google/wiki40b huggingface dataset:
Αίθουσα του Σφαιριστηρίου

Γενικά ως αίθουσα σφαιριστηρίου χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε αίθουσα που χρησιμοποιείται για άθληση, ή ψυχαγωγία με ρίψη σφαίρας ή σφαιρών (μπάλες), διαθέτοντας έτσι κατάλληλο εξοπλισμό όπως τέτοιες είναι οι αίθουσες μπιλιάρδων, αντισφαίρισης, σκοποβολής με μπάλες κ.ά.. Ειδικότερα όμως με την ονομασία αίθουσα του σφαιριστηρίου φέρεται μια ιστορική τέτοια αίθουσα που βρίσκεται στις Βερσαλίες, παρά το Παρίσι, έχοντας διαμορφωθεί σήμερα σε μουσείο της περιόδου της Γαλλικής Επανάστασης.

Σφαιριστήριο των Βερσαλιών

Η αίθουσα αυτή, αυτόνομου κτιρίου, βρίσκεται στον ομώνυμο δρόμο (Οδός Σφαιριστηρίου) στη συνοικία του Αγίου Λουδοβίκου των Βερσαλιών στο προάστιο "Ιλ ντε Φρανς" του Παρισιού. Πρόκειται για την αίθουσα εκείνη όπου οι βουλευτές τς Τρίτης Τάξεως στις 20 Ιουνίου του 1789 έδωσαν τον ομώνυμο υποσχετικό όρκο του Σφαιριστηρίου.
Η αίθουσα αυτή καλύπτει όλο τον εσωτερικό χώρο αυτόνομου κτιρίου διαστάσεων περίπου 30μ. μήκους, 10μ. πλάτους και 12μ. ύψους, φέροντας ξύλινη κεραμοσκεπή. Οικοδομήθηκε το 1686 επί βασιλείας Λουδοβίκου ΙΔ΄ από τον αρχιτέκτονα Νικολά Κρετέ για εξυπηρέτηση αναγκών άθλησης και διασκέδασης σε ένα είδος πρώιμης μορφής τένις, που υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ των τότε ευγενών. Για τις ανάγκες του παιχνιδιού αυτού τα παράθυρα της αίθουσας φέρονται περιμετρικά παρά τη στέγη, ενώ η αίθουσα ήταν βαμμένη μαύρη προκειμένου το μπαλάκι να είναι περισσότερο ευδιάκριτο, η δε οροφή της σε χρώμα μπλε έφερε διάσπαρτους χρυσούς κρίνους.
Το κτίριο αυτό μετά τα χρόνια της Επανάστασης δεν φέρεται να χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα, μέχρι την ανακήρυξη της Δεύτερης Δημοκρατίας, (25 Φεβρουαρίου του 1848) , όταν στις 14 Μαρτίου του 1848 πραγματοποιήθηκε ένα μεγάλο πολιτικό συμπόσιο. Από τότε σχεδόν εγκαταλείφθηκε τελείως.
Απόστολος Κλειδωνάρης

Νεανικά χρόνια - Η δράση του σαν στέλεχος του ΚΚΕ

Ο Απόστολος Κλειδωνάρης  γεννήθηκε το 1894 στις Πινακάτες Πηλίου. Παιδί αγροτικής οικογένειας, ήταν και ο ίδιος αγρότης και διετέλεσε πρόεδρος στην κοινότητα του χωριού του. Εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στο ΣΕΚΕ και ανέπτυξε πλούσια δράση για τη διάδοση των ιδεών και της πολιτικής του ΚΚΕ στη Μαγνησία. Ανέβηκε την κομματική ιεραρχία και αναδείχτηκε ο πρώτος κομμουνιστής βουλευτής Μαγνησίας, με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών - Αγροτών στις εκλογές του Σεπτέμβρη 1932.
Συνελήφθη με τον Ιδιώνυμο νόμο τον Οκτώβριο του 1932, καταδικάστηκε σε 4,5 χρόνια φυλάκιση, κλείστηκε στις φυλακές της Λάρισας και κατόπιν της Αίγινας απ' όπου δραπέτευσε τον Μάιο του 1934 και διέφυγε με πλοίο στη Σοβιετική Ένωση. Οι υπόλοιποι επτά που απέδρασαν μαζί με τον Κλειδωνάρη ήταν οι:
Νίκος Βαβούδης, γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Δημήτρης Σακαρέλος, συνδικαλιστής, Ευάγγελος Θωμάζος, ναυτεργάτης, Τζανής Φλαράκος, τσαγκάρης, Μόσχος Δουλγέρης, Αβραάμ Δερβίσογλου και Κώστας Σαρίκας, εργάτες.

Στη Σοβιετική Ένωση

Ο Κλειδωνάρης στη Μόσχα φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής (ΚΟΥΤΒ) και στη συνέχεια στάλθηκε να δουλέψει ως τεχνικός συντάκτης στην ελληνική εφημερίδα "ΚΟΛΛΕΚΤΙΒ" στη Μαριούπολη.  Εκεί παντρεύτηκε με ρωσίδα και απέκτησε το 1937 ένα γιο, τον Βλαδίμηρο. Πήρε το ψευδώνυμο "Ψηλέας Γεώργιος του Δημητρίου", λόγω του μεγάλου αναστήματός του. 
Ο Κλειδωνάρης συνελήφθη από τη σοβιετική αστυνομία το Νοέμβριο του 1937, την περίοδο της Μεγάλης Εκκαθάρισης (Αζοφικών), με την κατηγορία "εχθρός του Λαού" και δικάστηκε το Νοέμβριο του 1938. Φυλακίστηκε και πέθανε στη φυλακή το 1946 από περιτονίτιδα.

Μετά θάνατον αποκατάσταση

Στις 24 Οκτωβρίου 1958 το γραφείο της περιοχής του Κιέβου του ΚΚΣΕ αποκατέστησε τον Κλειδωνάρη με απόφασή του, η οποία ανακοινώθηκε εγγράφως και στην οικογένειά του. Η απόφαση αυτή αναφέρει:
"Η υπόθεση της κατηγορίας του Ψηλέα Γεωργίου του Δημητρίου (Κλειδωνάρης Απόστολος του Γεωργίου), που εργαζόταν μέχρι τη σύλληψή του ως τεχνικός συντάκτης στην ελληνική εφημερίδα "ΚΟΛΛΕΚΤΙΒ" στη Μαριούπολη, επανεξετάστηκε. Η κατηγορία ακυρώθηκε και η υπόθεση έκλεισε. Ο Ψηλέας Γεώργιος του Δημητρίου (Κλειδωνάρης Α. Γ.) αποκαθίσταται μετά θάνατον" 
Επίσης, η 10η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το Γενάρη του 1967 αποφάσισε να αποκαταστήσει ηθικά και κομματικά 13 μέλη του ΚΚΕ που έπεσαν θύματα την περίοδο της προσωπολατρείας στη Σοβιετική Ένωση. Ανάμεσά τους ήταν και ο Απόστολος Κλειδωνάρης.
Ο γιος του Κλειδωνάρη, Βλαδίμηρος, ζούσε στη Μόσχα και εργαζόταν ως μηχανικός. Πέθανε το 1989 και είχε ένα γιο τον Απόστολο, στο όνομα του παππού του.
Κερτ Τίμπετς

Προφίλ

Εξελέγη έπειτα από τη νίκη του Προοδευτικού Κινήματος του Λαού (People's Progressive Movement) στις εκλογές του 2005. Μάλιστα, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του εν λόγω κόμματος. Από το 1992 εκλέγεται αδιάλειπτα βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Τζορτζ Τάουν. Για περισσότερα από 20 χρόνια υπήρξε ο ιδιοκτήτης εταιρείας τυπογραφίας. Το 2000-2001 υπηρέτησε στο Υπουργείο Σχεδιασμού, Τηλεπικοινωνιών και Δημοσίων Έργων. Το 2009 απώλεσε την εξουσία, έπειτα από την ήττα του κόμματός του (έλαβε μόνο 5 έδρες) στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 20 Μαΐου.
Το 1984 παντρεύτηκε τη Σίρλεϊ και απέκτησαν τρία παιδιά.
Beriev A-40

Χρήστες

 Ρωσία
Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης

Βιογραφικά

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 759 και ήταν μοναχός, συγγραφέας και μέγας υπερασπιστής των εικόνων. Αρχικά διετέλεσε ηγούμενος στη Μονή Σακκουδίωνος στην Προύσα, όπου διαδέχτηκε τον θείο του Πλάτωνα. Ο θείος του και η μητέρα του, που ονομαζόταν Θεοκτίστη τού ενέπνευσαν την αγάπη του προς το μοναχικό βίο. 
Ο Θεόδωρος προσπάθησε να ανυψώσει τον μοναχικό βίο, αλλά ενεπλάκη σε πολιτικές και εκκλησιαστικές έριδες με αποτέλεσμα να εξοριστεί τέσσερις φορές. Το 796 τιμωρήθηκε με ραβδισμό και εξορίστηκε για ένα έτος στη Θεσσαλονίκη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΣΤ΄, διότι αντιτάχτηκε στον παράνομο (δεύτερο) γάμο τού τελευταίου με τη συγγενή τού Θεοδώρου, τη Θεοδότη, την οποία είχε θαλαμηπόλο, κριτικάροντας παράλληλα τον Πατριάρχη Ταράσιο, που είχε ανεχτεί το γάμο.
Το 797 εγκαταστάθηκε στη Μονή Στουδίου της Πόλης, την οποία ανέδειξε σε κυψέλη κοινωνικής και πνευματικής δραστηριότητας, συγκροτώντας συνεργεία αντιγραφής ιερών χειρογράφων. Τότε απέκτησε το προσωνύμιο Στουδίτης. Το 809 εξορίστηκε πάλι από τον Αυτοκράτορα Νικηφόρο Α΄, διότι στηλίτευσε ως αντικανονική την εκλογή ως Πατριάρχη του αυτοκρατορικού μυστικοσυμβούλου Νικηφόρου και αρνήθηκε να επικυρώσει την άρση του αφορισμού του ιερέα Ιωσήφ, ο οποίος είχε ευλογήσει τον παράνομο γάμο του Κωνσταντίνου ΣΤ΄. 
Αργότερα εξορίστηκε για τρίτη φορά από τον αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ τον Αρμένιο, ως υπερασπιστής των εικόνων. Σε πείσμα του Αυτοκράτορα τέλεσε επίσημη λιτανεία των εικόνων στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης και συνέχισε να τις υπερασπίζεται με σθένος από τον τόπο της εξορίας του, παρά τους βασανισμούς που υπέστη. Εξορίστηκε για τέταρτη φορά από τον Μιχαήλ Β΄ τον Τραυλό και πέθανε εξόριστος το 826 σε ηλικία 67 ετών. 
Ετάφη στην Πρίγκηπο, αλλά το 844 έγινε ανακομιδή των λειψάνων του στη Μονή Στουδίου. Υπήρξε υμνογράφος και συγγραφέας πολλών ασκητικών, θεολογικών και εκκλησιαστικών έργων, καθώς και επιστολών. Συνέθεσε μέρος του Τριωδίου με τον αδελφό του Ιωσήφ, αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης. Σώζονται πάνω από 500 επιστολές του, κυρίως κατά των εικονομάχων, που αποτελούν σπουδαία πηγή για τη βυζαντινή εποχή του 9ου αιώνα. Οι μοναστικοί κανόνες που θέσπισε στη Μονή Στουδίου σταδιακά επεκράτησαν σε όλες τις μονές της Αυτοκρατορίας.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 11 Νοεμβρίου.
Ηλιοσεισμολογία

Η ηλιοσεισμολογία (helioseismology) είναι η μελέτη της διαδόσεως των υλικών κυμάτων πιέσεως στον Ήλιο. Παρόμοια στη φύση τους με τα σεισμικά κύματα πάνω στη Γη (πρόκειται και στις δύο περιπτώσεις για κύματα υποήχων), τα ηλιακά κύματα διαφέρουν στο ότι διαδίδονται σε πυκνό αέριο (πλάσμα) αντί για στερεά ύλη και στο ότι έχουν αμελητέα εγκάρσια συνιστώσα. Τα ηλιακά σεισμικά κύματα παράγονται από τις τυρβώδεις κινήσεις στη ζώνη ρευμάτων μεταφοράς θερμότητας, στο ανώτερο τμήμα του ηλιακού εσωτερικού. Ορισμένες συχνότητές τους ενισχύονται από ενισχυτική συμβολή. Τα κύματα μεταδίδονται μέχρι την εξωτερική φωτόσφαιρα, όπου παράγεται το ηλιακό φως που φθάνει ως εμάς, και γίνονται αντιληπτά σχεδόν σε όλες τις χρονοσειρές εικόνων του Ηλίου. Ανιχνεύονται πάντως καλύτερα με τη μέτρηση της μετατοπίσεως Ντόπλερ των φασματικών γραμμών απορροφήσεως της φωτόσφαιρας. Οι μεταβολές στη διάδοση των κυμάτων αυτών μέσα στον Ήλιο αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για τη δομή του εσωτερικού του και επιτρέπουν στους ηλιακούς φυσικούς να αναπτύξουν εξαιρετικά λεπτομερείς περιγραφές για τις εσωτερικές φυσικές συνθήκες που επικρατούν εκεί.
Η ηλιοσεισμολογία στάθηκε ικανή να αποκλείσει την πιθανότητα ότι το Πρόβλημα των ηλιακών νετρίνων οφειλόταν σε λανθασμένα μοντέλα του ηλιακού εσωτερικού. Χαρακτηριστικά που αποκαλύφθηκαν ηλιοσεισμολογικά είναι η διαφορική περιστροφή της ζώνης ρευμάτων μεταφοράς και της εσωτερικής ζώνης ακτινοβολίας με τον ηλιακό πυρήνα, φαινόμενο που παράγει το κύριο μαγνητικό πεδίο του Ηλίου, και το ότι η ζώνη ρευμάτων μεταφοράς έχει ταχέα ρεύματα πλάσματος ("jet streams") χιλιάδες χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια. Αυτά τα ταχέα ρεύματα σχηματίζουν πλατιά μέτωπα στον ηλιακό ισημερινό, ενώ διασπώνται σε μικρότερες κυκλωνικές διαταραχές σε μεγάλα ηλιογραφικά πλάτη.
Η ηλιοσεισμολογία είναι επίσης σε θέση να οδηγήσει στην ανίχνευση ηλιακών κηλίδων στην πλευρά του Ηλίου που τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο είναι αόρατη από το μέρος της Γης.
Ο όρος «ηλιοσεισμολογία» προήλθε από την παρόμοια πρακτική της μελέτης των γήινων σεισμικών κυμάτων για τη μελέτη της συστάσεως και των φυσικών ιδιοτήτων του εσωτερικού της Γης. Το περιεχόμενο της ηλιοσεισμολογίας μπορεί να συγκριθεί με την Αστεροσεισμολογία, που ασχολείται με τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων στους αστέρες.

Ηλιοσεισμική χρονολόγηση

Η ηλικία του Ηλίου μπορεί να εκτιμηθεί έμμεσα από ηλιοσεισμολογικές μελέτες. Αυτή η μέθοδος επαληθεύει την ηλικία του Ηλιακού Συστήματος που υπολογίζεται με βάση τη ραδιοχρονολόγηση των μετεωριτών, βλ. π.χ. A. Bonanno, H. Schlattl, L. Paternò: «The age of the Sun and the relativistic corrections in the EOS», περιοδικό Astronomy and Astrophysics, τόμος 390, σελ. 1115 (2002).
Πίτερ ντε Γιόντε Ι

Βιογραφία

Ο Πίτερ ντε Γιόντε γεννήθηκε το 1570 στην Αμβέρσα. Έμαθε σχέδιο και χαρακτική πρώτα από τον πατέρα του, τον κατασκευαστή χαρτών Χέραρντ ντε Γιόντε και στη συνέχεια από τον Χέντρικ Χόλτζιους. Τα χαρακτικά του με τους Ιταλούς ζωγράφους αποτέλεσαν πηγή για τον Κάρελ φαν Μάντερ
.
Το 1590 πραγματοποίησε ταξίδι στη Ρώμη και εκεί δημιούργησε χαρακτικά των Τιτσιάνο, Τζούλιο Ρομάνο και Τζάκοπο Μπασσάνο. Επέστρεψε στην Αμβέρσα και το 1599 έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Δημιούργησε χαρακτικά βασισμένα σε έργα του Μπαρτολομέους Σπράνγκερ, του Σεμπάστιαν Φρανξ, του Όττο φαν Φέιν, του Άντονι βαν Ντάικ και του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Το 1631 έκανε ένα ταξίδι στο Παρίσι. Έχει καταγραφεί ως δάσκαλος του γιου του, Πίτερ ντε Γιόντε ΙΙ, του Πίτερ ντε Μπαιγιού, του Γιόχαν Κασπάρ Ντόομς και του Νικολάες Ράικσμανς.
Ντίνος Αγγελίδης

Βιογραφία

Ο Ντίνος Αγγελίδης γεννήθηκε στη Βιέννη στις 5 Απριλίου 1969. Η οικογένειά του ματακόμισε σύντομα, αρχικά στη Θεσσαλονίκη και τελικά στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1988. Ξεκίνησε την καριέρα του από το Σπόρτιγκ τo 1985 και τη σεζόν 1990-1991 αποκτήθηκε από τον Άρη. Κατέκτησε το πρωτάθλημα την ίδια χρονιά. Με τον Άρη κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1993 στο Τορίνο και το Κύπελλο Κόρατς το 1997 και 2 κύπελλα Ελλάδος το 1992 και το 1998. Αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ και τη Δάφνη. 
To 2000 o Ντίνος Αγγελίδης εισήλθε ως επιχειρηματίας στο χώρο της εστίασης, ανοίγοντας εστιατόριο στην Κηπούπολη Κυπριάδη, στα Άνω Πατήσια.
Από την αρχή της καριέρας του αγωνίστηκε την Εθνική Παίδων και μετά με την Εθνική Εφήβων της Ελλάδας στο μπάσκετ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την Εθνική των Ανδρών και σε 81 αγώνες  σημείωσε συνολικά 645 πόντους (μ.ο. 7,96). Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989. Με την Εθνική Ελλάδος Ανδρών συμμετείχε ακόμα στα Ευρωμπάσκετ 1991 και 1995, όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.
Θίοντορ Κόλεκ

Βιογραφία

Αυστριακής καταγωγής, γνωστός ως Τέντι, ο Κόλεκ γεννήθηκε στις 27 Μαΐου του 1911. Εξελέγη δήμαρχος της Δυτικής Ιερουσαλήμ το 1965 και παρέμεινε στο δημαρχιακό θώκο για άλλες τέσσερις συνεχείς θητείες, ως το 1993. Κατά τη διάρκεια της θητείας του oικοδόμησε ένα από τα πιο μοντέρνα και φιλόδοξα σχέδια ανακατασκευής των κτιρίων στην Ιερουσαλήμ. Τον διαδέχθηκε στη δημαρχία ο Εχούντ Ολμέρτ, ο οποίος το 2006 έγινε Πρωθυπουργός του Ισραήλ.
Πέθανε στις 2 Ιανουαρίου του 2007.
Ελατιά Δράμας

Ιστορία

Μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, το χωριό Ελατιά (Καλύβια Κούτρα ή Καράντερέ) παρέμεινε στα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο πληθυσμός του αποτελούνταν από Πομάκους και μερικές οικογένειες Σαρακατσάνων που έμεναν εκεί τα καλοκαίρια. Προσχώρησε στην Ελλάδα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το όνομά της άλλαξε σε Ελατιά το 1927. Το χωριό καταστράφηκε κατά την περίοδο του 1919-1934, πιθανότατα το 1923 ως αποτέλεσμα της Συνθήκης της Λωζάνης. Από τότε το χωριό παρέμεινε ένα μέρος για τους Σαρακατσάνους τα καλοκαίρια και σήμερα χρησιμεύει ως κέντρο δασοκομίας του βουνού Ελατιά και ως τουριστικός σταθμός και καταφύγιο στο βουνό.
NGC 2082

Ο NGC 2082 είναι γαλαξίας στον αστερισμό της Δοράδος. Αρχικά εντάσσονταν στην ομάδα γαλαξιών της Δοράδος, αλλά πλέον δεν είναι δεκτή αυτή η κατηγοριοποίηση. Ανακαλύφθηκε από τον Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 30 Νοεμβρίου 1834.
Ο αστρονόμος Ρόμπερτ Έβανς (Robert Evans) ανακάλυψε στον γαλαξία αυτό ένα σουπερνόβα τύπου ΙΙ, το 1992ba.
Τζο Αρλάουσκας

Καριέρα

Ο λιθουανικής καταγωγής Αρλάουσκας σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Νιαγάρα από το 1983 ως το 1987, αγωνιζόμενος με τους Niagara Purple Eagles. Στο ντραφτ του ΝΒΑ του 1987, αποκτήθηκε από τους Σακραμέντο Κινγκς στον τέταρτο γύρο και την 74η θέση. Αγωνίστηκε σε εννέα αγώνες με τους Κινγκς, με μέσους όρους 3,8 πόντων και 1,4 ριμπάουντ, πριν μεταγραφεί στην Καζέρτα για το υπόλοιπο της σεζόν 1987-88, παίζοντας σε 12 παιχνίδια με 10,7 πόντους και 6,8 ριμπάουντ και κατακτώντας το κύπελλο Ιταλίας.
Το καλοκαίρι του 1988, υπέγραψε στην Ουνικάχα Μάλαγα, αγωνιζόμενος για δύο χρονιές στο πρωτάθλημα Ισπανίας, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση και στις δύο σεζόν. Σε 72 αγώνες είχε 21,9 πόντους και 6,5 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Ακολούθησε η θητεία του για τρεις σεζόν στην Ταουγκρές, με την οποία έφθασε δύο φορές στην ημιτελική φάση του πρωταθλήματος, αγωνιζόμενος συνολικά σε 99 ματς, με μέσους όρους 20,9, 22,5 και 22,9 πόντων ανά έτος. Στην συνέχεια, φόρεσε την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Ισπανίας το 1994, το κύπελλο πρωταθλητριών του 1995 και το κύπελλο κυπελλούχων του 1997. Επίσης, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του κυπέλλου πρωταθλητριών το 1996, έχοντας ως προσωπικό ρεκόρ του 63 πόντους που πέτυχε εναντίον της Βίρτους Μπολόνια με 24/28 δίποντα και 15/18 ελεύθερες βολές. Έπαιξε για τελευταία φορά με την "Βασίλισσα" τον Ιανουάριο του 1998, όντας εκείνη την περίοδο τέταρτος σκόρερ στην μέχρι τότε ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος με 7.547 πόντους.
Το 1998-99, αγωνίστηκε με την ομάδα της ΑΕΚ στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου πέτυχε 18 πόντους στην ήττα με 71-54 από τον ΠΑΟΚ. Έκλεισε την πολυετή καριέρα του στον Άρη, όπου με μέσο όρο 18,1 πόντων έπαιξε στο δεύτερο μισό της σεζόν 1999-00.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου 2015–16

Β΄ Κατηγορία

Οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρείς ομίλους . Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία και οι τελευταίοι των δυο ομίλων Ρόδου υποβιβάζονται.
Καληνύχτα, και Καλή Τύχη

Υπόθεση

Ο Έντουαρντ Μόροου είναι ένας επιτυχημένος δημοσιογράφος και παρουσιαστής δύο από τις δημοφιλέστερες εκπομπές λόγου του CBS. Κατά το έτος 1953 καταλήγει να γίνει ένα από τα δυνατά χαρτιά της αμερικανικής τηλεόρασης. Μέχρι τη στιγμή που η δημοσιογραφική του ομάδα βρέθηκε μπροστά σε κάτι σκοτεινότερο από μία ακόμα αποκλειστικότητα. Η έρευνα του Μόροου σχετικά με την αμφιλεγόμενη αποπομπή ενός πιλότου για ασήμαντη αιτία, τον οδηγεί στα επικίνδυνα μονοπάτια του μακαρθισμού και των απαγορευμένων πολιτικών φρονημάτων. Πρόσωπα με φημολογούμενο αριστερό παρελθόν και φιλοκομμουνιστικές απόψεις διώκονται και περιθωριοποιούνται με κάθε κόστος. Ρισκάροντας την προσωπική και επαγγελματική ασφάλεια του ίδιου και των συνεργατών του, ο Μόροου συνεχίζει την έρευνα μέχρι τέλους. Ο Τζόζεφ Μακάρθυ ανοίγει ανοιχτό διάλογο με τον δημοσιογράφο μέσω της τηλεόρασης και εδραιώνει ακόμη περισσότερο την ισχύ του. Η εκπομπή του Μόροου παύει να προβάλλεται. Κι αυτή είναι μονάχα η αρχή. Απο εκεί αρχίζει ο πόλεμος μεταξύ των δυο αυτών προσώπων.
Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (674-678)

Η εξέλιξη της πολιορκίας

Μετά την Ναυμαχία του Φοίνικα το 655 οι Άραβες άρχισαν να απειλούν το Βυζάντιο και από θαλάσσης. Από το 663 ξεκίνησαν ετήσιες εκστρατείες στην Μικρά Ασία λεηλατώντας και πυρπολώντας τα μέρη που διάβαιναν. Το 669 τα αραβικά στρατεύματα έφτασαν μέχρι την Χαλκηδόνα της Κωνσταντινούπολης, ενώ το 670 αραβικός στόλος διαχείμασε στη χερσόνησο της Κυζίκου. Αυτές οι επιτυχίες ενθάρρυναν τον χαλίφη Μωαβία Α' να καταστρώσει σχέδιο για να κυριεύσει την Πόλη. Το 672 τρεις αραβικοί στόλοι επέδραμαν στα παράλια της Μικράς Ασίας και κατέλαβαν την Σμύρνη, ενώ την επόμενη χρονιά καταλήφθηκε η Ρόδος, όπου εγκαταστάθηκε ισχυρή φρουρά, και η Ταρσός στην Κιλικία.  
Ο Άραβες δεν προχώρησαν σε στενή πολιορκία της πόλης, αλλά προτίμησαν να διατηρούν ένα χαλαρό αποκλεισμό, σε συνδυασμό με περιοδικές επιθέσεις κατά των τειχών. Οι Βυζαντινοί όμως απέκρουαν τις επιθέσεις, ενώ με τη χρήση του υγρού πυρός διατηρούσαν τις θαλάσσιες οδούς ανεφοδιασμού ανοιχτές. Το χειμώνα οι Άραβες επέστρεψαν σην Κύζικο και ζήτησαν ενισχύσεις από την Συρία, ενώ άρχισαν να ξαναχτίζουν τον στόλο τους. Την επόμενη άνοιξη επιτέθηκαν ξανά, αλλά και πάλι δεν επέτυχαν το σκοπό τους. Επι πενταετίας επαναλάμβαναν το σκοπό τους χωρίς επιτυχία, μέχρι που το 678 έλυσαν την πολιορκία και αποχώρησαν. Μεγάλο μέρος του στόλου των Σαρακηνών κατά την επιστροφή του έπεσε θύμα των φθινοπωρινών καταιγίδων και καταστράφηκε μπροστά στις ακτές της Παμφυλίας.

Μετά την πολιορκία

Ο χαλίφης Μωαβίας υπέγραψε συμφωνία το 679 με τον Κωνσταντίνο. Οι όροι της συνθήκης ήταν να αφήσει ελεύθερα τα νησιά του Αιγαίου και να πληρώσει ετήσιο φόρο πενήντα σκλάβων, 50 ίππων και 3.000 οκάδες χρυσό.

Αποτίμιση της πολιορκίας

Οι Βυζαντινοί απέτρεψαν την κυρίευση της Κωνσταντινούπολης, και την κατάλυση του Βυζαντίου. Το Βυζάντιο απέκρουσε αποτελεμστικά και για πρώτη φορά την διείσδυση των Αράβων στην Ευρώπη.
Άλβαρο Ουρίμπε

Προσωπική ζωή και σπουδές

Γεννήθηκε το 1952. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αντιόκιας, στην οποία διετέλεσε γερουσιαστής το διάστημα 1986-94 και κυβερνήτης το 1995-97. Παντρεύτηκε τη Λίνα Μορένο και απέκτησαν 2 παιδιά.

Πολιτική καριέρα

Ανέλαβε ΓΓ του Υπουργείου Εργασίας την περίοδο 1977-78. Εξελέγη πρόεδρος ως ανεξάρτητος, κερδίζοντας τις προεδρικές εκλογές της 26ης Μαΐου του 2002 συγκεντρώνοντας το 53% των ψήφων και ορκίστηκε στις 7 Αυγούστου του 2002. Αντιπρόεδρος ανέλαβε ο Φρανσίσκο Σάντος Καλδερόν. O Oυρίμπε επανεξελέγη στις εκλογές της 28 Μάη του 2006 για μια δεύτερη θητεία με 62,2% των ψήφων. Ο κύριος αντίπαλός του, ο υποψήφιος της κεντροαριστεράς Κάρλος Γκαβίρια, έλαβε 22,2%, δηλαδή σχεδόν 2,4 εκατομμύρια ψήφους και ο υποψήφιος του φιλελεύθερου κόμματος (αντιπολίτευση) Οράσιο Σέρπα το 11,99% των ψήφων. Ορκίστηκε υπό αυστηρότατα μέτρα ασφαλείας για δεύτερη θητεία- κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Κολομβίας- στις 8 Αυγούστου 2006. Το 2010 τον διαδέχθηκε ο Χουάν Μανουέλ Σάντος.
Αγορά ομολόγων

Η αγορά ομολόγων (επίσης γνωστή ως αγορά χρέους ή πιστωτική αγορά) αποτελεί μια χρηματοπιστωτική αγορά.
Παλαιόχωρα Αρκαδίας

Η Παλαιόχωρα Τυρού είναι οροπέδιο της Δημοτικής Ενότητας Τυρού του Δήμου Νότιας Κυνουρίας σε υψόμετρο 690 μέτρων στους πρόποδες του Πάρνωνα και απέχει 9 χλμ. από τον Τυρό.
Στο μέσο του οροπεδίου βρίσκεται η σπηλαιοκαταβόθρα Δέρσιος γνωστή από την αρχαιότητα. Δυτικά του οροπεδίου βρίσκεται το όρος Οριόντας, με υψόμετρο 1191 μέτρων, στην κορυφή του οποίου είναι τα ερείπια του ομώνυμου κάστρου, γνωστού από τους βυζαντινούς χρόνους.
Το οροπέδιο έχει σχήμα λεκάνης και έχει πλημμυρίσει αρκετές φορές σε περιπτώσεις μεγάλης καταιγίδας. όταν η μοναδική διέξοδος των υδάτων η καταβόθρα Δέρσιος φράζει. Τελευταία μεγάλη πλημμύρα του οροπεδίου ήταν το 1907. Βορειοδυτικά βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Καρυας.
Ελάτεια

Η αρχαία Ελάτεια

Λόγω της θέσης της εξελίχθηκε στην σημαντικότερη πόλη των Λοκρών κι αργότερα των Φωκέων, όταν περιήλθε στην Φωκική Συμπολιτεία. Σύμφωνα με την παράδοση που αναφέρει ο περιηγητής Παυσανίας η Ελάτεια πήρε το όνομά της από τον μυθικό βασιλιά Έλατο, γιο του Αρκάδα. 
Το 374 π.Χ. ο Θηβαίος στρατηγός Πελοπίδας πολιόρκησε την Ελάτεια με στόχο να υποτάξει τους Φωκείς και να ελέγξει την διάβαση από την συμμαχική του Θεσσαλία στην Βοιωτία. Την άμυνα της Φωκικής πόλης ανέλαβε ο στρατηγός Ονόμαρχος και κατάφερε να σώσει την πόλη. Το 346 π.Χ. η Ελάτεια καταλήφθηκε από τους Μακεδόνες του Φιλίππου. Ο Φίλιππος οχύρωσε την Ελάτεια και την χρησιμοποίησε ως βάση του για την εκστρατεία κατά των πόλεων της νότιας Ελλάδας. Μετά την αποχώρηση των Μακεδόνων η Ελάτεια απέκτησε πάλι τον κυρίαρχο ρόλο που είχε στην αρχαία Φωκίδα. Σύμφωνα με τις αναφορές του Παυσανία η Ελάτεια συνέχισε να αποτελεί σημαντική πόλη της περιοχής και κατά την Ρωμαϊκή εποχή.
Σημαία της Μαρτινίκας

Η σημαία των φιδιών της Μαρτινίκας δεν είναι επίσημη στο νησί. Πρόκειται για ιστορική σημαία που χρονολογείται από διάταγμα της 4ης Αυγούστου του 1766, που καθορίζει ότι τα σκάφη στις γαλλικές αποικίες της Μαρτινίκας και της Αγίας Λουκίας έπρεπε να κυκλοφορούν με τη σημαία της Γαλλίας, η οποία ήταν την περίοδο εκείνη ένας λευκός σταυρός σε μπλε φόντο, με φίδια σε κάθε τέταρτο του σταυρού, σε σχήμα L (για το «Λουκία»). Τα φίδια στη σημαία είναι οχιές fer-de-lance (τριγωνοκέφαλοι, Bothrops lanceolatus, γαλλικά trigonocéphale) είδη ενδημικά στη Μαρτινίκα.
Αντβέιτα

Αντβέιτα (σημαίνει ένας και μοναδικός στα Σανσκριτικά) (1750 - 23 Μαρτίου 2006) ήταν το όνομα μιας αρσενικής Γιγάντιας χελώνας που ζούσε στον ζωολογικό κήπο της Καλκούτας. Ήταν ένα από τα μακροβιότερα ζώα που έζησαν ποτέ.

Ιστορία

Αυτή η γιγάντια χελώνα πιάστηκε στις νήσους Σεϋχέλλες από Βρετανούς ναύτες και δόθηκε σαν δώρο στον στρατηγό Ρόμπερτ Κλιβ. O Κλιβ είχε άλλε τέσσερις χελώνες στην έπαυλη του στα περίχωρα της Καλκούτα. Όλες η χελώνες πέθαναν εκτός από τον Αντβέιτα όπου μεταφέρθηκε στον ζωολογικό κήπο της Καλκούτας από τον Καρλ Λούις Σβέντλερ, τον ιδρυτή του κήπου. Έζησε στον κήπο μέχρι τον θάνατο του το 2006.

Περιγραφή

Με βάρος 250 κιλών, ο Αντβέιτα ήταν εργένης χωρίς καταγεγραμμένους απογόνους. Ακολουθούσε μια δίαιτα που αποτελούνταν από πίτουρο Σίτου, Καρότα, Μαρούλι, καβουρδισμένα ρεβίθια, ψωμί, χορτάρι και αλάτι. Το κέλυφος του έσπασε και μια τραύμα αναπτύχθηκε στην ράχη λίγους μήνες πριν από τον θάνατο του από ηπατική ανεπάρκεια το 2006.

Ηλικία

Η ηλικία του Αντβέιτα υπολογίζεται γύρω στα 255 έτη, αν αληθεύει είναι η μακροβιότερη χελώνα όλων τον εποχών. Έζησε 67 χρόνια παραπάνω από την δεύτερη μακροβιότερη χελώνα.
Επαρχία Σαμάλ

Η επαρχία Σαμάλ (παστού: شمال ولسوالۍ, περσικά: ولسوالی شمال‎) βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Επαρχίας Χοστ του Αφγανιστάν. Συνορεύει με την Επαρχία Πάκτια προς τα δυτικά, την επαρχία Ναντίρ Σαχ Κοτ προς τα ανατολικά και την επαρχία Σπέρα στο νότο. Ο πληθυσμός της είναι 12.200 άτομα σύμφωνα με στατιστικές για το 2006. Η έδρα της επαρχίας είναι το χωριό Σαμάλ που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της περιοχής. Αποσπάστηκε από την επαρχία Πάκτια.
Φίλιππος του Άνχαλτ-Κέτεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου ΣΤ¨ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Ελισάβετ, κόρης του Γκύντερ Β΄ κόμη του Μάνσφελτ.
Το 1475 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως συγκυβερνήτης (mitherr) του πριγκιπάτου μαζί με τους εξαδέλφους του, αδελφούς Μάγκνους και Αδόλφο Β΄ και τον 2ο εξάδελφό του Βάλντεμαρ ΣΤ΄, σύμφωνα με την πράξη διαδοχής που υπέγραψαν το 1471 οι πατέρες αυτών Αδόλφος Α΄ και Γεώργιος Α΄.
Το 1500 απεβίωσε σε ηλικία 32 ετών, άγαμος. Τα εξαδέλφια του έμειναν μόνα στη διακυβέρνηση του Κέτεν. Το 1524 απεβίωσε ο Μάγκνους και το 1526 ο Αδόλφος Β΄, τελευταίος του παλαιού κλάδου του Κέτεν. Το 1508 απεβίωσε ο Βάλντεμαρ ΣΤ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βόλφγκανκ, που συνέχισαν τον κύριο κλάδο.
1996 Άνταμς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Άνταμς είναι άγνωστα. Ο Άνταμς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 19 λεπτά.