Απαραίτητο λιπαρό οξύ

Απαραίτητα λιπαρά οξέα

Τα θηλαστικά δεν διαθέτουν τη δυνατότητα να εισάγουν διπλούς δεσμούς στις θέσεις πέρα από τους άνθρακες 9 και 10 των λιπαρών οξέων, ως εκ τούτου το ω-6 λινελαϊκό οξύ (18:2,9,12) και το ω-3 λινολενικό οξύ (18:3,9,12,15) είναι απαραίτητα στη διατροφή των ανθρώπων. Στον άνθρωπο, το αραχιδονικό οξύ (20:4,5,8,11,14, σύντμηση 20:4n-6) μπορεί να συντεθεί από το λινελαϊκό οξύ με εναλλακτικό αποκορεσμό και επιμήκυνση της αλυσίδας.
Οι άνθρωποι μπορούν να μετατρέψουν εξίσου το λινελαϊκό οξύ (σύντμηση: ΛΟ) και το α-λινολενικό οξύ (σύντμηση: ΑΛΟ) σε εικοσιδυπενταενοϊκό οξύ (22:5n-6) και εικοσιδυεξαενοϊκό οξύ (22:6n-3, σύντμηση: DHA) αντίστοιχα, αν και η μετατροπή σε DHA είναι περιορισμένη. Αυτό δείχθηκε από μελέτες σε χορτοφάγους. Η ικανότητα για την μετατροπή αυτή είναι περιορισμένη στα πρόωρα βρέφη, οπότε ίσως απαιτείται χορήγηση προσχηματισμένου αραχιδονικού και DHA για να καλυφθούν οι ανάγκες του αναπτυσσόμενου εγκεφάλου. Και τα δύο υπάρχουν στο μητρικό γάλα και συμβάλουν μαζί με τα μητρικά λιπαρά οξέα ΛΟ και ΑΛΟ στην πλήρωση των απαιτήσεων του νεογέννητου βρέφους. Σε πολλά βρεφικά παρασκευάσματα έχουν προστεθεί Αραχιδονικό οξύ και DHA για να τα καταστήσουν πιο ισοδύναμα με το ανθρώπινο γάλα.
Την περίοδο 1930-1950, το αραχιδονικό οξύ και το λινελαϊκό οξύ ονομάστηκαν "απαραίτητα" επειδή έκαστο ήταν περισσότερο ή λιγότερο δυνατό να ανταποκριθεί στις αναπτυξιακές απαιτήσεις των αρουραίων σε άπαχο πρόγραμμα διατροφής (χωρίς λιπαρά). Τη δεκαετία του 1950 ο Άριλντ Χάνσεν έδειξε ότι τα ανθρώπινα βρέφη που τρέφονταν με άπαχο γάλα παρουσίασαν συμπτώματα ανεπάρκειας λιπαρών οξέων,που χαρακτηρίζεται από αυξημένη πρόσληψη τροφής, μειωμένη ανάπτυξη και λεπιοειδή δερματίτιδα, και θεραπεύτηκε με χορήγηση καλαμποκέλαιου.
Σε μεταγενέστερη έρευνα του Χάνσεν, 426 τυχαιοποιημένα παιδιά εφάρμοσαν 4 διαφορετικά προγράμματα διατροφής: με τροποποιημένο αγελαδινό γάλα, με άπαχο γάλα, με άπαχο γάλα εμπλουτισμένο με κοκοφοινικέλαιο, ή με αγελαδινό γάλα εμπλουτισμένο με αραβοσιτέλαιο. Τα βρέφη που τράφηκαν με το άπαχο γάλα σκέτο ή εμπλουτισμένο με κοκοφοινικέλαιο παρουσίασαν συμπτώματα ανεπαρκούς πρόσληψης απαραίτητων λιπαρών οξέων. Θεραπεύτηκε με χορήγηση αιθυλεστέρα του λινελαϊκού οξέος σε ποσότητα 1% της ενεργειακής πρόσληψης.
Το 1970 δείχθηκε η ανεπάρκεια λινελαϊκού οξέος σε ενήλικες.Βρέθηκε ότι οι ασθενείς σε πρόγραμμα παρεντερικής διατροφής με γλυκόζη δεν αξιοποίησαν τις αποθήκες λίπους και γρήγορα παρουσίασαν βιοχημικές ενδείξεις ανεπαρκούς πρόσληψης απαραίτητων λιπαρών οξέων (αύξηση στην αναλογία 20:3n-9/20:4n-6 στο πλάσμα) και δερματικά συμπτώματα. Η κατάσταση αντιμετωπίστηκε με έγχυση λιπιδίων, και νεότερες μελέτες έδειξαν ότι τα δερματικά συμπτώματα αντιμετωπίζονταν με τοπική εφαρμογή ηλιέλαιου. Το λινελαϊκό οξύ έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο στη διατήρηση του φραγμού υδατοδιαπερατότητας του δέρματος, μάλλον ως συστατικό των ακυλο γλυκοσυλο κεραμιδίων, και είναι αναντικατάστατο.
Η αναγκαιότητα για ω-6 λιπαρά οξέα αποδίδεται κύρια στο αραχιδονικό οξύ, που είναι πρόδρομη ουσία των προσταγλανδινών, των λευκοτριενίων που συμμετέχουν στην κυτταρική σηματοδότηση και του ενδογενούς κανναβινοειδούς ανανδαμίδη. Οι μεταβολίτες των οδών του ω-3, κύρια του εικοσιπενταενοϊκού οξέος, είναι ως επί το πλείστον ανενεργοί και έτσι εξηγείται γιατί τα ω-3 δεν θεραπεύουν την αναπαραγωγική αποτυχία σε αρουραίους, όπου είναι απαραίτητο το αραχιδονικό οξύ για τη σύνθεση ενεργών προσταγλανδινών που προκαλούν συστολή της μήτρας. Σε ορισμένο βαθμό, οποιοδήποτε ω-3 ή ω-6 μπορεί να συμβάλει στις αναπτυξιακές επιδράσεις της ανεπάρκειας απαραίτητων λιπαρών οξέων, αλλά μόνο τα ω-6 μπορούν να αποκαταστήσουν την αναπαραγωγική λειτουργία και να θεραπεύσουν τη δερματίτιδα σε αρουραίους. Συγκεκριμένα λιπαρά οξέα εξακολουθούν να απαιτούνται σε κρίσιμα στάδια της ζωής (π. χ. τη γαλουχία) και σε ορισμένες παθολογικές καταστάσεις.
Στην κοινή μη επιστημονική γραφή, στον όρο απαραίτητα λιπαρά οξέα περιλαμβάνονται όλα τα ω-3 και ω-6 λιπαρά οξέα. Τα συζευγμένα λιπαρά οξέα, όπως το καλενδικό οξύ, δεν θεωρούνται απαραίτητα. Οι έγκυρες πηγές αναφέρουν το σύνολο των οικογενειών, αλλά γενικά προτείνουν διατροφικές συστάσεις μόνο για το ΛΟ και το ΑΛΟ, με εξαίρεση το DHA για βρέφη ηλικίας μικρότερης των 6 μηνών. Το 2009 σε ανασκοπήσεις του ΠΟΥ/FAO και της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων αναθεωρήθηκαν τα στοιχεία και κάνουν συστάσεις για τις ελάχιστες προσλαμβανόμενες ποσότητες ΛΟ και ΑΛΟ και, επίσης, συνιστούν την πρόσληψη ω-3 μεγαλύτερων αλυσίδων βάσει της συσχέτισης μεταξύ της κατανάλωσης ψαριών και του μικρότερου κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Οι προηγούμενες μελέτες είχαν ομαδοποιημένα όλα τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα μαζί χωρίς να διακρίνουν τα βραχείας από τα μακράς αλυσίδας πολυακόρεστα λιπαρά οξέα ή τα ω-3 από τα ω-6.

Υπό προϋποθέσεις απαραίτητα

Παραδοσιακά μιλώντας, τα μακράς αλυσίδας πολυακόρεστα λιπαρά οξέα δεν είναι απαραίτητα. Στις περιστάσεις που απαιτούνται μπορούν να θεωρηθούν ως υπό προϋποθέσεις απαραίτητα λιπαρά οξέα, ή ως μη απαραίτητα για τους υγιείς ενήλικες.

Διατροφικές πηγές

Στις διατροφικές πηγές των ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων περιλαμβάνονται τα  ψάρια και τα οστρακοειδή, το έλαιο από φύκη, οι λιναρόσποροι και το λινέλαιο, οι σπόροι κάνναβης, το ελαιόλαδο, το σογιέλαιο, η κανόλα (ελαιοκράμβης), οι σπόροι τσία, οι κολοκυθόσποροι, οι ηλιόσποροι, τα φυλλώδη λαχανικά, και τα καρύδια.
Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα συμμετέχουν σε πολλές μεταβολικές διεργασίες, και υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η ανεπαρκής πρόσληψη απαραίτητων λιπαρών οξέων, ή η ακατάλληλη ισορροπία τύπων λιπαρών, συσχετίζεται με ορισμένες ασθένειες όπως την οστεοπόρωση.
Τα ψάρια αποτελούν την κύρια πηγή πρόσληψης των ω-3 μακράς αλυσίδας, εικοσιπενταενοϊκού οξέος και εικοσιδυεξαενοϊκού οξέος (DHA), τα οποία με την σειρά τους τα προσλαμβάνουν καταναλώνοντας άλγη και θαλάσσια φύκια. Ορισμένα φυτικά τρόφιμα περιέχουν ΑΛΟ που έχει ωφέλιμη δράση στην καρδιαγγειακή υγεία. Ορισμένοι χορτοφάγοι προσλαμβάνουν απαραίτητα λιπαρά οξέα καταναλώνοντας ορισμένα φύκη ή διατροφικά συμπληρώματα που παράγονται από αυτά. Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να μετατρέψει το ΑΛΟ σε εικοσιπενταενοϊκό οξύ και τελικά σε DHA, αλλά το ποσοστό μετατροπής είναι ανεπαρκές και μάλιστα είναι υψηλότερο σε γυναίκες από ότι σε άντρες. Μερικές φορές πρέπει να χορηγείται DHA σε έμβρυα και βρέφη κατά την εγκυμοσύνη και την γαλουχία.
Ο Οδηγός Αναφοράς Των Λιπιδίων του IUPAC περιλαμβάνει έναν πολύ μεγάλο και λεπτομερή κατάλογο με τις περιεκτικότητες σε λιπαρά ορισμένων ζωικών και φυτικών λιπών, με συμπεριλαμβανόμενα των ω-3 και ω-6. Τα Αμερικάνικα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας δημοσίευσαν το Απαραίτητα Λίπη σε Εδώδιμα Έλαια, που περιλαμβάνει κατάλογο με 40 κοινά έλαια εστιάζοντας στα απαραίτητα λιπαρά οξέα και την αναλογία ω6/ω3. Το Φυτικά Λιπίδια ως Συστατικά της Βασικής Τροφής καταλογίζει σημαντικές φυτικές πηγές πρόσληψης απαραίτητων λιπαρών οξέων και αναφέρει σχολιασμούς και μία ανασκόπηση των βιοσυνθετικών οδών που εμπλέκονται. Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα προσέξουν ότι δεν υπάρχει απόλυτη συμφωνία μεταξύ των πηγών, και αυτό οφείλεται κύρια στο ότι η περιεκτικότητα των φυτικών πηγών σε λιπαρά έχει διακυμάνσεις και εξαρτάται από τις συνθήκες της καλλιέργειας. Οι ζωικές πηγές έχουν μεγάλο εύρος διακυμάνσεων, και οι τιμές εξαρτώνται από την διατροφή του ζώου και το μέρος του ζώου από όπου προέρχονται τα λίπη.

Ανθρώπινη υγεία

Σχεδόν όλα τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα στην ανθρώπινη διατροφή είναι απαραίτητα, και είναι σημαντικά για τη ζωή και τον θάνατο των καρδιακών κυττάρων.