google/wiki40b huggingface dataset:
Πήτερ Μπάλτεν

Βίος

Οι λεπτομέρειες σχετικά με τη ζωή του σπανίζουν. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα γύρω στο 1527 ως γιος του Μπάλτεν Κουστόντις ή Balten Janszoon de Costere. Έγινε μέλος της τοπικής Συντεχνίας του Αγίου Λουκά το 1540 και "Δάσκαλος" το 1550.
Ο ιστορικός τέχνης του 17ου αιώνα Κάρελ φαν Μάντερ ανέγραψε στο Schilder-boeck (Βιβλίο των ζωγράφων) του το 1604 ότι ο Μπάλτενς έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά το 1559 και ήταν οπαδός του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Ο φαν Μάντερ επιπλέον αναγράφει ότι ο Μπάλτενς ήταν καλός ποιητής και rederijker (ρήτορας) και συνεργαζόταν από καιρού εις καιρόν με τον ζωγράφο Κορνέλις Κέτελ (Cornelis Ketel). Σήμερα είναι γνωστό ότι ο φαν Μάντερ έσφαλλε σχετικά με τη χρονολογία που ο Μπάλτενς έγινε μέλος της τοπικής Συντεχνίας, καθώς και με με τη σχέση του με τον Μπρίγκελ, καθώς τον αποκάλεσε οπαδό του.  Το 1550-51 ο Μπρίγκελ όνως εργαζόται ως βοηθός του Μπάλτενς, που είναι επίσης γνωστό ότι είχε συνεργαστεί μαζί του και ίσως και να τον επηρέασε. Οι δυο γιοι του Μπρίγκελ, πολύ νέοι για να γνωρίσουν τον πατέρα τους, ήταν στην πραγματικότητα οπαδοί του Μπάλτενς, λόγω της γνωριμίας της γιαγιάς τους και χήρας του ζωγράφου / εκδότη Χιερόνυμους Κοκ (Hieronymus Cock) με τον Μπάλτενς.
Ο γιος του Ντόμίνικους Κούστος (Dominicus Custos) νυμφεύτηκε τη χήρα του Μπαρτολομέους Κίλιαν (Bartholomäus Kilian) και δημιούργησε εργαστήριο χαρακτικής στο Άουγκσμπουργκ, που έγινε γνωστό ως εργαστήριο της οικογένειας Κίλιαν.

Έργο

Ο Μπάλτεν ζωγράφισε εκκλησιαστικές παραστάσεις, σκηνές από το χωριό και τοπία. Δεν έχουν σωθεί πολλά από τα έργα του. Η πιο διάσημη δημιουργία του είναι Η φιλανθρωπική πανήγυρις της ημέρας του Αγίου Μαρτίνου, της οποίας υπάρχουν δύο εκδοχές: Μια στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ και μια στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Το έργο αυτό παλαιότερα θεωρήθηκε ότι ήταν αντίγραφο ενός χαμένου πίνακα του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου, αλλά σήμερα θεωρείται πιθανότερο ότι ήταν δημιούργημα του Μπάλτεν. Ο Μπρίγκελ και ο Μπάλντεν συνεργάστηκαν επίσης για τη δημιουργία ενός τριπτύχου για λογαριασμό της πόλης του Μέχελεν. Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος αντέγραψε μια λεπτομέρεια του έργου Ecce homo (Ιδού ο Άνθρωπος) ως ανεξάρτητο έργο.
Ο φαν Μάντερ επαινούσε τον Μπάλτεν ως ζωγράφο τοπίων. Αρχικά δεν ήταν γνωστό κανένα τοπίο φτιαγμένο από τον Μπάλτεν, ώσπου αποδόθηκαν σε αυτόν τα σχέδια έξι τοπίων. Δραστηριοποιήθηκε επίσης ως χαράκτης και εκδότης. Τα χαρακτικά του είναι αντίγραφα δικών του έργων αλλά και άλλων καλλιτεχνών της εποχής του, όπως οι Μάρτεν ντε Φος (Marten de Vos), Χανς Φρέντεμαν ντε Φρίις (Hans Vredeman de Vries) και Αμπρόσιους Φράνκεν Ι (Ambrosius Francken I). Δημιούργησε μια σειρά χαρακτικών που απεικονίζουν τους κόμητες και της κόμισσες της Φλάνδρας και μια σειρά θεμάτων όπως σκηνές στο χωριό και αλληγορίες.
Άγιοι Απόστολοι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Άγιοι Απόστολοι βρίσκονται δυτικά του Εύηνου ποταμού και νοτιοανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας. Απέχουν 39 χλμ. νοτιοανατολικά από το Αγρίνιο. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1940 ως μέρος της τότε κοινότητας Μακρυνούς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα, την Κυψέλη, την Μακρινού και τον Μεταξά αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρινούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρύνειας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 44 κατοίκους.
Δήμαρχος του Σαράνσκ

Το Σαράνσκ ιδρύθηκε το 1641 ως φρούριο. Αρχικά, οι διοικητές ασχολήθηκαν με αυτό. Ο ιδρυτής του Σαράνσκ και ο πρώτος βοϊβόδας ήταν ο πρίγκηπας Σάβα Κοζλόφσκι. Οι κυβερνήτες κυβερνούσαν την πόλη μέχρι το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.
Το επαρχιακό γραφείο ήταν ένα σύστημα τοπικών αρχών. Ο βοϊβόδας έχτισε φρούρια, είχε διοικητική και στρατιωτική εξουσία, και ασκούσε δημοσιονομικές λειτουργίες. Η υποψηφιότητα του βοϊβόδα προταζόταν από το Τάγμα του Παλατιού του Καζάν και ο τσάρος τον διόριζε. Η διάρκεια της θητείας ήταν 2-3 χρόνια. Η επαρχιακή εξουσία διατηρήθηκε εις βάρος του τοπικού πληθυσμού, η οποία ονομαζόταν «σίτιση». Σε όλη την ιστορία του Σαράνσκ, η πόλη είχε περισσότερους από 30 κυβερνήτες.
Το 1775, η Αικατερίνη Β΄ πραγματοποίησε επαρχιακή μεταρρύθμιση, κατά την οποία το 1786 καταργήθηκε το επαρχιακό γραφείο στο Σαράνσκ. Η πόλη έγινε κυβερνείο. Ο πρώτος κυβερνήτης του Σαράνσκ δεν είναι γνωστές. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρονται στο 1801, όταν ο κυβερνήτης του Σαράνσκ ήταν ο έμπορος Ικόννικοφ. Οι ακόλουθοι κάτοικοι ήταν επίσης κυρίως έμποροι. Η θέση του κυβερνήτη υπήρχε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα αιώνα, και από τότε μέχρι το 1917 η διοικητική αρχή ασκούταν από τον δήμαρχο.
Μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση, η πόλη φιλοξένησε μια εκτελεστική επιτροπή λαϊκής εξουσίας. Στις 10 Μαΐου 1918, το Σοβιέτ του Ουγιέζντ του Σαράνσκ με επικεφαλής τους μπολσεβίκους καταργούσε τα όργανα της κυβέρνησης της πόλης και το ζέμστβο. Ο πρώτος σοβιετικός κυβερνήτης του Σαράνσκ είναι ο Φιοντόρ Σεμένοβιτς Κάπλεφ, ο οποίος έγινε ο πρώτος πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της πόλης του Σαράνσκ το 1918. Από το 1929 η εξουσία στην πόλη ασκούταν από τον πρώτο γραμματέα της επιτροπής του ΚΚΣΕ στη πόλη και τον πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής της πόλης. Από το 1992, οι επικεφαλής της διοίκησης του Σαράνσκ είναι οι επικεφαλής της διοίκησης.
Δίκη των Ιατρών

Η Δίκη των Ιατρών, νομικός επίσημος τίτλος "Οι ΗΠΑ εναντίον του Καρλ Μπραντ και άλλων" (United States of America v. Karl Brandt, et al.) ήταν μία από τις Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Λέων Στέφανος του Χάπσμπουρκ

Βιογραφία

Ο Λέων-Στέφανος-Μαρία-Κάρολος-Βόλφγκανκ-Ροδόλφος γεννήθηκε στο Ζίβιετς της Πολωνίας και είναι ο μόνος γιος του Λέοντα-Καρόλου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Κλοτίλντε ντε Τουιλιέρ φον Μονζουά-Βωφρέ και ντε Λα Ρος. 
Ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός, έτσι απώλεσε τους τίτλους του. Ο Όθων αρχηγός του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης, απένειμε στα τέκνα του τον τίτλο του κόμη του Χάπσμπουρκ. 
Το 1955 απεβίωσε ο εξάδελφος του πατέρα του Αλβέρτος-Φραγκίσκος τιτουλάριος δούκας του Τέσεν και ο Λέων-Στέφανος έγινε ο αντιπρόσωπος του κλάδου του Τέσεν, αλλά λόγω του μοργανατικού γάμου του πατέρα του δεν φέρει τον τίτλο του δούκα.
Γαλλική Γουιάνα

Διακυβέρνηση

Τόσο η περιφέρεια όσο και η περιοχή κυβερνούνται, από τον Δεκέμβριο του 2015, από μια ενιαία συνέλευση στο πλαίσιο μιας νέας εδαφικής συλλογικότητας, της Εδαφικής Σσυλλογικότητας της Γαλλικής Γουιάνας (γαλλική: collectivité territoriale de Guyane). Αυτή η συνέλευση, η συνέλευση της Γαλλικής Γουιάνας (γαλλικά: assemblée de Guyane), αντικατέστησε το πρώην περιφερειακό συμβούλιο και το συμβούλιο των τμημάτων, τα οποία και τα δύο διαλύθηκαν. Η Συνέλευση της Γαλλικής Γουιάνας είναι υπεύθυνη για την περιφερειακή και τοπική κυβέρνηση.
Έπαρχος από τις 10 Ιουλίου 2019 είναι ο Μαρκ ντελ Γκράντε. Το Γενικό Συμβούλιο αποτελείται από 19 έδρες και τα μέλη του εκλέγονται για εξαετή θητεία. Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου από τις 18 Δεκεμβρίου 2015 είναι ο Ροντόλφ Αλεξάντρ (γ. 1953). Υπάρχει επίσης περιφερειακό συμβούλιο, απαρτιζόμενο από 31 έδρες με θητεία επίσης έξι χρόνων. Η Γαλλική Γουιάνα εκλέγει δύο έδρες στη Γαλλική Γερουσία και 2 στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση.

Δημοψήφισμα 2010

Στις 10 Ιανουαρίου του 2010 οι ψηφοφόροι της Γαλλικής Γουιάνας απέρριψαν με 69,8% την πρόταση της Γαλλίας για αυξημένη αυτονομία, στα πρότυπα της Νέας Καληδονίας. Την πρόταση είχε κάνει ο ίδιος ο Νικολά Σαρκοζί, πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, κατά την επίσκεψή του στην περιοχή το 2009. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν της τάξης του 48%. Την ίδια ημέρα απορρίφθηκε παρόμοια πρόταση σε δημοψήφισμα και στη Μαρτινίκα, με ποσοστό 80%.
Ημιολία

Ατμοημιολία

Η ημιολία με ατμομηχανή για βοηθητική πρόωση είναι γνωστή ως Ατμοημιολία.
Αρκαδία Πορφυρογέννητη

Ζωή

Ο μικρότερος αδερφός της ήταν ο αρσενικός διάδοχος και μετέπειτα αυτοκράτορας Θεοδόσιου Β'. Ακολουθώντας το παράδειγμα της μεγαλύτερης αδελφής της Πουλχερίας πήρε όρκο παρθενίας, αλλά σε αντίθεση με αυτήν ποτέ δεν παντρεύτηκε, αφιερώνοντας τον εαυτό της με τη θρησκεία. Στην Κωνσταντινούπολη, διέταξε την κατασκευή, κοντά στην Πύλη του Σατουρνίνου,  ενός μοναστηριού αφιερωμένο στον Άγιο Ανδρέα. Το κτίριο, που ονομάζεται επίσης Ροδοφύλιον, ήταν περίπου 600 μ. δυτικά της πύλης.  Βαριά μεταμορφωμένη, η εκκλησία του μοναστηριού είναι τώρα το Μουσταφά Πασά Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.
Ανεμώρεια

Η Ανεμώρεια ήταν αρχαία Φωκική πόλη που αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών. 
Η πόλη εγκαταλείφθηκε στην συνέχεια με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστή σήμερα η ακριβής της θέση. Κατά μία άποψη η Ανεμώρεια βρισκόταν ανατολικά των Δελφών στην περιοχή της σημερινής Αράχωβας
Επαρχία Μαγαγιάνες

Η Επαρχία Μαγαγιάνες (ισπανικά: Provincia de Magallanes) είναι μια από τέσσερις επαρχίες στη νότια χιλιανή περιοχή του Μαγαγιάνες και η Χιλιανή Ανταρκτική. Η επαρχιακή πρωτεύουσα είναι η πόλη του Πούντα Αρένας.
Συνορεύει με την Επαρχία Ούλτιμα Εσπεράνσα στα βόρεια και τη Γη του Πυρός στο νότο.
Αυτό είναι το κύριο επίγειο και εναέριο σημείο εισόδου στη νοτιότερη περιοχή στη Χιλή. Είτε φτάνοντας από την Αργεντινή, μέσω του Ρίο Γκαγιέγος με το αυτοκίνητο, είτε με αεροπλάνο. Σε αυτήν την επαρχία υπάρχουν διάφοροι τουριστικοί τόποι όπως Πουέρτο δελ Άμπρε (Λιμένας της πείνας), Φουέρτε Φούλνες, δύο αποικίες των πιγκουίνων και το πρώτο θαλάσσιο πάρκο στη χώρα.
Αποτελείται από τέσσερις κοινότητες: Πούντα Αρένας, Ρίο Βέρδε, Λαγούνα Μπλάνκα και Σαν Γκρεγόριο.
Αλαίν Ρενέ Λεσάζ

Βιογραφία

Γιος βασιλικού συμβολαιογράφου, μαθήτευσε στους Ιησουίτες, σπούδασε νομικά και άσκησε δικηγορία επί δύο χρόνια, για να αφοσιωθεί, το 1674, στην συγγραφή. 
Το σπουδαιότερο έργο του είναι ο Ζιλ Μπλας, θεωρούμενο ως το τελευταίο σημαντικό έργο των μυθιστορημάτων πικαρέσκο. Πρόκειται για ένα βιβλίο που αριθμεί πάνω από διακόσιες πενήντα εκδόσεις στα Γαλλικά, γνώρισε πλήθος μιμητών, συνεχιστών και διασκευαστών, και «δάνεισε» το όνομα του ήρωά του σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά.
Ο Λεσάζ κατηγορήθηκε (αρχικά από τον Βολταίρο) για λογοκλοπή ισπανικών κειμένων αλλά το γεγονός είναι ότι ο Ζιλ Μπλας παραμένει ένα ηθογραφικό αριστούργημα.

Προσωπικότητα

Πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά για την ζωή και την προσωπικότητα του Λεσάζ. Τα ελάχιστα ανέκδοτα έργα που διαθέτουμε από αυτόν τον παρουσιάζουν ως έναν πολύ ανεξάρτητο άνδρα, ο οποίος δεν αποδέχεται το λογοτεχνικό υπόβαθρο που απαιτείται για την διαβίωση. Μια ιστορία αναφέρεται στην περίοδο που υποχρεώθηκε να διαβάσει ένα χειρόγραφό του στο Hôtel de Bouillon μπροστά στο πλήθος. Η ώρα που είχε οριστεί για την ανάγνωση του έργου του ήταν το μεσημέρι αλλά ο δραματουργός εξακολουθούσε να ενδιαφέρεται αρκετά για τα νομικά ζητήματα και παρέμεινε στο δικαστήριο μέχρι την 1μμ ώστε να παρακολουθήσει την απόφαση εκδίκασης μιας αγωγής. Όταν τελικά εμφανίστηκε στο ξενοδοχείο και προσπάθησε να απολογηθεί, η Δούκισα του Bouillon ήταν τόσο ψυχρή απέναντί του καθώς ο ίδιος είχε κάνει τους φιλοξενούμενούς της να χάσουν μια ώρα περιμένοντας την άφιξή του. "Δεν θα διαβάσω την κωμωδία και έτσι θα κερδίσετε δυο ώρες", απάντησε ο Λεσάζ. Με αυτή την φράση, έφυγε από το ξενοδοχείο και έκτοτε δεν κατάφερε ποτέ κανένας να τον πείσει για να πάει ξανά στο σπίτι της Δούκισας.
Ελληνικά Βραβεία Κόμικς

Τα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς (γνωστά και ως ΕΒΚ) απονέμονται ετησίως κατά τη διάρκεια του Comicdom Con Athens. Ο θεσμός ξεκίνησε ως Comicdom Awards, με την ονομασία να αλλάζει στην τωρινή το 2015.
Γιαννούζι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Γιαννούζι βρίσκεται σε απόσταση 3 χλμ. νότια από το κέντρο του Αγρινίου και αποτελεί προάστιό του. Χαρακτηριστικό του είναι η μεγάλη συγκέντρωση εστιατορίων και κοσμικών κέντρων. Στα νότια και προς τα Στρογγυλαίικα (ΝΑ.) είναι το Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου. Στα Ν.-ΝΔ. του χωριού και προς τη λίμνη Λυσιμαχία είναι η βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Τριάδος του Μαύρικα που χρονολογείται γύρω στον 9ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί από το 1969 ως αρχαίο μνημείο. 
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός το 1961 να απογράφεται στο δήμο Αγρινίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αγρινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 447 κατοίκους.
Δρεκολαίικα Μεσσηνίας

Ιστορικό οικισμού

Ο οικισμός Δρεκολαίικα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Αυλώνος, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η τοπική κοινότητα Καλού Νερού, στην οποία υπάγεται. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Τα Δρεκολαίικα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Καλού Νερού του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα το Καλόν Νερόν, ενώ στην τοπική κοινότητα αυτή ανήκουν επίσης οι εξής οικισμοί: Το Άνω Καλόν Νερόν, το Βουνάκι, ο Κάκκαβας, το Μάρμαρο και η Στάση Σιδηροκάστρου.

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 16 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (TEE-TCG) είναι ο ελληνικός επαγγελματικός οργανισμός που λειτουργεί ως επίσημος τεχνικός σύμβουλος του ελληνικού κράτους και είναι υπεύθυνος για την απονομή επαγγελματικών αδειών σε όλους τους μηχανικούς που εργάζονται στην Ελλάδα. Πρόκειται για δημόσια νομική οντότητα με εκλεγμένη διοίκηση, εποπτευόμενη από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εφαρμοσμένων Επιστημών και Μηχανικών.
Ιδρύθηκε το 1923 από τους αποφοίτους του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Από τον Σεπτέμβριο του 2010, ο Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος ανακηρύχθηκε Αναπληρωτής Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων το 2015, ήταν πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου.
Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Μονακό

Ιστορία

Ο σύλλογος, η ιστορία του οποίου συνδέεται στενά με την ΑΣ Μονακό Φουτμπόλ Κλαμπ (AS Monaco Football Club), ιδρύθηκε στις 23 Αυγούστου του 1924 και απορρόφησε την ποδοσφαιρική ομάδα η οποία δημιουργήθηκε 5 χρόνια νωρίτερα.
Φως των Σπορ

Ιδρυτές

Ιδρυτές της υπήρξαν οι δημοσιογράφοι Κωνσταντίνος Σισμάνης και Θεόδωρος Νικολαΐδης, με τον πρώτο σύντομα να αποχωρεί. Πρώτος αρχισυντάκτης της εφημερίδας υπήρξε ο Γιάννης Χιωτάκης, ο οποίος πριν εργαζόταν μαζί με Νικολαΐδη και Σισμάνη στην «Αθλητική Ηχώ». Ο Νικολαΐδης ήταν μέχρι και τον θάνατό του στις 18 Μαρτίου 2017 ο ιδιοκτήτης της εταιρείας μέσω ανώνυμης εταιρείας και εκδότης-διευθυντής της, ενώ στις αρχές του 2016 ο Στράτος Μακρής εκτελούσε καθήκοντα διευθυντή σύνταξης και αρχισυντάκτη.

Θεματολογία

Ο κεντρικός τίτλος συνήθως, το κύριο τμήμα της πρώτης σελίδας και ένα μεγάλο της ύλης αφορά σε θέματα επικαιρότητας (αγωνιστικό ρεπορτάζ, μεταγραφές, σχολιασμός, αναλύσεις κλπ) των τμημάτων του Ολυμπιακού,  στους υπευθύνους των οποίων ασκεί κατά καιρούς έντονη κριτική.  Τις Δευτέρες κυκλοφορεί ως Το Φως Της Δευτέρας, εφημερίδα εβδομαδιαία και υπό διαφορετική νομική υπόσταση.
Ρόμπερτ Μπάκμαν

Βιογραφικά στοιχεία.

Ο Buckman φοίτησε στο University College School και αποφοίτησε με τίτλο ιατρικής από το St. John's College, Cambridge το 1972. Συνέχισε την εκπαίδευση του στο Royal Marsden Hospital και το University College Hospital.
Ο Buckman είχε παρουσιαστεί στο ραδιόφωνο του BBC Radio 4 αρκετές φορές κατά τις δεκαετίες του 70 και 80, τόσο σε πάνελ, όσο και προγράμματα με επιστημονικό ενδιαφέρον. Έγραψε σενάρια για κωμικές τηλεοπτικές σειρές όπως το Doctor on the Go.
Ο Buckman μετακόμισε στο Τορόντο του Καναδά το 1985 όπου έμενε με την ανιψιά του και δημοσιογράφο Barbara Amiel. Το 1994, ονομάστηκε Ανθρωπιστής της Χρονιάς από τον Καναδά. Ήταν πρόεδρος του Ανθρωπιστικού Συνδέσμου του Καναδά και επικεφαλής της ομάδας βιοηθικής της Διεθνούς Ανθρωπιστικής και Ηθικής Ένωσης. Το κύριο ανθρωπιστικό του βιβλίο είναι το Can We Be Good Without God? Biology, Behaviour and the Need to Believe.
Ο Buckman πεθανε καθώς κοιμόταν κατά την διάρκεια της πτήσης του από το Λονδίνο στο Τορόντο. Ηταν 63 χρονών.
Γκλεν Μεντέιρος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου του 1970 στη Χαβάη και ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα παίζοντας και τραγουδώντας ενώ ταξίδευε πάνω σε τουριστικό λεωφορείο, στο νησί Καουάι. Σήμερα ο Μεντέιρος ζει στη Χαβάη, όου διδάσκει μουσική σε Γυμνάσιο.
Είναι παντρεμένος με την Τάμι Άρμστρονγκ από το 1996 και έχουν 1 γιο και 1 κόρη.

Επιτυχία

Το τραγούδι που τον έκανε διάσημο είναι του Μάικλ Μάσερ, το "Nothing's Gonna Change My Love for You" που ήταν στο #12 στο Billboard Hot 100 το 1987 και #1 στον κατάλογο των καλύτερων τραγουδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο. (UK Singles Chart), όπως επίσης στη Γαλλία και στη Γερμανία.
Το 1990 έκανε μια ακόμα επιτυχία που ήταν στην κορυφή στους αμερικανικούς μουσικούς καταλόγους επιτυχιών και ήταν το ντουέτο με τον Μπόμπι Μπράουν "She Ain't Worth It". Ακόμα ένα επιτυχημένο ντουέτο έκανε με το Ρέι Πάρκερ το νεότερο (#32), με τίτλο "All I'm Missing Is You".
Τα ντουέτα συνεχίστηκαν και την επόμενη δεκαετία, όπως το 1992 με τον Τόμας Άντερς, ο οποίος έγινε διάσημος με τους Modern Talking. Με τον Άντερς τραγούδησε το "Standing Alone" και γύρισε και ένα βιντεοκλίπ.
Βσεσλάβ του Πολότσκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Μπρίτσισλαβ πρίγκιπα του Πολότσκ & Βιτέμπσκ. Γεννήθηκε το διάστημα π. 1030-39 και βαπτίστηκε Βασίλι.
Το 1044 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως πρίγκιπας τού Πολότσκ. Αν και ήταν ο πρεσβύτερος του Οίκου του, δεν εδικαιούτο να γίνει πρίγκιπας του Κιέβου, διότι το βαθμιδωτό σύστημα διαδοχής όριζε ότι για να γίνει κάποιος, έπρεπε ο πατέρας του να είχε γίνει πρίγκιπας του Κιέβου. Ο πάππος του είχε αποβιώσει 23 ετών χωρίς να προλάβει να γίνει και οι απόγονοί του ήταν izgoi (εξαιρετέοι της διαδοχής). 
Δεν μπορούσε να αποκτήσει την πρωτεύουσά του, διότι την κατείχαν τα εξαδέλφια του πατέρα του: τρεις γιοί τού Γιαροσλάβ Α΄ πρίγκιπα του Κιέβου. Άρχισε τότε να επιδράμει στις βόρειες περιοχές των Ρώσων του Κιέβου. Το 1065 πολιόρκησε το Πσκοβ χωρίς αποτέλεσμα. Το 1066-67 λεηλάτησε το Νόβγκοροντ και το έκαψε, αφού αφαίρεσε την καμπάνα και άλλα εκκλησιαστικά αντικείμενα από τον καθεδρικό της Αγ. Σοφίας· τα μετέφερε και διακόσμησε τον δικό του, ομώνυμο καθεδρικό στο Πολότσκ. 
Αυτό φόβισε τους τρεις Γιαροσλάβιτς, που έβλεπαν την περιοχή τους (στο Μέσο Δνείπερο) να αποκόπτεται από τη Βαλτική και το εμπόριό της, καθώς πωλούσαν γούνες στη Σκανδηναβία και είχαν εισόδημα και στρατιώτες. Έτσι λαφυραγώγησαν το Μινσκ, που ανήκε στην επικράτεια τού Βσεσλάβ και στη μάχη του ποταμού Νεμίγκα το 1067 τον νίκησαν. Ο Βσεσλάβ είχε αρχικά διαφύγει, αλλά στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν, τον συνέλαβαν προδοτικά, παρά τους όρκους τους και τον φυλάκισαν.
Το 1069 νομάδες Κιπτσάκων νίκησαν το στρατό τού Κιέβου στο ποταμό Άλτα. Ο λαός της πόλης ζήτησε όπλα για να αντιμετωπίσει τους εχθρούς, αλλά ο Ιζιασλάβ Α΄ Γιαροσλάβιτς πρίγκιπας του Κιέβου αρνήθηκε. Το πλήθος εξεγέρθηκε, έβγαλε από τη φυλακή τον Βσεσλάβ και τον έκανε πρίγκιπά του. Ο Ιζιασλάβ Α΄, αφού διέφυγε στην Πολωνία, επέστρεψε επτά μήνες μετά με στρατό και ανέκτησε το Κίεβο. Ο Βσεσλάβ έφυγε στο Πολότσκ και μετά από αγώνες εναντίον του Ιζιασλάβ Α΄, κατοχύρωσε το Πολότσκ το 1071. Τα τελευταία 30 έτη της εξουσίας του ο κύριος εχθρός του ήταν ο Βσέβολοντ Γιαροσλάβιτς πρίγκιπας του Κιέβου και ο γιος του Ροστισλάβ.
Απεβίωσε το 1101 τη Μ. Τετάρτη, σύμφωνα με το Πρώτο Ρωσικό Χρονικό και τάφηκε στον καθεδρικό της Αγ. Σοφίας.
Οικογένεια Κριεζή

Η οικογένεια Κριεζή είναι οικογένεια πολιτικών και αξιωματικών του Π.Ν. από την Ύδρα.

Στοιχεία

Η απώτερη καταγωγή της ήταν από το χωριό Κριεζά της Εύβοιας αλλά προεπαναστατικά μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Ύδρα. Ασχολήθηκαν με το εμπόριο και τη ναυτιλία αποκτώντας σημαντική περιουσία. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 συμμετείχαν στον αγώνα ενώ μετά την απελευθέρωση συμμετείχαν στην δημόσια ζωή του νεοσύστατου κράτους αναλαμβάνοντας σημαντικά δημόσια αξιώματα.
Μέγαρο

Αρχιτεκτονική δομή του Μεγάρου

Το Μέγαρο ήταν ένας από τους χώρους, συνήθως ο μεγαλύτερος του σπιτιού, και αποτελείτο από τον κυρίως χώρο, στον οποίο συχνά οδηγούσε ένα μπροστινό χολάκι, ο πρόδομος. Στον πρόδομο συναντάμε μερικές φορές δύο κολώνες μπροστά από την πόρτα του κυρίως χώρου. Στον εσωτερικό τού κυρίως χώρου βρίσκονται κίονες που στηρίζουν την οροφή.
Γρηγόριος Μάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του αξιωματικού του ελληνικού στρατού Νικολάου Μάνου και της Σαπφούς Δεσσύλα. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την Φαναριώτικη οικογένεια Μάνου και ήταν εγγονός του Μιχαήλ Μάνου, διερμηνέα του Οθωμανικού στόλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ, και ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα. Αρχικά υπηρέτησε ως ακόλουθος στη Βιέννη και εν συνεχεία ως γραμματέας στην Κωνσταντινούπολη, την Φιλιππούπολη, την Βιέννη, πάλι στην Κωνσταντινούπολη, το Βερολίνο για να καταλήξει, τελικώς, το 1892, για τρίτη φορά στη Βιέννη. Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1900, ανέλαβε την διεύθυνση της πρεσβείας στη Βιέννη υπηρετώντας ως πρέσβης μέχρι και το 1910, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.
Μετά την αποχώρησή του από το διπλωματικό σώμα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και αφοσιώθηκε στην συλλογή του με αντικείμενα ιαπωνικής τέχνης. Το 1919 επέστρεψε στην Ελλάδα και λίγα χρόνια αργότερα διορίστηκε πρώτος διευθυντής του Μουσείου Σινοϊαπωνικής Τέχνης στην Κέρκυρα.
Απεβίωσε το 1928 στην Κέρκυρα και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο της Γαρίτσας. Δεν είχε αποκτήσει απογόνους. Σήμερα στην πόλη της Κέρκυρας ένας δρόμος φέρει το όνομά του.

Συλλογή έργων τέχνης της Ιαπωνίας

Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη Βιέννη ήρθε σε επαφή με την σχετικά άγνωστη μέχρι τότε ιαπωνική κουλτούρα. Μανιώδης συλλέκτης ο ίδιος, κατόρθωσε να συγκεντρώσει χιλιάδες αντικείμενα και έργα τέχνης σχετιζόμενα με την ιαπωνική κουλτούρα. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η συλλογή απαρτιζόταν από 530 λιθοκέραμα, 9 θήκες γραφής, 157 στρατιωτικές στολές, 14 μουσικά όργανα, 9 προϊστορικά κεραμικά, 238 αντικείμενα πορσελάνης και πάνω από 1.500 χαρακτικά (ειδικά από ukiyo-e), έργα ζωγραφικής κ.α.
Το 1919, με την επιστροφή του στην Ελλάδα, ξεκίνησε τις συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση για μια ενδεχόμενη παραχώρηση της συλλογής του. Εν τέλει συμφωνήθηκε να παραχωρήσει την συλλογή του στο ελληνικό κράτος σε αντάλλαγμα με την παραχώρηση μιας μηνιαίας αποζημίωσης και με την ίδρυση Μουσείου Σινοϊαπωνικής τέχνης, στο οποίο θα αναλάμβανε χρέη διευθυντή. Το 1925 πραγματοποιήθηεκ η επίσημη δωρεά και ξεκίνησε την οργάνωση του μουσείου ενώ παράλληλα διέμενε στο ίδιο κτήριο. Στις 5 Φεβρουαρίου 1928 εγκαινιάστηκε το Μουσείο Σινοϊαπωνικής Tέχνης στα ανάκτορα των Αρχάγγελου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου στην Κέρκυρα.
Ευαγγέλιο του Βουκάν

Το Ευαγγέλιο του Βουκάν (σερβικά : Вуканово јеванђеље), είναι ένα εικονογραφημένο χειρόγραφο Ευαγγέλιο του 13ου αιώνα, στη εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα . Είναι ένα από τα παλαιότερα διατηρημένα σερβικά μεσαιωνικά βιβλία, με περισσότερες από 189 σελίδες.
Είχε γραφτεί σε μία σπηλιά κοντά στην πόλη Ρας από τον μοναχό Συμεών, για λογαριασμό του πρίγκηπα Βουκάν Νεμάνια, γιου του βασιλιά Στέφανου Νεμάνια.