google/wiki40b huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1947-48

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1947-48 συμμετείχαν 5 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1946-47, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1947-48 συμμετείχε η ΑΫΜΑ Λευκωσίας. 
Επιπρόσθετα, δεν συμμετείχαν οι ομάδες Ανόρθωση, ΕΠΑ και Πεζοπορικός οι οποίες είχαν αποχωρήσει από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Το 1947 οι τρεις αυτές ομάδες ζήτησαν καταστατική αλλαγή με κύριο αίτημα την εκ περιτροπής προεδρία της ΚΟΠ σε όλες τις πόλεις. Οι ομάδες αυτές έθεσαν το αίτημα αυτό ζητώντας ισότιμη μεταχείριση αφού θεωρούσαν ότι οι ομάδες της Λευκωσίας (στην οποία έδρευε η ΚΟΠ) και κυρίως ο ΑΠΟΕΛ τύγχαναν την εύνοια της ΚΟΠ. Το αίτημα συζητήθηκε σε γενική συνέλευση της ομοσπονδίας στις 27 Αυγούστου 1947, αλλά υπέρ της πρότασης αυτής ψήφισαν μόνοι οι τρεις αυτές ομάδες. Μετά από αυτό το αποτέλεσμα, οι τρεις ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ και δημιούργησαν δική τους ομοσπονδία, την «Ποδοσφαιρική Αθλητική Ομοσπονδία Κύπρου» (ΠΑΟΚ), με έδρα τη Λάρνακα.
Νικάνορ Ντουάρτε Φρούτος

Βιογραφία και άνοδος στην προεδρία

Γεννήθηκε στο Κορονέλ Οβιέδο στις 11 Οκτωβρίου 1956. Σπούδασε νομικά. Ανήκει στο κόμμα Κολοράδο και κέρδισε με 37,1% τις προεδρικές εκλογές στις 27 Απριλίου του 2003. Πριν αναμειχθεί στα πολιτικά ήταν δημοσιογράφος και αργότερα έγινε υπουργός Παιδείας. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Γκόρια Πενάγιο Σολαέντε και έχουν 6 παιδιά.

Παραίτηση

Ο Ντουάρτε ανακοίνωσε την παραίτησή του από το αξίωμα του προέδρου, με σκοπό να καταλάβει την έδρα του γερουσιαστή την 1η Ιουλίου του  2008. Στις 23 Ιουνίου του 2008 υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο του Κογκρέσου.
Η Αντιπολίτευση αντέδρασε έντονα και όπως ήταν αναμενόμενο η απαιτούμενη πλειοψηφία για την έγκριση και την αποδοχή της παραίτησης δεν κατέστη δυνατή στην έκτακτη σύνοδο του Κογκρέσου στις 24 Ιουνίου του 2008.
Στις 26 Ιουνίου συνήλθε εκ νέου σε έκτακτη σύνοδο το Κογκρέσο, ωστόσο βουλευτές του κόμματος Κολοράδο κάλεσαν τον πρόεδρο της Γερουσίας να αναστείλει τη σύνοδο, όπως και έγινε. Αυτό έγινε εξαιτίας ανησυχίας των βουλευτών ότι δε θα συμπληρωνόταν ο απαιτούμενος αριθμός ψήφων για τη σύνοδο ξανά. Η αποχώρηση του Ντουάρτε από την προεδρία έγινε επίσημα στις 15 Αυγούστου του 2008. Τον διαδέχθηκε ο αριστερός Φερνάντο Λούγο.
1517 Βελιγράδι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βελιγραδίου εκτιμάται σε 36,16 ± 1,9 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι X (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0491 ± 0,005. Ο αστεροειδής Βελιγράδι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ως 9 ώρες περίπου.
Ιβάν Μίκολτσιτς

Βιογραφία

Ο Μίκολτσιτς γεννήθηκε Κροάτης στην Inđija της Γιουγκοσλαβίας (σημερινή Σερβία) στις 25 Μαρτίου του 1936. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου το 1958 και το 1965 απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα. Εργάστηκε στα μουσεία του Στιπ, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων και από το 1969 δίδαξε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Σκοπίων.  Το 1976 ανακύρηξε την ανακάλυψη της αρχαίας Βυλαζώρας.
Η Barbie Ραπουνζέλ

Πλοκή

Η Ραπουνζέλ, μία πανέμορφη αλλά και γλυκιά κοπέλα, με πλούσια κυματιστά μακριά μαλλιά. Η ζωή της όμως ήταν κάθε άλλο παρά μαγική. Η κακιά μάγισσα Γκόθελ την κρατούσε για χρόνια φυλακισμένη στον πανύψηλο γυάλινο πύργο της. Μοναδικοί σύντροφοι της Ραπουνζέλ ήταν η Πηνελόπη, μία μικρή δρακουλίνα και ο Χόμπι, ένας γέρος λαγός. Όμως χάρη σε ένα σκονισμένο μπαούλο η Ραπουνζέλ βρίσκει το κλειδί της ελευθερίας της. Κρατώντας στα χέρια της, αυτό το μαγικό όπλο, η φυλακισμένη Ραπουνζέλ, θα ανακαλύψει ένα μυστήριο που κρίβει η κακιά Γκόθελ, αλλά και τον έρωτα στο πρόσωπο του πρίγκιπα Στέφαν.
Μήλα (παιχνίδι)

Εξοπλισμός

Τα περισσότερα παιχνίδια στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν μπάλες από καουτσούκ, όπως μπάλες παιδικής χαράς 8.5 ιντσών, αλλά μερικά πρωταθλήματα του Εθνικού Πρωταθλήματος Ντότζμπολ (τοπική ονομασία για τα μήλα) συνήθως χρησιμοποιούν μπάλες αφρού.
ΑΝΟ Γλυφάδας (υδατοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Ο Αθλητικός Ναυτικός Όμιλος Γλυφάδας, ιδρύθηκε το 1946 στη Γλυφάδα. Το τμήμα πόλο συστάθηκε μεταγενέστερα. Κατά τη δεκαετία 1980-1990 η ομάδα ποό της Γλυφάδας σημείωσε τις μεγαλύτερες διακρίσεις της αφού κατέκτησε 4 πρωταθλήματα τα 3 εκ των οποίων συνοδεύθηκαν και από την κατάκτηση του νταμπλ.
Το 1984 η Γλυφάδα ηττήθηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας από τον Εθνικό με σκορ 5-8. Το 1986 κατακτήθηκε το πρώτο πρωτάθλημα για το σύλλογο αλλά και το πρώτο κύπελλο Ελλάδας με την επικράτηση επί της Βουλιαγμένης με 5-4. Την επόμενη χρονιά η Γλυφάδα κατέκτησε το δεύτερο συνεχόμενο νταμπλ της κατακτώντας το πρωτάθλημα και επικρατώντας στον τελικό του κυπέλλου με 10-7 επί της Βουλιαγμένης. Ο Βαγγέλης Πάτερος αναδειχθηκε πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος το 1987 με 51 γκολ.
Δυο χρόνια αργότερα το 1989 ακολούθησε ένα ακόμη νταμπλ για το σύλλογο καθώς το πρωτάθλημα συνοδεύθηκε και από την κατάκτηση του κυπέλλου με σκορ 10-8 επί της Βουλιαγμένης στην παράταση. Την επόμενη χρονιά κατακτήθηκε το 4ο και τελευταίο πρωτάθλημα του συλλόγου. Το 1995 ο υδατοσφαιριστής της Γλυφάδας Τάσος Παπαναστασίου αναδείχθηκε πρώτος σκορερ στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Μοίρα Αχαΐας

Ιστορία

Η ονομασία του Μοίρα (ορθά: στου Μοίρα) είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον πρώτο οικιστή. Το χωριό φαίνεται ότι οικίστηκε από Σλαβόφωνους ή Αρβανίτες ποιμένες σε άγνωστη εποχή. Αναφέρεται πρώτη φορά σε ενετική απογραφή του 1689 .  Τον 19ο αιώνα οικογένειες του Μοίρα κατέβαιναν με τα πρόβατα τους τον χειμώνα στα πεδινά και στην περιοχή των Δρεσθενών. Εκεί το 1870 άρχισαν να κατασκευάζουν αρχικά θερινές κατοικίες όπου μετά από λίγα χρόνια δημιουργήθηκε το σημερινό χωριό Μοιραίικα. Μόνιμη εγκατάσταση στα Μοιραίικα αναφέρεται μετά το 1910 έως τότε μετακινούνταν μεταξύ των δύο χωριών (θερινή και χειμερινή κατοικία).
Με το Β.Δ. 8/4/1835 γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Παναχαιών. Με το Β.Δ. 27/11/1840 περί συγχωνεύσεων δήμων καταργείται ο Δήμου Παναχαιών και συγχωνεύεται στον Δήμο Πατρέων. Από το 1912-1914 αποτέλεσε κοινότητα έως το 1998 όπου με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε εκ νέου δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Πατρέων μαζί με τον οικισμό Ζουμπάτα.

Συνοικίες

Συνοικία του χωριού αποτελούν τα Λατσαίικα που βρίσκονται απέναντι από τα Γκοτσαίικα.
Αγγλοσαξονισμός

Με τον όρο αγγλοσαξονισμός εννοείται το εννοιολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί η ενσυνείδητη ή ασυνείδητη φυλετική και εθνική ταυτότητα, που δημιουργήθηκε αρχικά μεταξύ των πρώτων λαών της γεωγραφικής περιοχής την οποία αποκαλούμε σήμερα Αγγλία. Στη διάρκεια του χρόνου η διακριτή αυτή ταυτότητα με κατάλληλες παρεμβάσεις στο εκπαιδευτικό και επιστημονικό πεδίο μετασχηματίστηκε σε ιδρυτικό μύθο που θεμελίωσε ως διαδικασία σχηματισμού διάφορες πολιτικές, κοινωνικές, φιλοσοφικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ηθικές και λογοτεχνικές δράσεις του αρχαίου και του σύγχρονου αγγλοσαξονικού κόσμου.
Ζουάβοι

Με το όνομα Ζουάβοι ή Ζουάγοι ή Ζουάγα, κατά παραφθορά του ονόματος "Ζουάουα", αποκαλούνταν οι κάτοικοι της Ζουάγας, μιας ορεινής περιοχής μεταξύ Αλγερίας και της Τύνιδας που ουδέποτε υποτάχθηκαν στους Τούρκους (αντίστοιχα με τους Έλληνες Μανιάτες).
Όταν την περιοχή τους την κατέλαβαν οι Γάλλοι, θαυμάζοντας αυτούς θεώρησαν χρήσιμο να τους χρησιμοποιήσουν σε στρατιωτικές υπηρεσίες δημιουργώντας ειδικές μονάδες. Έτσι, το 1830 δημιουργήθηκαν οι πρώτοι λόχοι Ζουάβων. Το 1837 αποτελούσαν ήδη τρία τάγματα, τα οποία και συγκρότησαν το περίφημο σύνταγμα Ζουάβων, τη διοίκηση του οποίου ανέλαβε ο Λαμορισιέρ.
Όταν αργότερα δημιουργήθηκαν τα αλγερινά τάγματα των ακροβολιστών, τα λεγόμενα Τυρκό, οι επίλεκτοι αυτών στρατεύονταν στα τάγματα των Ζουάβων, ως καθαρά γαλλικά σώματα. Το 1852 υπήρχαν τρία συντάγματα Ζουάβων.

Το 1854 δημιουργήθηκε το τέταρτο σύνταγμα Ζουάβων το οποίο και ονομάστηκε «αυτοκρατορική φρουρά», η οποία συγκροτούταν από τους επιλέκτους των τριών προηγουμένων συνταγμάτων. Το σύνταγμα όμως αυτό είχε ατυχές τέλος, όταν αιχμαλωτίσθηκε στο Μετς κατά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο, οπότε και έπαψε να υφίσταται.
Τα τάγματα των Ζουάβων διακρίθηκαν σε πολλές εκστρατείες και ιδιαίτερα στη κατάκτηση της Αλγερίας, στην Κριμαία, στην Ιταλία και το Μεξικό κατά το 1870, καθώς και στους δύο παγκοσμίους πολέμους. Με λόχους Ζουάβων συμπολέμησαν οι Έλληνες στην εκστρατεία της Κριμαίας που τους αποκαλούσαν "Ζουζού", κατά τη δημώδη γαλλική ονομασία τους.
• Εκτός των παραπάνω που συγκροτούσαν γαλλικές στρατιωτικές μονάδες, υπήρχαν και οι Παπικοί Ζουάβοι που συγκροτούσαν σύνταγμα το οποίο διαλύθηκε το 1871.
Εταιρεία Ερυθρά Λόγχη

Γενικά

Λόγω της μεγάλης μετανάστευσης που σημειώθηκε σε μέρη όπως τη βορειοανατολική Κίνα, αλλά και εν όψει της ιαπωνικής εισβολής στην Μαντζουρία το 1931, αυτές οι κοινωνίες σύντομα αποτέλεσαν μέρος του εθελοντικού στρατού ενάντια στην ιαπωνική δημιουργία του Μαντσουκούο το 1932 και αργότερα στις εκστρατείες για ειρήνευση.
Στη Μαντζουρία τα μέλη της αδελφότητας αυτής περιγράφονται ως αδελφότητα «πρωτόγονα σκεπτόμενους ανθρώπους" που διατηρούν την πίστη τους σε μαγείες και στη θεία ανταμοιβή δικαίων αιτημάτων. Φορείς της Ερυθράς Λόγχης σχηματίσθηκαν αρχικά στην ύπαιθρο γύρω από Harbin, όπου σε πολλές περιπτώσεις, επικεφαλής τους ήταν βουδιστές μοναχοί, που πήγαιναν στη μάχη φέροντας στολές και όπλα διακοσμημένα με μαγικές επιγραφές παρόμοιες με εκείνες των Μπόξερς. Το κόκκινο χρώμα, όπως πίστευαν, το χρησιμοποιούσαν για να τους προσφέρει προστασία έναντι των καταστροφών.
Γενικά η δράση της Ερυθράς Λόγχης γοήτευε την εποχή εκείνη τον κάθε απροστάτευτο και αδικημένο και η εθελοντική ένταξη των νέων ήταν μεγάλη Πολύ στο κινεζικό Κόκκινο Στρατό κατά στη διάρκεια του Β΄ Σινο-ιαπωνικού πολέμου και από τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό του αργότερα Κινεζικού εμφύλιου πολέμου. Το 1953, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ξεκίνησε μια εκστρατεία καταστολής εναντίον των διαφόρων Hui-Τάο-Men («Κοινωνίες-τρόποι-Αδελφότητες») και την εξάλειψη τους από την ηπειρωτική Κίνα. Μερικά από τα παρακλάδια τους έχουν επανεμφανιστεί, κυρίως από διάφορους οπαδούς που ζουν στο εξωτερικό.
Γλώσσες του Μαυροβουνίου

Το Μαυροβούνιο έχει μία επίσημη γλώσσα που προβλέπεται από το Σύνταγμα του 2007, τα Μαυροβουνιακά. Στην απογραφή του 2011, το 42% του πληθυσμού δήλωσε τα σερβικά ως μητρική γλώσσα, ενώ το 37% δήλωσε ότι είναι τα μαυροβουνιακά. Γλωσσολογικά, είναι η ίδια γλώσσα (διαφορετικά τυποποιημένες ποικιλίες της Σερβοκροατικής), αλλά και τα πρότυπα μαυροβουνιακά είναι στη διαδικασία της διαμόρφωσης.
Οι αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες είναι τα αλβανικά, βοσνιακά, κροατικά και σερβικά. Το 2017, τα αλβανικά ήταν επίσημη γλώσσα των δήμων της Ποντγκόριτσα, Ούλτσιν, Μπαρ, Πλιέβλια, Ρόζαγιε και Τούζι.
Επιπλέον, υπάρχουν μερικές εκατοντάδες Ιταλοί στο Μαυροβούνιο, συγκεντρωμένοι στο Κόλπο του Κότορ (Cattaro).
Η μαυροβουνιακή γλώσσα γράφεται στο λατινικό και κυριλλικό αλφάβητο, αλλά υπάρχει μια αυξανόμενη πολιτική κίνηση για τη χρήση του λατινικού αλφαβήτου μόνο.

Μειονοτικές γλώσσες του Μαυροβουνίου

Ο Ευρωπαϊκός Χάρτης για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, που τέθηκε σε ισχύ στο Μαυροβούνιο τον Ιούνιο του 2006, μετά την ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου από την Κρατική Ένωση με τη Σερβία και Μαυροβούνιο, στις 3 Ιουνίου του 2006. Το Σύνταγμα του Μαυροβουνίου από το 2007 αναφέρει τα Μαυροβουνιακά ως επίσημη γλώσσα της χώρας, ενώ τα Βοσνιακά, Κροατικά, Σερβικά και Αλβανικά είναι γλώσσες σε επίσημη χρήση. Το Σύνταγμα αναφέρει ότι οι γλώσσες σε επίσημη χρήση είναι αυτές των ομάδων που αποτελούν τουλάχιστον το 1% του πληθυσμού του Μαυροβουνίου, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2003. Ο Νόμος για τις Εθνικές Μειονότητες καθορίζει ότι το ποσοστό των μελών των εθνικών μειονοτήτων στο σύνολο του πληθυσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης θα πρέπει να είναι 15% προκειμένου η γλώσσα τους και το αλφάβητο να εισαχθούν σε επίσημη χρήση. Τα μέσα ενημέρωσης που ιδρύονται από την κυβέρνηση του Μαυροβουνίου υποχρεούνται να μεταδίδουν ειδήσεις, πολιτιστικά, εκπαιδευτικά, αθλητικά και ψυχαγωγικά προγράμματα σε μειονοτικές γλώσσες. Οι μειονότητες και τα μέλη τους έχουν το δικαίωμα στην εκπαίδευση στη γλώσσα τους, στην τακτική και την επαγγελματική εκπαίδευση.
Anthems (EP)

Τραγούδια

1. Anthem (Lee, Lifeson, Peart) - 4:37

2. T.N.T. (A.Young, M.Young, Scott) - 3:37

3. Smokin' (Delp, Scholz) - 4:20

4. Keep On Runnin' (Cain, Perry, Schon) - 3:42

5. Big Eyes (Nielsen) - 3:16

6. Jailbreak (Lynott) - 4:06

7. Crawl (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 5:00

8. Crawl (Orc mix) (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 5:02
Έμπερμπαχ

Θέση

Το Έμπερμπαχ βρίσκεται στους πρόποδες του εσβεσμένου ηφαιστείου Κάτσενμπούκελ, στο Φυσικό Πάρκο Neckartal-Odenwald, πάνω στον ρομαντικό «Δρόμο των Κάστρων» κατά μήκος του ποταμού Νέκαρ. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της πόλεως είναι πλάτος 49°28΄ Β και μήκος 8°59΄ Α, ενώ το υψόμετρό της είναι 134 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Δήμοι

Η πόλη του Έμπερμπαχ περιλαμβάνει τους δήμους Neckarwimmersbach, Brombach, Friedrichsdorf, Lindach, Rockenau, Badisch Igelsbach, Gaimühle, Unterdielbach, Badisch Schöllenbach και Pleutersbach.

Ιστορία

Το Έμπερμπαχ ήταν Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη, που ιδρύθηκε λίγο μετά το έτος 1227 – όταν αναφέρεται για πρώτη φορά το κάστρο – από τον Γερμανό βασιλιά Ερρίκο του Οίκου των Χοενστάουφεν. Μετά το 1330 η παλαιά Ελεύθερη Πόλη υπαγόταν στον εκλέκτορα του Παλατινάτου. Το 1803 πέρασε στο βραχύβιο πριγκιπάτο του Λάινινγκεν, ενώ από το 1806 υπάγεται στη Βάδη. Το 1900 είχε 5.857 κατοίκους, ενώ κατά τη δεκαετία του 1960 είχε 12.132. Το 1977 η πόλη εόρτασε τα 750 έτη από την ίδρυσή της.

Αξιοθέατα

Η ιστορική παλαιά πόλη είναι πεζοδρομημένη και έχει 4 καλοδιατηρημένους πύργους, πολλά καλοδιατηρημένα ξύλινα σπίτια και ερείπια του τείχους, οπότε προσελκύει πολλούς τουρίστες. Το ερειπωμένο κάστρο, σε λόφο πάνω από την πόλη της οροσειράς Όντενβαλντ, είναι ένα από τη σειρά των κάστρων κατά μήκος του ποταμού Νέκαρ. Η πόλη είναι πάνω στον ρομαντικό «Δρόμο των Κάστρων» (Burgenstraße), που εκτείνεται από το Μάνχαϊμ μέχρι την Πράγα.

Αυτοδιοίκηση

Το δημοτικό συμβούλιο του Έμπερμπαχ έχει 22 μέλη, που εκλέγονται κάθε 5 χρόνια, ενώ ο δήμαρχος εκλέγεται για οκταετή θητεία. Σημερινός δήμαρχος, από την 1η Ιανουαρίου 2013 είναι ο Πέτερ Ράιχερτ (Peter Reichert), που εκλέχθηκε με το 64,2 % των ψήφων.
|}
Χουανίτο Γιαρσάμπαλ

Αλάσκα

1984 / ΜακΚίνλεϊ (6.194 μ) - Διαδρομή West  Buttress

Αργεντινή

1983 / Ακονκάγκουα (6.957 μ) – 5η χειμερινή ανάβαση παγκόσμια (Έχει 16 αναβάσεις στο Ακονκάγκουα ως οδηγός)

Κένυα

1988 / όρος Κένυα – Diamond Corridor

Νεπάλ

1982 / (Μακαλού Β΄) (7.640 μ). Υψόμετρο που προσέγγισε: 7.200 μ 

1988 / Κανγκτσενγιούνγκα (8,586 μ). Βόρεια πλευρά. Υψόμετρο που προσέγγισε: 8.000 μ 

1989 / Μακαλού (8.465 μ). Δυτικό πιλιέ. Υψόμετρο που προσέγγισε: 8,350 μ 

1990 / Έβερεστ (8.848 μ). ΝΔ πλευρά. Υψόμετρο που προσέγγισε: 8,300 μ 

1991 / Κανγκτσενγιούνγκα (8.586 m). Βόρεια πλευρά. Υψόμετρο που προσέγγισε: 8,400 μ 

1993 / Έβερεστ (8.848 μ). Ν-ΝΔ Διαδρομή. Κορυφή 

1995 / Μακαλού (8.465 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

1995 / Λότσε (8.516 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

1996 / Κανγκτσενγιούνγκα (8.586 μ). Βόρεια πλευρά. Βρετανική διαδρομή. Κορυφή 

1997 / Μανασλού (8.163 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

1998 / Νταουλαγκίρι (8.167 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

1999 / Αναπούρνα (8.091 μ). Γερμανική διαδρομή. Κορυφή 

2002 / Μακαλού (8.465 μ). Δυτικό πιλιέ. Υψόμετρο που προσέγγισε: 7.600 μ 

2004 / Άμα Νταμπλάμ (6.856 μ). ΝΔ Κόψη. Κορυφή 

2010 / Αναπούρνα (8.091 μ). Κορυφή (Χρησιμοποιήθηκε ελικόπτερο για την κατάβαση) 

2011 / Λότσε (8.516 μ). Κορυφή

Πακιστάν

1987 / Γκασερμπρούμ Β΄ (8.035 μ). Κορυφή 

1987 / Γκασερμπρούμ Α΄ (8.068 μ). Διαδρομή Μέσνερ. Υψόμετρο που προσέγγισε: 6.800 μ 

1992 / Νάνγκα Παρμπάτ (8.125 μ). Διαδρομη Κινσχόφερ. Κορυφή 

1994 / Κ2 - Τσογκόρι (8.611 μ). Διαδρομή Τόμο Κέζεν. Κορυφή 

1995 / Μπρόουντ Πικ (8.047 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

1997 / Γκασερμπρούμ A΄ (8.068 μ). Ιαπωνικός Διάδρομος. Κορυφή 

2003 / Μπρόουντ Πικ (8,047 μ). Χειμερινή. Υψόμετρο που προσέγγισε: 6.900 μ. 

2003 / Γκασερμπρούμ Β΄ (8.035 μ) Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

2003 / Γκασερμπρούμ A΄ (8.068 μ). Ιαπωνικός Διάδρομος. Κορυφή 

2004 / K2 - Τσογκόρι (8.611 μ). Κορυφή

Κίνα

1985 / Τσο Ογιού (8.201 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

1998 / Σισαπάνγκμα (8,046 m). ΝΔ πλευρά. Βρετανική διαδρομή. Κορυφή 

2000 / Έβερεστ (8.848 μ). Βόρεια πλευρά. Υψόμετρο που προσέγγισε: 8.700 μ 

2001 / Έβερεστ (8.848 μ). Βόρεια πλευρά. Κορυφή (without O₂) 

2002 / Τσο Ογιού (8.201 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή 

2003 / Τσο Ογιού (8.201 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή (23 Σεπτεμβρίου) 

2003 / Τσο Ογιού (8.201 μ). Κανονική διαδρομή. Κορυφή (5 Οκτωβρίου)

Γροιλανδία

2000 / Διάσχιση της διαδρομής Ναρσασοάκ - Κανγκαρλοσοάκ (650 χλμ) σε έλκηθρο.

Κίνα

2000 / Τακλαμακάν 800 χλμ διάσχιση ερήμου, (έρημος μέσα στην έρημο Γκόμπι).

Ρωσία

2001 / όρος Ελμπρούς (5.642 μ) Κανονική διαδρομή. Χειμερινή. Υψηλότερη ευρωπαϊκή κορυφή.
Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ του Καρινιάνο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο παλάτσο Καρινιάνο του Τορίνο ως ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου-Βίκτωρα πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Χριστίνας, κόρης του Ερνέστου-Λεοπόλδου λαντγράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ.
Μάχη του Καγκούλ

Η Μάχη

Υπό τη συνεισφορά του Πέτρου Μελισσηνού, ο Ρώσος διοικητής Πιότρ Ρουμιάνσεφ διευθέτησε τους 40,000 στρατιώτες του σε σχήμα σε συμπαγών πλατείων και επέλεξε να προχωρήσει στην επίθεση ενάντια στις συμμαχικές δυνάμεις του Χανάτου της Κριμαίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίες αποτελούνταν από 30.000 οθωμανικά πεζικά και 45.000 Οθωμανικά ιππικά. Περίπου 80.000 Τάταροι της Κριμαίας ήλθαν εντός 20 χλμ. από το πεδίο της μάχης, αλλά δεν πήραν μέρος.
Ο συγκριτικά μικρός ρωσικός στρατός επιτέθηκε στους Οθωμανούς και τους συνέτριψε. Οι ρωσικές απώλειες ήταν 1.000, ενώ οι απώλειες στην οθωμανική πλευρά ανήλθαν σε πάνω από 20.000 στρατιώτες που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν, αλλά και αιχμαλωτίστηκαν. Μετά την νίκη αυτή, οι Ρώσοι κατέλαβαν 130 οθωμανικά κανόνια και υπεράσπισαν όλα τα σημαντικά φρούρια της περιοχής.

Επακόλουθο

Σε εορτασμό της νίκης, η Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας έφτιαξε μνημείο που τώρα υπάρχει στο Τσάρσκογιε Σελό, ενώ ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας έστειλε στον Ρουμιάνσεφ μια συγχαρητήρια επιστολή στην οποία συνέκρινε τη ρωσική νίκη με τις πράξεις των Αρχαίων Ρωμαίων.
Την ίδια μέρα 4 χρόνια μετά, υπογράφτηκε η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή.
Κάστρο των Πορτών

Το Κάστρο των Πορτών είναι Φράγκικο κτίσμα που περιλάμβανε οχυρωμένο μεσαιωνικό οικισμό. Σήμερα ερείπια του βρίσκονται στο χωριό Πόρτες Αχαΐας στο όρος Σκόλλις 45 περίπου χιλιόμετρα από την Πάτρα σε υψόμετρο 365 μέτρα και στα σύνορα των πρώην νομών Αχαΐας και Ηλείας. 
Χτίστηκε τον 14ο αιώνα από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και είναι νεότερο από το κοντινό Κάστρο του Σαντομέρ. Το 1391 αναφέρεται ότι ήταν το "Φράγκικο τιμάριο Saint Jacob" που ανήκε σε ιππότη με καταγωγή την Κύπρο.
Μουσείο Καλών Τεχνών της Βουδαπέστης

Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη

Το μουσείο κατέχει τη δεύτερη μεγαλύτερη συλλογή αιγυπτιακής τέχνης στην κεντρική Ευρώπη. Περιλαμβάνει μια σειρά αντικειμένων που αγόρασε ο Ούγγρος Αιγυπτιολόγος, Έντουαρντ Μάλερ, στη δεκαετία του 1930. Οι μετέπειτα ανασκαφές στην Αίγυπτο επέκτειναν τη συλλογή. Μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια είναι μια ζωγραφισμένη σαρκοφάγος.

Κλασικές αρχαιότητες

Ο πυρήνας της συλλογής αποτελείται από κομμάτια που αποκτήθηκαν από τον Πολ Αρντ, έναν αρχαιολόγο από το Μόναχο. Η έκθεση περιλαμβάνει κυρίως έργα από την Αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Το σημαντικότερο από αυτά είναι ένα ελληνικό μαρμάρινο άγαλμα του 3ου αιώνα, που ονομάζεται Χορεύτρια της Βουδαπέστης. Η κυπριακή και μυκηναϊκή συλλογή είναι επίσης αξιοσημείωτη, καθώς και τα κεραμικά και χάλκινα έργα.

Παλαιά έργα ζωγραφικής

Τα 3.000 έργα της συλλογής προσφέρουν μια σχεδόν αδιάκοπη έρευνα για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής ζωγραφικής από τον 13ο έως τα τέλη του 18ου αιώνα. Ο πυρήνας της συλλογής αποτελείται από 700 έργα ζωγραφικής που αποκτήθηκαν από το κτήμα Εστερχάζι. Η συλλογή χωρίζεται σε ιταλική, γερμανική, ολλανδική, φλαμανδική, γαλλική, αγγλική και ισπανική. Τα σπουδαιότερα έργα της συλλογής περιλαμβάνουν τη Στέψη της Θεοτόκου του Μάσο ντι Μπάνκο, τον Άγιο Θωμά Ακινάτη του Στέφανο ντι Τζοβάνι, τον Άγιο Στέφανο τον Μάρτυρα του Ντομένικο Γκιρλαντάιο, την Πιάτσα ντέλα Σινιορία του Μπερνάρντο Μπελότο, τον πίνακα της Αικατερίνης Κορνάρο του Τζεντίλε Μπελλίνι, το πορτρέτο ενός νεαρού άνδρα του Τζορτζόνε, την Παναγία Εστερχάζι του Ραφαήλ και πολλά άλλα.
Αζαλί Ασουμανί

Πρώτα χρόνια και στρατιωτική καριέρα

Γεννήθηκε στο Μιτσουτζέ στα νοτιοδυτικά της Μεγάλης Κομόρας την 1η Ιανουαρίου του 1959. Επί δύο δεκαετίες ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και την περίοδο από το 1977 ως το 1980 εκπαιδεύτηκε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Μαρόκου. Έγινε αλεξιπτωτιστής και μετά την επιστροφή του στις Κομόρες κατατάχθηκε στις Κομοριανές Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες επέβλεπαν τότε οι Ευρωπαίοι μισθοφόροι του Μπομπ Ντενάρ και πρόσκειντο στον πρόεδρο Αχμέτ Αμπνταλά. Ήταν ήδη Ταγματάρχης όταν δολοφονήθηκε ο πρόεδρος το 1989 και έφυγαν οι μισθοφόροι. Το 1990 έγινε ανώτατος αξιωματικός στη νέα Αμυντική Δύναμη των Κομορών (FCD). Η νέα δύναμη νικήθηκε ξανά για μικρό χρονικό διάστημα το 1995 από τους μισθοφόρους του Ντενάρ. Το 1996 έκανε μετεκπαίδευση στη γαλλική στρατιωτική ακαδημία και προήχθη σε συνταγματάρχη και τελικά έγινε αρχηγός του Εθνικού Στρατού για την Ανάπτυξη (NAD).

Άνοδος στην εξουσία

Στις 30 Απριλίου του 1999 ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος και ανέτρεψε τον πρόεδρο Τατζιντέν Μπεν Σαΐντ Μασούντε, ο οποίος ενθάρρυνε κατά τον Ασουμανί το αυτονομιστικό κίνημα στο Ανζουάν. Η ΕΕ καταδίκασε το πραξικόπημα.

Πρόεδρος

Με βάση το νέο Σύνταγμα, η προεδρία εναλλάσσεται ανά τετραετία μεταξύ των επικεφαλής των τριών νησιών (Μεγάλη Κομόρα, Ανζουάν και Μοελί). Στις 10 Μαρτίου του 2002 ο Αζαλί αναδείχθηκε νικητής στον προκριματικό γύρο στις εκλογές στη Μεγάλη Κομόρα. Ο Ασουμανί ήταν πρώτος μεταξύ εννέα υποψηφίων, με 39,81% των ψήφων. Στο δεύτερο γύρο αναμετρήθηκαν μαζί του οι Μαχαμούντ Μρανταμπί και Σαΐντ Αλί Κεμάλ, οι οποίοι κέρδισαν 15,69% και 10,68%, αντίστοιχα. Οι τελευταίοι κατήγγειλαν παρατυπίες στον πρώτο γύρο και αποφάσισαν να μη μετάσχουν στον τελικό γύρο των εκλογών. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να εκλεγεί πρόεδρος ο Ασουμανί, με 100% των ψήφων στο δεύτερο γύρο. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 26 Μαΐου του 2002. Το 2005 σχέδιο νόμου θα επέτρεπε τη διεκδίκηση και δεύτερης προεδρικής θητείας από τον Ασουμανί, όμως αποσύρθηκε. Υπηρέτησε στο ύπατο αξίωμα ως τις 26 Μαΐου του 2006. τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του προέδρου ο Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί.

Δεύτερη θητεία (2016- 2019)

Ο Αζαλί επανήλθε στην προεδρία έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του 2016. Κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 41% των ψήφων και ορκίστηκε πρόεδρος στις 26 Μαΐου 2016.

Τρίτη θητεία (2019- σήμερα)

Καθώς ήταν υποψήφιος ξανά για τις επόμενες προεδρικές εκλογές, ο Αζαλί έλαβε άδεια σύμφωνα με το Σύνταγμα και υπηρεσιακός πρόεδρος έγινε ο Μουσταντρουάν Αμπντού στις 13 Φεβρουαρίου 2019. Εν συνεχεία, ο Αζαλί κέρδισε ξανά τις προεδρικές εκλογές του 2019 με ποσοστό 60,7% από τον πρώτο γύρο.
Heinkel He 111

Το Heinkel He 111 ήταν γερμανικής κατασκευής δικινητήριο αεροσκάφος οριζοντίου βομβαρδισμού του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, σχεδιάσθηκε στην Γερμανία και κατασκευάστηκε εκεί και στην Ισπανία (με παραχώρηση αδείας) από την Casa. Με φορτίο βομβών χιλίων κιλών και ελαφρύ αμυντικό εξοπλισμό, ήταν ξεπερασμένο ήδη στην μέση του πολέμου. Μετά τις μεγάλες απώλειες στην Μάχη της Αγγλίας, το βάρος της προσθήκης δύο πολυβολητών ακόμη και διπλών πολυβόλων για βελτίωση της άμυνας, επηρέασε περαιτέρω τις επιδόσεις του προς το χειρότερο. Επιχειρούσε επίσης και ως τορπιλοπλάνο, μεταγωγικό, φορέας της ιπτάμενης βόμβας V1 και μεταφορικό.