Λήφεν φαν Λάτχεμ

Βίος

Ο Λήφεν φαν Λάτχεμ γεννήθηκε στην περιοχή της Γάνδης ή το 1430 ή το 1438. Προερχόταν από οικογένεια που καταγόταν από το χωρίς Λάετχεμ-Σαιντ-Μαρί (Laethem-Sainte-Marie) νότια της Γάνδης και ο αδελφός του, Σίμον, γεννήθηκε σε αυτή την κοινότητα. Ήταν γιος του Λέο ή Λούις φαν Λάτχεμ, ο οποίος αναφέρεται ως Δάσκαλος της ζωγραφικής σε ορισμένα αρχειακά έγγραφα. Σε ένα άλλο έγγραφο του 1492 ο Λήφεν αναφέρεται ότι είχε ηλικία 54 ετών, άρα πρέπει να γεννήθηκε πιθανόν το 1438. Έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά των ζωγράφων της Γάνδης σε πολύ μικρή ηλικία, στις 30 Οκτωβρίου του 1430.
Εισήλθε στην υπηρεσία του Φιλίππου περίπου στα 1456. Στη συνέχεια εργάστηκε αναμφίβολα για τον γιο του, Καρόλου, αν και δεν εμφανίζεται στα λογιστικά κατάστιχα του Δούκα, ειδικά για την υλοποίηση ενός βιβλίου προσευχών, το οποίο σήμερα φυλάσσεται στο Getty Center και του οποίου η πρώτη φάση ολοκλήρωσης πληρώθηκε το 1469. Την ίδια περίπου εποχή εικονογράφησε βιβλία για τον Λουδοβίκο της Μπρυζ ή Λουίς ντε Χρούουτχουσε (Louis de Gruuthuse) και στη συνέχεια το "Χρονικό του Φρουασάρ" (Chronique de Froissart) για λογαριασμό του Αντωνίου της Βουργουνδίας (του επιλεγόμενου και "νόθου").
Το 1459, ύστερα από προστριβές με τη συντεχνία ζωγράφων στη Γάνδη, επειδή αρνούνταν να πληρώσει την εισφορά του για το προνόμιο της λήψης παραγγελιών ως ζωγράφος, αποχώρησε από αυτήν και προσχώρησε στη συντεχνία της Αμβέρσας το 1462. Πιθανόν στο ενδιάμεσο διάστημα να διέμεινε στην Ουτρέχτη. Εγκαταστάθηκε στην Αμβέρσα, όπου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του το 1493, επισκεπτόμενος ευκαιριακά κάποιες πόλεις. Νυμφεύτηκε την Αντουανέτ Μάιστερ (Antoinette Meyster), θυγατέρα του Ζακ Μάιστερ, εικονογράφου και πωλητή βιβλίων από το Άμστερνταμ και από μακρού εγκατεστημένου στη Φλάνδρα, ο οποίος είχε γίνει δεκτός στη συντεχνία ζωγράφων της πόλης το 1457.
Το 1468 συμμετείχε στη διακόσμηση για τους εορτασμούς μιας συνάντησης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος και των γάμων του Φιλίππου με τη Μαργαρίτα της Υόρκης στη Μπρυζ. Σ' αυτή την περίπτωση ήταν ένας από τους καλύτερα αμειβόμενους καλλιτέχνες της εποχής, μαζί με τους Ζακ Νταρέ και Φράνκε φαν ντερ Στοκτ. Επικεφαλής ενός εργαστηρίου που δημιουργήθηκε εκεί, φαίνεται να ζούσε μια ευτυχισμένη ζωή, καθώς πολλές οικονομικές συναλλαγές του αναφέρονται στα αρχεία της εποχής. Έγινε ορκωτό μέλος της Συντεχνίας το 1479. Προς το τέλος της ζωής του τέθηκε στην υπηρεσία του Μαξιμιλιανού των Αψβούργων το 1487, ως valet de chambre και βασιλικός ζωγράφος, αξιώματα που διατήρησε τουλάχιστον ως το 1490. Εκείνη την εποχή φαίνεται ότι ζωγράφιζε περισσότερο πίνακες και όχι μικρογραφίες σε χειρόγραφα, κάτι που εξηγεί γιατί δεν έχει διασωθεί κανένα έργο του αυτής της τελευταίας περιόδου.
Εκπαίδευσε τον γιο του, Γιάκομπ φαν Λάτχεμ με σκοπό να του αφήσει το εργαστήριό του, αλλά δεν έχει βρεθεί καμία μικρογραφία του τελευταίου αν και εργάστηκε κι αυτός για τον Φίλιππο. Ένας ακόμη γιος του, επίσης ονομαζόμενος Λήφεν, έγινε χρυσοχόος κι εργάστηκε επίσης για τον Δούκα. Και οι δύο έλαβαν τον τίτλο του valet de chambre (θαλαμηπόλου) και συνόδευσαν τον Φίλιππο τον Ωραίο στο ταξίδι του στην Ισπανία το 1501.

Ύφος

Ο Λήφεν φαν Λάτχεμ δημιούργησε το δικό του ύφος στην απεικόνιση ιστορικών στοιχείων και στις νουβέλλες, αφού κατόρθωσε να απεικονίσει τη δραματική πλευρά και τα συναισθήματα των ιστοριών που εικονογραφούσε. Σχεδίαζε τις διακοσμητικές του μικρογραφίες - απεικονίσεις τοπίων σε μορφή διαδοχικών επιπέδων που "χάνονταν" στον μακρινό ορίζοντα. Τέλος, διακοσμούσε τα περιθώρια των σελίδων με "υβριδικά" ή χονδροειδή πλάσματα.
Συνεργαζόταν συχνά στην Αμβέρσα με τον ανώνυμο μικρογράφο που είναι γνωστός με το συμβατικό όνομα "Βιεννέζος δάσκαλος της Μαρίας της Βουργουνδίας" (Maître viennois de Marie de Bourgogne), με τον οποίο εικονογράφησε από κοινού το "βιβλίο Ωρών της Μαρίας της Βουργουνδίας". Με τον ίδιο τρόπο επηρέασε, επίσης, τους μικρογράφους που είναι γνωστοί με τα συμβατικά ονόματα "Δάσκαλος της Μαργαρίτας της Υόρκης" (Maître de Marguerite d'York) και τον "Δάσκαλο του Φιτζγουίλιαμ 268" (το συμβατικό όνομα προέρχεται από το Μουσείο Φιτζγουίλιαμ του Κέιμπριτζ). Προϊδεάζει, επίσης, και άλλους καλλιτέχνες της Αμβέρσας, όπως ο Γιοάχιμ Πάτινιρ (1480 - 1524), ο οποίος ακολουθεί τα στοιχεία του Λήφεν στη σχεδίαση των τοπίων του, και του Κουέντιν Μασσάις (1465 - 1530).