google/wiki40b huggingface dataset:
Πιέτρο Τραντονίκο

Ήττα από τους Ναρεντίνους

Πολέμησε τους Σαρακηνούς στο Μπάρι και στον Τάραντας, οι Σαρακηνοί είχαν νικήσει τους Βενετούς στο Σανσέγκο ένα νησί νότια της Πούλα, έπρεπε να κλείσει συνθήκη όχι μόνο με τους Σαρακηνούς αλλά και με τους Σλάβους. Προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Ναρεντίνων πειρατών (839) που είχαν λεηλατήσει και θανατώσει πολλούς Βενετσιάνους εμπόρους όταν επέστρεφαν από το Μπενεβέντο (834 - 835), έκλεισε ειρήνη με τον δούκα Μίρλαβ της Κροατίας και έναν Ναρεντίνο πρίγκιπα τον Ντρουζάκ. Η εκστρατεία επί των Ναρεντίνων απέτυχε, με την επιστροφή του στην Βενετία είχε χάσει 100 άνδρες (840). Οι Ναρεντίνοι πειρατές συνέχισαν να τον καταδιώκουν μέχρι την Βενετία, λεηλάτησαν την Καόρλ μια πόλη πάνω στην λιμνοθάλασσα (846).

Φιλοξενία του αυτοκράτορα

Ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βενετίας που είχε ήδη αναγνωριστεί από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πήρε τους τίτλους του "Σπαθάριου" και του "Υπάτου". Την άνοιξη του 856 ο Πιέτρο Τραντονίκο και ο συμβασιλέας γιος του Τζιοβάνι φιλοξένησαν τρεις μέρες στην Βενετία τον αυτοκράτορα Λουδοβίκο Β΄ της Ιταλίας και την σύζυγο του, ο αυτοκράτορας τότε βάπτισε την μικρή κόρη του Τζιοβάνι.

Δολοφονία

Ο Τζιοβάνι πέθανε το 963, έναν χρόνο αργότερα (13 Σεπτεμβρίου 864) ο δόγης έπεσε σε παγίδα από μια ομάδα κακοποιών ενώ επέστρεφε από τον ναό του Αγίου Ζαχαρία και δολοφονήθηκε. Το σώμα του βρέθηκε αργότερα από μοναχούς και τάφηκε στον ναό του Αγίου Ζαχαρία, οι δολοφόνοι του τιμωρήθηκαν άλλοι εκτελέστηκαν, άλλοι εξορίστηκαν στην Γαλλία και στην Κωνσταντινούπολη. Δεν υπήρχαν φυσικοί του διάδοχοι και στην θέση του δόγη επανήλθε η Οικογένεια Παρτεσιπάτσιο με τον Όρσο Α΄ Παρτεσιπάτσιο.
Αγία Πεθαμένη Μεσσηνίας

Ιστορία

Η Αγία Πεθαμένη είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε μόλις το 2011 και μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 23 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με διάφορες αγροτικές εργασίες.

Κτίρια

Η Αγία Πεθαμένη αποτελείται κυρίως από αγροικίες και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στα Φιλιατρά.
ΙΑ Άκρανες

Ποδόσφαιρο

Η αντρική ποδοσφαιρική ομάδα έχει κατακτήσει 18 πρωταθλήματα Ισλανδίας, 9 κύπελλα, 3 Λιγκ Καπ και 1 Σούπερ Καπ.
Ιωάννης Αργυρόπουλος (γιατρός)

Βιογραφία

Ο Ιωάννης Αργυρόπουλος γεννήθηκε το 1852 στο Βογατσικό Καστοριάς, στα σχολεία του οποίου έλαβε την εγκύκλια παιδεία. Στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα και στον εκεί εγκατεστημένο αδελφό του Αργύριο, ο οποίος του διέθεσε τα απαιτούμενα χρήματα για τις μετέπειτα σπουδές του στο Γυμνάσιο και για την εγγραφή του στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου. Στην ιατρική σχολή ο Αργυρόπουλος προσελήφθη ως βοηθός του καθηγητή της χειρουργικής Παύλου Ιωάννου από την Κορησό Καστοριάς και ειδικεύτηκε στην παθολογία και τη μαιευτική.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του μετακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον αδελφό του Αργύριο, ο οποίος τελειώνοντας τις σπουδές του πάνω στη ζωγραφική είχε εγκατασταθεί μόνιμα εκεί και είχε προσληφθεί στην υπηρεσία του Σουλτάνου ως αρχιζωγράφος των ανακτόρων. Εκεί ο Ιωάννης Αργυρόπουλος έλαβε την άδεια εξασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος και άνοιξε ιατρείο στη συνοικία Μπαλατά το 1874. Στην Κωνσταντινούπολη εισήλθε στους πνευματικούς και πατριωτικούς κύκλους και για πολλά χρόνια αργότερα διετέλεσε αρθρογράφος και ανταποκριτής της μαχητικής ελληνικής εφημερίδας «Νεολόγος». Οι γνωριμίες του με τους εκεί εγκατεστημένους Δυτικομακεδόνες τον ώθησαν να εγγραφεί στη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα και μάλιστα τον Αύγουστο του 1874 εκλέγεται και πρόεδρός της. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 εγκαθίσταται στην Κλεισούρα Καστοριάς όπου και παντρεύεται με την Κλεισουριώτισσα Ασπασία Παπατέρπου. Αποκτά τέσσερις γιούς και μία κόρη.

Η Νέα Φιλική Εταιρεία

Εκεί μυείται στη «Νέα Φιλική Εταιρεία» από τον ίδιο τον εμπνευστή της Αναστάσιο Πηχεώνα και τον Νικόλαο Φιλιππίδη συνέχισε τον αγώνα του και μάλιστα στήριζε και τροφοδοτούσε τα ανταρτικά σώματα της περιοχής.
Για τις αλλεπάλληλες προσαγωγές του για ανακρίσεις και τις συχνές φυλακίσεις του από τις οθωμανικές αρχές έμεινε παροιμιώδης η φράση των Καστοριανών:
Πάλι γιατρὲ σε φέρανε
Το Μάρτιο του 1905 θεωρείται ως ένας από τους κύριους υπεύθυνους της επιχείρησης της Βασιλειάδας Καστοριάς (Σφαγή της Ζαγορίτσανης- 25 Μαρτίου 1905- σύμφωνα με την βουλγαρική βιβλιογραφία) και συλλαμβάνεται για άλλη μια φορά από τις οθωμανικές αρχές και φυλακίζεται στο Μοναστήρι (Μπίτολα). Αποφυλακίζεται το 1909 με την αμνηστία που δόθηκε με το Κίνημα των Νεοτούρκων το 1908. Επιστρέφει στην Κλεισούρα Καστοριάς και εγκαταλείπει τα εγκόσμια το 1920 προσβεβλημένος από εξανθηματικό τύφο.
Αρμάν Καραμιάν

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1979 στο Γερεβάν της Αρμενίας (τότε έδαφος της ΣΣΔ Αρμενίας της Σοβιετικής Ένωσης). Ο πρώτος του σύλλογος σε επίπεδο ανδρών ήταν η Αραμπκίρ Γερεβάν στην οποία αγωνίστηκε τη σεζόν 1996/1997 σκοράροντας τέσσερις φορές σε επτά συμμετοχές. Κατόπιν αποκτήθηκε από την Πιουνίκ στην οποία παρέμεινε για μια διετία έχοντας συνολικά 23 συμμετοχές και 4 γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του Καραμιάν ήταν η Κιλικία Γερεβάν με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για δύο χρόνια, συγκροτώντας από κοινού με τον αδελφό του, Αρταβάζ, ένα ιδιαίτερα πετυχημένο επιθετικό δίδυμο. Κατά το πέρασμά του από την Κιλικία αναδείχτηκε αμφότερες τις σεζόν πρώτος σκόρερ της ομάδας, ενώ το 1999 ήταν δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος, με 20 γκολ, ένα λιγότερο από τον Σιράκ Σαρικιάν της Τσεμέντ.
Κατόπιν επέστρεψε στην Πιουνίκ, με την οποία πανηγύρισε την επόμενη διετία ισάριθμα πρωταθλήματα, καθώς και ένα κύπελλο. Παράλληλα, αναδείχτηκε για δύο συνεχόμενες χρονιές (2001 και 2002) πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 21 και 36 γκολ αντίστοιχα. Τον Ιανουάριο του 2003 πραγματοποίησε το πρώτο του βήμα στο εξωτερικό υπογράφοντας μαζί με τον αδελφό του στην Παναχαϊκή, η οποία τότε ήταν ουραγός στον βαθμολογικό πίνακα της Α΄ Εθνικής. Με την ομάδα της Πάτρας ο Καραμιάν αγωνίστηκε σε 15 αγώνες πρωταθλήματος, χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα. Εν τέλει η Παναχαϊκή υποβιβάστηκε και ο ίδιος έμεινε ελεύθερος. Στη συνέχεια ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από την Άρσεναλ Κιέβου (10 συμμετοχές/1 γκολ).
Το καλοκαίρι του 2004 υπέγραψε στη ρουμανική Ραπίντ Βουκουρεστίου, στην οποία ωστόσο αγωνίστηκε ελάχιστα, όντας κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του συμβολαίου του δανεικός στη Μπρασόβ (δις) και τη Γκλόρια Μπίστριτσα. Κατόπιν έπαιξε για μια σεζόν στην Τσεαχλάου.
Στη συνέχεια πέρασε από τις Πολιτέκνικα Τιμισοάρα, Στεάουα Βουκουρεστίου και Ουνίρεα, ενώ τα τελευταία χρόνια της καριέρας του φόρεσε τις φανέλες των CS Buftea, FC Academica Clinceni και Voința Crevedia. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του παρέμειναν στην Ρουμανία, έχοντας αμφότεροι αποκτήσει ρουμανική υπηκοότητα από τα τέλη του 2014.
Σε επίπεδο εθνικών ομάδων ο Καραμιάν αγωνίστηκε 47 φορές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Αρμενίας, πετυχαίνοντας πέντε τέρματα.
Αντρέ Μπωντέν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1895 στη γαλλική κωμόπολη Μεννεσύ της Ιλ-ντε-Φρανς. Σπούδασε στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών του Παρισιού από το 1911 ως το 1913 και αργότερα συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1919 παντρεύτηκε τη ζωγράφο Σουζάν Ροζέ. Σημαντική για την καλλιτεχνική του πορεία υπήρξε η γνωριμία του το 1921 με τον Ισπανό κυβιστή Χουάν Γκρις. Ακολουθώντας τα βήματα του Γκρις, στράφηκε και ο ίδιος προς τον κυβισμό καθώς πίστευε πως αποτελούσε τον καταλληλότερο τρόπο για τη γνώση και την ταυτοποίηση των μορφών, την οργάνωση των χρωμάτων και την έκφραση του ρυθμού. Κατά τη δεκαετία του '30 απομακρύνθηκε από τον κυβισμό καθώς θεώρησε πως το συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ρεύμα είχε σχηματοποιηθεί και θεωρητικοποιηθεί αφήνοντας στους καλλιτέχνες ελάχιστα περιθώρια καλλιτεχνικής έκφρασης. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '40 κατάφερε να αποκτήσει διεθνή αναγνώριση ενώ το 1962 έλαβε το Μεγάλο Εθνικό Βραβείο Τέχνης ως αναγνώριση της προσφοράς του. To 1961 ανέλαβε τη διακόσμηση της εκκλησίας του Ρυέιλ στο Παρίσι ενώ συνεργάστηκε με την βιομηχανία των Σεβρών. Επίσης ανέλαβε την εικονογράφηση έργων διάφορων ποιητών. Πέθανε στις 6 Ιουνίου 1979 στο Παρίσι.
Η πρώτη ατομική έκθεση του Μπωντέν πραγματοποιήθηκε το 1923 στην Γκαλερί Περσιέ του Παρισιού και είχε οργανωθεί από τον κριτικό τέχνης, Μαξ Ζακόμπ. Ακολούθησαν νέες ατομικές εκθέσεις σε άλλες γκαλερί της πόλης ενώ το 1937 παρουσίασε για πρώτη φορά τα έργα του στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού. Τα επόμενα χρόνια παρουσίασε τα έργα του στη ζωγραφική και τη γλυπτική σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ελβετία, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ελλάδα κ.α. Το 1953 η Kunsthalle της Βέρνης πραγματοποίησε την πρώτη αναδρομική έκθεση των έργων του.

Τεχνοτροπία

Μετά την σταδιακή απομάκρυνση από τον κυβισμό κατά τη δεκαετία του '30, ο Μπωντέν στράφηκε προς πιο ασύμμετρες δημιουργίες, δημιουργώντας αρμονικές συνθέσεις με στοιχεία λυρισμού τα οποία του απέφεραν αργότερα διεθνή φήμη. Ήταν ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες που εναντιώθηκαν εικαστικά στην συνέχεια του ρεύματος του κυβισμού και θεωρείται ένας κύριους εκπροσώπους της σχολής του Παρισιού.
Πομερανία

Η Πομερανία ή Πομμερανία (γερμανικά Pommern, Πόμμερν, πολωνικά Pomorze, Πομόρζε, "παραθαλάσσια") είναι πια περιοχή που εκτείνεται εκατέρωθεν των εκβολών του ποταμού Όντερ, στην ακτή της Βαλτικής Θάλασσας. Από το 1945 είναι μοιρασμένη ανάμεσα στην Γερμανία (Δυτική Πομερανία) και την Πολωνία (Ανατολική Πομερανία).

Γενικά

Η περιοχή χωρίζεται από τον ποταμό Όντερ σε Δυτική (ή Εντεύθεν) Πομερανία (γερμ. Vorpommern, πολ. Pomorze Przednie) και σε Ανατολική (ή Εκείθεν) Πομερανία (γερμ. Hinterpommern, πολ. Pomorze Tylne). Στην Πολωνία, η περιοχή της Πομερελίας (γερμ. Pommerellen, πολ. Pomorze Gdańskie) περί το Γκντανσκ θεωρείται ότι περιλαμβάνεται στην Πομερανία.
Το έδαφος της Πομερανίας αποτελεί χαμηλή πεδιάδα με σχετικά φτωχά αμμώδη εδάφη αλλά και με εκτεταμένα δάση πεύκων και πολλές φυσικές λίμνες. Ο ορυκτός πλούτος της περιοχής χαρακτηρίζεται φτωχός.
Κυριότερες δραστηριότητες των κατοίκων ήταν η γεωργία, η κτηνοτροφία και η αλιεία. Κυριότερες καλλιέργειες και παραγωγή στη περιοχή είναι η σίκαλη, η βρώμη, τα ζαχαρότευτλα, το κριθάρι, το σιτάρι και κτηνοτροφικά προϊόντα. Οι κυριότερες βιομηχανίες αφορούν διατήρηση και κατεργασία αλιευμάτων και κρεάτων.
Σημαντικότερες πόλεις της Πομερανίας είναι το Στετίνο (ή Στσέτσιν), που βρίσκεται στις εκβολές του Όντερ με σημαντικά ναυπηγεία, η Στράλσουντ, και η Γκράιφσβαλντ με βιομηχανίες λιπασμάτων, πυρείων, χάρτου και χρωμάτων.

Ιστορία

Το όνομα Πομερανία οφείλεται στη σλαβική φυλή των Πομερανών οι οποίοι κατά τον 5ο αιώνα φέρονται να κατοίκησαν την περιοχή, μεταξύ Όντερ και Βιστούλα, που προηγουμένως κατοικούσαν Κελτικές και Τευτονικές φυλές. Από το 1062 μέχρι το 1637 οι Πομερανοί διοικούνταν από δικούς τους Δούκες που επανειλημμένα είχαν συγκρουσθεί με τους εκλέκτορες του Βραδεμβούργου.
Με την Ειρήνη της Βεστφαλίας η Σουηδία έλαβε την "Εντεύθεν Πομερανία" (δυτική), το δε Βραδεμβούργο την "Εκείθεν Πομερανία". Το 1815 ολόκληρη η Πομερανία περιήλθε στη Πρωσία.
Το 1919 με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών δημιουργήθηκε ο Πολωνικός Διάδρομος, ενώ η υπόλοιπη Πομερανία συνέχισε ν΄ αποτελεί γερμανική επαρχία της οποίας η έκταση έφθανε τα 31.142 τ.χλμ. Το 1939 ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 2.405.000 περίπου.
Τέλος, το 1945 κατά τη Διάσκεψη του Πότσδαμ ολόκληρη η Ανατολική Πομερανία, καθώς και η περιοχή του Στετίνου, αποδόθηκαν στην Πολωνία. Το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Πομερανίας παρέμεινε στην Γερμανία (1949-1990 στην Ανατολική Γερμανία) και αποτελεί τμήμα του ομόσπονδου κρατιδίου Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.
Ρίο Νέγρο (Αργεντινή)

Κοιλάδες

Ο ποταμός χωρίζεται σε τρεις κοιλάδες: την Άνω Κοιλάδα (Alto Valle) κοντά στην αρχή του ποταμού, την Μέση Κοιλάδα (Valle Medio) κοντά στο Τσοέλε Τσοέλ και την Κάτω Κοιλάδα (Valle Inferior) κοντά στο τέλος του.
Ο ποταμός διασχίζει τις πεδιάδες στεπών της επαρχίας μέσα από ένα δάσος περίπου 3 χιλιομέτρων στο Άλτο Βάγιε, και έχει πλάτος μέχρι 20 χιλιόμετρα προς το Βάγιε Ινφεριόρ. Στην στεγνή πεδιάδα είναι δυνατό να βρεθούν κοχύλια και βότσαλα.

Άλτο Βάγιε

Το Σαν Κάρλος ντε Μπαριλότσε είναι το πιο εύπορο μέρος της επαρχίας. Οι περισσότερες φυτείες αχλαδιών και μήλων είναι στο Άλτο Βάγιε, αλλά και πολλοί στο Βάγιε Μέδιο.

Βάγιε Μέδιο

Δίπλα στο Τσοέλε Τσοέλ είναι το νησί Τσοέλε Τσοέλ.
Εκτός από την καλλιέργεια μήλων και αχλαδιών, η τομάτα είναι επίσης μια σημαντική καλλιέργεια. Έξω από την κοιλάδα, στα ξηρότερα εδάφη γύρω από τις πόλεις όπως το Τσιμπάι και το Ντάργουιν, μερικά βοοειδή εκτρέφονται επίσης.

Βάγιε Ινφεριόρ

Αν και ο όρος δεν χρησιμοποιείται ως τα δύο προηγούμενα, Βάγιε Ινφεριόρ αναφέρεται στη Βιέδμα και όλες τις πόλεις στην ακτή της επαρχίας. Τα φρούτα επίσης παράγονται αλλά δεν είναι μια πρωταρχική δραστηριότητα. Το κρεμμύδι καλλιεργείται καθώς και μερικά δημητριακά. Η αλφάλφα και το καλαμπόκι καλλιεργούνται και για την ανθρώπινη κατανάλωση και για τη διατροφή των βοοειδών, η οποία είναι η σημαντικότερη δραστηριότητα.

Όνομα

Παρά το όνομα του Νέγρο («Μαύρος») το χρώμα είναι πιο πρασινωπό από το μαύρο. Εντούτοις, το όνομα είναι η κυριολεκτική μετάφραση του ιθαγενούς ονόματος Μαπούτσε του Κουρού Λεουβού. Ο ποταμός ήταν επίσης γνωστός επίσης με το όνομα του Ρίο δε λος Σάουσες («Ποταμός των Ιτιών») από τις άφθονες κλαίουσες ιτιές κατά μήκος του κάτω πορεία του.
Παύλος Στεφάνοβικ Σκυλίτσης

Ο Παύλος Στεφάνοβικ Σκυλίτσης ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν ομογενής από την Χίο. Εκτός πολλών άλλων δωρεών του προσέφερε σημαντικό ποσό για την ανοικοδόμηση της Θεολογικής Σχολής στην Χάλκη, που είχε πέσει από ισχυρό σεισμό.
Ευεργέτησε επίσης την κοινότητα της ιδιαίτερης πατρίδας του Χίο, συμπληρώνοντας το Σκυλίτσειο νοσοκομείο, το οποίο ανεγέρθη με κοινή δαπάνη της οικογένειάς του.
Βρότσλαβ

Σύνοψη

Είναι το δεύτερο σε σημασία, μετά την πρωτεύουσα Βαρσοβία, οικονομικό κέντρο και διαθέτει αξιόλογη βιομηχανία κυρίως στον τομέα των μηχανοκατασκευών και ηλεκτρονικών εξαρτημάτων. Αποτελεί σπουδαίο συγκοινωνιακό κόμβο και είναι έδρα πολλών βιομηχανικών μονάδων που παράγουν ηλεκτρικές σιδηροδρομικές μηχανές και βαγόνια, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αντλίες, ψυγεία κ.α. Στην πόλη υπάρχουν αρκετά εκπαιδευτικά ιδρύματα και πλήθος αρχιτεκτονικών μνημείων.
Η πόλη ορίστηκε ως έδρα αγώνων στο UEFA EURO 2012, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2016 και πόλη υποδοχής των Παγκόσμιοι Αγώνες 2017. 
Στην κατάταξη που δημοσίευσε το δίκτυο έρευνας παγκοσμιοποίησης και παγκόσμιων πόλεων, το Βρότσλαβ ταξινομήθηκε στην 10η κατηγορία (Gamma -) πόλεων παγκόσμιας σημασίας.
Το Βρότσλαβ ταξινομήθηκε στις πρώτες εκατοντάδες πόλεις του κόσμου στην κατάταξη της συμβουλευτικής εταιρείας Mercer "Οι καλύτερες πόλεις για να ζήσουν" το 2015, 2016 και 2017, καθώς και στις πρώτες εκατοντάδες των πιο έξυπνων πόλεων στον κόσμο (έξυπνη πόλη) στην έκθεση IESE Cities in Motion 2017.

Ιστορία

Στο τέλος της μεγάλης μετανάστευσης των λαών, μέσα και γύρω από τις σημερινές περιοχές της πόλης η σλαβική φυλή του εγκαταστάθηκε. Το 985, ο πρίγκιπας Μιέσκο Α΄ έχτισε το πρώτο οχυρό.
Καταστράφηκε από τους Τατάρους το 1241 και ανοικοδομήθηκε με αμιγώς γοτθικά οικοδομήματα, ενώ κατοικήθηκε από Γερμανούς μετανάστες. Περιήλθε στο βασίλειο της Βοημίας το 1335  και κατά τον 14ο και 15ο αιώνα έφτασε στη μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική λαμπρότητά της. Το 1526 πέρασε μαζί με την υπόλοιπη Σιλεσία στην κατοχή των Αψβούργων της Αυστρίας και το 1741 καταλήφθηκε  από το Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας, οπότε μετονομάστηκε Μπρεσλάου και παρέμεινε στην ενωμένη πλέον Γερμανία έως το 1945. Μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα της ναζιστικης Γερμανίας, ακολούθησε αναπροσαρμογή των συνόρων της Πολωνίας, εντός των οποίων συμπεριλήφθηκε και η πόλη του Βρότσλαβ.
Νουρί Σαχίν

Μπορούσια Ντόρτμουντ

Στις 6 Αυγούστου 2005, στην ηλικία των 16 ετών και 334 ημερών, ο Σαχίν έκανε ρεκόρ αποτελώντας τον νεότερο ποδοσφαιριστή που έχει αγωνιστεί ποτέ στη Μπουντεσλίγκα και αργότερα τον νεότερο σκόρερ στις 25 Νοεμβρίου, σκοράροντας για τη Μπορούσια Ντόρτμουντ απέναντι στη Νυρεμβέργη.

Δανεικός στη Φέγενορντ

Στις 5 Ιουλίου 2007, ο Σαχίν μετεγγράφηκε στη Feyenoord με τη μορφή δανεισμού για έναν χρόνο, όπου ξαναβρήκε τον Μπερτ Φαν Μάρβαϊκ, τον προηγούμενο προπονητή του στη Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Επιστροφή στη Μπορούσια Ντόρτμουντ

Ο Σαχίν επέστρεψε στο Ντόρτμουντ, όπου έπαιξε σημαντικό ρόλο τη σεζόν 2009-10, ξεκινώντας βασικός στα 33 από τα 34 παιχνίδια της ομάδας του. Τερμάτισε την σεζόν με τέσσερα γκολ και οκτώ ασσίστ. Ο Σαχίν κατέκτησε το πρωτάθλημα της Μπούντεσλιγκα με τη Ντόρτμουντ στη διάρκεια της σεζόν 2010-11.
Μετά από μια δυνατή σεζόν, στην οποία σκόραρε επτά γκολ και έδωσε οκτώ ασίστ, ο Σαχίν αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης της Μπούντεσλιγκα για τη σεζόν 2010-11.

Ρεάλ Μαδρίτης

Στις 9 Μαϊου 2011, μετά από εβδομάδες σεναρίων ο Σαχίν ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη Μπορούσια Ντόρτμουντ σε αίθουσα τύπου του γηπέδου (Signal Iduna Park). Υπέγραψε εξαετές συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Δικαιολόγησε την απόφασή του να πάει στην Ρεάλ Μαδρίτης λέγοντας πως ήταν ο Ζοσέ Μουρίνιο και η ευκαιρία να αγωνιστεί σε έναν τόσο μεγάλο σύλλογο όσο η Ρεάλ που τον οδήγησαν στη μεταγγραφή.

Διεθνής καριέρα

Ο Σαχίν κατέκτησε το τρόπαιο της χάλκινης μπάλας στα πλαίσια του U-17 World Cup το 2005 στο Περού μετά από μια επιτυχημένη διοργάνωση, με τη Τουρκία να τερματίζει στη τέταρτη θέση. Ο Σαχίν είναι ο νεότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί και σκοράρει με τα χρώματα της Τουρκίας, σκοράροντας μάλιστα στο ντεμπούτο του απέναντι στη Γερμανία, τη χώρα γέννησής του.
Οπισθοδιάδοση

O αλγόριθμος οπισθοδιάδοσης είναι μια οικογένεια μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική εκπαίδευση των τεχνητών νευρωνικών δικτύων (συντομογραφία ΤΝΔ), ακολουθώντας έναν αλγόριθμο βελτιστοποίησης βασιζόμενο στην κλίση που εκμεταλλεύεται τον κανόνα της αλυσίδας . Το κύριο χαρακτηριστικό της οπισθοδιάδοσης είναι η επαναληπτική, αναδρομική και αποδοτική μέθοδος για τον υπολογισμό των ανανεώσεων των βαρών για τη βελτίωση του δικτύου έως ότου είναι σε θέση να εκτελέσει το έργο για το οποίο εκπαιδεύεται. Είναι στενά συνδεδεμένη με τον αλγόριθμο Gauss-Newton . 
Η οπισθοδιάδοση απαιτεί ότι οι παράγωγοι των συναρτήσεων ενεργοποίησης κατά το σχεδιασμό του δικτύου είναι γνωστοί. Η αυτόματη διαφοροποίηση είναι μια τεχνική που παρέχει αυτόματα και αναλυτικά τις παραγώγους των συναρτήσεων στον αλγόριθμο εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο της μάθησης, η οπισθοδιάδοση χρησιμοποιείται συνήθως από τον αλγόριθμο βελτιστοποίησης μείωσης κλίσης ώστε να ρυθμίσει το βάρος των νευρώνων υπολογίζοντας την κλίση της συνάρτησης απώλειας. Η οπίσθοδιάδοση υπολογίζει τις κλίσεις, ενώ η (στοχαστική) μείωση της κλίσης χρησιμοποιεί τις κλίσεις για την εκπαίδευση του μοντέλου (μέσω βελτιστοποίησης).

Κίνητρο

Ο στόχος οποιουδήποτε επιβλεπόμενου αλγορίθμου μάθησης είναι να βρεθεί μια λειτουργία που να απεικονίζει βέλτιστα ένα σύνολο εισόδων στη σωστή έξοδο τους. Το κίνητρο για backpropagation είναι να εκπαιδεύσει ένα πολυεπίπεδο νευρωνικό δίκτυο έτσι ώστε να μπορεί να μάθει τις κατάλληλες εσωτερικές αναπαραστάσεις για να του επιτρέψει να μάθει τυχόν αυθαίρετη χαρτογράφηση της εισόδου στην έξοδο.
Κόπα Αμέρικα

Μετέχοντες

Χώρες που συμμετέχουν είναι: η Αργεντινή, η Βενεζουέλα, η Βραζιλία, η Βολιβία, ο Ισημερινός, η Κολομβία, η Ουρουγουάη, η Παραγουάη, το Περού και η Χιλή. Συμμετέχουν ακόμα, ως προσκεκλημένες άλλες δύο ομάδες, με κριτήριο συνήθως τις επιδόσεις τους στα Παγκόσμια Κύπελλα.

Ιστορικό

Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά από τις 2 Ιουλίου ως τις 17 Ιουλίου 1916 ως μέρος των εορτασμών για την εκατονταετηρίδα της Αργεντινής. Στη διάρκεια της οργάνωσης ιδρύθηκε η CONMEBOL στις 9 Ιουλίου, ημέρα ανεξαρτησίας της Αργεντινής. Η Ουρουγουάη ήταν η ομάδα που κατέκτησε το πρώτο Κόπα Αμέρικα. Διεξαγόταν κάθε χρόνο μέχρι και το 2007, οπότε με απόφαση της CONMEBOL θα διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια. Η πρώην ονομασία της διοργάνωσης είναι Campeonato Sudamericano de Selecciones (Πρωτάθλημα Εθνικών Ομάδων της Νότιας Αμερικής). Το όνομα άλλαξε το 1975.
Μπουκαμβίλια

Χαρακτηριστικά

Είναι θάμνος ή μικρό δέντρο με καταγωγή από τη Νότια Αμερική και τα περισσότερα από τα είδη της φέρουν μεγάλα αγκάθια.
Η μπουκαμβίλια είναι φυλλοβόλο φυτό, τα φύλλα της φέρουν μίσχους είναι ακέραια, μεγάλα, χνουδωτά και έχουν σχήμα καρδιάς ή νεφρού.
Τα άνθη της είναι όμορφα, ζωηρόχρωμα, μετρίου μεγέθους σε ποικίλους χρωματισμούς. Η υφή τους είναι χάρτινη και με την πάροδο μερικών εβδομάδων πέφτουν και αντικαθίστανται με καινούργια. Μπορεί να είναι λευκά, ροζ, κόκκινα, βυσσινί, μοβ και πορτοκαλί.
Οι βλαστοί της μπουκαμβίλιας είναι ξυλώδεις και διακλαδώνονται, αναρριχώνται και φτάνουν σε ύψος και τα 12 μέτρα. 
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα αρκετά εύκολα και δεν αντιμετωπίζει προβλήματα με τη σύνθεση του εδάφους.
Είναι ευαίσθητη στο ψύχος και αγαπά τις ηλιόλουστες περιοχές.

Ποικιλίες

Έχουν δημιουργηθεί πολλές καλλωπιστικές ποικιλίες και σήμερα είναι από τα πολύ διαδεδομένα καλλωπιστικά φυτά.
Καλλιεργείται σε γλάστρες, κήπους και πάρκα σε ολόκληρη την Ελλάδα αποτελώντας ένα κλασικό ανοιξιάτικο φυτό.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Καρπάθου

Δήμος Καρπάθου

Έδρα του Δήμου είναι η Κάρπαθος και ιστορική έδρα η Όλυμπος. Ο Δήμος Καρπάθου έχει μόνιμο πληθυσμό 6.226 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αχαΐας 2017–18

Α΄ Κατηγορία

Πρωταθλήτρια ομάδα της Αχαΐας αναδείχτηκε ο Πανμοβριακός Ριόλου, κάτι που κατάφερε για πρώτη φορά στην ιστορία του. Η ομάδα του Πανμοβριακού κατέλαβε την πρώτη θέση τόσο στην κανονική περίοδο, όσο και στα play off , ενα μίνι πρωτάθλημα μεταξύ των 4 πρώτων της κανονικής περιόδου.

Β Κατηγορία

Σε τρεις ομίλους από 16 ομάδες ο καθένας διεξήχθη το πρωτάθλημα της Β κατηγορίας. Από κάθε όμιλο προβιβάστηκαν οι τρεις πρώτοι σύλλογοι, καθώς και 2 ακόμα μετά από αγώνες κατάταξης μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν την 4η θέση στον όμιλό τους. Στη Γ κατηγορία , σύμφωνα με την προκήρυξη υποβιβαζονται δυο ομάδες απο κάθε όμιλο, η τελευταία της κανονικής περιόδου , και η τελευταία των αγώνων κατάταξης (play out) με τη συμμετοχή των ομάδων που τερμάτισαν από την 12η - 15η θέση.
Βλάχικο

Η ποικιλία Βλάχικο είναι ελληνική ερυθρή ποικιλία σταφυλιών, που δίνει ερυθρά ξηρά κρασιά, τα οποία ωριμάζουν συνήθως σε βαρέλι. Καλλιεργείται στην Αμπελουργική Ζώνη της Ζίτσας, Ιωαννίνων σε υψόμετρο 600 - 700 μέτρων, λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούν στην περιοχή, των περιορισμένων ωρών ηλιοφάνειας και των τακτικών βροχοπτώσεων. Από την ποικιλία Βλάχικο σε συνδυασμό με την τοπική ποικιλία Ντεμπίνα, οι πρώτοι αμπελουργοί της περιοχής έφτιαχναν το παραδοσιακό ροζέ ημιαφρώδη κρασί της Ζίτσας.

Προέλευση

Ντόπια ποικιλία της Αμπελουργικής Ζώνης της Ζίτσας, Ιωαννίνων

Περιοχές καλλιέργειας

Ζίτσα, Ιωαννίνων

Παραγωγή

Οίνος Ο.Π.Α.Π., Τοπικός Οίνος

Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά

Αν και έχει ελαφριά δομή μπορεί να εξελιχθεί και να βελτιωθεί με το πέρασμα του χρόνου, μια διαδικασία που κυμαίνεται από τέσσερα έως επτά χρόνια. Αν και είναι ανθεκτικό στις χαμηλές θερμοκρασίες, απαιτεί διαρκώς συνεχή φροντίδα.
Εθνική Σουηδίας U16 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Σουηδίας U18 (ποδόσφαιρο ανδρών ήταν η ποδοσφαιρική ομάδα που εκπροσωπούσε τη Σουηδία σε διοργανώσεις για ποδοσφαιριστές κάτω των 16 ετών. Η ομάδα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U16. Πρώτη εμφάνιση της ομάδας έγινε το 1985. Το 2002 η διοργάνωση μετονομάστηκε σε U19 και έτσι η Εθνική Σουηδίας U16 έπαψε να υφίσταται και αντικαταστάθηκ από την Εθνική Σουηδίας U17 (ποδόσφαιρο ανδρών).
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου είναι γεωλογικό μουσείο που βρίσκεται στο χωριό Σίγρι, στο νησί της Λέσβου. Ιδρύθηκε το 1994. Είναι κέντρο μελέτης, διαχείρισης και διατήρησης του απολιθωμένου δάσους της Λέσβου, ενώ συμβάλλει στην επιμόρφωση σχετικά με το χώρο. Είναι ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων και είναι μέλος του Παγκοσμίου Δικτύου Γεωπάρκων της Ουνέσκο.