google/wiki40b huggingface dataset:
Τυραννοκτόνοι (γλυπτό)

Περιγραφή

Το αρχικό σύνταγμα ήταν κατασκευασμένο από μπρούντζο. Αναπαραστάσεις του συναντούμε σε αττικές αγγειογραφίες, νομίσματα και ανάγλυφα. Σώζονται επίσης μερικά μαρμάρινα ρωμαϊκά αντίγραφα, και αυτά αποσπασματικά. Ένα αποκαταστημένο αντίγραφο φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεάπολης, με τον αριθμό καταλόγου 906. Παριστάνει τους δύο τυραννοκτόνους, τον Αρμόδιο και Αριστογείτονα, οι οποίοι το 514 π.Χ. σκότωσαν τον Ίππαρχο, τύραννο της Αθήνας. Η σκηνή υποτίθεται ότι αναπαριστάνει τη στιγμή της απόπειρας εναντίον του Ιππάρχου. Ο γενειοφόρος και ηλικιωμένος Αριστογείτονας παριστάνεται με τον Μανδύα του ριγμένο στον ώμο. Κρατούσε τη θήκη του σπαθιού του στο αριστερό, και το σπαθί στο δεξί. Δίπλα του ο νεώτερος Αρμόδιος παριστάνεται με το οπλισμένο δεξί χέρι υψωμένο να κρατάει τη λαβή του σπαθιού. Η αποκατάσταση του γλυπτού έγινε με τη βοήθεια διαφόρων μικρότερων γλυπτών και αγγειογραφιών, ενώ τα μέρη που έλλειπαν, χέρια, πόδια και άλλα αντικαταστάθηκαν με γύψινα. Η κεφαλή του Αριστογείτονα είναι από κάποιο άγαλμα του Λυσίππου.

Ερμηνεία

Το σύνταγμα τοποθετήθηκε από τον δήμο των Αθηναίων ως σύμβολο της διαμαρτυρίας εναντίον της τυραννίας υπέρ της ελευθερίας και δημόσιο μνημείο πολιτικής έκφρασης. Είναι το πρώτο δημόσιο μνημείο πολιτικής έκφρασης στον γεωγραφικό χώρο της σημερινής Ευρώπης.
Το σύμπλεγμα χρησιμοποιεί τη συμμετρία, αλλά και αρκετές αντιθέσεις για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην επίτευξη του από κοινού σκοπού. Το σώμα του γηραιότερου Αρμόδιου δίπλα στον ρωμαλέο και νεώτερο Αριστογείτονα, αλλά και ο συμμετρικός βηματισμός και η διαφορετική χρήση του σπαθιού ερμηνεύεται ως αλληγορία του αυθορμητισμού και της σοφίας.

Ιστορική τοποθέτηση

Το σύνταγμα αυτό είναι μεταγενέστερο έργο ενός άλλου, ομωνύμου γλυπτού με το ίδιο θέμα, το οποίο είχε στηθεί στην Αγορά το 506-505 π.Χ. και το οποίο είχε αρπάξει και μεταφέρει ο Ξέρξης στα Σούσα το 480 π.Χ.. Αργότερα, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλυσε την Περσική Αυτοκρατορία, ο Αντίοχος έστειλε το πρώτο σύνταγμα πίσω στην Αθήνα, και το αναστήλωσε δίπλα σε αυτό το νεότερο. 
Το δεύτερο αυτό είναι έργο του Κριτία και του Νησιώτη. Κατασκευάστηκε αμέσως μετά την Ναυμαχία της Σαλαμίνας, το 477 π.Χ., και συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα έργα της πρώιμης κλασικής τεχνοτροπίας.
Ενώ το αρχαιότερο σύνταγμα δεν διασώθηκε, ούτε ως γνήσιο, ούτε ως αντίγραφο, το νεώτερο ετούτο έγινε δημοφιλές και αντιγράφτηκε συχνά από τους Ρωμαίους, έτσι ώστε σήμερα να έχουμε τουλάχιστον επτά ρωμαϊκά αντίγραφα ανά τον κόσμο.
Μαυρίκιος της Σαξονίας (1521-1553)

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας και της Αικατερίνης, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.
Βιπιτένο

Ιστορία

Στην περιοχή έχει βρεθεί ρωμαϊκός οικισμός και από εδώ περνούσε ρωμαϊκή οδός, σε μεσαιωνικό χάρτη που δείχνει την οδό αναφέρει τον οικισμό με το όνομα Vipitenum. Ο πρώτος οικισμός που χτίστικε πιστεύεται ότι ήταν αρχικά στρατιωτικός σταθμός. Ανάπτυξη για το Βιπιτένο αναφέρεται μετά το 550 και την εισβολή των Βαυαρών αλλά το 1180 αναφέρεται με το όνομα "Stercengum". 
Το 1280 ο πρίγκιπας Μάινχαρντ Β' του Τιρόλο - Γκορίτσια (Mainardo II di Tirolo-Gorizia) δούκας της Γκορίτσια και Κόμης του Τιρόλο,  κάνει το Βιπιτένο πόλη , έως τότε ήταν χωριό. Υπάρχει μάλιστα μια παράδοση που λέει ότι ο πρώτος κάτοικος της πόλης όταν αυτή ανακηρύχθηκε ήταν ο "Storz". Σε μεγάλη ακμή η πόλη έφτασε τον 14ο και τον 15ο αιώνα μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 1443 που κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της. Τότε ανοικοδομήθηκαν πολλά κτίρια σε γοτθικό ρυθμό που υπάρχουν ακόμα και σήμερα ανάμεσα τους και το δημαρχείο. Μετά τον Α παγκόσμιο πόλεμο το Βιπιτένο και όλο το νότιο Τιρόλο καταλήφθηκε από τα Ιταλικά στρατεύματα και έως σήμερα αποτελούν τμήμα της Ιταλίας. 
Το Ιταλικό όνομα, Βιπιτένο, της πόλης προέρχεται από το αρχαίο ρωμαϊκό "Vibidína " πού ήταν το όνομα του ρωμαϊκού οικισμού. Το γερμανικό "Sterzing" που σημαίνει " η γη του Starz" αναφέρεται για πρώτη φορά σαν "Sterzengum" από το 1180.

Οικονομία

Στην πόλη λειτουργούν πολλές βιοτεχνίες αλλά και η εταιρεία " Leitner" που κατασκευάζει καλωδιακά συστήματα. Η εταιρεία Minimetrò που κατασκευάζει διάφορα οχήματα και ανεμογεννήτριας. Διάσημη είναι για τα προϊόντα γάλακτος του τοπικού γαλακτοκομικού συναιτερισμού.
Από την πόλη περνά ο αυτοκινητόδρομος Α22 ενώ έχει και σιδηροδρομική σύνδεση με την Ιταλία και Αυστρία. Είναι επίσης η έδρα του 5ου συντάγματος Αλπινιστών.

Αθλητισμός

Το Βιπιτένο είναι η έδρα της Sterzing WSV, πρωταθλητρια Ιταλίας στο χόκει επί πάγου κατά την περίοδο 1997-98. Η πόλη έχει και την ΚΙ Τιρόλο ποδοσφαιρική ομάδα γυναικών.
Στέργιος Μίσιος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Στέργιος Μίσιος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στον το Γέρμα, πρώην Λόσνιτσα, της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς. Συμμετείχε από την αρχή του Μακεδονικού Αγώνα, ως αρχηγός τοπικής ένοπλης ομάδας με σκοπό την προστασία της γενέτειράς του από Βουλγαρικές επιθέσεις και Οθωμανικές αυθαιρεσίες. Έδρασε στη συνέχεια στις περιοχές Πρεσπών, Κορεστίων και Περιστερίου.
Δημήτρης Κούρκουλας

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Διοικητικό και στο Οικονομικό Δίκαιο στα πανεπιστήμια της Βόννης και της Κολωνίας αντίστοιχα.
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στη Deutsche Welle την διετία 1978-1980 και από το 1981 μέχρι το 1985 συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις που γίνονταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ένταξη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην ΕΟΚ. Από το 1985 έως το 1987 εργάστηκε στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και από το 1987 έως το 1989 στη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Σχέσεων.
Διετέλεσε (1989 – 1993) μέλος του ιδιαίτερου γραφείου της Ευρωπαίας Επιτρόπου Κοινωνικών Υποθέσεων και Εκπαίδευσης, Βάσως Παπανδρέου, ως υπεύθυνος για τις εξωτερικές σχέσεις, την αναπτυξιακή πολιτική και τις σχέσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Επίσης, από το 1994 έως το 1997 διετέλεσε επικεφαλής του τμήματος «Πολιτικές σχέσεις με χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης» στη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Πολιτικών σχέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Από το Μάιο του 1997 έως το Σεπτέμβριο του 2001 διετέλεσε πρέσβης της Κομισιόν στο Λίβανο και στη Βηρυτό.
Στη συνέχεια και μέχρι τον Αύγουστο του 2006 ήταν πρέσβης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Βουλγαρία στη Σόφια και στη συνέχεια, μέχρι τον Ιούλιο του 2010 πρέσβης της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη Βοσνία Ερζεγοβίνη.
Τέλος, από τον Ιούλιο του 2010 μέχρι την υπουργοποίησή του εργαζόταν στην Κομισιόν, ως επικεφαλής της Διεύθυνσης «Πολιτική και Στρατηγική Διεύρυνσης.
Όριο διαρροής

Όριο διαρροής καλείται η κρίσιμη τιμή εφαρμοζόμενης τάσης σε ένα στερεό σώμα πέρα από την οποία μέρος της παραμόρφωσης παύει να είναι ελαστική και γίνεται πλαστική. 
Το όριο διαρροής είναι συνήθως η μέγιστη τάση που επιτρέπεται να παραλάβει μια κατασκευή, διότι πέρα από αυτό υπάρχει μόνιμη παραμόρφωση. Για ασφάλεια ο μηχανικός χρησιμοποιεί το λεγόμενο συντελεστή ασφαλείας, ο οποίος είναι πάντοτε μεγαλύτερος της μονάδας, ώστε να υποβαθμίσει το όριο διαρροής κατά συγκεκριμένο ποσοστό, ανάλογα με την κάθε περίπτωση. Κατά αυτό το τρόπο ελαττώνεται η πιθανότητα αστοχίας υλικού σε περίπτωση καταπόνησης που θα ξεπεράσει τη μέγιστη επιτρεπτή λόγω βλάβης, λάθους ή ατυχήματος.
Το όριο διαρροής δεν πρέπει να συγχέεται με το όριο καταστροφικής αστοχίας ενός υλικού. Ορισμένες φορές η υπέρβαση του ορίου διαρροής, τοπικά σε κάποιες θέσεις μιας κατασκευής, μπορεί να είναι αποδεκτή/επιτρεπτή. Πρέπει όμως να εξασφαλίζεται η ασφάλεια, ευστάθεια και λειτουργικότητα ολόκληρης της κατασκευής ως προς το μέγιστο φορτίο σχεδιασμού (πχ σεισμική φόρτιση).
Το όριο διαρροής εξαρτάται από τη φύση του υλικού και παίρνει διάφορες τιμές από πολύ μικρές για κάποια πλαστικά έως πολύ μεγάλες για υλικά όπως το τιτάνιο και διάφορα κράματα χάλυβα. Μόνο τα σχετικά όλκιμα υλικά όπως τα μέταλλα, τα κράματα μετάλλων και τα πολυμερή έχουν όριο διαρροής, ενώ αντίθετα, πολλά άλλα υλικά δεν έχουν καθόλου όριο διαρροής. Συγκεκριμένα, τα λεγόμενα ψαθυρά υλικά, όπως τα κεραμικά και τα μεγάλης σκληρότητας κράματα είναι δυνατόν να παρουσιάζουν ταχεία διάδοση ρωγμών και ψαθυρή αστοχία με θραύση αμέσως μόλις η τάση ξεπεράσει την ελαστική περιοχή. Δηλαδή δεν διαθέτουν καθόλου περιοχή πλαστικής παραμόρφωσης και ως εκ τούτου δεν διαθέτουν όριο διαρροής (που είναι το σημείο μετάβασης από την ελαστική στην πλαστική περιοχή παραμόρφωσης).
Ζωγραφική

Ιστορία

Τα παλαιότερα γνωστά έργα ζωγραφικής ανακαλύφθηκαν από σπηλαιολόγους στο Γκροτ Σοβέ (Γαλλικά: Chauvet) στην Γαλλία το 1994 και είναι χρωματισμένα με κόκκινη ώχρα και μαύρο. Οι ζωγραφιές αυτές, που απεικονίζουν ζώα και κυνηγούς θεωρούνται από ορισμένους παλαιοντολόγους, ότι είναι περίπου 32.000 ετών.

Μέσα

Για να ζωγραφίσει κάποιος χρησιμοποιεί μέσα δημιουργίας σχημάτων και χρωμάτων, όπως το πινέλο, η γραφίδα, το μολύβι, το κάρβουνο κλπ. Ζωγραφίζει πάνω σε υλικά που θέλει να περιέχουν το τελικό αποτέλεσμα, όπως χαρτί, ύφασμα κλπ. Επίσης κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και τις περιφερειακές του μονάδες (μονάδες εισόδου/εξόδου) όπως το ποντίκι και η πινακίδα σχεδίασης (drawing pad) για ηλεκτρονική ζωγραφική.
Λορέντσο Τιέπολο (γερουσιαστής)

Βιογραφία

Καταγόμενος από ευγενή οικογένεια η οποία έδωσε στη Βενετική Δημοκρατία δύο δόγηδες και έναν πατριάρχη, ο ίδιος ήταν αστικός δικηγόρος, ενώ, επίσης, διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος, σύμβουλος του δημάρχου και δήμαρχος της Βενετίας για λογαριασμό του μετριοπαθούς φιλελεύθερου κόμματος. Διετέλεσε εκπρόσωπος ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας της πρώτης και τρίτης εκλογικής περιφέρειας της Βενετίας για διάστημα τεσσάρων βουλευτικών περιόδων, ενώ, στη συνέχεια, ορίστηκε ως ισόβιος γερουσιαστής το 1905. Υπήρξε μέλος της Consulta Araldica.

Διακρίσεις

Ιππότης του Τάγματος του Στέμματος της Ιταλίας
 Αξιωματικός του Τάγματος του Βασιλείου της Ιταλίας
 Διοικητής του Τάγματος του Βασιλείου της Ιταλίας
 Ιππότης του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου
Coroner

Η πρώτη περίοδος

Οι Coroner σχηματίστηκαν το 1984 από τον μπασίστα και τραγουδιστή Ρον Μπρόντερ, τον κιθαρίστα Όλιβερ Άμπεργκ και το ντράμερ Μάρκους Έντελμαν, με τον Άμπεργκ να αντικαθίσταται λίγο αργότερα από τον Τόμι Βέτερλι. Στο πρώτο τους ντέμο, το οποίο ηχογραφήθηκε τον Οκτώβριο του 1985 με τίτλο '"Death Cult", συμμετείχε ο Τόμας Γκάμπριελ Φίσερ των Celtic Frost. Από εκεί και έπειτα, οι Coroner δεν κατάφεραν να αποφύγουν την σύγκριση με τους συμπατριώτες τους, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή του πρώτου συμβολαίου με τη "Noise Records", με την οποία συνεργάζονταν και οι Celtic Frost.
Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "R.I.P." ηχογραφήθηκε στα "Music Lab studios" του Βερολίνου και κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1987, λαμβάνοντας θετικές κριτικές και πουλώντας περισσότερα από 50.000 αντίτυπα στην Ευρώπη. Η προγραμματισμένη περιοδεία με τους M.O.D. του Μπίλι Μιλάνο ακυρώθηκε λόγω απειλών για σαμποτάζ από διαδηλωτές.
Το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Punishment for Decadence" κυκλοφόρησε σε παραγωγή Γκάι Μπίντμιντ, τον Αύγουστο του 1988, περιλαμβάνοντας μία διασκευή στο "Purple Haze" του Jimi Hendrix. Η αμερικάνικη περιοδεία του δίσκου, στην οποία θα εμφανίζονταν με τους Sabbat και τους Rage, ακυρώθηκε και οι εμφανίσεις τους στο Ηνωμένο Βασίλειο αναβλήθηκαν λόγω προβλημάτων με τις άδειες εργασίας τους επί βρετανικού εδάφους. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα κατάφερε να πραγματοποιήσει μερικές συναυλίες ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Sacred Reich.
Το 1989, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "No More Color" με παραγωγό τον Πιτ Χίντον και για την προώθηση του περιόδευσαν στην Ευρώπη ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Watchtower. Ακολούθησε το "Mental Vortex" τον Αύγουστο του 1991, με μία διασκευή στο "I Want You (She's So Heavy)" των The Beatles, το οποίο ηχογραφήθηκε στα "Sky Trax Studios" του Βερολίνου με παραγωγό τον Τομ Μόρις.
Η τελευταία κυκλοφορία των Coroner με τίτλο "Grin" ηχογραφήθηκε στα "Greenwood Studios" της Ελβετίας με τον Πέτερ Χάας των Mekong Delta στα τύμπανα. Η κυκλοφορία του δίσκου πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1993 και για την προώθηση του το συγκρότημα άνοιγε τις εμφανίσεις των Annihilator στην Μεγάλη Βρετανία. Οι Coroner διαλύθηκαν μετά από μία τελευταία περιοδεία στην Ευρώπη τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1996, με το συγκρότημα να δωρίζει σε κάθε θεατή μία κασέτα με τίτλο "The Unknown unreleased tracks (1985-1995)".

Επανένωση

Τον Ιούνιο του 2010, το συγκρότημα επανενώθηκε παίζοντας σε διάφορα φεστιβάλ όπως το "Deathfest", "Hellfest" και "Bloodstock Open Air". Η σύνθεση των Coroner αποτελούνταν από τον Ρον Μπρόντερ, τον Τόμι Βέτερλι και τον Μάρκους Έντελμαν, με τον τελευταίο να αποχωρεί τον Φεβρουάριο του 2014. Ο Ντιέγκο Ραπατσιέτι ανακοινώθηκε ως αντικαταστάτης του, τρεις μήνες αργότερα.
Στις 23 Σεπτεμβρίου του 2016, κυκλοφόρησαν το box-set "Autopsy" στον περιορισμένο αριθμό των τριών χιλιάδων αντιτύπων, ενώ παράλληλα έγινε γνωστό ότι επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του επόμενου τους άλμπουμ.
Μπασκίρ

Ιστορία

Οι πρόγονοι των Μπασκίρ είχαν φινο-ουγγρική καταγωγή, όμως μεταξύ 10ου - 13ου αι. εξισλαμίσθηκαν και εκτουρκίσθηκαν από τη Χρυσή Ορδή. Ήταν οργανωμένοι σε νομαδικές αυτοδιοικούμενες φυλές, ασχολούμενες με την κτηνοτροφία και συχνά αποκομμένες μεταξύ τους. Δεν είχαν συγκροτήσει ενιαίο κρατικό μόρφωμα, αλλά ήταν διαμοιρασμένες σε διάφορα ταταρικά χανάτα του ύστερου μεσαίωνα: του Καζάν, της Σιβηρίας, της Ορδής των Νογκάι.
Τα εδάφη των Μπασκίρ περιήλθαν στους ρώσους μετά την παράδοση του Καζάν στον Ιβάν τον Τρομερό (1554-1555) - τότε οι εκπρόσωποι των βορείων και βορειοδυτικών φυλών παρουσιάσθηκαν στον τσάρο και δήλωσαν εθελοντικά υποταγή στο Βασίλειο της Ρωσίας. Οι φυλές αυτές αποτέλεσαν τη γέφυρα, μέσω της οποίας εντάχθηκαν όλοι οι ομόφυλοί τους. Παρ' όλα αυτά η ενσωμάτωσή τους δεν επιτεύχθηκε αβρόχοις ποσί, αφού έχουν καταγραφεί τρεις μεγάλες αντιρωσικές εξεγέρσεις (1676, 1707, 1735).
Υπό ρωσικό έλεγχο οι διάφορες φυλές ομογενοποιήθηκαν. Όταν το 1798 ιδρύθηκε η Συνέλευση των Μουσουλμάνων της Ρωσίας από την τσαρική κυβέρνηση, οι Μπασκίρ ήταν ένα από τα πρώτα συστατικά έθνη. Το 1865 τα εδάφη τους αναγνωρίσθηκαν από την κεντρική κυβέρνηση ως χωριστή διοικητική ενότητα, με την ίδρυση του Γκοβερνοράτου της Ουφά. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση μετατρέπονται σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, υπαγόμενη στη Ρωσική ΣΣΔ. Η ΑΣΣΔ των Μπασκίρ υπήρξε μάλιστα η πρώτη που έλαβε αυτή τη μορφή (1919). Το ίδιο καθεστώς (αυτόνομη Δημοκρατία υπαγόμενη στη Ρωσία) διατήρησε και μετά τη διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης έως και σήμερα.
Σαλισμπουρί

Γεωγραφία

Η Σαλισμπουρί βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κολιώ στα βόρεια και στην Μερό στα νότια.
Μισέλ Λεγκράν

Βιογραφία

Ο Λεγκράν γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1932 στην παρισινή συνοικία Μενιλμοντάν (Ménilmontant), όπου και πέθανε, στις 26 Ιανουαρίου 2019. Ήταν γιος του συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας Ρεϋμόν Λεγκράν (1908-1974) και της Marcelle Der Mikaëlian, της αρμενικής καταγωγής τότε συζύγου του, η οποία ήταν αδελφή του γνωστού μαέστρου του μιούζικ-χωλ Ζακ Ελιάν (Jacques Hélian, 1912-1986).
Κέτσαπ μπανάνας

Γεύση και χρήση

Το κέτσαπ μπανάνας έχει πιο γλυκιά γεύση από το κέτσαπ ντομάτας και είναι παρόμοιο στην γεύση με την Ινδονησιακή σάλτσα σόγιας και την  Ταϊλανδέζικη γλυκιά σάλτσα τσίλι. Στα Φιλιππινέζικα νοικοκυριά αυτό το καρύκευμα χρησιμοποιείται ευρέος. Το προσθέτουν σχεδόν σε όλα τα πιάτα όπως ομελέτες, χοτ ντοκ, σάντουιτς, τηγανιτές πατάτες, Ψάρι και κρέας. Επίσης το κέτσαπ μπανάνας χρησιμοποιείται σε μακαρονάδες. Υπάρχει επίσης και μία καυτή έκδοση της σάλτσας όπου προστίθενται πικάντικα μπαχαρικά η οποία είναι το ίδιο γλυκιά με την απλή, απλά πιο καυτερή. 
Το κέτσαπ μπανάνας εξάγεται σε χώρες που έχουν σημαντικό φιλιππινέζικο πληθυσμό (ΗΠΑ,Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Χονγκ Κονγκ, Γαλλία, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία). 
Η Φιλιππινέζα τεχνολόγος τροφίμων Μαρία Ορόσα επινόησε την συνταγή του κέτσαπ μπανάνας.
Σβιατοπόλκ Α΄ του Κιέβου

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γιαροπόλκ Α΄ πρίγκιπα του Κιέβου (γιου του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου) και μίας Ελληνίδας μοναχής.
Ο Σβιατοσλάβ Α΄ στη Βουλγαρία αιχμαλώτισε την Ελληνίδα μοναχή και την πάντρεψε με τον πρώτο γιο του Γιαροπόλκ Α΄. Το 980 ο τρίτος γιος του Βλαδίμηρος Α΄ του Κιέβου φόνευσε τον Γιαροπόλκ Α΄ και βίασε τη γυναίκα αυτού, που σύντομα γέννησε τον Σβιατοπόλκ Α΄. Έτσι δεν είναι σαφές ποιος είναι ο πατέρας του τελευταίου.
Όταν ο Σβιατοπόλκ Α΄ έγινε οκτώ ετών, ο Βλαδίμηρος τον έβαλε υπεύθυνο του Τούροβ και κανόνισε τον γάμο του με την κόρη τού Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας. Η νέα πριγκίπισσα ήλθε στο Τούροβ με τη συνοδεία του Ράινμπερν επισκόπου τού Κόλμπερκ. Ο Σβιατοπόλκ Α΄, δυσαρεστημένος με τον πατέρα του και ενθαρρυμένος από τη σύζυγο και τον Ράινμπερν, άρχισε να ετοιμάζεται για πόλεμο εναντίον του Βλαδίμηρου Α΄, ίσως υπολογίζοντας στη συνδρομή τού πεθερού του. Όταν ο πατέρας του ανακάλυψε τις προθέσεις του, τον έριξε στη φυλακή μαζί με τη σύζυγο αυτού και τον Ράινμπερν. Ο επίσκοπος απεβίωσε εγκάθειρκτος.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε μία κόρη του Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας.
Ροβέρτος Β΄ της Ρουέν

Αρχιεπίσκοπος της Ρουέν

Ο Ροβέρτος από μικρή ηλικία είχε προορισμό την εκκλησία γι'αυτό δέχτηκε τους τίτλους του κόμη και του αρχιεπισκόπου με μεγάλη ευχαρίστηση. Είχε μεγάλη συμμετοχή στην πολιτική της Νορμανδίας και ήταν σύμβουλος του πατέρα του, του αδελφού του Ριχάρδου Β΄ και του ανιψιού του Ριχάρδου Γ΄. Η βασιλεία του Ριχάρδου Γ΄ ήταν ταραχώδης και πολύ σύντομη, κράτησε λιγότερο από έναν χρόνο και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής ο οποίος είχε άσχημες σχέσεις με τον θείο του αρχιεπίσκοπο Ροβέρτο. Το 1028 ο Ροβέρτος ο Δανός συνελήφθη από τον ανιψιό του Ροβέρτο και μαζί με τον Ούγο του Ιβρί επίσκοπο του Μπαγιέ εξορίστηκαν στην Γαλλία, ο Ροβέρτος ο Δανός αφόρισε τον ανιψιό του Ροβέρτο τον Μεγαλοπρεπή και έθεσε το δουκάτο της Νορμανδίας υπό απαγόρευση.     
Ο δούκας τελικά συμφιλιώθηκε με τον θείο του, ο Ροβέρτος ο Δανός κατάργησε τον αφορισμό και την απαγόρευση, σαν αντάλλαγμα επανήλθε στην αρχιεπισκοπή, στην κομητεία του Εβρέ και του δόθηκε πίσω ολόκληρη η περιουσία του. Ο Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής προσπάθησε να αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις του με την εκκλησία, επέστρεψε όλη την εκκλησιαστική περιουσία που είχε κάνει κατάσχεση και από το 1034 επέστρεψε την περιουσία που ανήκε στο Αββαείο του Φεκάμπ. Ο Ροβέρτος Α΄ συγκρούστηκε με τον δεύτερο ξάδελφο του Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης (1033), την εποχή που ετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει εκστρατεία εναντίον του κλείστηκε μεταξύ τους ειρήνη με την μεσολάβηση του Ροβέρτου της Ρουέν που ήταν κοινός τους θείος.

Κηδεμόνας του Γουλιέλμου του Κατακτητή

Τα τελευταία χρόνια ο Ροβέρτος συνειδητοποίησε τα λάθη του και φρόντισε να τα αποκαταστήσει, έκανε πολλές δωρεές στους φτωχούς και ανέλαβε την ανοικοδόμηση του καθεδρικού ναού της Ρουέν. Ο Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής αποφάσισε να πραγματοποιήσει προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα (1035), πριν φύγει διέταξε τους Νορμανδούς ευγενείς και τον θείο του να ορκιστούν πίστη και υποταγή στον νόθο γιο και διάδοχο του Γουλιέλμο, ο Ροβέρτος πέθανε στον δρόμο της επιστροφής. Ο Ροβέρτος ο Δανός κράτησε τον όρκο του και έγινε ο ίδιος κηδεμόνας για λογαριασμό του μικρού Γουλιέλμου μέχρι τον δικό του θάνατο (1037) ο οποίος έφερε αναρχία και ανομία στην Νορμανδία.   
Ο Όρντερικ Βιτάλις περιγράφει ένα πλούσια διακοσμημένο ψαλτήρι το οποίο δόθηκε στον αρχιεπίσκοπο Ροβέρτο από την αδελφή του Έμμα της Νορμανδίας σύζυγο του Έθελρεντ του Ουέσσεξ. Σε έναν κατάλογο βιβλίων που δημιουργήθηκε στον καθεδρικό ναό της Ρουέν τον 12ο αιώνα βρέθηκε μια αναφορά στο συγκεκριμένο βιβλίο.
Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ

Τοπωνύμιο

Η ονομασία «Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ»,  σε συντομογραφία «BFC» είναι μια σύνθετη λέξη που αποτελείται από το όνομα των δύο συγχωνευμένων περιοχών, με αλφαβητική σειρά.
Μετά την εδαφική μεταρρύθμιση του 2014, η περιοχή ονομάστηκε προσωρινά «Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ» σε αναμονή του ορισμού νέου ονόματος μέσω σχετικού διατάγματος του Συμβουλίου του Κράτους, κατόπιν σχετικής προτάσεως του Περιφερειακού Συμβουλίου της συγχωνευθείσης διοικητικής περιοχής.
Τον Φεβρουάριο του 2016, το Περιφερειακό Συμβούλιο ξεκίνησε μια τοπική ηλεκτρονική διαβούλευση όπου οι χρήστες του Διαδικτύου μπορούσαν να υποβάλουν τις προτάσεις τους. Μέχρι την καταληκτική ημερομηνία της 13ης Μαρτίου 2016, συμμετείχαν 1.461 άτομα και σχεδόν το 71% των ψήφων επέλεξαν τη διατήρηση της ονομασίας.
Η περιοχή επέλεξε να διατηρήσει την ενδιάμεση ονομασία της ως μόνιμο όνομά της, απόφαση που εγκρίθηκε επίσημα από το Συμβούλιο του Κράτους στις 28 Σεπτεμβρίου 2016.

Οικονομία

Κύρια οικονομική δραστηριότητα στον αγροτικό τομέα  είναι η κτηνοτροφία, κυρίως στο Σαρολαί, το Οσουά και το Νιβερναί και η τυροκομία. Η κτηνοτροφική παραγωγή αντιπροσωπεύει το μισό του συνόλου της αγροτικής παραγωγής και υπάρχουν πολλές βιομηχανίες βοοειδών και κρέατος. Η αμπελουργία, που αποτελεί αντικείμενο απασχόλησης από αιώνες, ασκείται στους λόφους του Λουάρ, στο Μακοναί και κυρίως στο Ιόν και στην Κοτ-ντΌρ (Χρυσή ακτή) και παράγει σε μεγάλες ποσότητες τα περίφημα κρασιά Βουργουνδίας. Η Βουργουνδία είναι ιδιαίτερα γνωστή για τους αμπελώνες της και πάνω από 200 εκατομμύρια μπουκάλια γεμίζονται ετησίως στα κελάρια AOC (Ονομασία Ελεγχόμενης Προελεύσεως)  Ένας άλλος τομέας αγροτικής οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής είναι η δασοκομία, στα απέραντα δάση της που αποτελούν ένα είδος πράσινου πνεύμονα της Γαλλίας.
Στην περιοχή υπάρχουν μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις και εταιρείες διεθνούς κύρους. Η Κοτ-ντΌρ και κυρίως ο Σον-ε-Λουάρ είναι οι περισσότερο βιομηχανικά ανεπτυγμένοι νομοί. Οι μεγάλες βιομηχανικές περιοχές είναι η αστική περιοχή της Ντιζόν και οι κοιλάδες του Ντεν και της Μπουρμπένς, με βαριά βιομηχανία στο Κρεζό και στην αστική περιοχή Μονσώ-λε Μιν. Υψηλά εκβιομηχανισμένη περιοχή είναι επίσης ο άξονας Σαλόν-Μακόν καθώς και η βιομηχανική περιοχή στην κοιλάδα του Λουάρ, του Ντιγκουάν  στο Κον-συρ-Λουάρ, όπου κύριες βιομηχανίες είναι οι μηχανοκατασκευές και τα ηλεκτρικά είδη. Υπάρχουν επίσης βιομηχανίες σε απομονωμένους πόλους όπως το Μονμπάρ και το Οτέν. 
Η περιοχή Φρανς-Κοντέ χαρακτηρίζεται ως «Σιβηρία της Γαλλίας», με τη θερμοκρασία να φθάνει μερικές φορές τους -20 έως -40 βαθμούς το χειμώνα. Η οικονομία της βασίζεται κατά πολύ στη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η περιοχή έχει μια μεγάλη και προσοδοφόρα τυροκομική βιομηχανία που παράγει 40 εκατομμύρια τόνους τυριών κάθε χρόνο.  Αξιοσημείωση είναι επίσης η εκμετάλλευση δασών καθώς και η αυτοκινητοβιομηχανία.
Τουρισμός. Τα πολιτιστικά μνημεία, οι αμπελώνες και γραφικά χωριά προσελκύουν τουρίστες από όλο τον κόσμο.
Κολλυβάδες

Λόγιοι κληρικοί και μοναχοί του 18ου και 19ου αι., οι οποίοι υποστήριζαν την τέλεση των μνημοσύνων μόνο το Σάββατο κι όχι την Κυριακή. Οι Κολλυβάδες υπήρξαν ο αντίποδας των ευρωπαϊστών, δηλαδή των επηρεασμένων από τις αρχές του Διαφωτισμού και του Εγκυκλοπαιδισμού.
«Κατά τον Καθηγητή κ. Χρ. Γιανναρά, οι Κολλυβάδες συνιστούν “κίνημα αντίδρασης στον εκδυτικισμό και την αλλοτρίωση”, που αποκαλύπτει “μιαν απροσδόκητη για την εποχή θεολογική εγρήγορση και επίγνωση των βιωματικών προτεραιοτήτων της Εκκλησίας”» (π. Γεώργιος Μεταλληνός, «Η πρόκληση του διαφωτισμού και οι Κολλυβάδες», Πειραϊκή Εκκλησία, Ιούνιος 2009).
649 Γιοζέφα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις της Γιοζέφας δεν είναι γνωστές με κάποια ακρίβεια. O φασματικός τύπος της είναι Sq (λιθώδης).
Μπονγκολάβα

Γεωγραφία

Η Ιτάσι βρίσκεται κεντρικά της Μαδαγασκάρης και δυτικά της Ανταναναρίβο. Συνορεύει στα νότια με τη Βακινανκαράτρα, στα νοτιοανατολικά με την Ιτάσι, στα βόρεια με τη Μπετσιμπόκα, στα δυτικά με τη Μενάμπε και στα βορειοδυτικά με τη Μελάκι. Έχει έκταση 16.821 km².

Δήμοι

Η Μπονγκολάβα διαιρείται σε 2 δήμους:
15. Φενοαριβόμπε

19. Τσιροανομαντίντι

Μεταφορές

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ιβάτο, που βρίσκεται στην Ανταναναρίβο.