google/wiki40b huggingface dataset:
Ουράνιο τόξο

Εμφάνιση

Το φαινόμενο εμφανίζεται όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν πάνω σε σταγονίδια βροχής στην ατμόσφαιρα της Γης και αποτελεί ένα παράδειγμα διάθλασης, μετά από ανάκλαση. Το κάθε χρώμα (δηλαδή κάθε μήκος κύματος) διαθλάται υπό διαφορετική γωνία μέσα στα σταγονίδια (που δρουν σαν μικρά πρίσματα), παθαίνει διαφορετική εκτροπή κι έτσι το ορατό λευκό φως αναλύεται στα διάφορα χρώματα που το συνθέτουν, δηλαδή στο φάσμα του. Έτσι εμφανίζεται το φάσμα του ηλιακού φωτός ως ένα πολύχρωμο τόξο, με το κόκκινο χρώμα να κυριαρχεί στην εξωτερική του πλευρά, και το βιολετί στην εσωτερική. Η διαφορετικότητα της γωνίας του κάθε μήκους κύματος (χρώματος) και του σχήματος των σταγονιδίων εξηγεί και το τοξοειδές σχήμα του φαινομένου και όχι κάποιο άλλο. Για να γίνει αντιληπτό το ουράνιο τόξο από παρατηρητή θα πρέπει να έχει στραμμένα τα νώτα του στον Ήλιο.

Ιστορία

Στα 578 π.χ., ο Αναξιμένης, Έλληνας φιλόσοφος, παρατήρησε τη σχέση μεταξύ του Ουράνιου Τόξου και του Ήλιου. Αντί να αποδώσει το Τόξο σε ουράνιες δυνάμεις, πρότεινε ότι τα σύννεφα αλλάζουν την πορεία του ηλιακού φωτός και παράγουν το Τόξο των χρωμάτων.
Πρώτος ο Αριστοτέλης συνέλαβε την ιδέα ότι το ουράνιο τόξο δεν είναι υλικό αντικείμενο που κρέμεται από τον ουρανό, αλλά ένα φυσικό φαινόμενο. Χρησιμοποίησε προσεκτικά την τότε γεωμετρία, αλλά λάθος νόμους ανάκλασης, για να εξάγει το κυκλικό σχήμα του Τόξου. Σταδιακά, οι ενασχολούμενοι με αυτό λόγιοι και φιλόσοφοι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι τόσο το φαινόμενο της ανάκλασης όσο και εκείνο της διάθλασης είχαν κάποιας μορφής σχέση με το φαινόμενο του Ουράνιου Τόξου. Την πρώτη ικανοποιητική εξήγηση έδωσε ο Καρτέσιος κατά τον 18ο αιώνα. Σύμφωνα με την θεωρία του το ουράνιο τόξο παράγεται από τις ακτίνες που πέφτουν πάνω στα σταγονίδια και που ανακλούνται στην εσωτερική τους επιφάνεια τουλάχιστον μια φορά. 
Κατά ένα γνωστό ευρωπαϊκό μύθο, στη βάση του ουράνιου τόξου ένα τσουκάλι γεμάτο χρυσάφι περιμένει όποιον καταφέρει να φτάσει εκεί, πράγμα φυσικά αδύνατο καθώς το ουράνιο τόξο είναι οφθαλμαπάτη που δεν εντοπίζεται στο χώρο.
Αναίρεση (μουσική)

Η αναίρεση είναι όρος της μουσικής σημειογραφίας που συμβολίζεται με το σύμβολο ♮ και γράφεται μπροστά από το φθογγόσημο και σημαίνει ότι μια αλλοίωση που είχε πριν σε αυτή τη νότα, τώρα δεν την έχει.
Επίσης χρησιμοποιείται η διπλή αναίρεση  (συμβολίζεται με ♮♮), δηλαδή με δύο χωριστές αναιρέσεις.
Νίκος Μήτρου

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Απόλλωνα Ερέτριας και στη συνέχεια εντάχτηκε στο δυναμικό του Πανιωνίου (Α Εθνική) το 2002 σε ηλικία 18 ετών, όπου αγωνίστηκε για 4,5 χρόνια, παίζοντας σε 53 αγώνες, εκ των οποίων οι 3 σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, πετυχαίνοντας 1 γκολ, με εξαίρεση το 2005, όπου πήγε δανεικός στην Νίκη Βόλου (Β Εθνική). 

Επίσης έχει αγωνιστεί στην Κύπρο, στον Διγενή Μόρφου (Α κατηγορία), καθώς και στον  Εθνικό Αστέρα (Β Εθνική). Έπειτα, συνέχισε την πορεία του στις Λαμία, Αίαντα Σαλαμίνας, Καστοριά (Γ Εθνική), Πιερικό (Β' Εθνική).
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει αγωνιστεί στην Εθνική Ελπίδων, όπως και στην Ολυμπιακή ομάδα, με την οποία είχε 2 συμμετοχές στου θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Αμπού Ραμάντα

Το Αμπού Ραμάντα (αραβικά : أبو رمادة) είναι κοραλλιογενές νησί της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα και στην αφρικανική ακτή του κόλπου του Σουέζ. Βρίσκεται στα ανοιχτά της Χουργκάντα δίπλα στα Νησιά Γκιφτούν και αποτελεί μέρος του "εθνικού πάρκου Γκιφτούν". Το νησί και ο ύφαλος προσφέρεται για καταδύσεις.
Το Αμπού Ραμάντα είναι ακατοίκητο αλλά διαθέτει αγκυροβόλιο. Ένα από τα δημοφιλή σημεία για τους τουρίστες που έρχονται για κατάδυση είναι το παλιό ναυάγιο κοντά στο αγκυροβόλιο αλλά και η υποθαλάσσια σπηλιά στα ανατολικά της νήσου. Η σπηλιά έχει μικρό μήκος, στα 18 περίπου μέτρα βάθος και με 10 μέτρα μήκος και είναι ανοιχτή στις δύο πλευρές της. Είναι επίπεδο νησί με μακρόστενο σχήμα και μήκος ένα χλμ. Ο ύφαλος φιλοξενεί πολλά είδη ψαριών, χέλια και θαλάσσιες χελώνες. Τα βάθη για κατάδυση κυμαίνονται από τα 5 μέτρα έως τα 30 μέτρα.
Τζον Μπους

Βιογραφία

Ο Μπους γεννήθηκε το 1963 στο Λος Άντζελες.
Η μουσική του καριέρα ξεκίνησε όταν βρισκόταν σε ηλικία 19 ετών και δημιούργησε τους Armored Saint μαζί με τους κιθαρίστες Ντέιβιντ Πρίτσαρντ και Φιλ Σάντοβαλ, τον μπασίστα Μάικ Ζάπουτιλ και το ντράμερ Γκόνζο Σάντοβαλ. Την ίδια περίοδο του προτάθηκε να αναλάβει τα φωνητικά στους Metallica, αλλά αρνήθηκε λόγω της φιλικής σχέσης που είχε με τα υπόλοιπα μέλη των Armored Saint. Μαζί τους, κυκλοφόρησε τέσσερα στούντιο άλμπουμ, ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ και ένα ΕΡ.
Το 1992 αποχώρησε από το συγκρότημα για να αντικαταστήσει τον Τζόι Μπελαντόνα στους Anthrax και οι Armored Saint διαλύθηκαν. Με τους Anthrax, ο Μπους ηχογράφησε το "Sound of White Noise" το 1993, το οποίο σκαρφάλωσε στο Top-10 του Billboard και έγινε χρυσό. Ακολούθησαν τρία, λιγότερο επιτυχημένα άλμπουμ ("Stomp 442" το 1995, "Volume 8: The Threat Is Real" το 1998 και "We've Come for you All" το 2003), με τον Μπους να αποχωρεί μετά την επανηχογράφηση επιτυχιών του συγκροτήματος από την πρώτη του εποχή, για την συλλογή "The Greater of Two Evils", το 2004.
Παράλληλα, με την δραστηριότητα του με τους Anthrax, ο Μπους επανήλθε στο προσκήνιο με τους Armored Saint οι οποίοι επανενώθηκαν το 1999, ηχογραφώντας το "Revelation" την επόμενη χρονιά, ακολουθούμενο από μία σύντομη περιοδεία.

Στις αρχές του 2005, οι Anthrax ανακοίνωσαν την επανένωση της σύνθεσης τους με τον Μπελαντόνα στα φωνητικά, χωρίς να αποκλείουν μελλοντική συνεργασία και πάλι με τον Μπους. Στις αρχές του 2007, ο Μπελαντόνα αποχώρησε και πάλι και οι φήμες για επιστροφή του Μπους αναζωπυρώθηκαν, αλλά τελικά τα φωνητικά του συγκροτήματος ανέλαβε ο Νταν Νέλσον.
Τον Αύγουστο του 2009, ο Μπους επέστρεψε τελικά στους Anthrax για μία ζωντανή εμφάνιση στο "Sonisphere festival" της Αγγλίας, ενώ ακολούθησαν έξι ακόμη εμφανίσεις, στο "Loud Park Festival" τον Οκτώβριο του 2009 και μερικές συναυλίες για την αυστραλιανή "Soundwave tour", τον Φεβρουάριο του 2010. Ο Μπους αρνήθηκε να γίνει επίσημο μέλος των Anthrax και πάλι, με αποτέλεσμα να επανενταχθεί στο συγκρότημα ο Μπελαντόνα.
Το 2010, οι Armored Saint κυκλοφόρησαν το έκτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "La Raza", μετά από εννέα χρόνια απραξίας.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1944

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1944, γνωστοί και ως Αγώνες της 13ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση προγραμματισμένη να διεξαχθεί στο Λονδίνο της Αγγλίας, η οποία ματαιώθηκε λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ακολουθία γεγονότων

Παρά τον πόλεμο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή οργάνωσε πολλές εκδηλώσεις το διάστημα 17 έως 19 Ιουνίου του 1944 στη Λωζάνη της Ελβετίας για να γιορτάσει την 50ή επέτειο από την ίδρυσή της.
Πολωνοί κρατούμενοι πολέμου στην περιοχή Ντομπιέγκνιεφ πήραν άδεια από τους Γερμανούς κατακτητές τους να διοργανώσουν ανεπίσημους Αγώνες ανάμεσα στους κρατούμενους της χώρας το διάστημα 23 Ιουλίου με 13 Αυγούστου 1944, ενώ κατασκεύασαν και μία Ολυμπιακή σημαία από σεντόνια και κασκόλ. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε πως ήταν μία επίδειξη Ολυμπιακού πνεύματος που υπερβαίνει τον πόλεμο.
Εξαιτίας της ματαίωσης αποφασίστηκε, χωρίς ψηφοφορία, το Λονδίνο να διοργανώσει τους Αγώνες του 1948.
Ακρωτηριασμός

Ακρωτηριασμός (Amputation) είναι η τραυματική ή η ιατρογενής (χειρουργική) αποκοπή ενός μέλους ή τμήματος του μέλους του σώματος από το υπόλοιπο σώμα.Η πρώτη περίπτωση αποκαλείται Τραυματικός ακρωτηριασμός και η δεύτερη λέγεται θεραπευτικός Χειρουργικός Ακρωτηριασμός. Πέραν αυτών των δύο μορφών, υπάρχουν και άλλες μορφές ακρωτηριασμών που έχουν μάλλον κοινωνικό υπόβαθρο, συμβολικά τους αποκαλούμε κοινωνικούς ακρωτηριασμούς και έχουν ποινικό, και νομικό χαρακτήρα. Μια μορφή ακρωτηριασμού είναι η παράνομη αποκοπή άνω και κάτω άκρων με σπαθιά κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο κράτος Σιέρα Λεόνε της Αφρικής. Άλλη μορφή ακρωτηριασμού είναι ο ακρωτηριασμός άνω άκρων ως ποινή, τιμωρία σε κλοπή, σε φανατικά Ισλαμικά Αραβικά καθεστώτα. Τέλος μορφή ακρωτηριασμού είναι η κλειτοριδεκτομή που επίσης γίνεται σε ορισμένα Αφρικανικά και Αραβικά Ισλαμικά καθεστώτα. Ο ευνουχισμός είναι μια μορφή ακρωτηριασμού που γινόταν παλιά στο ανδρικό προσωπικό των Χαρεμιών των Κινέζων Αυτοκρατόρων και των Οθωμανών Σουλτάνων, με προφανή τον λόγο (να αποφευχθεί σεξουαλική επαφή με τις παλλακίδες του Ηγεμόνος, ελλείψει Τεστοστερόνης).

Οι αιτίες

Διάφορες αιτίες μπορεί να προκαλέσουν την αναγκαιότητα Χειρουργικού Ακρωτηριασμού με συνηθέστερη το βαρύτατο τραυματισμό ενός μέλους, σε σημείο που είναι λειτουργικά ανώφελο ή μη βιώσιμο. Επίσης, στα ηλικιωμένα άτομα μπορεί να γίνει ακρωτηριασμός εξαιτίας αγγειακής ανεπάρκειας. Η τελευταία καταλήγει σε γάγγραινα ή είναι επώδυνη. Άλλη μία αιτία για ακρωτηριασμό είναι ο διαβήτης.
Stand Up

Λίστα Τραγουδιών

1. A New Day Yesterday (Anderson) - 4:10

2. Jeffrey Goes to Leicester Square (Anderson) - 2:12

3. Bourée (J. S. Bach arr. Anderson) - 3:46

4. Back to the Family (Anderson) - 3:48

5. Look into the Sun (Anderson) - 4:20

6. Nothing is Easy (Anderson) - 4:25

7. Fat Man (Anderson) - 2:52

8. We Used to Know (Anderson) - 4:00

9. Reasons for Waiting (Anderson) - 4:05

10. For a Thousand Mothers (Anderson) - 4:13

Βραβεία

Stand Up (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Πέτρος Α΄ του Αλανσόν

Συμμετοχή στην Η΄ Σταυροφορία

Γεννήθηκε στους Αγίους Τόπους την εποχή που ο πατέρας του έκανε τετραετή περιοδεία αμέσως μετά την Ζ΄ Σταυροφορία, εκεί γεννήθηκαν και άλλα δυο αδέλφια του ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Τριστάν, κόμης του Βαλουά και η μικρότερη αδελφή του Λευκή. Όταν επέστρεψαν στο Παρίσι ο πατέρας του του έδωσε την κομητεία του Αλανσόν.
Συμμετείχε με τον Λουδοβίκο Θ΄ του στην Η΄ Σταυροφορία, ο στρατός δοκιμάστηκε σκληρά από την επιδημία πανώλης στην οποία βρήκαν τον θάνατο ο ίδιος ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Τριστάν, κόμης του Βαλουά. Επιστρέφοντας στην Γαλλία παντρεύτηκε την Ιωάννα του Σατιγιόν (1272), πήρε σαν προίκα τα εδάφη του Μπλουά, του Σαρτρ και του Γκίζ. Από τον γάμο απέκτησε δυο γιους που πέθαναν σε βρεφική ηλικία.

Θάνατος του Πέτρου στο Σαλέρνο

Μετά τον Σικελικό Εσπερινό (1282) πήγε στην Σικελία για να υποστηρίξει τον θείο του Κάρολο τον Ανδεγαυό, εκεί πέθανε αιφνίδια στο Σαλέρνο (1284). Μετά τον θάνατο του η κομητεία του Αλανσόν πέρασε στο Γαλλικό στέμμα, η χήρα του δεν ξαναπαντρεύτηκε πουλώντας το Σαρτρ (1286) στον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας. Μετά τον θάνατο της Ιωάννας η Γκιζ και η Μπλουά πέρασαν στον ξάδελφο της Ούγο του Σατιγιόν.
Αθανάσιος Χριστόπουλος (αγωνιστής 1821)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1772 στη Ναύπακτο.
Πολέμησε στην επανάσταση του 1821 και πέθανε στην Πάτρα υπέργηρος και σε ηλικία 110 χρονών μετά από ολιγοήμερη ασθένεια τον Οκτώβριο του 1882.
Την εκφορά ακολούθησε η σύζυγός του Μάρθα 98 χρονών και οι τέσσερις γιοι του, από τους οποίους ο πιο ηλικιωμένος Κώστας ήταν 78 χρονών.
Τόμας Λέβερτον Ντόναλντσον

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1795 στο Λονδίνο και ήταν το πρώτο παιδί του επίσης αρχιτέκτονα Τζέημς Ντόναλντσον (James Donaldson). Θείος του ήταν ο Τόμας Λέβερτον (1743–1824). Αφού πήγε σχολείο ταξίδευσε στην θάλασσα, έγινε ιερέας, συνόδευσε έναν έμπορο στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος και πολέμησε ως εθελοντής στην κατάληψη του Μαυρίκιου. Επέστρεψε στο Λονδίνο και διορίστηκε υπάλληλος στην εταιρεία του πατέρα του, αλλά ξανά εγκατέλειψε την εργασία του και περιηγήθηκε την Ιταλία και την Ελλάδα. Έκτισε την εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο Νότιο Κένσινγκτον στο Λονδίνο το 1826-29. Το 1836 μαζί με τους Jacques Ignace Hittorff και Charles Robert Cockerell μελέτησε τα Ελγίνεια Μάρμαρα και άλλα ελληνικά αγάλματα του Βρετανικού Μουσείου ως προς την αρχική τους πολυχρωμία. Διορίστηκε το 1841 καθηγητής της Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου και δίδαξε ως το 1865. Ήταν ιδρυτικό μέλος του Βασιλικού Ινστιτούτου Βρετανικής Αρχιτεκτονικής, του οποίου προέδρευσε το 1863-64. Τιμήθηκε με το μετάλλιο RIBA Royal Gold Medal το 1851. Απεβίωσε στις 1 Αυγούστου 1885 στο Upper Bedford Place, του Μπλούμσμπερι και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Μπρόμτον στο Λονδίνο.
Μαουρίτσιο Κάγκελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής το 1931. Καταγόταν από οικογένεια Εβραίων. Σπούδασε μουσική, ιστορία της λογοτεχνίας και φιλοσοφία στη γενέτειρά του. Το 1957 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κολωνία της Γερμανίας. Εκεί έμεινε μέχρι το θάνατό του. Ως συνθέτης συνετέλεσε στην επινόηση και την καθοριστική διαμόρφωση του Νέου Μουσικού Θεάτρου. Δίδαξε στο Μουσικό Κολέγιο της Κολωνίας όπου ίδρυσε και το "Κoelner Εnsemble για τη Νέα Μουσική". 
Απεβίωσε το 2008 σε ηλικία 76 ετών.
1686 Ντε Σίτερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ντε Σίτερ εκτιμάται σε 32,92 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,065.
Κλόβις Β΄

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Δαγοβέρτου Α΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας και της Νάντχιλντ από τη Σαξονία. 
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Σιγιβέρτος Γ΄ ήταν βασιλιάς της Αυστρασίας από το 634. Ο Κλόβις Β΄ αρχικά ήταν υπό την επιτροπεία της μητέρας του Νάντχιλντ, ώσπου αυτή απεβίωσε το 642. Τότε ο 8ετής βασιλιάς περιέπεσε στην επιρροή των κοσμικών μεγιστάνων, που μείωναν τη βασιλική δύναμη προς όφελός τους: πρώτα ο Αέγκα και μετά ο Ερχίνοαλντ. 
Απεβίωσε 23 ετών και βασίλευσε υπό επιτροπεία για το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του. Όταν ο Χιλδεβέρτος ο Υιοθετημένος σφετερίστηκε τον θρόνο της Αυστρασίας το 656-657, ο Κλόβις Β΄ θεωρήθηκε τυπικά βασιλιάς της. Μπορεί να θεωρηθεί ως ένας από τους πρώτους σκιώδεις βασιλείς (roi fainéant). Οι μοναχοί του Μεσαίωνα τον χαρακτήριζαν παρανοϊκό και απέδιδαν την αβελτηρία των απογόνων του σε αυτόν. Ο Βέλγος ιστορικός Ανρί Πιρέν αναφέρει, ότι απεβίωσε παράφρων. Τάφηκε στη βασιλική τού Αγ. Διονυσίου.
Μάρικβιλ

Το Μάρικβιλ είναι προάστιο του Σίδνεϊ, στην πολιτεία Νέα Νότια Ουαλία, Αυστραλία. Αποτελείται από οικιστικές, εμπορικές και ελαφριές βιομηχανικές περιοχές χαμηλής και υψηλής πυκνότητας. Το 2016 είχε πληθυσμό 26592 κατοίκους.
Επαρχία Παντσαγκάρ

Η Επαρχία Παντσαγκάρ (βεγγαλικά: পঞ্চগড় জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διοίκηση Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο είναι το Παντσαγκάρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 1.405 τ.χλμ.. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 829.374 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 30.6 %, σημαντικά κατώτερος από το μέσο όρο από το Μπαγκλαντές (43,1 %). Οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 81.79% του πληθυσμού ενώ οι Ινδουιστές το 17.64 %.
Δημήτριος Γιαννακόπουλος (ΕΔΕΣ)

Νεανικά Χρόνια

Μεγάλωσε σε χωριό στη περιοχή των Καλαβρύτων. Σπούδαζε ενώ παράλληλα εργαζόταν ως εφημεριδοπώλης.

Κατοχή

Στην Κατοχή ο Δημήτριος Γιαννακόπουλος ήταν εκδότης της εφημερίδας Νέα Ζωή και διευθυντής της εφημερίδας Δημοκρατική Σημαία που κυκλοφορούσαν τότε παράνομα. Τον καιρό των συγκρούσεων του ΕΔΕΣ με το ΕΑΜ ήταν υπέρμαχος της συνεργασίας και όχι της περαιτέρω ρήξης. Αντιτάχθηκε σφοδρά στον δοσιλογικό ΕΔΕΣ Αθηνών που συνεργαζόταν με την Κυβέρνηση και την συμμετοχή του στα τάγματα ασφαλείας.

ΕΔΕΣ Αθήνας

Ο ΕΔΕΣ Αθηνών είχε διασπαστεί σε δύο πτέρυγες. Η μια συνεργαζόταν πλήρως με τις αρχές Κατοχής και η άλλη επέμενε στην αγωνιστική γραμμή. Ο Γιαννακόπουλος ανήκε στην αγωνιστική πτέρυγα του ΕΔΕΣ. Ο στρατιωτικός ηγέτης του ΕΔΕΣ Ναπολέων Ζέρβας από την Ήπειρο, αλληλογραφεί και με τις δύο πτέρυγες αν και η δοσιλογική πτέρυγα συνεργάζεται με την Ειδική Ασφάλεια και κυκλοφορούν λίστες προγραφών εναντίον του αγωνιστικού ΕΔΕΣ.
Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθεί για τις πολιτικές του θέσεις από τους συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων. Τον δολοφόνησε απόσπασμα ατόμων που έφεραν τα διακριτικά του ΕΛΑΣ ώστε να μεγαλώσει περισσότερο το χάσμα μεταξύ των δύο οργανώσεων. Η ΟΠΛΑ στην πρώτη προκήρυξη της ανέφερε το γεγονός και κατήγγειλε τους δολοφόνους ενώ υποσχέθηκε εκδίκηση. Μεταξύ άλλων έγιναν πολλαπλές απόπειρες δολοφονίας άλλων στελεχών του αγωνιστικού ΕΔΕΣ όπως του Ελευθέριου Δέπου, Μανώλη Λιτίνα (θα εκτελεστεί από τους Γερμανούς αργότερα). Συνέπεια και αυτών ο αγωνιστικός ΕΔΕΣ Αθηνών τέλη του 1943 θα πάψει να έχει πολιτική υπόσταση.
Ματέι Κρούσιτς

Καριέρα

Ο Κρούσιτς ξεκίνησε την καριέρα του το 2004 από την σλοβενική Σεντιούρ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2007, κατακτώντας δύο φορές την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, το 2005 και το 2006.
Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην Ίλιος Ντομζάλε, κατακτώντας δύο φορές ακόμη την δεύτερη θέση, πριν μεταγραφεί στην Γκέοπλιν Σλόβαν μέχρι το 2011.
Το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο κατέλαβε την έβδομη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 86 πόντους σε 22 αγώνες (μ.ο. 3,9).
Μετά την αποδέσμευση του από τους "κίτρινους", μεταγράφηκε στην ισπανική Πένιας Ουέσκα, η οποία κατέλαβε την όγδοη θέση στην δεύτερη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος.
Το 2013–14 αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία της Σλοβενίας με την Γκροσούπλιγιε και συνέχισε στην USK Πράγας, ενώ το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στην Ζλάτορογκ Λάσκο.
Μαγιόν

Το Μαγιόν (Mayon) είναι ενεργό ηφαίστειο στην επαρχία Αλμπάι στο νοτιοανατολικά τμήμα του νησιού Λουζόν, στις Φιλιππίνες. Είναι διάσημο ως «Τέλειος Κώνος» εξαιτίας του συμμετρικού κωνικού σχήματός του. Αποτελεί το βόρειο όριο της πόλης Λεγκάσπι. Το ηφαίστειο έχει ύψος 2.462 μέτρα και είναι προστατεύμενο εθνικό πάρκο και προστατευμένο τοπίο και αποτελεί το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείου Μαγιόν, το οποίο δημιουργήθηκε το 2000. Το όνομα Μαγιόν προέρχεται από την τοπική ονομασία του βουνού, όπου αναφέρεται ως Μπουλκάνγκ Μαγκαγιόν (Bulkang Magayon), που σημαίνει στη γλώσσα μπικόλ «Όμορφο Βουνό». Συγκεκριμένα η λέξη μαγκαγιόν σημαίνει όμορφο. Το ηφαίστειο είναι ένα από κύρια αξιοθέατα της χώρας και η ανάβασή του γίνεται επιτρέπεται μέχρι το ύψος το 1.800, ενώ πάνω από τα δύο χιλιόμετρα υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης από θειούχα αέρια.
Το Μαγιόν αναυψώνεται απότομα από τις επίπεδες εκτάσεις του Αλμπάι. Οι πλαγιές του Μαγιόν γίνονται όλο και πιο απότομες όσο μεγαλώνει το υψόμετρο και έχουν κλίση 30-45 μοίρες. Στην κορυφή του ηφαιστείου υπάρχει ένας μικρός κρατήρας. Το ηφαίστειο θεωρείται το πιο ενεργό των Φιλιππίνων, καθώς έχει εκραγεί 48 φορές από το 1616, όταν παρατηρήθηκε η πρώτη έκρηξή του. Η πιο θάνασιμη έκρηξή του έλαβε χώρα το 1814, όταν υπολογίζεται ότι από την έκρηξη έχασαν την ζωή τους περισσότεροι από 1.200 άτομα, ενώ η πιο πρόσφατη θανάσιμη τις 7 Μαΐου 2013, με 5 νεκρούς. Η προηγούμενη θανάσιμη έκρηξη είχε λάβει χώρα το Φεβρουάριο του 1993, με 77 νεκρούς. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου καταγράφηκε το 2010. Τις 7 Μαΐου 2013, μια μικρή φρεατική έκρηξη, η οποία διήρκησε λίγο περισσότερο από ένα λεπτό, προκάλεσε το θάνατο τεσσάρων ορειβατών με τον οδηγό τους και τον τραυματισμό άλλων εφτά από ηφαιστειακές βόμβες. Η στάχτη έφτασε σε ύψος 600 μέτρων πάνω από το ηφαίστειο. Τις 16 Σεπτεμβρίου 2014 δόθηκε εντολή να απομακρυνθούν από τις εστίες τους 12.000 άνθρωποι που κατοικούσαν εντός ακτίνας 6-8 χιλιομέτρων από το ηφαίστειο εξαιτίας της αυξανόμενης δραστηριότητάς του.
Η εκρηκτική δραστηριότητα του ηφαιστείου ποικίλει από στρομπολικού μέχρι πλινιακού τύπου και οι ροές λάβας και οι πυροκλαστικές ροές είναι συχνές. Το ηφαίστειο παρακολουθείται από την PHIVOLCS.
Γκιουλουστού Σουλτάνα

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1831 στην Αμπχαζία. Ήταν Κιρκασιανής καταγωγής. Γεννήθηκε ως Φατμά Τσατσμπά και ήταν κόρη του πρίγκιπα Ταχίρ Μπέη Τσατσμπά . Το 1828, κατά τη διάρκεια του ρωσο-τουρκικού πόλεμο του 1828-1829, η οικογένειά της μετανάστευσε από τον Καύκασο στην Κωνσταντινούπολη, όπου και παραδόθηκε στο ανάκτορο του Σουλτάνου. Μετονομάστηκε σε Γκιουλουστού ("κήπος με τριαντάφυλλα") και της δόθηκε τουρκική και μουσουλμανική εκπαίδευση στο χαρέμι του παλατιού Τοπ Καπί. 
Στην ηλικία περίπου των 14 ετών η Γκιουλουστού παντρεύτηκε τον Σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ τον Αύγουστο του 1854 στο παλάτι Τοπ Καπί. Ο γάμος έγινε χάρη στις προσπάθειες του πατέρα της για να δημιουργήσει πολιτική συμμαχία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Γκιουλουστού ήταν λάτρης των κοσμημάτων και των ρούχων. Έκανε επίσης μια μεγάλη συμβολή στην αποκατάσταση των τζαμιών και των ισλαμικών και θρησκευτικών σχολείων. 
Είχε τρεις κόρες, τις δίδυμες Ζεκιγιέ Σουλτάν και Φεχιμέ Σουλτάν και την Μεντιχά Σουλτάν την οποία απέκτησε σε ηλικία 25 ετών και έναν γιο, τον Μωάμεθ ΣΤ΄, ο οποίος έγινε ο τριακοστός έκτος και τελευταίος Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, βασιλεύοντας από το 1918 έως το 1922. 
Η Γκιουλουστού Σουλτάν πέθανε μόλις τρεις μήνες μετά την γέννηση του γιου της σε ηλικία 30 ετών. Ο γιος της δόθηκε σε μία άλλη σύζυγο του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ για να τον μεγαλώσει, στην Σαγιεστέ Χανιμεφέντι.
Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο Γκιουλουστού Μουνιρέ Σουλτάν τουρμπέ, μπροστά από το μιχράμπ του Φατίχ Τζαμί στην περιοχή Φατίχ της Κωνσταντινούπολης.
Επειδή ο Μωάμεθ ΣΤ΄ έγινε Σουλτάνος πολύ μετά το θάνατό της Γκιουλουστού Σουλτάν, δεν ήταν ποτέ μια Βαλιντέ Σουλτάν.
A-side και B-side

Οι όροι A-side και B-side αναφέρονται στις δύο πλευρές των δίσκων γραμμοφώνου. Η A-side συνήθως περιελάμβανε το κομμάτι που ο καλλιτέχνης ή η εταιρεία επεδίωκε να γνωρίσει επιτυχία και να κερδίσει ραδιοφωνικές αναπαραγωγές, με την ελπίδα να γίνει "hit". H B-side (επίσης γνωστή και ως "flipside") είναι ένα δευτερεύον τραγούδι με δική του ιστορία και τοποθετούνταν στην πίσω πλευρά με σκοπό να αναγνωριστεί μέσω του τραγουδιού που βρίσκεται στην μπροστινή πλευρά. Σε κάποιες περιπτώσεις τα B-sides γνώριζαν ακόμη και μεγαλύτερη επιτυχία από τα A-sides, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το hit "I Will Survive" της Γκλόρια Γκέινορ.
Οι δύο πλευρές συνεχίστηκαν αργότερα και στις μουσικές κασέτες, ακολουθώντας την ίδια τακτική.
Γιώργος Κασναφέρης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Είναι πολιτικός μηχανικός απόφοιτος του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου. Ξεκίνησε να ασχολείται με την διαιτησία από το 1985 και το 1996 έγινε διαιτητής Α΄ Εθνικής.
Εργάζεται στον δήμο Αμαρουσίου ως υπεύθυνος του Αθλητικού Οργανισμού και έχει ακαδημίες ποδοσφαίρου 5Χ5 μαζί με τον παλαίμαχο άσο της ΑΕΚ, Γιώργο Πεπέ.
Αποσύρθηκε από την διαιτησία το 2008, και ανέλαβε καθήκοντα τιμ μάνατζερ στην ΠΑΕ SKODA Ξάνθη.Στις 24 Μαΐου του 2017 ορίζεται Εκτελεστικός Διευθυντής στη ΠΑΕ Απόλλων Σμύρνης.
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο (ιταλικά: Festival internazionale del film di Locarno) είναι διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στην πόλη του Λοκάρνο, στην Ελβετία, στο καντόνι του Τιτσίνο. Το φεστιβάλ ιδρύθηκε το 1946, και διεξάγεται κάθε Αύγουστο.
Ένα από τα χαρακτηριστικά του φεστιβάλ είναι η ανοιχτή προβολή στην κεντρική πλατεία του Λοκάρνο, την Piazza Grande, με χωρητικότητα 8.000 θεατών. Το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ είναι η "Χρυσή Λεοπάρδαλη", ή αλλιώς "Pardo d'oro", που απονέμεται στην καλύτερη ταινία. Μεταξύ των άλλων βραβείων συμπεριλαμβάνονται η Αργυρή Λεοπάρδαλη (δεύτερη θέση) και η Χάλκινη Λεοπάρδαλη (για καλύτερο και καλύτερη ηθοποιό).
Επίσημος συνεταίρος του Διεθνές Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Λοκάρνο είναι η εταιρία XDC.