google/wiki40b huggingface dataset:
Προοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα Βουλγαρίας

Το Προοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα (βουλγαρικά : Прогресивнолиберална партия ) ήταν ένα πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία

Το κόμμα ιδρύθηκε από τον Ντράγκαν Τσάκοφ μετά την αποχώρησή του από το Φιλελεύθερο κόμμα και είχε φιλορωσικό προσανατολισμό. Στις εκλογές του 1894 κέρδισε οκτώ από τις 167 έδρες όπου τις διατήρησε και στις εκλογές του 1899. Στις εκλογές του 1901 το κόμμα αναδείχθηκε το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 40 από τις 164 έδρες. Παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα μετά τις εκλογές του 1902 κερδίζοντας 89 έδρες, αλλά μειώθηκε σε έξι έδρες στις εκλογές του 1903.
Στις εκλογές του 1908 το κόμμα κέρδισε μόλις τρεις έδρες. Για τις εκλογές για τη Συνταγματική Συνέλευση του 1911 κατέβηκε σε συμμαχία με το Λαϊκό κόμμα με κοινό κατάλογο κερδίζοντας 342 από τις 410 έδρες. Η συμμαχία συνεχίστηκε για τις βουλευτικές εκλογές αργότερα μέσα στο ίδιος έτος, με τα δύο κόμματα να κερδίζουν 190 από τις 213 έδρες, εκ των οποίων το κόμμα πήρε τις 91. Ο Τσάνκοφ πέθανε το 1911, και αντικαταστάθηκε ως αρχηγός του κόμματος από τον Στόγιαν Ντάνεφ, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός για λίγο περισσότερο από ένα μήνα το καλοκαίρι του 1913.
Στις εκλογές του Νοέμβρη του 1913 το κόμμα κέρδισε μόλις μία έδρα, αν και κέρδισε άλλη μία στις εκλογές του επόμενου έτους. Στις εκλογές του 1919 κέρδισε οκτώ έδρες, τις οποίες διατήρησε και στις εκλογές του 1920.
Αργότερα, το 1920, το κόμμα συγχωνεύθηκε με το Λαϊκό κόμμα για να σχηματίσουν το Ηνωμένο Λαϊκό Προοδευτικό κόμμα.
Λίμνη Βεγορίτιδα

Μεγέθη

Η λίμνη έχει έκταση 54,31 km², μέγιστο μήκος 14,8 km, μέγιστο πλάτος 6,9 km, μέγιστο βάθος 70 m και βρίσκεται σε υψόμετρο 540 m.

Ιστορία

Μαζί με τις άλλες λίμνες της περιοχής αποτέλεσε σημαντικό παραγωγικό πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκαν οικισμοί από την πρώιμη αρχαιότητα. Αυτό τεκμηριώνεται από τυχαία, επιφανειακά ευρήματα αν και μέχρι στιγμής δεν έχει προωθηθεί συστηματική αρχαιολογική έρευνα. Πέρα από τη στενά παραγωγική της σημασία αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα τόπο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που προσήλκυε έναν σημαντικό αριθμό επισκεπτών, αποκτώντας με τον τρόπο αυτό μια νέα παραγωγική σημασία σε ένα δεύτερο επίπεδο.

Πανίδα

Οι απόκρημνες όχθες της αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για πλήθος άγριων πουλιών, όπως οι ασπροπάπηδες, οι αετογερακίνες, καθώς και για το παγκοσμίως απειλούμενο κιρκινέζι και έχει χαρακτηρισθεί ως Περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000. Η λίμνη αποτελεί ιδανικό ψαρότοπο με συνηθέστερα είδη το γριβάδι, τον κορήγονο, τις τούρνες, τις πλατίκες, τους γουλιανούς και τα τσιρόνια.
Μάχη της Αντιόχειας (145 π.Χ.)

Τα περιστατικά πριν τη μάχη

Ο νέος Σελευκίδης βασιλιάς Αλέξανδρος Βάλας και ο βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος ήταν όχι μόνο φίλοι και σύμμαχοι αλλά και συγγενείς καθώς ο Πτολεμαίος είχε παντρέψει την κόρη του Κλεοπάτρα Θεά με τον Σελευκίδη μονάρχη (150/149 π.Χ.).
Η κακή διακυβέρνηση του Αλέξανδρου Βάλα ενθάρρυνε τις αποστασίες. Το 147 π.Χ. ο Δημήτριος Β' Νικάτωρ γιος του πρώην βασιλιά Δημήτριου Α' Σωτήρα αποβιβάστηκε στην Κιλικία αποφασισμένος να διεκδικήσει τον πατρικό θρόνο.
Ο Πτολεμαίος πληροφορήθηκε τα γεγονότα και έσπευσε με τον στρατό του στην Αντιόχεια ,επιδιώκοντας με το πρόσχημα της βοήθειας προς τον γαμπρό του την ανάκτηση της Συρίας . Όταν όμως έφτασε στις πύλες της πόλης ο Αλέξανδρος Βάλας προσπάθησε ανεπιτυχώς να οργανώσει μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Ο Πτολεμαίος διέλυσε την συμμαχία μαζί του καθώς και τον γάμο με την κόρη του την οποία αποφάσισε να δώσει στον Δημήτριο. 
Οι Αντιοχείς που δεν ήθελαν τον Αλέξανδρο Βάλα τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την πόλη. Κατόπιν δέχτηκαν τον Πτολεμαίο και του πρόσφεραν το σελευκιδικό στέμμα. Ο Πτολεμαίος όμως καταλαβαίνοντας ότι οι Ρωμαίοι δεν θα δέχονταν κάτι τέτοιο έπεισε τους κατοίκους να δεχτούν ως βασιλιά τον Δημήτριο Β΄.

Η μάχη

Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε στην Κιλικία και αφού συγκέντρωσε στρατό κινήθηκε με ορμή εναντίον του Πτολεμαίου. Η μάχη δόθηκε στις όχθες του ποταμού Οινοπάρα κοντά στην Αντιόχεια (145 π.Χ.). 
Σε κάποια στιγμή της μάχης το άλογο του Πτολεμαίου φοβήθηκε εξαιτίας ενός ελέφαντα και έριξε τον αναβάτη του κάτω. Οι στρατιώτες του Βάλα τον είδαν στο έδαφος και του επιτέθηκαν τραυματίζοντας τον στο κεφάλι. Τελικά οι σωματοφύλακες του επενέβηκαν και κατάφεραν να τον σώσουν.

Νίκη του Πτολεμαίου. Θάνατος του Αλέξανδρου Βάλα και του Πτολεμαίου.

Η παράταξη του Πτολεμαίου κατάφερε να κερδίσει την μάχη. Ο Πτολεμαίος όμως είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά και ήταν αναίσθητος για πολλές ημέρες.
Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε σε έναν Άραβα δυνάστη τον Ζάβειλο ο όποιος τον δολοφόνησε. Κατόπιν απέκοψε το κεφάλι του και το έστειλε στον Πτολεμαίο. Ο Πτολεμαίος που συνήλθε για λίγο είδε το κεφάλι του αντίπαλου του. Λίγο αργότερα πέθανε και εκείνος.
Στήλη Αχαρνών

Η στήλη των Αχαρνών είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε στο Μενίδι (αρχαίες Αχαρνές) στις αρχές του 19ου αιώνα. Σήμερα βρίσκεται στην Αγγλία.

Περιγραφή

Πρόκειται για τεμάχιο νεκρικής στήλης. Μια νεαρή γυναίκα κάθεται σε δίφρο που είναι διακοσμημένος με σφίγγες καθιστές. Είναι στραμμένη προς αριστερά. Ο χιτώνας που φοράει είναι ορατός μόνο στο στήθος, ενώ το υπόλοιπο σώμα καλύπτεται από επίβλημα, αφήνοντας να προβάλλει μόνο τον λαιμό και το δεξί της χέρι. Η πλούσια κόμη της είναι περίτεχνα στεφανωμένη με πολλούς επάλληλους κύκλους σαν διάδημα.
Ειρήνη Χαραλαμπίδου

Βιογραφικά Στοιχεία

Η Ειρήνη Χαραλαμπίδου γεννήθηκε στην Λεμεσό στις 19 Μαρτίου 1964. Από το 1974 διαμένει στη Λευκωσία. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Mediterranean College στην Αθήνα και αργότερα ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. 
Πριν την εκλογή της στη θέση του βουλευτή εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο συγκρότημα της εφημερίδας Ο Αγών και στην Ελευθεροτυπία. Επιπλέον, έχει συνεργαστεί με την εφημερίδα Κήρυκας. Διετέλεσε διευθύντρια δημοσίων σχέσεων του τουριστικού οργανισμού Λούης.
Την περίοδο 1987-1994 εργάστηκε στο ΡΙΚ. Ήταν παρουσιάστρια της δημοφιλούς ψυχαγωγικής εκπομπής Ευχάριστο Σαββατόβραδο. Την περίοδο 1994-1996 εργάστηκε στο κανάλι Λόγος και την περίοδο 1998-2001 στον ΑΝΤ1 Κύπρου. Την περίοδο 2002-2011 εργάστηκε στο ΡΙΚ. Από τον Σεπτέμβριο του 2004 έως και τον Φεβρουάριο του 2011 είχε την ευθύνη για την έρευνα, δημοσιογραφική επιμέλεια και παρουσίαση της δημοφιλούς εκπομπής Το Συζητάμε.
Είναι συγγραφέας των βιβλίων Όσα Συζητήσαμε (2007) και Οι Λευκές Σελίδες του Κυπριακού (2011).
Είναι νυμφευμένη με τον Άντρο Παπαπαύλου και έχει δύο υιούς.

Πολιτική διαδρομή

Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2016. 
Ως βουλευτής, είναι αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας.
Στρατονίκη της Θράκης

Βιογραφία

Το 316 π.Χ. αναφέρεται πως έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις του συζύγου της με το Δόκιμο, ένα στρατηγό που, μαζί με άλλους εχθρούς του αντιβασιλιά του Αλεξάνδρου Περδίκκα, είχε κλειστεί σε ένα φρούριο στη Φρυγία. Πείθοντάς τον όμως να εγκαταλείψει τη θέση του, τελικά στάθηκε για εκείνον η αιτία να αιχμαλωτιστεί.
Κατά την περίοδο των Πολέμων των Διαδόχων, ο Αντίγονος και ο γιος τους Δημήτριος απέκτησαν μεγάλη δύναμη, θέτοντας υπό την επιρροή τους πολλές ελληνικές πόλεις - κράτη. Ήταν οι πρώτοι που οι ελληνικές πόλεις αναγνώρισαν το 306 π.Χ. ως βασιλείς μετά τον Αλέξανδρο, ένα κομβικό σημείο στην ιστορία των ελληνιστικών χρόνων. Η ισχυροποίηση της θέσης τους όμως, προκάλεσε την ανησυχία των άλλων διεκδικητών των εδαφών του αποθανόντος Μακεδόνα στρατηλάτη που συνασπίστηκαν εναντίον τους σε πολλές περιπτώσεις.
Μετά τη Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., όπου σκοτώθηκε ο ηλικιωμένος πια σύζυγός της, η Στρατονίκη έφυγε από την Κιλικία μαζί με το γιο της Δημήτριο. Προορισμός τους ήταν η Σαλαμίνα της Κύπρου. Γνωρίζουμε πως βρισκόταν μέσα στην πόλη μαζί με τα παιδιά και τη σύζυγο του Δημητρίου, τη Φίλα, όταν ο Πτολεμαίος, εχθρός της οικογένειάς της, πολιόρκησε και κατέλαβε το νησί γύρω στο 295 π.Χ.. Αν και ο Πτολεμαίος φέρθηκε με σεβασμό στη Φίλα και τελικά της επέτρεψε να επιστρέψει κοντά στο Δημήτριο τον επόμενο χρόνο, για τη Στρατονίκη δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με το αν πέθανε στην Κύπρο και πώς.
Ο Δημήτριος έδωσε στην κόρη του Στρατονίκη το όνομα της γιαγιάς της, και κατόπιν αρκετές πριγκίπισσες της εποχής φέρουν αυτό το όνομα.
Σεντ Λούις (πλοίο)

Το Σεντ Λούις ήταν ένα γερμανικό υπερωκεάνιο που ναυπηγήθηκε στα Bremer Vulkan ναυπηγεία στην Βρέμη για την εταιρεία Hamburg America Line. Το St. Louis ήταν με 2 πετρελαιοκινητήρες ντίζελ και αναφέρεται σωστά με το πρόθεμα " MS" ή "MV", αλλά είναι συχνά γνωστό ως «SS St . Louis  ». Το πλοίο πήρε το όνομά του από την πόλη Σεντ Λούις του Μισσούρι. Το St. Louis έπλεε τακτικά στην υπερατλαντική διαδρομή από Αμβούργο στο Χάλιφαξ και τη Νέα Υόρκη και έκανε κρουαζιέρες στις Καναρίους Νήσους, τη Μαδέρα και το Μαρόκο.

"Το ταξίδι των καταραμένων"

Στις 13 Μαΐου του 1939, το υπερωκεάνιο Σεντ Λούις ξεκίνησε από το Αμβούργο με προορισμό την Κούβα με 937 επιβάτες, η πλειοψηφία των οποίων ήταν Εβραίοι πρόσφυγες από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις ναζιστικές διώξεις. Μολονότι οι Εβραίοι επιβάτες του Σεντ Λούις είχαν λάβει βίζα από τις κουβανικές αρχές πριν ξεκινήσουν το ταξίδι, όταν το πλοίο έφτασε στην Κούβα, δύο εβδομάδες αργότερα, δεν τους επιτράπηκε να αποβιβαστούν. Στη συνέχεια το πλοίο κατευθύνθηκε στη Φλόριντα αλλά και οι αμερικανικές αρχές δεν τους επέτρεψαν την είσοδο στις Η.Π.Α. Προσπάθειες που έγιναν ώστε οι πρόσφυγες να γίνουν δεκτοί στον Καναδά δεν απέδωσαν επίσης. Δεν είναι σαφές γιατί ο κυβερνήτης Γκούσταβ Σρέντερ δεν συνέχισε στην Δομινικανή Δημοκρατία, όπου στο Εβιάν μια διάσκεψη τον Ιούλιο του 1938 προσφέρθηκε να δεχτεί 100.000 Γερμανών Εβραίων.
Τελικά το υπερωκεάνιο επέστρεψε στην Ευρώπη και στις 17 Ιουνίου του 1939 αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Αμβέρσας. Από τους επιβάτες του 288 έγιναν δεκτοί στην Μεγάλη Βρετανία, ενώ οι υπόλοιποι στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Από έρευνες που έγιναν μετά τον πόλεμο, υπολογίζεται ότι περίπου το ένα τέταρτο των επιβατών του Σεντ Λούις έχασε στη συνέχεια τη ζωή του σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή προσπαθώντας να ξεφύγει από τους Ναζί.
Ο κυβερνήτης Γκούσταβ Σρέντερ (Gustav Schröder) τιμήθηκε μεταπολεμικά με το Order of Merit by the Federal Republic of Germany, ενώ το 1993 του απονεμήθηκε μετά θάνατον ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών, για τις προσπάθειές του κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, να εξασφαλίσει σε κάποια χώρα άσυλο για τους επιβάτες του Σεντ Λούις.
Το ταξίδι αυτό είναι το θέμα του βιβλίου Το Ταξίδι των Καταραμένων των Γκόρντον Τόμας (Gordon Thomas) και Μαξ Μόργκαν Γουάιτς (Max Morgan-Witts), που γράφτηκε το 1974. Παρουσιάστηκε στον κινηματογράφο το 1976 σε σκηνοθεσία του Στιούαρτ Ρόζενμπεργκ με τον ίδιο τίτλο και σε όπερα το 1994 με τον τίτλο "St. Louis Blues" από τον Chiel Meijering.

Αργότερα & τέλος

Το MS Σαιντ Λούις προσαρμόστηκε στο γερμανικό πολεμικό ναυτικό από το 1940 έως το 1944. Καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων στο Κίελο στις 30 Αυγούστου του 1944, αλλά επισκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε ως ένα πλοίο-ξενοδοχείο στο Αμβούργο το 1946 και αργότερα πωλήθηκε. Αποσύρθηκε προς διάλυση το 1952.
Φέρντιναντ Βέσσελς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1899 στην Μπούργκσταϊνφουρτ. Βιοπορίστηκε ως εργάτης σε φάμπρικα τούβλων από το 1927 μεχρι το 1935, και μετά έγινε καπνεργάτης. Γράφτηκε στην Ες Πε Ντε το 1933, και αφού υπηρέτησε φαντάρος στον δεύτερο παγκόσμιο, έγινε βουλευτής και εκλέχτηκε στον βρετανικό σέκτορ, όπου διετέλεσε βουλευτής.
Απεβίωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 1950 στην γενέτειρά του.
Εθνική Εσθονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η Εσθονία προϋπήρξε από το 1918 ως εθνική ομάδα, πριν την ένωσή της με την Σοβιετική Ένωση το 1940. Έως τότε δεν κατάφερε να προκριθεί σε τελικές φάσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο ή για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, κάτι που δεν έχει καταφέρει και μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1992, που επέστρεψε ως ανεξάρτητη χώρα και σε επίπεδο εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου.

Στάδιο

Η εθνική ποδοσφαίρου της Εσθονίας έχει ως έδρα το Στάδιο, Α. Λε Κοκ Αρένα, που βρίσκεται στο Ταλίν, πρωτεύουσα της χώρας, και έχει χωρητικότητα 9,692 θέσεις.

Στατιστικά

Πρώτος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών σε συμμετοχές είναι ο Μάρτιν Ρέιμ με 157 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Άντρες Όπερ με 38 γκολ.
Νικόλαος Στράτος

Βιογραφία

Καταγόταν από το Λουτρό Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε νομικά. Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά το 1902. Στην κυβέρνηση Ράλλη ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών ενώ μετά την επανάσταση του 1909 χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη και το 1910 υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου. Το 1910 προσχώρησε στο κόμμα των Φιλελευθέρων. Το 1911 εξελέγη πρόεδρος της Β' διπλής Αναθεωρητικής Βουλής. Δύο χρόνια αργότερα εντάχθηκε στους αντιβενιζελικούς. Το 1915 διορίστηκε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Γούναρη.
 
Το 1916 ίδρυσε το «Εθνικό Συντηρητικό Κόμμα» και υποστήριξε πολιτική ουδετερότητας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1922 διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη. Τον Μάιο του 1922 σχημάτισε κυβέρνηση (Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου 1922) όπου ανέλαβε και το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Εξωτερικών αλλά παραιτήθηκε λίγες μέρες αργότερα.
Τέλος συνελήφθη από τους κινηματίες στρατιωτικούς της Μικρασιατικής εκστρατείας και προσήχθη σε δίκη, γνωστή και ως δίκη των έξι. Το στρατοδικείο τον έκρινε ένοχο για έσχατη προδοσία και τον καταδίκασε σε θάνατο. Τουφεκίστηκε στο Γουδή. Το 2010, μετά από αίτηση του Μιχάλη Πρωτοπαπαδάκη που είχε υποβάλει από το 2008, εγγονού του πρώην πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, παύθηκε οριστικά από τον Άρειο Πάγο η δίωξη των έξι (ανάμεσά τους και του Νικόλαου Στράτου) λόγω παραγραφής.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Κορομηλά, κόρη του συγγραφέα Δημητρίου Κορομηλά, και είχε δύο παιδιά, την Δόρα, χορεύτρια και τιμημένη με το "παγκόσμιο βραβείο Θεάτρου" και τον Ανδρέα, βουλευτή.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νιγηρίας

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1972 με την επωνυμία Νάσιοναλ Λιγκ (National League). Έπειτα, το 1990 πήρε την επωνυμία Προφέσιοναλ Λιγκ (Professional League). Τρία χρόνια αργότερα, το 1993, άλλαξε και πάλι η επωνυμία του σε Πρέμιερ Λιγκ (Premier League).
Το 2012 συστάθηκε από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νιγηρίας η εταιρεία League Management Company (LMC), για να αναλάβει την σχεδόν υπό κατάρρεύση Πρέμιερ Λιγκ. Το πρώτο βήμα της LMC ήταν να επαναπροσδιορίσει την επωνυμία του πρωταθλήματος, μετονομάζοντάς το σε Νιτζέριαν Προφέσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ (Nigerian Professional Football League, NPFL), αναφερόμενη και ως Φούτμπολ Λιγκ Νιγηρίας.
Το 2015 η League Management Company ζήτησε οικονομική υποστήριξη από την κυβέρνηση προκειμένου να «αναβαθμιστούν οι υφιστάμενοι χώροι και να παρασχεθεί ο απαραίτητος εξοπλισμός και εγκαταστάσεις εκπομπής στα γήπεδα».
Cryptic Writings

Ιστορία του δίσκου

Τον Σεπτέμβριο του 1997 οι Megadeth μπήκαν στο "The Tracking Room" του Νάσβιλ για την ηχογράφηση του διαδόχου του "Youthanasia". Η μίξη του ήχου έγινε από τον Τζεφ Μπόλντινγκ και η παραγωγή από τον Νταν Χαφ μαζί με τον Ντέιβ Μαστέιν.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1997 μέσω της "Capitol", ενώ ταυτόχρονα το συγκρότημα δημιούργησε τη νέα του ιστοσελίδα, http://www.megadeth.com/. Ο δίσκος ανέβηκε στο Top-10 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου έγινε χρυσός. Οι κριτικές που έλαβε ήταν μέτριες με το "Allmusic" να του δίνει 2,5 αστέρια και το "Metal Archives" μέσο όρο βαθμολογιών 65%.

Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε στις 18 Ιουνίου 1997 από την Ολλανδία με το συγκρότημα να δίνει 15 συναυλίες στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και μιας εμφάνισης στο "Rockwave Festival" της Αθήνας. Στη συνέχεια έδωσαν 40 συναυλίες από τον Ιούλιο μέχρι το Σεπτέμβριο του 1997 στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Misfits να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους, ενώ την ίδια περίοδο η "Chaos Comics" κυκλοφόρησε το κόμικ περιοδικό "The Cryptic Writings of Megadeth".

Τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς το τραγούδι "Almost Honest" συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας "Mortal Kombat Annihilation", ενώ το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη για δεύτερη φορά. Το Νοέμβριο του 1997 έδωσαν 12 συναυλίες στην Ιαπωνία, ενώ στις αρχές Δεκεμβρίου περιόδευσαν στη Λατινική Αμερική, δίνοντας και μία συναυλία με αποκλειστικά ακουστικό σετ στις 11 Δεκεμβρίου στο Μπουένος Άιρες.

Τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, το τραγούδι "Trust" προτάθηκε για βραβείο "Grammy" και οι Megadeth εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική εκπομπή του Χάουαρντ Στερν. Κατά τη διάρκεια του 1998 το συγκρότημα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο και στη συνέχεια από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τον Ιούνιο, με κάποια μικρά διαλείμματα. Στις 25 Ιουνίου εντάχθηκαν στην περιοδεία "Ozzfest", η οποία ολοκληρώθηκε στις αρχές Αυγούστου. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1998 περιόδευσαν για άλλη μια φορά στη Λατινική Αμερική και η περιοδεία τους έκλεισε με επτά εμφανίσεις στην Κορέα και την Ιαπωνία, το Νοέμβριο του 1998.

Κατά τη διάρκεια της περιοδείας ο ντράμερ Τζίμι ΝτεΓκράσο αντικατέστησε το Νικ Μένζα προσωρινά λόγω όγκου στο γόνατο του τελευταίου, αλλά μετά το πέρας της περιοδείας ανακοινώθηκε ότι ο ΝτεΓκράσο θα είναι μόνιμο μέλος του συγκροτήματος.

Τραγούδια

1. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:11

2. Almost Honest (Mustaine, Friedman) - 4:08

3. Use the Man (Mustaine, Friedman) - 4:36

4. Mastermind (Mustaine) - 3:48

5. The Disintegrators (Mustaine) - 2:50

6. I'll Get Even (Mustaine, Ellefson, Friedman, Howe) - 4:19

7. Sin (Mustaine, Ellefson, Menza) - 3:05

8. A Secret Place (Mustaine) - 5:24

9. Have Cool, Will Travel (Mustaine) - 3:29

10. She-Wolf (Mustaine) - 3:37

11. Vortex (Mustaine) - 3:38

12. FFF (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 2:39

Βραβεία

Cryptic Writings (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Αργεντινή (CAPIF Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Οίκος του Ιμπελέν

Ο Οίκος του Ιμπελέν, γαλλ. Maison d'Ibelin είναι μία ευγενής οικογένεια, που δραστηριοποιήθηκε από τον 12ο αι. στο Σταυροφορικό βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Τα μέλη ξεκίνησαν από ταπεινή καταγωγή και ανήλθαν σε έναν από τους πιο σημαίνοντες Οίκους του βασιλείου: κατείχαν διάφορες υψηλές θέσεις και εκτεταμένες κτήσεις στην Παλαιστίνη και στην Κύπρο. Με την πτώση του βασιλείου της Κύπρου τον 15ο αι. η οικογένεια εξαφανίστηκε.
Ο Οίκος έλαβε το όνομά του από το κάστρο του Ιμπελέν, που κτίστηκε το 1141 από τον Φούλκωνα κόμη του Ανζού, σύζυγο της Μελισσάνθης των Ρετέλ της Ιερουσαλήμ, ο οποίος το εμπιστεύθηκε στον Μπαριζάν, ιδρυτή του Οίκου. Το κάστρο κτίστηκε στην πόλη, που οι Σταυροφόροι αποκαλούσαν "Ιμπελέν" και οι Άραβες "Γίμπνα"· όταν έπεσε τον 12ο αι. στους Σαρακηνούς, η οικογένεια απέκτησε κτήσεις στη Βηρυτό και στην Κύπρο.

Ιστορία του Οίκου

Ο Οίκος ισχυρίζεται ότι κατάγεται από τους Λε Πουιζέ υποκόμητες του Σαρτρ, αλλά αυτό μοιάζει να είναι μεταγενέστερη επινόηση. Μόλλον κατάγονται από την Πίζα, μια και το όνομα Μπαριζάν υπάρχει στην Τοσκάνη και τη Λιγουρία και σχετίζεται με τον Οίκο του Ατσοπάρντι.
Ο γενάρχης των Ιμπελέν, ο Μπαριζάν ήταν ιππότης στην υπηρεσία του κόμη της Γιάφφας (Ιόππης) και τη δεκαετία του 1110 έγινε κοντόσταυλος της Γιάφφας. Για την ικανή και υπάκουη υπηρεσία του αμείφθηκε το 1122 με το να νυμφευτεί την Ελβίς, κληρονόμο της γειτονικής κυριότητας της Ράμλα. Κατά την εξέγερση του Ούγου Β΄ Λε Πουιζέ κόμη της Γιάφφα το 1134, ο Μπαριζάν έμεινε πιστός στον βασιλιά και ο Φούλκων ως αμοιβή του έδωσε το κάστρο του Ιμπελέν. Αυτό ήταν μέρος της κομητείας της Γιάφφας, η οποία, μετά την ανεπιτυχή εξέγερση του Ούγου, προσαρτήθηκε στην βασιλική ιδιοκτησία.
Με την Ελβίς απέκτησε τους Ούγο, Βαλδουίνο και Μπάριζαν/Μπαλιάν. Ο τελευταίος, μετά το γάμο του με τη Μαρία Κομνηνή χήρα του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ, έλαβε την κυριότητα του Ναμπλούς. Το 1187 το Ιμπελέν, η Ράμλα και το Ναμπλούς έπεσαν στον Σαλαδίνο.
Ο Οίκος ανήλθε σε δύο μόλις γενεές. Το να γίνουν νέοι ευγενείς ήταν πιο εύκολο στην Ιερουσαλήμ, από ότι στην Ευρώπη: στην Παλαιστίνη οικογένειες εξέλιπαν γρήγορα και έπρεπε να αναπληρωθούν.
Νικόλαος Αγιομνήτης

Έργα του

Ανακαίνισε το έτος 1463 τον βομβύκινο κώδικα που φυλάγεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών με αύξοντα αριθμό 209, που γράφτηκε τον δέκατο τέταρτο αιώνα. Ο κώδικας αυτός περιέχει τις πράξεις των Αποστόλων και τις επιστολές του Παύλου.
Έναν χρόνο αργότερα, το 1464 συναντάμε τον Νικόλαο Αγιομνήτη, όταν αυτός ανακαινίζει τον κώδικα του 14ου αιώνα που φυλάγεται στην Μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος με τον αύξοντα αριθμό 380. Ο κώδικας αυτός περιέχει έργα του Ιωάννη Δαμασκηνού.
Γιοργκ Φίσερ

Μουσική καριέρα

Ο Φίσερ εντάχθηκε στους Accept μετά από πρόταση του φίλου του και ντράμερ του συγκροτήματος, Στέφαν Κάουφμαν, λίγο πριν το τέλος των ηχογραφήσεων του πρώτου τους άλμπουμ, αντικαθιστώντας τον Γκέρχαρντ Βαλ. Ο Φίσερ κυκλοφόρησε με το συγκρότημα τους δίσκους "I'm a Rebel" τον Ιούνιο του 1980 και "Breaker" τον Μάρτιο του 1981, πριν αποχωρήσει δίνοντας την θέση του στον Γιαν Κέμετ.

Στα τέλη του 1983 του ζητήθηκε να επιστρέψει στους Accept, ηχογραφώντας μαζί τους τον επιτυχημένο δίσκο "Metal Heart". Αυτός ήταν ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος που ανέβηκε στο Top-100 του Billboard και οι Accept κυκλοφόρησαν το "Russian Roulette", το οποίο σκαρφάλωσε στο # 5 στην πατρίδα τους. Το 1988, μετά και την αποχώρηση του Ούντο Ντιρκσνάιντερ, ο Φίσερ έφυγε από το συγκρότημα για δεύτερη φορά.

Ακολούθησε η συμμετοχή του στο συγκρότημα Royal Flush με τον τραγουδιστή Ντέιβ Φεφόλτ, τον κιθαρίστα Roy Z, τον μπασίστα Ρεξ Τένισον και το ντράμερ Ρέινολντ Κάρλσον. Οι Royal Flush διαλύθηκαν μετά την ηχογράφηση ενός ντέμο πέντε τραγουδιών.

Στις 15 Ιανουαρίου 1993, ο Φίσερ κυκλοφόρησε τον δίσκο "Something Wicked Comes" με το hard rock συγκρότημα Billionaires Boys Club, του οποίο η σύνθεση αποτελούνταν από το ντράμερ Άντερς Γιόχανσον και τον τραγουδιστή Μαρκ Μπόουλς, ενώ το μπάσο έπαιξαν οι Μαρσέλ Τζέικομπ, Περ Στάντιν και Μάγκνους Ρόζεν. Το συγκρότημα είχε δημιουργηθεί έναν χρόνο νωρίτερα από τον Φίσερ, αλλά παρά τις θετικές κριτικές, οι πωλήσεις του άλμπουμ ήταν πολύ χαμηλές και οι Billionaires Boys Club διαλύθηκαν μερικούς μήνες αργότερα.

Ο Φίσερ, έπαιξε μαζί με τους Doom Squad στο τραγούδι "Burning Up" για την συλλογή "Legends Of Metal:Tribute To Judas Priest".