google/wiki40b huggingface dataset:
Συκιά Βούλας

Η Συκιά Βούλας ή Θρακιά Συκιάς είναι μια μικρή δολίνη που παίρνει το όνομά της από το ομώνυμο δέντρο που βρίσκεται στην κορυφή του κώνου που σχηματίζει τον πάτο της δολίνης. Οι δολίνες είναι γεωλογικοί σχηματισμοί που δημιουργούνται συνήθως σε ασβεστόλιθο από την κατακρήμνιση της οροφής σπηλαίου. 
Η Συκιά βρίσκεται κοντά στο νεκροταφείο Βούλας, στη θέση Κρεμαστός Λαγός, στον δρόμο για το γνωστό Σπήλαιο του Νυμφόληπτου. Το σπήλαιο βρίσκεται 25 μέτρα νότια του δρόμου, σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων. Στο παρελθόν το σπήλαιο ήταν κλειστό, αλλά στη συνέχεια η οροφή του κατέρρευσε. Οι διαστάσεις του ανοίγματος της οροφής είναι 28 επί 21 μέτρα και έχει βάθος περίπου 20 μέτρα. Ο πυθμένας έχει διαστάσεις 54 επί 24 μέτρα και καταλήγει σε μια μικρή απόφυση η οποία σήμερα έχει επιχωματωθεί. Στην οροφή είναι ορατοί σταλακτίτες. Στον πυθμένα του σπηλαίου έχει φυτρώσει μια μεγάλη άγρια συκιά, η οποία λόγω των ευνοϊκών συνθηκών έχει αποκτήσει μεγάλο μέγεθος. Από αυτήν πήρε το όνομά του το σπήλαιο. Το όνομα Θρακιά είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για τα βάραθρα που βρίσκονται στον Υμηττό και τη Λαυρεωτική.
Το σπήλαιο το ανακάλυψε ένας Βρετανός πιλότος λίγο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος πετούσε στη περιοχή της Βάρης όταν είδε μια στρογγυλή σπηλιά στο βουνό. Την επόμενη μέρα τελικά το βρήκε κατά τη διάρκεια επιτόπιας έρευνας και στις 6 Φεβρουαρίου 1946 το ερεύνησε η σπηλαιολογική ομάδα.
Στο βάραθρο κατέπεσε τις 15 Ιουλίου 1999 ένα πυροσβεστικό όχημα το οποίο εξετράπη της πορείας του ενώ έσπευε για την κατάσβεση μιας πυρκαγιάς στη περιοχή, με αποτέλεσμα το θάνατο δύο πυροσβεστών και το σοβαρό τραυματισμό ενός τρίτου. Στις 14 Απριλίου 2013, ως δράση για την Παγκόσμια ημέρα καθαρισμού «Let's Do It! World», από το βάραθρο απομακρύνθηκαν με τη βοήθεια γερανών μέταλλα συνολικού βάρους 2,5 τόνων, λάστιχα, πλαστικά και άλλα σκουπίδια. Πρόκειται για έναn από τους μεγαλύτερους καθαρισμούς βαράθρων που έχουν πραγματοποιηθεί παγκοσμίως.
Χρησιμοποιείται ως πεδίο εκπαίδευσης και προπόνησης από σπηλαιολόγους της Αθήνας.
Ραϊμούντο Περέιρα

Καριέρα

Διαδέχθηκε τον Φρανσίσκο Μπενάντε ως πρόεδρος της Συνέλευσης του Λαού μετά την εκλογική νίκη του PAIGC στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2008. Σπούδασε νομικά. Έπειτα από τη δολοφονία του προέδρου Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα από το στρατό, στις 2 Μαρτίου του 2009, ο στρατός άφησε να εννοηθεί ότι ο Περέιρα, με βάση το Σύνταγμα, θα διαδεχθεί προσωρινά τον πρόεδρο και εντός 60 ημερών θα οργανώσει προεδρικές εκλογές.
Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Βιέιρα, ο Περέιρα εξελέγη προσωρινός πρόεδρος από το κοινοβούλιο και ορκίστηκε στις 3 Μαρτίου του 2009. Παρέμεινε στην εξουσία ως τις 8 Σεπτεμβρίου του 2009, οπότε τον διαδέχθηκε ο Μαλάμ Μπακάι Σανιά. Μετά τον θάνατο του τελευταίου, στις 9 Ιανουαρίου 2012, ανέλαβε χρέη προέδρου της χώρας. Τελικά ανατράπηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα τον Απρίλιο του 2012.
Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας

Ο Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας (αγγλικά: War on Terror, WOT), επίσης γνωστός ως Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας (Global War on Terrorism, GWOT), είναι μια αλληγορία του πολέμου αναφερόμενη στη διεθνή στρατιωτική εκστρατεία που άρχισε μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» στις 20 Σεπτεμβρίου του 2001. Η κυβέρνηση Μπους και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν χρησιμοποιήσει τον όρο για να υποστηρίξουν τον παγκόσμιο στρατιωτικό, πολιτικό, νομικό και εννοιολογικό αγώνα κατά των δύο οργανόσεων που ορίζονται ως τρομοκρατικές και των καθεστώτων που κατηγορούνται για την υποστήριξη τους. Αρχικά είχε χρησιμοποιηθεί με ιδιαίτερη έμφαση στις χώρες που συνδέονται με ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις συμπεριλαμβανομένης της Αλ Κάιντα και των ομοϊδεατών της.
Το 2013, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δε βρίσκονται πλέον σε πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, όπως και ότι ο στρατός πρέπει να δώσει έμφαση σε συγκεκριμένους εχθρούς και όχι σε μια τακτική. Ο ίδιος δήλωσε: «Πρέπει να καθοριστεί η προσπάθειά μας όχι σαν ένας απέραντος παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας, αλλά μάλλον ως μια σειρά από επίμονες, στοχευμένες προσπάθειες για να κτυπηθούν συγκεκριμένα δίκτυα βίαιων εξτρεμιστών που απειλούν την Αμερική».
Πολιορκία του Σιρμίου (579-582)

Η Πολιορκία του Σιρμίου το 579 και η κατάληψη του από τους Άβαρους το 582 ήταν ένα σημαντικό πολεμικό γεγονός των πολέμων μεταξύ Αβάρων και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η πτώση της πόλης στους Αβάρους στέρησε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το μεγάλο προπύργιο της στη βορειοδυτική όχθη του Δούναβη, ανοίγοντας το δρόμο για καταστροφικές επιδρομές από τους Αβάρους και τους Σλάβους συμμάχους τους στα Βαλκάνια.

Ιστορικό της πολιορκίας

Οι Άβαροι είχαν προσπαθήσει ξανά να καταλάβουν την πόλη το 568 χωρίς επιτυχία. Οι Άβαροι θεωρούσαν το Σίρμιο ότι τους ανήκε εφόσον κατέκτησαν τους Γέπιδες και την επικράτεια τους και οι Βυζαντινοί κακώς το είχαν κατακτήσει εφόσον η επικράτεια των Γέπιδων τους ανήκε εξ ολοκλήρου.
Το 579 ο χαγάνος Βαϊνός παραβιάζοντας την συνθήκη του 574 μάζεψε στρατό και ξεκίνησε να κατασκευάζει γέφυρα στον Σάβο ανάμεσα στην Σιγγιδόν και το Σίρμιο. Στις διαμαρτυρίες του βυζαντινού στρατηγού της Σιγγιδόν, Σήθου ο χαγάνος απάντησε ότι ήθελε να περάσει στρατό για να κτυπήσει τα Σλαβικά φύλα που δεν είχαν δεχτεί τη επικυριαρχία του, δίνοντας μάλιστα τους ανάλογους όρκους αλλά στέλνοντας και πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη για να επιβεβαιώσουν στον Τιβέριο Β΄ τις προθέσεις του. Όταν όμως η κατασκευή της γέφυρας τελείωσε νέα διπλωματική αποστολή πήγε στη Κωνσταντινούπολη κι απαίτησε τη παράδοση του Σιρμίου, ο αυτοκράτορας Τιβέριος αρνήθηκε και ξεκίνησε την οργάνωση της άμυνας της πόλης.
Η πολιορκία κράτησε τρία χρόνια, από την πλευρά των Βυζαντινών διοικητής ήταν ο στρατηγός Θεόγνης όπου και αρνήθηκε προτάσεις των Άβαρων να παραδώσει το Σίρμιο. Οι Άβαροι πολιόρκησαν στενά την πόλη η οποία αντιμετώπισε πρόβλημα ανεφοδιασμού με αποκλεισμένο τον Σάβο και τους δρόμους, αντίθετα με τους Άβαρους όπου μέσω της γέφυρας είχαν πλήρη ανεφοδιασμό.

Η παράδοση

Ο Τιβέριος μην μπορώντας να ανεφοδιάσει την πόλη και λόγω της κατάστασης που είχαν περιέλθει οι αμυνόμενοι ζήτησε από τον Θεόγνη να διαπραγματευτεί την παράδοση της πόλης. Οι Άβαροι ζήτησαν φόρους τριών ετών, την αποχώρηση των κατοίκων χωρίς τα υπάρχοντα τους, και την παράδοση του Άβαρο ιερέα Βουκολάβα που αποπλάνησε μία σύζυγο του χαγάνου κι είχε διαφύγει εκεί. Οι Άβαροι όταν εισήλθαν στην πόλη αναφέρεται ότι πρόσφεραν τροφή σε όλους τους κατοίκους οι οποίοι τελικά αποχώρησαν με τα υπάρχοντα τους.
Με την κατάληψη του Σιρμίου οι Άβαροι κατείχαν πια όλα τα εδάφη των Γέπιδων που πίστευαν τους ανήκαν δικαιωματικά, δεν ξανά έκαναν πόλεμο για κατάληψη εδαφών μόνο επιδρομές και προσωρινές καταλήψεις για λύτρα.
Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου

Οικοσύστημα

Τα νησιά του Πάρκου είναι πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα. Η βλάστηση αποτελείται κυρίως από Μακία βλάστηση με πουρνάρια (Quercus coccifera και Quercus ilex), κουμαριές (Arbutus unedo και Arbutus andrachne), σχίνους (Pistacia lentiscus), Αγριελιές (Olea oleaster) καθώς και κρητικά σφενδάμια (Acer sempervirens), πευκοδάση από πεύκα του είδους Pinus halepensis και φρύγανα (Sarcopoterium spinosum και Euphorbia acanthothamnos). Επίσης πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η χασμόφυτη βλάστηση με αρκετά ενδημικά είδη όπως το Campanula rechingeri, το Campanula reiseri, το Linum gyaricum και το Arenaria phitosiana. Η πανίδα είναι επίσης πολύ πλούσια. Τα πτηνά είναι συνολικά γύρω στα 100 είδη, με τα πιο ενδιαφέρουσα να είναι ο Σπιζαετός, ο Μαυροπετρίτης, ο Φιδαετός, ο Αιγαιόγλαρος και πολλά ωδικά πτηνά. Τα είδη των ψαριών αριθμούν τα 300 είδη και το Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου αποτελεί ένα πολύ σημαντικό υποθαλάσσιο οικοσύστημα. Η ερπετοπανίδα του Πάρκου αποτελείται από την Κρασπεδωτή χελώνα, τον Εφιό (Dolichophis caspius), την Κοινή οχιά, το Αγιόφιδο (Telescopus fallax), το Σπιτόφιδο (Zamenis situla), την τρανόσαυρα (Lacerta trilineata), τον Αβλέφαρο (Ablepharus kitaibelii), το Σιλιβούτι (Podarcis erhardii), το Μεσογειακό σαμιαμίδι (Hemidactylus turcicus) και τον Κυρτoδάκτυλο (Cyrtopodion kotschyi) την χελώνα καρέτα καρέτα (Caretta caretta) και την πράσινη χελώνα (Chelonia mydas). Τα θηλαστικά των νησιών είναι λιγότερα και μερικά από αυτά είναι ο Σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης, το Αγριοκούνελο (Oryctolagus cuniculus), ο Δασοποντικός (Apodemus sylvaticus), η νυχτερίδα Rhinolophus euryale, η νυχτερίδα Pipistrellus pipistrellus, η σπάνια Μεσογειακή φώκια, το ζωνοδέλφινο, το ρινοδέλφινο, το κοινό δελφίνι, τη φάλαινα φυσητήρας και τον Ζιφιό. Επίσης, στα νησιά υπάρχουν και Αίγαγροι (Capra aegagrus).

Σημείωση

Υπάρχει ένα ακόμη θαλάσσιο πάρκο στην Ελλάδα, δηλαδή το θαλάσσιο πάρκο της Ζακύνθου.
Καλλίνικος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως

Βίος

Ο Καλλίνικος Β΄ καταγόταν από τη Καστανιά των Αγράφων και διετέλεσε μαθητής του Ευγένιου Γιαννούλη του Αιτωλού. Χρημάτισε Μητροπολίτης Προύσας (σημ. Bursa) και εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στις 3 Μαρτίου του 1688. Παρέμεινε όμως για λίγους μήνες στον πατριαρχικό θρόνο, καθώς ο απομεμφθείς από τον ίδιο Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως Νεόφυτος κατόρθωσε να τον ανατρέψει στις 27 Νοεμβρίου 1688 και να γίνει εκείνος Πατριάρχης ως Νεόφυτος Δ΄.
Επανεξελέγη το Μάρτιο ή Απρίλιο του επομένου έτους (1689) και πατριάρχευσε μέχρι το 1693, οπότε εκθρονίστηκε με ενέργειες του ηγεμόνα της Βλαχίας Κωνσταντίνου Μπρανκοβάνου, ο οποίος επέβαλε στο Θρόνο τον προστατευόμενό του, πρώην Πατριάρχη Διονύσιο Δ΄. Σύντομα επανεξελέγη για τρίτη φορά και πατριάρχευσε από το 1694 μέχρι τον θάνατό του, στις 8 Αυγούστου του 1702, οπότε τον διαδέχθηκε ο Γαβριήλ Γ΄.
Yπήρξε δραστήριος Πατριάρχης: αναδιοργάνωσε κατά το 1691 την Πατριαρχική Σχολή, έδειξε γενικότερο ενδιαφέρον για την Παιδεία, και εναντιώθηκε ενεργά στην ρωμαιοκαθολική διείσδυση στην Ανατολή. Ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη.
Γκαστόν της Βιάνα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονόρας των Ιβρέα-Τραστάμαρα της Ναβάρρας, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας. 
Ως γιος της βασίλισσας της Ναβάρρας, είχε τον τίτλο του πρίγκιπα της Βιάνα. Το 1470 έλαβε μέρος σε μία κονταρομαχία (tournoi de joute) στο Λίμπουρν της Ακουιτανίας και, από τα τραύματα που δέχτηκε, απεβίωσε πριν προλάβει να διαδεχθεί τη μητέρα του. Η μητέρα του απεβίωσε το 1479 και τη διαδέχθηκαν τα δύο τέκνα του, ο Φραγκίσκος-Φοίβος και μετά η Αικατερίνη των Φουά. Επειδή όταν ανέλαβαν την αρχή ήταν ο καθένας τους 13 ετών, την πραγματική εξουσία είχε η μητέρα τους Μαγδαληνή, ως το 1494 (όταν η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄) και το 1495 (που απεβίωσε η Μαγδαληνή).
Εντουάρ Μπαρατιέ

Βιογραφία

Φοιτητής της Εθνικής Σχολής Αρχειονομίας (1941–1945), κάτοχος διπλώματος ès lettres (1945), ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του εργαζόμενος στα αρχεία της Σαβοΐας, ενώ, το 1947, ορίστηκε ως βοηθός αρχειοθέτης στα νομαρχιακά αρχεία των Μπους-ντυ-Ρον, των οποίων κατέστη υπεύθυνος συντηρητής. Αφιέρωσε στη Μασσαλία και την Προβηγκία το σύνολο των εργασιών του. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, γραμματέας της μασσαλιώτικης επιστημονική εταιρεία, της Εταιρείας στατιστικής, ιστορίας και αρχαιολογίας της Μασσαλίας, καθώς και της ομοσπονδίας ιστορίας της Προβηγκίας, η οποία κυκλοφορεί το περιοδικό Provence historique.
Μετά το 1959, διετέλεσε καθηγητής μεσαιωνικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Αιξ, όπου έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα ιστορίας (1965), τίτλο τον οποίο, επίσης, έλαβε από την Σορβόνη το 1970. Το συγκεκριμένο έτος, διετέλεσε, επίσης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο.
Έλαβε αριθμό διακρίσεως: σταυρό του Λεγεώνας της Τιμής, ροζέτα των Τεχνών και Γραμμάτων. Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας της Μασσαλίας το 1969, λαμβάνοντας την 17η έδρα, την οποία, προηγουμένως, κατείχε ο Μπουγιαλά ντ'Αρνώ.
Σαντιό Μανέ

Σε συλλόγους

Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2011 στη Μετς και την επόμενη σεζόν υπέγραψε στη Σάλτσμπουργκ. Με τη Σάλτσμπουργκ κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Αυστρίας. Το 2014 πήρε μεταγραφή για τη Σαουθάμπτον. Από το 2016 είναι παίκτης της Λίβερπουλ, με την οποία έφτασε στο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2017-2018.
Αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ και καλύτερος παίκτης της Λίβερπουλ για τη σεζόν 2016-2017. Επιπλέον, επελέγη ως ο καλύτερος παίκτης της Πρέμιερ Λιγκ για τον Αύγουστο του 2017. Επίσης, η Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου τον επέλεξε στην καλύτερη ομάδα του 2015 και του 2016.

Στην εθνική ομάδα

Στην Εθνική Σενεγάλης παίζει από το 2012. Συμμετείχε με την ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2015 και του 2017. Κλήθηκε στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.

Προσωπική ζωή

Ο Μανέ είναι Μουσουλμάνος και συχνά πριν από κάθε αγώνα προσεύχεται.
Ένωση των Βετεράνων του Εσθονικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας

Η Ένωση των Βετεράνων του Εσθονικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας' (Estonian War of Intepentence league - EVL) ιδρύθηκε το 1929 και ήταν κίνημα των αποστράτων στρατιωτικών, πατριωτικό και σαφώς αντικομμουνιστικό με στόχο την δημιουργία μιας ενοποιημένης Εσθονίας. Το 1933 κέρδισε το 73% του πληθυσμού χωρίς να καταφέρει να κυβερνήσει. Ο Αρχηγός Προπαγάνδας του EVL Χιαλμάρ Μάε υπηρέτησε ως αρχηγός της κυβέρνησης κατά την διάρκεια της κατοχής στην Εσθονία (1941 - 1944).
Καβιγιάσε

Η Καβιγιάσε (ισπ. Cavillace) ή Καβιγιάκα  (ισπ. Cavillaca) ήταν παρθένα θεότητα των Ίνκας.
Σύμφωνα με το μύθο, η Καβιγιάτσε έφαγε ένα φρούτο, που περιείχε το σπέρμα του Κονιράγια, θεού της σελήνης και της γονιμότητας. Σύντομα, γέννησε ένα γιο. Κάλεσε όλους τους θεούς και ζήτησε να μάθει ποιος ήταν ο πατέρας του παιδιού. Κανείς δεν απάντησε κι εκείνη άφησε στο έδαφος το βρέφος, το οποίο σύρθηκε προς τον Κονιράγια.
Ντροπιασμένη η Κοβιγιάτσε, επειδή ο θεός της σελήνης ήταν ο πιο ενδεής από τους θεούς, άρπαξε το γιο της κι αυτοκτόνησε, πέφτοντας στη θάλασσα από τα βράχια των περουβιανών ακτών. Σύμφωνα με το μύθο, κι οι δυο μεταμορφώθηκαν σε ουάκα (ισπ. huaca).
Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας

Οι Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας ήταν μια προσωπική ανθολογία small press comics που αυτοεκδίδονταν από τον ΚΩΝ (ή αλλιώς Κων Χρυσούλης) από το 2000 έως το 2004. 
Η ανθολογία έφτασε τα 10 τεύχη (24 σελίδων το καθένα) και εμπεριείχε ως επί το πλείστον ασπρόμαυρες αυτοτελείς ιστορίες ("Λούβρε Ντε Μπαφ", "Πάνκυ Στρούμφ" κτλ), καθώς και ιστορίες σε συνέχειες ("Τζαζ και Μαρία", "Three Kings" κτλ.) 
Ο ΚΩΝ έχει αναφέρει πως μελλοντικά θα κυκλοφορήσει έναν τόμο με τις περιπέτειες του ζεύγους βαμπίρ "Τζαζ και Μαρία", καθώς και μια συλλογή των αυτοτελών ιστοριών του.
Τον καιρό που εξέδιδε τις Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας, ο ΚΩΝ ταυτόχρονα δημοσίευε ιστορίες του στο "9" της Ελευθεροτυπίας, εικονογραφούσε την σειρά μυθολογίας comics "Αρχαίοι Συγγραφείς Εικονογραφημένοι", σύστησε την ομάδα "SubArt" αρχικά με τον Ανδρέα Παναγιωτόπουλο (γνωστό και ως APAN), και έπειτα το ομώνυμο περιοδικό με τους Τάσο Παπαϊωάννου και Ηλία Κυριαζή.
Αρθρογραφεί πάνω στην small press comics σκηνή της Ελλάδας στο comicart.gr , όπου και έχει παρουσιάσει την πλειοψηφία των λεγόμενων comics "φανζίν" που έχουν εκδοθεί τα τελευταία 10 χρόνια.
Από τον Αύγουστο του 2005 έως τον Αύγουστο του 2006, δημοσίευε μονοσέλιδες αυτοβιογραφικές ιστορίες του, με τον τίτλο "autobio comics" σε εβδομαδιαία βάση στην εφημερίδα "Παρασκευή + 13", τις οποίες έχει υποσχεθεί να συλλέξει στο μέλλον. Κάποιες από αυτές είναι δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα του.
Έχει γράψει και συνθέσει concept glam/post-punk μουσική με το συγκρότημα του, τους autodivine.
Νυμφαίο Ιωνίας

Η συνθήκη του 1214

Το 1214 υπογράφεται στο Νυμφαίο συνθήκη ανάμεσα στον αυτοκράτορα Ερρίκο της Κωνσταντινούπολης και τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη της  Αυτοκρατορίας της Νίκαιας που σηματοδοτεί το τέλος της προέλασης των Λατίνων προς την Βυζαντινή Μικρά Ασία.

Η συνθήκη του 1261

Τον Μάρτιο του 1261 υπογράφεται συνθήκη από τον Μιχαήλ Η΄ της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και την Γένοβα, σύμφωνα με την οποία τα δύο μέρη συμμαχούν εναντίον των Βενετών. Ο Μιχαήλ Η΄ εξασφάλισε την ναυτική υποστήριξη των Γενουατών στην προσπάθειά του για αναστήλωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με αντάλλαγμα την ελεύθερη εμπορική δραστηριότητά τους σε όλα τα λιμάνια της αυτοκρατορίας, την επικύρωση της γενουατικής κυριότητας σε κτήσεις σε διάφορα λιμάνια των νησιών και της Ρωμανίας (της σημερινής νότιας Θράκης) καθώς και την εξασφάλιση της προστασίας των γενουατικών αποικιών. Λίγους μήνες μετά, 25 Ιουλίου 1261, γίνεται ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης και ο Μιχαήλ Η΄ στέφεται αυτοκράτορας.
Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Κιέβου

Ιστορία

Η ιδέα για την κατασκευή του Κέντρου ήταν του Viktor Tkachenko, τότε διευθυντή του Palace of Sports. Ο τωρινός διευθυντής του κέντρου και αρχιτέκτονας, Yanush Wig σχεδίασε το συγκρότημα και ο Eduard Safronov ήταν υπεύθυνος της κατασκευής.

Αρχιτεκτονική

Το Κέντρο συνδυάζει σε ένα αρχιτεκτονικό συγκρότημα τρεις κύριες αίθουσες με συνολική έκταση 58.000m², από τα οποία τα 28.018 προορίζονται για εκθέσεις. Το συγκρότημα περιλαμβάνει, επίσης, μία αίθουσα κογκρέσου, 14 αίθουσες συνεντεύξεων τύπου (με χωρητικότητα 90-600 θέσεις), αίθουσες συνεδριάσεων, αίθουσες για αποθήκευση αγαθών και όπλων και καφετέριες & εστιατόρια φαστ-φουντ.

Σύνδεση με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Ο σταθμός του μετρό "Livoberezhna" (στην γραμμή Sviatoshynsko-Brovarska) απέχει 10 λεπτά περπάτημα από την είσοδο του ΔΕΚΚ.
Λεβιάθαν (ταινία, 1989)

Πλοκή

Μια επιστημονική ομάδα σε μια υποβρύχια βάση ανακαλύπτει έναν άγνωστο οργανισμό που μεταμορφώνεται σε αιμοδιψές πλάσμα με σκοπό να τους σκοτώσει όλους.

Παραγωγή

Το Λεβιάθαν σκηνοθέτησε ο Τζωρτζ Κοσμάτος. Το σενάριο της ταινίας έγραψαν ο Ντέιβιντ Ουέμπ Πιπολς και ο Τζεμπ Στιούαρτ. Ο Σταν Ουίνστον ήταν ο παραγωγός για τα ειδικά εφέ του πλάσματος.

Κυκλοφορία

Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους στις 17 Μαρτίου 1989. Προβλήθηκε σε 1.393 κινηματογράφους βγάζοντας ένα Box Office των 5.029.164 δολαρίων για το άνοιγμα τριήμερου.
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε DVD τον Σεπτέμβριο του 1998.
Ιστορία ενός αιχμαλώτου

Σύνοψη

Η αφήγηση είναι επικεντρωμένη σχεδόν αποκλειστικά στον αγώνα για επιβίωση του αιχμάλωτου Νικόλα Κοζάκογλου (Καζάκογλου στην α΄ έκδοση) που κατόρθωσε να επιζήσει κάτω από οριακές συνθήκες αιχμαλωσίας. Ο συγγραφέας τις καταγράφει άμεσα με τον πιο απλό τρόπο γραφής, χωρίς ανώφελες ωραιολογίες και άσκοπους συναισθηματισμούς, ακριβώς όπως ο ίδιος ο Καζάκογλου του τις αφηγήθηκε το 1925 σε ένα χωριό της Κατερίνης. Έτσι είναι πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να διακρίνει κανείς πού αρχίζει και πού τελειώνει η συμβολή του συγγραφέα. Γεγονός πάντως, είναι ότι το πρόσωπο του αφηγητή δεν προβάλλεται σε κανένα σημείο της αφήγησης· αντίθετα αναδύεται από την ουσία των γεγονότων που αφηγείται, αποκτώντας τις διαστάσεις ενός προσώπου συλλογικού. Ο πόνος και η απόγνωση της αιχμαλωσίας μοιάζει να μην είναι μόνο του αφηγητή αλλά πολλών ανθρώπων μαζί, όλων όσων είχαν την ίδια με αυτόν εμπειρία, τους οποίους εκπροσωπεί σαν ο κορυφαίος του χορού.

Κειμενικές αλλαγές

Στο κλίμα των πριμιτιβιστικών ενδιαφερόντων της δεκαετίας του 1920 στην Ελλάδα, ο στόχος του Δούκα όταν πρωτοεξέδωσε το βιβλίο ήταν λαογραφικός. Η πρώτη και η δεύτερη έκδοση ήταν αφιερωμένες «στα κοινά μαρτύρια του ελληνικού και τουρκικού λαού». Στις επόμενες εκδόσεις του, το κείμενο της Ιστορίας υπέστη αλλαγές  ιδιαίτερα με την τρίτη έκδοση (1958), που το μεταμόρφωσαν ιδεολογικά: οι πατριωτικές αναφορές ενισχύθηκαν και το κείμενο αφιερώθηκε πλέον «στα κοινά μαρτύρια των λαών», αλλαγή που μπορεί να οφείλεται στα γεγονότα της γερμανικής κατοχής και του Ολοκαυτώματος ή στις σοσιαλιστικές ιδέες του Δούκα. Στην πέμπτη έκδοση (1969) το προοίμιο αφαιρέθηκε. Από το 1980 και εξής, η Ιστορία καθιερώθηκε ως εθνικό κειμήλιο και, ενώ είχε τυπωθεί μόνο 7 φορές μέχρι τότε, γνώρισε πάνω από 20 ανατυπώσεις ως το 2000.
Πραστειό Κελλακίου

Τοποθεσία

Το Πραστειό Κελλακίου βρίσκεται 27 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λεμεσού. Είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 380 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με τα Φοινικάρια, την Παρεκκλησιά και το Αρμενοχώρι, στα δυτικά με τη Διερώνα, στα βόρεια με την Επταγώνια και στα ανατολικά με το Κελλάκι.

Ιστορία και ονομασία

Το Πραστειό Κελλακίου δεν αναφέρεται σε μεσαιωνικές πηγές πηγές. Πιθανόν τότε να ήταν μόνο αγρόκτημα με λίγους κατοίκους. Η ονομασία του χωριού παραπέμπει στα βυζαντινά χρόνια. Παλαιότεροι μελετητές υποστηρίζουν ότι η ονομασία Πραστειό προέρχεται από τη γαλλική μεσαιωνική λέξη Prasti που σημαίνει χωράφι. Δηλαδή, επρόκειτο για τοπωνύμιο αγροκτημάτων που ανήκαν σε κάποια φέουδα. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι ότι η ονομασία είναι καθαρά ελληνική, των βυζαντινών χρόνων. Προέρχεται από τη λέξη προάστειον που σημαίνει οικισμός κοντά στη πόλη (προ του άστυ). Κατά τα μεσαιωνικά χρόνια πολλοί μικροί οικισμοί σε διάφορα μέρη της Κύπρου ονομάζονταν Πραστειά, υπό την έννοια κυρίως των μικρών γεωργικών οικισμών κοντά σε άλλους μεγάλους οικισμούς (φέουδα) όπου ανήκαν.

Φυσικό περιβάλλον

Στην περιοχή καλλιεργούνται εσπεριδοειδή (κυρίως μανταρίνια και κιτρομηλιές), ελιές, αμυγδαλιές, χαρουπιές, δαμασκηνιές ελάχιστα λαχανικά και νομευτικά φυτά. Υπάρχουν επίσης αρκετές ακαλλιέργητες εκτάσεις που καταλαμβάνονται από άγρια φυσική βλάστηση. Μεγάλο μέρος του κρατικού δάσους της Λεμεσού εμπίπτει στα διοικητικά όρια του χωριού.
Φώτιος Μοσχούλας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Επιτάλιο Ηλείας και καταγόταν από παλιά οικογένεια πολιτικών της επαρχίας Ολυμπίας. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως ιατρός.
Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος για πρώτη φορά βουλευτής Ολυμπίας στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1902 και 1906 και ως βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του Μαΐου 1915, του Δεκεμβρίου 1915, του 1926 και του 1932. Επανεξελέγη, με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος βουλευτής Ολυμπίας και Μεσσηνίας στις εκλογές του 1933 και 1935 αντίστοιχα.
Αναμείχθηκε επίσης στις αρχιεπισκοπικές εκλογές του 1938 υποστηρίζοντας την υποψηφιότητα του Χρύσανθου και υπονομεύοντας αυτή του Δαμάσκηνου..
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2012-2013

Το Αγγλικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2012-2013 ή αλλιώς Premier League ήταν η 21η διοργάνωση από την καθιέρωση της Premier League. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η οποία εξασφάλισε μαθηματικά τον τίτλο από την 34η αγωνιστική.
Αντώνιος Κοραής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Χίο το 1674. Γιος του Νικολάου και της Δέσποινας Σπάρταλη. Διδάχτηκε την Ελληνική και Λατινική γλώσσα στην Ρώμη. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1686 εισήχθη στο Κολλέγιο της Ρώμης για σπουδές. Σπούδασε γραμματική, μεταφυσική, ανθρωπιστικά γράμματα (humanita) και ρητορική. Στη διάρκεια της φοίτησής του συγκρούσθηκε με τη διεύθυνση της Σχολής λόγω ατασθαλιών και αυστηρότητας στη διεύθυνση από τους Ιησουίτες, εκφραζόταν περιφρονητικά για το rito latino, υποστήριζε τον σχισματικό Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και δεν συμπαθούσε τους Καθολικούς. Αναχώρησε στις 17 Αυγούστου 1695 από αυτήν. Περιηγήθηκε την Βρετανία, Γαλλία και Ιταλία. Επέστρεψε στη Χίο όπου άσκησε το ιατρικό επάγγελμα. παντρεύτηκε την Δαγεσσώ που πέθανε από ευλογιά, άγνωστο πότε.
Ήταν πατέρας του Ιωάννη Κοραή, πατέρα του Αδαμάντιου Κοραή. Άλλος γιος του ήταν ο Σωφρόνιος Κοραής μητροπόλίτης Βελιγραδίου.

Συγγράμματα

Συνέθεσε θαυμάσιες πινδαρικές ωδές πλήρεις αρμονίας. Γνωρίζουμε μια μόνο προς τον Δαγεσσώ (Henri François d'Aguesseau) που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1702 και επανεκδόθηκε το 1819 από τον Αδαμάντιο Κοραή. Ο Αδαμάντιος Κοραής από φόβο μήπως θεωρηθεί η ωδή του πρόγονού του κολακεία αναφέρει ότι αναδημοσίευσε και το εγκώμιο του Thomas προς τον D' Aguesseau
Άλλη, μη ευρεθείσα, από τον Αδαμάντιο Κοραή, ωδή ήταν η προς τον Ιωάννη Παύλο Μπινιόν (Jean-Paul Bignon), λόγιο διευθυντή της Ακαδημίας Επιγραφών, και δημοσιεύθηκε το 1703
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1973-74

Β΄ όμιλος

*Αγώνας κατάταξης στο Αγρίνιο (30/6/1974):
Καλαμάτα – Ατρόμητος: 1-0 (Εσπινόζα 37΄).