google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Ρεμπάκος

Έπαρχος και Νομάρχης

Το 1954 ήταν γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Δωδεκανήσου.
Διορίστηκε έπαρχος Νάξου και Καλύμνου (στα 1950) και έγινε ο πρώτος Έλληνας Νομάρχης Δωδεκανήσου το 1955, αν και το αν πληρούσε τα προσόντα για το διορισμό του αμφισβητήθηκε αργότερα (ήταν υπάλληλος του ΟΛΠ με απολυτήριο Γυμνασίου).  Ως νομάρχης Δωδεκανήσου έκανε ενέργειες  για την τηλεφωνική σύνδεση της Καρπάθου με την Αθήνα. 
Με επερώτησή τους προς τη Βουλή, αρκετοί βουλευτές της αντιπολίτευσης όπως ο Ιωάννης Τούμπας, έθεσαν το θέμα του νομάρχη, καταγγέλλοντας ότι "δεν πληρούσε τα ουσιαστικά και τυπικά προσόντα που προέβλεπε ο περί των νομαρχών νόμος" και ότι για το διορισμό του χρειάστηκε να γίνει δική τροπολογία  και  ανάμεσα στα άλλα το ότι "δεν έπαψε να αναθέτει σε ανάξια πρόσωπα δημόσια αξιώματα", όπως ανέφερε ο Γεώργιος Τρουλλινός. Από την πλευρά της, η τότε κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Εσωτερικών Δημητρίου Μακρή αναγνώρισε καλή πρόθεση στην αντιπολίτευση, αλλά απέρριψε τις καταγγελίες καλύπτοντας τον νομάρχη και τον αντικατέστησε 5 μήνες μετά, παρότι ο Σοφοκλής Βενιζέλος, αρχηγός των Φιλελευθέρων είχε κάνει διάβημα ζητώντας την αντικατάσταση του Ρεμπάκου από το αξίωμα του Νομάρχη Δωδεκανήσου.
Ο Ρεμπάκος διορίστηκε Νομάρχης Ηλείας στις 18 Ιουλίου 1958. Στη διάρκεια της θητείας του στην Ηλεία, απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά. 
Ήταν παντρεμένος με την Ευδοκία Ρεμπάκου και είχαν μια κόρη, την Ντάντα.
Μέλισσα Κίκιζας

Ιστορία

Το 1925 ο Αθανάσιος Κίκιζας  ανοίγει κατάστημα τροφίμων στην οδό Λένορμαν και  Παλαμηδίου στο Μεταξουργείο. Την δεκαετεία του 1938 συνεργάζονται με την εταιρεία «Δήμητρα». Το 1946 ο Αθανάσιος ανάλαβε τον Κυλινδρόμυλο και το χονδρεμπόριο τροφίμων. Το 1947 ο Αλέξανδρος με τον αδελφό του Γρηγόρη ιδρύουν μια μονάδα παραγωγής μακαρονιών στην Λεωφόρο Κηφισού στην Αθήνα υό το όνομα Βιομηχανία Εκλεκτών Ζυμαρικών Αδελφών Κίκιζα.  Το 1954 ο Γρηγόρης Κίκιζας πωλεί την εταιρεία στον αδελφό του Αλέξανδρο, που αυτός με την σειρά του μετονομάζει σε «ΜΕΛΙΣΣΑ». Το 1956 αγοράζεται η πρώτη αυτόματη πρέσα και το 1959 η νέα υπερσύγχρονη αυτόματη γραμμή παραγωγής και ξήρανσης ζυμαρικών. Η ετήσια παραγωγή ανέρχεται στους 6.000 τόνους. Το 1965 ο Αλέξανδρος Κίκιζας πεθαίνει και η σύζυγός του Κωνσταντίνα αναλαμβάνει τη διεύθυνση. Το 1972 εξαγάγονται 32 τόνοι στις ΗΠΑ. Το  1975 αναλαμβάνει την επιχείρηση ο Γεώργιος Κίκιζας,  υιός του Αλεξάνδρου. Το 1977 η εταιρία αγοράζει τη Θεσσαλική μακαρονοποιία Ντεβέτα.
Το 1980 ανεγείρεται ένα συγκρότημα παραγωγής στην Λάρισα, δυναμικότητος 20.000 τόνων. Την δεκαετία του 1980 η εταιρία συνεργάζεται με την STAR Prodotti Alimentari και και την ίδια περίοδο εξαγοράζεται η εταιρία ΠΕΛΑΡΓΟΣ στον Πύργο. Την ίδια χρονιά, εισαγάγεται η επωνυμία τοματών και σάλστας Pummaro και επιπλέον η εταιρία συνεργάζεται με την ιταλική Barilla. Το 1990 ιδρύεται στην Πολωνία  η θυγατρική της εταιρία, ATLANTA. Το 1999 η επωνυμία Pummaro πωλείται στη UNILEVER.
Τη δεκαετία του 2000 η εταιρία εξαγοράζει τις εταιρείες «Ζυμαρικά ΣΤΕΛΛΑ Α.Ε.», «Παραδοσιακά Ζυμαρικά ΒΛΑΧΑ Α.Ε.», «Γλυκά ΚΑΖΙΝΟ Α.Ε.», «Ζυμαρικά ΑΒΕΖ Α.Ε.». Το 2012 αναλαμβάνει τη διανομή στην Ελλάδα των προϊόντων της HEINZ
Δημήτρης Χαριτόπουλος

Καριέρα

Ο Χαριτόπουλος ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τον Γ.Σ. Σιατίστας, καταλαμβάνοντας την ένατη θέση στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής. Μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 2002, ο οποίος κατέκτησε το EuroCup Challenge νικώντας την Προκόμ Τρεφλ με 84-83, ενώ ήταν και φιναλίστ του κυπέλλου Ελλάδας την ίδια χρονιά. Οι "κίτρινοι" κατέκτησαν τον συγκεκριμένο τίτλο την επόμενη χρονιά, κερδίζοντας τον Ολυμπιακό με 73-70, ενώ το 2004-05 έφθασαν και πάλι στον τελικό, όπου ηττήθηκαν από τον Παναθηναϊκό. Το 2005-06, ο Άρης ηττήθηκε στον τελικό του ULEB Cup από την Ντιναμό Μόσχας, ενώ κατέλαβε την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και κέρδισε την συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα μετά από δεκαπέντε χρόνια. Ο Χαριτόπουλος αγωνίστηκε σε 60 αγώνες πρωταθλήματος κατά την τετραετία που παρέμεινε στον Άρη, πετυχαίνοντας 133 πόντους και μαζεύοντας 90 ριμπάουντ, ενώ έπαιξε και σε 21 ευρωπαϊκά ματς, με 2,7 πόντους και 1,8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Παράλληλα, αγωνίστηκε με την ελληνική εθνική ομάδα στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο.
Το καλοκαίρι του 2006, μεταγράφηκε στην ομάδα του ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, αγωνιζόμενος σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος, με μέσους όρους 5,4 πόντων και 3,8 ριμπάουντ. Στην συνέχεια, αγωνίστηκε στην ομάδα των Τρικάλων το 2008-09, στον Πανιώνιο το 2009-10 και στο Μαρούσι από το 2010 ως το 2012.
Ο Χαριτόπουλος συνέχισε εκτός Ελλάδας, υπογράφοντας στην γαλλική ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν και μετά από μία σύντομη επιστροφή στον ΠΑΟΚ, μεταγράφηκε στην Ισπανία και την Βαγιαδολίδ. Την σεζόν 2014-15, ξεκίνησε στην Μανρέσα και ολοκλήρωσε την χρονιά στον ΠΑΟΚ, πριν μεταγραφεί το καλοκαίρι του 2015 στον Κόροιβο Αμαλιάδας.
Το 2016, συμφώνησε με την ομάδα της ΑΕΚ, μπαίνοντας στην προετοιμασία της ομάδας.
Τελετουργία

Με τον όρο τελετουργία εννοείται ένα σύνολο κινήσεων που διαθέτουν συμβολικό νόημα, διαφέροντας με αυτόν τον τρόπο από τις κινήσεις της καθημερινότητας. Η διαφορά θεμελιώνεται στο ιδιαίτερο νόημα που αποδίδεται στην τελετουργική πράξη με την χρήση συγκεκριμένων συμβόλων.
Στηριγμένος στον ορισμό του Κλίφορντ Γκερτζ (Clifford James Geertz) για τον πολιτισμό ο Ντέιβιντ Κέρτζερ (David Kertzer) ορίζει την τελετουργία ως δράση συνδεδεμένη σε ένα δίκτυο συμβολισμού. Κάτι τέτοιο υπονοεί ότι η τελετουργία έχει έναν επικοινωνιακό ρόλο. Εν γένει υφίσταται ένας σκοπός, μια λειτουργία και ένα νόημα πριν την τελετουργική δράση, γεγονός που δημιουργεί επιπλοκές στις σχέσεις της τελετουργίας με την πολιτική και την κοινωνική δομή.
Οι απόψεις ως προς τον σκοπό, την λειτουργία και το νόημα της τελετουργίας διαφέρουν. Όπως υπέδειξαν οι Κέλι και Κάπλαν (John D. Kelly & Martha Kaplan), η τελετουργία συνδέεται εθιμικά με την παράδοση και το ιερό. Προσπάθειες καθορισμού της διασύνδεσης της τελετουργίας με το πολιτικό και το κοινωνικό γίγνεσθαι οδήγησαν τους κοινωνιολόγους στην άποψη πως η τελετουργία ενισχύει την κοινωνική δομή είτε αναπαριστώντας την άμεσα, είτε νομιμοποιώντας εν κρυπτώ την κοινωνική εξουσία. Ιδωμένος από αυτή την οπτική γωνία ο κοινωνικός ρόλος της τελετουργίας είναι είτε να προωθήσει ή να αποκρύψει την επικρατούσα πολιτική τάξη.
Πολιτείες και ενωσιακές επικράτειες της Ινδίας

Η Ινδία αποτελεί ομοσπονδιακό κράτος. Η Ινδία διαιρείται σε 28 πολιτείες και 9 ενωσιακές επικράτειες σε ένα σύνολο 37 οντοτήτων. Οι πολιτείες και ενωσιακές επικράτειες χωρίζονται σε επαρχίες και άλλες διοικητικές μονάδες χαμηλότερου επιπέδου, όπως τα τεχσίλ.

Ευθύνες και εξουσίες

Το Σύνταγμα της Ινδίας περιγράφει τις εκτελεστικές, νομοθετικές και άλλες εξουσίες που μπορεί να ασκήσει μια πολιτεία.

Πριν το 1947

Η ινδική υποήπειρος έχει κυβερνηθεί από διάφορες κρατικές οντότητες στον διάβα της ιστορίας της. Καθεμία από αυτές καθιέρωσε τις δικές της διοικητικές μονάδες. Στην εποχή της Βρετανικής Ινδίας, η Ινδία διαιρούταν σε επαρχίες (επίσης γνωστές ως προεδρείες) και πριγκιπάτα. Οι επαρχίες βρίσκονταν υπό την άμεση διακυβέρνηση των Βρετανών, ενώ τα πριγκιπάτα κυβερνώνταν από ένα πρίγκιπα ή ραγιά πιστό προς τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Οι πρίγκιπες είχαν ντε φάκτο κυριαρχία για τις περιοχές που διοικούσαν.
Ανώγυρα

Τοποθεσία

Η Ανώγυρα βρίσκεται στα δυτικά της Λεμεσού, σε απόσταση 45 χιλιομέτρων. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 455 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο της επαρχίας, στα σύνορα με την επαρχία Πάφου.  Στα νότια συνορεύει με τον Άγιο Θωμά και την Αυδήμου, στα νοτιοανατολικά με το Πραστιό Αυδήμου, στα βορειοανατολικά με την Πάχνα, στα βόρεια με τη Δορά, στα βορειοδυτικά με την Πλατανίστεια και το Μούσερε και στα δυτικά με την Πάνω Αρχιμανδρίτα.

Ιστορία

Αρχαιολογικά ευρήματα ανασκαφών στην περιοχή υποδεικνύουν ότι κατοικείτο από τη Νεολιθική περίοδο (8200-3900 π.Χ.). Επιπλέον, μέσω των ευρημάτων εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο χωριό δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ στην πορεία των αιώνων, δηλαδή κατοικείτο συνεχώς.
Σε μεταγενέστερες εποχές η Ανώγυρα άνηκε στα χωριά της Κομμανταρίας των Ιωαννιτών. Η Ανώγυρα, μαζί με άλλα χωριά, άνηκε στη Μικρή Κουμμανταρία. Σύμφωνα με τον Λουί Ντε Μας Λατρί η επαρχία γύρω από την Ανώγυρα και την Αυδήμου παρήγε μετάξι, χαρούπια και χοιρομέρια.

Μουσείο Παστελιού

Η Ανώρυγα είναι γνωστή για την παραδοσιακή παρασκευή παστελιού. Κάτοικοι του χωριού δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στον συγκεκριμένο τομέα. Στο χωριό υπάρχει Μουσείο Παστελιού, στο οποίο παρουσιάζεται ο παραδοσιακός τρόπος παρασκευής παστελιού.

Ιεροί ναοί

Στο χωριό υπάρχουν δύο ιεροί ναοί, η εκκλησία του Αρχαγγέλλου Μιχαήλ και το Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού.
Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ

Ιστορία

Η Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ υποβοηθείται από το Νορβηγικό Ινστιτούτο Νόμπελ, που ιδρύθηκε το 1904. Η επιτροπή θα μπορούσε να λάβει και πάνω από εκατό υποψηφιότητες και ζητεί από το Ίδρυμα Νόμπελ, τον Φεβρουάριο κάθε έτους για την έρευνα περίπου είκοσι υποψηφίων. Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Νόμπελ λειτουργεί επίσης ως γραμματέας της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ.
Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας

Το Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (σερβοκροατικά: Устав Републике Српске/Ustav Republike Srpske) είναι η πρωταρχική νομική πράξη της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, μίας οικονομικής οντότητας εντός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το σύνταγμα παραδόθηκε από την Εθνοσυνέλευση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας στις 28 Φεβρουαρίου 1992, αλλά έπρεπε να αναθεωρηθεί μετά την υπογραφή της Συμφωνίας του Ντέιτον. Παρέχει το σύνολο των νόμων και αρχών για την οντότητα, και ανάμεσά στις πιο σημαντικές λειτουργίες της, καθορίζει την εσωτερική οργάνωση της Δημοκρατίας, τη λειτουργία των επίσημων θεσμικών οργάνων, καθώς και τα δικαιώματα και τις ελευθερίες για τους πολίτες της.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας ξεκίνησε τις λειτουργίες στις 1 Ιουλίου 1994 και ο βασικός του ρόλος είναι να εξασφαλίσει την προστασία του Συντάγματος και του νόμου. Αποτελείται από εννέα δικαστές, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, που εκλέγονται σύμφωνα με το Σύνταγμα και το νόμο.

Ιστορία

Το πρώτο σύνταγμα εγκρίθηκε εγκρίθηκε επίσημα στις 28 Φεβρουαρίου 1992, με την ονομασία το Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Устав Српске Републике Босне и Херцеговине / Ustav Srpske Republike Bosne i Hercegovine). Εγκρίθηκε κατά την περίοδο του Πολέμου της Βοσνίας και μετά την υπογραφή της Συμφωνίας του Ντέιτον το Σύνταγμα έχει υποστεί πολλές τροποποιήσεις σε μορφή τροπολογιών, προκειμένου να συμμορφωθεί με την ειρηνευτική συμφωνία και με το Συνταγματικό Δικαστήριο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Σύνταγμα

Αποτελείται από 12 κεφάλαια.
1. Βασικές διατάξεις
2. Ανθρώπινα Δικαιώματα και Ελευθερίες
3. Οικονομικός και Κοινωνικός Σχεδιασμός
4. Δικαιώματα και υποχρεώσεις
5. Οργάνωση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
6.  Εδαφική Οργάνωση
7. Άμυνα
8. Η συνταγματικότητα και η νομιμότητα
9. Το Συνταγματικό Δικαστήριο
10. Δικαστήρια και Εισαγγελία 
11. Αλλαγή του Συντάγματος
12. Τελικές διατάξεις
Φυλακές Κορυδαλλού

Συνθήκες κράτησης

Η Διεθνής Αμνηστία και άλλα όργανα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων, έχουν επανειλημμένα εκφράσει την ανησυχία τους για τη φυλακή σε ό,τι αφορά τον υπερπληθυσμό και την απάνθρωπη μεταχείριση των κρατουμένων.
Το 2007 μια ειδική επιτροπή αποτελούμενη από ιατρούς του Τμήματος Επιθεωρήσεων Υγείας του Νομού Αττικής και του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά, ανέφερε ότι το νοσοκομείο και η ψυχική κλινική της φυλακής λειτουργούν χωρίς καν ελάχιστες συνθήκες υγιεινής, με τη γήρανση των υποδομών και τις μεγάλες ελλείψεις στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο έχει δεσμευθεί να βελτιώσει τις συνθήκες.
Από τον Μάιο του 2008 το τμήμα φυλακισμένων γυναικών μεταφέρθηκε στο σύμπλεγμα των φυλακών της Θήβας, μετά από πολλά χρόνια διαμαρτυριών και καταγγελιών προς την κυβέρνηση από τον Δήμο και τους κατοίκους του Κορυδαλλού. Σήμερα, μόνο ένα από τα τρία τμήματα φυλακών γυναικών φιλοξενεί υπόδικες γυναίκες.
Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών

Ίδρυση

Την ίδρυση μιας ξεχωριστής αθλητικής ομοσπονδίας για τα μικρά κράτη της Ευρώπης πρότειναν τέσσερις χώρες: η Κύπρος, η Ισλανδία, το Λίχτενσταϊν και το Λουξεμβούργο το 1989 στο συνέδριο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) που διεξήχθη στη Βαρκελώνη.
Η επίσημη σύσταση της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών έγινε το 1994 στη Βενετία κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Αθλητικής Ομοσπονδίας (ΕΑΑ), παρουσία του προέδρου της ΕΑΑ Καρλ-Όλαφ Χόμεν. Το ιδρυτικό καταστατικό υπέγραψαν εκπρόσωποι επτά μικρών ευρωπαϊκών κρατών: Άγιος Μαρίνος, Ανδόρα, Ισλανδία, Κύπρος, Λίχτενσταϊν, Λουξεμβούργο και Μάλτα. Σύμφωνα με το καταστατικό στην Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών γίνονται δεκτά κράτη της Ευρώπης με πληθυσμό μικρότερο από 1.000.000 κατοίκους. Όλα τα αναγνωρισμένα κράτη μπορούν να γίνουν μέλη με εξαίρεση το Βατικανό, το οποίο δεν συμμετέχει στις διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις.
Βιβλιοθήκη Ναγκ Χαμαντί

Τα κείμενα

Στα κείμενα του Ναγκ Χαμαντί ανακαλύπτει κανείς ένα εξαιρετικά σύνθετο μυθολογικό σύστημα. Παρέχει το χάρτη ενός λαβυρίνθου μέσω του οποίου μπορεί δυνητικά ο αναγνώστης να κατανοήσει τις μυστικές αλήθειες της σωτηρίας που μεταβιβάζονταν μεταξύ των πρώτων Γνωστικών. Πράγματι η μυθική ουσία, που παραμένει κρυμμένη από όσους βρίσκονται έξω από τον χριστιανικό Γνωστικισμό, είναι ταυτόχρονα και μία από τις συναρπαστικότερες πτυχές του Γνωστικισμού, συνολικά θεωρούμενου. Ως θρησκευτικό σύστημα δεν παραχωρεί τον εαυτό του στα κατασκευάσματα της συστηματικής θεολογίας. Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι μάλλον ο Γνωστικισμός γίνεται κατανοητός μέσω της ατραπού του μύθου. Οι διαδικασίες σχηματισμού στο μυθολογικό κόσμο του Γνωστικισμού ξεκλείδωσαν τα κλειστά συστήματα επικοινωνίας τους και παρείχαν μια νέα κατανόηση του εαυτού και της σωτηρίας του. Εξαιτίας των σύνθετων διαστρωματώσεων του μύθου, η ερμηνεία της γνωστικής μυθολογίας απαιτεί συχνά την επιλογή και ερμηνεία μιας ιδιαίτερης πτυχής του συστήματος μάλλον, παρά μια γενικευμένη θεώρηση του μύθου στο σύνολό του, στρεφόμενος σε κεντρικά αρχέτυπα του μύθου, όπως είναι η Δημιουργία και η Εύα, ή μάλλον το ρόλο της Εύας στη Δημιουργία του κόσμου των Γνωστικών.
Έχει εκφραστεί ενίοτε η άποψη πως «η αφθονία των γνωστικών μύθων ξεκινά από μια και μοναδική πηγή, το εδάφιο της Γένεσης 1-3». Οι ιστορίες του Αδάμ και της Εύας γοήτευσαν τους γνωστικούς Χριστιανούς, πιθανώς εξαιτίας του γεγονότος ότι τούτος ο κεντρικός μύθος επιδέχεται πολλαπλών αλληγορικών ερμηνειών. Οι μύθοι που ασχολούνται με την προέλευση του ανθρώπου ή του συνόλου της δημιουργίας ερμηνεύουν πληρέστερα για τους Γνωστικούς, γιατί οδηγήθηκε ο άνθρωπος στην κατάσταση της Πτώσης.
«Είναι περισσότερο θέμα κατανόησης και ανάπλασης του αρχικού δράματος, της αρχικής κατάστασης που προκάλεσε την άνοδο, την καθιέρωση και τον θρίαμβο του κακού, ενός κακού που έχει αποκτήσει πλέον οντολογική ανθεκτικότητα και ουσία [...] Με αυτόν τον τρόπο ο μύθος προσαρτά τη λειτουργία της σωτηρίας. Περιγράφει το δρόμο της σωτηρίας υπενθυμίζοντας στον Γνωστικό την αληθινή του προέλευση και δείχνοντάς του πώς να ξεφύγει από τον κόσμο. Αλλά προ πάντων, όπως όλοι οι μύθοι άλλωστε, ο μύθος των Γνωστικών είναι ουσιαστικά μια ιστορία για την προέλευση του κόσμου. Εκεί βρίσκεται το κλειδί όλων όσων νομίζει κανείς ότι κατέχει».
Τμόγκβι

Ιστορία

Το όνομα «Τμόγκβι» προέρχεται από τη γεωργιανή λέξη μόγκβι (მოგვი), που σημαίνει «παγανιστής ιερέας» ή «μάγος».  Το φρούριο πρωτοαναφέρθηκε σε πηγές του 9ου αιώνα.  Κατασκευάστηκε ως αμυντικό έργο για τον έλεγχο της αρχαίας εμπορικής διαδρομής μεταξύ του οροπεδίου Τζαβαχέτι και του φαραγγιού του Κύρος. Ήταν μία κρίσιμη στρατιωτική οχύρωση στην περιοχή του Τζαβαχέτι. Εκείνη την περίοδο, φεουδάρχες άρχοντες της περιοχής ήταν οι Γεωργιανοί Βαγρατίδες. 
Το Τμόγκι έγινε ακόμα σημαντικότερο όταν καταστράφηκαν η γειτονική πόλη και το φρούριο της Τσούντα γύρω στο 900 μ.Χ.  
Στις αρχές του 11ου αιώνα, το φρούριο βρισκόταν υπό τον άμεσο έλεγχο του ενιαίου Βασιλείου της Γεωργίας. Τότε ήταν το κέντρο ενός οικισμού που βρισκόταν στους πρόποδες του βουνού, στις δύο όχθες του ποταμού.   Το 1073 δωρίστηκε προνομιακά στον ευγενή Νιάνια Κουαμπουλίστζε. Οι απόγονοί του το κράτησαν κατά τους επόμενους αιώνες, προτού περάσει στα χέρια άλλων σημαντικών φεουδαρχικών οικογενειών, όπως οι Τορέλι, οι Τμογκβέλι, οι Σαλικασβίλι και οι Ζακέλι. Το κάστρο έχει καταστραφεί από σεισμούς αρκετές φορές: το 1088, το 1283 και το 1319, αλλά ξανακτίστηκε.  
Τον 12ο αιώνα ήταν η οικία του Οίκου των Τμογκβέλι και κέντρο του δουκάτου τους. Ο μεσαιωνικός Γεωργιανός συγγραφέας Σάργκις Τμογκβέλι καταγόταν από το Τμόγκβι.
Τον 16ο αιώνα το κατείχαν οι Ραχουλασβίλι εως ότου πέρασε στα χέρια των Σαλικασβίλι. Το 1576-1578 το έχασαν από τον Οίκο των Ζακέλι, οι οποίοι ήταν  οι Αταμπέκοι του Σάμτσχε. Οι Ζακέλι παρέδωσαν το φρούριο στους Οθωμανούς το 1578.  
Μετά τον Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο του 1828-1829, οι Οθωμανοί παρέδωσαν το κάστρο στη Ρωσική Αυτοκρατορία όπως όριζε η Συνθήκη της Αδριανούπολης. Στη συνέχεια το κάστρο και η πόλη του έχασαν τη σημασία τους και ερήμωσαν. 
Επί του παρόντος, το κάστρο είναι ανοιχτό στο κοινό.

Αρχιτεκτονική

Το κάστρο του Τμόγκβι είναι χτισμένο στην κορυφή ενός ψηλού βουνού πάνω από τον ποταμό Κύρος. Εκτείνεται σε 3 λόφους, συνδέεται και περιβάλλεται από ένα τείχος μήκους 150 μ. και πλάτους 3 μ. που συμπληρώνει τη φυσική άμυνα που προσφέρουν οι κρημνοί. Σε κάθε λόφο έχουν κατασκευαστεί αρκετοί πύργοι. Μια μυστική σήραγγα συνδέει το κάστρο με το ποτάμι ώστε να υπάρχει πρόσβαση σε νερό ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας πολιορκίας. Το δυτικό τμήμα του φρουρίου είναι καλύτερα διατηρημένο. Μέσα στο κάστρο υπάρχουν ορισμένα κτίρια. Πιστεύεται ότι ένα τετράπλευρο κτίριο από τόφφο σε θεμέλια από βασάλτη ήταν η εκκλησία. Εκτός των τειχών, στη δυτική πλευρά, η εκκλησία του Αγίου Εφραιμ υφίσταται σε ερειπωμένη κατάσταση, με θραύσματα τοιχογραφιών του 13ου αιώνα.  

Στη βιβλιογραφία

Το 1902, ο εθνικός ποιητής της Αρμενίας, Χοβχάνες Τουμάνιαν, έγραψε ένα από τα διασημότερα ποιήματά του, με τίτλο: Η Κυρίευση του Τμκάμπερντ (Թմաբերդի առումը).
Σύλλογος φοιτητών

Δομή

Ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων του Συλλόγου είναι η Γενική Συνέλευση, που αποτελείται από το σύνολο των μελών του συλλόγου και λαμβάνει αποφάσεις κατά πλειοψηφία, μετά από ανοιχτή συζήτηση επί των θεμάτων. Πολλοί σύλλογοι διαθέτουν Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) που είναι υπόλογο της γενικής συνέλευσης και αναλαμβάνει να υλοποιήσει τις αποφάσεις της και να την προετοιμάσει. Μέλη του ΔΣ συνήθως συμμετέχουν στα όργανα συνδιοίκησης, δηλαδή τη Σύγκλητο ή Συμβούλιο ΤΕΙ, την Κοσμητεία ή Συμβούλιο Σχολής και τη Συνέλευση Τμήματος, σε μικρό ποσοστό, προκειμένου να εκπροσωπήσουν την άποψη των φοιτητών.
Οι σύλλογοι Φοιτητών όλης της χώρας τυπικά απαρτίζουν την Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος (ΕΦΕΕ), ενώ οι σύλλογοι Σπουδαστών όλης της χώρας τυπικά απαρτίζουν την Εθνική Σπουδαστική Ένωση Ελλάδος (ΕΣΕΕ). Οι φοιτητικοί σύλλογοι της Θεσσαλονίκης απαρτίζουν τη ΦΕΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ.
Στους Φοιτητικούς και Σπουδαστικούς Συλλόγους η εκπροσώπηση στο Διοικητικό Συμβούλιο ορίζεται από τα μέλη του Συλλόγου σε μυστική ψηφοφορία, που γίνεται την ίδια ημερομηνία σε ολόκληρη την Ελλάδα και είναι γνωστή ως φοιτητικές εκλογές στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα και ως σπουδαστικές εκλογές στα Τεχνολογικά Ιδρύματα. Είθισται οι περισσότεροι εκπρόσωποι να αποτελούν μέλη φοιτητικών παρατάξεων, τουλάχιστον τέσσερις εκ των οποίων αντιστοιχούν σε πολιτικά κόμματα ή ευρύτερους πολιτικούς σχηματισμού. Το ανώτατο όργανο αποφάσεων της ΕΦΕΕ και της ΕΣΕΕ είναι το Πανσπουδαστικό Συνέδριο στο οποίο αποκτούν δικαίωμα εκπροσώπησης παρατάξεις από όλη την Ελλάδα βάσει του εκλογικού αποτελέσματος που κατέγραψαν στο σύλλογό τους. Καθώς το Πανσπουδαστικό Συνέδριο δεν έχει πραγματοποιηθεί εδώ και αρκετά χρόνια, αποφάσεις -κυρίως τυπικού χαρακτήρα, όπως η ημερομηνία διεξαγωγής των φοιτητικών και σπουδαστικών εκλογών- λαμβάνει το Κεντρικό της Συμβούλιο της ΕΦΕΕ και της ΕΣΕΕ.

Ιστορία

Οι περισσότεροι σημερινοί φοιτητικοί και σπουδαστικοί σύλλογοι ιδρύθηκαν τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, αμέσως μόλις δόθηκαν οι σχετικές συνδικαλιστικές ελευθερίες στα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, δίνοντας έναν αέρα Δημοκρατίας και ελεύθερης έκφρασης, σε έναν χώρο που πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας τα χρόνια που προηγήθηκαν. Από τότε μέχρι σήμερα οι σύλλογοι αυτοί πρωτοστατούν στην πολιτική δραστηριοποίηση των φοιτητών.
Νούνκι

Ονομασίες και ιστορία

Το όνομα Nunki ήταν το ασσυριακό ή βαβυλωνιακό όνομα του αστέρα, που διαβάστηκε από αρχαιολόγους και έγινε γνωστό από το έργο του R.H. Allen Star Names. Το 2016 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) οργάνωσε μια ομάδα εργασίας για να επισημοποιήσει εναλλακτικές ονομασίες αστέρων Η ομάδα ενέκρινε το όνομα Nunki για τον σ Τοξότη στις 21 Αυγούστου 2016 και έτσι περιέχεται σήμερα στον «Κατάλογο των Εγκεκριμένων από την IAU Ονομάτων Αστέρων».
Ωστόσο, στον κατάλογο αστέρων στο Calendarium του Al Achsasi al Mouakket, ο σ Τοξότη αναφέρεται με το όνομα Thanih al Sadirah, δηλαδή «η Δεύτερη Σαντιρά» (στη λατινική μεταγράφηκε ως Secunda τού al Sadirah), και για τούτο αναφέρεται κάποτε και ως Sadira. Αυτό οφείλεται στο ότι παραδοσιακά οι Άραβες ονόμαζαν τη συστάδα των αστέρων φ, ζ, χ και τ Τοξότη Al Naʽām al Ṣādirah (النعم السادرة), δηλαδή «οι επιστρέφουσες στρουθοκάμηλοι».
Μαζί με τους αστέρες γ, δ, ε, ζ, λ, τ και φ Τοξότη, ο σ Τοξότη συναποτελεί το χαρακτηριστικό του αστερισμού σχήμα («συνάστρωση») της τσαγιέρας, με τον σ να βρίσκεται στη θέση του άνω (βόρειου) μέρους του χερουλιού της.
Στην αρχαία Κίνα, η λέξη 斗 (Dǒu), δηλαδή η «κουτάλα», αποδιδόταν στην ομάδα των σ, φ, λ, μ, τ και ζ Τοξότη. Ο ίδιος ο σ ήταν έτσι γνωστός ως 斗宿四 (Dǒu Sù sì), δηλαδή ο «Τέταρτος αστέρας της Κουτάλας».

Αστροφυσικά δεδομένα

Ο σ Τοξότη κατατάσσεται στον φασματικό τύπο B2.5 V, δηλαδή των γαλανόλευκων νάνων της Κύριας Ακολουθίας (έχει δείκτη χρώματος B−V = −0,204) Η απόλυτη βολομετρική λαμπρότητά του (φωτιστική ισχύς) είναι 3.300 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου, που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −2,17, ενώ η επιφανειακή θερμοκρασία του ανέρχεται σε 18.890 K. Επιπλέον, έχει ανιχνευθεί εκπομπή ακτίνων Χ από αυτόν τον αστέρα, με εκτιμώμενη συνολική εκπεμπόμενη ισχύ στις ακτίνες Χ ίση με 1,2 × 10²¹ βατ. Τα θεωρητικά υπολογιζόμενα απόλυτα δεδομένα του σίγμα Τοξότη είναι μάζα 7,8 φορές η ηλιακή, διάμετρος 4,5 φορές η διάμετρος του Ήλιου και ηλικία 31 ως 32 εκατομμύρια έτη. Ο αστέρας πλησιάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 11,2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (40.320 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο κυρίως σ έχει έναν συνοδό (αμυδρότερο αστέρα) δεκάτου μεγέθους, σε απόσταση 5,2 λεπτών της μοίρας.
Επειδή κείται μόλις 3,45 μοίρες νότια της εκλειπτικής, ο σίγμα Τοξότη υφίσταται επιπροσθήσεις από τη Σελήνη και σπανίως από κάποιον πλανήτη. Η τελευταία επιπρόσθηση του αστέρα από πλανήτη συνέβη στις 17 Νοεμβρίου 1981, όταν αποκρύβηκε από την Αφροδίτη. Ο σ Τοξότη είναι ο φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας που μπορεί να υποστεί επιπρόσθηση από εξωτερικό πλανήτη μεταξύ του 5000 π.Χ. και του 5000 μ.Χ.. Συγκεκριμένα όμως, μόνο ο Άρης μπορεί να το κάνει, και εξαιρετικά σπάνια: η τελευταία φορά που έγινε ορατή από τη Γη μια τέτοια επιπρόσθηση ήταν στις 3 Σεπτεμβρίου του έτους 423 μ.Χ..