google/wiki40b huggingface dataset:
Ανάκτορο του Βιλχελμσχόε

Ιστορία

Στην τοποθεσία του σημερινού ανακτόρου βρισκόταν από τον δωδέκατο αιώνα μοναστήρι. Από το 1606 άρχισε η κατασκευή του σημερινού ανακτόρου. Τα παλαιότερα διατηρημένα κομμάτια του σημερινού κτιρίου είναι από το 1786–1798, μια πτέρυγα σχεδιασμένη από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Σιμόν Λουί ντι Ρι (Simon Louis du Ry) (και εν μέρει του Heinrich Christoph Jussow). Ενώ το ανάκτορο φέρει την ονομασία τοπικού πρίγκιπα, ο Ναπολέοντας Α΄ το είχε μετονομάσει σε Napoléonshöhe το 1806.
Μετά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870 ο Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας κατέλαβε το ανάκτορο. Μέχρι την κατάργηση της μοναρχίας το 1918 κτίριο και πάρκο ήταν το καλοκαιρινό ανάκτορο της βασιλικής οικογένειας της Γερμανίας. Κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου μέσα στο κτίριο βρισκόταν το στρατηγείο των ενόπλων δυνάμεων. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου βομβαρδίστηκε η κεντρική πτέρυγα. Μετά την αποκατάσταση η κεντρική πτέρυγα έγινε πινακοθήκη. Το 1970 στο ανάκτορο έγινε μια από τις πρώτες κορυφαίες συναντήσεις μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας.

Πινακοθήκη

H πινακοθήκη αποτελείται από μια συλλογή αρχαίων («Antikensammlung»), την μεγάλη και ιδιαίτερα αξιόλογη Έκθεση Παλαιών Διδασκάλων («Gemäldegalerie alter Meister») με έργα παλαιών γερμανικών καλλιτεχνών (Altdorfer, Άλμπρεχτ Ντύρερ) και διάσημων καλλιτεχνών του μπαρόκ όπως του Τιτσιάνο, Ρέμπραντ, Χαλς, Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς), μια μικρότερη έκθεση νεότερων καλλιτεχνών και μια μικρή εκκλησία.

Μπέργκπαρκ

Το ορεινό πάρκο (Bergpark) είναι ένα μεγάλο πάρκο με ένα άγαλμα του Ηρακλή στην κορυφή του. Λόγου τις μεγάλης διαφοράς ύψους η πρόσβαση γίνεται και με λεωφορεία. Παρ όλο αυτό η περισσότεροι επισκέπτες προτιμούν την βόλτα μέσα από το πάρκο με τα πολυάριθμα μνημεία και παλιά δένδρα. Στην μισή διαδρομή βρίσκεται μια εξέδρα με πανοραμική καφετέρια.
Μέσα στο πάρκο βρίσκονται διάφορα κτίρια και κατασκευές διαφόρων μελών της βασιλικής οικογένειας. Ένα από αυτά είναι το "Κάστρο του Λεονταρίου" (Löwenburg), ένα παραμυθένιο κάστρο του 19ου αιώνα. Επίσης ως πειραματική κατασκευή μια από τι πρώτες γέφυρες από χυτό μέταλλο. Μικρά παλατάκια και περίπτερα είναι αφιερωμένα σε διάφορα συνήθως ιστορικά θέματα.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1980-81

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1980-81 ήταν η δέκατη πέμπτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. 
Στον Τελικό της, που διεξήχθη στη Ρώμη, με την Ιταλία να τον φιλοξενεί για 4η συνεχή φορά και 5η τα τελευταία 6 χρόνια, αναμετρήθηκαν η Καντού (Squibb Cantu) στην 5η σερί παρουσία της, με την ισπανική Μπαρτσελόνα η οποία, επιτέλους (μετά από συνεχόμενες προσπάθειες) θα διεκδικούσε το τρόπαιο.
Στα ημιτελικά έφθασαν η  πολύπειρη Βαρέζε (Turisanda Varese) και η Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.
Στους δυο προημιτελικούς ομίλους τη "μάχη" έχασαν η Ζαλγκίρις του Κάουνας της σημερινής Λιθουανίας, η τουρκική Εφές Πίλσεν, η γαλλική Λε Μαν CSM και η έκπληξη των τελευταίων ετών Πάρκερ Λέιντεν από την Ολλανδία.

Διαδικασία διεξαγωγής

Στη διοργάνωση πήραν μέρος 20 ομάδες, δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 10 (5 ζεύγη), από όπου με την προσθήκη και της κατόχου του τίτλου Βαρέζε, προέκυψαν οι 8 ομάδες των προημιτελικών. 
Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

1ος γύρος (Προκριματική φάση)

Έγιναν επτά διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους της Φινλανδίας (Κότκα KTP), της Ουγγαρίας (MAFC), της Κύπρου (Απόλλων Λεμεσσού), της Ελλάδας Ολυμπιακό , της Ισλανδίας (Βάλουρ Ρέικιαβικ), της Αιγύπτου (Αλ Ιτιχάντ Αλεξάνδρεια) και τη Χαποέλ Ραμάτ Γκαν του Ισραήλ.

2ος γύρος (Φάση των 10)

Εδώ, το παιχνίδι έχασαν πέντε ακόμη σύλλογοι: H Γουίλσον Πάνθερς του Ηνωμένου Βασιλείου,  η Βερβιέ Σπιράλ από το Βέλγιο , η Λέφσκι Σόφιας, η αυστριακή Κλοστερνόιμπουργκ και η νορβηγική Άμερουντ IF.

Τελικός

Στον Τελικό η Καντού του Βαλέριο Μπιανκίνι, με τρεις τίτλους έως τότε, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη, εκμεταλλευόμενη ότι αγωνιζόταν ουσιαστικά εντός έδρας. Επικράτησε της Μπαρτσελόνα (που έδινε το "παρών" στον πρώτο της Τελικό ευρωπαΐκής διοργάνωσης) του Άντονι Σέρα Ίλας, με σκορ 86-82 και δίκαια τετραπλασίασε τις επιτυχίες της.
Για τους νικητές έπαιξαν οι αμερικανοί Φλάουερς (14 πόντοι) και Μπόζγουελ (18), αλλά και οι Ινοτσεντίν (6), Μπαριβιέρα (6), Μαρτσοράτι (14), Ρίβα (15), Τομπολάτο (9), Κατίνι (4), Καπελέτι, Μάσολο, Στοτς (ΗΠΑ), Σάλα, Φουμαργκάλι και Μπόσα.
Η ηττημένη χρησιμοποίησε τους Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο (28), Φίλιπς (2) και Ρόουλαντ (17), ντε λα Κρούθ (17), Άνσα (9), Σιμπίλιο (3), Σολοθάμπαλ (2), Παχές ή Παζές, Φλόρες, Φερνάντεθ και Κρέους (4).
E! Entertainment

Πρόγραμμα

Το πρόγραμμα του E! TV περιλαμβάνει εκπομπές με τα τελευταία νέα της showbiz, του Hollywood και των μεγάλων σταρ, λαμπερά σόου με διάσημους, αφιερώματα, lifestyle μαγκαζίνα κι επιτυχημένες σειρές όπως Dr. 90210.
Μεσσαπική γλώσσα

Περιγραφή

Η γλώσσα θεωρείται ινδοευρωπαϊκή, αλλά όχι ιταλική. Η σύνδεση της γλώσσας με τις ιλλυρικές γλώσσες, έχει γίνει βάσει των μαρτυριών των Ρωμαίων ιστορικών πως ο λαός των Μεσσαπίων προέρχονταν από την περιοχή της Ιλλυρίας, ωστόσο το πολύ μικρό σώμα κειμένων που διασώζεται στις ιλλυρικές γλώσσες κάνει την υπόθεση αυτή να αποτελεί απλώς εικασία καθώς η γλωσσολογική ανάλυση δεν είναι εφικτή.
Για την γραφή της, γινόταν χρήση του τοπικού ελληνικού αλφαβήτου. Η πιο γνωστή επιγραφή στην γλώσσα αυτή είναι ο λεγόμενος χάρτης του Σολέτο, επιγραφή σε θραύσμα αγγείου του 500 π.Χ. στην οποία περιέχονται λέξεις στην μεσσαπική και την ελληνική γλώσσα, και αναπαριστάται η γεωγραφική τοποθεσία της χερσονήσου του Σαλέντο μαζί με τις τοποθεσίες των πόλεων της περιοχής, εκ των οποίων ο Τάραντας είναι γραμμένος με την ελληνική του ονομασία (ΤΑΡΑΣ) ενώ οι υπόλοιπες πόλεις με τις μεσσαπικές. Θεωρείται ο παλαιότερος γνωστός γεωγραφικός χάρτης που διασώζεται στην Ευρώπη, αν και η γνησιότητα του έχει αμφισβητηθεί.
Μορίς Ερζόγκ

Ανάβαση στο Αναπούρνα

Στις 3 Ιουνίου 1950, ο Ερζόγκ και ο Λουί Λασενάλ έγιναν οι πρώτοι ορειβάτες στη σύγχρονη ιστορία που σκαρφάλωσαν κορυφή 8.000 μέτρων φτάνοντας στην κορυφή του Αναπούρνα των Ιμαλαΐων, το 10ο υψηλότερο βουνό στον κόσμο. Η ανάβαση ήταν αξιοσημείωτη, γιατί η κορυφή εξερευνήθηκε, αναγνωρίστηκε και σκαρφαλώθηκε μέσα σε μία ορειβατική σεζόν, χωρίς τη χρήση βοηθητικού οξυγόνου. Είναι επίσης από τις λίγες «οκτάρες» που σκαρφαλώθηκαν με την πρώτη προσπάθεια.  
Το γεγονός προκάλεσε μεγάλη αίσθηση η οποία μπορεί να παραλληλιστεί με την πρώτη ανάβαση του Έβερεστ τρία χρόνια αργότερα, το 1953, από τους Έντμουντ Χίλαρι και Τένσινγκ Νοργκέι.  
Η κατάβαση αποδείχτηκε ιδιαίτερα επικίνδυνη. Και οι δύο ορειβάτες είχαν ελαφριές μπότες για την ημέρα κορυφής. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Ερζόγκ έχασε τα γάντια του κοντά στην κορυφή, καθώς και μια νύχτα αναγκαστικού μπιβουάκ σε ένα κρεβάς σε έναν υπνόσακκο μοιρασμένο σε 4εις ορειβάτες (Λουί Λασενάλ, Γκαστόν Ρεμπουφά, Λιονέλ Τερέ και Ερζόγκ) είχε ως αποτέλεσμα να υποστούν εκτεταμένα κρυοπαγήματα, με επακόλουθη γάγγραινα που απαίτησε τον άμεσο ακρωτηριασμό από τον γιατρό της αποστολής. Οι δύο ορειβάτες κορυφής έχασαν όλα τα ακροδάχτυλα των ποδιών τους, ενώ ο Ερζόγκ έχασε τα περισσότερα δάχτυλα των χεριών του.
Το Αναπούρνα ξανασκαρφαλώθηκε μετά από 20 χρόνια το 1970, όταν μια βρετανική στρατιωτική αποστολή υπό τον ορειβάτη Κρις Μπόνινγκτον σκαρφάλωσε τη γαλλική διαδρομή στη βόρεια όψη, με παράλληλη ανάβαση της νότιας όψης. Η τέταρτη ενάβαση έγινε μετά από επτά χρόνια.

Το βιβλίο

Η αφήγηση του Ερζόγκ για την αποστολή δημοσιεύτηκε πρώτα το 1951 στα Γαλλικά, κατόπιν στα Αγγλικά το 1952 με τίλο Annapurna. Το βιβλίο πούλησε 11 εκατομμύρια αντίτυπα από το 2000, περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο ορειβατικό τίτλο. Θεωρείται πως η συγκεκριμένη αφήγηση της αποστολής καθιέρωσε την ορειβατική φήμη του Ερζόγκ και ενέπνευσε μια γενεά ορειβατών.
Ωστόσο, ορισμένες λεπτομέρειες της αφήγησης του Ερζόγκ για την ημέρα κορυφής αμφισβητήθηκαν από δημοσιεύσεις και αφηγήσεις άλλων μελών της αποστολής, κυρίως από μία βιογραφία του Γκαστόν Ρεμπουφά και μεταθανάτιες δημοσιεύσεις, το 1996, περιοδικών για τον Λουί Λασενάλ. Το βιβλίο του 2000 True Summit: What Really Happened on the Legendary Ascent of Annapurna του Ντέιβιντ Ρόμπερτς αποδίδει μια όψη αυτής της διαφωνίας.

Άλλες διακρίσεις

Ο Ερζόγκ έγινε Υπουργός Νεότητας και αθλητισμού από το 1958 έως το 1963 και δήμαρχος της αλπικής κοινότητας Σαμονί. Υπήρξε μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής επί είκοσι πέντε έτη από το 1970 και ήταν επίτιμο μέλος από το 1995. Είναι Αξιωματικός της Λεγεώνος της Τιμής και κάτοχος του Πολεμικού Σταυρού 1939–1945, για τη στρατιωτική του υπηρεσία στα χρόνια 1939-45.
Ο Ερζόγκ ήταν απόφοιτος της Ανώτατης Εμπορικής Σχολής του Παρισιού.
Στέλιος Βόκοβιτς

Βιογραφία

Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στο οποίο υπηρέτησε, με λίγες μικρές διακοπές, ως το 1982. Πρώτη εμφάνιση στον Άμλετ (1937). Πρωταγωνίστησε σε εκατοντάδες έργα του αρχαίου, του ευρωπαϊκού και του αμερικανικού θεάτρου. Διακρίθηκε σε ρόλους τραγικούς ως αγγελιαφόρος, όπου δημιούργησε «σχολή», αλλά μετά το 1970 διέπρεψε και στις κωμωδίες του Αριστοφάνη (Ιππείς, Νεφέλες). Έπαιξε σχεδόν σε όλες τις σαιξπηρικές τραγωδίες που ανέβηκαν στο Εθνικό Θέατρο (Τρικυμία, Ριχάρδος ο Γ', Έμπορος της Βενετίας), σε έργα του Μπέρναρ Σω, του Ντυρανμάτ, του Μυσέ, του Ο' Νηλ κ.α.
Με το κύρος του στήριξε και έργα Ελλήνων συγγραφέων (Μελά, Τερζάκη, Θεοτοκά, Καζαντζάκη, Σικελιανού) που χρειάζονταν ειδικές ικανότητες στην εκφορά του ποιητικού λόγου. Ο Βόκοβιτς καλλιέργησε με πάθος την τεχνική του, ώστε να καταστεί ένας από τους λίγους Έλληνες ηθοποιούς που εκφέρουν με ακρίβεια το νεοελληνικό ποιητικό ιδίωμα.
Το 1966 διορίστηκε διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Το 1982 εγκατέλειψε το Εθνικό Θέατρο και εργάστηκε σε ιδιωτικούς θιάσους, σε έργα Όρτον, Λόρκα (Δόνα Ροζίτα), και Γκόλντσμιθ (Τα λάθη μιας νύχτας). Αδερφός του ήταν ο επίσης ηθοποιός Νίκος Βοκάς (1917-2009).
Κοινή άλεση

Η κοινή άλεση είναι εκσυγχρονισμένη μέθοδος έκθλιψης του ελαιοκάρπου, όπου η συλλεγμένη ημερήσια ποσότητα του καρπού από κάθε παραγωγό, αφού παραληφθεί μεμονωμένα από τους υπεύθυνους του ελαιοτριβείου ζυγιστεί και ληφθεί δείγμα, αναμειγνύεται με τις υπόλοιπες ημερήσιες συγκομιδές όλων των ελαιοπαραγωγών, σε όλα τα επόμενα στάδια παραγωγής. Έτσι με άμεση και αποδοτικότερη επεξεργασία που πραγματοποιείται εντός 24ώρου, η ποσότητα ελαιολάδου που θα παραχθεί, θα διατηρήσει αναλλοίωτα τα φυσικά, φυσικοχημικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του και παράλληλα θα προκύψουν πολλαπλά οφέλη τόσο για τον ελαιοπαραγωγό και το ελαιοτριβείο όσο και για το περιβάλλον, καθώς επιτυγχάνεται καλύτερη ποιότητα ελαιολάδου, καλύτερη τιμή πώλησης λόγω χαμηλής περιεκτικότητας σε οξέα,  μείωση στο κόστος παραγωγής και στις εργατοώρες που απαιτούνται, αύξηση στον αριθμό εξυπηρέτησης ελαιοπαραγωγών και μείωση στον χρόνο αναμονής τους, εξοικονόμηση ενέργειας, μείωση στον όγκο των υγρών αποβλήτων εφόσον η λειτουργία του ελαιοτριβείου είναι σταθερή και συνεχόμενη.
Ροζ τρίγωνο

Το ροζ τρίγωνο ήταν ένα από τα αναγνωριστικά σήματα των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και χρησιμοποιούνταν από τους Ναζί για να αναγνωρίζουν τους ομοφυλόφιλους άνδρες. Κάθε κρατούμενος ήταν υποχρεωμένος να φορά ένα τρίγωνο στη ζακέτα του, το χρώμα του οποίου απεικόνιζε το "είδος" το κάθε ανθρώπου. Οι Εβραίοι έπρεπε να φορούν κίτρινα σήματα και τα αντικοινωνικά άτομα και οι λεσβίες έπρεπε να φορούν το μαύρο τρίγωνο.
Το ροζ τρίγωνο, που προοριζόταν από τους Ναζί ως ενδεικτικό ντροπής τώρα έχει γίνει διεθνές σύμβολο της ομοφυλοφιλικής περηφάνιας και των ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων και είναι δεύτερο σε δημοτικότητα μετά την Σημαία των ΛΟΑΤ.

Ιστορία

Οι κρατούμενοι με το ροζ τρίγωνο αναγνώριζαν τους εαυτούς τους ως ομοφυλόφιλους (μερικές φορές ήταν παντρεμένοι με γυναίκες και συμμετείχαν σε ελάχιστες ομοφυλοφιλικές πράξεις). Όταν κάποιος καταδικαζόταν σύμφωνα με την Παράγραφο 175, δεν πήγαινε πάντα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης: Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι πήγαιναν σε κανονική φυλακή. Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι άνδρες που πέθαναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης φορούσαν το κίτρινο σήμα (πιθανότατα ήταν ομοφυλόφιλοι και Εβραίοι).
Παρόλο που ο αριθμός των ομοφυλοφίλων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι δύσκολο να υπολογιστεί, ο Richard Plant υπολογίζει πως ο αριθμός ομοφυλοφίλων που καταδικάστηκε μεταξύ του 1933 και του 1944 ανέρχεται στις 50.000 και 63.000.
Όταν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης απελευθερώθηκαν μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, πολλοί από τους κρατούμενους με ροζ τρίγωνα ξανά φυλακίστηκαν από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Ένας ανοικτά ομοφυλόφιλος άνδρας, για παράδειγμα, υπηρέτησε 20 χρόνια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και έπειτα σε φυλακές της νέας Γερμανικής Δημοκρατίας. Ουσιαστικά, οι ναζιστικές τροποποιήσεις στην Παράγραφο 175, που μετέτρεπε την ομοφυλοφιλία από πλημμέλημα σε αδίκημα, συντηρήθηκαν για 24 χρόνια μετά από το τέλος του πολέμου. Παρόλο που οι μηνύσεις και οι αναζητήσεις χρηματικών αποζημιώσεων έχουν αποτύχει, το 2002 η κυβέρνηση της Γερμανίας απολογήθηκε δημόσια στην ομοφυλοφιλική κοινότητα.
Μανουήλ Μοσχόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε περίπου το 1265. Ήταν ανιψιός του μητροπολίτη Κρήτης Νικηφόρου Μοσχόπουλου και μαθητής (ίσως και διάδοχος) του Μάξιμου Πλανούδη. Ανήκε στην παράταξη των ανθενωτικών.
Το 1305/1306 φυλακίστηκε για αντικαθεστωτική δράση.
Ήταν επίσης δάσκαλος του δικαστή Νικολάου Ματαράγγου.

Έργο

Εξέδωσε σχολιασμένα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Έγραψε επίσης πολλά φιλολογικά έργα, τα οποία παρέμειναν σε χρήση για τουλάχιστον τρεις αιώνες μετά τον θάνατό του και επέδρασαν ιδιαίτερα στην εξέλιξη των σλαβικών γλωσσών.
Συνέθεσε την πρώτη μαθηματική πραγματεία σχετικά με τα μαγικά τετράγωνα στον ευρωπαϊκό χώρο.
Έχει σωθεί η αλληλογραφία του με σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως με τον Θεόδωρο Μετοχίτη, τον Γεώργιο Ακροπολίτη, τον μαθηματικό Νικόλαο Ραβδά, τον Ιωσήφ τον Φιλόσοφο, καθώς και με τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο.

Απόψεις

Το 1321 συνέθεσε μία σύντομη πραγματεία περί όρκου, όπου εκφράζει συμβολαιοκρατικές αντιλήψεις. Κατά μία άποψη, η σκέψη του «βρίσκεται μάλλον στα όρια κλασσικού φιλελευθερισμού και αναρχισμού».

Παραλειπόμενα

Η Ανν Κουκ, μητέρα του Φράνσις Μπέικον, διδάχθηκε τα ελληνικά από το Περὶ Σχεδῶν του Μοσχόπουλου.
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο Μπουγκαινβίλ

Παρασκήνιο

Σύμφωνα με την ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Παπούας Νέας Γουινέας και της τοπικής κυβέρνησης του Μπουγκαινβίλ, πρέπει να διεξαχθεί το αργότερο έως το 2020 δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Ο αναλυτής Καρλ Κλάξτον του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Στρατηγικής Πολιτικής δήλωσε ότι υπάρχει μια ευρεία προσδοκία ότι το Μπουγκαινβίλ θα ψηφίσει υπέρ της ανεξαρτησίας του. Τον Οκτώβριο του 2018, ο Μπέρτι Αχέρν διορίστηκε επικεφαλής της Επιτροπής Δημοψηφίσματος του Μπουγκαινβίλ, η οποία είναι υπεύθυνη για τη προετοιμασία του δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας του 2019.

Ερώτημα

Το ερώτημα που θα τεθεί στους ψηφοφόρους είναι:
Συμφωνείτε ότι το Μπουγκαινβίλ πρέπει να έχει: (1) Μεγαλύτερη Αυτονομία (2) Ανεξαρτησία;
Φοξ Τερριέ

Το φοξ τεριέ είναι κυνηγόσκυλο αγγλικής προέλευσης. Είναι χρήσιμο στο κυνήγι μικρόσωμων ζώων, όπως π.χ. ο ασβός.
Έχει πυκνό τρίχωμα, συνήθως γκρι ή καφέ. Η ουρά του είναι αρκετά κοντή. Το κεφάλι του είναι μακρόστενο και τριχωτό. Τα αυτιά του είναι κι αυτά μικρά. Σε μέγεθος είναι μικρόσωμο ζώο.
Είναι γνωστό από το βιβλίο της Π.Σ. Δέλτα Μάγκας, καθώς ο πρωταγωνιστής σκύλος είναι φοξ τεριέ.

Ιστορία

Οι Ρωμαίοι παρατήρησαν μικρά σκυλιά στην Αγγλία το 54 π.Χ., τα οποία χρησιμοποιούνταν από κυνηγούς για να καταδιώξουν τα θηράματα. Ο Άγγλος γιατρός Τζον Κέιους περιέγραψε τον αγγλικό τύπο τεριέ στο έργο του Αγγλικοί Σκύλοι το 1577.
Οδός Ονείρων

Συντελεστές

Η Οδός Ονείρων θεωρήθηκε ως μια απόπειρα ανανέωσης της επιθεώρησης για την οποία συνεργάστηκαν ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Αλέξης Σολωμός, ο Μίνως Αργυράκης και ο Μανώλης Καστρινός. Πρωταγωνιστούσαν ο Δημήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Μάρω Κοντού, η Ζωή Φυτούση, ο Λάκης Παππάς, ο Γιώργος Εμιρζάς, ο Γιώργος Κωνσταντίνου και πολλοί νέοι ηθοποιοί της εποχής. Χόρευαν ο Μανώλης Καστρινός και η Χρυσούλα Ζώκα. Έκτακτες εμφανίσεις πραγματοποίησαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Νάνα Μούσχουρη και ο Ευγένιος Σπαθάρης με τον Καραγκιόζη του.

Κυκλοφορία άλμπουμ

Ο δίσκος, που κυκλοφόρησε όσο ακόμα παιζόταν η παράσταση, περιλαμβάνει κλασικά τραγούδια όπως ο Ηθοποιός με τον Δημήτρη Χορν (που επίσης πρωταγωνιστεί στην παράσταση), η Μαύρη Φορντ με τη Μάρω Κοντού, Το Τρένο με τη Ζωή Φυτούση, Ο κυρ-Μιχάλης και Μανούλα Μου με τον Λάκη Παππά. Ο δίσκος δεν περιλαμβάνει τα τραγούδια που ερμήνευε η πρωταγωνίστρια του έργου, η Ρένα Βλαχοπούλου,επειδή ανήκε σε άλλη δισκογραφική εταιρία. Στην αρχική έκδοση του δίσκου σε βινύλιο δεν αναφερόταν το όνομά της. Όταν το 2000 ο δίσκος επανεκδόθηκε σε CD, το όνομά της Βλαχοπούλου προστέθηκε στους συντελεστές της παράστασης καθώς επίσης και αρκετές φωτογραφίες της, μολονότι δε διασώζεται κάποια ηχογράφησή της.

Υποδοχή

Η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία και το θέατρο ήταν ασφυκτικά γεμάτο καθημερινά. Την παρακολούθησαν μάλιστα πολλές καλλιτεχνικές προσωπικότητες απ' όλο τον κόσμο. Θεωρήθηκε το αντίπαλον δέον της Όμορφης Πόλης, της παράστασης του Μίκη Θεοδωράκη που παιζόταν λίγα μέτρα πιο κάτω στην ίδια οδό, στο θέατρο Παρκ. Και εκείνη η παράσταση ήταν μια απόπειρα ανανέωσης της επιθεώρησης, ωστόσο, παρά την επιτυχία που είχαν και τα δυο έργα, δεν πέτυχαν κάποια σημαντική ανανέωση του δημοφιλούς αυτού θεατρικού είδους και στην ιστορία έχουν μείνει περισσότερο για τα μουσικά παρά για τα θεατρικά τους επιτεύγματα.
Σταυροδρόμι Αχαΐας

Τοποθεσία

Βρίσκεται σε υψόμετρο 298 μέτρων και σχεδόν στο κέντρο του μικρού οροπεδίου της Βουντούχλας και της γεωγραφικής περιοχής της Τριταίας.

Ιστορία

Την 19/03/1961 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και υπήχθη στην κοινότητα Ξηροχωρίου ενώ με το ΦΕΚ 216Α της 25/09/1968 ορίστηκε ως η έδρα της κοινότητας Ξηροχωρίου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας, όντας η έδρα του, μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Στην ομώνυμη τέως κοινότητα Σταυροδρομίου (πρώην Ξηροχωρίου) υπάγονται και οι οικισμοί Ξηροχώρι, Πανουσαίικα και Ράχη.
Ονομάστηκε έτσι λόγω του ότι δημιουργήθηκε από κατοίκους των γύρω κοντινών χωριών οι οποίοι δημιούργησαν μόνιμες κατοικίες σε εκείνο το κομβικό σημείο πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως, γνωστή και ως "111", στην οποία καταλήγουν οι τοπικοί επαρχιακοί δρόμοι των χωριών της περιοχής. Αυτή η μετεγκατάσταση οδήγησε σταδιακά στη δημιουργία μόνιμου οικισμού.

Λοιπά στοιχεία

Οι κάτοικοι του χωριού, εκτός όσων απασχολούνται στο δημόσιο τομέα λόγω της στέγασης στο χωριό διοικητικών και τεχνικών υπηρεσιών του τέως Δήμου Τριταίας, ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο γήπεδο του χωριού εδρεύει η ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του Τριταϊκού που αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής (Άστρικας Κισάμου)

Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής  (Άστρικας Κισάμου). Ο ιερός ναός της Ζωοδόχου πηγής είναι κτισμένος στις παρυφές του χωριού Άστρικας Κισάμου. Πρόκειται για έναν μονόχωρο, καμαροσκέπαστο ναό με σημαντικές τοιχογραφίες, οι οποίες διακρίνονται κάτω από τα ασβεστοκονιάματα. Χρονολογούνται στο α’ μισό του 15ου αι. και έχουν χαρακτηριστεί ως έργα υψηλής ποιότητας της πρώιμης Κρητικής Σχολής.
Πέτρος Κάλας

Καριέρα

Ο Πέτρος Κάλας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της τοπικής ομάδας του Περιστερίου, στις οποίες παρέμεινε μέχρι το 2011.
Το 2011 εισήχθη στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, με την εφηβική ομάδα του οποίου κατάφερε να κατακτήσει τρία πρωταθλήματα εφήβων (2012, 2013, 2014).
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Πανελληνίου Γ.Σ., ενώ από το καλοκαίρι του 2015 ανήκει στο δυναμικό της Ροδίων Άθλησις.
Τον Αύγουστο του 2016, έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, παίρνοντας μεταγραφή για την ομάδα του Παναθηναϊκού.
Μετρό Σανγκάης

Εύρος

Σε όλο το δίκτυο χρησιμοποιείται κανονικό εύρος (1.435 mm), επιτρέποντας νέο σιδηροδρομικό εξοπλισμό να μεταφέρεται από το κινεζικό σιδηροδρομικό δίκτυο, που χρησιμοποιεί το ίδιο εύρος.

Σταθμοί

Πολλοί σταθμοί στις γραμμές 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 χρησιμοποιούν συστήματα αυτόματων θυρών με κυλιόμενο ακρυλικό γυαλί στις άκρες των αποβάθρων. Οι συρμοί σταματάνε αφού οι πόρτες τους έρθουν στην ίδια ευθεία με τις αυτόματες θύρες της αποβάθρας. Οι αυτόματες θύρες ανοίγουν και κλείνουν μαζί με τις πόρτες των συρμών. Σε διάφορες άλλες γραμμές (π.χ. Γραμμή 2) χρησιμοποιούνται και εκεί αυτόματες θύρες, αλλά αντί να καλύπτουν όλο το ύψος του σταθμού καλύπτουν το μισό.

Ηλεκτροδότηση

Σε αντίθεση με τα περισσότερα δίκτυα μετρό στον κόσμο, το μετρό της Σανγκάης χρησειμοποιεί εναέρια καλώδια, πιθανόν από την χρήση ρεύματος 1,5k V, που είναι το διπλάσιο από το ρεύμα τρίτης τροχιάς (750 V). Οι συρμοί παίρνουν το ρεύμα μέσω παντογράφων που βρίσκονται πάνω από τους συρμούς.
Βελγικά κέρματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και το Βέλγιο. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Το ευρώ αντικατέστησε το βελγικό φράγκο το 1999 (σε φυσική μορφή το 2002). Τα βελγικά κέρματα ευρώ απεικονίζουν το πορτραίτο και το μονόγραμμα του Βασιλιά των Βέλγων Αλβέρτου Β΄, σχεδιασμένα από τον Jan Alfons Keustermans. Όλα τα κέρματα φέρουν επίσης το έτος κοπής και τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2009 -

Επειδή το πορτρέτο στα νέα κέρματα του 2008 ήταν πολύ λεπτομερές το Βέλγιο άλλαξε ξανά το σχέδιο, αντικαθιστώντας στα κέρματα του 2008 το πορτρέτο του 1999.
Ταμπαρέ Βάσκες

Καριέρα

Ο Ταμπαρέ Ραμόν Βάσκες Ρόσας γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο στις 17 Ιανουαρίου 1940. Σπούδασε γιατρός και πήρε πτυχίο ογκολόγου το 1972. Έκανε περισσότερες σπουδές με υποτροφία στη Γαλλία. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Αουξιλιαδόρα Ντελγάδο και έχει 3 παιδιά και ένα θετό γιο.
Είναι σοσιαλιστής, μέλος του αριστερού συνασπισμού Διευρυμένο Μέτωπο. Την περίοδο 1990-95 χρημάτισε δήμαρχος του Μοντεβιδέο, ο πρώτος αριστερός δήμαρχος στην ιστορία της πρωτεύουσας. Το 1994 δεν κατάφερε να εκλεγεί Πρόεδρος, καθώς έλαβε 30,6%, ενώ το 1999, πήρε 48% στο β΄γύρο, χάνοντας από τον Χόρχε Μπάτγιε. Εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας της χώρας στις 31 Οκτωβρίου 2004 με 50,4% από το α΄ γύρο και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Μαρτίου του 2005.
Στις 4 Δεκεμβρίου του 2008 ο Βάσκες παραιτήθηκε όλων των θέσεών του στο Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά τις συζητήσεις που προκάλεσε η θέση του εναντίον των αμβλώσεων.
Ο Ταμπαρέ Βάσκες επανεξελέγη ως Πρόεδρος της Ουρουγουάης στις 30 Νοεμβρίου 2014, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον υποψήφιο του Εθνικού Κόμματος Λουίς Αλμπέρτο Λακάλε Που με ποσοστό 56,63% έναντι 43,37% του ανθυποψηφίου του.

Βραβεία

Το 2006 του απονεμήθηκε το βραβείο από το Γενικό Διευθυντή του ΠΟΥ σε αναγνώριση της πολιτικής του απέναντι στο ζήτημα του ελέγχου του καπνίσματος στην Ουρουγουάη. Ο Βάσκες εφάρμοσε μερικά από τα αυστηρότερα μέτρα στον κόσμο στο θέμα αυτό.

Διαδοχή

Το 2010 τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Χοσέ Μουχίκα.
Ανδρέας Μαντοβάνης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανδρέας Μαντοβάνης γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1936. Σπούδασε νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη δημόσια διοίκηση στις ΗΠΑ.

Πολιτική διαδρομή

Ο Ανδρέας Μαντοβάνης διετέλεσε Έπαρχος Αμμοχώστου την περίοδο 1985-1987 και Έπαρχος Λάρνακας την περίοδο 1987-1997.
Στις 12 Νοεμβρίου 1997 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 2 Μαρτίου 1998.