Σαΐντ Αουίτα

Απαρχές και σπουδές

Ο Σαΐντ Αουίτα γεννήθηκε στην Κενίτρα, μια παραλιακή πόλη του Μαρόκου. Εννέα χρόνια αργότερα μετακόμισε με την οικογένειά του στην πόλη Φεζ, εξαιτίας της εργασίας του πατέρα του. Ως παιδί έπαιζε πολλή ώρα ποδόσφαιρο και ήθελε να γίνει μεγάλος ποδοσφαιριστής. Ωστόσο, οι ξεχωριστές ικανότητές του στο τρέξιμο έκαναν τους προπονητές του να προβλέψουν με επιτυχία ένα λαμπρό μέλλον για τον Σαΐντ στον στίβο.
Ο Αουίτα έχει πτυχίο και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (MBA) στη διοίκηση επιχειρήσεων. Μετά το τέλος της αθλητικής του σταδιοδρομίας άρχισε να εκπονεί και διδακτορική διατριβή στο αθλητικό μάνατζμεντ.

Αθλητική σταδιοδρομία

Ο πρώτος σημαντικός αγώνας του Αουίτα ήταν στο 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, που έγινε στο Ελσίνκι τον Αύγουστο του 1983. Συμμετέσχε  στον δρόμο των 1500 μέτρων και τερμάτισε τρίτος στον τελικό, παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο.
Το 1984 ο Αουίτα κατέληξε στην απόφαση να τρέξει στο αγώνισμα του δρόμου των 5000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες. Ο Πορτογάλος δρομέας Αντόνιου Λεϊτάου οδηγούσε τον τελικό για τα περισσότερα χιλιόμετρα. Ο Αουίτα παρέμεινε πίσω του και μετά επιτάχυνε και τον προσπέρασε στον τελευταίο γύρο, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο.
Το 1985 ήταν κυρίως η χρονιά των ρεκόρ για τον Αουίτα: Κατέρριψε δύο παγκόσμια ρεκόρ: πρώτα στα 5000 μ. (με χρόνο 13.00,40) στο Όσλο στις 27 Ιουλίου και κατόπιν στα 1500 μ. (με 3.29,46) στις 23 Αυγούστου.
Το 1986 δεν κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο των 3000 μ. για 44 εκατοστά του δευτερολέπτου.
Το 1987 βασικός σκοπός του Αουίτα ήταν να διεπρέψει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Ρώμης και να καταρρίψει ρεκόρ. Πρώτα έσπασε στο Παρίσι το παγκόσμιο ρεκόρ στο μη ολυμπιακό αγώνισμα του δρόμου των 2000 μ. με χρόνο 4.50,81 και μόλις ένα εξαήμερο αργότερα, εξέπληξε πολλούς καταρρίπτοντας το δικό του ρεκόρ στον δρόμο των 5000 μ., καθιστάμενος μάλιστα ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που έτρεξε την απόσταση σε λιγότερο από 13 λεπτά, με χρόνο 12.58,39. Για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ο Μαροκινός αθλητής απεφάσισε να διαγωνισθεί μόνο στα 5000 μέτρα. Στον τελικό αγώνα, ο Κενυάτης Τζων Νγκούγκι καθόρισε έναν καλό αλλά σαφώς όχι γρήγορο ρυθμό. Ο Αουίτα, έχοντας τον έλεγχο του αγώνα, πραγματοποίησε ακριβώς πριν αρχίσει ο τελευταίος γύρος την επίθεσή του με ένα μεγάλο σπριντ, που τού έφερε τη νίκη με χρόνο 13.26,44.
Το επόμενο έτος, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, ο Αουίτα επεχείρησε να τρέξει στα 800 και στα 1500 μ., αλλά τραυμάτισε τον οπίσθιο μηριαίο μυ του και έτσι τερμάτισε τρίτος στα 800 μ., ενώ ματαίωσε τη συμμετοχή του στα 1500, αν και είχε ήδη προκριθεί σε ημιτελικό. Παρά το γεγονός αυτό, το χάλκινο μετάλλιο που πήρε τον κατέστησε τον πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα αθλητή στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που πήρε μετάλλιο τόσο στα 800, όσο και στα 5000 μέτρα.
Το 1989 ο αθλητής κέρδισε τον αγώνα των 3000 μ. στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, που έγινε στη Βουδαπέστη. Αργότερα το ίδιο έτος κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στην ίδια απόσταση στην Κολωνία με χρόνο 7.29,45, καθιστάμενος ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που έτρεξε την απόσταση σε λιγότερο από επτάμισυ λεπτά.
Ο Αουίτα υπήρξε ευέλικτος δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, υπερτερώντας σε δρόμους από τα 800 μέχρι τα 10.000 μ. κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Είχε κερδίσει σε αγώνες τους χρυσούς Ολυμπιονίκες Ζουακίμ Κρουζ (800 μ.), Πήτερ Ρόνο (1500 μ.), Τζων Νγκούγκι (5000 μ.) και Αλμπέρτο Κόβα (10.000 μ.) στις αντίστοιχες βασικές αποστάσεις τους. Από τον Σεπτέμβριο του 1983 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1990 έτρεξε σε 119 αγώνες και κέρδισε τους 115 από αυτούς - οι μόνες ήττες του ήταν από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Στηβ Κραμ στα 1500 μ., από τον «χάλκινο» Ολυμπιονίκη Αλεσσάντρο Λαμπρουσκίνι στα 3000 μ. στιπλ, από τους Ολυμπιονίκες Ζουακίμ Κρουζ και Πωλ Έρενγκ στα 800 μ. και από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Γιόμπες Οντιέκι στα 5000 μέτρα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Αουίτα χειρουργήθηκε στο πόδι και μετά από αυτό οι γιατροί του τον συμβούλευσαν να βάλει τέλος στην αθλητική του σταδιοδρομία για λόγους υγείας. Μετά από μερικές αποτυχίες σε αγώνες, ο Αουίτα απεφάσισε να εγκαταλείψει τον στίβο.

Προσωπική ζωή

Ο Σαΐντ Αουίτα πήρε ως σύζυγό του το 1983 τη Χαντίτζα Σχιρ, η οποία τον υπεστήριξε πολύ σε όλη του τη σταδιοδρομία. Απέκτησαν μαζί τέσσερα παιδιά: έναν γιο (τον Αντίλ) και τρεις κόρες (τη Σουκάινα, τη Σάρα και τη Ζήνα). Ο βασιλιάς του Μαρόκου Χασάν Β΄ έδωσε τα ονόματα στις δύο μεγαλύτερες κόρες τους. Η Χαντίτζα ασχολείται επίσης με τον αθλητισμό, καθώς έχει «μαύρη ζώνη» στο τάε κβον ντο. Οι Σουκάινα και Σάρα σπούδασαν ιατρικά επαγγέλματα, ενώ ο Αντίλ έγινε σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου και η Ζήνα τραγουδάει και γράφει τραγούδια.
Μετά τη λήξη της αθλητικής του σταδιοδρομίας, ο Αουίτα εργάσθηκε ως σύμβουλος σε αρκετούς αθλητικούς θεσμούς, όπως στη θέση του εθνικού τεχνικού μάνατζερ στο Μαρόκο και στη θέση του εθνικού προπονητή αποστάσεων στην Αυστραλία. Αργότερα εργάσθηκε ως κύριος αναλυτής στον τηλεοπτικό σταθμό Al Jazeera Sports. Επιπλέον, ο Αουίτα ίδρυσε το 2009 μία εταιρεία αθλητικών ρούχων.