google/wiki40b huggingface dataset:
Ταξινομία των λεμούριων

Ιστορικό

Μετά την άφιξή τους στη Μαδαγασκάρη, ένα βιογεωγραφικώς απομονωμένο νησί με μοναδική πανίδα θηλαστικών, οι λεμούριοι διαφοροποιήθηκαν και ως προς τη συμπεριφορά και ως προς τη μορφολογία. Η ποικιλομορφία τους είναι ανάλογη με αυτή των πιθήκων και των μαϊμούδων σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, ιδίως αν ληφθούν υπόψη και οι προσφάτως εξαφανισμένοι υποαπολιθωμένοι λεμούριοι. Το μέγεθός τους ποικίλει από 30 gr ο Microcebus berthae, το μικρότερο πρωτεύον του κόσμου, έως 160–20030 kg ο εξαφανισμένος Archaeoindris fontoynonti, ενώ έχουν εξελίξει διάφορους τρόπους κίνησης, ποικίλα επίπεδα κοινωνικής πολυπλοκότητας, και μοναδικές προσαρμογές στο τοπικό κλίμα. Έχουν πληρώσει οικοθέσεις που συνήθως καταλαμβάνονται από μαϊμούδες, σκίουρους, τρυποκάρυδους και μεγάλα οπληφόρα. Εκτός από την μεγάλη ποικιλομορφία μεταξύ των οικογενειών των λεμούριων, υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση ανάμεσα στους στενότερα συγγενείς λεμούριους.
Η άφιξη των ανθρώπων στο νησί 1.500 με 2.000 χρόνια πριν είχε σημαντική επίδραση, όχι μόνο στο μέγεθος των πληθυσμών των λεμούριων αλλά και στην ποικιλομορφία τους. Λόγω της καταστροφής των ενδιαιτημάτων τους και της θήρευσης, τουλάχιστον 17 είδη και 8 γένη εξαφανίστηκαν και οι πληθυσμοί όλων των ειδών μειώθηκαν. Ιστορικά, οι λεμούριοι βρίσκονταν σε όλο το νησί, κατοικώντας ευρύ φάσμα ενδιαιτημάτων, συμπεριλαμβανομένων των ξηρών φυλλοβόλων δασών, των πεδινών δασών, των ακανθωτών δασών, των ύφυγρων δασών, των ορεινών δασών και των θαμνωδών εκτάσεων. Σήμερα, το συνολικό τους εύρος περιορίζεται στο 10% του νησιού, ή περίπου 60.000 km². Τα περισσότερα από τα υπολειπόμενα δάση βρίσκονται στην περιφέρεια του νησιού. Το κέντρο του νησιού, τα Κεντρικά Υψίπεδα (Hauts-Plateaux), μετατράπηκαν από τους πρώτους αποίκους σε ορυζώνες και βοσκότοπους με την τεχνική του καψίματος (slash-and-burn, γνωστή ως tavy στη μαλαγασική γλώσσα). Καθώς η διάβρωση εξάντλησε το έδαφος, ο κύκλος της αναγέννησης των δασών και του καψίματος σταδιακά σταμάτησε καθώς από κάποιο σημείο και μετά το δάσος ήταν αδύνατον να αναγεννηθεί. Το 2008, το 41 % όλων των τάξων λεμούριων απειλούνταν με εξαφάνιση ενώ το 42% είχαν καταχωρηθεί στην Κόκκινη Λίστα της IUCN ως Ανεπαρκώς Γνωστά.
Κάλαβρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάλαβρος αναφέρεται ένας από τους πολλούς γιους του θεού Δία. Ο συγκεκριμένος ήταν ομοθαλής μεγάλος αδελφός του Γεραίστου και του Ταινάρου (που έδωσε το όνομά του στο ακρωτήριο Ταίναρο), αλλά από άγνωστη μητέρα.
Αχαϊκή Παλαίστρα

Η Αχαϊκή Παλαίστρα ήταν ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο.
Ιδρύθηκε το 1902 στην Πάτρα και ήταν το πρώτο αμιγές ποδοσφαιρικό σωματείο στην Ελλάδα. Από την πρώτη μέρα της ίδρυσης του νοικιάστηκε οικόπεδο κοντά περίπου στα σημερινά Ψηλαλώνια και διαμορφώθηκε σε γήπεδο ποδοσφαίρου, Τον πρώτο αγώνα τον έδωσε στις 10-2-1903 με αντίπαλο την ΓΕ Πάτρας και την νίκησε με 4-1. Τα εγκαίνια του γηπέδου έγιναν στις 23-2-1903 και στον αγώνα που ακολούθησε με την ΓΕ Πάτρας πάλι ήρθε ισόπαλος 0-0 διαιτητής ήταν ο πρόξενος της Αγγλίας Φρειδερίκος Βούδ, έχουν διασωθεί άλλοι δύο αγώνες της Αχαϊκής Παλαίστρας με την ΓΕ Πάτρας στις 21-12-1903 και στις 28-12-1903 χωρίς όμως να έχουν διασωθεί τα σκορ στον έναν αγώνα νίκησε η ΓΕ Πάτρας και στον άλλον η Αχαική Παλαίστρα. Το 1904 το σωματείο διαλύθηκε.
1663 Βαν ντεν Μπος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βαν ντεν Μπος εκτιμάται σε 12,14 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1584 ± 0,024. Ο Βαν ντεν Μπος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 740 ώρες (ή 30,8 γήινες ημέρες), μία από τις μεγαλύτερες περιόδους για αστεροειδή της Κύριας Ζώνης (Stephens & Higgins 2011, Stephens 2011).
Ιδεώδες (μαθηματικά)

Μέγιστο ιδεώδες

Έστω ) δακτύλιος και  ένα ιδεώδες του. Το Μ καλείται μέγιστο ιδεώδες (maximal ideal) αν για κάθε  με  έπεται ότι  ή .
Ιερακόμορφα

Περιγραφή

Τα Ιερακόμορφα χαρακτηρίζονται από το κυρτό ράμφος, το κίτρινο κήρωμα στη βάση του, τα μακριά και κυρτά νύχια, την ιδιαίτερα ανεπτυγμένη όραση και τις μεγάλες και πλατιές φτερούγες τους. Όλα τα μέλη αυτής της Τάξης είναι σαρκοφάγα συμπεριλαμβανομένων και των νεκροφάγων. Εδώ ανήκουν οι αετοί, οι γύπες και τα γεράκια.
Α.Ο. Αλεξανδρούπολης (Άλεξ)

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1975, έπειτα από πρωτοβουλία των ανθρώπων του διαλυμένου Γ.Σ. Αλεξανδρούπολης, η οποία οδήγησε στη μετονομασία του αθλητικού σωματείου «Κύκλωψ» Μάκρης σε Αθλητικός Όμιλος «η Αλεξανδρούπολις». Η ομάδα μετείχε αρχικά στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Έβρου. Η περίοδος 1978–79 ήταν η πρώτη για την ομάδα στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, όπου τερμάτισε στη 12η θέση του 4ου Ομίλου και υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Την περίοδο 1980–81 μετείχε και πάλι στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Ήταν η περίοδος 1981–82 όταν η ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στον 8ο Όμιλο του Εθνικού Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας έτσι την άνοδο στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 1982–83 ο Άλεξ μετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής, όπου τερμάτισε στη 18η θέση του Βορείου Ομίλου με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στη Γ΄ Εθνική κατηγορία.
Ο σύλλογος μεταξύ 1983 και 1985 αγωνίστηκε για δύο συνεχόμενες αγωνιστικές περιόδους στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας και συγκεκριμένα στο Βόρειο Όμιλο. Το 1985 υποβιβάστηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Τη δεκαετία του '90 (το 1995), αν και αρχικά υπήρχαν ενδοιασμοί, πραγματοποιήθηκε συγχώνευση με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης για τη δημιουργία ενός ισχυρότερου συλλόγου, του Ορφέα Αλεξανδρούπολης, γεγονός στο οποίο συνέβαλε ο τότε δήμαρχος Ηλίας Ευαγγελίδης.
Τη δεκαετία του 2000 και του '10 η ομάδα αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Έβρου. Το καλοκαίρι του 2017 κατόπιν γενικής συνέλευσης αποφασίστηκε η ένωση του συλλόγου με τον Α.Ο. Θράκης και ουσιαστικά η διάλυσή του.
2958 Αρπετίτο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αρπετίτο είναι άγνωστα.
Εκκλησία Κβελατσμίντα του Γκουρτζαάνι

Περιγραφή

Η εκκλησία του Γκουρτζαάνι είναι το μοναδικό σωζόμενο παράδειγμα εκκλησιαστικού σχεδίου με δύο θόλους στην επικράτεια της Γεωργίας. Πρόκειται για μία τρίκλιτη βασιλική με ορθογώνιο σχήμα, μήκους 24,5 μ. και πλάτους 10 μ. Το μέσο ύψος της εκκλησίας είναι 10,5 μ. και φτάνει το μέγιστο ύψος των 13,5 μέτρων στις κορυφές των θόλων. Ο δυτικός θόλος είναι λίγο ψηλότερος από τον ανατολικό. Είναι ως επί το πλείστον χτισμένη με καλντερίμι, οι γωνιές και οι διακοσμήσεις είναι φτιαγμένες με τετράγωνες ελαφρόπετρες και οι καμάρες, οι θόλοι και οι κολόνες κατασκευάστηκαν από τούβλα. Η εκκλησία είναι ένα σύνθετο σχέδιο, και ορισμένα τμήματά της είναι οργανωμένα ως διώροφες κατασκευές. Τα 3 κλίτη χωρίζονται με δύο ζεύγη κολόνων. Το κεντρικό κλίτος, που είναι το υψηλότερο και έχει διπλάσιο πλάτος από τα πλευρικά, καταλήγει σε πεταλοειδή αψίδα (3/4 κύκλου). Στο ισόγειο η αψίδα αυτή πλαισιώνεται από ορθογώνιους μικρούς θαλάμους διαφόρων μεγεθών. Η είσοδος για την εκκλησία βρίσκεται στο νότιο τοίχο. 
Στον πάνω όροφο της εκκλησίας υπάρχουν δύο διάδρομοι, που είναι υπερκείμενοι στα πλευρικά κλίτη, και έκαστο καταλήγει σε πεταλοειδή αψίδα. Ασυνήθιστο χαρακτηριστικό είναι τα διπλά τόξα της οροφής. Οι θόλοι είναι σφαιρικοί με οκταεδρικά τύμπανα.

Ιστορία

Τον 17ο αιώνα, οι εισβολές των Περσών και των Νταγκεστάνι είχαν ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη των εκκλησιαστικών υπηρεσιών, που δεν συνεχίστηκαν μέχρι το 1822. Στη συνέχεια, το 1845 ο ιερέας του Γκουρτζαάνι μετακόμισε στο Μοναστήρι της Χίρσα και η Εκκλησία Κβελατσμίντα εγκαταλείφθηκε και πάλι. Το 1938 οι Γεωργιανές αρχές καθάρισαν την περιοχή της εκκλησίας και την αποκατέστησαν ως ιστορικό μνημείο. Το 2010 πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω εργασίες συντήρησης.
Αρθακανούτος Α΄

Αναφορές από τον Αδάμ της Βρέμης

Οι περισσότερες πληροφορίες για τον Αρθακανούτο προέρχονται από τον Αδάμ της Βρέμης στο έργο του "Εκκλησιαστική ιστορία των αρχιεπισκόπων του Αμβούργου-Βρέμης", με βάση τις πληροφορίες που πήρε από τους απογόνους του Γκορμ. Ο Αδάμ ξεκινά την ιστορία του με την κατάκτηση της Δανίας από τον Σουηδό βασιλιά Όλαφ τον Γενναίο με τους δυο γιους του Γκιρντ και Γκνίπα με την βία επιβάλλοντας στον θρόνο τον Οίκο του Όλαφ.  Ο Αδάμ της Βρέμης συνεχίζει με τον Σίγκτρυγκ Γκνίπασον γιο και διάδοχο του Γκνίπα με μια Δανή ευγενή την Άσφριντ η οποία είχε ανεγείρει δυο Ρουνικές λίθους κοντά στο Σλέσβιχ μετά τον θάνατο του γιου της.  
Ο Σίγκτρυγκ κυβέρνησε για λίγο την εποχή του αρχιεπισκόπου Χόγκερ της Βρέμης (909 - 917) εκθρονίστηκε από τον "Αρδεγκόν" γιο του Σβεν που ήρθε από την "Νορθμανία". Η Νορθμανία ταυτίζεται με την Νορβηγία η οποία είχε κατοικηθεί από τους Βίκινγκ, αφού εκθρόνισε τον Σίγκτρυγκ βασίλευσε περίπου 30 χρόνια, ο Αρδεγκόν ταυτίζεται με τον Αρθακανούτο. 
Ο Αδάμ αναφέρει ότι αργότερα η Δανία δέχτηκε επίθεση από τον Γερμανό βασιλιά Ερρίκο τον Ορνιθοθήρα, την Δανία υπερασπίστηκε σύμφωνα με τα χειρόγραφα ο Δανός βασιλιάς Αρδεγκόν Βορμ. Η λέξη "Βορμ" μεταφράζεται ως ερπετό ή φίδι και οι ιστορικοί ταυτίζουν τον Βόρμ με τον Γκορμ τον Παλαιό γιο του Αρθακανούτου. Τα Σαξωνικά Χρονικά του Κάρβει αναφέρουν την ήττα και τον εκχριστιανισμό με την βία του Δανού βασιλιά Γκνίπα από τον ίδιο τον Ερρίκο (934).

Άλλες ιστορικές αναφορές

Τα Σάγκας του Όλαφ Τρίγκβασον αναφέρουν την ήττα του Γκνίπα από τον Γκορμ τον Παλαιό.  Οι ιστορικοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Γκνίπα πατέρας του Σίγκτρυγκ εξακολουθούσε να είναι βασιλιάς σε ένα τμήμα της Δανίας αλλά αργότερα αποκλείστηκε οριστικά από τον Οίκο των Κνύτλινγκα.
Ο μεγάλος Δανός ιστορικός Σάξων ο Γραμματικός παρουσιάζει τον Αρθακανούτο ως Κνούτο, περιγράφεται σαν γιος του Έρικ και απόγονος του Ράγκναρ Λόθμπροκ μέσω της Γκούντορμ της εγγονής του Χάραλντ Κλακ που δεν δέχτηκε ποτέ τον χριστιανισμό.
Ένα ασημένιο νόμισμα του 10ου αιώνα εμφανίζεται με την επιγραφή "Έρδεκονούτ" μια Αγγλική μετάφραση του ονόματος Αρθακανούτος της ίδιας μορφής με αυτά των υπόλοιπων βασιλέων της Νορθουμπρίας. Το συμπέρασμα είναι ότι η Νορθουμπρία ταυτίζεται με την Νορθμανία την περιοχή από την οποία ο Αρδεγκόν ήρθε να κατακτήσει την Δανία.
Ανδρέας Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1981 στο Πρόβεντερ Χάουζ του Φάβερσχαμ, στο Κεντ της Αγγλίας, σε ηλικία 84 ετών.
Κάρολος Φρειδερίκος του Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου διαδόχου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη-Γουλέλμου-Φρίζο πρίγκιπα της Οράγγης.
Το 1811 απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Κάρολος.
Μπαντζγκάρντ

Η γη Μπατζγκάρντ ή χώρα Μπασκούρντ, που σημαίνει Ιστορικό Μπασκορτοστάν ή Ιστορική Μπασκιρία (μπασκίρ: Башҡортостан), είναι μια ιστορική και γεωγραφική περιοχή στον Βόλγα και στα Ουράλια, που κατοικείται από τους Μπασκίρ. Επί του παρόντος, η περιοχή περιλαμβάνει την Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, την περιφέρεια Ορενμπούργκ και την περιφέρεια Τσελιάμπινσκ, το ανατολικό μέρος της Δημοκρατίας του Ταταρστάν, το νοτιοανατολικό τμήμα της Ουντμουρτίας, το νότιο τμήμα του Κράι Περμ, το νοτιοδυτικό τμήμα της Περιφέρειας Σβερντλόφσκ, το δυτικό τμήμα της Περιφέρειας Κουργκάν, το βορειοανατολικό τμήμα της Περιφέρειας Σαμάρα, και το ανατολικό μέρος της Περιφέρειας Σαράτοφ. Επίσης, υπάρχουν ιστορικές, γλωσσολογικές, λαογραφικές και άλλες μελέτες που αναφέρονται στο Ιστορικό Μπασκορτοστάν, το οποίο κατοικήθηκε από διάφορες φυλές των Μπασκίρ με το πέρασμα του χρόνου.
Επίσης, τα συνώνυμα και οι παλαιότερες εκδόσεις του ονόματος είναι τα εξής: Μπασγκούρντ, Μπασγκίρντ, Μπάσγκιρντ, Μπασκαρντίγια, Μπασγκήρντ, Φιγιάφι Μπασκύρτ/Μπάρρενς Μπασκύρτ, Χώρα των Μπασκίρ, Χώρα των Μπαστάρκ, Μπασκύρντ, Μπασντζάρντ, Μπασκιρία, Πασκατίρ, Μπασίρντι και άλλα. Επίσης, η αναφερόμενη περιοχή με το όνομα Μπασγκούρντ εμφανίζεται σε έργο του Ρασίντ αλ-Ντιν, που έδρασε τον 15ο αιώνα.
Το πιο διαδεδομένο Σλαβικό όνομα, το Μπασκιρία, χρησιμοποιείται σε επίσημα έργα, ιστορικά έργα, λογοτεχνικά έργα και άλλα. 
Η έννοια του ''ιστορικού Μπασκορτοστάν'' σχετίζεται με την έννοια της Μεγάλης Ουγγαρίας (Major Hungaria, Magna Hungaria). Είναι η υποθετική πατρίδα των αρχαίων Ούγγρων - Μαγυάρων, και αναφέρεται από τον Φραγκισκανό μοναχό Τζιοβάννι ντα Πλάνο Καρπίνι στην αναφορά του ταξιδιού του.
Μερικές από τις φυλές του Ιστορικού Μπασκορτοστάν είναι η Ταμπίν, η Κατάι, η Κοζέι, η Κανγκλί, η Γιουρμάτι, η Γιουρμί, η Μπαϋλάρ, η Ελάν και άλλες.
Με το πέρασμα του χρόνου, η περιοχή έχει περιέλθει υπό τον έλεγχο διαφόρων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Χρυσής Ορδής και της βραχύβιας Αυτόνομης Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Τάκης Τσιόγκας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Δολίχη Λάρισας το 1956 και οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες. Φοίτησε στη Δημόσια Σχολή Εργοδηγών και ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση από πολύ νωρίς. Το 1973 συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, με αποτέλεσμα να υποστεί κακοποιήσεις στο αστυνομικό τμήμα στην Αθήνα. Εντάχθηκε στην ΚΝΕ και έπειτα στο Κ.Κ.Ε., με την σημαία του οποίου εξελέγη βουλευτής Λάρισας την 1η Φεβρουαρίου 2001 (διαδεχόμενος τον Γιάννη Πατάκη), 2004 και 2007. Στις 23 Μαΐου 2008 παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα και αντικαταστάθηκε στην έδρα του από τον Αντώνη Σκυλλάκο. Εξελέγη γραμματέας και το 1999 πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λάρισας. Εκλέχθηκε μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ για τελευταία φορά το 2009, έναν χρόνο πριν τον θάνατό του.
Απεβίωσε από καρκίνο στις 5 Απριλίου 2010, κηδεύτηκε με πολιτική κηδεία στο Εργατικό Κέντρο και τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Το όνομά του δόθηκε στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου και σε έναν δρόμο της Δολίχης. Ήταν έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών.
Κώμος

Περιγραφή

Αν και δεν αναφέρεται στους μύθους, τον συναντάμε σε αρκετές παραστάσεις, ιδίως στην αγγειογραφία. Παρουσιάζεται ως φτερωτός νεανίας, άλλοτε ως νεαρός σάτυρος και ως ακόλουθος του Διόνυσου.

Λογοτεχνία

Τον Κώμο αναφέρουν στα έργα τους ο Ρωμαίος Φλάβιος Φιλόστρατος και ο Νόννος ο Πανοπολίτης.
Γιούλικα Σκαφιδά

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 3 Οκτωβρίου του 1981 στην Καλαμάτα. Το 2001 αποφοίτησε από τη της Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη και το 2004 από την Ανωτέρα Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Επίσης έχει παρακολουθήσει σεμινάρια μουσικής θεωρίας, αρμονίας, ερμηνείας και κιθάρας.
Το 2010 έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από την τηλεοπτική σειρά του Mega, Το Νησί. Έχει παίξει σημαντικούς ρόλους σε πολλές ταινίες όπως το September το 2013, την Άπνοια το 2010, το Η Ρόζα της Σμύρνης το 2016 και το 2005 στο κινηματογραφικό ντεμπούτο της "Κινέττα".  Στην τηλεόραση εμφανίστηκε το 2002 στις Τρεις Χήρες, από το 2008 ως το 2009 στα Μαύρα Μεσάνυχτα, το 2017 στο Κοκκινο Νυφικό και το 2019 στο Ού φονεύσεις.
Το 2014 βραβεύτηκε με το θεατρικό βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» για την ερμηνεία της στις παραστάσεις "Ορφέας στον Άδη" του Τένεσι Ουίλιαμς και "Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα" του Ευγένιου Ο'Νιλ.
Cher Lloyd

Πρώτα Χρόνια

Η Cher Lloyd γεννήθηκε στο Μάλβερν του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου και μεγάλωσε με την οικογένεια της. Τους γονείς της, Ντάρεν (Darren) και Νταϊάν (Diane) καθώς επίσης και τα τρία μικρότερα αδέρφια της, Σόφi (Sophie), Tζος (Josh) και Ρόζι (Rosie). Η οικογένεια της και η ίδια ανήκουν στη φυλή των Ρομά και μάλιστα η Σερ πέρασε το πρώτο έτος της ζωής της ταξιδεύοντας σε διάφορες πόλεις με το καραβάνι των Ρομά. Έχει δηλώσει οτι υπέστη ρατσιστικά σχόλια και μπούλινγκ απο τους συμμαθητές της στο σχολείο, λόγω της καταγωγής της. Η πιο συχνή λέξη που άκουγε ήταν όταν την αποκαλούσαν διαρκώς γύφτισσα. Η Σερ αποφοίτησε απο το σχολείο Dyson Perrins High School αλλά και απο τη δραματική σχολή Stagecoach.

Προσωπική ζωή

Τον Ιανουάριο του 2012 δήλωσε οτι έχει σχέση με τον Craig Monk και στις 28 Νοεμβρίου 2013 παντρεύτηκαν σε κρυφή τελετή.
Αλωνίσταινα Αρκαδίας

Πληροφορίες

Το Κεφαλόβρυσο, Καρστική πηγή, είναι το αγίασμα του Αγίου Νικολάου που τιμάται στην Αλωνίσταινα. Το χωριό είναι πολύ γνωστό για τις άφθονες πηγές και βρύσες του. Τα παλιά χρόνια τα χάνια της Αλωνίσταινας ήταν ξακουστά για τη φιλοξενία που πρόσφεραν στους στρατοκόπους. Κοντά στο κεφαλάρι του Αγίου Νικολάου βρίσκονται τα ερείπια από ένα τέτοιο χάνι.
Τα σπίτια του χωριού είναι φτιαγμένα από λαγκαδιανούς μαστόρους, φημισμένους για την τέχνη τους. Έχουν μεγάλα τοξωτά ανοίγματα και πυργόσχημη κατασκευή. Η περιοχή έχει και μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, αφού έχουν έρθει στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Η Αλωνίσταινα ανήκει στις αρχαίες πόλεις που συνδέονταν με τους περίφημους αρμακάδες, τους δρόμους της αρχαιότητας οι οποίοι συνέθεταν το εμπορικό δίκτυο. 
Απο την Αλωνίσταινα καταγόταν η μητέρα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Ζαμπία Κωτσάκη. Στην Αλωνίσταινα έζησε ο Γέρος του Μοριά στα παιδικά του χρόνια.
Φρέναρος FC 2000

Ίδρυση

Το Φρέναρος FC 2000 ιδρύθηκε το 2000 από την ενοποίηση των ποδοσφαιρικών τμημάτων του Φωτειακού Φρενάρους και της Ολυμπιάς Φρενάρου.
Πέβεξ

Ιστορία

Δημιουργήθηκαν το 1972 με τη μετατροπή των καταστημάτων συναλλάγματος της PKO - (Polska Kasa Opieki - Πολωνική Τάπεζα Βοηθείας). Ήταν καταστήματα τύπου duty free. Οι τιμές ήταν πάντα σε δολάρια ΗΠΑ αλλά υπήρχε η δυνατότητα μετατροπής σχεδόν όλων των δυτικών νομισμάτων με την εκάστοτε συναλλαγματική ισοτιμία προς το δολάριο. Παρόμοιου τύπου καταστήματα λειτουργούσαν σχεδόν σε όλες τις χώρες του λεγόμενου Σιδηρού Παραπετάσματος.
Η αλυσίδα Πέβεξ ήταν πολύ δημοφιλής μεταξύ των ξένων τουριστών και των διπλωματών, που μπορούσαν να αγοράσουν εκεί τα δυτικά προϊόντα σε πολύ λογικές τιμές (μερικές φορές ακόμα και τόσο χαμηλές όπως 40% της αξίας τους στη δύση) και αφορολόγητα. Επίσης υπήρχαν πολωνικά προϊόντα που προορίζονταν για εξαγωγή (γι' αυτό πήραν και την ονομασία "Εσωτερικών Εξαγωγών"). Λόγω της ιδιορρυθμίας του τότε τρόπου παραγωγής (τα προϊόντα και οι ποσότητες που παράγονταν για εξαγωγή δεν πωλούνταν στην εσωτερική αγορά ακόμα και αν υπήρχε έλλειψη) ήταν δυνατόν να υπάρχει έλλειψη κάποιου προϊόντος στην αγορά και αυτό να μπορεί να μπορεί να αγορασθεί στα Πέβεξ.
Για χρόνια τα καταστήματα Πέβεξ ήταν ο πιο κοινός τρόπος για τους Πολωνούς να αγοράσουν της δυτικής καταναλωτικής βιομηχανίας και ακόμη και τώρα παραμένουν σύμβολο πολυτέλειας για πολλούς Πολωνούς. Πολλά προϊόντα της δυτικής καταναλωτικής κοινωνίας παρόλο που είχαν αρχίσει να παράγονται και στη Πολωνία διέφεραν στη συσκευασία με αποτέλεσμα η αγορά των ίδιων προϊόντων από τα Πέβεξ να δίνει έναν τόνο πολυτέλειας.

Μπον

Δεδομένου ότι η ιδιοκτησία του ξένου νομίσματος ήταν απαγορευμένη και έπρεπε όλα να ανταλλάσσονται με πολωνικά ζλότι κατά την είσοδο στη χώρα (σε μια εκπληκτικά χαμηλή συναλλαγματική ισοτιμία), το πολωνικό κράτος δημιούργησε ένα τεχνητό νόμισμα το λεγόμενο Μπον ή Μπόνους (Bon) που είχε μόνιμη ισοτιμία ένα προς ένα με το δολάριο των ΗΠΑ και τα οποία μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στα καταστήματα Πέβεξ. Η κατοχή και μεταβίβαση αυτού του νομίσματος ήταν νόμιμη. Με αυτόν τον τρόπο οι Πολωνοί μπορούσαν να αγοράζουν νόμιμα τα προϊόντα από τα Πέβεξ.

Η κρίση

Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του '80, όταν τα κρατικά καταστήματα δεν είχαν αρκετά προϊόντα, τα καταστήματα Πέβεξ ήταν μερικές φορές ο μόνος τρόπος για να αγοράσει κάποιος ακόμα και βασικά προϊόντα διατροφής ή χαρτί υγείας. Επίσης στη δεκαετία του '80 τα καταστήματα Πέβεξ έγιναν ένα από τα πολύ λίγα μέρη στην Πολωνία όπου μπορούσε κάποιος να αγοράσει αυτοκίνητο ακόμα και κατοικία χωρίς να πρέπει να περιμένει χρόνια. 
Μετά την αλλαγή του καθεστώτος το 1989 και την αποκρατικοποίηση της οικονομίας, το Μπον αχρηστεύθηκε και τα προϊόντα που πουλούσαν τα Πέβεξ άρχισαν να πωλούνται και στα λοιπά καταστήματα. Τα Πέβεξ έγιναν ιδιωτικά και μετά από μια περίοδο κακοδιαχείρισης περιήλθαν σε χρεωκοπία.
Αμπντουλάχ αλ Θινί

Πρωθυπουργία

Κατόρθωσε να διαπραγματευτεί με τους αντάρτες για να επαναλειτουργήσουν τα 2 από τα 4 λιμάνια με σκοπό να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα. Στις 11 Μαρτίου 2014 ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός.
Έπειτα από την απειλή του να παραιτηθεί, το Κογκρέσο ενέκρινε επίσημα το διορισμό του στην πρωθυπουργία με προσωρινές αρμοδιότητες και του παραχώρησε μεγαλύτερη εξουσία με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της Λιβύης.
Στις 13 Απριλίου 2014 παραιτήθηκε από μεταβατικός πρωθυπουργός, καταγγέλλοντας ότι δέχτηκε απειλές για τη ζωή του την προηγούμενη ημέρα και ότι ο ίδιος και η οικογένειά του έγιναν στόχοι βίαιας επίθεσης. Όπως ο ίδιος κατήγγειλε σε επιστολή του προς το Κογκρέσο, ο αλ Θινί έγινε στόχος ενόπλων έναν χρόνο μετά την απαγωγή του από πολιτοφύλακες.
Η κυβέρνησή του παραιτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2014 επικαλούμενη την ανάγκη να δοθεί η ευκαιρία στο προσωρινό κοινοβούλιο με έδρα το Τομπρούκ να διαλέξει μια νέα, πιο αντιπροσωπευτική κυβέρνηση. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου, έπειτα από την έγκρισή της από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα.
Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 11 Αυγούστου 2015 αναφέροντας ότι η "έξοδός του ήταν η λύση".
H πρωθυπουργία του Αλ Θινί αμφισβητείται από τις 6 Σεπτεμβρίου 2014, πρώτα από τον Ομάρ αλ Χασί και έπειτα από τον Χαλίφα αλ Γκάουι.
Ημέρα της Νίκης (τραγούδι)

Το Ημέρα της Νίκης (ρωσ. День Победы) είναι διάσημο τραγούδι για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στη Ρωσία. Το τραγούδι αναφέρεται στους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης και γράφτηκε 30 χρόνια μετά τον πόλεμο. Σύμφωνα με τον Βλαντίμιρ Σαίνσκι, έναν βετεράνο στιχουργό, «το τραγούδι φαίνεται να σε οδηγεί πίσω στον χρόνο. Παρόλο ότι γράφτηκε τρεις δεκαετίες μετά τον πόλεμο, τώρα φαίνεται ότι αυτό ήταν το τραγούδι που μας βοήθησε να πάρουμε τη νίκη».

Ιστορία

Η Σοβιετική Ένωση ανακοίνωσε ένα διαγωνισμό για το καλύτερο τραγούδι με θέμα τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, κατά τη διάρκεια της 30ης επετείου της Ημέρας της Νίκης. Τον Μάρτη του 1975, ο ποιητής Βλαντίμιρ Χαριτόνοφ, ο οποίος συμμετείχε στον πόλεμο, δήλωσε στον συνεργάτη του, Νταβίντ Τουχμάνοφ, ότι θα γράψει ένα τραγούδι για αυτή την επέτειο. Αρκετές μέρες μετά, ο Χαριτόνοφ έδωσε τους στίχους στον Τουχμάνοφ για να ηχογραφήσει το τραγούδι από τη σύζυγο του.
Ωστόσο, οι κριτές, οι οποίοι ήταν γέροι συνθέτες που διαμόρφωσαν το ύφος τους από την περίοδο του Ιωσήφ Στάλιν, δεν ήταν ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα. Οι στίχοι τους φάνηκαν λυγεροί και επιπόλαιοι, ενώ η μελωδία έμοιαζε με αυτή του τάνγκο και του φόξροτ, δύο χορών που απαγορεύθηκαν στην ΕΣΣΔ.
Παρόλα αυτά, το τραγούδι εκτελέστηκε από τον διάσημο τραγουδιστή, Λεφ Λέστσενκο, κατά τη διάρκεια συναυλίας του στην Άλμα-Άτα. Τότε το τραγούδι εκτελέστηκε στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Μικρή Γαλανή Φωτιά στις 9 Μαϊου από άλλο τραγουδιστή (Λεονίντ Σμετάννικοφ), αλλά απέτυχε να κερδίσει την προσοχή. Ως αποτέλεσμα, το τραγούδι δεν εκτελέστηκε μέχρι τις 10 Νοεμβρίου όταν ο Λέστσενκο εκτέλεσε το τραγούδι σε συναυλία για την Ημέρα της Αστυνομίας στο Κρεμλίνο. Η εκτέλεση του είχε ως αποτέλεσμα την επιτυχία του τραγουδιού.
Από τότε, το τραγούδι εκτελείται σε κάθε εορτασμό της Ημέρας της Νίκης στην ΕΣΣΔ και στη Ρωσία, και περιλαμβάνουν πολλές  δραστηριότητες, οι οποίες λήγουν με τους ήχους των πυροτεχνημάτων στη Κόκκινη Πλατεία. Σύμφωνα με την εφημερίδα Κομσομόλσκαγια Πράβντα  ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ αγαπούσε το τραγούδι, ειδικά όταν το εκτελούσε ο Ιωσήφ Καμπζόν, και είπε στον Χαριτόνοφ ότι «αυτό το τραγούδι θα ζει για πολλά χρόνια μετά τον θάνατο μας».
Σύμφωνα με τον Νταβίντ ΜακΦάιντεν, «αυτό το δυνατό τραγούδι δεν αναφέρεται στη γενναιότητα των νεαρών στρατιωτών αλλά στις προσωπικές μνήμες των βετεράνων. Ο οδυνηρός συνδυασμός της χαράς για τη νίκη και της θλίψης για τις μεγάλες απώλειες, ακούγεται εξίσου σημαντικός σήμερα, καθώς πολλοί Ρώσοι δεν ξέρουν κάτι για αυτό ούτε ενδιαφέρθηκαν».