google/wiki40b huggingface dataset:
Διατοίχιση

Χαρακτηρισμοί

Πλοίο με μικρό μετακεντρικό ύψος, δηλαδή με μικρή ευστάθεια έχει μεγάλη περίοδο διατοιχισμού, διατοιχούμενο βραδέως, καλούμενο έτσι «οκνό» (tender vessel). Εδώ υπάρχει η γενική αντίληψη ότι το "οκνό πλοίο" είναι ευσταθές, που βεβαίως και δεν είναι. 
Αντίθετα πλοίο με μεγάλο μετακεντρικό ύψος έχει μεγαλύτερη ευστάθεια και διατοιχίζεται τάχιστα και απότομα καλούμενο «σταθερό πλοίο» (stiff vessel), όπως π.χ. τα πολεμικά πλοία, ανεξάρτητα από το γεγονος ότι αυτή η διατοίχιση δημιουργεί στην έντονη ναυτία των επιβαινόντων.  Εξ αυτού δε του λόγου προήλθαν και οι λανθασμένες όμως, λαϊκές εκφράσεις: "καλοτάξιδο" και "σκυλοπνίχτης" σε χαρακτηρισμό πλοίων.
Τροποποίηση της περιόδου διατοίχισης επιτυγχάνεται για μεν την επιβράδυνση με μεταφορά βαρών, έρμα, καθ΄ύψος προς τα πλευρά, (πλευρικές δεξαμενές) και για το αντίθετο με πληρότητα των διπυθμένων.
Ζαν Ζακ Σανπέ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου του 1932 στο Μπορντό. Μετά από μάλλον μέτριες σπουδές και διάφορες μικροδουλειές ανεβαίνει σε ηλικία 18 ετών στο Παρίσι. Υπηρετώντας τη στρατιωτική του θητεία ψάχνει παράλληλα για δουλειά σαν σκιτσογράφος. Το 1951 πουλάει το πρώτο του σκίτσο στην εφημερίδα Sud Ouest και ακολουθούν άλλα έντυπα όπως τα Le Rire, Noir et Blanc, Ici Paris. Γνωρίζεται με τον Ρενέ Γκοσινί και συνυπογράφουν τις πολυδιαβασμένες περιπέτειες του μικρού Νικόλα.
Από το 1957 αρχίζει να εργάζεται για το Paris-Match και πολλά άλλα έντυπα σαν επιτυχημένος πλέον σκιτσογράφος. Σκίτσα του έχουν δημοσιευτεί στους New York Times και στο περιοδικό The New Yorker. To 1961 εκδίδει το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Τίποτα δεν είναι απλό και ακολουθούν 30 περίπου ακόμα. Εκτός από το μικρό Νικόλα είναι ο δημιουργός του Μαρσελέν Καγιού, του Ραούλ Ταμπουρέν και του Κύριου Λαμπέρ. Θεωρείται σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους σκιτσογράφους. Έχει ένα γιο, τον Νικολά, και μια κόρη, την Ίνγκα, σχεδιάστρια.
Αυτόμελο τροπάριο

Αυτόμελον ονομάζεται σε ένα σύνολο τροπαρίων το πρώτο από αυτά, που έχει ιδιαίτερη (δική του) μελωδική γραμμή. Τα επόμενα τροπάρια τού συνόλου αντιγράφουν το μέλος τού αυτόμελου και λέγονται προσόμοια. Δηλ. το αυτόμελο έχει πρωτότυπη μουσική έκφραση και χρησιμοποιείται ως ποιητικό και μουσικό πρότυπο για άλλα τροπάρια. Π.χ. στο Κοντάκιο ο πρώτος οίκος είναι αυτόμελο και οι υπόλοιποι προσόμοιοι αυτού.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει στον ειρμό (πρώτη στροφή) σε κάθε ωδή τού Κανόνα, όπου ο ειρμός έχει δικό του μέλος, ενώ οι υπόλοιπες στροφές (τροπάρια) της ωδής ακολουθούν πιστά το μέλος τού ειρμού.
Τα αυτόμελα ομοιάζουν με τα ιδιόμελα, τα οποία επίσης έχουν δικό τους μέλος, αλλά διαφέρουν από αυτά στο ότι τα ιδιόμελα είναι μεμονωμένα, ενώ τα αυτόμελα είναι μέρος ενός συνόλου τροπαρίων. Το σύστημα αυτόμελο-προσόμοια έχουμε συνήθως στα Στιχηρά και τα Απόστιχα, δηλ. τροπάρια που άδονται μετά τους τελευταίους στίχους Ψαλμών, στην αρχή και το τέλος αντίστοιχα ακολουθιών, όπως είναι ο Εσπερινός και ο Όρθρος.
Βασική συναγωγή των αρχαιότερων αυτόμελων με τα προσόμοιά τους υπάρχει στην "Anthologia Graeca Carminum Christianorum", 63-84.
Λυκόφρονας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λυκόφρονας (Λυκόφρων) είναι γνωστός ένας γιος του Μήστορα και της Λυσιδίκης, εγγονός του Περσέως και της Ανδρομέδας. Αδελφή του Λυκόφρονος ήταν η Ιπποθόη. Ο Λυκόφρονας ακολούθησε τον Αίαντα στην εκστρατεία κατά της Τροίας και σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Έκτορα.
Μπαρμπαριά

Ιστορία

Η Μπαρμπαριά δεν ήταν πάντα μια ενιαία πολιτική οντότητα. Από τον 16ο αιώνα και μετά, χωρίστηκε στους πολιτικούς φορείς της Αντιβασιλείας του Αλγερίου, της Τύνιδας, και της Τρίπολης. Σημαντικοί άρχοντες κατά την εποχή της λεηλασίας στα μέρη των Βαρβαρικών κρατών ήταν ο Πασάς του Αλγερίου, ο Μπέης της Τύνιδας και ο Μπέης της Τρίπολης, όλοι τους υποτελείς του Οθωμανού Σουλτάνου, που ήταν στην πράξη ανεξάρτητοι άρχοντες και αδημονούσαν να αποτινάξουν τον Οθωμανικό ζυγό.
Πριν από κείνη την εποχή, η περιοχή χωριζόταν μεταξύ Ιφρικίγια, Μαρόκου, και ενός κράτους προς τα κεντρικά - δυτικά της Αλγερίας με επίκεντρο το Τιαρέτ. Οι ισχυρές δυναστείες των Βερβέρων, όπως οι Αλμοχάδες, και οι Χαφσίδες, κατάφεραν να συνενώσουν την περιοχή για σύντομες περιόδους. Από Ευρωπαϊκής άποψης, η "πρωτεύουσα" θεωρούνταν η Τρίπολη στη σύγχρονη Λιβύη αν και το Μαρακές στο Μαρόκο ήταν η μεγαλύτερη και πιο σημαντική πόλη των Βερβέρων της εποχής. Επιπρόσθετα, το Αλγέρι στη σημερινή Αλγερία και η Ταγγέρη στο Μαρόκο, θεωρούνταν περιστασιακά ως "πρωτεύουσες".
Η πρώτη υπερπόντια στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ, που έφεραν σε πέρας το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και οι Αμερικανοί πεζοναύτες, ήταν η μάχη της Ντέρνα, το 1805. Επρόκειτο για την καθοριστική μάχη του Πολέμου της Τριπολιτανίας. Επρόκειτο για μία προσπάθεια καταστολής της πειρατείας από μέρους των κρατών των Βερβέρων, που απαιτούσαν παράλογους δασμούς και λυμαίνονταν τα πλοία και τα πληρώματα που έπλεαν στην περιοχή. Μέρος της εισαγωγής του "εμβατηρίου των πεζοναυτών" αφορά σε αυτή την επιχείρηση ("... στις ακτές της Τρίπολης ...").
ΦΚ Ενκάμπ

Ιστορία

H ΦΚ Ενκάμπ ιδρύθηκε το 1950 και είναι από τα πιό ιστορικά ποδοσφαιρικά σωματεία τής Ανδόρρας. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας από την ίδρυσή του το 1995. Εκείνη τη χρονιά θα στεφτεί και ως η πρώτη πρωταθλήτρια της πρώτης κατηγορίας, της Πριμέρα Ντιβιζιό. Την περίοδο 2001/02 θα κατακτήσει για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα και την επόμενη χρονιά τη δεύτερη θέση. Απο κει και πέρα θα αρχίσει η περίοδος της παρακμής και το 2004/05 η ομάδα θα υποβιβαστεί για πρώτη φορά στη δεύτερη κατηγορία Σεγκόνα Ντιβιζιό, μπόρεσε όμως να προβιβαστεί αμέσως, για να υποβιβαστεί όμως εκ νέου μια περίοδο αργότερα. Η τρέχουσα περίοδος 2010/11 είναι μόλις η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά για την ΦΚ Ενκάμπ ξανά στην Πριμέρα Ντιβιζιό. Τερμάτισε στην έβδομη θέση του πρωταθλήματος όπου θα αγωνιστεί σε διπλό αγώνα μπαράζ για την παραμονή στην ανώτατη κατηγορία απέναντι στην Ουνιό Εσπορτίβα Ενγκορδάνι της δεύτερης κατηγορίας.
Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2001/02 η ομάδα έλαβε και το εισιτήριο για το το ντεμπούτο της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η ΦΚ Ενκάμπ συμμετείχε στον πρώτο προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ όπου αποκλείστηκε με δύο ήττες από την ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης (0:5 και 0:8).
Την επόμενη χρονιά θα συμμετάσχει στο Κύπελλο Ιντερτότο όπου αποκλείστηκε και πάλι με δύο ήττες, αυτή τη φορά από την βελγική Λίρσε ΣΚ (0:3 και 1:4).
Το 2000 θα φτάσει για πρώτη και μοναδική ως τώρα φορά στον τελικό του Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) όπου θα χάσει με 0:6 από την Κονστελ•λαθιό Εσπορτίβα.
Ο Πεταλούδας (ταινία)

Πλοκή ταινίας

Παρίσι 1931. Ο Γάλλος μικρογκάνγκστερ Ανρί Σαριέρ, γνωστός ως ο «Πεταλούδας» από ένα τατουάζ του εντόμου στο στήθος του, συλλαμβάνεται  για τον φόνο ενός προαγωγού στη Μονμάρτρη. Παρά τις προσπάθειές του να πείσει την γαλλική δικαιοσύνη πως  δεν ευθύνεται για το έγκλημα, καταδικάζεται σε ισόβια καθειρξη και στέλνεται στο Καγιέν, στην διαβόητη αποικιακή φυλακή στη Γαλλική Γουϊνέα. Τρία χρόνια μετά, επιχειρεί την πρώτη του απόδραση με πλεούμενο, και φθάνει στο Μαρακαϊμπο  και ζει για λίγο καιρό με τους ιθαγενείς Ινδιάνους, μέχρι που ξανασυλλαμβάνεται και εγκλείεται στις φυλακές της Νήσου του Διαβόλου.

Πληροφορίες παραγωγής

Η ταινία γυρίστηκε σε διάφορες τοποθεσίες στην Ισπανία και την Τζαμάικα, με τις σκηνές της σπηλιάς να γυρίζονται κάτω από αυτό που είναι σήμερα το ξενοδοχείο Xtabi  στα βράχια της Νέγκριλ.
Οι σκηνές της πόλης στην αρχή της ταινίας γυρίστηκαν στην Ονταρίμπια της Ισπανίας.
Η διάσημη σκηνή της βουτιάς πάνω από τον γκρεμό του Στηβ ΜακΚουήν, κοντά στο τέλος  της ταινίας έγινε από τον ίδιο στο Μάουι της Χαβάης. Ο ΜακΚουήν επέμεινε να εκτέλεσει ο ίδιος την σκηνή με το άλμα στον  γκρεμό. Αργότερα δηλώσε ότι ήταν «μία από τις πιο συναρπαστικές εμπειρίες της ζωής μου.» ο οποίος πληρώθηκε με 2 εκατομμύρια δολάρια για την συμμετοχή του στην ταινία. 
Επιπλέον, ο ίδιος ο συγγραφέας Ανρί Σαριέρ ενήργησε ως σύμβουλος για τις τοποθεσίες της ταινίας που ο ίδιος είχε συνάντησει κατά την διάρκεια των ετών φυλάκισης του.

Διακρίσεις

Η ταινία το 1974 ήταν υποψηφια για Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής στον Τζέρι Γκόλντσμιθ και Χρυσής Σφαίρας καλύτερου ηθοποιού σε δραματική ταινία στον Στηβ ΜακΚουήν.
Λουδοβίκος Α΄ της Μάντουα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μάντουα και ήταν γιος του Γκουίντο Κορράντι, γιου του Αντόνιο Κορράντι.
Το 1328 με τη βοήθεια των Γιβελίνων του Κανγκράντε Α΄ ντελα Σκάλα, κυβερνήτη της Βερόνα και του πεθερού του Γκουγκλιέλμο-Ατσόνε Πανεμπάρκο, έδιωξε τον Ρινάλντο Μπονακόλσι από τη Μάντουα και τον αντικατέστησε ως γενικός αντπρόσωπος (capitano generale). Έπειτα από 12 ημέρες εκλέχθηκε αντιπρόσωπος των αστών (capitano del popolo) από τους κατοίκους. To επόμενο έτος ο Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ, βασιλιάς της Γερμανίας τον όρισε ως βασιλικό εκπρόσωπο (vicar). Το 1335 έγινε κύριος του Ρέτζο Εμίλια.
Το 1339 υποστήριξε τους αδελφούς Λουκίνο Βισκόντι (απεβ. 1349) και Τζοβάννι Βισκόντι και τον ανιψιό τους Ατσόνε Βισκόντι εναντίον του Μαστρίνο Β΄ ντελα Σκάλα και του Λοντρίζιο Βισκόντι στέλνοντας στρατό, που βοήθησε τους πρώτους να νικήσουν στη μάχη του Παραμπιάγκο. Το 1342 βοήθησε την Πίζα να αντισταθεί σε επίθεση της Φλωρεντίας.
Το 1349 ο Λουδοβίκος Α΄ φιλοξένησε τον ποιητή Φραντσέσκο Πετράρκα, που είχε έλθει στη Μάντουα για να επισκεφθεί τον τάφο του Βιργιλίου. Κατά τα τελευταία έτη του πολέμησε εναντίον του Μπερναμπό Βισκόντι κυρίου του Μιλάνου. Απεβίωσε στη Μάντουα το 1360 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της πόλης. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γουίδων στη Μάντουα και ο νεότερος Φελτρίνο στο Ρέτζο.
Εκιμτσάν

Μεταφορές

Ένας τοπικός δρόμος συνδέει το Εκιμτσάν με το Κομπόλντο και το Στόιμπα
Το Εκιμτσάν εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Εκιμτσάν.
Πάροχος υπηρεσιών Διαδικτύου

Ο Πάροχος Υπηρεσιών Διαδικτύου (Internet Service Provider, ISP) είναι ένας οργανισμός, κερδοσκοπικός ή μη, που παρέχει στους συνδρομητές και χρήστες του, συχνά μέσω χρηματικού ή άλλου αντιτίμου, διάφορες υπηρεσίες, οι οποίες σχετίζονται με το Διαδίκτυο (ίντερνετ), όπως πρόσβαση σε ιστοσελίδες, ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων (e-mail) αλλά και ανταλλαγή αρχείων (file sharing), επικοινωνία χρηστών σε πραγματικό χρόνο (chat) κ.λ.π.

Πάροχοι πρόσβασης ISP

Οι πάροχοι πρόσβασης ISP χρησημοποιούν μια σειρά τεχνολογιών προκειμένου να συνδέσουν τους χρήστες στο δίκτυό τους. Οι διαθέσιμες τεχνολογίες με τις οποίες οι πάροχοι ISP συνδέουν τους χρήστες στο διαδίκτυο είναι: οι τηλεφωνικές γραμμές, τα καλώδια τηλεόρασης (CATV), το ενσύρματο και ασύρματο Ethernet και οι οπτικές ίνες. 
Για τους οικιακούς χρήστες και για τις μικρές επιχειρήσεις οι πάροχοι ISP παρέχουν σύνδεση μέσω χάλκινων καλωδίων και οι πιο συνηθησμένες τεχνολογίες σύνδεσης σήμερα είναι οι ADSL και SDSL. Στην σύνδεση ADSL η ταχύτητα κατεβάσματος (download) είναι μεγαλύτερη από την ταχύτητα ανεβάσματος (upload), ενώ στην SDSL η ταχύτητα κατεβάσματος (download) είναι ίση με την ταχύτητα ανεβάσματος (upload).
San Francisco Film Critics Circle

Η San Francisco Film Critics Circle (SFFCC) (ελληνικά: Κύκλος Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο) ιδρύθηκε το 2002 ως μια οργάνωση δημοσιογράφων και κριτικών του κινηματογράφου στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια.
Στα μέλη της οργάνωσης περιλαμβάνονται δημοσιογράφοι από τις εφημερίδες : San Francisco Chronicle, San  Jose Mercury News,Oakland Tribune, Contra Costa Times,San Francisco Bay Guardian, SF Weekly, East Bay Express,San Jose Metro, Palo Alto Weekly, Sonoma Index-Tribune, 
The San Francisco Examiner, τον τηλεοπτικό σταθμό KRON-TV, το περιοδικό Variety, και τις ιστοσελίδες CultureVulture.net, Splicedwire.com, και CombustibleCelluloid.com.
Συνταγματική ιστορία της Τουρκίας

Με την πάροδο των αιώνων, η Τουρκία είχε πολλά συντάγματα και μπορεί να χαρακτηριστεί από την σταθερή ίδρυση ενός έθνους-κράτους, τον εκδημοκρατισμό και την αναγνώριση του διεθνούς δικαίου.
Το τουρκικό σύνταγμα επικυρώθηκε το 1921, τροποποιήθηκε το 1924, το 1961, το 1982 και πιο πρόσφατα το 2010. Επίσης, το 2017 θα γίνει δημοψήφισμα για την τροποποίηση του συντάγματος. Μια πρόταση για ένα ακόμη σύνταγμα συζητείται, για να επιτρέψει στην Τουρκία την συμμόρφωση με τα πολιτικά κριτήρια για την ένταξη στην ΕΕ.
Αλέξανδρος Ρήγας

Βιογραφία

Ο Αλέξανδρος Ρήγας γεννήθηκε στις 5 Μαΐου του 1965 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ’ όπου αποφοίτησε το 1990.
Στέλιος Φουσταλιεράκης

Βιογραφία

Ο Στέλιος Φουσταλιεράκης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 19 Ιουνίου του 1911, ημέρα Κυριακή, ώρα τρεις το απόγευμα, όπως του άρεσε να διευκρινίζει. Πήρε το όνομα του πατέρα του, που σκοτώθηκε σε ατύχημα προτού αυτός γεννηθεί. Μεγάλωσε με μικρασιάτικα τραγούδια και έγινε δεξιοτέχνης στο μπουλγαρί (κρητικός ταμπουράς). Από τα 11 του χρόνια, άρχισε να μαθαίνει την τέχνη του ρολογά, κάτι που ήταν το δεύτερο μεγάλο πάθος του μετά το μπουλγαρί. Ήταν τραγουδιστής, οργανοπαίκτης στο μπουλγαρί και συνθέτης πολλών γνωστών κρητικών τραγουδιών. Δημιούργησε τη δική του σχολή στην κρητική μουσική αναδεικνύοντας το μπουλγαρί σε όργανο μελωδικό και σολίστικο. Έπαιξε με τους Κρητικούς μαστόρους της μουσικής αλλά -μοναδική περίπτωση- ταίριαξε και με τους μεγάλους ρεμπέτες. 
Ήταν ένας συμπαθέστατος άνθρωπος, μετρίου αναστήματος, με ένα γλυκύτατο χαμόγελο και μια έμφυτη αρχοντιά. Συγκαταλέγεται άξια στις κορυφές της αστικής λαϊκής μουσικής παράδοσης της Κρήτης και συγκεκριμένα της πόλης του Ρεθύμνου. Στο Ρέθυμνο ήταν γνωστός και ως μπάρμπα Στέλιος ο ρολογάς, επειδή ασκούσε και την τέχνη του ρολογά. Είχε το μαγαζί του στην οδό Αρκαδίου και φήμη του ειδικού στα ρολόγια.
Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι στις ετικέτες των δίσκων της εποχής ο Στέλιος Φουσταλιεράκης αναγράφεται ότι παίζει μπουζούκι. Είναι φανερό ότι οι υπεύθυνοι των εταιρειών δίσκων που έβλεπαν το όργανό του κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα αγνοούσαν και το όνομα του οργάνου και το πώς παιζόταν. Το μπουλγαρί είναι όργανο που ανήκει στην οικογένεια του ταμπουρά, μοιάζει μορφολογικά με το μικρασιατικό σάζι, αλλά πρέπει να έχει διαφοροποιήσεις στις διαστηματικές διαιρέσεις στο μάνικο. Το γεγονός ότι οι ηχογραφήσεις από το 1930 και μετά γίνονταν στο εργοστάσιο της Κολούμπια στον Περισσό δεν διευκόλυνε τη συχνή παρουσία εκτελεστών από την επαρχία. Έτσι, παρά τον πλούτο της κρητικής μουσικής, είναι δυσανάλογα μικρή η δισκογραφική καταγραφή κρητικών τραγουδιών. Ένα στοιχείο όμως που φαίνεται να επηρέασε σημαντικά τη διαμόρφωση της μουσικής προσωπικότητας του Στέλιου Φουσταλιεράκη ήταν και η παραμονή του στην Αθήνα ανάμεσα στο 1933 και το 1937, περίοδο της μεγαλύτερης άνθησης του ρεμπέτικου. Η γνωριμία με τους δημιουργούς του, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιώργος Μπάτης, ο Παναγιώτης Τούντας, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Στράτος Παγιουμτζής κ.α. πρέπει να υπήρξε καθοριστική.
Ο Στέλιος Φουσταλιεράκης πέθανε τον Απρίλιο του 1992.
Ήραια Συρίας

Η Ήραια ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Συρίας.
Η μοναδική πηγή για την ύπαρξη της πόλεως είναι ο Αππιανός ο οποίος την κατατάσσει στις πόλεις που ιδρύθηκαν από τον Σέλευκο. Δεν είναι γνωστό αν κατά την ίδρυση της πόλης προσήλθαν άποικοι από την ομώνυμη πόλη της Αρκαδίας, αλλά ούτε και η θέση της είναι γνωστή.
Μπέλα της Σλαβονίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας, κόρης τού Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν ο αγαπημένος του γιος.
Το έτος γέννησής του δεν είναι βέβαιο, αλά ξέρουμε ότι ήταν το μικρότερό τους τέκνο. Το προηγούμενο από αυτόν παιδί τους, η Μαργαρίτα γεννήθηκε το 1242, έτσι οι ιστορικοί Μορ Βέρτνερ, Γκυούλα Κριστό και άλλοι εκτιμούν το έτος γέννησής του π. το 1243. Διαφορετική ημερομηνία δίνει ένα καταστατικό τού 1269, που αναφέρει ότι ο Μπέλα "ήταν περίπου είκοσι ετών", έτσι θα γεννήθηκε π. το 1269.
Σε επιστολή που έγραψε ο Μπέλα Δ΄ π. το 1254 προς τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄, υπάρχουν τα πρώτα στοιχεία για τη ζωή τού ομώνυμου γιου του. Αναφέρεται σε ένα σχέδιο γάμου τού νεαρού Μπέλα με μία ανιψιά τού πάπα, αλλά ο γάμος δεν έγινε ποτέ.
Ο πατέρας του τον όρισε δούκα της Σλαβονίας το 1260 και αργότερα τού πρόσθεσε την Κροατία και τη Δαλματία. Τις τελευταίες περιοχές αυτές κυβερνούσε πιο πριν ο μεγαλύτερος αδελφός του Στέφανος Ε΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Κουνιγκούντα των Ασκάνια, κόρη τού Όθωνα Γ΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου. Όταν ο Μπέλα απεβίωσε, η Κουνιγκούντα έκανε δεύτερο γάμο με τον Βάλεραν Δ΄ δούκα τού Λίμμπουρκ.
Promptuarii Iconum Insigniorum

Περιγραφή

Εκδόθηκε στη Λυών το 1553 και δημιουργήθηκε από τον Γκιγιόμ Ρουιγιέ (Guillaume Rouillé).
Το έργο περιέχει σύντομες βιογραφίες και πορτραίτα διαφόρων διασήμων προσωπικοτήτων, από τον αρχαίο κόσμο έως και μορφές του 16ου αιώνα, με τις αναπαραστάσεις να έχουν την μορφή μεταλλείων. Ως έργο δεν έχει νομισματικό ενδιαφέρον ωστόσο είναι ιδιαίτερα αξιόλογο ως δείγμα της πρώιμης ξυλογραφίας. 
Συνολικά υπάρχουν 950 αναπαραστάσεις ατόμων, με αρκετές μορφές από τη Βίβλο, αρχαία Ελλάδα και αρχαία Ρώμη, και αρκετά άτομα αγγλικής καταγωγής. Οι πρώτες εικόνες ξεκινούν με τον Αδάμ και την Εύα.
Φυλακές Σωκράτους

Ιστορικά στοιχεία

Ο χώρος έλαβε την ονομασία του από τον Σωκράτη, λόγω της πεποίθησης ότι σε αυτό το σημείο είχε κάποτε φυλακιστεί ο αρχαίος φιλόσοφος. Λεπτομερείς πληροφορίες για τη φυλάκιση και την εκτέλεση του Σωκράτη λαμβάνουμε από τους διαλόγους Κρίτων και Φαίδων.

Σύμφωνα με την έρευνα

Η ιστορική έρευνα μας δείχνει ότι ο αρχαιολογικός χώρος στον Λόφο Φιλοπάππου είναι δύσκολο να ταυτιστεί με το δεσμωτήριο των αρχαίων Αθηνών όπου και φυλακίστηκε ο Σωκράτης. Ωστόσο υπάρχουν κάποια στοιχεία που επιβεβαιώνουν αυτή τη θεωρία, όπως το γεγονός ότι ήταν χτισμένος στα μέσα του 5ου αιώνα, έβλεπε σε κεντρικό δρόμο, βρισκόταν σε κοίλωμα του εδάφους και διέθετε εγκαταστάσεις για λουτρά, στοιχεία δηλαδή που συμφωνούν με τις περιγραφές του δεσμωτηρίου από τους πλατωνικούς διαλόγους. Επίσης ανάμεσα στα αντικείμενα που αποκαλύφθηκαν στα ερείπια του κτιρίου βρέθηκε και ένα μικρό φθαρμένο αγαλματίδιο του Σωκράτη. Το κτίριο διερευνήθηκε ανασκαφικά από τον Βρετανό ιστορικό Τόμας Σμαρτ Χιούς τον 19ο αιώνα, ο οποίος ήταν και ο πρώτος που ταύτισε το κτίριο με το αρχαίο δεσμωτήριο.  Ωστόσο πολλοί μελετητές θεωρούν ότι το λεγόμενο "Πώρινο Οικοδόμημα" το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Αρχαίας Αγοράς, κοντά στη περιοχή όπου βρίσκονταν το Δικαστήριο της Ηλιαίας ήταν στην πραγματικότητα το δεσμωτήριο.

Άλλες χρήσεις

Σε κάθε περίπτωση πάντως ο χώρος στον Φιλοπάππου εξυπηρετούσε και ως λουτρά, όπως μας μαρτυρούν δηλαδή διάφορα περιηγητικά κείμενα των Αθηνών. Η λαξευτή κατασκευή ανήκε πιθανόν σε ένα αρκετά επιβλητικό διώροφο η τριώροφο οικοδόμημα, όπως συμπεραίνεται από τις συστοιχίες των δοκοθηκών στο μέτωπο του βράχου. Στο εξωτερικό δάπεδο υπάρχουν αγωγοί που συνδέονται με τους διαμορφωμένους στη πρόσοψη του κτηρίου υδραγωγούς, ενώ η λαξευτή κλίμακα στα νότια εξυπηρετούσε την επικοινωνία με τα ψηλότερα επίπεδα του κτηρίου. Το σωζόμενο πίσω λαξευτό τμήμα του οικοδομήματος συγκροτείται από τρία δωμάτια, με ανοίγματα θυρών προς τα ανατολικά και μια δεξαμενή στο βάθος.
Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η κατασκευή καλύφθηκε με ισχυρά τοιχώματα από μπετόν και χρησιμοποιήθηκε ως κρύπτη για τις αρχαιότητες της Ακρόπολης και του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Επιθέσεις άρνησης υπηρεσιών

Επιθέσεις άρνησης εξυπηρέτησης (Df-service attack, DoS attack) ονομάζονται γενικά οι επιθέσεις εναντίον ενός υπολογιστή, ή μιας υπηρεσίας που παρέχεται, οι οποίες έχουν ως σκοπό να καταστήσουν τον υπολογιστή ή την υπηρεσία ανίκανη να δεχτεί άλλες συνδέσεις και έτσι να μην μπορεί να εξυπηρετήσει άλλους πιθανούς πελάτες. 
Αν και ο όρος αφορά κυρίως δικτυακές υπηρεσίες, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές αλλά αναφέρεται και σε άλλα πεδία όπως ο μικροεπεξεργαστής (CPU) όπου μία αντίστοιχη επίθεση καταναλώνει τους πόρους του μικροεπεξεργαστή.

Μέθοδοι επίθεσης

Υπάρχουν γενικά δύο μορφές αυτής της επίθεσης. Η μία είναι η επίθεση κατά την οποία η υπηρεσία αναγκάζεται να καταρρεύσει και να πρέπει να επανεκκινηθεί και η άλλη είναι η αποστολή υπερβολικά μεγάλου αριθμού ψεύτικων αιτήσεων για εξυπηρέτηση με αποτέλεσμα η υπηρεσία να μην μπορεί να εξυπηρετήσει αυτούς που πραγματικά θέλουν την υπηρεσία.

Κατανεμημένες επιθέσεις άρνησης εξυπηρέτησης

Η κυριότερη μορφή των επιθέσεων αυτών χρησιμοποιεί πολλαπλές επιθέσεις μέσω άλλων θυμάτων ή και θυτών και είναι γνωστή σαν κατανεμημένη επίθεση άρνησης εξυπηρέτησης (distributed denial-of-service attack, DDoS attack).

Ηλεκτρονική αλληλογραφία

Τέτοιου τύπου επιθέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αχρηστεύσουν την ηλεκτρονική σας αλληλογραφία. Για παράδειγμα μπορεί κάποιος να στήσει έναν μηχανισμό ο οποίος θα σας αποστέλλει γράμματα γεμίζοντας το γραμματοκιβώτιό σας και απαγορεύοντας, με αυτόν τον τρόπο, την παραλαβή της αλληλογραφίας από αυτούς που περιμένετε.

Άμυνα

Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των επιθέσεων δεν προκαλείται από ιούς και επομένως δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν αντιικά προγράμματα για την αποτροπή τους. Φυσικά τα αντιικά μπορούν να ανακαλύψουν ιούς που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη τέτοιων επιθέσεων που όμως δεν προκαλούν άμεσο πρόβλημα σε όποιον έχει τον αντίστοιχο ιό και κατ' επέκταση δεν υποψιάζουν το θύμα-έμμεσο συνεργάτη.
Οι τρόποι άμυνας εξαρτώνται από τον εκάστοτε τύπο επίθεσης και δεν υπάρχουν γενικές οδηγίες.
Τσαντ Μάικλ Μάρεϊ

Πρώτα χρόνια

Ο Μάρεϊ γεννήθηκε στο Μπάφαλο, Νέα Υόρκη. Είναι γιος του Ρεξ Μάρεϊ, ο οποίος είναι ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας. Ο Μάρεϊ εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του σε νεαρή ηλικία. Έχει τρία αδέρφια, έναν ετεροθαλή αδερφό και μία ετεροθαλή αδερφή. Στα μαθητικά του χρόνια έγινε φαν της λογοτεχνίας και συμμετείχε ενεργά στο παιχνίδι ποδοσφαίρου. Στα τέλη της εφηβείας του έσπασε τη μύτη του και έκανε εγχείρηση. Το 2004 σε συνέντευξή του δήλωσε πως μισεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι θεωρούν ότι έκανε πλαστική επέμβαση στη μύτη του, ήταν απλώς μία εγχείρηση.

Καριέρα

Το 1999 ξεκίνησε καριέρα στο Χόλυγουντ και συγκεκριμένα στο μόντελινγκ στις εταιρείες Skechers, Tommy Hilfiger και Gucci.
Ο Μάρεϊ έπαιξε σε πολλούς guest-star ρόλους, όπως στο CSI: Crime Scene Investigation. Για έντεκα επεισόδια στη σειρά Οικογένεια Γκίλμορ από τότε έπαιξε σε πολλούς τηλεοπτικούς ρόλους και ταινίες. Το 2003 πρωταγωνίστησε στη ταινία της Walt Disney Απίστευτη Παρασκευή μαζί με τους: Λίντσεϊ Λόχαν και Τζέιμι Λι Κέρτις, η ταινία ήταν μεγάλη επιτυχία στο Box Office συγκεντρώνοντας συνολικά 110,222,438 δολλάρια μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, επίσης οι κριτικοί έδωσαν πολύ καλές κριτικές για την ταινία αυτή.
Αργότερα ο Μάρεϊ κέρδισε τον κύριο ρόλο Λούκας Σκοτ στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά Φίλοι για πάντα (τηλεοπτική σειρά). Για την ερμηνεία του ο Μάρεϊ κέρδισε πολλά βραβεία και δέχτηκε καλές κριτικές. Απέκτησε υψηλό προφίλ μαζί με τους συμπρωταγωνιστές του Τζέιμς Λάφερτυ, Χίλαρι Μπέρτον, Σοφία Μπους και Μπέθανι Τζόι Γκαλεότι. Το 2004 πρωταγωνίστησε στην ταινία Μια Σύγχρονη Σταχτοπούτα στο πλάι της Χίλαρι Νταφ, η ταινία δέχτηκε αρνητικές κριτικές και η απόδοσή της στο Box Office ήταν μέτρια. Αργότερα το ίδιο έτος ονομάστηκε ένας από τους πιο σέξι άντρες σύμφωνα με το περιοδικό People. Το 2005 πρωταγωνίστησε στην αποτυχημένη ταινία τρόμου Το Σπίτι Του Θανάτου μαζί με την Ελίσα Κάθμπερτ και τον Τζάρεντ Πανταλέκι. Το 2009 το κανάλι CW ανακοίνωσε ότι ο Μάρεϊ δε θα εμφανιστεί στη σεζόν 7 στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά για να εξοικονομήσει χρήματα.
Το 2010 έπαιξε το ερωτικό ενδιαφέρον της Αλίσια Κις στο μουσικό της βίντεο και στην ταινία Christmas Cupid με την Κριστίνα Μίλιαν και την Άσλεϊ Μπένσον. Τον Αύγουστο του 2011 έκανε μία φιλική συμμετοχή στο Φίλοι για πάντα (τηλεοπτική σειρά). Το 2013 έπαιξε στην ταινία Fruitvale Station με τον Μάικλ Β. Τζόρνταν, η ταινία δέχτηκε πολύ καλές κριτικές.