google/wiki40b huggingface dataset:
Αθανάσιος Τριανταφύλλου

Η δράση του

Ο Αθανάσιος Τριανταφύλλου γεννήθηκε στη Λήμνο το 1803. Συμμετείχε στην Επανάσταση από τον Αύγουστο 1824 τουλάχιστον, όταν αναφέρεται να υπηρετεί ως στρατιώτης στην άμυνα των Σπετσών υπό τον χιλίαρχο Καραγεώργη Βούλγαρη. Στη συνέχεια τον ακολούθησε στην εκστρατεία της Αρκαδίας. Το 1828 κατατάχτηκε στη Δ΄ χιλιαρχία του Διαμαντή Ζέρβα και στις 3 Μαΐου βρισκόταν στον Πόρο, από όπου μετέβη στην Τρίπολη μετέχοντας σε μάχες κατά του Ιμπραήμ. Δύο μήνες αργότερα προβιβάστηκε σε πένταρχο και με τη χιλιαρχία του μεταβαίνει στην περιοχή Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας. Το 1829 είχε προαχθεί σε εικοσιπένταρχο και υπηρετούσε στην Ζ΄ χιλιαρχία του Τσάμη Καρατάσου.
Επί Καποδίστρια εντάχθηκε ως δεκανέας στο 2ο λόχο του ΣΤ΄ ελαφρού τάγματος, υπό τον στρατηγό Ν. Κριεζώτη. Με τη μονάδα του έλαβε μέρος σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Στερεά.
Τουρκοκύπριοι προτεστάντες και αγγλικανοί

Οι Προτεστάντες και Αγγλικανοί είναι μια πολύ μικρή κοινότητα που ζει στην ντε φάκτο Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου και μεταξύ της Τουρκοκυπριακής διασποράς. Οι οπαδοί των εκκλησιών αυτών είναι περίπου διακόσιοι και ζουν διάσπαρτοι στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Ο ηγέτης και πάστορας της κοινότητας είναι ο Κεμάλ Μπασαράν. 
Η συντριπτική πλειοψηφία είναι Αγγλικανοί και χρησιμοποιούν Αγγλικανικές εκκλησίες στην περιοχή της Κερύνειας κατά μήκος της τοπικής βρετανικής κοινότητας μεταναστών. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η προτεσταντική κοινότητα απαιτεί τη δημιουργία δικής της εκκλησίας. Παρά τη γενική ανοχή της ιθαγενής τουρκοκυπριακής κοινότητας, η κοινότητα αντιμετωπίζει απειλές και μερικές φορές επιθέσεις από τα χέρια τούρκων εποίκων και εθνικιστών του νησιού. 
Σε μια συνέντευξη με την Εφημερίδα Χαβαντίς, ο Πάστορας Μπασαράν, δήλωσε: "Οι Τουρκοκύπριοι που ανήκουν σε διάφορες θρησκείες στη χώρα μας θέλουν να ζήσουν ελεύθερα με τις θρησκείες τους. Οι Τουρκοκύπριοι, οι Τούρκοι της Βουλγαρίας και οι Τούρκοι από την Τουρκία, που είναι Προτεστάντες [και των οποίων η κοινότητα] αποτελείται από περίπου 200 οικογένειες, απαιτούν τη δημιουργία εκκλησίας όπου θα είναι σε θέση να ασκούν ελεύθερα τη λατρεία τους." Οι ρίζες της κοινότητας βρίσκονται στην περίοδο της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο.
ΑΫΜΑ Λευκωσίας

Ίδρυση

Με την εγκατάσταση Αρμενίων προσφύγων στη Λευκωσία (λόγω των σφαγών, των μαζικών απελάσεων και της γενοκτονίας) υπήρξε η ανάγκη δημιουργίας ενός πόλου συσπείρωσης και αλληλεγγύης των Αρμενίων της Κύπρου. Έτσι, στα τέλη του 1934 ίδρυσαν την Α.Ϋ.Μ.Α. (Armenian Young Men's Association). Η ιδρυτική συνεδρία έγινε στις 6 Ιανουαρίου 1935 από μια ομάδα νέων Αρμενίων. Την ίδια μέρα εκλέχτηκε η πρώτη επιτροπή την οποία αποτελούσαν οι Ανανία Μαχτεσιάν, Γερβάντ Νικογοσιάν, Ζιράιρ Nτερ Αβεντισιάν, Χακόπ Τουλουμτζιάν, Κεβόρκ Σααντετιάν, Λουτέρ Σαλακιάν και Καρεκίν Κουγιουμτζιάν.
Το 1952 χρησιμοποίησε ως χρώματα της εκείνα της εθνικής σημαίας των Αρμενίων, δηλαδή το κόκκινο, το μπλε και το πορτοκαλί. Ωστόσο, κατά καιρούς χρησιμοποίησε στη στολή της διάφορους συνδυασμούς των χρωμάτων του κίτρινου, του μπλε, του λευκού και του μαύρου.

Άλλα αθλήματα

Την 1η Δεκεμβρίου 1945 η ΑΫΜΑ συγκρότησε ομάδα χόκεϊ. Την περίοδο 1945-54 η ομάδα χόκεϊ κατέκτησε τρεις τίτλους πρωταθλήματος και δύο πρωταθλήματος Μέσης Ανατολής.

Άλλες δραστηριότητες

Η ΑΫΜΑ δημιούργησε θεατρική ομάδα, μικρή ορχήστρα, βιβλιοθήκη και εκκλησιαστική χορωδία με την ονομασία «Κομιτάς». Στις 17 Ιουνίου 1959 ίδρυσε ομάδα προσκόπων (αριθμός 77), η οποία λειτούργησε μέχρι το 1974 και από το 1986 έως το 1990.
Τρίγωνο του Ήρωνα

Στη γεωμετρία, το τρίγωνο του Ήρωνα είναι ένα τρίγωνο που έχει μήκη πλευρών και εμβαδόν, ακέραιους αριθμούς. Τα τρίγωνα του Ήρωνα πήραν το όνομά τους από τον Ήρωνα της Αλεξάνδριας. Ο όρος συχνά εφαρμόζεται ευρύτερα και σε τρίγωνα που οι πλευρές τους και το εμβαδόν τους είναι ρητοί αριθμοί.
Νέο Κεραμίδι Πιερίας

Ιστορικά στοιχεία

Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήρθαν πρόσφυγες μετά το 1922 στην Ελλάδα και αρχικά εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία (Ελασσόνα) και στην Κοζάνη. Το 1928 εγκαταστάθηκαν στο Νομό Πιερίας. Το χωριό θα το έλεγαν Μεσοποταμία, επειδή βρίσκεται στο μέσο δύο ποταμών. Τελικά όμως επικράτησε το όνομα Νέο Κεραμίδι εξαιτίας της ύπαρξης του Παλαιού Κεραμιδίου.  
Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου το χωριό πυρπολήθηκε και στα μέσα της δεκαετίας του ' 50, πολλοί από τους κατοίκους του μετανάστευσαν στην Αυστραλία και στη Γερμανία. Το καλοκαίρι του 1945 δολοφονήθηκε, έξω από την Κατερίνη, στο Κεραμίδι, ο καπετάνιος του 50ού Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πιερρίων,Νικήτας (Συνεφάκης).

Υποδομή

Σήμερα στο Νέο Κεραμίδι λειτουργεί μονοθέσιο νηπιαγωγείο, μονοθέσιο Δημοτικό Σχολείο, αγροτικό ιατρείο (με γιατρό μία φορά την εβδομάδα) και πολιτιστικός σύλλογος. Ο κεντρικός ναός είναι οι Άγιοι Ανάργυροι, ενώ υπάρχουν και παρεκκλήσια, όπως η Αγία Τριάδα, ο Άγιος Διονύσιος, ο Άγιος Νικόλαος και η Ζωοδόχος Πηγή. Στο χωριό υπάρχει ο Εθνικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Νέου Κεραμιδίου Κατερίνης και ο Εθνικός Προοδευτικός Σύλλογος Νέου Κεραμιδίου Κατερίνης. Στο ποδόσφαιρο, ο Εθνικός Νέου Κεραμιδίου αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.
Στο Νέο Κεραμίδι βρίσκεται και ξενώνας του Ψυχιατρικού ΝοσοκομείουΠέτρας Ολύμπου. 
Εκείβρίσκεται και το νέο νοσοκομείο της Κατερίνης.
Editio princeps

Η λατ. editio princeps (συντ. Ed. pr., προφ. εντίτιο πρίνκεψ, ελλ. αρχέτυπη/πρώτη έντυπη έκδοση) είναι λατινικός όρος ο οποίος χρησιμοποιείται στη βιβλιογραφία για να σημάνει την πρώτη τυπογραφημένη έκδοση ενός κειμένου  σε αντιδιαστολή με προϋπάρχοντα χειρόγραφα. Στα ελληνικά αποδίδεται κατά λέξη ως πρώτη έκδοση και η χρήση του πρωτοεμφανίζεται το 1802. Η editio princeps συνιστά παράλληλα και κριτική έκδοση του έργου ενός δημιουργού, καθώς αποτελεί κατά κανόνα σημείο αναφοράς για μεταγενέστερες εκδόσεις.
Ερρίκος Α΄ του Ντυρμπουύ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Ναμύρ και της Ρεγκελίντε των Αρντέν-Βερντέν, κόρης του Γκοτέλο Α΄ δούκα της Λωρραίνης.
Ο Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας επιβεβαίωσε δωρεές του Ερρίκου Α΄ στο ναό του Αγ. Ιακώβου στη Λιέγη και μάρτυρας σε αυτό ήταν ο Γκίζελμπερτ Β΄ κόμης του Ντυράς. Ο Ερρίκος Α΄ συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία και απεβίωσε το 1097 στην Ιερουσαλήμ.
Τον διαδέχθηκε το μόνο τέκνο του, ο Γοδεφρείδος.
Θέμα Μαιάνδρου

Το Θέμα Μαιάνδρου ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μικρό Θέμα, στην νοτιοδυτική Μικρά Ασία και στην κοιλάδα του Μαιάνδρου ποταμού κατά τον 12ο και 13ο αιώνα. Πρωτεύουσα του θέματος ήταν η Αντιόχεια, το σημερινό Αϊδίνιο της Τουρκίας.
Το θέμα περιελάμβανε κυρίως το δέλτα του ποταμού Μαιάνδρου και περίπου την έκταση ανάμεσα στην Πριήνη και τη Μίλητο. Δημιουργήθηκε στα μέσα του 12ου αιώνα και στις αρχές του 13ου αιώνα έπαψε να είναι ξεχωριστό θέμα. Αναφέρεται και το 1198 σε χρυσόβουλο του Αλέξιου Β΄ Κομνηνού περί παραχωρήσεως εμπορικών προνομίων στους Ενετούς, που αναφέρει τις περιοχές κι επαρχίες του κράτους.
Mercedes-Benz SLR McLaren

Ρετρό στοιχεία

Η έμπνευση για το Mercedes-Benz SLR McLaren προήλθε από το Mercedes-Benz 300 SLR του 1955, που είχε βασιστεί στο μοντέλο για την Φόρμουλα 1 W196 F1. Γενικότερα, η ρετρό αισθητική του μοντέλου παραπέμπει άμεσα στο 300 SLR, ενώ και το μοναδικό διαθέσιμο χρώμα του αμαξώματος ήταν ακριβώς το ίδιο ασημί γκρι με αυτό του 300 SLR. Το χρώμα αυτό επισήμως ονομαζόταν Crystal Antimon Grau (Κρυσταλλικό Γκρι του Αντιμονίου). Όπως υποδηλώνει και το όνομα, το SLR McLaren εξελίχθηκε από κοινού από την Mercedes-Benz και την McLaren, καθώς την εποχή που αναπτύχθηκε, η Mercedes-Benz είχε υπό την κατοχή της το 40% του ομίλου McLaren.
Το συγκεκριμένο μοντέλο της Mercedes - MacLaren υπήρξε το πρώτο supercar (σπορ υπεραυτοκίνητο) παραγωγής με αμάξωμα (σασί) ολόκληρο από ανθρακόνημα, εκτός από το πορτ-μπαγκάζ που είναι κατασκευασμένο από υαλονήματα. Αν και τα σασί από ανθρακονήματα είναι 50% ελαφρύτερα από τα χαλύβδινα και 30% ελαφρύτερα από τα αλουμινένια, η Mercedes SLR MacLaren έχει αρκετά πιο μεγάλο βάρος σε σχέση με άλλα μοντέλα της κατηγορίας της, αγγίζοντας τα 1.768 κιλά.
Ένα άλλο επίσης χαρακτηριστικό του μοντέλου είναι οι πόρτες, οι οποίες ανοίγουν προς τα πάνω, θυμίζοντας φτερά γλάρου (οι γνωστές ως Gullwing doors). Το σχεδιαστικό αυτό γνώρισμα ήταν επίσης εμπνευσμένο από το αγωνιστικό μοντέλο του 1955.

Ανταγωνισμός

Λόγω της ύπαρξης του 5-τάχυτου αυτόματου κιβωτίου AMG Speedshift, με έλεγχο και από το τιμόνι, της τοποθέτησης του κινητήρα στο κέντρο του αμαξώματος, όπως και του εντυπωσιακού κρατήματος στο δρόμο, ακόμα και στην πίστα, πολλοί ειδικοί της αυτοκίνησης αντιμετωπίζουν το SLR McLaren ως ένα καθαρόαιμο GT υψηλών επιδόσεων. Ως αποτέλεσμα, θεωρούν ότι οι κυριότεροι ανταγωνιστές του ήταν μοντέλα όπως η Porsche Carrera GT, η Aston Martin DBS V12 και η Ferrari 599 GTB Fiorano.
Αλ-Μαχντίγια (Κυβερνείο)

Το Κυβερνείο (νομός) Αλ-Μαχντίγια, ή Μάχντια είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο ανατολικότερο κεντρικό παραθαλάσσιο τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Αλ-Μαχντίγια. Έχει συνολική έκταση 2.966 τ.χλμ., (16ο σε έκταση), και πληθυσμό 386.000 (2007). Δημιουργήθηκε το 1974.
Εθνική Λετονίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Η Λετονική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1923, περίπου τρια χρόνια μετά την εισαγωγή του αθλήματος στη χώρα. Το 1932 η Λετονία ήταν η μία από τις οχτώ χώρες που συνυπέγραψαν το πρακτικό ίδρυσης της FIBA στη Γενεύη.
Το πρώτο γυναικείο διασυλλογικό πρωτάθλημα διοργανώθηκε στη χώρα το 1933, ενώ εθνική γυναικεία ομάδα συμμετείχε για πρώτη φορά σε αγώνες το 1938.
Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αθλήτριες λετονικής καταγωγής συμμετείχαν στις διεθνείς διοργανώσεις με τα χρώματα της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τη νέα ανεξαρτητοποίηση του λετονικού κράτους, η Λετονική Ομοσπονδία εντάχθηκε εκ νέου αυτόνομα στη FIBA το Σεπτέμβριο του 1991.
Σήμερα η ομάδα παρουσιάζει περίοδο ακμής, συμμετέχοντας τακτικά στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, με υψηλότερη θέση σε κατάταξη την είσοδο στην καλύτερη τετράδα το 2007 στην Ιταλία. Το 2009 υπήρξε η ίδια η διοργανώτρια χώρα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Τον ενδιάμεσο χρόνο, περνώντας επιτυχώς από το σχετικό προκριματικό τουρνουά, η Λετονία αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Κίνας, όπου κατέλαβε την 9η θέση στην τελική κατάταξη. Πρόσφατη επιτυχία της Λετονίας ήταν η πρόκριση και πρώτη στα χρονικά συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 2018 στην Ισπανία.
Ελληνικό Γυμνάσιο Μοναστηρίου

Ιστορικό

Το πρώτο πρόγραμμα του γυμνασίου είναι από το 1871 και διατηρείται στα αρχεία των προξενικών εκθέσεων του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, ότι το σχολείο ιδρύθηκε πριν από την ημερομηνία αυτή. Ο επικεφαλής καθηγητής είναι ο Αλέξανδρος Ζουμέτικος (1861-1929), και αργότερα ο Λέων Παπαύλου και πριν απ΄αυτούς ο Δημήτριος Βαρνάβας.
Στο Γυμνάσιο αυτό, ανάμεσα στους άλλους, φοίτησαν ο Αριστοτέλης Ζάχος και ο Παντελής Τσαμίσης από την Καστοριά.
Φαρμακοδυναμική

Η Φαρμακοδυναμική αποτελεί έναν από τους κλάδους της Φαρμακολογίας και ασχολείται με το μηχανισμό δράσης μίας ουσίας (ενός φαρμάκου) και λιγότερο με τη δράση του φαρμάκου αυτού στον οργανισμό, αυτή καθεαυτή. Το αντικείμενο της έγκειται στο μηχανισμό αλληλεπίδρασης της ουσίας με τα κύτταρα-στόχους με ειδικούς υποδοχείς που βρίσκονται είτε στην κυτταρική επιφάνεια είτε στον πυρήνα. Επίσης υπάρχει κατηγορία φαρμάκων που αλληλεπιδρά με ειδικά μακρομόρια όπως είναι τα ένζυμα. Σε κάθε περίπτωση ο σχηματισμός του συμπλέγματος φαρμάκου-υποδοχέα οδηγεί σε μια βιολογική απάντηση και το μέγεθος της απάντησης είναι ανάλογο προς το πλήθος των συμπλεγμάτων φαρμάκων-υποδοχέα δηλαδή ισχύει:
Φάρμακο + Υποδοχέας <---> Σύμπλεγμα φαρμάκου-υποδοχέα ---> Βιολογική Δράση
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης γυναικών 1929

Το Δ΄ Πρωτάθλημα Αθηνών βόλεϊ γυναικών που διοργάνωσε ο Πανιώνιος με την άδεια του ΣΕΓΑΣ διεξήχθη από 25 Μαΐου ως 9 Ιουνίου 1929 στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. Τον τίτλο κατέκτησε αήττητος ο διοργανωτής Πανιώνιος Γ.Σ. για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Το σχολικό πρωτάθλημα ανέλαβε να διοργανώσει ο Σύνδεσμος Γυμναστών αλλά ενώ διεξήχθη πρωτάθλημα αρρένων μάλλον δεν έγινε η διοργάνωση των παρθεναγωγείων.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 1999-2000

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο ανδρών της περιόδου 1999−2000, ήταν το 14ο πρωτάθλημα στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Θρησκευτικός πόλεμος

Ο θρησκευτικός πόλεμος ή ιερός πόλεμος (λατινικά: bellum sacrum) είναι ένας πόλεμος που προκαλείται ή δικαιολογείται κυρίως από τις διαφορές στη θρησκεία. Στη σύγχρονη εποχή, οι συζητήσεις είναι κοινές σχετικά με το βαθμό στον οποίο οι θρησκευτικές, οικονομικές ή εθνοτικές πτυχές μιας σύγκρουσης κυριαρχούν σε έναν δεδομένο πόλεμο. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεδομένου ότι η ίδια η έννοια της «θρησκείας» είναι μια σύγχρονη εφεύρεση, ο όρος «θρησκευτικός πόλεμος» δεν ισχύει για τους περισσότερους πολέμους στην ιστορία. Σύμφωνα με την Encyclopedia of War, από όλες τις γνωστές / καταγεγραμμένες ιστορικές συγκρούσεις, μόνο το 7% είχε ως βασική αιτία τη θρησκεία και το ποσοστό αυτό ήταν 4% σχετικό με το Ισλάμ. Σε πολλές συγκρούσεις, μεταξύ των οποίων η ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση, ο συριακός εμφύλιος πόλεμος και οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, τα θρησκευτικά επιχειρήματα είναι εμφανώς παρόντα αλλά χαρακτηρίζονται ποικιλοτρόπως ως φονταμενταλισμός ή θρησκευτικός εξτρεμισμός, ανάλογα με τις συμπάθειες του παρατηρητή. Ωστόσο, οι μελέτες σε αυτές τις περιπτώσεις συχνά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι εθνοτικές εχθρότητες οδηγούν σε πολλές από τις συγκρούσεις.
LXLE Linux

Υποδοχή

Σε κριτική του 2014 στο Full Circle Magazine, ο Γκαμπριέλε Τεταμάντζι (Gabriele Tettamanzi) σημειώνει ότι το LXLE έχει ελάσσονα προβλήματα διεθνοποίησης και τοπικοποίησης αλλά το περιγράφει ως καλό "ελαφρύ και γρήγορο" με "πλούσιο και σταθερό λογισμικό".
Επαναστατικός Σύνδεσμος Διεθνιστικής Αλληλεγγύης

Ιστορία

Η οργάνωση εξέδωσε ανακοίνωση μέσω του Indymedia εντός της οποίας δήλωνε την ίδρυσή της, με την συγκεκριμένη ανακοίνωση να χρονολογείται από τον Απρίλιο του 2015. Εντός αυτής, η οργάνωση ισχυρίζεται πως πρόκειται για Έλληνες διεθνιστές αναρχικούς οι οποίοι μετέβησαν στη Ροζάβα ως απάντηση προς το κάλεσμα για εθελοντές το οποίο πραγματοποιήθηκε από το MLKP τον Ιανουάριο, με στόχο την δημιουργία διεθνιστικής μονάδας για την υπεράσπιση της Επανάστασης της Ροζάβα, μαζί με τις YPG και τις YPJ, απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος. Αποτελούν ένα από τα πρώτα ιδρυτικά μέλη του Διεθνούς Τάγματος Ελευθερίας μαζί με το MLKP, τις Ηνωμένες Δυνάμεις Απελευθέρωσης, το TIKKO και την ισπανική Reconstrucción Comunista.
Σε συνέντευξή του ΕΣΔΑ, 
μέλος της οργάνωσης εξήγησε πως ο Επαναστατικός Σύνδεσμος Διεθνιστικής Αλληλεγγύης "είναι οργάνωση η οποία μάχεται για την παγκόσμια κοινωνική επανάσταση." Εντός της ίδιας συνέντευξης, έγινε γνωστό πως τα μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης ήταν αναρχοκομμουνιστές και αναρχικοί από την Ελλάδα. Ανέφερε, επίσης, πως η οργάνωση στοχεύει στην ουσιαστική αλληλεγγύη στον χώρο των διεθνών ένοπλων συγκρούσεων. Ισχυρίστηκε, ακόμη, πως τα μέλη της μάχονται στο πλευρό των καταπιεσμένων κοινωνικών τάξεων για την κοινωνική απελευθέρωση και "ενάντια στην κυριαρχία των Κρατών και του Κεφαλαίου", δίνοντας έμφαση, με αυτόν τον τρόπο, σε μια ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική πολιτική θέση. Πρόσθεσε, τέλος, πως "η ουσιαστική αλληλεγγύη θα πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά κοινωνικού αγώνα σε οποιοδήποτε σημείο της σύγκρουσης, βάζοντας ένα τέλος στα όρια της τυραννίας, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης."
Στις 3 Απριλίου 2017, η οργάνωση εμφανίστηκε εκ νέου στα κοινωνικά δίκτυα με την ευκαιρία εκστρατείας αλληλεγγύης με το αναρχικό κίνημα των Αθηνών, η οποία και ξεκίνησε μέσω του Twitter από τις IRPGF. Το συγκεκριμένο γεγονός τράβηξε την προσοχή αριθμού ελληνικών ΜΜΕ, ενώ τα μηνύματα αυτά έφθασαν έως και τις υπηρεσίες ασφάλειας και τις μυστικές υπηρεσίες του Κράτους, οι οποίες ανέφεραν στα ΜΜΕ τις ανησυχίες τους αναφορικά με την επιστροφή των μαχητών στην χώρα.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ελληνικών Αρχών, η μονάδα αποτελείτο, περίπου, από 5 ή 6 ελληνικής καταγωγής άτομα το 2017.
Ως μέλος της οργάνωσης, που σκοτώθηκε στο καθήκον αναφέρεται ο Ισλανδός αναρχικός 
Haukur Hilmarsson.

Ιδεολογία

Η οργάνωση βασίζεται στα ιδεώδη του αναρχοκομμουνισμού, επίσης γνωστού ως ελευθεριακού κομμουνισμού. Η οργάνωση θα μπορούσε, επίσης, να κατηγοριοποιηθεί ως εσπεσιφιστική. Παρά το γεγονός πως πρόκειται για οργάνωση με εσπεσιφιστική τάση, μάχεται υπέρ της Αριστερής ενότητας και της συνύπαρξης με τα διαφορετικά προλεταριακά κινήματα, όπως ο Μαρξισμός-Λενινισμός.
Ο ΕΣΔΑ ήταν η πρώτη αναρχική μονάδα η οποία εντάχθηκε στο Διεθνές Τάγμα Ελευθερίας, ενώ την ακολούθησαν οι IRPGF, ωστόσο, λίγο νωρίτερα, εντάχθηκε η τουρκική βίγκαν αναρχική μονάδα Sosyal Isyan (Κοινωνική Εξέγερση), μέρος των Ηνωμένων Δυνάμεων Απελευθέρωσης.
Ιωάννης Ρούφος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα τον Οκτώβριο του 1870 και ήταν γιος του Γεωργίου Ρούφου, Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός των πρώην πρωθυπουργών Μπενιζέλου Ρούφου και Γεωργίου Κουντουριώτη. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι.
Τον Σεπτέμβριο του 1901 μετά τον θάνατο του πατέρα του Γεωργίου ανέλαβε αρχηγός του Ρουφικού κόμματος. Εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας το 1899 κι επανεκλέχθηκε το 1902, το 1905 και το 1906. Απεβίωσε το 1908 εν ενεργεία βουλευτής. Η εφημερίδα Νεολόγος τύπωσε έκτακτη έκδοση για τον θάνατο του ενώ το Δημοτικό Συμβούλιο εξέδωσε συλλυπητήριο ψήφισμα.
Απεβίωσε το 1908, 38 ετών, από ανίατη νόσο που τον ταλαιπωρούσε επί τετραετία. Η Κηδεία του έγινε στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών , παρευρέθηκαν οι αρχές της πόλης, εκπρόσωποι όλων των πολιτικών παρατάξεων και πλήθος κόσμου. Επίσης υπήρξε έκτακτο δρομολόγιο αμαξοστοιχίας από την Αθήνα. Η μητέρα του αρνήθηκε την πρόταση της κυβέρνησης η κηδεία του να γίνει δημοσία δαπάνη.
Für Elise

Το Bagatelle No. 25 σε Λα Μινόρε είναι μουσικό κομμάτι πιάνου του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, περισσότερo γνωστό με την ονομασία  Für Elise (γερμανική προφορά:  [fyːɐ̯ ʔeˈliːzə]). Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα κομμάτια του συνθέτη. Το κομμάτι κυκλοφόρησε 40 χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1867.
Ναυμαχία της Σινώπης

Η Ναυμαχία

Ο Ναύαρχος Νακιμόφ αποφάσισε με τους αξιωματικούς να επιτεθούν στον οθωμανικό στόλο που προστατεύεται στην Σινώπη. Εδραίωσε πάνω από 700 κανόνια σε έξι πλοία γραμμής, δύο φρεγάτες και τρία οπλισμένα ατμόπλοια. Οι οθωμανικές δυνάμεις περιλάμβαναν επτά φρεγάτες, τρεις κορβέτες και δύο οπλισμένα ατμόπλοια. Οι Ρώσοι σχεδίαζαν να αναπτύξουν τα πλοία τους σε δύο στήλες που θα προχωρούσαν σε κοντινή απόσταση από τα εχθρικά πλοία, πριν να πέσουν άγκυρα και να επιτεθούν. Κάτω από την εντολή του Νακιμόφ, το πλοίο των 84 οπλών "Imperatritsa Maria" ήταν το πρώτο που επιτέθηκε. Τα πυρομαχικά των ρωσικών όπλων έβαλαν αμέσως φωτιά στα οθωμανικά πλοία. Οι ναύτες βρήκαν την αντιμετώπιση των πυρκαγιών δύσκολη και πολλοί κάηκαν. Μετά από περίπου 30 λεπτά μάχης, η οθωμανική φρεγάτα ήταν η πρώτη που βυθίστηκε γεμάτη με τρύπες από τα καννόνια. Η "Imperatritsa Maria" επιτέθηκε τότε στη φρεγάτα των 44 πυροβόλων όπλων "Fazli Allah", η οποία υπέστει σοβαρή ζημιά. Εν τω μεταξύ, τα άλλα ρωσικά πλοία επιτέθηκαν στη "Nizamie" και στη "Damiad". Η οθωμανική φρεγάτα "Navek Bakhri" εξερράγη και βυθίστηκε μαζί με το κορβέτα "Guli Sephid".
Μόνο ένα οθωμανικό σκάφος, το ατμόπλοιο "Taif", κατόρθωσε να ξεφύγει από τη μάχη ενώ όλα τα άλλα είτε βυθίστηκαν είτε σκοπίμως έτρεχαν στην ξηρά για να αποφύγουν τη βύθιση. Κατέφυγε προς την Κωνσταντινούπολη όπου έφθασε στις 2 Δεκεμβρίου, ενημερώνοντας την οθωμανική κυβέρνηση για την ήττα στην Σινώπη. Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας σκοτώθηκαν 37 Ρώσοι και 229 τραυματίστηκαν, τουλάχιστον τρία από τα πλοία της γραμμής υπέστησαν ζημιά. Οι οθωμανικές δυνάμεις έχασαν περίπου 3.000 ανθρώπους, 150 αιχμαλωτίστηκαν και ο αρχηγός τους Οσμάν Πασάς καταλήφθηκε.

Επακόλουθο

Όταν οι τηλεγραφικές αναφορές της μάχης έφθασαν σε ρωσικές αρχές στην Αγία Πετρούπολη, η αντίδραση ήταν απίστευτη. Το μη δοκιμασμένο και ευρέως μισητό ρωσικό ναυτικό είχε αποδείξει νίκη και οι πρόσφατες δαπάνες στην ανάπτυξή του φαινόταν δικαιολογημένες. Πραγματοποιήθηκαν αρκετές γιορτές για αυτήν την σπουδαία νίκη και πραγματοποιήθηκε μια παρέλαση που χρηματοδοτήθηκε από το κράτος. Η υπόθεση ήταν αρκετά μεγάλη και περιλάμβανε χορευτές, συγκροτήματα, παρέλαση στρατευμάτων που δεν είχαν συμμετάσχει στη μάχη και εγκληματίες ντυμένοι με οθωμανικές στολές. Οι στρατιωτικοί σύμβουλοι είδαν τη μάχη ως σημείο καμπής και έσπρωξαν πυροβόλα όπλα για εγκατάσταση σε όλα τα ρωσικά πλοία.
Η αντίδραση στην οθωμανική πρωτεύουσα, της Κωνσταντινούπολης κυμαινόταν από την ανησυχία μέχρι και τον ολικό πανικό. Η Ρωσία είχε καταλήψει ένα σημαντικό λιμάνι και τώρα είχε επιχειρησιακό έλεγχο στη Μαύρη Θάλασσα.
Η επίθεση αντιμετωπίστηκε από εξωτερικές δυνάμεις ως αδικαιολόγητη και προκάλεσε ένα κύμα αντιρωσικού αισθήματος στη Δυτική Ευρώπη. Μεγάλο μέρος του βρετανικού τύπου παρουσίασε την επίθεση ως η "Σφαγή της Σινώπης". Η επίθεση ενίσχυσε τις αντιπολεμικές παρατάξεις στη Βρετανία και τη Γαλλία και τους έδωσε την αιτιολόγηση για έναν πόλεμο για να περιορίσει τη ρωσική στρατοκρατία. Ο Λόρδος Πάλμερστον προσωρινά παραιτήθηκε από την υπόθεση.
Περιοχή Σερενγκέτι

Μεταφορές

Δεν υπάρχουν ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι που να συνδέουν την Περιοχή Σερενγκέτι (Serengeti District) με το υπόλοιπο της χώρας. Ο μη ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός Τ17 από τη Μουσόμα (Musoma) προς την Αρούσα (Arusha), περνά μέσα από την Επαρχία, με κατεύθυνση από δυτικά προς ανατολικά.

Διοικητικές υποδιαιρέσεις

Από το 2012, η Περιοχή Σερενγκέτι (Serengeti District), διαιρείται διοικητικά σε 28 Τμήματα:
Γυναικεία κεφαλή σφίγγας (Μπρούκλιν 56.85)

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένο από πράσινο σχιστόλιθο. Αναγνωρίζουμε το κεφάλι μιας νέας γυναίκας. Φοράει μακρυά περούκα, ενώ στο κούτελο διακρίνεται η φυσική κόμη. Στην χωρίστρα φοράει τον αυτοκρατορικό ουραίο, ένδειγμα της βασιλικής εξουσίας. Τα φρύδια είναι ανάγλυφα επεξεργασμένα. Τα αυτιά είναι σχετικά μεγάλα. Ο λαιμός είναι ελαφρά προτεταμένος. Η επιφάνεια του γλυπτού είναι εντελώς λεία. Η μύτη έχει αποκοπεί και έχει χαθεί, όπως επίσης και οι οφθαλμοί, οι οποίοι ήταν ένθετοι. Στα μάτια, στα χείλη και στο πηγούνι διακρίνουμε ορισμένα σημάδια επισκευής από τους αρχαίους χρόνους.

Ιστορική τοποθέτηση

Η κεφαλή είναι έργο της εποχής του Αμενεμχέτ Β' (περ. 1914 - 1879/76 π.Χ.). Περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Γιόχαν Βίνκελμανν, ο οποίος περιεργάστηκε το καλλιτέχνημα στην Βίλα Αλμπάνι στην Ρώμη. Στην συνέχεια το άγαλμα αγοράστηκε από τον Σκώτσέζο ζωγράφο Γκάβιν Χάμιλτον, ο οποίος το μεταπούλησε με αντίτιμο 30 λιρών Αγγλίας στον Γουίλιαμ Πέττυ. Το άγαλμα μεταπωλήθηκε άλλες δυο-τρεις φορές και τελικά αγοράστηκε από το Μουσείο του Μπρούκλιν το 1956.