Somewhere in Time (άλμπουμ, Iron Maiden)

Ιστορία του δίσκου

Μετά το τέλος της περιοδείας "World Slavery Tour" τον Ιούλιο του 1985, οι Iron Maiden ξεκίνησαν τη σύνθεση νέων τραγουδιών για την επόμενη κυκλοφορία τους. Σύμφωνα με δηλώσεις του Στιβ Χάρις, ο Μπρους Ντίκινσον ήταν αυτός τον οποίο είχε καταβάλει η κόπωση περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέλος του συγκροτήματος. Οι προτάσεις του Ντίκινσον για ακουστικά τραγούδια στο στυλ των κλασικών δίσκων των Led Zeppelin, "Led Zeppelin IV" και "Physical Graffiti" απορρίφθηκαν και το "Somewhere in Time" είναι το μοναδικό άλμπουμ του συγκροτήματος στο οποίο τραγούδησε ο Ντίκινσον και δεν έχει συγγράψει κάποιο κομμάτι.
Στο συγκεκριμένο άλμπουμ χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά συνθεσάιζερ, γεγονός που προκάλεσε κάποιες ενστάσεις από τους φανατικούς οπαδούς του σχήματος, αν και στα επόμενα άλμπουμ η εισαγωγή αυτών των ήχων θα σταθεροποιούνταν. Στους στίχους των τραγουδιών του δίσκου γίνονται αρκετές αναφορές στο χρόνο χωρίς όμως να υπάρχει μία κοινή στιχουργική κατεύθυνση.
Το εξώφυλλο του δίσκου σχεδιάστηκε από τον Ντέρεκ Ριγκς και περιέχει πληθώρα αναφορών σε τραγούδια και δίσκους των Iron Maiden, δείχνοντας τον Έντι, μασκότ του συγκροτήματος, σε ένα φουτουριστικό περιβάλλον.
Το άλμπουμ συνοδευόταν από τα σινγκλ "Wasted Years" και "Stranger in a Strange Land" τα οποία ανέβηκαν στο # 18 και # 22 των βρετανικών τσαρτ, αντίστοιχα. Το "Somewhere in Time" κυκλοφόρησε μέσω της "ΕΜΙ" στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1986, ανεβαίνοντας στην τρίτη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών, όπου βραβεύθηκε ως χρυσό. Επίσης, ανέβηκε στο # 23 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Top-10 στη Γερμανία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Σουηδία, την Αυστρία και τη Νορβηγία.
Οι αναγνώστες του ελληνικού περιοδικού "Metal Hammer" κατέταξαν το "Somewhere in Time" στην 29η θέση των σπουδαιότερων χέβι μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών, το "Metal Rules" το έχει τοποθετήσει στην 26η θέση των εκατό καλύτερων δίσκων του είδους  και το "Digital Dream Door" στην 59η της δικής του λίστας.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "Somewhere On Tour" και ξεκίνησε στις 10 Σεπτεμβρίου 1986 από το Βελιγράδι της τότε Γιουγκοσλαβίας, με το ευρωπαϊκό κομμάτι της να συνεχίζει μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου και το συγκρότημα να δίνει 65 συναυλίες. Μετά από τρεις εμφανίσεις στη Γιουγκοσλαβία, οι Iron Maiden μετέβησαν στην Αυστρία, την Ουγγαρία και την Πολωνία για να συνεχίσουν στη Μεγάλη Βρετανία από τις 3 Οκτωβρίου μέχρι τις 9 Νοεμβρίου. Στη συνέχεια πραγματοποίησαν πέντε ζωντανές εμφανίσεις στα σκανδιναβικά κράτη πριν μεταβούν στη Δυτική Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ελβετία και την Ιταλία.
Μετά από ένα διάλειμμα είκοσι ημερών για την περίοδο των Χριστουγέννων, το συγκρότημα μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκινώντας το βορειοαμερικανικό κομμάτι της περιοδείας του στις 7 Ιανουαρίου του 1987 από το Χάμπτον της Βιρτζίνια και συνεχίζοντας για τέσσερις μήνες δίνοντας 79 συναυλίες σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με επτά εμφανίσεις στην Ιαπωνία, το Μάιο του 1987.

Ανάλυση τραγουδιών

Ο δίσκος ξεκινάει με το "Caught Somewhere in Time", ένα χέβι μέταλ κομμμάτι στο στυλ του συγκροτήματος του οποίου οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από την ταινία "Time After Time" του 1979. Το εμπορικότερο κομμάτι του δίσκου και ένα από τα δύο σινγκλ του είναι το "Wasted Years", με μελωδικό μακροσκελές ρεφραίν του οποίου οι στίχοι μιλούν για τη ροή του χρόνου. Ακολουθεί το "Sea of Madness", ένα δυνατό, ρυθμικό χέβι μέταλ τραγούδι το οποίο διαδέχεται το "Heaven Can Wait", ένα από τα κομμάτια που αποτέλεσαν μέρος των ζωντανών εμφανίσεων των Iron Maiden για τα επόμενα χρόνια.
Πέμπτο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "The Loneliness of the Long Distance Runner" το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Άλαν Σίλιτοου για ένα φτωχό νέο από το Νότιγχαμ, ο οποίος μετά από χρόνια ως εγκληματίας αποφασίζει να γίνει δρομέας. Ακολουθεί το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, "Stranger in a Strange Land", ένα ρυθμικό κομμάτι με μελωδικό ρεφραίν του οποίου οι στίχοι μιλούν για τον εξερευνητή Τζον Φράνκλιν, ο οποίος χάθηκε στο Βόρειο Πόλο στα μέσα του 19ου αιώνα. Ακολουθεί το "Deja Vu", του οποίου οι στίχοι μιλούν για την αίσθηση της προμνησίας, με το δίσκο να κλείνει με το "Alexander the Great", του οποίου οι στίχοι αναφέρονται στη ζωή κι τις μάχες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια στη δισκογραφία του συγκροτήματος πλησιάζοντας τα εννέα λεπτά και παρ' όλες τις εκκλήσεις των οπαδών τους δεν το έχουν παίξει ποτέ ζωντανά.