Χένρι Σόμερσετ, 1ος δούκας του Μπωφόρ

Λόρδος του Έρμπερ

Ο Χένρι Μπωφόρ γεννήθηκε στο κάστρο του Ράγκλαν και πήρε τον τίτλο του λόρδου Έρμπερ του Ράγκλαν (1644), σε ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του πατέρα αρραβωνιάστηκε την πριγκίπισσα Ελισάβετ μικρότερη κόρη του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας (1 Απριλίου 1646).  Με την έκρηξη του Α΄ Αγγλικού εμφυλίου Πολέμου εγκατέλειψε την χώρα αλλά επέστρεψε το 1650. Η περιουσία και τα εδάφη του πατέρα του στο Μονμουθσάιρ κατασχέθηκαν από τον Όλιβερ Κρόμγουελ αλλά ο Έρμπερ πήρε μια χρηματοδότηση. Απαρνήθηκε την Καθολική πίστη για να γίνει δεκτός από τον Κρόμγουελ και από τότε ονομαζόταν απλά κύριος Έρμπερ, λίγο πριν την ειρήνη του 1657 δέχτηκε την μορφή του Ρεπουμπλικάνικου γάμου. Το 1654 - 1655 εξελέγη μέλος του Μπέκονσαιρ στο 1ο Προτεσταντικό Κοινοβούλιο.
Μετά τον θάνατο του Κρόμγουελ ενώθηκε με την βασιλική μερίδα ζητώντας ένα "πλήρες και ελεύθερο Κοινοβούλιο με επαναφορά του Οίκου των Στιούαρτ. Τον Ιούλιο του 1569 συμμετείχε σε φιλοβασιλική συνωμοσία και φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου, σε γράμμα στην σύζυγο του στις 20 Αυγούστου 1659 ανέλυσε την κατάσταση. Ελευθερώθηκε στις 1 Νοεμβρίου 1659, εξελέγη μέλος του Συμβατικού Κοινοβουλίου για το Μονμουθσάιρ και το Γούττον Μπάσετ (1660) αλλά προτίμησε το Μονμουθσάιρ.
Στο Ιπποτικό Κοινοβούλιο που ακολούθησε εξελέγη ξανά στο Μονμουθσάιρ και παρέμεινε εκεί μέχρι την ημέρα που διαδέχθηκε τον πατέρα του (1667).
Ο Χένρι Σόμερσετ ήταν ένας από τους 12 απεσταλμένους της Βουλής των Κοινοτήτων που παρακολούθησαν τον βασιλιά στην Μπρέντα (7 Μαΐου 1660). Με την παλινόρθωση του Καρόλου ο Έρμπερ διορίστηκε Φύλακας του κάστρου του Ντιν (18 Ιουνίου) και στις 30 Ιουλίου ύστερα από έκκληση των τοπικών λόρδων διορίστηκε Υπολοχαγός για το Γκλόστερσαιρ, το Χερεφορντσάιρ και το Μονμουθσάιρ. Οι εκτάσεις στο Μονμουθσάιρ που αποκτήθηκαν από τον Κρόμγουελ έπρεπε να επιστρέψουν αυστηρά στον πατέρα του ο οποίος σε επιστολή που στον λόρδο του Κλάρεντον έγραψε ότι ο γιος του ήταν εναντίον του.

Μαρκήσιος του Γούστερ

Ο λόρδος του Έρμπερ έμεινε μακριά από την δημόσια ζωή και είχε καλές σχέσεις με τον κόμη του Κλαρεντόν, κατεδάφισε τα τείχη και τις οχυρώσεις του Γκλόστερ (1162) αλλά την επόμενη χρονιά ζήτησε την διατήρηση της φρουράς στο Τσέπστοου. Ο Έρμπερ δημιούργησε στις 28 Σεπτεμβρίου 1163 το Μάστερ της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Αντιπροσώπευσε το Μονμουθσάιρ την περίοδο 1660 - 1667 στην Βουλή των Κοινοτήτων και διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν τρίτος μαρκήσιος του Γούστερ (28 Σεπτεμβρίου 1667).
Ο Γούστερ δημιούργησε τον Απρίλιο του 1672 το Συμβούλιο της Ουαλίας και του Μαρς, στις 17 Απριλίου έγινε πρόεδρος του Συμβουλίου και στις 29 Μαΐου 1672 μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας. Στην νέα συνωμοσία εναντίον του Καρόλου Β΄ (1678 - 1681) έμεινε πιστός στον βασιλιά αν και γνώριζε ότι ένας από τους πληροφοριοδότες ο Ουίλιαμ Μπέντλοε βρισκόταν σε επαφή με έναν εχθρό του τον Τζον Άρνολντ. Ο Μπέντλοε κατηγόρησε τον διαχειριστή του Γούστερ και όχι τον ίδιο προσωπικά αλλά οι κατηγορίες ήταν τόσο αδύναμες που η κυβέρνηση τις αγνόησε. Ο Γούστερ σαν σταθερός οπαδός του δικαστηρίου ψήφισε ενάντια στο Νομοσχέδιο Αποκλεισμού (1680), οι Κοινότητες ζήτησαν από τον βασιλιά να τον απομακρύνει από το Συμβούλιο αλλά ο Κάρολος Β΄ τους αγνόησε.

Δούκας του Μπωφόρ

Η μαρκησία του Γούστερ αναβαθμίστηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1682 σε δουκάτο του Μπωφόρ με αναφορές στον προπάτορα του Ιωάννη Μπωφόρ, 1ο κόμη του Σόμερσετ πριν από τρεις αιώνες. Ο Τζον Ντριντεν (1631 - 1700) στο γνωστό ποίημα "Αβεσσαλώμ και  Αχιτοφέλ" τον παρουσιάζει σαν Θωνιήλ χάρη στην στάση του στο Νομοσχέδιο Αποκλεισμού. 
Τον Νοέμβριο του 1683 ο Μπωφόρ κέρδισε αποζημίωση 20.000 λιρών σε δυο αγωγές εναντίον του Τρέβορ Ουίλιαμς και του Τζον Άρνολντ αλλά το πρόστιμο στον τελευταίο ακυρώθηκε το 1690. Τον Ιούνιο του 1684 σαν πρόεδρος του πριγκιπάτου έκανε μια θεαματική πορεία μέσω της Ουαλίας, πέρασε από το Γούστερ, το Λάντλοου και το Γουέλσπουλ. Στην κηδεία του Καρόλου Β΄ (14 Φεβρουαρίου 1485) υποστήριξε για μοιρολόγο μαζί με τον δούκα του Σόμερσετ τον πρίγκιπα Γεώργιο της Δανίας. Μετέφερε το στέμμα της βασίλισσας στην στέψη του Ιάκωβου Β΄ (23 Απριλίου 1685), διορίστηκε στις 16 Μαΐου κύριος της κρεβατοκάμαρας και στις 20 Ιουνίου Συνταγματάρχης του 11ου Συντάγματος Πεζικού. Ο δούκας του Μονμάουθ δίσταζε τον Ιούνιο του 1685 να βαδίσει στο Μπρίστολ και ο Μπωφόρ ανέλαβε στις 16 Ιουνίου δράση σαν Υπολοχαγός, απείλησε να κάψει την πόλη αν κάποιος φίλος του Μονμάουθ γινόταν δεκτός και φυλάκισε μεγάλο αριθμό από ύποπτους στην Γκίλντχολ. Σε τέσσερις μέρες επανεξέτασε 19 σώματα πεζικού και 4 σώματα ιππικού, στις 24 Ιουνίου συντάχθηκαν στο Ρέντκλιφ Μιντ 21 εταιρίες και καταγράφηκαν οι εθελοντές, στις 6 Ιουνίου έφτασαν τα νέα για την ήττα του Μονμάουθ στην μάχη του Σέντζμουρ.

Άνοδος του Γουλιέλμου της Οράγγης

Ο Ιάκωβος Β΄ επισκέφτηκε στις 24 Σεπτεμβρίου τον δούκα στο Μπάντμιντον και έμεινε ικανοποιημένος από την πίστη του. Με την έκρηξη της Ένδοξης Επανάστασης τον Οκτώβριο του 1688 και την άφιξη του Γουλιέλμου της Οράγγης ο Μπωφόρ κατέλαβε ξανά το Μπρίστολ και τις αμαξοστοιχίες του Γκλόστερσαιρ, οι άντρες του συνέλαβαν τον Τζων Λάβλεϊς, 3ο βαρόνο του Λάβλεϊς και τον φυλάκισαν στο κάστρο του Γκλόστερ. Ετοιμάστηκε να υπερασπιστεί την πόλη αλλά παραδόθηκε στον υπεράριθμο στρατό του κόμη του Σρούσμπερυ και του Σερ Τζον Γκους, ψήφισε υπέρ μιας αντιβασιλείας με στόχο να προσφέρει το στέμμα στον Γουλιέλμο της Οράγγης.
Ο Μπωφόρ περίμενε στις 14 Δεκεμβρίου 1688 τον Γουλιέλμο στο Γουίντσορ αλλά δέχτηκε ψυχρή υποδοχή, πήρε ωστόσο τον Μάρτιο του 1689 τους όρκους πίστης και προσπάθησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1690 να διασκεδάσει τον νέο βασιλιά στο Μπάντμιντον. Το 1694 ζούσε αποκλεισμένος στο Τσέλσι σαν ύποπτος για την εμπλοκή του σε συνωμοσία, ερευνήθηκε το σπίτι του τον Φεβρουάριο του 1696 αλλά δεν βρέθηκαν ενοχοποιητικά στοιχεία.

Τελευταία χρόνια

Ο Μπωφόρ κλήθηκε στις 19 Μαρτίου 1696 στην Βουλή των Λόρδων για να υπογράψει ένα διάταγμα πριν τους συναντήσει "έσπασε τον ωμο του", οι λόρδοι του έστειλαν να υπογράψει το κείμενο αλλά αρνήθηκε να υπογράψει άλλη συνωμοσία εναντίον του Γουλιέλμου. Τον Νοέμβριο του 1697 συμφιλιώθηκε με την αυλή, τον Ιούλιο του 1698 πέρασε βαρύ πλήγμα με τον θάνατο του γιου του και διαδόχου του κόμη του Γούστερ σε προπονητικό ατύχημα.
Ο Χένρι Σόμερσετ πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1700 στο Μπάντμιντον και τάφηκε στο Μπωφόρ παρεκκλήσι του Σαιν Τζώρτζ στο Ουίνδσορ που κατασκευάστηκε ένα περίτεχνο μνημείο στην μνήμη του, αργότερα μετακινήθηκε στο Μπάντμιντον (1878). Το μνημείο του γλύπτη Γκρίνλινγκ Γκίμπονς βρίσκεται στην βόρεια πλευρά στην εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ και Αρχαγγέλων στο Μπάντμιντον, στο μνημείο ο δούκας φορώντας ρόμπες του Τάγματος της Περικνημίδας ξαπλώνει σε μια σαρκοφάγο και έναν πλίνθο με απεικόνιση του Αγίου Γεωργίου και του δράκοντα. Υπάρχουν δυο δίδυμες Κορινθιακές κολόνες με ανάγλυφους άξονες, ακάνθινα διαζώματα, κορνίζες με φλόγες και τα σύμβολα του δούκα. Στην κορυφή 25 πόδια από το έδαφος ένα μαξιλάρι συγκρατεί ένα μικρό στέμμα και μπροστά από τις κολόνες στέκονται δυο γυναικείες μορφές που παριστάνουν την Δικαιοσύνη και την Αλήθεια. Πάνω από την μορφή του δούκα οι κουρτίνες παρουσιάζουν μια ουράνια υποδοχή γεμάτη από φοίνικες και στέμματα, εμφανίζονται Λατινικές επιγραφές με ονόματα από τα μέλη της οικογενείας του και τα αξιώματα του.
O δικηγόρος Ρότζερ Νορθ (1651 - 1734) παρέχει μια περιγραφή για τον Μπωφόρ ότι "ζούσε πριγκιπική ζωή" με ένα νοικοκυριό με περίπου 200 άτομα. Οι κύριες ασχολίες τον ελεύθερο χρόνο του ήταν το κυνήγι και η φύτευση, ήταν υπερβολικά αυστηρός και οι υπάλληλοι του ζούσα συνεχώς με τον φόβο της απόλυσης.