google/wiki40b huggingface dataset:
Λαρζάκ

Το Λαρζάκ (Γαλλικά: Larzac) είναι καρστικό ασβεστολιθικό οροπέδιο στη νότια Γαλλία που βρίσκεται μεταξύ των πόλεων Millau (Aveyron) και Λοντέβ (Lodève στην περιοχή Hérault). Πρόκειται για μια αγροτική περιοχή όπου εκτρέφονται κυρίως πρόβατα για το γάλα τους, με το οποίο φτιάχνουν το τυρί Ροκφόρ.
H περιοχή είναι γνωστή γιατί υπήρξε θέατρο ενός μακροχρόνιου μη-βίαιου αγώνα ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης για επέκταση μιας στρατιωτικής βάσης.
Τον Οκτώβριο του 1971 ο υπουργός Άμυνας της Γαλλίας Μισέλ Ντεμπρέ αποφάσισε, χωρίς να συμβουλευτεί τον τοπικό πληθυσμό να μετατρέψει ένα στρατόπεδο 30 στρεμμάτων σε μιά πολύ μεγαλύτερη στρατιωτική βάση (170 km²). Οι κάτοικοι αντέδρασαν με διαδηλώσεις, καταλήψεις ακαλλιέργητων εκτάσεων, δρόμων και σε άλλες μορφές μη βίαιου αγώνα. Στον αγώνα τους προστέθηκαν και ακτιβιστές κοινωνικών κινημάτων (ειρηνιστές, του οικολόγοι, αριστεριστές). Κεντρικό ρόλο θα παίξει μια μη-βίαιη οικοκοινότητα, η "Communautés de l'Arche", και ο ιδρυτής της Lanza del Vasto. Τελικά το σχέδιο θα εγκαταλειφθεί το 1981 από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της γαλλικής δημοκρατίας Φρανσουά Μιτεράν.
Κατά τη διάρκεια του πολυετούς αγώνα θα αναπτυχθούν σταθερές σχέσεις μεταξύ των κατοίκων και νεαρών ακτιβιστών πολλοί εκ των οποίων, με πιο γνωστό τον αγρότη συνδικαλιστή και δραστήριο ακτιβιστή Ζοζέ Μποβέ, θα εγκατασταθούν μόνιμα στην περιοχή.
Το 2003 στο Λαρζάκ έγινε μια μεγάλη κινητοποίηση του κινήματος της εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης που ξεπέρασε τα 200.000 άτομα.
Κόλπος Φαούλ

Ο Κόλπος Φαούλ (αραβικά : خليج كريهة) είναι κόλπος της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα στα νότια της χώρας. Το βόρειο όριο του κόλπου είναι η χερσόνησος Ρας Μπανάς. στις ακτές του είναι η αρχαία Βερινίκη και η σύγχρονη πόλη Μεντινέτ ελ Χαράς. Στον κόλπο βρίσκονται πολλά κοραλλιογενή νησιά δημοφιλής τουριστικοί προορισμοί. Όλος ο κόλπος αποτελεί τμήμα του εθνικού πάρκου Έλβα.
Ο κόλπος κατά την αρχαιότητα αναφέρεται με τη ονομασία "Ακάθαρτος κόλπος".
Δημήτριος Θεοφανόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Άργος. Σπούδασε στην Αθήνα και στην Γερμανία. Διορίστηκε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας το 1876 και έκτακτος καθηγητής και αργότερα τακτικός του Ρωμαϊκού δικαίου. Δημοσίευσε πολλές μελέτες νομικού περιεχομένου. Διετέλεσε επίσης Β' Αντιπρόεδρος και σύμβουλος της αρχαιολογικής εταιρείας.
Απεβίωσε το 1922.
Λιουίς Λιακ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ζιρόνα στα πλαίσια μιας οικογένειας γαιοκτημόνων. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στο χωριό του Ενπορδά, Μπέρζες. Μετακόμισε αρχικά στη Φιγέρες και στην ηλικία των δεκαέξι στη Βαρκελώνη όπου επέλεξε να αφοσιωθεί στη μουσική. Εντάχθηκε στο συγκρότημα Els Setze Jutges μαζί με άλλους ανερχόμενους Καταλανούς μουσικούς όπως ο Ζοάν Μανουέλ Σεράτ και η Μαρία δελ Μαρ Μπονέτ. Η πρώτη του συναυλία έλαβε χώρα το 1967 στην Τεράσα. Μετά τον γαλλικό Μάιο του 1968, κίνημα με το οποίο συνδέθηκε ιδεολογικά, κυκλοφόρησε το τραγούδι L'estaca που μετατράπηκε τάχιστα σε σύμβολο της αντιφρανκιστικής αντίστασης και του Πανκαταλανισμού. Έχοντας απορρίψει το συμβόλαιο που του προσέφερε το CBS (για τραγούδια αποκλειστικά στα ισπανικά), εντάχθηκε στην ανεξάρτητη καταλανική δισκογραφική εταιρεία Concèntric. Το 1969 εξέδωσε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Οι επιτυχίες του Λιουίς Λιακ και πρωταγωνίστησε σε συναυλία στο Μέγαρο Καταλανικής Μουσικής.
Εκείνη την εποχή πέτυχε την εμπορική αναγνώριση με διάφορα τραγούδια του. Ωστόσο, λόγω της χρήσης των καταλανικών και της πολιτικής του τοποθέτησης, σταδιακά αντιμετώπισε προβλήματα με τις αρχές και αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι όπου γνώρισε τον Μίκη Θεοδωράκη. Η διεθνής αναγνώρισε επήλθε μετά το 1973, όταν τραγούδησε στη σάλα Olympia της γαλλικής πρωτεύουσας. Επέστρεψε στην Καταλονία το 1974, δίνοντας παράλληλα συναυλίες σε όλο τον κόσμο. Το 1975 κυκλοφόρησε το εμπορικά πιο πετυχημένο του άλμπουμ, Viatge a Itaca ('Ταξίδι στην Ιθάκη') βασισμένο σε ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη. Η παρουσίαση του δίσκου στο Μέγαρο Καταλανικής Μουσικής ανησύχησε τις αρχές που του επέβαλαν απαγόρευση πραγματοποίησης συναυλιών και χρηματικό πρόστιμο.
Μετά τον θάνατο το δικτάτορα Φράνκο πρωταγωνίστησε σε τρεις συναυλίες στη Βαρκελώνη το 1976 που χαρακτηρίστηκαν από την έκφραση των πολιτικών διεκδικήσεων των Καταλανών. Εντούτοις, οι συναυλιές του σε διάφορα μέρη της Ισπανίας όπως την Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε αντιμετώπισαν απαγορεύσεις, μια κατάσταση που εξομαλύνθηκε με τον εκδημοκρατισμό της χώρας κατά την Μεταπολίτευση. Η άνοδος του πολιτικού καταλανισμού είδε τους πρωταγωνιστές του Νέου Καταλανικού Τραγουδιού να υποχωρούν από το προσκήνιο της έκφρασης πολιτικών διεκδικήσεων αν και ο Λιακ συνέχισε στην ίδια θεματική με την κυκλοφορία του δίσκου Somniem ('Ας ονειρευτούμε'). Στις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης συμμετείχε στους εκλογικούς καταλόγους με το αποσχιστικό κόμμα Εθνικιστές της Αριστεράς. 
Το 1982 μελοποίησε ποιήματα του Μικέλ Μαρτί ι Πολ στο δίσκο I el somriure, la revolta και το ίδιο έτος έλαβε τον Σταυρό του Αγίου Γεωργίου από την Κυβέρνηση της Καταλονίας. Το 1991 του διαγνώστηκε καρκίνος τον οποίο ξεπέρασε. Το 1999 ανακηρύχθηκε Καλλιτέχνης για την ειρήνη από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Αποχώρησε από την ενεργό δράση το 2007 με δύο τελευταίες συναυλίες στο Μπέρζες.
Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης

Ιστορικά στοιχεία

Το Παλαιόκαστρο αποτελεί τον παλαιότερο οικισμό, που βρίσκεται νότια του Ωραιοκάστρου. Ο ναός του Αγίου Αθανασίου Παλαιοκάστρου ανάγεται πριν το 1864 καθώς επιγραφή διασώζει το γεγονός της ανακαίνισης του ναού μετά από πυρκαγιά το έτος 1864. Στην τοιχοποιία του αποκαλύφθηκαν μαρμάρινες επιγραφές ελληνιστικών χρόνων, τμήματα κιονοκράνων και μαρμάρων από αρχαία κτίσματα.
Σύμφωνα με μια εκδοχή, που υποστηρίζεται από παλιούς κατοίκους, το όνομα Ωραιόκαστρο προέκυψε μετά από πρόταση Ποντίων προσφύγων εις ανάμνηση ιστορικού κάστρου που βρίσκεται στο Χατς της Άρδασσας του Πόντου.
Η περιοχή του Ωραιοκάστρου επιλέχθηκε από την επιτροπή αποκατάστασης προσφύγων, το 1922, για να εγκατασταθούν πρόσφυγες από τον Πόντο και τον Καύκασο. Οι πρώτες προσφυγικές οικογένειες που εγκαταστάθηκαν ήταν λιγότερες από 200. Συνολικά παραχωρήθηκαν 22.000 στρέμματα που εκτεινόταν, ξεκινώντας από νότια, από τα όρια του σημερινού Παλαιόκαστρου (τουρκικό τοπωνύμιο:Νταουτ Μπαλι, έως βόρεια σε έναν οικισμό με την ονομασία Ασπρόβρυση (τουρκικό τοπωνύμιο: Ακ Μπουνάρ).
Το επιλεγμένο τοπίο, επί τουρκοκρατίας, είχε χρήση βοσκότοπου, χωρίς οικιστικές εγκαταστάσεις πέρα από κτηνοτροφικές μονάδες. Οι κτηνοτρόφοι χρησιμοποιούσαν την έκταση κατόπιν άδειας από τούρκους γαιοκτήμονες. Λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους με πολλές χαράδρες, η περιοχή παρουσίαζε τοπικά στάσιμα νερά που φιλοξενούσαν πλήθος κουνουπιών, τα οποία αποτέλεσαν πληγή ελονοσίας για τους πρώτους κατοίκους.

Συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση και προσβασιμότητα

Μέσω της οδού Θεσσαλονίκης η οποία καταλήγει στην οδό Λαγκαδά, το Ωραιόκαστρο συνδέεται με την πόλη της Θεσσαλονίκης. Ο ΟΑΣΘ εξυπηρετεί το Ωραιόκαστρο με την γραμμή 56 συνδέοντας το Ωραιόκαστρο με την Θεσσαλονίκη και με μερικές περιοχές της (Ευκαρπία, Σταυρούπολη, Πολίχνη, Νεάπολη) και καταλήγει στον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό.
Δραστηριότητες καθημερινής ζωής

Ο όρος Δραστηριοτήτες Καθημερινής Ζωής (Δ.Κ.Ζ.) χρησιμοποιείται στον τομέα της Υγείας και πρόνοιας για να αναφερθεί στις καθημερινές δραστηριότητες αυτοεξυπηρέτησης ενός ατόμου είτε εντός της κατοικίας του είτε σε εξωτερικούς χώρους, ή και τα δύο. Οι επαγγελματίες υγείας (εργοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, κλπ.) συνήθως αναφέρονται στην ικανότητα ή την αδυναμία εκτέλεσης των δραστηριοτήτων αυτών ως μέτρηση της λειτουργικής κατάστασης ενός ατόμου, ιδίως όσον αφορά ασθενείς, ή άτομα με αναπηρία καθώς και ηλικιωμένους.
Οι ΔΚΖ ορίζονται ως «τα πράγματα που συνήθως κάνουμε... όπως η προσωπική μας σίτιση, το να κάνουμε μπάνιο, το να ντυθούμε, να περιποιηθούμε-καλλωπιστούμε, να εργαστούμε, να ασχοληθούμε με τα οικιακά και να ψυχαγωγηθούμε στον ελεύθερο χρόνο μας."  Ένα πλήθος εθνικών ερευνών συλλέγει δεδομένα σχετικά με την κατάσταση των ΔΚΖ του πληθυσμού των ΗΠΑ. Παρότι έχουν προταθεί βασικές κατηγορίες ΔΚΖ, το τι συγκεκριμένα συνιστά μία συγκεκριμένη ΔΚΖ σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον για ένα συγκεκριμένο άτομο μπορεί να διαφέρει.

Αξιολόγηση των ΔΚΖ

Υπάρχουν αρκετά εργαλεία αξιολόγησης, όπως η κλίμακα ΔΚΖ Katz , η κλίμακα Instrumental ΔΚΖ Lawton , η κλίμακα Δραστηριοτήτων Καθημερινής Ζωής του Μπρίστολ και η Κλίμακα Barthel.
Τα περισσότερα μοντέλα των υπηρεσιών υγείας χρησιμοποιούν στην πρακτική τους αξιολογήσεις ΔΚΖ, συμπεριλαμβανομένων των ιατρικών (ή θεσμικών) μοντέλων, όπως το μοντέλο νοσηλευτικής Roper-Logan-Tierney, καθώς και τα επικεντρωμένα-στον-ένοικο (resident-centered) μοντέλα, όπως το Πρόγραμμα Πλήρους Φροντίδας για Ηλικιωμένους, Program of All-Inclusive Care for the Elderly (PACE).
Γιώργος Μπουγάς

Πολιτική καριέρα

Σπούδασε νομικά και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής στην Β΄ Πειραιώς , με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ (παραιτήθηκε από την έδρα η μητέρα του). 
Επανεξελέγη βουλευτής το 1981, 1985, τον Ιούνιο του 1989, τον Νοέμβριο του 1989 και το 1990.
Ήταν παντρεμένος με τη Ρίτσα Μπουγά και απέκτησαν παιδιά.
Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών το 2005. Κηδεύτηκε στις 13 Μαΐου 2005 από τον ιερό ναό Ευαγγελίστριας στον Πειραιά.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ζάμπιας

Ιστορία

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1929.
Ουμίτ Νταβαλά

Εθνική Τουρκίας

Το 1996-2004 αγωνίστηκε με την εθνική της χώρας του, πετυχαίνοντας σε 41 συμμετοχές 4 γκολ. Με την εθνική Τουρκίας έπαιξε και διακρίθηκε στο Euro 2000 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 της FIFA, όπου εντυπωσίασε και με την εκκεντρική του κόμμωση μοϊκανού.

Ποδόσφαιρο σάλας

Μετά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο σάλας και έγινε αρχηγός της εθνικής Τουρκίας στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας της UEFA.
Σημαία των Νήσων του Σολομώντα

H εθνική σημαία των Νησιών του Σολομώντα καθιερώθηκε επίσημα στις 18 Νοεμβρίου του 1977.
Τα πέντε κύρια νησιωτικά συμπλέγματα αντιπροσωπεύονται στο σύμβολο από πέντε αστέρια
 . Το μπλε φαίνεται να συμβολίζει τον ωκεανό που τα περιβάλλει, ενώ το πράσινο αφορά τη γη. Η κίτρινη γραμμή εκπροσωπεί τον ήλιο που λάμπει. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 7 Ιουλίου του 1978.
Η σημαία του Ναυτικού (για τα εμπορικά πλοία) και η κρατική σημαία (για τα σκάφη της μη στρατιωτικής κυβέρνησης) είναι σημαίες χρώματος κόκκινου και μπλε, αντίστοιχα, με την εθνική σημαία να περιέχεται σε τετράγωνο.
Η ναυτική σημαία (για τα αστυνομικά σκάφη) βασίζεται στη βρετανική λευκή σημαία, έναν κόκκινο σταυρό σε λευκό φόντο, το οποίο επίσης περιέχει την εθνική σημαία σε τετραγωνίδιο.
Ρυτό

Το ρυτό πληθ. ρυτά από το αρχαιοελληνικό ῥυτόν είναι δοχείο για πόσιμα υγρά ή χοές κατά τη διάρκεια σχετικών τελετουργιών. Εισηγμένα στην Ελλάδα μετά τους περσικούς πολέμους τα ρυτά ήταν γνωστά στην αρχαία Περσία, όπου ονομάζονταν τακούκ (تکوک).

Ονομασία και λειτουργία

Η λέξη αναφέρεται ότι προέρχεται από το ρήμα ρειν, και πιθανώς προέρχεται από Πρωτοϊνδοευρωπαϊκό *sreu-. Στην τυπολογία του αγγείου ανήκουν χαρακτηριστικά όπως το ανοικτό στόμιο και η οπή κοντά στον πυθμένα που πιθανώς χρησίμευε στη διάχυση του υγρού. Η λέξη ρυτόν δεν υπάρχει στη μυκηναϊκή Ελληνική, αλλά το ταυρόμορφο μινωικό ρυτόν, αναφέρεται σε πινακίδες της Κνωσού, όπως για παράδειγμα η πινακίδα 231 (K872), ως Κε-ρα-α, με το ιδεόγραμμα του ταύρου.
Κράταιγος

Περιγραφή

Είναι θάμνος ή μικρό δέντρο με λοβωτά φύλλα. Ανθίζει το Μάιο και τον Ιούνιο. Οι καρποί του (τσιάτσια) είναι ωοειδείς, με μήκος 8 με 12 εκατοστά και έχουν κόκκινο χρώμα. Υπάρχουν είδη με κίτρινους, ασπριδερούς ή μαύρους καρπούς. Τα κλαδιά και ο κορμός του φέρουν αγκάθια που έχουν συνήθως μήκος 1 με 3 εκατοστά. Ορισμένα από τα είδη του Κράταιγου και ιδίως εκείνα που  φύονται στις παραμεσόγειες περιοχές, όπως για παράδειγμα το είδος Κράταιγος ο Αζαρόλος (Crataegus azarolus) είναι εξαιρετικά ανθεκτικά στην ξηρασία.Τα πλείστα είδη του γένους Κράταιγος είναι δέντρα ή θάμνοι ακανθοφόροι, ορισμένα είδη χρησιμοποιούνται ως καλλωπιστικά φυτά, άλλα για τον εμβολιασμό οπωροφόρων όπως η αχλαδιά ή η μουσμουλιά.
Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας

Το Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας (Dictionary of Greek and Roman Geography), που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1854, ήταν το τελευταίο από μία σειρά κλασσικών λεξικών που επιμελήθηκε ο Άγγλος ακαδημαϊκός Ουίλλιαμ Σμιθ (1813 – 1893), που περιελάμβανε ως αδελφικά έργα το λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων και το λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας. Όπως δήλωσε ο Σμιθ στο Πρόθεμα: «Το Λεξικό της Γεωγραφίας... σχεδιάστηκε κυρίως για να απεικονίσει τους Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς και να επιτρέψει σε έναν επιμελή φοιτητή να τα διαβάσει με τον πιο κερδοφόρο τρόπο». Το βιβλίο διατηρεί την περιγραφή: σε δύο τεράστιους τόμους, το λεξικό παρέχει λεπτομερή κάλυψη όλων των σημαντικών χωρών, περιοχών, πόλεων, γεωγραφικών χαρακτηριστικών που εμφανίζονται στην ελληνική και ρωμαϊκή λογοτεχνία, χωρίς να ξεχνάμε αυτά που αναφέρονται αποκλειστικά στη Βίβλο. Το έργο επανεκδόθηκε τελευταία φορά το 2005.
Σκοταράδες

Σκοταράδες ονομάζονταν οι μιγάδες Ηπειρώτες από Ελληνίδα μητέρα και Τούρκο πατέρα.

Ιστορία

Όταν ο Μουράτ Β' και οι τούρκοι του καταπλημμύρισαν όλη την Ελλάδα μέχρι την Θεσσαλία και Ήπειρο, και ο Μουράτ Β΄κατέκτησε την Θεσσαλία, οι πρόκριτοι της Ηπείρου έστειλαν προς αυτόν πρεσβεία, για να προσφέρουν την υποταγή τους. Ο Σουλτάνος τους παραχώρησε το προνόμιο να έχουν άρχοντα ντόπιο. Το είδος αυτό της διοίκησης κράτησε για πολλά χρόνια, μέχρι που ο λεγόμενος Σκυλόσοφος αποφάσισε να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό. Κάλεσε όλους τους προκρίτους στο νησί των Ιωαννίνων, και εκεί τους σκότωσε όλους υψώνοντας την σημαία της επανάστασης. Ο Σουλτάνος όταν το έμαθε διέταξε τον Σατράπη της Θεσσαλίας να πάει με δυνάμεις στην Ήπειρο και να καταπνίξει την επανάσταση. Αυτός όμως πήγε ήσυχα και με ειρήνη στην πόλη, έκατσε ένα διάστημα, δήθεν να ξεκουραστεί, και μια μέρα που γινότανε γιορτή, ξαφνικά περικύκλωσε την εκκλησία, έκλεισε τις πόρτες και τους έπιασε όλους. Τους άνδρες τους άφησε ελεύθερους. Από τις γυναίκες όμως πήρε τις πιο νεαρές και τις ομορφότερες και τις πάντρεψε με Οθωμανούς, στους οποίους έδωσε όλη την κτηματική περιουσία των συζύγων και πατέρων τους. Μετά την πράξη αυτή, τα Ιωάννινα έγιναν οθωμανική πόλη, ενώ οι Τούρκοι που πήραν τις γυναίκες διορίστηκαν σπαχήδες της επαρχίας. Από αυτούς κατάγονται οι Οθωμανοί των Ιωαννίνων, οι λεγόμενοι Σκοταράδες.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 (ΑΦΚ)

Από την ήπειρο της Ασίας τέσσερις εθνικές ομάδες δικαιούνται να πάνε με απευθείας πρόκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 ενώ μια εθνική θα πρέπει να περάσει από αγώνες μπαράζ με την ομάδα που θα είναι πέμπτη στα προκριματικά της Νοτίου Αμερικής. Για δεύτερη φορά συμμετείχε και η Αυστραλία στα προκριματικά της Ασίας αφού προηγουμένως συμμετείχε στα προκριματικά που γίνονταν στην περιοχή της Ωκεανίας από όπου και μετακινήθηκε το 2006.
Οι 27 πιο ισχυρές ομάδες της ΑΦΚ πέρασαν κατευθείαν στο δεύτερο γύρο ενώ οι πέντε πιο ισχυρές πέρασαν κατευθείαν στον τρίτο γύρο, αυτές ήταν κατά σειρά η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Αυστραλία, η Βόρεια Κορέα και το Μπαχρέιν, οι υπόλοιπες 16 ομάδες έδωσαν διπλούς αγώνες μεταξύ τους σε μια πρώτη φάση νοκ-άουτ.

Τρίτος γύρος

Η κλήρωση για τον τρίτο γύρο των προκριματικών της Ασίας έλαβε χώρα στις 30 Ιουλίου 2011 στ0 Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Οι αγώνες παίχτηκαν από τις 2 Σεπτεμβρίου 2011 έως τις 29 Φεβρουαρίου 2012 και οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προχώρησαν στον τέταρτο γύρο.

Τέταρτος γύρος

Οι δύο πρώτες ομάδες του κάθε ομίλου περνούν στα τελικά του Μουντιάλ 2014 στη Βραζιλία, ενώ οι τρίτες ομάδες συνεχίζουν την διεκδίκηση στον πέμπτο γύρο.
Οι αγώνες παίχτηκαν από τις 3 Ιουνίου 2012 έως τις 18 Ιουνίου 2013.
Αριστείδης Οικονόμου

Βιογραφία

Ο Αριστείδης Οικονόμου γεννήθηκε το 1821 ή το 1823 στη Βιέννη και ήταν μέλος της εκεί ελληνικής παροικίας. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης και στη συνέχεια πραγματοποίησε εκπαιδευτικό ταξίδι στη Βενετία, για να εμβαθύνει περαιτέρω την τέχνη του στην τοπική Ακαδημία. Το 1873 συμμετείχε στη Διεθνή Έκθεση της Βιέννης καταφέρνοντας να διακριθεί και το 1878 συμμετείχε με δύο έργα του στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.
Μέχρι το 1881 έζησε και εργάστηκε στην Βιέννη. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου το 1882 υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου των Ωραίων Τεχνών. Το 1883 ήταν μέλος της επιτροπής που οργάνωσε το διαγωνισμό για την κατασκευή του ανδριάντα του Γλάδστωνα. Πέθανε το 1887 στην Αθήνα. Γιος του ήταν ο ηθοποιός και ένας από τους πρώτους σκηνοθέτες του νεοελληνικού θεάτρου, Θωμάς Οικονόμου (1864-1927).

Τεχνοτροπία

Ο Οικονόμου ανήκει στην πρώιμη ελληνική προσωπογραφία. Ζωγράφισε κατά κύριο λόγο προσωπογραφίες ενώ προχώρησε και στην αντιγραφή έργων διάφορων Ιταλών ζωγράφων. Τα πορτραίτα του ήταν επηρεασμένα από τη μαθητεία του στην Ευρώπη, διέθεταν αστικό χαρακτήρα και απευθύνονταν σε εκλεπτυσμένο κοινό.
Επαρχία Σιλίστρα

Πληθυσμιακά στατιστικά

Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 142.000 άτομα σύμφωνα με απογραφή του 2001, εκ των οποίων το 49,7% ήταν άνδρες και το 50,3% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, αριθμούσε 127.659 άτομα εκ των οποίων το 25.6% ήταν κάτοικοι ηλικίας άνω των 60 ετών.
Διάσπαρτες Νήσοι Ινδικού Ωκεανού (Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη)

Οι Διάσπαρτες Νήσοι του Ινδικού Ωκεανού ή Διάσπαρτες Νήσοι (στα Γαλλικά: Îles éparses de l'Οcéan indien ή Îles Éparses) είναι μία ομάδα γαλλικών νήσων του δυτικού Ινδικού Ωκεανού. Καθιστούν ξεχωριστή διοικητική περιφέρεια από το 2005 και περιφέρεια των Γαλλικών Νοτίων και Ανταρκτικών Εδαφών από το 2007.

Γεωγραφία

Οι Διάσπαρτες Νήσοι αποτελούνται από πέντε νήσους ή συμπλέγματα νήσων. Τέσσερα από αυτά, οι Ένδοξες Νήσοι, η Νήσος Χουάν ντε Νόβα και η Νήσος Ευρώπη και ο Ύφαλος Ινδίας βρίσκονται στο Κανάλι της Μοζαμβίκης δυτικά της Μαδαγασκάρης, ενώ το πέμπτο νησί, η Νήσος Τρομελέν, είναι περίπου 354 χλμ βορειοανατολικά της Μαδαγασκάρης. Επίσης στο Κανάλι της Μοζαμβίκης είναι και ο Ύφαλος του Γκέυζερ, τον οποίο η Γαλλία θωρεί μέρος των Διάσπαρτων Νήσων.

Διοίκηση

Οι Διάσπαρτες Νήσοι είναι ένα από τα πέντε διοικητικά διαμερίσματα των Γαλλικών Νοτίων και Ανταρκτικών Εδαφών. Από τις 3 Ιανουαρίου 2005, οι Διάσπαρτες Νήσοι διοικούνται εκ μέρους του Γαλλικού κράτους από τον διοικητή των Γαλλικών Νοτίων και Ανταρκτικών Εδαφών (με βαθμό Νομάρχη), ο οποίος εδρεύει στη Ρεϋνιόν, χωρίς όμως τα εδάφη αυτά να υπάγονται στη Ρεϋνιόν. Πρωτύτερα οι Διάσπαρτες Νήσοι ήταν υπό την διοίκηση του νομάρχη του Ρεϋνιόν από την ανεξαρτησία του από την Μαδαγασκάρη το 1960. η Γαλλία διατηρεί στρατιωτική φρουρά (χωροφύλακες) πάνω στα περισσότερα νησιά.

Πληθυσμός

Τα νησιά δεν έχουν μόνιμους  κατοίκους εκτός από τους χωροφύλακες που συντηρεί επί μονίμου βάσεως το Γαλλικό κράτος σε κάθε νησί.
Προσπάθειες εποικισμού έγιναν στη Νήσο Ευρώπη στις αρχές του αιώνα αλλά δεν τελεσφόρησαν. Τον περασμένο αιώνα, μία ομάδα ναυαγών είχε καταφύγει στη Νήσο Τρομελέν. Μερίδα αυτών κατάφερε να επιβιώσει στο νησί για μία περίοδο ένδεκα ετών, οπότε και τους διέσωσε γαλλικό πλοίο.

Οικονομία και περιβάλλον

Τα νησιά έχουν χαρακτηριστεί ως φυσικά καταφύγια.
Πάνω σε αυτά, λειτουργούν αυτόματοι μετεωρολογικοί σταθμοί (εξαιρουμένου του Ύφαλου Ινδίας). Ειδικότερα, ο σταθμός στη Νήσο Τρομελέν παρέχει προειδοποιήσεις για κυκλώνες που απειλούν την Μαδαγασκάρη, τη Ρεϋνιόν, και τον Μαυρίκιο.
Οι Διάσπαρτες Νήσοι και τα νησιά Ρεϋνιόν και Μαγιότ δίνουν στη Γαλλία Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη άνω των 1.000.000 χλμ² στον δυτικό Ινδικό Ωκεανό η οποία παρέχει στη χώρα δικαιώματα αλιείας αλλά και εκμετάλλευσης του υπεδάφους (χωρίς να έχει ποτέ γίνει λόγος για ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων).

Πρόσβαση

Καθένα από τα νησιά, εκτός από τον Ύφαλο Ινδίας, διαθέτει διάδρομο προσγείωσης με μήκος άνω των χιλίων μέτρων.

Αμφισβήτηση κυριαρχίας

Ο Μαυρίκιος, οι Κομόρες, οι Σεϋχέλλες και η Μαδαγασκάρη αμφισβητούν τη γαλλική κυριαρχία στα νησιά. Ο Μαυρίκιος διεκδικεί τη Νήσο Τρομελέν, οι Κομόρες και οι Σεϋχέλλες τις Ένδοξες Νήσους, και η Μαδαγασκάρη τα υπόλοιπα νησιά.
Η Μαδαγασκάρη διεκδικεί επίσης τον Ύφαλο του Γκέυζερ από το 1976.
Άπις Άνω Αιγύπτου

Η Άπις (αρχαία ελληνικά : Ἆπις ή Ὠφιεῖον ή Ὠφιῆον ή τὰ Τρία Κάστρα, στα αρχαία αιγυπτιακά : Ỉp.t-rsy.t (Ỉp.t - Ỉpy - Ỉpw)) ήταν αρχαία κώμη της Αιγύπτου στην Άνω Αίγυπτο. Το όνομα της προέρχεται από τον θεό Άπι που είχε μορφή ταύρου.
Η πόλη ανήκε στην 4η νομή και βρισκόταν κοντά στο σημερινό Λούξορ, την αρχαία Θήβα, και νότια της Διοσπόλεως.
Ζαν ντε Παντιέβρ

Διεκδικήτρια του Δουκάτου της Βρετάνης

Διεκδίκησε με ένοπλα μέσα τα δικαιώματά της επί της διαδοχής στην ηγεσία της Βρετάνης απέναντι στον θείο της, Ιωάννη του Μονφόρ, σύζυγο της Ιωάννας της Φλάνδρας, πράγμα που οδήγησε στο ξέσπασμα του πολέμου της διαδοχής της Βρετάνης. Κινητοποιώντας τον σύζυγό της, Κάρολο του Μπλουά, αρνήθηκε συμβιβασμό ο οποίος θα έθετε τέλος με ειρηνικό τρόπο στον πόλεμο, μέσω του διαμοιρασμού της Βρετάνης, ο οποίος θα της εξασφάλιζε την κυριαρχία επί του βόρειου τμήματος της τελευταίας. Προκειμένου να θέσει ένα τέλος στην σύγκρουση, ο Κάρολος του Μπλουά επιτέθηκε εναντίον των εχθρικών στρατευμάτων στο Ωραί, όπου και ο ίδιος σκοτώθηκε το 1364. 
Μετά την συγκεκριμένη ήττα, υποχρεώθηκε, μέσω της πρώτης συνθήκης της Γκεράντ, σε παραίτηση από την κυριαρχία της επί των εδαφών της Βρετάνης, διατηρώντας, ωστόσο, τον δουκικό τίτλο για το υπόλοιπο της ζωής της. Στις 9 Ιουλίου 1369, η Ζαν έθεσε την Υποκομητεία της Λιμόζ, την οποία ο Ντυ Γκεκλάν είχε απαλλάξει από την αγγλική κατοχή, υπό τον έλεγχο του Καρόλου Ε΄, ο οποίος και της ανέθεσε την διοίκησή της στην διάρκεια της ίδιας ημέρας, ενώ στην συνέχεια, στις 13 Ιανουαρίου 1380, μέσω βασιλικής επιστολής εκχώρησης προνομίων. Ορισμένοι αναφέρουν πως ανέκτησε τον έλεγχο της Υποκομητείας το 1371, ωστόσο, στην πραγματικότητα, έλαβε μονάχα ορισμένα εδάφη στην περιοχή της Λιμόζ, συγκεκριμένα επί της Πλατείας της Λα Μοτ, έπειτα από την παράδοση του Κάστρου της Λιμόζ στον Κάρολο Ε΄).

Ύστερα χρόνια

Το 1379, ενώ ο Ιωάννης Δ΄ υποχρεώθηκε σε εκ νέου εξορία στην Αγγλία, η ίδια εξεγέρθηκε ενάντια στον Βασιλέα της Γαλλίας, Κάρολο Ε΄, ο οποίος επιθυμούσε την ενσωμάτωση της Βρετάνης στα εδάφη του, αδιαφορώντας για τα δικαιώματα της ίδιας, καθώς και των υιών της επί της περιοχής. Ήταν μεταξύ των ηγετών των Βρετόνων οι οποίοι ανακάλεσαν τον Ιωάννη Δ΄ από την αγγλική εξορία του, ενώ στην συνέχεια τον υποδέχτηκαν κατά την άφιξή του.
Μετά τον θάνατο του Καρόλου Ε΄, υπέγραψε στις 15 Ιανουαρίου 1381 την δεύτερη συνθήκη της Γκεράντ, μέσω της οποίας η ίδια λάμβανε σταθερό χρηματικό εισόδημα και δυνατότητα για τους απογόνους της να θέσουν υπό τον έλεγχό τους το Δουκάτο, εφόσον ο Ιωάννης Δ΄ απεβίωνε δίχως απογόνους. Το ζήτημα της διαδοχής είχε, πλέον, επιλυθεί.
Ετάφη εντός του χοροστασίου της εκκλησίας των Ελασσόνων Αδελφών του Γκανγκάμπ.
Πομεράνιαν

Το Πομεράνιαν είναι μια ράτσα σκύλου που το όνομά της προέρχεται από την επαρχία της Πομερανίας, που βρίσκεται στη νότια ακτή της Βαλτικής και ανήκει πλέον στη Γερμανία. Το 1870 αναγνωρίζεται από τον Αγγλικό Κυνολογικό Όμιλο ο σκύλος Σπιτς. Το 1888 ένα Πομεράνιαν με το όνομα Μάρκο έφθασε στην Αγγλία για να συντροφεύσει τη Βασίλισσα Βικτωρία οδηγώντας τη δημοτικότητα της φυλής στα ύψη.
Μπιτζίνγκα

Μπιτζίνγκα (美人画) είναι το είδος Ιαπωνικών ξυλογραφιών ουκίγιο-ε που απεικονίζει όμορφες γυναίκες. Ο ορισμός αυτός χρησιμοποιείται σήμερα και για μοντέρνες μεθόδους απεικονίσεων γυναικών όπως η φωτογραφία δεδομένου ότι η γυναίκα που απεικόνίζεται φοράει κιμονό. Σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες ουκίγιο-ε δημιούργησαν μπιτζ-ινγκα αλλά ελάχιστοι εμβάθυναν την τέχνη όπως στις υπόλοιπες απεικονίσεις του ουκίγιο-ε. Οι Σουζούκι Χαρουνόμπου, Τορίι Κιγιονάγκα και Ουταμάρο θεωρούνται οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι του είδους Μπιτζίνγκα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Τρικάλων 2017–18

Α1 Κατηγορία

2 όμιλοι των 17 και 18 ομάδων. Από κάθε όμιλο οι 2 πρώτοι ανεβαίνουν κατηγορία , οι 3 τελευταίοι υποβιβάζονται στην Β'