Νταβίντ Γκρόσμαν

Βιογραφικό

Ο Γκρόσμαν γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ στις 25 Ιανουαρίου 1954. Ο πατέρας του όταν ήταν παιδί μετανάστευσε στην Παλαιστίνη από την Πολωνία ενώ η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Παλαιστίνη που ήταν υπό Βρετανική εντολή. Από τον πατέρα του, που εργάστηκε και ως βιβλιοθηκάριος, ο Γκρόσμαν πήρε την αγάπη για την λογοτεχνία.
Πήρε μέρος στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Σπούδασε φιλοσοφία και θέατρο στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Αφού τελείωσε τις σπουδές του άρχισε να εργάζεται στο Kol Yisrael, το κρατικό ραδιόφωνο του Ισραήλ. Σήμερα ζει με την οικογένειά του σε ένα προάστιο της Ιερουσαλήμ.
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στον Λίβανο το 2006, ύστερα από την απαγωγή δύο Ισραηλινών στρατιωτών από την Χεζμπολάχ, ο Γκρόσμαν αρχικά υποστήριξε την εισβολή του Ισραηλινού στρατού στα εδάφη του Λιβάνου προβάλλοντας την ανάγκη του Ισραήλ να αμυνθεί. Κατά τη διάρκεια όμως του πολέμου άλλαξε γνώμη και στις 10 Αυγούστου του 2006 μαζί με τους συμπατριώτες του συγγραφείς Άμος Οζ και Αβραάμ Γεοσούα σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν πρόετρεψαν την κυβέρνηση να προχωρήσει σε κατάπαυση του πυρός και να προβεί σε διαπραγματεύσεις που θα οδηγούσαν στο τέλος του πολέμου. Δύο μέρες μετά ο εικοσάχρονος γιος του Ούρι, που ήταν επιλοχίας στα τεθωρακισμένα και συμμετείχε στον πόλεμο, σκοτώθηκε από αντιαρματικό πύραυλο στη διάρκεια μιας επιχείρησης στον νότιο Λίβανο. Μετά το τέλος του πολέμου ο Γκρόσμαν συμμετείχε στη συγκέντρωση την ημέρα της επετείου της δολοφονίας του Γιτζάκ Ράμπιν και στην ομιλία του ενώπιον χιλιάδων Ισραηλινών κατήγγειλε την κυβέρνηση του Εχούντ Ολμέρτ και δήλωσε ότι μόνο η προσέγγιση με τους Παλαιστινίους μπορεί να φέρει πρόοδο στην περιοχή.
Το 2010 ενώ συμμετείχε σε διαδηλώσεις ενάντια στην επέκταση των ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη μαζί με μέλη της οικογένειας του, χτυπήθηκε από την αστυνομία.
Για την επίθεση του ισραηλινού στρατού κατά του στόλου του κινήματος Free Gaza στις 31 Μαΐου του 2010, ο Νταβίντ Γκρόσμαν σε άρθρο του στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica έγραψε μεταξύ άλλων:Καμιά εξήγηση δεν μπορεί να δικαιολογήσει ή να συγκαλύψει το έγκλημα που διέπραξε το Ισραήλ και τη βλακεία τόσο της κυβέρνησής του όσο και του στρατού του [...] Κι όμως, μια μικρή τουρκική οργάνωση, με ιδεολογία φανατική, θρησκευτική και εχθρική προς το Ισραήλ, στρατολόγησε μερικές εκατοντάδες ακτιβιστές και πέτυχε να παρασύρει το εβραϊκό κράτος σε μια παγίδα, ακριβώς επειδή γνώριζε ότι ήταν καταδικασμένο, σαν μαριονέτα, να αντιδράσει με τον τρόπο που αντέδρασε[...]Πόσο ανασφαλές και φοβισμένο πρέπει να αισθάνεται ένα έθνος για να συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρθηκε το Ισραήλ! Προσφεύγοντας σε υπερβολική χρήση βίας, σκότωσε και τραυμάτισε αμάχους έξω από τα χωρικά του ύδατα, συμπεριφερόμενο σαν συμμορία πειρατών. Είναι σαφές ότι ορισμένοι από τους ακτιβιστές δεν ήταν ειρηνιστές με ανθρωπιστικά κίνητρα. Όπως είναι επίσης σαφές ότι οι απόψεις μερικών από αυτούς σχετικά με την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ είναι απαράδεκτες. Αυτή την ώρα, όμως, όλα αυτά είναι άσχετα. Οι απόψεις δεν τιμωρούνται με την ποινή του θανάτου. Η δράση που ανέλαβε το Ισραήλ εναντίον του στολίσκου δεν είναι παρά η συνέχεια του παρατεταμένου και άδικου αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας.(Ελευθεροτυπία-10 Ιουνίου του 2010)

Το έργο του και η βράβευσή του

Τα βιβλία του Γκρόσμαν έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα εξής βιβλία του: Στο τέλος της γης, Η μνήμη του δέρματος, Το παιδί ζιγκ-ζαγκ, Το Μέλι του Λιονταριού και η συλλογή δοκιμίων του Γράφοντας μες στο σκοτάδι.