Dorylus

Κύκλος ζωής

Εποχιακά, όταν λιγοστεύουν οι προμήθειες, φεύγουν από το λόφο και σχηματίζουν φάλαγγες πορείας έως 50.000.000 μυρμηγκιών, οι οποίες θεωρούνται απειλή για τους ανθρώπους, αν και μπορούν εύκολα να αποφευχθούν· μια φάλαγγα μπορεί να διανύσει απόσταση 20 περίπου μέτρων ανά ώρα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος υπάρχει για εκείνους οι οποίοι δεν μπορούν να κινηθούν ή όταν οι φάλαγγες περνούν ανάμεσα από οικίες. Αντιθέτως, η παρουσία τους είναι ωφέλιμη, σε ορισμένες ανθρώπινες κοινότητες, όπως αυτή των Μαασάι, καθώς στις αγροτικές κοινότητες, εκτελούν υπηρεσίες πρόληψης των επιβλαβών οργανισμών, καταναλώνοντας την πλειοψηφία των άλλων φυτικών παρασίτων, από έντομα έως μεγάλους αρουραίους. Για παράδειγμα, τα μυρμήγκια οδηγοί επιτίθενται στις προνύμφες του τρυπητή του Αφρικανικού ζαχαροκάλαμου (Eldana), ενός παρασίτου στην υποσαχάρια Αφρική και χρησιμοποιούνται ως μορφή ελέγχου των παρασίτων.
Οι χαρακτηριστικές μακριές φάλαγγες των μυρμηγκιών, θα υπερασπιστούν έντονα τους εαυτούς των, ενάντια σε οτιδήποτε τους επιτίθεται. Οι φάλαγγες είναι διευθετημένες με τα μικρότερα μυρμήγκια να πλαισιώνονται από τα μεγαλύτερα μυρμήγκια στρατιώτες. Αυτοί καταλαμβάνουν αυτόματα τις θέσεις των ως φρουροί και ορίζουν ένα περιμετρικό διάδρομο εντός του οποίου τα μικρότερα μυρμήγκια μπορούν να κινηθούν με ασφάλεια. Το δάγκωμα τους είναι εξαιρετικά οδυνηρό, κάθε στρατιώτης όταν αφαιρεθεί, αφήνει ουλές με δυο οπές. Η απομάκρυνση είναι δύσκολη, μολαταύτα, καθώς τα σαγόνια τους είναι εξαιρετικά ισχυρά, κάποιος μπορεί να τραβήξει ένα μυρμήγκι στρατιώτη στα δύο, χωρίς να απελευθερωθεί το δάγκωμά του. Μεγάλος αριθμός μυρμηγκιών μπορεί να σκοτώσει μικρά ή ακινητοποιημένα ζώα και να φάει τη σάρκα τους. Ένα μεγάλο μέρος της διατροφής τους είναι γαιοσκώληκες. Όλα τα είδη Dorylus είναι τυφλά και όπως και τα περισσότερα είδη μυρμηγκιών, επικοινωνούν κυρίως διαμέσου των φερομόνων.
Την εποχή του ζευγαρώματος, σχηματίζονται αλάτες (φτερωτά αρσενικά μυρμήγκια, οι βασίλισσες του είδους στα μυρμήγκια οδηγούς, δεν αναπτύσσουν φτερά). Τα φτερωτά αρσενικά μυρμήγκια είναι μεγαλύτερα από τους στρατιώτες και οι βασίλισσες είναι ακόμα μεγαλύτερες. Τα πραγματικά μυρμήγκια οδηγοί δεν πραγματοποιούν γαμήλια πτήση, αλλά ζευγαρώνουν στο έδαφος και οι βασίλισσες αναχωρούν για τη δημιουργία νέων αποικιών. Όπως και με τα περισσότερα μυρμήγκια, οι εργάτριες και οι στρατιώτες είναι στείρα (μη αναπαραγόμενα) θηλυκά.
Τα αρσενικά μυρμήγκια οδηγοί,  μερικές φορές γνωστά και ως «μύγες λουκάνικο» (ένας όρος ο οποίος ισχύει και για τα αρσενικά ecitonines του Νέου Κόσμου), λόγω των πρησμένων γαστήρων των που ομοιάζουν με λουκάνικα, συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων μορφών μυρμηγκιών και αρχικά θεωρούνταν μέλη διαφορετικού είδους. Οι βασίλισσες είναι ακόμα μεγαλύτερες. 
Τα αρσενικά εγκαταλείπουν την αποικία αμέσως μετά την εκκόλαψή των, αλλά, μόλις φτάσουν σε σεξουαλική ωριμότητα, έλκονται από το ίχνος της οσμής που αφήνει η φάλαγγα των σιάφου. Όταν μια αποικία με μυρμήγκια οδηγούς συναντήσει ένα αρσενικό, του τεμαχίζουν τα φτερά του - αφαιρώντας τα και τον μεταφέρουν πίσω στη φωλιά, προκειμένου να ζευγαρώσει με μια παρθένα βασίλισσα. Όπως συμβαίνει με όλα τα μυρμήγκια, λίγο αργότερα, τα αρσενικά αποθνήσκουν. Μετά από αυτό, η βασίλισσα μυρμήγκι, θα εναποθέσει τα πρώτα αυγά. Οι βασίλισσες των μυρμηγκιών οδηγών, μπορούν και εναποθέτουν έως και 1.000.000 αυγά το μήνα.
Τέτοια είναι η δύναμη των σιαγόνων των μυρμηγκιών, που στην Ανατολική Αφρική, χρησιμοποιούνται ως φυσικά ράμματα εκτάκτου ανάγκης. Διάφοροι ιθαγενείς φυλετικοί λαοί της Ανατολικής Αφρικής (π.χ. Μαασάι moran), όταν στη σαβάνα προκληθεί κάποιο βαθύ κόψιμο, θα χρησιμοποιήσουν τους στρατιώτες για να συρράψουν την πληγή τους, με το να βάλουν τα μυρμήγκια να δαγκώσουν και τις δύο πλευρές της εγκοπής και εν συνεχεία να τα κόψουν, αφαιρώντας τα από το σώμα τους. Αυτή η χρήση των μυρμηγκιών σε αυτοσχέδιους χειρουργικούς συνδετήρες, κάθε φορά, δημιουργεί μια στεγανότητα, η οποία μπορεί να διαρκέσει για ημέρες και εάν είναι απαραίτητο, η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί, επιτρέποντας να αρχίσει η φυσική επούλωση. 
Αρκετά είδη σε αυτό το γένος, πραγματοποιούν επιδρομές στα termitaria, όπου παραλύουν ή σκοτώνουν μερικούς από τους τερμίτες και τους μεταφέρουν πίσω στη φωλιά τους.
Οι αποικίες του είδους των μυρμηγκιών οδηγών, έχουν μία μόνο βασίλισσα. Όταν αυτή αποθάνει, οι επιζήσασες εργάτριες, μπορούν να επιχειρήσουν να ενταχθούν σε μια άλλη αποικία, αλλά σε άλλες περιπτώσεις, όταν συναντιούνται δύο αποικίες του ίδιου είδους μυρμηγκιών οδηγών, συνήθως αλλάζουν τις κατευθυντήριες πορείες των, προκειμένου να αποφευχθούν οι συγκρούσεις.