google/wiki40b huggingface dataset:
Καρλ Μπαρτ

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Μπαρτ γεννήθηκε στη Βασιλεία της Ελβετίας. Ο πατέρας του, Φριτς Μπαρτ, ήταν καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας και της Καινής Διαθήκης. Σπούδασε θεολογία σε Βέρνη, Βερολίνο, Τύμπινγκεν και Μάρμπουργκ. Κατά το διάστημα από το 1911 έως το 1921 χρημάτισε πάστορας στην ενορία του ελβετικού χωριού Zάφενβιλ (Safenwil). Oι δυσκολίες της καθημερινής ζωής των κατοίκων της περιοχής, που ήταν βιομηχανικοί εργάτες, οι αδικίες που υφίσταντο, καθώς και το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου άσκησαν καθοριστική επίδραση στη διαμόρφωση της σκέψης του Μπαρτ, ο οποίος έγινε μέλος του Ελβετικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
 
Ως ακαδημαϊκός δάσκαλος εργάστηκε στη Γερμανία, στα πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν (1921-1925), του Μύνστερ (1925-1930) και της Βόννης (1930-1935). Ήρθε σε σύγκρουση με το ναζιστικό καθεστώς, επειδή υποστήριξε πως ο εθνικοσοσιαλισμός, απορρίπτοντας το Θεό, ήταν ασυμβίβαστος με τη χριστιανοσύνη, από την οποία τον χώριζε μια ολόκληρη άβυσσος. To 1934 συνέταξε, μαζί με άλλους, τη «Θεολογική Διακήρυξη του Μπάρμεν», με την οποία η τότε Ομολογητική Εκκλησία (Bekennende Kirche -τώρα Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμανίας) αντιπαρατέθηκε στην ιδεολογία και τις θεωρίες του ναζισμού. Απολύθηκε από τη θέση του το 1935 και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία. Επέστρεψε στη γενέτειρά του Βασιλεία, στο πανεπιστήμιο της οποίας δίδαξε έως τη συνταξιοδότησή του. 
Στη μεταπολεμική περίοδο, ο Καρλ Μπαρτ είχε σημαντική συμβολή στο διάλογο μεταξύ των χριστιανικών εκκλησιών και ιδίως στην επικοινωνία μεταξύ αυτών της Ανατολικής Ευρώπης (του λεγόμενου Ανατολικού Μπλοκ) με εκείνες της Δύσης. Έλαβε μέρος στην ιδρυτική σύνοδο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (Άμστερνταμ, 1948), όπου στην ομιλία του έκανε λόγο για μια εκκλησία του «ζώντος Κυρίου», ελεύθερη και σε εγρήγορση, έτοιμη να ανταποκριθεί στις ανανεούμενες θεϊκές προσταγές.

Θεολογική διδασκαλία

Την περίοδο της διακονίας του ως ποιμένας, απέρριψε τη Φιλελεύθερη θεολογία, η οποία κυριαρχούσε τον 19ο αιώνα στον Ευρωπαϊκό Προτεσταντισμό. Αντ' αυτού ξεκίνησε μια νέα αναζήτηση η οποία αρχικά ονομάστηκε διαλεκτική θεολογία, στο επίκεντρο της οποίας υπάρχει το παράδοξο στοιχείο της φύσης της θεϊκής αλήθειας. Ορισμένες πτυχές της σκέψης του Μπαρτ επέδρασαν −παρά τις σημαντικές διαφορές τους− στο ρεύμα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης. 
Στη θεολογική διδασκαλία του ο Μπαρτ έδωσε μια κοινωνικοπολιτική χροιά και ταυτόχρονα αγωνιζόταν υπέρ των δικαιωμάτων των εργατών και των φτωχών τάξεων. Τοποθέτησε το Χριστό στο κέντρο της πραγματικής ζωής των ανθρώπων και των δραστηριοτήτων τους, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής, και ενσωμάτωσε στην προβληματική του τα μεγάλα γεγονότα της εποχής του, δηλαδή τους πολέμους και τις επαναστάσεις. Έδωσε, επίσης, έμφαση στην κυριαρχία του Θεού, ιδίως μέσω της καινοτόμου διδαχής του για την εκλογή.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Παπούα Νέα Γουινέα

Ιστορία

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1962. Εντάχθηκε στην Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας (OFC) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1966.
Γιαροσλάβλ

Μεταφορές

Η πόλη διαθέτει ένα καλά αναπτυγμένο δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς που περιλαμβάνει λεωφορεία, τρόλεϊ και τραμ. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Τουνόσνα το οποίο ήταν πρώην αεροπορική βάση του Ψυχρού Πολέμου και απέχει 18 χιλιόμετρα από την πόλη. Σε απόσταση 5 χιλιομέτρων βρίσκεται επίσης η αεροπορική βάση Γιαροσλάβλ Λεφτσόφο.

Εκπαίδευση

Το Γιαροσλάβλ έχει πολλά ιδρύματα ανωτέρας εκπαίδευσης συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου Ντέμιντοφ, του Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, της Αγροτικής Ακαδημίας, και της Διεθνής Ακαδημίας Επιχειρήσεων και Νέων Τεχνολογιών. Στρατιωτικά ιδρύματα περιλαμβάνουν την Ανωτέρα  Οικονομική Σχολή και την Ανωτέρα Σχολή Αντιαεροπορικών Πυραύλων.

Αθλητισμός

Τα πλέον δημοφιλή αθλήματα στην πόλη είναι το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ επί πάγου. Στο ποδόσφαιρο η πόλη αντιπροσωπεύεται από τον σύλλογο Σίννικ Γιαροσλάβλ που ιδρύθηκε το 1957 και στο παρελθόν είχε αρκετές συμμετοχές στην υψηλότερη κατηγορία της Ρωσίας. Προς το παρόν η ομάδα αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της Ρωσίας και έχει έδρα το στάδιο Σίννικ 22.000 θέσεων.
Στο χόκεϊ η Λοκομοτίβ Γιαροσλάβλ είναι η μοναδική ομάδα στην πόλη, η οποία ιδρύθηκε το 1949 και συμμετέχει στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ έχοντας κατακτήσει τρεις φορές το πρωτάθλημα (1997, 2002 και 2003). Έδρα της είναι το κλειστό στάδιο Αρένα 2000 που ολοκληρώθηκε το 2000, και έχει χωρητικότητα 9.000 θέσεων. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2011 ολόκληρη η ομάδα χόκεϋ σκοτώθηκε, με εξαίρεση ένα παίκτη, σε αεροπορικό δυστύχημα.

Κύρια αξιοθέατα

Στο Γιαροσλάβλ βρίσκεται το Θέατρο Βολκόφ που χτίστηκε το 1750 και είναι το παλαιότερο στη Ρωσία. Υπάρχουν επίσης πολλές ρωσικές ορθόδοξες εκκλησίες, η Ρωσική εκκλησία των Παλαιών Πιστών, εκκλησία των Βαπτιστών, Λουθηρανική εκκλησία, τζαμί και συναγωγή.
Μέσος όρος

Σύγκριση με άλλα μέτρα θέσης

Μερικά άλλα χαρακτηριστικά μέτρα θέσης είναι η διάμεσος (στατιστική) και η επικρατούσα τιμή. Σημαντική διαφορά με τη μέση τιμή είναι ότι η μέση τιμή υπολογίζεται με απλούς αλγεβρικούς τύπους, ενώ για τη διάμεσο και την επικρατούσα τιμή δεν υπάρχουν αλγεβρικοί τύποι. Επιπλέον, η μέση τιμή επηρεάζεται από ακραίες τιμές, ενώ η διάμεσος όχι. Η επικρατούσα τιμή δεν εξαρτάται από το πλήθος των παρατηρήσεων που την έχουν, ενώ στη μέση τιμή συνυπολογίζεται και το πλήθος. Κατά μια δειγματοληψία από πληθυσμό που ακολουθεί την κανονική κατανομή αναμένουμε για μεγάλο αριθμό δείγματος αυτά τα τρία να ταυτίζονται μεταξύ τους.
Η καταλληλότερη επιλογή μεταξύ των μέτρων θέσης εξαρτάται από το είδος της κατανομής. Γενικά, καλύτερη εικόνα για την κατανομή σχηματίζεται όσο περισσότερα είναι τα στοιχεία που χρησιμοποιούμε. Η μέση τιμή, όπως και τα υπόλοιπα μέτρα θέσης δεν πληροφορούν για τη διασπορά των παρατηρήσεων γύρω από τις κεντρικές τιμές, γι' αυτό είναι απαραίτητα και τα μέτρα διασποράς.

Σταθμισμένος μέσος

Σταθμικός μέσος ή σταθμισμένος μέσος όρος ονομάζεται το αποτέλεσμα:
όπου wᵢ ονομάζεται συντελεστής βαρύτητας του i στοιχείου xᵢ
Αυτός ο τύπος βρίσκει σε εφαρμογές όπως ο υπολογισμός της θέσης του κέντρου μάζας στη φυσική ή του γενικού βαθμού πρόσβασης στις πανελλήνιες εξετάσεις. Οι συντελεστές βαρύτητας επιτρέπουν την προσαρμογή του μέσου όρου στις ανάγκες μας, ανάλογα με τη φύση του προβλήματος.

Ενεργός τιμή

Αρκετές φορές στη Φυσική ή Μηχανική δε μας ενδιαφέρει ο ίδιος ο αριθμητικός μέσος, αλλά ο μέσος όρος των τετραγώνων ή άλλης δύναμης του μεγέθους που μελετάμε. Για παράδειγμα αν αναζητούμε τη μέση κινητική ενέργεια ενός μορίου , μας ενδιαφέρει ο όρος  και όχι ο όρος , ο οποίος είναι μεγαλύτερος από τον προηγούμενο. Ωστόσο πολλές φορές υπολογίζονται όροι τύπου , οι οποίοι ονομάζονται ενεργές τιμές. Για παράδειγμα ο προηγούμενος ονομάζεται u ενεργό και συνήθως συμβολίζεται με uεν. Σε τέτοιες περιπτώσεις ίσως να μη μπορούμε να προσδιορίσουμε το μέσον όρο, και αντί αυτού χρησιμοποιούμε ως μέτρο θέσης την ενεργή τιμή.
Αμάρι Ρεθύμνης

Ονομασία

Για την ονομασία του Αμαρίου, υπάρχουν διάφορες εκδοχές: μια από αυτές αναφέρει πως η ονομασία οφείλεται σε Βυζαντινό ή Βενετό άρχοντα ονόματι Αμάρη ή Amari. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το Αμάρι προέρχεται από την λατινική λέξης amare που σημαίνει αγαπώ. Άλλες εκδοχές θέλουν την ονομασία να έχει αρχαιοελληνική προέλευση.

Τοποθεσία

Το Αμάρι είναι κτισμένο σε απάνεμη τοποθεσία στους πρόποδες του βουνού Σάμιτος, σε υψόμετρο 460 μέτρων και απέχει 40 χιλιόμετρα από την πόλη του Ρεθύμνου, που αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού. Σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, βρίσκεται ο Οψιγιάς, ο έτερος οικισμός της δημοτικής κοινότητας Σιβρίτου.

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη αναφορά στο Αμάρι γίνεται σε επιγραφή του τοπικού ναού της Αγίας Άννας που φέρει την χρονολογία 1225. Παράλληλα, μνεία γίνεται και σε βενετικό έγγραφο του 1368. Σύμφωνα με βενετική απογραφή του 1583, το Αμάρι είχε πληθυσμό 131 κατοίκων. Κατά τα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας, ο οικισμός μετατράπηκε σε βακουφικός και μετονομάστηκε σε Νευς Αμάρι. Κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821, η ευρύτερη περιοχή του Αμαρίου έγινε τόπος συγκρούσεων μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των Αμπαδιωτών μουσουλμάνων. Σε αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο Αμάρι κατοικούσαν 20 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1844 λειτούργησε για πρώτη φορά στο Αμάρι σχολείο, το οποίο μάλιστα ήταν χρονολογικά το δέκατο στο νομό Ρεθύμνου. Το 1881, η πρώτη οργανωμένη οθωμανική απογραφή που διενεργήθηκε στην Κρήτη, βρήκε στον οικισμό 292 κατοίκους, εκ των οποίων οι 284 ήταν Έλληνες και οι υπόλοιποι Τουρκοκρητικοί. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες της τουρκοκρατίας, το Νευς Αμάρι αποτέλεσε την πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου αλλά και της ομώνυμης επαρχίας. Μάλιστα, το 1894, σύμφωνα με την εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, κατοικείτο από 75 ελληνικές οικογένειες. Το 1900, απογραφή της Κρητικής Πολιτείας ανέφερε πως στο χωριό ζούσαν 377 Έλληνες και οκτώ Τουρκοκρητικοί. Το 1955, στην ονομασία του οικισμού, απαλείφθηκε το «Νευς».
Στο Αμάρι γεννήθηκαν ο γιατρός και λόγιος Αθανάσιος Σκληρός, ο ζωγράφος Νίκος Φωτάκης, ο εθνομάρτυρας και ηγούμενος της μονής Ασωμάτων Γεράσιμος Λουρωτός, ο αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης Εμμανουήλ Βερνάρδος και ο ιερομόναχος Ιλαρίων Ρολόγης που συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα και τους Βαλκανικούς Πολέμους. Επίσης, από το Αμάρι κατάγονταν ο στρατιωτικός Νικόστρατος Καλομενόπουλος και ο λογοτέχνης Μανόλης Αναγνωστάκης.
Διοικητικά, το Αμάρι αποτέλεσε μέρος της επαρχίας Αμαρίου από το 1913 μέχρι το 1997, όταν και εντάχτηκε στον καποδιστριακό δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Αξιοθέατα

Στο κέντρο του χωριού, στο σημείο όπου βρισκόταν παλιότερα βενετικό κάστρο, υπάρχει πέτρινο καμπαναριό. Στα Αμάρι βρίσκονται αρκετές ιστορικές εκκλησίες όπως της Αγίας Άννας, που χρονολογείται γύρω στο 1196, του Αγίου Θεοδώρου με τοιχογραφίες του 16ου αιώνα και των Αγίων Αναργύρων (15ος αιώνας). Λίγο έξω από το χωριό βρίσκονται τα απομεινάρια του τρίκλιτου ιερού ναού της Κεράς Παναγιάς. Σε μικρή απόσταση από το Αμάρι βρίσκεται το μοναστήρι των Ασωμάτων.
Περιφέρεια Μπατούμι

Δημογραφικά

Από το 1897, ο συνολικός πληθυσμός των όκρουγκ Μπατούμι και Αρτβίν, που αργότερα θα αποτελούσαν την περιφέρεια Μπατούμι, ήταν 144.584. Οι Καρτβελιανοί, συμπεριλαμβανομένων κυρίως των Αζαριανών, τότε - κυρίως μουσουλμανικής γεωργιανής πληθυσμιακής ομάδας, αποτελούσαν το 43,5% του πληθυσμού. Οι Τούρκοι αποτελούσαν τη δεύτερη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα με 30,8% και συγκεντρώνονταν κυρίως στην περιοχή Αρτβίν (μετέπειτα επαρχία Αρτβίν της Τουρκίας λόγω της Συνθήκης του Καρς). Σημαντικές μειονότητες περιλάμβαναν τους Αρμένιους, τους Ρώσους και τους Καυκάσιους Έλληνες.
Χοσέ Μανουέλ Αϊθπουρούα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαν Σεμπαστιάν, όπου και ολοκήρωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο. Σπούδασε στη Μαδρίτη μεταξύ 1921 και 1927 , χρονική περίοδος στην  οποία ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Σαλβαδόρ Νταλί και Λουίς Μπουνιουέλ.
Πολύ γρήγορα παρουσιάζεται σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς για την κατασκευή ενός μνημείου για τον Πολιτισμό (1927) και ενός εμπορικού κέντρου στην Βαλένθια (1929).Τον επόμενο χρόνο χτίζει το σημαντικότερο αναμφίβολα έργο του, το ναυτικό όμιλο του Σαν Σεμπαστιάν (Club Nautico de San Sebastian), σε συνεργασία με τον Labayen Joaquin , με τον οποίο μοιραζόταν το αρχιτεκτονικό του γραφείο. Το κτίριο αυτό θεωρείται ένα από τα πρώτα και πιο σημαντικά παραδείγματα του ορθολογισμού στην Ευρώπη. Οι καθαρές, λευκές του φόρμες επηρεασμένες από την θάλασσα, σε συνδυασμό την προοδευτική για την εποχή σκέψη συνδέουν το κτίριο αυτό μηχανικά με τον Le Corbusier. 
Μετά από το έργο αυτό χτίζει μία πολυώροφη κατοικία στην Fuenterrabia και διάφορα καφέ σε Μαδρίτη, Sáchα και Yakaré. Ενώ τα επόμενα χρόνια θα κερδίσει κορυφαίες διακρίσεις σε διαγωνισμούς: Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στην Μαδρίτη (1933), Σχολικό Συγκρότημα (1930),οικονομική κατοικία στο Bilbao, Γυμνάσιο στην Καρθαγένη (1932), Νέο Νοσοκομείο και Διεύρυνση του Amara  στο Σαν Σεμπαστιάν (1935),Σχολή Μηχανικών στην Μαδρίτη (1935).

Άλλες δράσεις

Ο Αϊθπουρούα ήταν ένας άνθρωπος που συνδέθηκε στενά με την ισπανική πρωτοπορία, ήταν μέλος της GATEPAC ( Grupo de Artistas y Técnicos Españoles para el Progreso de Arquitectura Conteporánia), (ομάδα Ισπανών καλλιτεχνών και μηχανικών για την πρόοδο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής) και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Καλλιτεχνών Ιβηρικής. Θέλοντας να διαδώσει τις καινοτόμες αρχιτεκτονικές του ιδέες διοργανώνει το 1930 μια έκθεση με τον Churruca και τον Labayen στο Ateneo Guipuzcoano ενώ παράλληλα δημοσιεύει ένα μανιφέστο με τίτλο  «¿Cuándo habrá arquitectura?»,«Πότε θα υπάρξει αρχιτεκτονική;»
Ανήκε στο Εθνικό Συμβούλιου Ισπανικής Φάλαγγας από το 1934 και εξελέγει από το Διοικητικό Συμβούλιο ως εκπρόσωπος Τύπου και Προπαγάνδας. Ιδρύει την ισπανική Φάλαγγα των JONS στο Σαν Σεμπαστιάν. Ο πολιτικός ακτιβισμός του είναι αυτός που θα του κοστίσει την ζωή, στις 6 Σεπτεμβρίου 1936 εκτελέστηκε στην φυλακή Ondarreta στον Σαν Σεμπαστιάν. Παρ’ ότι  η ζωή του ήταν σύντομη, η επιρροή του είναι εμφανής στον ισπανικό και μη χώρο της αρχιτεκτονικής.
Οξείδιο του αργιλίου

Οξείδιο του αργιλίου ή αλουμίνα είναι μια ανόργανη χημική ένωση του οξυγόνου και του αργιλίου. Μπορεί να είναι ένυδρη ή άνυδρη. Ο χημικός τύπος του άνυδρου οξείδιου του αργιλίου είναι  και ο ηλεκτρονιακός τύπος . Η αλούμινα είναι από τα πιο σκληρά κεραμικά υλικά, ενώ είναι διαδεδομένο και σχετικά φτηνό με καθαρότητα 94%. Συνήθως συναντάται σε διαφανείς κρυστάλλους ή σε άσπρη σκόνη.

Ιδιότητες

Το υλικό αυτό είναι σκληρό και δύσκαμπτο, πολύ καλός αγωγός της θερμότητας και μονωτής του ηλεκτρικού ρεύματος. 
Ο κρύσταλλος του οξειδίου του αργιλίου χαρακτηρίζεται από ισχυρούς ιοντικούς δεσμούς. Ο δεσμός μεταξύ του αργιλίου και του οξυγόνου έχει αποδειχθεί ότι είναι ομοιοπολικός δεσμός ο οποίος τείνει να εκφυλιστεί σε ετεροπολικό, πιο συγκεκριμένα το ηλεκτρονιακό νέφος του μορίου εμφανίζει μεταξύ των δύο ατόμων ένα πολύ έντονο στένωμα. Εντοπίζεται σε διάφορες φάσεις με θεμελιώδη την εξαγωνική φάση τύπου α.
Το οξείδιο του αργιλίου είναι δυσδιάλυτο στο νερό με θερμοκρασία τήξης 2020°C.
Η αλουμίνα δεν είναι δραστική σε οξέα ή βάσεις και στις υψηλές θερμοκρασίες. Αντιδρά με το υγρό φθόριο, το υδροφθορικό οξύ και το φωσφορικό οξύ. Η δραστικότητα της αλουμίνας αυξάνεται με την παρουσία ατμών αλκαλίων.

Εφαρμογές

Το οξείδιο του αργιλίου παράγεται με επεξεργασία Βωξίτη, ενώ απαντάται και ως  Κορούνδιο, μορφές του οποίου είναι το ζαφείρι και το Ρουμπίνι. Αποτελεί ενδιάμεση ουσία για την παραγωγή αλουμινίου, το οποίο προκύπτει με ηλεκτρόλυση του οξειδίου.
Η αλουμίνα χρησιμοποιείται για την κατασκευή σωλήνων και νημάτων. Πιο συγκεκριμένα με αυτή κατασκευάζονται λέιζερ αερίων, μονωτών υψηλής θερμοκρασίας ή υψηλής τάσης, επένδυσης κλιβάνων, ηλεκτρικών καλωδίων, ηλεκτρονικών υποστρωμάτων, αισθητήρων θερμοκρασίας, εργαστηριακών σωλήνων και μέσων λείανσης.
Η αλουμίνα σε λεπτή σκόνη, χρησιμοποιείται ως προσροφητικό μέσο στα χημικά εργαστήρια με μεγάλες εφαρμογές στην χρωματογραφία. Είναι ισχυρότερο προσροφητικό υλικό από την πηκτή πυριτίου (ως προς τις πολικές ενώσεις). 
Η αλουμίνα εμπλουτίζεται με οξείδιο του χρωμίου ή του μαγγανίου για τη βελτίωση των ιδιοτήτων της.
1351 Ουζμπεκιστανία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ουζμπεκιστανίας εκτιμάται σε 64,92 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι Xk (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0606. Η Ουζμπεκιστανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 74 περίπου ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ιούδας ο Γαλιλαίος

Το κίνημα των Ζηλωτών και ο Ιούδας ο Γαλιλαίος

Ο Ιώσηπος ονομάζει τον Ιούδα "σοφιστή" και τον θεωρεί δημιουργό ενός δικού του νέου κινήματος. Την άποψη αυτή ασπάζονται πολλοί σύγχρονοι ερευνητές.
Άλλοι ερευνητές όμως αντιπαραθέτουν την μαρτυρία αυτή του Ιώσηπου απέναντι σε μία επίσης δική του μαρτυρία που μας αναφέρει ότι ο Ιούδας ήταν γιος του στασιαστή Εζεκία τον οποίο είχε εξοντώσει ο Ηρώδης σε νεαρή ηλικία. Αυτοί οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι απόψεις του Ιούδα ενδεχομένως δεν ήταν νέες αλλά ήδη προϋπήρχαν από παλαιότερες εποχές στον κύκλο του και στον κύκλο του Εζεκία.
Πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι ο Ιούδας σύμφωνα πάλι με μαρτυρία του Ιώσηπου εμφανίζεται ως υποκινητής μιας εξέγερσης που έγινε στην Σέπφωρη της Γαλιλαίας ύστερα από τον θάνατο του Ηρώδη. Ο Ιούδας είχε καταλάβει τις βασιλικές αποθήκες όπλων που βρίσκονταν στην πόλη. Οι δυνάμεις του επάρχου της Συρίας Ουάρρου κατέλαβαν την Σέπφωρη και την έκαψαν καταστέλλοντας το κίνημα. Ο Ιούδας είχε καταφέρει τότε να διασωθεί.
Άλλοι νεώτεροι ερευνητές θεωρούν ότι το κίνημα των Ζηλωτών προήλθε από την διάσπαση μιας μεγαλύτερης ομάδας Σαδδουκαίων σε πολλά τμήματα. Η ομάδα αυτή υπήρχε ήδη κατά την εποχή της βασιλείας του Ηρώδη και τον αντιπολιτεύονταν. Ένα από αυτά τα τμήματα εξελίχθηκε τελικά στο κίνημα των Ζηλωτών.
Τέλος υπάρχει ακόμα μία ομάδα νεώτερων ερευνητών που υποστηρίζει ότι το κίνημα των Ζηλωτών ήταν μια αδιάλλακτη άποψη του φαρισαϊκού κινήματος. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι συνιδρυτής μαζί με τον Ιούδα του νέου κινήματος ήταν κάποιος Φαρισαίος που ονομάζονταν Σαδδούκ.
Ανεξάρτητα από τους παράγοντες που το διαμόρφωσαν το γεγονός που παραμένει είναι ότι το νέο κίνημα απέτυχε και οι ηγέτες του σκοτώθηκαν(6/7).

Οι απόγονοι του Ιούδα του Γαλιλαίου

Ο Ιούδας είχε δυο γιούς τον Ιάκωβο και τον Σίμωνα που έδρασαν την εποχή που στην Ιουδαία έπαρχος ήταν ο Τιβέριος Ιούλιος Αλέξανδρος. Ένας από τους ηγέτες του μεγάλου πολέμου εναντίον των Ρωμαίων που ξέσπασε το 66, ο Μεναχέμ (ή Μαναήμ ή Μεναχέμ μπεν Γιεχούντα) θεωρείται από αρκετούς ερευνητές απόγονος (ίσως εγγονός) του Ιούδα. Η επίθεση του εναντίον του οχυρού της Μάσαντα αποτέλεσε μια από τις αφορμές του πολέμου. Η ανάμειξη του όμως στις εμφύλιες διαμάχες που έφερε η κήρυξη του πολέμου οδήγησε στην άδοξη δολοφονία του.Έτσι χάθηκε ένας ηγέτης που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με αξιώσεις τους Ρωμαίους στον επερχόμενο πόλεμο.
Αν ο Μεναχέμ ήταν συγγενής του Ιούδα τότε ο εξάδελφος του, ο Ελεάζαρος γιος του Ιαείρου ( ή Ελεάζαρ μπεν Γιαϊρ) , που χάθηκε κατά την πτώση της Μασάντα είναι ο τελευταίος απόγονος του Ιούδα του Γαλιλαίου.
Στέλιος Πέτσας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Στέλιος Πέτσας γεννήθηκε το 1970.
Αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Ακολούθως παρακολούθησε τον Γ΄ Κύκλο των Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, του Προπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών. Τέλος, έλαβε Μεταπτυχιακό τίτλο στο Δίκαιο Διεθνών Συναλλαγών, από το Τμήμα Διεθνών Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.
Έχει διατελέσει μεταξύ άλλων Διευθυντής του Γραφείου του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ο.Τ.Ε. και της Cosmote, μέλος του Προεδρείου της Economic and Development Review Committee (EDRC) του ΟΟΣΑ, του Δ.Σ. της Ένωσης Νέων Επιστημόνων Ευρωπαϊκών Σπουδών και της Ένωσης Αποφοίτων της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, Προϊστάμενος Εσόδων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, Οικονομικός Σύμβουλος της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ, εθνικός εμπειρογνώμονας σε Προγράμματα Οικοδόμησης Θεσμών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Twinning Projects) και εκπρόσωπος της Ελλάδας σε Ομάδες Εργασίας και Επιτροπές της Ε.Ε.
Την περίοδο 2012-2014 ήταν από τους βασικούς διαπραγματευτές της ελληνικής πλευράς με τους εταίρους μας της Ε.Ε., της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ. για θέματα δημοσιονομικής πολιτικής. Προετοίμασε και υποστήριξε σε τεχνικό επίπεδο τη μείωση του συντελεστή Φ.Π.Α. στην εστίαση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από τον Αύγουστο του 2013, καθώς και τη μείωση της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης κατά 30%, από τον Ιανουάριο του 2015.
Από το 2015 είχε αναλάβει σύμβουλος Δημοσιονομικής Πολιτικής του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. Από τον Απρίλιο του 2018 ανέλαβε Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.
Στις 8 Ιουλίου 2019, ανακοίνωσε το νέο Κυβερνητικό σχήμα υπό τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, με τον ίδιο να αναλαμβάνει τη θέση του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό, αρμόδιος για θέματα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης και τη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου της Ελλάδας.
Μιλάει αγγλικά και γαλλικά, είναι έγγαμος και πατέρας δυο κοριτσιών.
Επιστήμη Έργου

Η Επιστήμη Έργου είναι ένα διεπιστημονικό πεδίο των κοινωνικών και συμπεριφορικών επιστημών αφιερωμένο στη μελέτη του ανθρώπου ως «ον έργου» (occupational being). Όπως χρησιμοποιείται εδώ, ο όρος «έργο» αναφέρεται στις στόχο-κατευθυνόμενες δραστηριότητες που χαρακτηρίζουν την καθημερινή ζωή του ανθρώπου καθώς και στα χαρακτηριστικά και στα πρότυπα της σκόπιμης δραστηριότητας τα οποία λαμβάνουν χώρα κατά την διάρκεια της ζωής, καθώς αυτές επηρεάζουν την υγεία και την ευημερία.

Ιστορία

Η Επιστήμη Έργου εξελίχθηκε ως αόριστα οργανωμένη προσπάθεια από πολλούς μελετητές σε διάφορους κλάδους για να κατανοήσουν την αξιοποίηση του χρόνου του ανθρώπου. Πήρε το όνομά της και της δόθηκε περαιτέρω ώθηση το 1989 από μια ομάδα της σχολής του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας με επικεφαλής την Elizabeth Yerxa, η οποία είχε επηρεαστεί από το έργο των μεταπτυχιακών φοιτητών υπό την επίβλεψη της Mary Reilly.

Ακαδημαϊκή εφαρμογή

Στις μέρες μας, πλέον, η Επιστήμη Έργου περιλαμβάνει ακαδημαϊκά προγράμματα πανεπιστημιακής βάσης που οδηγούν σε προπτυχιακούς και πτυχιακούς τίτλους σε αυτόν στον τομέα. Οι επιστημονικοί κλάδοι εντός των οποίων μπορούν να βρεθούν οι επιστήμονες έργου περιλαμβάνουν την εργοθεραπεία, την αρχιτεκτονική, τη μηχανική, την εκπαίδευση, το μάρκετινγκ, την ψυχολογία, την κοινωνιολογία, την ανθρωπολογία, τα οικονομικά, την δημόσια υγεία και τη γεωγραφία. Υπάρχουν διάφορες εθνικές, περιφερειακές και διεθνείς κοινότητες αφιερωμένες στην προώθηση της εξέλιξης του εν λόγω εξειδικευμένου τομέα της ανθρώπινης επιστήμης. Επιστημονικά περιοδικά με περιεχόμενο που σχετίζεται άμεσα με την επιστήμη έργου είναι το Journal of Occupational Science, OTJR: Occupation, Participation and Health, The Journal of Leisure Research, Journal of Happiness Studies, Quality of Life Research, Applied Research in Quality of Life, καθώς και διάφορα περιοδικά εργοθεραπείας.
Τσέχοι στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας

Οι Τσέχοι στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας (σερβικά: Чеси у Републици Српској‎, τσεχικά: Češi v Republice srbské‎) είναι οι πολίτες τσεχικής καταγωγής που ζουν και εργάζονται στο έδαφος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Οι Τσέχοι αναγνωρίζονται ως μία από τις 12 εθνικές μειονότητες της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, που σημαίνει ότι τα δικαιώματά τους προστατεύονται. Στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας υπάρχουν 218 Τσέχοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2013.

Κοινοτικές δραστηριότητες

Οι Τσέχοι εγκαταστάθηκαν στο έδαφος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης το 1878 μετά την προσχώρησή τους στην Αυστρία-Ουγγαρία. Οι Τσέχοι άποικοι έχτισαν οικισμούς, ασχολούνταν με την εξόρυξη και την υλοτομία, την κατασκευή ορυχείων, σιδηροδρόμων, τηλεγραφικών και τηλεφωνικών επικοινωνιών. Οι περισσότεροι ντόπιοι Τσέχοι και Τσέχοι από τη Γαλικία μετακόμισαν στο έδαφος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ζούσαν κυρίως στην Μπάνια Λούκα, Σαράγεβο, Μπροντ, Ντερβέντα και Μόσταρ, σε αγροτικές περιοχές όπως το Μάτσιν-Μπρντο, το Νόβα Βες, το Νόβο Τοπόλε, το Βραντούτς, και το Πρίγεντορ. 
Στα πρώτα δύο χρόνια της επανεγκατάστασης, περίπου 7.000 Τσέχοι εγκαταστάθηκαν στη Βοσνία. Στα μεσοπολεμικά χρόνια, υπήρχαν 5886, και μετά τον πόλεμο υπήρχαν 1978 Τσέχοι. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο αριθμός τους μειώθηκε σε 871. Το 1981, 639 Τσέχοι παρέμειναν στη Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Κάποιοι από αυτούς ζουν στη Μπάνια Λούκα, μερικοί από αυτούς στη Ντερβέντα, στο Πρναβόρ, στο Πρίγεντορ και στη Γκράντισκα. Εργάζονται κυρίως ως αγρότες, δημόσιοι υπάλληλοι, δικαστές, τραπεζίτες, γιατροί, φαρμακοποιοί, δάσκαλοι και μουσικοί.

Θρησκεία

Οι Τσέχοι στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας είναι κατά κύριο λόγο Ρωμαιοκαθολικοί. Στη Νόβα Βες και το Μάτσινο-Μπρντο υπάρχουν δύο καθολικές εκκλησίες, εκ των οποίων οι Τσέχοι είναι ενορίτες.

Κοινωνίες

Στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας υπάρχει η τσεχική ένωση "Συζήτηση Τσέσκα". Τα παραρτήματά της βρίσκονται στις πόλεις Μπάνια Λούκα (ιδρύθηκε το 1997, και έχει περισσότερα από 200 μέλη), το Πρίγεντορ, το Μάτσινο-Μπρντο και το Νόβα Βες.