google/wiki40b huggingface dataset:
Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου, Φλωρεντία

Ιστορία

Σύμφωνα με την παράδοση κατά τον τέταρτο αιώνα  η εκκλησία χτίστηκε  σε πλάτωμα  λόφου δίπλα στην όχθη του μικρού ποταμού  Mugnone ακριβώς έξω από τα τείχη της πόλης, γεγονός συνηθισμένο για τις πρώτες χριστιανικές εκκλησίες της εποχής εκείνης στις ρωμαϊκές πόλεις. Έτσι το 393 μ.Χ, με την παρουσία του τότε επισκόπου των  Μεδιολάνων (Μιλάνου) του μετέπειτα Αγίου Αμβροσίου, εγκαινιάζεται ο ναός. Αφιερώνεται  στον Άγιο Λαυρέντιο, ο οποίος μαρτύρησε το 258 μ.Χ κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Βαλεριανό . Για τριακόσια χρόνια ήταν ο καθεδρικός ναός της πόλης και κατόπιν η επίσημη έδρα του επισκόπου μεταφέρθηκε στον σημερινό  Καθεδρικό Ναό της Φλωρεντίας (Cattedrale di Santa Maria del Fiore), γνωστό ως Ντουόμο.
Επειδή τύχαινε να είναι ο ενοριακός ναός της οικογενείας των Μεδίκων, το 1419 μ.Χ, ο Giovanni di Bicci de 'Medici (ιδρυτής της Τράπεζας των Μεδίκων) προσφέρθηκε να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση του ναού. Το έργο αναλαμβάνει ο  φημισμένος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής Μπρουνελλέσκι (Filippo Brunelleschi) και το συνεχίζει και μετά το 1446 μ.Χ ο αρχιτέκτονας Antonio Manetti, πάντα με χρηματοδότηση από τον οίκο των Μεδίκων. Από τότε, ο ναός του San Lorenzo έγινε ο τόπος ταφής των μελών της οικογένειας των Μεδίκων. Παρ' όλες τις προσπάθειες της τελευταίας των Μεδίκων Άννας Μαρίας Λουΐζας, λόγω των διαφόρων πολιτικών και οικονομικών δυσχερειών η εξωτερική πρόσοψη, παραμένει ημιτελής ακόμη και σήμερα.

Σήμερα

Στη σημερινή εποχή ο Ναός λειτουργεί κανονικά και αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο, λόγω των θαυμάσιων  μνημείων τέχνης που περιέχει.
Τιτίνα Πανταζή

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1943 στον Άγιο Στέφανο Αχαΐας. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Μετάφρασης και Διερμηνείας του Πανεπιστημίου της Γενεύης στην Ελβετία.
Από το 1965 έως το 1967 ήταν ιδιαίτερη γραμματέας του Ανδρέα Παπανδρέου, μαζί με την Αγγέλα Κοκκόλα.
Μεταπολιτευτικά υπήρξε μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ, και βασικό στέλεχος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ) που είχε ιδρύσει η Μαργαρίτα Παπανδρέου, της οποίας αργότερα έγινε και πρόεδρος. Επίσης αρθρογραφούσε για πολιτικά και γυναικεία θέματα στις εφημερίδες «Έθνος» και «Εξόρμηση».
Διετέλεσε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 1981 μέχρι το 1989, και γενική γραμματέας Ισότητας στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από το 1993 έως το 1996.
Αλί Βασίμπ

Πρώτα χρόνια

Ο Αλί Βασίμπ, γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1903 στο Παλάτι Τσιραγκάν, στην Κωνσταντινούπολη.Ήταν ο μόνος γιος του Αχμέτ Νιχάντ, του 38ου επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν και της Σαφιρού Μπασανίμεφεντη. Ο Σουλτάνος Μουράτ Ε΄, ήταν προπάππους του Αλί Βασίμπ. Ο Αλί Βασίμπ, πέρασε τον πρώτο χρόνο της ζωής του στο Παλάτι Τσιραγκάν, το οποίο από το 1876, χρησίμευε, ως χώρος κατ'οίκον περιορισμού του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ και της οικογένειάς του. Το έτος εκείνο, ο Μουράτ Ε΄, καθαιρέθηκε από τον αδερφό του, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, που έγινε σουλτάνος. Ο Μουράτ Ε΄, πέθανε το 1904 και ο Αλί έζησε στην Κωνσταντινούπολη μέχρι το 1924.
Ο Αλί Βασίμπ, είχε εκπαιδευτεί στο Γαλατάσαραι και σε διάφορα άλλα κολέγια της Κωνσταντινουπολης. Κατέκτησε τον βαθμό του Αντιστράτηγου στο Οθωμανικό στρατό πεζικού.

Εξορία

Μετά την ίδρυση της Δημοκρατία της Τουρκίας το 1924, την κατάργηση του Σουλτανάτου και του Χαλιφάτου, τον επόμενο χρόνο, ο Βασίμπ και άλλα μέλη της οικογένειάς του, εξορίστηκαν. Ο Βασίμπ έζησε για ένα διάστημα στην Βουδαπέστη και αργότερα εγκαταστάθηκε στην Νίκαια. Άλλα μέλη της οικογένειάς του, όπως ο Μωάμεθ ΣΤ΄ Βαχιντεντίν στο Σαν Ρέμο και ο Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ (ξάδερφος του Αλί Βασίμπ και τελευταίος Χαλίφης) στη Νίκαια και ύστερα στην Ελβετία. Ο Αλί Βασίμπ, μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια το 1935, όπου εργάστηκε για 18 χρόνια, ως διευθυντής στον Κήπο Αντωνιάδη.

Επόμενα χρόνια

Ο Βασίμπ, επετράπη να επιστρέψει στην Τουρκία το 1974. Από εκείνη τη στιγμή, ο Αλί, επισκεπτόταν την Κωνσταντινούπολη κάθε χρόνο και η σύζυγός του έμεινε σε ένα λιτό, ενοικιαζόμενο διαμέρισμα κοντά στην πλατεία Σουλτάν Αχμέτ. Τα απομνημονεύματα του Αλί Βασίμπ, δημοσιεύθηκε στην Τούρκικη γλώσσα. Ο γιος του, Οσμάν Σελαχεντίν Οσμάνογλου, μετέγραψε το έργο του, από την αραβική στην λατινική γραφή.

Διαδοχή

Στις 19 Ιανουαρίου 1977, μετά τον θάνατο του ξάδερφού του, Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ, έγινε ο 41ος επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν. Αν βασίλευε, θα ήταν ο Σουλτάνος Αλί Α΄.

Θάνατος

Στις 19 Δεκεμβρίου 1983, ο Αλί Βασίμπ πέθανε στην Αλεξάνδρεια, από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 80 ετών. Τάφηκε στην Αλεξάνδρεια και αργότερα το σώμα του μεταφέρθηκε στο Τέμενος Ρεσάτ Σουλτάν στο Εγιούμπ. Όταν πέθανε, ήταν ο μεγαλύτερος εν ζωή, οθωμανός πρίγκηπας.
Ανδοκίδης

Βιογραφία

Γόνος πλούσιας οικογένειας με βαθιές ρίζες στο παρελθόν, ο ρήτορας και πολιτικός Ἀνδοκίδης ὁ Κυδαθηνεύς γεννήθηκε λίγο πριν από το 440 π.Χ., στην πόλη των Αθηνών. Συγκεκριμένα καταγόταν από ιερατική οικογένεια, που κληρονομικά κατείχε το αξίωμα των κηρύκων της Ελευσίνιας Δήμητρας. Αναφορικά με το συγγραφικό του έργο, οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι τον κατατάσσουν στους δέκα Αθηναίους ρήτορες. 
Από νέος συνδέθηκε με πολιτικούς ομίλους της πόλης γνωστούς για τα αριστοκρατικά τους φρονήματα. Άλλωστε ο ίδιος, ολιγαρχικός  στις πεποιθήσεις του, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μετριοπαθής αριστοκράτης, που ενοχλείτο όμως από τις απόψεις των δημοκρατικών. 
Κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε σκάνδαλα και εξορίστηκε. Επί σειρά ετών έζησε στην Κύπρο, όπου απέκτησε περιουσία και συνδέθηκε με ισχυρά πρόσωπα της εντόπιας ολιγαρχίας. Κορυφαίο γεγονός του βίου του ήταν η ανάμιξή του στην υπόθεση του ακρωτηριασμού των Eρμών και της προσβολής των μυστηρίων, για την οποία κινδύνευσε με την ποινή του θανάτου. Ειδικότερα, το 415 π.Χ., παραμονές της Σικελικής εκστρατείας, ενεπλάκη σε σκάνδαλο Ερμοκοπιδών (δηλαδή της ασεβούς πράξης να ακρωτηριάσει κάποιος τις Ερμές) και φυλακίστηκε λόγω της αντι-θρησκευτικής του ενέργειας. Δε θανατώθηκε, αλλά υπέστη αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων (ἀτιμία) και αυτοεξορίστηκε στη Μεγαλόνησο. Δύο απόπειρες επιστροφής του (411 και 407) απέτυχαν, παρ' όλο που στη δεύτερη περίπτωση ανεφώνησε το «Περί τῆς ἑαυτοῦ καθόδου».
Την περίοδο του Κορινθιακού πολέμου (395-387 π.Χ.) αναμίχθηκε στα πολιτικά πράγματα της Αθήνας αναλαμβάνοντας διπλωματική αποστολή στην Σπάρτη (391 π.Χ.), η οποία απέτυχε. Ο Ανδοκίδης έφυγε για τελευταία φορά από την Αθήνα και πέθανε σε άγνωστη ημερομηνία. Οι λόγοι του χαρακτηρίζονται από απλότητα ύφους και πειστικότητα. Αποτελούν μεν πηγή πληροφοριών για την πολιτική ζωή της Αθήνας της εποχής, αλλά τους λείπει η καλλιτεχνική δεινότητα και το δεξιοτεχνικό ύφος άλλων γνωστών ρητόρων της εποχής του .
Αρχαίο θέατρο Ορχομενού Βοιωτίας

Χρονολόγηση και περιγραφή

Με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα η αρχική διαμόρφωσή του χρονολογείται πιθανόν τον 4ο αιώνα π.Χ, μετά την επικράτηση του Φιλίππου Β΄ στην μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ) ή μετά την καταστροφή των Θηβών από το στρατό του Αλεξάνδρου ως τιµωρία για την αποστασία της κατά της µακεδονικής φρουράς (335 π. Χ). Στο θέατρο γίνονταν επίσης θρησκευτικές γιορτές προς τιμή των Χαρίτων, του Διός Ομολωίου και του Διονύσου. Επίσης, στον χώρο του θεάτρου πραγματοποιούνταν συγκεντρώσεις των συμμαχικών πόλεων του Κοινού των Βοιωτών.
Το μνημείο υπέστη ανακατασκευές και προσθήκες σε όλη την χρονική περίοδο της χρήσης του. Η πρώτη ανακατασκευή του χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ και η τελευταία προσθήκη έγινε τον 1ο αιώνα μ.Χ. Το κοίλο είναι ημικυκλικού σχήματος με έντονη αξονική προέκταση και αποτελείται από δώδεκα σειρές εδωλίων (από πωρόλιθο) και οκτώ κερκίδες. Δεν έχει διαζώματα και η κατώτερη βαθμίδα του τονίζεται με πολύλιθες μαρμάρινες προεδρίες σπάνιου τύπου. Η ορχήστρα είχε ημικίονες δωρικού ρυθμού που έφεραν επιστύλια με χαραγμένη επιγραφή αφιερωμένη στις Χάριτες. Στο προσκήνιο υπήρχε κιονοστοιχία δωρικών ημικιόνων και προεξείχαν συμμετρικές πτέρυγες, οι οποίες διεύρυναν το σκηνικό οικοδόμημα με μήκος 37,5 μ.  Πάνω από το προσκήνιο βρισκόταν το λογείον, δηλαδή ο χώρος που κινούνταν οι ηθοποιοί. Στην πίσω πλευρά του ξεκινούσε το σκηνικό οικοδόμημα.
Το θέατρο ανακαλύφθηκε κατά τις ανασκαφικές έρευνες της Εφορείας Αρχαιοτήτων Βοιωτίας που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1970, οπότε αποκαλύφθηκε το κοίλο. Το 1997-1998 πραγματοποιήθηκαν νέες ανασκαφές, κατά τις οποίες βρέθηκαν τα αναλήμματα των παρόδων του μνημείου.
Μαρίτα Ρίτζι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και είναι ιταλικής καταγωγής. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε στο "Καλημέρα Ζωή" του Νίκου Φώσκολου, ο οποίος της έδωσε ως ρόλο αυτόν της ψυχοπαθούς δολοφόνου (Μαρίνα). Επίσης πρωταγωνίστησε στις «Οικογενειακές Ιστορίες», στο ρόλο της Αντωνίας, ενώ κέρδισε τις εντυπώσεις στο αγαπημένο σήριαλ του MEGA "Πολυκατοικία", σε σκηνοθελια Βασίλη Θωμόπουλου.
Τον Μάρτιο του 2014 ίδρυσε την πρώτη καλλιτεχνική κοινότητα στην Ελλάδα, την Universe, η οποία ενώνει καλλιτέχνες και επιχειρήσεις αλλά είναι και γραφείο παραγωγής. Έχει γράψει έξι θεατρικά έργα και ένα σενάριο για κινηματογράφο. Επιπλέον είναι η μοναδική Ελληνίδα κασκαντέρ, τίτλο που δεν έχει χάσει μέχρι και σήμερα.
1875 Νερούντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νερούντα είναι άγνωστα.
Λαγκουβάρδος Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται νότια των Φιλιατρών και βόρεια του πολύ κοντινού οικισμού του Λαγκουβάρδου (η διαφορά των οικισμών είναι στον τονισμό του ονόματος), σε υψόμετρο 4  μέτρων από τη θάλασσα. Είναι πολύ κοντά στις ακτές του Ιονίου Πελάγους και βρίσκεται διαγώνια απέναντι από τη νήσο Πρώτη. Η απόστασή του οικισμού από τα Φιλιατρά είναι περίπου 5,5 χιλιόμετρα, τους Γαργαλιάνους περίπου 8,5 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 5,5 χιλιόμετρα.

Ιστορία

Ο Λαγκουβάρδος είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κτίρια και αξιοθέατα

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στα Φιλιατρά και τον Μάραθο. Στα δυτικά του οικισμού και στη βορειοδυτική πλευρά της παραλίας του Λαγκουβάρδου υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη. Αξιοθέατα για τον οικισμό εκτός από την παραλία της περιοχής, αποτελεί και η νήσος Πρώτη, την οποία έχει αντίκρυ, σε διαγώνια θέα. Στην περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα.

Παραλία του Λαγκουβάρδου

Σε απόσταση περίπου 5,5 χιλιομέτρων, προς τα νότια, από τον οικισμό βρίσκεται το λιμάνι και οι παραλίες του Μαράθου, ενώ σε απόσταση μερικών μέτρων προς τα νότια από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Λαγκουβάρδου, η οποία διαθέτει «χρυσή» αμμώδη παραλία, η οποία εκτείνεται σε μήκος περίπου 2 χιλιομέτρων και είναι φημισμένη, ως μια από τις συνηθισμένες επιλογές, για τους ενασχολούμενους με το wind surfing.
Χάρι (ποταμός)

Ρους

Ο ποταμός πηγάζει στην οροσειρά Μπάμπα, η οποία είναι τμήμα του συστήματος Χίντου Κους, και ακολουθεί σχετικά ευθεία πορεία προς τα δυτικά.
Περίπου 200 χιλιόμετρα ανάντη από το Χεράτ, ο Χάρι συμβάλει με τον ποταμό Τζαμ εκεί που βρίσκεται ο Μιναρές Τζαμ, ο δεύτερος υψηλότερος μιναρές στον κόσμο με ύψος 65 μέτρων.
Στο δυτικό Αφγανιστάν ο ποταμός Χάρι ρέει νότια του Χεράτ. Η κοιλάδα γύρω από το Χεράτ είναι διαχρονικά γνωστή για την ευφορία της και την πυκνή βλάστησή της. Μετά το Χεράτ, ο ποταμός στρίβει βορειοδυτικά, σχηματίζοντας τη μεθόριο μεταξύ Αφγανιστάν και Ιράν. Ακόμη βορειότερα σχηματίζει το νοτιοανατολικό τμήμα της μεθορίου Ιράν και Τουρκμενιστάν. Το Φράγμα Φιλίας Ιράν-Τουρκμενιστάν βρίσκεται στον ποταμό.
Το Φράγμα Φιλίας Αφγανιστάν-Ινδίας (Φράγμα Σαλμά) είναι υδροηλεκτρικό και αρδευτικό φράγμα επί του ποταμού Χάρι στην επαρχία Τσίστι Σαρίφ της περιφέρειας του Χεράτ στο δυτικό Αφγανιστάν.
Το 2000, ο ποταμός στέρεψε λόγω 10μηνης ξηρασίας.

Αρχαίες αναφορές

Στη Ριγκβέντα λέγεται πως ο ποταμός Χάρι αναφέρεται ως ποταμός Σαράγιου. Ο ποταμός Χάρι αναφέρεται επίσης στην Αβέστα. Τις πρώτες δεκαετίες παρουσίας του Βουδισμού υπήρχε σκαλιστό βουδιστικό μοναστήρι στον ποταμό Χάρι. Τα τεχνητά σπήλαια φανέρωσαν πτυχές της καθημερινότητας των Βουδιστών μοναχών.
Έλλη Πασπαλά

Βιογραφία

Η Έλλη Πασπαλά γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Φοίτησε στο Manhattan School of Music, ενώ παρακολούθησε μαθήματα τραγουδιού με την σοπράνο Τζούντιθ Ράσκιν και υποκριτικής με τον ηθοποιό Γουίλιαμ Χίκεϊ. Στη συνέχεια πήρε μέρος σε συναυλίες στις ΗΠΑ και τον Καναδά, καθώς και σε παραστάσεις όπερας. 
Στην Αθήνα ήρθε το 1982 και καθιερώθηκε από τη συνεργασία της με το Μάνο Χατζιδάκι μέχρι το 1988. Πρωταγωνίστησε στο θεατρικό έργο του Γρηγόρη Βαλτινού για τη ζωή του Άντον Τσέχωφ. Η προσωπική της δισκογραφική πορεία ξεκίνησε το 1988 με το δίσκο "Στη λάμψη του φεγγαριού", ενώ το 1990 κυκλοφορεί το "Νησί των Λωτοφάγων", δίσκος ο οποίος τον επόμενο χρόνο ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο με αγγλικούς στίχους του Laurence Roman με τον τίτλο "Living a lie".
To 1993, η Έλλη Πασπαλά τραγουδάει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στο αφιέρωμα με τίτλο "Το Ελληνικό Τραγούδι στο Μέγαρο Μουσικής". Το 1994, συνεργάζεται για πρώτη φορά με το Σταμάτη Κραουνάκη με αφορμή το δίσκο "Μουσική Εικόνα-Γόβα Στιλέτο", ενώ την ίδια χρονιά έδωσε συναυλίες στην Ολλανδία για το Φεστιβάλ Σύγχρονου Ελληνικού Τραγουδιού και το 1995 στα πλαίσια του εορτασμού των Ολυμπιακών Αγώνων συμμετείχε σε μια σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων στην Ατλάντα των ΗΠΑ.
Το χειμώνα του 1995-96, εμφανίζεται στο "Χάραμα", ενώ στο δίσκο με τίτλο "Για τη συνήθεια του έρωτα" συνεργάζεται με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο. 
Στις "Μουσικές του Κόσμου" συνεργάζεται με τη Μαρία Φαραντούρη και τη Σαβίνα Γιαννάτου. 
Ακολουθούν οι δίσκοι "Trio" (2001), από τη συνεργασία της σε εμφανίσεις με τον Ντέιβιντ Λιντς και το Σταύρο Λάντσια, "Σε ποιο θεό να πιστέψω" (2002) και "Ο χορός των Άστρων" (2007). Παράλληλα, η Έλλη Πασπαλά συνεργάζεται και σε ζωντανές εμφανίσεις με την Ευανθία Ρεμπούτσικα και τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και την Ορχήστρα του Δρόμου.

Προσωπική ζωή

Γενικότερα, η Έλλη Πασπαλά είναι χαμηλών τόνων και δεν απασχολεί τη δημοσιότητα με την προσωπική της ζωή. Το 1998 παντρεύτηκε το μουσικό David Lynch, συνεργάτη της για μεγάλο χρονικό διάστημα, και το 1999 απέκτησαν το γιο τους, Θωμά Ιουλιανό. 
Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με φιλανθρωπικές οργανώσεις και ΜΚΟ, όπως η Greenpeace, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Διεθνής Αμνηστία και άλλες.
Της αρέσει η ποίηση του Σαίξπηρ και τα εικαστικά έργα του Μόραλη και του Γκόγια.
Σταθμός Αχαΐας

Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός αναπτύχθηκε, όταν μετακινήθηκε εκεί από τον παρακείμενο οικισμό του Αποστόλου ο σιδηροδρομικός σταθμός, ώστε να βρίσκεται πιο κοντά στο χωριό των Σαγαίικων. Αποκαλείται και Σταθμός Σαγαίικων.
Μιχάλης Μερτζανίδης-Δεσποτέρης

Βιογραφικό

Ο Μιχάλης Μερτζανίδης-Δεσποτέρης γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 21 Αυγούστου 1987 αλλά μεγάλωσε στο Κοντοπούλι Λήμνου, το χωριό καταγωγής της μητέρας του. Εκεί ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το στίβο το 2000 ως αθλητής αρχικά του τοπικού συλλόγου Ηφαιστία Κοντοπουλίου και αργότερα της Α.Ε. Λήμνος. Ως έφηβος εκτός από το μήκος ασχολείτο επίσης με τα 100 μ. και τα 110 μ. εμπόδια, στα οποία κατά τη διετία 2004 ως 2006 πέτυχε επιδόσεις 10.71 και 14.14 αντίστοιχα. Η επίδοση των εμποδίων ήταν η καλύτερη όλων των εποχών στην Ελλάδα. Τελικά τον κέρδισε το μήκος.
Ως μαθητής Λυκείου στις 22/4/2005 κατέκτησε το πανελλήνιο σχολικό πρωτάθλημα στη Θεσσαλονίκη με πανελλήνιο μαθητικό ρεκόρ 7,86 μ. Το ίδιο έτος αναδείχθηκε 3ος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Εφήβων στο Κάουνας της Λιθουανίας με 7,63 μ. Στη διάρκεια των σπουδών του μεταπήδησε στον "Α.Σ. Ολυμπιακή Δομή" του Παπάγου. Το 2009 μεταπήδησε στην Ένωση Ατρομήτου Ρεθυμνιακού. 
Στις 10/2/2007 πέτυχε ατομικό ρεκόρ στον κλειστό στίβο με 7,75 μ. κατά τη διάρκεια του πανελλήνιου πρωταθλήματος στην Παιανία. Στις 14 Μαρτίου 2009 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο 1ο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Κύπελλο κλειστού στίβου, που διεξήχθη στην Παιανία με επίδοση 7,39 μ. Το ίδιο έτος προκρίθηκε στον τελικό του 7ου Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων (ως 23 ετών) πάλι στο Κάουνας, όπου είχε τρία άκυρα άλματα. Επίσης αναδείχθηκε 2ος τόσο στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών στο Καυτανζόγλειο Στάδιο όσο και στον Τελικό των Ελληνικών Γκραν Πρι.
Στις 27/2/2010 πήρε τη δεύτερη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου με επίδοση 7,73 μ. Στις 14/7/2010 στο 3ο Ελληνικό γκραν πρι στο Άργος Ορεστικό πέτυχε ατομικό ρεκόρ με 8,05 μ. Με την επίδοση αυτή έπιασε το όριο για τη συμμετοχή του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου 2010 στη Βαρκελώνη, όπου με άλμα 7,58 μ. στον προκριματικό κατέλαβε την 27η θέση.
Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Η πρώτη διοργάνωση κυπέλλου πετοσφαίρισης ανδρών στην Κύπρο έγινε το 1975 υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου), με κυπελλούχο την Ανόρθωση. Υπό την αιγίδα της ΕΟΠΕ διεξήχθησαν ακόμα δύο διοργανώσεις κυπέλλου, το 1976 και το 1977. 
Αρχές του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης η οποία ανέλαβε τη διοργάνωση των πρωταθλημάτων και των κυπέλλων πετοσφαίρισης στην Κύπρο.
Το καλοκαίρι του 1995 η Γενική Συνέλευση της ΚΟΠΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή Φάιναλ Φορ ώστε να προσελκύσει περισσότερο φίλαθλο κοινό. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν την πρώτη ημέρα του Φάιναλ Φορ στο ίδιο γήπεδο. Οι αγώνες ήταν μονοί. Ο τελικός διεξήχθη την επόμενη ημέρα. Ο θεσμός του Φάιναλ Φορ διεξήχθη από το 1996 έως και το 2007. Επανήλθε το 2019.
Αγία Κυριακή η Μεγαλομάρτυς

Απολυτίκιο

Ως βρύσις πολύκρουνος παρθενομάρτυς Χριστού, κατήρδευσας πάνσοφε την Εκκλησίαν αυτού, και ήθλησας άριστα. Έσωσας τους εν σκότει της ειδωλομανίας, αίγλη των σων θαυμάτων, Κυριακή αθλοφόρε. Διό εν παρρησία Χριστώ πρέσβευε σωθήναι ημάς.
4 Minutes

Ιστορικό

Μετά την κυκλοφορία του δέκατου στούντιο άλμπουμ της, Confessions on a Dance Floor (2005), η Μαντόνα συλλογίστηκε για το τι είδος μουσικής ήθελε να ηχογραφήσει. Και ήταν χορευτική μουσική όπως τα προηγούμενα άλμπουμ της. Όταν ρωτήθηκε απ' τον παραγωγό Stuart Price τι είδος μουσικής τραβούσε την προσοχή της, η Μαντόνα απάντησε ότι αγαπούσε τον τραγουδιστή Justin Timberlake και τον παραγωγό Timbaland, έτσι και συνεργάστηκε μαζί τους. Το τραγούδι γράφτηκε από αυτούς τους τρεις και παρήχθη από τους Timbaland, Timberlake και Danja. Αρχικά, είχε ονομαστεί 4 Minutes to Save the World και ήταν απ' τα τελευταία κομμάτια που ηχογραφήθηκαν. Σε μια συνέντευξη με τα MTV News, είπε ότι η ιδέα του τραγουδιού δημιουργήθηκε μέσα από συζητήσεις με τον Timberlake. Εξήγησε περαιτέρω το νόημα του τραγουδιού:
"Καλά, δεν νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό να το πάρετε κυριολεκτικά. Νομίζω ότι το τραγούδι μιλάει πιο πολύ για την αίσθηση του επείγοντος και για το πως οι άνθρωποι έχουν όλο και μεγαλύτερη επίγνωση του περιβάλλοντος και ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη. Χρειάζεται να ξυπνήσουμε, να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας και να κάνουμε κάτι γι' αυτό. Αλλά ταυτόχρονα δεν θέλουμε να γίνουμε βαρετοί και σοβαροί, μπορούμε να σώσουμε τον πλανήτη διασκεδάζοντας." 
Διευκρίνισε ότι η ηλικία της δεν έχει να κάνει τίποτα με την αίσθηση του επείγοντος που αντανακλάται στο κομμάτι, ήταν κάτι που είχε βάλει στο μυαλό της να το κάνει εδώ και πολύ καιρό. Ο Ingrid Sischy είπε ότι το τραγούδι είναι σαν μια μπαλάντα για τον κόσμο. Η Μαντόνα συμφώνησε και είπε ότι το εμπνεύστηκε από το ντοκιμαντέρ της, I Am Because We Are (2008). Το ντοκιμαντέρ ασχολήθηκε με την πόνο και την έλλειψη τροφίμων που πλήττει την αφρικανική χώρα του Μαλάουι.
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1987-88

To Bαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1987-88 ήταν το 23ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία συμμετείχαν δέκα σύλλογοι βαλκανικών κρατών, οι περισσότεροι από κάθε άλλη φορά. Είχε αποφασιστεί να μετάσχουν δύο από κάθε βαλκανική χώρα αλλά τελικά δεν δήλωσαν συμμετοχή ομάδες από τη Γιουγκοσλαβία. Οι δέκα σύλλογοι χωρίστηκαν σε τρεις προκριματικούς ομίλους, δύο των τριών και έναν των τεσσάρων ομάδων. Στην ημιτελική φάση προκρίθηκαν οι τρεις νικητές και ο δεύτερος του ομίλου των τεσσάρων. Το Κύπελλο κατέκτησε η Σλάβια Σόφιας από τη Βουλγαρία, για δεύτερη συνεχή φορά. Στον τελικό αντιμετώπισε την Αργκές Πιτέστι από τη Ρουμανία. Η διοργάνωση ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1987 και οι δύο τελικοί έγιναν τον Αύγουστο του 1988.
Βοζικέικα Μεσσηνίας

Ιστορικό οικισμού

Ο οικισμός Βοζικέικα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Πύλου, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. στον οποίο έχει ενταχθεί και η τοπική κοινότητα Κυνηγού, στην οποία υπάγεται. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Τα Βοζικέικα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Κυνηγού του Δήμου Πύλου-Νέστορος, της οποίας έδρα είναι ο Κυνηγός.

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 13 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Ιωάννης Συναδηνός (μέγας κονόσταυλος)

Βιογραφία

Ήταν (μάλλον ο πρωτότοκος) γιος του Ιωάννη Συναδηνού μεγάλου στρατοπεδάρχη και της Θεοδώρας Παλαιολογίνας, κόρης του Κωνσταντίνου Καίσαρος και σεβαστοκράτορος. Αδελφός του ήταν ο Θεόδωρος Συναδηνός πρωτοστράτωρ και μεγιστάνας.
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του: κατά τον πρώτο εμφύλιο (1321-28) εστάλη προς το τέλος του πολέμου, μαζί με τον Ιωάννη Απλησφάρη, ως απεσταλμένος του Ανδρονίκου Γ΄ Παλαιολόγου προς τον πάππο αυτού Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Θωμαΐδα, απόγονο των Λασκάρεων και Παλαιολόγων. Δεν γνωρίζουμε αν απέκτησαν τέκνα.
Λύστρα

Τοποθεσία

Ο αρχαιολογικός χώρος των Λύστρων βρίσκεται νότια της πόλης του Ικονίου. Ένα μικρό μουσείο μέσα στο χωριό Hatunsaray εμφανίζει αντικείμενα από την αρχαία Λύστρα.
Τα Λύστρα επισκέφθηκε ο Απόστολος Παύλος. Εκεί βρίσκεται το σημερινό χωριό με το όνομα "Klistra" κοντά στο Gökyurt, ένα χωριό της της Επαρχία Ικονίου. Αρχαία ερείπια της πόλης υπάρχουν κοντά στο σημερινό χωριό Klistra, συμπεριλαμβανομένων μιας εκκλησίας με ένα μεγάλο σταυρό στον τοίχο, ενός οινοποιείου κ.ά. Ερείπια της πόλης βρίσκονται πάνω από την κορυφή του λόφου, η οποία είναι τοπικά ονομάζεται "Alusumas". Εκεί υπάρχει μια ακόμη ερειπωμένη εκκλησία. Σύμφωνα με τους κατοίκους, η πόλη ήταν χτισμένη πάνω στο λόφο για να προστατεύεται από τους εχθρούς της αρχαίας Ανατολίας. Αυτό το τμήμα είναι ακόμα σε αναμονή ανασκαφής.

Ιστορία

Κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τα Λύστρα έγιναν αποικία το 6 π.Χ, ενδεχομένως για να αποκτηθεί καλύτερος έλεγχος των φυλών στα βουνά προς τα δυτικά. Αργότερα ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή επαρχία της Γαλατίας.
Από Αντωνίνου του Πίου μέχρι το τέλος του 3ο αι. μ.Χ. υπήρχε το "Κοινόν Λυκαονίας" του οποίου μέλη ήταν οι πόλεις: Ικόνιο, Λύστρα, Λάρανδα και Δέρβη
Ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τα Λύστρα για να κηρύξει το Ευαγγέλιο το 48 μ.Χ. και πάλι το 51 μ.Χ στο πρώτο και το δεύτερο ιεραποστολικό ταξίδι, μετά τις διώξεις που τον οδήγησαν μακριά από το Ικόνιο.
Κατά τους χριστιανικούς χρόνους Λύστρα ήταν έδρα επισκόπου.

Αρχαιολογία

Ο Αρχαιολόγος και Μελετητής της Καινής Διαθήκης Σερ Γουίλιαμ Μίτσελ Ramsay έγραψε το 1907: "Η ανασκαφή στα Λύστρα είναι επειγόντως αναγκαία προς το συμφέρον της ιστορίας και της μελέτης της Καινής Διαθήκης". Το 1941  έγραψε: "ελπίζουμε ότι κάποιος με ενθουσιασμό θα διαθέσει τα απαιτούμενα χρήματα για να διαφωτίσει την τοπογραφία των Λύστρων, και κάποια κομμάτια, σημερα χωρίς αξία, μπορούν να ολοκληρωθούν με τις νέες ανακαλύψεις".