google/wiki40b huggingface dataset:
Αιγυπτιακό Μουσείο του Βερολίνου

Το Αιγυπτιακό Μουσείο του Βερολίνου (γερμανικά: Ägyptisches Museum und Papyrussammlung‎) φιλοξενεί μία από τις πιο σημαντικές συλλογές από αρχαία αιγυπτιακά τεχνουργήματα, μεταξύ των οποίων και το εικονικό Μπούστο της Νεφερτίτης. Από τον Οκτώβριο του 2009, η συλλογή είναι μέρος του επαναλειτουργούντος Νέου Μουσείου στο Νησί των Μουσείων στο Βερολίνο.

Ιστορία

Το μουσείο ξεκίνησε το 18ο αιώνα από τη βασιλική συλλογή τέχνης των βασιλέων του Οίκου των Χεεντσόλερν της Πρωσίας. Ο Αλεξάντερ φον Χούμπολτ είχε προτείνει να δημιουργηθεί ένα αιγυπτιακό τμήμα, και τα πρώτα αντικείμενα μεταφέρθηκαν στο Βερολίνο το 1828 υπό το Βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμου Β΄. Αρχικά το τμήμα στεγάστηκε στο Παλάτι Μονμπιζού, και διευθυντής του ήταν ο έμπορος από τη Τεργέστη Τζιουζέπε Πασαλάκουα (1797–1865), του οποίου οι εκτεταμένες συλλογές αποτέλεσαν τη βάση. Μια πρωσική αποστολή στην Αίγυπτο και τη Νουβία υπό τον Καρλ Ρίχαρντ Λέψιους 1842–45 έφεραν στο Βερολίνο επιπλέον αντικείμενα.
Το 1850, οι συλλογές μετακόμισαν στη σημερινή του τοποθεσία στο Νέο Μουσείο, που χτίστηκε σύμφωνα με τα σχέδια του Φρίντριχ Στίλερ. Το Μπούστο της Νεφερτίτης που ανακαλύφθηκε από τον Λούντβιχ Μπόρχαρντ στην Αμάρνα δωρήθηκε στο μουσείο από τον επιχειρηματία Χένρι Τζέιμς Σαίμον το 1920, και γρήγορα έγινε το πιο γνωστό έκθεμα του μουσείο. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο, κατά τον οποίο το Νέο Μουσείο υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς, οι συλλογές μοιράστηκαν μεταξύ του Ανατολικού και Δυτικού Βερολίνου. Το κύριο μέρος παρέμεινε στο Ανατολικό Βερολίνο και εκτίθοταν στο Μουσείο Μπόντε, ενώ τα εκθέματα που πήγαν στην Δυτική Γερμανία, μεταξύ των οποίων και το Μπούστο της Νεφερτίτη, επέστεψαν στο Δυτικό Βερολίνο. Από το 1967 ως το 2005, τα αντικείμενα αυτά φιλοξενούνταν απέναντι από το Παλάτι Σαρλότενμπουργκ. Όλη η συλλογή επανενώθηκε με την επανένωση της Γερμανίας, όταν και επέστρεψε στο Νησί των Μουσείων.

Συλλογή

Η συλλογή περιέχει αντικείμενα που χρονολογούνται από το 4000 π.Χ. (Προδυναστική περίοδος) μέχρι την Ρωμαϊκή εποχή, αν και τα περισσότερα χρονολογούνται από την εποχή του Ακενατόν (περίπου 1340 π.Χ.).
Το πιο γνωστό κομμάτι είναι το ιδιαίτερα καλά διατηρημένο [[Μπούστο της 
Νεφερτίτης|χρωματισμένο μπούστο της Νεφερτίτης]]. Η συλλογή μετακόμισε από το Σαρλότενμπουργκ το Παλιό Μουσείο το 2005 και στεγάστηκε στο Νέο Μουσείο το Νησί των Μουσείων στο Βερολίνο τον Οκτώβριο του 2009.
Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Καρλόττας, κόρης του Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2012-13

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2012–13 ήταν το 26ο στην ιστορία του θεσμού. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Βουλιαγμένης για 11η φορά στην ιστορία της. Στην Α2 υποβιβάστηκε η ΝΕ Πατρών.
Βέιντερ

Εταιρείες

Ο Βέιντερ, έγινε γνωστός από το πέρασμά του, σε κορυφαίες εταιρείες της παγκόσμιας σκηνής επαγγελματικής πάλης, όπως το Ιαπωνικό New Japan Pro Wrestling, το World Championship Wrestling, το World Wrestling Federation πλέον γνωστό ως WWE και το επίσης Ιαπωνικό "All Japan Pro Wrestling".

Εμφανίσεις

Η καριέρα του ξεκίνησε το 1985, ενώ από το ξεκίνημα της νέας χιλιετίας και συγκεκριμένα το 2003, έχει σταματήσει να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο. Πάντα φορούσε μια μάσκα στο πρόσωπό του. Από το 2006 δεν εμφανίστηκε πουθενά έως και το 2010, ενώ το 2012 έδωσε και έναν αγώνα στο WWE, νικώντας τον Χιθ Σλέιτερ.

Επιτεύγματα

Αν και παλαιστής με πολλά κιλά, μέσα στο ρινγκ πραγματοποιούσε εναέριες κινήσεις που θα ζήλευαν συνάδελφοι μικρότερων κατηγοριών στα κιλά. Στην διάρκεια της καριέρας του, έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής οκτώ φορές, τρεις για το World Championship Wrestling και άλλες πέντε στις Ιαπωνικές εταιρείες.
Υπάρχουν Χρυσόψαρα Εδώ;

Το Υπάρχουν Χρυσόψαρα Εδώ είναι διπλός μουσικός δίσκος του Ελληνικού συγκροτήματος των Πυξ Λαξ, που εκδόθηκε το 1999. Θεωρείται ο πιο επιτυχημένους εμπορικά δίσκους του συγκροτήματος, αλλά και από τους πιο εμπορικούς ελληνικούς δίσκους της δεκαετίας του '90, καθώς έγινε τριπλά πλατινένιος.
Στο πρώτο μέρος περιείχε κυρίως νέα τραγούδια ηχογραφημένα στο studio, ενώ στο δεύτερο μέρος υπήρχαν ζωντανές ηχογραφήσεις παλιών τραγουδιών του συγκροτήματος από τις συναυλίες που πραγματοποίησαν σε όλη την Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια.

CD I : Studio

1. Υπάρχουν Χρυσόψαρα Εδώ;
(φωνητικά : Κωνσταντίνα Σπηλιωτοπούλου)
λόγια : Μάνος Ξυδούς
μουσική : Μάνος Ξυδούς, Παναγιώτης Σπυρόπουλος
2. Τώρα (Ava)
(συμμετέχει το κορσικανικό συγκρότημα των I Muvrini)
λόγια : Μάνος Ξυδούς
μουσική : GF Bernardini
3. Ένα Γέλιο Κρεμασμένο Στο Μπαλκόνι
λόγια : Φίλιππος Πλιάτσικας, Σοφία Ζήση, Κωνσταντίνα Μ.
μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας
4. Πίνακας
λόγια, μουσική : Μπάμπης Στόκας
5. You Get In Love
λόγια : Μάνος Ξυδούς
μουσική : Μάνος Ξυδούς, Παναγιώτης Νταβέλος
6. Στο Τέλος Γύρισα Σε Σένα
λόγια, μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας
7. Μέλυδρον
λόγια : Μάνος Ξυδούς
μουσική : Μάνος Ξυδούς, Νίκος Σπυρόπουλος
8. Μια Ζωή Μέσα Στους Δρόμους
λόγια : Βασίλης Παπαδόπουλος
μουσική : Τάκης Σούκας
9. Του Τοίχου Οι Ρωγμές
λόγια, μουσική : Μπάμπης Στόκας
10. Τι Ζητάς
λόγια : Μάνος Ξυδούς
μουσική : Μάνος Ξυδούς, Παναγιώτης Σπυρόπουλος
11. Λένε Για Μένα (Elefteria Mix)
Remix : Loop Guru
λόγια : Μάνος Ξυδούς
μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας, Μπάμπης Στόκας, Μάνος Ξυδούς
12. Οι Παλιές Αγάπες Πάνε Στον Παράδεισο
σκόρπια λόγια από το ομότιτλο βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη / έμμετρη προσαρμογή και μουσική επένδυση : Φίλιππος Πλιάτσικας

CD II : Live

1. Ποδήλατα Δίχως Φρένα
λόγια, μουσική : Μάνος Ξυδούς
2. Όλο Μ’ Αφήνεις Να Σ’ Αφήσω
λόγια, μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας
3. Μια Συνουσία Μυστική
λόγια : Αυγή Κεφαλά, Μπάμπης Στόκας
μουσική : Μπάμπης Στόκας, Ανδρέας Τσέκος, Τάκης Βούζας
4. Εσύ Εκεί (συμμετέχει ο Λάκης Παπαδόπουλος)
λόγια : Κυριάκος Ντούμος
μουσική : Λάκης Παπαδόπουλος
5. Αρτίστα
λόγια, μουσική : Λάκης Παπαδόπουλος
6. Senor (Tales Of Yankee Power)
λόγια, μουσική : Bob Dylan
προσαρμογή στα ελληνικά : Φίλιππος Πλιάτσικας
7. Με Σκότωσε Γιατί Την Αγαπούσα
λόγια : Λευτέρης Παπαδόπουλος
μουσική : Χρήστος Νικολόπουλος
8. Γιατί;
λόγια, μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας
9. Να Χαθώ Στα Βήματά Σου
λόγια, μουσική : Μπάμπης Στόκας
10. Χωρίς Ντροπή
λόγια : Έλενα Αρβανίτη
μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας
11. Στα Καμίνια
λόγια, μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας
12. Πούλα Με
λόγια, μουσική : Μάνος Ξυδούς
13. Μη Λες Ποτέ
λόγια : Γιάννης Παρώδης
μουσική : Γιώργος Παπαποστόλου
14. Θέλω Πελάτη
λόγια, μουσική : Μάνος Ξυδούς
15. Η Εικόνα Του Χειμώνα
λόγια : Μάνος Ξυδούς
μουσική : Φίλιππος Πλιάτσικας
16. Έπαψες Αγάπη Να Θυμίζεις
λόγια : Φίλιππος Πλιάτσικας, Νίκη Παπαγεωργίου, Όλγα Βλαχοπούλου
μουσική : Φίλiππος Πλιάτσικας

Πληροφορίες Δίσκου

Επιμέλεια Παραγωγής : Πυξ Λαξ
Συντονισμός Παραγωγής : Μαρία Παρούση
Ηχογράφηση - Τεχνική Επεξεργασία - Μίξη : Studio Live
Έτος Έκδοσης : 1999
Πωλήσεις : Ξεπέρασε τα 150.000 αντίτυπα (3x Πλατινένιος)
Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης

Ιστορικό

Ο Αστέρας Αμπελοκήπων ιδρύθηκε το 1961. Το 1986-87 κατέκτησε το πρωτάθλημα Μακεδονίας και ανέβηκε στην Δ' Εθνική, όπου το 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 2ο όμιλο και την άνοδο στην Γ' Εθνική. Στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας αγωνίστηκε 6 συνεχείς χρονιές, από τη σεζόν 1988-89 μέχρι και τη σεζόν 1993-94, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 1994-95 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική, βιώνοντας έναν ακόμα υποβιβασμό, για το τοπικό πρωτάθλημα της Μακεδονίας.
Το 1999 συγχωνεύτηκε με την Α.Ε. Αμπελοκήπων και τους Αετούς Αμπελοκήπων και δημιουργήθηκε ο Α.Σ. Αμπελόκηποι. Το 2003 ο Αστέρας Αμπελοκήπων επανασυστάθηκε και από τη σεζόν 2003-04 εντάχθηκε εκ νέου στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ Μακεδονίας, ξεκινώντας από την Γ' Κατηγορία. Σήμερα αγωνίζεται στη Α’ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Γουλιέλμος Α΄ της Ολλανδίας

Η ζωή του

Μαζί με το νεότερο αδελφό του διδάχθηκαν μαθηματικά από τον Λέοναρντ Όιλερ και ιστορία από τον Χέρμαν Τόλιους. Έμαθαν στρατιωτικές τέχνες από τον στρατηγό Φρειδερίκο Στάμφορντ και παρακολούθησαν το διάστημα 1788-89 τη Στρατιωτική Ακαδημία του Μπράουνσβαϊκ, που ήταν μια εξέχουσα στρατιωτική σχολή. Το επόμενο έτος επισκέφθηκε την Αυλή του Νασσάου και της Πρωσίας και έπειτα φοίτησε για λίγο στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Το 1790 διορίστηκε στρατηγός του Πεζικού και έγινε μέλος του Συμβουλίου του Κράτους. 
Ο πατέρας του, Κυβερνήτης (Stadtholder) των Επτά Ηνωμένων Επαρχιών (Ολλανδίας, κλπ) κατέστειλε το 1787 το κίνημα της παράταξης των Πατριωτών, που ήταν επηρεασμένοι από τις ιδέες του Διαφωτισμού.
Όταν η Γαλλική Εθνοσυνέλευση κήρυξε τον πόλεμο στην Ολλανδική Δημοκρατία, ο πατέρας του, που ήταν αρχιστράτηγος, τον έκανε διοικητή της Κινητής Μονάδας. Συμμετείχε στην εκστρατεία της Φλάνδρας (1793-94): στις μάχες του Veurne, Menin και Wervik, στην κατάληψη της Landrecies και στη μάχη του Fleurus, για να αναφέρουμε τις πιο σημαντικές. Με την προτροπή τού Φραγκίσκου Β' αυτοκράτορα της Αυστρίας, που είχε άριστη γνώμη για αυτόν, ανέλαβε τη διοίκηση των Αυστρο-Ολλανδικών δυνάμεων. Ο Γαλλικός στρατός όμως ήταν ισχυρός και ο στρατός της Συμμαχικής ηγεσίας, που ήταν πολύ ασυντόνιστη, νικήθηκε. Οι Γάλλοι εισήλθαν στη Βραβάντη και μετά τη μάχη του Boxtel κυριάρχησαν στην περιοχή· το χειμώνα του 1794-95 πέρασαν επάνω από τα παγωμένα ποτάμια στο Δέλτα του Ρήνου και η στρατιωτική πίεση έκανε την κατάσταση στην Ολλανδία αφόρητη. Γαλλόφιλοι Ολλανδοί επαναστατούσαν στις επαρχίες αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση και μετά την επανάσταση του Άμστερνταμ ο πατέρας του αποφάσισε να διαφύγει στη Βρετανία. Την επόμενη ημέρα ανακηρύχθηκε η Βαταβική Δημοκρατία.
Χριστόφορος Φωκαΐδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χριστόφορος Φωκαΐδης γεννήθηκε στην Αμμόχωστο τον Ιούνιο του 1974. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, με δευτερεύοντα κλάδο τις πολιτικές επιστήμες. Συνέχισε με τουρκικές σπουδές στο ίδιο πανεπιστήμιο. Ακολούθως, παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ευρωπαϊκή και Συγκριτική Πολιτική στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, αποκτώντας διδακτορικό στις Πολιτικές Επιστήμες.
Εργάστηκε ως λέκτορας πολιτικών επιστημών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Είναι νυμφευμένος με την Ερμιόνη Πλάτωνος και έχει ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ) και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΣΥ, κατέχοντας τη θέση του Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού.
Διεκδίκησε εκλογή στις ευρωεκλογές του 2009 και στις βουλευτικές εκλογές του 2011 αλλά δεν εξελέγη.
Στις 7 Απριλίου 2014 διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 28 Φεβρουαρίου 2018. Κατά τη διάρκεια της θητείας του μειώθηκε η θητεία στην Εθνική Φρουρά στους 14 μήνες.
Ραμ Μπαράν Γιαντάβ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαφάχι της επαρχίας Ντανούσα, στις 4 Φεβρουαρίου του 1948. Γιος του Τάνι και της Ραμράτι Γιαντάβ, σπούδασε Ιατρική στην Καλκούτα της Ινδίας. Χρημάτισε Υπουργός Υγείας το 1991. Παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά συνολικά. Η σύζυγός του απεβίωσε το 1983.

Βουλευτής και υπουργός

Εξελέγη βουλευτής στην Pratinidhi Sabha στις βουλευτικές εκλογές του 1999 με το κόμμα του Κογκρέσου του Νεπάλ. Έπειτα από την εκλογή, ανέλαβε Υπουργός Υγείας. Στις εκλογές του 2008 κατήλθε υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια της γενέτειράς του και κέρδισε μία έδρα στη Συντακτική Συνέλευση, με 10.392 ψήφους. Το Μάιο του 2007, έγινε επίθεση από εξτρεμιστές στην οικία του στο Τζανακπούρ. Οι δράστες ανήκαν στην οργάνωση Janatantrik Terai Mukti Morcha (JTMM), οι οποίοι άφησαν σημείωμα στο σπίτι, ύψωσαν τις σημαίες τους και πυροδότησαν μια βόμβα.

Εκλογή στην προεδρία

Ο Γιαντάβ εξελέγη ο πρώτος Πρόεδρος της ασιατικής χώρας στις 21 Ιουλίου του 2008, καθώς εξασφάλισε 308 επί συνόλου 590 ψήφων στη Συντακτική Συνέλευση κερδίζοντας τον υποψήφιο του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μαοϊστών), Ραμ Ραγιά Πρασάντ Σινγκ.
Η ορκωμοσία του έγινε στο Κατμαντού στις 23 Ιουλίου του 2008. Παρέμεινε στην προεδρία της χώρας μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2015, οπότε και τον διαδέχτηκε η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι.
Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος»

Οργανόγραμμα

Κυρίαρχο όργανο του  Ίδρυματος είναι το Διοικητικό Αναβολικό Συμβούλιο και ο Πρόεδρος, όπου υπάγονται η Γραμματεία του Διοικητικού Συμβουλίου, το Γραφείο Διευθυντή «ΕΚΕΦΕ» και τα αυτοτελή γραφεία.
Βιβλιοθήκη του Κέλσου

Ιστορική αναδρομή

Η βιβλιοθήκη κτίστηκε μεταξύ 114 και 125 μ.Χ. από τον Τιβέριο Ιούλιο Ακίλα Πολεμαιάνο προς τιμή του πατέρα του, Τιβέριου Ιούλιου Κέλσου Πολεμαιάνου, γερουσιαστή της Ρώμης. Κάτω από τα θεμέλια της βιβλιοθήκης βρίσκεται ο τάφος με τη μαρμάρινη σαρκοφάγο του Κέλσου.
Η αποπεράτωση της οικοδομής έγινε από τους κληρονόμους του Ακίλα και υπό την εποπτεία του εύπορου πολίτη της Εφέσου Τιβέριου Κλαύδιου Αριστίωνα. Στους χώρους της βιβλιοθήκης στεγάστηκαν δώδεκα χιλιάδες τόμοι βιβλίων στη συνηθισμένη κυλινδρική βιβλιοδεσία. Τα έξοδα διατήρησης της βιβλιοθήκης ανατέθηκαν στο κοινό.
Στον τρίτο αιώνα έγινε σεισμός, κατά τον οποίο έπιασε φωτιά και το εσωτερικό της βιβλιοθήκης καταστράφηκε. Έκτοτε δεν ξαναλειτούργησε. Το 1905/1906 τα ερείπια καθαρίστηκαν, ενώ στην δεκαετία του 1970 ακολούθησε η αναστήλωση της πρόσοψης. Σήμερα η βιβλιοθήκη του Κέλσου συγκαταλέγεται στα πιο ξακουστά αρχαία μνημεία της Τουρκίας. Η εικόνα της είναι τυπωμένη στο χαρτονόμισμα των 20 τουρκικών λιρών.

Περιγραφή

Η βιβλιοθήκη έχει διαστάσεις 23 μέτρα μήκος και 17 μέτρα βάθος. Επειδή το οικόπεδο στο οποίο κτίστηκε ήταν αναγκαστικά μικρό, γιατί ήταν μέσα στην πυκνοκατοικημένη Έφεσο, η αρχιτεκτονική διακόσμηση της πρόσοψης κάνει χρήση ευφυέστατων οπτικών βοηθητικών στοιχείων που δίνουν στο όλο κτίριο μια κομψή μεγαλειότητα. Στην είσοδο είναι αναρτημένο το κείμενο της διαθήκης του δωρητή και σώζεται μέχρι τις ημέρες μας. Εξωτερικά το κτίριο έχει δύο ορόφους. Το ισόγειο είναι διακοσμημένο με τέσσερα αλληγορικά αγάλματα που παριστάνουν τις αρετές του Κέλσου. Είναι τα αγάλματα των θεών Σοφία, Αρετή, Έννοια και Επιστήμη. Το κρηπίδωμα έχει εννέα σκαλοπάτια και είναι διακοσμημένο με βάσεις αγαλμάτων και στις δύο πλευρές. Το ισόγειο έχει τρεις πόρτες, ενώ ο πρώτος όροφος έχει τρία παράθυρα. Ο τριώροφος εσωτερικός χώρος διέθετε διαδρόμους με ράφια για τα βιβλία. Έξω από την βιβλιοθήκη υπήρχε ένα μεγάλο συντριβάνι με ανάγλυφα.
Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση είναι πάθηση στην οποία το στρώμα του ιστού που φυσιολογικά καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας (ενδομήτριο), αναπτύσσεται σε κάποιο άλλο σημείο στο σώμα. Πολύ συνήθεις θέσεις είναι οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες και ο ιστός γύρω από την μήτρα και τις ωοθήκες, όμως σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί και σε άλλα τμήματα του σώματος. Τα κύρια συμπτώματα είναι πυελικός πόνος και υπογονιμότητα. Περίπου οι μισές πάσχουσες έχουν χρόνιο πυελικό πόνο, ενώ το 70% του πόνου εντοπίζεται στην έμμηνο ρύση. Επίσης είναι συχνός ο πόνος κατά τη διάρκεια της συνουσίας. Η υπογονιμότητα παρουσιάζεται σε πάνω από τις μισές γυναίκες που πάσχουν. Λιγότερα συχνά είναι τα συμπτώματα από το ουροποιητικό και το γαστρεντερικό. Περίπου το 25% των γυναικών δεν έχουν συμπτώματα.
Η αιτία δεν είναι εντελώς γνωστή. Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το θετικό οικογενειακό ιστορικό. Οι περιοχές της ενδομητρίωσης αιμορραγούν κάθε μήνα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία φλεγμονής και ουλών. Η διάγνωση βασίζεται στα συμπτώματα σε συνδυασμό με ιατρική απεικόνιση. Η βιοψία είναι η καλύτερη μέθοδος διάγνωσης. Άλλες αιτίες παρόμοιων συμπτωμάτων είναι φλεγμονώδεις νόσοι της πυέλου, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, διάμεση κυστίτιδα και ινομυαλγία.
Αβέβαια αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η χρήση συνδυασμένων αντισυλληπτικών χαπιών μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ενδομητρίωσης. Η άσκηση και η αποφυγή κατανάλωσης μεγάλης κατανάλωσης αλκοόλ μπορούν επίσης να δράσουν προφυλακτικά. Δεν υπάρχει θεραπεία για την ενδομητρίωση, αλλά διάφορες θεραπείες, όπως αναλγητικά, ορμονική θεραπεία και το χειρουργείο, μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα. Η προτεινόμενη αναλγητική θεραπεία συνήθως είναι ένα ΜΣΑΦ όπως η ναπροξένη. Η χρήση ενδομήτριας συσκευής με προγεστερόνη μπορεί να είναι χρήσιμη. Οι αγωνιστές της GnRH μπορεί να βελτιώσουν τη γονιμότητα. Η χειρουργική αφαίρεση της ενδομητρίωσης μπορεί να γίνει όταν οι υπόλοιπες θεραπείες έχουν αποτύχει να ανακουφίσουν τα συμπτώματα.
Σύμφωνα με μια μελέτη, η ενδομητρίωση επηρέασε 10,8 εκατομμύρια γυναίκες το 2015. Άλλες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για το 6-10% των γυναικών. Είναι πιο κοινή στις γυναίκες στη τέταρτη και πέμπτη δεκαετίας της ζωής του, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε κορίτσια ηλικίας και 8 ετών. Σπάνια οδηγεί σε θάνατο. Η ενδομητρίωση αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή πάθηση τη δεκαετία του 1920 και νωρίτερα θεωρούταν η ίδια πάθηση με την αδενομύωση. Δεν είναι σαφές ποιος περιέγραψε πρώτος την πάθηση.
Bugatti Royale

Βασικά στοιχεία

Το μοντέλο εξελίχθηκε από τον ιδρυτή της εταιρείας, Έττορε Μπουγκάτι, με σκοπό να είναι το πολυτελέστερο αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε ποτέ. Η τιμή πώλησής του όταν παρουσιάστηκε, ήταν 500.000 γαλλικά φράγκα της τότε εποχής, δηλαδή 3 φορές υψηλότερη από την τότε τιμή μιας Rolls-Royce. Έφερε έναν τεράστιο κινητήρα, με τον εντυπωσιακό κυβισμό των 12.763 cm³ και μάλιστα το πρώτο χρονολογικά αντίτυπο, που έλαβε την ονομασία Type 41 Coupé Napoléon, είχε κυβισμό 14.726 cm³. Και τα δύο μηχανικά σύνολα ήταν 8-κύλινδρα σε σειρά, 24-βάλβιδα, βενζίνης και ισχύος από 275 έως 300 hp στις 3.000 στροφές το λεπτό, προσφέροντας τελική ταχύτητα 200 έως 205 km/h, ανάλογα με την εκδοχή αμαξώματος, νούμερα εξωπραγματικά για την τότε εποχή. Μέχρι σήμερα, παραμένουν από τους μεγαλύτερους κινητήρες που τοποθετήθηκαν ποτέ σε αυτοκίνητο παραγωγής.

Παραγωγή

Ο Έττορε Μπουγκάτι σχεδίαζε αρχικά να κατασκευάσει 25 αντίτυπα της Royale και να τα πωλήσει στην αριστοκρατική ελίτ της εποχής, εξ ου και η ονομασία Bugatti Royale, δηλαδή η «βασιλική Bugatti». Τελικώς όμως, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929, ούτε ακόμα και η ευρωπαϊκή αριστοκρατία δεν εκδήλωσε ενδιαφέρον για το μοντέλο. Το αποτέλεσμα ήταν να παραχθούν μόλις 6 αντίτυπα και από αυτά να πωληθούν μόλις τα 3, όλα μάλιστα σε πελάτες μη αριστοκρατικής προέλευσης, με την πρώτη παράδοση να λαμβάνει χώρα μόλις το 1932. Σημειωτέον ότι το καθένα από τα 6 αυτοκίνητα παρήχθη σε διαφορετικό τύπο αμαξώματος, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν όμοιες μεταξύ τους Royale. Αρχικά, είχε κατασκευαστεί και ένα δοκιμαστικό πρωτότυπο, που όμως καταστράφηκε το 1931 σε τροχαίο ενώ το οδηγούσε ο ίδιος ο Έττορε Μπουγκάτι.
Και τα έξι αντίτυπα της Bugatti Royale έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα (αν και κάποια έχουν υποστεί αρκετές ανακατασκευές στο αμάξωμα), και θεωρούνται από τα μεγαλύτερα και εντυπωσιακότερα, καθώς και σπανιότερα αυτοκίνητα της παγκόσμιας ιστορίας της αυτοκίνησης. Το 2007, στα πλαίσια του εορτασμού της 80-ής επετείου από την παρουσίαση της Bugatti Royale, πέντε από τα έξι αντίτυπα της Royale εκτέθηκαν στο Goodwood Festival of Speed.
Εμπρόσνερος Χανίων

Γεωγραφικά στοιχεία και παρουσίαση

Ο Εμπρόσνερος βρίσκεται 38 χλμ νοτιοανατολικά των Χανίων στους πρόποδες των Λευκών Ορέων σε υψόμετρο 260 μέτρων στην είσοδο των στενών της Κράπης και του Κατρέ, που οδηγούν στην περιοχή των Σφακίων.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, έχει πληθυσμό 268 κατοίκων που ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, την ελαιοκαλλιέργεια, την αμπελοκαλλιέργεια και την καλλιέργεια χαρουπιών. Η περιοχή είναι πλούσια σε υδάτινους πόρους και σε αυτούς οφείλεται κατά πολλές εκδοχές, η ονομασία του χωριού αλλά και της ευρύτερης περιοχής η οποία πριν την διοικητική αναδιάρθρωση του 2010 ονομαζόταν Δήμος Κρυονερίδας, με πρωτεύουσα τις Βρύσες.

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό έχει αρχαιολογικό και τουριστικό ενδιαφέρον. Σε ανασκαφές που έχουν γίνει βρέθηκαν πήλινα αγγεία, τάφοι και πέτρινα τοιχώματα, που ίσως ανήκουν σε αγωγούς ύδρευσης αρχαίας πόλης. Η παλαιότερη μνεία του χωριού γίνεται το 1355 όπου αναφέρεται ως Brusnero. Ο Φραντσίσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως Obrosnero, ενώ στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 (Κ237) αναφέρεται ως Brosnero με 389 κατοίκους και στο Κ223 ως Ombros nero. Στον Εμπρόσνερο είχε την κατοικία του ο περιώνυμος Τουρκοκρητικός γενίτσαρος, Αληδάκης αγάς. Το 1774, Έλληνες από τα Σφακιά επιτέθηκαν στον Εμπρόσνερο επιτυγχάνοντας ύστερα από φονική μάχη να εξοντώσουν τον Αληδάκη καθώς και αρκετούς Τουρκοκρητικούς. Η προσωρινή διοίκηση της Κρήτης το 1822 είχε την έδρα της στο χωριό. Στο χωριό γεννήθηκε το 1873 ο αγιορείτης μοναχός Αβιμέλεχ, κατά κόσμον Γεράσιμος Μπονάκης.
Θωμάς Α΄ του Σαλούτσο

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Μαμφρέδου Γ΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Βεατρίκης, κόρης τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.
Το 1244 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Κατά τη διακυβέρνησή του το Σαλούτσο άνθησε· επιτεύχθηκε ένα μεγαλείο, που δεν υπήρχε στους προγόνους του. Δημιούργησε ένα κράτος, τού οποίου τα σύνορα έμειναν αμετάβλητα για περισσότερο από δύο αιώνες. Επέκτεινε τη μαρκιωνία, περιλαμβάνοντας την Καρμανιόλα. Συνήθως ήταν σε αντιπαράθεση με το Άστι και πρώτος εχθρός τού Καρόλου των Καπετιδών-Ανζού και των ιταλικών φιλοδοξιών του. Κατά τη διακυβέρνησή του έκανε το Σαλούτσο πόλη ελεύθερη από φόρους και της έδωσε έναν διοικητή (podestà) για να την κυβερνά στο όνομά του. Υπερασπίστηκε τα κάστρα και τα οχυρά (roccaforti) με σθένος και έκτισε πολλά νέα στις πόλεις.
Σημαία της Κοινοπολιτείας των Εθνών

Η σημαία της Κοινοπολιτείας των Εθνών έχει στο κέντρο το σύμβολο της Κοινοπολιτείας σε χρώμα χρυσό, το οποίο βρίσκεται σε φόντο μπλε. Οι διαστάσεις της είναι 1:2. Τα ακόντια που περιβάλλουν την υδρόγειο σχηματίζουν το γράμμα 'C' για το 'Commonwealth', ωστόσο ο αριθμός τους (61) δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία.
Η σημαία προήλθε από τριγωνικά σημαιάκια για αυτοκίνητα, που φτιάχτηκαν για πρώτη φορά για τη διάσκεψη των αρχηγών κυβερνήσεων από τις χώρες-μέλη του διεθνούς οργανισμού, το 1973 στην Οτάβα. Δύο Καναδοί ανέλαβαν την πρωτοβουλία να σχεδιάσουν τη σημαία: Ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοπολιτείας Άρνολντ Σμιθ και ο Πρωθυπουργός Πιερ Τριντό.
Υψώνεται στο παλάτι του Μάρλμποροου στο Λονδίνο, την έδρα του Γραμματέα της Κοινοπολιτείας και για μικρό χρονικό διάστημα σε τόπους όπου διοργανώνονται συναντήσεις, όπως παραδείγματος χάρη σε συναντήσεις αρχηγών κυβερνήσεων.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά τονίζει ότι η σημαία πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τους εορτασμούς της Ημέρας της Κοινοπολιτείας και όχι η Σημαία της Ένωσης. Ωστόσο, η ίδια σημαία υψώνεται σε κυβερνητικό κτίριο στο Εδιμβούργο την Ημέρα της Κοινοπολιτείας.