google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτριος Μπίρης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Ένα μήνα μετά τη γέννησή του, η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα. Κατά τις σπουδές του στην Γεωπονική Σχολή Αθηνών, βρέθηκε με πρόγραμμα ανταλλαγής για πρώτη φορά στις Η.Π.Α. Έλαβε διδακτορικό στη φυτοπαθολογίας από το Πανεπιστημίου του Wisconsin, όπου φοίτησε με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών το 1959. Μετά την επιστροφή του διορίστηκε στη Ζάκυνθο.
Διέγνωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Πήλιο, το 1963, το έλκος της καστανιάς που προκαλεί ο μύκητας Cryphonectria (Endothia) parasitica . Αμέσως μετά ίσχυσε απαγορευτική διάταξη του Υπ. Γεωργίας με την οποία ρυθμίστηκε η μετακίνηση έμφλοιας ξυλείας καστανιάς εκτός Ν. Μαγνησίας για τον περιορισμό επέκτασης της ασθένειας. Παρόλα τα μέτρα, η ασθένεια εντοπίσθηκε τα επόμενα χρόνια σε όλες σχεδόν τις περιοχές όπου αναπτύσσεται η καστανιά σε δάση και καστανεώνες.
Στη συνέχεια, με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.) ακολούθησε διδακτορικές σπουδές στη Φυτοπαθολογία, στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin των Ηνωμένων Πολιτειών.  Μετατέθηκε στο Βόλο, στο Ινστιτούτο Προστασίας Φυτών Βόλου, όπου και ολοκλήρωσε μία λαμπρή σταδιοδρομία. Όχι απλώς το οργάνωσε και το επέβλεψε προσωπικά κατά την κατασκευή του αλλά υπήρξε και το πλέον ενεργό και καταρτισμένο στον τομέα του στέλεχος. Βοήθησε τόσο μέσω της έρευνας, όσο και με χρήσιμες συμβουλές και με αμέτρητες επισκέψεις στο πεδίο, επί σειρά ετών, τους αγρότες του Θεσσαλικού κάμπου και του Πηλίου. Τα τελευταία έτη της καριέρας του μάλιστα, το διηύθυνε με εξαιρετική επιτυχία (είχε εν τω μεταξύ μετονομαστεί σε Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας Βόλου ), μετά τη συνταξιοδότηση του προηγουμένου διευθυντή. Έλαβε επαίνους και παρέμεινε επίτιμος διευθυντής.

Θάνατος

Ο Δημήτριος Μπίρης έπασχε τα τελευταία έτη της ζωής του από πολλαπλά και σοβαρά προβλήματα υγείας. Το 1997 είχε υποβληθεί σε επέμβαση τοποθέτησης τεχνητής βαλβίδας και αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (bypass). Το 2011 διαγνώστηκε ότι πάσχει από Μυελοδυσπλαστικό Σύνδρομο (MDS). Πέθανε στις 22 Ιουλίου του 2012.
Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία Μπίρη, νοσηλεύτρια του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, και απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, τον Αργύρη και τον Πέτρο.
Νάρι (γράμμα)

Το Νάρι (ασομταβρούλι Ⴌ, νουσκούρι ⴌ, μχεντρούλι ნ) είναι το 14ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 50.  
Το Νάρι συνήθως αντιπροσωπεύει το φατνιακό ρινικό σύμφωνο /n/, όπως και την προφορά του ⟨n⟩ σε "nose".
Ιχθύες (αστρολογία)

Μυθολογία

Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία δυο Ιχθύς είναι τα δυο δελφίνια που συνόδευαν πάντα το Θεό της Θάλασσας Ποσειδώνα στις διάφορες μετακινήσεις του.
Επίσης υπάρχει αναφορά πως συμβολίζουν τη Θεά Αφροδίτη και τον γιο της Έρωτα που πήραν τη μορφή  ψαριών, ώστε να ξεφύγουν από τους Τιτάνες κατά τη μάχη τους, και βούτηξαν στα νερά του Ευφράτη ποταμού.
Yōsei Teikoku

Γενική Ιδέα

Η νεραϊδένια αυτοκρατορία (Yousei Teikoku) προσπαθεί να επαναφέρει την αυτοκρατορία που υπάρχει μεταξύ του πνευματικού και του ανθρώπινου κόσμου μέσα από τη μουσική τους. Ο σκοπός της μουσικής τους είναι να "κάνουν τους ανθρώπους να θυμηθούν την αγνή καρδιά μέσα τους που πιστεύει σε νεράιδες, που ξεχάστηκαν πριν καν το ξέρουμε. "Gothic" και "empire" είναι οι λέξεις κλειδιά στην μουσική ιδέα τους.
Γενικές εκλογές στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (2014)

Οι γενικές εκλογές του 2014 στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα διεξήχθησαν στις 12 Ιουνίου 2014 και οδήγησε στη νίκη του Εργατικού Κόμματος της Αντίγκουα με ηγέτη τον Γκαστόν Μπράουν.  Ο Μπράουν έγινε οι νεότερος πρωθυπουργός στη χώρα.
Οι Εργατικοί κέρδισαν 14 επί συνόλου 17 εδρών, ενώ το UPP κέρδισε άλλες 3 έδρες. Ο πρωθυπουργός Μπάλντουιν Σπένσερ κέρδισε ξανά την έδρα του αλλά με οριακή διαφορά (γύρω στις 30 ψήφους).
Μεροβίγγειοι

Θρύλοι και ιστορίες

Για τους Μεροβίγγειους υπήρχε ο θρύλος, ότι είχαν έρθει από την θάλασσα. Λεγόταν ότι είχαν υπεράνθρωπες δυνάμεις και διαδόθηκαν διάφορες ιστορίες για την καταγωγή της οικογένειας. Λεγόταν, ότι η μητέρα του Μεροβαίου βιάστηκε από ένα θαλάσσιο τέρας, όταν ήταν ήδη έγκυος και έτσι γεννήθηκε ο Μεροβαίος. Άλλες ιστορίες έλεγαν, ότι ο οίκος προερχόταν από την αρχαία Ελλάδα, ενώ μια άλλη τους θέλει απογόνους εξ αίματος του Ιησού και της Μαρίας Μαγδαληνής. Ο Μεροβαίος, ο επώνυμος ήρωας, κατά την μυθική παράδοση ήταν γεννημένος μισός άνθρωπος και μισός ταύρος (το κεφάλι του ταύρου παίζει σημαντικό ρόλο στη συμβολική των Μεροβίγγιων) από ένα θαλάσσιο τέρας στην παραλία.

Πορεία του βασιλείου

Με τον θάνατο του Κλόβι Α΄ το βασίλειο μοιράζεται στους γιους του βασιλιά, όπως ήταν η συνήθεια στα Γερμανικά φύλα (βλ. Σαλικός νόμος) από τα οποία προέρχονται και οι Φράγκοι. Στη διάρκεια της δυναστείας το βασίλειο θα μοιραστεί και θα επανενωθεί πολλές φορές. Η δυναστεία θα αντικατασταθεί από τους Καρολίγγειους, που ήταν μαγιορδόμοι.
Ατίλιο Αριόστι

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αριόστι γεννήθηκε στη Μπολόνια και ανήκε σε οικογένεια μέσης τάξης. Χειροτονήθηκε μοναχός του Τάγματος της Santa Maria de Servi το 1688, σε ηλικία 22 ετών, με το όνομα Οτάβιο, αλλά σύντομα έλαβε άδεια να εγκαταλείψει το σχήμα και να γίνει συνθέτης στην Αυλή του Δούκα της Μάντοβα-Μονφεράτο. Ωστόσο, έγινε διάκονος το 1692, την ίδια χρονιά που κατάφερε να πάρει τη θέση του οργανίστα στην Santa Maria της Μπολόνια. Το 1697, πήγε στο Βερολίνο κατόπιν αιτήματος της Σοφίας-Καρλότας του Αννόβερου, βασίλισσας της Πρωσίας, φωτισμένης προστάτιδας των τεχνών με έντονο ενδιαφέρον για τη μουσική. Επειδή απολάμβανε της εύνοιας της βασίλισσας, ο Αριόστι συνέθετε και συνεργαζόταν στη συγγραφή πολλών σκηνικών έργων που παρουσιάζονταν στην Αυλή του Βερολίνου. Έμεινε στην πόλη ως αυλικός συνθέτης μέχρι το 1703. Στο παλάτι του Charlottenburg σώζεται ένα πορτραίτο του Αριόστι, φιλοτεχνημένο από τον φλαμανδό ζωγράφο Anthoni Schoonjans. Κατόπιν πήγε στη Βιέννη (1703-7 και 1708-11;).
Η πρώτη του όπερα παρουσιάστηκε στη Βενετία, το 1696. Από το 1703 έως το 1709 ήταν ο Γενικός Αυστριακός Πράκτορας (Agente) για την Ιταλία, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιωσήφ Α΄. Μετά το 1716, γνώρισε τεράστια επιτυχία στο Παρίσι και το Λονδίνο. Στο Λονδίνο, μοιράστηκε με τον Χέντελ και τον Μπονοντσίνι τη διεύθυνση της Βασιλικής Ακαδημίας της Μουσικής, έπαιξε μάλιστα βιόλα (viola d'amore) σε ένα ιντερλούδιο στο Amadigi di Gaula του Χαίντελ. Για τη Βασιλική Ακαδημία συνέθεσε 7 όπερες. Το 1724 δημοσίευσε μια Συλλογή από Καντάτες και Μαθήματα για τη Βιόλα ντ’ Αμόρε, τα οποία πουλούσε με συνδρομή. Αυτή, μπορεί να υπήρξε η πιο επιτυχημένη πώληση μουσικών κειμένων μέσω συνδρομής, στον 18ο αιώνα.
Ακόμη, μπορούσε να τραγουδάει, να γράφει δράματα, να παίζει βιολοντσέλο, εκκλησιαστικό όργανο και τσέμπαλο. Όμως, το αγαπημένο του όργανο ήταν η βιόλα ντ’ αμόρε, για την οποία έγραψε 21 σόλο σονάτες. Αυτές συνήθως ονομάζονται Σονάτες της Στοκχόλμης, καθώς η μόνη σωζόμενη πηγή για τις περισσότερες από αυτές βρίσκεται στο Statens Musikbibliotek στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Οι συγκεκριμένες σονάτες δείχνουν την αίσθηση του Αριόστι για αρμονίες που ξαφνιάζουν, την εφευρετική χρήση της παύσης και το πνεύμα του. Σχεδόν όλοι οι σχολιαστές επαίνεσαν τα λυρικά, δραματικά και περιγραφικά χαρίσματα της μουσικής του, καθώς και τις ενορχηστρωτικές του ικανότητες, στην περίοδο της Βιέννης. Τα έργα του είναι επηρεασμένα από τους Λυλί και Σκαρλάτι διατηρώντας, ωστόσο, κάποιο προσωπικό ύφος. Έγραψε 5 ορατόρια (1693-1705 ή 1706), 22 όπερες και ενδιαφέρουσα οργανική μουσική.
Μπαρμπάστρο

Ιστορία

Μια αρχαία Κελτιβερική πόλη ονομαζόταν  Bergidum ή Bergiduna, κατά τη Ρωμαϊκή εποχή Μπαρμπάστρο (τώρα ονομάζεται Brutina) είχε συμπεριληφθεί στην Εντεύθεν Ιβηρία περιοχή, και αργότερα ως μέρος της Ταρρακωνικής.
Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αποτέλεσε μέρος του βασιλείου των Βησιγότθων. Το Μπαρμπάστρο και η περιοχή της Βαρβιτανίας (Barbitaniya) καταλήφθηκαν από τον Μουσά μπιν Νουσαίρ το 717, ως μέρος της Χαλιφάτου των Ομεϋαδών έδωσε ώθηση για να κατακτηθούν οι βόρειες πολιτείες της Ισπανικής Μαρκιωνίας (Marca Hispanica) και στην πόλη δόθηκε το όνομα Madyar.
Αργότερα εγκαταστάθηκε στην πόλη η οικογένεια Μπανού Χαλάφ (Banu Jalaf) που την έκανε πρωτεύουσα του Εμιράτου της Μπαρμπινέτα και της Ουέσκας έως το 862, γνωστό ως το Εμιράτο του Brabstra μέχρι το 882.
Το 1064, ο Σάντσο Ραμίρεθ, Βασιλιάς της Αραγωνίας, και οι Φράγκικές Χριστιανικές δυνάμεις του, με επικεφαλής τον Γουλιέλμο Η´της Ακουιτανίας και τον Γουλιέλμο του Μοντρεΐλ της Νορμανδίας, εισέβαλαν στην πόλη, η οποία την εποχή εκείνη ήταν μέρος του εμιράτου της Σαραγόσας. Αυτή η επίθεση, που προκάλεσε πάνω από 50.000 θύματα, είναι γνωστή ως η Πολιορκία του Μπαρμπάστρο. Ωστόσο, το επόμενο έτος, η πόλη ανακαταλήφθηκε από τους Μαυριτανούς. Το 1101 κατακτήθηκε από τον Πέτρο Α´ της Αραγωνίας, ο οποίος την έκανε έδρα της επισκοπής. Το Μπαρμπάστρο έκτοτε ακολούθησε την ιστορία της Αραγωνίας και της Ισπανίας.
Κατά τη διάρκεια του ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου 51 Κλαρετίνοι κληρικοί εκτελέστηκαν στο Μπαρμπάστρο από πολιτοφύλακες του λαϊκού Μετώπου. Πολλοί σοσιαλιστές, δημοκρατικοί και κομμουνιστές ακτιβιστές φυλακίστηκαν και εκτελέστηκαν τα επόμενα χρόνια από το Φασιστικό καθεστώς του Φρανσίσκο Φράνκο.
Η οικονομία του Μπαρμπάστρο γνώρισε μεγάλη ακμή μέχρι τον 20ο αιώνα, όταν και άρχισε μια περίοδος παρακμής, η οποία τελειώνει μόλις στη δεκαετία του 1960, λόγω της αύξησης της γεωργικής παραγωγής.
Αμπιτζάν

Όνομα

Το όνομα της πόλης προήλθε ύστερα από μια ασυνεννοησία μεταξύ των Γάλλων κατακτητών και κάποιων ντόπιων γυναικών. Όταν εκείνοι ρώτησαν για το όνομα της περιοχής, εκείνες απάντησαν "απλά μαζεύω φύλλα" (στην τοπική διάλεκτο: T'chan m'bi djan).

Ιστορία

Το Αμπιτζάν είναι η τρίτη πόλη που έγινε πρωτεύουσα της Ακτής Ελεφαντοστού μετά το Γκραν-Μπασσάμ και την Μπιγκερβίλ, η οποία είναι σήμερα προάστιο της πόλης. Η Μπιγκερβίλ ήταν πρωτεύουσα της πόλης από το 1909 μέχρι το 1934, όπου πρωτεύουσα έγινε το Αμπιτζάν, όπου είχε ξεκινήσει να αναπτύσσεται οικονομικά, λόγω της στρατηγικής της θέσης. Στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, η πόλη έγινε πόλος έλξης για πολλούς εγκληματίες, όπως το Κάιρο, η Ταγγέρη και η Κωνσταντινούπολη. Το 1951, ύστερα από εντολή των Γάλλων κατακτητών, δημιουργήθηκε ένα κανάλι για την διευκόλυνση της μεταφοράς των προϊόντων και των εμπορευμάτων. Το 1960, λίγο μετά την ανεξαρτησία της χώρας, το Αμπιτζάν έγινε η έδρα για τον πρόεδρο της χώρας. Κατά την δεκαετία του 1980, η πόλη άκμασε σημαντικά, οικονομικά και πολιτιστικά, και έτσι πήρε το προσωνύμιο "Παρίσι της Αφρικής", αλλά έγινε επίσης η ασφαλέστερη πόλη της Αφρικής, ωστόσο, το 1983, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Γιαμουσσουκρό, μια πόλη που δημιουργήθηκε από την αρχή έτσι ώστε να γίνει πρωτεύουσα της χώρας, ακολουθώντας το παράδειγμα στην Μπραζίλια στην Βραζιλία. Τέλος, το 2006, 10,000 κάτοικοι έχασαν την ζωή τους εξαιτίας της μόλυνσης του νερού από τις χωματερές που βρίσκονταν στις φτωχότερες συνοικίες του Αμπιτζάν.
Φόρμιγξ

Η Φόρμιγξ ήταν έγχορδο μουσικό όργανο της  ελληνικής αρχαιότητας, και συγκεκριμένα της εποχής του Ομήρου. Το συναντάμε από τον 9ο μέχρι τον 6ο αι. π.Χ.. Αργότερα παραχώρησε την θέση της στην κιθάρα και την λύρα.

Περιγραφή

Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια, ότι ήταν καλυμμένη χρυσάφι και ελεφαντόδοντο και οι ήχοι της συνόδευαν τον ποιητή κατά την απαγγελία του έπους. 
Αρχαιολογικά ευρήματα, καθώς και κείμενα του Ησίοδου και του Αριστοφάνη μας λένε ότι είχε τέσσερις χορδές, όπως και τέσσερις νότες είχε η Ιωνική μουσική.
Αποκλίνον κατάστρωμα

Καινοτομίες

Στην αρχή η γωνία των δύο αξόνων ήταν 8 μοίρες που αργότερα αυξήθηκε στις 10,5 μοίρες, ο αριθμός των ανασχετικών συρματόσχοινων μειώθηκαν από 12 σε 6 και ο αριθμός των φραγμάτων ασφαλείας από 3 σε 1. Επίσης με τη νέα αυτή διάταξη τα αεροπλάνα που δεν κατόρθωναν να συγκρατηθούν στα συρματόσχοινα είχαν πλέον περιθώριο ν΄ αναπτύξουν στροφές κινητήρων και να απονηωθούν στη συνέχεια από την άλλη άκρη του ίδιου του αποκλίνοντος καταστρώματος που παρέμενε ελεύθερος, χωρίς να κινδυνεύουν να επιπέσπουν σε άλλα σταθμευμένα αεροπλάνα.
Όσον αφορά για τα αεριωθούμενα των οποίων οι κινητήρες βραδύνουν ν΄ αναπτύξουν ισχύ, καθιερώθηκε, την προσνήωση να την επιχειρούν με ισχύ των μηχανών στο 85%, έτσι ώστε να καθίσταται εφικτή η εξ ανάγκης εκ νέου απονήωση. Η βελτίωση αυτή της τεχνικής της προσνήωσης των αεριωθουμένων συνέβαλε στη μείωση των δυσμενών αποτελεσμάτων που συνέβαινε μέχρι τότε κατά τη βίαιη προσέγγισή ("πρόσψαυσή") τους στο κατάστρωμα, γεγονός που ευνοούσε και την χρησιμοποίηση ελαφρύτερου συστήματος προσγείωσης.
Κάποια μειονεκτήματα της νέας αυτής διάταξης που παρουσιάστηκαν σε πλεύσεις νηνεμίας όπως κάποιες δίνες που δημιουργούνταν από τις υπερκατασκευές του μεσόστεγου και αεροδίνες από τον εξερχόμενο καπνό της καπνοδόχου που δημιουργούσαν και οπτικά εμπόδια γρήγορα ξεπεράστηκαν στην αρχή με αφαίρεση τμημάτων των υπερκατασκευών, τροποποίηση της καπνοδόχου και με αύξηση της ταχύτητας προσνήωσης των αεροπλάνων.
Κυριλλικό αλφάβητο

Ιστορία

Η μορφή του αλφαβήτου προέρχεται από την πρώιμη μορφή του κυριλλικού αλφαβήτου, το οποίο είναι παράγωγο του γλαγολιτικού αλφαβήτου, μεγαλογράμματης κυρτής γραφής της οποίας η επινόηση τον 9ο αι.μ.Χ. αποδίδεται σε δυο Βυζαντινούς μοναχούς από τη Θεσσαλονίκη, τα αδέλφια Άγιο Κύριλλο και Άγιο Μεθόδιο. Αν και είναι ευρύτατα αποδεκτό ότι το γλαγολιτικό αλφάβητο επινοήθηκε από τους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, η προέλευση του κυριλλικού αλφαβήτου αποτελεί ακόμη πηγή μεγάλης αντιπαράθεσης. Παρόλο που αποδίδεται συνήθως στον Άγιο Κλεμέντιο της Οχρίδας, μαθητή του Αγίου Κύριλλου και του Αγίου Μεθόδιου από την Βουλγαρική Μακεδονία, το αλφάβητο αναπτύχθηκε πιθανότατα στην Λογοτεχνική Σχολή του Πρέσλαβ στην βορειοανατολική Βουλγαρία, όπου έχουν βρεθεί οι παλαιότερες κυριλλικές επιγραφές και χρονολογούνται από τη δεκαετία του 940. Η θεωρία ενισχύεται από το γεγονός ότι το κυριλλικό αλφάβητο αντικατέστησε σχεδόν ολοκληρωτικά το γλαγολιτικό στην βορειοανατολική Βουλγαρία στα τέλη του 10ου αι.μ.Χ., ενώ η Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας–όπου εργαζόταν ο Άγιος Κλεμέντιος-συνέχισε να χρησιμοποιεί το γλαγολιτικό μέχρι τον 12ο αι.μ.Χ. Καθώς οι μαθητές των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, είναι πιθανόν αυτά τα δυο κύρια κέντρα να ήταν τμήμα μιας ενιαίας παράδοσης.
Ορισμένοι λόγοι για την αντικατάσταση του γλαγολιτικού με το κυριλλικό αλφάβητο είναι η μεγαλύτερη απλότητα και μεγαλύτερη ευκολία χρήσης του κυριλλικού καθώς και η ομοιότητα του με το ελληνικό αλφάβητο, το οποίο ήταν πολύ γνωστό στην Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία.
Υπάρχουν και άλλες θεωρίες σχετικά με την προέλευση του κυριλλικού αλφαβήτου, δηλαδή ότι το αλφάβητο δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, ή ότι προϋπήρξε του γλαγολιτικού αλφαβήτου, αποτελώντας μεταβατικό στάδιο μεταξύ της ελληνικής και γλαγολιτικής κυρτής γραφής, αλλά αυτές οι θεωρίες έχουν διαψευστεί. Το αλφάβητο διαδόθηκε μαζί με την Παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα, και το αλφάβητο που χρησιμοποιείται για την νέα Εκκλησιαστική Σλαβική γλώσσα στα μυστήρια της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας εξακολουθεί να έχει κοινά γνωρίσματα με την αρχική μορφή του κυριλλικού. Τους επόμενους δέκα αιώνες όμως, το κυριλλικό αλφάβητο προσαρμόστηκε στις αλλαγές της ομιλούμενης γλώσσας, ανέπτυξε τοπικές παραλλαγές για να ταιριάξει με τα χαρακτηριστικά των εθνικών γλωσσών, και τροποποιήθηκε από ακαδημαϊκές μεταρρυθμίσεις και πολιτικά διατάγματα. Σήμερα, δεκάδες γλώσσες της ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας γράφονται με το κυριλλικό αλφάβητο.
Ζύκα

Γεωγραφία

Το χωριό ευρίσκεται στα δυτικά του Ρότενμποντεν, επί της οδού με κατεύθυνση το Στεγκ και το Μάλμπουν. Ο ποταμός Ζάμινα ρέει πλησίον αυτού.
Bonaventure des Périers

Ο Bonaventure des Périers (π. 1500 – 1544) ήταν Γάλλος συγγραφέας.

Βιογραφία

Γεννήθηκε από ευγενή οικογένεια στο Arnay-le-duc της Βουργουνδίας.
Λεπτομέρειες για τη μόρφωσή του δεν είναι γνωστές, αλλά ειναι γνωστό ότι κατέληξε να διδάσκει σε διάφορα σπίτια ευγενών. Το 1593 ή 1594 ο Des Périers επισκέφθηκε τη Λυών, το πνευματικό τότε κέντρο της Γαλλίας όπου κατέφευγαν πολλοί φιλελεύθεροι μελετητές οι οποίοι διώκονταν αλλού για τις ιδέες τους. Εκεί γνώρισε και βοήθησε τους Robert Olivetan, Lefèvre d'Etaplesκαι τον Ετιέν Ντολέ.
Το 1536 τέθηκε υπό την προστασία της Marguerite d'Angoulême, βασίλισσας της Ναβάρρας, η οποία τον έκανε valet de chambre. Εκεί μετάφρασε το Heptaméron.
Ο ελεύθερος διάλογος ο οποίος επιτρεπόταν από την Marguerite δυσαρέστησε τόσο τους Καλβινιστές όσο και τους Καθολικούς. Αυτή η ελεύθερη σκέψη μετατράπηκε σε σκεπτικισμό στο έργο του Bonaventure με τίτλο Cymbalum Mundi ... το 1537. Μετά το βιβλίο, η βασίλισσα τον απέλυσε αν και συνέχισε να τον υποστηρίζει ιδιωτικά ως το 1541. Το βιβλίο περιείχε 4 διαλόγους και η αλληγορική του μορφή δεν έκρυβε το μήνυμα, έτσι όταν τυπόθηκε το 1538, το κολλέγιο της Σορβόνης εξασφάλισε ότι δεν θα διακινηθεί.
Ο Des Périers έζησε στη Λυών ως το 1544 όπου και πέθανε αυτοκτονώντας. Τα έργα του τυπώθηκαν στη Λυών .
Fiat RS.14

Σχεδίαση και ανάπτυξη

Το αεροσκάφος ήταν σχεδίαση του Manlio Stiavelli. Τα πρώτα δύο πρωτότυπα δοκιμών ήταν έτοιμα για πτήση τον Μάιο του 1939. Αργότερα προτάθηκε μια εκδοχή του αεροσκάφους που θα είχε συμβατικό σύστημα προσγείωσης αντί για πλωτήρες. Θα μετέφερε ένα πυροβόλο των 37 mm και πολυβόλα των 12.7 mm. Η έκδοση αυτή, που είχε την ονομασία AS.14, προορίζονταν να χρησιμοποιηθεί σαν αεροσκάφος εγγύς υποστήριξη αλλά δεν μπήκε σε παραγωγή. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 11 Αυγούστου 1943.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το αεροσκάφος αξιοποιήθηκε σαν στρατηγικό αναγνωριστικό στο θέατρο επιχειρήσεων της Μεσογείου. Επιχειρούσε από βάσεις κατά μήκος της ακτογραμμής της ιταλικής χερσονήσου όπως επίσης και από την Σαρδηνία και την Σικελία. Εκτός από τον πρωταρχικό ρόλο της αναγνώρισης, το RS.14 αξιοποιήθηκε και σαν ανθυποβρυχιακό, μεταφέροντας μικρό φορτίο βομβών. Επίσης χρησιμοποιήθηκε στην συνοδεία νηοπομπών. Όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε το 1943, τα ελάχιστα αεροσκάφη που είχαν απομείνει εντάχθηκαν στην δύναμη της Aviazione Cobelligerante Italiana, της αεροπορικής δύναμης που πολέμησε στο πλευρό των Συμμάχων. Χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την μεταφορά επιβατών.
Κούρτσιο Μαλαπάρτε

Βιογραφικό

Ο Κούρτσιο Μαλαπάρτε γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1898 στο Πράτο, στην Τοσκάνη της Ιταλίας από Γερμανό πατέρα και Ιταλίδα μητέρα.
Σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, θέλοντας να πολεμήσει κατά των δυνάμεων της Αυστρουγγαρίας (που τότε κατείχε εδάφη που σήμερα ανήκουν στην Ιταλία) και καθώς στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Ιταλία ήταν ουδέτερη, ο Μαλαπάρτε κατετάγη στην Legione Garibaldina, μια μονάδα της Λεγεώνας των Ξένων που αποτελούνταν αποκλειστικά από Ιταλούς. Το 1915 η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό των Δυνάμεων της Ανταντ και ο Μαλαπάρτε κατετάγη στο σώμα των Αλπινιστών του Βασιλικού Στρατού της Ιταλίας.
Η συντριβή του ιταλικού στρατού στο Caporetto της Σλοβενίας το 1917 οδήγησε τον Μαλαπάρτε να γράψει το πρώτο του βιβλίο που, αρχικά, είχε τον τίτλο Viva Caporetto!. Στο αφηγηματικό αυτό δοκίμιο ο Ιταλός συγγραφέας αποδίδει την ήττα του ιταλικού στρατού τον Νοέμβριο του 1917 στο Caporetto, όπου σκοτώθηκαν χιλιάδες απλοί Ιταλοί στρατιώτες, στην ανικανότητα και στην ανευθυνότητα της τότε ηγεσίας του ιταλικού στρατού και των πολιτικών που προερχόταν από τις ανώτερες τάξεις. Το βιβλίο αυτό ο Μαλαπάρτε δυσκολεύτηκε να το εκδόσει, καθώς το απέρριψαν πολλοί εκδότες, μεταξύ των οποίων και ο φίλος του Giuseppe Prezzolini και τελικά το εξέδωσε με δικά του έξοδα. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του (1921) το βιβλίο κατασχέθηκε και τελικά επανεκδόθηκε την ίδια χρονιά με τον τίτλο La rivolta dei santi maledetti.
Αναστάσιος Παπαληγούρας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1948 στην Αθήνα και ήταν γιος του πολιτικού Παναγή Παπαληγούρα και της συζύγου του, Δέσποινας. Σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές, πάνω στο συγκριτικό ευρωπαϊκό δίκαιο με ειδίκευση στο δίκαιο της κοινής αγοράς, στο Πανεπιστήμιο Μπρούνελ (Brunel) του Λονδίνου.
Την περίοδο 1976-1977 ήταν αρχηγός της Οργάνωσης Νέων Νέας Δημοκρατίας (ΟΝΝΕΔ). Από το 1981 εκλέγεται βουλευτής στην περιφέρεια του νομού Κορινθίας, με εξαίρεση τις εκλογές του Ιουνίου και του Νοεμβρίου του 1989 που δεν είχε θέσει υποψηφιότητα. Την περίοδο 2002-2004 διατέλεσε αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και από το 2004 μέχρι το 2007 ήταν υπουργός Δικαιοσύνης στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή. Το 2008 διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής στην περιφέρεια Κορινθίας. Έκτοτε, δέν έχει εκλεγεί ξανά.
Έχει γράψει τα βιβλία: "The Formation of Contracts" (1975), «Η Κατάρτιση των Συμβάσεων κατά τα Ευρωπαϊκά Δίκαια» (1978), «Η Ευρώπη των Δέκα» (1979), «Με την Παράδοση στην Ανανέωση» (1981), «Κείμενα Αμφισβήτησης», «Η Πρόκληση του 1992» (συλλογική έκδοση, 1989)), «Οδοιπορικό στην Κορινθία» (1999), «Μαρτυρίες Μνήμης για τον Παναγή Παπαληγούρα» (2001), «Περί Διαφθοράς ή η Χαμένη Τιμή της Πολιτικής» (2001), «Μια νέα πολιτική Μεταφορών-Επικοινωνιών» (2003).
Ήταν παντρεμένος με την Ζαΐρα Ράλλη, κόρη του πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη και έχει μια κόρη, τη Λένα.
Κέκος Γεροθανάσης

Αθλητική καριέρα

Αγωνίστηκε στις Ε.Α. Πατρών και Ν.Ο. Πατρών με τους οποίους αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδας στην υδατοσφαίριση και την πετοσφαίριση. Στην ΕΑΠ φαίνεται να γράφτηκε, πιθανότατα, το 1932 όταν έγιναν αθλητές της την ίδια χρονιά σχεδόν όλοι οι αθλητές του Ναυτικού Ομίλου λόγω της μη συμμετοχής τους με τον όμιλο σε πρωτάθλημα. Με την Ε.Α. Πατρών ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης του 1938. Με τον θανατό του ο σύλλογος τον τίμησε διοργανώνοντας για εννέα έτη το Κύπελλο Γεροθανάση, τριετές επαμειβόμενο.
Με τον Ν.Ο. Πατρών ήταν από τους πρώτους αθλητές που εγράφησαν σε αυτόν αμέσως με την ίδρυση του και μέλος της ομάδας που ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος μαζί του το 1935, 1937, 1938, 1939 και το 1940.  Έπαιξε μάλιστα στο πρώτο στην ιστορία του ομίλου αγώνα υδατοσφαίρισης για το πρωτάθλημα Ελλάδος με τον Άρη Θεσσαλονίκης στις 16 Αυγούστου 1930, στην Αθήνα.

Αντιστασιακή δράση και Θάνατος

Με την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ο Γεροθανάσης ανέπτυξε αντιστασιακή δράση με ομάδα που βοήθησε στην ίδρυση της στην περιοχή του Ξηρόμερου Αιτωλοακαρνανίας όπου ήταν το χωριό της οικογένειας του. Ο ιστορικός Τριανταφύλλου αναφέρει καταγωγή της οικογένειας από τον Αστακό. Διωγμένος από το Ξηρόμερο από τα Ιταλικά στρατεύματα κατοχής πήγε αρχικά στην Αθήνα και έπειτα επέστρεψε στην Πάτρα. Τον Οκτώβριο του 1943 έγινε μέλος της ομάδας V 7 του κλιμακίου της συμμαχικής οργάνωσης 122 A.F. όπου για την αντιστασιακή του δράση έλαβε δίπλωμα από τον Αρχιστράτηγο Μέσης Ανατολής Χάρολντ Αλεξάντερ.
Συνελήφθη από την Γκεστάπο στις 28 Φεβρουαρίου 1944 στο πατρικό του σπίτι στην Πάτρα κρατώντας πάνω του ενοχοποιητικά έγγραφα, και οδηγήθηκε στις φυλακές "Μαργαρίτη. Κατά την παραμονή του στη φυλακή, φίλοι του μαζί και ο Ανδρέας Γεωργιάδης δωροδόκησαν τον Γερμανό φρουρό ώστε να δραπετεύσει, η οικογένεια του όμως δεν δέχτηκε το σχέδιο επειδή πίστευαν είχαν βρει καλύτερη λύση. Είχαν μεταβεί στην Αθήνα και είχαν λάβει υπόσχεση από ανώτερο Γερμανό αξιωματικό ότι θα τον αφήσουν ελεύθερο, αλλά αυτός μόλις βγήκαν από το γραφείο του έδωσε εντολή να εκτελεστεί αμέσως, όπως κι έγινε στις 6 Απριλίου 1944.
Μετά την απελευθέρωση η οικογένεια του δεν κατάφερε να βρει τα οστά του, βρέθηκε μόνο η βέρα του που επιστράφηκε στην συζυγό του Χαρίκλεια.
Jysk (κατάστημα)

Ιστορία

Ακολουθεί μια σύντομη ιστορία των πολυκαταστημάτων Jysk.
Βίσεβατς

Η Βίσεβατς (σερβικά : Вишевац) είναι χωριό της Σερβίας. Διοικητικά σήμερα ανήκει στον στο δήμο της Ράτσα στην περιοχή της Σουμανδίας. Οι κοντινότερες πόλεις είναι το Κραγκούγιεβατς και το Σμεντέρεβο Παλάνκα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 700 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 1991 είχε 850 κάτοικους).
Το χωριό είναι γνωστό σαν η γενέτειρα του ηγέτη της πρώτης σερβικής εξέγερσης Καραγιώργης Πέτροβιτς. Ακόμα διατηρείται το σπίτι όπου γεννήθηκε.