google/wiki40b huggingface dataset:
Ελσίνκι-86

Η CTAG (λετονικά: Cilvēktiesību aizstāvības grupa‎, Ομάδα Άμυνας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) Ελσίνκι-86 ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1986 στην λετονική πόλη-λιμάνι Λιεπάγια από τρεις εργάτες: τον Λίναρντς Γκράντινς, τον Ράιμοντς Μπιτένιεκς και τον Μάρτινς Μπάρις. Το όνομά του αναφέρεται στις Συμφωνίες του Ελσίνκι και το έτος ίδρυσής της.
Η Ελσίνκι-86 ήταν η πρώτη ανοιχτή αντικομμουνιστική οργάνωση, αλλά και η πρώτη ανοιχτά οργανωμένη αντίσταση κατά του σοβιετικού καθεστώτος, στην πρώην Σοβιετική Ένωση, θέτοντας το παράδειγμα για τις κινήσεις υπέρ της ανεξαρτησίας από άλλες εθνικές μειονότητες.

Ρόλος στη "Τραγουδιστή Επανάσταση"

Η Ελσίνκι-86 ήταν ένας σημαντικός πρώιμος παράγοντας κατά τη διάρκεια της "Τραγουδιστής Επανάστασης" στη Λετονία, στη διάρκεια της οποίας η χώρα ανέκτησε την ανεξαρτησία της από την ΕΣΣΔ.
Στις αρχές του 1988, η οργάνωση Ελσίνκι-86 είχε περίπου είκοσι μέλη. Οι πιο εξέχοντες μεταξύ τους, εκτός από τα ιδρυτικά μέλη ήταν ο Ρόλαντς Σιλαράουπς, ο Κονσταντίνς Πουπούρς, ο Γιούρις Βίντινς, ο Γιούρις Ζιεμέλις, ο Άλφρεντ Ζάρινς, ο Χέινο Λάμα και ο Έντμουντς Τσιρβέλις. Έως τα μέσα του 1988, μερικά από τα πιο ενεργά μέλη είχαν απελαθεί από την ΕΣΣΔ από τις σοβιετικές αρχές.
Στις 14 Ιουνίου 1987, η ομάδα οργάνωσε την πρώτη ειρηνική αντικομμουνιστική διαδήλωση με τη συνήθη εναπόθεση λουλουδιών στη βάση του Μνημείου της Ελευθερίας (λετονικά: Brīvības piemineklis‎) στην πρωτεύουσα της Λετονίας, τη Ρίγα. Το γεγονός αυτό ήταν σημείο καμπής για την αναγέννηση του εθνικού θάρρους και αυτοπεποίθησης στη Λετονία.
Στις 23 Αυγούστου 1987, η ομάδα οργάνωσε διαδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στο Σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ, η οποία ανάμεσα σε πολλά άλλα ιστορικά γεγονότα είχε ως αποτέλεσμα και την σοβιετική κατοχή της Λετονίας, το 1940, κατά τη διάρκεια της διοίκησης του λετονού Προέδρου και τον Πρωθυπουργού Κάρλις Ουλμάνις. Στις 18 Νοεμβρίου 1987, η Ημέρα Ανεξαρτησίας της Λετονίας εορτάστηκε για πρώτη φορά από το 1940.
Στις 25 Μαρτίου του 1988, η ομάδα κάλεσε τους Λετονούς να συγκεντρωθούν γύρω από το Μνημείο της Ελευθερίας στη Ρίγα, για να τιμήσουν τα θύματα της σοβιετικής τρομοκρατίας. Εκείνη την ημέρα, έγινε προφανές ότι η ηγεσία υπέρ της ανεξαρτησίας ξεκίνησε μια σταδιακή μετάβαση της επιρροής από το Ελσίνκι-86 σε μετριοπαθείς λετονούς κομμουνιστές και προσωπικότητες εξέχουσες σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες κάλεσαν ανοιχτά τους πολίτες της Λετονίας, για πρώτη φορά, να έρθουν μαζικά σε ένα άλλο σημείο της Ρίγας: το Νεκροταφείο των Πεσόντων Στρατιωτών.
Στις 14 Ιουνίου 1988, για πρώτη φορά από τη σοβιετική κατοχή, η ομάδα μετέφερα ανοιχτά τη λετονική εθνική καστανή-άσπρη-καστανή σημαία στους δρόμους της Ρίγας.

Μετά την ανεξαρτησία

Ένα πολιτικό κόμμα με βάση την οργάνωση Ελσίνκι-86 εγγράφηκε επίσημα το 1998. Δεν κέρδισε έδρες στις εκλογές για την Σαεϊμά (κοινοβούλιο) της Λετονίας αργότερα εκείνο το έτος, καθώς και στις δημοτικές εκλογές του 2001.
Εθνική Κούβας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Παγκόσμιο Κύπελλο

Η Κούβα ήταν η πρώτη ομάδα της Καραϊβικής, η οποία αγωνίστηκε σε Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1938. Εκεί, απέκλεισε τη Ρουμανία, με τον πρώτο αγώνα να τελειώνει ισόπαλος 3–3 και στον επαναληπτικό να επικρατεί με σκορ 2–1. Εν συνεχεία, στα προημιτελικά αποκλείστηκε από τη Σουηδία, καθώς ηττήθηκε με σκόρ 8–0. Από τότε, η Κούβα δεν συμμετείχε ξανά σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

Πρωτάθλημα ΚΟΝΚΑΚΑΦ

Η εθνική ομάδα της Κούβας, στις δύο φορές που προκρίθηκε στο Πρωτάθλημα ΚΟΝΚΑΚΑΦ, κατάφερε να φτάσει έως την 4η θέση, το 1971, ενώ το 1981 κατέλαβε την 5η θέση.

Πρωτάθλημα ΝΑΦΚ

Στο Πρωτάθλημα ΝΑΦΚ η Κούβα ήταν φιναλίστ το 1947, ενώ το 1949 κατέλαβε την τρίτη θέση.

Κύπελλο Καραϊβικής

Η Κούβα κατεκτησε το Κύπελλο Καραϊβικής το 2012, ενώ ήταν φιναλίστ το 1996, το 1999 και το 2005.

Στατιστικά

Η υψηλότερη θέση στην Παγκόσμια κατάταξη της FIFA ήταν η 122η στις 18 Σεπτεμβρίου του 2014, ενώ η χαμηλότερη ήταν η 175η τον Δεκέμβριο του 1994.
Buddy Guy

Βιογραφία

Ο Γκάι μεγάλωσε στη Λουιζιάνα και έμαθε να παίζε σε μια αυτοσχέδια δίχορδη κιθάρα (diddley bow). Αργότερα του έκαναν δώρο μια ακουστική κιθάρα Harmony την οποία και δώρισε μεταγενέστερα στο Rock and Roll Hall of Fame.  
Στις πρώιμες επιρροές του περιλαμβάνονται οι Τ-Μπόουν Γουόκερ (T-Bone Walker), Λάιτνιν' Σλιμ (Lightnin’ Slim) και Λάιτνιν' Χόπκινς (Lightnin’ Hopkins), μπλουζ μουσικοί και μοναδικοί στυλίστες στο είδος τους. Στην πορεία του χρόνου ανέπτυξε το δικό του staccato, καθαρό και επιθετικό ύφος στην εκτέλεση των solo.
Έπαιξε το 1958 με την μπάντα του Τζον «Μπιγκ Πόπα» Τίλυ (John «Big Poppa» Tilley) στο Μπατόν Ρουζ (Baton Rouge) και την ίδια χρονιά έστειλε την πρώτη του μαγνητοφώνηση στην Chess Records. Κατόπιν έφυγε για το Σικάγο όπου έγινε γρήγορα γνωστός στο κύκλωμα των μπλουζ κλαμπ για το παίξιμο και τη σκηνική παρουσία του. Υπέγραψε στην Cobra Records με την οποία ηχογράφησε λίγα single –με γνωστότερο το «Stone Crazy». Την επόμενη χρονιά η Cobra Records αναδιπλώθηκε ως προς την παραγωγή της και ο Γκάυ μαζί με τους Γουίλι Ντίξον (Willie Dixon) και Ότις Ρας (Otis Rush) στράφηκε στην Chess, όπου ηχογράφησε από το 1960 ως το 1967.
Διαβλέποντας ότι το μπλουζ σε εκείνη την περίοδο κέρδιζε έδαφος στην αγγλική σκηνή ο Γκάι εγκατέλειψε την Chess το 1968 και υπέγραψε στην Vanguard Records, όπου ηχογράφησε τα κλασικά πλέον A Man and His Blues και Hold That Plane. Το 1970, κυκλοφόρησε από την Blue Thumb το Buddy and the Juniors – (Guy, Junior Wells και ο πιανίστας Junior Mance). Συνεχίζοντας τη συνεργασία του με τον Τζούνιορ Γουέλς (Junior Wells) το 1972 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Buddy Guy and Junior Wells Play the Blues. Το 1974, ο μπασίστας των Rolling Stones Μπιλ Γουάιμαν (Bill Wyman), έκανε την παραγωγή, παίζοντας παράλληλα ηλεκτρικό μπάσο στο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ των Γκάι και Γουέλς, Drinkin' TNT 'n' Smokin' Dynamite.
Αν και ο Γκάι συνέχισε να παίζει μουσική τα επόμενα χρόνια, οι ηχογραφήσεις μειώθηκαν στη δεκαετία του '80. Το γεγονός τον ώθησε να ανοίξει το 1989 το κλαμπ "Legends" στο Σικάγο, αγαπημένο προορισμό για πολλούς μπλουζ μουσικούς. Η επάνοδός του στις ηχογραφήσεις και τα συμβόλαια έγινε με την παρουσία του στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, όπου συνάντησε επί σκηνής τον Έρικ Κλάπτον στις περιοδείες της περιόδου 1990-91.
Πλησιάζοντας τα εβδομήντα, ο Γκάι συνεχίζει τη σκηνική του παρουσία και τις ηχογραφήσεις. Στις νέες κυκλοφορίες του περιλαμβάνονται το Sweet Tea, ένα άλμπουμ ηλεκτρικού μπλουζ που ηχογραφήθηκε στο Μισισιπή και το ακουστικό Blues Singer, το 2004, επιστροφή σε πρωτοπόρους όπως ο Σκιπ Τζέιμς (Skip James), ο Σον Χάουζ (Son House) και ο Τζον Λι Χούκερ (John Lee Hooker).
Άλασσα

Τοποθεσία

Η Άλασσα απέχει από την πόλη της Λεμεσού περίπου 12 χιλιόμετρα. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 440 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με τον Ύψωνα, στα νοτιοδυτικά με το Καντού, στα δυτικά με το Σούνι-Ζανατζιά, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Θεράπων και τη Λόφου, στα βόρεια με το Μονάγρι και το Δωρό, στα βορειοανατολικά με τον Λιμνάτη και στα ανατολικά με την Παραμύθα.
Στο έδαφος που ανήκει στην κοινότητα, και συγκεκριμένα στα βόρεια του οικισμού, βρίσκεται το φράγμα του Κούρη, το μεγαλύτερο φράγμα της Κύπρου.

Ιστορία

Η περιοχή της Άλασσας κατοικήθηκε τον 17ο αιώνα π.Χ. σύμφωνα με ιστορικές αναφορές. Στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Αιώνες αργότερα, περίπου το 1880 μ.Χ., δημιουργήθηκε οικισμός στο χώρο που σήμερα βρίσκεται το φράγμα του Κούρη. Το 1985 ο οικισμός μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση λόγω της κατασκευής του φράγματος. Ο νέος οικισμός βρίσκεται σε ένα λόφο βορειότερα του παλιού, όπου δημιουργήθηκαν σύγχρονα σπίτια. Ο παλιός οικισμός σήμερα δεν υπάρχει. Το 1989 βυθίστηκε στην τεχνητή λίμνη Κούρη. Σε περιόδους που η στάθμη του νερού της λίμνης είναι χαμηλή, διακρίνονται τα ερείπια της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. 
Στην περιοχή της Άλασσας έχουν πραγματοποιηθεί αρχαιολογικές ανασκαφές το 1984 στην περιοχή Πάνω Μαντηλάρης κατά τις οποίες ανακαλύφθηκε μια ρωμαϊκή έπαυλη του 5ου αιώνα μ.Χ., η οποία περιείχε λουτρά και δωμάτια με ψηφιδωτά δάπεδα. Επιπλέον, στην περιοχή Παλιοταβέρνα ανακαλύφθηκαν κατάλοιπα επεξεργασίας χαλκού κι άλλος εργαστηριακός εξοπλισμός της τελευταίας εποχής του χαλκού (1650-1050 π.Χ.). Τα κτίρια και των δύο περιοχών άνηκαν σε μια μεγάλη πόλη που άνθησε στην περιοχή της Άλασσας στα τέλη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού.
Χέρμαν φον Ζάλτσα

Βιογραφία

Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα ήταν γόνος του Οίκου των Ζάλτσα, μιας οικογένειας ευγενών από το Bad Langensalza της Θουριγγίας. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του, μέχρι το 1209, όταν και διαδέχεται τον Χάινριχ φον Τούνα, στην ηγεσία του Τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών.
Μετά την έκκληση του βασιλιά Ανδρέα Β' της Ουγγαρίας, οδήγησε το τάγμα στη νοτιοανατολική Τρανσυλβανία, ώστε να προστατεύσει την περιοχή από τους Κουμάνους της κεντρικής Ασίας. Αφού νίκησε τους πολεμοχαρείς νομάδες, ίδρυσε ένα νέο κράτος, στο οποίο μετέφερε Γερμανούς αγρότες για να το αποικήσουν. Οι ευγενείς του ουγγρικού κράτους διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την παρουσία του τάγματος, πείθοντας το βασιλιά τους, να τους διώξει. Το 1224 ο Ανδρέας Β' αποκαλώντας τους «φωτιά κάτω από το πουκάμισο, ποντικό στο σακί, οχιά στον κόρφο» τους επιτέθηκε και εν τέλει τους απομάκρυνε. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος ο φον Ζάλτσα, συνόδευσε τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν στην ΣΤ' Σταυροφορία.
Γυρίζοντας στην Ευρώπη, ο φον Ζάλτσα βοήθησε στην άρση του αφορισμού του Φρειδερίκου Β' από τον πάπα Γρηγόριο Θ'. Το 1230, δέχτηκε την έκκληση του Κορράδου της Μαζοβίας για υποταγή των παγανιστών Πρώσσων, με αντάλλαγμα την επαρχία της Κουλμερλάνδης, καθώς και όσα εδάφη μπορούσε να κατακτήσει. Διέταξε επέλαση των ιπποτών του, μονάχα αφού διαβεβαιώθηκε και από το Φρειδερίκο Β' και από τον πάπα Γρηγόριο Θ', ότι θα διατηρούσε τις περιοχές που θα κυρίευε. Μέχρι το 1236, όταν και πέτυχε την αφομοίωση των Αδελφών του Ξίφους στους Τεύτονες Ιππότες, τα εδάφη του τάγματος εκτείνονταν πέρα από τα όρια της Πρωσίας.
Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των μελών του τάγματος, για τη διαρκή απουσία του Μάγιστρού τους μεγάλωνε και τελικά τον αποτράβηξαν από την πολιτική ζωή. Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα δεν ανταποκρίθηκε εξίσου ως θρησκευτικός ηγέτης και το 1238 αποσύρθηκε στο Σαλέρνο, όπου και απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 1239.
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης

Το Παγκόσμιο Ολυμπιακό Προκριματικό Τουρνουά ΦΙΜΠΑ (αγγλικά: FIBA World Olympic Qualifying Tournament), γνωστό με την παλαιότερη ονομασία του ως προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης (Pre-Olympic Basketball Tournament), είναι το τελευταίο προκριματικό τουρνουά για το Ολυμπιακό Τουρνουά Kαλαθοσφαίρισης. Οι ομάδες από κάθε ηπειρωτική ζώνη της Διεθνούς Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) οι οποίες δεν έχουν καταφέρει να προκριθούν απευθείας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αγωνίζονται για τις τελευταίες εναπομείνασες θέσεις που οδηγούν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Μιλτιάδης Νεγρεπόντης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Μασσαλία και ήταν γιος του Μενελάου Νεγρεπόντη και της Ελένης Βαλλιάνου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια της Χίου ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του ευεργέτη Ανδρέα Βαλλιάνου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Λειψία. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 - 1913), στους οποίους διοργάνωσε τη στρατιωτική υπηρεσία αυτοκινήτων. Το 1914 διορίσθηκε πρόεδρος της Επιτροπής αποκαταστάσεως προσφύγων στη Θεσσαλονίκη. Το 1941 διετέλεσε για λίγους μήνες διοικών σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος.
Απεβίωσε το 1951. Ήταν παντρεμένος με την Maria Luders και είχε αποκτήσει μια κόρη την Ελένη Νεγρεπόντη, γνωστή και ως Άλκης Θρύλος.

Ενασχόληση με τον αθλητισμό

Ασχολήθηκε ενεργά με τον αθλητισμό. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών, μέλος του Εθνικού Γ.Σ. από το 1903, μέλος της διοργανωτικής επιτροπής των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1906, πρόεδρος της ελλανοδίκου επιτροπής των Παναιγύπτιων - Πανελλήνιων Αγώνων του 1910, μέλος της ελλανοδίκου επιτροπής και αλητάρχης του Πανελλήνιου πρωταθλήματος στίβου ανδρών του 1907, μέλος του δ.σ. του Ιππικού Ομίλου και της Φιλίππου Κοινωνίας καθώς και μέλος (1899 - 1905) & αντιπρόεδρος του δ.σ. του ΣΕΓΑΣ Ως πρόεδρος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (1918 - 1920) συνέβαλε καθοριστικά στην σύνταξη νομοθετημάτων σχετικά με τον ελληνικό αθλητισμό. Επίσης ασχολήθηκε ενεργά με την ποδηλασία και υπήρξε πρόεδρος του Ποδηλατικού Συλλόγου Αθηνών εκδίδοντας μάλιστα περιοδικό υπό τον τίτλο Ποδηλατική και Αθλητική Επιθεώρηση της Ανατολής. 
Επίσης είχε συμμετάσχει σε διεθνής αγώνες αντισφαίρισης τον Φεβρουάριο του 1899 όπου στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Νικόλαο Πασπάτη είχαν δύο ήττες

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1904 διορίστηκε νομάρχης Κεφαλληνίας. Το 1910 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αττικής και συνέχισε να επανεκλέγεται μέχρι και το 1920. Κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού υποστήριξε τον Ελευθέριο Βενιζέλο συμμετέχοντας μάλιστα ως υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης. Το ίδιο υπουργείο ανέλαβε και στην κυβέρνηση Βενιζέλου (1917 - 1920).
Πρασονήσι Ρόδου

Το Πρασονήσι είναι γεωλογικός σχηματισμός που μοιάζει με μικρό νησί, νοτιοδυτικά της Ρόδου. Λόγω προσχώσεων άμμου ενώνεται με το νησί της Ρόδου. Απέχει 90,8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Ρόδου, 12 χιλιόμετρα από το χωριό Κατταβιά και 40 χιλιόμετρα από τη Λίνδο. Ολόκληρη η περιοχή είναι ένας σημαντικός βιότοπος και παρουσιάζει ιδιαίτερο περιβαλλοντολογικό ενδιαφέρον. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται και μαζί με την Κατταβιά, τον Άγιο Παύλο και την Μαχαιριά συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Κατταβιάς της Δημοτικής Ενότητας Νότιας Ρόδου του Δήμου Ρόδου.

Ιδιαιτερότητες του νησιού

Στο Πρασονήσι, στη διάρκεια του καλοκαιριού, μια στενή λωρίδα προσχώσεως άμμου (με μήκος 500 μέτρα) ενώνει το νησί με τη Ρόδο και χωρίζει το Καρπάθιο πέλαγος στα δύο. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα το μονοπάτι της άμμου καλύπτεται από τις παλίρροιες και η προσέγγιση του με τα πόδια ή με αυτοκίνητο είναι αδύνατη. 
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του νησιού είναι η άπνοια που επικρατεί όταν στο Αιγαίο μαίνονται θυελλώδης βοριάδες των 9 και 10 μποφόρ, ενώ όταν στο Αιγαίο πέλαγος έχει σχετική άπνοια, στο Πρασονήσι φυσάει πάνω από 4 με 5 μποφόρ.

Προστατευόμενη τοποθεσία

Το Πρασονήσι είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000, με κωδικό GR4210031.

Παραλία Πρασονησίου

Η παραλία του Πρασονησίου είναι από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες. Στην αριστερή πλευρά της προσχώσεως, η θάλασσα είναι ήρεμη, ενώ στη δεξιά πλευρά, φυσάει αέρας. Η περιοχή είναι ιδανική για κολύμπι, windsurfing και για άλλα παρόμοια αθλήματα ενώ επιτρέπεται η ελεύθερη κατασκήνωση. 
Στην περιοχή αναπτύσσονται καταλύματα που μπορούν να φιλοξενήσουν έως και 400 άτομα. Οι ημερήσιοι επισκέπτες εκτιμάται ότι φτάνουν τους 2.000 και εξυπηρετούνται από τις ταβέρνες και τα καταστήματα που δραστηριοποιούνται στη περιοχή.

Φάρος Πρασονησίου

Στο ΝΔ άκρο του Πρασονησίου, κοντά στην Άκρα Πράσσον, υπάρχει πέτρινος φάρος ύψους 14 μέτρων και εστιακού ύψους 65 μέτρων. Κτίστηκε το 1890 από τη Γαλλική Εταιρεία Οθωμανικών Φάρων και ανακατασκευάστηκε το 1996. Λειτουργεί με ηλεκτρισμό και τη βοήθεια φωτοβολταϊκών πάνελ και δεν έχει πλέον φαροφύλακα. Εντάχθηκε το 1947 στο Ελληνικό Φαρικό δίκτυο και τότε επανδρώθηκε με φαροφύλακες, οι οποίοι έμεναν στη βάση του κτίσματος.
Επαρχία Ναχόν Σουβαρναμπούμι

Η Ναχόν Σουβαρναμπούμι (ταϊλανδικά: นครสุวรรณภูมิ) ήταν μια προτεινόμενη νέα επαρχία στη Ταϊλάνδη στα νοτιοανατολικά της Μπανγκόκ γύρω από το νέο αεροδρόμιο της Μπανγκόκ. Προβλεπόταν να καλύψει τις επαρχίες Λατ Κραμπάνγκ και Πραουέτ της Μπανγκόκ και το Μπανγκ Σαο Θονγκ και Μπανγκ Φλι της επαρχίας Σαμούτ Πρακάν, έχοντας έκταση 521 τ.χλμ. και περίπου 462.000 κατοίκους.
Η πρόταση ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2005, ενώ ένα νομοσχέδιο εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο τον Ιούνιο του 2006. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, για τα πρώτα τέσσερα χρόνια, η επαρχία θα διοικείται από έναν κυβερνήτη που διορίζεται από το Υπουργείο Εσωτερικών και θα εποπτεύεται από ένα τριανταμελές διοικητικό συμβούλιο υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. Μετά από τέσσερα χρόνια, το διοικητικό συμβούλιο θα διαλυθεί, αλλά η τελική διοικητική δομή της επαρχίας δεν ήταν ακόμα έτοιμη. Είναι προγραμματισμένο να γίνει ειδική διοικητική ζώνη, μάλλον έχοντας εκλεγμένο κυβερνήτη όπως η Μπανγκόκ. Ένα τελικό νομοσχέδιο προγραμματιζόταν να υποβληθεί μετά την πολιτική κρίση του 2006, ωστόσο μετά το πραξικόπημα η πρόοδος στο έργο σταμάτησε.
Η δημιουργία μιας νέας επαρχίας και η περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής γύρω από το αεροδρόμιο έχει επικριθεί από αρκετές ομάδες και πιο συγκεκριμένα από την Μητροπολιτική Αρχή της Μπανγκόκ. Οι παλαιότερες μη κατοικημένες περιοχές που χρησιμοποιούνται ως μέρος του συστήματος πρόληψης πλημμυρών της Μπανγκόκ, θα μπορούσε να κινδυνεύσει από τη περαιτέρω αστικοποίηση στην περιοχή. Το σχέδιο, επίσης είχε αρνητική απάντηση σε έρευνες μεταξύ του τοπικού πληθυσμού.
Η πρόταση τελικά αποσύρθηκε με ψήφισμα του υπουργικού συμβουλίου με ημερομηνία 3 Απριλίου 2007.
Χανγκτσόου

Ιστορία

Πριν 5000 περίπου χρόνια στην περιοχή του Χανγκτσόου βρισκόταν ο πολιτισμός Λιανγκτσού. Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τσιν με το όνομα Τσιαντάνγκ. Το σημερινό της όνομα το πήρε το 589 μ.Χ. To Χανγκτσόου αναφέρεται ως μία από τις εφτά αρχαίες πρωτεύουσες της Κίνας. Το 609 έγινε το νότιο άκρο του Μεγάλου Καναλιού, το οποίο συνδέει το Χανγκτσόου με το Πεκίνο. Αποτέλεσε πρωτεύουσα του βασιλείου Γουέιουε από το 907 μέχρι το 978 και ήταν ένα από τα κύρια πολιτιστικά κέντρα της νότιας Κίνας το 10ο αιώνα. Το 1123 έγινε η πρωτεύουσα της δυναστείας Σονγκ  και παρέμεινε έτσι μέχρι το 1276 και την εισβολή των Μογγόλων, οι οποίοι μετέφεραν την πρωτεύουσα στο Πεκίνο. Αυτή θεωρείται ως η χρυσή περίοδος του Χανγκτσόου. Το Χανγκτσόου αναπτύχθηκε πολύ και υπολογίζεται ότι μέχρι το τέλος του 13ου αιώνα είχε περισσότερους από ένα εκατομμύριο κατοίκους και ήταν η μεγαλύτερη πόλη στο κόσμο. Η πόλη συνέχισε να αναπτύσσεται κατά τη δυναστεία Μινγκ λόγω του εμπορείου μεταξιού και τσαγιού. Η πόλη υπέστη πολλές καταστροφές κατά την Εξέγερση των Ταϊπίνγκ. Η οικονομία του Χανγκτσόου έχει αναπτυχθεί πολύ γρήγορα από το άνοιγμά της το 1992. Είναι μια βιομηχανική πόλη με πολλές διαφορετικές βιομηχανίες, όπως υφαντουργίες και βιομηχανίες χημικών, χάλυβα και επεξεργασίας τροφίμων. Διαθέτει τρεις οικονομικές ζώνες, τη ζώνη οικονομικής και τεχνολογικής ανάπτυξης, τη ζώνη εξαγωγών και τη ζώνη υψηλής τεχνολογίας.

Τουριστικός προορισμός

Το Χανγκτσόου είναι σήμερα σημαντικός τουριστικός προορισμός στη Κίνα κυρίως λόγω των ιστορικών τόπων και της φυσικής ομορφιάς του. Στο Χανγκτσόου βρίσκεται η Δυτική Λίμνη, η οποία μαζί με τα περιβάλλοντα αξιοθέατα αποτελεί από το 2011 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Πέρα από τη γραφική λίμνη που περιβάλλεται από τρεις μεριές με λόφους, περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό ναών, παγόδων, κήπων, υπερυψωμένων δρόμων και τεχνητών νησιών. Άλλα αξιοθέατα είναι το μεγαλύτερο παλιρροϊκό κύμα στο κόσμο, το οποίο ανεβαίνει τον ποταμό Τσιαντάνγκ και φτάνει σε ύψος μέχρι τα 12 μέτρα και το μεγάλο τζαμί του Χανγκτσόου, το τρίτο παλαιότερο της Κίνας, που χρονολογείται από το 14ο αιώνα.
Κώστας Φραγκολιάς

Πρώτα Χρόνια

Το 1998 έκανε την πρώτη του τηλεοπτική δουλειά ως παρουσιαστής στο κανάλι MAD TV. Εκεί τη σεζόν 1998-1999 παρουσίασε την μουσική εκπομπή "Top One Songs" για μία χρονιά. Το 1999 ξεκίνησε την ενασχόληση του με το modeling.

Modeling

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως μοντέλο έχει συνεργαστεί με τα περιοδικά Vogue, Status, Nitro, Esquire, Max και Cosmopolitan ενώ έχει κάνει δουλειές σε Ελλάδα και εξωτερικό. Την περίοδο 2001-2002 συμμετείχε στα shows των Ferre, Bikkemberg, Nautica, Massimo Rebacci και Cavali. Στο Λονδίνο πήρε μέρος στο show του Birmingham και φωτογραφήθηκε για τα Cosmopolitan και AXM, ενώ παράλληλα ταξίδεψε στο Παρίσι και πήρε μέρος στο γαλλικό Fashion Week. Το 2006 έμεινε για αρκετό διάστημα στη Νέα Υόρκη, όπου συμμετείχε στο αμερικανικό Fashion Week και έκανε δύο διαφημιστικά. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε σπουδές στο Τμήμα Υποκριτικής του New York University.

Παρουσίαση και Υποκριτική

Το καλοκαίρι του 2004 ενώ βρισκόταν στην Ελλάδα δέχτηκε πρόταση από το Star Channel για τη θέση του παρουσιαστή δίπλα στη Ρούλα Κορομηλά. Τελικά τη σεζόν 2004-2005 παρουσίασαν μαζί την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή "Όλε". Την ίδια σεζόν έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στην τηλεόραση κάνοντας ένα πέρασμα από την κωμική σειρά "Τηλεμπόρα" σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου. Οι επόμενες δουλειές ως ηθοποιός στην τηλεόραση ήταν στις σειρές "30 μέρες αγωνίας", "Η Πολυκατοικία", "Όλα στον αέρα" και "Καρυωτάκης". 
Τις τηλεοπτικές σεζόν 2009-2011 παρουσίασε στο Mega Channel το talent show "Guiness World Record Show" την πρώτη σεζόν μαζί με την Κατερίνα Στικούδη ενώ την επόμενη με τους Γιώργο Λιανό και Λορέντζο Καριέρε. Για τις ανάγκες των γυρισμάτων έμεινε για λίγο καιρό στο Μιλάνο. Τη σεζόν 2011-2012 συμμετείχε στο χορευτικό show "Dancing on Ice" στον ANT1 φτάνοντας μέχρι τον ημιτελικό μαζί με τις Πηνελόπη Αναστασοπούλου και Ιωάννα Πηλιχού. Από τον Σεπτέμβριο του 2014 μέχρι σήμερα είναι συμπαρουσιαστής της Σταματίνας Τσιμτσιλή στην πρωινή infotainment εκπομπή "Happy Day στον Alpha".

Ποδόσφαιρο

Παράλληλα με την ενασχόλησή του με την τηλεόραση και την υποκριτική έχει ασχοληθεί επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο. Το 2003, στέφθηκε πρωταθλητής με την ομάδα του Πανελευσινιακού και Πρώτος Σκόρερ στην Δ’ Κατηγορία, ενώ το 2004 πήρε μεταγραφή στην ομάδα του Ατρόμητου Αθηνών – Β’ Κατηγορία.

Κινηματογράφος

Το 2008 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην κωμική ταινία Λούφα και απαλλαγη:Ι4 έχοντας ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ακολούθησαν οι ταινίες "Σούλα Έλα Ξανά" και "Η Κληρονόμος" το 2009 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Το 2015 έπαιξε στην ταινία "Λύσσα Κακιά".
Κλαούντια Παντόλφι

Καριέρα

Η καριέρα της Κλαούντια  Παντόλφι ξεκίνησε το 1991 με την συμμετοχή της σε ηλικία 17 ετών στο διαγωνισμό ομορφιάς Miss Italia, όπου έφτασε στον ημιτελικό και τραβήξε την προσοχή του ηθοποιού και σκηνοθέτη Μικέλε Πλασίντο, ο οποίος ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού, και της προσέφερε βασικό ρόλο στη δραματική ταινία Le amiche del cuore. 
Το 2010 η Παντόλφι ήταν υποψήφια για το Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία The First Beautiful Thing.

Προσωπική ζωή

Το 1999 παντρεύτηκε για ένα μήνα με  τον ηθοποιό Μαξιμίλιανο Βιρτζίλι. Το 2006 έκανε έναν γιο, τον Γκαμπριέλε, από τον Ρομπέρτο Αντζελίνι. Στη 
συνέχεια συνδέθηκε με τον Μάρκο Κότσι. Από το 2014 έχει σχέση με τον παραγωγό Μάρκο ντε Αντζέλις, πατέρα του 
δεύτερου γιου της, Τίτο που γεννήθηκε το 2016.  
Η Κλαούντια έχει και μια αδελφή, την Ενρίκα, 10 χρονών μικρότερη, με την οποία πρωταγωνίστησε μαζί στη ιταλική κωμωδία "Ovosodo" το 1997 σε σκηνοθεσία Πάολο Βίρτζι.
Αλέξανδρος Γαληγάλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Θείος του ήταν ο γενναίος ταγματάρχης Λώρης.
Πήρε μέρος στις μάχες της Θεσσαλίας τον Μάιο του 1886. Τραυματίστηκε θανάσιμα και υπέκυψε μετά από λίγες ημέρες στο στρατιωτικό νοσοκομείο.
Εκηβόλιος

Ο Εκηβόλιος υπήρξε σοφιστής στην Κωνσταντινούπολη. Έδρασε τον καιρό του Μεγάλου Κωνσταντίνου και του Ιουλιανού.
Επί βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου ενεργούσε ως πιστός Χριστιανός, ενώ επί Ιουλιανού ως φανατικός παγανιστής.
Ford Mondeo

Διεθνής παρουσία

Το αρχικό Mondeo σχεδιάστηκε ως ένα «παγκόσμιο αυτοκίνητο» και μάλιστα στα πλαίσια αυτής της φιλοσοφίας υιοθετήθηκε και η ονομασία «Mondeo», καθώς προήλθε από το λατινικό mundus, που σημαίνει κόσμος.
Η πρώτη γενιά του Mondeo αντικατέστησε το Ford Sierra στην Ευρώπη και το Ford Telstar σε μεγάλο μέρος της Ασίας και ορισμένες ακόμα διεθνείς αγορές, ενώ στη Βόρεια Αμερική κυκλοφόρησαν τότε δύο συγγενικές εκδοχές του, τα Ford Contour και Mercury Mystique, που κατασκευάστηκαν στην ήπειρο αυτή (από τις 15 Αυγούστου 1994 έως την σεζόν του 2000) και αντικατέστησαν τα Ford Tempo και Mercury Topaz αντίστοιχα. Επίσης, η σημερινή γενιά του Mondeo διατίθεται και στη Βόρεια Αμερική, υπό την ονομασία Ford Fusion (μοντέλο που θα παραμείνει στην παραγωγή έως το 2020), έχοντας αυτή τη φορά ακόμα πιο στενή συγγένεια με τη γερμανική εκδοχή του.