google/wiki40b huggingface dataset:
Υβάδες

Ονομασία

Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του, σύμφωνα με την άποψη παλαιότερων ερευνητών, από το ουσιαστικό «ύβος» ή το επίθετο «υβός, -ή, -όν», λόγω της τοποθεσίας στην οποία ίσως βρισκόταν.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος των Υβαδών, ήταν πιθανώς δήμος των Μεσογείων. Η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει προσδιορισθεί, παραμένει άγνωστη και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή, αλλά πιστεύεται ότι ήταν βόρεια της Αθήνας, κοντά στην Λευκονόη. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται, είτε σε άγνωστο σημείο, είτε σε θέση νότια του Αεροδρομίου του Τατοΐου (εναλλακτικά στη θέση αυτή, ίσως να βρίσκεται ο δήμος των Αιθαλιδών).
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, θεωρούσε ότι ο δήμος βρισκόταν σε τοποθεσία της περιοχής, στην οποία σήμερα είναι το Καπανδρίτι, χωρίς η άποψη αυτή να έχει επαληθευτεί.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 1 ή 2 βουλευτές και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) αντιπροσωπευόταν με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι των Υβαδών

Ο δημότης των αρχαίων Υβαδών ονομαζόταν Υβάδης ή αναφερόταν με τη χρήση της λέξης «εξ Υβαδών», δηλαδή προέρχεται από τις Υβάδες.

Προσωπικότητες από τις Υβάδες

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο των Υβαδών, όπως ο κληρούχος και βουλευτής στην αρχαία Σάμο Δαισιάδης ο Υβάδης γιος του Ηγησία, ο Διόγνητος ο Υβάδης γιος του Υψίμου, ο βουλευτής Διονυσόδωρος ο Υβάδης, ο Δωρόθεος ο Υβάδης κ.α.
Ανάκτορο του Κυριναλίου

Τα μέρη τού ανακτόρου

Ανατολική πτέρυγα, επί της οδού ντελ Κουιρινάλε: μεγάλη αίθουσα των θωρακοφόρων (salone dei corazzieri), όπισθεν αυτής η πρώτη αίθουσα των αντιπροσώπων (prima sala di rappresentanza), παρεκκλήσιο τού Αγ. Παύλου (capella Paolina), όπισθεν αυτής οι τέσσερις αίθουσες: των αρετών (delle virtù), της πλημμύρας (del diluvio), των στοών (delle logge) και των πυξίδων (dei bussolati). Νότια πτέρυγα, επί της πλατείας ντελ Κουιρινάλε: αίθ. τού εξώστη (del balcone), σαλονάκι τού Αγ. Ιωάννη (salottino San Giovanni), η κίτρινη αίθ. (sala gialla), τού Αυγούστου (di Augusto), των πρέσβεων (degli ambasciatori), τού Ηρακλή (d' Ercole), των ερμαρίων (degli scrigni). Δυτική πτέρυγα: κλίμακα τού προσωπείου (del mascarino), στοά των τιμών (loggia d' onore), αίθ. των μελισσών (delle api), τού Ζωδιακού (dello Zodiaco). Βόρεια πτέρυγα: αίθ. τού εργαστηρίου (των οικοδομικών σχεδίων) τού Παύλου Ε΄ (delle fabbriche di Paolo V), των ταπισερί (degli arazzi), τού Ευαγγελισμού (dell' Annunciata), των καθρεπτών (degli specchi), των εορτών/χορών (delle feste) και τέλος η κλίμακα των τιμών.
Ευαγγέλιο του Βίττεκιντ

Περιγραφή

Το ευαγγέλιο αποτελείται από 127 φύλλα περγαμηνής με πανέμορφες εικονογραφίες, οι οποίες σύμφωνα με την συνήθεια της εποχής προηγούνται των αντίστοιχων κεφαλαίων του ευαγγελίου. Στις εικόνες αυτές γίνεται χρήση του πολύτιμου και εξαιρετικά σπάνιου πορφυρού χρώματος. Είναι δεμένο με δερμάτινο εξώφυλλο και περιέχει επίσης τέσσερις σελίδες από ελεφαντόδοντο. Αρχικά ήταν στολισμένο με χρυσές σφυρήλατες διακοσμήσεις, πολύτιμους λίθους, και οκτώ εικόνες αγίων.

Ιστορία του χειρόγραφου

Το χειρόγραφο βρίσκονταν αρχικά στην Μητρόπολη του Μαγδεμβούργου και αργότερα μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσι της κρύπτης του Βίττεκιντ της Σαξονίας στην Μονή Ένγκερ. Από εκεί τον 17ο αιώνα δωρίστηκε στον μεγάλο Πρίγκηπα Εκλέκτορα (Kurfürst) Φρίντριχ Βίλχελμ (Friedrich Wilhelm) του Βρανδενβούργου και από το 1661 στόλισε την συλλογή της Αυτοκρατορικής Βιβλιοθήκης της Κολωνίας παρά τον Σπρε.
Πάπας Ιούλιος Γ΄

Βιογραφία

Ήταν γιος επιφανούς δικαστή και σπούδασε νομικά στην Περούτζια και στη Σιένα.
Εξελέγη Πάπας στις 7 Φεβρουαρίου 1550 και περιόρισε τις αρμοδιότητες της Συνόδου, φοβούμενος ότι θα φαλκιδεύονταν τα προνόμιά του.
Η παραμονή του στο αξίωμα του Ποντίφικα επισκιάστηκε από πολλά σκάνδαλα, με σημαντικότερο το σκάνδαλο Ινοτσέντσο, που αφορούσε την υιοθεσία (τον έκανε ανεψιό και εραστή του) και τον διορισμό του νεαρού Ινοτσέντσο Τσόκι ντελ Μόντε στο αξίωμα του καρδιναλίου.
Κατά τα χρόνια που ήταν Πάπας, επαναφέρθηκε ο Ρωμαιοκαθολικισμός στην Αγγλία.
Πέθανε στις 23 Μαρτίου 1555 και τον διαδέχτηκε ο Πάπας Μάρκελλος Β΄.
Χέρμαν Μύλερ (πολιτικός)

Βιογραφία

Ο Μύλερ ήταν γιος παραγωγού σαμπάνιας. Το 1882 πήγε στο δημοτικό σχολείο του Μανχάιμ, αργότερα σε σχολείο της Δρέσδης. Αφού τελείωσε το σχολείο, πήγε στην Φρανκφούρτη, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο. Αργότερα εργάσθηκε στο Μπρέσλαου. Το 1902 παντρεύτηκε την Φρίντα Τόκους († 1905). Η κόρη τους Άννα Μαρία γεννήθηκε το 1905. Από το 1899 μέχρι το 1906 ο Μύλερ ήταν συντάκτης μιας σοσιαλδημοκρατικής εφημερίδας στην πόλη Γκέρλιτς.

Πολιτική

Το 1893 έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD). Μετά από πρόταση του Αυγούστου Μπέμπελ, το 1906, έγινε μέλος του κομματικού προεδρείου. Το 1916 έγινε βουλευτής στο γερμανικό κοινοβούλιο (Ράιχσταγκ) και το 1919 ψηφίσθηκε πρόεδρος του κόμματος. Επίσης το 1919 υπήρξε μέλος της Γερμανικής Εθνοσυνέλευσης.
Από τις 21 Ιουνίου 1919 μέχρι τις 26 Μαρτίου 1920 ο Μύλερ υπήρξε υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης του καγκελάριου Γκούσταφ Μπάουερ. Ως υπουργός υπέγραψε την συνθήκη των Βερσαλλιών μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στις 27 Μαρτίου του 1920 ανέλαβε για πρώτη φορά καγκελάριος του Ράιχ. Έμεινε στην θέση αυτή μέχρι τις 6 Ιουνίου.
Στις 28 Ιουνίου 1928 ο Μύλερ ξανά ψηφίσθηκε καγκελάριος μέχρι τις 27 Μαρτίου 1930 που παραιτήθηκε λόγω πολιτικών διαφορών με τους σοσιαλδημοκράτες βουλευτές, σχετικά με έναν νόμο για την ασφάλιση άνεργων. Πέθανε στις 20 Μαρτίου 1931, μετά από εγχείρηση στη χοληδόχο κύστη.
Σωτήρης Σκίπης

Βιογραφικά

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1881 και πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1952 στο Ρονιάκ της Γαλλίας όπου υπάρχει ακόμα ο τάφος του. Ο πατέρας του Ευάγγελος ήταν αξιωματικός του στρατού. Τα παιδικά του χρόνια ως τα 14 του τα έζησε στη Λάρισα, όπου σώζεται η βαθμολογία του στο Γυμνάσιο όπου φοίτησε. Το 1897 γύρισε στην Αθήνα για τις σπουδές του. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και συνεργάστηκε με την Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου. Σπούδασε επίσης Αισθητική και Λογοτεχνία στο Παρίσι.
Μεγάλο διάστημα της ζωής του το πέρασε στη Γαλλία. Φίλοι του εκεί ήταν ο Φρειδερίκος Μιστράλ και ο Ζαν Μορεάς. Από το γάμο του με την Σαρλότ Λεκλέρ απέκτησε το 1917 μία κόρη, την Μαργαρίτα Σκίπη-Παννέκ. Το 1922 τιμήθηκε με το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων. Το 1924 διορίστηκε διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και το 1929 γραμματέας της.

Το 1914 παρουσίασε το θεατρικό έργο «Ξεφαντώματα». Αλλά΄ένας ποιητής με ψυχολογικά προβλήματα ονόματι Ηλίας Κουλουβάτος, θεώρησε το έργο ήταν προσβλητικό για το πρόσωπό του και, στις 4 Ιουνίου 1914, πυροβόλησε τον Σκίπη έξω από, τα γραφεία της εφημερίδας «Σκριπ» (όπου εργαζόταν τότε ο Σκίπης), που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Αρεταίειο σοβαρά τραυματισμένος. Παλαιότερα, ο Κουλουβάτος είχε γράψει έργο με τίτλο «Ξεφάντωμα» και θεώρησε ότι ο Σκίπης με τα «Ξεφαντώματα» είχε στόχο να τον γελοιοποιήσει. Η δίκη του Κουλουβάτου στο Κακουργιοδικείο ήταν μια από τις σημαντικότερες φιλολογικού χαρακτήρα. Έγινε τον Φεβρουάριο του 1915 και ο δράστης αθωώθηκε λόγω ακαταλόγιστου.
Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Σωτήρης Σκίπης μαζί με άλλους Έλληνες λογίους προσυπέγραψε την Έκκληση των Ελλήνων Διανοουμένων προς τους Διανοούμενους ολόκληρου του Κόσμου με την οποία αφενός μεν καυτηριάζονταν η κακόβουλη ιταλική επίθεση, αφετέρου δε, διέγειρε την παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση συνειδήσεων για κοινό νέο πνευματικό Μαραθώνα.

Στην κηδεία του Κωστή Παλαμά, την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 1943, ήταν ο δεύτερος μετά τον Άγγελο Σικελιανό που απάγγειλε ποίημα.

Το 1946 εκλέχτηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Η εκλογή αυτή προκάλεσε ποικίλα σχόλια, δεδομένου ότι αντίπαλοί του ήταν ο Καζαντζάκης και ο Σικελιανός. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά σε θέματα λογοτεχνικά. Την περίοδο 1904-1906 εξέδιδε μαζί με τον Άριστο Καμπάνη το φιλολογικό περιοδικό «Ακρίτας». Η Γαλλία τον τίμησε με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής και με το βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας για την «Ανθολογία» του, γραμμένη στα γαλλικά. 

Ανήκε στη Νέα Αθηναϊκή Σχολή. Η ποίησή του ήταν λυρική όσο και δραματική.
BBC Radio Berkshire

Ιστορικό

Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 21 Ιανουαρίου του 1992, ως αδελφικός σταθμός του Radio Oxford, μεταδίδοντας μέρος του προγράμματός του κάθε πρωΐ. Λόφω διάφορων προβλημάτων το BBC ανακοίνωσε ότι το BBC Radio Oxford στις 6 Απριλίου του 1996 θα μετανομαστεί σε BBC Thames Valley FM. Στις 14 Φεβρουαρίου του 2000, οι δύο σταθμοί διαχωρίστηκαν.

Βραβεία

Ο σταθμός πήρε το τίτλο του "Ραδιοφωνικού σταθμού της Χρονιάς" στα βραβεία Frank Gillard Awards. Ο Andrew Peach κέρδισε το αργυρό στην κατηγορία "Εκφωνητής Προγράμματος".
Το 2013, ο Andrew Peach κέρδισε το χάλκινο στην κατηγορία "Πρωϊνό Πρόγραμμα της Χρονιάς" στα βραβεία Sony Radio Academy Awards.
Progressive rock

Επιρροές από τη λογοτεχνία

Η επιρροή της λογοτεχνίας και των ιερών γραφών στο progressive rock είναι πολύ μεγάλη. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:
Η Αγία Γραφή ενέπνευσε πάρα πολλά συγκροτήματα, όπως οι Έλληνες Aphrodite's Child, οι Γερμανοί Eloy και οι Βρετανοί Genesis, που πήραν το όνομά τους από το πρώτο βιβλίο της.
Ο δίσκος των Yes, Tales from Topographic Oceans (1973) βασίζεται στα ιερά βιβλία του Βουδισμού.
Ο ποιητής και ζωγράφος Ουίλιαμ Μπλέικ ενέπνευσε συγκροτήματα όπως οι Emerson, Lake and Palmer, οι Genesis, οι Yes και οι Tangerine Dream που μελοποίησαν ποιήματά του.
Οι Gentle Giant δημιούργησαν τραγούδια πάνω σε ποιήματα του λόρδου Βύρωνα.
Οι Faust πήραν το όνομά τους από το ομώνυμο έργο του Γκαίτε.
Οι Τζον Άντερσον και Πίτερ Χέιμιλ έγραψαν κομμάτια πάνω στο μυθιστόρημα Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων του Λιούις Κάρολ.
Μυθιστορήματα του Άρθουρ Κλαρκ ενέπνευσαν κομμάτια των Genesis, των Van Der Graaf Generator και του Μάικ Όλντφιλντ (Songs of Distant Earth, 1994).
Οι Genesis και οι King Crimson έγραψαν κομμάτια επάνω σε ποιήματα του Τ.Σ. Έλιοτ.
Η Οδύσσεια του Ομήρου αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους Genesis, Caravan, King Crimson, Artcane, Eloy, Α-440, κ.ά.
Ο Άλντους Χάξλεϋ έχει επηρεάσει το είδος γενικά και ειδικά, ενώ το Animals των Pink Floyd (1977) αναφέρεται στη Η Φάρμα των Ζώων του Τζωρτζ Όργουελ.
Ο  concept δίσκος Tales of Mystery and Imagination του Alan Parsons (1976), αναφέρεται στο έργο του Έντγκαρ Άλλαν Πόε.

Κριτικές

Το προοδευτικό ροκ χαρακτηρίστηκε από εκπροσώπους του πανκ ροκ ως δεινοσαυρικό, όπως και το κλασικό ροκ, και κατηγορήθηκε ως πολιτικό.

Γνωστοί εκπρόσωποι

Γνωστά συγκροτήματα προοδευτικού ροκ είναι τα εξής: Barclay James Harvest, Camel, Caravan, Van Der Graaf Generator, Pink Floyd, Emerson, Lake and Palmer, Faust, Genesis, Gentle Giant, Gong, Jethro Tull, King Crimson, Magma, The Nice, Pavlov's Dog, Rush, Eloy, Soft Machine, Yes και Aphrodite's Child, κυρίως στο άλμπουμ 666.
Μοχάμεντ Πάσαλιτς

Καριέρα

Ο Πάσαλιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την βοσνιακή Βόγκοσκα, στην οποία μεταγράφηκε σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και παρέμεινε για δύο χρόνια, καταφέρνοντας να ανέβει στην πρώτη κατηγορία της βοσνιακής λίγκας.
Το 2007, μεταγράφηκε στην Μπόσνα Σαράγεβο, με την οποία κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της σεζόν 2007-08 και το κύπελλο δύο χρόνια αργότερα.
Τον Αύγουστο του 2011, ο Πάσαλιτς μεταγράφηκε στην ομάδα της Καβάλας, με την οποία κατέκτησε την έκτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα και έφθασε μέχρι τον ημιτελικό του κυπέλλου.
Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο είχε μέσο όρο 11,7 πόντων και 2,6 ασίστ ανά αγώνα. Ακολούθησε η θητεία του την επόμενη χρονιά στην γαλλική Ρεμς, η οποία κατέλαβε την έκτη θέση στην δεύτερη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος.
Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε στον Άρη, με τον οποίο κατάφερε να μπει στην τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2015, μεταγράφηκε στην ρουμάνικη Κλουζ Ναπόκα. Παρέμεινε στη Ρουμανία και για την επόμενη σεζόν, φορώντας την φανέλα της Οραντέα.
Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας. Παρανοήσεις και διαμάχες γύρω από την αποανάπτυξη

Το βιβλίο “Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας. Παρανοήσεις και διαμάχες γύρω από την αποανάπτυξη” είναι δημιουργία του Γάλλου καθηγητή Σερζ Λατούς, ενός από τους πιο γνωστούς θεωρητικούς της αποανάπτυξης. 
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει 14 συγγράμματα, 2 από τα οποία έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά, καθώς και πλήθος άρθρων.

Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας

Ο δρόμος για την οικοδόμηση της “Κοινωνίας της λιτής αφθονίας” είναι ένα πρόγραμμα αποανάπτυξης, όπως μας πληροφορεί ο Σερζ Λατούς, για να συνεχίσει αναφερόμενος στην οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση των κοινωνιών της κατανάλωσης και την λύση που προτείνεται από τη σκοπιά της αποανάπτυξης. Κάνει λόγο για τη φορολόγηση και το ανώτατο επιτρεπόμενο εισόδημα, την έκδοση χρήματος, τις χρηματαγορές και τα δάνεια, την αύξηση της απασχόλησης μέσω της επανατοπικοποίησης και της μείωσης του χρόνου εργασίας και κυρίως την έξοδο από το φαντασιακό της οικονομικής μεγέθυνσης.

Συμπέρασμα

Για τον συγγραφέα, στόχος του βιβλίου δεν είναι να δώσει ένα οριστικό τέλος στις παρανοήσεις και τις διαμάχες γύρω από την αποανάπτυξη, αλλά ένα ξεκαθάρισμα των θέσεων, ώστε αυτές να προχωρήσουν ένα βήμα παρακάτω, να πάρουν ένα χαρακτήρα περισσότερο τεχνικό και πολιτικό και ίσως να επανεμφανιστούν υπό νέα μορφή. Δεν φιλοδοξεί σε μια επανάσταση συνειδήσεων και συμπεριφορών, αλλά ελπίζει στην ωριμότητα των ανθρώπων και την ικανότητα να ανακαλύψουν έναν νέο κόσμο.

Λίγα λόγια

Το εν λόγω βιβλίο του Σερζ Λατους είναι αφιερωμένο στις παρανοήσεις και τις διαμάχες γύρω από την έννοια της αποανάπτυξης. Είναι γραμμένο σε ύφος λιτό και περιεκτικό. Περιέχει πλήθος παραδειγμάτων, καθώς και αναφορές σε γνωστούς θεωρητικούς της αποανάπτυξης. Ένα από τα χαρακτηριστικά του που ξεχωρίζουν είναι η οργανωμένη παρουσίαση των επιχειρημάτων και από τις δύο πλευρές – αρνητές της οικονομικής μεγέθυνσης και οπαδούς της. Όλες οι υποενότητες ξεκινούν με την κριτική στο εκάστοτε σημείο και τα επιχειρήματά της, για να αντικρουστούν με επίσης λογικά επιχειρήματα, και παραδείγματα.
Παρτιζάν Βελιγραδίου

Ιστορία

Η Παρτίζαν ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου του  1945 και σε όλη την διάρκεια της Γιουγκοσλαβίας ήταν η ομάδα του στρατού. Χρώματα έχει το κόκκινο, μπλε και μαύρο. Έχει τμήματα ποδοσφαίρου, χάντμπολ, μπάσκετ, βόλει, χόκει και πόλο. Το σωματείο και οι φίλαθλοι της Παρτιζάν αδελφοποιήθηκαν με το σωματείο και τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ.
Οι ύποπτοι φορούσαν γόβες

Πλοκή

Μια παρέα από τέσσερις νεαρές κοπέλες, μανιακές με τη μόδα και με την επωνυμία «Bling Ring», κι έναν φίλο τους χρησιμοποιούν το Ίντερνετ για να βρουν διάσημους και να τους ληστέψουν το σπίτι. Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα. Πρόκειται για μια παρέα έξι κοριτσιών που κατάφεραν να κλέψουν 3 εκατομμύρια δολάρια από διασημότητες όπως η Πάρις Χίλτον, η Μέγκαν Φοξ και η Λίντσεϊ Λόχαν. Η ομάδα αυτή δρούσε ανενόχλητα εως ότου παρατηρήθηκαν από κάμερες ασφαλείας και συνελήφθησαν στο τέλος.
Φορ Γκνασινγκμπέ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου του 1966. Υπηρέτησε ως υπουργός Δημοσίων έργων, Ορυχείων και Τηλεπικοινωνιών, την περίοδο 2003-05. Ήταν Πρόεδρος του Τόγκο επί 20 ημέρες, από τις 5 Φεβρουαρίου ως τις 25 Φεβρουαρίου 2005. Διορίστηκε πρόεδρος αμέσως μετά το θάνατο του ηγέτη πατέρα του. Παραιτήθηκε αργότερα και εξελέγη στις προεδρικές εκλογές της 26ης Απριλίου 2005. Ωστόσο, η Αντιπολίτευση έκανε λόγο για νοθεία. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 4 Μαΐου του 2005.

Φόβοι για επίθεση

Τα μεσάνυχτα στις 13 Απριλίου του 2009 έγινε γνωστό ότι ανακρίθηκαν πέντε ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού για φερόμενη επίθεση που σχεδίαζαν εναντίον του προέδρου. Οι δυνάμεις ασφαλείας επέδραμαν και στην οικία του πρώην υπουργού και αδερφού του Γκνασινγκμπέ, Κπάτσα. Για λόγους ασφαλείας ο Φωρ είχε αναβάλει το ταξίδι του στην Κίνα την προηγούμενη ημέρα. Ο αδερφός του Γκνασινγκμπέ συνελήφθη στις 15 Απριλίου και αρνήθηκε τις κατηγορίες περί συνωμοσίας για ανατροπή του αδερφού του.

Επανεκλογές 2010 και 2015

Στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 4 Μαρτίου 2010 και αμφισβητήθηκαν από την αντιπολίτευση ο πρόεδρος Εγιαντεμά επανεξελέγη με ποσοστό 60,9% έναντι 33,94% για τον αντίπαλό του, Ζαν Πιερ Φαμπρ από την Ένωση των Δυνάμεων για την Αλλαγή (UFC). Ορκίστηκε για δεύτερη προεδρική θητεία στις 3 Μαΐου του 2010.
Ο Φωρ επανεκλέχθηκε στις εκλογές του Απριλίου του 2015, με ποσοστό 58,7%. Έτσι, ξεκίνησε μια 3η θητεία στο ύπατο αξίωμα της χώρας.
Κώστας Κορδαλής

Βιογραφικά στοιχεία

Ξεκίνησε να παίζει την κιθάρα σε ηλικία 7 ετών. Σε ηλικία 16 ετών εγκαταστάθηκε στην Φρανκφούρτη και διδάχθηκε γερμανικά στο Ινστιτούτο Γκαίτε. Μετά το λύκειο, ξεκίνησε τις σπουδές του στην φιλοσοφία και στην γερμανική φιλολογία, χωρίς να αποφοιτήσει. 
Το 1965 ηχογράφησε την πρώτη του επιτυχία στην γερμανική γλώσσα, που είχε τίτλο "You with tears in your eyes" και αποτέλεσε την διασκευή του τραγουδιού του Έλβις Πρίσλεϊ "Crying in the chapel". Απέκτησε φήμη το 1971 όταν έγραψε τους στίχους και ερμήνευσε τα τραγούδια And the sun is hot, Carolina, Come and climb into the boat tonight και Anna Lena. Το 1976-1977 γνώρισε την μεγαλύτερη επιτυχία με το τραγούδι Annita, το οποίο παρέμεινε για τρεις μήνες στο top 10 των γερμανικών charts.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χιονοδρομίας Αντοχής του 1985 ο Κορδάλης διαγωνίστηκε για την γενέτειρά του Ελλάδα. Σε αυτό το άθλημα αναδείχθηκε δυο φορές πρωταθλητής Ελλάδας. Επιθυμούσε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο [[Σαράγεβο], όμως δεν επιλέχθηκε από την ελληνική ολυμπιακή επιτροπή.
Την άνοιξη του 2004 εμφανίστηκε στο σόου του RTL I'm a Star - Get Me Out of Here! και αναδείχθηκε ως ο "βασιλιάς της ζούγκλας". Δώρισε το ποσό των 28,000 ευρώ που κέρδισε, στην θεραπεία του παιδικού καρκίνου. Με αφορμή αυτό το σόου, κυκλοφόρησε το τραγούδι Jungle Beat. Συμμετείχε αρκετές φορές στον Γύρο της Γερμανίας για την Ελπίδα. Εκεί διένυσε αρκετά χιλιόμετρα με το ποδήλατο και έγραψε το τραγούδι Das Feuer Geld για τα παιδιά με καρκίνο.
Ο Κορδάλης ήταν παντρεμένος με την Ίνγκριντ και έχει αποκτήσει τρία παιδιά, τον Λουκά, την Αγγελική και την Κική. Ο Λουκάς και η Αγγελική είναι και αυτοί καλλιτέχνες. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Μαγιόρκα, στην παραλιακή πόλη Santa Ponsa. Τον Μάρτιο του 2019 υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο. Πέθανε στις 2 Ιουλίου 2019 σε ηλικία 75 ετών, σε στενό οικογενειακό κύκλο στο σπίτι του στην Santa Ponsa.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2003

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2003, διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου στο Ναύπλιο (απόσταση ανδρών 12000μ.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πέμπτη φορά στην ιστορία του.
Λουσάτιος πολιτισμός

Έθιμα

Ο τρόπος ταφής αυτού του πολιτισμού ήταν η καύση των νεκρών, ενώ οι ενταφιασμοί απαντώνται σπάνια. Η τεφροδόχος (υδρία) συνοδεύεται συνήθως από πολυάριθμα -έως και 40 ακόμα- δευτερεύοντα αγγεία. Τα μεταλικά κτερίσματα είναι σπάνια αλλά υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία αποθήκευσης (π.χ. Κοπάνιεβο, της Πομερανίας) πλούσιο σε μεταλικά τέχνεργα, ορειχάλκινα και χρυσά). Οι τάφοι περιέχουν ενίοτε καλούπια, σαν αυτά που βρέθηκαν στο Μπατάουνι ή/και σωλήνες εμφυσήσεως, που επιβεβαιώνουν την παραγωγή ορειχάλκινων εργαλείων και όπλων στο επίπεδο της κοινοτικής βιοτεχνίας. Ο 'βασιλικός τάφος' του Σεντίν (Seddin), στο Βραδεμβούργο της Γερμανίας, περιείχε ορειχάλκινα αγγεία και γυάλινες χάνδρες που μάλλον είχαν εισαχθεί από περιοχές της Μεσογείου. Τα νεκροταφεία αυτού του πολιτισμού ήταν πολύ μεγάλα σε έκταση και περιελάμβαναν χιλιάδες τάφους.
Πολύ γνωστοί οικισμοί είναι επίσης εκείνος του Μπισκούπιν (Biskupin) στην Πολωνία και του Μπουχ κοντά στο Βερολίνο. Οι οικισμοί είναι δύο τύπων: και ανοικτά χωριά και οχυρωμένες (γκορντ-gord) τοποθεσίες στις κορυφές λόφων ή ελώδεις περιοχές. Οι οχυρώσεις κατασκευάζονταν από ξύλινα κουτιά που γεμίζονταν με χώμα ή λίθους.

Οικονομία

Η οικονομία βασιζόταν κυρίως σε αρόσιμες καλλιέργειες, όπως επιβεβαιώνεται από διάφορους αποθηκευτικούς λάκους. Το σιτάρι και το κριθάρι διαμόρφωναν τις βασικές σοδειές, μαζί με το κεχρί, τη σίκαλη, τη βρώμη, τα μπιζέλια, τα κουκιά και τις φακές. Καλλιεργείτο επίσης λινάρι, ενώ βρέθηκαν υπολείμματα από ήμερα μήλα και μούρα. Οι αγελάδες και οι χοίροι φαίνεται πως ήταν τα σημαντικότερα οικιακά ζώα και ακολουθούσαν τα πρόβατα, οι κατσίκες, τα άλογα και οι σκύλοι. Εικόνες τεφροδόχων από την Σιλεσία μαρτυρούν την χρήση του ίππου και την παρουσία αρμάτων. 
Όπως μαρτυρούν τα οστά ελαφιού, αρκούδας, βίσωνα, αλεπούς και λύκου οι κοινωνίες αυτού του πολιτισμού ήταν κυνηγετικές, αλλά το κυνήγι δεν προμήθευε φαίνεται τις απαιτούμενες ποσότητες κρέατος. Τα πολυάριθμα οστά βατράχων που βρέθηκαν στο Μπισκούπιν δείχνουν πως έτρωγαν επίσης και πόδια βατράχου. 
Οι αποθηκευτικοί χώροι σε ελώδεις περιοχές θεωρούνται από ορισμένους αρχαιολόγους ως 'δώρα για του θεούς'. Ανθρώπινα οστά που βρέθηκαν σε θυσιαστικούς λάκκους βάθους 5μ στο Λόσοβ (Βραδεμβούργο) ίσως δείχνουν προς την κατεύθυνση των ανθρωποθυσιών και του καννιβαλισμού.
Αλέξιος Νικολάου

Η δράση του

Ο Αλέξιος Νικολάου γεννήθηκε στη Λήμνο το 1797 και συμμετείχε στην Επανάσταση από την αρχή του αγώνα, το 1821. Πολέμησε ως απλός στρατιώτης υπο τις διαταγές των στρατηγών Γιατράκου, Νικηταρά και του φιλέλληνα Φαβιέρου. Πήρε μέρος στις εκστρατείες και μάχες στην Κάρυστο, στην Τρίπολη, Κερατσίνι, Χίο και Ψαρά. Το 1825, μετά την εκστρατεία των Ψαρών, κατατάχτηκε στο ιππικό και στη συνέχεια στο λόχο Απομάχων, όπου προήχθη σε δεκανέα. Το 1834 κατατάχθηκε στο 2ο ελαφρό τάγμα Οροφυλακής του Βάσου Μαυροβουνιώτη και υπηρέτησε ενεργά ως το 1838. Από το μητρώο του προκύπτει ότι υπηρέτησε συνεχώς την πατρίδα επί 17 έτη και 9 μήνες (1821-1838) με διαγωγή "εξαίρετον-άμεμπτον".
Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Στυλίδα Φθιώτιδας, όπου είχε δημιουργήσει οικογένεια. Συνέχισε να ανήκει στην Οροφυλακή ως το 1853. Στις 24 Οκτωβρίου 1853 έκανε αίτηση να του χορηγηθεί σύνταξη "ένεκα γήρατος". Στις 12 Ιανουαρίου 1854 με απόφαση του Όθωνα του χορηγήθηκε μηνιαία σύνταξη 17 δρχ. "ένεκα αρχαιότητος υπηρεσίας".
Ιωάννης Μαρκόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1837. Σπούδασε στην σχολή των γεφυροποιών μηχανικών στο Παρίσι και στην Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων στον Πειραιά. Το 1926 διέθεσε μέρος της περιουσίας του για την Αρχαιολογική Εταιρεία. Απέθανε το 1926.
1380 Βολόντια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βολόντια εκτιμάται σε 16 περίπου χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος. Ο Βολόντια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 8 περίπου ώρες.
Εθνική Βόρειου Βιετνάμ (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Βορείου Βιετνάμ εκπροσωπούσε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ σε διεθνείς ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ 1949 και 1975. Οι περισσότεροι από διεθνείς αγώνες του Βορείου Βιετνάμ ήταν εναντίον άλλων σοσιαλιστικών χωρών.

Ιστορία

Το ποδόσφαιρο εισήχθη στο Βιετνάμ στα τέλη του 19ου αιώνα από Ευρωπαίους ναυτικούς και στρατιώτες. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, το κράτος χωρίστηκε σε δύο, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ, γνωστή ως Βόρειο Βιετνάμ και τη Δημοκρατία του Βιετνάμ, την επονομαζόμενη και ως Νότιο Βιετνάμ, με κάθε χώρα να έχει ξεχωριστή εθνική ομάδα.
Ο πρώτος διεθνής αγώνας του Βορείου Βιετνάμ ήταν με την Κίνα, το 1956, υπό την καθοδήγηση του προπονητή Τρουόνγκ Ταν Μπου, με τελικό αποτέλεσμα 5-3 υπέρ του Βορέίου Βιετνάμ.

Παγκόσμιο Κύπελλο

Η εθνική Βορείου Βιετνάμ δεν έλαβε μέρος σε καμία διοργάνωση Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA (προκριματικά, τελική φάση).

Ασιατικό Κύπελλο

Το Βόρειο Βιετνάμ δεν έλαβε μέρος σε καμία διοργάνωση Ασιατικού Κυπέλλου της AFC (προκριματικά, τελική φάση).
Κροκάιντε

Το Κροκάιντε (νορβηγικά: Krokeidet‎) είναι χωριό κοντά στο Φανά στο Μπέργκεν στη Νορβηγία. Την 1η Ιανουαρίου 2008 είχε πληθυσμό 352 κατοίκους.

Μεταφορές

Η λεωφορειακή γραμμή 61 κάνει τη διαδρομή από τον τερματικό σταθμό Νέστουν (Nesttun) προς Κροκάιντε. Πριν ανοίξει η σιδηροδρομική γραμμή του Μπέργκεν μεταξύ Πάρκο της πόλης (Byparken) και Νέστουν τον Ιούνιο του 2011, τα λεωφορεία της προηγούμενης γραμμής 560 έκαναν τη διαδρομή Κροκάιντε - κέντρο του Μπέργκεν.
Το Κροκάιντε έχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με φέρυ (γραμμή Hufthamar-Krokeide) με το Άουστεβολ (Austevoll).