google/wiki40b huggingface dataset:
Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα (Σειρά)

Υπόθεση

Η έφηβη πριγκίπισσα Αικατερίνη της Αραγονίας, κόρη των ισπανών ηγεμόνων Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης και Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας, ταξιδεύει τελικά στην Αγγλία, για να συναντήσει τον σύζυγό της, τον Άρθουρ, τον Πρίγκιπα της Ουαλίας, κληρονόμο του Ερρίκου της Αγγλίας, με τον οποίο έχει δεσμευθεί από τότε που ήταν παιδί με αντιπρόσωπο. Δεν είναι ευπρόσδεκτη από μερικούς, αυτή και η ποικιλόμορφη αυλή της, που πάσχιζαν να προσαρμοστούν στα αγγλικά έθιμα συμπεριλαμβανομένης και της κυρίας των τιμών, Λίνα (η οποία ήταν μαυριτανικής καταγωγής). Η Αικατερίνη τρομοκρατημένη μαθαίνει ότι ο μικρότερος αδελφός του Αρθούρου, ο αλαζονικός  Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας, τότε ακόμα ήταν Δούκας της Υόρκης, είναι αυτός που της έγραφε την ρομαντική αλληλογραφία που είχε λάβει. Όταν ο Αρθούρος πεθαίνει ξαφνικά, το πεπρωμένο της που θα έφερνε ειρήνη μεταξύ της Ισπανίας και της Αγγλίας φαίνεται αμφίβολο, μέχρι να βάλει στο μάτι τον πρίγκιπα Χάρι.

Ανάπτυξη

Στις 15 Μαρτίου 2018, ανακοινώθηκε ότι το κανάλι Starz είχε δώσει το πράσινο φως στην παραγωγή. Η Emma Frost και ο Matthew Graham θα είναι οι σεναριογράφοι και εκτελεστικοί παραγωγοί μαζί με τους Colin Callender, τον Scott Huff, τον Charlie Pattinson και τον Charlie Hampton. Οι εταιρείες παραγωγής που συμμετείχαν στη σειρά είναι οι All3 Media’s New Pictures και Playground.  
Στις 17 Μαΐου 2018 ανακοινώθηκε ότι τα δύο πρώτα επεισόδια της σειράς θα σκηνοθετηθούν από την Birgitte Stærmose και τα επόμενα επεισόδια θα σκηνοθετηθούν επίσης από γυναίκες.  
Ανακοινώθηκε στις 3 Ιουνίου 2019 ότι η σειρά θα επιστρέψει για άλλα οκτώ επεισόδια που θα μεταδοθούν το 2020, με τους Charlotte Hope και Ruairi O'Connor να επιστρέφουν στην σειρά ως Catherine και Henry αντίστοιχα  μαζί με τους υπόλοιπους ηθοποιούς.

Ηθοποιοί

Παράλληλα με την ανακοίνωση της σκηνοθεσίας, επιβεβαιώθηκε ότι οι: Charlotte Hope, Stephanie Levi-John, Angus Imrie, Harriet Walter, Laura Carmichael, Ruairi O’Connor, Georgie Henley, Elliot Cowan, Alexandra Moen, Philip Cumbus, Nadia Parkes, Aaron Cobham, Alan McKenna, Richard Pepper, Olly Rix, Jordan Renzo, Daniel Cerqueira, and Alicia Borrachero συμμετείχαν στη σειρά.

Βιντεοσκόπηση

Η κύρια φωτογράφηση για τη σειρά ξεκίνησε στις 15 Μαΐου 2018 στον Καθεδρικό Ναό του Wells στο Somerset.

Αναμετάδοση

Στις 20 Δεκεμβρίου 2018, κυκλοφόρησε μια "πρώτη εμφάνιση" μιας φωτογραφίας από τη σειρά.  Στις 25 Ιανουαρίου 2019 κυκλοφόρησε ένα τρέιλερ για τη σειρά.  
Στις 7 Μαρτίου 2019, ανακοινώθηκε η ημερομηνία προβολής του πρώτου επεισοδίου, η οποία ορίστηκε για τις 5 Μαΐου 2019.

Κριτική

Στον ιστότοπο ανασκόπησης αναλύσεων Rotten Tomatoes, η σειρά έχει βαθμολογία έγκρισης 82% με βάση 11 κριτικές, με μέση βαθμολογία 7,13 / 10. Η κριτική της ιστοσελίδας αναφέρει: "Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα συνδυάζει το σαπουνόμορφο μελόδραμα με όμορφο ιστορικό παρεχόμενο και ζωγραφίζει ένα πορφυρό - αν και όχι ακόμα πλήρως υλοποιημένο - πορτρέτο μιας συχνά παραμελημένης βασίλισσας".  To Metacritic, το οποίο χρησιμοποιεί σταθμισμένο μέσο όρο, αποδίδει 73 από τα 100 με βάση 6 κριτικούς, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές".
Εκφοβισμός στην πληροφορική

Περιστατικά

Το 2002, μια έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο από την Mercer Human Resource Consulting έδειξε ότι το 21% των ερωτηθέντων στην βιομηχανία IT έχουν πέσει θύματα εκφοβισμού μία ή περισσότερες φορές τον περασμένο χρόνο. Το 7% έχει υποστεί χρόνιο εκφοβισμό.
Το 2005, το Chartered Management Institute διεξήγαγε μια έρευνα σχετικά με τους διευθυντές του κλάδου τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας, βρίσκοντας ότι περισσότεροι από τρεις στους δέκα διευθυντές έχουν υπάρξει θύματα εκφοβισμού τα τελευταία τρία χρόνια.
Το 2008, το Chartered Management Institute διεξήγαγε μια έρευνα σχετικά με τους διευθυντές  του κλάδου τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας βρίσκοντας πως το 61% έχει υπάρξει μάρτυρας περιστατικών εκφοβισμού μεταξύ συναδέλφων και το 26% έχει υπάρξει μάρτυρας περιστατικών εκφοβισμού υφισταμένων σε προϊστάμενους.
Το 2008, μια έρευνα της ένωσης Unite των επαγγελματιών του κλάδου τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας έδειξε πως το 65% πιστεύει πως έχουν υπάρξει θύματα στον εργασιακό χώρο και το  22% έχουν πάρει άδεια από την εργασία τους εξαιτίας του άγχους που τους προκλήθηκε από εκφοβισμό.
Το 2014, η IDG Connect διεξήγαγε έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας έδειξαν πως το 75% από τους 650 επαγγελματίες του κλάδου τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας που συμμετείχαν, υποστήριξαν ότι έχουν πέσει θύματα εκφοβισμού στη δουλειά, ενώ το 85% δήλωσε πως είχε δει άλλους να πέφτουν θύματα εκφοβισμού. Η έκθεση αυτή αποτελεί μέρος μιας εκτεταμένης σειράς άρθρων που διεξήχθησαν από τον συντάκτη.
Το δελτίο τύπου αναφέρει πως: «Αυτά τα αποτελέσματα σε καμία περίπτωση δεν αποδεικνύουν πως τα πράγματα στο χώρο εργασίας του κλάδου τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας είναι χειρότερα από οπουδήποτε αλλού και υπολογίζονται σύμφωνα με την δυνατότητα επιλογής του ρόλο αυτής της έρευνας. Παρόλα αυτά, μέσω ενός συνδυασμού νέων στατιστικών και ύστερα από λεπτομερή ανατροφοδότηση από 400 διεξοδικές μαρτυρίες, μαζί με τη διορατική ματιά των ειδικών της βιομηχανίας, αυτή η μελέτη ζωγραφίζει μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα ενός φαινομενικά ενδημικού προβλήματος.».
CARDS

Το πρόγραμμα CARDS ή Κοινοτική Βοήθεια για την Ανοικοδόμηση την Ανάπτυξη και την Σταθεροποίηση είναι ένα χρηματοδοτικό μέσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αντικείμενο την στήριξη της συμμετοχής των χωρών της Δυτικών Βαλκανίων στη διαδικασία σταθεροποίησης και σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Η βοήθεια απευθύνεται στις εξής χώρες: Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία, Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο σύμφωνα με το ψήφισμα 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το πρόγραμμα θεσπίστηκε το 2000 από τον Κανονισμό 2666/2000 του Συμβουλίου. Εντούτοις κατέστη λειτουργικό υπό τον δικό του κανονισμό μόλις το 2001, καθώς το πρώτο διάστημα στήριζε έργα που χρηματοδοτούνταν προηγόυμένως από τα προγράμματα PHARE και OBNOVA. Ο συνολικός προϋπολογισμός των πράξεων του CARDS ανερχόταν σε €5,13 εκατομμύρια για την περίοδο 2000-2006. Από το 2007 το πρόγραμμα αντικαθίσταται από τον Μηχανισμό Προενταξιακής Βοήθειας ο οποίος καλύπτει τόσο υποψήφιες όσο και δυνάμει υποψήφιες χώρες.

Διαχείριση του Προγράμματος

Η ευθύνη για το πρόγραμμα μεταφέρθηκε το 2005 από τη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Σχέσεων στη Γενική Διεύθυνση Διεύρυνσης. Έχει δυαδικό σύστημα διαχείρισης καθώς το τμήμα της διαχείρισης του προγράμματος που κάλυπτε την Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο και την ΠΓΔΜ ασκούνταν από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ανασυγκρότησης (Ε.Υ.Α) η οποία έδρευε στη Θεσσαλονίκη, ενώ η λοιπή βοήθεια ακολουθεί ένα αποσυγκεντρωμένο σύστημα καθώς τη διαχειρίζονται οι αποστολές της ΕΕ στην Κροατία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και την Αλβανία. Το πρόγραμμα έχει και ένα περιφερειακό σκέλος που απορροφά 10% της συνολικής χρηματοδότησης, ένα μάλλον καινοτόμο χαρακτηριστικό σε σχέση με τη βοήθεια στο παρελθόν, το οποίο υπογραμμίζει την έμφαση της ΕΕ στην περιφερειακή συνεργασία στα Δυτικά Βαλκάνια. Δύο κύριες αξιολογήσεις του CARDS έχουν υποβληθεί καλύπτοντας τόσο τα τμήματα του προγράμματος υπό τον κανονισμό του CARDS (Κανονισμός του Συμβουλίου 2666/2000) όσο και εκείνα υπό τον κανονισμό της Ε.Υ.Α (Κανονισμός του Συμβουλίου 2667/2000) η δεύτερη μάλιστα κατέθεσε προτάσεις για το μέλλον της Υπηρεσίας.
Για κάθε χώρα ένα στρατηγικό πλαίσιο περιλαμβάνεται στα Έγγραφα Στρατηγικής κατά Χώρα και τα Πολυετή Ενδεικτικά Προγράμματα και Ετήσια Σχέδια Δράσης αποτελούν τη βάση του προγραμματισμού. Ύστερα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης το 2003 και την έγκριση της ατζέντας της Θεσσαλονίκης με μέτρα εμπνευσμένα από την προενταξιακή διαδικασία, Ευρωπαϊκές Εταιρικές Σχέσεις θεσπίστηκαν για κάθε χώρα και οι οποίες αποτελούν τη βάση της βοήθειας υπό το CARDS. Η προγραμματική περίοδος τελειώνει επίσημα το 2006 αλλά πράξεις από τα υπόλοιπα του CARDS θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται στη νέα δημοσιονομική περίοδο (2007-2013) περίπου ως το 2008.
Ολυμπία Τελιγιορίδου

Πολιτική σταδιοδρομία

Ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1993 και 1996. Το 1998 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ. Εντάχθηκε ως μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής, Συντονιστικής Επιτροπής και Γραφείου Τύπου ΣΥΡΙΖΑ Καστοριάς.
Εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς του Κοινοβουλίου. Στον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου 2018 αναλαμβάνει καθήκοντα υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Αριθμομηχανή

Γενικά

Στο παρελθόν, οι υπάλληλοι γραφείου χρησιμοποιούσαν βοηθήματα όπως ο άβακας, το κομπτόμετρο, τα κόκκαλα του Νάπιερ, βιβλία με μαθηματικούς πίνακες, ο λογαριθμικός κανόνας ή μηχανικές μηχανές πρόσθεσης, για να κάνουν αριθμητικές πράξεις.
Οι σύγχρονες αριθμομηχανές λειτουργούν με ηλεκτρισμό και υπάρχουν σε αμέτρητα σχήματα και μεγέθη, από τα φτηνά, διαφημιστικά, δωρεάν μοντέλα σε σχήμα πιστωτικής κάρτας εως τα πιο ογκώδη που μοιάζουν με μηχανές πρόσθεσης και έχουν ενσωματωμένο εκτυπωτή. Τέλος, όλες οι σύγχρονες συσκευές κινητής τηλεφωνίας, έχουν ενσωματωμένο λογισμικό αριθμομηχανής.
Xmms

Ιστορία

Το Xmms αρχικά εμφανίστηκε με το όνομα X11Amp από τους Peter και Michael Alm το Νοέμβριο του 1997. Η εφαρμογή αναπτύχθηκε ως αντίγραφο του winamp, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο της ιδιας χρονιάς. Ως τέτοιο, το Xmms υποστήριζε το κλασικό skin του winamp από την πρώτη του έκδοση. Από την πρώτη του έκδοση επίσης είχε εκδοθεί με μια άδεια που δεν υποστήριζε κανενός είδους πρόσβαση στον πηγαίο του κώδικα, πλέον όμως εκδίδεται κάτω από την άδεια χρήσης της GNU GPL.
Στις 10 Ιουνίου του 1999 η 4Front Technologies αποφάσισε να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη του X11Amp και το πρόγραμμα μετονομάστηκε σε XMMS - ακρωνύμιο για το X MultiMedia System. Οι περισσότεροι χρήστες θέλουν να προέρχεται από το "X11 MultiMedia System" η το "X Window MultiMedia System" μιας και η επίσημη ερμηνεία για το X είναι "για όλες της πλατφόρμες".
Φουλκ ντε Βιλαρέ

Ανέλιξη

Ο Φουλκ ντε Βιλαρέ ήταν αρχικά ναύαρχος, βαθμό τον οποίο έλαβε στις 3 Ιουνίου 1299. Έπειτα, στις 31 Δεκεμβρίου 1301, έγινε grand-précepteur. Εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο θείος του, Γκιγιώμ, ήταν ο Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ ώστε να γίνει βοηθός του το 1303.

Η επέκταση του Τάγματος

Ήταν μεταξύ του τέλους του έτους 1304 και του τέλους του 1305 που ο Φουλκ ντε Βιλαρέ εκλέχτηκε ως 25ος Μεγάλος Μάγιστρος του Τάγματος, διαδεχόμενος έτσι τον θείο του.
Με την άφιξή του στην ηγεσία του Τάγματος, οι ιππότες ήταν εγκατεστημένοι στην Κύπρο. Ο προκάτοχός του είχε ως φιλοδοξία την κατάληψη της Ρόδου, αποστολή την οποία επίσης ο Φουλκ επιθυμούσε να φέρει εις πέρας. Για το λόγο αυτό μετέβη στο Πουατιέ όπου συνάντησε τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο τον Ωραίο, και τον Πάπα Κλήμη Ε΄. Αιτήθηκε οι κληροδοσίες των πρελάτων να μεταβιβάζονται στο Τάγμα, και η φορολόγηση των Εβραίων της Χριστιανοσύνης να αυξηθεί. Έλαβε τη βοήθεια του βασιλιά και του Πάπα. Αυτό του έδωσε τη δυνατότητα να ενισχύσει τον στρατό του.
Το 1306, οι Οσπιταλιέροι ξεκίνησαν επίθεση κατά του νησιού της Ρόδου, το οποίο ήταν ουσιαστικά υπό οθωμανική κατοχή. Κατά τον Αύγουστο του 1310, το Τάγμα κατόρθωσε να εγκατασταθεί στο νησί. Η Ρόδος έγινε σύντομα η έδρα του Τάγματος το οποίο πήρε μάλιστα την ονομασία της Ρόδου.
Το 1315, οι Οθωμανοί επεχείρησαν ανεπιτυχώς να ανακαταλάβουν την Ρόδο. Ενδιάμεσα, το Τάγμα συνέχισε τις κατακτήσεις του, καταλαμβάνοντας διαδοχικά τις νήσους Κω, Νίσυρο, Σύμη, Επισκοπή, Τήλο και Χάλκη.

Το τέλος του Τάγματος του Ναού

Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1310, ο Φίλιππος ο Ωραίος ήταν περιτριγυρισμένος από δικαστικούς ώστε να ερευνήσει την κατάσταση εντός του Τάγματος του Ναού, των οποίων η δραστηριοποίηση ως Οσπιταλιέρων είχε τεθεί εν αμφιβόλω. Μεταξύ των ερευνητών αυτών, συγκαταλεγόταν και ο Γκιγιώμ Ντυράν, επίσκοπος της Μαντ στο Ζεβωντάν, χώρα καταγωγής του Φουλκ. Με την διάλυση των Ναϊτών, το 1312, το σύνολο των αγαθών τους περιήλθε στην κατοχή των Οσπιταλιέρων. Ήταν ο Φουλκ ο οποίος έλαβε, στις 22 Μαΐου 1312, την μεταβίβαση της περιουσίας και των πλούτων του Τάγματος του Ναού.

Η αποπομπή του Φουλκ ντε Βιλαρέ

Παρά τις επιτυχίες του, η φήμη του Φουλκ ντε Βιλαρέ άρχισε σταδιακά να καταρρέει. Κατηγορήθηκε από τους ιππότες ότι επιδιδόταν σε πολυτελή βίο και ότι κυβερνούσε με δεσποτικό τρόπο. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο αποπέμφθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Μωρίς ντε Πανιάκ. Μη αποδεχόμενος την απόφαση αυτή, ο Φουλκ ντε Βιλαρέ μετέβη στην Αβινιόν πλησίον του Πάπα για να ακυρώσει την απόφαση αυτή. Τελικώς όμως παραιτήθηκε το 1319.
Με τον θάνατο του διαδόχου του, το 1319, ο Φουλκ ντε Βιλαρέ ξαναπήρε τα καθήκοντά του. Παραιτήθηκε όμως και πάλι το 1321, κατόπιν έκκλησης του Πάπα Ιωάννη ΚΒ΄, με τον Ελιόν ντε Βιλνέβ να τον διαδέχεται. Ως αποζημίωση, έλαβε το Προσευχητάριο της Καπούης, χωρίς όμως να κατοικήσει εκεί ποτέ. Επέστρεψε στην Λανγκντόκ κοντά στην οικογένειά του, όπου και πέθανε το 1327. Θάφτηκε τότε στην Εκκλησία του Αγίου-Ιωάννη του Μονπελιέ.
Αλαλκομενές

Οι Αλαλκομενές ήταν αρχαία πόλη της Βοιωτίας, χτισμένη στα νοτιοδυτικά της λίμνης Κωπαΐδας, κοντά στις αρχαίες βοιωτικές πόλεις Κορώνεια και Αλίαρτο. Το όνομά της η πόλη το οφείλει στον Βοιωτό ήρωα Αλαλκομενέα. Στις Αλαλκομενές υπήρχε σημαντικός ναός της θεάς Αθηνάς καθώς σύμφωνα με μία τοπική παράδοση η Αθηνά είχε γεννηθεί εκεί. Σήμερα στην θέση των αρχαίων Αλαλκομενών υπάρχει μικρός οικισμός με το ίδιο όνομα.
Ξένια Βέρρα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στην Πάτρα. Έζησε και σπούδασε ως παιδαγωγός της προσχολικής αγωγής, στο τμήμα του Τ.Ε.Ε.Α.Π.Η του Πανεπιστημίου Πατρών.
Σπούδασε Βυζαντινή και παραδοσιακή μουσική, με τον Καθηγητή και πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πατρών, Ιωάννη Κόττορο, όπου έλαβε πτυχίο Βυζαντινής μουσικής. Επίσης είναι κάτοχος πτυχίου Αντίστιξης και έχει παρακολουθήσει μαθήματα φωνητικής.
Κατάγεται από τη γνωστή μουσική οικογένεια των Βερραίων, με ιστορία στο δημοτικό τραγούδι. Πατέρας της είναι ο Κώστας Βέρρας και θεία της η Τασία Βέρρα, γνωστοί καλλιτέχνες του δημοτικού τραγουδιού.
Ασχολείται επαγγελματικά με το παραδοσιακό και λαϊκό τραγούδι. Η πρώτη δισκογραφική της δουλειά κυκλοφόρησε το 2009 με τίτλο «Τα Αγαπημένα Μου» από την General Music, η δεύτερη «Θα Σε Ξεπεράσω» από την Cronos Music, η τρίτη «Πάνω Στην Πίστα» από την Next Records και η τέταρτη «Μοναξιές Και Αισθήματα» από την General Music. Έχει συμμετάσχει και στον δίσκο «Μια Νύχτα Στα Κλαρίνα». 
Εμφανίστηκε στα κέντρα «ΑΓΡΙΜΙΑ» και «ΧΙΛΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ», ενώ έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του δημοτικού τραγουδιού όπως: Τασία Βέρρα, Γιάννη Κωνσταντίνου, Φιλιώ Πυργάκη, Σοφία Κολλητήρη, Μάκη Χριστοδουλόπουλο, Βασίλη Σαλέα, κ.α..
Εθνική Εφημερίς

Εθνική Εφημερίς ονομαζόταν η εφημερίδα, επίσημο όργανο της κυβέρνησης της Ελληνικής Πολιτείας που εκδιδόταν από τις 17 Απριλίου 1832 μέχρι το 1833. Ήταν συνέχεια της Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος η οποία εκδιδόταν μέχρι το 1832.
Εκδιδόταν από τον Γεώργιο Χρυσίδη, Εφημεριδογράφο της κυβερνήσεως και Έφορο της Εθνικής Τυπογραφίας στο Ναύπλιο που τότε ήταν έδρα της κυβέρνησης. Στο πρώτο φύλλο αναφέρεται ότι θα εκδιδόταν δυο φορές την εβδομάδα. Συνολικά εκδόθηκαν 70 φύλλα (354 σελίδες).
Επόμενο επίσημο όργανο της κυβέρνησης έγινε η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, που άρχισε να εκδίδεται στις 16 Φεβρουαρίου 1833, από το Ελληνικό Κράτος και την Αντιβασιλεία του Όθωνα.
Άλμπρεχτ Μπέρμπλινγκερ

Πρώτα χρόνια

Ο Μπέρμπλινγκερ ήταν το έβδομο τέκνο μιας φτωχής οικογένειας. Όταν ήταν 13 ο πατέρας του πέθανε και στάλθηκε σε ορφανοτροφείο. Εκεί υποχρεώθηκε να γίνει ράφτης αν και ο ίδιος ήθελε να γίνει ωρολογοποιός. Έγινε αρχιτεχνίτης στα 21 του, αλλά ακόμη έδειχνε ενδιαφέρον στην μηχανική. Στον ελεύθερό του χρόνο το 1808 εφηύρε το πρώτο τεχνητό άκρο με άρθρωση.

Απόπειρες πτήσης

Μια από τις εφευρέσεις του Μπέρμπλινγκερ φαίνεται να είναι ένα αιωρόπτερο. Εργάστηκε πάνω σε αυτό για χρόνια, βελτιώνοντας του και παρακολουθώντας το πέταγμα των κουκουβαγιών. Οι άνθρωποι τον κορόιδευαν και απειλήθηκε με αποκλεισμό από τη συντεχνία. Διατάχθηκε να πληρώσει μεγάλο πρόστιμο επειδή εργαζόταν έξω από αυτήν. Παρ' όλα αυτά, επένδυσε ολόκληρο το εισόδημα του στο έργο του. Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ της Βιτεμβέργης έδειξε ενδιαφέρον στο έργο και βοήθησε στην χρηματοδότησή του.
Προσπάθησε να πραγματοποιήσει επίδειξη του ανεμοπτέρου του το απόγευμα της 30ής Μαΐου 1811, παρουσία του βασιλιά, των τριων γιων του και του πρίγκιπα της Βαυαρίας. Ο βασιλιάς και πλήθος πολιτών ανέμεναν για την πτήση αλλά ο Μπέρμπλινγκερ την ακύρωσε, ισχυριζόμενος πως το ανεμόπτερό του υπέστη φθορές. Την επόμενη μέρα πραγματοποίησε δεύτερη απόπειρα από ψηλότερη τοποθεσία. Ο βασιλιάς είχε αποχωρήσει, αλλά ο αδελφός του Δούκας Ερρίκος και οι πρίγκιπες παρέμειναν για να τον παρακολουθήσουν. Ο Μπέρμπλινγκερ περίμενε αρκετή ώρα για να έχει ευνοϊκό άνεμο και τελικά οι αστυνομικοί τον ώθησαν και αυτός κατέπεσε στον Δούναβη. Άλλες εκδοχές αυτής της ιστορίας δεν αναφέρουν τίποτα για τους αστυνομικούς και ισχυρίζονται πως η διαφορά θερμοκρασίας πάνω από τον ψυχρό Δούναβη περιόρισε τα θερμικά ανοδικά ρεύματα και έτσι το ανεμόπτερο δεν μπόρεσε να ανυψωθεί. Επέζησε και διασώθηκε από ψαράδες, αλλά η φήμη του καταστράφηκε και ο ίδιος υπέφερε. Ήταν 58 ετών όταν πέθανε σε νοσοκομείο.
Η ιστορία του ράφτη ο οποίος προσπάθησε να πετάξει, είχε ως αποτέλεσμα τον χλευασμό και υπαινιγμούς σε γραπτά του 19ου αιώνα. Όταν ο Βίλχελμ Μπους σχεδίασε έναν άνδρα να πέφτει σε χείμαρρο στην εικονογραφημένη ιστορία του Μαξ και Μόριτζ, θα μπορούσε να βασιστεί σε κάποιου είδους συνειδητοποίηση από τους αναγνώστες του. Μέχρι το τέλος του αιώνα ο Ότο Λίλιενταλ απέδειξε πως η βαρύτερη από τον αέρα πτήση μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Γιώργος Χρονάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1948 στον Πειραιά. Είναι ιδρυτής και εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού Οδός Πανός και των εκδόσεων Σιγαρέτα. Έχει εκδώσει ποιήματα, πεζά και θεατρικά έργα. Επίσης, έχει γράψει στίχους, τους οποίους έχουν ερμηνεύσει καλλιτέχνες όπως η Δήμητρα Γαλάνη, η Τάνια Τσανακλίδου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Νίκος Ξυλούρης, η Χάρις Αλεξίου, η Μαρία Δημητριάδη, ο Σταμάτης Κραουνάκης, o Παντελής Θεοχαρίδης και η Ελένη Δήμου. Από το 1979 ως το 2011 έκανε εκπομπές στο ραδιόφωνο, στο Πρώτο, στο Δεύτερο και στο Τρίτο Πρόγραμμα. To 2011 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Ποίησης Καβάφη. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν υποψήφιος με το Ποτάμι.
Λίρα του Σουδάν

Ονομαστικές αξίες

Σήμερα κυκλοφορούν κέρματα σε αξίες του 1 και των 5, 10, 20 και 50 qirush, όπως επίσης και χαρτονομίσματα της 1 και των 2, 5, 10, 20 και των 50 λιρών.
Κωνσταντίνος Τζούμας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1944 και μεγάλωσε στο Πασαλιμάνι και στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει υποκριτική στην Αθήνα και χορό στη Νέα Υόρκη.
Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί στις ταινίες: Γλυκιά Συμμορία, Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα, Ελευθέριος Βενιζέλος 1910 - 1927, Ακροπόλ, Οι απέναντι, Ρεμπέτικο και Ο δράκουλας των Εξαρχείων. Στο θέατρο έχει πρωταγωνιστήσει σε έργα όπως Περιμένοντας τον Γκοντό, Ο φίλος μου ο Λευτεράκης και Κ.Π.Καβάφης Αυτοβιογραφούμενος. Στην τηλεόραση έχει κάνει guest εμφανίσεις στις σειρές: Οι Απαράδεκτοι, Οι Τρεις Χάριτες, Οι Μεν και οι Δεν και Δύο Ξένοι.
Τα τελευταία χρόνια, είναι ραδιοφωνικός παραγωγός σε καθημερινή εκπομπή στον σταθμό "Εν Λευκώ".
Έχει εκδώσει τρία αυτοβιογραφικά βιβλία, το Πανωλεθρίαμβος, το Complete Unknown και το Ως εκ θαύματος.
Αθανάσιος Μπαρμπεράκης

Αγωνιστική δράση

Φέρεται να είχε γεννηθεί στο χωριό Πισκοπή του Ηρακλείου. Διέμενε μόνιμα στην Ανατολή Λασιθίου. Το Μάιο του 1868 διορίστηκε διακοσίαρχος από το Γενικό Αρχηγείο των 6 ανατολικότερων επαρχιών της Κρήτης, σε αναγνώριση της προσφοράς του. Το 1878 προήχθη σε οπλαρχηγό και το 1889 συνεχίζει να πολεμά και συνεργάζεται με τον οπλαρχηγό Μπαριτάκη. Το Φεβρουάριο του 1897 συμμετείχε στην πολιορκία του φρουρίου της Ιεράπετρας. Την ίδια χρονιά διορίστηκε αρχηγός της πολιτοφυλακής στην περιφέρεια Ανατολής και Καλαμαύκας (απόφαση 17/7/1897) και διορίστηκε οπλαρχηγός από την Επαρχιακή Διοικητική Επιτροπή της Ιεράπετρας.
Το 1900, όταν είχε κλείσει πια τα 60 χρόνια, κατέστη ανίκανος να εργαστεί (εξαιτίας των κακουχιών που υπέστη κατά την πολεμική του δράση) με βεβαίωση από το Δήμο Ανατολής.
Το 1909 ο Μπαρμπεράκης κατατάχθηκε στην Α΄ Τάξη των αγωνιστών, από την "Προς Κατάταξιν των Αγωνιστών Επιτροπεία". Την αίτηση την είχε κάνει ο ίδιος, με ημερομηνία 27/8/1908.

Παιδιά

Γιος του ήταν ο Νικόλαος Μπαρμπεράκης, περισσότερο γνωστός στους ντόπιους ως "Μπαρμπερονικολής".
Κωνσταντίνος Μπλάτσης

Βιογραφικό

Ο Μπλάτσης γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου του 1977 στη Μελβούρνη και ξεκίνησε την καριέρα του το 1995 από την Σάουθ Μέλμπουρν. Το 2000 αποκτήθηκε από την Ντέρμπι Κάουντι. Στα αγγλικά γήπεδα αγωνίστηκε επίσης με τις Σέφιλντ Γουένσντει και Κόλτσεστερ προτού αγωνιστεί για μια τριετία στην τουρκική Κοτσαέλισπορ. Το 2005 επέστρεψε στην Αυστραλία και την Σάουθ Μέλμπουρν. Έχει επίσης διατελέσει και 2 φορές διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας από το 2000 ως το 2001.
Βίκτορ Φραντς Ες

Πρώτα χρόνια

Ο πατέρας του ήταν ο Βίντσενζ Ες (Vinzens Hess) και η μητέρα του η Serafine Edle von Grossbauer-Waldstätt, γεννήθηκε στο κάστρο Βάλντστάιν (Waldstein) στη Στυρία, Αυστρία. Ο πατέρας του ήταν βασιλικός δασοφύλακας στην υπηρεσία του πρίγκηπα Öttingen-Wallerstein. Φοίτησε στο γυμνάσιο του Γκρατς από το 1893 μέχρι το 1901.

Σταδιοδρομία

Από το 1901 μέχρι το 1905 ο Ες ήταν προπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς, και συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη Φυσική, μέχρι που έλαβε το διδακτορικό του από εκεί το 1910. Εργάστηκε ως βοηθός του Stefan Meyer στο Ινστιτούτο Έρευνας για το ράδιο, στην Ακαδημία Επιστημών της Βιέννης (1910 - 1920). Ο Ες πήρε άδεια απουσίας το 1921 και ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εργάστηκε στην US Radium Corporation, στο Νιου Τζέρσεϊ, και ως σύμβουλος Φυσικός για το Bureau of Mines, στην Ουάσιγκτον. Το 1923 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς, και ορίστηκε τακτικός καθηγητής της Πειραματικής Φυσικής το 1925. Το Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ τον διόρισε καθηγητή και Διευθυντή του Ινστιτούτου Ακτινολογίας, το 1931.
Ο Ες μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την εβραϊκής καταγωγής γυναίκα του το 1938, για να αποφύγει τις διώξεις των Ναζί. Το ίδιο έτος το πανεπιστήμιο Fordham τον διόρισε καθηγητή της Φυσικής, και αργότερα το 1944 έγινε πολιτογραφημένος πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνταξιοδοτήθηκε από το Fordham το 1956, και πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1964, στο Μάουντ Βέρνον, Νεα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες.

Πρωτοποριακή ανακάλυψη

Μεταξύ του 1911 και 1913, ο Ες έκανε το έργο με το οποίο κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1936. Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες είχαν αμηχανία για τα επίπεδα της ιονίζουσας ακτινοβολίας που μετράται στην ατμόσφαιρα. Η υπόθεση εκείνη την εποχή ήταν ότι η ακτινοβολία θα μειωθεί καθώς η απόσταση από τη Γη, της πηγής της ακτινοβολίας, θα αυξηθεί. Το ηλεκτροσκόπιο που είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν έδωσε μια κατά προσέγγιση μέτρηση της ακτινοβολίας, αλλά άφησε να εννοηθεί ότι στα υψηλότερα επίπεδα της ατμόσφαιρας το επίπεδο της ακτινοβολίας μπορεί να είναι περισσότερο από ότι στο έδαφος. Ο Ες προσέγγισε πρώτα αυτό το μυστήριο, αυξάνοντας κατά πολύ την ακρίβεια των συσκευών μέτρησης, και στη συνέχεια την τοποθέτηση του εξοπλισμού ψηλά με τη βοήθεια ενός μπαλονιού. Συστηματικά μετρούσε την ακτινοβολία σε υψόμετρο έως και 5,3 χιλιομέτρων κατά τη διάρκεια του 1911-12. Πραγματοποίησε τολμηρές πτήσεις, τόσο κατά την ημέρα όσο και κατά τη διάρκεια της νύχτας, διατρέχοντας σημαντικό κίνδυνο.
Το αποτέλεσμα της ενδελεχούς εργασίας του Ες, που δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Ακαδημίας Επιστημών της Βιέννης, έδειξε ότι το επίπεδο της ακτινοβολίας μειώνεται μέχρι και σε υψόμετρο περίπου 1 χμ, αλλά πάνω από το επίπεδο αυτό αυξάνεται σημαντικά, με την ακτινοβολία που διαπιστώθηκε σε 5 km περίπου να είναι διπλάσια από αυτή στο επίπεδο της θάλασσας.
Το συμπέρασμά του ήταν ότι υπάρχει ακτινοβολία που διαπερνά την ατμόσφαιρα από το διάστημα, και η ανακάλυψη επιβεβαιώθηκε από τον Ρόμπερτ Μίλικαν το 1925, ο οποίος έδωσε στην ακτινοβολία το όνομα «κοσμικές ακτίνες». Η ανακάλυψη άνοιξε την πόρτα σε πολλές νέες ανακαλύψεις στην πυρηνική φυσική.