Δωριέας ο Λακεδαιμόνιος

Λιβύη

Μετά την αποτυχία του να εξασφαλίσει τον θρόνο, απογοητευμένος ο Δωριέας ζήτησε από την πόλη της Σπάρτης να σταλεί ως επικεφαλής αποστολής για την ίδρυση αποικίας στην Λιβύη (βόρεια Αφρική). Η πρόταση του εγκρίθηκε και σύντομα έπειτα ανεχώρησε από την πόλη εκνευρισμένος και χωρίς καν προηγουμένως να καταφύγει για συμβουλές στο μαντείο των Δελφών κατά τα έθιμα της εποχής. Το 515 π.Χ. η αποστολή του Δωριέα έφτασε στην περιοχή του Κίνυπα ποταμού, κοντά στην σημερινή Τρίπολη, και ιδρύσαν την αποικία του Κίνυπα (Κίνυψ), την δυτικότερη από τις ελληνικές αποικίες στην βόρεια Αφρική, αρκετά δυτικότερα από αυτές της κυρηναϊκής Πεντάπολης.
Η ίδρυση της αποικίας τράβηξε την προσοχή των Καρχηδονίων οι οποίοι διατηρούσαν οικισμό σε γειτονική τοποθεσία (η μετέπειτα γνωστή ως Λέπτις Μάγκνα), και έβλεπαν καχύποπτα την εξάπλωση των ελληνικών αποικιών στην Μεσόγειο. Μετά από τρία έτη ζωής της αποικίας, οι Καρχηδόνιοι σε συμμαχία με την λιβυκή φυλή των Μακών και άλλων Λιβύων κατέλυσαν την σπαρτιατική αποικία του Κίνυπα, και οι επιζώντες αποικιστές κατέφυγαν πίσω στην Σπάρτη.

Σικελία

Με την επιστροφή του στην Σπάρτη, ο Δωριεύς ξεκίνησε την οργάνωση μιας νέας αποστολής για την ίδρυση αποικίας στην Σικελία, αυτή την φορά λαμβάνοντας και την συμβουλή του μαντείου των Δελφών. Στην αποστολή αυτή μετείχαν και άλλοι ονομαστοί Σπαρτιάτες της εποχής ως εποικιστές, όπως ο Θεσσαλός, ο Παραιβάτης, ο Κελέης και ο Ευρυλέοντας, καθώς και ο ολυμπιονίκης Φίλιππος ο οποίος κατάγονταν από τον Κρότωνα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, είναι πιθανό πως ο Δωριέας συμμετείχε στην άλωση του Κρότωνα από την πόλη της Συβαρίδος το 510 π.Χ. ενώ κατευθυνόταν προς την Σικελία, κάτι που οι μελλοντικοί Κροτωνιάτες επιβεβαίωναν, αλλά οι Συβαρίτες διέψευδαν.
Οι σπαρτιατικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στο βορειοδυτικό άκρο της Σικελίας και εκεί προσπάθησαν να ιδρύσουν αποικία με το όνομα Ηράκλεια, κοντά στην πόλη Έρυξ. Η αποικία ιδρύθηκε, ωστόσο πάρα πολύ σύντομα οι συνδυασμένες δυνάμεις των Καρχηδονίων στην Σικελία και των ντόπιων Σεγέστιων συγκρούστηκαν με τους Σπαρτιάτες οι οποίοι υπέστησαν πανωλεθρία. Ο Δωριέας σκοτώθηκε στη μάχη μαζί με όλους τους υπόλοιπους επικεφαλής της αποστολής. Ο μόνος που κατάφερε να διαφύγει ήταν ο Ευρυλέοντας, ο οποίος κατόρθωσε να διαφύγει μαζί με τα υπολείμματα του στρατού και να γίνει τύραννος στην Μινώα αποσπώντας την αποικία από τους Σελινούντιους, πριν ανατραπεί και δολοφονηθεί σύντομα έπειτα.
Ο Ηρόδοτος σχολιάζει πως, καθώς ο Κλεομένης πέθανε λίγο καιρό αργότερα, εάν ο Δωριέας παρέμενε στην Σπάρτη θα τον διαδεχόταν ως ο νέος βασιλιάς γιατί ο Κλεομένης δεν είχε αρσενικούς απογόνους παρά μόνο μια κόρη, την Γοργώ. Έτσι αυτό που συνέβη, ήταν ότι με τους θανάτους του Κλεομένη και του Δωριέα ο Λεωνίδας έγινε ο νέος βασιλιάς, παντρεύτηκε την Γοργώ, και αργότερα συμμετείχε στους περσικούς πολέμους πεθαίνοντας ένδοξα στην μάχη των Θερμοπυλών.
Ο Δωριέας ωστόσο είχε έναν γιο, τον Ευρυάνακτα, ο οποίος πολέμησε μετέπειτα στην μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ. υπό την διοίκηση του εξαδέλφου του, του στρατηγού Παυσανία. Ο Ευρυάναξ σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης, ωστόσο είναι άγνωστο γιατί δεν ανέλαβε αυτός τα βασιλικά καθήκοντα μετά τον θάνατο του Λεωνίδα. Η υπόθεση που γίνεται από τον ιστορικό του 19ου αιώνα Καρλ Ότφριντ Μίλερ, είναι πως ο Δωριέας φεύγοντας από την Σπάρτη είχε αυτόματα απεμπολήσει το δικαίωμά του ως διάδοχος, και έτσι και ο γιος του ο Ευρυάναξ δεν το είχε ούτε και αυτός, ενώ άλλες νεότερες εκτιμήσεις αναφέρουν πως ο πατέρας του μπορεί να ήταν κάποιος άλλος Δωριέας.