google/wiki40b huggingface dataset:
Βόρεια Ολλανδία

Ιστορία

Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας των σημερινών Κάτω Χωρών, η Βόρεια Ολλανδία ήταν κεντρικό κομμάτι της. Μεταξύ του 9ου και του 16ου αιώνα, στη Βόρεια Ολλανδία προσαρτήθηκαν εδάφη του Φρίσλαντ και η επαρχία αποκαλούντο «Ολλανδία και Δυτική Φρισλανδία». 
Η σημερινή Βόρεια Ολλανδία έχει τις ρίζες της στην περίοδο της Γαλλικής κυριαρχίας από το 1795 ως το 1813. Το 1795, το προηγούμενο καθεστώς αντικαταστάθηκε με τη Μπαταβική Δημοκρατία και με το σύνταγμα του 1798 τα παλιά σύνορα άλλαξαν ριζικά. Η δημοκρατία χωρίστηκε σε οκτώ τμήματα (departments) με σχεδόν ίδιο πληθυσμό. Το 1801 επανήλθαν τα παλιά σύνορα αλλά τελικά η ενωμένη επαρχία της Ολλανδίας διασπάστηκε σε βορά και νότο με εμφανή σκοπό την πολιτική αποδυνάμωσή της από τους Γάλλους. Το 1807, η επαρχία αναδιοργανώθηκε στο «Άμστελλαντ» (Βόρεια Ολλανδία) και το «Μάασλαντ» (Νότια Ολλανδία), αλλά το 1810 η πρώτη ενσωματώθηκε στη Γαλλική αυτοκρατορία μαζί με την Ουτρέχτη ως «Zuiderzee» (γαλ. Zuyderzée) και η δεύτερη μετονομάστηκε σε «Monden van de Maas» (γαλ. Bouches-de-la-Meuse).
Μετά την πτώση του Ναπολέοντα το 1813 και την εισαγωγή του συντάγματος του 1814, η Βόρεια και η Νότια επαρχία ενώθηκαν ως «Ολλανδία», παρά την πρόταση που υπήρξε για την αποκατάσταση του παλαιού ονόματος της «Ολλανδίας και Δυτικής Φρισλανδίας». Εντούτοις, οι δυο επαρχίες συνέχισαν να κυβερνούνται αυτόνομα και η ιδέα για τον επίσημο διαχωρισμό τους παρέμεινε ζωντανή. Αυτό συνέβη το 1840, όταν το Άμστερνταμ διαφώνησε με τη μεταφορά του εφετείου στη Χάγη της Νότιας Ολλανδίας. 
Το Φεβρουάριο του 2011, η Βόρεια Ολλανδία ξεκίνησε συζητήσεις για την συγχώνευσή της με την Ουτρέχτη και τη Φλέβολαντ, κάτι που η εθνική κυβέρνηση είδε κατ’αρχήν θετικά. Μαζί, οι τρεις επαρχίες θα αποτελούσαν ουσιαστικά τη μεγαλύτερη και οικονομικά σημαντικότερη επαρχία της Ολλανδίας, έχοντας στους κόλπους της το τρίγωνο του Ράντσταντ.

Γεωγραφία

Η Βόρεια Ολλανδία είναι μια χερσόνησος μεταξύ της Βόρειας θάλασσας και του Άισελμεερ. Παραπάνω από τη μισή έκτασή της βρίσκεται κάτω από το επίπεδο του νερού και έχει μετατραπεί σε καλλιεργήσιμο έδαφος με τεχνιτά μέσα. Η Βόρεια Ολλανδία διαθέτει πέντε δήμους με πληθυσμό πάνω από 100.000 κατοίκους, το Άμστερνταμ, το Χάαρλεμ, το Ζάανσταντ, το Χάαρλεμμερμεερ και το Άλκμααρ. Επτά ακόμα δήμοι έχουν πληθυσμό μεταξύ 50.000 και 100.000 ανθρώπων, το Χίλφερσουμ, το Άμστελφεϊν, το Πούρμερεντ, το Χόορν, το Φέλσεν, το Ντεν Χέλντερ, και το Χέερχουχοβαρτ. Στη Βόρεια Ολλανδία ανήκει επίσης το πανέμορφο νησί του Τέξελ, ενώ υπάρχει διαρκής συζήτηση για την ενσωμάτωση στην επαρχία των νησιών Μποναίρ, Σάμπα και Αγίου Ευσταθίου. Και τα τρία βρίσκονται στην Καραϊβική και αποτελούν πρώην Ολλανδικές αποικίες και μέλη του Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
Αλέξανδρος Ρώμας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και ήταν γιος του Σπυρίδωνα Ρώμα, πολιτικού και γόνου της αρχοντικής οικογένειας Ρώμα. Αδελφές του ήταν η Όρσολα Ρώμα, σύζυγος Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και η Ελένη Ρώμα, σύζυγος Γεωργίου Μαυρομιχάλη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στο Παρίσι. Εξελέγη βουλευτής Ζακύνθου για πρώτη φορά στις εκλογές του 1895 και επανεξελέγη σε αυτές του 1899, του 1902, του 1905, του 1906 (αντί του Διονυσίου Στεφάνου, του 1910 (Αυγούστου) και του 1912.
Χρημάτισε αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και πρόεδρος αυτής τρεις φορές (1897 - 1898, 1905, 1909 - 1910). Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη καθώς και υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση Δηλιγιάννη (1902). Ανέπτυξε έντονη πατριωτική δράση, συμμετέχοντας με δικό του σώμα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους, στους οποίους προήχθη σε αντισυνταγματάρχη.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1914. Ήταν νυμφευμένος με την Σοφία Ζωγράφου, κόρη του Χρηστάκη Ζωγράφου, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: την Ασπασία, σύζυγο του Ιωάννη Βούλτζου και μητέρα του Αλέξανδρου - Κωνσταντίνου Βούλτζου, και τον Διονύσιο Ρώμα, συγγραφέα και βουλευτή.
Φρειδερίκος της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Στεφάνου Β΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βεατρίκης των Πιάστ, κόρης του Μπόλκο Α΄ δούκα της Σβίντνικα.
Αναγνώστης Κονδάκης

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Άγιος Πέτρος, της τότε επαρχίας Αγίου Πέτρου Κυνουρίας. Πατέρας του ήταν ο Αθανάσιος Κοντάκης και μητέρα του η Ξανθή, από το γένος του Δημητρίου Οικονομάκη. Πριν γίνει προεστός είχε χρηματίσει ταμίας και έμπορος. Ο ίδιος αναφέρει ότι κατηχήθηκε το 1817 στη Φιλική Εταιρία από τον Ηλία Χρυσοσπάθη.
Με την έναρξη της Επανάσταση μαζί με την οικογένεια πήρε τα όπλα και εξεστράτευσε στα Βέρβαινα, δαπανώντας μεγάλο μέρος από την περιουσία του ενώ έκανε και πολλές προσπάθειες για την σύσταση και την τάξη του εκεί στρατοπέδου και του φροντιστηρίου του. Συμμετείχε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και από τη θέση του πολιτικού ενώ ο γιος του Ανδρέας διέπρεψε ως στρατιωτικός. 
Έγινε πληρεξούσιος εκπροσωπώντας την επαρχία Αγίου Πέτρου στην Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου, τη Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης, τη Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας, τη Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους και την Ε' Εθνοσυνέλευση 1832 καθώς και στην Εθνοσυνέλευση του 1843. Αναφέρεται ότι ως πολιτικός τηρούσε πάντοτε συναινετική και σώφρονα στάση και ότι προσπαθούσε να αμβλύνει τα πολιτικά πάθη και τους εμφύλιους σπαραγμούς και κατά τη διάρκεια της επανάστασης και στη συνέχεια επί Όθωνα. Διορίστηκε σε κυβερνητικές θέσεις και από τον Ιωάννη Καποδίστρια στον οποίο ήταν αφοσιωμένος.
Το 1837 έλαβε τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος.
Έγραψε απομνημονεύματα στα οποία δίνονται σημαντικές πληροφορίες για την Επανάσταση του 1821 και τον αρματολισμό της Πελοποννήσου πριν από την επανάσταση.
Πέθανε στις 24 Οκτωβρίου 1854 κατά τη διάρκεια επιδημία χολέρας που έπληξε την Ελλάδα.
Ανδρέας Γκίζι

Κατάκτηση νησιών του Αιγαίου

Δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές για τον ίδιο μέχρι την χρονιά που ο Μάρκος Α΄ Σανούδος οργάνωσε εκστρατεία για την κατάκτηση των Ελληνικών νησιών (1207). Η Κωνσταντινούπολη είχε πέσει στους Φράγκους που συμμετείχαν στην Δ΄ Σταυροφορία (1204), αλλά τρία χρόνια αργότερα δεν είχαν κατακτηθεί τα νησιά του Αιγαίου. Ο Ανδρέας και ο αδελφός του Ιερεμίας Γκίζι κατέλαβαν την Τήνο, την Μύκονο, την Σκύρο, την Σκόπελο και την Σκιάθο, μετά την διανομή τους ο Ανδρέας ανέλαβε την διοίκηση της Τήνου και της Μυκόνου (1207). Τα δυο αδέλφια ήταν υποτελείς του Μάρκου Σανούδου που κυβερνούσε το Δουκάτο της Νάξου και εκείνος με την σειρά του ήταν υποτελής στην Λατινική Αυτοκρατορία. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι πολύ πιθανό τα δυο αδέλφια να κατέκτησαν τα νησιά πριν την εκστρατεία του Μάρκου Σανούδου.

Κατάληψη της Άνδρου και σύγκρουση με την Βενετία

Ο Ανδρέας και ο αδελφός του Ιερεμίας βρέθηκαν από το 1243 σε σκληρή διαμάχη με την Δημοκρατία της Βενετίας. Η Άνδρος ειχε ανατεθεί στον Μαρίνο Ντάντολο αλλά ο Ιερεμίας την κατέλαβε με την βία (1238), ο Ντάντολο κλήθηκε να αναφέρει το γεγονός στην Βενετία αλλά πέθανε αμέσως μετά. Ο θάνατος του Ντάντολο δεν εμπόδισε της Βενετίας της Βενετίας να κάνει κατάσχεση της περιουσίας των αδελφών Γκίζι και να ζητήσει από τον δόγη Γιάκοπο Τιέπολο να τους πιέσει να παραδώσουν το νησί (11 Αυγούστου 1243). Τα δυο αδέλφια μετά την εξορία και την κατάσχεση της περιουσίας τους κλήθηκαν να απολογηθούν στον δόγη και να δηλώσουν την υποταγή τους στην απόφαση της κυβέρνησης (29 Ιουνίου 1244). 
Τα αδέλφια Γκίζι εξακολουθούσαν να κατέχουν την Άνδρο αφού τα κέρδη τους από το νησί ήταν πολύ μεγάλα παρά τις κυρώσεις. Ο Ιερεμίας πέθανε λίγο μετά τον Αύγουστο του 1243 με τον Ανδρέα χωρίς περιουσία και εξόριστο.

Συμφωνία με την Βενετία

Ο δυο αντίπαλες πλευρές προσπάθησαν μετά το 1251 να συμφιλιωθούν, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ο Ανδρέας έπρεπε να παραδώσει την Άνδρο που παραχωρήθηκε σε έναν υποτελή του δουκάτου της Νάξου. Μετά την υποταγή του ακυρώθηκε η εξορία του αλλά η επιστροφή της περιουσίας χρειάστηκε πολύ προσπάθεια και χρόνο να επανέλθει στην οικογένεια, τρία χρόνια μετά τον θάνατο του (1280) μεγάλο μέρος της περιουσίας του δεν είχε επανέλθει στους κληρονόμους του.
Η τελευταία πληροφορία για τον Ανδρέα προέρχεται από ένα διάταγμα το 1266 που εμφανίζεται το όνομα του.

Κληρονόμοι

Ο Ανδρέας πέθανε την ίδια ημερομηνία που ο γιος του Βαρθολομαίος Α΄ Γκίζι εμφανίζεται λόρδος της Τήνου και της Μυκόνου (19 Μαρτίου 1277). Ο Ανδρέας Γκίζι είχε εκτός από τον Βαρθολομαίο άλλους έξι γιους από τους οποίους μόνο ο Μαρτίνο επέζησε και μια κόρη την Ανφελίζα που παντρεύτηκε τον Πιέτρο Κουερίνι.
Όλγα Φαρμάκη

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1985. Σε ηλικία 18 ετών εγκαταστάθηκε στην Άρτα για να σπουδάσει στο ΤΕΙ Γεωπονίας. Παράλληλα με τις σπουδές της, ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με το χορό, ενώ υπήρξε μέλος στην ομάδα freestyle χορού του Νίκου Βουρλιώτη. Από το 2005 ξεκίνησε να δουλεύει ως μοντέλο, ενώ το 2006 έλαβε μέρος στο διαγωνισμό ομορφιάς "Playmate of the year" στο STAR, όπου έφτασε μέχρι την τελική εξάδα του διαγωνισμού.

Τηλεόραση

Αμέσως μετά τα Playmate, επιλέχθηκε για τη θέση της συμπαρουσιάστριας του Ανδρέα Μικρούτσικου στο καθημερινό τηλεπαιχνίδι του ALPHA "Το πιο μεγάλο παζάρι" τη σεζόν 2006-2007. Την ίδια σεζόν ήταν συμπαρουσιάστρια του Θέμου Αναστασίαδη στην εκπομπή "Όλα" στον ANT1, όπου παρέμεινε για τρεις τηλεοπτικές σεζόν μέχρι και το 2009. Μετά από αρκετές σεζόν αποχής από την τηλεόραση, επανήλθε την σεζόν 2015-2016 μέσω της πρωινής εκπομπής "Happy Day" στον ALPHA, όπου μαζί με την αδερφή της, Γωγώ Φαρμάκη, παρουσιάζει τη στήλη της μόδας. Τον Ιανουάριο του 2018, αποδέχτηκε την πρόταση του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ για να συμμετάσχει στο reality επιβίωσης Survivor . Ύστερα από τρεις μήνες επιβίωσης στο παιχνίδι αποφάσισε να αποχωρήσει οικειοθελώς, στα τέλη Απριλίου του 2018, κατακτώντας την 18η θέση.

Τραγούδι

Το 2008 ξεκίνησε να δουλεύει ως ραδιοφωνική παραγωγός στον ραδιοφωνικό σταθμό "Rythmos 949", όπου παρέμεινε μέχρι το 2009. Από το 2009 μέχρι το 2011 δούλεψε στον ραδιοφωνικό σταθμό MAD Radio.
Το 2009, ύστερα από πρόταση του DJ LAVA έκανε το ντεμπούτο της ως τραγουδίστρια με το κομμάτι "Έλα", ενώ το 2011 συνεργάστηκε ξανά με τον ίδιο καλλιτέχνη στο νέο του κομμάτι με τίτλο "Ως τα μεσάνυχτα". Τη σεζόν 2011-2012, συμμετείχε σε μουσικό σχήμα σε νυχτερινό κέντρο ως τραγουδίστρια, μαζί με τους Μαριάντα Πιερίδη, Νίκο Απέργη και TNS. Το καλοκαίρι του 2012 εμφανίστηκε στο νυχτερινό κέντρο Romeo.

Επιχειρηματικότητα

Το 2011, δημιούργησε μαζί με την αδερφή της, Γωγώ Φαρμάκη, το ιστολόγιο μόδας «Kisterss», το οποίο παράλληλα είναι και eshop ρούχων και αξεσουάρ. Το 2015, το γυναικείο περιοδικό Marie Claire βράβευσε το «Kisterss» ως το καλύτερο ιστολόγιο μόδας στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντάς τις ιδιοκτήτριες ως «Το δίδυμο που παρακολουθεί στενά τις τάσεις της μόδας και μπορεί να κάνει κάθε outfit να δείχνει θηλυκό».

Modeling

Ως μοντέλο, έχει κοσμήσει με την παρουσία της αρκετά εξώφυλλα σε περιοδικά, όπως Shape, Vmen, InStyle. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε τηλεοπτικά διαφημιστικά, μεγάλων εταιρειών, όπως ΕΚΟ, Cosmote, Chevrolet, Nak και άλλων.

Προσωπική Ζωή

Έχει τρία μικρότερα αδέρφια:την ηθοποιό και επιχειρηματία Γωγώ Φαρμάκη, το Μανούσο και τον Κώστα.
Από το 2017 μέχρι σήμερα, διατηρεί σχέση με τον επιχειρηματία Σταύρο Μαντόπουλο.
Ιωάννα της Νάπολης (1478-1518)

Η Ιωάννα, ιταλ. Joanna (15 Απριλίου 1479 - 27 Αυγούστου 1518) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Νάπολης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Νάπολης.

Βιογραφία

Ήταν η τρίτη κόρη (η 1η από τον 2ο γάμο) του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης και της 2ης συζύγου του Ιωάννας των Τραστάμαρα, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1496 τον ανιψιό της Φερδινάνδο Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Νάπολης. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Γεώργιος Σπηλιόπουλος

Σπουδές και ιατρική

Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1901, γιος του Ιωάννη Σπηλιόπουλου. Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου, εργάστηκε ως γιατρός επί διετία στην παιδιατρική κλινική του εν λόγω Πανεπιστημίου. Το 1928 ανέλαβε βοηθός του Φαρμακολογικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνεχεία επιμελητής της Παιδιατρικής Κλινικής. Έγινε υφηγητής της Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου αργότερα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Γεώργιος Σπηλιόπουλος εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την ΕΔΑ στις 8 Δεκεμβρίου 1951, στη θέση του Στέφανου Σαράφη. Επανεξελέγη βουλευτής Αθηνών με τη Δημοκρατική Ένωση (στην οποία ανήκε και η ΕΔΑ) το 1956 και βουλευτής Αχαΐας με την ΕΔΑ το 1958 και το 1963.
Μεταπολιτευτικά πολιτεύτηκε στην Α΄ Αθηνών με την Ενωμένη Αριστερά και έλαβε 12.941 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 76 ετών τον Φεβρουάριο του 1977 στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 25 Φεβρουαρίου στη Μητρόπολη. Ήταν παντρεμένος με την Άννα Σπηλιοπούλου και είχαν μία κόρη. Η ταφή του Σπηλιόπουλου έγινε στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.
Ούνα Τσάπλιν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1986 στη Μαδρίτη και είναι κόρη της Τζέραλντιν Τσάπλιν, εγγονή του Τσάρλι Τσάπλιν και δισεγγονή του Ευγένιου Ο' Νηλ. Ο πατέρας της είναι ο Πατρίσιο Καστίγια.
Αποφοίτησε από τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών του Λονδίνου το 2007.

Καριέρα

Έχει εμφανιστεί στον κινηματογράφο σε διάφορες ταινίες, μεταξύ αυτών το Quantum of Solace και το Aloft. Επιπλέον ανακοινώθηκε ότι θα λάβει μέρος σε όλες τις συνέχειες του Avatar από το 2020 ως το 2025.
Στην τηλεόραση, έχει συμμετάσχει στο Game of Thrones στον ρόλο της Ταλίσα Σταρκ και προτάθηκε για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης ερμηνείας μαζί με όλο το καστ.
Επίσης, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο στις σειρές Sherlock και Black Mirror.
Εθνικό πάρκο της Ορδέσα και του Μόντε Περδίδο

Το Εθνικό Πάρκο της Ορδέσα και του Μόντε Περδίδο (Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido) είναι ένας Εθνικός Δρυμός κατηγορίας 2 κατά την Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) που βρίσκεται στα Πυρηναία όρη της επαρχίας της Ουέσκας, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας, στην Ισπανία. Υπάρχει ως Εθνικό Πάρκο στην κοιλάδα της Ορδέσα από το 1918. Η προστατευόμενη περιοχή του πάρκου διευρύνθηκε το 1982 για να καλύψει ολόκληρη την περιοχή συνολικής επιφάνειας 156.08 τ.χλμ.
Έχει συμπεριληφθεί από το 1997 από την ΟΥΝΕΣΚΟ στο Απόθεμα Βιόσφαιρας των Ορδέσα-Βινιαμάλα. Κατά το ίδιο έτος εντάχθηκε στο διασυνοριακό μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ Πυρηναία - Όρος Περντού (Pyrénées - Mont Perdu).
Η περιοχή του πάρκου περιλαμβάνει τους δήμους Τόρλα, Μπροτό, Φανλό, Τέλα-Σιν, Πουέρτολας και Μπιέλσα.

Χλωρίδα

Σε υψόμετρο μέχρι τα 1,500-1,700 μέτρα, υπάρχουν εκτεταμένα δάση ευρωπαϊκής οξιάς (Fagus sylvatica), Λευκής ελάτης, πεύκων (Pinus sylvestris), βελανιδιές (Quercus subpyrenaica), και σε μικρότερο βαθμό από σημύδα (Betula pendula), φράξο (Fraxinus excelsior), ιτιές (Salix angustifolia). Σε υψηλότερα υψόμετρα έως τα 2.000 μέτρα, το ορεινό πεύκο (Pinus uncinata) κυριαρχεί. Μέχρι και τα 1.800 μέτρα, απαντώνται θάμνοι από πυξάρι (Buxus sempervirens). Σε λιβάδια μεγάλου υψομέτρου από 1.700 έως 3.000 μέτρα, υπάρχουν πολλά ενδημικά είδη συμπεριλαμβανομένων των Borderea pyrenaica, Campanula cochleariifolia, Ramonda myconi, Silene borderei, Androsace cylindrica, Pinguicula longifolia, Petrocoptis crassifolia, κλπ. Το Εντελβάις (Leontopodium alpinum) είναι ένα από τα σύμβολα του Εθνικού Πάρκου.

Πανίδα

Το πιο σημαντικό είδος του Πάρκου ήταν το μπουκάρντο ή Αίγαγρος των Πυρηναίων, το οποίο δυστυχώς αφανίστηκε τον Ιανουάριο του 2000, παρά τις προσπάθειες διατήρησης του. Τα Σαμουά των Πυρηναίων είναι ένα είδος κατσίκας. Υπάρχουν και άλλα είδη όπως η μαρμότα, ο αγριόχοιρος και το Ντεσμάν των Πυρηναίων ή νερό-τυφλοπόντικας (Galemys pyrenaicus), και μεγάλα πουλιά, όπως ο χρυσαετός, ο γυπαετός, το όρνιο, το γεράκι, και η βασιλική κουκουβάγια.

Καθεστώς προστασίας

Στις 16 Αυγούστου του 1918 με Βασιλικό Διάταγμα μια έκταση 21 τετραγωνικών χιλιομέτρων που περικλείει την κοιλάδα της Ορδέσα ανακηρύχθηκε σε Εθνικό Πάρκο. Στις 13 Ιουλίου του 1982, διευρύνθηκε η περιοχή με την τρέχουσα έκταση των 156.08 τετραγωνικών χιλιομέτρων και το επίσημο όνομά της άλλαξε σε Εθνικό Πάρκο της Ορδέσα και του Μόντε Περδίδο.
Δεν είναι λίγα τα επιφανή πρόσωπα που έχουν γίνει κατά καιρούς λάτρεις της περιοχής και συχνά εκθειάζουν τις αρετές της. Ο Γάλλος συγγραφέας και εξερευνητής Λουσιέν Μπριέτ (Lucien Briet), ο Καταλανός μηχανικός και εξερευνητής Soler i Santaló και ο Αραγωνέζος γεωλόγος Lucas Mallada συντέλεσαν στο παρελθόν στην προώθηση της περιοχής, στην εξάπλωση της φήμης της και στο να περιληφθεί υπό καθεστώς προστασίας.
Τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2011

Ο Τελικός του Champions League για το 2011 διεξήχθη στις 28 Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Μπαρτσελόνα και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο αγώνας έληξε με σκορ 3:1 υπέρ της Μπαρτσελόνα η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για τέταρτη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Βίκτορ Κάσσαϊ από την Ουγγαρία.

Προϊστορία

Οι δύο ομάδες ξανασυντάθηκαν στον τελικό του Champions League 2008-09, όπου η Μπαρτσελόνα νίκησε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με σκορ 2:0. Στους ημιτελικούς του Champions League 2010-2011, η Μπαρτσελόνα απέκλεισε τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 2:0 και 1:1. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντιμετώπισε στους ημιτελικούς τη Σάλκε 04 με σκορ 2:0 και 4:1.

Αγώνας

Ο αγώνας άρχισε με δεκάλεπτη πίεση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, παρόλο αυτά η Μπαρτσέλονα κατάφερε να αντέξει και άρχισε να επιτείθεται. Στο 26ο λεπτό, ο Πέδρο, ο οποίος έμεινε ελεύθερος και μετά από πάσα του Τσάβι, έστειλε τη μπάλα στα αριστερά του Φαν ντερ Σαρ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι αυτός ο αγώνας θα αποτελέσει και ο τελευταίος στη καριέρα του.
Παρόλο αυτά, στο 34ο λεπτό, ο Γουέιν Ρούνεϊ, μετά από συνεργασία με τον Γκιγκς, έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Βίκτορ Βαλντέζ και διαμόρφωσε το τελικό σκορ για το πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο ημίχρονο, στο 54ο λεπτό, ο Λιονέλ Μέσι έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Βαν ντερ Σάρ και έκανε το σκορ 2:1. Το τελικό σκορ διαμόρφωσε ο Νταβίντ Βίγια, ο οποίος έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, με τον Φαν ντερ Σαρ να μην μπορεί να σταματήσει τη μπάλα.
Μετά τη λήξη του αγώνα, οι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έλαβαν τα αργυρά μετάλλια τους, και αργότερα οι παίκτες της Μπαρτσελόνα έλαβαν τα χρυσά μετάλλια, με τον Αμπιντάλ να σηκώνει το τρόπαιο. Ο Λιονέλ Μέσι ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης του αγώνα.

Δηλώσεις

Ο Βαν ντερ Σάρ, ο οποίος αποχωρεί από την ενεργό δράση, δήλωσε «η Μπαρτσελόνα είναι η καλύτερη ομάδα του κόσμου. Κάναμε ότι μπορούσαμε για να πάρουμε το τρόπαιο, αλλά ο Μέσι, ο Τσάβι και ο Ινιέστα έπαιξαν εξαιρετικά».
Ο Ζοζέπ Γκουαρντιόλα δήλωσε ότι ο «Μέσι είναι ο καλύτερος παίκτης που είδα ποτέ. Αυτός είναι που έκανε τη διαφορά στον αγώνα και αυτός μας έδωσε τη νίκη». Ο Άλεξ Φέργκιουσον δήλωσε ότι «η Μπάρτσα ήταν η καλύτερη ομάδα, με την οποία είχαμε αναμετρηθεί».
Αγγίτης

Φαράγγι Αγγίτη

Λίγα μέτρα πιο κάτω από την σιδηροδρομική γραμμή που περνάει δίπλα από τα Σπήλαια Αλιστράτης, βρίσκεται το Φαράγγι του Αγγίτη, το Βράους όπως λένε το ντόπιοι.
Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νομού Σερρών και έχει μήκος 15 χιλιόμετρα. Το φαράγγι
βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Παγγαίο και Μενοίκιο (17 χλμ από την πόλη της Δράμας) και εκτείνεται από το χωριό Συμβολή (Φράγμα)μέχρι το Σταθμό Άγγιστας. 
Απο κάποια βίαιη γεωλογική ανακατάταξη, συντελέστηκε εδώ μια κοσμογονική αλλαγή που χώρισε τη γη στα δύο και άφησε να περάσουν οι υδάτινοι όγκοι της Πρασιάδος λίμνης, η οποία κάλυπτε την εύφορη πεδιάδα της Δράμας, δημιουργώντας το φαράγγι του Αγγίτη.
Η είσοδος για τους επισκέπτες είναι από το Δ.Δ της Συμβολής του Δήμου Αμφίπολης. Το φαράγγι είναι γνωστό και ως «Στενά Πέτρας» και «Διώρυγα». 
Σε τρία σημεία του φαραγγιού έχουν βρεθεί βραχογραφίες που παριστάνουν καμήλες, ελάφια, ιππείς που κρατούν τα ηνία
των αλόγων και ακόντια, αλλά και αφηρημένα σχέδια. Εκτιμάται ότι οι βραχογραφίες αυτές είναι φτιαγμένες την εποχή του χαλκού. Πλούσια είναι η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής,ενώ με το πέρασμα των αιώνων έχουν δημιουργηθεί αρκετές σπηλιές και καμάρες κατά μήκος της χαράδρας. Τα τελευταία χρόνια στο ποταμό αναπτύσσονται αθλητικές δραστηριότητες όπως Rafting, κανό, καγιάκ κ.α.
Countdown to Extinction: Live

Τραγούδια

1. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:10

2. Hangar 18 (Mustaine) - 5:15

3. Public Enemy (Mustaine, Johnny K) - 4:42

4. Skin O' My Teeth (Mustaine) - 3:45

5. Symphony of Destruction (Mustaine) - 3:56

6. Architecture of Aggression (Mustaine, Ellefson) - 3:43

7. Foreclosure of a Dream (Mustaine, Ellefson) - 4:15

8. Sweating Bullets (Mustaine) - 4:55

9. This Was My Life (Mustaine) - 3:56

10. Countdown to Extinction (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 4:15

11. High Speed Dirt (Mustaine, Ellefson) - 4:16

12. Psychotron (Mustaine, Friedman) - 4:36

13. Captive Honour (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 4:15

14. Ashes in your Mouth (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 6:23

15. She-Wolf (Mustaine) - 3:45

16. Peace Sells (Mustaine) - 4:52

17. Holy Wars... The Punishment Due (Mustaine) - 8:19
Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ

Συνεχόμενες ήττες απο τους Βίκινγκ

Όταν ανέβηκε στον θρόνο (865) έφτασε στην Αγγλία ένας μεγάλος στρατός Βίκινγκ, μέσα σε πέντε χρόνια είχαν καταστρέψει δύο από τα μεγάλα Αγγλικά βασίλεια τη Νορθούμπρια και την Ανατολική Αγγλία. 
Ο γαμπρός του Μπούργκρεντ της Μερκίας τον κάλεσε για βοήθεια εναντίον τους (868), o Έθελρεντ στάθηκε αδύναμος να τους αντιμετωπίσει αν και είχε τη συμπαράσταση του μικρού αδελφού του Αλφρέδου, οδήγησε τους Σάξονες στο Νότιγχαμ αλλά δεν δόθηκε καμιά μάχη και ο Μπούργκρεντ αγόρασε την ειρήνη. Το 874 οι Βίκινγκ νίκησαν τον Μπούργκρεντ και τον οδήγησαν στην εξορία. 
Από το 870 οι Βίκινγκ έστεψαν την προσοχή τους στο Ουέσσεξ, στις 4 Ιανουαρίου 871 στην μάχη του Ρέντινγκ υπό την ηγεσία των οπλαρχηγών και βασιλέων της Δανίας Χάλφνταν Ράγκναρσον και Μπάγκσεκ συνέτριψαν τον στρατό του Έθελρεντ. 
Ακολούθησε η νίκη στην μάχη του Άσντοοου στην οποία ο ίδιος δεν συμμετείχε και τις Σαξονικές δυνάμεις διοικούσε ο αδελφός του Αλφρέδος, στην μάχη έπεσε ο Μπάγκσεκ.
Στάθηκε κατόπιν ανίκανος να αναδιοργανώσει τον στρατό του και υπέστη διαδοχικές ήττες από τους επιδρομείς, συνετρίβη στις 22 Ιανουαρίου στο Μπάσινγκ και στις 22 Μαρτίου 871 στο Μάρτον. Ο Έθελρεντ πέθανε αμέσως μετά στις 15 Απριλίου 871 και τάφηκε στο Γουίμπορν Μίνστερ του Ντόρσετ. Τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Αλφρέδος ο Μέγας. 
Το 867 ο Έθελρεντ όρισε κοινό νομισματικό σύστημα για την Αγγλία και την Μερκία με βάση τα νομίσματα της, τα νομισματοκοπείο του Καντέρμπερι τροφοδοτούσε και τα δυο βασίλεια.

Οικογένεια

Η σύζυγος του Έθελρεντ πιθανότατα ονομαζόταν Γούλφθριθ την οποία ένα καταστατικό (868) την αναφέρει ως βασίλισσα, ήταν σπάνιο εκείνη την εποχή στο Ουέσσεξ οι σύζυγοι των βασιλέων να λαμβάνουν τον τίτλο της βασίλισσας, πρώτη φορά αναφέρεται αυτό από την δεύτερη σύζυγο του πατέρα του Ιουδήθ της Φλάνδρας. Οι ιστορικοί Μπάρμπαρα Γιόρκε (γεν. 1951) και Πολίν Στάφορντ (γεν. 1946) αναφέρουν ότι η Γούλφθριθ ήταν "βασίλισσα και σύζυγος του Έθελρεντ". Πιθανότατα ήταν κόρη του κόμη Γούλφχερ ο οποίος στερήθηκε τα εδάφη του από τον βασιλιά Αλφρέδο όταν τον εγκατέλειψε στην μάχη εναντίον των Δανών (878). Ο Σον Μίλερ στο "Λεξικό της Οξφόρδης" ωστόσο δεν την αναφέρει καθόλου. Οι συγγραφείς Σιμόν Κέινες (γεν. 1952) και Μίχαελ Λάπιτζ (γεν. 1942) στην έκδοση του 1983 του έργου του Ασσέρ "η ζωή του βασιλιά Αλφρέδου του Μέγα" αναφέρει σχετικά με την "μυστηριώδη βασίλισσα Γούλφθριθ" η οποία ήταν πιθανότατα η σύζυγος του Έθελρεντ. 
Ο Έθελρεντ άφησε δυο γιους τον Έθελχελμ και τον Έθελγουλντ Έθελινγκ, από αυτούς ο Έθελγουλντ λογομάχησε με τον πρώτο ξάδελφο του Εδουάρδο τον πρεσβύτερο μετά τον θάνατο του θείου του Αλφρέδου του Μέγα (899) σχετικά με την διαδοχή στον θρόνο της Αγγλίας. Στους απογόνους του Έθελρεντ ανήκουν ο ιστορικός του 10ου αιώνα Έθελγουιρντ και ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι τον 11ο αιώνα Έθελνοθ.
Μπουζουμπούρα

Ιστορία

Η Μπουζουμπούρα ήταν αρχικά ένα χωριό, το οποίο με το πέρασμα του χρόνου μεγάλωσε και επεκτάθηκε αφού έγινε ταχυδρομικός σταθμός του στρατού της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής το 1889. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Μπουζουμπούρα έγινε διοικητικό κέντρο της Βελγικής Διοίκησης στην Αφρική. Η πόλη έχει γίνει θέατρο μαχών μεταξύ των φυλών Χούτου και Τούτσι, που προκάλεσαν τη γενοκτονία των δευτέρων.