google/wiki40b huggingface dataset:
Αλμπέρτο Τζακομέττι

Η ζωή του

Γιος εμπρεσιονιστή ζωγράφου, ο Τζακομέττι έδειξε από πολύ νωρίς τις καλλιτεχνικές του τάσεις. Στα 13 του χρόνια φιλοτεχνούσε ήδη προτομές (ιδιαίτερα του αδελφού του Ντιέγκο, που υπήρξε σε όλη του τη ζωή το πιο πιστό μοντέλο του). Πίστευε ακράδαντα ότι το σχέδιο είναι η βάση των πάντων. Εργαζόταν αδιάκοπα, πειραματιζόμενος σε διάφορες κατευθύνσεις.
Ο Τζακομέττι ανήκει στους σημαντικότερους γλύπτες του 20ου αιώνα. Το έργο του χαρακτηρίζεται από στοιχεία του κυβισμού, του σουρεαλισμού και των φιλοσοφικών αναζητήσεων του υπαρξισμού και της ανθρώπινης φύσης (conditio humana).
Η στροφή στο ανθρώπινο σώμα και πρόσωπο σημειώνεται το 1935, όταν σταμάτησε να ασχολείται με τον σουρεαλισμό και αφοσιώθηκε στις "Συνθέσεις με Φιγούρες", ενώ γύρω στο 1940 κατέληξε στις διάσημες φιγούρες του, σχεδόν σκελετώδεις, με τα μακριά πόδια, τον περιορισμένο κορμό και το μικρό κεφάλι. Σχεδόν εξαϋλωμένες. "Βυθίζοντας τα δάκτυλά μου στον γύψο, αναζητώ κάτω από το δέρμα τα οστά, το κρανίο, τους σπονδύλους, το ανθρώπινο σώμα αποφλοιωμένο", έλεγε. Οι φιγούρες αυτές δεν ξεπερνούσαν σε μέγεθος τα 7 εκ. Ο Τζακομέττι ήθελε να αντικατοπτρίζουν την απόσταση που έβλεπε να υπάρχει μεταξύ του καλλιτέχνη και του μοντέλου του. 
Την μεταπολεμική περίοδο δημιούργησε τα πιο γνωστά έργα του. Τα πολύ μεγάλα και λεπτά αγάλματα ενσωμάτωσαν μια νέα εμπειρία του Τζακομέττι: την διαφορά που αναγνώρισε ανάμεσα στην μέχρι τότε οπτική του ίδιου και αυτής του κινηματογράφου και της φωτογραφίας.
Μέσω της υποκειμενικής οπτικής εμπειρίας δημιούργησε την πλαστική απεικόνιση όχι ως σωματική απομίμηση, αλλά ως φαντασιακή εικόνα σε έναν ταυτόχρονα πραγματικό και φαντασιακό, απτό αλλά και μη προσβάσιμο χώρο.
Ο Αλμπέρτο Τζακομέττι πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 1966 σε ηλικία 65 χρόνων. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Τζακομέττι θύμιζε όλο και περισσότερο τις πολύ λεπτές, οστεώδεις φιγούρες που σκάλιζε στον πηλό ή στον ορείχαλκο. Έργα του βρίσκονται σε όλα τα μεγάλα μουσεία του κόσμου καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.
Βασίλης Παπαγιάννης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1945 στην Κασσάνδρεια Χαλκιδικής. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για χρόνια ζούσε και εργαζόταν στη Βέροια, και διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας. Από το 1981 ως το 1989 ήταν βουλευτής Ημαθίας του ΠΑΣΟΚ και χρημάτισε υφυπουργός Δημοσίων Έργων (1982 - 1985) και υφυπουργός Εσωτερικών (1987).
Mε την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1993, και ως το 2004, ο Βασίλης Παπαγιάννης διετέλεσε πρόεδρος Δ.Σ. της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, πρόεδρος Δ.Σ. της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζωοτροφών, πρόεδρος Δ.Σ. της ΑΓΝΟ ΑΕ, και γενικός γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Από το 2010 μέχρι το 2014 ήταν δήμαρχος Κασσάνδρας.
Στέργιος Γούσιος

Καριέρα

Ο Γούσιος εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1954, σε ηλικία 16 ετών, αγωνιζόμενος στα περισσότερα παιχνίδια του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης για την σεζόν 1954-55. Στις δύο επόμενες χρονιές, κατάφερε να γίνει βασικό στέλεχος και πρώτος σκόρερ της ομάδας των "κίτρινων", οι οποίοι δεν κατάφεραν όμως να προκριθούν στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 1957, ο Γούσιος πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στην ελληνική εθνική ομάδα, στην φιλική νίκη εναντίον της Ρουμανίας με 74-65.
Την σεζόν 1957-58, ο Άρης κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Εκεί, κατέλαβε την δεύτερη θέση πίσω από την ΑΕΚ, με τον Γούσιο να σημειώνει 87 πόντους σε έξι αγώνες.
Την επόμενη χρονιά, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την δεύτερη θέση στο τοπικό πρωτάθλημα και προκρίθηκαν στην τελική φάση, όπου ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση με τις ομάδες του ΠΑΟΚ και του Σπόρτιγκ. Στους αγώνες μπαράζ που ακολούθησαν, ο Άρης κατέβαλε την αντίσταση του Σπόρτιγκ με 78-77, με τον Γούσιο να πετυχαίνει 25 πόντους και τον Πετράκη 32, αλλά ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ με 58-66 και περιορίστηκε στην δεύτερη θέση.
Ο Γούσιος επέστρεψε στην εθνική ομάδα το καλοκαίρι του 1960, όπου αγωνίστηκε στο Προολυμπιακό Τουρνουά με την Ελλάδα να καταλαμβάνει την τρίτη θέση. Ακολούθησε η συμμετοχή του στο Ευρωμπάσκετ του 1961, όπου η ελληνική ομάδα κατέλαβε την 17η θέση. Η καλύτερη του εμφάνιση με τα γαλανόλευκα πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιουνίου 1961, όταν σε φιλικό αγώνα στην Τύνιδα, η Ελλάδα κέρδισε την Λιβύη με 90-48, με τον Γούσιο να πετυχαίνει 15 πόντους.
Ο Γούσιος συνέχισε να αγωνίζεται στον Άρη μέχρι το 1965, παίζοντας για δύο σεζόν στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής και καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση στην τελευταία του χρονιά με τον Άρη.
Από το 1965 και έπειτα, διευθύνει εργοστάσιο γραφικών τεχνών. Επίσης, από το 1978 μέχρι το 1982 υπήρξε μέλος της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης.
Το 2016, κατάφερε σε ηλικία 79 ετών να πάρει το πτυχίο των οικονομικών επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ελτανίν

Ονομασίες και ιστορία

Το όνομα Eltanin (που απαντάται και ως Ettanin, Etannin, Etanim, Etamin προέρχεται από την αραβική φράση Al Ras al Tinnin, που αναφέρεται από τον Ούλουγκ Μπεγκ και σημαίνει «το Κεφάλι του Δράκοντα», από τη θέση του στη μορφή του αστερισμού. Η φράση συναντάται στον Riccioli ως Ras Eltanim. Μία διαφορετική ονομασία είναι Rastaben / Rastaban από το Al Ras al Thuban, σημαίνει όμως το ίδιο αφού Tannin και Thuban ήταν συνώνυμες λέξεις και σήμαιναν αμφότερες «δράκοντας» (βλ. και Θουμπάν). Αυτή η ονομασία έχει επικρατήσει για τον αστέρα β Δράκοντα.
Ο γ Δράκοντος υπήρξε αξιοσημείωτος αστέρας σε όλες τις εποχές από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Παρατηρήθηκε με τηλεσκόπιο από τον Ρόμπερτ Χουκ το έτος 1669 κατά τη διάρκεια της ημέρας σε μια προσπάθεια να προσδιορισθεί η παράλλαξή του, αλλά το αποτέλεσμα γνωρίζουμε σήμερα ότι οφειλόταν στο φαινόμενο που καλείται αποπλάνηση του φωτός. Το ίδιο προσπάθησε αργότερα ο Τζέιμς Μπράντλεϋ (1693-1762), χωρίς επιτυχία και πάλι, αλλά ως ανταμοιβή ανεκάλυψε το παραπάνω φαινόμενο, που ισχύει για όλους τους αστέρες όταν παρατηρούνται από τη Γη και οφείλεται στην πεπερασμένη ταχύτητα του φωτός, μπροστά στην οποία η ταχύτητα της Γης περί τον Ήλιο δεν είναι αμελητέα. Υποστηρίχθηκε έτσι το ηλιοκεντρικό σύστημα του Αριστάρχου και του Κοπέρνικου.
Στην Αρχαία Αίγυπτο ο Ελτανίν έπαυσε να είναι αειφανής αστέρας από το 5000 π.Χ. περίπου και χίλια χρόνια αργότερα άρχισε να αντικαθιστά τον α Μεγάλης Άρκτου ως αντικείμενο λατρείας στον βορρά: ήταν ο Taurt Isis και σημείωνε αντιστοίχως το κεφάλι του ιπποπόταμου που φαντάζονταν σε τμήμα του σημερινού Δράκοντα. Οι ναοί του Άθωρ στη Δενδερά και της Μουτ στις Θήβες ήταν προσανατολισμένοι στο αζιμούθιο ανατολής του Ελτανίν περί το 3500 π.Χ., ενώ άλλα ανοίγματα των ίδιων ναών προς νότο ήταν προσανατολισμένα σε σχέση με τον Κάνωπο για την ίδια χρονολογία. Σύμφωνα με τον Norman Lockyer, περί το 2200 π.Χ. ο Ελτανίν αντιστοιχούσε στον προσανατολισμό του ναού του Ραμσή στο Καρνάκ και του Χονς στις Θήβες, καθώς και άλλων 5 τουλάχιστον ναών.
Ο Ελτανίν περνά σχεδόν ακριβώς από το ζενίθ στο ιστορικό Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς στο Λονδίνο και για τον λόγο αυτό αποκλήθηκε εκεί Zenith-star.

Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα

Η επιφανειακή θερμοκρασία του Ελτανίν είναι 4.000 K, ενω η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 1,7 φορά μεγαλύτερη της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του 50 φορές μεγαλύτερη, επομένως ο όγκος του είναι 125 χιλιάδες φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος είναι –1,04, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 600 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.
Ο Ελτανίν πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 28 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (101 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα) και σε 1,33 εκατομμύριο έτη θα γίνει ο αστέρας με το μικρότερο φαινόμενο μέγεθος (έως -1,39) περνώντας σε απόσταση μόλις 27,7 ετών φωτός (σε 1,55 εκατομμύριο έτη), και θα παραμείνει ο φωτεινότερος επί 700 χιλιάδες έτη. Σήμερα εμφανίζει μικρή ιδία κίνηση, 0,025 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος.
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου (Black Sea Economic Cooperation , γνωστός με το αρκτικόλεξο BSEC) είναι διεθνής οικονομικός οργανισμός.
Η ιδρυτική διακήρυξη για τη σύστασή του υπογράφηκε από 11 χώρες στις 25 Ιουνίου 1992, σε σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη. Είναι γνωστή ως Διακήρυξη του Βοσπόρου και αποτέλεσμά της ήταν η γένεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου. Ξεκίνησε ως μια οικονομικοπολιτική πρωτοβουλία για την αλληλεπίδραση και τις αρμονικές σχέσεις των χωρών μελών, όπως και για την εξασφάλιση ειρήνης , ευημερίας και την ενθάρρυνση σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας ανάμεσα στις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου.
Το 1994 η έδρα του οργανισμού και η Γραμματεία του αποφασίστηκε να βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη.
Ο οργανισμός απέκτησε νομική υπόσταση με την ισχύ του καταστατικού του, την 1η Μαΐου 1999. Με την ένταξη της Σερβίας το 2004, ο οργανισμός έγινε 12μελής.
Μία από τις σημαντικές πλευρές του οργανισμού είναι και η επιχειρηματική δραστηριότητα ανάμεσα στα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό, μια σειρά εργαστηρίων έχουν οργανωθεί σε συνεργασία με το Konrad-Adenauer-Stiftung και το ERENET.

Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου

Στις 24 Ιανουαρίου 1997 ιδρύθηκε και η Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου (BSTDB, γνωστή και ως Παρευξείνια Τράπεζα), με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή συνεργασία. Η έδρα της τράπεζας είναι στη Θεσσαλονίκη.

Διατελέσαντες γενικοί γραμματείς

Πριν τους γενικούς γραμματείς, ήταν οι διευθυντές του οργανισμού.
Κώστας Λούδης

Βιογραφικό

Ο Κώστας Λούδης ξεκίνησε την καριέρα του στον ΠΑΟΚ και στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιά, με τον οποίο κατέκτησε πολλούς ελληνικούς τίτλους και στον Παναθηναϊκό, πριν έρθει στον Πανιώνιο το 2002, έπειτα από μεγάλη πίεση του προέδρου της ομάδας Ιορδάνη Αποστολίδη.
Φέρνει στο σύλλογο της Νέας Σμύρνης και τον Ελληνορουμάνο διεθνή Πέτρε Σάντα και μαζί συμβάλλανε στην ανοδική πορεία της ομάδας και στην καθιέρωσή της μεταξύ των κορυφαίων σωματείων του ελληνικού πόλο, με διακρίσεις και στην Ευρώπη. 
Το 2007 από την πισίνα μεταπήδησε στον πάγκο του συλλόγου, συνεχίζοντας από άλλο πόστο την προσφορά του στον Πανιώνιο. Μέσα σε δύο χρόνια προωθώντας νέα παιδιά από τις υποδομές και με έμπειρους παίκτες αποκλειστικά Έλληνες έφερε το σύλλογο στη δυάδα του ελληνικού πόλο μαζί με τον Ολυμπιακό, αν και διαχειρίζεται ένα μπάτζετ τέσσερις φορές μικρότερο από την ομάδα του Πειραιά.
Το 2009 αποτελεί την κορυφαία στιγμή της προπονητικής του καριέρας, αφού ο Πανιώνιος έφτασε στον τελικό του Λεν Τρόφι αποκλείοντας κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Μπαρτσελόνα και η ιταλική Ποζίλιπο.
Είναι αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος, είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες, την Αναστασία και την Ευαγγελία.
Το 2010 στις 16 Οκτωβρίου έγινε προπονητής της ανδρικής ομάδας του Νηρέα Λαμίας. Τον Αύγουστο του 2013 ανέλαβε προπονητής στον Παναθηναϊκό. Τον Αύγουστο του 2015 ανέλαβε προπονητής στον Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης.
Graz 1975

Τραγούδια

1. Burn (Blackmore, Coverdale, Hughes, Lord, Paice) - 7:51
 2. Stormbringer (Blackmore, Coverdale) - 5:08
 3. The Gypsy (Blackmore, Coverdale, Hughes, Lord, Paice) - 5:23
 4. Lady Double Dealer (Blackmore, Coverdale) - 4:31
 5. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 14:40
 6. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 9:43
 7. You Fool No One (Blackmore, Coverdale, Hughes, Lord, Paice) - 12:15
 8. Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 20:22
Κνίδη Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Κνίδη βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά όρια με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης, σε απόσταση 18 χλμ. ανατολικά από τα Γρεβενά. Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά του Αλιάκμονα, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Προφήτης Ηλίας και σε περιοχή με πλούσιο φυσικό περιβάλλον. Βορειοδυτικά του χωριού, σε απόσταση 3,5 χλμ. και στον δρόμο προς τη Μικροκλεισούρα, στη τοποθεσία "Κρεμαστός" έχουν βρεθεί ευρήματα τα οποία χρονολογούνται στην Αρχαία Νεολιθική περίοδο στην 7η χιλιετία π.Χ. Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται πολλοί κάτοικοί του ως αφιερωτές  της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας τόσο την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή) όσο και 1692 και μετά (Β΄Γραφή).  Αξιοθέατο είναι η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, η οποία κτίστηκε το 1885, διακοσμείται από αξιόλογο τέμπλο και από το 1962 έχει χαρακτηριστεί  ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Ονομασία - Διοικητικά

Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Κοπρίβα και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας και να ανήκει στο νομό Κοζάνης. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάζεται σε Κνίδη. Το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάται στο νομό Γρεβενών. Μαζί με τη Μικροκλεισούρα, την Ιτέα, το Πιστικό και τον Πόρο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κνίδης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 610 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 264.
Μύρτιλο

Γενικά

Εξαπλώνεται ως αυτοφυές, συνήθως μεμονωμένο στις εύκρατες και ψυχρές περιοχές της γης, στα ψηλά βουνά των τροπικών περιοχών ενώ συνήθως αναπτύσσεται στα όξινα δηλαδή μη αλκαλικά εδάφη και σε δροσερές θέσεις.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Πολυετές θαμνοειδές, ύψους 60–90 cm, φυλλοβόλο, με πυκνές διακλαδώσεις και ημιδερματώδες φύλλωμα, που το φθινόπωρο παίρνει ωραίες και έντονες πορφυρές αποχρώσεις. Ανθοφορεί από τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο με άσπρα-ροζ καμπανοειδή λουλούδια. Παράγει από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβρη εδώδιμους καρπούς, με ελαφρά υπόξινη γεύση, κατάλληλους για παγωτά και γλυκά, γνωστούς στα Αγγλικά με το όνομα «μπίλμπερι» (και όχι «μπλούμπερι», που αφορά άλλα είδη του γένους Vaccinium, όπως το V. corymbosum). Επειδή τα περισσότερα από τα μύρτιλα που τρώγονται από τα πουλιά και τα θηλαστικά δεν αποβάλλονται ως βιώσιμοι σπόροι, αναπαράγονται αγενώς, δηλ. με την ανάπτυξη νέων βλαστών από τα ριζώματά τους των ώριμων φυτών.

Πιθανές ιατρικές χρήσεις

Το μύρτιλο σχετίζεται με τη βελτίωση της νυχτερινής όρασης· μύρτιλα αναφέρονται σε μια δημοφιλή ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου πιλότοι της RAF καταναλώνουν μαρμελάδα μύρτιλο για να οξύνουν την όρασή τους στις αποστολές της νύχτας. Ωστόσο, μια πρόσφατη μελέτη του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ δεν εντόπισε καμία τέτοια επίδραση. Αν και η επίδραση του μύρτιλου στην όξυνση της νυκτερινής όρασης δεν έχει αποδειχθεί, εργαστηριακές μελέτες σε αρουραίους έχουν παράσχει προκαταρκτικά αποδεικτικά στοιχεία ότι η κατανάλωση μύρτιλου μπορεί να αναστείλει ή να αντιστρέψει οφθαλμικές διαταραχές, όπως η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
QuickTime

Επισκόπηση

Το QuickTime συνοδεύεται από MacOS. Το QuickTime για τα Microsoft Windows μπορεί να μεταφορτωθεί ως αυτόνομη εγκατάσταση και έχει συνδυαστεί με το iTunes της Apple πριν από το iTunes 10.5, αλλά δεν υποστηρίζεται πλέον και συνεπώς τα τρωτά σημεία ασφαλείας δεν θα διορθώνονται πλέον. Διατίθεται δωρεάν για τα λειτουργικά συστήματα MacOS και Windows. Υπάρχουν κάποιες άλλες δωρεάν εφαρμογές αναπαραγωγής που βασίζονται στο πλαίσιο του QuickTime, παρέχοντας δυνατότητες που δεν είναι διαθέσιμες στο βασικό QuickTime Player. Για παράδειγμα, το iTunes μπορεί να εξάγει ήχο σε WAV, AIFF, MP3, AAC και Apple Lossless.

QuickTime Pro

Το QuickTime Player 7 περιορίζεται μόνο σε βασικές λειτουργίες αναπαραγωγής, εκτός εάν το κλειδί άδειας QuickTime Pro αγοράζεται από την Apple.
Ρόστερ ομάδων Κυπέλλου Συνομοσπονδιών 2013

Η ακόλουθη λίστα περιλαμβάνει τα ρόστερ των οκτώ εθνικών ομάδων που συμμετείχαν στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2013 στη Βραζιλία από τις 15 μέχρι τις 30 Ιουνίου. Κάθε ομάδα αποτελείτο από 23 παίκτες, τρεις από τους οποίους έπρεπε να είναι τερματοφύλακες. Αντικατάσταση των τραυματισμένων παικτών επιτρεπόταν έως 24 ώρες πριν από το παιχνίδι της ομάδας. Οι παίκτες που σημειώνονται με c ήταν οι αρχηγοί της εθνικής τους ομάδας.
Μολυβδοφυλλίτης

Με τη διεθνή ονομασία μολυβδοφυλλίτης αναφέρεται ένα ένυδρο πυριτικό ορυκτό του μολύβδου  και του μαγνησίου με γενικό χημικό τύπο (Pb,Mg)₂SiO₄ H₂O
Ο Μολυβδοφυλλίτης απαντάται σε διάφορους χρωματισμούς ως λευκό (άχρωμο), ή γκρί, ή ανοικτό πράσινο. Παρουσιάζει λάμψη μαργαριτώδη, με πυκνότητα 4,652 g / cm³ και σκληρότητα (Mohs):3 έως 4.  Γενικά ως ορυκτό ανήκει στην ομάδα των πυριτικών του μολύβδου. Κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές εξαγωνικό σύστημα. Βασικά στοιχεία του ορυκτού είναι ο άνθρακας, το υδρογόνο, το οξυγόνο, το πυρίτιο, ο μόλυβδος και το μαγνήσιο, ενώ άλλα στοιχεία που μπορεί ν΄ αποτελέσουν διάφορες προσμίξεις του είναι κυρίως το νάτριο το κάλιο και το αργίλιο. 
Ο μολυβδοφυλλίτης ανακαλύφθηκε το 1901. Εντοπίσθηκε και εξάγεται από ορυχεία της Σουηδίας, της Αγγλίας (στην Ευρώπη) και της Ναμίμπιας στην Αφρική.
 
Ετυμολογικά η ονομασία του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις μόλυβδος + φύλλο, ή φύλλωμα.
Ποντομπό

Συνοπτική ιστορία

Το Ποντομπό έγινε γνωστό όταν στις 31 Ιουλίου 1944 τα Συμμαχικά στρατεύματα (το 8ο Σώμα Στρατού υπό τον Τζωρτζ Πάττον), μετά την απόβαση της Νορμανδίας και στα πλαίσια της επιχείρησης "Κόμπρα" κατάφεραν να καταλάβουν τη γέφυρα του Σελύν που βρίσκεται στην κωμόπολη και να ανοίξουν, με αυτό τον τρόπο, δρόμο προς τη Βρετάνη. Ωστόσο λίγο νωρίτερα ο Αλσατός Φρανσουά Μυτσλέρ (François Mutschler), ο οποίος υπηρετούσε στη Βέρμαχτ  κατάφερε να αποτρέψει σφαγή των κατοίκων της κωμόπολης. Στην αναμνηστική πλάκα που έχει αναρτηθεί στο κέντρο της κωμόπολης μπορεί κανείς να διαβάσει ολόκληρη την ιστορία, η οποία συνοπτικά έχει ως εξής: Στις 3 Φεβρουαρίου 1944 τα γερμανικά στρατεύματα σήκωσαν από του κρεβάτι όλους τους κατοίκους και τους έκλεισαν στην εκκλησία, ύστερα από τρεις αλλεπάλληλους εκτροχιασμούς τραίνων στη γέφυρα του Σελύν, που μετέφεραν πυρομαχικά και στρατεύματα προς ενίσχυση του "Τείχους του Ατλαντικού". Όσοι κάτοικοι έλειπαν θα θεωρούνταν ως οι δολιοφθορείς, οπότε θα εκτελούνταν οι κάτοικοι - όμηροι. Από το "προσκλητήριο" των Γερμανών έλειπαν δεκατρία άτομα. Ο Μυτσλέρ ήταν ο διερμηνέας, που, ωστόσο, είχε γαλλική εθνική συνείδηση. Κατάφερε, διαβάζοντας τα ονόματα των κατοίκων και εκμεταλλευόμενος την άγνοια των συμπολεμιστών του στη γαλλική γλώσσα, να τα "μπερδέψει" τόσο επιδέξια, ώστε στο τέλος να αποδείξει ότι δεν έλειπε κανείς. Οι Γερμανοί υπαναχώρησαν και άφησαν τους κατοίκους να επιστρέψουν στα σπίτια τους χωρίς να τους πειράξουν. Ο Μυτσλέρ, σε επιστολή του που έστειλε στην κοινότητα του Ποντομπό στις 25 Σεπτεμβρίου 1945, έγραψε: "Αυτό που έκανα στο χωριό σας ήταν φυσικό επακόλουθο γιατί αν και με είχαν στρατεύσει στη Βέρμαχτ, εγώ εξακολουθούσα να πολεμώ για το μπλε, το λευκό και το κόκκινο. Με τον τρόπο αυτό απέτρεψε ένα ακόμα Οραντούρ-συρ-Γκλαν (Oradour-sur-Glane).

Συγκοινωνίες, Αξιοθέατα

Η σιδηροδρομική γραμμή που διέρχεται από το Ποντομπό έχει εγκαταλειφθεί. Η κωμόπολη συνδέεται με την υπόλοιπη Γαλλία μέσω του αυτοκινητοδρόμου Α84, ο οποίος διέρχεται από τις παρυφές της.
Τον Ιούλιο του 1944, ύστερα από πολλαπλούς βομβαρδισμούς, η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα κατέρρευσε (σήμερα βρίσκεται υπό ανακατασκευή).
Στην κωμόπολη υπήρχε ένα ιδιωτικό μουσείο για την απόβαση, το οποίο έκλεισε το Νοέμβριο του 2008.
Πολλόκειοι Οίκοι

Οι Πολλόκειοι Οίκοι (Αγγλικά: Pollock Halls of Residence) είναι το κύριο σύμπλεγμα φοιτητικών εστιών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Βρίσκονται στους πρόποδες του Καθίσματος του Αρθούρου, στην άκρη του Πάρκου Χόλυρουντ, 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Εδιμβούργου.

Ιστορία

Στον χώρο αυτό πρώτα κτίστηκαν κατά τον 19ο αιώνα η Αίθουσα του Αγίου Λεονάρδου και το Σόλσμπερι Γκρην.  Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο , ο Σερ Ντόναλντ Πόλλοκ ( Πρύτανης του Πανεπιστημίου από το 1939 έως το 1945) δώρισε τον χώρο στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και έτσι δημιουργήθηκαν οι Πολλόκειοι Οίκοι. 
Στην δεκαετία του 1960, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για την κατασκευή πιο σύγχρονων φοιτητικών εστιών.  Η πρώτη εξ αυτών ήταν ο Οίκος Χόλαντ (Holland House), ο οποίος σχεδιάστηκε από τον Σερ Ουίλλιαμ Κίνινμονθ (1904-1988)· ακολουθούμενος συντόμως από τον αδελφό του οίκο, τον Φρέιζερ (Fraser House).  Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, o Οίκος Χόλαντ και ο Οίκος Φρέιζερ άρχισαν να τελούν υπό κοινή διοίκηση και σήμερα είναι γνωστά απλώς ως Οίκος Χόλαντ. 
Στην δεκαετία του 1960 κτίστηκαν επίσης άλλες έξι εστίες οι οποίες ονομάστηκαν προς τιμήν πρώην Διευθυντών του Πανεπιστημίου ως ακολούθως: Μπερντ (Baird) , Γιούινγκ (Ewing), Λη (Lee), Τέρνερ (Turner), Μπρούστερ (Brewster - νυν κατεδαφισθείσα) και Γκραντ (Grant).  Μαζί τους εγκαινιάστηκε και ένα εστιατόριο, το οποίο αργότερα ονομάστηκε Κέντρο Τζων ΜακΙντάιρ (John McIntyre Centre), κατ' όνομα του πρώτου ανωτέρου διευθυντή του συγκροτήματος, ο οποίος διετέλεσε για κάποιο διάστημα και ως Διευθυντής του Πανεπιστημίου. 
Ο (τότε) μεγαλύτερος οίκος, ο Οίκος Κάουαν (Cowan House), εγκαινιάστηκε το 1973 αντικαθιστώντας ένα ομώνυμο κτίριο το οποίο είχε κατεδαφιστεί για την δημιουργία χώρου για την ανάπλαση της Πλατείας Τζορτζ.  
Μια άλλη εστία, ο Οίκος Μάσσον (Masson House), προστέθηκε στο σύμπλεγμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990.  Το αρχικό κτίριο Μάσσον ήταν δίπλα στο Κάουαν στην Πλατεία Τζορτζ. 
Το 2001 και το 2002, οι οίκοι Κάουαν και Μπρούστερ κατεδαφίστηκαν ώστε να διανοιχθεί χώρος για την ανάπτυξη του νέου Καγκελαρείου Συγκροτήματος (Chancellor's Court), το οποίο εγκαινιάστηκε το 2003 και είναι τώρα το μεγαλύτερο στο σύμπλεγμα.
Φορεσιά της Αστυπάλαιας

Η φορεσιά της Αστυπάλαιας, γνωστή και ως χρυσομάντηλο ήταν η ενδυμασία που φοριόταν κατά τα παλιότερα χρόνια από τον γυναικείο πληθυσμό της Αστυπάλαιας κατά τον γάμο και τις υπόλοιπες εορταστικές εκδηλώσεις.

Περιγραφή

Το βασικό μέρος της φορεσιάς ήταν το βαμβακερό πουκάμισο που διακρινόταν για τα κεντήματα που διέθετε καθώς και για τα καλιεράτα, δηλαδή τα πλατιά ολοκέντητα μανίκια που στις αρχές του 20ού αιώνα είχαν το χαρακτηριστικό γνώρισμα του δεσίματος στην πλάτη. Άλλα μέρη της φορεσιάς ήταν ο ποδόγυρος, το μεταξωτό μανικωτό φουστάνι γνωστό και ως ζατούνι που διέθετε διπλή φούστα και ο κεφαλόδεσμος. Ο κεφαλόδεσμος ξεχώριζε για την πλούσια διακόσμηση του ενώ από αυτόν έλαβε την ονομασία της ( χρυσομάντηλο ) η όλη φορεσιά. Ήταν ένα χρυσοκέντητο και μαργαριταρένιο επιμετώπιο που είχε ως βάση την κουλούρα που αποτελούσαν δύο πλατιές λωρίδες από βαμβάκι ή μετάξι με κεντημένες της άκρες τους.
Την φορεσιά ολοκλήρωνε ο στολισμός, τον οποίον αποτελούσαν διάφορα κοσμήματα του κορμού της φορεσιάς και του κεφαλόδεσμου όπως τα σκουλαρίκια, η ζώνη που χρησιμοποιούταν ως στόλισμα της μέσης, ζωνάρια από αλυσίδες, καρφοβελόνες, κρεμαστά κοσμήματα κλπ.
Η καθημερινή γυναικεία φορεσιά ονομαζόταν σκλέτα και ήταν συνήθως ένα απλό πράσινο αμάνικο φουστάνι με μόνο επιπλέον εξάρτημα το κρεμασίδι, είδος κρεμαστού κοσμήματος που υπήρχε και στην επίσημη φορεσιά.