google/wiki40b huggingface dataset:
Κέλι Κέλι

Πρώτα χρόνια

Η Πλανκ άρχισε από μικρή ηλικία, να ασχολείται με τη γυμναστική και αργότερα έγινε μαζορέτα. Έπειτα προσπάθησε να γίνει δημοσιογράφος της τηλεόρασης, όμως δεν τα κατάφερε. Πριν γίνει παλαιστής, δούλεψε και ως μοντέλο.

Πρώτα Χρόνια

Παρόλο που δεν είχε σχέση με το άθλημα, οι υπεύθυνοι του WWE, την κάλεσαν για να δοκιμαστεί στη πάλη. Τον Μάιο του 2006, η Πλανκ υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης, σε ηλικία δεκαεννιά ετών. Σύντομα, στάλθηκε στη τότε θυγατρική εταιρεία του WWE, το Ohio Valley Wrestling, για να εκπαιδευτεί.
Στις 13 Ιουνίου εμφανίστηκε στο ECW, με το ψευδώνυμο "Κέλι Κέλι". Είχε το ρόλο της χορεύτριας, μέχρι που έδωσε τον πρώτο της αγώνα τον Αύγουστο. Μαζί με τις Λέιλα και Μπρουκ, σχημάτισαν την ομάδα Extreme Exposé και άρχισε να συμμετέχει σε σενάρια της εταιρείας, αρχίζοντας με ένα φλερτ με τον Σι Εμ Πανκ.

Αναγνώριση & Επιτυχίες

Τον Ιούλιο του 2008, η Κέλι Κέλι μεταγράφηκε στη κορυφαία εκπομπή του WWE, το WWE Raw. Σύντομα εμφανίστηκε στα πρώτα της σόου Πληρωμής ανά προβολή και τον Μάιο του 2009 διεκδίκησε το Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE, χωρίς επιτυχία. Την επόμενη χρονιά, μεταφέρθηκε στο WWE SmackDown και σύντομα άρχισε κόντρα με τις Λέιλα & Μισέλ ΜακΚουλ, γνωστές με το όνομα "Λέι-Κουλ". Αργότερα, η Κέλι ήταν δασκάλα στη τρίτη σεζόν του NXT.
Τον Ιούνιο του 2011, για πρώτη φορά έγινε Πρωταθλήτρια Γυναικών, κρατώντας το τίτλο για τέσσερις μήνες. Το 2012, άρχισε κόντρα με τις Μπεθ Φίνιξ και Ιβ Τόρες, νικώντας την ομάδα τους στην WrestleMania 28, με σύμμαχο την Ελληνο-Αμερικανίδα Μαρία Μενούνος. Τον Ιούνιο της δόθηκε η ευκαιρία να μείνει εκτός ρινγκ για ένα διάστημα, ώστε να ξεκουραστεί. Αφού έδωσε έναν αγώνα τον Αύγουστο, αποδεσμεύτηκε από το WWE στις 29 Σεπτεμβρίου 2012.
Μιχαήλ Δένδιας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στους Παξούς και καταγόταν από αρχοντική οικογένεια του νησιού. Σπούδασε νομική και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό και έγινε διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Παρισιού. Το 1930 εξελέγη τακτικός καθηγητής του Διοικητικού και Ποινικού δικαίου στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1935 τακτικός καθηγητής στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Αποχώρησε από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα το 1968 με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το ίδιος έτος έθεσε υποψηφιότητα για την Ακαδημία Αθηνών χωρίς επιτυχία καθώς εξελέγη ο Μιχαήλ Στασινόπουλος.
Διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής Αθηνών, πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και υπουργός βιομηχανίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Στυλιανού Μαυρομιχάλη (1963). Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.
Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 1977 στην Αθήνα, ενώ η κηδεία του έγινε στις 2 Απριλίου.
Κομοριανές βουλευτικές εκλογές 2015

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις Κομόρες στις 25 Ιανουαρίου 2015 (ο πρώτος γύρος), μαζί με τις τοπικές εκλογές. Οι εκλογές θεωρήθηκαν ως ένα τεστ για τη  δημοτικότητα του πρώην προέδρου Αχμέντ Αμπντάλα Σαμπί, ο οποίος θα διεκδικήσει ξανά την εκλογή του στο προεδρικό αξίωμα, στις εκλογές του 2016. Σε περιφέρειες όπου κανείς από τους υποψηφίους δεν συγκέντρωσε το απαιτούμενο ποσοστό στον πρώτο γύρο, διεξήχθη και δεύτερος γύρος, στις 22 Φεβρουαρίου. Τα πρώτα αποτελέσματα από τον πρώτο γύρο έγιναν γνωστά στις 26 Ιανουαρίου και κατέδειξαν την υποστήριξη στο φιλοϊσλαμικό κόμμα Juwa. Στις εκλογές προηγήθηκε η Ένωση για την Ανάπτυξη των Κομορών, κερδίζοντας τις 8 επί συνόλου 24 εδρών στη Συνέλευση της Ένωσης.

Πλαίσιο

Η θητεία της Συνέλευσης της Ένωσης, τα μέλη της οποίας είχαν εκλεγεί στις εκλογές του 2009, θα έληγε τον Απρίλιο του 2014, όμως παρατάθηκε. Οι εκλογές προγραμματίστηκε αρχικά να διεξαχθούν στις αρχές Νοεμβρίου του 2014, όμως τον Σεπτέμβριο ο πρόεδρος  Ικιλιλού Ντοϊνέν ανακοίνωσε ότι η διεξαγωγή τους θα καθυστερούσε ως τις 28 Δεκεμβρίου, με τον 2ο γύρο να ορίζεται για την 1η Φεβρουαρίου. Εν συνεχεία αναβλήθηκαν ξανά και τελικά ο πρώτος γύρος των εκλογών διεξήχθη στις 25 Ιανουαρίου 2015. 
Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε επίσημα στις 25 Δεκεμβρίου. Συνολικά 878 υποψήφιοι διεκδίκησαν την ψήφο των 275.348 ψηφοφόρων σε 708 εκλογικά τμήματα, ενώ δεν ψήφισαν οι Κομοριανοί του εξωτερικού. Για τις τοπικές εκλογές (για την ανάδειξη τοπικών συμβουλίων), ο αριθμός των υποψηφίων έφτασε τους 353.

Εκλογικό σύστημα

Τα 33 μέλη της Συνέλευσης της Ένωσης εκλέγονται με δύο μεθόδους: τα 18 εκλέγονται άμεσα σε μονοεδρικές περιφέρειες με  τη χρήση του συστήματος 2 γύρων, ενώ 15 μέλη εκλέγονται από τις συνελεύσεις των αυτόνομων νήσων. Τα τρία νησιά είναι το Ανζουάν, η Μεγάλη Κομόρα και το Μοελί.

Δεύτερος γύρος

Στις 22 Φεβρουαρίου διεξήχθη ο δεύτερος γύρος των εκλογών, ο οποίος κύλησε γενικά ήρεμα, με εξαίρεση κάποια μικροεπεισόδια ανάμεσα σε υποστηρικτές αντίπαλων κομμάτων σε εκλογικά κέντρα.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1972

Η 45η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1972, έλαβε χώρα στις 27 Μαρτίου 1973. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου  με την ταινία Ιπτάμενο Κροίσο να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 11, και το Million Dollar Baby και το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland) να ακολουθούν με 7 υποψηφιότητες η καθεμία. Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το Million Dollar Baby που κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Κλιντ Ίστγουντ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Οι Ασυγχώρητοι (Unforgiven).

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Δαιδαλικό ειδώλιο Απόλλωνα (Δελφοί)

Η δαιδαλική τεχνοτροπία σηματοδοτεί τη μετάβαση από τη γεωμετρική στην αρχαϊκή τέχνη και επιχωριάζει κυρίως στην Κρήτη και σε ορισμένες περιοχές της κυρίως Ελλάδας. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, μεταξύ των πολυάριθμων χάλκινων ειδωλίων, ξεχωρίζει ένα ειδώλιο δαιδαλικής τεχνοτροπίας, που θεωρείται ότι εικονίζει τον Απόλλωνα.

Η δαιδαλική τέχνη

Το χάλκινο δαιδαλικό ειδώλιο που εικάζεται ότι απεικονίζει τον θεό Απόλλωνα, αν και μικρό σε μέγεθος, είναι ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών. Η δαιδαλική τέχνη, που τοποθετείται χρονικά στο μεταίχμιο μεταξύ γεωμετρικής και αρχαϊκής εποχής, πήρε το όνομά της από τον Δαίδαλο, το μυθικό μηχανικό και πατέρα του Ίκαρου, ο οποίος πρώτος κατασκεύασε αγάλματα σε φυσικό μέγεθος, στα οποία έδωσε κίνηση. Με τη λέξη "δαίδαλα" προσδιορίζονταν στην αρχαιότητα και τα ξόανα από ξύλου.Η δαιδαλική τέχνη αναπτύχθηκε αρχικά στην Κρήτη στις αρχές του 7ου αιώνα και στη συνέχεια εξαπλώθηκε ιδιαίτερα στις περιοχές όπου είχαν εγκατασταθεί Δωριείς. Η τέχνη αυτή είναι ακόμη επηρεασμένη από τη γεωμετρική τέχνη, αλλά οι όγκοι αρχίζουν τώρα να αποδίδονται με μια κάποια πλαστικότητα. Οι μορφές είναι μετωπικές, με τα χέρια κολλημένα στους μηρούς. Χαρακτηριστική είναι η κόμμωση, γυναικών και ανδρών, που σχηματίζει οριζόντιες ζώνες μοιάζοντας με περούκα είναι κτενισμένα σε οριζόντιες ζώνες, σχηματίζοντας κόμμωση που μοιάζει με περούκα (“οροφωτή" ή "δαιδαλική φενάκη”). Πολύ γνωστά αγάλματα της δαιδαλικής τεχνοτροπίας είναι η περίφημη “Κυρία της Auxerre”, που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου, και προέρχεται μάλλον από την Ελεύθερνα, αλλά και το άγαλμα της Νικάνδρης από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (μεγαλύτερων διαστάσεων) καθώς και αρκετά ειδώλια από τη Δήλο, την Ελεύθερνα και τη Γόρτυνα.

Περιγραφή

Το ανδρικό ειδώλιο του Μουσείου των Δελφών εικονίζει γυμνή ανδρική φιγούρα με ελαφρά προτεταμένο το αριστερό πόδι και τα χέρια σφιγμένα σε γροθιές πλάι στους μηρούς. Η μέση είναι ιδιαίτερα λεπτή και τονίζεται με μεταλλικό ζωστήρα, ενώ ο θώρακας αποδίδεται με έντονες γραμμές. Η πλάτη είναι σχεδόν επίπεδη εκτός από τη βύθιση της σπονδυλικής στήλης. Το πρόσωπο είναι τριγωνικό και αποδίδεται κάπως άτεχνα καθώς η μύτη είναι μικρή και τα μάτια απομακρυσμένα από τα φρύδια και μεταξύ τους. Τα μαλλιά είναι χτενισμένα σε "οροφωτή φενάκη" με πέντε επίπεδα. Το ειδώλιο αποτελεί πρόδρομο των λίθινων κούρων, όπως το ζεύγος που εκτίθεται επίσης στο μουσείο και που ταυτίζονται με τον Κλέοβι και τον Βίτωνα ή με τους Διόσκουρους.
Σώσος Ταυρομένεος

Ο Σώσος , πιθανότατα γιος του Ταυρομένεος όπως δείχνει το όνομα του, ήταν από την αρχαία Δύμη επαναστάτης κατά τον 1ο π.Χ. αιώνα. Ότι είναι γνωστό για τον Σώσο είναι από επιγραφή που έχει ανεβρεθεί το 1797 και αναφέρεται στην τιμωρία του Σώσου και των συνεργατών του αλλά και σε μελέτες σύγχρονων αρχαιολόγων. 
Την εποχή του Σώσου η Δύμη ανήκε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και εγκαταστάθηκαν εκεί Ρωμαίοι άποικοι, την εξουσία στην πόλη ασκούσαν οι πλούσιοι. Ο Σώσος με την βοήθεια των Τιμόθεου του Νικίου και του Φορμίσκου του Ερεχθέος ξεσήκωσαν τα λαϊκά στρώματα που δεινοπαθούσαν από τους πλούσιους και κατέλαβαν την εξουσία με επανάσταση. Επίσης οι επαναστάτες κατέστρεψαν τους καταλόγους με τα χρέη των πολιτών που φυλάσσονταν στο αρχείο της πόλης. Ο Σώσος μαζί με τον Τιμόθεο κατάργησαν τους νόμους γράφοντας και επιβάλλοντας νέους πιο δημοκρατικούς για τον λαό. 
Ο Ρωμαϊκός στρατός επιτέθηκε και ανακατέλαβε την πόλη ενώ εποικίστηκε εκ νέου με Ρωμαίους αποίκους αφού πολλοί κάτοικοι της την εγκατέλειψαν. Ο ανθύπατος της Πάτρας Κόιντος Φάβιος Κόιντου Μάξιμος κατέπνιξε τους επαναστάτες, όπως αναφέρεται, και καταδίκασε τον Σώσο και τους συνεργάτες του σε θάνατο .
Πέτρος Ε. Γαρουφαλιάς

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ευάγγελου Γαρουφαλιά. Ήταν έμπορος στην Άρτα και το 1883 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος σε αυτή. Εξελέγη βουλευτής Άρτας στις εκλογές του εκλογές του 1885.
Ήταν παντρεμένος και παιδιά του ήταν οι Ευάγγελος, Αντώνιος και Μάρκος Γαρουφαλιάς.
Σταδιασμός ήτοι περίπλους της μεγάλης θαλάσσης

Ο Σταδιασμός, ήτοι περίπλους της μεγάλης θαλάσσης είναι έργο άγνωστου αρχαίου γεωγράφου / πλοηγού του 4ου αιώνα π.Χ. - δεύτερο μισό του 3ου αιώνα. Από το έργο αυτό έχει σωθεί μόνο τμήμα του και περιέχει αποστάσεις, οδηγίες πλεύσης και περιγραφές λιμένων της Μεσογείου. Οι αποστάσεις στο έργο αυτό εκφράζονται σε στάδια. Το όνομα που έχει δοθεί στο έργο προκύπτει από τις πρώτες γραμμές του έργου: «Δεδειγμένων οὖν τούτων, τὸ φιλομαθὲς καὶ σπουδαῖον ἀγαμένῳ τῆς σῆς ἀγάπης, ἀδελφὲ τιμιώτατε, ἔδοξέ μοι καὶ τὸν τῆς μεγάλης θαλάσσης σταδιασμὸν ἤτοι περίπλουν δηλῶσαί σοι ἀκριβέστατα, ὅπως καὶ τούτων ἀναγνοὺς ἔμπειρος ἔσῃ.»

Το χειρόγραφο και έντυπες εκδόσεις

Τα τμήματα που έχουν διασωθεί βρέθηκαν στον χειρόγραφο κώδικα Matritensis Graecus 121 της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μαδρίτης (Biblioteca Nacional de Madrid) μαζί με το Χρονικό του Ιππολύτου.
Έντυπες εκδόσεις έγιναν το 1769, Iriarte (Μαδρίτη) (editio princeps), το 1828, de Gail (Παρίσι) και το 1841, Hoffmann (Λειψία - Leipzig). Το 1855 εκδόθηκε από τον Müller στον πρώτο τόμο του Geographi Graeci Minores, με λατινική μετάφραση και σημειώσεις. Η επόμενη έκδοση έγινε το 1905: Der Stadiasmus Maris Magni, στο A. Bauer, Die Chronik des Hippolytos im Matritensis Graecus 121, Leipzig 1905: 243-276 (με εκτεταμένα σχόλια). Ακολούθησαν εκδόσεις το 1929, Bauer και του 1955 de Helm.
Προσαρμοστικός εξοπλισμός

Προσαρμοστικός εξοπλισμός είναι οι συσκευές που χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στην ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων καθημερινής ζωής. Η ένδυση, η περιποίηση εαυτού, το λούσιμο, η χρήση της τουαλέτας και η σίτιση είναι δραστηριότητες αυτοφροντίδας που περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων στο φάσμα των Δραστηριοτήτων Καθημερινής Ζωής (ΔΚΖ).
Η Jennifer McLaughlin Maly, P.T./D.P.T., στο άρθρο της στο περιοδικό Exceptional Parent δίνει έναν πληρέστερο ορισμό του προσαρμοστικού εξοπλισμού: «Συνήθως, ένα κομμάτι του προσαρμοστικού εξοπλισμού χρησιμοποιείται για να αυξήσει την λειτουργικότητα ενός παιδιού. Παραδείγματα προσαρμοστικού εξοπλισμού ή υποστηρικτικής τεχνολογίας είναι τα αμαξίδια, οι ράμπες με ανελκυστήρες για ΑμεΑ, οι ορθοστάτες, μπάρες εκπαίδευσης βάδισης, βοηθητικές συσκευές επικοινωνίας, καρέκλες μπάνιο και αντικείμενα ψυχαγωγίας όπως οι τραμπάλες ή τα τρίκυκλα.». Μια αναπτυσσόμενη αγορά για τον προσαρμοστικό εξοπλισμού είναι στη χρήση των συσκευών κινητικότητας. Στην περίπτωση αυτή, προσαρμοστικός εξοπλισμός, γνωστός και ως υποστηρικτική τεχνολογία, μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο με αναπηρία να οδηγήσει ένα όχημα που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα ήταν σε θέση να χειριστεί.
Ιτωνία

Ιτωνία είναι ένα από τα προσωνύμια της Αθηνάς, το οποίο προερχόταν από την πόλη Ίτωνα της Φθιώτιδας. Το χρησιμοποιούσαν είτε με τον τύπο «Ιτωνίς», είτε ως «ιΙτωναία» και με το όνομα αυτό λατρευόταν ευρύτατα στη Θεσσαλία, αλλά και στη Βοιωτία, την Αθήνα αλλά και την Αμοργό.
Ναοί με το όνομα της Ιτωνίας βρισκόταν στην πόλη Ίτων στη Θεσσαλία, αλλά και στην Κορώνεια της Βοιωτίας. Ο Στράβων αναφέρει ότι ο ναός βρίσκεται πάνω στο Κουράλιο ποταμό (αναφέρεται στο ναό στη Θεσσαλία). Στο ναό στην Κορώνεια βρισκόταν άγαλμά της το οποίο είχε κατασκευάσει ο γλύπτης Αγοράκριτος, μαθητής του Φειδία. 
Προς τιμήν της Ιτωνίας Αθηνάς γινόταν στη Θεσσαλία γιορτές, τα Ιτώνια. Είναι δε γνωστός ο Ιτώνιος, μήνας στο Θεσσαλικό ημερολόγιο, περίπου τον Αύγουστο (Λοκρίδα, Φωκίδα - περιοχές που τότε θεωρούνταν ως Θεσσαλικές, αλλά και στο Ταυρομένιο της Μεγάλης Ελλάδας - της σημερινής κάτω Ιταλίας, αποικίας της Νάξου).
Η Ιτωνία θεωρείτο αρχικά χθόνια θεότητα, θεότητα δηλαδή του Κάτω Κόσμου, ενώ αργότερα είχε χαρακτήρα πολεμικής θεότητας. Η Ιτωνία Αθηνά απεικονίζεται σε νομίσματα από την εποχή του Πύρρου και των διαδόχων του αλλά και σε νομίσματα της Θεσσαλικής Συμμαχίας (κοντά στο 150 π.Χ.), πάνοπλη και σε κάποια από αυτά, έτοιμη να πετάξει το δόρυ της. Τον 1ο αιώνα π.Χ. η Ιτωνία αναφέρεται και από τον Ρωμαίο ποιητή Κάτουλλο.
Σύμφωνα με άλλους, όπως ο Απολλώνιος ο Ρόδιος και το Μέγα Ετυμολογικόν η Ιτωνία πήρε το όνομά της από τον πατέρα της Ίτωνο.
Στον Απολλώνιο το Ρόδιο αναφέρεται ότι η πληροφορία προέρχεται από τον  βιβλίο Θηβαϊκά του αρχαίου συγγραφέα Αρμενίδα), ενώ στο Μέγα Ετυμολογικό αναφέρεται ότι σύμφωνα με τον γενεαλόγο Σιμωνίδη, ο Ίτωνος είχε δυο κόρες, την Αθηνά και την Ιοδάμα, οι οποίες ενεπλάκησαν σε μάχη και η Αθηνά (Ιτωνία, κόρη του Ίτωνα δηλαδή) σκότωσε την αδελφή της Ιοδάμα.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, το 2ο αιώνα, (9.34.1), η Ιοδάμα ήταν ιέρεια της Ιτωνίας Αθηνάς στην αρχαία Κορώνεια Βοιωτίας η οποία όταν είδε την κεφαλή της Μέδουσας στην ασπίδα της Αθηνάς ή στο στήθος της Αθηνάς, απολιθώθηκε.
Σε αμφότερες τις ιστορίες πάντως, η Ιοδάμα πεθαίνει λόγω της Ιτωνίας Αθηνάς, είτε η Αθηνά ήταν θνητή, αδελφή της, είτε θεά.
1137 Ραΐσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ραΐσα εκτιμάται σε 23,7 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1592. Η Ραΐσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 37 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πρόεδρος της Κολομβίας

Καθήκοντα

Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1991 (Άρθρο 188) ο Πρόεδρος της Κολομβίας είναι αρχηγός του κράτους , αρχηγός της κυβέρνησης και Ανώτατη Διοικητική Αρχή. Συμβολίζει την εθνική ενότητα και μετά την ορκωμοσία του στο Σύνταγμα της Κολομβίας, ορκίζεται να υπερασπίζεται και να προασπίζεται τους εθνικούς νόμους, ενώ καθήκον του είναι να διαφυλάττει και να προστατεύει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων των Κολομβιανών πολιτών.
Το Διοικητικό Τμήμα της Προεδρίας βοηθά ή υποστηρίζει τον Πρόεδρο στα καθήκοντά του όπως ορίζονται από το σύνταγμα και σε νομικά ζητήματα.
Ο Πρόεδρος, σύμφωνα με το Άρθρο 115 , σχηματίζει την εθνική κυβέρνηση, από κοινού με τον Αντιπρόεδρο, το Υπουργικό Συμβούλιο και τους διευθυντές των Διοικητικών Διαμερισμάτων της χώρας.
Για όλες τις προεδρικές ενέργειες, απαιτείται η έγκριση από οποιοδήποτε υπουργείο ή διευθυντή των διοικητικών διαμερισμάτων της χώρας, ώστε να είναι νόμιμες. Μοναδική εξαίρεση στο παραπάνω είναι ο διορισμός των υπουργών ή διοικητικών αξιωματούχων που πραγματοποιεί ο ίδιος ο Πρόεδρος.

Κριτήρια για την προεδρία

Με βάση το Άρθρο 191 του Συντάγματος του 1991: για να γίνει κάποιος πρόεδρος πρέπει να έχει γεννηθεί στην Κολομβία και να είναι υπήκοος της χώρας και ηλικίας τουλάχιστον 30 ετών.

Θητεία και εκλογή

Ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος υπηρετούν για μία τετραετία μετά την εκλογή τους από τη λαϊκή ψήφο. Από το 2015, ο Πρόεδρος περιορίζεται σε μία μόνο θητεία τεσσάρων ετών και έχει αποκλειστεί από τη διεκδίκηση επανεκλογής του, ακόμη και για μη συνεχόμενες θητείες.

Αντιπρόεδρος

Ο Αντιπρόεδρος της Κολομβίας είναι ο πρώτος τη τάξει στην προεδρική διαδοχή, και μπορεί να γίνει ο νέος πρόεδρος της Κολομβίας και να ολοκληρώσει το υπόλοιπο της θητείας προέδρου σε περίπτωση απουσίας ή θανάτου, παραίτησης ή απομάκρυνσής του, ακόμη και αν η κενή θέση προκύψει πριν ο Πρόεδρος αναλάβει τα καθήκοντά του, όπως ορίζεται από το Άρθρο 202 του Συντάγματος του 1991.

Περαιτέρω διαδοχή

Σε περίπτωση απουσίας και των δύο, (Προέδρου και Αντιπροέδρου), το Άρθρο 203 του Συντάγματος του 1991 ορίζει ότι την προεδρία θα αναλάβει υπουργός κατά τη σειρά προτεραιότητας που καθορίζεται από το νόμο. Στη συνέχεια και εντός 30 ημερών θα εκλεγεί ο νέος αντιπρόεδρος, ο οποίος θα αναλάβει την προεδρία.
Switchball

Gameplay

Το παιχνίδι βάζει τον παίκτη στο ρόλο μιας μπίλιας, που οδηγείται μέσα από μια στενή κούρσα στον αέρα σε πέντε διαφορετικά περιβάλλοντα: Skyworld, Iceworld, Caveworld, Cloudworld και Lavaworld.
Η μπίλια μπορεί να "μεταμορφωθεί" σε διαφορετικές μπάλες με μοναδικές φυσικές ιδιότητες, όπως ένα Marble Ball, ένα Power Ball και ένα Steel Ball. Κάθε κούρσα περιλαμβάνει εμπόδια και παγίδες, όπως ξύλινα κουτιά, φύλλα από ύφασμα, ανεμιστήρες, μαγνήτες και κανόνια. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί παζλ βασισμένα σε φυσικές, όπως κινούμενα κιβώτια ή ράμπες. Επίσης, οι διαφορετικές μπάλες αντιδρούν με το περιβάλλον με διαφορετικούς τρόπους.
Κάθε επίπεδο είναι χρονομετρημένο, ενώ οι παίκτες ανταμείβονται με χρυσά, αργυρά και χάλκινα μετάλλια, ανάλογα με το πόσο γρήγορα θα ολοκληρώσει το επίπεδο.
Μηναίοι

Μηναίοι: Αρχαίος αραβικός λαός - Βασίλειο
Το Βασίλειο των Μηναίων εκτεινόταν στα νότια της μέσης Αραβίας (Ντζαούφ) με κυριότερες πόλεις την Κάρνα ή Κάρνανα, την Μάιν και την Γιάθιλ. Από επιγραφές είναι γνωστά τα ονόματα 25 Βασιλέων, οι περισσότεροι μεταξύ τους συγγενείς. Επειδή όμως μηναϊκές επιγραφές βρέθηκαν και στη βόρεια Αραβία (Ελ-Ουλά) ίσως αυτή να είναι αποικία. Επικρατεί όμως ασάφεια για την ακριβή περίοδο της ιστορίας τους. Ιστορικοί θεωρούν ότι το Βασίλειο των Μηναίων είναι αρχαιότερο των Σαβαίων αναγόμενο στο 1500 πΧ που φθάνει μέχρι το 400 πΧ όπου τμημα του Βασιλείου τους κατακτήθηκε από τους Σαβαίους. Άλλοι αραβολόγοι υποστηρίζουν ότι καμμιά επιγραφή των Μηναίων δεν είναι αρχαιότερη του 900 πΧ και ότι και τα δύο Βασίλεια υπήρχαν ταυτόχρονα με διηνεκείς πολέμους.
Αργότερα οι Μηναίοι εξασθενήσαντες υποχώρησαν βορειότερα και αποκοπτόμενοι σε ομάδες με κυριότερη εκείνη των Λιθιανιτών εγκαταστάθηκαν παρά τη Μεδίνα.
Οι Μηναίοι δεν άφησαν νομίσματα, αλλά οι επιγραφές τους είναι πολύ παλιές. Διετηρήθη όμως η ανάμνηση αυτών ως λαού πολύ ισχυρού αφού ο Στράβων γράφει σε εποχή που ήδη έχουν εκλείψει αναφέρει ως ένα των τεσσάρων εθνών της Αραβίας. Απορίας άξιον όμως είναι ότι οι Σαβαϊκές επιγραφές τίποτε δεν αναφέρουν.
Ιστορικοί που ασχολήθηκαν με τους Μηναίους μεταξύ άλλων είναι ο Glaser και ο Hommel.
Χρήστος Αρβανίτης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Χρήστος Αρβανίτης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε μικρή ηλικία στον Εθνικό Πειραιά, οι φίλαθλοι του οποίου τον αποκαλούσαν  "παιδί-θαύμα" για τη φρενήρη εξέλιξή του. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική σε ηλικία 18 ετών, ως βασικός τερματοφύλακας και δεν αγωνίστηκε ποτέ σε χαμηλότερο επίπεδο. Τερμάτισε την καριέρα του το 1989, στο 37ο έτος της ηλικίας του, αφού προηγουμένως είχε λάβει μέρος σε 362 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, με τα χρώματα 4 διαφορετικών ομάδων και συγκεκριμένα -πλην του Εθνικού- του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και του Λεβαδειακού.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 2 φορές με την εθνική Ελλάδας (1976 και 1979), ενώ υπήρξε διεθνής τόσο με την εθνική Ελπίδων όσο και με την ολυμπιακή ομάδα (δύο φορές το 1983).
Παλάτι της Πλακεντίας

Η Ιστορία

Ο Χάμφρεϊ ήταν αντιβασιλέας, σύμφωνα με τους κανόνες που είχαν επιβληθεί, του Βασιλιά Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας και έχτισε το ανάκτορο με το όνομα Μπέλλα Κόρτ (Bella Court). Το 1447, έχασε την αποδοχή του απο την νέα βασίλισσα, Μαργαρίτα του Ανζού και συνελήφθη για προδοσία. Πέθανε στην φυλακή -ο Σαίξπηρ λέει πως δολοφονήθηκε- και η Μαργαρίτα οικειοποιήθηκε το Μπέλλα Κόρτ, μετονομάζοντας το σε Παλάτι της Πλακεντίας, το οποίο πολλές φορές έχει αναφερθεί και γραφεί ως Παλάτι της Απόλαυσης. Το Παλάτι παρέμενε το κυρίως βασιλικό ανάκτορο για τους επόμενους δύο αιώνες. Ήταν ο τόπος γέννησης του Βασιλιά Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας το 1491, καταλαμβάνοντας μεγάλο κομμάτι της ζωής του εκεί. Μετά το γάμο του Ερρίκου Η΄ με την Αικατερίνη της Αραγονίας, το Παλάτι ήταν ο τόπος γέννησης της Μαρίας Τυδώρ (αργότερα Βασίλισσα Μαρία Α΄ της Αγγλίας) τον Φεβρουάριο του 1516 και τόπος γέννησης της δεύτερης κόρης του Βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας το 1533, από το δεύτερο γάμο του με την Άννα Μπολέϋν. Εκεί παντρεύτηκε και την Άννα της Κλεβ. Λέγεται πως ένα δέντρο στο Γκρίνουιτς Παρκ είναι γνωστό ως η Βελανιδιά της Βασίλισσας Ελισάβετ Α΄, στο οποίο φημολογείται ότι έπαιζε η βασίλισσα ως παιδί.
Και η Μαρία και η Ελισάβετ έζησαν στο Παλάτι της Πλακεντίας για αρκετά χρόνια κατά τον 16ο αιώνα, αλλά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιάκωβου Α΄ και του Καρόλου Α΄ το ανάκτορο της βασίλισσας ανεγέρθη στα νότια του Παλατιού. Καταστράφηκε κατά τον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο και χρησιμοποιήθηκε ως εργοστάσιο μπισκότων και φυλακή των αιχμαλώτων πολέμου. Ο Κάρολος Α΄ αποφάσισε το 1660 να το χτίσει ξανά με την βοήθεια του Τζον Γουέμπ (John Webb), τον οποίο όρισε ως αρχιτέκτονα του νέου Βασιλικού Ανακτόρου. Το μόνο που ολοκληρώθηκε ήταν το ανατολικό τμήμα του Παλατιού, αλλά αυτό το τμήμα ποτέ δεν κατοχυρώθηκε σα βασιλική κατοικία. Το υπόλοιπο Παλάτι κατεδαφίστηκε και ο χώρος παρέμεινε ανεκμετάλλευτος, μέχρι την ανέγερση του Νοσοκομείου του Γκρίνουιτς το 1694.
Το συγκρότημα του Νοσοκομείου του Γκρίνουιτς μετατράπηκε στο Κολλέγιο του παλιού Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού (Old Royal Naval) το 1873, όταν το κολλέγιο μεταφέρθηκε εκεί απο το Πόρτσμουθ. Σήμερα στεγάζεται το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς και η Σχολή Μουσικής Trinity Laban Conservatoire of Music and Dance. Στο τέλη του 2005 καθώς γίνονταν κατασκευαστικές εργασίες για τις αποχετεύσεις, εντοπίστηκαν άγνωστα ερείπια του Οίκου των Τυδώρ. Μετά απο αρχαιολογικές ανασκαφές, οι οποίες ολοκληρώθηκαν τον Ιανουάριο του 2006, βρέθηκαν: το Παρεκκλήσι των Τυδώρ και το Σκευοφυλάκιο (ένα δωμάτιο ή κτίσμα μέσα ή δίπλα σε μια εκκλησία στο οποίο φυλάσσονται τα άμφια, σκεύη, έπιπλα, βιβλία). Το Σκευοφυλάκιο διατηρήθηκε στην κατεδάφιση του Παλατιού και μετατράπηκε σε σπίτι του θησαυροφύλακα του Νοσοκομείου του Γκρίνουιτς.
Ιωάννης Α΄ του Μπλουά

Βιογραφία

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ούγου Α΄ του Σατιγιόν και της Μαρίας του Αβέν. 
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα της Βρετάνης και απέκτησε κόρη την Ιωάννα.
Το 1256, με τον θάνατο της εξαδέλφης του Ματθίλδης του Μπλουά, κατόρθωσε να ενώσει ξανά τις κομητείες του Μπλουά και του Σαρτρ, τις οποίες κληροδότησε στην κόρη του Ιωάννα.   
Ο Ιωάννης και η σύζυγός του ίδρυσαν πολλά μοναστήρια, όπως το μοναστήρι του Λα Γκις. Επέτρεψε στην ενορία του Κουσύ την διεξαγωγή αθλητικών αγώνων, που έμειναν γνωστοί σαν αγώνες ράγκμπι (1260) και συνεχίστηκαν για άλλους 5 αιώνες. Αργότερα πολλές άλλες μονές ακολούθησαν το συγκεκριμένο παράδειγμα.