google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρελ Βαν Φάλενς

Η ζωή του

Ο Φάλενς γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία, όπου έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας το 1726. Πολλές από τις συνθέσεις του βασίζονται στην αρμονία, τις εικονογραφικές λεπτομέρειες, τα ζωηρά και ζωντανά χρώματα και στην υφή του μεγάλου Φλαμανδού πλοιάρχου Φίλιπς Βάουβερμαν.  
Έργα του Φάλενς εκτίθενται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας, στο Λούβρο του Παρισιού, στο Μουσείο Πόλης της Δρέσδης, στο Μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη και στη συλλογή Φιλαντζιέρι στη Νάπολη.  
Πέθανε στο Παρίσι το 1733.
Κωνσταντίνος Δημητρίου (Λήμνιος)

Η δράση του

Ο Κωνσταντίνος Δημητρίου γεννήθηκε στη Λήμνο το 1803. Συμμετοχή του στην Επανάσταση αναφέρεται από το 1824, όταν υπηρετούσε ως στρατιώτης στην άμυνα της Ύδρας υπό τις διαταγές του συμπατριώτη του Τριαντάφυλλου Τζουρά και του Βάσου Μαυροβουνιώτη. Με το σώμα του τελευταίου μετείχε στην εκστρατεία Αρκαδιάς - Τριπολιτσάς κατά του Ιμπραήμ.
Μεταγενέστερα μεταπήδησε στο ιππικό και το 1830 υπηρετούσε ως πένταρχος υπό τον στρατηγό Χατζηχρήστο στη μάχη της Αθήνας. Με την ίδρυση των ελαφρών ταγμάτων κατατάσσεται στο ΙΒ΄ τάγμα του Τριαντάφυλλου Τζουρά, στον 4ο λόχο, όπως και άλλοι Λήμνιοι στρατιώτες και υπαξιωματικοί. Με το λόχο του μετείχε στις μάχες για την οριστικοποίηση των συνόρων του ελληνικού κράτους, υπό την γενική αρχηγία του Δημ. Υψηλάντη. Μεταξύ άλλων το Δεκέμβριο του 1830 μετέχει στη μάχη του Μαρτίνου Λοκρίδας. Το 1831, μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, ακολούθησε το τάγμα στην Πελοπόννησο για την αντμετώπιση των ταραχών που ξέσπασαν. Είναι πλέον δεκανέας αλλά τον Απρίλιο του 1832 έχει προαχθεί σε ανθυπολοχαγό, ως ανταμοιβή των υπηρεσιών που πρόσφερε στην κυβέρνηση Αυγουστίνου Καποδίστρια.
Την οθωνική περίοδο υπηρέτησε στο Σώμα Εθνοφυλακής και το 1836 του απονεμήθηκε το χάλκινο αριστείο ανδρείας, το οποίο παρέλαβε με τρία χρόνια καθυστέρηση. Μετά την αποστράτευσή του εγκαταστάθηκε στο Σάλεσι, τη σημερινή Αυλώνα Αττικής και δεν είναι γνωστές άλλες λεπτομέρειες για τη ζωή και την οικογένειά του. Επίσης, δεν είναι γνωστό αν ήταν συγγενής του ο επίσης Λήμνιος αγωνιστής του '21 Βασίλειος Δημητρίου, με τον οποίο συνυπηρέτησε κάποιες φορές.
Όμως, πιθανότατα είχε στενή συγγένεια με έναν άλλο Λήμνιο αγωνιστή, τον Νικόλαο Δημητρίου, ο οποίος υπηρέτησε ως απλός στρατιώτης στα ίδια μέρη (εκστρατείες Αρκαδιάς-Τρίπολης, επιχειρήσεις Καποδίστρια, μάχη Μαρτίνου) και στρατιωτικά σώματα (Μαυροβουνιώτη, Τρ. Τζουρά, Δ. Υψηλάντη) με τον Κωνσταντίνο και το 1837 τιμήθηκε με το "σιδηρούν αριστείον ανδρείας". Ο Νικόλαος Δημητρίου εγκαταστάθηκε στη Θήβα.
Αλέξανδρος Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεοντόρβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόδου μεγάλου δούκα της Βάδης.
Απεβίωσε το 1933 στη βίλλα Αγ. Τερέζα, στο Ροκεμπρύν-Καπ-Μαρτίν της Γαλλίας σε ηλικία 67 ετών.
Κωνσταντίνος Μιχαήλ

Η ζωή του

Ο Κωνσταντίνος Μιχαήλ γεννήθηκε το 1751. Παρακολούθησε τα πρώτα του μαθήματα στα σχολεία της Καστοριάς και της Σιάτιστας. Παρακολούθησε τα εγκύκλια μαθήματα κοντά στον Μιχαήλ Παπαγεωργίου τον Σιατιστινό. Στη συνέχεια σπούδασε φιλοσοφία και ιατρική στη Βιέννη. Παρέμεινε εκεί, όπου εργάστηκε ως ιατρός και παράλληλα εντριφούσε σε φιλολογικές δραστηριότητες. 
Έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα στα 1779 σε ηλικία 28 ετών με τη δημοσίευση ενός επιγράμματος στο βιβλίο του Θωμά Δημητρίου στου Σιατιστέα, όπου χαρακτηρίζεται «λογιώτατος». Σε ηλικία 34 ετών, το 1785, μετέφρασε και τύπωσε το βιβλίο «Εγχειρίδιον του εν ιατροίς σοφωτάτου Τισσότου...», όταν ακόμη ήταν φοιτητής, όπως ο ίδιος σημειώνει στον τίτλο του βιβλίου και στον κείμενο προς τον αναγνώστη.
Στα 1794 έγραψε και εξέδωσε το βιβλίο «Διαιτητική, ής προτέτακται και Ιστορία συνοπτική περί αρχής και προόδου της ιατρικής επιστήμης και τινων περί αυτήν ευδοκιμησάντων ανδρών, εκ παλαιών τε και νεωτέρων συνερανισθεία, εν Βιέννη, 1794, εκ της τυπογραφίας Ιωσήφ του Βαουμαϊστέρου».
Ο Κωνσταντίνος Μιχαήλ δώρησε σημαντικά ποσά από την περιουσία του σε σχολεία της Καστοριάς. Επίσης, δώρησε 600 αντίτυπα του βιβλίου του «εγχειρίδιον του εν ιατροίς σοφωτάτου Τισσότου...», εκ των οποίων όπως έχει γραφεί από ιστορικούς μελετητές πολλά σ'ωζονται στη γενέτειρά του μέχρι σήμερα.
Με το συγγραφικό του έργο κατατάσσεται μεταξύ των επιφανεστέρων λογίων της εποχής της Νεοελληνικής Αναγέννησης.
Πέθανε στη Βιέννη την 27 Νοεμβρίου του 1816.
Κλειστή παρτίδα

Θεωρία

Η κίνηση 1.δ4 προσφέρει τα ίδια οφέλη με την 1.ε4 όσον αφορά την ανάπτυξη και τον έλεγχο του κέντρου της σκακιέρας, αλλά σε αντίθεση με την προώθηση του πιονιού του βασιλιά, όπου το πιόνι στο τετράγωνο ε4 είναι ανυπεράσπιστο μετά την πρώτη κίνηση, το πιόνι στο δ4 προστατεύεται από τη βασίλισσα των λευκών. Αυτή η μικρή διαφορά έχει μια τεράστια επίδραση στο άνοιγμα. Για παράδειγμα, ενώ το Γκαμπί του βασιλιά σπάνια παίζεται σήμερα σε υψηλότερα επίπεδα στο σκάκι, το Γκαμπί της βασίλισσας παραμένει δημοφιλές σε όλα τα επίπεδα του παιχνιδιού. Επίσης, σε σχέση με το άνοιγμα του πιονιού του βασιλιά, στα κλειστά ανοίγματα οι μεταθέσεις μεταξύ των βαριαντών είναι πιο συχνές και σημαντικές.
Πομπήιος Τρόγος

Βίος

Ο Πομπήιος Τρόγος καταγόταν από Γαλάτες. Ένας από τους προγόνους του ήταν στην υπηρεσία του Πομπήιου, ενώ ο πατέρας του είχε μια έμπιστη θέση κοντά στον Καίσαρα.

Ιδεολογία

Ο Τρόγος αποσκοπεί στην παρουσίαση της μη ρωμαϊκής ιστορίας και στη συνέχιση του έργου ιστορικών όπως ο Λίβιος. Ασκεί εχθρική κριτική προς τη Ρώμη αν και ο ίδιος νιώθει Ρωμαίος,ενώ αναδεικνύει τις ηθικές κινητήριες δυνάμεις του ιστορικού γίγνεσθαι.

Λογοτεχνική τεχνική

Στο ιστοριογραφικό έργο του χρησιμοποιεί προλόγους και συχνές είναι οι γεωγραφικού και εθνογραφικού περιεχομένου παρεκβάσεις. Δεν παρέχει χρονογραφικές αφηγήσεις ενώ αναφέρεται στις ψυχικές διαθέσεις των προσώπων φωτίζοντας τα εσωτερικά κίνητρα των πράξεων. Επίσης περιορίζει τον αριθμό των δρώντων προσώπων προσεγγίζοντας την ελληνιστική ιστοριογραφία.

Επιρροή

Το φυσιογνωστικό έργο του Τρόγου έγινε πηγή του Πλίνιου του Πρεσβύτερου. Το ιστορικό έργο του χρησιμοποιήθηκε από τον Βαλέριο Μάξιμο, τον Βελλήιο Πατέρκουλο, τον Κούρτιο, τον Φροντίνο, τον Πολύαινο. Ο Ιουστίνος συνέταξε επιτομή, και χρησιμοποιείται από τη Historia Augusta, τον Αυγουστίνο, τον Ορόσιο, τον Κασσιόδωρο. Η παγκόσμια σύλληψη της ιστορίας και οι απόψεις του για τις αυτοκρατορίες άσκησε σημαντική επιρροή.
Γκραν Πρι Καναδά 2018 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 10 Ιουνίου 2018.
Κάλαμος Λευκάδας

Ιστορία

Το νησί έγινε γνωστό στα Ορλωφικά από τις επιδρομές που εξαπέλυσε από τις ακτές του ο Λάμπρος Κατσώνης το 1791. Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 το νησί ήταν έρημο. Μετά τη Μάχη του Πέτα (4 Ιουλ. 1822) όσοι δεν μπόρεσαν να καταφύγουν στο Μεσολόγγι αποβιβάστηκαν στον Κάλαμο, που τότε τελούσε υπό αγγλική κυριαρχία. Ο τότε αρμοστής Τόμας Μαίτλαντ θεώρησε ανεπιθύμητους τους επαναστάτες και τους έδιωξε.
Ωστόσο, οι πρώτες ενδείξεις κατοίκησης του νησιού ανάγονται στην Νεολιθική εποχή. Είναι βέβαιο ότι ο Κάλαμος κατοικούνταν επίσης στη Μυκηναϊκή και στην Κλασική περίοδο. Από τα Ελληνιστικά χρόνια το πέρασμα του στενού Καλάμου - Μύτικα αποκτά ιδιαίτερη στρατιωτική σημασία και εποπτεύεται αρχικά από ένα μικρό οχυρό κτισμένο στη κορυφή Ξυλόκαστρο και ένα σύστημα πύργων στον περιβάλλοντα χώρο. 
Η εποπτεία του στενού οργανώνεται καλύτερα, όταν στα ύστερα Ρωμαϊκά χρόνια κτίζεται ένα ισχυρό κάστρο χαμηλότερα, ανάμεσα στους οικισμούς Κάλαμο και Επισκοπή. Στο περιθώριο των συγκρούσεων, η πειρατεία αποτελούσε ένα μόνιμο πρόβλημα στην περιοχή, ιδιαίτερα σε εποχές απώλειας του κρατικού ελέγχου, όπως κατά την εποχή της πτώσης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά και κατά τον 16ο και 18ο αι. Στο μεγαλύτερο μέρος του 18ου αι. κυριαρχούν οι Βενετοί, ενώ η οικονομία του Καλάμου ελέγχεται από την οικογένεια Δελλαδέτσιμα που εισπράττει το φόρο της δεκάτης. Ακολουθούν στο τέλος του αιώνα οι Ρώσοι και το 1807 το νησί περιέρχεται στους Γάλλους.
Επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αρμοδιότητες

Το χαρτοφυλάκιο έχει την ευθύνη για θέματα όπως εμπορικό ανταγωνισμό, συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, τα καρτέλ, τις κρατικές ενισχύσεις, και αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας. Η θέση αυτή έγινε η μόνη αρχή συγχώνευσης του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, τον Σεπτέμβριο του 1990.
Ο Επίτροπος Ανταγωνισμού είναι μια από τις πιο ισχυρές θέσεις στην Επιτροπή και είναι αξιοσημείωτο το ότι επηρεάζει την παγκόσμια αγορά.

Μάριο Μόντι

Ο Μάριο Μόντι είναι ιδιαιτέρως σημαντικός για την απόφασή του κατά τη διάρκεια της προσπάθειας συγχώνευσης της GE-Honeywell το 2001. Η General Electric, εταιρεία των ΗΠΑ, προσπάθησε να αποκτήσει μια άλλη αμερικανική εταιρεία, την Honeywell. Η συγχώνευση αυτή έχει εγκριθεί από τις αμερικανικές αρχές, ωστόσο Μόντι, με την υποστήριξη της υπόλοιπης Επιτροπής, απέρριψε τη συγχώνευση.
Την 1 Μαΐου 2004 Μόντι επέβλεψε μια ριζική αλλαγή στις αρμοδιότητες Ανταγωνισμού της Επιτροπής που αφορούν τη ρύθμιση των μονοπωλίων, έλεγχοι συγκεντρώσεων, συμφωνίες αδειοδότησης και τις αεροπορικές μεταφορές.

Νέιλι Κρους

Κατά τη διάρκεια ομίλιας της Νέιλι Κρους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι Ευρωβουλευτές εξέφρασαν την ανησυχία για το αν η Νέιλι Κρους είχε λεπτομερή γνώση των συγκεκριμένων θεμάτων. Ωστόσο η ίδια σύνθεση του Κοινοβουλίου, επέλεξε την Νέιλι Κρους στην θέση αυτή το 2004.
Από τότε δηλώνει ότι προωθεί ένα δίκαιο και ελεύθερο επιχειρηματικό περιβάλλον, την επίτευξη βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης και αύξηση της απασχόλησης. Η Επιτροπή έχει συμμετάσχει σε αρκετές περιπτώσεις υψηλού προφίλ καταπολέμηση αντιανταγωνιστική συμπεριφορά.
Η Νέιλι Κρους διαθέτει πίστη στις αρχές της ελεύθερης αγοράς και ήταν σκληρή με τους δράστες. Με τέλος της θητείας της, η ​​Επίτροπος Ανταγωνισμού είχε ολοκληρώσει τις πιο σημαντικές υποθέσεις.

Χοακίν Αλμούνια

Ο Χοακίν Αλμούνια, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του ανταγωνισμού στο πλαίσιο του δεύτερου Επιτροπή Barroso το 2010.
Ο διορισμός του έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από δικηγόρους του ανταγωνισμού, όπως κάποιος άρτια καταρτισμένος και έμπειρος. Εντυπωσίασε επίσης το Κοινοβούλιο κατά την ακρόασή του και από νωρίς στο έργο του είχε να ασχοληθεί με το αν πρέπει ή όχι να συνεχίσει τη δράση κατά της Google.
Έχει ταχθεί υπέρ της ιδέας ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου για την αντιμετώπιση των μη εμφανιζομένων κρατών μελών.
Κέντρο Ιστορικής Διαδρομής Εβραϊσμού Θεσσαλονίκης

Στόχοι του μουσείου

Στόχος του μουσείου είναι να τιμήσει την πλούσια και δημιουργική Σεφαραδίτικη κληρονομιά του πολιτισμού που αναπτύχθηκε στην πόλη αυτή μετά τον 15ο αιώνα. Επίσης λειτουργεί κέντρο ερευνών και μελέτης, το οποίο ερευνά και ψηφιοποιεί αρχειακό υλικό του Μουσείου αλλά και άλλων φορέων, δημιουργώντας μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων προσβάσιμη στους επισκέπτες. Διαθέτει επίσης βιβλιοθήκη, ενώ λειτουργούν και εκπαιδευτικά προγράμματα.
Ευαγγελία Νικολάου

Εκπαίδευση

Είναι απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, έχει τελειώσει την σχολή προπονητών Α' κατηγορίας της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Το σεμινάριο προπονητών της Διεθνής Ολυμπιακής Επιτροπής, και τα σεμινάρια της FILA στην Ιταλία- Καζακστάν- Γεωργία, αλλά και την σχολή προπονητών της Σουηδίας.
Μιλάει Αγγλικά- Σουηδικά αλλά και Τούρκικα.

Πρώτα Χρόνια

Αρχικά, μπήκε στον αθλητισμό σαν κολυμβήτρια στον Ηλυσιακό και σε ηλικία 18 χρονών ασχολήθηκε με την πάλη στον Εθνικό Γ.Σ. που είχε ως δάσκαλο και προπονητή της τον Παναγιώτη Αρκουδέα, στον οποίο οφείλονται πολλά για την αθλητική αλλά και την προπονητική της καριέρα.

Προσωπικές Αθλητικές Διακρίσεις

2η Πανευρωπαϊκό 1993
5η Παγκόσμιο 1991- 1994- 1995- 1996- 1997
5η Πανευρωπαϊκό 1996- 1998
1η Grand Prix Σουηδίας 1993
2η Grand Prix Σουηδίας 1992- 1994.

Προπονητικές Διακρίσεις

Το 1998 αναλαμβάνει την θέση του Ομοσπονδιακού προπονητή γυναικών. Η ομάδα της στην κατηγορία των Νεανίδων, καταλαμβάνει 4 μετάλλια σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, και 3 ασημένια σε ￼￼Παγκόσμιο￼￼. Στην κατηγορία των Γυναικών 3 μετάλλια σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, 1 σε Παγκόσμιο και 5 σε Μεσογειακούς.  
Το 2002 η ελληνική ομάδα, με την Νικολάου στο τιμόνι καταλαμβάνει την 5η θέση στην παγκόσμια κατάταξη για πρώτη και μοναδική ως τώρα φορά  και συμμετέχει στο κύπελλο κόσμου χωρών, ως μία από τις Top-6 εθνικές ομάδες. 
Η Λία Νικολάου αποσύρθηκε στα μέσα του 2003 από την Εθνική ομάδα γυναικών και επέστρεψε  το 2007, συνεχίζοντας τις επιτυχίες αφού με αυτή προπονήτρια  η Ελλάδα καταλαμβάνει, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο σε Ευρωπαϊκούς  αγώνες.
Το 2009 ασχολείται πλέον με την κατηγορία των ανδρών και η μεσογειακή ομάδα καταλαμβάνει την 1η θέση στην κατάταξη με αυτή επικεφαλής και τον σύζυγό της κατακτώντας μία πέμπτη θέση, 2 χάλκινα, 2 ασημένια και 1 χρυσό μετάλλιο.

Άλλες Διακρίσεις

Η Λία Νικολάου, υπήρξε από το 2007- 2013 μέλος της Τεχνικής Επιτροπής της Διεθνής Ομοσπονδίας της πάλης.

Ίδρυση Π.Ο.Π. Χαλκίδας

Το 1995 μαζί με τον σύζυγο της ιδρύουν τον Παλαιστικό Όμιλο Πρωταθλητών Χαλκίδας ( Π.Ο.Π )και κατακτούν 9 φορές το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αντρών την περίοδο 2000- 2013.
Δουλεύοντας στον σύλλογο η αθλητές της έφεραν
1 χρυσό σε Πανευρωπαϊκό Παίδων, 
1 χρυσό σε Πανευρωπαϊκό Εφήβων,
1 ασημένιο σε Πανευρωπαϊκό Εφήβων,
2 χάλκινα σε Πανευρωπαϊκό Εφήβων, 
1 χάλκινο σε Παγκόσμιο Εφήβων.
Πρόκρινε του  μοναδικούς 2 αθλητές της Ελλ/κης πάλης στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου το 2008, και την επόμενη χρονιά οι αθλητές της κατακτούν 1 χρυσό, 2 ασημένια, και 1 χάλκινο στους Μεσογειακούς Αγώνες φέρνοντας την Εθνική Μεσογειακή ομάδα μας στην 1η θέση της κατάταξης.
Τον Σεπτέμβριο του 2013 πήγε ως αρχιπροπονήτρια στον Παναθηναϊκό όπου η διάκριση για τον σύλλογο ήρθε γρήγορα, τον Φλεβάρη του 2014, όταν ο σύλλογος για πρώτη φορά στην ιστορία του κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αντρών με 9 μετάλλια και κάνοντας ρεκόρ βαθμολογίας σε όλα τα χρόνια του θεσμού. Μετά από ακόμα ένα πρωτάθλημα το 2015 και πολλές διεθνείς επιτυχίες των αθλητών της, που αποτελούν ρεκόρ για το τμήμα του συλλόγου, επέστρεψε το 2019 στον Π.Ο.Π. Χαλκίδας.
Κλαζομενές

Ιστορία

Οι Κλαζομενές ιδρύθηκαν από αποίκους με αρχηγό τον Πυρφόρο από την Κολοφώνα. Πολύ γρήγορα, άκμασαν και προόδευσαν σε μια μεγάλη και πολυάνθρωπη πόλη, με σημαντικά πλούτη, όπως διαφαίνεται και από τις ονομαστές αποικίες που ίδρυσε (τα Άβδηρα στη Θράκη και τη Ναύκρατη στην Αίγυπτο), αλλά και από τον «θησαυρό» που αφιέρωσε στους Δελφούς. Οι Κλαζομενές συμμετείχαν στην Α' Αθηναϊκή Συμμαχία, ενώ ήρθαν σε αντίθεση με τους κατοίκους της μικρασιατικής Κύμης για την κυριότητα της Λεύκης.
Από το 380 π.Χ. οι Κλαζομενές ήταν κάτω από την περσική κυριαρχία, μέχρι που καταλήφθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος ένωσε την πόλη με το απέναντι ομώνυμο νησάκι χτίζοντας ένα κυματοθραύστη, λείψανα του οποίου σώζονται ακόμα και σήμερα. Αργότερα, οι Κλαζομενές υπάχθηκαν στο βασίλειο των Πτολεμαίων και κατόπιν στους βασιλιάδες της Περγάμου. Μετά τον Πρώτο Μιθριδατικό Πόλεμο η πόλη υπέφερε από αλλεπάλληλες επιθέσεις πειρατών. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή κηρύχθηκε «ελεύθερη πόλη» και διατηρήθηκε και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με το όνομα Κλαζομένη.

Κάτοικοι

Από τις αρχαίες Κλαζομενές καταγόταν ο φιλόσοφος Αριστομένης. Η φράση «Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν», που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, σχετίζεται με την απρέπεια πρέσβεων των Κλαζομενών να λερώσουν τους θρόνους των εφόρων της Σπάρτης, συμπεριφερόμενοι με αλαζονεία και περιφρόνηση. Ήταν, επίσης, πατρίδα του προσωκρατικού φιλοσόφου Αναξαγόρα.

Τα «κλαζομένια αγγεία»

Ως «κλαζομένια αγγεία» είναι γνωστή κατηγορία αγγείων που κατασκευάζονταν στις Κλαζομενές τον 7ο και τον 6ο αιώνα π.Χ. Από αυτά πολύ λίγα σώθηκαν, καθώς οι Κλαζομένιοι συνήθιζαν να θάβουν τους νεκρούς τους μέσα σε πήλινες σαρκοφάγους χωρίς να τοποθετούν πλάι στον νεκρό κτερίσματα.
Τα κλαζομένια αγγεία είναι μελανόμορφα και χαρακτηρίζονται από τον ανοικτόχρωμο πηλό, τον πλούσιο διάκοσμο και το γυαλιστερό λευκό χρώμα των γυμνών μερών των σωμάτων.
Πρότυπο κλαζομένιου αγγείου του 7ου αιώνα βρίσκεται στο Μουσείο του Μονάχου: φέρει μεγάλο πώμα, διακοσμημένο με μία σειρά ζώων και μία Σειρήνων, ενώ στην κοιλιά του παριστάνεται χορός 16 γυναικών μπροστά σε βωμό. Στη λαβή του πώματος εικονίζονται δύο ανάγλυφες γυναικείες κεφαλές. Επίσης, τμήματα από κλαζομένιο αγγείο βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών.

Οι σαρκοφάγοι των Κλαζομενών

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι κλαζομένιες σαρκοφάγοι, από τη νεκρόπολη της πόλεως, χρονολογούμενες συνήθως στην περίοδο 650 ως 550 π.Χ.. Αποτελούνται από το κυρίως σώμα και το καπάκι. Φέρουν ζωγραφικές διακοσμήσεις που ακολουθούν στην τεχνοτροπία τους την αγγειογραφία της εποχής. Οι διακοσμήσεις καλύπτουν το παχύ περιχείλωμα της σαρκοφάγου και έχουν ως θέμα τους συνήθως διάφορα ζώα, γρύπες, Σφίγγες, Σειρήνες, Κενταύρους, αρματοδρομίες και φυτικά ή γραμμικά σχέδια. Εκτός από μία ή δύο περιπτώσεις, οι σαρκοφάγοι ανήκουν στον μελανόμορφο ρυθμό με υπόλευκη επιφάνεια. Από τα ωραιότερα σωζόμενα δείγματα είναι η σαρκοφάγος του Βρετανικού Μουσείου, της οποίας διατηρείται και το σαμαρωτό καπάκι, και εκείνη του Μουσείου του Βερολίνου. Κλαζομένιες σαρκοφάγοι, 4 τον αριθμό, υπάρχουν και στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών.
Αναισθησιολογία

Η αναισθησιολογία είναι ο κλάδος της ιατρικής που αποσκοπεί στην ανακούφιση από τον πόνο κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επεμβάσεως ή μετά από αυτή. Ο ειδικευμένος στην αναισθησιολογία επιστήμονας ονομάζεται αναισθησιολόγος. Επίσης, όλο και συχνότερα τις τελευταίες δεκαετίες οι αναισθησιολόγοι αναλαμβάνουν την ανακούφιση από μη χειρουργικούς πόνους και τη διαχείριση ανακουφιστικής φροντίδας. Στην Ελλάδα και στις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές χώρες η αναισθησιολογία αποτελεί ειδικότητα της ιατρικής, η οποία αποκτάται μόνο από πτυχιούχους ιατρούς.
Ο σκοπός της αναισθησιολογίας επιτυγχάνεται με την επαγωγή στον οργανισμό της καταστάσης που είναι γνωστή ως αναισθησία ή νάρκωση, με τη χρήση κατάλληλων χημικών ουσιών. Η αναισθησία διακρίνεται σε γενική και τοπική. Με τη γενική αναισθησία, η αναισθησιολογία προσπαθεί να μιμηθεί κατά το δυνατό τον φυσικό ύπνο, δηλαδή εκτός από την απώλεια της αισθήσεως του πόνου να επάγει απώλεια συνείδησης και μυική χάλαση. Συνεκδοχικά, στα καθήκοντα του αναισθησιολόγου περιλαμβάνεται ο συνεχής έλεγχος της οξυγονώσεως του αίματος του χειρουργούμενου.
Ως σχετικοί με την αναισθησιολογία προβάλλουν οι σύγχρονοι κλάδοι της εντατικολογίας και της ιατρικής επειγόντων περιστατικών και ανανήψεως, ενώ βασική σχετική επιστήμη είναι η φαρμακολογία.
Ανθούσες

Οι Ανθούσες (Ανθούσαι) είναι νύμφες των λουλουδιών στην ελληνική μυθολογία. Περιεγράφη ότι είχαν μαλλιά όμοια με υάκινθο. Η νύμφη Χλωρίς είναι ένα παράδειγμα νύμφης των λουλουδιών.
Λιτμάνοβα

Ιστορία

Το χωριό αναφέρεται σε ιστορικά αρχεία για πρώτη φορά το 1412, όταν η Ουγγαρία μίσθωσε τη Λιτμάνοβα στη Πολωνία προσπαθώντας να συγκεντρώσει χρήματα για ένα πόλεμο. Μετά από 360 χρόνια πολωνικής διακυβέρνησης, η Πολωνία επέστρεψε τη Λιτμάνοβα στην Ουγγαρία το 1772. Το χωριό βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της κομητείας Σέπες. Μετά το 1918, η διάλυση της Αυστροουγγαρίας άνοιξε το δρόμο για την ένταξη της Λιτμάνοβα στην επικράτεια της Τσεχοσλοβακίας. Τέλος, το 1993, μέσα από μια κοινή απόφαση,  η Τσεχοσλοβακία χωρίστηκε σε δύο ανεξάρτητες χώρες, την Τσεχίατ και Σλοβακία. Από τότε αποτελεί μέρος της Σλοβακίας. Πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές του 20ου αιώνα.

Γεωγραφία

Ο δήμος βρίσκεται σε υψόμετρο 670 μέτρων και καλύπτει έκταση 17.9 τ.χλμ. Είχε πληθυσμό 629 κατοίκων το 2004. Οι περισσότεροι ήταν Ρουθηνοί. Το χωριό βρίσκεται πολύ κοντά στα πολωνικά σύνορα. Δεν υπάρχουν δρόμοι που διασχίζουν τα σύνορα εδώ, αλλά υπάρχουν αρκετές διαδρομές με μονοπάτια πεζοπορίας που περνούν τα σύνορα.

Κυβέρνηση

Η κυβέρνηση της Λιτμάνοβα αποτελείται από ένα επικεφαλής δήμαρχος και επτά συμβούλους. Οι εκλογές διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Κάθε επίσημος εκλέγεται από το χωριό. Δεν υπάρχει όρια θητείας.

Εκπαίδευση

Η εκπαίδευση σε αυτό το μικρό χωριό είναι περιορισμένη σε ένα μικρό σχολείο. Το σχολείο έχει περίπου 80 μαθητές, 10 καθηγητές, διευθυντή και υποδιευθυντή. Εδώ διδάσκονται τα μαθήματα των τάξεων 1 έως 4. Για περαιτέρω εκπαίδευση, οι μαθητές πρέπει να ταξιδέψουν μέχρι την κοντινότερη πόλη, τη Στάρα Λούμποβνα, η οποία βρίσκεται περίπου 12 χιλιόμετρα μακριά.

Σημαντικές θρησκευτικές εκδηλώσεις

Μεταξύ του 1990 και του 1995, δύο νεαρά κορίτσια - η Ιβέτκα Κορτσάκοβα (γεννήθηκε το 1978) και Κάτκα Τσεσελκοβά (γεννήθηκε το 1977) - ανέφεραν αρκετές εμφανίσεις της Παναγίας ως Αμόλυντη Καθαρότητα στο χωριό Ζβιρ στη Λιτμάνοβα. Κατά τη διάρκεια αυτών των θρησκευτικών εκδηλώσεων, οι οραματιστές συνοδεύονταν από πολλούς ιερείς, και τώρα υπάρχει ένα ιερό στη θέση των εμφανίσεων. Πολλοί άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και τουρίστες, κάνουν προσκυνήματα σε αυτή την τοποθεσία για να γιορτάσουν τη Θεία Λειτουργία και παίρνουν νερό από ένα αγιασμένο ρέμα.
Περιτομή

Περιτομή ονομάζεται ο περιορισμένος ακρωτηριασμός της φυσικής διαμόρφωσης του ανδρικού μορίου, συγκεκριμένα είναι η αποκοπή (αφαίρεση) της πόσθης ή ακροποσθίας (αρχ. ακροβυστίας), της πτύχωσης δηλαδή του δέρματος που καλύπτει τη βάλανο του πέους, του εξωτερικού ανδρικού γεννητικού οργάνου. Η περιτομή εξυπηρετεί κατά μία άποψη λόγους υγιεινής: με την αφαίρεση της πόσθης μειώνονται οι πιθανότητες μόλυνσης από τη συσσώρευση μικροοργανισμών ή ξένων σωμάτων (σκόνης, σμήγματος κλπ.). Αν και η περιτομή δε συνδέεται μόνο με τη θρησκεία και σε χώρες όπως οι ΗΠΑ εφαρμόζεται σε πολλά νεογέννητα άσχετα με το θρήσκευμα, στην εβραϊκή και στη μουσουλμανική θρησκεία οι γονείς οφείλουν να περιτέμνουν τα άρρενα βρέφη τους (σουνέτι στα τουρκικά), σύμφωνα με τους θρησκευτικούς κανόνες. Η συμβολική αυτή πράξη συνδέεται άμεσα με την κοινωνική σημασία του πέους, κατά το δόγμα των παραπάνω θρησκειών.

Παραφίμωση

Στη προσπάθεια διάνοιξης της φίμωσης παραμένει η πόσθη πάνω από τη στεφάνη της βαλάνου με αποτέλεσμα την παραφίμωση. Για να αποφευχθεί πρέπει πάντα να τραβιέται η πόσθη ξανά στην αρχική της θέση.

Περιτομή και Ιατρική

Πρόσφατες έρευνες, οι οποίες δημοσιοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 2007, έδειξαν ότι «η περιτομή μειώνει τουλάχιστον στο μισό (-60%) τους κινδύνους μόλυνσης από τον ιό HIV». Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τον UNAIDS, η αποτελεσματικότητα της περιτομής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αποτελεί «ένα ορόσημο στην ιστορία της πρόληψης του AIDS» .
Darkness Descends

Ιστορία του δίσκου

Στις αρχές του 1985, οι Dark Angel συμπεριλήφθηκαν στη συλλογή "Metal Massacre VI" με το κομμάτι "Welcome to the Slaughter House". Αυτή η κίνηση τράβηξε την προσοχή της "Combat Records", η οποία τους πρότεινε συμβόλαιο για τις επόμενες κυκλοφορίες τους.
Μέσα στο 1986 το συγκρότημα ηχογράφησε το "Darkness Descends", σε παραγωγή του Ράντι Μπερνς. Το άλμπουμ παρουσιάζει ένα ηχητικό σύνολο σε γρήγορες ταχύτητες, με επιθετικά φωνητικά και πολύ καλή ισορροπία ανάμεσα στα όργανα. Το ομώνυμο κομμάτι θεωρείται ένα από τα κλασικά του είδους και οι στίχοι του αναφέρονται σε χαρακτήρες του κόμικ "Judge Dredd", ενώ το "Merciless Death" ήταν επανεκτέλεση του τραγουδιού από το πρώτο τους άλμπουμ, "We Have Arrived". Το τραγούδι "Black Prophecies" αναφέρεται στο Νοστράδαμο και το "Perish in Flames" σε ένα φανταστικό πυρηνικό ολοκαύτωμα.
Ο δίσκος θεωρείται ένας από τους καλύτερους στην ιστορία του ιδιώματος και ανέβασε τη δημοτικότητα του συγκροτήματος στο κοινό του ανερχόμενου, το 1986, μουσικού κινήματος. Σε αυτό το άλμπουμ συμμετείχε για πρώτη φορά ο βασικός ντράμερ του συγκροτήματος Τζην Χόγκλαν, προσφέροντας και με τη συνθετική του ικανότητα.

Τραγούδια

1. Darkness Descends (Durkin, Hoglan) - 5:49

2. The Burning of Sodom (Durkin, Hoglan, Doty, Meyer) - 3:16

3. Hunger of the Undead (Durkin, Hoglan, Meyer) - 4:16

4. Merciless Death (Durkin, Doty) - 4:04

5. Death is Certain (Life is not) (Durkin, Hoglan, Meyer, Yahn) - 4:15

6. Black Prophecies (Durkin, Hoglan) - 8:29

7. Perish in Flames (Durkin, Doty) - 4:49