google/wiki40b huggingface dataset:
Ιβηρική Χερσόνησος

Η Ιβηρική Χερσόνησος είναι μια από τις μεγαλύτερες χερσονήσους της Ευρώπης που αποτελεί και το νοτιοδυτικό άκρο της. Ονομάζεται από πολλούς και Ιβηρία από το όνομα του αρχαίου λαού των Ιβήρων που την κατοικούσε.
Χωρίζεται από την υπόλοιπη Ευρώπη με την οροσειρά των Πυρηναίων, που αποτελούν επίσης το φυσικό σύνορο Ισπανίας - Γαλλίας. Νοτιοδυτικά, Δυτικά και Βόρεια βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό και Ανατολικά και νοτιοανατολικά από τη Μεσόγειο θάλασσα. Το νοτιότερο σημείο της είναι το Punta de Tarifa που είναι το πλησιέστερο σημείο της Ευρώπης με την Αφρική που αποτελεί και τη δυτική πύλη της Μεσογείου. Μεγαλύτερος ποταμός της είναι ο Τάγος.
Η έκταση της είναι όση η έκταση της Γαλλίας και του Βελγίου μαζί και φτάνει περίπου τα 580.000 τ.χλμ. εκτός από τα ισπανικά νησιά Βαλεαρίδες και Κανάρια και τα πορτογαλικά Αζόρες και Μαδέρα. Στο έδαφος της Ιβηρικής χερσονήσου βρίσκονται τα ευρωπαϊκά κράτη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, η Ανδόρρα και ο βράχος του Γιβραλτάρ που ανήκει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία.
Τον γεωγραφικό της σκελετό διαμορφώνουν διάφορες οροσειρές καλούμενες «σιέρες», υψηλότερες των οποίων είναι η «Σιέρρα ντε λα Ντεμάντα» (2.308 μ.), η Σιέρρα Νεβάδα (3.478 μ.), η «Σιέρρα ντε Μονκάγιο» (2317 μ.) και η «Σιέρρα ντε Θεμπογέρα» (2178 μ.). Επίσης υπάρχουν και μεμονωμένα όρη όπως το «Σαν Χουάν» και το «Αμπαλέρε» (2.039 μ.). Κυριότεροι ποταμοί είναι ο Γουαδιάνα, ο Γκουαδαλαβιάρ, ο Τάγος, ο Ντουέρο και ο Έβρος (ο αρχαίος «Ίβηρ» των Ελλήνων).
Το όνομα της η Ιβηρική χερσόνησος ή Ιβηρία το πήρε από τους αρχαίους Έλληνες που ήταν οι πρώτοι, που ονόμασαν τους κατοίκους της Ίβηρες, επειδή κατοικούσαν γύρω από τον Ίβηρα ποταμό, τον σημερινό Έβρο. Κατά τους χρόνους της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η Ιβηρική χερσόνησος ονομαζόταν Ισπανία, όνομα που έμεινε και σε μία από τις δύο χώρες της.
Γενικά η Ιβηρική χερσόνησος αποτελεί ένα τεράστιο σε έκταση οροπέδιο με το μεγαλύτερο μέρος της να το καταλαμβάνει η Ισπανία.
Τη χερσόνησο αυτή περιβάλλουν δυτικά η Θάλασσα του Αλμποράν και η Ιβηρική θάλασσα στη Μεσόγειο και ανατολικά ο Ατλαντικός Ωκεανός.
Οικογένεια Αυγερινού

Η οικογένεια Αυγερινού ήταν σημαντική πολιτική οικογένεια του Πύργου Ηλείας.

Ιστορικά στοιχεία

Η καταγωγή της οικογένειας είναι από τα Αυγερινάτα Κεφαλλονιάς, τα οποία τα μέλη της εγκατέλειψαν προκειμένου να εγκατασταθούν στο χωριό Δούκα Ηλείας γύρω στα 1680. Αργότερα, και συγκεκριμένα το 1770, η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στον Πύργο Ηλείας. Ως γενάρχης του κλάδου του Πύργου αναφέρεται ο Γεώργιος Αυγερινός, ο οποίος εργάστηκε στους Τούρκους αγάδες της περιοχής ως γραμματικός. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και με την εκμετάλλευση της γης αποκτώντας σημαντική περιουσία. Έχοντας επιρροή στην τουρκική τοπική διοίκηση κατάφερε να πετύχει ειδικά προνόμια για την ευρύτερη περιοχή του Πύργου ενώ παράλληλα ενίσχυσε την δική του επιρροή στους τοπικούς πληθυσμούς. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 πολλά μέλη της έλαβαν μέρος σε μάχες και εκπροσώπησαν πολιτικά την επαρχεία του Πύργου. Μέλη της οικογένειας Αυγερινού εκλέγονταν στο ελληνικό κοινοβούλιο μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα.
Στον Πύργο Ηλείας υπάρχει πλατεία με το όνομα της οικογένειας.
Σαντζάκι της Πρίστινα

Το Σαντζάκι της Πρίστινα ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ανήκε διοικητικά στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου και είχε πρωτεύουσα την πόλη Πρίστινα.
Το 1912 η περιοχή και η πόλη της Πρίστινα καταλήφθηκαν από τον Σερβικό στρατό και προσαρτήθηκαν στο σερβικό βασίλειο. Αναφέρεται το 1530 ότι είχε τρία τζαμιά 144 μουσουλμανικά και 390 χριστιανικά νοικοκυριά. Τον 19ο αιώνα η θρησκευτική σύσταση του πληθυσμού είχε αλλάξει και οι μουσουλμάνοι κάλυπταν το 76% του πληθυσμού.
Αγία Χαριτίνη

Βίος

Η Αγία Χαριτίνη από την Αμισό του Πόντου έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού (284-305). Από μικρή ηλικία έμεινε ορφανή και την μεγάλωσε σαν πραγματική κόρη του ένας επιφανής, ευσεβής Xριστιανός που λεγόταν Κλαύδιος. Ήταν ευφυής νέα, με φλογερή πίστη, η οποία είχε κατορθώσει να οδηγήσει πολλούς ανθρώπους στην οδό του Ιησού Χριστού. 
Γύρω στο 303 με 304 την κατήγγειλαν στον έπαρχο Δομετιανό ως Xριστιανή. Ακολούθησε ανάκριση, όπου από την αρχή και χωρίς ενδοιασμούς ομολόγησε την πίστη της στον Χριστό. Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε φριχτά βασανιστήρια, χωρίς όμως αποτέλεσμα, διότι η Αγία τα ξεπέρασε -σύμφωνα με τις διηγήσεις- με θαυμαστό τρόπο. Στο τέλος εμφανίστηκε απείραχτη, με επουλωμένα τα τραύματα, μπροστά στον έπαρχο, για να του αποδείξει τη δύναμη της πίστης. Τότε εκείνος διέταξε νέα βασανιστήρια και στη συνέχεια να την πάνε σε πορνείο. Η Χαριτίνη προσευχήθηκε στο Θεό για να την απαλλάξει από την τρομερή αυτή δοκιμασία, δηλ. του να ασελγήσουν στο κορμί της. Εκείνος την άκουσε καλώντας την ψυχή της κοντά του. Το σώμα της Αγίας πετάχτηκε στη θάλασσα, αλλά εκβράστηκε στην ακτή με θαυματουργό τρόπο, οπότε το παρέλαβε ο Κλαύδιος και το έθαψε.

Μαρτύριο και θαύματα

Σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στα συναξάρια, ο Κλαύδιος, που ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει στην εντολή για ανάκριση, άρχισε να θρηνεί για τα σκληρά βασανιστήρια που την περίμεναν. Η Χαριτίνη φέρεται να του είπε «Μη λυπήσαι, κύριέ μου, αλλά μάλλον να χαίρεις, γιατί εγώ αξιώνομαι να γίνω θυσία ευάρεστη στον Θεό». Ο Κλαύδιος φέρεται να της απάντησε: «Γυναίκα του σπιτιού μου και δούλη του Θεού, θυμήσου με, όταν θα είσαι κοντά στον επουράνιο Βασιλέα».
Στην ανάκριση της ξύρισαν το κεφάλι, όμως το κεφάλι της γέμισε πάλι μαλλιά. Έπειτα απόθεσαν στο κεφάλι της σε αναμμένα κάρβουνα, έχυσαν από πάνω ξύδι και έκαιγαν τα πλευρά της με αναμμένες λαμπάδες. Ύστερα της έδεσαν πέτρα στο λαιμό την έριξαν στη θάλασσα, όμως και πάλι ο Θεός την έσωσε. Με την προσευχή της, η Χαριτίνη, όταν διατάχτηκε να πάει σε πορνείο, παρέδωσε την ψυχή της στον Θεό και λυτρώθηκε από τη δοκιμασία.
Θεία χάριτι, κραταιωθεῖσα, κράτος ἤσχυνας, τῆς δυσσεβείας, Χαριτίνη ὑπὲρ φύσιν ἀθλήσασα ὅθεν χαρίτων πηγὴν ἀδαπάνητον, ὡς γλυκασμὸν ἀναβλύζεις τοὶς κράζουσι. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.
—  Απολυτίκιο, Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
1263 Βαρσοβία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βαρσοβίας εκτιμάται σε 49,30 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι Xc, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0459. Η Βαρσοβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 14 λεπτά.
Περιφέρεια Ος

Γεωγραφία

Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει στο βόρειο μέρος της περιφέρειας, στην άκρη της κοιλάδας Φεργκάνα. Η περιοχή επίσης έχει μέρος των όρων Αλάι, στην κοιλάδα Αλάι και σχηματίζει την οροσειρά Τρανς-Αλάι που σχηματίζει τα σύνορα με το Τατζικιστάν. Στην ανατολή υπάρχει η οροσειρά Φεργκάνα η οποία είναι περίπου παράλληλη στα σύνορα με την περιφέρεια Ναρίν. Ο ποταμός Καρά Ντάρια περνάει από την περιφέρεια, όπου ενώνεται με τον ποταμό Ναρίν και μετά με τον ποταμό Συρ Ντάρια στην κοιλάδα Φεργκάνα. 
Η εθνική οδός M41 περνάει νότια από τα βουνά από την Ος μέχρι τα σύνορα με το Τατζικιστάν. Στο Σαρί-Τας ένα παράρτημα πηγαίνει ανατολικά στη συνοριακή διάβαση με την Κίνα στο Ιρκεστάμ. Ο άλλος κύριος δρόμος πηγαίνει δυτικά προς την περιφέρεια Μπάτκεν. 

Ενκλάβια και εξκλάβια

Το Κιργιστάν έχει ένα ενκλάβιο στο Ουζμπεκιστάν που είναι μέρος της περιφέρειας Ος (επαρχία Καρά-Σούου). Είναι το μικρό χωριό Μπαράκ, με πληθυσμό 627 κατοίκων στην κοιλάδα Φεργκάνα, που βρίσκεται στο δρόμο του Ος προς το Χοντζααμπάντ του Ουζμπεκιστάν περίπου 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των συνόρων Κιργιζίας-Ουζμπεκιστάν στην κατεύθυνση προς το Αντιτζάν.
Πάνορμος (Ήπειρος)

Η Πάνορμος ήταν αρχαιοελληνικός παραθαλάσσιος οικισμός ο οποίος και αναφέρεται από τον γεωγράφο Πτολεμαίο (3.13.2), ως ευρισκόμενος στην Χαονία της αρχαίας Ηπείρου, πιθανώς στην τοποθεσία του σημερινού Πόρτο Παλέρμο, το οποίο και ευρίσκεται στα νότια της Χειμάρρας, στην Αλβανία . Το Μπορς της Αλβανίας έχει, επίσης, αναφερθεί ως πιθανή σημερινή τοποθεσία της αρχαίας πόλης. Άλλοι παραθαλάσσιοι οικισμοί με την ίδια αυτή ονομασία υφίσταντο και στην Αχαΐα και την Ιωνία, καθώς και στην Σικελία, το σημερινό Παλέρμο.
Κλίμα της Ρωσίας

Το κλίμα της Ρωσίας διαμορφώνεται κάτω από την επίδραση διάφορων καθοριστικών παραγόντων. Το τεράστιο μέγεθος της χώρας και η απομόνωση πολλών περιοχών από την θάλασσα, έχει ως αποτέλεσμα την κυριαρχία του ηπειρωτικού κλίματος, το οποίο επικρατεί στην Ευρωπαϊκή και Ασιατική Ρωσία, εκτός από την τούνδρα και τις ακραίες νοτιοανατολικές περιοχές. Τα βουνά στα νότια παρεμποδίζουν την ροή θερμών αέριων μαζών από τον Ινδικό Ωκεανό. Οι πεδιάδες στα δυτικά και βόρεια κάνουν την χώρα ανοιχτή σε επιρροές της Αρκτικής και του Ατλαντικού.

Δυναμική

Λόγω της μέτριας επίδρασης του Ατλαντικού ή του Ειρηνικού, οι περισσότερες περιοχές της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ρωσία, στα νότια της Δυτικής Σιβηρίας και στα νότια της Ρωσικής Άπω Ανατολής, συμπεριλαμβανομένης της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, έχουν υγρό μεσογειακό κλίμα. (Τύποι Dfb, Dfa, Dwb, Dwa σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν). Οι περισσότερες περιοχές της Βόρειας Ευρωπαϊκής Ρωσίας και της Σιβηρίας, ανάμεσα στην Σκανδιναβική χερσόνησο και τον Ειρηνικό Ωκεανό έχουν υποαρκτικό κλίμα με εξαιρετικά σοβαρούς χειμώνες (τύποι Dfd, Dwd) στις εσωτερικές περιοχές της Βορειοανατολικής Σιβηρίας (ως επί το πλείστον στην Δημοκρατία των Σαχά, όπου έχει καταγραφεί η χαμηλότερη θερμοκρασία στην Ρωσία, -69 °C), και πιο μέτρια, σε άλλες περιοχές (τύποι Dwc, Dfc).
Η λωρίδα γης κατά μήκος της ακτής του Αρκτικού Ωκεανού, καθώς και τα αρκτικά νησιά, έχουν πολικό κλίμα. Ένα μικρό τμήμα στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας, κυρίως στο Σότσι, έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (τύπος Cfa, κλιματική ταξινόμηση Κέππεν) με ασυνήθιστα υγρούς χειμώνες. Ο χειμώνας είναι ξηρός, σε σύγκριση με το καλοκαίρι σε πολλές περιοχές της Ανατολικής Σιβηρίας και της Άπω Ανατολής (Τύποι Dwa, Dwb, Dwc, Dwd, σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), ενώ σε άλλα μέρη της χώρας υπάρχει ακόμα περισσότερη βροχόπτωση ετησίως. Τον χειμώνα, λόγω της θερμοκρασίας, η βροχόπτωση πέφτει συνήθως ως χιόνι. Η περιοχή κατά μήκος του Κάτω Βόλγα και της ακτής της Κασπίας Θάλασσας, καθώς και μερικές περιοχές της νοτιότατης Σιβηρίας, έχουν ημίξηρο κλίμα (τύπος BSk). Το Καλίνινγκραντ έχει ένα ωκεάνιο κλίμα (τύπος Cfb), επειδή έχει σχετικά ήπιους χειμώνες (μέση θερμοκρασία: πάνω από -3 Κελσίου), και δροσερά καλοκαίρια.
Περίπου το 65% του ρωσικού εδάφους καλύπτεται από μόνιμο στρώμα πάγου.
Σύλβια Δεληκούρα

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1979 στην Άρτα. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1999 συμμετέχοντας στις σειρές "Θύματα Ειρήνης" και "Χωρικά Ύδατα". Την ίδια χρονιά έκανε και την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην ταινία "Προπατορικό Αμάρτημα" με πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στην τηλεόραση στις σειρές "Εκτός Πορείας", "Να με προσέχεις", "Κόκκινος Κύκλος", "Τα Φιλαράκια" και "Το πιο γλυκό μου ψέμα". 
Τη σεζόν 2003-2004 πήρε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον δεύτερο κύκλο της καθημερινής σειράς του Mega Channel "Φιλοδοξίες". Έγινε ευρύτερα γνωστή το 2005 με τη συμμετοχή της στην κωμική νεανική σειρά "Θα βρεις το δάσκαλό σου". Η σειρά ολοκληρώθηκε το 2007 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία ενώ μετά από αυτή ακολούθησαν κι άλλες επιτυχημένες τηλεοπτικές δουλειές. Το 2007 συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς "Εντιμότατοι κερατάδες" ενώ τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "1 μήνας και κάτι" σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου. Το 2008 έλαβε μέρος σε ένα επεισόδιο της σειράς "Σε είδα" ενώ από το 2008 μέχρι το 2009 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "Λόλα". 
Το 2013 έλαβε μέρος στον πρώτο κύκλο του show μεταμφιέσεων "Your Face Sounds Familiar" όπου πήρε την 9η θέση. Τη σεζόν 2013-2014 συμμετείχε στην ομάδα του late night show "Νικ Ο' Κλοκ" με τον Νίκο Μουτσινά ενώ τη επόμενη σεζόν συμμετείχε στην κωμική σειρά "Μάνα Χ Ουρανού". Το 2018 έκανε κάποιες έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές "Μην αρχίζεις τη μουρμούρα" και "Κάνε γονείς να δεις καλό".
Σιεμόβιτ Β΄ της Μαζοβίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπολέσλαφ Β΄ δούκα της Μαζοβίας και της Γκαουντεμάντε (Σοφίας), κόρης τού Τραϊντένις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Μάλλον έλαβε το όνομα τού πάππου του Σιεμόβιτ Α΄ δούκα της Μαζοβίας.
Πριν αποβιώσει ο πατέρας του, από το 1310 ο Σιεμόβιτ Β΄ είχε λάβει τις περιοχές της Βαρσοβίας και τού Λιφ. Όταν εκείνος απεβίωσε το 1313, το δουκάτο της Μαζοβίας διαιρέθηκε: ως πρωτότοκος έλαβε το κεντρικό μέρος της Μαζοβίας με πρωτεύουσα τη Ράβα Μαζοβιέτσκα, ο δευτερότοκος Τρόιντεν Α΄ το Τσερσκ και ο τρίτος Βεντσέσλαος το Πουότσκ. Ωστόσο η διαίρεση αυτή δεν ικανοποίησε και επήλθε μία σύντομη διαμάχη μεταξύ των αδελφών το 1316. Η διένεξη αναφέρεται σύντομα στο Χρονικό  της Μαζοβίας και δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο γι' αυτήν. 
Στην εξωτερική του πολιτική προσπάθησε με επιδεξιότητα να επιζήσει μεταξύ των ισχυρών γειτόνων του: τού Βλάντισλαφ Α΄ τού βραχύ, τού Τευτονικού Τάγματος, της Λιθουανίας και της Βοημίας. Η διπλωματία του εκφράστηκε, μεταξύ άλλων, με συχνές αλλαγές συμμαχιών.
1390 Αμπαστουμάνι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Αμπαστουμάνι εκτιμάται σε 101,58 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι P (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0298. Ο Αμπαστουμάνι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ώρες περίπου.
Γιώργος Καπαχτσής

Βιογραφία

Γιος του Χρήστου και της Βενετίας, ο Γεώργιος Καπαχτσής γεννήθηκε στο Βογατσικό Καστοριάς το 1934. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος επί 4 δεκαετίες. 
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καστοριάς με την Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Ιουνίου του 1989. Επανεξελέγη και στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Η κοινοβουλευτική θητεία του τερματίστηκε το 1990.
Το 1994 εξελέγη ως ο πρώτος αιρετός Νομάρχης Καστοριάς με ποσοστό 53,47% από τον πρώτο γύρο. Επανεξελέγη το 1998 στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 57,85%, επικρατώντας του Θ. Βραγγαλά (από το ΠΑΣΟΚ).
Είχε υπηρετήσει και ως δημοτικός σύμβουλος Καστοριάς.
Τον Φεβρουάριο του 2015 τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα,όταν χτυπήθηκε από ταξί στο κέντρο της Θεσσαλονίκης  και απεβίωσε τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου.
Με τη σύζυγό του, Σοφία Γαβριηλίδου, απέκτησαν 2 κόρες: τη Βενετία και την Όλγα.
Χρονικό των Ιωαννίνων

Το Χρονικό των Ιωαννίνων είναι είναι μια χρονογραφική διήγηση γραμμένη στην ελληνική γλώσσα και αναφέρεται στην ιστορία των Ιωαννίνων στα χρόνια του Θωμά Β' Πρελούμπου ή Πρελιούμποβιτς (Preljubović), Σέρβου Δεσπότη της Ηπείρου με έδρα τα Ιωάννινα, στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα (πριν το 1400).
Το Χρονικό είχε αρχικά αποδοθεί στους μοναχούς Πρόκλο και Κομνηνό γι'αυτό και ήταν γνωστό με το όνομα «Χρονικό των μοναχών Πρόκλου και Κομνηνού».
Στο Χρονικό ο Θωμάς Πρελούμπος ή Πρελούμποβιτς αναφέρεται ως αδίστακτος και δεσποτικός τύραννος, ενώ η γυναίκα του Μαρία Αγγελλίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα περιγράφεται με κολακευτικούς χαρακτηρισμούς.
Το κείμενο είναι πηγή σημαντικών πληροφοριών για την περιοχή. Είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται η Ζίτσα το 1382 και η Κόνιτσα ανάμεσα στα κάστρα που έφτιαξε ή ενίσχυσε ο Πρελούμπος. Σε αυτό αναφέρονται επίσης το Μέτσοβο, η μεσαιωνική πόλη Βελλάς και άλλοι οικισμοί. Αναφέρεται επίσης μια ναυτική απόβαση στη λίμνη Παμβώτιδα στις  26/2/1379 από Αλβανούς και Βούλγαρους και Βλάχους επιδρομείς οι οποίοι κατόρθωσαν να καταλάβουν για λίγο το εκεί κάστρο (Κάστρο των Ιωαννίνων) πριν τους αντιμετωπίσουν με επιτυχία οι αμυνόμενοι.
Η άλλη πηγή για την ιστορία των Ιωαννίνων περίπου την ίδια εποχή είναι το Χρονικό των Τόκκων.
Σελλήεντας (ποταμός Ηλείας)

Περιγραφή

Πηγάζει από την Φολόη στα σύνορα Αχαΐας και Ηλείας και ρέει προς τα δυτικά του νομού. Εκβάλει στο φράγμα του Πηνειού στο σημείο που συναντούνται, παλαιότερα πριν την κατασκευή του φράγματος στον ίδιο τον Πηνειό, πλησίον του χωριού Αγραπιδοχώρι. Στην αρχαιότητα διέσχιζε το Πυλιακό πεδίο και στο σημείο που συναντούσε τον Πηνειό υπήρξε η αρχαία πόλη Ηλειακή Πύλος ενώ στις όχθες του βρισκόταν και η αρχαία Εφύρα. Ο Σελλήεντας αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς ακόμα και από τον Όμηρο στην Ιλιάδα.
Ατρησία οισοφάγου

Αίτια

Δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως, ωστόσο φαίνεται ότι σπουδαίο ρόλο παίζει η χρήση φαρμάκων όπως η θαλιδομίδη από την μητέρα αλλά και σκευάσματα ορμονικής προέλευσης.

Εμβρυολογία

Το αρχέγονο έντερο κατά την τέταρτη εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής διαιρείται σε 2 μοίρες. Η μία σχηματίζει το πεπτικό σύστημα ( οισοφάγος, στόμαχος κτλ ) και η άλλη τμήμα του αναπνευστικού (τραχεία, βρόγχοι κτλ). Ο ατελής διαχωρισμός θα οδηγήσει αργότερα στην κατάσταση της ατρησίας.

Κλινική εικόνα

Ανάλογα με την περίπτωση (ανατομικά) έχουμε και την κλινική εικόνα της πάθησης. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε επεισόδια πνιγμού και πνευμονίτιδας, λόγω της επικοινωνίας πεπτικού-αναπνευστικού συστήματος. Στην δεύτερη έχουμε εμέτους και άρνηση σίτισης. Κάτι που μπορεί να φανεί με σκαφοειδή κοιλιά.

Διάγνωση

Το καλύτερο είναι να γίνεται κατά τον προγεννητικό έλεγχο καθώς έτσι θα προετοιμαστούμε καλύτερα για την κατάλληλη θεραπεία. Έχουμε πολυυδράμνιο, καθώς το έμβρυο δεν μπορεί να κάνει κατάποση του αμνιακού υγρού, επίσης λείπει η γαστρική φυσαλίδα. Μετά την γέννηση, μπορούμε να διαγνώσουμε την πάθηση με την μη προώθηση του ρινογαστρικού καθετήρα σίτισης.

Αντιμετώπιση

Γίνεται προσπάθεια ανάταξης της βλάβης. Αρχικά απολινώνεται, εάν υπάρχει το τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο. Σε δέυτερο χρόνο γίνεται προσπάθεια να αποκατασταθεί η συνέχεια του πεπτικού σωλήνα. Εάν το χάσμα είναι μεγάλο, τότε αντιμετωπίζεται με στομίες στα δύο άκρα του σωλήνα, εάν είναι μικρό γίνεται άμεση αποκατάσταση. Σημειώνεται ότι τμήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το έντερο του νεογνού.

Πρόγνωση

Δεν υπάρχουν πουθενά ασφαλή στατιστικά στοιχεία. Ωστόσο, η πρόγνωση, η πορεία δηλαδή του νεογνού και η βιωσιμότητα του, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ύπαρξη επιπλέον συγγενών ανωμαλιών και από το βάρος γέννησης
Θεολόγος Νικολούδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Λέρο στα Δωδεκάνησα το 1890. Τα πρώτα εγκύκλια μαθήματα τα έλαβε στη Σύρο και στη συνέχεια στο Κάιρο όπου και ακολούθησε εμπορικά μαθήματα ξεκινώντας τη καριέρα του ως υπάλληλος τράπεζας καλλιεργώντας όμως τα γράμματα. Νεότατος συνεργάσθηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Αλεξάνδρειας και στη συνέχεια της Αθήνας. Το 1914 δημοσίευσε το πεζογράφημα Δειλινές κουβέντες. Το 1917 σε συνεργασία με τον Σ. Αλιμπέρτη την εφημερίδα Πολιτεία την οποία και συνέχισε να εκδίδει μόνος του μέχρι το 1929. Ακολουθώντας στη πολιτική τον Ιωάννη Μεταξά εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών με το κόμμα των Ελευθεροφρόνων. Το 1927 ανέλαβε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στη κυβέρνηση συνασπισμού του Αλέξανδρου Ζαΐμη. Το 1931 επανεξέδωσε την Πολιτεία. Το 1936 μετά τη κήρυξη της δικτατορίας του Μεταξά στις 4 Αυγούστου, ανέλαβε υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Μεταξά στις 31 Αυγούστου 1936, διατηρώντας το αξίωμα αυτό μέχρι την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς και στην Κυβέρνηση Τσουδερού τον Απρίλιο του 1941, όπου έλαβε και τον τίτλο του υπουργού Εθνικής Προνοίας οπότε διέφυγε στο εξωτερικό ως μέλος της. Επανήλθε μετά τη λήξη του πολέμου στην Αθήνα όπου και πέθανε το 1946.
Η σύζυγός του, Ειρήνη (ξαδέρφη της Ασπασίας Μάνου, πέθανε το 1972 σε ηλικία 72 ετών.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1907-1908

Διοργάνωση

Συμμετείχαν 4 ομάδες που διαγωνίστηκαν σε τουρνουά ενός γύρου (3 αγώνες). Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 27 Οκτωβρίου 1907 και ολοκληρώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου. Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Ποδηλατοδρόμιο στο Νέο Φάληρο. Πρωταθλητής αναδείχτηκε ο Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως "Γουδή" από την Αθήνα, που είχε ιδρυθεί το προηγούμενο έτος, πετυχαίνοντας συντριπτικές ήττες επί των αντιπάλων του. Είναι χαρακτηριστικό πως στους τρεις αγώνες πέτυχε 37 γκολ! Ιδρυτής, αρχηγός της ομάδας και καλύτερος παίκτης του Γουδή ήταν ο επιθετικός Παναγής Βρυώνης που τα προηγούμενα έτη είχε αγωνιστεί ως τακτικός ποδοσφαιριστής στη Σερβέτ Γενεύης. Πάντως, το αθηναϊκό ποδόσφαιρο ήταν ακόμη πολύ πίσω σε σχέση με το σμυρναϊκό, όπως αποδείχθηκε από την ξεκάθαρη ήττα της Μικτής Αθηνών-Πειραιά από τον Πανιώνιο Σμύρνης στις 2 Μαρτίου 1908 στο Ποδηλατοδρόμιο, κάτι που παραδέχθηκε και ο τύπος.
1087 Αραβίς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αραβίδος εκτιμάται σε 31,75 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2248. Η Αραβίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 48 λεπτά.
Ιωάννης Α΄ Σανούδος

Στρατιωτικές αποτυχίες

Στάθηκε ένας από τους πιο ανίκανους δούκες, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε μεγάλο τμήμα της Νάξου αιχμαλωτίζοντας 6.000 κατοίκους (1344). Υποστήριξε την Δημοκρατία της Βενετίας στον πόλεμο που είχε τότε με την Δημοκρατία της Γένοβας, οι Γενοβέζοι κατέλαβαν πολλά νησιά στο δουκάτο του και συνέλαβαν τον ίδιο αιχμάλωτο (1354), απελευθερώθηκε την επόμενη χρονιά με την ειρήνη που έκλεισαν οι δυο πόλεις (1355).
Λουτρά Ωραίας Ελένης Κορινθίας

Ιστορία

Μέχρι τη δεκαετία του '90, η περιοχή ήταν  γεμάτη βάλτους ή χωράφια των κατοίκων του Γαλατακίου. Στην κορυφή ενός λόφου φαίνονται τα ερείπια ενός ανεμόμυλου που χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς ως πυροβολείο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μετά το Κιάτο και την Ακράτα αναζητήθηκαν νεές απομονωμένες παραθαλάσσιες περιοχές για δημιουργία εξοχικών. Μία από αυτές ήταν τα Λούτρα Ωραίας Ελένης. Αρχικά η κατοικίσιμη περιοχή ήταν κοντά στην παραλία όπου βρίσκονται τα ιαματικά λούτρα. Στα επόμενα χρόνια εξαπλώθηκε νοτιοανατολικά προς το χωριό Αλμυρή.
Το όνομα πιθανόν προέρχεται από τα ιαματικά λουτρά της περιοχής όπου πιστεύεται ότι έκανε στην αρχαιότητα το μπάνιο της η Ωραία Ελένη.

Γεωγραφία

Το χωριό είναι παραθαλάσσιο και διαθέτει δυο παραλίες. Ωστόσο η περιοχή υψομετρικά μεγαλώνει μερικά μέτρα πέρα από τη θάλασσα  λογω της ύπαρξης ενός βουνού. Τα κτήματα από ελαιόδεντρα σταδιακά  παραχωρούν τη θέση τους σε εξοχικές κατοικίες, μαγαζιά και ταβέρνες. Πλέον η παραθαλάσσια περιοχή διαθέτει ξενοδοχεία ταβέρνες και καφετέρειες.

Οικονομία

Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στον τουρισμό και κατά δεύτερο λόγο στην αγροτική εκμετάλλευση. Η πλειονότητα των τουριστών είναι Έλληνες και κυρίως Αθηναίοι λόγω της εύκολης προσβασιμότητας (Απο τα Λουτρα περνάει ο μοναδικος παραλιακός δρόμος προς Επίδαυρο). Τα Λουτρά διαθέτουν επίσης ιαματικά λουτρά τα οποία ωστόσο προς το παρόν δεν είναι οικονομικώς εκμεταλλεύσιμα. Το χωριό όπως και η γύρω περιοχή έχει πρόβλημα λειψυδρίας το οποίο επιδεινώνεται το καλοκαίρι με την αύξηση των κατοίκων.
Εισπήδηση

Η λεγόμενη εισπήδηση ήταν επίσημος ναυτικός όρος του άλλοτε ναυτικού των πολεμικών ιστιοφόρων πλοίων, των κωπήλατων και ιδιαίτερα των πειρατικών σκαφών. Αποτελούσε την τελευταία φάση της λεγόμενης «εμβολής», του κοινώς λεγόμενου «ρεσάλτου».
Η εισπήδηση γίνονταν συνηθέστερα από πλοίο σε πλοίο με ευφυή τεχνάσματα πάνω από τα δρύφακτα (κοινώς παραπέτα ή κουπαστές), ή κιγκλιδώματα, του υπό κατάληψη πλοίου, ή μετά από αναρρίχηση από τις καδένες των αγκυρών του, ή εκ των κάτω σχοινιών του προβόλου ή ακόμη και από τα παρεξάρτια του προσβάλλοντος πλοίου.

Την εισπήδηση επιχειρούσαν κυρίως νεαρά άτομα πολύ γυμνασμένα, εξοπλισμένα με αρπάγες (γάτζους), σπάθες, ή τσεκούρια, υπό συνεχείς αλαλαγμούς σκορπίζοντας έτσι τον τρόμο στα υπό κατάληψη πλοία.
Σήμερα ο όρος εισπήδηση χρησιμοποιείται συνηθέστερα σε υπερβάσεις των "καθ΄ ύλην και κατά τόπον" αρμοδιοτήτων υπηρεσιών από Προϊσταμένους ή υπαλλήλους αυτών.