google/wiki40b huggingface dataset:
Web 2.0 και ειδικές βιβλιοθήκες

Ορισμοί

Ο Όρος Web 2.0 αναφέρεται στη δεύτερη γενιά εξέλιξης και σχεδιασμού του διαδικτύου που αποσκοπεί στη διευκόλυνση της επικοινωνίας και την εξασφάλιση του διαμοιρασμού της πληροφορίας (information sharing), τη διαλειτουργικότητα και τον χρηστοκεντρικό (user centered) σχεδιασμό. Οι ιδέες του Web 2.0 έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη και επανάσταση των "web based" κοινοτήτων, τη φιλοξενία ιστοσελίδων (web hosting) και εφαρμογών όπως τόπους κοινωνικής δικτύωσης, διαμοιρασμού βίντεο, Wikis και μπλογκς (King και Brown, 2009). Ο όρος Web 2.0 (Ιστός 2.0), χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη νέα γενιά του Παγκόσμιου Ιστού, η οποία βασίζεται στην όλο και μεγαλύτερη δυνατότητα των χρηστών του διαδικτύου να μοιράζονται πληροφορίες και να συνεργάζονται "online". Αυτή η νέα γενιά βασίζεται πάνψ σε μια δυναμική διαδικτυακή πλατφόρμα στην οποία μπορούν να αλληλεπιδρούν χρήστες χωρίς εξειδικευμένες γνώσεις σε θέματα υπολογιστών και δικτύων (Wikipedia, 2012).
Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας

Σύνθεση και λειτουργία

Το Συμβούλιο αποτελείται από 27 μέλη τα οποία εκλέγονται για μια τριετία από τη Συνέλευση ή Γενική Διάσκεψη, που αποτελεί το εκτελεστικό όργανο και εξασφαλίζει τη συνέχεια της δράσης του οργανισμού, έχοντας υπό συνεχή παρακολούθηση την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η γεωργία και το επίπεδο διατροφής στο κόσμο. Διαθέτει περιφερειακά γραφεία που εδρεύουν στην Ουάσινγκτον, στο Κάιρο, στην Μπανγκόκ, στο Σαντιάγο και στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η Συνέλευση εκλέγει επίσης το συμβούλιο που συγκροτείται από εκπροσώπους 49 Κρατών-μελών. Η Συνέλευση ή Γενική Διάσκεψη εκλέγει επίσης τον Γενικό Διευθυντή. Για την περίοδο Ιανουάριος 2012 μέχρι Ιούλιος 2015 Διευθυντής έχει εκλεγεί ο Χοσέ Γκραζιάνο ντα Σίλβα (José Graziano da Silva), από την Βραζιλία, ο οποίος διαδέχθηκε το Ζακ Ντιούφ.
Samsung Galaxy Note 7

Μπαταρίες

Το κινητό είναι πιθανώς το πρώτο όπου προέκυψε κάποιο πρόβλημα με τις μπαταρίες. Το θέμα ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 2016, ημέρα Τετάρτη, όταν έκαναν τον γύρο του κόσμου φωτογραφίες που δείχνουν έκρηξη μπαταρίας του κινητού. Το πρώτο κρούσμα ήταν στην Κίνα, αν και καταγράφηκε πιο μετά από χώρες όπως η Νότια Κορέα ή οι Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή στην Κίνα ήταν άλλος ο προμηθευτής της μπαταρίας. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 έγινε η πρώτη ανάκληση, ενώ οριστικό τέλος στη παραγωγή τέθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016. Αν και άλλαξαν οι μπαταρίες με πιο ασφαλείς, το πρόβλημα συνεχίστηκε, με αρχή την Κίνα. Ακόμη, στις 15 Δεκεμβρίου 2016 εγκαταστάθηκαν αυτόματα αναβαθμίσεις που κάνουν άχρηστο το κινητό, ώστε οι εναπομείναντες χρήστες του κινητού να το παραδώσουν, λόγω της ανάκλησης με αιτία τις προβληματικές μπαταρίες του κινητού. Μετά από τις 11 Οκτωβρίου 2016, έχουν προκύψει και άλλα περιστατικά έκρηξης κινητών, με άλλες συσκευές κινητών τηλεφώνων.
Μπάιριτσι (Μπίχατς)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Σούκρε

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1538 με την επωνυμία Σιουδάδ ντε λα Πλάτα ντε λα Νουέβα Τολέδο (Ciudad de la Plata de la Nueva Toledo) από τον Πέδρο Ανσούρες. Άλλαξε αρκετά ονόματα μέχρι που πήρε το σημερινό της όνομα το 1839, αφού η πόλη έγινε πρωτεύουσα της Βολιβίας και μετονομάστηκε προς τιμήν του επαναστάτη ηγέτη Αντόνιο Χοσέ ντε Σούκρε (Antonio José de Sucre).
Γιαν Κουπέτσκυ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κουπέτσκυ ήταν γιος Προτεσταντών («Τσέχων Αδελφών») γονέων από τη Βοημία (συγκεκριμένα από τη Μλάντα Μπόλεσλαβ), οι οποίοι, όπως και πάρα πολλοί άλλοι εκείνη την εποχή, αναζήτησαν καταφύγιο στην τότε ουγγρική Σλοβακία από τους διωγμούς που έκαναν οι Ρωμαιοκαθολικοί στη Βοημία.
Σύμφωνα με τις πηγές, άρχισε σπουδές ζωγραφικής με τον Ελβετό ζωγράφο Μπένεντικτ Κλάους (Benedikt Klaus), ο οποίος εργαζόταν τόσο στη Βιέννη, όσο και στο Βασίλειο της Ουγγαρίας. Στα είκοσί του χρόνια, ο Κουπέτσκυ πραγματοποίησε ένα μακρόχρονο ταξίδι μελέτης στην Ιταλία. Στη Ρώμη ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Βενέδικτος Σομπιέσκι, γιος του βασιλιά της Πολωνίας Ιωάννη Γ΄, τον βοήθησε να αποκτήσει κάποια φήμη. Ο Κουπέτσκυ επέστρεψε στη Βιέννη το 1709, μετά από παραμονή 22 ετών στη Βενετία και στη Ρώμη. Ελάχιστα γνωρίζουμε για τις δραστηριότητές του στην Ιταλία, όπως και για τα πρώτα του έργα και την εγκατάστασή του στη Βιέννη.
Σύμφωνα με τον σύγχρονό του βιογράφο του, τον Ελβετό προσωπογράφο Γιόχαν Κασπάρ Φύσλι, ο Προτεστάντης Κουπέτσκυ, που έμεινε πιστός στο δόγμα των γονέων του, παρέμενε απομονωμένος και αποτραβηγμένος στο Ρωμαιοκαθολικό περιβάλλον της Βιέννης, όπου ήταν ισχυρή η επίδραση της βασιλικής αυλής και της αριστοκρατίας. Ωστόσο, αυτή η εικόνα αναιρείται εν μέρει από το γεγονός ότι ο ζωγράφος είχε σημαντικές παραγγελίες έργων από την αυλή κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βιέννη. Φιλοτέχνησε προσωπογραφίες διάφορων μελών της δυναστείας, του πρίγκιπα Ευγενίου της Σαβοΐας, αρκετών αριστοκρατών και, στο Κάρλοβι Βάρι, ακόμα και του Ρώσου Τσάρου Μεγάλου Πέτρου. Το πλούσιο έργο αυτής της περιόδου περιλαμβάνει μια σειρά θαυμάσιων πορτρέτων της οικογένειας του ζωγράφου, φίλων του και του ίδιου, καθώς και αρκετών προσώπων των οποίων η ταυτότητα παραμένει άγνωστη.
Το 1733 ο Κουπέτσκυ, φοβούμενος θρησκευτικές διώξεις, εγκατέλειψε τη Βιέννη καταφεύγοντας στη Νυρεμβέργη με την οικογένειά του. Παρέμεινε και πέθανε σε αυτή την πόλη. Ως ο σημαντικότερος προσωπογράφος στη Γερμανία της εποχής του, δημιούργησε τις προσωπογραφίες πολυάριθμων Γερμανών πριγκίπων, αξιωματούχων της εκκλησίας, πλούσιων εμπόρων και λογίων, ενώ τα έργα του έγιναν προσιτά με χαρακτικά και στο ευρύ κοινό, ακόμα και όσο ζούσε. Δια των μαθητών του και των μιμητών του, η επίδραση και το καλλιτεχνικό παράδειγμά του παρέμειναν ζωντανά και εξαπλωμένα για πολλές δεκαετίες.
Παρά το ότι ο Κουπέτσκυ πέρασε όλη σχεδόν τη ζωή του έξω από την πατρίδα του, πάντοτε θεωρούσε τον εαυτό του Τσέχο ζωγράφο.
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Πουέρτο Ρίκο

Ιστορία

Λόγω του μοναδικού του καθεστώτος σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η διακυβέρνηση του ποδοσφαίρου στο Πουέρτο Ρίκο ήταν διαφορετική από την παραδοσιακή μορφή. Στις 14 Μαΐου του 2008 η ομοσπονδία ανακοίνωσε τη δημιουργία του Πουέρτο Ρίκο Σόκερ Λιγκ, του πρώτου ενοποιημένου πρωταθλήματος στην ιστορία του ποδοσφαίρου της νήσου. Στις 25 Ιουλίου του 2009, η ομοσπονδία ξεκίνησε παράλληλα ένα νέο πρωτάθλημα, τη Λίγα Νασιονάλ ντε Φούτμπολ ντε Πουέρτο Ρίκο. Το 2016, η ομοσπονδία διεξήγαγε για πρώτη φορά το Κόπα Λουίς Βιγιαρέχο.
Οικογένεια Βραχλιώτη-Μπότη

Η οικογένεια Βραχλιώτη-Μπότη είναι γηγενής της Κέρκυρας που εμφανίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα. Η οικογένεια είχε εισαχθεί στο Γενικό Συμβούλιο το έτος 1695 . Η οικογένεια συμπεριλαμβάνεται στο Livre d’or de la noblesse ionienne (Χρυσή Βίβλος).
Νότιο Σαν Νικολάς

Έκταση

Το Νότιο Σαν Νικολάς έχει έκταση 9.64 km². Κατατάσσεται δεύτερη μικρότερη μετά το Δυτικό Οράνιεστατ.
Ντάριο Κρέσιτς

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ντάριο Κρέσιτς γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1984 στην πόλη Βούκοβαρ της Κροατίας στην πρωήν Γιουγκοσλαβία, αλλά αργότερα μετανάστευσε με την οικογένειά του στη Γερμανία. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2002 στην Άιντραχτ του Τριρ (Eintracht Trier), στη δεύτερη κατηγορία της Μπουντεσλίγκα. Από το 2004 κέρδισε θέση βασικού στην ομάδα και συνέχισε για άλλες δύο σεζόν, παρά το ότι η ομάδα του υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία.
Την περίοδο 2006-07 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο, που είχε προπονητή τον Γερμανό Έβαλντ Λίνεν και την επόμενη σεζόν πήρε τη θέση του βασικού, την οποία διατήρησε τα επόμενα δύο χρόνια. Ήταν βασικό μέλος της ομάδας που πήρε δύο συνεχόμενες σεζόν την 5η θέση στο πρωτάθλημα και μετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Ιντερτότο. Το καλοκαίρι του 2009 μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ (έχει υπογράψει τετραετές συμβόλαιο), όντας αναπληρωματικός του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας, Κώστα Χαλκιά.
Συμμετοχή της Ενωμένης Ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ενωμένη Ομάδα ή Κοινοπολιτεία ήταν το όνομα με το οποίο αγωνίστηκαν το 1992 στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αλμπερτβίλ της Γαλλίας και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στη Βαρκελώνη, οι αθλητές από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες εκτός των Βαλτικών χωρών.

Λεπτομέρειες

Η διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης σε 15 ανεξάρτητα κράτη, που πραγματοποιήθηκε σταδιακά το δεύτερο εξάμηνο του 1991, έθεσε ζήτημα για τον τρόπο συμμετοχής των αθλητών της στους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, στην Αλμπερτβίλ και στη Βαρκελώνη. Οι τρεις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής, η Εσθονία, η Λιθουανία και η Λετονία, είχαν αποσχιστεί νωρίτερα και οι εθνικές ολυμπιακές επιτροπές τους αναγνωρίστηκαν εγκαίρως από τη διεθνή ολυμπιακή επιτροπή, συνεπώς οι αθλητές των χωρών αυτών θα συμμετείχαν με τα χρώματα της πατρίδας τους. 
Οι αθλητές της Ενοποιημένης Ομάδας αγωνίστηκαν υπό την ολυμπιακή σημαία και με τον ολυμπιακό ύμνο στα ομαδικά ολυμπιακά αθλήματα και αγωνίσματα. Στη θερινή ολυμπιάδα στα ατομικά αθλήματα και αγωνίσματα εκπροσωπούσαν τη χώρα τους και για τους νικητές παιζόταν ο εθνικός ύμνος της χώρας τους. 
Ο επίσημος κωδικός της Ενοποιημένης Ομάδας ήταν EUN και προήλθε από το γαλλικό Equipe UNifiée σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΔΟΕ.
Μερικές φορές η Ενοποιημένη Ομάδα αναφέρεται άτυπα ως Κοινοπολιτεία, όρος που προέρχεται από την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών, που ήταν η προσωρινή ένωση που αντικατέστησε την ΕΣΣΔ. Όμως, το 1992 η Γεωργία δεν ανήκε ακόμα στην Κοινοπολιτεία.
Διμήνι

Ιστορικό ανασκαφών

Το 1886, οι Lolling και Wolters ανέσκαψαν το μυκηναϊκό θολωτό τάφο  που  είναι γνωστό ως Λαμιόσπιτο. Ύστερα από την τυχαία αυτή ανακάλυψη, στην περιοχή έγιναν το 1887 οι πρώτες ανασκαφές με τη συνεργασία Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων. 
Το 1901, ο Βαλέριος Στάης ανακάλυψε τον θολωτό τάφο στο λόφο του Νεολιθικού οικισμού. Εργάστηκε στον οικισμό Διμηνίου με τον Χρήστο Τσούντα από το 1901 μέχρι το 1905. Οι συστηματικές αυτές ανασκαφές ανέδειξαν τη σπουδαιότητα του συνοικισμού. Λείψανα του νεολιθικού αυτού οικισμού έφεραν στο φως τον συνοικισμό που διέθετε οχυρωμένη ακρόπολη, διαδοχικούς περιβόλους, οικίες και τάφους.
Το 1977, ο Γιώργος Χουρμουζιάδης συνέχισε τις ανασκαφές στο νεολιθικό οικισμό. Οι ανασκαφές του μυκηναϊκού οικισμού στο Διμήνι συνεχίστηκαν το 1980 από την Βασιλική Αδρύμη-Σισμάνη. Το 2001 οι ανασκαφές αποκάλυψαν μια μυκηναϊκή πόλη και ένα ανακτορικό συγκρότημα που πιστεύεται, ότι θα μπορούσε να είναι μέρος της αρχαίας Ιωλκού. Μια εγχάρακτη πέτρα και ένα  εγχάρακτο όστρακο επιβεβαιώνουν την γραφή Γραμμική Β.

Χρονολόγηση του νεολιθικού οικισμού

Οι φάσεις της νεολιθικής εποχής ( μεσολιθική, προ-κεραμική,νεότερη και τελική νεολιθική) δεν είναι ενιαίες σ΄όλες τις περιοχές του κόσμου. Κατά τον καθηγητή αρχαιολόγο Χρήστο Τσούντα η νεολιθική εποχή στο ελλαδικό χώρο αρχίζει το 6.800 π.Χ.

Ιδιαιτερότητες του οικισμού

Το Διμήνι μας προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη εικόνα ενός νεολιθικού οικισμού που βρέθηκε μέχρι σήμερα και επιπρόσθετα μας δίδει την πληροφορία μιας ειδικἀ οχυρωμένης ακρόπολης με τους διαδοχικούς περιβόλους.
Γενικές εκλογές στο Μπανγκλαντές 2008

Στο Μπανγκλαντές γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Δεκεμβρίου 2008. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 80 τοις εκατό και ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία της χώρας. Ήταν οι πρώτες εκλογές στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ταυτότητες με φωτογραφίες των ψηφοφόρων ώστε να αποφευχθούν οι διπλοψηφίες.
Οι εκλογές διεξήχθησαν υπό μια ουδέτερη υπηρεσιακή κυβέρνηση έπειτα από διετή στρατιωτική διακυβέρνηση. Γύρω στους 50.000 στρατιώτες και 600.000 αστυνομικοί περιφρούρησαν τα εκλογικά τμήματα και τους γύρω χώρους, με σκοπό να αποφευχθούν επεισόδια βίας και νοθείας. Από πλευράς παρατηρητών, στη χώρα έφτασαν 200.000 εκλογικοί παρατηρητές, ανάμεσά τους και 2.500 από χώρες του εξωτερικού. Το κόμμα της Χαλίντα Ζία ισχυρίστηκε ότι οι μεγάλες απώλειες που υπέστη το κόμμα της οφείλονταν σε παρατυπίες. Σε βίαια επεισόδια έπειτα από τη διενέργεια των εκλογών σκοτώθηκαν 2 άτομα. H Χασίνα ανέλαβε πρωθυπουργός στις 6 Ιανουαρίου του 2009.
Πορθμός του Ευρίπου

Ο Πορθμός του Ευρίπου ή Ευβοϊκή θάλασσα ή κατά τους αρχαίους Έλληνες η «έσω Ευβοίς θάλασσα» αποτελεί όλο τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Εύβοιας και Στερεάς Ελλάδας, στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν μεγάλου μήκους πορθμό
Ο Ευβοϊκός κόλπος, από το σημείο του πορθμού του Ευρίπου, όπου η παλαιά γέφυρα της Χαλκίδας, χωρίζεται επιμέρους στον Βόρειο Ευβοϊκό και στο Νότιο Ευβοϊκό κόλπο, χαρακτηριζόμενοι έτσι μεταξύ τους και ως αμφίπυγοι όρμοι.

Σημείωση

Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τον Ευβοϊκό κόλπο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 3ος τόμος καθώς και οι χάρτες ελληνικής έκδοσης:
 
ΧΕΕ-313 Βόρειος Ευβοϊκός κόλπος, και ΧΕΕ-412 Νότιος Ευβοϊκός κόλπος.
Βόρεια Καρολίνα

Μεγαλύτερες πόλεις, 2011

Το 2012, η εκτίμηση του Γραφείου Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών μετρά τις πόλεις της Βόρειας Καρολίνας με πληθυσμό άνω των 70.000.
Στυλιανός Κορνάρος

Βιογραφικό

Ο Στυλιανός Κορνάρος γεννήθηκε στην Τήνο το 1912 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1999. Σπούδασε τη Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1934 και Πρεσβύτερος το 1936. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Σύρου. Μετά τις σπουδές του διορίσθηκε στην Μακρόνησο, τόπο κράτησης αριστερών πολιτικών κρατουμένων, ως στρατιωτικός ιερέας. Εκεί αναφέρεται ότι μαζί με τον μετέπειτα δικτάτορα Δημήτριο Ιωαννίδη βιαιοπράγησε εναντίον κρατουμένων, πράγμα ασύμβατο με τα ιερατικά του καθήκοντα, αλλά και αποκάλυψε στοιχεία εξομολογήσεων κρατουμένων στην ΕΣΑ. Αργότερα εξελέγη Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης και η δημόσια δράση του ήταν πολλαπλή χάρις στις καλές του προσωπικές σχέσεις με ηγετικά στελέχη της Στρατιωτικής Δικτατορίας. Στις 16 Ιανουαρίου 1980 αποχώρησε της ενεργού υπηρεσίας με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, και με σύμφωνη γνώμη της Ιεράς Συνόδου. Απεβίωσε στις 18 Δεκεμβρίου 1999, μετά από σύντομη νοσηλεία του στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών.

Το ερωτικό σκάνδαλο

Το σκάνδαλο ξεκινάει το 1979, όταν η τότε σκανδαλοθηρική εφημερίδα «Απογευματινή»  δημοσιεύει πρωτοσέλιδη φωτογραφία του μητροπολίτη Στυλιανού Κορνάρου με γυμνή γυναίκα σε θέση «ιππαστί». Παράλληλα, ο Υπουργός Παιδείας Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, παραλαμβάνει ανώνυμη επιστολή με φωτογραφία του Στυλιανού με γυναίκα σε θέση "ιππαστί" και μια κασέτα μίας ώρας με ηχογραφημένο τηλεφωνικό σέξ. Ο Βαρβιτσιώτης αποστέλλει τα στοιχεία στην Ιερά Σύνοδο (Αρχιεπίσκοπος τότε ο Σεραφείμ Ιωαννίνων) και θέτει σε αργία τον Μητροπολίτη Στυλιανό ενώ ένας άλλος μητροπολίτης, ο Μυτιλήνης Ιάκωβος, ορίζεται να διεξαγάγει ανακρίσεις.
Ο δημοσιογράφος Σπύρος Καρατζαφέρης έρχεται στην Πρέβεζα, παίρνει συνεντεύξεις από την «ιππαστί» γυναίκα η οποία τελικά ομολόγησε ότι είναι αυτή (όνομα γνωστό, είναι εν ζωή) και από Πρεβεζάνους πολίτες και εκδίδει βιβλίο με τίτλο «Ο Αγιος Πρεβέζης». Η ανάκριση απέδειξε ότι ο σύζυγος της "ιππαστί" γυναίκας είναι ο προσωπικός οδηγός του Στυλιανού και προσωπικός φωτογράφος του. Οι τοπικές πληροφορίες και συνεντεύξεις στον Σπύρο Καρατζαφέρη λένε ότι ο "άτακτος" Μητροπολίτης «δεν άφηνε γάτα θηλυκιά» ασκώντας εξουσία στις γυναίκες, αφ ενός βάσει της θέσης του στην θρησκευτική ιεραρχία και αφ ετέρου μέσω υποσχέσεων διορισμών στο Δημόσιο. Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος παρουσιάζει επί μήνες εμπορικά πετυχημένο θεατρικό έργο με τίτλο «Ο Άγιος Πρεβέζης» (1980) και στη συνέχεια γυρίζει κινηματογραφική ταινία με τίτλο «Ο Αγιος Πρεβέζης» (1981).
Ο Στυλιανός Κορνάρος τελικά απολογείται στην Ιερά Σύνοδο, όπου απειλεί ότι «αν αποσχηματισθεί θα δώσει στη δημοσιότητα τους φακέλους με τις φωτογραφίες ομοφυλοφιλικών σχέσεων οκτώ μελών της Ιεράς Συνόδου», τους οποίους είχε αποκτήσει από την τότε Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), μέσω του διευθυντή της Δημήτριου Ρουφογάλη. Ο μητροπολίτης Στυλιανός Κορνάρος τελικά δεν  αποσχηματίστηκε, απώλεσε απλώς τη θέση του στη Μητρόπολη Πρέβεζας και στη συνέχεια διέμενε στην Αθήνα. Νέος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο ο κ. Μελέτιος.
Μίκελ Σκικλούνα

Εταιρείες

Ξεκίνησε την καριέρα του την δεκαετία του 1950 με το όνομα Μάικ Βαλεντίνο. Μέχρι το 1965 δούλεψε αποκλειστικά στον Καναδά, αφού εκείνη την χρονιά, συμφώνησε με το σημερινό WWE και εμφανιζόταν εκεί με το όνομα "Μπάιρον" Μίκελ Σκικλούντα.

Χαρακτήρας

Ήταν διάσημος για τον τρόπο που εμφανιζόταν, αφού φορούσε μια βασιλική καπαρντίνα, που υποδήλωνε την μαλτέζικη βασιλική καταγωγή του. Επίσης, ήταν ύπουλος και προσπαθούσε να ξεγελάσει τους αντιπάλους του και τον διαιτητή.

Διακρίσεις

Στην ομαδική κατηγορία, κατέκτησε το Ομαδικό Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και το Παγκόσμιο της ίδιας κατηγορίας. Το 1968, νίκησε τον Ελληνοαυστραλό Σπύρος Αρίων και κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αυστραλίας, ενώ μετέπειτα προκάλεσε τους πρωταθλητές του τίτλου WWE, Μπρούνο Σαμαρτίνο και Πέντρο Μοράλες, δίχως επιτυχία. Συμμετείχε επίσης και στην κόντρα Γκορίλα Μονσούν με Μοχάμεντ Άλι. Αποσύρθηκε το 1983 και το 1996 εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame.
Λεωνίδας Σπαής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μήγερι της Άρτας. Κατατάχθηκε στο στρατό ως εθελοντής και με τη λήξη του Β' Βαλκανικού πολέμου που συμμετείχε προήχθη, το 1914, σε ανθυπολοχαγό. Στη συνέχεια  συμμετείχε στο κίνημα της Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη, στην εκστρατεία της Κριμαίας και από εκεί μετά το άδοξο τέλος στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Στην περιβόητη δίκη των Έξι υπήρξε μάρτυρας κατηγορίας.

Μετά την μετεκπαίδευσή του στη Γαλλία ανέλαβε φρούραρχος της Αθήνας και διάφορες άλλες επιτελικές θέσεις. Την περίοδο 1930 - 1932 διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος στο Βελιγράδι και την Πράγα. Συμμετέχοντας στο κίνημα του Πλαστήρα το 1933 αποστρατεύθηκε το επόμενο έτος.
To 1935 συμμετέχοντας και στο νέο αποτυχημένο κίνημα συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια πλην όμως έλαβε στη συνέχεια αμνηστία (το ίδιο έτος) από τον Βασιλέα Γεώργιο Β΄. Στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά ξανασυνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Πάρο και  λίγο αργότερα στη Σκιάθο. Μετά τη νέα αμνηστία που δόθηκε από τον Γεώργιο Β΄ και την κυβέρνηση του Εμμ. Τσουδερού από την Κρήτη (1941) με επαναφορά στο στρατό χωρίς ιδιαίτερη διαδικασία, παρέμεινε στην Ελλάδα όπου και προσπάθησε να συγκροτήσει αντιστασιακή ομάδα, πλην όμως έγινε αντιληπτός από τους Ιταλούς οι οποίοι τον συνέλαβαν το 1942 και τον μετέφεραν, κρατώντας τον ως όμηρο, στη Β. Ιταλία. Από εκεί το 1943 απέδρασε και κατέφυγε στη Βέρνη όπου η ελληνική ελεύθερη κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής τον προήγαγε σε υποστράτηγο διορίζοντάς τον στρατιωτικό ακόλουθο της εκεί πρεσβείας.

Πολιτική σταδιοδρομία

Τον Οκτώβριο του 1944 κλήθηκε στην Ελλάδα όπου και έλαβε μέρος στη πρώτη κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου αναλαμβάνοντας υφυπουργός των Στρατιωτικών. Από τη θέση δε αυτή ενεπλάκη στα Δεκεμβριανά. Αποστρατεύθηκε οριστικά το 1945.
Κατά διάφορα στη συνέχεια χρονικά διαστήματα ανάλαβε υφυπουργός Στρατιωτικών (1950) και υπουργός Β. Ελλάδος στη κυβέρνηση Πλαστήρα (1951-1952), διατελώντας δύο φορές βουλευτής Πρέβεζας και Άρτας με το κόμμα ΕΠΕΚ. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 1980. Ο Σπαής δεν κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη, όπως ανακοίνωσε σε δήλωσή του ο Ιωάννης Ζίγδης την επομένη της κηδείας του Σπαή, στις 11 Σεπτεμβρίου 1980.
Μάχη του Καντές

Η μάχη

Ο Ραμσής συγκέντρωσε 20.000 άντρες, πεζούς και αρματηλάτες, τους οποίους χώρισε σε τέσσερις φάλαγγες. Κατά τα συνήθη πρότυπα της εποχής, το πεζικό αποτελούσαν οι απλοί χωρικοί με ανώτερους ευγενείς να διοικούν το κάθε σώμα μάχης και τα άρματα τα επάνδρωναν οι ευγενείς μαζί με ένα οδηγό. Ο Ραμσής φέρθηκε υπεροπτικά και δεν κρατούσε το σώμα με συνοχή, αρκετές φορές τα σώματα μεταξύ τους απείχαν μέχρι και 15 χιλιόμετρα, ενώ επίσης δεν τοποθέτησε και ανιχνευτές μπροστά να ελέγχουν τις διαβάσεις. Αντίθετα ο βασιλιάς των Χετταίων Μουβατάλις, παρότι διέθετε λιγότερες δυνάμεις μαζί του, δηλαδή 16.000, ενώ είχε συγκεντρώσει 40.000 και τους είχε διαθέσει να φυλάνε διάφορα περάσματα, κρατούσε τα σώματα με συνοχή και πειθαρχία και τοποθέτησε ανιχνευτές να παρακολουθούν κάθε κίνηση του αντίπαλου στρατού. Όταν ο στρατός του Ραμσή περνούσε τον ποταμό Ορόντη κοντά στο Καντές, ο Μουβατάλις έστειλε 2.500 άρματα, με 3 άνδρες στο καθένα, να επιτεθούν. Ο στρατός του Ραμσή, που πέρναγε το ποτάμι μαζί με τον ίδιο, αποδιοργανώθηκε. Όμως ο ίδιος ο Φαραώ συγκράτησε την υποχώρησή του και γρήγορα ένα από τα σώματα του στρατού του που είχε μείνει πιο πίσω απώθησε τους Χετταίους. Ύστερα οι δυνάμεις των Αιγυπτίων προσπάθησαν να καταλάβουν το φρούριο της περιοχής, χωρίς επιτυχία όμως.
Ο Ραμσής επέστρεψε στην Αίγυπτο ως ο νικητής της μάχης. Η αλήθεια όμως είναι ότι κανένας από τους δύο ηγεμόνες, τον Αιγύπτιο και τον Χετταίο, δεν είχε κανένα ουσιαστικό όφελος μετά τη μάχη. Κανένας από τους δύο δεν παρέταξε στο σύνολό του το στρατό που είχε μαζί του και οι Χετταίοι δεν χρησιμοποίησαν το πλεονέκτημα ότι κατείχαν σιδερένια όπλα έναντι των ορειχάλκινων των Αιγυπτίων. Μόνο ο Ραμσής διέδωσε ότι ήταν νικητής της μάχης, μιας μάχης που στη πραγματικότητα δεν ανέδειξε κανένα νικητή, πλην όμως θεωρείται ως τέτοιος αφού και ο Χετταίος ηγεμόνας δεν διεκδίκησε τη νίκη αυτή.
Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Γρίβα 1989

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Γρίβα 1989 (12 Οκτωβρίου 1989 – 23 Νοεμβρίου 1989) είχε ζωή 40 περίπου ημερών. Μετά την ολοκλήρωση του έργου της κυβέρνησης Τζαννετάκη και την παραίτησή της, ανέλαβε η υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γρίβα και διενήργησε τις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου 1989.
Οι εκλογές έγιναν με τον εκλογικό νόμο που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση Α. Παπανδρέου, δηλαδή απλή αναλογική με ρήτρα του +1.

Διαδοχή

Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 και την αποτυχία οποιουδήποτε κόμματος να καταλάβει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή για σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης, οι τρεις πρώτοι εκλογικοί σχηματισμοί [ Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (Κ.Κ.Ε. και ΕΑΡ) κατέληξαν σε συμφωνία, σύμφωνα με την οποία σχηματίστηκε η οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα.
Διακήρυξη Χειραφέτησης

Η Διακήρυξη

Η διακήρυξη εκδόθηκε σε δύο μέρη. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1862 ο Λίνκολν ανακοίνωσε ότι σε 100 μέρες θα ελευθερώσει όλους τους σκλάβους που ανήκαν σε περιοχές εκτός ελέγχου των Η.Π.Α. Στις 1 Ιανουαρίου 1863 ονόμασε τις 10 πολιτείες στις οποίες θα ίσχυε η διακήρυξη: Τέξας, Νότια Καρολίνα, Βόρεια Καρολίνα, Τζόρτζια, Αλαμπάμα, Μισισίπι, Αρκάνσας, Βιρτζίνια, Κεντάκι και Λουιζιάνα. Οι πέντε συνοριακές πολιτείες όπου η σκλαβιά ήταν ακόμα νόμιμη δεν επηρεάστηκαν από την διακήρυξη καθώς ήταν ακόμα κομμάτια της Ένωσης. Επίσης η διακήρυξη δεν ίσχυε ούτε στο Τενεσί καθώς οι δυνάμεις της Ένωσης είχαν ήδη καταλάβει την περιοχή. Ορισμένες κομητείες της Βιρτζίνια που ήταν ακόμα στην διαδικασία απόσχισης από την τότε πολιτεία και δημιουργία της νέας πολιτείας της Δυτικής Βιρτζίνιας ονομάστηκαν συγκεκριμένα ως εξαιρέσεις όπως και μερικές ενορίες γύρω από την Νέα Ορλεάνη στην Λουιζιάνα.
[...]όλα τα άτομα κρατούμενα ως σκλάβοι μέσα σε οποιαδήποτε πολιτεία της οποίας οι κάτοικοι είναι σε επανάσταση ενάντια της Ένωσης θα είναι από σήμερα για πάντα ελεύθεροι. Η εκτελεστική διοίκηση των Η.Π.Α συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής και ναυτικής εξουσίας θα αναγνωρίσουν και θα διατηρήσουν την ελευθερία αυτών των ατόμων και δεν θα δράσουν με σκοπό την κατάπνιξη τους[...]
"Άρκανσας,Τέξας,Λουιζιάνα[εκτός ορισμένων ενοριών]Μισισίπι,Αλαμπάμα,Φλόριντα,Τζόρτζια,Νότια Καρολίνα,Βόρεια Καρολίνα και Βιρτζίνια(εκτός των 48 επαρχιών που προορίζεται να σχηματίσουν την Δυτική Βιρτζίνια[και ορισμένων άλλων επαρχιών στην Βιρτζίνια]"
Μόνο ένας μικρός αριθμός σκλάβων εντός της Ένωσης ελευθερώθηκαν αμέσως. Καθώς οι στρατιώτες της Ένωσης κινούνταν ενάντια του Νότου ελευθέρωσαν σχεδόν και τους 4.000.000 σκλάβους της περιοχής. Μάλιστα ορισμένοι πρώην σκλάβοι εντάχθηκαν στον στρατό των Η.Π.Α.
Πριν το τέλος του πολέμου κάποιες απαλλαγμένες από την διακήρυξη πολιτείες απαγόρευσαν την σκλαβιά εντός των συνόρων τους. Ενώ η διακήρυξη είχε ελευθερώσει τους σκλάβους παρ'όλα αυτά δεν έκανε την σκλαβιά παράνομη. Έτσι ο Λίνκολν εξέδωσε μία συνταγματική τροποποίηση για να απαγορεύσει την σκλαβιά. Η 13η Τροποποίηση έκανε την σκλαβιά παράνομη παντού στις Η.Π.Α και ψηφίστηκε αργότερα το 1865 οκτώ μήνες μετά την δολοφονία του Λίνκολν.