google/wiki40b huggingface dataset:
Aqualung

Ιστορία του δίσκου

Μετά την ένταξη του Τζέφρι Χάμοντ στο συγκρότημα και την ενασχόληση του κιμπορντίστα Τζον Έβαν ως κανονικού μέλους των Jethro Tull, το σχήμα μπήκε στα "Island Studios" του Λονδίνου για την ηχογράφηση του τέταρτου τους δίσκου.
Τα τραγούδια που ηχογραφήθηκαν συνδυάζουν στοιχεία της folk μουσικής, των blues, της ψυχεδελικής μουσικής και της hard rock. Οι στίχοι του δίσκου έχουν ως κεντρικό θέμα την διάκριση ανάμεσα στην θρησκεία και τον Θεό, με την ιδέα για αυτούς τους στίχους να έρχεται στον Άντερσον όταν η σύζυγος του, Τζένι, φωτογράφησε κάποιους άστεγους ανθρώπους.
Η πρώτη πλευρά του δίσκου ονομάστηκε "Aqualung" και περιέχει κομμάτια που επικεντρώνονται σε χαρακτήρες όπως ο άστεγος στο ομώνυμο τραγούδι ή η ανήλικη ιερόδουλη στο "Cross-Eyed Mary". Η δεύτερη του πλευρά ονομάζεται "My God" και περιλαμβάνει κομμάτια τα οποία αντιμετωπίζουν την θρησκεία με κριτικό και σχετικά ασεβή τρόπο. Παρ' όλα αυτά, ο Ίαν Άντερσον αρνήθηκε ότι το "Aqualung" είναι concept άλμπουμ.
Το εξώφυλλο είναι πορτρέτο ακουαρέλας ενός άστεγου άνδρα, δημιουργία του Μπάρτον Σίλβερμαν,. Η ιδέα της συγκεκριμένης εικόνας προήλθε από τις φωτογραφίες της Τζένι Άντερσον.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1971 και ανέβηκε στο # 4 στην πατρίδα του συγκροτήματος και το # 7 στο αμερικάνικο Billboard, ενώ το σινγκλ "Hymn 43" έφθασε στο # 91 του Hot-100. Αργότερα, το άλμπουμ βραβεύθηκε ως τριπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και χρυσό στην Γερμανία.
Οι πωλήσεις του ξεπέρασαν τα επτά εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχει παρουσιάσει τις μεγαλύτερες πωλήσεις από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ των Jethro Tull. Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα 5, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,3 / 5 και το "Prog Archives" 4,33 / 5.

Λίστα Τραγουδιών

1. Aqualung (Ian Anderson, Jennie Anderson) - 6:34

2. Cross-Eyed Mary (Anderson) - 4:06

3. Cheap Day Return (Anderson) - 1:21

4. Mother Goose (Anderson) - 3:51

5. Wond'ring Aloud (Anderson) - 1:53

6. Up to Me (Anderson) - 3:15

7. My God (Anderson) - 7:08

8. Hymn 43 (Anderson) - 3:14

9. Slipstream (Anderson) - 1:13

10. Locomotive Breath (Anderson) - 4:23

11. Wind-Up (Anderson) - 6:01

Βραβεία

Aqualung (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 x πλατινένιος 
Γερμανία (BVMI Certification): Χρυσός
Διαμερίσματα του Ανατολικού Τιμόρ

Περιφέρειες

Το Ανατολικό διαιρείται σε δύο περιφέρειες: την Λόρο Μούνο και την Λόρο Σάε.

Λόρο Μούνου

Η Λόρο Μούνου είναι μια από τις δύο περιφέρειες του Ανατολικού Τιμόρ. Συμπεριλαμβάνει τα 9 από τα 13 διαμερίσματα του Ανατολικού Τιμόρ: Ντίλι, Αϊλέου, Αϊνάρο, Μανουφάι, Ερμέρα, Μπομπονάρο, Κόβα Λίμα, Λικιζά και Οεκούσσε. Πρωτεύουσα είναι το Ντίλι.

Λόρο Σάε

Η Λόρο Σάε είναι μια από τις δύο περιφέρειες του Ανατολικού Τιμόρ. Συμπεριλαμβάνει τα 4 από τα 13 διαμερίσματα του Ανατολικού Τιμόρ: Λαουτέμ, Μπαουκάου, Βικέκε και Μανατούτο. Πρωτεύουσα είναι το Μπαουκάου.
Ραψωδός Φιλόλογος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1985 στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Γαλάτσι, όπου ζει μέχρι σήμερα. Το πραγματικό του όνομα είναι Αλέξανδρος. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη ραπ μουσική το 1996, ως μέλος του σχήματος Διαρρήκτες. Το 2004 γνώρισε τους DJ Strider (παραγωγός) και Κριτή (παραγωγός και μέλος των Ladose και των Μουσικών Ισοβιτών), με τους οποίους συνεργάζεται έκτοτε. Τον Μάιο του 2016, πραγματοποίησε το τελευταίο του event ως σόλο, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να δραστηριοποιηθεί καλλιτεχνικά ξανά στο μέλλον. Τον Δεκέμβριο του 2018 έκανε δύο τελευταίες εμφανίσεις με τον Solmeister και τους WNC (Wednesday Night Cypher) στο Gagarin 205. Ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσει μια νέα δουλειά.
Παναγία Ευαγγελίστρια (Κάτω Πολεμίδια)

Τοποθεσία

Στα νότια συνορεύει με τον Απόστολο Βαρνάβα, στα νοτιοανατολικά με τον Μακάριο Γ΄, στα ανατολικά με την Αγία Φύλα, στα βόρεια με τα Πάνω Πολεμίδια και την Παλώδια, και στα δυτικά με τον Ύψωνα και τον Άγιο Νικόλαο.

Ναός Παναγίας Ευαγγελίστριας

Ο ιερός ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στην Παναγία. Ξεκίνησε να κτίζεται το 1908 και ολοκληρώθηκε το 1959. Τα εγκαίνια έγιναν το 1963.

Διάφορα

Στην Παναγία Ευαγγελίστρια βρίσκεται το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, το δημόσιο νοσηλευτήριο της Λεμεσού.
Δημήτρης Σαραντάκος

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Σαραντάκος (1929-2011) γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και πέθανε στην Αθήνα, γιος του Νικολάου (1903-1977) από τη Μάνη, βασικού συνεργάτη της εγκυκλοπαίδειας "Ήλιος" στην τελευταία της περίοδο, και της ποιήτριας Ελένης Μυρογιάννη (1907-1987). 
Αποφοίτησε από τη σχολή Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. Έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα ως το 1989 ως ελεύθερος επαγγελματίας στη βιομηχανία και τον τουρισμό, και συνταξιοδοτήθηκε τελικά από την Αγροτική Τράπεζα. Από τότε άρχισε να εκδίδει τη σατιρική εφημερίδα -μετά περιοδικό- το Φιστίκι στην Αίγινα, που από το 2009 μετατράπηκε σε ιστολόγιο με το ίδιο όνομα. Το μπλογκ διατηρείται σήμερα, δημοσιεύοντας κυρίως ακυκλοφόρητα κείμενα του Δημήτρη Σαραντάκου.
Σύζυγός του ήταν η ποιήτρια Κική Σαραντάκου με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον συγγραφέα Νίκο Σαραντάκο.
Μαρκαντόνιο Τρεβιζάν

Δόγης της Βενετίας

Εξελέγη Δόγης της Βενετίας (4 Ιουνίου 1553) υπέργηρος χωρίς να το επιθυμεί ούτε ο ίδιος. Με την άνοδο του στην εξουσία επιχείρησε να καταργήσει τις γιορτές και τα πανηγύρια για να ασχοληθεί ο λαός της πόλης με τα θρησκευτικά του καθήκοντα αλλά χωρίς να βρει καμιά ανταπόκριση. Βαριά ασθενής πέθανε περίπου έναν χρόνο αργότερα από την εκλογή του (31 Μαΐου 1554) και τάφηκε στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου.
Σπαλιαραίικα Αχαΐας

Τοποθεσία

Ανήκουν στην τοπική κοινότητα Λουσικών ως τμήμα του πρώην Δήμου Ωλενίας. Βρίσκονται σε υψόμετρο 45 μέτρων. Εγγύς του χωριού βρίσκονται τα χωριά Άνω Αχαΐα, Λουσικά και Υψηλή Ράχη καθώς και ο μικρός ποταμός Σερδινή λίγο πριν εκβάλει στον ποταμό Πείρο.

Ιστορία

Στην περιοχή η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως ευρήματα από την εποχή του Μυκηναϊκού Πολιτισμού και ιδιαίτερα ένα μυκηναϊκό νεκροταφείο.
Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο των πρώτων οικιστών του, δηλ. την οικογένεια Σπαλιάρα. Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, οι πρώτοι του κάτοικοι είχαν αρκαδική καταγωγή. Στα 1901 απείχαν τέσσερις ώρες και τρία τέταρτα δρόμο από την Πάτρα καθώς και μιάμιση ώρα δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, την έδρα δηλ. του τότε Δήμου Δύμης στον οποίον υπάγονταν.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 146 κατοίκους.

Διοικητική εξέλιξη

Με το ΦΕΚ 59Β της 17/06/1897 ο οικισμός προσαρτάται στον τότε Δήμο Δύμης με το όνομα Σπολιαρέϊκα. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Δύμης και προσαρτάται στην κοινότητα Άνω Αχαΐας. Με το ΦΕΚ 50Α της 03/04/1928 προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σουδενέϊκων (νυν Λουσικά). Την 16/10/1940 το παλιό όνομα του χωριού διορθώθηκε στο σημερινό. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Ωλενίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Λοιπά στοιχεία

Στην περιφέρεια του χωριού βρίσκονται οι ιεροί ναοί του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Ιωάννη.
Άγγελος Ψωρούλας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ιωάννη Ψωρούλα. Το 1895 εκλέχθηκε δήμαρχος Κερκυραίων, με πλειοψηφία 350 ψήφων. Από το 1903 ως το 1904 ήταν Νομάρχης Ζακύνθου.  Το 1905 ανέλαβε Νομάρχης Κεφαλληνίας Παρέμεινε Νομάρχης Κεφαλληνίας ως το 1909, οπότε παύτηκε από το αξίωμα. Το όνομά του δόθηκε σε πλατεία της Κέρκυρας.
Μυκηναϊκή γυναικεία μορφή

Ιστορικό του ευρήματος

Ανακαλύφθηκε κοντά στην νότια πλευρά του ναού των Μυκηνών στην νοτιοδυτική άκρη της αυλής του παλατιού στις αρχαιολογικές ανασκαφές υπό την διεύθυνση του Χρήστου Τσούντα μεταξύ 1886 - 1897.

Περιγραφή

Είναι θραύσμα ανάγλυφου από μαλακό πωρόλιθο. Είναι σπασμένο σε τρεις γωνίες και φέρει σημαντικές φθορές. Εικονίζει μια ιστάμενη γυναίκα από τη μέση και πάνω σε προφίλ δύο τρίτων, ενώ το πρόσωπο είναι στραμμένο προς τον θεατή. Είναι ντυμένη με χιτώνα, πιθανώς χωρίς μανίκια, και επάνω από τον χιτώνα φοράει πέπλο. Το δεξί χέρι είναι λυγισμένο στον αγκώνα και ακουμπισμένο στον θώρακα. Το πρόσωπο είναι σχήματος μακρόστενου, τετράγωνου και καταλήγει σε μυτερό πηγούνι. Το χαμηλό κούτελο είναι σχεδόν σκεπασμένο από διπλή σειρά στρογγυλών μπούκλων που μοιάζουν με στέφανο. Τα μαλλιά πέφτουν δεξιά και αριστερά μέχρι το στήθος. Η παχιά κόμμωση μοιάζει με αυτή του κούρου της Τενέας. Το δεξί μέρος είναι σκεπασμένο από τον πέπλο.

Ερμηνεία

Ίσως να αποτελούσε τμήμα αετώματος μαζί με άλλα παρόμοια θραύσματα, από τα οποία όμως διαφέρει ως προς το υλικό, το ύψος του αναγλύφου και τις αναλογίες. Καλλιτεχνικά μοναδική είναι η κόμη που στεφανώνει το κούτελο.

Χρονολόγηση

Χρονολογείται στα 630-620 π.Χ. και ίσως να είναι έργο κορινθιακού εργαστηρίου.
2151 Χάντβιγκερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Χάντβιγκερ είναι CSU (κατά Tholen). Ο Χάντβιγκερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 52 λεπτά.
Κύπελλο Ιντερτότο 1972

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1972 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.

Ομίλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 8 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Αμπελώμη Αραβίας

Η Αμπελώμη (αλλιώς και Αμπελώνη) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Αραβία.
Η πόλη αναφέρεται από τον Πλίνιο (Historia naturalis, 6, 159) ως αποικία των Μιλησίων. Ο ιστορικός ερευντητής Tarn δέχεται την άποψη ότι ήταν μιλησιακή αποικία, που ιδρύθηκε κατά την Πτολεμαϊκή κατοχή (279 -258, 245, 241-197 π.Χ.). Το γεγονός αυτό θα έλαβε χώρα επί της βασιλείας του Πτολεμαίου Β΄ Φιλαδέλφου -ενός Μακεδόνα φαραώ που άφησε πολιτιστική δραστηριότητα στην Αραβία. Από την ονομασία της πόλεως (σημαίνει η πόλη της αμπέλου), διαπιστώνεται η λατρεία της ελληνικής θεότητας του κρασιού, του Διονύσου, προγόνου θεού των Πτολεμαίων. Ωστόσο ο Φον Βίζμαν (von Wissmann) ταύτισε την Αμπελώμη με τη μεσοποταμιακή πόλη Άμπη του Ηροδότου που βρισκόταν στις όχθες του Τίγρη. Ήταν και αυτή μιλησιακή αποικία.
Στην ουσία βρισκόταν στις αραβικές ακτές της Ερυθράς θαλάσσης βορείως της σημερινής πόλης Jeddah της Σαουδικής Αραβίας. Ίσως να πρόκειται για τη μεταγενέστερη Λευκή κώμη.
Κυνηγητό Θανάτου

Πλοκή

Ο νεαρός βετεράνος Άντι σκοτώνεται στο Βιετνάμ από ελεύθερο σκοπευτή. Εκείνο το βράδυ τα άσχημα νέα μαθαίνουν η οικογένειά του. Όμως αργότερα το Βράδυ βρίσκουν τον νεαρό Άντι στο σαλόνι και τον υποδέχονται με αγάπη. Όμως σύντομα θα μάθουν ότι αυτός δεν είναι ο Άντι που κάποτε ήξεραν.

Παραγωγή

Τα γυρίσματα έγιναν στο Μπρουκσβαιλ της Φλόριντα. Αυτή είναι η πρώτη δουλεία του δημιουργού ειδικών εφέ, Τομ Σαβίνι.

Προβολή

Το Dead of Night προβλήθηκε στην Τάμπα της Φλόριντα στις 30 Αυγούστου, 1974.

Κυκλοφορία σε DVD

Η εταιρία διανομής Blue Underground κυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση της ταινίας με τον τίτλο Deathdream το 2004. Ως Ειδικά Χαρακτηριστικά το DVD περιείχε ηχητικούς σχολιασμούς από τους Μπομπ Κλαρκ και Άλαν Όρμσμπι, το featurette Τομ Σαβίνι: Τα πρώτα χρόνια, το featurette Deathdreaming: Συνέντευξη με τον Ρίτσαρντ Μπακους, εναλλακτικό ξεκίνημα, επεκταμένη σκηνή τέλους, μια αφίσα, τρέιλερ και γκαλερί.

Υποδοχή

Η ταινία γνώρισε θετικές κριτικές από το κοινό. Στο Rotten Tomatoes κρατάει μια βαθμολογία των 71% βασισμένη σε 7 κριτικές. Στο IMDb έχει μια βαθμολογία των 6,8/10. Η ελληνική ιστοσελίδα b-movies.gr έδωσε στην ταινία μια άριστη βαθμολογία των 5/5 και είπε "Πραγματικά εκπληκτικό, χωρίς καμία αμφιβολία, από μένα παίρνει το μάξιμουμ, και ελπίζω κάποια στιγμή να το δούμε και στη χώρα μας σε DVD".
Δήμος Κάτω Κλειτορίας

Ο Δήμος Κάτω Κλειτορίας ήταν βραχύβιος δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που συστάθηκε το 1835 και καταργήθηκε το 1837.

Διοικητική ιστορία

Ο δήμος συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20 Απριλίου του 1835 ως δήμος της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Κατατάχθηκε στους δήμους  Β΄ Τάξεως και έδρα του ορίστηκε ο οικισμός  Μοστίτσι. Οι οικισμοί που τον αποτελούσαν ήταν οι εξής: Μοστίτσι, Καστέλλι, Κλείτωρ.
Με το Β.Δ. της 16ης Ιανουαρίου του 1837 ο Δήμος Κάτω Κλειτορίας καταργήθηκε και οι οικισμοί που τον αποτελούσαν προσαρτήθηκαν στο γειτονικό Δήμο Αροανείας του ίδιου νομού.
Αντικαπνιστική πολιτική στη ναζιστική Γερμανία

Μέτρα του ναζιστικού καθεστώτος κατά του καπνίσματος

Γνωστά περιοδικά στη ναζιστική Γερμανία, όπως το Gesundes Volk (Υγιής Λαός) και το Gesundes Leben (Υγιεινή ζωή) δημοσίευαν προειδοποιήσεις για τις συνέπειες του καπνίσματος. Αναρτήθηκαν αφίσες και αποστέλλονταν στους χώρους εργασίας φυλλάδια, που ενημέρωναν για τις επιβλαβείς επιπτώσεις του. Το 1939 ιδρύθηκε το Γραφείο για τους κινδύνους από το κάπνισμα και τα οινοπνευματώδη ποτά. Την ίδια χρονιά θεσπίστηκε νόμος που απαγόρευε το κάπνισμα στους αξιωματικούς των SS και στους αστυνομικούς εν ώρα υπηρεσίας. Ακολούθησε η απαγόρευση του καπνίσματος στα σχολεία και τα νοσοκομεία. Τον Δεκέμβριο του 1941 τέθηκαν περιορισμοί στις διαφημίσεις των τσιγάρων. Απαγορεύτηκαν οι διαφημίσεις που παρουσίαζαν το κάπνισμα ως αβλαβή συνήθεια και ως ένδειξη ανδρισμού. Την ίδια χρονιά αυξήθηκε η φορολογία στον καπνό κατά 80 - 90% και απαγορεύτηκε το κάπνισμα μέσα στο τραμ σε εξήντα γερμανικές πόλεις. Κατά τη διάρκεια του πολέμου απαγορεύτηκε το κάπνισμα στα καταφύγια (αν και σε ορισμένα υπήρχαν ειδικοί χώροι όπου επιτρεπόταν), οι έγκυες και οι γυναίκες κάτω των 25 και άνω των 55 ετών δεν έπαιρναν μερίδα καπνού και μειώθηκε ο αριθμός των τσιγάρων που χορηγούνταν στους στρατιώτες. Τον Ιούλιο του 1943 απαγορεύτηκε το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους σε άτομα κάτω των 18 ετών.

Οι συνέπειες της αντικαπνιστικής πολιτικής

Η αντικαπνιστική πολιτική των Ναζί είχε τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα από το 1933 μέχρι το 1939, οπότε σημειώνεται ραγδαία αύξηση στην κατανάλωση καπνού στη Γερμανία. Συγκεκριμένα, η κατά κεφαλήν κατανάλωση καπνού στη Γερμανία την περίοδο αυτή αυξήθηκε από 570 σε 900 τσιγάρα ετησίως, όταν αντίστοιχα στη Γαλλία (όπου το αντικαπνιστικό κίνημα ήταν αδύναμο) η κατανάλωση αυξήθηκε από 570 σε 630 τσιγάρα το χρόνο. Τελικά, η επιβολή σκληρότερων αντικαπνιστικών μέτρων στα τέλη της δεκαετίας του '30 οδήγησε σε μείωση της κατανάλωσης καπνού.
Ειρήνη Παλαιολογίνα (κόρη Δημητρίου)

Βιογραφία

Ήταν κόρη του δεσπότη Δημητρίου Παλαιολόγου κυβερνήτη της Θεσσαλονίκης και της Θεοδώρας. Ο πατέρας της ήταν γιος του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας του Μομφερράτου.
Παντρεύτηκε τον Ματθαίο, πρώτο γιο του Ιωάννη ΣΤ΄. Στις 26 Οκτωβρίου 1341 ο πεθερός της στο Διδυμότειχο αυτοανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, ενώ στην Κωνσταντινούπολη ήταν Αυτοκράτορας ο 9ετής Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. Ήταν η αρχή του Β΄ Εμφυλίου Πολέμου που κράτησε ως τις 3 Φεβρουαρίου 1347, οπότε οι δύο πλευρές συμφώνησαν ο Ιωάννης ΣΤ΄ να είναι ο Αυτοκράτορας και ο Ιωάννης Ε΄ συναυτοκράτορας. 
Στις 15 Απριλίου 1353 ο Ιωάννης ΣΤ΄ ανακήρυξε τον γιο του Ματθαίο συναυτοκράτορα ως μία προσπάθεια για να εξασφαλίσει τη διαδοχή. Τότε η Ειρήνη έγινε συναυτοκράτειρα. Η διαμάχη ξέσπασε πάλι μεταξύ του Ιωάννη Ε΄ και του Ιωάννη ΣΤ΄, αλλά στις 4 Δεκεμβρίου 1354 ο τελευταίος παραιτήθηκε και αποσύρθηκε σε μονή. Ο Ματθαίος και η Ειρήνη κράτησαν τους τίτλους τους και μέρος της Θράκης ως ιδιοκτησία τους. Όμως τον Φεβρουάριο του 1356 Σερβικές δυνάμεις τους συνέλαβαν και τους κράτησαν ως τον Δεκέμβριο, οπότε παραδόθηκαν στον Ιωάννη Ε΄, που τους ανάγκασε να παραιτηθούν των τίτλων τους. Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε η Ειρήνη.
Διονύσιος ο εκ Φουρνά

Βιογραφία

Γεννήθηκε γύρω στα 1670 στον Φουρνά Ευρυτανίας όπου και πέθανε μετά το 1744, οπότε αναφέρεται για τελευταία φορά σ' ένα έγγραφο. Σύμφωνα με άλλες πηγές πιθανότατα απεβίωσε το 1746. Πατέρας του ήταν ο ιερέας Παναγιώτης Χαλκιάς. Όταν πέθανε ο πατέρας του αναγκάστηκε, ενώ ήταν σε ηλικία 12 ετών, να πάει στην Κωνσταντινούπολη για να εργαστεί. Έμεινε εκεί 4 χρόνια και σε ηλικία 16 ετών εγκαταστάθηκε στον Άθω κι έγινε μοναχός και αργότερα ιερομόναχος. Στο Άγιο Όρος (Καρυές) συμπλήρωσε τις γραμματικές του γνώσεις και διδάχτηκε την τέχνη της αγιογραφίας. Το 1711 ανέγειρε εκ βάθρων το κελί του στις Καρυές και το προς τιμήν του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου παρεκκλήσιό του, το οποίο εικονογράφησε και τοιχογράφησε. 
Από το 1724 ως το 1728 ο Διονύσιος διέμενε στον Φουρνά, όπου με τους μαθητές του τοιχογράφησε τον καθεδρικό ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο οποίος δυστυχώς πυρπολήθηκε από τους Τούρκους πριν από την Επανάσταση του 1821. Από το 1729 έως το 1734 επέστρεψε στο Άγιο Όρος όπου με τη συνεχή μελέτη των έργων του Πανσελήνου και του Θεοφάνη και με την επίμονη και αφοσιωμένη εργασία κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους αξιολογότερους αγιογράφους της εποχής του. Σε αυτό το διάστημα και με τη βοήθεια του μαθητή του, Κύριλλου του Χίου, έγραψε την Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης και αι κύριαι πηγαί αυτής. 
Το 1734 λόγω φθόνου των ομοτέχνων του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος και να εγκατασταθεί στον Φουρνά, όπου ασχολήθηκε με την οικοδόμηση της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής. Δίπλα στη Μονή ίδρυσε και σχολείο των κοινών γραμμάτων, καθώς και εργαστήριο αγιογραφικής τέχνης, το οποίο κατά τον Σέργιο Μακραίο, ο "πολύς εν σοφία" διδάσκαλος του Γένους Θεοφάνης, από το 1755 ανέδειξε σε σχολή για ανώτερες σπουδές. Η σχολή λειτούργησε μέχρι το 1784 και από αυτήν αναδείχθηκαν σπουδαίοι διδάσκαλοι και διαφωτιστές του υπόδουλου Γένους.
Σε όλο αυτό το διάστημα μέχρι το 1744 περιστασιακά επισκέφθηκε πάλι τον Άθω (1739) και την Κωνσταντινούπολη (1740 και 1744). Από όλο το ζωγραφικό του έργο στον Φουρνά, μετά από τους σεισμούς του 1966, σώζονται 3 εικόνες του 1733 που παριστάνουν τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον Ένθρονο Χριστό και τη Ζωοδόχο Πηγή, καθώς και μια εικόνα του 1725 που παριστάνει τους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο.
Γιόργκι Ντουντζιέρσκι

Βιογραφία

Ο Ντουντζιέρσκι καταγόταν από παλιά σερβική οικογένεια οι ρίζες της οποίας πανε πολύ πίσω στην Ερζεγοβίνη απ 'όπου οι πρόγονοί του μετακινήθηκαν στο Σρμπόμπραν της Μπάτσκα τον 17ο αιώνα προσπαθώντας να ξεφύγουν από τον Οθωμανικό ζυγό. Πριν τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο μέλη της οικογένειας ζούσαν στο Νόβι Σαντ όπου διατηρούσαν υψηλές θέσεις και ανέπτυξαν επιχειρηματικές δραστηριότητας.
Ο Ντουντζιέρσκι ήταν καλά μορφωμένος και μιλούσε άπταιστα γαλλικά, λύκειο πήγε στο "Dugonics András Piarista Gimnázium" και γυμνάσιο στο Σζέγκεντ όπου έμαθε λατινικά και ουγγρικά. Για να αποφεύγει τις συγκρούσεις του Α ΄ παγκοσμίου πολέμου η οικογένεια του έφυγε στην Ελβετία όπου συνέχισε το σχολείο έως το 1922 που αποφοίτησε.  Στην Ελβετία άρχισε να παίζει αντισφαίριση για να γίνει πρωταθλητής στο σχολείο που φοιτούσε. Η οικογένεια επέστρεψε στο Νόβι Σαντ αμέσως μετά τον πόλεμο και ο ίδιος ξεκίνησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, αλλά τις άφησε κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου για να επικεντρωθεί στην αντισφαίριση.

Καριέρα στην αντισφαίριση

Πρώτο του επίτευγμα ήταν να κερδίσει το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Γενεύης, έπειτα έγινε πρωταθλητής Ελβετία διαδοχικά μεταξύ 1924 και 1927. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα παίξει για την εθνική ομάδα της Ελβετίας. Όταν επέστρεψε στην Γιουγκοσλαβία έγινε αθλητής του κροατικού συλλόγου Χάσκελ.
Πήρε μέρος για την Γιουγκοσλαβία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι όπου στο απλό έχασε στον πρώτο γύρο. Στο διπλό με συμπαίκτη τον Ιβάν Μπάλας αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.
Το 1925 ήταν φιναλίστ στο διπλό του τουρνουά του Pizzo di Campel στην Ελβετία με συμπαίκτη τον Kyburz. Το 1926, ήταν επίσης φιναλίστ στο τουρνουά του L.T.C. της Νίκαιας, χάνοντας μόνο από τον Ουμπέρτο Μορπούργκο σε σετ. Συμμετείχε στο πρώτο επίσημο αγώνα της Γιουγκοσλαβίας στο κύπελλο Ντέιβις το 1927 με συμπαίκτη τον Ιβάν Μπάλας στο Ζάγκρεμπ κατά της Ινδίας.

Προσωπική ζωή

Μετά τη απόσυρση του από την αντισφαίριση, έγινε προπονητής αντισφαίρισης στη Γενεύη. Το 1939 επέστρεψε στο Νόβι Σαντ, αλλά δεν ήταν ποτέ σε θέση να εισέλθει στην τοπική ελίτ, παρόλο που ο ίδιος κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία από τον πατέρα του. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, του αφαιρέθηκε από το Κομουνιστικό καθεστώς το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του εκτός από κάποια τμήματα της περιουσίας του και δυο διαμερίσματα τα οποία πούλησε για βιοποριστικούς λόγους. Ο ίδιος δεν δούλευε Δεκτός από περιστασιακά σε συλλόγους η την ομοσπονδία αντισφαίρισης.
Έχοντας μείνει χωρίς σπίτι και κατοικία φιλοξενούνταν σε σπίτια φίλων του σε άλλες πόλεις ωσότου έληξε η κοινωνική ασφάλιση του  και κατέληξε στο πτωχοκομείο στην Futog όπου πέθανε το 1983.
Οδηγία Κλινικών Δοκιμών

Η οδηγία για τις κλινικές δοκιμές (Επίσημα, οδηγία 2001/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των Κρατών Μελών σχετικά με την εφαρμογή ορθής κλινικής πρακτικής κατά τη διεξαγωγή των κλινικών δοκιμών φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση) είναι μια οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποσκοπεί στη διευκόλυνση της εσωτερικής αγοράς φαρμάκων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διατηρώντας συγχρόνως ένα κατάλληλο επίπεδο προστασίας της δημόσιας υγείας. Επιδιώκει την απλοποίηση και την εναρμόνιση των διοικητικών διατάξεων που διέπουν τις κλινικές δοκιμές στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, θεσπίζοντας σαφή και διαφανή διαδικασία. 
Τα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όφειλαν να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν πριν από την 1η Μαΐου 2003 τις αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις. Τα Κράτη Μέλη όφειλαν να εφαρμόσουν τις διατάξεις αυτές το αργότερο με ισχύ από την 1η Μαΐου 2004.

Τα αποτελέσματα της οδηγίας

Θεωρείται πως έχουν αυξήσει το κόστος της διεξαγωγής κλινικών δοκιμών στην ΕΕ και πως έχουν προκαλέσει τη μείωση του αριθμού αυτών των δοκιμών ιδίως των ακαδημαϊκών μελετών και εκείνων που εξετάζουν νέες χρήσεις παλαιών φαρμάκων. Η Γερμανία παρέκκλινε από την οδηγία. Αναμένεται να αντικατασταθεί από τον κανονισμό για τις κλινικές δοκιμές της ΕΕ το 2016. Οι αλλαγές πρόκειται να τεθούν σε ισχύ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2019.
Ιταλική Μόδα και Σχέδιο

Ιταλική Μόδα και Σχέδιο

Η ιταλική μόδα έχει μακρά παράδοση και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες στον κόσμο. Το Μιλάνο, η Φλωρεντία, η Ρώμη είναι τα βασικά κέντρα μόδας της Ιταλίας. Σύμφωνα με την Κορυφαία Παγκόσμια Κατάταξη των Κέντρων Μόδας που διεξήχθη από το Global Language Monitor, η Ρώμη κατατάσσεται έκτη και το Μιλάνο δωδέκατο σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι ιταλικοί οίκοι μόδας όπως για παράδειγμα Gucci, Armani, Prada , Versace, Valentino, Dolce & Cabbana, Missoni, Fendi, Moschino, Max Mara, Trussardi, Ferragamo θεωρούνται από τους σπουδαιότερους οίκους μόδας σε ολόκληρο τον κόσμο. Επίσης το περιοδικό Vogue Italia θεωρείται ένα από τα περιοδικά υψηλότερου κύρους παγκοσμίως.
Η Ιταλία επίσης διακρίνεται στον τομέα του σχεδίου, ειδικότερα στον εσωτερικό σχεδιασμό, στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, στον βιομηχανικό καθώς και στον πολεοδομικό σχεδιασμό. Η χώρα έχει γεννήσει πολλούς σχεδιαστές επίπλων όπως ο Gio Ponti και ο Ettore Sottsass. Επιπλέον ιταλικές φράσεις όπως "Bel Disegno" και "Linea Italiana" έχουν ενσωματωθεί στο λεξιλόγιο σχεδιασμού επίπλων. Παραδείγματα από κλασσικά κομμάτια ιταλικών οικιακών ειδών και επίπλων αποτελούν τα πλυντήρια και ψυγεία Zanussi, οι καναπέδες "New tone" Atrum και η μεταμοντέρνα βιβλιοθήκη του Ertore Sottsass, που έχει εμπνευστεί από το τραγούδι του Bob Dylan "Stuck inside of Mobile with the Memph
is Blues Again".
 Σήμερα το Μιλάνο και το Τορίνο αποτελούν εξέχουσες πόλεις όσον αναφορά τον αρχιτεκτονικό και τον βιομηχανικό σχεδιασμό. Η πόλη του Μιλάνου φιλοξενεί την μεγαλύτερη εκδήλωση σχεδίου σε ολόκληρο τον κόσμο. Επίσης φιλοξενεί χώρους διεξαγωγής εκδηλώσεων και διεξάγονται εκδηλώσεις σχετικά με την αρχιτεκτονική και το σχέδιο όπως "Fuori Saloni" και το "Salone del Mobile". Επιπλέον αποτελεί έδρα πολλών σχεδιαστών όπως Bruno Munari, Lucio Fontana, Enrico Castellani και Piero Manzoni.