Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας

Το Palazzo Piacentini

Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Marcello Piacentini (από τον οποίο πήρε και το όνομά της) και χτίστηκε μεταξύ 1932 και το 1941. Χαρακτηρίζεται από τον τεράστιο όγκο και τη μνημειακότητα, αποτελείται από ισόγειο στο "bugnato" μαύρη πέτρα λάβας, που συνδέουν τα διαφορετικά ύψη των Corso Garibaldi και Via Vittorio Veneto. Σε αυτό το υπόλοιπο grand τραβερτίνη παραστάδες και μεγάλα παράθυρα για τον πρώτο όροφο έκθεση γκαλερί. Αυτά τα μεγάλα παράθυρα κάνουν την γκαλερί ανοιχτή, ευάερο και το φως και επιτρέπουν ομαλότερη και πιο συνεχή δρομολόγια μεταξύ τους. Η κύρια πρόσοψη είναι μια σειρά από μεγάλες εικόνες από την αρχαία νομίσματα των πόλεων της Magna Graecia. Μετά το άνοιγμα πολλά δωμάτια στο ισόγειο ήταν, επίσης, άνοιξε για το κοινό ως γκαλερί (αν και δεν έχει σχεδιαστεί ως τέτοια) και σήμερα το Μουσείο καταλαμβάνει όλο το διαθέσιμο χώρο για όλα τα πατώματα (τρεις ορόφους και υπόγειο).

Συλλογές

Η είσοδος είναι από την πλατεία Piazza De Nava και ο επισκέπτης αμέσως δεκτή από την άποψη της tuff Telamone, που προέρχονται από ένα δημόσιο κτίριο, από τον 2ο αιώνα Π. χ. και βρέθηκε στο Montescaglioso.

Προϊστορία και Protohistory

Σε αυτή την ενότητα, η οποία πρόσφατα αναδιοργανώθηκε με τη σύγχρονη διδακτική κριτήρια και με την κατασκευή διαφόρων δωμάτια, συλλέγει Καλαβρίας υλικά σίγουρη ημερομηνία και την προέλευση, προϊστορικά ευρήματα (τα οποία προέρχονται από στρωματοποιημένη ανασκαφές) παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά, μέσα από την τεκμηρίωση από διαφορετικές τοποθεσίες, και εμφανίζεται στη μεγάλη αίθουσα αφιερωμένη σε αυτούς.
Η πιο παλαιά αντικείμενα, που προέρχονται από την Κατώτερη Παλαιολιθική χρονολογούνται από 600.000 χρόνια πριν, είναι "ελικόπτερα" (θρυμματισμένα πετρώματα), που βρέθηκαν κοντά Casella di Maida στο κέντρο της Καλαβρίας.
Στην είσοδο του δωματίου είναι δύο μεγάλα διοράματα με σκηνές από τη ζωή οι άνθρωποι της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής. Στη συνέχεια, υπάρχει η αναπαραγωγή της χαρακτικής εκπροσωπούν το Bos Primigenius ένα bovid που χρονολογείται από περίπου 11.000 χρόνια πριν (έτσι, από το τελευταίο μέρος από την Ανώτερη Παλαιολιθική). Βρέθηκε στο boulder, το 1961, μαζί με δύο άλλα μικρότερα σχήματα και πολλά γραμμικά σημάδια, στο Riparo del G στο δήμο Papasidero, κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού του Λάος, που βρίσκεται στα σύνορα με την περιφέρεια Βασιλικάτα. Η αναπαραγωγή, η χαρακτική έχει μια μεγάλη καλλιτεχνική αξία (δίπλα από την ιστορική του αξία), επειδή η εξασφάλιση της γραμμής και το τρισδιάστατο αποτέλεσμα να είναι το πιο σημαντικό ψηφίο, ανάμεσα σε όλα εκείνα που βρίσκονται στη Μεσόγειο Θάλασσα, από την Παλαιολιθική ρεαλισμό.
Δίπλα από τη χαρακτική, προσομοιώνοντας με αυτό που βρέθηκε στο G, τάφος έχει αναδημιουργηθεί, στο οποίο μπορεί κανείς να δει τους σκελετούς των δύο ανθρώπων που έχουν θαφτεί ταυτόχρονα σε μια ασυνήθιστη θέση, τοποθέτηση πλάι-πλάι και μερικώς επικαλυπτόμενες. Στο γυναικείο σκελετό περί γλιστρά κάτω από το αριστερό της χέρι, όπως και αν σε μια τρυφερή χειρονομία, γύρω από το λαιμό του νεαρού άνδρα εν μέρει από πάνω της που, καθώς είναι ορατό, είναι παραμορφωμένο από ραχίτιδα. Ίσως αυτές είναι οι σκελετοί των φυλάκων, pro tempore, αυτό το ιερό μέρος, το οποίο έχει βοοειδών χαρακτικά που είναι οι εικόνες που χρησιμοποιούνται κατά τις τελετές πριν από το κυνήγι.
Συνεχίζοντας βρίσκουμε άλλη μια μακέτα που κατασκευάστηκε για να δείξει σκηνές από τη ζωή της Νεολιθικής (8,000 - 5,000 χρόνια πριν), που ακολουθείται από μια εκπομπή, τα windows εμφανίζουν πήλινα, χάλκινα και σιδερένια αντικείμενα, όπως: βάζα, κανάτες, calices, τσεκούρι, ξίφη και την περόνη, τα οποία πηγαίνουν από τη Νεολιθική μέχρι την επόμενη των ηλικιών, που προέρχονται από Καλαβρίας θέσεις όπως: Praia a Mare, Torre Galli, Santa Domenica di Ricadi, Roccella Ionica, Amendolara, Cassano allo Ionio.