google/wiki40b huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1938-39

Η ομάδα του Πανελληνίου κατέκτησε το 7ο πρωτάθλημα μπάσκετ την περίοδο 1938-39, δίχως να γνωρίσει την ήττα, διπλασιάζοντας τους τίτλους της ομάδας μετά από δέκα χρόνια. Αντίπαλος του στον τελικό ήταν ο Σπόρτιγκ, τον οποίο ο Πανελλήνιος είχε νικήσει και κατά την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα διεξήχθη στην Αθήνα, στο γυμναστήριο του Α.Ο. Σπόρτιγκ στα Κάτω Πατήσια, από Σάββατο 29 Απριλίου ως Δευτέρα 1 Μαΐου 1939. Διοργανωτής ήταν ο ΣΕΓΑΣ.

Πρωτάθλημα Πατρών

Στο πρωτάθλημα μπάσκετ της Πάτρας μετείχαν οι ακόλουθοι τέσσερις σύλλογοι: Ε.Α. Πατρών, Π.Ο. Πατρών, Παναχαϊκή και Σκαγιοπούλειο. Διοργανώτρια ήταν η Ε.Α.Π. και η έναρξη των αγώνων έγινε στις 4 Δεκεμβρίου 1938 στο γυμναστήριο της Παναχαϊκής με τους αγώνες: Ε.Α.Π.-Π.Ο.Π. 33-26 και Σκαγιοπούλειο-Παναχαϊκή 33-21. Για το πανελλήνιο πρωτάθλημα προκρίθηκε ο Πετοσφαιρικός Όμιλος Πατρών (ΠΟΠ).

Πανελλήνιο πρωτάθλημα

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα αρχικά είχε αποφασιστεί να γίνει στην Πάτρα αλλά τελικά πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στο γυμναστήριο του Α.Ο. Σπόρτιγκ, από Σάββατο 29 Απριλίου ως Δευτέρα 1 Μαΐου 1939 με συμμετοχή 12 ομάδων, δέκα του κέντρου, του Ηρακλή Θ. και του Π.Ο. Πατρών. Τελικά, οι δύο επαρχιακές ομάδες δεν έλαβαν μέρος. Η επιλογή του γυμναστηρίου του Σπόρτιγκ στα Κάτω Πατήσια έγινε, διότι ο σύλλογος είχε εγκαταστήσει σύστημα ηλεκτροφωτισμού, το μοναδικό τότε στην Ελλάδα, έτσι ώστε να διεξάγονται αγώνες και τις βραδινές ώρες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη με το σύστημα του "διπλού αποκλεισμού" (double elimination), δηλαδή με τον αποκλεισμό όποιας ομάδας συμπληρώσει δύο ήττες ώσπου να απομείνουν μόνο δύο για τον τελικό.   
Οι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και η διεξαγωγή τους υπό το φως των προβολέων τούς προσέδωσε ιδιαίτερη επιβλητικότητα.
Διχλωριούχο βανάδιο

Ιστορία

Η αναγωγή διχλωριούχου βαναδίου από υδρογόνο ήταν η πρώτη γνωστή παραγωγή μεταλλικού βαναδίου και έγινε το 1867 από τον Χένρυ Ένφιλντ Ρόσκοε (Enfield Roscoe).

Παραγωγή

1. Το διχλωριούχο βανάδιο μπορεί να παραχθεί με αναγωγή τριχλωριούχο βαναδίου από υδρογόνο με θέρμανση περί τους 675°C):
2. Μια άλλη δυνατότητα είναι η θερμική οξςιδοαναγωγή του τριχλωριούχου βαναδίου:
3. Το διχλωριούχο βανάδιο μπορεί να παραχθεί με απευθείας ολική σύνθεση από τα στοιχεία που το αποτελούν:
4. Το διχλωριούχο βανάδιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση υδροχλωρίου σε μεταλλικό βανάδιο:
5. Το διχλωριούχο βανάδιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση «υδρογόνου εν τω γενάσθαι» (δηλαδή π.χ. υδροχλωρικού οξέος και ψευδαργύρου) σε πεντοξείδιο του βαναδίου:
6. Τέλος, το διχλωριούχο βανάδιο μπορεί να παραχθεί και με τετραχλωριούχου βαναδίου από υδρογόνο:

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα

To διχλωριούχο βανάδιο είανι ένα ισχυρό αναγωγικό μέσο, ικανό να ανάξει σουλφοξείδια σε σουλφίδια, οργανικά αζίδια σε αμίνες, καθώς και να προκαλέσει «αναγωγικό ζευγάρωμα» σε  κάποια αλκυλαλογονίδια. Όταν το διχλωριούχο βανάδιο διαλύεται στο νερό δίνει το σύμπλοκο ιόν [V(H₂O)₆]²⁺. Η εξάτμιση τέτοιων διαλυμάτων δίνει κρυστάλλους της ένωσης [V(H₂O)₆]Cl₂.
Τραχήλα Μεσσηνίας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Η Τραχήλα είναι παραθαλάσσιο χωριό κτισμένο στον ομώνυμο μικρό όρμο, 55 χλμ νοτιοανατολικά της Καλαμάτας. Ιστορικά είναι συνδεδεμένη με τη γειτονική Λαγκάδα, της οποίας υπήρξε επίνειο. Την 21η Ιουνίου του 1826 βομβαρδίστηκε από τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο, στα πλαίσια της εκστρατείας του Ιμπραήμ πασά εναντίον της Μάνης, ενώ τα επόμενα χρόνια γνώρισε ανάπτυξη καθώς υπήρξε κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου με τα γειτονικά ορεινά χωριά και θαλάσσιος συγκοινωνιακός κόμβος.
Διοικητικά, η Τραχήλα υπήχθη αρχικά το 1835 στον δήμο Θαλαμών του νομού Λακωνίας, ενώ από το 1841 μέχρι το 1912 υπαγόταν στον δήμο Λεύκτρου (του νομού Λακωνίας κατά τα διαστήματα 1841 - 1899 και 1909 - 1912 και του νομού Λακωνικής την περίοδο 1899 - 1909). Στη συνέχεια αποτέλεσε κοινότητα της επαρχίας Οιτύλου, ενώ το 1938 περιήλθε - μαζί με την υπόλοιπη Έξω ή Δυτική Μάνη - στην επαρχία Καλαμών του νομού Μεσσηνίας. Το 1997 προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Λεύκτρου και από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Δυτικής Μάνης.
Κοντά στον οικισμό υπάρχει σπήλαιο, γνωστό με την ονομασία Καταφύγιο ή Τρίωροφο της Τραχήλας, το οποίο διαθέτει σημαντική σπηλαιολογική πανίδα και ίχνη παλαιότερης κατοίκησης, καθώς στους προηγούμενους αιώνες λειτουργούσε ως καταφύγιο σε περιόδους επιδρομών.
Στην Τραχήλα γεννήθηκε ο ποιητής Γιώργος Δανιήλ (Γεώργιος Γεωργακαράκος, 1938 - 1991).
Η Ιστορία μιας Μοναχής

Υπόθεση

Η ταινία αφηγείται την προσωπική ιστορία της Γκαμπριέλ Βαν Ντερ Μαλ, μιας νεαρής γυναίκας που αποφασίζει να μπει το 1930 σε ένα τάγμα μοναχών, προσφέροντας παράλληλα τις υπηρεσίες της ως γιατρός, στα χνάρια του διάσημου χειρούργου πατέρα της. Ωστόσο σύντομα αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες προσαρμογής στην αυστηρή και επίπονη ζωή των αδερφών που απαιτεί από εκείνη μεγάλες θυσίες.
Έχοντας συμπληρώσει τις σπουδές της ελπίζει σε μετάθεση στο Βελγικό Κογκό, όμως αρχικά οι προσδοκίες τις διαψεύδονται όταν αποστέλλεται να εργαστεί σε φρενοκομείο στις Βρυξέλλες. Όταν τελικά τα καταφέρνει να μεταβεί στην Αφρική, με λύπη διαπιστώνει πως δεν της ανατίθεται να φροντίζει ντόπιους, αλλά ευρωπαίους. Στο νοσοκομείο συναντά έναν λαμπρό επιστήμονα το Δρ. Φορτουνάτι ο οποίος εκτιμά τις δυνατότητές της και τη φλερτάρει πολύ διακριτικά. Τελικά τη βοηθά να γίνει καλά όταν ασθενεί από φυματίωση.
Όταν εκείνη επιστρέφει στο μοναστήρι της, αισθάνεται δυσαρέσκεια με την απόφαση του τάγματος να κρατήσει απόλυτη ουδετερότητα κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, πράγμα που την οδηγεί στην απόφαση να εγκαταλείψει τη ζωή της καλόγριας για πάντα.
Ζανκτ Πανταλέον-Έρλα

Γεωγραφία

Το Ζανκτ Πανταλέον-Έρλα ευρίσκεται στα δυτικά σύνορα της Κάτω Αυστρίας, στο Μόστφιρτελ, ανατολικά της συμβολής του Καναλιού του Εννς και του Δούναβη. Ποσοστό, περίπου, 27,37 % επί του συνόλου της έκτασης του δήμου είναι δασώδες.
Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές

Ιστορία

Θεωρείται ότι η Μπιλαφράνκα ιδρύθηκε μεταξύ των ετών 1108 και 1151 μετά την παρακμή του κοντινού οικισμού της Ολέρδολα. Η ένταξή της στην Κομητεία της Βαρκελώνης την μετέτρεψε, αρχικά, σε κέντρο του Πενεδές, κι έπειτα σε μια από τις σημαντικότερες πόλεις κι εμπορικά κέντρα της Καταλονίας. Ως τυπική μεσαιωνική πόλη αρθρωνόταν γύρω από την ενοριακή της εκκλησία, προστατευόταν από τείχος και από τον 13ο αιώνα περιελάμβανε και μια εβραϊκή συνοικία.
Στους επόμενους αιώνες ακολούθησε τις πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις του Πριγκιπάτου, για να φτάσει μετά την δεκαετία του 1960 να ανελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες πόλεις μεσαίου μεγέθους της Καταλονίας, με σημαντική βιομηχανική παραγωγή και οινοποιία.

Σημεία ενδιαφέροντος

Η Μπιλαφράνκα έχει τον τυπικό αέρα των καταλανικών πόλεων που συνδυάζει αρχιτεκτονικά έργα από τις δύο στιγμές ακμής της ιστορίας της Καταλονίας, τους αιώνες 12ο-13ο και τα τέλη του 19ου. Στην πρώτη περίοδο ανοίκουν το βασιλικό παλάτι (Palau Reial), του 13ου αιώνα με ίχνη από τον 12ο, που σήμερα φιλοξενεί το Μουσείο της Κουλτούρας του Κρασιού της Καταλονίας, και η βασιλική της Αγίας Μαρίας, η πρώτη εκκλησία της Καταλονίας που χτίστηκε σε γοτθικό ρυθμό. Το Palau Baltà, η Casa Gomà και η Casa Macià είναι επίσης δείγματα οίκων ντόπιων ευγενών του τέλους του Μεσαίωνα. Αντίστοιχα, στην δεύτερη περίοδο ανοίκουν τα κτίρια που κατασκευάστηκαν σε μοντερνιστικό ή μεσαιωνίζοντα ρυθμό από καταλανούς αρχιτέκτονες όπως τον Σαντιάγο Γκουέλ (η Casa Guasch Estadella ή το Cal Figarot).
Νικόλαος Κουτούζης

Βιογραφία

Ο Νικόλαος Κουτούζης ήταν ιδιόρρυθμη και σύνθετη προσωπικότητα: από ζωγράφος και σατιρικός στιχουργός έως ιερέας. Σε ηλικία 16 ετών ανέλαβε να δημιουργήσει δύο εικόνες για την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου του Κόλλα. Το 1766 ζωγράφισε την Λιτανεία στον γυναικωνίτη του Αγίου Διονυσίου της Ζακύνθου. Κατά πάσα πιθανότητα, πριν του ανατεθεί αυτό το έργο, είχε πραγματοποίησει σπουδές ζωγραφικής στην Βενετία. Εικάζεται πως στην Ζάκυνθο υπήρξε μαθητής του Νικόλαου Δοξαρά. 
Το 1770 αναμείχθηκε σε φιλονικία και μαχαιρώθηκε στο πρόσωπο ενώ επτά χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας. Έγινε εφημέριος σε διάφορες εκκλησίες της Ζακύνθου, αλλά εχθροί του τον κατηγόρησαν για «ανάρμοστη συμπεριφορά και παραβίαση της ορθόδοξης τελετουργίας». Εξαιτίας αυτής της κατηγορίας, δικάστηκε και παύθηκε από ιερέας το 1810. Την 1η Φεβρουαρίου 1813, το άτομο που τον κατηγόρησε παραδέχθηκε την συκοφαντία του και έτσι έγινε ανάκληση του Κουτούζη στην ιεροσύνη. Ο ηλικιωμένος Κουτούζης πάντως αρνήθηκε να επιστρέψει στα καθήκοντά του και πέθανε μερικούς μήνες αργότερα.
Ως ζωγράφος, ο Κουτούζης διακρίθηκε όχι μόνον για τις δυτικότροπες αγιογραφίες του, αλλά και για την εισαγωγή της κοσμικής προσωπογραφίας στον ελλαδικό χώρο.
Στην ποίησή του χρησιμοποιήσε την καθαρεύουσα και ιταλικές λέξεις. Έγραψε ειδυλλιακά και διδακτικά ποιήματα αλλά έγινε γνωστός κυρίως για τα σατιρικά του ποιήματα, με ακραίες αθυροστομίες και καυστικότητα ακόμα και για τους συντοπίτες του. Αυτή του η τακτική οδήγησε πολλούς να του αντεπιτεθούν είτε φραστικά είτε ακόμα και φυσικά.

Ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται:
Ὅλοι βρίζουν τὸν Κουτούζη ποὺ ἀλήθεια πάντα σκούζει.
Υπήρξε επικριτής του Αντώνιου Μαρτελάου. Αναφέρθηκε από τον Σολωμό στο όνειρο.

Ιδιαίτερη αναφορά

Οι κατευθύνσεις που πρότεινε ο Κουτούζης προς τον ρεαλισμό και την ψυχολογική προσωπογραφία δεν διατηρήθηκαν για πολύ· αγνοήθηκαν από τον διάδοχο του Νικόλαο Καντούνη, που ήταν και ο τελευταίος σημαντικός εκπρόσωπος της  Επτανησιακής ζωγραφικής σχολής.
Krautrock

Επιρροή του Krautrock στις επόμενες γενιές

Το Krautrock επηρέασε αρκετά τη post-punk μουσική σκηνή, κυρίως καλλιτέχνες όπως οι The Fall και οι This Heat. Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με την επαναφορά της ηλεκτρονικής μουσικής στο προσκήνιο, μια νέα γενιά καλλιτεχνών άρχισε να ενδιαφέρεται για τη γερμανική μουσική εκείνης της περιόδου, οπότε το Krautrock καθιερώθηκε στη συλλογική συνείδηση ως ένα αυτούσιο και ανεξάρτητο μουσικό στυλ. Γκρουπ όπως οι Stereolab, Laika, Mouse On Mars, Tortoise και Coil, οι οποίοι ασχολούνται με το post-rock και την electronica, αναφέρουν ως βασικές επιρροές τους συγκροτήματα του Krautrock. Οι Radiohead έχουν διασκευάσει το τραγούδι των Can “Thief” και αναφέρουν τους Can, Neu! και Faust ως επιρροές τους. Οι Secret Machines όχι μόνο έχουν διασκευάσει το “(De Luxe) Immer Wielder” των Harmonia στο EP τους “The Road Leads Where It’s Lead”, αλλά έχουν παίξει και ζωντανά με τον Michael Rother. Οι Porcupine Tree έχουν διασκευάσει το “Hallogallo” των Neu! ως demo για το άλμπουμ τους Signify. Οι Wilco φαίνεται να έχουν επηρεαστεί από το Krautrock, ειδικά στα άλμπουμ τους Yankee Hotel Foxtrot και A Ghost Is Born (συγκεκριμένα στο τραγούδι Spiders (Kidsmoke). Σε συνεντεύξεις του, ο ηγέτης του συγκροτήματος Jeff Tweedy (τραγουδιστής, κιθαρίστας και στιχουργός) έχει δηλώσει το θαυμασμό του για γκρουπ όπως οι Can και οι Neu!. Ο Julian Cope έχει δηλώσει ότι το Krautrock τον έχει επηρεάσει πάρα πολύ και έχει γράψει το βιβλίο Krautrocksampler, το οποίο ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα.
Κρίκοι

Οι κρίκοι  είναι εξοπλισμός της ενόργανης γυμναστικής και το άθλημα στο οποίο χρησιμοποιούνται. Είναι άσκηση για άντρες αθλητές επειδή απαιτεί εξαιρετική δύναμη του άνω μέρους του σώματος. Οι αθλητές φορούν λαβές πιασίματος στις ασκήσεις τους.

Ο εξοπλισμός

Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει δύο δαχτυλίδια που κρέμονται ελεύθερα από ένα σταθερό μεταλλικό σκελετό. Κάθε δαχτυλίδι εξαρτάται από έναν ιμάντα ο οποίος εξαρτάται μέσω συρματόσχοινου από μεταλλικό πλαίσιο.

Προπόνηση

Μια τυπική προπόνηση περιλαμβάνει αιωρήσεις, ενδυνάμωση και έλξεις. Οι αθλητές δοκιμάζονται σε ενδυνάμωση και γράμμωση, ισορροπία και συντονισμό του σώματος. Πρέπει να είναι γυμνασμένοι οι μύες των βραχιόνων, των πήχεων, του θώρακα, της πλάτης της μέσης, της κοιλιάς και κυρίως των φτερών για να επιτυγχάνονται έλξεις, κάμψεις, πιέσεις και περιστροφές σε διαρκή ανισορροπία.
Μερικές ασκήσεις είναι: μονόπλευρες έλξεις με ένα χέρι τη φορά, ύπτιες έλξεις κορμού με τα γόνατα στο στήθος , ανέβασμα του κορμού κατακόρυφα με τα γόνατα λυγισμένα έως πλήρη περιστροφή του κορμού σε οπίσθια λαβή, βυθίσεις κορμού με τους αγκώνες κοντά στα πλευρά, βουλγάρικες βυθίσεις (με τους αγκώνες ανοιχτούς, μακριά κατά τη βύθιση), άρση ποδιών έως κατακόρυφη θέση, εναέριο L-sit με λοξό κατακόρυφο και ανάποδη πίεση ώμων, κάμψεις, ανοίγματα στήθους

Σύστημα πόντων και κανόνες

Οι αθλητές χάνουν πόντους όταν κάνουν λάθη στις ασκήσεις τους. Χάνουν πόντους για λυγισμένα χέρια σε οποιαδήποτε άσκηση και για πιάσιμο από τους ιμάντες ή τα συρματόσχοινα. Για αδυναμία διατήρησης της κεφαλής τους σε ουδέτερη θέση στις λαβές, για γκριμάτσες και γρυλλίσματα. Χάνουν πόντους για περιττές αιωρήσεις. Bonus πόντοι κερδίζονται με την εκτέλεση διαδοχικών διακριτών στατικών λαβών.
Σον Μάρσαλ

Καριέρα

Ο Μάρσαλ φοίτησε στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης από το 2003 ως το 2007, με καλύτερη χρονιά του την τέταρτη, όπου είχε μέσους όρους 14,8 πόντων, 4,5 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ.
Μετά την αποφοίτηση του, δεν κατάφερε να γίνει ντραφτ για το ΝΒΑ και υπέγραψε συμβόλαιο με την τουρκική Καρσίγιακα, για την οποία είχε 19,5 πόντους και 5,2 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα του Άρη, με τον οποίο κατέλαβε την τέταρτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα, αγωνιζόμενος σε 16 αγώνες με μέσους όρους 12,3 πόντων και 2,8 ριμπάουντ. Τον Φεβρουάριο του 2009, τραυματίστηκε και έμεινε εκτός αγωνιστικών χώρων για έξι εβδομάδες, ολοκληρώνοντας την χρονιά στην τουρκική Αλιάγκα Πετκίμ, όπου όμως έπαιξε σε μόλις ένα παιχνίδι.
Το 2009-10, ο Μάρσαλ φόρεσε την φανέλα της Ντιζόν Μπάσκετ από την Γαλλία, παίζοντας σε 29 αγώνες με 14,7 πόντους και 4,2 ριμπάουντ ανά αγώνα. Το Νοέμβριο του 2010, αγωνίστηκε με την ομάδα των Σιούξ Φολς Σκάιφορς για την NBA D-League, όπου σε 48 παιχνίδια είχε 14,1 πόντους και 3,2 ριμπάουντ. Αποχώρησε από τους Σκάιφορς για να επιστρέψει στην Καρσίγιακα τον Απρίλιο του 2011, ενώ υπέγραψε και πάλι στην Ντιζόν την επόμενη χρονιά.
Το καλοκαίρι του 2012, συμφώνησε με την τουρκική Ερντεμίρσπορ, όπου σε 28 παιχνίδια είχε 14,1 πόντους και 5,9 ριμπάουντ, ενώ την επόμενη χρονιά υπέγραψε και πάλι στην Αλιάγκα Πετκίμ. Ολοκλήρωσε την σεζόν 2013-14 στην Αλ Αχλί από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Τον Ιούνιο του 2014, συμφώνησε με την Τραμπζονσπόρ και την επόμενη σεζόν επέστρεψε στην D-League του ΝΒΑ, φορώντας την φανέλα των Γουέστσεστερ Νικς. Συνέχισε στην Τέλεκομ Βόννης από την Γερμανία και την Μπουργκ-εν-Μπρες από την Γαλλία, ενώ το καλοκαίρι του 2016 υπέγραψε στην τουρκική Εσκισεχίρ Μπάσκετ.
Στάδιο Αζτέκα

Ονομασία

Αν και είναι γνωστό αποκλειστικά με το αρχικό του όνομα προς τιμήν των Αζτέκων, πρώτων κατοίκων του Μεξικού, από το 1997 το στάδιο επίσημα ονομάζεται Γκιγιέρμο Κανιέδο. Αυτό έχει να κάνει με το μάρκετινγκ: Με το κύμα ιδιωτικοποιήσεων της δεκαετίας του 1990, η εγκατάσταση πωλήθηκε στην τηλεοπτική εταιρεία Televisa. Αυτή δεν ήθελε το στάδιο να έχει όνομα που παραπέμπει σε ανταγωνιστικό σταθμό, την TV Azteca. Έτσι το μετονόμασε, δίνοντάς του την επωνυμία ενός από τα κορυφαία στελέχη της.

Ιστορικό

Η ανέγερση του Αζτέκα ξεκίνησε το 1962 πάνω σε ένα σβησμένο ηφαίστειο και ενώ χτιζόταν, ανατέθηκαν στη χώρα οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1968 και το Μουντιάλ του 1970. Επιδιώκοντας να σχεδιάσουν το απόλυτα σωστό στάδιο, οι αρχιτέκτονες Πέδρο Ραμίρες Βάσκες και Ράφαελ Μιχάρες επισκέφθηκαν μια σειρά ξένων σταδίων για να πάρουν ιδέες: Μπουένος Άιρες, Μαδρίτη, Ρώμη, Φλωρεντία, Παρίσι, Λονδίνο, Μόσχα και Βαρσοβία. Το τελικό δημιούργημά τους ξεχωρίζει μέχρι σήμερα για τα τρία διαζώματα αλλά και το στέγαστρο, το οποίο αντανακλά τις ιαχές των οπαδών πολλαπλασιάζοντας την έντασή τους.
Τα εγκαίνια τελέστηκαν στις 26 Μαΐου 1966 με αγώνα ανάμεσα στην τοπική Κλουμπ Αμέρικα και της Τορίνο. Το 1968 φιλοξένησε τον τελικό του ποδοσφαιρικού τουρνουά της Ολυμπιάδας, ενώ δύο χρόνια αργότερα ήταν το κεντρικό στάδιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου, φιλοξενώντας μεταξύ άλλων τον τελικό. Επίσης το 1986 ήταν και πάλι το κεντρικό στάδιο του Μουντιάλ, το οποίο ανατέθηκε στο Μεξικό όταν η αρχική διοργανώτρια Κολομβία δήλωσε αδυναμία να το υλοποιήσει.
Σε επίπεδο συλλόγων, αποτελεί μόνιμη έδρα της Κλουμπ Αμέρικα και της Εθνικής Μεξικού, ενώ για μικρότερα χρονικά διαστήματα έχει χρησιμοποιηθεί από ακόμα πέντε ομάδες της πόλης. Παράλληλα έχει στεγάσει πλήθος εξωαθλητικών δραστηριοτήτων, από συναυλίες και προεκλογικές συγκεντρώσεις μέχρι κήρυγμα του Ποντίφηκα.
Τζέιμς Γιαννόπουλος

Πρώιμη ζωή

Γεννήθηκε το 1952 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Είναι Ελληνοαμερικανός δεύτερης γενιάς. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης με πτυχίο Bachelor of Arts το 1973. Το 1976, έλαβε Διδακτορικό στη Νομική από το Πανεπιστήμιο Φόρντχαμ και ένα πρόγραμμα LLM από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του ως εργαζόμενος, στην Paramount Pictures και στη Lorimar Television. Στη συνέχεια εργάστηκε στο τμήμα Διεθνών Διανομών της Fox Filmed Entertainment.   
Ήταν συμπρόεδρος της Fox Filmed Entertainment με τον Τομ Ρόθμαν από το 2000 έως το 2012.    Το 2006, η ομάδα Γιαννόπουλος και Ρόθμαν είχε προωθήσει είκοσι ταινίες που απέφεραν κέρδη πάνω από 100 εκατομμύρια $ στην εγχώρια αγορά (124 εκατομμύρια $ σε τρέχοντα δολάρια )  και 26 ταινίες που απέφεραν 100 εκατομμύρια $ σε διεθνές επίπεδο (124 εκατομμύρια $ σε τρέχοντα δολάρια ) .  
Ανέλαβε ως μοναδικός πρόεδρος της Fox το 2012. Σε αυτή τη θέση, υπηρέτησε ως επικεφαλής των 20th Century Fox, Fox Searchlight, Fox 2000, Fox Animation/Studios Blue Sky, Fox International Productions και Fox Home Entertainment. Έχει υποστηρίξει μια στενότερη συνεργασία μεταξύ του Χόλυγουντ και της Σίλικον Βάλλεϋ, ειδικά όσον αφορά τις προσπάθειες κατά της πειρατείας. 
Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Motion Picture & Television Fund.  Είναι επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος X Prize, καθώς και του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιτροπής Τεχνολογίας και Ψυχαγωγίας του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας. 
Το 2013 έγινε μέλος του USC's School of Cinematic Arts Board of Councilors. 
Τον Μάρτιο του 2017, ονομάστηκε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Paramount Pictures, μετά την απόλυση του αείμνηστου Μπραντ Γκρέϊ. Άρχισε τα καθήκοντά του στις 3 Απριλίου 2017.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με την Άννα Γιαννόπουλος. Έχουν τρεις κόρες που ονομάζονται Αλέξα, Νίκι και Μίμι.
Αλίσαρνα

Η Αλίσαρνα ήταν αρχαία πόλη της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας, στη Μυσία και πιο συγκεκριμένα στην Τρωάδα.
Η Αλίσαρνα αναφέρεται στην ιστορία της εποχής των Περσικών Πολέμων, από το εξής γεγονός: Ο Δαρείος, προκειμένου να ικανοποιήσει τον έκπτωτο βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατο, που είχε καταφύγει σε αυτόν και είχε γίνει σύμβουλός του, ή κατ' άλλους ο Ξέρξης, τού παραχώρησε τις προσόδους της Αλισάρνης και δύο άλλων πόλεων (της Περγάμου και της Τευθρανίας).
Ο Ξενοφών αναφέρει ότι οι απόγονοι του Δημαράτου Ευρυσθένης και Προκλής κυβερνούσαν αργότερα τις τρεις πόλεις. Το 400 π.Χ. λοιπόν οι βασιλείς αυτοί ενώθηκαν με τους Σπαρτιάτες του στρατηγού Θίβρωνα που πολεμούσαν εναντίον των Περσών.
Η ονομασία της πόλεως αυτής αναγράφεται σε μερικές αρχαίες επιγραφές με τον τύπο Αλάσαρνα, που συγχέεται όμως έτσι με την ομώνυμη αρχαία πόλη της νήσου Κω, τη σημερινή Καρδάμαινα.
Ιωάννης Α΄ του Βέρλε

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Νικολάου Α΄ κυρίου του Βέρλε και της Γιούττας των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.
Το 1283 απεβίωσε σε ηλικία 38 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Νικόλαος Β΄.
Σύνταγμα της Ουκρανίας

Το Σύνταγμα της Ουκρανίας (ουκρανικά: Конституція України) είναι ο θεμελιώδης νόμος του έθνους. Το σύνταγμα εγκρίθηκε και επικυρώθηκε κατά την 5η σύνοδο του κοινοβουλίου της Ουκρανίας στις 28 Ιουνίου 1996. Ψηφίστηκε από τους 315 από τους 450 βουλευτές. Άλλοι νόμοι και άλλες νομοθετικές πράξεις της Ουκρανίας πρέπει να συμμορφώνονται με το σύνταγμα. Το δικαίωμα τροποποίησης του Συντάγματος μέσω ειδικής νομοθετικής διαδικασίας ανήκει αποκλειστικά στο κοινοβούλιο. Το μόνο όργανο που μπορεί να ερμηνεύσει το σύνταγμα και να καθορίσει εάν η νομοθεσία συμμορφώνεται με αυτό είναι το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουκρανίας.
Από το 1996 η δημόσια αργία «Ημέρα του Συντάγματος» γιορτάζεται στις 28 Ιουνίου.
Το 2004 εγκρίθηκαν τροπολογίες που άλλαξαν σημαντικά το πολιτικό σύστημα. Λανθασμένα οι αλλαγές αυτές αναφέρονται μερικές φορές ως το «Σύνταγμα του 2004». Το 2010 ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ουκρανίας ακύρωσε αυτές τις αλλαγές βασιζόμενος σε απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ουκρανίας. Μετά τα γεγονότα του Euromaidan, οι τροπολογίες του 2004 αποκαταστάθηκαν.

Ιστορικά στοιχεία

Μέχρι τις 8 Ιουνίου 1995, ο ανώτατος νόμος της Ουκρανίας ήταν το Σύνταγμα (Θεμελιώδης Νόμος) της Ουκρανικής ΣΣΔ (που εγκρίθηκε το 1978 με πολλές μεταγενέστερες τροποποιήσεις). Στις 8 Ιουνίου 1995 ο Πρόεδρος Λεονίντ Κούτσμα και ο Πρόεδρος Ολεξάντρ Μορόζ (που ενεργούσε εξ ονόματος του Κοινοβουλίου) υπέγραψαν τη Συνταγματική Συμφωνία για την περίοδο έως ότου μπορούσε να συνταχθεί ένα νέο σύνταγμα.
Το πρώτο σύνταγμα μετά την ανεξαρτησία εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια μιας ολονύκτιας κοινοβουλευτικής συνόδου στις 27 Ιουνίου-28 Ιουνίου 1996, ανεπίσημα γνωστή ως η «συνταγματική νύχτα του 1996». Ο νόμος υπ΄ αριθ. 254/96-BP που επικύρωσε το σύνταγμα, ακυρώνοντας τα προηγούμενα συντάγματα, και η συμφωνία υπογράφηκε τελετουργικά και εκδόθηκε στα μέσα Ιουλίου 1996. Ωστόσο, σύμφωνα με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ουκρανίας, ίσχυε από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας στις 28 Ιουνίου 1996. Η Ουκρανία ήταν το τελευταίο μετασοβιετικό κράτος που εξέδωσε το δικό του Σύνταγμα.
Εκλογική περιφέρεια Τρινήσων

Η Εκλογική περιφέρεια Τρινήσων, ή Θαλασσομάχων, ήταν η ιστορική εκλογική περιφέρεια Ύδρας Σπετσών και Ψαρών που είχε θεσπιστεί, επί Βασιλέως Όθωνα, με το Δ΄ Ψήφισμα της "Α΄ εν Αθήναις Εθνικής Συνελεύσεως του 1843-44" ως πολιτικό προνόμιο των τριών νήσων Ύδρας, Σπετσών και Ψαρών σε αναγνώριση, τιμή και ανταμοιβή της μεγάλης προσφοράς τους στο έθνος κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Από την εν λόγω εκλογική περιφέρεια εκλεγόταν κάποιος καθορισμένος αριθμός βουλευτών, ανεξάρτητα του πληθυσμού των νήσων. Η ιστορική αυτή περιφέρεια διατηρήθηκε ένα αιώνα και καταργήθηκε το 1944, ουσιαστικά όμως δια της ΙΣΤ΄ Συντακτικής Πράξης της 6/17 Απριλίου του 1935, όπου οι τρεις νήσοι εντάχθηκαν στη συνέχεια σε άλλες εκλογικές περιφέρειες.
Ουμβέρτος της Πρωσίας

Βιογραφία

Ο Ουμβέρτος-Κάρολος-Γουλιέλμος γεννήθηκε στο Μαρμάρινο ανάκτορο του Πότσνταμ και ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου διαδόχου της Γερμανίας και της Καικιλίας, κόρης του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Γ΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Το 1950 απεβίωσε από σκωληκοειδίτιδα στο Βίνντχεκ της Νοτιοδυτικής Αφρικής σε ηλικία 41 ετών και τάφηκε στο κάστρο των Χοεντσόλερν.
Λόρενς Χάργκρεϊβ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χάργκρεϊβ γεννήθηκε στο Γκρίνουιτς της Αγγλίας, ήταν ο δεύτερος γιος του Τζον Φλέτσερ Χάργκρεϊβ (μετέπειτα γενικός εισαγγελέας της Νέας Νότιας Ουαλίας) και σπούδασε στη Σχολή Μέσης Εκπαίδευσης της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Κίρκμπι Λόνσντεϊλ του Γουεστμόρλαντ. Μετανάστευσε στην Αυστραλία με την οικογένειά του, φτάνοντας στο Σίδνεϊ στις 5 Νοεμβρίου 1865 με το πλοίο La Hogue. Αποδέχθηκε θέση στο πλοίο Ellesmere και περίπλευσε την Αυστραλία. Αν και έδειξε τις δυνατότητες του στα μαθηματικά στο σχολείο του στην Αγγλία απέτυχε σε εισακτήριες εξετάσεις το 1867 και έλαβε μαθητεία στη μηχανική από την Αυστραλασιανή Εταιρεία Αεροπλοΐας στο Σίδνεϊ. Στη συνέχεια απέκτησε εμπειρίες στην κατασκευή μοντέλων αεροσκαφών.
Το 1872, ως μηχανικός, απέπλευσε με το πλοίο Maria σε ταξίδι στη Νέα Γουινέα αλλά το πλοίο βυθίστηκε. Το 1875, απέπλευσε και πάλι ως μηχανικός στην εκστρατεία του Ουίλιαμ Τζον Μακλί στον Κόλπο Παπούα. Από τον Οκτώβριο του 1875 έως τον Ιανουάριο του 1876 εξερευνούσε την ενδοχώρα του Πορτ Μόρεσμπι υπό τον Οκτάβιους Στόουν, και τον Απρίλιο του 1876 συμμετείχε σε ακόμη μία εκστρατεία υπό τον Λουίτζι Ντ'Αλμπέρτις στον ποταμό Φλάι επί του πλοίου SS Ellengowan. Το 1877 επιθεώρησε την πρόσφατα ανεπτυγμένη βιομηχανία μαργαριταριών της Parbury Lamb and Co. Επέστρεψε στο Σίδνεϊ, και έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1877, ενώ το 1878 έγινε βοηθός αστρονομικός παρατηρητής στο Αστεροσκοπείο του Σίδνεϊ. Παρέμεινε στη θέση για περίπου πέντε χρόνια, συνταξιοδοτήθηκε το 1883 αποδυναμωμένος, και αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στο ερευνητικό έργο.
Ήταν ελευθεροτέκτονας.