google/wiki40b huggingface dataset:
Ευθύμιος Δάλκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1909 στη Λιβαδειά, όπου και τέλειωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε στο Διδασκαλείο Αθηνών. Παντρεύτηκε την συνάδελφο του Παρασκευή Αρβανίτου. Πέθανε στις 19 Μαρτίου 2003.
Ως δάσκαλος δούλεψε στην Κομοτηνή, στην Αράχωβα, στο Βουκουρέστι και στη Λιβαδειά. Έλαβε μέρος στον ελληνοϊταλίκό πόλεμο του 1940-1941 και  συνέβαλε στο έργο του Ερυθρού Σταυρού ως πρόεδρος της επιτροπής παιδικών συσσιτίων. Το 1962 ορίσθηκε αναπληρωτής Επιθεωρητής Δημοτικών Σχολείων. 
Εκδήλωσε έντονο ενδιαφέρον και ασχολήθηκε με την ιστορία του τόπου του, και μετά από πολύχρονες έρευνες και μελέτες εξέδωσε (σε πολλές επανεκδόσεις) βιβλία για τη Λιβαδειά και την περιοχή της. Δημοσίευσε πολλά άρθρα στον τοπικό και ρουμελιώτικο τύπο για τη Βοιωτία, και έδωσε πολλές ομιλίες και διαλέξεις.
Στήλη των εξόριστων

Περιγραφή

Η στήλη είναι από σκούρο γρανίτη. Φέρει αιγυπτιακά ιερογλυφικά. Το κείμενο είναι μια διαταγή αμνηστίας του αρχιερέα του Άμωνα Μεχεπέρρε. Το επάνω μέρος της στήλης φέρει σημαντικές φθορές, ενώ της λείπει ένα μεγάλο τμήμα. Το τμήμα που σώζεται εικονίζει τον ιερέα του Αμώνα σε στάση προσευχής προς τον θεό. Το κάτω μέρος που είναι μεγαλύτερο σώζεται ολόκληρο. Το κείμενο είναι γραμμένο σε 23 σειρές, από τις οποίες οι πρώτες τέσσερις έχουν φθαρεί.
Χάλυβες

Οι Χάλυβες ή Αλιζώνες ή και Άλυβες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας που ζούσε στα παράλια του Εύξεινου πόντου, στα σημερινά σύνορα Γεωργίας και Τουρκίας. Η χώρα τους συνόρευε με τους Τάοχους και τους Σκυθήνες.
Οι Χάλυβες αναφέρονται από πολλούς αρχαίους συγγραφείς και σχολιαστές. Κατά μερικούς από αυτούς, οι Χάλυβες ταυτίζονται (μέσω ετυμολογίας) με τους  Αλιζώνες του Ομήρου οι οποίοι έρχονταν από τη μακρινή Αλύβη, ενώ άλλοι θεωρούν τους Αλιζώνες σκυθική φυλή ή τους τοποθετούν στην Παφλαγονία ή τους ταυτίζουν με τις Αμαζόνες. Στα Αργοναυτικά του Ορφέως, οι Χάλυβες  αναφέρονται ως ένας τους λαούς που συνάντησαν οι Αργοναύτες. Στην Ιονική γραπτή παράδοση, οι Χάλυβες τοποθετούνται κατά μήκος του ποταμού Θερμώδοντα (σημ. Terme Çayı στην ανατολική Τουρκία), ενώ ο Απολλώνιος ο Ρόδιος τους θέλει στο στόμιο του ποταμού αυτού, πέρα από τη χώρα των Αμαζόνων, αποκαλώντας τους «εξαθλιωμένο λαό που ζει σε μια άγονη βραχώδη γη». Ο Σκύλαξ στο βιβλίο Σκύλακος περίπλους αναφέρει ότι βρισκόταν μετά τη χώρα των Τιβαρηνών και μετά τους Χάλυβες ήταν οι Ασσύριοι. Αναφέρει το κλειστό λιμάνι Γενέσιντις και τις ελληνικές αποικίες Σταμενεία και Ιασονία.
Για την ετυμολογία του ονόματος Χάλυβες, έχει προταθεί η χεττιτική λέξη Khaly-wa (δηλ. χώρα του Άλυος ποταμού).
Ο Ξενοφών πέρασε από τη χώρα τους κατά την Kάθοδο των Mυρίων . Όπως αναφέρει ζούσαν σε οχυρωμένες πόλεις δεν τους υποδέχτηκαν φιλόξενα αλλά δεν τους δημιούργησαν και μεγάλα προβλήματα στην πορεία τους. Ο ποταμός Άρπασος ήταν το φυσικό σύνορο με του Σκυθήνες, κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η επεξεργασία μετάλλων και κυρίως σιδήρου και χάλυβα. Την περίοδο εκείνη η χώρα των Χάλυβων αποτελούσε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας, ο Ξενοφών με τους Μυρίους τους είχε αντιμετωπίσει σε μάχη, στον ποταμό Φάσι, με τον περσικό στρατό και τους είχε τρέψει σε φυγή.
Οι αρχαίοι θεωρούσαν τους Χάλυβες φημισμένους στην κατεργασία του αργύρου και του σιδήρου. Πάντως, στην Τουρκία και τη Γεωργία, κατά μήκος των ακτών του Ευξείνου Πόντου, έχουν βρεθεί ίχνη αποθέσεων μεταλλουργίας και επεξεργασίας σιδήρου. Για τις μεταλλουργικές ικανότητες των Χαλύβων, έχει και πάλι προταθεί χιττιτική προέλευση. Από τους αρχαίους Χάλυβες πήρε η περιοχή τη νεώτερη ονομασία της, Χαλδία.
Νέο Κωσταράζι Καστοριάς

Διοικητικές μεταβολές

Η περιοχή της Καστοριάς και ο οικισμός Κωσταράζιον, μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας και την ενσωμάτωση στο Ελληνικό Κράτος το 1913, ανήκει διοικητικά ως ομώνυμη επαρχία στον νομό Φλωρίνης. Το 1918, συστήνεται για πρώτη φορά η κοινότητα Κωσταραζίου με έδρα τον οικισμό Κωσταράζιον. Το 1941, η επαρχία Καστοριάς αποκτά την διοικητική αυτοτέλειά της από τον νομό Φλωρίνης και ιδρύεται ο νομός Καστοριάς, στον οποίο ανήκει και ο οικισμός Κωσταράζι. Το 1951, αναγνωρίζεται ο οικισμός Νέον Κωσταράζιον και προσαρτάται στην κοινότητα Κωσταραζίου. Με την διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καποδίστριας, η κοινότητα αποτελεί τοπικό διαμέρισμα του δήμου Ίωνος Δραγούμη και καταργείται, για να αποτελέσει το 2010, τοπική κοινότητα του διευρυμένου δήμου Ορεστίδος, όπως προέβλεπε η διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καλλικράτης.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς και στην Αρχιερατική Περιφέρεια του Άργους Ορεστικού, σε αντίθεση με τους γειτονικούς οικισμούς του Βογατσικού και του Γέρμα, που ανήκουν εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης. Η κύρια εκκλησία του νεότερου οικισμού είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο οποίος ανεγέρθηκε μετά την εγκατάλειψη του παλαιότερου οικισμού(Παλιό Κωσταράζι), όπου βρίσκεται ακόμη η εκκλησία, Της Γέννησης Της Θεοτόκου.

Προϊστορία

Το Νέο Κωσταράζι και ειδικότερα η περιοχή "Λάγουρα", εδράζονται σε ένα υπόβαθρο από υπολείμματα που ανήκουν γεωλογικά στη πλειστόκαινο εποχή, χαρακτηριστικά που παρουσιάζονται και σε άλλα υψίπεδα του οροπεδίου του Άνω Αλιάκμονα που ξεκινά από την λίμνη της Ορεστιάδα και φτάνει στα Γρεβενά. Τα απολιθώματα αυτά εκτός από την χλωρίδα της περιοχής αυτήν την προϊστορική περίοδο, αποκαλύπτουν και την πανίδα της περιοχής, υποδεικνύοντας την πιθανή ύπαρξη μεγαλόκερων, ενώ στην κοντινή περιοχή της "Τσάκωνης" έχει βρεθεί ελεφαντόδοντο από την ίδια γεωλογική περίοδο. Άλλα είδη που παρατηρούνται είναι πρώιμα είδη ζώων όπως βοειδή, καλαμαριοειδή, ελαφοειδή, προβοσκιδοειδή, ρινοκεροειδή και κυνοειδή από την παλαιόκαινο και την πλειστόκενο εποχή, με τα περισσότερα είδη να ανήκουν στην δεύτερη περιόδο. Υπάρχουν λιγότερα ευρύματα από την προγενέστερη περιόδο της παλαιόκαινους εποχής, αλλά είνη πιθανή η ανεύρεση παλαιοτέρων αυτής. Σε σχετικά κοντική απόσταση από τον νεότερο οικισμό και στην άλλη πλευρά του Αλιάκμονα, υπάρχει το αρχαιολογικό πάρκο του Απολιθωμένου Δάσους Νοστίμου, στον οποίο υπάρχει μουσειακός και περιπατητικός χώρος παρουσίασης των απολιθωμάτων.
Βορειοανατολικά από το σημερινό χωριό, στο ύψωμα «Παλαιόκαστρο», σώζονται ερείπια προϊστορικού φρουρίου.

Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδος

Από επιφανειακή τοπογραφική έρευνα διαπιστώθηκε η ύπαρξη ρωμαϊκού οικισμού στην τοποθεσία «Μπιτερνίκος», όπου σήμερα το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, σε απόσταση μόλις 500 μ. ανατολικά από το Νέο Κωσταράζι.

Εκπαίδευση

Στις 4 Μαΐου 1979, εγκαινιάστηκε το Γυμνάσιο Κωσταραζίου που χτίστηκε με δαπάνη των κατοίκων του χωριού και ομογενών του εξωτερικού. Τον Απρίλιο του 1974, αποφασίστηκε η ίδρυση νηπιαγωγείου (νηπιοτροφείου) από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Σίμων Β΄ του Μονφόρ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Σίμων Α΄ κυρίου τού Μονφόρ και της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης και κληρονόμου τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ.
Το 1092 ο δευτερότοκος αδελφός του Ριχάρδος απεβίωσε στη μάχη και ο Σίμων Β΄ τον διαδέχθηκε. Το 1098 o Ροβέρτος Β΄ δούκας της Νορμανδίας έλειπε σε Σταυροφορία και ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας και επίτροπος της Νορμανδίας πολιόρκησε τον Σίμωνα Β΄, ο οποίος άντεξε με επιτυχία. Ο πατέρας των δύο πρώτων, ο Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας, ήταν 2ος εξάδελφος της Αγνής τού Εβρέ, μητέρας τού Σίμωνα Β΄. O Σίμων Β΄ απεβίωσε χωρίς κληρονόμους και άφησε την κυριότητα τού Μονφόρ στον επόμενο αδελφό του Αμωρί Γ΄.
Αγωνιστική επιγραφή εκ Χαλκίδος

Η αγωνιστική επιγραφή της Χαλκίδας είναι ανάγλυφη επιγραφή και αξιόλογο επιγραφικό μνημείο που βρέθηκε τον Ιούλιο του 1897 στην θέση Τρύπα στην Χαλκίδα και κατατέθηκε στο Εθνικό Μουσείο. Σήμερα εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Χαλκίδας.

Περιγραφή

Η πλάκα έχει ύψος 80 εκατοστά, μήκος 1,69 μέτρα και πάχος 13 εκατοστά. Στο άνω άκρο υπάρχουν δύο τόρμοι που χρησίμευαν προς σύνδεση του λίθου. Εικονίζει τριάντα τρία στεφάνια που είναι αραδιασμένα σε τρεις οριζόντιες σειρές από ένδεκα στεφάνια η κάθε μία. Τα ένδεκα στεφάνια της επάνω σειράς είναι δάφνινα, τα ένδεκα στεφάνια της ενδιάμεσης σειράς είναι από κλαδιά βελανιδιάς, και τελικά τα ένδεκα στεφάνια της κάτω σειράς είναι πλεγμένα με κλαδιά ελιάς. Στο εσωτερικό των στεφανιών αναγράφονται τα ονόματα νικητών.

Ιστορική τοποθέτηση

Στην Χαλκίδα είχαν ιδρυθεί τα «Ηράκλεια». Η αγωνιστική αυτή γιορτή,κατά την οποία διεξάγονταν τα αναφερόμενα αθλήματα, είχε καθιερωθεί μαζί με την ίδρυση του τοπικού γυμνασίου από τον Τίτο Φλαμίνιο, προς τιμή του εαυτού του και του Ηρακλή. Το στεφάνι υπ΄ αριθμόν 32 αναφέρει ως νικητή τον Ρωμαίο Πόπλιο Κοίγκτιο Τίτο, ίσως γιου του Τίτου Κοιντίου Φλαμινίου. 
Στην ίδια τοποθεσία βρέθηκαν αργότερα τρεις κορμοί αγαλμάτων, και θεμέλια μεγάλου οικοδομήματος. Επίσης κοντά στο σημείο που βρέθηκε η επιγραφή, φαίνονται οκτώ σειρές εδωλίων που είναι λαξευμένες στον βράχο. Φαίνεται λοιπόν ότι στο σημείο αυτό ήταν το στάδιο της αρχαίας πόλης, στο οποίο διοργανώθηκαν οι εν λόγω αγώνες. Την δαπάνη προς κατασκευή και ανίδρυση του μνημείου κατέβαλε ο αγωνοθέτης Δημήτριος Ανδρομάχου. Την επιγραφή λάξευσε ο Τιμαρχίδης, που πιθανώς να ταυτίζεται με τον Χαλκιδέα Τιμαρχίδη του Λυσιστράτου που τιμήθηκε με το υπ΄ αριθμό 14 στεφάνι στο άθλημα της σταδιοδρομίας.
Νικόλαος Γεωργαντάς

Πρώτα χρόνια και καριέρα ως αθλητής

Ο Γεωργαντάς γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1878 στο Στενό Αρκαδίας, που ήταν πρωτεύουσα του Δήμου Κορυθίου. Αποφοίτησε από το Διδασκαλείο Τριπόλεως και εργάστηκε ως δάσκαλος στο Βόλο. Έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε αγώνες στίβου το 1901 με τον Γ. Σ. Βόλου και πρώτευσε στη λιθοβολία, τη δισκοβολία και τη σφαιροβολία.   Εν συνεχεία έγινε αθλητής του Πανελληνίου Γ.Σ. Το 1904 είχε καταρρίψει τα πανελλήνια ρεκόρ στη δισκοβολία, λιθοβολία και σφαιροβολία και προκρίθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σεντ Λούις στην πολιτεία Μιζούρι των ΗΠΑ. Εκεί κατάφερε να πάρει το χάλκινο μετάλλιο στη δισκοβολία με 37,68 μ., που αποτελούσε ατομικό του ρεκόρ. Συμμετείχε σε άλλα δύο αγωνίσματα, στη σφαίρα όπου ακυρώθηκε και στη διελκυστίνδα με την εθνική ομάδα, την οποία ουσιαστικά αποτελούσαν αθλητές του Πανελληνίου, η οποία κατετάγη 5η. Ωστόσο, μιας και τότε ήταν ο πιο γνωστός αθλητής στην Ελλάδα, κατηγορήθηκε από μερίδα του τύπου πως επέδειξε αδιαφορία και ότι μπορούσε να πάρει καλύτερη θέση στο δίσκο και μετάλλιο στη σφαίρα. Όμως, ο Πανελλήνιος τον κάλυψε με επίσημη ανακοίνωση.
Το επόμενο έτος εντυπωσίασε στους Θ΄ Πανιώνιους Αγώνες της Σμύρνης, όπου κατέκτησε τρεις πρωτιές στα αγωνίσματα ρίψεων και τιμήθηκε με το  Χρυσό Σταυρό, την ανώτατη διάκριση του Πανιωνίου Γ.Σ.
Το 1906, στους μεσοολυμπιακούς αγώνες που διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, ο Γεωργαντάς κατέκτησε τρία μετάλλια: ένα χρυσό στη λιθοβολία και δυο ασημένια στη δισκοβολία και στην ελληνική δισκοβολία. Σε ηλικία 26 ετών βρισκόταν πλέον στο απόγειο της ακμής του. 
Το 1907 στους ΙΑ΄ Πανιώνιους Αγώνες της Σμύρνης κατακτά άλλες δυο πρωτιές σε σφαιροβολία και λιθοβολία. Επίσης, ήρθε δεύτερος στα δύο αγωνίσματα της δισκοβολίας (ελληνική και ελεύθερη), πίσω από το Μιχαήλ Δώριζα. Για τις επιτυχίες του, του απονέμεται το «μετάλλιο του πρωταθλητή». 
Το 1908, στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου, παρέλασαν για πρώτη φορά οι σημαίες των χωρών που μετείχαν στους Αγώνες. Στο Νίκο Γεωργαντά έλαχε η τιμή να είναι ο πρώτος Έλληνας σημαιοφόρος των Ολυμπιακών Αγώνων ως χάλκινος Ολυμπιονίκης του 1904. Στον αγωνιστικό τομέα αυτή τη φορά δεν κατάφερε να φέρει μετάλλιο. Μετείχε σε τέσσερα  αγωνίσματα ρίψεων: σφαιροβολία, δισκοβολία, ακοντισμό και ελληνική δισκοβολία. Στα τρία πρώτα έμεινε εκτός τελικού, ενώ στην ελληνική δισκοβολία τα πήγε καλύτερα, αφού τερμάτισε 6ος με 33,21 μ.
Το 1909 στους ΙΓ΄ Πανιώνιους Αγώνες παίρνει άλλες δυο πρωτιές στη λιθοβολία και στη δισκοβολία. Ήδη είναι 29 ετών και αυτοί οι αγώνες αποτέλεσαν την τελευταία διάκρισή του.

Μετέπειτα χρόνια και θάνατος

Το 1921 ο Γεωργαντάς έφυγε στις ΗΠΑ και επέστρεψε στην Ελλάδα πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ολυμπιονίκης συνέχισε την προσφορά του στον αθλητισμό και μετά την αποχώρησή του από τους στίβους. Από το 1955 ως το 1957 διετέλεσε πρόεδρος του Πανελληνίου Γ. Σ.   Ήταν επίσης επίτιμο μέλος του ΣΕΓΑΣ.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γεωργαντάς τα έζησε στην Αθήνα, όπου πέθανε στις 23 Νοεμβρίου του 1958 σε ηλικία 80 ετών. Η κηδεία του έγινε στο Πρώτο Νεκροταφείο.
Εθνική Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Στην πρώτη της συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, κερδίζοντας την Ιταλία στη φάση των ομίλων. Η δεύτερη συμμετοχή της σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ήλθε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής Βόρειας Κορέας είναι το Στάδιο Κιμ Ιλ-σονγκ (χωρητικότητα 50.000 θέσεις), που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Πιονγιάνγκ. Ποιο σπάνια χρησιμοποιεί το Στάδιο Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου (χωρητικότητα 114.000 θέσεις), το οποίο βρίκεται επίσης στην Πιονγιανγκ.
Σκόπελοι Μερμιντζή

Έτσι ονομάζουν οι Τούρκοι την επικίνδυνη συστάδα υφάλων και σκοπέλων «εν χρω» (δηλαδή σίρριζα με την επιφάνεια της θαλάσσης, όταν αυτή ηρεμεί) και που βρίσκονται εντός του Κόλπου της Σμύρνης.
Οι ύφαλοι - σκόπελοι αυτοί είναι λίαν επικίνδυνοι στη Ναυσιπλοΐα όταν η θάλασσα βρίσκεται σε ηρεμία. Το όνομά τους οφείλεται από το Μερμήγκια συνήθη ελληνική ονομασία υφάλων του Αιγαίου.
Κελεμπάκ

Το Κελεμπάκ (επίσης, Κελεμπάγκ, αζερικά: Kələbağ) είναι ένα χωριό στο δήμο Ρούστοφ στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
2206 Γκαμπρόβα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γκαμπρόβα είναι άγνωστα.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1903

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 19 Οκτωβρίου του 1903. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Λαϊκό κόμμα το οποίο κέρδισε 134 από τις 169 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 41,2%.
Ραχήλ Μακρή

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1973 στην Πτολεμαΐδα. Έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΤΕΙ Καβάλας και έκανε μεταπτυχιακό στην Τραπεζική στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Μιλάει αγγλικά, ισπανικά και ιταλικά. Πριν από την ενασχόλησή της με την πολιτική εργάστηκε στο ΤΕΑΔΥ και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης με τους Ανεξάρτητους Έλληνες στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012. Διεγράφη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝΕΛ στις 7 Οκτωβρίου του 2014. Στις 16 Οκτωβρίου του 2014 εντάχθηκε στους Ανεξάρτητους Δημοκρατικούς Βουλευτές.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ και εξελέγη βουλευτής Κοζάνης. Διαφώνησε με το τρίτο μνημόνιο και αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ τον Αύγουστο του 2015, ούσα μία από τους βουλευτές που σχημάτισαν την Κ.Ο. της Λαϊκής Ενότητας.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν υποψήφια με τη Λαϊκή Ενότητα στην περιφέρεια Αττικής. Τον Απρίλιο του 2016 γνωστοποίησε τη στήριξή της στο κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Πλεύση Ελευθερίας.
Στις 25 Μαρτίου του 2017 ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος Μέτωπο Νίκης.
Σκούπα

Η σκούπα στα παραμύθια

Η σκούπα εκτός από αντικείμενο καθημερινής χρήσης συναντάται σε πολλά παραμύθια ως ιπτάμενη σκούπα. Πρόκειται για μαγεμένη σκούπα που χρησιμοποιείται από μάγισσες για να πετάνε και συναντάται σε πολλές ιστορίες που αναφέρονται σε μάγους.
Ιωάννης Αντώνιος Δάνδολος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1788. Σπούδασε στην Βενετία, στο «Σχολείο των Ευγενών». Κατατάχτηκε στον γαλλικό στρατό και υπηρέτησε μέχρι την πτώση του Ναπολέοντα. Πολλές φορές υπήρξε αντιπρόσωπος της Κέρκυρας στην Ιόνιο Βουλή. Δημοσίευσε πολλές πολιτικές διατριβές περί του Ανατολικού ζητήματος και περί της Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα. Πέθανε το 1863.
Το δίλημμα της Λεονάρδα

Πλοκή

Η ιστορία λαμβάνει χώρα στο Ναγουατσέν, μια μικρή πόλη στη Σιέρα Πουρεπετσά στο Μιτσοακάν, Μεξικό, στις αρχές του 1900. Η νεαρή κοπέλα Λεονάρδα Ρουάν, είναι η μικρότερη κόρη του σεβαστού Δον Πρισιλιάνο Ρουάν.
Την ημέρα της γιορτής του πολιούχου της πόλης, τον Άγιου Λουδοβίκου της Γαλλίας, η Λεονάρδα ανακαλύπτει τα συναισθήματα της για τον Ερμίλο Χάιμες, ένα φτωχό αγόρι που δουλεύει σε ένα μπακάλικο. Αλλά εκείνο το απόγευμα, ο ηλικιωμένος Δον Ροσέντο Εκίγουα, ο πλουσιότερος άνθρωπος στο Ναγουατσέν, έχει τα μάτια του, στην κοπέλα.
Ο Δον Πρισιλιάνο αποδοκιμάζει την αγάπη μεταξύ της Λεονάρδα και του Ερμίλο, και δίνει το χέρι του κοριτσιού στον Ροσέντο. Το ίδιο απόγευμα, ένα κορίτσι που ονομάζεται Μαγδαλένα Μπελτράν, ερωτεύεται έναν νεαρό άνδρα με το παρατσούκλι "Ελ Μπατάν". Η μητέρα της, η Ινμακουλάδα, εκπλήσσεται όταν αισθάνεται πόθο για τον "Ελ Μπατάν".
Η Λεονάρδα αναγκάζεται να παντρευτεί τον Ροσέντο. Ο Ερμίλο αφήνει την πόλη, αλλά ορκίζεται ότι μια μέρα θα γίνει πολύ ισχυρός και θα επιστρέψει για εκείνη. Λίγους μήνες μετά το γάμο του με την Λεονάρδα, ο Ροσέντο πεθαίνει. Στα 16ης χρόνια, η Λεονάρδα είναι χήρα και η πλουσιότερη γυναίκα Ναγουατσέν, αλλά εκείνη ορκίζεται να περιμένει τον Ερμίλο. 20 χρόνια μετά, η Λεονάρδα, επιστρέφει από ένα μακρύ ταξίδι σε όλη την Ευρώπη.
Ένα νέο άτομο μπαίνει στην ζωή της, η επιστροφή του παλιού της έρωτα, και τα καινούργια πρόσωπα και οι καταστάσεις να περιπλέκονται ανά μεταξύ τους. Ωστόσο η Λεονάρδα θα ομολογήσει απρόθυμα στον Ερμίλο τα νέα συναισθήματα της, και με τον Ερμίλο, να αποφασίζει να την περιμένει.
Ηλίας Δημητρέλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μάνχαϊμ της Γερμανίας. Το 1976 σε ηλικία 10 ετών γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών. Το 1980 και για τρία έτη μαθήτευσε στον Αγιορείτη Μοναχό, π. Δοσίθεο Παρασκευαΐδη, βαθύ γνώστη της Βυζαντινής Μουσικής. Το 1984 εισήχθη με τις Πανελλήνιες στη Νομική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μυήθηκε στις Καλές Τέχνες από τον ζωγράφο-αγιογράφο Χρήστο Λιόνδα, με παράλληλες σπουδές στην ΑΣΚΤ και στο τμήμα Αρχιτεκτονικής του Μετσόβειου Πολυτεχνείου ως ακροατής. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στα τεθωρακισμένα. Η ανεξάρτητη πορεία στον επαγγελματικό στίβο οριοθετήθηκε το 1992. Μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, του Πανελληνίου Συλλόγου Αγιογράφων, Otis Art Institute-USA. Πρόεδρος της Εφορείας Διακοσμητικής (Αγιογράφων, Ψηφιδογράφων Σκηνογράφων, Κεραμιστών κ.άλλων ειδικοτήτων) του Επιμελητηρίου και Ταμίας από το 2006 έως το 2010. Από τον Μάϊο του 2010 μεχρι τις 14 Μαρτίου 2012 (την ημέρα θανάτου του) υπήρξε Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Αγιογράφων.
Η ζωγραφική παλέττα διακοσμεί Ιερούς Ναούς, Ιερές Μονές, καθώς και ιδιωτικές συλλογές. Αναφέρονται: Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέου Σαλαμίνος, Ιερά Μονή Aγ. Νικοδήμου Γορτυνίας, I. Ναός Αγ. Γεωργίου Νέας Ζωής Περιστερίου, Ι. Ναός Μεγάλου Αντωνίου Μάνδρας Αττικής, Μητροπολιτικός Ναός Αγ. Αναργύρων Ν. Ιωνίας, το Καθολικόν και η Τράπεζα της Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ του Γέροντος Β. Ευβοίας, Ι. Ναός Ευαγγελιστρίας Ιστιαίας, Ι. Ναός Αγ. Νικολάου Ασμηνίου, Καθεδρικός Ναός Αγίας Μαρκέλλας στην Αστόρια της Νέας Υόρκης, Ι. Ναΐδριον Γενεσίου Προδρόμου Ν. Υόρκης, Παρεκκλήσιον Αγίου Ανανία Ι. Ναού Αγ. Παύλου Πατρών, Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Άνδρου, Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Λιβανατών (Παντοκράτωρ), Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Καματερού, Κύπρος, Γαλλία, Γερμανία, Βραζιλία, Ουκρανία, Γεωργία.
Προσωπογραφίες παλαιοτέρων και συγχρόνων Ιεραρχών κοσμούν Ιερές Μητροπόλεις και Μονές, όπως Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, Μητροπολίτου Ν. Ιωνίας Κωνσταντίνου, Τιμοθέου Πατάρων, Τιμοθέου Β' Ν. Ιωνίας, Ιακώβου Γέροντος Οσίου Δαβίδ Β.Ευβοίας, πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, και άλλων. Πρωτότυπα έργα, μικρογραφίες χειρογράφων εκδόθηκαν και διανεμήθηκαν στο Πανελλήνιο και στο Εξωτερικό. Επιμελήθηκε εικαστικά και λεκτικά έντυπα και βιβλία. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν στόν ημερήσιο καί περιοδικό Τύπο περί θεμάτων πολιτισμού. Συμμετείχε συχνά σε πανελλαδικές και διεθνείς εκθέσεις (Ιταλία, Ιεροσόλυμα, Χόνγκ Κόνγκ, Πεκίνο, Σαγκάη, Γαλλία, Γερμανία, Νέα Υόρκη, Σικάγο, Λος Άντζελες, Ρωσία, Ιρλανδία.)
2848 ASP

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του ASP είναι άγνωστα.
Μιχαήλ της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ζόλταν μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων και της συζύγου του από τη φυλή των Κουμάνων.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Γκυόργκυ Γκυόρφφυ έλαβε ένα δουκάτο από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκέζα μεγάλο πρίγκιπα της Ουγγαρίας, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους. Σλοβάκοι ιστορικοί αναφέρουν ότι κυβέρνησε το δουκάτο της Νίτρα (971-997). Οι απόψεις αυτές δεν έγιναν καθολικά αποδεκτές.
Ο ανώνυμος συγγραφέας του χρονικού Gesta Hungarorum αναφέρει ότι η μητέρα του ήταν Κουμάνα, αλλά η περιοχή που εγκαταστάθηκαν αργότερα οι Κουμάνοι εκατοικείτο την περίοδο αυτή από Πετσενέγκους. Έτσι η μητέρα του μάλλον ήταν κόρη φυλάρχου των Πετσενέγκων, ή ίσως των Χαζάρων ή των Βουλγάρων.
Περί το 995/997 απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λαδίσλαος (π. 977-995, 1001-πριν το 1030) και μετά ο Βαζούλ (πριν το 1030-1031).
Επιγραφή της Πριήνης

Ανακάλυψη και φυσική περιγραφή

Η επιγραφή ανακαλύφθηκε στην περιοχή του ναού κατά την περίοδο 1868-9 από τον αρχιτέκτονα Ρίτσαρν Πούλαν (Richard Pullan) ο οποίος τον καιρό εκείνο ηγούνταν της αρχαιολογικής εξερεύνησης στην πόλη της Πριήνης εκ μέρους του αγγλικού συλλόγου αρχαιόφιλων Ντιλετάντι. 
Η αφιερωματική επιγραφή βρέθηκε στο βορειοανατολικό άκρο ενός τοίχου του ναού, με το τμήμα αυτό να περιέχει χαράξεις και στις 2 πλευρές του. Η πρώτη πλευρά περιέχει την αφιέρωση του Αλεξάνδρου, ενώ η δεύτερη περιέχει μια διάταξη σχετικά με την διανομή της γης μεταξύ των γειτονικών βασιλείων μετά την φυγή των Περσών.
2416 Σαρόνοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σαρόνοφ είναι άγνωστα. Ο Σαρόνοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 10,8 ώρες περίπου.
Ιωάννης Πετρίδης (προσωπογραφία)

Περιγραφή

Καθισμένο, ολόσωμο πορτρέτο στρατιωτικού, στο πλαίσιο της κοσμικής προσωπογραφίας. Ο ζωγράφος καταφέρνει να αποδώσει, με το συγκρατημένο χαμόγελο, μια ντροπαλότητα χαρακτήρα, αλλά και μια ζωντάνια που καθρεφτίζεται στο ευφρόσυνο, καλοσυνάτο βλέμμα του εικονιζόμενου. Με δεξιοτεχνία καταφέρνει να υποβάλλει τη γυαλάδα των χρυσών λεπτομερειών της στολής του, ενώ οι κόκκινες λεπτομέρειες προσφέρουν μια αντιρρόπηση στο σκούρο της στολής και του φόντου. Το πρόσωπο αποδίδεται με ρεαλιστικές λεπτομέρειες, σε αντίθεση με την υπόλοιπη σύνθεση που ολοκληρώνεται με πιο ελεύθερο τρόπο.
Καλαθοσφαίριση παραλίας

Η καλαθοσφαίριση παραλίας είναι μια τροποποιημένη έκδοση της καλαθοσφαίρισης, που παίζεται σε παραλίες. Εφευρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Φίλιπ Μπράϊαντ (Philip Bryant).

ΗΠΑ

Η καλαθοσφαίριση παραλίας παίζεται σε ένα κυκλικό γήπεδο χωρίς ταμπλό στο στεφάνι και χωρίς κανόνα για εκτός ορίων, με την κίνηση της μπάλας να γίνεται μέσω πάσας ή 2½ βημάτων, καθώς η ντρίμπλα είναι σχεδόν αδύνατη στην άμμο. Το άθλημα έχει γίνει ένα πολύ δημοφιλές , ευρέως διαδεδομένο ανταγωνιστικό άθλημα. Διοργανώνονται ετήσια Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Γερμανία

Στη Γερμανία, η καλαθοσφαίριση παραλίας, «Beachbasketball» στα γερμανικά, παίζεται με έναν τρόπο που είναι παρόμοιος με της καλαθοσφαίρισης. Το γήπεδο παραλίας είναι μικρότερο από ένα τυποποιημένο γήπεδο καλαθοσφαίρισης και χωρίς γραμμές. Κατά τη διάρκεια του έτους, διεξάγονται αρκετά τουρνουά, καταλήγοντας στους τελικούς του Γερμανικό Πρωταθλήματος που διοργανώνεται από τη Γερμανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Σε αυτά τα τουρνουά, διάφορες ομάδες καλαθοσφαίρισης παραλίας διαγωνίζονται μεταξύ τους.
ΜακΣίμ

Προσωπική ζωή

Η ΜακSίμ, είναι παντρεμένη και απέκτησε μαζί με τον σύζυγο της μία κορη γεννημένη το 2009.
Γιούρι Άρρακ

Βραβεύσεις

Ο Άρρακ έχει βραβευθεί από τον Πρόεδρο της Εσθονίας το 2000 με το Τάγμα του Λευκού Αστεριού δεύτερης τάξης.
Διαζύγιο

Το Διαζύγιο (ή λύση γάμου) είναι η λύση της συζυγικής ένωσης, η ακύρωση ή/και η αναδιοργάνωση των νομικών καθηκόντων και των ευθυνών του γάμου, διαλύοντας έτσι τους δεσμούς του γάμου ανάμεσα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι σύμφωνα με το εφαρμόσιμο δίκαιο κάθε χώρας.