google/wiki40b huggingface dataset:
Λαϊτμοτίφ

Ερμηνεία

Το Μοτίβο γενικά είναι μια σύντομη ιδέα ή ένα σύντομο καλλιτεχνικό στοιχείο, π.χ. χρώμα ή απόχρωση, σύμβολο, κ.α. Στον χώρο της μουσικής είναι ένα σύντομο μελωδικό ή αρμονικό μοτίβο της ορχήστρας. Το λαϊτμοτίφ, είναι ένα μοτίβο το οποίο συνδέεται με ένα πρόσωπο, αντικείμενο ή αφηρημένη έννοια π.χ. του μουσικού δράματος έτσι που να το συνοδεύει κάθε φορά που αυτό εμφανίζεται στη σκηνή ή υπονοείται με οποιονδήποτε τρόπο από τα λόγια των τραγουδιστών-ηθοποιών. Ταυτίζεται με τον αντίστοιχο γαλλικό όρο idée fixe.
Τα λαϊτμοτίβε μπορούν να παρουσιαστούν στην αυθεντική τους μορφή (συνήθως όταν ακούγονται για πρώτη φορά), παραλλαγμένα ή σε συνδυασμό με άλλα. Η χρήση τους έγκειται στο να λειτουργούν σαν υπενθύμιση του στοιχείου με το οποίο ταυτίζονται στο υποσυνείδητο του ακροατή και σαν δομικό υλικό, το οποίο βοηθάει στη μορφολογική ενότητα του δράματος.

Ιστορία

Τα λαϊτμοτίβε αποτελούν εξέλιξη του υπενθυμητικού μοτίβου και στη μουσική πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από τον Γερμανό συνθέτη Καρλ Μαρία φον Βέμπερ (1786-1826). Ο συνθέτης όμως, ο οποίος τα αξιοποίησε πλήρως και τα χρησιμοποίησε κατά κόρον στα έργα του, είναι ο επίσης Γερμανός Ρίχαρντ Βάγκνερ (1813-1883), που ουσιαστικά έχτισε όλα τα μουσικά του αριστουργήματα με βάση την αρχή της τεχνικής του λαϊτμοτίφ. Αργότερα χρησιμοποίησαν την ίδια τεχνική οι Τζάκομο Πουτσίνι, Ρίχαρντ Στράους και άλλοι. Σήμερα εμφανίζονται λαϊτμοτίβε στη μουσική των κινηματογραφικών έργων «Ο Πόλεμος των Άστρων», Κινγκ Κονγκ, «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» κ.α.
Λιπιδουρία

Ως λιπιδουρία καλείται η παρουσία σταγονιδίων λίπους στο ίζημα των ούρων. Τα σταγονίδια λίπους είναι σφαιρικά στοιχεία που παρατηρούνται στο ίζημα των ούρων κατά την μικροσκόπησή του στα πλαίσια της γενικής εξέτασης ούρων. Η παρουσία τους συσχετίζεται με μια ποικιλία νεφρικών ασθενειών και ίσως να εμφανίζονται και μετά από σοβαρούς τραυματισμούς. Εμφανίζονται κυρίως στο νεφρωτικό σύνδρομο σε συνδυασμό με σοβαρή πρωτεϊνουρία και οίδημα. Η παρουσία τους δεν συνδέεται με τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα.

Συλλογή ούρων

Απαιτούνται τα πρώτα πρωινά ούρα.

Τιμές αναφοράς

Φυσιολογικά δεν παρατηρούνται στα ούρα σταγονίδια λίπους.
Ίζαακ φαν Όοστεν

Βιογραφία

Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τον βίο και την εκπαίδευσή του. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος του ομώνυμου εμπόρου έργων τέχνης που είχε γίνει "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1617. Δεν υπάρχει καταγραφή ως προς το πού έλαβε την εκπαίδευσή του ή με ποιους Δασκάλους σπούδασε. Πιστεύεται ότι ζωγράφιζε για την επιχείρηση του πατέρα του, γι' αυτό και αρχικά δεν καταγράφηκε στη Συντεχνία, κάτι που έκανε μόλις το 1652, σε ηλικία 39 ετών, ύστερα από απαίτηση της Συντεχνίας για την καταγραφή του και την πληρωμή των εισφορών του. Δραστηριοποιήθηκε για μόνο μια δεκαετία.
Απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1661 χωρίς να αφήσει απογόνους.

Έργο

Ο φαν Όοστεν ειδικευόταν στην τοπιογραφία και τη δημιουργία μικρών πινάκων "για ντουλάπια"" (cabinet paintings). Οι συνθέσεις του φαίνεται ότι ήτα δημοφιλείς. Το έργο του ενσωματώνει όλα τα στοιχεία της σχολής ζωγραφικής της Αμβέρσας του πρώτου ημίσεος του 17ου αιώνα. Εμφανίζει ισχυρές επιρροές από άλλους τοπιογράφους της Αμβέρσας, ιδιαίτερα από τους Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, Αλεξάντερ Κέιρινξ, Λούκας φαν Ούντεν και Γιαν Βίλντενς. Επηρεάστηκε, επίσης, από τα τελευταία έργα του Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου, προς τον οποίο, ορισμένες φορές, είχαν αποδοθεί έργα του.
Τα τοπία του είναι απλά και "ανοικτά". Τα ανοικτά σημεία τους αποτελούνται κατά κύριο λόγο από λοφώδη τοπία που τυπικά συμπληρώνονται από ένα γεφυράκι ή έναν δρόμο και μερικά συμπλέγματα δένδρων. Στις συνθέσεις αυτές υπάρχει μια συνολική αίσθηση πραότητας και ηρεμίας. Το φως είναι ομοιόμορφο και απαλό σε ολόκληρο τον πίνακα, ενώ τα δένδρα παραμένουν αλώβητα από τον άνεμο. Εν γένει φαίνεται να μην έχει επηρεαστεί από τους ζωγράφους δασωμένων περιοχών και την προτίμησή τους στις πυκνοφυτεμένες σκηνές. Ορισμένες από τις σκηνές του αποπνέουν ένα "άρωμα" Μεσογείου. Δεν υπάρχει μαρτυρία σχετικά με ταξίδι του στην Ιταλία και τα ιταλικής τεχνοτροπίας τοπία του φαίνεται πως τα εμπνεύστηκε από έργα άλλων καλλιτεχνών.
Επανερχόταν τακτικά στα θέματα του "Κήπου της Εδέμ" και της "δημιουργίας των ζώων", κάτι που του επέτρεπε να επιδεικνύει τις ικανότητές του στην απεικόνιση πολλών ειδών ζώων - θηλαστικών, ψαριών και πτηνών, καθώς και του φανταστικού μονόκερου. Συχνά ζωγράφιζε σε χαλκό, η λεία επιφάνεια του οποίου του επέτρεπε να πετυχαίνει τις λεπτομερείς απεικονίσεις χλωρίδας και πανίδας.
Όπως και άλλοι καλλιτέχνες της Αμβέρσας της εποχής, συνεργάστηκε με άλλους εξειδικευμένους ζωγράφους στη δημιουργία έργων. Ο Βίλλεμ φαν Χερπ πιστεύεται ότι ζωγράφισε το "σταφάζ" (πληθύσμωση με μορφές) πολλών συνθέσεων του φαν Όοστεν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα παρόμοιας συνεργασίας είναι τα δύο πάνελ με θέμα "τα τέσσερα στοιχεία", στα οποία ο φαν Όοστεν συνεργάστηκε με τον Πίτερ φαν Άφοντ για το σταφάζ και πιθανόν με τον Γιαν φαν Κέσσελ τον πρεσβύτερο για τα ζώα και τα στοιχεία νεκρής φύσης.
Έργα του φαν Όοστεν βρίσκονται στη συλλογή του Ουφίτσι, στο Μουσείο Πράδο, στο Μουσείο Ερμιτάζ, στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ορλεάνης, στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρεν, στο Μουσείο Τέχνης του Τολέδο και άλλα μουσεία.
Περί παρασίτου, ότι τέχνη η παρασιτική

Κοινωνική σάτιρα

Ο παράσιτος ήταν τότε ο πιο συνηθισμένος τύπος κόλακα, προσκολλημένος σ' έναν άτεκνο πλούσιο για να τον κληρονομήσει. Η κοινωνική αυτή μάστιγα των παρασίτων και του παρασιτισμού είναι ένας άλλος στόχος της σάτιρας του Λουκιανού. Οι παράσιτοι κατέστρεψαν τον Τίμωνα και όταν αυτός έγινε πάλι πλούσιος, αυτοί ξαναήρθαν. Στο διάλογο Τόξαρις ή Περί φιλίας βλέπουμε τι έπαθε ένας από τους παρασίτους ένας νεαρός πλούσιος. Σε τέσσερεις Νεκρικούς διαλόγους «Πλούτωνος και Ερμού», «Τερψίωνος και Πλούτωνος», «Ζηνοφάντου και Καλλιδημίδου», «Κνήμωνος και Δαμνίππου», έχουμε τη γελοποίηση των παρασίτων, που πεθαίνουν προτού να κληρονομήσουν τους γέρους πλουσίους.

Η βασιλικότερη των τεχνών

Αλλά το ότι τούτη είναι η βασιλικότερη των τεχνών θα το καταλάβεις εξίσου καλά και από τος εξής: τις υπόλοιπες τέχνες τις ασκούν οι τεχνίτες όχι μόνο κοπιάζοντας και ιδρώνοντας, αλλά καθιστοί και όρθιοι, σαν να ήταν δούλοι των τεχνών, ενώ ο παράσιτος ασκεί την τέχνη του ξαπλωμένος σαν βασιλιάς. Διαφέρει όμως και από τη φιλοσοφία και τη ρητορική, πρώτα από όλα ως προς την υπόσταση, γιατί αυτή έχει υπόσταση, ενώ οι άλλες όχι. Γιατί το να μην λένε όλοι τα ίδια για ένα συγκεκριμένο θέμα, αλλά να γίνεται πόλεμος με αντιπαράταξη απόψεων, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι το θέμα, για το οποίο δεν υπάρχει μία βέβαιη γνώση και ομογνωμοσύνη, δεν υπάρχει καν· γιατί το να αναζητούμε το τι είναι αυτό και να μην συμφωνούμε ποτέ ότι είναι ένα, είναι σαν να αναιρούμε την ύπαρξη του ζητουμένου.
Fuji T-1

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το T-1 ήταν το πρώτο αεριωθούμενο που σχεδιάστηκε εγχώρια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αρχική έκδοση προωθούνταν από βρετανικής σχεδίασης turbojet Bristol Siddeley Orpheus ενώ το T-1B διέθετε τον Ishikawajima-Harima J3. Το Τ-1 ήταν επίσης το πρώτο σχέδιο που ανέπτυξε και ενέταξε σε παραγωγή η εταιρεία Fuji. Συνολικά κατασκευάστηκαν 66 μονάδες.
Α.Ο. Τσιλιβή

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ανεπίσημα όμως, και έδινε απλώς φιλικά με άλλες ομάδες του νησιού. Το 1987 ιδρύθηκε και επισήμως για να ενταχθεί στο δυναμικό της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.
Πρώτη μεγάλη επιτυχία του συλλόγου ήταν το πρωτάθλημα στη Β' Κατηγορία το 1996 και παραλλήλως η άνοδος στην μεγάλη τοπική κατηγορία.
Το 2003 η ομάδα κέρδισε την πρώτη της άνοδο στη Δ' Εθνική από όπου υποβιβάστηκε για να επανέλθει εκεί το 2005 και να ξαναϋποβιβαστεί.
Την περίοδο 2007-08 η ομάδα άγγιξε την παραμονή της στη Δ' Εθνική όμως για μόλις ένα βαθμό υποβιβάστηκε. Το 2009 κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Ε.Π.Σ. Ζακύνθου για να επιστρέψει στο Ερασιτεχνικό τη σαιζόν 2009-10. Πάλι άγγιξε την παραμονή αλλά σε μπαράζ παραμονής στα Φιλιατρά με τον Α.Ο. Κροκεών, αλλά ηττήθηκε στα πέναλτι με 4-2 (0-0 κ.δ.) και υποβιβάστηκε πάλι.
Το Τσιλιβή ωστόσο έγινε η μοναδική ομάδα στο νησί πλην της Ζακύνθου που άγγιξε σε τόσο μεγάλο βαθμό την παραμονή του στη Δ' Εθνική κατηγορία. Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 επανήλθε στη Δ Εθνική, άλλα δεν κατάφερε να διατηρηθεί στην κατηγορία.
Ο Χριστός-Ανθρωπότης (Παρθένης)

Ο Χριστός-Ανθρωπότης είναι ζωγραφικό έργο του Κωνσταντίνου Παρθένη.

Πληροφορίες

Ο Ο Χριστός-Ανθρωπότης είναι ελαιογραφία σε καμβά , διαστάσεων 200Χ200 εκ. και ανήκει στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης στην Αθήνα και αποτελεί δωρεά σε αυτήν της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος το 1925.Στο έργο αυτό ο  Παρθένης επηρεάζεται από τον πουαντιγισμό.
Ματωμένη Παρασκευή (1972)

Ματωμένη Παρασκευή (Bloody Friday) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για την περιγραφή των βομβιστικών επιθέσεων που σημειώθηκαν στις 21 Ιουλίου του 1972 από τον Προσωρινό IRA και συγκεκριμένα από την επονομαζόμενη "Ταξιαρχία του Μπέλφαστ", στην περιοχή της ομώνυμης πόλης της Βόρειας Ιρλανδίας και είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 9 ανθρώπων (7 πολιτών και 2 στρατιωτών) και τον τραυματισμό άλλων 130.
Οι βομβιστικές αυτές επιθέσεις ήταν μέρος μιας συντονισμένης εκστρατείας παρόμοιων επιθέσεων του IRA εναντίον οικονομικών, στρατιωτικών και πολιτειακών στόχων σε ολόκληρη την Βόρεια Ιρλανδία. Είναι χαρακτηριστικό πως το 1972 σημειώθηκαν στη χώρα εκατοντάδες βομβιστικές επιθέσεις.

Γενικά

Μέλη του ΙRA τοποθέτησαν συνολικά 22 βόμβες σε σταθμευμένα αυτοκίνητα σε διάφορα σημεία του Μπέλφαστ. Οι βόμβες ανατινάσσονταν η μια μετά την άλλη από τις 14:10 μέχρι τις 15:15 με απολογισμό 9 νεκρούς (αναμεσά τους και 2 γυναίκες καθολικού δόγματος, του δόγματος που κυριαρχεί στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας καθώς και ανάμεσα στους υποστηρικτές του IRA) και 130 τραυματίες. Υπήρξαν προειδοποιήσεις από την οργάνωση μέσω των τοπικών ΜΜΕ για τις επιθέσεις μισή ώρα πριν την πρώτη έκρηξη και περίπου 70 λεπτά πριν την τελευταία. Ο αρχηγός του IRA, Σων Μακ Στιοφάιν, υποστήριξε πως αυτές οι προειδοποιήσεις αγνοήθηκαν σκόπιμα από τους Βρετανούς για πολιτικούς και τακτικούς λόγους. Εκτός από τις προειδοποιήσεις του IRA, έλαβαν χώρα άλλες δυο προειδοποιήσεις που αποδείχτηκε ότι ήταν φάρσες, με αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί η εκκένωση αρκετών περιοχών. Εξαιτίας αυτών των γεγονότων η Αστυνομική Διεύθυνση του Όλστερ και ο Βρετανικός Στρατός δεν μπόρεσαν να εκκενώσουν αρκετές περιοχές πριν την έκρηξη των παγιδευμένων αυτοκινήτων. Μάλιστα, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού βομβών στην περιοχή του κέντρου του Μπέλφαστ, τη στιγμή που οι πολίτες διέφευγαν από την ακτίνα μιας βόμβας μετέβαιναν χωρίς να το γνωρίζουν στην ακτίνα άλλης.
Τριάντα χρόνια μετά την Ματωμένη Παρασκευή, ο IRA ζήτησε συγγνώμη για τις συγκεκριμένες επιθέσεις.

Αντιδράσεις και Συνέπειες

Τρεις μέρες μετά τα συμβάντα, ο αρμόδιος υπουργός για θέματα της Β.Ιρλανδίας, Γουίλιαμ Γουάιτλο, χαρακτήρισε τις επιθέσεις ως "αποκρουστικότατα αιμοδιψείς", έκανε ιδιαίτερη μνεία στα καθολικού δόγματος θύματα ενώ σημείωσε και την απέχθεια της Ιρλανδίας αλλά και του υπόλοιπου κόσμου για τα γεγονότα. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Χάρολντ Γουίλσον έκανε λόγο για "ένα σοκαριστικό έγκλημα εναντίον αθώου πληθυσμού".
Το 1972 σκοτώθηκαν συνολικά 479 άτομα σε συγκρούσεις στην Βόρεια Ιρλανδία. Δέκα μέρες μετά την Ματωμένη Παρασκευή ο Βρετανικός Στρατός προχώρησε σε εκτεταμένες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στις περιοχές του Μπέλφαστ και του Ντέρι που ελέγχονταν από τον IRA, ενώ πραγματοποιήθηκαν αρκετές επιθέσεις Ενωτικών παραστρατιωτικών οργανώσεων για εκδίκηση. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως και η ίδια η Ματωμένη Παρασκευή θεωρείται από πολλούς ως απάντηση στην "Ματωμένη Κυριακή".
Τέλος

Γενικά η λέξη τέλος σημαίνει το τέρμα, το πέρας και είναι η αντίθετη έννοια της αρχής. Το "τέλος" αποτελεί και το έσχατο σημείο ενός πράγματος, υπόθεσης ή παρουσίασης. Στην αρχαία Ελλάδα η λέξη αυτή σήμαινε "δαπάνη", υπό την έννοια της οποίας και προήλθαν οι λέξεις ευτελής και πολυτελής.
Στις συνήθεις εκφράσεις ο όρος "εν τέλει" αποδίδεται ως "τελικά", ενώ η έκφραση "οι εν τέλει" αποδίδεται με τη σημασία της Αρχής, εξουσίας.
Αλμπέρτο Κόβα

Σταδιοδρομία

Ο Κόβα γεννήθηκε στην κωμόπολη Ινβέριγκο της Επαρχίας του Κόμο στη Βόρεια Ιταλία. Σε όλη τη σταδιοδρομία του χαρακτηριζόταν από την ανωτερότητά του στην επιτάχυνση των τελευταίων μέτρων, οπότε ο μοναδικός τρόπος για να υπερνικηθεί ήταν να δοθεί πολύ ταχύς ρυθμός στο αγώνισμα από την αρχή μέχρι το τέλος.
Η πρώτη σημαντική διάκριση του Κόβα στα 10000 μέτρα ήρθε στην Αθήνα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1982, όπου σημείωσε την έκπληξη νικώντας με χρόνο 27.41,03 το «φαβορί» Ανατολικογερμανό Βέρνερ Σιλντάουερ. Το επόμενο έτος, στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στην ιστορία, που διεξάχθηκε στο Ελσίνκι, αναδείχθηκε και πάλι πρώτος, χάρη στον αργό ρυθμό της κούρσας: Μόλις τριάντα μέτρα πριν από τον τερματισμό, ο Κόβα βρισκόταν στην πέμπτη θέση, αλλά από εκεί και πέρα επιτάχυνε εντυπωσιακά και κέρδισε με χρόνο 28.01,04, αφήνοντας τον Σιλντάουερ και πάλι δεύτερο, αν και η διαφορά του πρώτου αθλητή από τον τέταρτο ήταν μόλις 3,3 δέκατα του δευτερολέπτου.
Ο τελικός των 10000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες άρχισε με ακόμη αργότερο ρυθμό από ό,τι στο Ελσίνκι. Στην αρχή του έκτου χιλιομέτρου, ο Φινλανδός Μάρτι Βάινιο ανέπτυξε ταχύτητα. Ο Κόβα κατόρθωσε να τον ακολουθήσει και, με τον Βάινιο να μη μπορεί να διατηρήσει τον ρυθμό του, τον προσπέρασε μετά το «καμπανάκι» (τελευταίος γύρος) και έτρεξε μόνος του προς τον τερματισμό, κερδίζοντας τον τελευταίο διεθνή του τίτλο με χρόνο 27.47,54.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1986 στη Στουτγκάρδη, ο Κόβα έχασε από τον συμπατριώτη του Στέφανο Μέι στην τελευταία στροφή του τελικού των 10000 μέτρων. Από τότε δεν ξανακέρδισε κάποια μεγάλη κούρσα, αποτυγχάνοντας ακόμα και να προκριθεί στον τελικό των 10000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Αυτοί ήταν και οι τελευταίοι διεθνείς αγώνες στους οποίους έλαβε μέρος.
Στον δρόμο 5000 μέτρων η μόνη αξιόλογη διάκριση του Κόβα ήταν το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1983 στην Καζαμπλάνκα.
Ο Κόβα ανήκε στον σύλλογο «Pro Patria» του Μιλάνου. Προπονητής του ήταν ο Τζιόρτζιο Ροντέλλι.

Προσωπικά στοιχεία

Ο Αλμπέρτο Κόβα είχε πτυχίο λογιστικής. Το ύψος του είναι 1,76 μ. και κατά τη σταδιοδρομία του ζύγιζε μόλις 58 κιλά. Το 2010 τιμήθηκε στη Ρώμη με το παράσημο του Ιππότη του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μοζαμβίκης

Ιστορία

Το πρωτάθλημα ξεκίνησε επίσημα το 1976, έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας.
800 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο δρόμος ημιαντοχής 800 μέτρων αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά αγωνίσματα του στίβου των (θερινών) Ολυμπιακών Αγώνων.
Τα 800 μέτρα είναι ένα κλασικό αγώνισμα, καθώς πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του στίβου που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από τους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 της Αθήνας.
Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα εντάχθηκε το 1928 στο Άμστερνταμ, στους πρώτους Ολυμπιακούς όπου αγωνίσθηκαν γυναίκες, αλλά στη συνέχεια αφαιρέθηκε για να ξαναμπεί στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1960, στη Ρώμη.

Ρεκόρ

Το ολυμπιακό ρεκόρ για το αγώνισμα των ανδρών είναι 1:42.58 και σημειώθηκε από τον Νορβηγό Βέμπιορν Ρόνταμ την 31 Ιουλίου 1996 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα.
Το αντίστοιχο ρεκόρ για τις γυναίκες είναι 1:53.43 και σημειώθηκε από την Ρωσίδα Ναντέζντα Ολιζαρένκο στις 27 Ιουλίου 1980 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας.
Αγαμία (θρησκευτική)

Εκφάνσεις

Η εν Χριστώ αγαμία εμφανίστηκε παράλληλα με τη γένεση της Εκκλησίας και πραγματώθηκε πρώτη φορά στο πρόσωπο του πρωτομάρτυρα Στέφανου. Από τότε η εν Χριστώ αγαμία έχει πάρει διάφορα σχήματα. Κυρίαρχο σχήμα αποτελεί ο κοινοβιακός μοναχισμός. Άλλες μορφές που εμφανίζονται είναι ο αναχωρητικός ησυχασμός, η αδελφοτική αφιέρωση κ.τ.ο. Στην ιστορία έχουν υπάρξει κι άλλες μορφές, με γνωστότερη τη ένταξη αγάμων μελών σε κοινοβιακές μονές μέσω ειδικής ακολουθίας, χωρίς όμως το μέλος αυτό να εγκαθίσταται στη μονή, αλλά συνεχίζοντας να ζει στον κόσμο.
Πιάτσα Μπαρμπερίνι

Ιστορικά στοιχεία

Κατά την αρχαιότητα η ευρύτερη περιοχή αποτελούσε πολυτελές προάστιο, όπου διατηρούσαν τις βίλες τους εύποροι πολίτες. Ωστόσο, μετά τη λεηλασία της Ρώμης κατά τον 5ο αιώνα η περιοχή ερημώθηκε. Ανέκτησε τη χαμένη της αίγλη το 17ο αιώνα, όταν χτίστηκαν στην περιοχή διάφορα κτίσματα τα οποία σχετίζονταν ως επί το πλείστον με την ισχυρή οικογένεια των Μπαρμπερίνι και το Τάγμα των Καπουτσίνων Μοναχών. Όσο για την ίδια τη Βία Βένετο, αυτός ο δρόμος με τα κομψά ξενοδοχεία και τα καφέ κατασκευάστηκε προς τα τέλη του 19ου αιώνα. Γνώρισε μεγάλη λάμψη κατά τις δεκαετίες του ’50 και ’60, όταν σύχναζαν στην περιοχή τα λαμπρότερα αστέρια του ιταλικού κινηματογράφου, με τους παπαράτσι να παρακολουθούν κάθε τους βήμα. Στις μέρες μας η περιοχή παραμένει πολύβουη και κέντρο τουρισμού.

Κρήνες

Το χαρακτηριστικότερο μνημείο της πλατείας είναι η Κρήνη του Τρίτωνα, ένα σιντριβάνι που κατασκεύασε στο κέντρο της ο μαέστρος του Μπαρόκ, Τζιαν Λορέντσο Μπερνίνι. Η κρήνη κατασκευάστηκε το 1642, μετά από παραγγελία του προστάτη του Μπερνίνι, Πάπα Ουρβανού Η', κατά κόσμον Μαφφέο Μπαρμπερίνι. Τα ίδια πρόσωπα συνδέονται και με την κατασκευή μιας ακόμη κατασκευής που σήμερα βρίσκεται στη συμβολή της πλατείας με τη Βία Βένετο. Πρόκειται για την Κρήνη των Μελισσών, την οποία κατασκεύασε ο Μπερνίνι το 1644, και η οποία έγινε στόχος καυστικών σχολίων εξαιτίας της πικρίας του απλού λαού για τη ματαιοδοξία των Μπαρμπερίνι. Οι μέλισσες απεικονίζονταν στο οικόσημο της οικογένειας, και για το λόγο αυτό πολλά από τα μνημεία στην ευρύτερη περιοχή της πλατείας διαθέτουν ανάγλυφα με τη μορφή τους, συμπεριλαμβανομένων και των δύο κρηνών.

Κτίρια

Όταν ο Ουρβανός ανέβηκε στον παπικό θρόνο, διέταξε την ανοικοδόμηση ενός πολυτελούς ανακτόρου για την οικογένειά του. Το Παλάτσο Μπαρμπερίνι, το οποίο δεσπόζει στην πλατεία – η είσοδός του είναι στην Βια ντελε Κουάτρο Φοντάνε – επιμελήθηκαν οι λαμπροί αρχιτέκτονες Κάρλο Μαντέρνο, Φραντσέσκο Μπορομίνι και Τζιαν Λορέντσο Μπερνίνι. Σήμερα εκεί φιλοξενείται μέρος της συλλογής της Εθνικής Πινακοθήκης Αρχαίας Τέχνης. Συγκεκριμένα μπορεί κανείς να θαυμάσει έργα των Ελ Γκρέκο, Ραφαήλ, Χολμπάιν, Καραβάτζιο, Λίπι και Γκουΐντο Ρένι.
Στις παρυφές της Βία Βένετο βρίσκεται επίσης ένα ιστορικό κτίριο, μια εκκλησία που συνδέεται με το Τάγμα των Καπουτσίνων Μοναχών, η Σάντα Μαρία ντελα Κοντσετσιόνε. Στον ναό αυτό τονίζεται ιδιαίτερα η ζοφερότητα του θανάτου, με τους Καπουτσίνους να έχουν διακοσμήσει τους τοίχους της κρύπτης της με σκελετούς περίπου 4.000 αδελφών τους, δημιουργώντας ένα μακάβριο μεμέντο μόρι.
Τέλος, το όνομα του Μπερνίνι, συνδέεται με έναν ακόμη τρόπο με την πλατεία. Εκεί βρίσκεται ένα ονομαστό ξενοδοχείο πέντε αστέρων, γνωστό ως Hotel Bernini Bristol. Ιδρύθηκε το 1874 και διαθέτει δωμάτια με επίπλωση από αντίκες ταπισερί του 18ου αιώνα. Εκεί για δεκαετίες φιλοξενούνται πολιτικοί, διπλωμάτες και διασημότητες. Αποτελεί δε το σκηνικό του τελευταίου κεφαλαίου του μυθιστορήματος «Illuminati» του Αμερικανού συγγραφέα Νταν Μπράουν.
Πικέρνη

Τοποθεσία

Βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα βόρεια των Αγίων Σαράντα, στην περιοχή του Λουκόβου. Εγγύς του βρίσκεται και χωριό Μπόρσι (αλβ. Borsh). Βρίσκεται σε υψόμετρο 214 μέτρων.

Ιστορικά στοιχεία

Στα τέλη του 19ου αιώνα ανήκε διοικητικά στον "Καζά του Δελβίνου" ενώ ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ήταν 695 κάτοικοι. Το 1913, στον "εθνογραφικό χάρτη της Βορείου Ηπείρου" που συνέταξε το Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, αναφέρεται ότι το χωριό κατοικείται από 750 Έλληνες. Το 1905, στα εκκλησιαστικά θέματα υπαγόταν στην επισκοπή της Δρυϊνουπόλεως.
Από την Πικέρνη είχαν ιστορική καταγωγή οι 42 οικογένειες από το χωριό Badessa της περιφέρειας Abruzzi στην Κεντρική Ιταλία που αποτελέσαν τη βάση του βραχύβιου οικισμού της Νέας Πικέρνης (1877-περίπου 1920) στο Νομό Ηλείας.
Λαμπρός γίγαντας

Η τάξη φωτεινότητας II στη φασματική ταξινόμηση του Τσαρλς Γιέρκς, δίνεται στους λαμπρούς γίγαντες. Αυτά είναι αστέρια που βρίσκονται στο όριο μεταξύ απλών γιγάντων και υπεργιγάντων, με βάση την εμφάνιση των φασμάτων τους.
Αποστήθιση (Γύζης)

H Αποστήθιση είναι ζωγραφικό έργο του Νικόλαου Γύζη που δημιουργήθηκε το 1883.

Πληροφορίες

Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 0,74Χ 0,63 μ.Παρουσιάστηκε στην Παγκόσμια Καλλιτεχνική Έκθεση του Μονάχου στα 1883.
Νικόλαος Τριανταφυλλάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1855 στην Τρίπολη. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο και Παρίσι. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα επιδόθηκε στη πολιτική και εκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας για πρώτη φορά το 1892 και έκτοτε συνέχιζε μέχρι το 1923. Τάχθηκε στο νεοσύστατο τότε κόμμα του Δημητρίου Ράλλη όπου και ανέλαβε στη σχηματισθείσα απ΄ εκείνον κυβέρνηση (18 Απριλίου 1897) το Υπουργείο της Δικαιοσύνης. Το 1899 στην ανασχηματισθείσα κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών στο οποίο συνέχισε το 1901 και το 1909 στη Κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και το 1915 στη κυβέρνηση του Δημήτρη Γούναρη. Μετά τις εκλογές του 1920 στάλθηκε αρμοστής της Ελληνικής Κυβέρνησης στη Κωνσταντινούπολη. Τότε και κατέβαλε κάθε προσπάθεια να διαλύσει την οργάνωση των Αμυνιτών υποσχόμενος σ΄ αυτούς αμνηστεία και να συνδράμει στην ανάρρηση στον Πατριαρχικό θρόνο άλλο ιεράρχη αντί του Μελετίου.  

Μετά την κατάρρευση του Μικρασιατικού Μετώπου και την Στρατιωτική Επανάσταση του Σεπτεμβρίου 1922 που ακολούθησε, ανέλαβε τον σχηματισμό Κυβέρνησης μετά την παραίτηση της Κυβέρνησης του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη  στις 28 Αυγούστου. 
Ακολούθησε η εξέγερση του στρατεύματος στη Χίο και στη Λέσβο, η οποία γρήγορα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη χώρα. Οι ταραχές που ακολούθησαν οδήγησαν στην παραίτηση της Κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου στις 16 Σεπτεμβρίου  16 ημέρες μετά το σχηματισμό της. Μαζί παραιτήθηκε και ο Βασιλιάς, τον οποίο διαδέχτηκε ο διάδοχος γιος του, Γεώργιος Β΄.
Το 1929 εξελέγη «αριστίνδην γερουσιαστής». Πέθανε δέκα χρόνια μετά, το 1939.
Εκλογές στο Σουδάν

Στο Σουδάν διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και βουλή. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. 
Στις εκλογές του 2010 έγιναν δύο εκλογικές αναμετρήσεις για πρόεδρο, μία για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Σουδάν και μία για τον Πρόεδρο της κυβέρνησης του Νότιου Σουδάν. Η μονοθάλαμη Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 360 μέλη και ανανεώθηκε για τελευταία φορά με εκλογές, τον Δεκέμβριο του 2000. 
Η νεοσύστατη Εθνική Βουλή του Σουδάν, της οποίας τα μέλη εξελέγησαν στα μέσα του 2005, αποτελείται από 2 σώματα. Η Εθνοσυνέλευση  (Majlis Watani) απαρτίζεται από 450 διορισμένα μέλη που εκπροσωπούν την κυβέρνηση, πρώην αντάρτες και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το   Συμβούλιο των Πολιτειών (Majlis Welayat) έχει μέλη τα οποία εκλέγονται έμμεσα από τις βουλές των πολιτειών. Η θητεία όλων των μελών της Εθνικής Βουλής διαρκεί 6 χρόνια.
Το Σουδάν είναι μονοκομματικό κράτος, με κυρίαρχο κόμμα το Εθνικό Κογκρέσο. Ενώ επιτρέπονται τα πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης, θεωρούνται ως μη έχοντα στην ουσία πιθανότητες να κυβερνήσουν.

1998

Ένα νέο σύνταγμα εγκρίθηκε με δημοψήφισμα στις 27 Μαΐου 1998. Ο νέος καταστατικός χάρτης της χώρας υπερψηφίστηκε από το 96,7% των ψηφοφόρων, με τη συμμετοχή να αναφέρεται στο 91,9%. Υπογράφηκε και κατέστη νόμος του κράτους στις 30 Ιουνίου.

2016

Ένα δημοψήφισμα για το μόνιμο καθεστώς του Νταρφούρ εντός του Σουδάν διεξήχθη στις 11–13 Απριλίου 2016. Η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής είχε προγραμματιστεί για την 1η και την 2α Ιουλίου 2011, ωστόσο καθυστέρησε. Η ειρηνευτική συμφωνία του Νταρφούρ που υπογράφηκε τον Μάιο του 2006 περιελάμβανε τον όρο να διεξαχθεί δημοψήφισμα στην περιοχή Νταρφούρ για τον καθορισμό του στάτους. Με τη συμφωνία συστάθηκε επίσης μια Περιφερειακή Αρχή για το Νταρφούρ. Στο δημοψήφισμα έκαναν μποϊκοτάζ πολλά άτομα, ενώ υπήρξαν και καταγγελίες για νόθευση ψήφων και ένταση. Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 23 Απριλίου 2016 και ήταν υπέρ της διατήρησης του σημερινού status quo.  Ειδικότερα, το 97,72% των ψηφοφόρων ενέκριναν την πρόταση να διατηρηθεί το σημερινό καθεστώς στο Νταρφούρ (με 5 πολιτείες) έναντι 2,28% για να γίνει μία ενιαία περιοχή. Η προσέλευση ήταν 72,9%.