Ανάκτορα Σένμπρουν

Ιστορία

Αρχικά το Σένμπρουν ήταν ένας μικρός πύργος που χρησίμευε ως βασιλικό κυνηγετικό περίπτερο του Αυτοκράτορα Ματθία. Η μετασκευή του σε ανάκτορο άρχισε από τον Αυτοκράτορα Λεοπόλδο Α΄ που έδωσε την εντολή στον αρχιτέκτονα Johann Bernhard Fischer von Erlach να σχεδιάσει ένα νέο παλάτι. Το πρώτο πρόχειρο σχέδιο του ήταν πολύ ουτοπιστικό με πρότυπο τις Βερσαλλίες. Το δεύτερο σχέδιo που παρουσίασε ήταν μικρότερο. Η κατασκευή άρχισε το 1696 πλην όμως διακόπηκε με τον θάνατο του Αυτοκράτορα Ιωσήφ Α΄ το 1711. Τελικά το ημιτελές Σένμπρουν έγινε δώρο του Αυτοκράτορα Καρόλου ΣΤ΄ στη κόρη του Μαρία Θηρεσία, η οποία και έδωσε εντολή της συνέχισης των εργασιών, στον αρχιτέκτονα Πακάσσι, (Nicolo Pacassi), σε στυλ ροκοκό ο οποίος και το ολοκλήρωσε το 1744, οπότε και το χρησιμοποιούσε για θερινή κατοικία.
Κατά την κατάληψη του Σένμπρουν από τους Γάλλους (1805-1809) το ανάκτορο αποτέλεσε την έδρα του στραταρχείου του Ναπολέοντα Α' όταν στις 14 Οκτωβρίου του 1809 υπεγράφη σ΄ αυτό η ομώνυμη συνθήκη ειρήνης. Κατά τον ύστερο 19ο αιώνα το Σένμπρουν συνδέθηκε με τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ, ο οποίος γεννήθηκε εκεί έζησε όλη του τη ζωή εκεί και πέθανε μέσα στο ίδιο του το υπνοδωμάτιο το 1916. Κατά την διάρκεια των 68 ετών που βασίλεψε, το ανάκτορο Σένμπρουν αποτέλεσε ένα Gesamtkunstwerk (συνολικό έργο της τέχνης), αρχιτεκτονικής, γλυπτικής και εσωτερικής τοιχογραφίας εκ των οποίων και χαρακτηρίστηκε.

Ανάκτορο

Το ανάκτορο Σένμπρουν μετά την ολοκλήρωση της οικοδόμησής του ήταν για την εποχή του το μεγαλύτερο αυτοκρατορικό μέγαρο της Χώρας. Κτίσθηκε στην αριστερή όχθη του Δούναβη προ επικείμενου λόφου όπου δεσπόζει η μεγάλη αψίδα του θριάμβου η λεγόμενη Γκλοριέτα. Πρόκειται για τριώροφο κεραμοσκεπές περιμετρικό οικοδόμημα σε σχήμα παραλληλογράμμου με μεγάλο εσωτερικό αίθριο χώρο (αυλή), χωρίς πυργώσεις. Από την πίσω πλευρά επεκτείνεται αμφίπλευρα, κατά ένα επίπεδο χαμηλότερα ισόγειος επίσης περιμετρική οικοδομή μεγαλύτερη σε μήκος του κυρίως μεγάρου. Στο κέντρο της προσθίας όψης όπου και η μεγάλη είσοδος υψώνεται μέγα υπερυψωμένο επτάψιδο πρόστυλο, χωρίς αέτωμα, θριαμβικής μορφής, στο οποίο καταλήγουν οι δύο μαρμάρινες ημικυκλικές σκάλες.
Το ανάκτορο Σένμπρουν αριθμεί συνολικά 1.441 δωμάτια, εκτός των 139 μαγειρείων που περιλαμβάνονται σ΄ αυτό. Ένα μέρος του χώρου εξυπηρετούσε την μόνιμη αυτοκρατορική φρουρά, τους ανώτατους διπλωμάτες, καθώς και πολιτικούς και στρατιωτικούς που διέμεναν σ΄ αυτό. Τα αυτοκρατορικά όμως ενδιαιτήματα ήταν τα πλέον περίκομψα επιπλωμένα, η δε μεγάλη εσωτερική στοά επί της πλευράς της πρόσοψης είναι εξ ολοκλήρου τοιχογραφημένη από τον Γουλιέλμι. Οι λεγόμενες "σινικές αίθουσες", η "αίθουσα του θρόνου" και των "υποδοχών" κοσμούνται με ζωγραφικούς πίνακες του .

Η λεγόμενη "Γεβιλιανή αίθουσα" χρησίμευσε ως κοιτώνας του Μέγα Ναπολέοντα και μάλιστα στην ίδια κλίνη κατά παράδοξη σύμπτωση της μοίρας, στις 22 Ιουλίου του 1832 ο γιος του, Βασιλεύς της Ρώμης και Δουξ του Ράιχστανγκ, άφησε τον τελευταίο του στεναγμό.

Ανακτορικός κήπος

Ο χώρος πέριξ του Ανακτόρου Σένμπρουν διαμορφώθηκε σ΄ ένα τεράστιο κήπο που χωρίζεται σε τέσσερα τεταρτημόρια με κέντρο το ανάκτορο. Τον κήπο αυτό σχεδίασε ο Ολλανδός αρχιτέκτονας Φαν Στεκχούεν κατά τον γαλλικό ρυθμό του 18ου αιώνα. Προ του ανακτόρου αναπτύσσονται κατά ζυγία, προς τον λόφο Γκλοριέτα, περίφημοι ανθώνες, εκατέρωθεν των οποίων έχουν ανεγερθεί 32 συνολικά μαρμάρινα αγάλματα, (16 ανά πλευρά), έργα όλα του Μπάγιερ. Ακριβώς επί του λόφου Γκλοριέτα και έναντι του ανακτόρου έχει κατασκευαστεί η περίφημη δεξαμενή του Ποσειδώνα. Υπεράνω της δεξαμενής επί βράχου φέρεται όρθιος ο τριαινοφόρος Ποσειδώνας ενώ ιπποπόταμοι και Τρίτωνες συνθέτουν περίφημο γλυπτό. Από την δεξαμενή αυτή υδροδοτείται το ανάκτορο και όλος ο κήπος. Πέραν αυτών, καθένα τεταρτημόριο του κήπου στολίζεται με επιμέρους αγάλματα ενώ στο κέντρο του καθενός φέρεται μικρή δεξαμενή με πίδακα νερού. Ο δε χώρος πίσω από τον λόφο Γκλοριέτα συνεχίζει με τον περίφημο "κήπο των φασιανών", όπου και υψώνεται αρχαίος ρωμαϊκός οβελίσκος, και η ωραία κρήνη "Σένερ Μπρούνεν" (Schöner Brunnen), από την οποία και έλαβε το όνομα το ανάκτορο, και συνεχίζει με τον ζωολογικό κήπο και το τεράστιο αυτοκρατορικό θερμοκήπιο.
Το 1996 το ανάκτορο Σένμπρουν, ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO (ΟΥΝΕΣΚΟ).