google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης –Διονύσιος Αβραμιώτης

Βίος

Ο Ιωάννης –Διονύσιος Αβραμιώτης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1747. Ο ιστοριοδίφης Ντίνος Κονόμος μας πληροφορεί πως ήταν γιος του ‘’δόκτορος Αντωνίου και της Ζαμπέλας Μοντίνου’’ Τις εγκύκλιες σπουδές του πραγματοποίησε και φοίτησε στην ιατρική στην Πάδοβα. Η μετακινήσεις του στον Τουρκοκρατούμενο χώρο δεν είναι χρονικά προσδιορισμένες με μεγάλη ακρίβεια. Στη γενέτειρά του ασκεί το επάγγελμα του ιατρού. Στη συνέχεια μεταβαίνει στο Ναύπλιο όπου παντρεύεται και μετά πηγαίνει στην Τρίπολη προσκαλεσμένος του Πασά. Του δίνεται η θέση του αρχίατρου. Μετακινείται και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου και εκτός αυτής. Έτσι μεταβαίνει στα Ιωάννινα για να θεραπεύσει τον Αλή Πασά από κάποια ασθένεια. Στα 1806 θα τον συναντήσει στο Άργος ο Σατωβριάνδος να ασχολείται με την Ιατρική και την αρχαιολογία και την τοπογραφία.
Στη διάρκεια της παραμονής του στην Πελοπόννησο ξεναγεί περιηγητές όπως τον Γάλλο πρόξενο Rousse και τον έμπορο Rogue, τον πρόξενο Fauvel, τον βαρόνο Haller, τους περιηγητές Knighn, Fazelki, Forster, Lingh Cockerel. Πριν το 1803 έρχεται στην Αθήνα για να ξεναγήσει τον Fauvel. Το 1807 ανέλαβε τη θεραπεία του Μιαούλη που είχε αρρωστήσει από απόστημα στη δεξιά ωμοπλάτη. Το 1814 εγκαθίσταται οικογενειακώς στην Αθήνα, όπου συνεχίζει την άσκηση της Ιατρικής. Διετέλεσε μέλος της Φιλόμουσης Εταιρείας. Δεν είναι εξακριβωμένο αν διατέλεσε πρόξενος της Γαλλίας ή της Δανίας.

Οικογενειακή κατάσταση

Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Μertrund –από Γαλλική οικογένεια ευπόρων-και είχε αποκτήσει πέντε παιδιά. Από αυτά επέζησαν τα τρία, η Αικατερίνη, ο Χρήστος και η Φραγκίστα.

Συγγραφικό έργο

Αναφέρεται πως συνέγραψε μια μισοτελειωμένη Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, ενώ ίσως ασχολήθηκε και με θέματα Επτανησιακής χλωρίδας και Ιατρικής κλινικής. Το 1816 συγγράφει και εκδίδει στην Πάδοβα έργο με τίτλο, ‘’Alcuni cenni critici del dottor Gian Dionisio Avramiotti sul viaggio in Gecia che compone la prima parte dell’ itinerario da Parigi a Gerasulamme del signor F. A de Chateaubriand con varie osservazioni sulle antichita greche‘’, στο οποίο επισημαίνει ανακρίβειες και παραλείψεις του Σατωβριάνδου καυτηριάζει την επιπολαιότητα με την οποία επισκέφθηκε τους αρχαιολογικούς χώρους και επωφελείται να εκθέσει τις αρχαιολογικές, φιλολογικές, γεωγραφικές και φιλολογικές του γνώσεις.

Η απήχηση της ιατρικής φήμης του στο συλλογικό φαντασιακό

Η εκτίμηση και ο θαυμασμός προς τις ιατρικές ικανότητές του από του Αθηναίους αποτυπώθηκε στην παροιμιώδη φράση, ’’Τόπε και ο Αβραμιώτης πως δεν γιατρεύεται. Επίσης στο ποίημα ‘’Τόπε και ο Κατσαΐτης με τον κυρ Ζαχαρία/Τόπε και ο Αβραμιώτης, δεν έχει γιατριά’’
Σεμπαστιάν Μπαρτολίνι

Καριέρα

Ο Μπαρτολίνι υπέγραψε συμβόλαιο, το 2009, με τον Αστέρα Τρίπολης. Το καλοκαίρι του 2014 αποδεσμεύτηκε από την ομάδα της Τρίπολης και ακολούθως, στις 4 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, εντάχθηκε στο έμψυχο δυναμικό του Ηρακλή.
Το Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών

Πλοκή

Ο Seok-woo ένας χωρισμένος χρηματιστής, που είναι πλήρως αφοσιωμένος με τη δουλειά του, παραμελεί την κόρη του Soo-an, η οποία θέλει να πάει στη μάνα της, στο Μπούσαν. Στο τρένο βλέπουν οι επιβάτες τα ακραία και βίαια γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στη χώρα. Από λάθος ο "ιός" μεταφέρεται και στο τρένο και αρχίζουν σιγά σιγά επιβάτες να μετατρέπονται σε ζόμπι. Στην αρχή ο Seok-woo ενδιαφερόταν μόνο για αυτόν και την κόρη του, σε αντίθεση με έναν συνεπιβάτη, ο οποίος είχε και τη γυναίκα του έγκυο.
Όσο περνά η ώρα, πραγματικός εαυτός όλων μέσα στο τρένο εμφανίζεται, με τον Seok-woo πλέον να προσπαθεί να βοηθήσει ανθρώπους που βοήθησαν ή απλά ήταν καλοί με αυτόν και την κόρη του. Όταν φτάνουν στο Ταεγιον, δεν περίμεναν ότι κι εκεί θα ήταν γεμάτο ζόμπι. Τελικά μία ομάδα που σώζεται επιστρέφει πίσω στα τρένα. Ο άντρας που τον βοήθησε, για να σωθεί αυτή η ομάδα, πεθαίνει και ορκίζεται ότι θα προσέχει τη γυναίκα του και το παιδί του. Η ταινία τελειώνει όταν πια έχουν βρει τρόπο να φύγουν, με τον Seok-woo να θυσιάζεται για να σώσει την κόρη του και την εγκυμονούσα γυναίκα, οι οποίες αργότερα περιθάλπονται από τον στρατό.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χίου 2014–15

Α΄ Κατηγορία

Τον τίτλο του πρωταθλήματος κατέκτησε η ομάδα Κανάρης Νενήτων.
ΕΡΤ Κοζάνης

Ιστορικό

Ξεκίνησε να εκπέμπει το 1950, ως Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων Δυτικής Μακεδονίας. Μέχρι το 1954 εξέπεμπε από έναν πομπό βραχέων κυμάτων ισχύος 1KW ώσπου άλλαξε πομπό ισχύος 300Watt.
Το 1962 εντάσσεται στην μετέπειτα ΥΕΝΕΔ και από το 1967 εκπέμπει στα μεσαία κύματα, αρχικά με πομπό ισχύος 600W και από το τέλος της δεκαετίας του 1970, με πομπό ισχύος 1KW στους 1.602 χιλιόκυκλους. Αργότερα, το 1982 εντάσσεται στην μετέπειτα ΕΡΤ2 και το 1987 στην ΕΡΤ και έτσι μετονομάστηκε σε ΕΡΑ Κοζάνης. Η ΕΡΤ Κοζάνης από το Νοέμβριο του 1991 εκπέμπει και στα FM στους 100.2 MHz με πομπό ισχύος 10KW από την Καστανιά καλύπτοντας ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία.
Στις 11 Ιουνίου 2013 μετά την ανακοίνωση για το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ Κοζάνης δεν συνέχισαν την λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού, πράγμα το οποίο έκαναν όλοι οι υπόλοιποι ραδιοφωνικοί σταθμοί της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Η ΕΡΤ Κοζάνης μαζί με την ΕΡΤ Τρίπολης και την ΕΡΤ Καβάλας ήταν οι μόνοι ραδιοφωνικοί σταθμοί της ΕΡΤ που σταμάτησαν την λειτουργία τους μετά την ανακοίνωση του κλεισίματος ΕΡΤ λόγω τεχνικών προβλημάτων και ζημιών. Ωστόσο, στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Κοζάνης αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Κοζάνης.
2355 Νέι Μογγόλ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Νέι Μογγόλ εκτιμάται σε 16,96 ± 1,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,169 ± 0,032.
Κοινό των Χαλκιδέων

Ιστορία

Το 432 π.Χ. η Όλυνθος αποσπάστηκε από τη Δηλιακή συμμαχία και μαζί με γειτονικές πόλεις συγκρότησαν ομοσπονδιακή ένωση που ονομάστηκε κοινό των Χαλκιδέων. Η αρχική μορφή του κοινού δεν μας είναι γνωστή με ακρίβεια και αποτελεί αντικείμενο ακαδημαϊκής διαμάχης. Με την υπογραφή της Νικίειου ειρήνης μεταξύ της Αθήνας και της Σπάρτης το κοινό παρέμεινε ουδέτερο αλλά λόγω της γειτνίασης τους με τα γεγονότα του Πελοποννησιακού πολέμου αναμίχθηκαν σε συγκρούσεις. Μία από αυτές είναι και η μάχη της Σπάρτωλου μεταξύ του Κοινού των Χαλκιδέων και των Αθηναίων.
Το 393 π.Χ. ο βασιλιάς Αμύντας σύναψε συμφωνία ειρήνης με το κοινό για να στραφεί απερίσπαστος εναντίον των Ιλλυριών. Με τη συμφωνία αυτή το κοινό επεκτάθηκε και σε περιοχές εκτός Χαλκιδικής και συμπεριέλαβε στην επικράτεια του τις ευβοϊκές αποικίες της Πιερίας καθώς και την Πέλλα. Το 383 π.Χ. ο Αμύντας συνεργάστηκε με την Σπάρτη που είχε προσκληθεί από τις πόλεις Άκανθος και Απολλωνία για να αντιμετωπίσουν την πίεση που δέχονταν για να ενταχθούν στο κοινό. Η Σπάρτη κατάφερε να αποσπάσει την Ποτίδαια από το κοινό τα επόμενα χρόνια και μετά από τριετείς συγκρούσεις υποχρέωσε τους Χαλκιδείς να διαλύσουν το κοινό, κάτι που τελικά ήταν προσωρινό. Τα επόμενα χρόνια το κοινό βρέθηκε να συμμετέχει στη δεύτερη Αθηναϊκή συμμαχία και κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Φιλίππου με τους Αθηναίους τάχτηκαν στο πλευρό των Αθηναίων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Φίλιππος να εκστρατεύσει εναντίον της περιοχής. Το 348 π.Χ κατέλαβε και κατέστρεψε την Όλυνθο και η Χαλκιδική έγινε μέρος του Μακεδονικού Βασιλείου.
Βαρικό Σερρών

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Βαρικό βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Στρυμώνα, κοντά στην ΕΟ Θεσσαλονίκης - Σερρών και απέχει 71 χλμ. ΒΑ. από την Θεσσαλονίκη και 19 χλμ. ΝΔ. από τις Σέρρες. Η παλαιά ονομασία του, μέχρι το 1927 ήταν Καρατζά Κιόϊ οπότε και μετονομάστηκε με το ΦΕΚ:179/1927. Στην απογραφή του 2001 βρέθηκαν εγγεγραμμένοι 161 κάτοικοι. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Λιβαδοχώρι συναποτελούν την τοπική κοινότητα Λιβαδοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Στρυμωνικού του Δήμου Ηρακλείας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 161 κατοίκους.
Ασπρογιά

Τοποθεσία

Η Ασπρογιά βρίσκεται σε απόσταση 33 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 640 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει με την Πάνω Παναγιά στα ανατολικά και βόρεια, με την Κρήτου Μαρόττου στα δυτικά και βόρεια, με το Μαμούνταλι στα νότια και με την Κανναβιού στα νοτιοδυτικά.

Ονομασία

Η ονομασία Ασπρογιά σημαίνει λευκό χώμα. Υπάρχει, ωστόσο, και η άποψη ότι το χωριό προηγουμένως ονομαζόταν Άσπρο Παναγιά. Το 1958 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας υιοθέτησαν την εναλλακτική ονομασία Αχτεπέ, που σημαίνει λευκός λόφος.
The Independent (Μπανγκλαντεσιανή εφημερίδα)

Η The Independent είναι αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που δημοσιεύεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Ανήκει στον όμιλο Beximco του Μπαγκλαντές. Είναι η μόνη 32-σέλιδη ολόχρωμη καθημερινή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές.
Τα εβδομαδιαία συμπληρώματα περιλαμβάνουν: Στηθοσκόπιο, Νέοι και Ανεξάρτητοι, Πίστη, Το Σαββατοκυριακάτικο Ανεξάρτητο Περιοδικό, Ντάκα Ζωντανά (καθημερινό).
Πεπίνος του Βερμαντουά

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Βερνάρδου της Λομβαρδίας και της Κουνιγκούντας (του Λoν;). 
Ο Πεπίνος έγινε ο πρώτος κόμης του Βερμαντουά. Ήταν κύριος του Σανλί, του Περόν και του Σαιν-Κεντίν. Απεβίωσε μετά το 850 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμπερτ Α΄ ως κόμης του Βερμαντουά.
Ιωάννης Βαπτιστής Θεοτόκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1778 στην Κέρκυρα και γονείς του ήταν ο Αναστάσιος Θεοτόκης και η Μαριετίνα Σάβα. Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε ανάμεσα στην Κέρκυρα και τη Βενετία. Το 1792 κατετάγη στον βενετικό στρατό, όπου παρέμεινε μέχρι την κατάλυση της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας από τους Γάλλους δημοκρατικούς το 1797. Τότε, συμμετείχε στο στράτευμα του στρατηγού Gentili και αργότερα προσελήφθη από τον στρατηγό Chabot, ο οποίος τον χρησιμοποίησε ως διερμηνέα, καθώς ο Ιωάννης Βαπτιστής ήταν γλωσσομαθής. 
Όταν ιδρύθηκε η Επτάνησος Πολιτεία το 1799, οργανώθηκε τακτικός στρατός, στον οποίο κατετάγη ο Θεοτόκης με τον βαθμό του υπολοχαγού. Αργότερα, ο ηγεμόνας της Επτανήσου Πολιτείας Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης, προσέλαβε τον Ιωάννη Βαπτιστή ως υπασπιστή του και του ανέθεσε εμπιστευτικές αποστολές.
Το 1808 ο Ιωάννης Βαπτιστής Θεοτόκης παντρεύτηκε την Αγγελική Μάρμορα, γόνο ευγενούς κερκυραϊκής οικογένειας με σημαντική περιουσία, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά. Από τότε ξεκίνησε η ενασχόληση του με το εμπόριο, επεκτείνοντας τη δράση του στην Ιταλία μέχρι το 1810, οπότε υπέστη σημαντικές οικονομικές ζημιές και αναγκάστηκε να εκποιήσει μέρος της ακίνητης περιουσίας του. Στη συνέχεια διορίστηκε συντηρητής του Ενεχυροδανειστηρίου, θέση που κατείχε ως το 1815. 
Από το 1815 έως το 1821 ο Θεοτόκης δεν κατέχει κάποιο δημόσιο αξίωμα. Αφού μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία ανέλαβε έφορός της στην πατρίδα του. 
Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης, εγκατέλειψε την Κέρκυρα, συμμετείχε σε πολλές μάχες και πολιορκίες στην σκλαβωμένη Ελλάδα ενώ αργότερα έλαβε διάφορα αξιώματα στο πλαίσιο του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Πιο συγκεκριμένα το 1822 τοποθετήθηκε από τον Κωλέττη ως γενικός γραμματέας στα υπουργεία Εσωτερικών και Πολέμου. Το επόμενο έτος στην Τριπολιτσά επιχείρησε να συγκροτήσει επτανησιακό στρατιωτικό σώμα, προσπάθεια που δεν τελεσφόρησε.
Κατά τη διάρκεια του Αγώνα ανέλαβε υπουργός της Δικαιοσύνης από τον Σεπτέμβριο του 1824 μέχρι τον Αύγουστο του 1825. Επί Ιωάννου Καποδίστρια διορίστηκε διοικητής του Ναυπλίου το 1828. Ο Καποδίστριας τον τίμησε για τη δράση του κατά την επαναστατική περίοδο με τα παράσημα του Αριστείου του Αγώνος και του Τάγματος του Σωτήρος. 
Επί Βασιλείας του Όθωνα σταδιοδρόμησε ως δημόσιος λειτουργός. Πιο συγκεκριμένα, χρημάτισε διοικητής των Βορείων Σποράδων, σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου το 1833, διοικητής της Τήνου το 1838 και γερουσιαστής επί πέντε περιόδους, από το 1845 μέχρι την κατάργηση της βασιλείας του Όθωνα το 1862. Πέθανε το 1865.
Το σημαντικό και πλούσιο αρχείο του Ιωάννη Βαπτιστή Θεοτόκη σώζεται στην ιδιωτική βιβλιοθήκη του απογόνου του Γεωργίου Ι. Θεοτόκη, στο Λιβάδι Ρόππα της Κέρκυρας. Ανάμεσα στ’ άλλα, περιλαμβάνει την αλληλογραφία του με διάφορους οπλαρχηγούς, πολιτικούς της επαναστατημένης Ελλάδας και τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια καθώς επίσης και το ημερολόγιο του Ιωάννη Βαπτιστή Θεοτόκη, τεκμήριο για τα βιώματα του συγγραφέα και τη θέση του στα γεγονότα της εποχής.
Σιράτι

Ιστορία

Όταν το Σιράτι (Shirati) αποτελούσε τμήμα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής, οι Γερμανοί έχτισαν εκεί ένα φρούριο, ένα ανθεκτικό δρόμο από χαλίκι, προς την ακτή της Λίμνης Βικτώρια, όπου έκτισαν μια πέτρινη προβλήτα, καθώς και την κατασκευή μιας σειράς από άλλα δημόσια κτίρια.
Τμήμα Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων

Το τμήμα Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων (Μ.Π.Ε.Σ.) είναι ένα από τα τρία τμήματα της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου που εδρεύει στο Καρλόβασι της Σάμου.
Ιδρύθηκε το 1997 ως "τμήμα Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων" (Π.Δ. 316/1997 (Φ.Ε.Κ. 223 Α´)) και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1998 ως τμήμα τετραετούς φοιτήσεως. Το 2002 μετονομάστηκε σε "τμήμα Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων" μετά από αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών και αύξηση της κανονικής διάρκειας φοίτησης σε πέντε έτη.
Οι απόφοιτοι του Τμήματος εγγράφονται ως μέλη στο «Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος» (ΤΕΕ) στον κλάδο «Ηλεκτρονικών Μηχανικών», όπως και όλοι οι απόφοιτοι των ομοειδών Τμημάτων.
Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (15 Μαρτίου 2016), το τμήμα Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων της Σάμου συγκαταλέγεται στα 50 πιο σύγχρονα πανεπιστήμια του κόσμου, ξεπερνώντας κορυφαία πανεπιστήμια όπως το MIT και το Harvard. Μάλιστα, είναι ένα από τα πολλά ελληνικά πανεπιστήμια που βρίσκονται στη σχετική λίστα.
Ο Bill Gates, που επισκέφτηκε τη σχολή το καλοκαίρι του 2015 είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: "Είμαι εντυπωσιασμένος τόσο από την κατάρτιση των καθηγητών, όσο και από τις υποδομές και τα εργαστήρια της σχολής", αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να ιδρύσει παράρτημα της Microsoft στο νησί της Σάμου.

Κτηριακή υποδομή

Η γραμματεία του τμήματος στεγάζεται στο ενοικιαζόμενο κτήριο Λυμπέρη, μαζί με τα γραφεία των διδασκόντων και τα εργαστήρια Η/Υ. Το τμήμα αξιοποιεί επίσης ως χώρους διδασκαλίας ορισμένες αίθουσες των σχολικών κτηρίων του Δημοτικού σχολείου και Γυμνασίου του Καρλοβάσου καθώς και το κτήριο Προβατάρη στο λιμάνι Καρλοβάσου, που έχουν παραχωρηθεί για χρήση στη σχολή. 
Στο Χατζηγιάννειο κτήριο στεγάζεται η βιβλιοθήκη της Σχολής Θετικών Επιστημών.
Δάφνις και Χλόη (ταινία)

Πλοκή

Ο Δάφνις και η Χλόη, δυο μικροί βοσκοί, μεγαλώνουν μαζί στα βουνά της αρχαίας Λέσβου. Με τον ερχομό της εφηβείας, η αφύπνιση των ερωτικών ενστίκτων, πιο έντονη στην περίπτωση της Χλόης, προκαλεί αμηχανία και ταραχή στα δυο παιδιά, που δεν ξέρουν πώς να απαντήσουν στο κάλεσμα της σάρκας. Ένας νεαρός πρίγκιπας πολιορκεί επίμονα τη Χλόη κι αποπειράται να τη βιάσει, αλλά τελικά η Χλόη σώζεται από τον Δάφνι, ο οποίος επεμβαίνει βίαια. Ο Δάφνις συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε μαστίγωση μέχρι θανάτου, όμως την τελευταία στιγμή αποκαλύπτεται ότι ο νεαρός βοσκός, που είχε εγκαταλειφθεί βρέφος στο δάσος, ανήκει σε οικογένεια ευγενών. O Δάφνις ζητά να παντρευτεί την αγαπημένη του, αλλά τώρα ορθώνονται νέα ταξικά εμπόδια, ώς την τελική αποκάλυψη ότι και η Χλόη έχει ευγενική καταγωγή. Οι δυο νέοι είναι πια ελεύθεροι να εκφράσουν τον έρωτά τους.

Παρατηρήσεις

Η ταινία αυτή του Λάσκου παρουσιάζει μια σειρά από πρωτιές. Κινεί το φακό κατά την λήψη, όταν συνηθιζόταν να μένει σταθερός την εποχή εκείνη. Πρόκειται για τη σκηνή των νυμφών που γυρίζεται στη λίμνη Βουλιαγμένη της Κορινθίας. Χρησιμοποιεί, επίσης, το λεγόμενο παγχρωματικό φιλμ, το οποίο δίνει πολλές αποχρώσεις του ασπρόμαυρου, σε αντίθεση με το ορθοχρωματικό της εποχής που έδινε απόχρωση άσπρο-μαύρο σκέτο.  Τέλος, πρώτος από κάθε άλλο Ευρωπαίο σκηνοθέτη του κινηματογράφου, ο Λάσκος παρουσίασε γυμνό ηθοποιό, γι' αυτό και όταν η ταινία βγήκε στις αίθουσες είχε χαρακτηριστεί από ορισμένους ως "πορνογράφημα". Τα κοστούμια της ήταν τα ίδια με εκείνα που είχαν χρησιμοποιηθεί στις Δελφικές Εορτές.
Οι ηθοποιοί ήταν ερασιτέχνες και οι πρωταγωνιστές, η Ελληνοαμερικανίδα χορεύτρια Λούση (Λουκία) Ματλή -που, όπως έχει λεχθεί, ο Λάσκος την είχε ερωτευθεί "αυθωρεί και παραχρήµα"- και ο Απόλλων Μαρσύας (ψευδ. του μετέπειτα φωτογράφου Έντισον Βήχου), παρουσιάστηκαν από την παραγωγή ως "νέοι αρχαιοελληνικής κατατομής". Η ταινία γυρίστηκε στη Λέσβο, τον τόπο που έλαβε χώρα η ιστορία του Δάφνι και της Χλόης, και συγκεκριμένα στην Αγιάσο, εκτός από τη σκηνή των νυμφών, η οποία για λόγους κόστους γυρίστηκε στη λίμνη Βουλιαγμένη. 
Η αρχική κόπια και το αρνητικό της ταινίας ήταν χαμένα για πολλά χρόνια. Κάποια στιγμή βρέθηκαν στις Η.Π.Α., γι΄αυτό και υπάρχουν αγγλικοί υπότιτλοι σε κάποια σημεία της. Η ταινία αποκαταστάθηκε από την τεχνική υπηρεσία της Ταινιοθήκης της Ελλάδος το 1992, με τη συνεργασία του σκηνοθέτη.
Η ταινία παραμένει πιστή στο αρχαίο έργο. Βασίστηκε στη μετάφραση του πρωτότυπου από τον Ηλία Βουτιερίδη, που είχε εκδοθεί το 1922. Το βουκολικό τοπίο αναπαρίσταται ικανοποιητικά και οι ήρωες είναι αρχαιοπρεπώς ντυμένοι. Όμως έχουμε και αποκλίσεις: δεν αναφέρει την επιδρομή των ληστών και των Μηθυμναίων, λόγω υψηλού κόστους.
Σόλομον Άντριους

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1806 στο Χέρκιμερ της Νέας Υόρκης. Ήταν ένα από τα πέντε τέκνα του ιερέα Τζοσάια Άντριους και της Μαίρη Μπίσελ. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ράτζερς το 1827. Δύο χρόνια αργότερα νυμφεύτηκε την Χάριετ Τζόνσον και μαζί απέκτησαν επτά παιδιά. Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του άνοιξε ιατρείο στο Περθ Άμποϊ του Νιου Τζέρσεϊ, ενώ παράλληλα έγινε εφευρέτης αποκτώντας αρκετά διπλώματα ευρεσιτεχνίας για συσκευές που κατασκεύασε.
Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1872 στο Περθ Άμποϊ.

Αερόπλοια

Το πρώτο του "Aereon" πέταξε πάνω από το Περθ Άμποϊ τη 1η Ιουνίου 1863. Διέθετε τρία μακρόστενα αερόστατα 25 περίπου μέτρων με πηδάλια και γόνδολα. Η πλευστότητα ελεγχόταν με την ρίψη ερμάτων άμμου ή μέσω της αποδέσμευσης αερίου υδρογόνου. Ο Δρ. Άντριους έγραψε επιστολή στον Αβραάμ Λίνκολν αργότερα το καλοκαίρι προσφέροντας το Aereon για χρήση στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, στον οποίο υπηρέτησε ως εθελοντής χειρουργός στον Στρατό της Ένωσης. Μετά από πολλές συζητήσεις, αποφασίστηκε να πραγματοποιήσει επίδειξη στις αρχές του 1864 στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν. Περίπου έναν χρόνο αργότερα, ενημερώθηκε πως η κυβέρνηση δεν είχε έντονο ενδιαφέρον για την εφεύρεσή του, ενώ παράλληλα ο πόλεμος βρισκόταν προς το τέλος του
Στη συνέχεια ο Άντριους ίδρυσε την εταιρεία "Aerial Navigation Company" για την κατασκευή εμπορικών αεροπλοίων και την έναρξη τακτικού δρομολογίου μεταξύ Νέας Υόρκης και Φιλαδέλφειας.
Το "Aereon #2" διέθετε ένα αερόστατο σε σχήμα λεμονιού, με αιχμηρές άκρες. Η πλευστότητα του ελεγχόταν από ένα σύστημα σχοινιών και τροχαλιών που συμπίεζαν το αέριο ή του επέτρεπαν να αποσυμπιεστεί. Το αερόπλοιο αυτό πέταξε πάνω από την πόλη της Νέας Υόρκης στις 25 Μαΐου 1866 και στις 5 Ιουνίου 1866. Η δεύτερη του πτήση, στην οποία μεταφερόταν και ένας βοηθός-επιβάτης (ένας δημοσιογράφος έπρεπε να αποχωρήσει την τελευταία στιγμή λόγω προβλημάτων με το βάρος) ολοκληρώθηκε στο Όιστερ Μπέι του Λονγκ Άιλαντ. Στο σημείο αυτό, η μεταπολεμική οικονομική κρίση και οι λανθασμένες κινήσεις του, οδήγησαν την εταιρεία σε διάλυση, με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην πετάξει ποτέ ξανά.
Η διαφορά της ειδικής βαρύτητας μεταξύ του αεροστάτου και της γύρω ατμόσφαιρας μπορούσε να μετατραπεί από ένα σύστημα κεκλιμένων επιπέδων ώστε το σκάφος να κινείται χωρίς κινητήρα. Αναφερόμενος στην πρόωση του σκάφους του, την ονόμασε «έλξη της βαρύτητας». Το σκάφος δεν ήταν φουσκωμένο κανονικά ώστε να έχει κανονική πλευστότητα. Αντ' αυτού η πλευστότητα του μεταβαλλόταν και λάμβανε θετικές και αρνητικές τιμές. Η επακόλουθη ροή αέρα κατά μήκος του σκάφους και των επισυναπτόμενων σε αυτό αεροτομών ήταν ο λόγος που κινούνταν.

Άλλες εφευρέσεις

Ο Άντριους εφηύρε επίσης μια ραπτική μηχανή, μηχανή κατασκευής βαρελιών, απολυμαντές με ατμό, πρέσες σφυρηλάτησης, μαγειρική θερμάστρα, μια λάμπα αερίου, μια πίπα φιλτραρίσματος νικοτίνης και κλειδαριά η οποία χρησιμοποιείται από το Ταχυδρομείο των ΗΠΑ από το 1842.
Κιργιζική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια

Η Κιργιζική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια (κιργιζικά: Кыргыз Совет Энциклопедиясы‎) είναι η πρώτη γενική εγκυκλοπαίδεια στη Κιργιζική γλώσσα. Οι έξι τόμοι δημοσιεύθηκαν στην πρωτεύουσα Φρούνζε (αργότερα μετονομάστηκε σε Μπισκέκ) από το 1976 έως το 1980. Ο συμπληρωματικός τόμος, Κιργιζική ΣΣΔ, δημοσιεύθηκε το 1982 στα κιργιζικά και ρωσικά.
Οι κύριοι συντάκτες ήταν οι Ασανμπέκ Ταμπαλντίεφ (τόμος 1) και Μπιουμπίνα Ορουζμπάγιεβα (τόμοι 2-6).
Γιενς Γιόχανσον

Βιογραφία

Ο Γιενς Γιόχανσον γεννήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας στις 2 Νοεμβρίου 1963 και πατέρας του είναι ο πιανίστας της τζαζ μουσικής, Γιαν Γιόχανσον.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 έπαιζε με το τζαζ συγκρότημα Slam, όταν του ζητήθηκε να γίνει μέλος των Silver Mountain στους οποίους έπαιζε τύμπανα ο αδελφός του, Άντερς Γιόχανσον. Μαζί τους ηχογράφησε το δίσκο "Shakin' Brains". Την επόμενη χρονιά, έγινε μέλος του συγκροτήματος του Yngwie Malmsteen ηχογραφώντας μαζί του τους δίσκους "Rising Force" (1984), "Marching Out" (1985), "Trilogy" (1986), "Odyssey" (1988) και "Trial By Fire" (1989).
Το 1989, εντάχθηκε στους Dio ηχογραφώντας μαζί τους το δίσκο "Lock Up the Wolves". Το 1992, συνεργάστηκε με τον πρώην ντράμερ των Cream, Τζίντζερ Μπέηκερ για το δίσκο του "Unseen Rain" και την επόμενη χρονιά δημιούργησε μαζί με τον αδελφό του το progressive συγκρότημα The Johansson Brothers, κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους το 1994. Τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο "Sonic Winter" και με τον Yngwie Malmsteen στην κιθάρα, ενώ το 1999 κυκλοφόρησαν τον τελευταίο δίσκο της συνεργασίας τους με τίτλο "The Last Viking".
Το 1995, είχε ενταχθεί στους Stratovarius των οποίων συνεχίζει να είναι μέλος μέχρι σήμερα. Μαζί, έχουν κυκλοφορήσει τους δίσκους "Episode" (1996), "Visions" (1997), "Destiny" (1998), "Infinite" (2000), "Elements, Pt. 1" (2003), "Elements, Pt. 2" (2003), "Stratovarius" (2005), "Polaris" (2009), "Elysium" (2011) και "Nemesis" (2013).
Στης αρχές της νέας χιλιετίας, δημιούργησε τη δισκογραφική εταιρεία "Heptagon Records", κυκλοφορώντας ηχογραφήσεις του πατέρα του Γιαν Γιόχανσον, δικές του ηχογραφήσεις, του Μάγκνους Ρόσεν, του Μπένι Γιάνσον, κ.α..
Το 2015, έγινε μέλος της σύνθεσης που αναβίωσε τους Rainbow μετά από δεκαοκτώ χρόνια.
Αλεξάντερ Κόοσεμανς

Βιογραφία

Πολύ λίγα στοιχεία είναι γνωστά για τη ζωή του Κόοσεμανς. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα, όπου βαπτίστηκε στις 18 Μαρτίου 1627. Ο πατέρας του ήταν ξυλουργός από τις Βρυξέλλες, ο οποίος έγινε poorter (αναγνωρισμένος πολίτης της πόλης) το 1617. Η μητέρα του ονομαζόταν Χέιρντράουντ Μπέικ (Geertruid Beeck). Ο πατέρας του έγινε επιτυχημένος έμπορος ρουχισμού και μπόρεσε να αντεπεξέλθει στη δαπάνη των σπουδών του γιου του σε έναν καλό "Δάσκαλο". 
Ο Κόοσεμανς έγινε μαθητής του Γιαν Ντάβιντς ντε Χέιμ, του σημαντικού ζωγράφου νεκράς φύσης της Ολλανδίας το 1641. Έγινε δάσκαλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της  Αντβέρπ τπ 1645.
Αρμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως

Το Αρμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως (Αρμενική γλώσσα:Պատրիարքութիւն Հայոց Կոստանդնուպոլսոյ), είναι ένα από τα μικρότερα Πατριαρχεία των Προχαλκηδόνιων Εκκλησιών και βρίσκεται στην περιοχή Κουμκαπί (Τουρκικά: Kumkapı) της Κωνσταντινούπολης (επί Βυζάντιο η περιοχή ήταν γνωστή ως Κοντοσκάλιον). Στο παρελθόν στην περιοχή του Κουμκαπί υπήρχε μεγάλη χριστιανική κοινότητα Αρμενίων και Ελλήνων.
Η Αρμενική εκκλησία Σουρπ Ασντβαντζάντζιν μέσα στο Πατριαρχείο είναι πρώην Βυζαντινή ελληνορθόδοξη εκκλησία. Την εκκλησία την κληροδότησαν Αρμένιοι μετά την άλωση της Πόλης και αποτελεί το καθεδρικός ναός του πατριαρχείου από το 1461. Το σημερινό κτήριο της εκκλησίας χρονολογείται από το 1828. Ο παλαιότερος ναός καταστράφηκε από φωτιά.