google/wiki40b huggingface dataset:
Αλεξάνδρεια στην Ισσό

Η Αλεξάνδρεια κατά Ισσόν ή Αλεξάνδρεια στην Ισσό ή Αλεξάνδρεια Κιλικίας  ή Αλεξάνδρεια ή Αλεξάνδρεια η μικρά ή Αλεξάνδρεια Κάβισσος ή Αλεξάνδρεια Καμβύσου ή Αλεξάνδρεια Καμβίωσα (λατινικά: Alexandria ad Issum, αγγλικά: Alexandria Scabiosa ή Alexandria Minor ή Alexandret(t)a ή Scanderona ή Aleksandria ze’ortha Qobiosa ή (al-)Iskandaruna) ήταν ελληνιστική πόλη στην Κιλικία.
Ιδρύθηκε το 333 π.Χ. μετά την Μάχη της Ισσού και σήμερα βρίσκεται πολύ κοντά, σχεδόν ταυτίζεται με την σύγχρονη πόλη Αλεξανδρέττα ή Ισκεντερούν (αγγλικά:  İskenderun, αραβικά: الإسكندرون) στην Επαρχία Χατάι στην Τουρκία.
Η Αλεξάνδρεια στην Ισσό  βρισκόταν στην περιοχή Κιλικία, προς τη μεσογειακή ακτή της Τουρκίας. Η ονομασία στα τουρκικά «Σκαντερούν» ή «Σκανταρούν» (αγγλικά: Scanderoon ή Scandaroon) από παραφθορά  στο αρχαιότερο όνομα της πόλης που προέρχεται από το πρωτότυπο στα αρχαία ελληνικά (της αλεξανδρινής περιόδου)  όνομα της Αλεξανδρέττας (αρχαία ελληνικά: Ἀλεξανδρέττα), που σήμαινε «μικρή Αλεξάνδρεια».
Η πόλη ήταν χτισμένη σε λόφο. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλιζόταν ο έλεγχος προς τις Πύλες της Συρίας και η πόλη ήταν παράλληλα αφετηρία των δρόμων των καραβανιών προς τη Συρία.

Τοπογραφία

Στο σημερινό Ισκεντερούν (αγγλικά: Ιskenderun) –ή Αλεξανδρέττα– εντοπίζεται η αρχαία Αλεξάνδρεια κατ’ Ισσόν, γνωστή και ως Αλεξάνδρεια ή Αλεξάνδρεια η μικρά ή Αλεξάνδρεια Κάβισσος ή Αλεξάνδρεια Καμβύσου ή Αλεξάνδρεια Καμβίωσα (αγγλικά: Alexandria Scabiosa ή Alexandria Minor, Alexandret(t)a, Scanderona, Aleksandria ze’ortha Qobiosa ή al- Iskandaruna).
Το Ισκεντερούν βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο, στην ομώνυμη ακτή του Κόλπου του Ισκεντερούν, στους πρόποδες του βουνού με το όνομα Άμανος (όρος) (αρχαία ελληνικά: Ἁμανός, λατινικά: Amanus αγγλικά: Nur Mountains ή Amanos Mountains ή "Mountains of Holy Light", τουρκικά: Nur Dağları ή Gâvur Mountains).

Σύγχρονη περίοδος

Σήμερα το Ισκεντερούν  είναι ένα πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο και είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις στην Επαρχία Χατάι στην Τουρκία, παρόμοια σε μέγεθος με την επαρχιακή έδρα στην Αντιόχεια.  Η πόλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Τουρκίας στη Μεσόγειο και ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Επίσης, έχει ενεργή σύγχρονη ζωή με καλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφετέριες κατά μήκος της ακτής μπροστά στη θάλασσα, και υπάρχει μεγάλη ποικιλία καταλυμάτων για τους επισκέπτες.
Νίκος Βαβούδης

Νεανικά Χρόνια - Ένταξη στο ΚΚΕ

Ο Νίκος Βαβούδης γεννήθηκε το 1906 (ή το 1903) στη Ρωσία. Ο πατέρας του καταγόταν από το Μανταμάδο της Λέσβου και η μάνα του ήταν Ρωσίδα. Στα πρώτα του χρόνια εγκαταστάθηκε στο Μανταμάδο και όταν ενηλικιώθηκε πήγε στον  Πειραιά. Δούλευε ως βυρσοδέψης. Στο Πειραιά έγινε στέλεχος του εργατικού κινήματος όπου εκλέχτηκε γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Απόδραση από τις φυλακές της Αίγινας και φυγή στη Σοβιετική Ένωση

Συνελήφθη το 1933 βάση του Ιδιώνυμου, καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση και κλείστηκε στις φυλακές της Αίγινας. Τον Μάιο του 1934 απέδρασε από τις φυλακές της Αίγινας μαζί με άλλα εφτά μέλη του ΚΚΕ. Οι άλλοι εφτά δραπέτες ήταν οι: Απόστολος Κλειδωνάρης, πρώην βουλευτής του Ενιαίου Μετώπου Εργατών Αγροτών το 1932, Δημήτρης Σακαρέλος, συνδικαλιστής, Ε. Θωμάζος, ναυτεργάτης, Τζανής Φλαράκος, τσαγκάρης, Μόσχος Δουλγέρης, Αβραάμ Δερβίσογλου και Κώστας Σαρίκας.
Οι οχτώ δραπέτες των φυλακών της Αίγινας φυγαδεύτηκαν με πλοίο στην Σοβιετική Ένωση με τη βοήθεια του ΚΚΕ και της Σοβιετικής πρεσβείας.
Ο Βαβούδης στη Μόσχα φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής (ΚΟΥΤΒ).

Ισπανικός εμφύλιος

Πήρε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας, ως αξιωματικός του Ελληνικού λόχου "Νίκος Ζαχαριάδης" στο Βαλκανικό Τάγμα «Δημητρώφ» των Διεθνών Ταξιαρχιών (μαζί με τους Σακαρέλο, Δεληγιάννη κ.α) στο πλευρό του «Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας». Μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας πέρασε στην Γαλλία και από εκεί τελικά στην ΕΣΣΔ.

2ος Παγκόσμιος Πόλεμος

Στη Σοβιετική Ένωση εντάχθηκε στο μηχανισμό της Κομμουνιστικής Διεθνούς και αργότερα στάλθηκε για να βοηθήσει την Αντίσταση της Γιουγκοσλαβίας και τον παρτιζάνικο στρατό του Τίτο. Τον Ιούλιο του 1944 ήρθε στην Έλευθερη Ελλάδα ως μέλος της Σοβιετικής αποστολής στον ΕΛΑΣ. Χρησιμοποιήθηκε από το ΚΚΕ στον κεντρικό μηχανισμό παράνομης ραδιοσύνδεσης στην Σόφια.

Ασυρματιστής στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ

Ο Νίκος Βαβούδης δούλεψε στο μηχανισμό των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ στην Αθήνα ως ασυρματιστής, εξασφαλίζοντας την επικοινωνία των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ με την έδρα της ΚΕ που βρισκόταν εκτός Ελλάδας. Ο Βαβούδης εντοπίστηκε από την Ασφάλεια τον Νοέμβρη του 1951 σε σπίτι στην Καλλιθέα, όπου σε κρύπτη είχε εγκαταστήσει ασύρματο. Αυτοκτόνησε για να αποφύγει την σύλληψη του αφού πρώτα κατέστρεψε σημαντικά έγγραφα και τον ασύρματο. Εκείνη την εποχή διεξαγόταν στην Αθήνα η δίκη του Μπελογιάννη και των συντρόφων του για κατασκοπεία.

Υστεροφημία

Ο τότε γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης τον κατάγγειλε ως πράκτορα και την αυτοκτονία του ως εικονική σε μια λογική και αυτοπροστασίας του παράνομου μηχανισμού. Ο Ζαχαριάδης και άλλα στελέχη του ΚΚΕ όπως η Έλλη Παππά πίστευαν μέχρι και το θάνατο τους ότι ήταν χαφιές. Αν και δεν υπάρχει απόφαση διαγραφής του από το ΚΚΕ, με απόφαση του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ στις 25 Ιουλίου του 1952 ο Βαβούδης χαρακτηρίστηκε ως χαφιές. Η 7η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (18-24 Φεβρουαρίου 1957) καθώς και αποφάσεις του Π.Γ του ΚΚΕ το 1958 αναίρεσαν τους προηγούμενους χαρακτηρισμούς και το 2011 αποκαταστήθηκε πλήρως με εκδηλώσεις μνήμης και στην γενέτειρα του.
Καβαλλιανή Ευβοίας

Το ναυάγιο του ατμόπλοιου Χειμάρρα

Σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρων από την Καβαλλιανή συνέβη το ναυάγιο του ατμόπλοιου Χειμάρρα, το οποίο είναι το πιο πολύνεκρο ναυάγιο της ελληνικής ναυτιλίας και χαρακτηρίστηκε ως ο «ελληνικός Τιτανικός». Το πλοίο βυθίστηκε στην περιοχή στις 19 Ιανουαρίου 1947, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 374 επιβαίνοντες. Πιθανότερη αιτία του ναυαγίου θεωρήθηκε η πρόσκρουση του πλοίου σε ύφαλο, αλλά υπήρξαν και άλλες εκδοχές όπως η πρόσκρουση του πλοίου σε νάρκη ή πραγματοποίηση σαμποτάζ.
Άγιος Αθανάσιος Φωκίδας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Άγιος Αθανάσιος είναι ιδιόκτητη νησίδα και μαζί με τη νησίδα του Αγίου Κωνσταντίνου, βρίσκονται στα νότια και απέναντι από το λιμάνι της Ιτέας. Είναι το κοντινότερο προς την είσοδο του λιμανιού, με σχήμα σχεδόν στρογγυλό και πάνω του φυτρώνουν πεύκα και ελιές. Στο βυθό, ανάμεσα στα δύο αυτά νησάκια, διακρίνονται υπολείμματα πέτρινης γέφυρας μήκους περίπου 210 μέτρων, για την οποία πιθανολογείται ότι πως πρόκειται για βυζαντινή κατασκευή η οποία τα ένωνε και γκρεμίστηκε εξαιτίας κάποιου γεωλογικού φαινομένου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι μη κατοικίσιμος και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Ιτέα και τη νησίδα του Αγίου Κωνσταντίνου, συναποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Ιτέας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ιτέας του Δήμου Δελφών.
Σπυρίδων Στάης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1859 στα Κύθηρα. Το 1877 τελείωσε το 1ο Γυμνάσιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έγινε διδάκτορας μαθηματικών και εργάστηκε ως καθηγητής μαθηματικών σε δημόσια γυμνάσια. Αργότερα, το 1892 εισήλθε στο χώρο της πολιτικής. Εξελέγη βουλευτής Κυθήρων με το κόμμα του Χαριλάου Τρικούπη και μετά του Γεωργίου Θεοτόκη. Αργότερα, υπήρξε συνιδρυτής του Λαϊκού Κόμματος.
Συμμετείχε στις Κυβερνήσεις του Κόμματος Νεοτερικόν του Γεωργίου Θεοτόκη ως υπουργός Παιδείας, επί τρεις χρονικές περιόδους: Μάιος 1900 – Νοέμβριος 1901 (Κυβέρνηση Θεοτόκη 1899), Δεκέμβριος 1903 – Ιούνιος 1904 (Κυβέρνηση Θεοτόκη Δεκεμβρίου 1903), Ιούνιος 1908 – Ιούλιος 1909 (σε ανασχηματισμό της Κυβέρνησης Θεοτόκη του 1905). Το εκπαιδευτικό έργο του Σπυρίδωνος Στάη υπήρξε σημαντικό. Μια σειρά νομοσχεδίων που εισηγήθηκε και ψηφίστηκαν (όχι όλα) επί υπουργίας του, αποτέλεσαν σημαντικές καινοτομίες, ιδιαίτερα δε από τη στιγμή που η συγκεκριμένη περίοδος δε μπορεί να χαρακτηριστεί ως ιδιαιτέρως μεταρρυθμιστική, καθώς το κόμμα του Θεοτόκη ήταν διστακτικό και δεν επιχείρησε ρήξεις και συγκρούσεις με την κυρίαρχη πολιτική κατάσταση της εποχής. Όμως ο Σπυρίδων Στάης έμεινε στην ιστορία ως ο ιδρυτής των εμπορικών σχολών στις αρχές του εικοστού αιώνα. Επίσης διετέλεσε υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου από τον Φεβρουάριο μέχρι το Μάρτιο 1921 στην Κυβέρνηση Καλογερόπουλου του 1921, υπουργός Εσωτερικών από 26 Μαρτίου 1921 έως 2 Μαρτίου 1922 στην Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1921, Επισιτισμού από τον Μάρτιο μέχρι το Μάιο 1922 στην Κυβέρνηση Γούναρη 1922 καθώς και υπουργός Γενικός διοικητής Θεσσαλονίκης από Μάιο μέχρι Αύγουστο 1922 στην Κυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη 1922. Συνέβαλε καθοριστικά στη σύνταξη του νομοσχεδίου ίδρυσης της Ακαδημίας Αθηνών και υπήρξε μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 κ.ά. Το έργο του στα Κύθηρα ήταν επίσης σημαντικό. Προώθησε την κατασκευή διδακτηρίων, εμπορικής σχολής και του Γυμνασίου Κυθήρων. Προσέφερε μέρος της περιουσίας του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το γνωστό κληροδότημα Στάη, για την παροχή υποτροφιών στους Κυθηρίους σπουδαστές, που ισχύει μέχρι σήμερα.
Ο Σπυρίδων Στάης ήταν λαμπρός πολιτικός αλλά υπάρχει μία πράξη που αμαύρωσε το όνομά του. Πρόκειται για το έθιμο των μονομαχιών που έπαψε στις αρχές του 20ού αιώνα, αφού χύθηκε αρκετό αίμα και στο οποίο ενέδωσαν αρκετοί έλληνες πολιτικοί. Στις 18 Ιουνίου του 1904 ο Σπυρίδων Στάης, ενώ ήταν υπουργός για δεύτερη θητεία στην κυβέρνηση του Γεωργίου Θεοτόκη, δολοφόνησε το βουλευτή Τρικάλων Κωνσταντίνο Χατζηπέτρου. Όλα ξεκίνησαν από μία φραστική επίθεση του Χατζηπέτρου προς το Στάη, διότι δεν έχρισε καθηγητή Ανατομίας το φίλο του Μελισσηνό. Ο Στάης απάντησε σκληρά και τελικώς οδηγήθηκαν σε μονομαχία, παρά τις προσπάθειες του πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη για επίτευξη συμβιβασμού. Στη μονομαχία με πιστόλια, ο Στάης ευστόχησε. Μετά το δυσάρεστο αυτό γεγονός παραιτήθηκε από υπουργός.
Απεβίωσε το 1932 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στη γενέτειρά του, τα Κύθηρα. Εξάδελφός του ήταν ο αρχαιολόγος Βαλέριος Στάης.
Ώλεσουντ

Οικονομία

Το Ώλεσουντ είναι ένα από τα μεγαλύτερα και κυριότερα κέντρα της αλιευτικής βιομηχανίας.
Απόλλων και Υάκινθος (Μότσαρτ)

Ο μύθος

Σύμφωνα με το μύθο, ο Υάκινθος, πρίγκηπας της Σπάρτης, πέθανε σε ατύχημα, χτυπημένος στο κεφάλι από ένα δίσκο που εκσφενδόνισε ο ερωτευμένος μαζί του θεός Απόλλωνας. Σύμφωνα με το μύθο, υπεύθυνος για το θάνατο του Υάκινθου είναι ο Ζέφυρος, ο θεός που αντιπροσώπευε τον δυτικό άνεμο, ο οποίος έριξε το δίσκο επίτηδες για να σκοτώσει τον Υάκινθο, επειδή ζήλευε τη σχέση του ωραίου νεαρού με το Θεό Απόλλωνα. Μετά το θάνατό του, ο Απόλλωνας μεταμόρφωσε τον αδικοχαμένο Υάκινθο σε άνθος χρησιμοποιώντας το χυμένο αίμα του.
Σχέσεις Αφγανιστάν-Ελλάδας

Πρώιμες σχέσεις

Η πρώτη επαφή μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων και του Αφγανιστάν παρουσιάστηκε στο 330 π.Χ., όταν ο Αλέξανδρος ο Μέγας εισήλθε στην επικράτεια του σημερινού Αφγανιστάν. Εκεί, ο Αλέξανδρος ίδρυσε πολλές σύγχρονες Αφγανικές πόλεις όπως η Αλεξάνδρεια Αραχωσίας (σημερινή Κανταχάρ), την Αλεξάνδρεια Αριανής (σημερινή Χεράτ), την Αλεξάνδρεια του Ώξου (Άι-Χανούμ) και την Αλεξάνδρεια Ωπιανής (σημερινό Γκαζνί). Ο Αλέξανδρος συνάντησε επίσης τους ελληνόφωνους Βραγχίδες ανθρώπους που μετανάστευσαν από τη Μίλητο στο Αφγανιστάν, με διαταγή του Ξέρξη Α΄, με τον οποίο συμπαρατάχτηκαν. Σχεδόν εκατό χρόνια μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, το Ελληνοβακτριανό Βασίλειο και το Ινδοελληνικό βασίλειο ιδρύθηκαν στο Αφγανιστάν από τους απογόνους των Ελλήνων που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή.
Μετά την κατάρρευση των ελληνικών βασιλείων στο Αφγανιστάν, υπήρχε σχεδόν ανύπαρκτη επαφή μεταξύ του Αφγανιστάν και της Ελλάδας μέχρι τον Οθωμανο-Χοτακικό Πόλεμο το 1722-1727 όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία (της οποίας η Ελλάδα αποτελούσε τότε μέρος) πολέμησε εναντίον Αφγανικών δυνάμεων να αποκτήσουν τον έλεγχο σε όλα τα δυτικά και βορειοδυτικά τμήματα του σύγχρονου Ιράν.

Σύγχρονες σχέσεις

Το 2001, η Ελλάδα, ως μέλος του ΝΑΤΟ εντάχθηκε στην Διεθνή Δύναμη Αρωγής για την Ασφάλεια και έστειλε στρατό για να πολεμήσει στον Πόλεμο στο Αφγανιστάν για την καταπολέμηση των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα. Το 2004, το Αφγανιστάν σύναψε επίσημα διπλωματικές σχέσεις με την Ελλάδα. Τον Δεκέμβριο του 2017, το Αφγανιστάν άνοιξε πρεσβεία στην Αθήνα, την πρώτη διπλωματική αποστολή του στην Ελλάδα.

Διμερείς σχέσεις

Με το πέρασμα των χρόνων, τα δύο έθνη έχουν υπογράψει διμερείς συμφωνίες, όπως τη συμφωνία για την ίδρυση της πολιτικής εκπροσώπησης μεταξύ των δύο χωρών (η οποία παρέχει περισσότερες ευκαιρίες για επέκταση των φιλικών σχέσεων και της διμερούς συνεργασίας μεταξύ του Αφγανιστάν και της Ελλάδας). Σε ετήσια βάση, η Ελλάδα παρέχει υποτροφίες για Αφγανούς φοιτητές στον τομέα της αρχαιολογίας, και κατάρτιση για την αφαίρεση ναρκοπεδίων.

Μετανάστευση

Από την αρχή του πολέμου του Αφγανιστάν το 2001, έχει υπάρξει μια αύξηση στην μετανάστευση από το Αφγανιστάν προς την Ελλάδα. Καθώς η κατάσταση στο Αφγανιστάν έχει επιδεινωθεί, χιλιάδες Αφγανοί πρόσφυγες έχουν εισέλθει στην Ελλάδα και αιτούνται άσυλο, ωστόσο, η πλειοψηφία των μεταναστών στην Ελλάδα περνούν προς άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Το 2016, υπήρχαν περίπου 10.000- 15.000 Αφγανοί που διαμένουν στην Ελλάδα, στην πλειοψηφία τους με έγγραφα προσωρινού ασύλου και ζουν σε στρατόπεδα προσφύγων, όπως το στρατόπεδο προσφύγων Διαβατών και σε άλλα σε ολόκληρη τη χώρα. Περίπου 2.000 Αφγανοί έχουν εγκατασταθεί και ζουν στην Ελλάδα, οι περισσότεροι από αυτούς στην Αθήνα.
Τουράρ Ρισκούλοφ

Βιογραφία

Ο Τουράρ Ρισκούλφ γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1894 στο βολόστ του Ανατολικού Ταγκάρ της περιφέρειας Σεμιρετσένσκ (σημερινή επαρχία Ταλγκάρ της Περιφέρειας Αλμάτι του Καζακστάν) και ήταν καζακικής εθνικότητας. 
Κατά τη διάρκεια της Ρωσικού Εμφυλίου ίδρυσε το Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα και υποστήριξε ότι όλα τα τουρκικά έθνη θα έπρεπε να οργανωθούν σε ένα κράτος και ένα κομμουνιστικό κόμμα. Η πολιτική του απορρίφθηκε και το κόμμα διατάχθηκε να ενταχθεί στο Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα. 
Εκτελέστηκε το 1938 κατά τη διάρκεια της Μεγάλης εκκαθάρισης, με την κατηγορία του εθνοκομμουνιστή. Σήμερα θεωρείται εθνικός ήρωας και τιμάται με μεγάλο άγαλμα στην είσοδο του Οικονομικού Πανεπιστημίου του Καζακστάν στο Αλμάτι.
Ακίμ

Ο ακίμ (καζακικά: әкім, κιργιζικά: аким, ρωσικά: аким) είναι ο επικεφαλής της τοπικής κυβέρνησης στο Καζακστάν και την Κιργιζία. Προέρχεται από την αραβική λέξη  
حاكم  (χακίμ), που σημαίνει "άρχοντας" ή "κυβερνήτης".

Καζακστάν

Στο Καζακστάν, ο ακίμ (δήμαρχος) είναι ο αρχηγός ενός ακιμάτ, δηλαδή μιας δημοτικής, επαρχιακής, ή περιφερειακής κυβέρνησης και υπηρετεί ως ο Προεδρικός εκπρόσωπος. Ο ακίμ των επαρχιών και των πόλεων είναι διορισμένος από τον Πρόεδρο με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού. Εν τω μεταξύ, οι ακίμ άλλων διοικητικών και εδαφικών μονάδων ορίζονται ή επιλέγονται στο αξίωμα σε ένα διάταγμα που ορίζεται από τον Πρόεδρο. Μπορεί, επίσης, να απολύσει τους ακίμ από τις θέσεις τους. Οι εξουσίες των ακίμ τελειώνουνμε την εισαγωγή του νεοεκλεγμένου προέδρου της δημοκρατίας στο αξίωμα. Έτσι, ο ακίμ συνεχίζει να εκπληρώνει τα καθήκοντα πριν από το διορισμό των αντίστοιχων ακίμ από τον Πρόεδρο του Καζακστάν.

Κιργιστάν

Στο Κιργιστάν, ένας ακίμ είναι επικεφαλής ενός ακιμάτ (κρατική περιφερειακή διοίκηση).
Μπακόπα

Ετυμολογία

Η κοινή ονομασία του φυτού, μπράχμι (brahmi), αναφέρεται περισσότερο στο είδος Μπακόπα του Μονιέ (Bacopa monnieri) και η προέλευση της ονομασίας, παραπέμπει στον ινδουιστικό θεό Βράχμα.

Περιγραφή

Είναι ετήσια (annual)  ή πολυετή (perennial)  φυτά, με κατακείμενους (decumbent) ή όρθιους  μίσχους. Τα φύλλα είναι αντικριστά ή ελικοειδή (opposite or whorled),  και άμισχα (sessile). Η λεπίδα του φύλλου είναι κανονική, στρογγυλή προς γραμμική και η φλέβωση είναι παλαμοειδής ή πτεροειδής. Οι μίσχοι του είναι τριχωτοί ή λείοι. Τα άνθη παράγονται μοναχικά ή σε ζεύγη από μασχάλες φύλλων, συνήθως συμμετρικά ακτινικά, με πέντε σέπαλα και πέντε πέταλα και είναι συνήθως λευκά, κυανά ή μωβ. Η διασπορά και ο πολλαπλασιασμός, γίνεται με σπόρους και τεμάχια στελεχών. Τα θρυμματισμένα φύλλα έχουν ένα χαρακτηριστικό άρωμα «λεμονιού».

Βιότοπος και εμβέλεια

Τα είδη Μπακόπα (Bacopa), βρίσκονται στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές του κόσμου, κυρίως της Αμερικανικής ηπείρου. Μερικά, θεωρούνται ως ζιζάνια και τα πλεονάζοντα υλικά, δεν θα πρέπει να απορρίπτονται στις θερμότερες περιοχές. Τα περισσότερα αναπτύσσονται σε υγρές αμφίβιες συνθήκες, αν και ορισμένα όπως το Β. myriophylloides φαίνεται ότι είναι εξ' ολοκλήρου υδρόβιο.

Χρήσεις

Bacopa monnieri, συν. Herpestis monniera, είναι σημαντική στην ιατρική Αγιουρβέντα και έχει χρησιμοποιηθεί, ιδιαιτέρως στην Ινδία, εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια, για την βελτίωση της ψυχικής λειτουργίας συμπεριλαμβανομένης της κατανόησης (Dhi), της μνήμης (Dhriti) και την ανάμνησης (Smriti). Εκτός από ενισχυτικό της μνήμης, χρησιμοποιείται συνήθως στην ιατρική Αγιουρβέντα και ως αφροδισιακό, όπως επίσης και ως γενικό τονωτικό.

Καλλιέργεια

Ορισμένα από αυτά τα είδη, συνήθως χρησιμοποιούνται στα ενυδρεία γλυκού νερού και πέριξ και στις λίμνες, στα θερμότερα κλίματα. Τα περισσότερα είναι εύκολο να αναπτυχθούν και αναπτύσσονται βραδέως, αλλά χρειάζονται μέτρια προς υψηλή ποσότητα φωτός. Τα περισσότερα είναι εύκολο να αναπτυχθούν και θα ανεχθούν ένα μεγάλο εύρος συνθηκών του νερού. Η B. caroliniana τουλάχιστον θα ανεχθεί τα υφάλμυρα ύδατα. Τα φυτά είναι συνήθως καλύτερο να φυτεύονται σε ομάδες στη μέση προς το υπόβαθρο. Η προσβολή άλγης μπορεί να είναι ένα πρόβλημα σε φωτεινότερες συνθήκες φωτισμού.
Πίτερ Φάρμερ

Καριέρα

Ο Πίτερ Φάρμερ ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ολιμπίκ Μαρσέιγ στην διάρκεια της σεζόν 1923-1924, όπου και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας του 1924, το οποίο ήταν και το πρώτο στην ιστορία του συλλόγου της Μασσαλίας. Στην συνέχεια, εργάστηκε στην Τορίνο, όπου και παρέμεινε έως το 1926. Το 1928, διετέλεσε γυμναστής της Εθνικής Γαλλίας. Διετέλεσε, επίσης, προπονητής, μεταξύ του 1933 και του 1934, της ΡΚ Παρί.
ΦΚ Μπασκίμι Κουμάνοβο (1947-2008)

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1947 και αντιπροσώπευε τους Αλβανούς οι οποίου ζούσαν στην πόλη Κουμάνοβο (η λέξη Μπασκίμι στα αλβανικά σημαίνει ενότητα. Την περίοδο 2002-03 κατάφερε για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της να προβιβαστεί στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας. Παρέμεινε σε αυτή για 5 περιόδους. Λίγες μέρες πριν από την έναρξη της περιόδου 2008-09, παρόλο που είχε παραμείνει στην κατηγορία την προηγούμενη σεζόν, η ομάδα διαλύθηκε λόγω των τεράστιων οικονομικών δυσκολιών.
Η καλύτερη περίοδος στην ιστορία της ομάδας ήταν η σεζόν 2004-05, όταν τερμάτισε στην 6η θέση του πρωταθλήματος και κέρδισε το Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εκπροσωπήσει τη χώρα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στον πρώτο προκριματικό γύρο απέκλεισε την NK Žepče από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, κερδίζοντας το πρώτο παιχνίδι στα χαρτιά αφού η αντίπαλος ομάδα χρησιμοποίησε ποδοσφαιριστή που δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής.) Στο δεύτερο αγώνα οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 1-1 στη Βόρειας Μακεδονίας. Στο δεύτερο γύρο η ομάδα έχασε και τα δύο παιχνίδια από την ισραηλινή Μακάμπι Πετάχ Τίκβα (0-5, 0-6) και αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Τζόυς Ευείδη

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά από γονείς Έλληνες μετανάστες και πέρασε εκεί τα παιδικά της χρόνια. Μετά την ενηλικίωσή της, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Η τηλεοπτική της καριέρα ξεκίνησε το 1985, όπου συμμετείχε σε κάποιες σειρές της ΕΡΤ. Το 1987 πρωταγωνίστησε σε μια παραγωγή της Κρατικής Τηλεόρασης για παιδιά, με τίτλο Του Κουτιού τα Παραμύθια, μαζί με αξιόλογους ηθοποιούς, όπως η Έφη Παπαθεοδώρου, ο Τάσος Κωστής και ο Παύλος Χαϊκάλης. Την ίδια χρονιά έκανε ένα guest στο 9ο επεισόδιο της σειράς Το κανάλι της Βαγγελίτσας, συνολικής διάρκειας 13 επεισοδίων.
Το 1989, με την έναρξη της ιδιωτικής τηλεόρασης, έκανε μια σύντομη εμφάνιση στη σειρά Οι Αυθαίρετοι, ενώ ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε σε μερικά επεισόδια της επιτυχημένης σειράς Οι Τρεις Χάριτες. Το διάστημα 1990 - 1992 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και στην κωμική σειρά του MEGA, Το ρετιρέ, το οποίο σημείωσε τεράστια επιτυχία. Τη σεζόν 1992 - 1993 πρωταγωνίστησε σε άλλη μια παραγωγή της ΕΡΤ, τη σειρά Εξ αδιαιρέτου, μαζί με τους Βάνα Παρθενιάδου, Αλέξανδρο Μυλωνά και Νίκο Αλεξίου. Η σειρά δεν είχε τα αναμενόμενα νούμερα τηλεθέασης και μπορεί να θεωρείται συχνά ότι ήταν μια σειρά «πρόγονος» του Κωνσταντίνου και Ελένης (το σενάριο υπέγραφε πάλι η Άννα Χατζησοφιά), δεν κατάφερε όμως να αγαπηθεί από τον κόσμο και πλέον, οι περισσότεροι θεωρούν το Κωνσταντίνου και Ελένης, μια από τις καλύτερες ελληνικές σειρές όλων των εποχών. 
Η Τζόυς μάλιστα, είχε εμφανιστεί σε ένα επεισόδιο αυτής της σειράς (σε σενάριο των Ρώμα - Χατζησοφιά), ίσως διότι λίγα χρόνια πριν, από το 1993 έως το 1996, πρωταγωνιστούσε στην επίσης κορυφαία σειρά Οι Μεν Και Οι Δεν, μαζί με τον Χάρη Ρώμα, την Άννα Κουρή και τον Στέλιο Μάινα. Και αυτή η σειρά θεωρείται από τις καλύτερες στην ιστορία της ιδιωτικής τηλεόρασης και μάλιστα έφτασε συνολικά τα 110 επεισόδια. Σημαντική δουλειά για την Τζόυς αποτέλεσε και το Το καφέ της Χαράς του 2003 - 2006.Λίγα χρόνια μετά συμμετείχε στο Μπρούσκο. Το 2020 θα παίξει στον 4ο κύκλο του Καφέ της Χαράς.
Μάρκος Δήμος

Βιογραφικό

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες του Ακράτητου Άνω Λιοσίων και το 1992 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα ξεκινώντας την καριέρα του και κάνοντας ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής, αγωνιζόμενος ως αρχηγός της ομάδας. Το 1994 τον απέκτησε η Προοδευτική με τη φανέλα της οποίας έκανε ντεμπούτο στα πρωταθλήματα της Α' Εθνικής και Β' Εθνικής κατηγορίας και αγωνίστηκε μια πενταετία καταγράφοντας συνολικά 119 συμμετοχές και 10 τέρματα πρωταθλημάτων. Το 1999 επέστρεψε στον Ακράτητο, γνωρίζοντας την άνοδο σε Β' Εθνική και Α' Εθνική κατηγορία και σημειώνοντας συνολικά 61 συμμετοχές και 11 τέρματα. Τον Ιανουάριο του 2002 και μεσούσης της περιόδου 2001-2002 αποκτήθηκε από τη Χαλκηδόνα, με τη φανέλα της οποίας καθιερώθηκε αποτελώντας ένα εκ των βασικότερων στελεχών της και συνέβαλλε άμεσα στην άνοδο της ομάδας στην Α' Εθνική το 2003. Το 2005 μετακόμισε στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου με 28 συμμετοχές πρωταθλήματος συνέβαλλε στην παρθενική έξοδο του συλλόγου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-2007. Το 2006 αποκτήθηκε από τον Θρασύβουλο Φυλής, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2008, όποτε και αποδεσμεύτηκε. Τον Ιανουάριο του 2009 και μεσούσης της περιόδου 2008-2009, αποκτήθηκε από τον Εθνικό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ενάμιση χρόνο και έκλεισε την καριέρα του το καλοκαίρι του 2010.
Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας παρέμεινε στον Εθνικό, ξεκινώντας την προπονητική του σταδιοδρομία αρχικά σαν βοηθός προπονητή. Κατόπιν εργάστηκε ως προπονητής στην κ-20 του Ατρομήτου Αθηνών, στην κ-17 της ΑΕΚ, και ως βοηθός προπονητή στην Εθνική Ελλάδας παίδων (κ-17). Επίσης έχει εργαστεί ως άμεσος συνεργάτης του προπονητή Γιώργου Παράσχου στον Απόλλων Σμύρνης. Ως προπονητής έχει εργαστεί στους Ιωνικό Νίκαιας, Ηλυσιακό, και Τριγλία Ραφήνας.