google/wiki40b huggingface dataset:
Αλάια

Ενδιαίτημα

Η Αλάια είναι λιμναίο, βενθοπελαγικό είδος. H κύρια διατροφική της φάση λαμβάνει χώρα στη λίμνη (καταναλωτής της στήλης του νερού και της επιφανείας), ενώ μεταναστεύει προς τον άνω ρου των ποταμών Κομψάτου και Κοσύνθου που τροφοδοτούν την Βιστωνίδα για να γεννήσει σε σημεία όπου το ρεύμα είναι ισχυρό και ο βυθός χαλικώδης.

Περιγραφή και μορφολογία

Η Αλάια είναι μεσαίου μεγέθους ψάρι και φτάνει σε μήκος μέχρι 21,7 cm (σταθερό ή τυπικό μήκος - Standard Length Το σώμα της έχει μετρίως πεπλατυσμένο και συμπιεσμένο σχήμα και ασημί χρώμα. Η ράχη έχει χρώμα καφέ και τα πτερύγια είναι υαλώδη. Το στόμα είναι λοξό προς τα κάτω και η κάτω σιαγόνα προεξέχει της άνω σιαγόνας, ιδιαίτερα στα μεγαλύτερα άτομα (> 14 cm SL).
Διακρίνεται από τα άλλα είδη του γένους Alburnus από τον ακόλουθο συνδυασμό χαρακτηριστικών:
αρχή του εδρικού πτερυγίου περίπου ¹⁄₂–1¹⁄₂ λέπια πίσω από την βάση του ραχιαίου πτερυγίου· 13-15¹⁄₂ διακλαδισμένες μαλακές ακτίνες στο εδρικό πτερύγιο· 21–25 βραγχιακές άκανθες· 57–67+4 λέπια στην πλευρική γραμμή· κοιλιακή τρόπιδα εκτεθειμένη σε μήκος 5–12 λεπιών προ της έδρας· μήκος κεφαλιού 21–24% του τυπικού μήκους (SL)· προραχιαίο μήκος 52–56% του τυπικού· αναλογία μήκους προς ύψος ουραίου μίσχου 1,9–2,4· μήκος ουραίου μίσχου 19–22% του τυπικού μήκους, διάμετρος ματιών 5,1–6,7% του τυπικού μήκους και 22–29% του μήκους κεφαλής, διακογχική απόσταση 1,1 έως 1,6 φορές μεγαλύτερη από την διάμετρο ματιών. Τα αρσενικά φέρουν λίγα, μεγάλα φύματα κατά την περίοδο αναπαραγωγής.

Κατάσταση διατήρησης

Η Αλάια χαρακτηρίζεται ως Κρισίμως Κινδυνεύον είδος και στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας του 2009, που εκδόθηκε από το ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος (CR [B2ab(ii,iii)]) , και στην Κόκκινη Λίστα της IUCN (εκτίμηση του 2006). Βασικότερες απειλές για το είδος αποτελούν η επισφαλής αναπαραγωγή του στους ποταμούς Κομψάτο και Κόσυνθο, των οποίων η επικοινωνία με τη λίμνη Βιστωνίδα συχνά διακόπτεται, λόγω κατασκευής αρδευτικών φραγμάτων ή ανομβρίας, η αύξηση της αλατότητας της λίμνης, λόγω μειωμένης ροής νερού προς αυτήν, και η μόλυνση των υδάτων, λόγω έντονης αγροτικής δραστηριότητας στις γύρω περιοχές.
Το είδος περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ της Οδηγίας των Οικοτόπων (Οδηγία 92/43/ΕΟΚ) και ως Chalcalburnus chalcoides στο παράρτημα ΙΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης. Η λίμνη Βιστωνίδα, μαζί με τη λιμνοθάλασσα του Πόρτο Λάγος, έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000 ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (GR1130010).
Νίκος Θέμελης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Θέμελης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947.  Αποφοίτησε από την Γερμανική Σχολή Αθηνών, το Doerpfeld Gymnasium. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία, όπου το 1975 έλαβε το Διδακτορικό του Δίπλωμα σε θέματα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα, στο Υπουργείο Οικονομικών και στη Νομική Υπηρεσία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες. 
Από το 1981 υπήρξε στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και διευθυντής του γραφείου του, ακολουθώντας τον στα υπουργεία Γεωργίας, Εθνικής Οικονομίας, Παιδείας, Βιομηχανίας αλλά και στο Μέγαρο Μαξίμου κατά τη θητεία του ως πρωθυπουργού (1996-2004).
Στο χώρο της νεοελληνικής πεζογραφίας εμφανίστηκε το 1998.    ¨Η αναζήτηση¨ ήταν το πρώτο του κείμενο έξω από το χώρο των επιστημονικών  του ενδιαφερόντων. Έγραψε επτά μυθιστορήματα - τα οποία διαπνέονταν, κυρίως, από την ιδέα του εκσυγχρονισμού - με βασικές αναφορές στον ελληνισμό των τελευταίων τριών αιώνων, τόσο στον χώρο της διασποράς όσο και στον χώρο της αναδυόμενης εγχώριας αστικής τάξης. Τα βιβλία του Νίκου Θέμελη σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ κάποια από αυτά μεταφράστηκαν στα γερμανικά, τα ιταλικά, τα ρουμανικά, τα τουρκικά και τα σερβικά.
Εκτός από τον χώρο της πολιτικής και της επιστήμης, τα ενδιαφέροντά του επικεντρώνονταν στη λογοτεχνία, στη μουσική και την ζωγραφική. 
Πέθανε στις 20 Αυγούστου 2011 σε ηλικία 64 ετών, έπειτα από μακρόχρονη μάχη με τον καρκίνο.
Κουτί

Κουτί (απο το αρχαίο Ελληνικό Κυτίον) ονομάζουμε μία μεγάλη κατηγορία δοχείων που χρησιμοποιούνται για τοποθέτηση και αποθήκευση αντικειμένων ή για μεταφορά αντικειμένων. Τα κουτιά μπορεί να είναι ξύλινα, μεταλλικά ή χάρτινα σε διάφορα μεγέθη. Το σχήμα τους είναι συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο και η κατασκευή τους ιδιαίτερα εύκολη.

Μύθοι και παραδόσεις

To κουτί είναι κυρίως ένα αντικείμενο καθημερινής χρήσης. Συναντάται όμως και με άλλες ιδιότητες σε μύθους και παραμύθια. Ο πιο διάσημος μύθος που έχει ως κέντρο του ένα κουτί είναι ο μύθος της Πανδώρας, στο κουτί της οποίας ήταν κλεισμένα τα δεινά της ανθρωπότητας. Πολύ συνηθισμένη επίσης είναι η χρήση στα παραμύθια του μαγικού κουτιού, το οποίο είναι συνήθως ένα αντικείμενο με υπερφυσικές δυνατότητες που μπορεί να δώσει λύσεις σε κάθε ιστορία.
Αγαπητός μαθητής

Ο  αγαπητός μαθητής του Ιησού είναι ένα ανώνυμο πρόσωπο (για πολλούς) που αναφέρεται στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο. Παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο σημείο των Αγίων Παθών. Είναι ο μόνος μαθητής που παρευρίσκεται στον σταυρό του Ιησού, χωρίς όμως να αναφέρεται το όνομά του.
Αντίδραση Τσούζι - Τροστ

Η αντίδραση Tsuji-Trost είναι οργανική χημική αντίδραση κατά την οποία πραγματοποιείται πυρηνόφιλη αλλυλική υποκατάσταση με καταλύτη το Pd(PPh₃)₄) :
Η αντίδραση πραγματοποιείται σε αλκαλικό περιβάλλον.
Ο υποκαταστάτης Χ μπορεί να είναι Br, Cl, OCOOR, SO₂R, OCOR, OCONR₂, OPO(OR)₂, NO₂.
Το πυρηνόφιλο Nu μπορεί αν ανήκει σε β-δικετόνες, β-κετοεστέρες, εναμμίνες, β-κετοσουλφόνες.
Ο καταλύτης μπορεί να είναι Pd(PPh₃)₄, Pd₂(dba)₃.CHCl₃, Pd(OCOCH₃)₂+PPh₃
203 Πομπηία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πομπηίας υπολογίσθηκε σε 116 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι DCX (είδος ανθρακούχου), ενώ το άλβεδό της είναι 0,041. Η Πομπηία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 46 ώρες και 36 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ralf-Stetysz

Η Ralf-Stetysz ήταν η μάρκα μιας από τις πρώτες πολωνικές αυτοκινητοβιομηχανίες που ξεκίνησε την λειτουργία της στη Γαλλία και μεταφέρθηκε στην Πολωνία τη δεκαετία του 1920.

Ίδρυση

Δημιουργήθηκε το 1924, όταν ο Κόμης Στεφάν Τίσκιεβιτς, εφευρέτης και μηχανικός, ξεκίνησε μια μικρή αυτοκινητοβιομηχανία με το όνομα "Automobiles Ralf Stetysz" στη Μπουλόν-Μπιγιανκούρ κοντά στο Παρίσι. Το όνομα ήταν ένα πολωνικό αρκτικόλεξο με το όνομα "Rolniczo Automobilowo-Lotnicza Fabryka Stefana Tyszkiewicza" - "Γεωργικό-Αυτοκινηστικό-Αεροπορικό Εργοστάσιο του Στεφάν Τίσκιεβιτς").
Ο Τίσκιεβιτς σχεδίασε διάφορα πρωτότυπα, σχεδιάζοντας σε μεγάλο βαθμό τα σύγχρονα γαλλικά σχέδια αυτοκινήτων, αλλά καλύτερα προσαρμοσμένα για τους πολωνικούς δρόμους της τότε εποχής. Ένα ενιαίο πρωτότυπο ολοκληρώθηκε, με ενισχυμένη ανάρτηση, διαφορικό κλειδώματος και ισχυρό κινητήρα Continental. Παρουσιάστηκε στην Έκθεση Αυτοκινήτου του 1926 και του 1927 στο Παρίσι, όπου έλαβε θετικές κριτικές ως ένα καλό "αποικιακό αυτοκίνητο". Το πρωτότυπο αποδείχθηκε ενδιαφέρον και το 1927 ο Τίσκιεβιτς μπόρεσε να εξασφαλίσει συνεργασία με την εταιρεία Κ. Rudzki i S-ka με έδρα τη Βαρσοβία για να ξεκινήσει τη σειριακή παραγωγή υπό την επωνυμία Stetysz. Η εταιρεία παρήγαγε όλα τα μηχανικά μέρη και συναρμολόγησε τα οχήματα, ενώ το αμάξωμα κατασκευαζόταν από την Plage i Laśkiewicz της αεροναυτικής εταιρείας Lublin.
Αρχαία ελληνική τέχνη

Η αρχαία ελληνική τέχνη, με τη στενότερη έννοια, είναι η τέχνη της Ελλάδας, των νησιών του Αιγαίου, της Μικράς Ασίας και των ελληνόφωνων περιοχών στη Κάτω Ιταλία και στη Σικελία κατά την αρχαιότητα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κρητική-μυκηναϊκή τέχνη θεωρείται επίσης ως ελληνική τέχνη. Οι πήλινες πλάκες σε Γραμμική Β είναι γραμμένες στα μυκηναϊκά ελληνικά και αποτελούν ένα από τα παλαιότερα δείγματα τέχνης του ελλαδικού χώρου.  
Η αρχαία ελληνική τέχνη καλύπτει ακόμη την αρχιτεκτονική και τη γλυπτική, τη ζωγραφική αγγείων και την αγγειοπλαστική. Έργα ζωγραφικής από αρχαίους Έλληνες βρίσκουμε κυρίως από το 100 π.Χ. και την ύστερη Αρχαιότητα. 
Στις τέχνες του θεάματος, η αρχαία Ελλάδα διακρίνεται κυρίως για τα είδη της τραγωδίας και της κωμωδίας.  
Στην ελληνιστική περίοδο, η ελληνική τέχνη επηρεάζει μεγάλο μέρος του γνωστού κόσμου, από την Νουβία μέχρι την Κριμαία και από το Παντζάμπ μέχρι τη Σικελία. Στο τέλος της αρχαιότητας, η ελληνική τέχνη ενώθηκε με τη ρωμαϊκή τέχνη δημιουργώντας την βυζαντινή τέχνη .
Νατ Κινγκ Κόουλ

Βιογραφία

Ο Νατ Κινγκ Κόουλ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1919 στο Μοντγκόμερι (Αλαμπάμα).
Αναδείχτηκε ένας από τους καλύτερους πιανίστες της εποχής του σουίνγκ και επέδρασε θετικά στη διαμόρφωσή του. H επιτυχία του άρχισε το 1943. Έγινε γνωστός από την μαλακή φωνή του βαρύτονου, με την οποία ερμήνευε τζαζ μελωδίες. Το 1947 ηχογράφησε το Nature Boy, το οποίο έφτασε στην κορυφή του μουσικού chart του Billboard πουλώντας περισσότερα από 1 εκ. αντίτυπα και στην πορεία επανακτελέστηκε από τον  Φρανκ Σινάτρα και τη Σάρα Βων. Το 1948 ο Νατ Κινγκ Κόουλ μετακόμισε στη χλιδάτη και για λίγους περιοχή του Χόλυγουντ.
Το 1956, ο Νατ Κινγκ Κόουλ προπηλακίστηκε από μέλη της ρατσιστικής οργάνωσης White Citizen's Council κατά τη διάρκεια συναυλίας του στο Μπέρμιγχαμ (Αλαμπάμα).
Ο Νατ Κινγκ Κόουλ ήταν ένας από τους πρώτους αφροαμερικανούς καλλιτέχνες που άγγιξαν το μεγάλο ακροατήριο διεθνώς και θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους μαύρους τραγουδιστές όλων των εποχών και από τους πιο παρεξηγημένους μουσικούς του 20ού αιώνα. Επίσης, ήταν ένας από τους πρώτους μαύρους της Αμερικής που απέκτησαν δική τους τηλεοπτική εκπομπή με ποικίλο πρόγραμμα.
Η βελούδινη φωνή του έμεινε χαραγμένη σε δίσκους 45 και 33 στροφών: Unforgettable (1951), Pretend (1952) κ.α. Μεταξύ των καλλιτεχνών που συνεργάστηκαν με τον Νατ Κινγκ Κόουλ είναι ο Τζον Ντάνκγουορθ, ο Φρανκ Σινάτρα, η Έτα Τζέιμς, ο Ντέξτερ Γκόρντον, ο Νέλσον Ριντλ κ.α. Το 1963, ο Νατ Κινγκ Κόουλ ερμήνευσε το τραγούδι In The Cool Of The Day, σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.
Για πολλούς μουσικοκριτικούς τότε και σήμερα ο Κόουλ ήταν ισάξιος του Φρανκ Σινάτρα, που μόνο οι φυλετικές διακρίσεις της εποχής δεν του επέτρεψαν να κάνει ολοκληρωμένη καριέρα στο χώρο του θεάματος και ακροάματος. Σύμφωνα με εκτιμήσεις Βρετανών μουσικολόγων, στη μελωδία του Νατ Κινγκ Κόουλ Answer Me φαίνεται ότι βασίζεται η γνωστή και πολυαγαπημένη μπαλάντα του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ Yesterday. Οι ίδιοι, ωστόσο, υπογραμμίζουν ότι ο ΜακΚάρτνεϋ δεν έκλεψε τη μουσική, αλλά προχώρησε στη σύνθεση του Yesterday, έχοντας στο υποσυνείδητό του τη μελωδία του Νατ Κινγκ Κόουλ. Όπως δήλωσε στο BBC ο μουσικολόγος Σπένσερ Λι, είναι απίθανο ο ΜακΚάρτνεϊ να «έκλεψε» τη μουσική. «Πιστεύω ότι θα είχε ακούσει το κομμάτι του Νατ Κινγκ Κόουλ σε ηλικία δέκα ή 11 ετών» επισήμανε.
Ο Νατ Κινγκ Κόουλ πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στις 15 Φεβρουαρίου του 1965, σε ηλικία 46 ετών. Τέσσερις μήνες μετά το θάνατό του έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους η ταινία Η Λησταρχίνα, στην οποία έπαιξε δίπλα στην Τζέιν Φόντα και τον Λι Μάρβιν. Ο τάφος του βρίσκεται στο ιστορικό νεκροταφείο Forest Lawn του Λος Άντζελες όπου αναπαύονται πολλοί σταρ του Χόλυγουντ, όπως ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και ο Έρολ Φλιν, ενώ εκεί κηδεύτηκε και ο Μάικλ Τζάκσον.
Περιφέρεια Ομπόκ

Γεωγραφία

Η Περιφέρεια Ομπόκ βρίσκεται βόρεια του Τζιμπουτί. Συνορεύει στα νότια με την Περιφέρεια Ταντζουρά και στα βόρεια με την Ερυθραία. Έχει έκταση 4.700km². Είναι σε έκταση η τρίτη μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί, μετά την Περιφέρεια Ντικίλ και την Περιφέρεια Ταντζουρά.

Δημογραφία

Η Περιφέρεια Ομπόκ έχει πληθυσμό 40.867 κατοίκων (2012). Είναι σε πληθυσμό η μικρότρη περιφέρεια του Τζιμπουτί. Έχει πυκνότητα 8,5 κατοίκων ανά km². Είναι ανά πυκνότητα η μικρότερη περιφέρεια του Τζιμπουτί.

Επαρχίες

Η Ομπόκ συμπεριλαμβάνει δύο επαρχίες: Αλαΐλι Ντάμπα και Ομπόκ.

Μεταφορές

Το κυριότερο αεριδρόμιο είναι το Ομπόκ.
Αργύρης Φιλιππίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1925. Καταγόταν από τις Μηλιές Μαγνησίας και ήταν γιος του οφθαλμιάτρου Φίλιππου Φιλιππίδη. Ο Φιλιππίδης σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και ήταν, μεταξύ άλλων, διευθυντής στον νεοσύστατο ΟΣΚ. Συνέβαλε ως αρχιτέκτονας στην προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος του Πηλίου. Σχεδίασε πολλά κτήρια στη Μαγνησία, όπως τη Βιβλιοθήκη Κυριαζή στο Βόλο, την οποία φρόντισε να εμπλουτίσει, το σπίτι του Κίτσου Μακρή και το Λαογραφικό Μουσείο στις Μηλιές του Πηλίου. Επίσης, πρωτοστάτησε στην επανέναρξη των δρομολογίων της Σιδηροδρομικής Γραμμής Λεχωνίων-Μηλεών.
Ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Βόλου στις Δημοτικές Εκλογές του 1964 με την Κίνηση Δημοκρατικής Ανασυγκροτήσεως, χωρίς μεν να εκλεγεί, ωστόσο καταλαμβάνοντας θέση δημοτικού συμβούλου). Μετά τη Μεταπολίτευση επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 1974-75 και το 1986-89, με το Δημοτικό Λαϊκό Κίνημα.
Εξελέγη βουλευτής Μαγνησίας αρχικά το 1974, συγκεντρώνοντας 6.946 σταυρούς προτίμησης με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις. Μετά την ΕΔΗΚ ήταν ένας από τους ιδρυτές του ΚΟΔΗΣΟ. Ο Φιλιππίδης επανεξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις Εκλογές του 1985. Συγκεκριμένα, στις 2 Δεκεμβρίου 1985 κατέλαβε την έδρα του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γεώργιου Δοξόπουλου, λόγω έκπτωσης του τελευταίου από το βουλευτικό αξίωμα.
Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2012 και κηδεύτηκε εκεί. Ήταν παντρεμένος με τη Λένα Χατζηαργύρη και απέκτησαν 3 γιους.
Νήσοι Μακάρων

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα Νήσοι των Μακάρων ή Μακάρων Νήσοι είναι γνωστά κάποια φανταστικά νησιά στα οποία μετέβαιναν οι ψυχές των ηρώων και άλλων επιφανών ανδρών μετά τον θάνατό τους. Κατά τον Ησίοδο τα νησιά των Μακάρων ήταν τόπος των «ολβίων ηρώων», δηλαδή των ευτυχισμένων ηρώων, οι οποίοι δεν πεθαίνουν καν, αλλά εξακολουθούν να ζουν στα νησιά αυτά. Ο παράδεισος αυτός υποτίθεται ότι βρισκόταν στην άκρη του κόσμου, στον «Ωκεανόν τον βαθυδίνην», όπως και άλλα μυθικά νησιά, στα πέρατα του δυτικού Ωκεανού. Το έδαφος των Νήσων των Μακάρων ήταν πολύ γόνιμο και έδινε καρπούς τρεις φορές τον χρόνο. Ο Πίνδαρος αναφέρει τη «μακάρων νάσον», την οποία κατοικούν ήρωες με αρχηγό τον Κρόνο και τον Ραδάμανθυ, και τη δροσίζουν οι αύρες του Ωκεανού, και πως σε αυτό το νησί φυτρώνουν χρυσά λουλούδια. Ο Στράβωνας ταυτίζει τα νησιά με τις Εσπερίδες νήσους του μύθου των Εσπερίδων.
Με την πάροδο των ετών, όπως είναι λογικό, θα αυξάνει ο αριθμός όσων κατοικούν στις Νήσους των Μακάρων. Εκεί ευφραίνονται όχι μόνο οι ήρωες, αλλά και όσοι αναδείχθηκαν αναμάρτητοι μετά την περιπλάνηση της ψυχής τους στον Κάτω και στον Άνω Κόσμο. Αυτή είναι μία Ορφική δοξασία, παρόμοια με εκείνη του Πλάτωνα, όπου αναφέρεται ότι τρεις ζωές φιλοσόφου οδηγούν στη «μακαρίωση». Σύμφωνα με ακόμα νεότερες παραδόσεις, όλοι εκείνοι που έζησαν ενάρετη ζωή θα ευφρανθούν στα νησιά των Μακάρων, ενώ οι κακοί θα ριχτούν στον Τάρταρο.
Από την αρχαιότητα κάποιοι παρομοίαζαν τις Νήσους των Μακάρων με τα Κανάρια Νησιά, τα οποία μάλιστα αποκαλούνται από τον Πλίνιο Fortunatae Insulae, δηλαδή «νησιά των ευτυχισμένων», που σημαίνει το ίδιο. Ο Πλίνιος επαναλαμβάνει ότι τα νησιά «βρίθουν καρπών και πτηνών κάθε είδους», αλλά προσθέτει την απροσδόκητη πληροφορία ότι «ενοχλούν εκεί πολύ τα αποσυντιθέμενα πτώματα τεράτων που ξεβράζει συνεχώς η θάλασσα». Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος χρησιμοποίησε τις Νήσους των Μακάρων ως σημείο αναφοράς για τη μέτρηση του γεωγραφικού μήκους. Η σύγχρονη Γεωγραφία πήρε από το όνομά τους τον όρο Μακαρονησία, προκειμένου να χαρακτηρίσει συλλογικά όλες τις συστάδες νησιών του Ατλαντικού Ωκεανού κοντά στην Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική (Αζόρες, Κανάρια νησιά, Μαδέρα, Νήσοι του Πράσινου Ακρωτηρίου). Μερικοί άλλοι πάλι ταύτιζαν τις Νήσους των Μακάρων μόνο με τη νήσο Μαδέρα, η οποία φημίζεται για το εύφορο (ηφαιστειογενές) έδαφός της, το ήπιο κλίμα της, τις πολλές πηγές της και τα δάση της.
Δημήτριος Δικαίος

Ο Δημήτριος Δικαίος του Ηλία ή Φλέσας ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία του Λεονταρίου. Ήταν γιος του Ηλία Δικαίου, πρεσβύτερου αδελφού του Γρηγορίου Παπαφλέσσα και υπηρέτησε την πατρίδα ακολουθώντας παντού τον θείο του. Πολέμησε στο πλευρό του στο Μανιάκι. Όταν οι Τούρκοι πήδηξαν στο οχύρωμα τους, τον υπερασπίσθηκε με το σπαθί και με το σώμα του ώσπου στο τέλος τον αγκάλιασε για να τον προφυλάξει από τα σπαθιά των Τούρκων. Πέσαν και οι δύο μαζί ηρωικά μαχόμενοι στη Μάχη στο Μανιάκι (1825).
Γιάννης Μπεράτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου (28, με το νέο ημερ.) 1904, στην Πατησίων, στην περιοχή του Μουσείου. Ο πατέρας του, Σπυρίδων, ήταν στρατιωτικός. Η μητέρα του λεγόταν Ευγενία, το γένος Δέδε. To 1908 η μητέρα του Μπεράτη, που στο μεταξύ είχε μείνει χήρα, παντρεύτηκε τον ναύαρχο Χρήστο Θεοδωρακόπουλο.
Τα σχολικά χρόνια του Μπεράτη ήταν δύσκολα και τραυματικά, όπως τα βίωσε και τα περιέγραψε ο ίδιος. Ήταν μαθητής αρχικά του εκπαιδευτηρίου «Μακρή», μαζί με τον Κ.Θ. Δημαρά, και κατόπιν φοίτησε στο Β' Γυμνάσιο της οδού Σολωμού και στο «Παλλάδιο Λύκειο». 
Το Φεβρουάριο του 1941 κατατάχτηκε εθελοντής στο αλβανικό μέτωπο.
Το 1962 τιμήθηκε με το Β΄ κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το έργο του Στρόβιλος και το 1966 με το Α΄ κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το έργο του Πλατύ ποτάμι.
Πέθανε το 1968.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2004-2005

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για τη σαιζόν 2004-2005 πραγματοποιήθηκε σε μορφή Φάιναλ–8, και έλαβε χώρα στο Ρέθυμνο 31 Μαρτίου με 3 Απριλίου του 2005. Στην τελική φάση έλαβαν μέρος οι ομάδες που κατέλαβαν τις 7 πρώτες θέσεις στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος καθώς και η οικοδέσποινα του θεσμού Ο.ΠΕ. Ρεθύμνου, που υποβιβάστηκε. Νικήτρια αναδείχτηκε η ομάδα του Ηρακλή, ενώ ΜVP της διοργάνωσης αναδείχτηκε ο Μάριος Γκιούρδας.
Μπούνα (Νέρετβα)

Διαδρομή

Η Μπούνα έχει τις πηγές της εντός καρστικών εδαφών ευρισκόμενων πλησίον του χωριού του Μπλάγκαϊ, σε απόσταση, περίπου, 15 χμ. νοτιοανατολικά του Μόσταρ. Η συγκεκριμένη τοποθεσία είναι γνωστή ως Βρέλο Μπούνε. Ο ποταμός εκβάλει εντός του Νέρετβα πλησίον του χωριού της Μπούνα.

Προστασία και μνημείο κληρονομιάς

Η τοποθεσία της πηγής είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των προστατευόμενων φυσικών περιοχών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Σε άμεση απόσταση της πηγής ευρίσκεται ένας παλαιός τεκές, αναφορά στον οποίον γίνεται, ήδη, από τον Οθωμανό περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπί το 1664. Το συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό συγκρότημα, γνωστό ως ο τεκές του Μπλάγκαϊ, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ένα σύμπλεγμα μύλων επί του ποταμού αποτελεί, επίσης, τμήμα του «φυσικού και αρχιτεκτονικού συνόλου του Μπλάγκαϊ», το οποίο έχει προταθεί από την χώρα ως υποψήφιο προς καταγραφή εντός του καταλόγου της μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
2122 Πιατιλέτκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πιατιλέτκα είναι άγνωστα.
Ντε Κάιπ

Κατασκευή και πρώτα χρόνια

Η απόφαση για την κατασκευή του Ντε Κάιπ πάρθηκε το 1933, από τον πρόεδρο της Φέγενορντ, Λιν φαν Ζάντφλιτ, λόγω της μικρής χωρητικότητας του Στάδιου Κρομ Τσάντβεγκ. Τον Μάρτιο του 1934 η αρχιτεκτονική εταιρεία Brinkman & Van der Vlug προσκλήθηκε από τον πρόεδρο να αναλάβει την κατασκευή του γηπέδου και δύο μήνες μετά, τον Μάιο επιλέχτηκε το σχέδιο της ανέγερσης. Ο φαν Ζάντφλιτ, θέλοντας να υπάρχει μία πρόοδος στην κατασκευή του σταδίου, όταν ένα υπερκατασκευή ήταν έτοιμη, δοκιμαζόταν άμεσα. Έτσι το Ντε Κάιπ ολοκληρώθηκε σχετικά γρήγορα, στις 23 Ιουλίου 1936.
Παρ' όλο που το γήπεδο ήταν έτοιμο προς χρήση από τον Ιούλιο του 1936, τα εγκαίνια καθυστέρησαν λόγω του ότι οι δρόμοι που οδηγούσαν στο στάδιο δεν ήταν έτοιμοι. Όσο κατασκευάζονται οι δρόμοι, ο πρόεδρος, θέλοντας να είναι σίγουρος ότι το γήπεδο θα αντεπεξέλθει στις ανάγκες ενός αγώνα, καλεί 1.500 πεζοναύτες και άνεργους στο Ντε Κάιπ για να δοκιμαστούν οι αντοχές των κερκίδων. Η δοκιμή στέφτηκε με επιτυχία. Τελικά, στις 27 Μαρτίου 1937 διεξάγεται ο πρώτος αγώνας της Φέγενορντ στο Ντε Κάιπ: 40.000 φίλαθλοι παρακολούθησαν έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο την βελγική Μπέρσχοτ, όπου και την νίκησε με 5-2. Στις 2 Μαΐου του ίδιου έτους διεξήχθη ο πρώτος διεθνής αγώνας στο γήπεδο ανάμεσα στην Ολλανδία και στο Βέλγιο (1-0) Η Ολλανδία έχει αγωνιστεί πάνω από 100 φορές στο Ντε Κάιπ.

Κίνδυνοι κατεδάφισης και ανακαίνιση

Το 1941 το Ντε Κάιπ κινδύνεψε με κατεδάφιση από τους Γερμανούς ναζί για να αξιοποιηθεί ο χάλυβας του σκελετού του γηπέδου για πολεμική βιομηχανία. Το 1984, λόγω υποψηφιότητας της Ολλανδίας για την φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων 1992, ο δήμος του Ρότερνταμ είχε σχεδιάσει την κατασκευή ενός Ολυμπιακού Σταδίου στη θέση του Ντε Κάιπ. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1994, λόγω διάβρωσης του σκελετού του γηπέδου, υπήρχε κίνδυνος κατεδάφισης, η οποία αποφεύχθηκε, καθώς το στάδιο ανακαινίστηκε. Η ανακατασκευή αυτή κόστισε 120.000.000 φιορίνια, αλλάζοντας την όψη του γηπέδου καθώς τοποθετήθηκε σκέπαστρο όπως και νέες πύλες εισόδου, αυξήθηκε ο αριθμός των καθισμάτων (από 40.000 σε 51.117) ενώ έγιναν και έργα υποδομής, όπως νέα αποδυτήρια, αγωγοί αποχέτευσης, καταστήματα και χώροι για τους υπαλλήλους.
Ισαυρία

Η Ισαυρία ήταν αρχαία χώρα της Μικράς Ασίας. Είναι μια απομονωμένη περιοχή στο εσωτερικό της Νότιας Μικράς Ασίας, με διαφορετική έκταση σε διαφορετικές περιόδους, αλλά γενικά τοποθετείται στην περιοχή Bozkır και τα περίχωρά της, της επαρχίας Ικονίου της Τουρκίας ή ο πυρήνας της είναι τα βουνά του Ταύρου.
Οφείλει το όνομά της στην αμφιλεγόμενη φυλή των Ισαύρων και τους δίδυμους οικισμούς Παλαιά Ίσαυρα και Νέα Ίσαυρα. Οι Ίσαυροι ήταν ανεξάρτητοι ορεσίβιοι άνθρωποι που δημιουργούσαν χάος σε γειτονικές περιοχές υπό μακεδονική και ρωμαϊκή κατοχή.
Ο κύριος πυρήνας της Ισαυρίας ήταν η περιοχή βόρεια της οροσειράς του Ταύρου που βρίσκεται ακριβώς στα νότια του Ικονίου και των Λύστρων. Η Λυκαονία επεκτεινόταν σε όλη την πεδιάδα του Ικονίου ενώ η Ισαυρία άρχιζε από τους πρόποδες του Ταύρου.
Τον 4ο αιώνα π.Χ., Ισαυρία ονομαζόταν η περιοχή γύρω από τα Παλαιά Ίσαυρα και τις όχθες του ποταμού Καλύκαδνου. Όταν η πρωτεύουσα, Παλαιά Ίσαυρα, μια ισχυρά οχυρωμένη πόλη, στους πρόποδες του όρους Ταύρου, πολιορκήθηκε από τον Περδίκκα, τον μακεδόνα αντιβασιλέα μετά το θάνατο του Μέγα Αλεξάνδρου, οι Ίσαυροι έβαλαν στην πόλη φωτιά, αντί να υποταχθούν.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1998

Το 13ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1998 διοργανώθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας από 14 ως 15 Φεβρουαρίου μαζί με τα αντίστοιχα: γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Λόγω της μεγάλης συμμετοχής και των πολλών αγωνισμάτων όλων των ηλικιών επικράτησε ανοργανωσιά, με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά να διαχωριστεί το πρωτάθλημα μικρών ηλικιών από εκείνο των ανδρών-γυναικών. Πρωταθλητής σύλλογος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για ένατη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Γιώργος Γκαλίτσιος

ΑΕ Λάρισας

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Λάρισα την περίοδο 2004-05 στη Β' Εθνική. Την επόμενη χρονιά (2005-06) έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, ενώ την περίοδο 2006-07 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας. Στον τελικό που διεξήχθη στον Βόλο, στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, το Σάββατο 5 Μαΐου 2007, με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, συμμετείχε και στα 90 λεπτά του αγώνα που βρήκε νικήτρια την ομάδα του με 2-1. Στους "βυσσινί" παρέμεινε και την επόμενη χρονιά (2007-08) με την ολοκλήρωση της οποίας αποχώρησε έπειτα από τέσσερα χρόνια, παίρνοντας μεταγραφή για τον Ολυμπιακό.

Ολυμπιακός Πειραιώς

Το καλοκαίρι του 2008 εντάχθηκε στους "ερυθρόλευκους", με τους οποίους στην πρώτη του χρονιά κατέκτησε τόσο το πρωτάθλημα όσο  και το κύπελλο. Τον Ιανουάριο του 2011 παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Πανιώνιο για έξι μήνες και με την ολοκλήρωση της περιόδου αποχώρησε ως ελεύθερος.

Λόκερεν

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του υπήρξε η βελγική Λόκερεν, στην οποία εντάχθηκε τον Δεκέμβριο του 2011. Με τον βελγικό σύλλογο κατέκτησε ένα κύπελλο την περίοδο 2012-13. Το καλοκαίρι του 2015 με την ολοκλήρωση του συμβολαίου του αποχώρησε ως ελεύθερος, έπειτα από 3,5 χρόνια παρουσίας.

Διεθνής καριέρα

Υπήρξε διεθνής με όλες τις "μικρές" εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων, Ελπίδων), ενώ έχει κληθεί και στην ομάδα των ανδρών, στις 25 Νοεμβρίου 2009, ενάντια στην Ουκρανία, για τα μπαράζ του Μουντιάλ του 2010, χωρίς όμως να πάρει χρόνο συμμετοχής.