google/wiki40b huggingface dataset:
Ποινικό Τάγμα 999

Πλοκή

Η ταινία αναπτύσσει την μοίρα τεσσάρων στρατιωτών που καταδικάστηκαν να υπηρετήσουν στο Ποινικό Τάγμα 999. Ο Σβάινεκε είναι ξεροκέφαλος ο Ούλριχ είναι κουμουνιστής, ο συνταγματάρχης φον Μπάρτλιτς επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει τους στρατιώτες του σε επίθεση θανάτου, ένας άλλος επειδή δεν επέστρεψε εγκαίρως από την άδειά του, ο γιατρός Ντίοτσμαν επειδή έκανε πειράματα στον εαυτό του για να βρει αντίδοτο εναντίον των χημικών αερίων. Η ζωή τους στον στρατώνα είναι σκέτο μαρτύριο. Στο πεδίο της μάχης θα σκοτωθούν όλοι. Μόνος που θα επιζήσει θα είναι ο δειλός αρχιλοχίας Κρουλ, ο οποίος και θα παρασημοφορηθεί για ανδρεία.

Ιστορικό υπόβαθρο

Η «Πειθαρχική Μεραρχία 999» ήταν απάνθρωπος στρατιωτικός θεσμός. Στη μονάδα αυτή καλούνταν να υπηρετήσουν όσοι Γερμανοί στρατιώτες είχαν περιπέσει σε απαξίωση, για ηθικούς, ποινικούς ή άλλους λόγους. Δεν τους επιτρεπόταν να υπηρετήσουν στον κανονικό στρατό, αλλά τους επιβαλλόταν αναγκαστική θητεία υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες, και έπαιρναν μέρος στις πιο αδιέξοδες επιχειρήσεις, με μόνη ελπίδα να επιζήσουν και να αποκατασταθεί η τιμή τους με ηρωισμό. Οι περισσότεροι έπεσαν στο πεδίο της μάχης μη έχοντας την παραμικρή διαφορετική επιλογή.
Ζαν-Μαρί Ντε Ζερμπί

Βιογραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΑΣΜ Μπόργκου, όπου αγωνιζόταν στην θέση του αριστερού χαφ, κλήθηκε στην Μεικτή Παίδων της Κορσικής, ενώ στην συνέχεια στην Εθνική Γαλλίας Παίδων.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Μπαστιά σε μία ιδιαιτέρως δύσκολη κατάσταση, λόγω της απουσίας του βασικού αριστερού χαφ της ομάδας, Υβ Μαριό. Διακρίθηκε στην διάρκεια της ευρωπαϊκής πορείας του κορσικανικού συλλόγου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της σεζόν 1977-1978, με σημαντικότερη συνεισφορά στην αναμέτρηση με αντίπαλο την Νιούκασλ, ωστόσο στην συνέχεια δεν κατάφερε να μονιμοποιηθεί στο αρχικό σχήμα της ομάδας.
Έπειτα από μία πρώτη απόπειρα να ξεκινήσει εργασιακή καριέρα στον ασφαλιστικό τομέα, επέστρεψε στον χώρο του ποδοσφαίρου το 1992, αναλαμβάνοντας καθήκοντα βοηθού του Φρεντερίκ Αντονετί στα τμήματα υποδομής της ΣΚ Μπαστιά. Έκτοτε, η προπονητική του καριέρα ταυτίστηκε με εκείνη του Κορσικανού τεχνικού, του οποίου διετέλεσε βοηθός στην ΣΚΜ από το 1994 έως το 1998 και στην συνέχεια από το 1999 έως το 2001, στην ΑΣ Σαιντ-Ετιέν από το 2001 έως το 2004, στην ΟΖΚ Νις από το 2005 έως το 2009, καθώς και στην Σταντ Ρενναί ΦΚ, όπου και εξακολουθεί και εργάζεται από το 2009.
Τόπειρος

Ιστορία

H Tόπειρος ήταν αρχαίο θρακικό πόλισμα και σταθμός της ρωμαϊκής Εγνατίας οδού, που στα αυτοκρατορικά χρόνια εξελίχτηκε σε αξιόλογο αστικό κέντρο και επέζησε ως τη βυζαντινή εποχή. Σχετικά με την ονομασία της από τις αρχαίες και βυζαντινές πηγές παραδίδονται διάφοροι τύποι (Τόπειρα, Τοπηρίς, Τόπαρον και Τόπηρον), από τους οποίους ορθότερος θεωρείται ο τύπος Τόπειρος που αναγράφεται σε νομίσματα της πόλης, καθώς και ο παραπλήσιος τύπος Τόπιρος ή Topiros (σε λατινικές πηγές). Σήμερα είναι πια κοινά αποδεκτή απ' όλους τους ερευνητές η ταύτιση της πόλης με τα υστερορωμαϊκά και βυζαντινά ερείπια που σώζονται λίγο νοτιότερα από το σημερινό χωριό Παράδεισος, όπου βρίσκεται μια πολύ σημαντική διάβαση του Νέστου ποταμού, από την οποία περνούσε η αρχαία («κάτω») οδός (και αργότερα η ρωμαϊκή Εγνατία) που συνέδεε την Ανατολή με τη Δύση. Εξάλλου, και η ετυμολογία του δεύτερου συνθετικού του ονόματός της (Το-πειρος) έχει σχέση με τη λέξη "πόρος" (= πέρασμα). 
Αν και η αρχαιότερη πηγή που αναφέρει την Τόπειρο είναι ο Στράβωνας (1ος π.Χ. αι.), φαίνεται όμως ότι ήταν ένα από τα αρχαιότερα και σπουδαιότερα Θρακικά πολίσματα της περιοχής, πιθανώς φυλετικό κέντρο των Σαπαίων, θρησκευτικό κέντρο των Θρακών (για τη λατρεία του "Θράκα ιππέα") και έδρα του στρατηγού της Σαπαϊκής (στρατηγίας). Έτσι, από επιγραφή της πόλης πληροφορούμαστε ότι σε αυτήν είχαν συγκεντρωθεί όλοι οι στρατηγοί της Θράκης και αποφάσισαν να στήσουν τιμητικό μνημείο για τον Ρωμαίο επαρχιακό διοικητή της Θράκης.Τελικά, στις αρχές του 2ου μ.Χ. αιώνα, λόγω της στρατηγικής της θέσης, επανιδρύθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τραϊανό σε πόλη ελληνικού τύπου («πόλη-κράτος»), στο πλαίσιο της επαρχιακής και αστικής πολιτικής του που αποσκοπούσε στην αστικοποίηση της Θράκης. 
Η επικράτεια («χώρα») της Τοπείρου εκτεινόταν και στις δυο όχθες του Νέστου ποταμού. Συνεπώς, μέσα στα όριά της θα είχε συμπεριληφθεί η στρατηγία της Σαπαϊκής, δηλαδή το φυλετικό κέντρο των Σαπαίων. Δυτικά τα όριά της θα έφταναν ως τα περίφημα στενά των Σαπαίων, ανατολικά ως το βόρειο άκρο της Βιστονίδας λίμνης και βόρεια ως τις υπώρειες της Λεκάνης και της Ροδόπης. Νότια πάλι, όπως μαρτυρεί λατινική οροθετική επιγραφή, μοιραζόταν τον κάμπο της σημερινής Χρυσούπολης με τους Θασίους (τη Θασιακή «Ήπειρο») : «Fines inter Thracas et Thasios terminus secundus». Όσον αφορά την οικιστική οργάνωση της «χώρας» της, το κυριότερο χαρακτηριστικό είναι η ύπαρξη τεσσάρων ρωμαϊκών σταθμών της Εγνατίας οδού, αφού αυτή διέσχιζε οριζόντια την επικράτειά της. Πρόκειται για τους σταθμούς Purdae (κοντά στο σημερινό χωριό Πετροπηγή), Rumbodona (ίσως κοντά στο σημερινό χωριό Χρύσα), Cossinto (στα σημερινά Κιμμέρια) και Stabulo Diomedis (κοντά στο σημερινό χωριό Αμαξάδες). Εκτός από τους ρωμαϊκούς σταθμούς, στη «χώρα» της Τοπείρου υπήρχε ένα πυκνό δίκτυο αγροτικών οικισμών και κάστρων, που ερείπιά τους ή ίχνη τους έχουν εντοπιστεί κοντά σε αρκετά σημερινά χωριά, όπως είναι π.χ. : Τοξότες, Λευκόπετρα, Φίλια, Σέλερο, Σούνιο, Πελεκητή και Μακάριο.
Μητρική εταιρεία

Η μητρική εταιρεία είναι μια εταιρεία που κατέχει αρκετές μετοχές με δικαίωμα ψήφου σε άλλη επιχείρηση για τον έλεγχο της διαχείρισης και λειτουργίας στην πράξη και της επιρροής ή εκλογής του Δ.Σ. της. Η δεύτερη εταιρεία θεωρείται θυγατρική της μητρικής εταιρείας.
Τσιμ Σα Τσούι

Το Τσιμ Σα Τσούι (尖沙咀) είναι αστική περιοχή στην επαρχία Γιάου Τσιμ Μονγκ του νότιου Καουλούν στο Χονγκ Κονγκ. Οριοθετείται βόρεια από το δρόμο Όστιν και στα ανατολικά από τους δρόμους Χονγκ Τσονγκ και Τσέονγκ Γουάν.
Γεωγραφικά, το Τσιμ Σα Τσούι είναι ακρωτήριο στην άκρη της Χερσονήσου Καουλούν κοιτώντας προς το Λιμάνι Βικτόρια, απέναντι από την Κεντρική Επαρχία. Πριν την παραχώρηση του Καουλούν στη Βρετανική Αυτοκρατορία το 1860 είχαν χτιστεί πολλά χωριά στην περιοχή. Ήταν επίσης γνωστό ως Χέουνγκ Πο Τάου.
Το Τσιμ Σα Τσούι απευθύνεται σε τουρίστες με πολλά καταστήματα και εστιατόρια. Είναι σημαντικό τουριστικό κέντρο του Χονγκ Κονγκ. Επίσης, τα περισσότερα μουσεία του Χονγκ Κονγκ που βρίσκονται στην περιοχή περισσότερα.
Αλεξάντερ Σταύρι Ντρενόβα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Ντρενόβα κοντά στην Κορυτσά, και πήγαινε στο  σχολείο του χωριού του. Ο πατέρας του πέθανε το 1885 όταν ήταν ακριβώς δεκατριών ετών. Την ίδια χρονιά, ο Ντρενόβα μετακόμισε στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, όπου επανασυνδέθηκε με τους αδελφούς του. Όσο βρισκόταν εκεί, εκτέθηκε στην επιρροή άλλων Αλβανών συγγραφέων και εθνικιστών που ζούσαν εξόριστοι στην Ρουμανία. Εργάστηκε ως συντάκτης της εβδομαδιαίας εφημερίδας Sqipetari (Ο Αλβανός). Μετά από μια σύντομη επιστροφή στην Αλβανία το 1914, ο Ασντρένι επέστρεψε στη Ρουμανία και συνέχισε να δείχνει ενδιαφέρον για το αλβανικό εθνικό κίνημα. Επισκέφτηκε την Αλβανία πάλι το 1937, αλλά σύντομα επέστρεψε πάλι στη Ρουμανία, όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.
Βαροθερμογράφος

Ο Βαροθερμογράφος, ή Θερμοβαρογράφος είναι ένα καταγραφικό όργανο της Μετεωρολογίας. Πρόκειται για συνδυασμό ενός θερμογράφου και ενός βαρογράφου που καταγράφει ταυτόχρονα την ατμοσφαιρική πίεση και την θερμοκρασία του αέρα. Η καταγραφή γίνεται είτε με μία γραφοακίδα είτε με δύο επί ταινίας που φέρει ωρολογιακός κύλινδρος (τύμπανο). Το όργανο αυτό φέρεται κυρίως από μετεωρολογικά αερόστατα.
Το ελληνικό όνομα του οργάνου προέρχεται από μετάφραση ξενικού σύνθετου όρου barothermograph (barograph + thermograph).
Αποκωδικοποιητής πηγής

Στην μετάδοση δεδομένων ο αποκωδικοποιητής πηγής δεδομένων είναι η συσκευή που μετατρέπει την ακολουθία δυαδικών ψηφίων - bit που δέχεται ως είσοδο, σε ακολουθία συμβόλων. Ετσι στην έξοδο του αναπαράγεται το σήμα που δέχθηκε ο αντίστοιχος κωδικοποιητής πηγής. Ειναι πολύ απλός όταν το σύστημα χρησιμοποιεί κωδικές λέξεις σταθερού μήκους αλλά γίνεται πολύ περίπλοκος όταν το σύστημα χρησιμοποιεί κωδικές λέξεις μεταβλητού μήκους.
Ο αποκωδικοποιητής πηγής είναι μέρος του αναλυτικού μοντέλου ενός ψηφιακού συστήματος επικοινωνίας. Λαμβάνει δεδομένα από τον αποκωδικοποιητή καναλιού και τα αποστέλλει στον τελικό παραλήπτη.
Λουδοβίκος Φίλιππος του Καϊζερσλάουτερν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Λουίζας-Τζουλιάνας των Νασσάου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης.
Το 1610 απεβίωσε ο πατέρας του και κληρονόμησε τις περιοχές γύρω από το Ζίμερν, Καϊζερσλάουτερν και Σπόνχαϊμ. Ο ίδιος απεβίωσε στο Κρόσεν της Νορβηγίας και τάφηκε στο Ζίμερν.
Κρικόρ Ζοχράμπ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου του 1861 στη συνοικία Μπεσίκτας της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης και προερχόταν από εύπορη οικογένεια. Αρχικά φοίτησε σε αρμενικά σχολεία της γενέτειράς του και στα 15 του εισήλθε στο Λύκειο Γαλατασαράι, από το οποίο έλαβε πτυχίο πολιτικού μηχανικού χωρίς ωστόσο να ασκήσει ποτέ το επάγγελμα. Κατόπιν σπούδασε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, ολοκληρώνοντας τη φοίτησή του το 1892. Ξεκινώντας τη δικηγορία το επόμενο έτος, αρχικά ασχολήθηκε με υποθέσεις του Αστικού και Ποινικού Δικαίου. Με το πέρασμα των ετών απέκτησε υψηλό κύρος και ανέλαβε τη νομική εκπροσώπηση ξένων εμπορικών οίκων και εταιρειών που δρούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επιπλέον διετέλεσε νομικός σύμβουλος της ρωσικής πρεσβείας. Παράλληλα, το διάστημα 1895-1896 υπερασπίστηκε με επιτυχία Αρμένιους που διώκονταν από τις αρχές με διάφορες πολιτικές ή ποινικές κατηγορίες.
Ωστόσο η θέση του επιβαρύνθηκε λόγω της ενεργής ανάμειξής του στο αρμενικό εθνικό κίνημα, καθώς και του γεγονότος πως ανέλαβε την υπεράσπιση Βούλγαρου επαναστάτη που αντιμετώπιζε κατηγορίες για δράση εναντίον του κράτους. Ακόμη, συνελήφθη προσωρινά μετά την απόπειρα δολοφονίας του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ, ενώ παρά την απελευθέρωσή του, του απαγορεύθηκε να ασκεί δικηγορία. Κατόπιν τούτου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και να εγκατασταθεί στο Παρίσι, όπου ήρθε σε επαφή με άλλους εξόριστους (Αρμένιους αλλά και Νεότουρκους). 
Επέστρεψε στη χώρα το 1908 μετά τη χορήγηση αμνηστείας που δόθηκε έπειτα από την επικράτηση των Νεότουρκων και το ίδιο έτος εξελέγη στο οθωμανικό κοινοβούλιο, στο οποίο έδρασε μέχρι τον θάνατό του. Παράλληλα, ήταν μέλος της εθνοσυνέλευσης του Αρμενικού Πατριαρχείου. Στα τέλη Μαΐου του 1915 συνελήφθη στην Κωνσταντινούπολη από τις οθωμανικές αρχές και εκτοπίστηκε στα ανατολική εδάφη της αυτοκρατορίας μαζί με τον επίσης Αρμένιο βουλευτή Βαρτκές Σερενγκιουλιάν. Αμφότεροι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους προς το Ντιγιάρμπακιρ.

Συγγραφικό έργο

Ο Ζοχράμπ εμφανίστηκε στα γράμματα το 1878 και αναφέρεται ως πρωτοπόρος της νουβέλας στη δυτική αρμενική διάλεκτο. Το λογοτεχνικό έργο του χαρακτηρίζεται από δυναμική και γλαφυρή αφήγηση, απλότητα και τον κοινωνικό του χαρακτήρα. Χαρακτηριστικά έργα του είναι «Τ' όνομα του αρχιμανδρίτη» (1888), το «Νέρσες» (1888), η «Καταιγίδα» (1899), το «Τεφαρίκ» (1892), «Το καθήκον του πατέρα» (1892), η «Μαγδαληνή» (1902) και το αυτοβιογραφικό «Γράμματα στο πεδίο της μάχης» (1914).

Προσωπική ζωή

Ο Ζοχράμπ ήταν παντρεμένος από το 1888 με την Κλάρα Γιαζτζιάν. Από τον γάμο του απέκτησε τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων και την Αμερικανοαρμένια φιλάνθρωπο Ντολόρες Ζοχράμπ Λίμπμαν.
1487 Μπόντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μπόντα εκτιμάται σε 29,16 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1195. Ο Μπόντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ώρες και 1,5 λεπτό.
Εμμανουέλ Μπεάρ

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννημένη στις 14 Αυγούστου 1963 κοντά στο Σεν Τροπέ, είναι κόρη του ποιητή, μουσικού και τραγουδιστή Γκι Μπεάρ, λιβανέζικης καταγωγής, και της πρώην μοντέλου και ηθοποιού Ζενεβιέβ Γκαλεά, ιταλοελληνικής καταγωγής.
Πέρασε την παιδική της ηλικία μαζί με τις τρεις αδελφές και τον αδελφό της στο Γκασσάν, μακριά από τη βοή της πόλης. Ως παιδί δεν την ενδιέφερε ιδιαίτερα το σχολείο, ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός και μιμούνταν τους συμμαθητές της. Στην ηλικία των 7 και 11 ετών κάνει εμφανίσεις στις ταινίες La Course du lièvre à travers les champs του Ρενέ Κλεμάν το 1971 και Demain les mômes του Ζαν Πουρταλέ το 1975 μαζί με όλα τα παιδιά του χωριού της και τον αδελφό της Ολιβιέ. Η ηθοποιός – φετίχ της είναι η Ρόμι Σνάιντερ.
Το 1980, σε ηλικία 17 ετών, φεύγει για 15 ημέρες στο Μόντρεαλ του Καναδά και δεν το αποχωρίζεται ξανά. Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα αυτή τη χώρα την οποία θεωρεί δεύτερο σπίτι της. Εκεί κάνει σπουδές, μαθαίνει τα αγγλικά και παίρνει το πτυχίο της. Επίσης, εκεί συναντά τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Άλτμαν που την ενθαρρύνει να γίνει ηθοποιός.
Τρία χρόνια μετά, επιστρέφει στη Γαλλία, παρακολουθεί για σύντομο χρονικό διάστημα τα μαθήματα δραματικής τέχνης του Ζαν – Λοράν Κοσέ στο Παρίσι. Εντυπωσιάζει τον Ντέιβιντ Χάμιλτον με την ομορφιά της, που της προσφέρει σε τρεις μήνες τον πρώτο της ρόλο στην ερωτική ταινία Premiers Désirs. Συνεχίζει με το Un amour interdit του Ζαν – Πιερ Ντουνιάκ το 1984, ρόλο για τον οποίο λαμβάνει υποψηφιότητα για το Βραβείο Σεζάρ της πιο ελπιδοφόρου νέας ηθοποιού για το 1985. Έτσι ξεκινά η καριέρα της στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο.
Το 1984, συναντά τον Ντανιέλ Οτέιγ στα γυρίσματα της ταινίας L'Amour en Douce του Εντουάρ Μολιναρό. Παντρεύονται σύντομα, μοιράζονται δέκα χρόνια από τη ζωή τους και φέρνουν στον κόσμο την κόρη τους Νέλλυ τον Απρίλιο του 1992. Το 1986, σε ηλικίες 23 και 36 ετών αντίστοιχα, η καριέρα και η φήμη του ζευγαριού εκτοξεύεται σε διεθνές επίπεδο με τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας Η Μανόν των Πηγών του Κλωντ Μπερί από το έργο του Μαρσέλ Πανιόλ. Τους απονέμεται ταυτόχρονα το 1987 το Βραβείο Σεζάρ του καλύτερου β΄ γυναικείου ρόλου και καλύτερου α΄ ανδρικού. Μοιράζονται την επιτυχία αυτή με τον Υβ Μοντάν και τον Ιππολίτ Ζιραρντώ.
Το 1990, η Μπεάρ έχει επίσης μια επιτυχία με την ταινία Η Ωραία Καβγατζού του Ζακ Ριβέτ όπου υποδύεται μια νεαρή γυναίκα που ποζάρει γυμνή για ένα ζωγράφο, στο πλάι του Μισέλ Πικολί. Το 1996, κάνει ένα πέρασμα στις αμερικανικές υπερπαραγωγές με τη συμμετοχή της στην ταινία Επικίνδυνες Αποστολές του Μπράιαν ντε Πάλμα, στο πλάι του Τομ Κρουζ και του Ζαν Ρενό. Παρά την παγκόσμια επιτυχία, δεν της αρέσει το κλίμα του Χόλιγουντ και επιστρέφει στους δραματικούς ρόλους του γαλλόφωνου σινεμά και θεάτρου.
Σήμερα κατοικεί στο Παρίσι με τα δύο της παιδιά, τη Νέλλυ, από τον Ντανιέλ Οτέιγ και τον Γιόχαν, γιο του συνθέτη Νταβίντ Μορώ. Έζησε και μία τραγική σχέση με τον παραγωγό του σινεμά Βενσάν Μεγιέρ τον οποίο και συνάντησε το 2001 στην ταινία Η Πρόβα της Κατρίν Κορσινί, και ο οποίος αυτοκτόνησε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ των Καννών το 2003.
Ισαβέλλα, Κόμισσα του Γκλόστερ

Γάμος

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1176 ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας αρραβώνιασε τον μικρότερο γιο του Ιωάννη με την Ισαβέλλα.  Ο γάμος έγινε στις 29 Αυγούστου 1189, ο Μπαλντίν Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι ακύρωσε τον γάμο λόγω συγγένειάς και έθεσε τα εδάφη τους υπό απαγόρευση. Η απαγόρευση ανακλήθηκε από τον πάπα Κλήμη Γ΄. Ο Κλήμης Γ΄ επέτρεψε τον γάμο αλλά απαγόρευσε στο ζευγάρι να έχει σεξουαλικές σχέσεις.
Όταν ο Ιωάννης έγινε βασιλιάς (1199) ακύρωσε τον γάμο αλλά κράτησε τα εδάφη της, η Ισαβέλλα δεν το αμφισβήτησε. Αργότερα ο Ιωάννης διόρισε κόμη του Γκλόστερ τον ανιψιό της Ισαβέλλας Αμούρι, μετά τον θάνατο του Αμούρι (1213) η Ισαβέλλα έγινε ξανά κόμισσα του Γκλόστερ.

Θάνατος

Η Ισαβέλλα πέθανε το 1217, τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Καντέρμπερι.
Πρέμυσλ Γ΄ της Οπάβα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Γουλιέλμου δούκα τού 1/3 της Οπάβα & δούκα τού Μύνστερμπερκ και της Σαλώμης των Τσαστολοβίτσε, κόρης τού Πούτα Γ΄ δούκα τού Μύνστερμπερκ.
Το 1452 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και ο αδελφός του Ερνέστος δούκας τού 1/3 της Οπάβα ανέλαβε την κηδεμονία των πέντε τέκνων τού Γουλιέλμου. Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του Φρειδερίκος και Βεντσέσλαος Γ΄ κληρονόμησαν τα 2/3 της Οπάβα τού πατέρα τους· το υπόλοιπο 1/3 κατείχε ο εξάδελφός τους Ιωάννης Β΄. Ο πατέρας τους ήταν δούκας τού Μύνστερμπερκ, αλλά αντάλλαξε το δουκάτο με το 1/3 της Οπάβα τού Ερνέστου, έτσι κληροδότησε τα 2/3 της Οπάβα στους δύο μεγαλύτερους γιους του. Η δύσκολη οικονομική κατάσταση ανάγκασε τον Ερνέστο, ως κηδεμόνας που ήταν, να πωλήσει τα 2/3 των ανιψιών του στον Μπόλκο Ε΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα τού Οπόλε.
Γλικλαζίδη

Ιατρικές χρήσεις

Η γλικλαζίδη χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της υπεργλυκαιμίας σε σταθερό, ήπιο, μη επιρρεπή σε κέτωση  σακχαρώδη διαβήτη  τύπου 2 και σε διαβήτη τύπου MODY. Χρησιμοποιείται όταν ο διαβήτης δεν ελέγχεται με την κατάλληλη διαιτητική αγωγή και άσκηση, ή όταν η θεραπεία ινσουλίνης δεν είναι κατάλληλη.

Αλληλεπιδράσεις

Υπεργλυκαιμική δράση μπορεί να προκληθεί από δαναζόλη, χλωροπρομαζίνη, γλυκοκορτικοειδή, προγεσταγόνα, ή β-2 αγωνιστές. Η υπογλυκαιμική δράση μπορεί να ενισχυθεί από τη φαινυλοβουταζόνη, το αλκοόλ, τη φλουκοναζόλη, τους β-αποκλειστές και, ενδεχομένως από αναστολείς του ΜΕΑ. Έχει διαπιστωθεί ότι η ριφαμπικίνη αυξάνει  τον μεταβολισμό της γλικλαζίδης στον άνθρωπο in vivo.

Υπερδοσολογία

Η  υπερδοσολογία γλικλαζίδης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή υπογλυκαιμία, η οποία απαιτεί επείγουσα χορήγηση γλυκόζης.

Μηχανισμός δράσης

Η γλικλαζίδη δεσμεύει επιλεκτικά τους υποδοχείς σουλφονυλουρίας (SUR-1) στην επιφάνεια των παγκρεατικών β-κυττάρων . Έχει δείξει ότι παρέχει  καρδιαγγειακή προστασία, καθώς δεν δεσμεύει τους  υποδοχείς σουλφονυλουρίας (SUR-2A) στην καρδιά.Η γλικλαζίδη όπως όλες οι σουλφονυλουρίες κλείνει τους διαύλους Καλίου με αποτέλεσμα την εκπόλωση της κυτταρικής μεβράνης  τη διάνοιξη των διαύλων ασβεστίου, την είσοδο τους στο εσωτερικό του κυττάρου και τη διέγερση έκκρισης ινσουλίνης. 
Η ταξινόμηση του φαρμάκου είναι αμφιλεγόμενη, καθώς η βιβλιογραφία το αναφέρει και ως πρώτης γενιάς  και ως δεύτερης γενιάς σουλφονυλουρία.

Μεταβολισμός

Η γλικλαζίδη υφίσταται εκτενή μεταβολισμό σε αρκετούς ανενεργούς μεταβολίτες στον άνθρωπο.
Καπιμπάρα

Μορφολογία

Είναι ένα βαρύ και στιβαρό στην εμφάνιση ζώο το οποίο μπορεί να φτάσει σε μήκος περισσότερο από ένα μέτρο. Το καπιμπάρα έχει ένα κοντό κεφάλι σε σχέση με το σώμα του και δεν έχει καθόλου ουρά.

Βιολογία

Πρόκειται για ημιυδρόβιο ζώο που κατοικεί σε βάλτους και υγρότοπους σε όλη τη ζούγκλα της Νότιας Αμερικής. Ξοδεύει ένα μεγάλο μέρος των ζεστών ωρών της ημέρας βυθισμένο μέσα στο νερό για να δροσίζεται και γι' αυτό το σκοπό διαθέτει μια σειρά από χρήσιμες προσαρμογές που το βοηθούν να επιβιώσει πιο αποτελεσματικά στον υδάτινο κόσμο του. Ανάμεσα στα δάχτυλά του έχει μεμβράνες όπως η πάπια που του δίνουν περισσότερη σταθερότητα όταν αυτό κινείται γύρω στις ολισθηρές όχθες του ποταμού και το εμποδίζουν να βυθιστεί βαθιά στη λάσπη, όταν βρίσκεται στο νερό. Τα μάτια, τα αυτιά και τη μύτη του βρίσκονται στην κορυφή του κεφαλιού του, επιτρέποντάς του να βυθίζεται πλήρως.
Το καπιμπάρα μοιάζει λίγο στην όψη με τον τεράστιο αφρικανικό ιπποπόταμο και συμπεριφέρεται με πολύ παρόμοιο τρόπο, καθώς ξοδεύει τις ζεστές μέρες στο νερό,ενώ βγαίνει στην ξηρά, σε αναζήτηση τροφής έχοντας κάλυψη το σκοτάδι της νύχτας. Είναι φυτοφάγα ζώα και, συνεπώς, τρώνε μόνο φυτά, προκειμένου να πάρουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται. Η δίαιτα του αποτελείται κυρίως από αγρωστώδη και υδρόβια φυτά, μαζί με τα φρούτα και τα μούρα και την περιστασιακή munch σε φλοιούς δέντρων.
Χωριό Οθωνών

Ονομασία

Ο οικισμός ονομάζεται "Χωριό", επειδή ήταν καταρχήν ο πολυπληθέστερος οικισμός του νησιού. Το όνομα αυτό χρησιμοποιείται έως και σήμερα. Η ονομασία των ντόπιων είναι Χωριανοί και όλοι τους έχουν το ίδιο επώνυμο (Κατέχης), το οποίο ήταν αρχικά προσωνύμιο και πηγάζει από την λέξη "κατοχή" εφόσον ήταν από τους πρώτους (κατά τον τελευταίο αποικισμό του νησιού) που κατοίκησαν και "κατείχαν" τον συγκεκριμένο χώρο. Για να ξεχωρίζουν μεταξύ τους έχουν τοπικά προσωνύμια (παρατσούκλια), όπως Αμπάτες, Ντίος, Μποτσόλης, Πλαστήρας, Καπακές, Μπουρτουλής, Μαρκαντάσης, Μουρούνας, Σπούργος, Λούμπης, Τσερέτος, Κατσουλάς, Συνέβης κ.άλ. που πάντα ακολουθούν το επίθετο.

Ιστορία

Οι πρώτοι άποικοι (της νεότερης ιστορίας) των "Οθωνών" καταγόμενοι από την Ήπειρο αποφάσισαν να χτίσουν τα σπίτια τους σε αυτό το σημείο του νησιού, λόγω των πολλών επιθέσεων που αντιμετώπιζαν από τους πειρατές. Ο λόφος του Χωριού ήταν το μόνο μέρος που εκείνη τη στιγμή που έδειχνε να είναι ασφαλές για τη ζωή τους, καθώς δεν υπάρχει οπτική επαφή με τη θάλασσα. Στη συνέχεια, επεκτάθηκαν σε άλλα μέρη του νησιού όπου δημιούργησαν νέους οικισμούς όπως η Δάφνη. Η κύρια εργασία των Χωριανών ήταν η ελιά και το λάδι της, καθώς μερικοί από αυτούς είχαν ιδιωτικά ελαιοτριβεία δίπλα στα σπίτια τους. Η πλειοψηφία του ανδρικού πληθυσμού του Χωριού ήταν ναυτικοί, (καπετάνιοι, μηχανικοί κ.λπ.) και αργότερα μετανάστες στο εξωτερικό κυρίως της Ηνωμένες Πολιτείες, πράγμα που συνεχίζεται ως και σήμερα ,όπως και στους άλλους οικισμούς του νησιού.

Αξιοθέατα

Τα σπίτια του Χωριού είναι παραδοσιακά χτισμένα με πέτρα και κεραμίδια αλλά δεν παρουσιάζουν την Ενετική επιρροή που έχουν τα Κερκυραίικά χτίσματα. Αντιθέτως προσεγγίζουν την Ηπειρώτικη αρχιτεκτονική. Είναι χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, εφόσον όλοι οι ιδιοκτήτες είναι συγγενείς.
Google Free Zone

Το Google Free Zone ήταν μια παγκόσμια πρωτοβουλία που ανέλαβε η εταιρία Διαδικτύου Google, σε συνεργασία με παρόχους υπηρεσιών Διαδικτύου που βασίζονται στην κινητή τηλεφωνία, σύμφωνα με την οποία οι πάροχοι άρουν τις χρεώσεις δεδομένων (bandwidth)—η λεγόμενη "μηδενική χρέωση" (zero-rate)— για πρόσβαση σε επιλεγμένα προϊόντα της Google, όπως το Google Search, το Gmail και το Google+. Για να χρησιμοποιήσουν αυτή την υπηρεσία, οι χρήστες πρέπει να έχουν ένα λογαριασμό Google και ένα τηλέφωνο που να έχει πρόσβαση σε μια σύνδεση στο internet.

Υποδοχή και αντίκτυπος

Ορισμένοι διαδικτυακοί σχολιαστές είδαν το Google Free Zone ως μια καλή έμπνευση και ως έναν πιθανό ανταγωνιστή του Facebook Zero.
Το Subsecretaría de Telecomunicaciones της Χιλής έκρινε ότι οι υπηρεσίες Zero-rating (μηδενικής χρέωσης) όπως το Wikipedia Zero, το Facebook Zero και το Google Free Zone, που επιδοτούν τη χρήση δεδομένων κινητής τηλεφωνίας, παραβιάζουν τους νόμους για τη δικτυακή ουδετερότητα (net neutrality) και αναγκάστηκαν να τερματίσουν την πρακτική αυτή μέχρι την 1η Ιουνίου του 2014.