google/wiki40b huggingface dataset:
Ρόντνεϊ Ουίλιαμς

Υπόβαθρο και πρώιμη καριέρα

Είναι γιος του Έρνεστ Ιμάνιουελ Ουίλιαμς, πρώην κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Εργατικού Κόμματος της Αντίγκουα (ALP)  στην περιφέρεια του Σεν Πολ. Γιατρός στο επάγγελμα, άρχισε να ασχολείται με την πολιτική το 1984 ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια του Σεν Πολ, που προηγουμένως αντιπροσωπευόταν από τον πατέρα του. Μεταξύ του 1992 και 2004, υπηρέτησε στο υπουργικό συμβούλιο ως υπουργός, διατηρώντας ποικιλοτρόπως ή από κοινού τα χαρτοφυλάκια της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της τεχνολογίας, της οικονομικής ανάπτυξης, του τουρισμού και του περιβάλλοντος. Εκπροσώπησε την Σεντ Πολ  μέχρι το 2004, όταν έχασε την έδρα του στις γενικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, όταν το κόμμα του, το Εργατικό Κόμμα της Αντίγκουα, έχασε από το Ηνωμένο Προοδευτικό Κόμμα.

Γενικός Κυβερνήτης

Ορκίστηκε στις 14 Αυγούστου του 2014 ως ο 4ος Γενικός Κυβερνήτης των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα.
Χρίστηκε ως Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCΜG) από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στις 17 Οκτωβρίου 2014. Τον Νοέμβριο του 2014 ο Γουίλιαμς ετιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος του Φραγκίσκου Α΄ από τον Πρίγκηπα Κάρλο, Δούκα του Κάστρο.
Ήνοπας

Στην ελληνική μυθολογία ο Ήνοπας (`Ηνοψ) ήταν ένας βουκόλος από την Αιτωλία, ο οποίος αναφέρεται σε τρεις διαφορετικές ραψωδίες της Ιλιάδας του Ομήρου: την Ξ (στίχος 445), την Π (στίχος 401) και την Ψ (στίχος 634). Ο Ήνοπας, όπως παραδίδεται, ερωτεύθηκε μία Ναϊάδα Νύμφη και μαζί της απέκτησε ένα παιδί, τον Σατνίο. Ως άλλος γιος του `Ηνοπα αναφέρεται ο Κλυτομήδης (Ψ 634).
Βουλευτικές εκλογές στην Αλγερία (2017)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλγερία στις 4 Μαΐου 2017.

Εκλογικό σύστημα

Τα 462 μέλη της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε 48 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τις επαρχίες. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του μεγαλύτερου υπολοίπου (διαίρεση του αριθμού των ψήφων για κάθε κόμμα με τον αριθμό των ψήφων που απαιτούνται για μία έδρα) .

Εκστρατεία

Οι υποψήφιοι ξεκίνησαν την εκστρατεία για τις εκλογές στις 9 Απριλίου 2017.
Θεόδωρος Νικολαΐδης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1925, παιδί προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος υφασμάτων στο κέντρο του Πειραιά.
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία από την εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», στην οποία έκανε το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού. Ωστόσο, όταν η διεύθυνση της εφημερίδας του ζήτησε να γράψει ένα άρθρο εναντίον γνωστού ποδοσφαιρικού παράγοντα της εποχής, εκείνος αρνήθηκε, με αποτέλεσμα να απολυθεί. Μαζί μ’ εκείνον απολύθηκε και μετέπειτα η σύζυγός του Ειρήνη, με την οποία έως τότε διατηρούσαν σχέση.
Στις 11 Απριλίου 1955 ο Νικολαΐδης κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Αθλητικόν Φως», η οποία τελικά μετονομάστηκε σε «Φως των Σπορ» και κυκλοφορεί ανελλιπώς μέχρι και σήμερα. Παρά το γεγονός ότι το «Φως» ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Ολυμπιακό, η εφημερίδα σταδιακά κέρδισε την αποδοχή και τον σεβασμό ακόμα και των οπαδών αντιπάλων ομάδων. Στην εφημερίδα εργάστηκαν κατά καιρούς κορυφαίοι Έλληνες αθλητικογράφοι, ενώ από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα παραμένει η πρώτη σε πώληση φύλλων αθλητική εφημερίδα.

Επιρροή

Ο Θεόδωρος Νικολαΐδης αναγνωρίζεται ως μία προσωπικότητα κομβικής σημασίας στην μεταπολεμική ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού έφτασαν να αποκαλούν «Ευαγγέλιο» το «Φως των Σπορ», το οποίο διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στην διαμόρφωση και παγίωση της μεταπολεμικής ολυμπιακής «ταυτότητας», με δύο γενιές οπαδών των «ερυθρολεύκων να έχουν μεγαλώσει ως αναγνώστες της εφημερίδας».
Η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», το 1996, σε άρθρο της για την επιρροή που είχε το «Φως» στους φιλάθλους του Ολυμπιακού, έγραψε για τον Νικολαΐδη:
«Στο τιμόνι της εφημερίδας βρίσκεται ένας άνθρωπος σχεδόν μυθικός στο χώρο της έντυπης αθλητικής δημοσιογραφίας. Είναι ο κ. Θεόδωρος Νικολαΐδης. Ένας άνθρωπος σχεδόν αόρατος! Φωτογραφίες του ελάχιστες κυκλοφορούν. Συνεντεύξεις δεν δίνει. Ξοδεύει τις περισσότερες ώρες του στην εφημερίδα. Έχει υψηλές διασυνδέσεις παντού. Και είναι στενός φίλος με μερικούς σημαντικούς πολιτικούς - με πρώτο και καλύτερο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το οποίο φιλοξενεί σχεδόν κάθε καλοκαίρι στο εξοχικό του στη Mύκονο. [...] Ο Nικολαΐδης, στον αθλητικό τύπο, είναι ότι κι ο Λαμπράκης στον πολιτικό. Tο δε «Φως» έχει παίξει στα θέματα του Ολυμπιακού, τον ίδιο ρόλο που έχουν παίξει και οι εφημερίδες του συγκροτήματος Λαμπράκη στα θέματα της Ελλάδας».

Προσωπική ζωή

Ο Θεόδωρος Νικολαΐδης ήταν παντρεμένος και είχε δύο κόρες.
Βασίλειος Κυρέλλος

Σταδιοδρομία

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν ιδρυτικό μέλος του κόμματος των Φιλελευθέρων.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αττικής τον Νοέμβριο του 1910 και Αττικοβοιωτίας τον Μάρτιο του 1912 και τον Μάιο του 1915, βουλευτής Θηβών το 1928 ,  Αττικής το 1932 και Αττικοβοιωτίας το 1936 με το κόμμα των Φιλελευθέρων.  
Στις 6 Δεκεμβρίου 1945 διορίστηκε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Νήσων Αιγαίου Πελάγους στην κυβέρνηση Θ. Σοφούλη. Εν συνεχεία ανέλαβε υπουργός Γενικός Διοικητής Νήσων Αιγαίου Πελάγους ως την παραίτησή του, στις 4 Απριλίου 1946.
Πέθανε στις 17 Ιανουαρίου 1967 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη (με τιμές υπουργού εν ενεργεία) την επομένη από τον Μητροπολιτικό Ναό Θηβών. Με τη σύζυγό του, Μαρία, είχαν μία κόρη.
Ηετιώνεια

Ηετιώνεια Πύλη

Η Ηετιώνεια Πύλη αποτελούσε μεγάλο οχυρωματικό έργο στην εποχή του, χωρίς ιδιαίτερη αυλή, που όμως δέσποζε του αρχαίου λιμένα, αριστερά του εισερχομένου, λόγω ακριβώς του βραχώδους υψώματος που είχε ανεγερθεί. Έφερε δίφυλλη θύρα πλάτους 3,70 μ, ανάμεσα σε δύο πύργους διαμέτρου περίπου 10 μ. Το μέτωπο της πύλης προστατεύονταν από προτείχισμα και από μια μεγάλη σκαμμένη τάφρο πλάτους 3,5 μ. που μπροστά στην πύλη στένευε στα 1,80 όπου και υπήρχε ξύλινη κινητή γέφυρα, που στηρίζονταν σε κτιστούς πεσσούς.
Κλάγκενφουρτ

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 12ο μ.Χ. αιώνα (1190), από τον τότε Κόμητα της Καρινθίας, υπό μορφή οχυρού για να ελέγχει τους εμπορικούς δρόμους της περιοχής (κυρίως τον ποταμό Γκλαν (Glan) που την διασχίζει) και αναφέρεται σε έγγραφο του 1279 με το όνομα "Forum Chlagenvurth", ενώ της εκχωρήθηκε η ιδιότητα του Δήμου το 1252. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η πόλη δοκιμάστηκε από την επιδημία του "μαύρου θανάτου" (1564, 1598), ισχυρούς σεισμούς (1571, 1690) και ποικίλες ταραχές, θρησκευτικού και εθνικού χαρακτήρα, καθώς η πόλη είχε κατοίκους και σλοβενικής καταγωγής. Το 1604 οι Ιησουΐτες δημιουργούν εκεί "Κολλέγιο", ενώ το 1787 μεταφέρεται στην πόλη η Αρχιεπισκοπική έδρα. Το 1809 τα στρατεύματα του Ναπολέοντα κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα των τειχών της. Η πόλη δοκιμάστηκε, επίσης, και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.

Αξιοθέατα

Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός καθώς στην περιοχή βρίσκονται πολλές φυσικές ομορφιές και πολλά κάστρα. Το εκτεταμένο δίκτυο πεζοδρόμων και πλατειών της πόλης οφείλονται στον Ιταλό αρχιτέκτονα Άλιο. Έτσι η πόλη έχει μια μεσογειακή ατμόσφαιρα. Η περιοχή της Καρινθίας ανάμεσα στα άλλα διαθέτει περίπου 1.270 λίμνες, 8.000 χιλιόμετρα πεντακάθαρων ποταμών, δύο Εθνικά Πάρκα, 35 καταφύγια της φύσης και 34 χιονοδρομικά κέντρα. Η λίμνη Βέρτερζεε, στο ανατολικό άκρο της οποίας βρίσκεται το Κλάγκενφουρτ είναι από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της χώρας την θερινή περίοδο και συνδέεται με τον ποταμό Γκλαν με μικρό κανάλι. Κοντά στη λίμνη βρίσκεται το θεματικό πάρκο Minimundus που περιλαμβάνει 26.000 μ² καταπράσινης έκτασης, στην οποία φιλοξενούνται πάνω από 140 μοντέλα, υπό κλίμακα, των σπουδαιότερων κτισμάτων και μνημείων της ανθρωπότητας. Ανάμεσα σ' αυτά διακρίνονται η Ακρόπολη, το Ατόμιουμ των Βρυξελλών και το Ινδικό Τατζ Μαχάλ. Η περιοχή του Κλάγκενφουρτ και της Καρινθίας διαθέτει περίπου 25 υπέροχα μεσαιωνικά κάστρα. Το πιο δημοφιλές είναι το Χόχστερβιτς, το οποίο είναι κτισμένο σε λόφο 150 μέτρων και διαθέτει 14 πύλες, μεσαιωνικό πολεμικό μουσείο και πολύ όμορφη θέα στην πεδιάδα.

Υποδομές

Η πόλη είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Κλάγκενφουρτ. Διαθέτει, επίσης, αεροδρόμιο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1925.
Στο Κλάγκενφουρτ βρίσκεται το στάδιο Χίπο Αρίνα (επίσης γνωστό ως Στάδιο Βέρτερζεε), έδρα της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας Αούστρια Κέρντεν που αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία του αυστριακού πρωταθλήματος. Είναι ένα από τα τέσσερα γήπεδα της χώρας που φιλοξένησαν αγώνες του Euro 2008.
Δαχτυλίδι του Γύγη

Το Δαχτυλίδι του Γύγη είναι μυθικό αντικείμενο που αναφέρεται από τον φιλόσοφο Πλάτωνα, στο Βιβλίο 2 της Πολιτείας (2.359d–2.360d). Το δαχτυλίδι έδινε στον ιδιοκτήτη του την ικανότητα να γίνεται αόρατος με τη θέλησή του. Μέσα από την ιστορία του δαχτυλιδιού, η Πολιτεία αναλύει το αν ένα ιδιοφυές άτομο θα ήταν ηθικό, αν δεν είχε την ανησυχία ότι θα πιαστεί και θα τιμωρηθεί λόγω άδικων πράξεων.
Ανθότυρος

Ο ανθότυρος είναι ελληνικό παραδοσιακό τυρί, το οποίο παρασκευάζεται με προσθήκη  αιγοπρόβειου  γάλακτος η κρέμας γάλακτος σε τυρόγαλα πρόβειο η κατσικίσιο. Διατίθεται στην αγορά φρέσκος η αποξηραμένος σε μορφή σφαιρικού η κώλουρου κώνου με χρώμα λευκό έως υπόλευκο, με συμπαγή υφή (χωρίς οπές).Παρασκευάζεται περίπου όπως το ιταλικό τυρί ρικότα.

Τύποι ανθότυρου

Ο φρέσκος ανθότυρος είναι μαλακό κρεμώδες τυρί ακριβώς ίδιος στην όψη και την υφή με την μυζήθρα. Διακρίνεται από την φρέσκια μυζήθρα ως προς την γεύση. Περιέχει μικρό σχετικά ποσοστό λιπαρών και καταναλώνεται νωπός ως επιτραπέζιος η σαν υλικό στη μαγειρική-ζαχαροπλαστική στις παραδοσιακές κουζίνες (καλτσούνια κ.λπ).
Ο ξηρός έχει ιδιαίτερη γεύση και χαμηλά λιπαρά. Τρώγεται ωμός  σε σαλάτα ή τριμμένος  σε ζυμαρικά.
Δημοψήφισμα στη Γρενάδα (2016)

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στη Γρενάδα, στις 24 Νοεμβρίου του 2016. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν θα ενέκριναν επτά τροπολογίες, ψηφίζοντας ξεχωριστά για την καθεμιά. Οι τροποποιήσεις θα εγκρίνονταν μόνο αν τα δύο τρίτα των έγκυρων ψήφων ήταν υπέρ. Ωστόσο, όλες οι επτά προτάσεις απορρίφθηκαν από τους ψηφοφόρους. Ήταν το πρώτο δημοψήφισμα στην Γρενάδα στην ιστορία.

Εκστρατεία

Οι προτεινόμενες τροπολογίες υποστηρίχθηκαν από το κυβερνών Νέο Εθνικό Κόμμα με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Κιθ Μίτσελ,, καθώς και την Εθνική Οργάνωση των Γυναικών της Γρενάδας και τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς Groundation Grenada. Το Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο αντιτάχθηκε στις μεταρρυθμίσεις, όπως και η Συμμαχία Ευαγγελικών Εκκλησιών.
Πάρις Ρούσσος

Το διεθνές κλίμα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Ας δούμε όμως, εν συντομία, ποιο ήταν το διεθνές κλίμα, μέσα στο οποίο έδρασαν οι μεγάλοι εκείνοι Δωδεκανήσιοι, για να αντιληφθούμε τη σημασία του αγώνα τους και να εκτιμήσουμε το μέγεθος της προσφοράς τους. Μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και αμέσως μετά την ανακωχή του Μούδρου ακολούθησε η Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων ή Συνδιάσκεψη Ειρήνης (1919). 
Μέσα στο πλαίσιο της απόφασης του ανωτάτου συμβουλίου να διαλύσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ελλάδα εξέφρασε προφορικά μέσω του Ελ. Βενιζέλου τις διεκδικήσεις της. Αυτές ήταν: Η Βόρεια Ήπειρος, η Θράκη (Δυτική και Ανατολική), η Δυτική Μ. Ασία, τα Δωδεκάνησα και η Κύπρος. 
Τα Δωδεκάνησα ήταν μία καλή διεκδίκηση, ακόμα και αν ήταν πρόωρη για την εποχή εκείνη. Στο υπόμνημα του Βενιζέλου (30-12-1918) προβλήθηκε η ελληνικότητα των νησιών της Δωδεκανήσου και οι αρχές που διακήρυξε ο Αμερικανός Πρόεδρος Ουίλσον για ελευθερία και αυτοδιάθεση των λαών, καλώντας την Ιταλία να παραδώσει τα νησιά στην Ελλάδα.
Οι ελληνικές διεκδικήσεις δεν ήταν συμμετρικές και συνεπώς δεν είχαν όλες την ορθότητα της γεωστρατηγικής. Οι αντιδράσεις και οι διαφοροποιήσεις υπήρχαν ήδη εκείνη την εποχή. Οι Η.Π.Α. δε συμφωνούσαν. Προτιμούσαν μάλιστα την παραχώρηση ενός μεγάλου τμήματος της Ανατολικής Θράκης στη Βουλγαρία για τις θυσίες της στο Βαλκανικό Πόλεμο. Η Ιταλία αρνήθηκε να συζητήσει τις ελληνικές διεκδικήσεις. Ακόμα και οι Αγγλο-Γάλλοι, που υποστήριξαν τα ελληνικά αιτήματα, διαχώρισαν τη θέση τους όσον αφορά στη Μικρά Ασία και στα Δωδεκάνησα.

Οι εκπρόσωποι των Δωδεκανησίων

Μέσα σ’ εκείνο το ιδιαίτερα φορτισμένο διεθνές κλίμα, μια δυναμική ομάδα Δωδεκανησίων πατριωτών, παράλληλα με τις επίσημες ενέργειες της ελληνικής αντιπροσωπίας, φτάνει στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Είναι οι απεσταλμένοι της «Ενωσης Δωδεκανησίων Αθηνών» : Ο Σκεύος Ζερβός, ο Πάρις Ρούσσος, ο Μιχαήλ Βολωνάκης, ο Γεώργιος Αντωνίου, ενώ στο Προξενείο του Μάντζεστερ υπηρετούσε ο Λεριός Θεόδωρος Μοσχονάς. 
Η αποστολή τους ήταν, να πληροφορήσουν και ευαισθητοποιήσουν κυβερνητικούς παράγοντες και συνέδρους για τα δίκαια του Δωδεκανησιακού λαού. Για το σκοπό αυτό εργάστηκαν επίπονα το προηγούμενο διάστημα, συγγράφοντας και εκτυπώνοντας ενημερωτικά φυλλάδια, βιβλία και κάθε είδους έντυπο υλικό. 
Τότε, η συμβολή του Πάριδος Ρούσσου στην προώθηση του ζητήματος της Δωδεκανήσου υπήρξε μεγάλη, προσφέροντας υπέρογκα ποσά για τη συγγραφή, εκτύπωση και προώθηση διαφόρων εντύπων.

Ο Πάρις Ρούσσος Δήμαρχος Λέρου

Μετά το 1950, ο Πάρις Ρούσσος χρημάτισε Δήμαρχος Λέρου, σε μια περίοδο, όπου στο νησί υπήρχαν μόνον ερείπια και τεράστια κοινωνικά προβλήματα. Όμως, στο βάθος της ψυχής του ο Μεγάλος Λεριός ήταν ευτυχισμένος, γιατί αξιώθηκε να ζήσει την Απελευθέρωση και σαν δραστήριος επιχειρηματίας ήξερε πολύ καλά, ότι με επίπονη εργασία και ζήλο ήταν δυνατόν να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και τα προβλήματα για να ξημερώσουν στη Λέρο, καθώς και στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, καλύτερες μέρες.
Σονάτα για πιάνο No. 9 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Πιάνο No. 9 σε Μι μείζονα, Op. 14, No. 1 (αγγλικά: Piano Sonata No. 9, γερμανικά: Sonate Nr. 9 E-Dur op. 14 Nr. 1) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη μεταξύ των ετών 1798 και 1799, και αφιερωμένη στη Γιοζέφα φον Μπράουν. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: Ι. Allegro σε Μι μείζονα, ΙΙ. Allegretto σε Μι ελάσσονα - Trio σε Ντο Μείζονα (και επιστροφή στην Coda) και ΙΙΙ. Rondo – Allegro σε Μι μείζονα. Ο μουσικολόγος και πιανίστας Τσαρλς Ρόζεν είπε: «ότι και οι δύο Opus 14 είναι αρκετά πιο μετριοπαθής από τους προκατόχους τους και προορίζεται για οικιακή χρήση, με λίγες τεχνικές δυσκολίες».
Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν το τρίτο παιδί και η πρώτη κόρη του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και της βασίλισσας Σοφίας. Στις 10 Μαρτίου 1921, έγινε η πρώτη Πριγκίπισσα της Ελλάδας που παντρεύτηκε στην Αθήνα. Η τελετή έλαβε χώρα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών, όπου παντρεύτηκε τον δεύτερο εξαδελφό της, διάδοχο του ρουμανικού θρόνου τότε, πρίγκιπα Κάρολο. 
Ο γάμος αυτός στην αρχή ήταν ευτυχισμένος, αλλά σύντομα η κατάσταση άλλαξε και έτσι στις 21 Ιουνίου 1928, ο γάμος διαλύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρουμανίας για λόγους ασυμβατότητας.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αφοσιώθηκε στη φροντίδα των τραυματιών. Για τις προσπάθειές της στη διάσωση Εβραίων της Ρουμανίας από τους Γερμανούς Ναζί, τιμήθηκε με τον τιμητικό τίτλο του Δίκαιου των Εθνών.
Αλ-Ζαμαχσαρί

Βιογραφία

Ο Αλ-Ζαμαχσαρί γεννήθηκε στο Ζαμαχσάρ της Χορασμίας, την Τετάρτη 27 Ρατζάμπ, 467 Ε.Ε. ή 18 Μαρτίου 1075. Έγινε διάσημος μελετητής της Μουταζιλιτικής σχολής του Ισλάμ. Χρησιμοποιούσε τα περσικά για κάποια δουλειά του, αν και ήταν ένθερμος υποστηρικτής της αραβικής γλώσσας, καθώς και αντίπαλος του κινήματος Σουουμπίγια. Αφού έχασε ένα από τα πόδια του από ένα κρυοπάγημα, κουβαλούσε μια συμβολαιογραφική δήλωση που έγραφε ότι το πόδι του έλειπε λόγω ατυχήματος, και δεν είχε συμβεί λόγω νομικού ακρωτηριασμού για οποιοδήποτε έγκλημα.
Είναι περισσότερο γνωστός για το Αλ-Κασσαάφ, καταλυτικό σχόλιο για το Κοράνι. Το σχόλιο είναι γνωστό για τη βαθύ γλωσσική ανάλυση των στίχων, ωστόσο, έχει επικριθεί για την ένταξη των Μουταζιλιτικών φιλοσοφικών απόψεων.
Για πολλά χρόνια έμεινε στη Μέκκα, για την οποία έγινε γνωστός ως Τζαρ-Αλλάχ ("Γείτονας του Θεού"). Έπειτα, επέστρεψε στην Χορασμία, όπου και πέθανε το 1144 στην πρωτεύουσα Γκοργκάν (στην σημερινή επαρχία Γκουλεστάν στο βορειοανατολικό Ιράν).
Σπούδασε στη Μπουχάρα και τη Σαμαρκάνδη , ενώ απολάμβανε τη συντροφιά των νομικών της Βαγδάτης.

Θάνατος

Ο Αλ-Ζαμαχσαρί πέθανε τη νύχτα της Δευτέρας 8 Ζουλχιτζά 538 Ε.Ε., ή 12 Ιουνίου 1144.

Ζαμαχσαρί και Χορασμιακή γλώσσα

Το μεγαλύτερο μέρος από το σωζόμενο λεξιλόγιο της πλέον εκλειμμένης Ιρανικής Κουαρεσμιακής ή Χορασμιακής γλώσσας βρίσκεται με τη μορφή της διαγωνιακής στιλπνότητας σε όλο το ενιαία χειρόγραφο (γύρω στο 596/1200) του αραβοπερσικού λεξικού του Ζαμαχσαρί, του Μουκαντιμάτ αλ-αντάμπ (ο ίδιος ο Ζαμαχσαρί μπορεί να ήταν φυσικός ομιλητής). Κάποια άλλα χειρόγραφα από αυτό το έργο επίσης περιέχουν μερικές από αυτές τις στιλπνότητες. Έτσι, το Μουκαντιμάτ αλ-αντάπ είναι μια πολύ σημαντική πρωτογενή πηγή για τη μελέτη αυτής της εξαφανισμένης γλώσσας.
Τεχνήτιο

Γενικά

Είναι ασημόχρωμο και κηλιδώνεται στον αέρα. Πρόκειται για το ελαφρύτερο στοιχείο του οποίου όλα τα ισότοπα είναι ραδιενεργά. Το Τεχνήτιο είναι ένα από τα τρία τελευταία στοιχεία που ανακαλύφθηκαν, με ατομικό αριθμό μικρότερο του Ουρανίου. Στη φύση το στοιχείο απαντά σε ασήμαντες ποσότητες, δηλαδή 10⁻¹⁰ γραμμάρια σε ένα τόννο ναστουράνη. Επειδή δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί στην φύση δημιουργήθηκε τεχνητά το 1937 στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ από τους Εμίλ Σεγκρέ και Σαρλ Περιέ. Επειδή ήταν το πρώτο στοιχείο που σχηματίστηκε εξ ολοκλήρου εργαστηριακά ονομάστηκε Τεχνήτιο. Το Τεχνήτιο είναι εξαιρετικά ασταθές στοιχείο. Το σταθερότερό του ισότοπο, το ⁹⁷Tc έχει χρόνο ημιζωής μόνο 2.600.000 χρόνια, που είναι μικρό χρονικό διάστημα σε σύγκρισή με την ηλικία της Γης.

Φυσικές Ιδιότητες

Το μεταλλικό τεχνήτιο με τη μορφή σκόνης έχει φαιό χρώμα (θυμίζει ρήνιο, μολυβδαίνιο και λευκόχρυσο). Το συμπαγές μέταλλο {χελώνες από τηγμένο μέταλλο, μεταλλικό χαρτί), έχει αργυρόφαιο χρώμα. Σε κρυσταλλική κατάσταση έχει εξαγωνικό κρυσταλλικό πλέγμα με διάταξη μέγιστης συσσώρευσης (α = 2,735 άνγκστρομ, c = 4,391 άνγκστρομ).

Χημικές Ιδιότητες

Ως προς τις χημικές του ιδιότητες το τεχνήτιο μοιάζει με το μαγγάνιο και ιδιαίτερα με το ρήνιο. Στις ενώσεις του απαντάται με αριθμό οξείδωσης από -3 έως +7. Οι πιο σταθερές ενώσεις του τεχνήτιου που έχουν μελετηθεί καλύτερα είναι οι ενώσεις όπου το μέταλλο έχει αρ. οξείδωσης +7. Κατά την επιδραση οξυγόνου επί του τεχνήτιου ή ενώσεών του σχηματίζονται τα οξείδια Tc₂O₇ και TcO₂, με το χλώριο και το φθόριο σχηματίζει αλογονίδια με χημικό τύπο (όπου υπάρχει το X συμβολίζει το χλώριο και το φθόριο) TcX₆, TcX₅ και TcX₄. Είναι δυνατό να σχηματίσει και οξυαλογονίδια με χημικό τύπο TcO₃F και TcO₃Cl. Με το θείο σχηματίζει τα σουλφίδια Tc₂S₇ και TcS₂. Το τεχνήτιο σχηματίζει επίσης τεχνητικό οξύ, HTcO₄ και τα άλατά του τα ονομαζόμενα υπερτεχνητικά MTcO₄ (το M συμβολίζει οποιοδήποτε γνωστό μέταλλο). Σχηματίζει επίσης καρβονυλικές, σύμπλοκες και μεταλλοοργανικές ενώσεις. Στη σειρά ηλεκτροθετικότητας βρίσκεται δεξιά από το υδρογόνο. Δεν αντιδρά με το υδροχλωρικό οξύ σε οποιαδήποτε συγκέντρωση, αλλά διαλύεται εύκολα στο νιτρικό και θειικό οξύ, στο βασιλικό ύδωρ, στο υπεροξείδιο του υδρογόνου και στο βρωμιούχο νερό.
Κύπελλο Λ.Δ. Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Κύπελλο της Λ.Δ. Γερμανίας ήταν μια ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου, η δεύτερη σε ενδιαφέρον μετά την Ομπερλίγκα. Ξεκίνησε το 1949 και καταργήθηκε το 1991, με την επανένωση της χώρας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Γερμανίας.

Ιστορικό

Η επίσημη ονομασία του κυπέλλου ήταν FDGB Pokal από τα αρχικά: "Freier Deutscher Gewerkschaftsbund Pokal", δηλαδή: Κύπελλο της Ελεύθερης Γερμανικής Εμπορικής Ένωσης, επειδή ιδρυτής και αρχικός χορηγός της διοργάνωσης ήταν η Εμπορική Ένωση της χώρας.
Δημιουργήθηκε το 1949, πολύ πριν από το αντίστοιχο Κύπελλο Δ. Γερμανίας γι'αυτό στη Δύση ονομαζόταν συνήθως: "Κύπελλο Ανατολικής Γερμανίας". Στη διοργάνωση μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι σύλλογοι μέλη της ομοσπονδίας ανεξάρτητα από την κατηγορία που αγωνίζονταν.

Αξιοσημείωτα

Πρώτη νικήτρια ήταν η Ντεσάου. Στα 43 χρόνια του θεσμού οι πιο επιτυχημένες ομάδες υπήρξαν το Μαγδεμβούργο ΦΚ και η Ντιναμό Δρέσδης με επτά κατακτήσεις. Συνολικά 15 διαφορετικοί σύλλογοι κατέκτησαν το τρόπαιο, ενώ τρεις σεζόν η διοργάνωση δεν διεξήχθη.
Από το 1975 ο τελικός διεξαγόταν στο Στάδιο Βέλτγιουγκεντ του Βερολίνου και συγκέντρωνε 30 ως 50 χιλιάδες θεατές. Ο τελευταίος τελικός διεξήχθη το 1991, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου με νικήτρια την Χάνσα Ρόστοκ, ενώπιον 4.800 θεατών.
Μετά την επανένωση οι ομάδες της Λ.Δ. Γερμανίας δεν κατάφεραν να διακριθούν ιδιαίτερα στο Κύπελλο Γερμανίας. Η μόνη από τις κυπελλούχους ομάδες της Λ.Δ.Γ., που κατάφερε να φτάσει ως τον τελικό του ενιαίου Γερμανικού Κυπέλλου ήταν η Ουνιόν Βερολίνου το 2001 αλλά ηττήθηκε από τη ΦΚ Σάλκε 04 με 2-0. Από τις ομάδες της πρώην Ανατολικής Γερμανίας είχε προηγηθεί η Ένεργκι Κότμπους που έφτασε στον τελικό του 1997, η οποία όμως δεν είχε κατακτήσει το Κύπελλο Λ.Δ.Γ.
Εκκλησία Σαιν-Μπλαιζ (Σαρέιγ)

Περιγραφή

Πρόκειται για μικρού μεγέθους εκκλησία η οποία αποτελείται από ένα κεντρικό κλίτος δίχως πλευρικά παράθυρα με τρία τοξωτά ανοίγματα πλαισιωμένο από πλάγια κλίτη και ανοιγόμενη, στα δυτικά μέσω ενός προστώου με κακετουάρ. Το χοροστάσιο, το νότιο αψιδωτό παρεκκλήσιο και το τετράγωνου σχήματος κωδωνοστάσιο το οποίο υψωνόταν επάνω στην εκκλησία έχουν καταστραφεί. Το βόρειο αψιδωτό παρεκκλήσιο εξακολουθεί να υφίσταται, καθώς και το αρχοντικό παρεκκλήσιο, το οποίο ανεγέρθηκε εντός του νότιου τμήματος της εκκλησίας.
Τα πλάγια κλίτη διαθέτουν ιδιαίτερα ογκώδεις θόλους ενός τεταρτημορίου με στενά ανοίγματα, γεγονός το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα πως η εκκλησία χρονολογείται στις αρχές του 11ου αιώνα. Το κακετουάρ, από την πλευρά του, προστέθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα ή στις αρχές του 16ου αιώνα, προσφέροντας μία στέγη και έναν χώρο συναντήσεων για τους πιστούς κατά την είσοδο και έξοδο από την θρησκευτική λειτουργία.

Τοποθεσία

Η εκκλησία βρίσκεται εντός του κάτω Σαρέιγ, σε κοντινή απόσταση του Κάστρου του Σαρέιγ-Σαντρά. Η κοινότητα του Σαρέιγ-Σαντρά, η οποία βρίσκεται στο μέσον του γαλλικού νομού του Αλλιέ, προέρχεται από την ένωση μεταξύ δύο ξεχωριστών ενοριών, εκ των οποίων η καθεμία διέθετε δική της εκκλησία. Παρά το γεγονός πως η κοινότητα, πλέον, εκτείνεται επί του οροπεδίου το οποίο επιβλέπει την εκκλησία και το κάστρο, η πρωτογενής κατοίκηση έλαβε χώρα στην συγκεκριμένη προστατευμένη τοποθεσία, σε κοντινή απόσταση του ποταμού Μπουμπλ και η οποία διέθετε πηγή νερού σε αφθονία σε όλη την διάρκεια του έτους.

Ιστορία

Εκστρατεία ανασκαφών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 2001 κατέδειξαν κατοίκηση της τοποθεσίας η οποία χρονολογείται από την γαλλορωμαϊκή περίοδο, πιθανώς σχετιζόμενη με την παρουσία πηγής νερού. Χριστιανικός τόπος λατρείας πιθανώς να υφίστατο από την μεροβίγγεια περίοδο με κατοικίες να ανεγείρονται περιμετρικά αυτού, με αριθμό εξ'αυτών εντός της σημερινής τοποθεσίας του κάστρου. Η εκκλησία ανεγέρθηκε στις αρχές του 11ου αιώνα. Η εγκατάλειψη και τμηματική καταστροφή της χρονολογούνται από τα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα των δημογραφικών μεταβολών ορισμένων κοινοτήτων του Μπουρμπονναί κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. Τάφοι επικαλυμμένοι με επιτύμβιες στήλες τριών εφημερίων του Σαρέιγ (Αντουάν, Πιερ και Κλωντ Τιξρόν, αποβιώσαντες στα τέλη του 15ου αιώνα και στις αρχές του 16ου αιώνα) βρίσκονταν εντός του χοροστασίου. Μεταφέρθηκαν εντός του νέου ιερού, το οποίο ανεγέρθηκε επί του γειτονικού οροπεδίου το 1883. 
Σε αντίθεση με άλλες εκκλησίες χρονολογούμενες από την ίδια περίοδο, το σωζόμενο τμήμα της εκκλησίας δεν υπέστη καμία τροποποίηση κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα. Ως αποτέλεσμα, είναι ορατές οι επικαλύψεις των εσωτερικών τοίχων χρονολογούμενες από την συγκεκριμένη περίοδο.
Το κτίριο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1981.
Σόλομον Μαμαλόνι

Πολιτική καριέρα

Το 1974 έγινε ανώτερος υπουργός, όταν ακόμα τα νησιά ήταν εξαρτημένο έδαφος από το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο αξίωμα αυτό θήτευσε ως το 1976.
Ο Μαμαλόνι ήταν ηγέτης του Προοδευτικού Κόμματος του Λαού, το οποίο είναι επίσης γνωστό με την ονομασία Ομάδα για την Ενότητα, από τη δεκαετία του ' 70 μέχρι το 1997.
Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1998 εξελέγη ηγέτης της Αντιπολίτευσης και αντικατέστησε τον Τζομπ Ντάντλεϊ Ταουσίγκα.
Παρέμεινε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ως το θάνατό του, από νεφρική ανεπάρκεια, σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας Χονιάρα, τον Ιανουάριο του 2000.