Οικολόγοι Πράσινοι

Ίδρυση

Το 1996 δημιουργήθηκε το κόμμα Πράσινη Πολιτική από στελέχη του οικολογικού κινήματος και αποτέλεσε μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Πράσινων Κομμάτων. Απείχε από τις ευρωεκλογές του 1999 και τις εθνικές εκλογές του 2000. Το 2000, μετά από ένα κείμενο-έκκληση των Μιχάλη Τρεμόπουλου και Μιχάλη Κουλουρούδη και μια πρωτοβουλία από την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης, δημιουργήθηκε μια κίνηση για την ανασυγκρότηση του χώρου της πολιτικής οικολογίας, το λεγόμενο «Οικολογικό Φόρουμ», από τα μέλη της Πράσινης Πολιτικής και άλλων τοπικών οικολογικών κινήσεων και ανεξάρτητους οικολόγους. Στις 7-8 Δεκέμβρη του 2002 το Οικολογικό Φόρουμ συγκάλεσε πανελλαδική συνδιάσκεψη στην Αθήνα, η οποία αποφάσισε την ίδρυση των Οικολόγων Πράσινων και εξέλεξε ένα 18μελές Πανελλαδικό συμβούλιο για να συντονίσει τη συγκρότηση του καινούργιου πολιτικού φορέα. Τους επόμενους μήνες δημιουργήθηκαν θεματικές ομάδες για να διαμορφώσουν το καταστατικό και τις πολιτικές θέσεις του φορέα, τις οποίες και υιοθέτησε το πρώτο συνέδριο του κόμματος τον Μάιο του 2003.

2004-2009

Το ίδιο καλοκαίρι αποφασίστηκε η συμμετοχή τους στις ευρωεκλογές του 2004 και η μη συμμετοχή στις εθνικές εκλογές του 2004. Στη συνέχεια, με εσωτερικό δημοψήφισμα καταρτίστηκε το ευρωψηφοδέλτιο με επικεφαλής τους Μιχάλη Τρεμόπουλο και Γιάννη Τσιρώνη στην πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα. Στις ευρωεκλογές του 2004 διεξήγαγαν προεκλογικό αγώνα στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος και συγκέντρωσαν 0,67% των ψήφων.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006 υποστήριξαν δύο αυτόνομους οικολογικούς συνδυασμούς, την «Οικολογική Αθήνα» στον δήμο Αθηναίων (1,4%) και την «Οικολογία -Αλληλεγγύη» (4,6% και 2 νομαρχιακούς συμβούλους) στη νομαρχία Θεσσαλονίκης καθώς και άλλους 53 δημοτικούς και νομαρχιακούς συνδυασμούς στην υπόλοιπη χώρα.
Στο 4ο τακτικό συνέδριό τους τον Μάρτιο του 2007 στην Αθήνα υιοθέτησαν αναλυτικές προτάσεις για προγραμματικές αλλαγές και αποφάσισαν την κάθοδό τους στις εθνικές εκλογές. Στη συνέχεια διερεύνησαν μέσω επαφών με κινήσεις και κόμματα ενδεχόμενες συνεργασίες. Με νέο έκτακτο συνέδριο στις 30 Ιουνίου αποφάσισαν την αυτόνομη κάθοδό τους.
Στις εθνικές εκλογές του 2007 οι Οικολόγοι Πράσινοι παρουσίασαν συνδυασμούς σε όλη την επικράτεια, πλην των εκλογικών περιφερειών Δωδεκανήσου και Φλώρινας, με πλήρεις λίστες σε 42 περιφέρειες και συνολικά 254 υποψηφίους. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας ήταν ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης, ενώ δηλώσεις υποστήριξης έκαναν σημαντικοί άνθρωποι της τέχνης και της επιστήμης.
Μέσα στον επόμενο χρόνο κατάφεραν να καθιερωθούν ως μια εναλλακτική πολιτική λύση ενώ σειρά δημοσκοπήσεων τους εμφάνιζε να διεκδικούν την είσοδό τους στη Βουλή των Ελλήνων και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, φτάνοντας μέχρι και 5,5%. Με ψηφοφορία όλων των μελών με επιστολική ψήφο, συγκροτήθηκε το ευρω-ψηφοδέλτιό τους, με την εκλογή 16 υποψηφίων. Οι άλλες έξι δόθηκαν τιμητικά από το Πανελλαδικό Συμβούλιο σε πρόσωπα ευρύτερης αποδοχής. Στις τέσσερις πρώτες θέσεις εκλέχτηκαν: ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, η Μαρία Βασιλάκου, ο Νίκος Χρυσόγελος και ο Κώστας Διάκος.

2009-2015

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του 2009, που με 3,5% εξέλεξαν για πρώτη φορά στην ιστορία του οικολογικού κινήματος στην Ελλάδα έναν πράσινο ευρωβουλευτή, εκτιμήθηκε από το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων ως μια σημαντική νίκη. Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος ανέπτυξε ένα πολύ σημαντικό έργο στο Ευρωκοινοβούλιο, καταλαμβάνοντας τη θέση του αντιπροέδρου της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης και μένοντας σταθερά στους 15 πιο παραγωγικούς ευρωβουλευτές.
Τον Ιούνιο του ίδιου έτους,οι Οικολόγοι Πράσινοι πραγματοποίησαν το 6ο τακτικό συνέδριο στη Θεσσαλονίκη και προετοιμάστηκαν για το ενδεχόμενο των πρόωρων εθνικών εκλογών. Με την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών το 2009 συγκλήθηκε έκτακτο εκλογικό συνέδριο για την επιλογή του επικεφαλής του συνδυασμού. Επικεφαλής εκλέχθηκε ο Νίκος Χρυσόγελος και δεύτερη επικεφαλής η Ιωάννα Κοντούλη.
Στις εθνικές εκλογές του 2009, με πλήρεις λίστες σε όλη την Ελλάδα, εξασφάλισαν 2,53% αλλά δεν εξέλεξαν κανέναν βουλευτή. Το αποτέλεσμα των εκλογών εκτιμήθηκε, ως εκλογική επιτυχία, λόγω του υπερδιπλασιασμού των ποσοστών τους σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2007.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετείχαν με περίπου 800 υποψηφίους σε αυτοδιοικητικούς συνδυασμούς είτε σε συνεργασία είτε αυτόνομα και εξέλεξαν 17 περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους. Αυτόνομα κατέβηκαν στις 8 από τις 13 αυτοδιοικητικές περιφέρειες και εξέλεξαν παντού συμβούλους συγκεντρώνοντας ποσοστά από 4,09% (Δ. Ελλάδα) έως 1,91% (Πελοπόννησος).
Τον Ιανουαρίο του 2012 πραγματοποιήθηκε έκτακτο συνέδριο στην Αθήνα, με στόχο την προετοιμασία για τις επικείμενες εκλογές, κατά το οποίο η Ιωάννα Κοντούλη εκλέχθηκε επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας ενώ ο Γιάννης Παρασκευόπουλος εκλέχθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Στις 2 Φεβρουαρίου 2012 ο Νίκος Χρυσόγελος αντικατέστησε τον Μιχάλη Τρεμόπουλο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εφαρμόζοντας την καταστατική δέσμευση του κόμματος για εναλλαγή βουλευτών και ευρωβουλευτών στο μέσον της θητείας τους. Στις 4 Φεβρουαρίου 2014 ο Νίκος Χρυσόγελος παραιτήθηκε από τη λίστα των Οικολόγων Πράσινων για τις ευρωεκλογές του 2014.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012, οι Οικολόγοι Πράσινοι τερμάτισαν όγδοοι με ποσοστό 2,93% (185.366 ψήφοι), χάνοντας την είσοδο στην Βουλή για λίγες ψήφους (δηλ. για περίπου 4.357 ψήφους μέχρι το 3%). Στις εκλογές του Ιουνίου 2012 οι Οικολόγοι Πράσινοι πήραν ποσοστό 0,88%, γεγονός που καταγράφεται σαν μιά σημαντική εκλογική ήττα της πολιτικής οικολογίας.

2015-σήμερα

Τον Ιανουάριο του 2015 ανακοινώθηκε η συνεργασία των Οικολόγων Πράσινων με τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, με τη συμμετοχή μελών του στα ψηφοδέλτια των τελευταίων. Στις εκλογές του 2015 εκλέχθηκε ο πρώτος οικολόγος βουλευτής, ο Γιώργος Δημαράς στη Β' Αθηνών. Στην κυβέρνηση που συγκροτήθηκε αμέσως μετά οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετείχαν με το Γιάννη Τσιρώνη, στη θέση του αναπληρωτή υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας. 
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, οι Οικολόγοι Πράσινοι συνεργάστηκαν ξανά με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και εξέλεξαν δύο βουλευτές, τον Γιώργο Δημαρά και τον Γιάννη Τσιρώνη στη Β' Αθηνών. Ο Γιάννης Τσιρώνης, στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα ανέλαβε διαδοχικά αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας και αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης, ο Γιάννης Τσιρώνης αντικαταστάθηκε από το Γιώργο Δημαρά, ο οποίος ανέλαβε υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Ιδεολογία

Οι βασικές αρχές των Οικολόγων Πράσινων, όπως καθορίζονται από το καταστατικό τους, είναι οι εξής: η αειφορία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η μη βία, η άμεση και συμμετοχική δημοκρατία, ο σεβασμός στην ποικιλότητα, η αποκέντρωση και η επικουρικότητα, η προστασία και αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων, η ποιότητα ζωής, η ατομική και κοινωνική ευθύνη και η ισονομία.
Η ιδρυτική τους διακήρυξη ορίζει την οικολογία ως δημιουργική, ριζοσπαστική, αυτόνομη, ανεκτική, διεθνιστική, ειρηνιστική, κινηματική, αυτοδιοικητική, συμμετοχική, φεμινιστική, αλληλέγγυα, αντικαταναλωτική, αντιαυταρχική και εναλλακτική.
Επίσης είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα που τάσσεται υπέρ της εφαρμογής των συνθηκών για τις μειονότητες και τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες στην Ελλάδα.
Το κόμμα έχει επίσης στην ιστοσελίδα του εκθέσεις οικονομικής διαχείρισης, όπου φαίνονται τα ποσά που δαπάνησε για κάθε εκλογική μάχη, από το 2004 μέχρι σήμερα.

Πτέρυγα νεολαίας

Η Νεολαία Οικολόγων Πράσινων (Ν.Ο.Π.) είναι η οργάνωση νεολαίας των Οικολόγων Πράσινων. Ιδρύθηκε επίσημα το Μάιο του 2015.

Έντυπα

Έντυπο στο χώρο των Οικολόγων Πράσινων είναι η εφημερίδα «Πράσινη Πολιτική». Αρχικά διμηνιαίο έντυπο του κόμματος «Πράσινη Πολιτική», πέρασε στους Οικολόγους Πράσινους με την ίδρυσή τους. Το 2005, με απόφαση του συνεδρίου των Οικολόγων Πράσινων, δημιουργήθηκε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΟΙΚΟ-ΛΟΓΟΣ που εκδίδει την Πράσινη Πολιτική. Από το 62ο τεύχος (Απρίλης 2008) είναι μηνιαία και 16σέλιδη και εκδίδεται σε 10000 αντίτυπα.