Κάρλος Κορέια

Πρώτα χρόνια στην πολιτική

Στη διάρκεια του πολέμου για την ανεξαρτησία από την Πορτογαλία, ο Κορέια έγινε μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας (Μπισσάου) και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC), το οποίο κυβέρνησε τη χώρα ως το 1999. Στη δεκαετία του 1970, επί κυβερνήσεως του Φρανσίσκο Μέντες, ο Κορέια χρημάτισε Υπουργός Οικονομικών και στη δεκαετία του ' 80 ήταν μέλος του Πολιτμπιρό του PAIGC, αρμόδιος για γεωργικά και αλιευτικά ζητήματα.

Πρώτη πρωθυπουργία

Έπειτα από την επαναδημιουργία της θέσης του Πρωθυπουργού (είχε καταργηθεί το 1984, ο Κορέια έγινε πρωθυπουργός στις 27 Δεκεμβρίου του 1991 από τον Νίνο Βιέιρα. Το 1994 διεξήχθησαν οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές στην ιστορία της χώρας και το PAIGC κέρδισε. Στις 27 Οκτωβρίου του 1994 νέος πρωθυπουργός και διάδοχος του Κορέια ανέλαβε ο Μανουέλ Σατουρνίνο ντα Κόστα.

Δεύτερη πρωθυπουργική θητεία

Ο ντα Κόστα απολύθηκε από τον Πρόεδρο Βιέιρα στις 26 Μαΐου του 1997 και στη θέση του επαναδιορίστηκε ο προκάτοχός του, Κορέια. Η νέα πρωθυπουργική θητεία, δεύτερη στην πολιτική του καριέρα, ξεκίνησε στις 6 Ιουνίου του 1997. Ωστόσο, τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικό τον διορισμό του Κορέια εκ νέου στην πρωθυπουργία, επειδή το Κοινοβούλιο δεν είχε συγκληθεί. Μία εβδομάδα μετά, εγκρίθηκε ο διορισμός. Η δεύτερη θητεία του στην πρωθυπουργία ξεκίνησε στις 3 Δεκεμβρίου του 1998 και επισκιάστηκε από τον εμφύλιο πόλεμο με τη στρατιωτική εξέγερση του Ανσουμάνε Μανέ. Η κατάπαυση του πυρός που επιτεύχθηκε το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς διήρκεσε μόλις για 6 μήνες.

Ανατροπή και συλλήψεις

Τον Μάιο του 1999 ο πρόεδρος Βιέιρα ανατράπηκε και στις 27 Ιουλίου του ιδίου έτους ανακοινώθηκε από την εισαγγελία η σύλληψη του Κορέια και 14 υποστηρικτών του Βιέιρα. Εναντίον τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για πρόκληση πολέμου και παροχή οικονομικής υποστήριξης στο Βιέιρα. Στο συνέδριο του PAIGC το Σεπτέμβριο του 1999, ο Κορέια εκδιώχθηκε από το κόμμα, μαζί με το Βιέιρα και άλλα στελέχη-υπουργούς. Ο Κορέια συνελήφθη με εντολή του νέου Προέδρου, Κούμπα Ιαλά, μαζί με 4 πρώην υπουργούς, τον Φεβρουάριο του 2000, για έκδοση κυβερνητικών ομολόγων, τα οποία προορίζονταν, σύμφωνα με τους κατηγορούμενους, Κορέια και Σατουρνίνο ντα Κόστα για οικονομική αρωγή προς το κράτος. Τον Ιούνιο του 2003 αθωώθηκε από την κατηγορία για διασπάθιση δημοσίου χρήματος.
Νωρίτερα, τον Φεβρουάριο του 2003, ο Κορέια μαζί με 4 ακόμα μέλη του PAIGC συνελήφθησαν για την εκτέλεση πέντε ανθρώπων έπειτα από αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 1986. Αφέθηκε ελεύθερος έπειτα από 4 ημέρες.
Το 2005 θεωρήθηκε προεδρικός υποψήφιος του κόμματός του για μικρό χρονικό διάστημα. Ωστόσο, το χρίσμα κέρδισε ο Μαλάμ Μπακάι Σανιά, ο οποίος ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο των εκλογών εκείνης της χρονιάς από τον Νίνο Βιέιρα.

Τρίτη πρωθυπουργία

Στις 5 Αυγούστου του 2008 ο πρόεδρος Βιέιρα διέλυσε την Εθνοσυνέλευση και διόρισε ξανά τον Κορέια στην πρωθυπουργία, αντικαθιστώντας το Μαρτίνιο Ντάφα Καμπί. Ο Κορέια, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 6 Αυγούστου, οδήγησε τη χώρα του στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2008. Στις εκλογές αυτές ηττήθηκε, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην κυβέρνηση ο Κάρλος Γκόμες.

Τέταρτη πρωθυπουργία

Επτά χρόνια αργότερα εν μέσω μιας διαμάχης ανάμεσα στον πρόεδρο Ζοζέ Μάριο Βαζ και το κόμμα του, το PAIGC, ο Κορέια διορίστηκε ξανά στην πρωθυπουργία και ορκίστηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2015.
Στις 12 Μαΐου 2016 ο Κορέια απολύθηκε από πρωθυπουργός με απόφαση του προέδρου Βαζ.