google/wiki40b huggingface dataset:
Σαντιάγο ντε Κομποστέλα

Τοπωνύμιο

Το Σαντιάγο είναι η ντόπια γαλικιανή εξέλιξη του Κοινής Λατινικής Sanctus Iacobus, "Άγιος Ιάκωβος". Σύμφωνα με το θρύλο, το Κομποστέλα προέρχεται από το λατινικό Campus Stellae ("πεδιάδα των αστεριών", το μέρος όπου ήταν θαμμένος ο Άγιος Ιάκωβος), όμως είναι μάλλον όχι πιθανό ότι από τη φράση θα μπορούσε να προκύψει το σύγχρονο όνομα Κομποστέλα, δεδομένης της κανονικής μετάβασης από τα λατινικά στα μεσαιωνικά γαλικιανά.  
Άλλες ετυμολογίες περιλαμβάνουν το λατινικό compositum και το τοπικό κοινής λατινικής Composita Tella, που σημαίνει "νεκροταφείο", ή απλά επίσης από το λατινικό compositella, που σημαίνει "αυτός που είναι καλώς συναρμοσμένος". Στη Γαλικιά απαντάται και αλλού αυτό το τοπωνύμιο, παρόμοιο με αυτό της Compostilla στην επαρχία του Λεόν.
Παναθηναϊκός (γυμναστική)

Ιστορία

Το τμήμα γυμναστικής του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1962. Την ίδια χρονιά διοργανώνονται από το σύλλογο αγώνες επίδειξης στην ενόργανη γυμναστική.
Το 1972 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ελλάδος στους άνδρες. Διακριθέντες ήταν οι Πολίτης, Παπαδόπουλος και ο Σπύρος Πρασσάς ο οποίος αναδείχθηκε πρωταθλητής στο σύνθετο ατομικό. Το 1973 ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε δεύτερος στο πρωτάθλημα Ελλάδος με τον Πολίτη να κατακτά το πρωτάθλημα στο σύνθετο ατομικό και τον Πρασσά να αναδεικνύεται τρίτος. 
Με την αποχώρηση των ταλαντούχων αυτών αθλητών μερικά χρόνια αργότερα ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να αναδείξει αθλητές που να κάνουν πρωταθλητισμό και η περιορισμένη οικονομική δυνατότητα του συλλόγου έστρεψε το ενδιαφέρον στην καλλιέργεια των τμημάτων με μικρότερους αθλητές.
Η νέα αυτή προσπάθεια απέδωσε καρπούς και το 1982 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας στην κατηγορία των Παμπαίδων. Σε τοπικό επίπεδο υπήρξαν επιτυχίες το 1993 και το 1994 το τμήμα των Κορασίδων κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθήνας.
Τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει δραστηριότητα στο τμήμα γυμναστικής του Παναθηναϊκού, ενώ δεν υπάρχει κι επίσημα καθώς έχει διαγραφεί κι από την ομοσπονδία.
Επίτροπος Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αρμοδιότητες

Ο Επίτροπος έχει την ευθύνη για την ενεργειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τα πυρηνικά θέματα. Ήταν στο παρελθόν ένα τέλμα στην Επιτροπή, αλλά τώρα έχει γίνει περιζήτητο καθώς η ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική έχει αναπτυχθεί. Ο Επίτροπος Ενέργειας, έχει να ασχοληθεί με τις συνεχιζόμενες διαφορές αερίου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, οι οποίες απειλούν την ευρωπαϊκή προμήθειες, μείωση της εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια και τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Σήμαντρο

Το σήμαντρο ή σημαντήριον  είναι ξύλινο ή μεταλλικό, εκκλησιαστικό ιδιόφωνο  μουσικό όργανο το οποίο κρούεται ρυθμικά και  χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στα μοναστήρια του χριστιανικού κόσμου για να υπενθυμίζει  στους μοναχούς την έναρξη των θρησκευτικών  τους  καθηκόντων.

Περιγραφή

Το σήμαντρο χρησιμοποιήθηκε πολύ πριν την εμφάνιση των καμπανών  και υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές, με την χρήση του να είναι διαδεδομένη κυρίως σε όλα τα ορθόδοξα χριστιανικά μοναστήρια παντού ανά τον κόσμο. Συνήθως το βλέπουμε σαν σταθερή σιδερένια κατασκευή να κρέμεται μπροστά στις  εισόδους των καθολικών ( κεντρικός ναός μιας Μονής ) και η χρήση του να αντικαθιστά την καμπάνα.
Η ξύλινη μορφή του αναφέρεται σε ένα μακρόστενο τεμάχιο   καλά πλανισμένου ξύλου ( συνήθως από σφένδαμο ή οξιά ) το οποίο κρούεται με ένα κόπανο (κατασκευασμένο πάντα από το ίδιο υλικό), με αυξομειούμενη δύναμη  ώστε να  παραχθεί κάποιο  είδος ρυθμού.
Στην σιδερένια του μορφή αναφερόμαστε σε ένα μικρό μεταλλικό  τεμάχιο συνήθως από σίδερο και σπανιότερα από ορείχαλκο το οποίο κρούεται ρυθμικά με την σφύρα κατασκευασμένη και αυτή απαραίτητα από το ίδιο υλικό.
Την διάδοσή του στους μεταγενέστερους χρόνους, κυρίως, την χρωστά στην απαγόρευση που επιβλήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην  κρούση των καμπανών στα τότε κατεχόμενα χριστιανικά εδάφη.

Το φορητό σήμαντρο

Υπάρχει ακόμη  και το φορητό  ξύλινο  σήμαντρο ( συνήθως πρόκειται για το μεγασήμαντρον ) το οποίο το κρατούν  οι περιφερόμενοι  μοναχοί με το αριστερό χέρι και το  κρούουν ρυθμικά κρατώντας τον κόπανο ή την σφύρα με το δεξί χέρι σε διάφορες περιστάσεις.
Δήμος Σόφιας

O δήμος Σόφιας (βουλγαρικά: Столична община, κυριολεκτικά: Μητροπολιτικός δήμος) είναι δήμος (όμπστινα) της μητροπολιτικής επαρχίας Σόφιας στη Δυτική Βουλγαρία. Οφείλει την ονομασία του στο διοικητικό του κέντρο - την πόλη της Σόφιας, η οποία είναι επίσης η πρωτεύουσα της μητροπολιτικής επαρχίας Σόφιας και της επαρχίας Σόφιας και πρωτεύουσα της Βουλγαρίας.
Ο Δήμος βρίσκεται κυρίως στον τομέα της Σόφιας, αλλά και στα πόδια και στα χαμηλότερα τμήματα των βουνών του Αίμου και Βίτοσα, Πλάνα, Λόζεν, Ρίλα. Φιλοξενεί 1.442.927 κατοίκους, από τους οποίους 1,26 εκατομμύρια ζουν στη Σόφια (από το 2016).
Βαγγέλης Συρίγος

Βιογραφικό

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην εφηβική ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς και το 1969 δόθηκε δανεικός στον Αργοναύτη Πειραιώς με τον οποίο αγωνίσθηκε στη Β' Εθνική.
Το καλοκαίρι του 1973 απόκτήθηκε από το Αιγάλεω έπειτα από πρόταση του προπονητή Μίλτου Παπαποστόλου, σε μία προσπάθεια της διοίκησης της αθηναϊκής ομάδας να καλύψει το κενό από την παραχώρηση του Λευτέρη Πουπάκη (στον Ολυμπιακό Πειραιώς) και την αποχώρηση του Τάκη Ντουντούμη (που τότε μετεγγράφηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα). Στα μέσα αλλά και στο τέλος της δεκαετίας του '70 αγωνίσθηκε στον Καναδά με τα χρώματα της ομάδας Windsor Stars (2 φορές) κατακτώντας ισάριθμους τίτλους πρωταθλητή. Ανακηρύχθηκε δε, με απόφαση της Καναδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, κορυφαίος ποδοσφαιριστής του Καναδά για το 1975
Ο γενειοφόρος παίκτης έφθασε στο απόγειο της καριέρας του με την κατάκτηση του τίτλου Νοτίου Ομίλου Β' Εθνικής, το 1977, όταν αγωνίσθηκε σε όλα τα ματς της χρονιάς.
Το καλοκαίρι του 1979 και μετά τον υποβιβασμό του Αιγάλεω, ο Συρίγος έμεινε ελεύθερος και το Δεκέμβριο μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, όπου συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Α' Εθνική, πραγματοποιώντας για 3 χρόνια σπουδαίες εμφανίσεις. 
Το 1982 μεταγράφηκε στη Ρόδο, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στη μεγάλη κατηγορία τη χρονιά 1982-83 και την επόμενη διετία αγωνίσθηκε με τα χρώματα του Θρίαμβου Ν. Κόσμου στη Γ' Εθνική. 
Το 1985 (σε ηλικία 36 ετών) επιστρέφει σε Α' με τη φανέλα του Απόλλωνα Σμύρνης συμπληρώνοντας ως το 1987 169 εμφανίσεις στην ανώτερη κατηγορία με τέσσερις διαφορετικές ομάδες. Το 1987 παίζει στη Β' Εθνική με την ομάδα της Καλλιθέας, ενώ στη συνέχεια έπαιξε σε μικρότερες τοπικές κατηγορίες. Συνέχισε να αγωνίζεται περιστασιακά μέχρι και την ηλικία των 47 ετών.
Βασικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του αποτέλεσαν η ικανότητα στις εξόδους με τους αντιπάλους κυνηγούς, τα αντανακλαστικά του, η ευλυγισία και η εκρηκτικότητα στις αντιδράσεις. 
Ο γιος του Σταμάτης Συρίγος είναι επίσης παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και εν-ενεργεία στέλεχος του Δ.Σ. του Π.Σ.Α.Π. Έχει αγωνιστεί σε Ολυμπιακό, Παναχαϊκή, Άγιο Δημήτριο, Ρόδο, Απόλλωνα Σμύρνης κλπ.
Αναγνώστης Διδασκάλου

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Κεράσοβο των Αγράφων (σημερινό όνομα Κερασοχώρι του νομού Ευρυτανίας) γύρω στο 1761. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος, λεγόταν Γιάννης, είχε το προσωνύμιο Δασκαλογιάννης και ήταν πρόκριτος του Κερασόβου. Ο Αναγνώστης είχε τέσσερα παιδιά, τον Ανδρέα (γέννηση 1815), την Ελένη, την Ευφροσύνη, και μία ακόμη κόρη.

Πολιτική δράση

Εμφανίζεται σε αλληλογραφίες του 1823 και το 1824 ως παραστάτης της επαρχίας Αγράφων. Τον Απρίλιο του 1824 διορίζεται ως μέλος επιτροπής του Βουλευτικού. Πήρε μέρος στη Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826, στη Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827 και στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.
Κατά τη Συνέλευση της Τροιζήνας πρότεινε τη σύσταση τριών σχολείων στην Αίγινα, μια πρόταση που εγκρίθηκε και στις 12-1-1827 διορίσθηκε σε διαρκή επιτροπή για να φροντίσει για τη σύσταση διατήρηση και βελτίωση σχολείων γενικά στην Επικράτεια 
Τον Ιούνιο του 1831 είναι διορισμένος ως Διοικητικός Τοποτηρητής στη Σαλαμίνα κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Καποδίστρια. Δεν είναι γνωστό πότε πέθανε. Τελευταία πληροφορία για παρουσία του είναι στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1986

Το 72ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1986 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, στην Καλογρέζα, από 8 ως 10 Αυγούστου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1986.

Λεπτομέρειες

Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 19 Απριλίου στη Ρόδο ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών. Το πρωτάθλημα δεκάθλου διεξήχθη στην Καβάλα, ενώ τα 20.000μ βάδην έγιναν στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Μετείχαν 826 αθλητές και 375 αθλήτριες από 115 σωματεία. Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης με διαφορά 16 β. από τον Πανελλήνιο.
Θράκας ιππέας

Ο Θράκας ιππέας (σερβικά: Трачки коњаник) είναι ένα μυθικό πλάσμα στην λαϊκή παράδοση της Σερβίας και της Βουλγαρίας, ένας μεσολαβητής μεταξύ του κόσμου των ζωντανών και των θεών.
Ο Θράκας ιππέας  θεωρείται, επίσης, θεότητα της γονιμότητας, καθώς και σημαντική χθόνια θεότητα. Επίσης σχετίζεται με το νερό και θεωρείται προστάτης των πηγαδιών και των πηγών. Επιρροή του Θράκα ιππέα έχει υπάρξει στη χριστιανική εικονογραφία της Σερβίας, όπου εμφανίζεται σε τοιχογραφία του Αγίου Γεωργίου στα ερείπια της μονής του Αγίου Γεωργίου (Đurđevi Stupovi) που χρονολογείται γύρω στο 1168. 
Η λατρεία του γνώρισε πολύ μεγάλη διάδοση, κατά την ελληνιστική και ιδίως τη ρωμαϊκή εποχή, στη Θράκη. τη Μοισία και τη Μακεδονία.
Θεόδωρος Μανούσης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Σιάτιστα το 1793. Ο πατέρας του ήταν πλούσιος έμπορος και τον έστειλε να σπουδάσει στη Βουδαπέστη και στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και του Γκέτινγκεν. Είχε χάσει τους γονείς του σε μικρή ηλικία και το 1808 πέρασε στην κηδεμονία ενός θείου του στη Βιέννη. Εκεί γνωρίστηκε με τον Θεόκλητο Φαρμακίδη και μαζί του διετέλεσε για σύντομο χρονικό διάστημα διευθυντής του περιοδικού Ερμής ο Λόγιος. Ήταν πνευματικός πατέρας του Δημήτριου Βερναρδάκη, ενώ κατείχε συλλογή ελληνικών δημοτικών τραγουδιών τα οποία την οποία εξέθεσε κατά την παρουσία του στη Βιέννη. Για ένα διάστημα φυλακίστηκε από τις αυστριακές αρχές για τη δράση του υπέρ των επαναστατών στην Ελλάδα. Το 1828 βρέθηκε στην Ιταλία όπου συνεχίσε τις σπουδές του στην ιστορία και στην αρχαιολογία και λίγο αργότερα (1830) γύρισε στην Ελλάδα, έφυγε ξανά και επέστρεψε οριστικά το 1834. Αρχικά υπηρέτησε ως δικαστής στον Αρείο Πάγο και ως βασιλικός επίτροπος της Ιεράς Συνόδου (1835-1843). Από τον πρώτο χρόνο ίδρυσης του Πανεπιστημίου Αθηνών και για είκοσι περίπου χρόνια (1840-1858) διετέλεσε καθηγητής του ιδρύματος όπου δίδαξε το μάθημα της Γενικής Ιστορίας. Εκλέχτηκε πρύτανης το ακαδημαϊκό έτος 1845-1846, ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1849-1850 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής. Όπως σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Δημαράς, «Η νεοσύστατη πολιτεία είχε ανάγκη από καλλιεργημένους ανθρώπους: η ευρεία μόρφωση του Μανούση,η οικονομική του άνεση, η γερμανομάθειά του, διευκόλυναν κατά πολύ την αξιοποίησή του[...]».
Απεβίωσε το 1858 στην Αθήνα.

Αντιδράσεις σχετικά με το πρόσωπό του

Το Φεβρουάριο του 1848 η εφημερίδα «Αιών», που εξέφραζε τις θέσεις του Ρωσικού κόμματος, δημοσίευσε άρθρο ενός φοιτητή που κατηγορούσε τον καθηγητή Μανούση ότι στις παραδόσεις του μιλούσε «ανευλαβώς περί της θρησκείας και του κλήρου». Οι φοιτητές της Φιλοσοφικής και της Νομικής Σχολής υποστήριξαν τον Μανούση όπως και πολλές εφημερίδες, καθώς και η πλειοψηφία της κοινής γνώμης θεωρώντας υποκινητή της σκευωρίας τον Κωνσταντίνο Οικονόμο. Ακολούθησαν ταραχές, στη διάρκεια των οποίων κακοποιήθηκαν φοιτητές της Θεολογικής Σχολής, που έληξαν με την παρέμβαση της Συγκλήτου. Τα γεγονότα αυτά είναι γνωστά ως Μανούσεια.

Κληροδοτήματα του Μανούση

Ο Θεόδωρος Μανούσης κληροδότησε την περιουσία του σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και δημιούργησε την Μανούσειο Βιβλιοθήκη στη Σιάτιστα προσφέροντας 5.000 τόμους βιβλίων.
Κληροδότησε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο το ακίνητό του στην Αθήνα και ίδρυσε δύο υποτροφίες για φοιτητές από την τότε υπόδουλη Ελλάδα σε όποια Σχολή του Πανεπιστημίου προτιμούν, ιδιαίτερα στην Φιλολογική και Θεολογική Σχολή.
Μάικλ Μπράμος

Κολεγιακή καριέρα

Αφού έπαιξε μπάσκετ στο λύκειο στο Βόρειο Grosse Pointe, ο Μπράμος έπαιξε μπάσκετ στο κολέγιο στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι με την ομάδα RedHawks.

Επαγγελματική καριέρα

Το καλοκαίρι του 2009, σε ηλικία 22 ετών, ο Μπράμος ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα. Έπαιξε στους Detroit Pistons στο Καλοκαιρινό Πρωτάθλημα του NBA, αλλά δε κατάφερε να βρει συμβόλαιο στο NBA. Τον Αύγουστο του 2009 έφυγε από την Αμερική, καθώς πήρε μεταγραφή για το Περιστέρι, όπου έμεινε για ένα χρόνο, όταν και ταξίδεψε στην Ισπανία για λογαριασμό της Γκραν Κανάρια. Έμεινε στην Ισπανία δύο χρόνια, πραγματοποιώντας πολύ καλές εμφανίσεις.
Η εξέλιξη του, του έδωσε την ευκαιρία να γίνει μέλος της νέας ομάδας του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι του 2012, όταν και υπέγραψε συμβόλαιο μέχρι το 2014. Την πρώτη του χρονιά ως μέλος του Παναθηναϊκού βοήθησε πάρα πολύ την ομάδα του στην κατάκτηση του νταμπλ, και στην πορεία του μέχρι τους 8 της Ευρωλίγκα, έχοντας πολύ καλή συνεργασία με τους συμπαίχτες του και όντας σταθερός καθ'όλη τη διάρκεια της χρονιάς.Η δεύτερη χρονιά, παρότι κατέκτησε πάλι το νταμπλ στη Ελλάδα και έφτασε στα προημιτελικά της Ευρωλίγκα, δεν ήταν το ίδιο καλή σε προσωπικό επίπεδο με αποτέλεσμα το καλοκαίρι του 2014 να λυθεί η συνεργασία του με την ομάδα. Για περίπου δέκα μήνες έμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης λόγω σοβαρού τραυματισμού. 
Το 2015 υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Βενέτσια πραγματοποιώντας μια πολύ καλή χρονιά. Το καλοκαίρι του 2016 ανανέωσε το συμβόλαιό του για δυο ακόμα χρόνια. Το 2017 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ιταλίας με την Βενέτσια, νικώντας 4-2 στους τελικούς την Τρέντο. Μάλιστα η ομάδα της Βενετίας είχε κάνει το 3-2 στη σειρά με τρίποντο του Μπράμου στην εκπνοή. Στις 5 Ιουλίου 2017 ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ιταλική ομάδα για δυο ακόμα χρόνια. Στις 2 Μαΐου 2018, κατέκτησε την διοργάνωση του FIBA Europe Cup. Το 2019 κατέκτησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα Ιταλίας απέναντι στη Σάσσαρι, με τον ίδιο να κάνει πολύ καλές εμφανίσεις στη διάρκεια των πλέι οφ. Ο Μπράμος έγινε ο πρώτος παίκτης που έχει βάλει με την Βενέτσια 326 τρίποντα στο πρωτάθλημα Ιταλίας και 100 στα πλέι οφ με 41,3% πίσω από τη γραμμή των 6,75μ. Ο ίδιος ανανέωσε το 2019 για ένα ακόμα χρόνο με την ιταλική ομάδα.

Εθνική ομάδα

Ο Μπράμος έγινε μέλος της Εθνική Ομάδας Ανδρών το 2011 και συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2011 στην Λιθουανία, όπου η Ελλάδα κατατάχθηκε 6η, εξασφαλίζοντας την πρόκριση στο Προολυμπιακό τουρνουά το 2012 όπου επίσης συμμετείχε. Αγωνίστηκε και στο Ευρωμπάσκετ του 2013, όπου η Ελλάδα κατατάχθηκε 11η. Επίσης είχε συμμετοχή στα Τουρνουά Ακρόπολις του 2011 και 2013. Με το εθνόσημο ο Μπράμος μετράει 47 συμμετοχές με 209 πόντους (μ.ο: 4.45).
Κωνσταντίνος Πανώριος

Βίος

Γεννήθηκε το 1857 στον Άγιο Λουκά της Σίφνου. Νέος ακόμα μετακόμισε οικογενειακώς στην Αθήνα και σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείον Τεχνών (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) από το οποίο αποφοίτησε το 1878. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του κατάφερε να διακριθεί και να κερδίσει υποτροφία από τον επιχειρηματία Α. Παπούδωφ για συνέχιση των σπουδών του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Ο Πανώριος παρέμεινε στη Γερμανία για πάνω από δέκα χρόνια και επέστρεψε στην Ελλάδα γύρω στο 1890. Τον Φεβρουάριο του 1891 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, η οποία απέσπασε θετική κριτική και αντιμετώπιση από τον καλλιτεχνικό τύπο της εποχής. Λίγο καιρό αργότερα αποσύρθηκε στην Σίφνο λόγω της εκδήλωσης ψυχοπάθειας και έπειτα έπειτα εισήχθη στο Δρομοκαΐτειο όπου τον βρήκε ο θάνατος το 1892.

Έργο & τεχνοτροπία

Σώζονται γύρω στα 25 έργα του Πανώριου, τα περισσότερα από τα οποία είναι προσωπογραφίες ενώ φιλοτέχνησε σε μικρότερο βαθμό ηθογραφίες, νεκρές φύσεις και τοπία. Σημαντική θέση στα έργο του κατέχουν οι πίνακες με παιδιά. Η ζωγραφική του εντάσσεται στην λεγόμενη «Σχολή του Μονάχου» και χαρακτηρίζεται ως πλαστική και έντονη με εξαιρετικές βάσεις σχεδίου.
Ο ίδιος εκτός από τη μια και μοναδική ατομική του έκθεση είχε εκθέσει έργα του στο διαγωνισμό των Ολυμπίων του 1875 και στον Καλλιτεχνικό Σύλλογο του Μονάχου τα έτη 1882 και 1883. Τα περισσότερα από τα γνωστά έργα του Πανώριου βρίσκονται στη συλλογή Κουτλίδη της Εθνικής Πινακοθήκης της Ελλάδας.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2008–09

Βαθμολογία 2ου ομίλου

*Η Σπίθα Νίκαιας τιμωρήθηκε με -2β από την επόμενη σεζόν 2009-10.

Βαθμολογία 2ου ομίλου

*Η Κύπρος Κορυδαλλού τιμωρήθηκε με -2β από την επόμενη σεζόν 2009-10.

Βαθμολογία

*Η Αρμενική και ο Ολυμπιακός Περάματος τιμωρήθηκαν με -2β από την επόμενη σεζόν 2009-10.
Ταξίαρχος (Αστυνομίας)

Ο Ταξίαρχος είναι βαθμός αξιωματικού στην ιεραρχία της Ελληνικής Αστυνομίας. Ανήκει στην κατηγορία των Ανωτάτων Αξιωματικών από κοινού με τον Υποστράτηγο και τον Αντιστράτηγο. Αποτελεί βαθμό μεγαλύτερο του Αστυνομικού Διευθυντή και μικρότερο του Υποστρατήγου. Αντίστοιχοι βαθμοί στον Στρατό Ξηράς είναι ο Ταξίαρχος, στο Πολεμικό Ναυτικό ο Αρχιπλοίαρχος και στην Πολεμική Αεροπορία ο Ταξίαρχος. 
Ο Ταξίαρχος καταλαμβάνει οργανική θέση Ταξιάρχου. Ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό είναι 2 έτη στο βαθμό ή 30 έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού, από τα οποία 1 έτος στο βαθμό.

Διακριτικά

Τα διακριτικά βαθμού του Ταξιάρχου αποτελούνται από έναν αδαμάντινο αστέρα, σύμπλεγμα ράβδου και σπάθης και φλογοφόρο ροιά τα οποία τοποθετούνται στον διαμήκη άξονα των επωμίδων, κατά σειρά από την κορυφή προς την βάση, η φλογοφόρος, το σύμπλεγμα ράβδου και σπάθης, κατά τρόπο ώστε το άνοιγμα να βρίσκεται προς τα εμπρός και στη συνέχεια ένας αστέρας. Στην στολή εκστρατείας τοποθετούνται στο αριστερό πέτο κεντητά σε μικρογραφίες.
Μαντινάτ ας-Σαμάλ

Πολιτική οργάνωση του δήμου

Ο δήμος έχει 4 διαμερίσματα που έχουν ηγέτη τον Τζάμπρ μπεν Αλί αλ-Ναεεμέε, διευθυντή του δήμου ας-Σαμάλ.

Δημογραφία

Υπάρχει μεταναστευτική κοινότητα στην πόλη που αποτελείται από Ινδούς, Ιρανούς, Ουαλούς, Δανούς και Γερμανούς. Την δεκαετία 2001-2009 ο πληθυσμός του δήμου της πόλης αυξήθηκε κατά 804 άτομα.
Βρουβιανά Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Βρουβιανά βρίσκονται στα βορειοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και δυτικά του Αχελώου ποταμού. Το σημαντικότερο αξιοθέατο είναι στα νοτιοανατολικά του χωριού το πέτρινο γεφύρι της Τέμπλας που ενώνει τον ορεινό Βάλτο με τα χωριά της Δυτικής Ευρυτανίας. Κτίστηκε το 1909 από τον Ηπειρώτη μάστορα Νικόλαο Σούλη, με χρηματοδότηση του Βαλτινού πολιτικού Νικολάου Στράτου.

Ονομασία - Διοικητικά

Το παλιό όνομα του χωριού είναι Προβιανά και έτσι αναφέρονται το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιδομένης. Το 1940 διορθώνεται σε Βρουβιανά. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1908 να ανήκει στην τότε κοινότητα Χαλκιοπούλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αυλάκι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Βρουβιανών που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 221 κατοίκους.
Σημαία της Ναμίμπιας

Η σημαία της Ναμίμπιας καθιερώθηκε στις 21 Μαρτίου 1990.
Τα κύρια χρώματα πάρθηκαν από τη σημαία του SWAPO, της Οργάνωσης του Λαού της Νοτιοδυτικής Αφρικής, του σπουδαιότερου απελευθερωτικού κινήματος στη χώρα. Η σημαία αυτή καθιερώθηκε το 1971 και αποτελείται από διαγώνιες λωρίδες, χρωμάτων μπλε, κόκκινου και πράσινου, των χρωμάτων δηλαδή της μεγαλύτερης εθνοτικής ομάδας στη χώρα, των Οβάμπο.
Μαρία Ιορδανίδου

Νεανικά χρόνια

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1897, κόρη του Υδραίου Νικόλα Κριεζή, μηχανικού του εμπορικού ναυτικού και της Πολίτισσας Ευφροσύνης Μάγκου. Έμεινε για 8 χρόνια στον Πειραιά για να επιστρέψει πάλι στην Κωνσταντινούπολη όπου και φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολέγιο.  Το 1914 βρέθηκε στο Βατούμ της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας καλεσμένη από ένα θείο της για διακοπές, αλλά αποκλείστηκε εκεί με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και την Οκτωβριανή Επανάσταση στη συνέχεια.  Έμεινε πέντε χρόνια εκεί και σ΄αυτό το διάστημα φοίτησε στο Γυμνάσιο της Σεβαστουπόλεως.

Ο γάμος της με τον Ιορδάνη Ιορδανίδη

Το 1919 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και εργάστηκε σε αμερικανική εμπορική εταιρεία. Το 1920 πήρε μετάθεση για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου ήρθε σε επαφή με τους πνευματικούς κύκλους, έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος Αιγύπτου και το 1923 παντρεύτηκε τον εκπαιδευτικό Ιορδάνη Ιορδανίδη, καθηγητή στο «Βικτόρια Κόλετζ». Μετά το γάμο της εγκαταστάθηκε με το σύζυγο και τη μητέρα της στην Αθήνα, όπου εργάστηκε στην πρεσβεία της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1931 χώρισε από τον Ιορδανίδη, με τον οποίο είχε στο μεταξύ αποκτήσει δυο παιδιά. Το 1939 απολύθηκε από την πρεσβεία και ξανάρχισε να ασχολείται με τα μαθήματα ξένων γλωσσών. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής καταστράφηκε το σπίτι της και η ίδια διώχτηκε και κλείστηκε σε διάφορα στρατόπεδα.

Το συγγραφικό της έργο

Εξαιτίας των συνθηκών της ζωής της η Ιορδανίδου απέκτησε μεγάλη γλωσσομάθεια και εργάστηκε ως ιδιωτική υπάλληλος. Έγινε γνωστή στο λογοτεχνικό χώρο με το έργο Λωξάντρα, που έγραψε σε ηλικία 65 χρονών, το 1962, και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. Η Λωξάντρα περιγράφει με μεγάλη ζωντάνια και χιούμορ τα έθιμα και τη ζωή των Ελλήνων της Πόλης και βασίζεται στις αναμνήσεις της Ιορδανίδου πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι ουσιαστικά η ιστορία της γιαγιάς της
. Τη ζωή της στη Ρωσία περιγράφει η Ιορδανίδου στο βιβλίο της Διακοπές στον Καύκασο (1965), ενώ στο Σαν τα τρελά πουλιά (1978) μιλά για τα χρόνια στην Αλεξάνδρεια και την Αθήνα κατά το Μεσοπόλεμο. Τελευταίο της έργο είναι Η αυλή μας (1981).
Τα έργα της γνώρισαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Βραβεύτηκε το 1978 από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Χρυσό Σταυρό και το Οφίκιο της Αρχόντισσας του Οικουμενικού Θρόνου. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου του 1989 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.
Γιοάχιμ Τάνκε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1557 στο Πέρλεμπεργκ. Σπούδασε στην Λειψία από το 1582 στην «Αρτίστενφακουλτέτ» που ήταν προπαιδευτικός κλάδος για τις υψηλότερες σπουδές της θεολογίας, νομικής ή ιατρικής. Συνέχισε το 1586 με ιατρική και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1591. Διορίστηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1594 καθηγητής της χειρουγικής και της ανατομίας στην Λειψία. Ασχολήθηκε με την αστρονομία και συνδέθηκε με τον Κέπλερ. Ασχολήθηκε επίσης με την αλχημεία, την οποία θεωρούσε συνέχεια της επιστήμης του Παράκελσου. Απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου 1609 στην Λειψία.
Ανάλυση SWOT

Η ανάλυση SWOT είναι ένα εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού το οποίο χρησιμοποιείται για την ανάλυση του εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος μίας επιχείρησης, όταν η επιχείρηση πρέπει να λάβει μία απόφαση σε σχέση με τους στόχους που έχει θέσει ή με σκοπό την επίτευξή τους.
Το αρκτικόλεξο SWOT προκύπτει από τις αγγλικές λέξεις: Strengths, Weaknesses, Opportunities, Threats (αντίστοιχα στα ελληνικά: δυνατά σημεία, αδύνατα σημεία, ευκαιρίες, απειλές).
Πράσινα νήματα

Στον προγραμματισμό υπολογιστών, τα πράσινα νήματα (green threads) είναι νήματα που χρονοπρογραματίζονται από μια εικονική μηχανή (virtual machine, VM) αντί του υπάρχοντος λειτουργικού συστήματος. Τα πράσινα νήματα προσομοιώνουν πολυνηματικά περιβάλλοντα χωρίς να εξαρτώνται από τις δυνατότητες του λειτουργικού συστήματος και ο χειρισμός τους γίνεται στο χώρο χρήστη (user space) αντί του χώρου πυρήνα, επιτρέποντάς τους να λειτουργούν σε περιβάλλοντα που δεν υποστηρίζουν νήματα.

Πράσινα νήματα στην εικονική μηχανή Java

Στη Java 1.1, τα πράσινα νήματα ήταν το μόνο μοντέλο νημάτων που χρησιμοποιούσε η JVM, τουλάχιστον στο Solaris. Επειδή τα πράσινα νήματα έχουν κάποιους περιορισμούς σε σχέση με τα εγγενή νήματα, οι επόμενες εκδόσεις της Java τα αντικατέστησαν με εγγενή νήματα.
Εξαίρεση αποτελεί η εικονική μηχανή Squawk, η οποία είναι ένας συνδυασμός λειτουργικού συστήματος για συσκευές χαμηλής ισχύος και και μιας εικονικής μηχανής Java. Η Squawk χρησιμοποιεί πράσινα νήματα για να ελαχιστοποιεί τον εγγενή κώδικα (native code) και να επιτρέπει τη μεταφερσιμότητα τμημάτων της.