google/wiki40b huggingface dataset:
100 Εκάτη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Εκάτης υπολογίσθηκε σε 89 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Εκάτης εκτιμάται σε 3,3 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 54 m/sec. Μία μόνο επιπρόσθηση αστέρα από την Εκάτη έχει παρατηρηθεί, στις 14 Ιουλίου 2003 από τη Νέα Ζηλανδία.
Ο φασματικός τύπος της Εκάτης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,192 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 119 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν (μέγιστη –35).
Η Εκάτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 20 λεπτά.
Πόλη–κράτος

Με τον όρο πόλη–κράτος ή πόλις–κράτος εννοείται το κοινωνικό-πολιτικό σύστημα διαχείρισης της κρατικής οντότητας που διαμορφώθηκε μετά την αστική επανάσταση, με ιστορικό σημείο έναρξης τις αρχαίες πόλεις κράτη της Νότιας Μεσοποταμίας περί το 3.500 π.Χ.

Ιστορική εξέλιξη

Αν και ο όρος πόλη-κράτος εφαρμόζεται εκεί όπου αποδεδειγμένα (βάσει ανακαλυφθέντων τεχνέργων, κτηρίων ή κατασκευών ή γραπτών αρχείων) τηρούνται τα παραπάνω χαρακτηριστικά της πόλης-κράτους, κεντρικά χαρακτηριστικά της αστικοποίησης ανάγουν τον ιστορικό ορίζοντα της πόλης κράτους πολύ βαθύτερα από την 4η χιλιετία, στους πολιτισμούς της αρχαίας Αιγύπτου, (5η χιλιετία) ακόμη και τον πολιτισμό της κοιλάδας του Ινδού, (7η χιλιετία). Οι αρχαιότερες πόλεις που ανακαλύφθηκαν στους κεντρικούς πολιτισμούς της Εγγύς Ανατολής και της Αιγύπτου, της Κοιλάδας του Ινδού και της Μεσοποταμίας, συνδέθηκαν στενά με την ύπαρξη καλλιεργητικών εκτάσεων ή δευτερευόντων αστικών σχηματισμών από τους οποίους αντλούσαν τροφή και άλλα μέσα διαβίωσης. Στις αρχαίες υδραυλικές κοινωνίες οι κεντρικές πόλεις, μια πρώιμη μορφή των πόλεων κρατών, έπαιξαν θεμελιώδη ρόλο στον έλεγχο των περίπλοκων συστημάτων άρδευσης από τα οποία εξαρτάτο η ζωή των αστικών και μη πληθυσμών και συνεπώς στην πρώιμη άσκηση εξουσίας, όπως ο υδραυλικός δεσποτισμός.
Περί την 3η χιλιετία στη Σουμερία υπήρξαν τουλάχιστον 12 διακριτές πόλεις κράτη, όπως η Κις, η Ερέχ, η Ουρ, η Σιπάρ, η Ακσάκ, η Λαράκ, η Νιπούρ, η Αντάμπ, η Ούμα, η Λαγκάς και η Μπαντ-τιμπίρα και η Λάρσα. Κάθε μία από αυτές τις πόλεις-κράτη διέθετε περιτειχισμένο κέντρο και καλλιεργούμενη γη. Χαρακτηριστικό των συγκεκριμένων πόλεων-κρατών ήταν η λατρεία διαφορετικών θεοτήτων, των οποίων ο ναός ήταν κεντρικό οικοδόμημα.
Ο θεσμός της πόλης-κράτους απαντά επίσης στη Φοινίκη, αν και με ένα διαφορετικό πολιτικό σύστημα διαχείρισης που απαντά έκτοτε στις μεγάλες εμπορικές πόλεις του ευρωπαϊκού μεσαίωνα. Αντί για βασιλέα οι πόλεις κράτη της Φοινίκης με αρχαιότερο παράδειγμα την Βύβλο και σημαντικά εμπορικά κέντρα την Άκρα, τη Βηρυτό, την Ουγκαρίτ τη Σιδώνα και την Τύρο κυβερνούνταν από ένα συμβούλιο πρεσβύτερων, τα μέλη του οποίου ανήκαν πιθανώς στην εμπορική τάξη.
Ιδιαίτερα διαδεδομένο ως σύστημα, υπήρξε στον αρχαίο ελληνικό κόσμο με τις διάφορες αρχαιοελληνικές πόλεις και αποικίες στον ελλαδικό χώρο, ακτές της Μεσογείου και Μαύρη θάλασσα.
Σύγχρονα παραδείγματα πόλεων κρατών αποτελούν το Βατικανό και η Σιγκαπούρη.
Αλέξανδρος Φαρνέζε, πρίγκιπας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Οδοάρδου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Μαργαρίτας των Μεδίκων, κόρης τού Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Γεννήθηκε στην Πάρμα. Είχε το ίδιο όνομα με τον προπάππο του Αλέξανδρο δούκα της Πάρμας, κλπ. 
Έγινε στρατηγός στον στρατό της Βενετίας και πολέμησε τους Τούρκους. Έπειτα έγινε ναύαρχος τού Ισπανικού στόλου. Αργότερα διορίστηκε ως κυβερνήτης των Ισπανικών Κάτω Χωρών, έπειτα από τον Γαλλο-Ολλανδικό Πόλεμο (1672–78), που διεξήχθη κυρίως στις Κάτω Χώρες, αλλά στον οποίο η Ισπανία δεν έλαβε μέρος. 
Απεβίωσε το 1689 στη Μαδρίτη.
Λεονίντ Φεντούν

Νεανικά χρόνια

Ο Φεντούν ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Ανώτατη Σχολή Στρατιωτικής Διοίκησης του Ροστόφ, απ'όπου και αποφοίτησε το 1977. Το 1984, αποφοίτησε από την Ρωσική Στρατιωτική Ακαδημία.

Καριέρα

Τον Νοέμβριο του 1992, εισήλθε στον χώρο των επιχειρήσεων και ίδρυσε την εταιρεία Neftkonsult LLP. Το 1993, ο Φεντούν απολύθηκε επίσημα από τον Ρωσικό Στρατό και, στην διάρκεια του ιδίου έτους, ανέλαβε CEO της JSC. Το 1996, ο Φεντούν ανέλαβε χρέη Αντιπροέδρου της LUKoil Inc. Ο Φεντούν συνάντησε τον Αλεκπέροφ, στην διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ενώ αυτός ήταν καθηγητής στο Κογκαλύμ, μία πόλη της Σιβηρίας. Τον Μάιο του 2006, ο Φεντούν ήταν ένας εκ των δύο σημαντικότερων μετόχων της IFD Kapital Group.

Προσωπική ζωή

Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά, ενώ κατοικεί στην Μόσχα.
1952 Χέζμπουργκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χέζμπουργκ εκτιμάται σε 35,55 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι CD, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,104. Ο Χέζμπουργκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 35 ως 60 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
SAAB Automobile

Ιστορία

Το πρώτο αυτοκίνητο με το όνομα SAAB παρουσιάστηκε το 1949 και με την αγορά της μάρκας Scania (ελληνικά: Σκάνια), το 1969, η εταιρεία εξαπλώθηκε και στον τομέα των φορτηγών. Το 1990, το τμήμα κατασκευής αυτοκινήτων SAAB Automobile έγινε ανεξάρτητο και πωλήθηκε στον όμιλο της General Motors (ελληνικά: Τζένεραλ Μότορς).

Πώληση στην Spyker

Στις 26 Ιανουαρίου 2010, μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της SAAB Automobile (Αυτοκινητοβιομηχανία ΣΑΑΜΠ)  από την ολλανδική Spyker, επετεύχθη συμφωνία επί του θέματος. Ανακοινώθηκε ότι συμβόλαιο μεταξύ της General Motors και της Spyker για την εξαγορά της SAAB περιλαμβάνει τίμημα 400 εκατομμυρίων δολαρίων, από τα οποία τα 74 εκατομμύρια ήταν σε μετρητά και τα υπόλοιπα σε μετοχές. Επίσης ανακοινώθηκε ότι θα υπάρξει δανειοδότηση ύψους 564 εκατομμυρίων δολαρίων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, με εγγυήτρια την κυβέρνηση της Σουηδίας. Η εταιρεία το 2010 προχώρησε σε συμφωνία με την BMW για την αγορά κινητήρων.

Πώληση στην NEVS

Μετά την χρεοκοπία της Spyker, η εντελώς νέα, κινεζικής ιδιοκτησίας, εταιρεία NEVS (National Electric Vehicle Sweden) αγόρασε την SAAB Automobile στις 3 Σεπτεμβρίου 2012, ενώ την προμήθεια ανταλλακτικών την ανέλαβε η Saab Parts. Τελικώς όμως, τον Μάιο του 2014 η παραγωγή σταμάτησε οριστικά, ενώ τον Αύγουστο του 2014 η NEVS έχασε δικαστικώς την άδειά της να κατασκευάζει μοντέλα με το όνομα Saab και τώρα σχεδιάζει να δημιουργήσει ηλεκτρικά αυτοκίνητα με βάση το 9-3 και με το σήμα NEVS.

Ονοματολογία

Σχεδόν πάντα τα ονόματα των μοντέλων της SAAB άρχιζαν με το ψηφίο «9». Στο παρελθόν, τα ονόματα αυτά αποτελούντο από ενιαίο αριθμό. Τα νεότερα μοντέλα της, ήταν το 9-3 και το 9-5, τα οποία κατασκευάζονταν αμφότερα στο Trollhättan της Σουηδίας και εισήγαγαν τον κωδικό με το «9-αύξοντα αριθμό», συν την προσθήκη ενός τελικού «Χ» αν το μοντέλο εφοδιάζεται με τετρακίνηση.
Από το 2005 έως τον Δεκέμβριο του 2008 (σεζόν του 2009), η εταιρεία διέθετε και το SUV Saab 9-7X, που ήταν το μοναδικό SAAB που παραγόταν στις ΗΠΑ. Κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο της General Motors (Τζένεραλ Μότορς) στο Οχάιο, μαζί με το Chevrolet TrailΒlazer και όλα τα άλλα SUV που είχαν το ίδιο σασί και κινητήρα.
Η μοναδική εξαίρεση στον κανόνα της ονοματολογίας ήταν το Saab 600, λόγω του ότι ήταν μια παράλληλη έκδοση του Lancia Delta (Λάντσια Δέλτα), με σκοπό να τονιστεί αυτή η διαφορετικότητα.
461 Σάσκια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σάσκια εκτιμάται σε 45,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 100 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σάσκια γύρω από τον εαυτό της.
Ζωοπηγή

Τοποθεσία

Η Ζωοπηγή βρίσκεται 24 χιλιόμετρα βόρεια της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 850 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με το Καλό Χωριό, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Μάμα, στα βορειοδυτικά με το Πελένδρι, στα βόρεια με τον Άγιο Ιωάννη και στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Θεόδωρο.

Φυσικό περιβάλλον

Οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις του χωριού περιλαμβάνουν αμπέλια, ελιές, αμυγδαλιές, λαχανικά και φρουτόδεντρα. Σημαντικό προϊόν που παράγει η περιοχή είναι το κρασί Κουμανδαρία.

Ιστορία

Σύμφωνα με τον Νέαρχο Κληρίδη, η Ζωοπηγή δημιουργήθηκε την εποχή της Ενετοκρατίας, όντας ένα από τα νεώτερα χωριά της Κύπρου. Γραπτές πηγές καταδεικνύουν την ύπαρξη του χωριού το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα. Προηγουμένως δημιουργήθηκε, σε κοντινή απόσταση από τη Ζωοπηγή, οικισμός με την ονομασία Ορόγγου, του οποίου οι κάτοικοι μετακινήθηκαν βορειότερα δημιουργώντας τη Ζωοπηγή, πιθανόν λόγω ύπαρξης νερού και εύφορης γης στην περιοχή της Ζωοπηγής. Η Ορόγγου υπήρξε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, οπόταν και εγκαταλείφθηκε και από τους τελευταίους κατοίκους της που μετακινήθηκαν στη Ζωοπηγή και στο γειτονικό Καλό Χωριό.

Ονομασία

Το χωριό αρχικά είχε ονομαστεί Ζωοδόχος Πηγή. Στη συνέχεια, για συντομία, επικράτησε η ονομασία Ζωοπηγή. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή.
Ρόμπολο

Κατανομή

Το δέντρο είναι ιθαγενές στη Βοσνία και  απαντάται στην Ελλάδα, στη Βουλγαρία, Αλβανία, τη Σερβία, τη Βόρεια Μακεδονία και τη νότια Ιταλία. Στην Ελλάδα εμφανίζεται στα βουνά της Β. Πίνδου, στον Όλυμπο (όπου και το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά), στον Όρβηλο, στο Βέρμιο και στο Βούρινο, σε πετρώδη και ορεινά εδάφη, σε υψόμετρο 1100 έως 2400 μέτρα, στις πλέον αντίξοες κλιματικές συνθήκες εκεί όπου τελειώνουν τα δάση της μαύρης πεύκης ή ελάτης. Είναι είδος που στην Ελλάδα απαντάται διάσπαρτο (όπως είναι χαρακτηριστικά ορατό στο δρόμο που ενώνει τη Σμίξη με το Δίστρατο) και δεν σχηματίζει συχνά πυκνό δάσος.

Περιγραφή

Το ρόμπολο είναι ένα αειθαλές δέντρο που μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 40 μέτρα. Έχει σταχτίλευκο φλοιό, οι βελόνες του σχηματίζουν τούφες στις άκρες των κλαδιών, ανά δύο και τα βραχυκλάδια σχηματίζουν το χαρακτηριστικό πριονωτό ανάγλυφο από την πτώση των βελονών. Οι βελόνες έχουν μήκος 6 με 10 εκατοστά. Οι κώνοι ωριμάζουν περίπου ενάμιση χρόνο μετά την γονιμοποίηση. Ο κορμός είναι χοντρός (με διάμετρο που μπορεί να ξεπεράσει τα δύο μέτρα) και ίσιος, το ίδιο και τα κλαδιά. Τα νεαρά δέντρα έχουν χαρακτηριστικό άσπρο φολιδωτό φλοιό, ενώ τα ωριμότερα δημιουργούν το χαρακτηριστικό θωρακόμορφο φλοιό (το οποίο αποτελεί και το χαρακτηριστικό διαχωρισμού του από τα άλλα πεύκα) και συνηθίζεται να έχουν 'κομμένες' κορυφές. Είναι δέντρο αιωνόβιο και πολύ ανθεκτικό στο ψύχος. Στη Βουλγαρία έχει ανακαλυφθεί ένα ρόμπολο με ηλικία 1.300 ετών, ενώ το γηραιότερο επιβεβαιωμένο ρόμπολο είχε ηλικία 963 ετών το 1989.

Χρήσεις

Έχει πολύ γερό ξύλο που δεν σαπίζει και χρησιμοποιείται στην κατασκευή βαρελιών, στην επιπλοποιία, στην κατασκευή πολλών εργαλείων και σκευών κ.ά. Επιπλέον, το ρετσίνι που εκκρίνεται από το φλοιό του δέντρου θεωρείται, από τους παραδασόβιους πληθυσμούς, ότι έχει ιαματικές ιδιότητες.
Ηλίας Παπαθεοδώρου

Με συλλόγους

Ο Παπαθεοδώρου ξεκίνησε το μπάσκετ ως αθλητής στις ακαδημίες του Αθηναϊκού, όμως σε ηλικία 20 ετών σταμάτησε και ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα, στις ακαδημίες του Αθηναϊκού. Εκεί δούλεψε από το 1995 έως και το 2001.  Τη σεζόν  2001-02 έγινε και βοηθός του πρώτου προπονητή 
Την επόμενη σεζόν έγινε ο πρώτος προπονητής του Λαρισαϊκού, θέση που διατήρησε έως και το 2004. Ενώ από το 2004 έως και το 2007, υπήρξε ο πρώτος προπονητής του Μαρκόπουλου.
Αφότου έφυγε από εκεί, ανέλαβε ως πρώτος προπονητής την Νέα Κηφισιά. Εκεί παρέμεινε έως και το 2016, καταφέρνοντας την άνοδο της ομάδας το 2013, η οποία ήταν και η πρώτη φορά στην ιστορία της. 
Τη σεζόν 2016-17, για πρώτη φορά ανέλαβε ομάδα του εξωτερικού, την καζακική Αστάνα. Εκεί κατάφερε να πανηγυρίσει το νταμπλ, κερδίζοντας τόσο το πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο. Εκεί παρέμεινε όμως για μία σεζόν, αφού το 2017 γύρισε στην Ελλάδα, αυτή τη φορά για τον ΠΑΟΚ. Με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε δυο χρονιές στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ έφτασε το 2019 μέχρι τον τελικό κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό, 79-73. Τον Ιούνιο αποχαιρέτησε τον ΠΑΟΚ, με τον σύλλογο να τον ευχαριστεί για την προσφορά του. 
Τον Ιούνιο του 2019, συμφώνησε με την ομάδα της ΑΕΚ.

Μικρά τμήματα Εθνικής Ελλάδας

Το 2013, ανέλαβε ως πρώτος προπονητής την Εθνική Ελλάδας Ανδρών U18, με την οποία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων, στο 2015. Αργότερα ανέλαβε και την Εθνική U19, καθώς και την U20, με την τελευταία κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων Β κατηγορίας, το 2016, ενώ το 2017, το χρυσό, στην Α κατηγορία.
Μπεν Γουίσοου

Βιογραφία

Ο Γουίσοου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπεντφορντσάιρ. Η μητέρα του Λίντα είναι κοσμηματοπώλης και ο πατέρας του Χοσέ Γουίσοου εργάζεται στην τεχνολογία των υπολογιστών. Ο πατέρας του είναι γαλλικής, γερμανικής και ρωσικής καταγωγής και η μητέρα του είναι αγγλικής καταγωγής. Έχει έναν αδερφό, τον Τζέιμς, με τον οποίο είναι δίδυμοι. Το "Γουίσοου" δεν είναι το αληθινό επίθετο της οικογένειας ; η οικογένεια ονομαζόταν Στέλμαχερ, ένα γερμανικό όνομα.
Ο πρώτος σοβαρός του ρόλος ήταν στην θεατρική παράσταση Big Spirit στο Queen Mother Theatre. Φοίτησε στο γυμνάσιο Henlow και στο λύκειο Samuel Whitbread στο Σέφορντ. Αποφοίτησε από την Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης το 2003.

Προσωπική ζωή

Για πολλά χρόνια ο Γουίσοου αρνιόταν να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικές με την προσωπική του ζωή, αναφέροντας : "Για μένα, είναι σημαντικό να κρατάς ένα επίπεδο ανωνυμίας. Ως ηθοποιός, η δουλειά σου είναι να πείθεις τους ανθρώπους ότι είσαι κάποιος άλλος. Επομένως εάν μιλάς συνέχεια στους άλλους για τον εαυτό σου, πιστεύω ότι πυροβολείς τον εαυτό σου". Το 2011 είπε στο περιοδικό Out : "Ως ηθοποιός έχεις πλήρη δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και στο μυστήριο, ανεξάρτητα από το ποια είναι η σεξουαλικότητά σου, ανεξάρτητα από το τι κάνεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό πρέπει να αποτελεί θέμα δημόσιας συζήτησης επειδή είσαι δημόσιο πρόσωπο. Δεν καταλαβαίνω καθόλου γιατί κάνουμε τους ηθοποιούς σελέμπριτι".
Ο Γουίσοου υπέγραψε ένα σύμφωνο συμβίωσης με τον Αυστραλό συνθέτη Μαρκ Μπράντσο τον Αύγουστο του 2012. Το 2014 παραδέχτηκε δημόσια την ομοφυλοφιλία του, λέγοντας ότι ήταν μια δυνατή εμπειρία για αυτόν.
Νουρ Οτάν

Τίτλος

Το όνομα «Νουρ Οτάν» μεταφράζεται από τα Καζακικά στα ρωσικά ως «Το Φως της Πατρίδας». Στον τύπο συναντάται και με την ονομασία «Νέο Οτάν» (Ζάνα Οτάν). Η πτέρυγα νεολαίας του κόμματος «Νουρ Οτάν» ονομάζεται «Ζας Οτάν» (στα ελληνικά αποδίδεται ως «Νεαρή Πατρίδα»).
Στις 22 Δεκεμβρίου 2006, στο 10ο έκτακτο συνέδριο του κόμματος Οτάν, εγκρίθηκε πρόταση για τη μετονομασία του Δημοκρατικού πολιτικού κόμματος Οτάν στον σημερινό του τίτλο, Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα Νουρ Οτάν. Επίσης, εγκρίθηκαν τροποποιήσεις στο καταστατικό του Δημοκρατικού Πολιτικού Κόμματος Οτάν.
Στις 18 Οκτωβρίου 2013 το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα «Νουρ Οτάν» μετονομάστηκε σε «Νουρ Οτάν».

Ιστορία

Ο προκάτοχος του κόμματος, το κόμμα Πατρίδα, ιδρύθηκε αρχικά στις 12 Φεβρουαρίου 1999 μετά τη συγχώνευση αρκετών φιλοπροεδρικών κομμάτων. Μεταξύ αυτών των κομμάτων ήταν η Λαϊκή Ένωση του Καζακστάν, το Φιλελεύθερο Κίνημα του Καζακστάν και το Κίνημα «Για το Καζακστάν - 2030». Στο «συνενωτικό» συνέδριο το νέο κόμμα περιέγραψε ένα πρόγραμμα που υποστηρίζει σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση του Ναζαρμπάγιεφ.
Το 2004, στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές όπου συμμετείχε με το όνομα Οτάν, το κόμμα κέρδισε το 60.6% των ψήφων και 42 από τις 77 έδρες. Το Οτάν συγχωνεύθηκε με το Ασάρ της Νταρίγκα Ναζαρμπάγιεβα στις 25 Σεπτεμβρίου 2006. Οι έδρες του κόμματος αυξήθηκαν κατά 4, φτάνοντας στις 46 έδρες επί συνόλου 77 εδρών.
Μετά το σχηματισμό του συγχωνευμένου κόμματος, ο Ναζαρμπάγιεφ είπε στην κόρη του «Πες στα μέλη του Ασάρ ότι ... επιστρέφεις στον πατέρα σου». Η Ναζαρμπάγιεβα δήλωσε στις 19 Ιουνίου 2006 ότι όλα τα φιλοπροεδρικά κόμματα πρέπει να συνδυαστούν για να δημιουργήσουν μια ομάδα «με την οποία κανένα άλλο κόμμα δεν θα είναι σε θέση να το ανταγωνιστεί τα επόμενα 50 χρόνια.»
Τον Δεκέμβριο του 2006 ανακοινώθηκε ότι δύο κόμματα, το Κόμμα των Πολιτών και το Αγροτικό Κόμμα, θα ακολουθήσουν την πορεία του Ασάρ και θα συγχωνευθούν με το Οτάν. Οι έδρες του Οτάν αυξήθηκαν περαιτέρω, φτάνοντας τις 57. Ο Ναζαρμπάγιεφ δήλωσε ότι αναμένει τη συγχώνευση περισσότερων κομμάτων με το Οτάν. Ο Ναζαρμπάγιεφ δήλωσε ότι πρέπει να υπάρχουν λιγότερα, ισχυρότερα κόμματα που «υπερασπίζονται αποτελεσματικά τα συμφέροντα του πληθυσμού». Στο επόμενο συνέδριο του κόμματος στις 22 Δεκεμβρίου 2006, οι σύνεδροι ψήφισαν να μετονομάσουν το κόμμα σε Νουρ Οτάν.
Στις εκλογές της 18ης Αυγούστου 2007, το κόμμα κέρδισε το 88.05% των ψήφων και όλες τις έδρες του κοινοβουλίου. 
Τον Οκτώβριο του 2011 το κόμμα υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας μεταξύ του Νουρ Οτάν και του ουκρανικού Κόμματος Περιφερειών στο Νουρσουλτάν. Το 2015 υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με την Ενωμένη Ρωσία.
Βίλνιους

Θέση

Η Βίλνιους βρίσκεται στη Νοτιοδυτική Λιθουανία στη συμβολή των ποταμών Βίλνελε και Νέρις, ενώ η απόστασή της από τη Βαλτική Θάλασσα είναι 312 χλμ. Απέχει 312 χλμ. από την Κλάιπεντα, 214 χλμ. από το Σιαουλιάι, 102 χλμ. από το Κάουνας και 135 χλμ. από το Πανεβεζίς.

Ιστορία

Η Βίλνα έγινε πρωτεύουσα της Λιθουανίας για πρώτη φορά το 1323, επί ηγεμονίας του Μεγάλου Δούκα Γκεντιμίνας. Το 1579 απέκτησε και πανεπιστήμιο. Πρόκειται για το πρώτο και ιστορικό πανεπιστήμιο της Βίλνας, επίσημα "Πανεπιστήμιο Β. Καπτσούκας", στο άλλοτε Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, με αποτέλεσμα πολύ γρήγορα η πόλη να μετατραπεί σε σημαντικό επιστημονικό και πολιτιστικό ευρωπαϊκό κέντρο, με ταυτόχρονα έντονη πολιτική και οικονομική ζωή. Η Πολωνία κατείχε την πόλη από το 1919 έως το 1939.

Αξιοθέατα

Η Παλιά Πόλη της Βίλνιους έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Όπως οι περισσότερες μεσαιωνικές πόλεις, έτσι και η Βίλνα αναπτύχθηκε γύρω από το δημαρχείο. Η κύρια αρτηρία της είναι η οδός Πίλιες, που συνδέει το παλάτι του κυβερνήτη και το δημαρχείο. Υπάρχουν περισσότερες από 40 εκκλησίες στη πόλη, πολλές από τις οποίες σε ύφος μπαρόκ.
Όρος Γιασούρ

Το Γιασούρ (Yasur) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νησί Τάννα, ένα από τα νοτιότερα του Βανουάτου. Το ηφαίστειο, ύψους 361 μέτρων βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση έκρηξης από την ανακάλυψή του από τον Τζέιμς Κουκ το 1774, ενώ θεωρείται ότι αυτή η ηφαιστειακή δραστηριότητα λαμβάνει χώρα για περίπου 800 χρόνια. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, κοντά στο κόλπο Σούλφορ. Βρίσκεται βορειοανατολικά της ψηλότερης κορυφής του νησιού, του σβηστού ηφαιστείου Τουκοσμέρα, το οποίο ήταν ενεργό στο Πλειστόκαινο. Θεωρείται ως ένα από τα πιο εύκολα προσβάσιμα ηφαίστεια στη Γη.
Ο πυροκλαστικός κώνος του Γιασούρ δεν έχει βλάστηση και διαθέτει ένα κρατήρα διαμέτρου 400 μέτρων. Ανήκει σε ένα ευρύτερο ηφαιστειακών κέντρων βορειοανατολικά του Τουκοσμέρα και ήταν ενεργά στο Ολόκαινο. Βρίσκεται μέσα στη μικρή καλντέρα Γιενκάχε. Αποτελείται από βασαλτικής σύστασης πετρώματα. Η ύπαρξή του οφείλεται στην προς τα ανατολικά κίνηση της Ινδοαυστραλιανής τεκτονικής πλάκας, η οποία καταβυθίζεται κάτω από την πλάκα του Ειρηνικού. Η εκρηκτική του δραστηριότητα είναι συνήθως στρομπολικού και βουλκανικού τύπου.
Οι εκρήξεις προκαλούν συνήθως τοπικό αντίκτυπο, αν και την 1η Ιουνίου 2010 ακυρώθηκαν μερικές πτήσεις από και προς την Νέα Καληδονία. Τέτοιες περιπτώσεις είναι σπάνιες επιεδή η σπονδός σπάνια φτάνει σε μεγάλο υψόμετρο. Ένας κίνδυνος που οφείλεται στην ηφαιστειακή δραστηριότητα του Γιασούρ είναι η όξινη βροχή, η κατακάθιση στάχτης στη γύρω περιοχή και οι ηφαιστειακές βόμβες. Εξαιτίας του μικρού του μεγέθους, μια πιθανή κατάρρευση του κώνου του Γιασούρ έχει τοπικές συνέπειες.
Γκρακλιάνι

Ο Λόφος Γκρακλιάνι (γεωργιανά: გრაკლიანი გორა, Grakliani Gora) είναι αρχαιολογικός τόπος ανασκαφών στην ανατολική Γεωργία, πλησίον του Κάσπι, ο οποίος παρουσιάζει ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας χρονολογούμενης, πιθανώς, από χρονολογία προ 300.000 ετών.
Η συγκεκριμένη τοποθεσία ανακαλύφθηκε το 2007, κατά τη διάρκεια εργασιών διεύρυνσης του αυτοκινητοδρόμου μεταξύ Τιφλίδας-Σενάκι-Λεσελίντζε. Έρευνες πραγματοποιούνται από φοιτητές, καθώς και καθηγητές του Κρατικού Πανεπιστημίου Τιφλίδας. Το 2015, μία φερόμενη ως γραφή ανακαλύφθηκε επί του βωμού ναού μίας θεάς της γονιμότητας, η οποία προηγείτο χρονολογικά των υπολοίπων γνωστών γραφών της περιοχής κατά, τουλάχιστον, χίλια έτη.

Διάταξη

Ο συγκεκριμένος αρχαιολογικός τόπος περιλαμβάνει έναν ναό αφιερωμένο υπέρ μίας θεάς της γονιμότητας, χρονολογούμενο από τον 7ο αιώνα ΠΚΕ, έναν τάφο υπό την μορφή λάκκου ένα κοιμητήριο χρονολογούμενο από την πρώιμη Εποχής του Ορείχαλκου, καθώς και κατάλοιπα κτιρίου χρονολογούμενο από, περίπου, το 450-350 ΠΚΕ, το οποίο αποτελείται από τρία δωμάτια και τρεις αποθήκες.
Ο συγκεκριμένος αρχαιολογικός τόπος κατοικείτο μεταξύ της Χαλκολιθικής Περιόδου και της Ύστερης Ελληνιστικής Περιόδου.

Ανακαλύψεις

Η ανασκαφή διαφορετικών στρωμάτων του εδάφους οδήγησε στην ανεύρεση αντικειμένων, όπως παιδικά παιχνίδια, όπλα, ειδώλια, καθώς και φαρμακολογικά αντικείμενα. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων μηνών ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι είχαν ανακαλύψει παραπάνω από 35.000 κομμάτια προερχόμενα από εκατοντάδες τάφους και ερείπια οικισμών, τα οποία χρονολογούνταν στον 8ο αιώνα ΠΚΕ.
Αριθμός χρυσών, καθώς και χάλκινων δίσκων χρονολογούμενων από τον 6ο αιώνα ΠΚΕ, επίσης, ανακαλύφθηκαν. Τα συγκεκριμένα αρχαιολογικά ευρήματα καταδεικνύουν πως η συγκεκριμένη κοινωνία κατείχε την τεχνολογία της επιχρύσωσης και της χαρακτικής.
Μεταξύ των σημαντικότερων αντικειμένων τα οποία ανευρέθηκαν πιθανώς να περιλαμβάνεται μία επικυρωτική σφραγίδα, η οποία χρονολογείται από τον 4ο αιώνα ΠΚΕ. Πρόκειται για ιδιαίτερα σπάνιες σφραγίδες, οι οποίες χρησιμοποιούνταν για την επικύρωση νομικών εγγράφων, ενώ φέρεται να προέρχονταν από την Ουρούκ της Μεσοποταμίας. Έτερο σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα αποτελεί εκείνο ενός μεγάλου και διακοσμημένου τελετουργικού φούρνου, μία ανακάλυψη δίχως προηγούμενο στην αρχαιολογία.

Σημασία για την Γεωργία

Σύμφωνα με τον Λιτσέλι, ο οποίος ήταν επικεφαλής των αρχαιολογικών ερευνών, το σύνολο των αρχαιολογικών ευρημάτων τα οποία προέρχονται από την συγκεκριμένη τοποθεσία καταδεικνύουν την ύπαρξη για διάστημα 3000 ετών ενός γεωργιανού κράτους. Το Υπουργείο Πολιτισμού της Γεωργίας στόχευε, έως τα τέλη του 2015, στην μετατροπή του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου σε ένα υπαίθριο μουσείο.
Πωλ Σουλικιάς

Βιογραφία

Μεγάλωσε στον Βόλο. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από το Φανάρι Καρδίτσης, ενώ η μητέρα του κατάγονταν από την Ανατολική Θράκη. Άρχισε να ασχολείται με την ζωγραφική από την παιδική του ηλικία. Κατά την περίοδο της Κατοχής έχασε τον πατέρα του και η οικογένειά του γνώρισε δύσκολες στιγμές. Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να ζωγραφίζει και παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στην Αθήνα και το 1956 στο Παρίσι. 
Το 1959 εγκατέλειψε την Ελλάδα και μετανάστευσε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Στην έκθεση «Νεοκαναδοί ζωγράφοι» που διοργάνωσε ο Δήμος του Μόντρεαλ το 1965, κέρδισε το α΄ βραβείο «για τις μαγευτικές αρμονίες χρωμάτων, σύνθεσης και ανθρωπισμού». Η βράβευση αυτή αποτέλεσε από την μια το έναυσμα για την αποκλειστική ενασχόλησή του με την ζωγραφική, και απο την άλλη την απαρχή της σταδιακής αναγνώριση του ζωγράφου από τους ομότεχνούς του, τους κριτικούς τέχνης και το κοινό.
Ο Σουλικιάς ζωγραφίζει σχεδόν αποκλειστικά με λάδι και έχει χαρακτηριστεί ως «χαρισματικός τοπιογράφος» του Κεμπέκ και του Ανατολικού Καναδά. Εντούτοις, τα θέματά του περιλαμβάνουν επίσης νεκρές φύσεις και προσωπογραφίες. Έχει εκθέσει έργα του σε πολλές γκαλερί και πινακοθήκες, κυρίως στον Καναδά και τις ΗΠΑ, καθώς και στην Ελλάδα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, επέστρεψε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ανακασιά του Πηλίου, όπου εξακολούθησε να δημιουργεί.
1229 Τίλια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τίλια εκτιμάται σε 27,65 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0839.
Τζον Όμπι Μίκελ

Σε συλλόγους

Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2004 στη νορβηγική Λιν, στην οποία έμεινε για δύο χρόνια. Το 2006 έγινε παίκτης της Τσέλσι και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, τρία Κύπελλα, ένα Λιγκ Καπ Αγγλίας και ένα Κομιούνιτι Σιλντ. Επίσης, κέρδισε ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα Γιουρόπα Λιγκ. Από τον Ιανουάριο του 2017 είναι παίκτης της κινεζικής Τιεντζίν Τεντά.

Στην εθνική ομάδα

Είναι μέλος της Εθνικής Νιγηρίας από το 2006. Έχει συμμετάσχει στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2006, του 2008, του 2010 και του 2013, κατακτώντας τον τίτλο. Επίσης, συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο. Έχει κληθεί στην αποστολή της ομάδας στα Μουντιάλ του 2014 και του 2018.