάνουν σε επτά ημέρες. Η ερμηνεία της έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, συμπεριλαμβανομένου τον Πολ Κλίντον του ιστοτόπου CNN.com, ο οποίος δήλωσε ότι «είναι έξοχη σε αυτόν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο οποίος αποδεικνύει ότι η αξιοσημείωτη ερμηνεία της στην ταινία Οδός Μαλχόλαντ (Mulholland Drive) δεν ήταν τυχαία. Καταφέρνει να διατηρεί μια τέλεια ισορροπία μεταξύ του σκεπτικισμού και της αργής συναίσθησης της αλήθειας όσον αφορά τη θανατηφόρα δύναμη της βιντεοκασέτας».
Τον επόμενο χρόνο, κέρδισε το ρόλο της Τζούλια Κουκ στην Αυστραλιανή ταινία του Γκρέγκορ Τζόρνταν, Η Συμμορία του Νεντ Κέλι (Ned Kelly) πλάι στους Χιθ Λέτζερ, Ορλάντο Μπλουμ και Τζέφρεϊ Ρας, όπως επίσης και στην ταινία Le Divorce υποδυόμενη τη Ροξάν ντε Πέρζαντ, μια ποιήτρια που εγκαταλείπεται από το σύζυγό της Τσαρλς-Χένρι ντε Πέρζαντ το διάστημα που είναι έγκυος. Η Ροξάν και η αδερφή της Ίζαμπελ (Κέιτ Χάντσον) αμφισβητούν την ιδιοκτησία ενός πίνακα του Ζορζ ντε λα Τουρ με την οικογένεια της ερωμένης του Χένρι. Το περιοδικό Entertainment Weekly βαθμολόγησε την ταινία με «Γ» και θρήνησε για την ερμηνεία της Γουότς: «Με απογοήτευση δηλώνω ότι η Χάντσον και η Γουότς δεν έχουν χημεία ως αδερφές, ίσως επειδή η Γουότς ποτέ δε μοιάζει με την εκπατρισμένη καλλιτέχνη που υποτίθεται ότι υποδύεται».
Η ερμηνεία της πλάι στους Σον Πεν και Μπενίσιο ντελ Τόρο στο δράμα 21 Γραμμάρια (21 Grams) του 2003 της χάρισε μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Στην ταινία, υποδύεται την Κριστίνα Πεκ, μια γυναίκα σε θλίψη μετά το σκοτωμό του συζύγου και των δύο παιδιών της από τον Τζακ Τζόρνταν (Μπενίσιο ντελ Τόρο), η οποία συνάπτει σχέση με τον σοβαρά άρρωστο ακαδημαϊκό μαθηματικό Πολ Ρίβερς (Σον Πεν). Δήλωσε για την υποψηφιότητά της: "Είναι πολύ πέρα από ό, τι είχα ποτέ ονειρευτεί». Επίσης, ήταν προτεινόμενη για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Καλύτερης Α' Γυναικείας Ερμηνείας, όπως επιπλέον και για πολλά άλλα βραβεία και επαίνους. Η εφημερίδα The New York Times την επαίνεσε: "Επειδή η Κυρία Γουότς ανακαλύπτει από την αρχή τον εαυτό της με κάθε ερμηνεία, είναι εύκολο να ξεχάσεις πόσο εξέχουσα είναι. Έχει μια τόλμη που προέρχεται από την έλλειψη υπερβολικής έμφασης, κάτι που οι ηθοποιοί το κάνουν μερικές φορές για να συμβαδίσουν με τον Κύριο Πεν». Η εφημερίδα The San Francisco Chronicle έγραψε: «Η Γουότς σε καθηλώνει, αλλά είναι πολύ καλύτερη σε σκηνές με ακραίο συναίσθημα από ότι σε αυτές που απαιτούν λεπτότητα».
Ήταν παραγωγός και πρωταγωνίστησε πλάι στον Μαρκ Ράφαλο στην ανεξάρτητη ταινία του 2004 Δε Μένουμε πια Εδώ (We Don't Live Here Anymore), η οποία έτυχε θετικής υποδοχής. Η Γουότς υποδύθηκε την Ίντιθ Έβανς. Η ταινία που χαρακτηρίστηκε δράμα είναι βασισμένη στις σύντομες ιστορίες We Don't Live Here Anymore και Adultery του Άντρε Ντούμπους και απεικονίζει την κρίση που περνά ο γάμος δύο ζευγαριών. Επανασυνδέθηκε με τον Σον Πεν στην ταινία Η Δολοφονία του Ρίτσαρντ Νίξον (The Assassination of Richard Nixon), που λαμβάνει χώρα το 1974. Υποδύθηκε τη Μαρί Άντερσεν Μπικ, σύζυγο του μελοντικού προεδρικού δολοφόνου Σάμιουελ Τζ. Μπικ (Πεν). Το ίδιο έτος, συνεργάστηκε με τους Τζουντ Λο και Ντάστιν Χόφμαν στην κωμωδία συνόλου του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ Το Νόημα της Ζωής και πώς να το Χάσετε (I Heart Huckabees).

2005–2008

Το 2005, η Γουότς πρωταγωνίστησε και διετέλεσε συμπαραγωγός μαζί με τον σκηνοθέτη/σεναριογράφο στην επόμενη ταινία της, το ημι-αυτοβιογραφικό δράμα Ellie Parker, στο οποίο απεικονίζονταν ο αγώνας μια Αυστραλής ηθοποιού στο Χόλιγουντ. Ο κριτικός Ρότζερ Έμπερτ επαίνεσε την ερμηνεία της Γουότς: «Η Γουότς υποδύεται τη χαρακτήρα με κουράγιο, ατρόμητη παρατήρηση και ένα χάρισμα για συγχρονισμό που βγάζει νόημα από μόνο του».
Η Γουότς επέστρεψε στον πρωταγωνιστικό ρόλο στο σίκουελ Σήμα Κινδύνου 2 (The Ring Two) της ταινίας Σήμα Κινδύνου (The Ring) του 2002. Η ταινία έλαβε αρκετά αρνητικά σχόλια, αλλά αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, έχοντας έσοδα άνω των 161 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως (ισοδύναμο με 191,6 εκατομμύρια δολάρια το 2013) και έλαβε για μία ακόμη φορά επαίνους για την ερμηνεία της. Πρωταγωνίστησε στο ομώνυμο ριμέικ του 2005 της ταινίας Κινγ Κονγκ (King Kong) ως Αν Ντάροου. Ο ρόλος, τον οποίο υποδύθηκε η Φέι Ράι στην αρχική ταινία του 1933, έχει γίνει η πιο επιτυχημένη εμπορικά ταινία της Γουότς μέχρι και σήμερα. Υπό τη διεύθυνση του σκηνοθέτη Πίτερ Τζάκσον της τριλογίας ταινιών Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, η ταινία έλαβε πολύ θετικά σχόλια και συγκέντρωσε 550 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως (ισοδύναμο με 654,5 εκατομμύρια δολάρια το 2013). Η διαδικτυακή εφημερίδα Seattle Post-Intelligencer επαίνεσε την ερμηνεία της: «Η τρίτη πράξη του έργου θυμίζει την ιστορία "Η Πεντάμορφη και το Τέρας" και είναι κατά πολύ πιο οπερατική και τραγική από οτιδήποτε που θα μπορούσαν να φανταστούν οι δημιουργοί της αρχικής ταινίας. Η Γουότς ερμηνεύει εξαιρετικά με δριμύτητα και πάθος που την κάνει άξια υπόληψης για Όσκαρ».
Σχετικά με την εξέλιξη των απεικονίσεών της, η Γουότς δήλωσε: «Είναι καλύτερα να ξέρεις γιατί είσαι εδώ ως ηθοποιός ... Εγώ είμαι εδώ για να μελετήσω τον εαυτό μου, να βρω ποια είναι τα προβλήματά μου και να μάθω ποια είμαι, έτσι ανακαλύπτοντας αυτούς τους χαρακτήρες ίσως ρίξω καλύτερα λίγο ακόμη φως σε αυτά ... Ξέρω τον εαυτό μου. Εννοώ, φυσικά και ξέρω τον εαυτό μου καλύτερα αλλά το ταξίδι και η αναζήτηση συνεχίζεται ελπίζοντας ότι εξελισόμαστε και ωριμάζουμε συνεχώς».
Η Γουότς πρωταγωνίστησε στο ομώνυμο ριμέικ του 2006 της ταινίας του 1934 Βαμμένο Πέπλο (The Painted Veil) πλάι στους Έντουαρντ Νόρτον και Λιβ Σράιμπερ. Η Γουότς υποδύθηκε την Κίτι Γκάρστιν, κόρη ενός διακεκριμένου επιστήμονα, η οποία παντρεύεται τον Γουόλτερ Φέιν (Νόρτον) για τη φήμη του ως γιατρός και βακτηριολόγος. Η ταινία επικεντρώνεται στη σχέση του ζευγαριού τον καιρό που μετακομίζουν στην Κίνα, όπου ο Φέιν τοποθετήθηκε για να μελετήσει μεταδοτικές ασθένειες. Συγκρίνοντας την ερμηνεία της με αυτήν της Γκρέτα Γκάρμπο, η εφημερίδα San Francisco Chronicle έγραψε: «Η Γουότς κάνει το ρόλο να λειτουργεί με τους δικούς της όρους — η δική της Κίτι είναι πιο απελπισμένη, πιο αφελής, πιο δυστυχισμένη και πιο ανήσυχη ... και το πνευματικό της ταξίδι είναι μεγαλύτερο.
Επίσης την ίδια χρονιά, παρήχε τη φωνή ενός μικρού ρόλου, της Σούζι Ράμπιτ, στο ψυχολογικό θρίλερ Inland Empire. Το 2007, συμπρωταγωνίστησε στο εγκληματικό θρίλερ Επικίνδυνες Υποσχέσεις (Eastern Promises) του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ πλάι στον Βίγκο Μόρτενσεν. Η ταινία αλλά και η ίδια η Γουότς έλαβαν διθυραμβικές κριτικές. Η ταινία αποτέλεσε μέτρια εισπρακτική επιτυχία, έχοντας έσοδα 56 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως (ισοδύναμο με 66,6 εκατομμύρια δολάρια το 2013). Ο κριτικός Μάθιου Τέρνερ του ιστοτόπου View London έγραψε ότι η Γουότς «πετυχαίνει μια ενδιαφέρουσα ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη και στην συναισθηματική τρωτότητα».
Το 2008, συμπρωταγωνίστησε στο ομώνυμο ριμέικ της ταινίας του 1997, Funny Games από τον σκηνοθέτη Μίχαελ Χάνεκε, πλάι στον Τιμ Ροθ. Στην ταινία, υποδύθηκε την Αν Φάρμπερ, η οποία μαζί με το σύζυγό της και το γιο τους κρατούνται όμηροι από δύο  εφήβους που πάσχουν από αντικοινωνική διαταραχή. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 20 Οκτωβρίου 2007 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λονδίνου.

2009–σήμερα

Το 2009, η Γουότς πρωταγωνίστησε πλάι στον Κλάιβ Όουεν στο πολιτικό θρίλερ The International. Υποδύθηκε μια βοηθό εισαγγελέα στο Μανχάταν που συνεργάζεται με ένα πράκτορα της Ιντερπόλ στην έρευνα του επιπέδου της διαφθοράς μιας τράπεζας. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, η Γουότς σχολίασε το ρόλο της: «Τα βγάζει πέρα με τους γρήγορους ρυθμούς της κοινωνίας και με τις απαιτήσεις του συνεργάτη της, Σάλινγκερ, αλλά επίσης προσπαθεί να τα ισορροπήσει με τη μητρότητα και θεωρώ ότι μπορώ σίγουρα να ταυτιστώ μαζί της τώρα και εύχομαι και άλλες εργαζόμενες μητέρες να μπορέσουν». Η ταινία The International έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και συγκέντρωσε πάνω από 60 εκατομμύρια δολάρια (ισοδύναμο με 65 εκατομμύρια δολάρια το 2013) παγκοσμίως.
Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στο Αμερικανικό δράμα Μέχρι να σε Βρω (Mother and Child), το οποίο προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς. Υποδύθηκε την Ελίζαμπεθ, μια δικηγόρο που δε γνώρισε ποτέ τη βιολογική της μητέρα. Η Γουότς συμπρωταγωνίστησε στην ταινία πλάι στους Ανέτ Μπένινγκ, Κέρι Ουάσινγκτον και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον. Η ταινία έλαβε αρκετές θετικές κριτικές και η ερμηνεία της Γουότς επαινέθηκε από τον Τομ Λονγκ της εφημερίδας Detroit News, ο οποίος δήλωσε ότι «έχει την ικανότητα να κάνει μια τόσο ακανόνιστη μετάβαση να δουλεύει». Για την ερμηνεία της ήταν προτεινόμενη για το Βραβείο AACTA Καλύτερης Ηθοποιού. Η Γουότς ήταν επίσης προτεινόμενη για το Βραβείο Independent Spirit στην κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου.
Η επόμενη ταινία της, η κωμωδία Θα Συναντήσεις έναν Ψηλό Μελαχρινό Άνδρα (You Will Meet a Tall Dark Stranger) του Γούντι Άλεν, προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών στις 15 Μαίου 2010 Υποδύθηκε τη Σάλι, μια γυναίκα που έχει ένα προβληματικό γάμο με το συγγραφέα Ρόι (τον οποίο υποδύεται ο Τζος Μπρόλιν). Οι Αντόνιο Μπαντέρας, Φρίντα Πίντο, Λούσι Παντς και Άντονι Χόπκινς επίσης συμπρωταγωνιστούν στην ταινία, η οποία έλαβε μικτές κριτικές και είχε έσοδα άνω των 26 εκατομμυρίων δολαρίων (ισοδύναμο με 27,7 εκατομμύρια δολάρια το 2013).
Πρωταγωνίστησε στην ταινία Παιχνίδια Συνωμοσίας (Fair Game), η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2010 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 5 Νοεμβρίου 2010. Βασισμένη στα απομνημονεύματα της πρώην κατασκόπου της CIA, Βάλερι Παλμ, με τίτλο Fair Game: My Life as a Spy, My Betrayal by the White House, η ταινία επίσης σηματοδοτεί την τρίτη συνεργασία της Γουότς με τον Σον Πεν μετά από τις ταινίες 21 Γραμμάρια (21 Grams) και Η Δολοφονία του Ρίτσαρντ Νίξον (The Assassination of Richard Nixon). Η Γουότς ήταν προτεινόμενη για το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της στην ταινία. Το περιοδικό Boxoffice έγραψε: «Η Γουότς δεν έχει τις μεγάλες συναισθηματικές σκηνές που χαρακτήριζαν τις προηγούμενες ερμηνείες της. Αντίθετα, υποδύεται τη Βάλερι ως μια γυναίκα που βρίσκεται ξαφνικά σε δύσκολη θέση όταν η μυστική της ταυτότητα αποκαλύπτεται. Αποφεύγει λαμπρά την έμφαση και αποτελεί εξαιρετική δουλειά».
Τον Ιανουάριο του 2010, εμφανίστησε στο θρίλερ Το Σπίτι των Ονείρων (Dream House), που κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2011. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Τζιμ Σέρινταν και η Γουότς συμπρωταγωνιστεί πλάι στους Ντάνιελ Κρεγκ και Ρέιτσελ Βάις. Τον Οκτώβριο του 2010, ανακοινώθηκε ότι η Γουότς κέρδισε το ρόλο της Μέριλιν Μονρόε στην ταινία Blonde, της οποίας τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν τον Ιανουάριο του 2011, αλλά έχουν αναβληθεί. Στις αρχές του 2011, η Γουότς συμπρωταγωνίστησε στην ταινία J. Edgar του Κλιντ Ίστγουντ, πλάι στον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Η Γουότς υποδύθηκε τη γραμματέα του Έντγκαρ, Έλεν Γκάντι.
To 2012, η Γουότς πρωταγωνίστησε στην ταινία The Impossible, ένα δράμα καταστροφής βασισμένο στην πραγματική ιστορία μιας οικογένειας και στην περιπέτεια που πέρασε όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού το 2004. Η ταινία έλαβε θετικά σχόλια, με τους κριτικούς να επαινούν ιδιαίτερα την ερμηνεία της Γουότς. Η Ντέμπορα Γιανγκ του The Hollywood Reporter ανέφερε ότι «Η Γουότς αποδίδει ένα μεγάλο εύρος συναισθημάτων ως η ταλαιπωρημένη, όλο και πιο αδύναμη Μαρία της οποίας τα δάκρυα πόνου και φόβου ποτέ δεν φαίνονται ψεύτικα ή εξιδανικευμένα». Ο Τζάστιν Τσανγκ του περιοδικού Variety σημείωσε ότι «Οι ισάξιοι ηθοποιοί που να μπορούν να απεικονίζουν σωματικά και συναισθηματικά άκρα όπως η Γουότς είναι λίγοι». Ο Ντέιμον Γουάιζ της εφημερίδας Τhe Guardian ανέφερε ότι «Η Γουότς ειναι ταυτόχρονα γενναία και ευάλωτη, ενώ οι σκηνές της με το νεαρό Λούκας...είναι μερικές απο τις καλύτερες τις ταινίας». Για την ερμηνεία της στην ταινία η Γουότς ήταν προτεινόμενη για το Όσκαρ, τη Χρυσή Σφαίρα και το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Α' Γυναικείου Ρόλου.
Η Γουότς εμφανίστηκε επίσης στο ντοκιμαντέρ The Last Impresario του δημιουργού ταινιών Γκρέισι Ότο σχετικά με το Βρετανό κινηματογραφικό και θεατρικό παραγωγό Μάικλ Γουάιτ, ο οποίος είναι κοντινός φίλος της Γουότς. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αρχές του 2013.

Προσωπική ζωή

Η Γουότς είχε σχέση με τον σκηνοθέτη Στίβεν Χόπκινς τη δεκαετία του 1990 και με τον ηθοποιό Χιθ Λέτζερ από τον Αύγουστο του 2002 έως τον Μάιο του 2004. Από την Άνοιξη του 2005, η Γουότς έχει σχέση με τον ηθοποιό Λιβ Σράιμπερ. Επιβεβαίωσε σε μια συνέντευξη στα τέλη του Ιανουαρίου 2009 ότι ο Σράιμπερ της έχει δώσει δαχτυλίδι αρραβώνων (το οποίο δεν φορούσε στη συνέντευξη) αλλά κανένας από τους δυο τους δεν βιάζεται να παντρευτούν. Ο Σράιμπερ, είναι γνωστός για τα κόλπα που παίζει με τα ΜΜΕ, καθώς το 2007 είχε αποκαλέσει την Γουότς σύζυγό του, αλλά αργότερα αποκάλυψε ότι ήταν αστείο.
Ο πρώτος γιος του ζευγαριού, Αλεξάντερ «Σάσα» Πιτ, γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 2007 στο Λος Άντζελες και ο δεύτερος γιος του ζευγαριού, Σάμιουελ «Σάμι» Κάι γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2008 στη Νέα Υόρκη. Μετά από μια προσωρινή αποχή από την υποκριτική, επέστρεψε με το The International, την πρώτη της ταινία αφότου έγινε μητέρα. Η Γουότς δήλωσε τον Απρίλιο του 2010, ότι θα έκανε και τρίτο παιδί αν μπορούσε να εγγυηθεί ότι θα είναι κορίτσι.
Σκέφτηκε να στραφεί στο Βουδισμό, καθώς απέκτησε ενδιαφέρον για τη θρησκεία κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Βαμμένο Πέπλο (The Painted Veil). Έχει δηλώσει σχετικά με τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις, «Έχω κάποια πίστη αλλά δεν είμαι αυστηρή βουδίστρια ή κάτι παρόμοιο ακόμα». Εξασκεί τον Υπερβατικό διαλογισμό, μια μέθοδο διαλογισμού, βασισμένη στη Βεδική παράδοση. Το 2002, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού People με τους 50 ομορφότερους ανθρώπους.

Φιλανθρωπικό έργο

Το 2006, η Γουότς έγινε πρέσβειρα καλής θελήσεως του Κοινού Προγράμματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τον ιό HIV και τη νόσο AIDS, το οποίο βοηθά στην ευαισθητοποίηση του κοινού για θέματα που αφορούν το AIDS, όπως τις ανάγκες των ανθρώπων που ζουν με τη νόσο. Η Γουότς έχει συμμετάσχει σε αρκετούς εράνους και καμπάνιες, αλλά και σε γεγονότα και δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένου την 21η Ετήσια Πορεία AIDS. Παρουσιάζεται ως εναρκτήριο μέλος των Βραβείων Κόκκινης Κορδέλας AIDS. Στη 1 Δεκεμβρίου 2009, η Γουότς συναντήθηκε με το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και αποφάσισε να συμμετάσχει σε μια δημόσια εκδήλωση εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας AIDS του 2009. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, δήλωσε: «Είναι και ατυχές και άδικο να θεωρείται η μόλυνση από τον ιό HIV μια ντροπιαστική ασθένεια, να κρίνονται οι άνθρωποι που ζουν με HIV ως αξιοκατάκριτοι και το AIDS να εξισώνεται με το βέβαιο θάνατο. Εγώ έχω προσωπικά δει την αξιοπρέπεια και την ελπίδα να είναι οι πιο δυνατές σε αυτούς τους ανθρώπους που οι ζωές τους άλλαξαν από τον HIV».