google/wiki40b huggingface dataset:
Αυτοπροσωπογραφία με τον γιατρό Αριέτα

Γενικά

Το 1792, ο Γκόγια ασθένησε απρόσμενα από μία σοβαρή ασθένεια που του προκαλούσε ζαλάδες, αδυναμία, παραλήρηματα, κοιλιακό άλγος, κώφωση και μερική τύφλωση. Όταν επέστρεψε στη Μαδρίτη, το 1793, ο Γκόγια ήταν πλέον πλήρως κουφός. Ποικίλες διαγνώσεις για αυτή τη σοβαρή ασθένεια προτάθηκαν: Σύφιλη, δηλητηρίαση από μόλυβδο, εγκεφαλική αγγειακή νόσος, οξεία λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προσωρινή φλεγμονή του ματιού που συνδέεται με μόνιμη κώφωση. Το 1819 ο Γκόγια πέρασε μια δεύτερη σοβαρή ασθένεια. Λίγες πληροφορίες υπάρχουν για τη φύση της ασθένειας και τη θεραπευτική μέθοδο που χρησιμοποίησε ο Αριέτα. Ο πίνακας είναι η κύρια πηγή πληροφοριών, και η επιγραφή κάτω από τις μορφές εξηγεί γιατί ο Γκόγια δημιούργησε αυτό το έργο: Από τον Γκόγια, με ευγνωμοσύνη για το φίλο του Αριέτα: Για τη συμπαράσταση και τη φροντίδα του που του έσωσε τη ζωή κατά τη διάρκεια της οξείας και επικίνδυνης αρρώστιας που πέρασε στα τέλη του 1819 στο εβδομηκοστό τρίτο έτος της ζωής του.

Το έργο

Ο Γκόγια είναι καθισμένος στο κρεβάτι του, προφανώς καταβεβλημένος απ' την ασθένειά του. Κρατάει το σεντόνι σαν να προσπαθεί να κρατηθεί στη ζωή ενώ ο Αριέτα τον στηρίζει με το χέρι του για να μην πέσει προς τα πίσω. Ο γιατρός παρακινεί διακριτικά τον Γκόγια να πάρει το φάρμακο. Σκιώδεις μορφές - πιθανώς το υπηρετικό προσωπικό του και ένας ιερέας - στο φόντο προϊδεάζουν για το επερχόμενο μοιραίο. Αν και πιθανόν ο Γκόγια να περίμενε να πεθάνει, με τη φροντίδα του Αριέτα, συνήλθε και έζησε ακόμη οκτώ χρόνια. Η Αυτοπροσωπογραφία με τον γιατρό Αριέτα είναι μια εικόνα ελπίδας μέσα στην απελπισία και τα χρώματα είναι αντιστοίχως πιο ήπια και πιο φωτεινά απ' ότι σε άλλα έργα που δημιούργησε ο καλλιτέχνης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (π.χ. Μαύροι Πίνακες).

Ιστορικά στοιχεία

Το έργο ήταν ένα δώρο του Γκόγια προς τον Αριέτα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και όχι ένα memento mori (έργο για την υπενθύμιση της θνητότητας του ανθρώπου). Είναι άγνωστο για πόσο καιρό ο πίνακας παρέμεινε στην κατοχή του Αριέτα. Το 1820 ταξίδεψε στην Αφρική για να μελετήσει τη βουβωνική πανώλη, και πιθανώς τότε το έργο παρέμεινε στην Ισπανία. Το 1860, όταν εκτέθηκε για πρώτη φορά στη Μαδρίτη, ανήκε στη συλλογή του Mr Martinez of Madrid . Αργότερα καταγράφηκε σε ποικίλες ιδιωτικές συλλογές στο Παρίσι , πριν να περάσει στην κατοχή του Minneapolis Institute of Arts.
Τομάς Σεγόβια

Βίος

Γεννήθηκε στη 1927 στην Βαλένθια και βίωσε τα γεγονότα του ισπανικού εμφυλίου. Μετά την επικράτηση του Φράνκο στην Ισπανία αυτοεξορίστηκε και περιπλανήθηκε τόσο στη Γαλλία, όσο και στο Μαρόκο, για να καταλήξει μαζί με την οικογένειά του στο Μεξικό, το 1944.  Εκεί σπούδασε φιλοσοφία και ισπανική φιλολογία, ενώ εργάστηκε αρχικά ως καθηγητής της Γαλλικής και στη συνέχεια ως συνεργάτης του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Κατόπιν εργάστηκε στον κινηματογράφο, ενώ η συνεργασία του με ένα διεθνή οργανισμό στο Μπουένος Άιρες, τον ώθησε στη διερμηνεία και τη μετάφραση.
Ακολούθησε η εμπειρία στη διόρθωση, την επιμέλεια κειμένων και τις εκδόσεις στο Μεξικό αλλά και στο Παρίσι, από το 1965 έως το 1966.   Τούτο τον έστρεψε στη διδασκαλία της μετάφρασης και της διερμηνείας στην αντίστοιχη ανώτατη σχολή μετάφρασης και διερμηνείας του Μεξικού, στην οποία του ανατέθηκε και η εκπόνηση του προγράμματος σπουδών, καθώς και τη διδασκαλία της γλωσσολογίας, της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου στο κολέγιο του Μεξικού και άλλα ανώτατα ιδρύματα.

Διακρίσεις

Για την πολιτιστική προσφορά του τιμήθηκε με τα βραβεία Xavier Villaurrutia (Χαβιέρ Βιγιαουρούτια) το 1972[, Juan Rulfo (Χουάν Ρούλφο) το 2005 και το βραβείο García Lorca (Γκαρθία Λόρκα) το 2008, ενώ υπήρξε επιστήθιος φίλος του νομπελίστα λογοτέχνη και διπλωμάτη, Οκτάβιο Πας.

Μεταφράσεις

Μετέφρασε στα Ισπανικά Τζουζέππε Ουνγκαρέττι, Αντρέ Μπρετόν, Ζακ Ντεριντά, Ζακ Λακάν, Μίρτσεα Ελιάντε κ.ά. Από τα τελευταία μεταφραστικά του έργα είναι η έμμετρη απόδοση του «Άμλετ». 
Στην Ελλάδα είναι γνωστός από τις ελληνικές εκδόσεις των ποιητικών του συλλογών όπως το 14+1 ποιήματα - (14+1 poemas),  (ελλ. μτφ. Ραφαέλ Χερέρα για τις εκδόσεις "Απόπειρα", 2010), αλλά και από τις επισκέψεις του στην Αθήνα, με πιο πρόσφατη το 2010, όταν συμμετείχε στο 2ο Ιβηροαμερικανικό Φεστιβάλ.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βυρώνειας

Ιστορικό

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, και πιο συγκεκριμένα μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου 1913, ο σταθμός αποτελούσε έδρα του στρατηγείου του Ελληνικού στρατού. Στο χώρο του σταθμού ο βασιλιάς Κωνσταντίνος μαζί με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, υπέγραψαν τη συνθήκη ειρήνης με την ηττημένη πλευρά, τη Βουλγαρία. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο σταθμός διέθετε γερμανική φρουρά, εναντίον της οποίας επιτέθηκαν δυνάμεις του ΕΛΑΣ την 20ή Αυγούστου του 1944.
Σήμερα, ο σταθμός αποτελεί χώρο ιδιωτικής εκμετάλλευσης.
Ηλιοκεντρισμός

Ο ηλιοκεντρισμός είναι το αστρονομικό μοντέλο στο οποίο η Γη, οι πλανήτες και τα υπόλοιπα ουράνια σώματα περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο στο κέντρο του Ηλιακού Συστήματος, ο οποίος αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος. Ιστορικά, ο Ηλιοκεντρισμός αντιτίθεται στον γεωκεντρισμό, ο οποίος έβαζε τη Γη στο κέντρο. Η ιδέα ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο είχε προταθεί ήδη από τον 3ο αιώνα π.Χ. από τον Αρίσταρχο τον Σάμιο,  αλλά τουλάχιστον στον μεσαιωνικό κόσμο, ο ηλιοκεντρισμός του Αρίσταρχου δεν προσέλκυσε την προσοχή - πιθανώς λόγω της απώλειας επιστημονικών έργων της Ελληνιστικής Εποχής.
Τον 16ο αιώνα παρουσιάστηκε ένα γεωμετρικό μαθηματικό μοντέλο ενός ηλιοκεντρικού συστήματος, από τον αναγεννησιακό μαθηματικό, αστρονόμο και καθολικό κληρικό Νικόλαο Κοπέρνικο, που οδήγησε στην Κοπερνίκεια Επανάσταση. Τον επόμενο αιώνα, ο Γιοχάνες Κέπλερ επεξεργάστηκε και επέκτεινε αυτό το μοντέλο ώστε να περιλαμβάνει ελλειπτικές τροχιές και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι παρουσίασε υποστηρικτικές παρατηρήσεις χρησιμοποιώντας ένα τηλεσκόπιο.
Μέρος της θεωρίας του ηλιοκεντρισμού ήταν η αντίληψη ότι ο Ήλιος ήταν όχι μόνο κέντρο του Ηλιακού συστήματος αλλά και του σύμπαντος ολόκληρου. Με τις παρατηρήσεις του Ουίλιαμ Χέρσελ, του Φρίντριχ Μπέσελ και άλλων αστρονόμων διαπιστώθηκε ότι ο ήλιος, ενώ πλησίαζε το βαρύκεντρο του ηλιακού συστήματος, δε βρισκόταν σε κανένα κέντρο του σύμπαντος. Έτσι ενώ μεν σήμερα είναι αποδεκτό ότι ο Ήλιος είναι το κέντρο του Ηλιακού συστήματος, η ηλιοκεντρική θεωρία είναι παρωχημένη.
Δημήτρης Καραπλής

Καριέρα

Ο Δημήτρης Καραπλής έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στον Α.Ο. Αμύντα Υμηττού.
Το 1997 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, χωρίς να καταφέρει ωστόσο να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Είχε την τύχη να αγωνιστεί στον τελικό του ΝΒΑ-FIBA Τουρνουά OPEN, με αντίπαλο τους Σικάγο Μπουλς, την ομάδα του Μάικλ Τζόρνταν.
Το καλοκαίρι του 1999 μετεγγράφη στον Γ.Σ. Αμαρουσίου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2002. Με την ομάδα του Αμαρουσίου κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα του 2001, νικώντας στον τελικό την γαλλική Ελάν Σαλόν με 74-72.
Το 2002 μεταπήδησε στον Γ.Σ. Πανελληνίου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια.
Τη διετία 2004-06 αγωνίστηκε στον Α.Σ. Παπάγου, ενώ την αμέσως επόμενη διετία αγωνίστηκε στον Α.Σ.Ε. Δούκα.
Από το 2008 μέχρι και το 2010, ο Δημήτρης Καραπλής αγωνίστηκε αρχικά στον Ποσειδώνα Καλαμάτας κι έπειτα στον Γ.Σ. Μεσσήνης.
Το καλοκαίρι του 2010 μετεγγράφη στον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, στον οποίο αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Δημήτρης Καραπλής έχει υπάρξει μέλος της Ελληνικής Εθνικής ομάδας των Ελπίδων.

Τίτλοι

1 Κύπελλο Σαπόρτα: 2001
Στρτς πρστ σκρτζ κρκ

Η ακολουθία στρτς πρστ σκρτζ κρκ (τσεχικά: Strč prst skrz krk, προφορά ) είναι τσεχικός και σλοβακικός γλωσσοδέτης που σημαίνει "χώσε ένα δάχτυλο στο λαιμό σου".
Η φράση είναι γνωστή καθώς έχει σημασιολογική και συντακτική ηχητική πρόταση χωρίς φωνήεν. Όλοι οι πυρήνες συλλαβών της πρότασης είναι το συλλαβικό r, ένα κοινό χαρακτηριστικό σε πολλές Σλαβικές γλώσσες. Χρησιμοποιείται συχνά ως παράδειγμα τέτοιων φράσεων σε μαθήματα εκμάθησης της τσεχικής ή σλοβακικής ως ξένη γλώσσα.
Στην πραγματικότητα, τα τσεχικά και σλοβακικά έχουν δύο συλλαβικά υγρά σύμφωνα, με το άλλο να είναι το συλλαβικό l. Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν πολλές λέξεις χωρίς φωνήεντα. Μερικά τέτοια παραδείγματα είναι τα scvrnkls, čtvrthrst, και čtvrtsmršť.
Στα σλοβακικά και τσεχικά υπάρχουν και άλλες προτάσεις χωρίς φωνήεντα, όπως η "Prd krt skrz drn, zprv zhlt hrst zrn" η οποία σημαίνει "Ένας τυφλοπόντικας έκλασε μέσω του γρασιδιού, αφού κατάπιε μια χούφτα σπόρων".
Η μεγαλύτερη πρόταση στα τσεχικά χωρίς φωνήεν είναι η "Škrt plch z mlh Brd pln skvrn z mrv prv hrd scvrnkl z brzd skrz trs chrp v krs vrb mls mrch srn čtvrthrst zrn.".
Στέλιος Μάινας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη Σύρου την 1 Οκτωβρίου 1957 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων (ξενοδοχειακές σπουδές) και αργότερα τελείωσε τη Δραματική Σχολή Βεάκη το 1982. Στα μετέπειτα χρόνια, εργάστηκε ως ηθοποιός σε πολλά από τα κεντρικά και περιφερειακά Θέατρα της Αθήνας και της επαρχίας. Έγινε ευρύτερα γνωστός με τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά «Οι Μεν Και Οι Δεν» και την ταινία «Βαλκανιζατέρ». Το 2015 κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για τον ρόλο του στην ταινία «Τετάρτη 04:45». Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Κάτια Σπερελάκη με την οποία έχει ένα γιο, τον Ιωσήφ (Σήφη).
Ο Στέλιος Μάινας έκανε το 2010 την πρώτη του συγγραφική απόπειρα με το βιβλίο «Τα φαινόμενα απατούν», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων και κειμένων, κάποια από τα οποία έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό Homme.
Οφφίκια του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Τα οφφίκια είναι εκκλησιαστικοί τιμητικοί τίτλοι, που απονέμονται σε λαϊκούς και στον ανώτερο ή τον κατώτερο κλήρο, από Πατριάρχη. Σε αυτό το λήμμα, αναπτύσσονται τα οφφίκια της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, που απονέμει το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Ερμηνεία οφφικίων κατά το Μέγα Ευχολόγιο

Σύμφωνα με την ερμηνεία οφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας, όπως αυτά περιγράφονται στο Μέγα Ευχολόγιο, τα οφφίκια κατατάσσονταν σε δύο χορούς: τον Δεξιό και τον Ευώνυμο.

Δεξιός Χορός

Τα οφφίκια του δεξιού χορού ήταν ιεραρχημένα και εδιαιρούντο σε τρεις πεντάδες. Κάθε κληρικός προβιβαζόταν από ένα οφφίκιο στο αμέσως ανώτερο. Το τελευταίο οφφίκιο κάθε πεντάδας λέγεται υπηρέτης (οικέτης της πεντάδος).

Ευώνυμος Χορός

Τα οφφίκια του ευώνυμου χορού ήταν και αυτά ιεραρχημένα. Κατά το Σύνταγμα Ιερών Κανόνων Ράλλη-Ποτλή, διαιρούνταν και αυτά σε τέσσερις πεντάδες, ως εξής:

Ερμηνεία οφφικίων κατά τον Γεώργιο Κωδινό

Σύμφωνα με το έργο "Περί οφφικιαλίων του Παλατίου Κωνσταντινουπόλεως και περί των οφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας", του Γεωργίου Κωδινού τα οφφίκια της Μεγάλης Εκκλησίας ιεραρχούντο διαφορετικά, ενώ χωριζόταν σε εννέα πεντάδες, ως εξής:
Ηγησίας ο Πεισιθάνατος

Διδασκαλία

Δίδασκε ότι σκοπός της ζωής είναι να ζούμε χωρίς κόπους και λύπες (θεωρία του ηδονισμού). Επειδή όμως αυτό είναι ανέφικτο, το φρονιμότερο είναι, κατά τον Ηγησία, με τη θέλησή μας να διακόψουμε τη ζωή μας. Επίσης, επειδή τα πάθη του σώματος στα οποία δεν μένει αμέτοχη και η ψυχή, μαζί με τις συγκυρίες της τύχης συμβάλλουν στο να πλεονάζει η λύπη, αλλά και τα υλικά αγαθά δεν εξασφαλίζουν την ευτυχία αφού και οι πλούσιοι δυστυχούν όχι λιγότερο από τους φτωχούς και επειδή πλεονάζει ο πόνος για της ανεκπλήρωτες επιθυμίες.
Με το σύγγραμμά του «Αποκαρτερείν» ο Ηγησίας απέκτησε πολλούς οπαδούς, που τους απεκάλεσαν Ηγησιακούς, ενώ ο ίδιος επονομάσθηκε Πεισιθάνατος.
2033 Βασιλεία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Βασιλείας είναι άγνωστα.
Cadillac XLR

Αισθητική

Η XLR παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2003 και η παραγωγή της ξεκίνησε σύντομα, για την σεζόν (model year) του 2004. Από το 2004 (σεζόν του 2005) διατέθηκε επίσημα και στις περισσότερες αγορές της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα.
Μολονότι μοιραζόταν την πλατφόρμα Y-body με τις Chevrolet Corvette C5 και Chevrolet Corvette C6, η XLR είχε δική της ξεχωριστή εξωτερική και εσωτερική αισθητική, η οποία είχε βασιστεί στο πρωτότυπο Cadillac Evoq του 1999. Η αισθητική αυτή ταυτότητα, ιδιαίτερα στα εντελώς κάθετα εμπρός και πίσω φώτα, είχε ακολουθήσει την νέα σχεδιαστική φιλοσοφία για τον 21ο αιώνα, που ονομάζεται «Αrt and Science» (Τέχνη και Επιστήμη).
Επίσης, μία ακόμα θετική συνέπεια της χρήσης της πλατφόρμας Y-body, ήταν ότι η XLR είχε ιδανική κατανομή βάρους αμαξώματος εμπρός / πίσω ακριβώς 50 / 50, όπως συνέβαινε και στις συγγενικές Chevrolet Corvette C5 και Chevrolet Corvette C6.

Εξοπλισμός

Επιπλέον, έφερε μια αποκλειστικά δική της αναδιπλούμενη οροφή από αλουμίνιο και ξεχωριστή ανάρτηση, ενώ και ο κινητήρας της ήταν ο γνωστός Northstar 4.6 λίτρων (280 κυβικών ιντσών) της Cadillac, με ρύθμιση της ισχύος στους 320 hp (238,6 kW; 324,4 PS). Ο όγκος του χώρου αποσκευών ήταν 125 λίτρα με την οροφή ανοιχτή και 329 λίτρα με την οροφή κλειστή.
Ο εξοπλισμός της XLR ήταν υψηλού επιπέδου, καθώς έφερε στάνταρ θερμαινόμενα και δροσιζόμενα καθίσματα, πολυτελείς πινελιές ξύλου μέσα στο δερμάτινο σαλόνι, μπροστινούς και πλευρικούς αερόσακους πλευρών και κεφαλής, Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας, head-up display στο παρμπρίζ, ζάντες αλουμινίου 18 ιντσών, έλεγχο αρκετών λειτουργιών με τηλεχειρισμό και σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, με ηχοσύστημα και DVD, όλα σε κοινή οθόνη 7 ιντσών. Η μοναδική προαιρετική επιλογή αρχικά, ήταν ένα δορυφορικό ραδιόφωνο, που έγινε και αυτό στάνταρ από την σεζόν του 2006.
Η XLR μάλιστα ήταν και η πρώτη στην ιστορία Cadillac που έφερε ραντάρ με Adaptive cruise control, για την αυξομείωση της ταχύτητας του αυτοκινήτου, έτσι ώστε η απόσταση από το προπορευόμενο αυτοκίνητο να παραμένει πάντα σταθερή.

XLR-V

Το 2005, για την σεζόν του 2006, λανσαρίστηκε στις ΗΠΑ και μια έκδοση υψηλότερων επιδόσεων, η Cadillac XLR-V, με αρχική τιμή στα 98.000 δολάρια, ενώ το 2008 έφτασε στα 101.300 δολάρια. Στην Ευρώπη κυκλοφόρησε για μόλις 2 σεζόν, του 2007 και του 2008.
Η XLR-V είχε χρησιμοποιήσει την εκδοχή με υπερτροφοδότηση 4.4 λίτρων V8 του Northstar SC, από την Cadillac STS-V, αν και με ελαφρά μειωμένη ισχύ από τους 469 hp (345 kW) της STS-V. Ειδικότερα στην XLR-V, απέδιδε ισχύ 443 hp (330 kW), ροπή 414 lb·ft (561 N·m) και φυσικά έφερε το ίδιο 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Η στάνταρ XLR είχε αρχικά 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, αλλά από την σεζόν του 2007 εφοδιάστηκε και αυτή με 6-τάχυτο αυτόματο.
Επιπλέον, η XLR-V έφερε μια πιο επιθετική μπροστινή γρίλια και είχε εξοπλιστεί με μεγαλύτερα και ισχυρότερα φρένα, κοινά με αυτά της έκδοσης Z51 της Chevrolet Corvette C6, και με ζάντες αλουμινίου 19 ιντσών
Σχέσεις Αρμενίας-Σιγκαπούρης

Οι σχέσεις Αρμενίας-Σιγκαπούρης αναφέρονται στις διμερείς ξένες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, της Αρμενίας και της Σιγκαπούρης. Καμιά χώρα δεν έχει κάτοικο πρεσβευτή. Η Πρεσβεία της Αρμενίας στο Πεκίνο της Κίνας είναι διαπιστευμένη στη Σιγκαπούρη. Η Σιγκαπούρη δεν έχει αντιπροσωπεία στην Αρμενία.
Τον Φεβρουάριο του 2012, οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών συναντήθηκαν στη Σιγκαπούρη και συζήτησαν για την αύξηση των οικονομικών και πολιτιστικών συμμαχιών μεταξύ των δύο χωρών, και επίσης συζήτησαν για τις αναπτύξεις που συνέβαιναν στις χώρες του.
Βαλέρια Μάσα

Πρώτα χρόνια και Καριέρα

Η Μάσα γεννήθηκε στο Ροζάριο της επαρχίας Σάντα Φε από τον Ραούλ Μαριάνο Μάσα και την Μόνικα Φερέιρα και μεγάλωσε στο Παρανά της  επαρχίας Entre Ríos. 
Ξεκίνησε το μοντέλινγκ από την ηλικία των 14 ετών και έχει επίσης εργαστεί ως ηθοποιός και παρουσιάστρια τηλεόρασης. 
Ως επιχειρηματίας, η Βαλέρια κυκλοφόρησε την δική της επωνυμία αρωμάτων, ένα περιοδικό και δημιούργησε μια εταιρεία γυαλιών και μια εταιρεία παραγωγής.
Αφού σπούδασε Εργοθεραπεία, συνεργάστηκε με τους Special Olympics, την UNICEF και την Παιδιατρική Μονάδα του Αυστραλιανού Νοσοκομείου στο  Πιλάρ της επαρχίας του Μπουένος Άιρες. Επίσης αναπτύσει έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητα.
Η Βαλέρια παραμένει κορυφαίο μοντέλο στη Λατινική Αμερική και θεωρείται ως το  πιο σημαντικό μοντέλο μόδας στην ιστορία της Αργεντινής.

Προσωπική ζωή

Στις 9 Μαΐου 1998, η Βαλέρια Μάσα παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Αλεχάντρο Γκραβιέρ στο Μπουένος Άιρες και η γαμήλια δεξίωση πραγματοποιήθηκε στο "Hipodromo Argentino de Palermo" με 1.500 καλεσμένους. Το ζευγάρι έχει απόκτησει τρεις γιους και μια κόρη: τον Μπαλτάσαρ (1999), τον Τιτσιάνο (2002), τον Μπενιτσίο (2005) και την Τάινα (2008) και διαμένουν στο Μπουένος Άιρες.
Το ζευγάρι κατέχει την Finca Valeria, μια εξοχική κατοικία στο Λα Μπάρα, κοντά στην Πούντα ντελ Έστε, στην Ουρουγουάη, όπου διοργανώνει ένα σημαντικό πάρτι με διάσημους καλεσμένους κάθε καλοκαίρι.
Το 2008, η ίδια και ο σύζυγός της ήταν υπό έρευνα από την υπηρεσία εσόδων της Αργεντινής (AFIP), για φερόμενη φοροδιαφυγή ύψους δύο εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. 
Εκτός από τη μητρική της γλώσσα, η Βαλέρια μιλά επίσης Ιταλικά και Αγγλικά.
1492 Οππόλτσερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Οππόλτσερ εκτιμάται σε 12,27 ± 1,5 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,089. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Οππόλτσερ γύρω από τον εαυτό του.
Λεόντιος Δραγουσιάρης

Ο ιερομόναχος Λεόντιος Δραγουσιάρης ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 16ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην Μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος με αύξοντα αριθμό 964. Ο κώδικας περιέχει τα Καλοφωνικά και αναγραμματισμό του όλου ενιαυτού, Στιχηρά κατανυκτικά, Στιχηρά καλοφωνικά, Κρατήματα εκλεκτά.
Mirrors

Ο δίσκος

Αυτός ήταν ο πρώτος τους δίσκος, του οποίου την παραγωγή δεν ανέλαβε ο Σάντι Πέρλμαν, δίνοντας την σκυτάλη στον Τομ Γουέρμαν.  Ηχογραφήθηκε στα Kendun Recorders του Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια, στα CBS Recording Studios της Νέας Υόρκης και το The Record Plant του Λος Άντζελες.
Στην σύνθεση των κομματιών του άλμπουμ συμμετείχε ο συγγραφέας Μάικλ Μούρκοκ, συνεισφέροντας στο τραγούδι "The Great Sun Jester", βασισμένο στο μυθιστόρημα του, "The Fireclown". Επίσης, συνεργάστηκαν με το συγκρότημα ο μουσικοκριτικός Ρίτσαρντ Μέλτζερ, ο συνθέτης Τζον Τράιβερς, παλιός φίλος του Έρικ Μπλουμ, ο Μπρους Άμποτ, η σύζυγος του Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ, Σάντρα και η Κάριν Μπουσάρντ.
Παρά την επιτυχία των τριών προηγούμενων άλμπουμ τους, τα δύο εκ των οποίων έγιναν πλατινένια και το τρίτο χρυσό, το "Mirrors" δεν κατάφερε να φθάσει στο επίπεδο του χρυσού δίσκου. Το γεγονός αυτό προκάλεσε αρνητική αντίδραση από το συγκρότημα, το οποίο είχε αλλάξει παραγωγό με σκοπό να προσεγγίσει πιο εμπορικά μονοπάτια. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο στο "Cultösaurus Erectus" που ακολούθησε, την παραγωγή ανέλαβε ο Μάρτιν Μπερτς, αναγνωρισμένος για την συνεργασία του με μεγάλα ονόματα του χώρου όπως οι Deep Purple, Rainbow, Fleetwood Mac, Wishbone Ash, Whitesnake, αλλά και μετέπειτα παραγωγός των Iron Maiden και των Black Sabbath.
Το άλμπουμ μπήκε στο Top-50 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ περιελάμβανε και το δεύτερο σινγκλ τους που μπήκε στο Hot-100 του Billboard, με τίτλο "In Thee", αλλά οι πωλήσεις του δεν είχαν την διάρκεια των υπόλοιπων δίσκων τους.
Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας

Ιστορία

Ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 6 Οκτωβρίου 1990. Την περίοδο 1990–91 διεξήγαγε το πρώτο πρωτάθλημα ποδοσφαιρικών συλλόγων της Σαξονίας.
Παλαιομάνινα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Παλαιομάνινα βρίσκεται στις δυτικές όχθες του Αχελώου, ανάμεσα στη λίμνη Οζερός και τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Απέχει 25 χλμ. Δ. από τον Αστακό και 33,5 χλμ ΒΔ. από το Μεσολόγγι. Το χωριό βρίσκεται στα ανατολικά όρια του Βελανιδόδασου Ξηρομέρου που θεωρείται το πιο συγκροτημένο δάσος βελανιδιάς (Quercus macrolepis) στην Ελλάδα και έχει χαρακτηριστεί ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους - ΤΙΦΚ. Πρόκειται για την λοφώδη  ασβεστολιθική περιοχή μεταξύ των χωριών Σκουρτού, Πρόδρομος, Στρογγυλοβούνι, Παλαιομάνινα, Ριγάνι, Γουριώτισσα και της λίμνης Οζερού.
Σύμφωνα με την παράδοση δημιουργήθηκε μετά από τη μόνιμη εγκατάσταση των Βλάχων (ή Αρμάνων) λατινοφώνων νομαδο-κτηνοτρόφων που χρησιμοποιούσαν την περιοχή για τα χειμαδιά τους. Το σύγχρονο χωριό, σύμφωνα με τον αρχαιολόγο καθηγητή Β. Λαμπρινουδάκη,  χτίστηκε στα κράσπεδα αρχαϊκής πόλης που πιθανολογείται ότι ήταν η ακαρνανική Μητρόπολη. Βορειοδυτικά βρίσκονται ερείπια ακρόπολης των κλασσικών χρόνων με χαρακτηριστική θολωτή πύλη και τοίχωμα με διπλό μανδύα. Πολύ κοντά στη τοποθεσία "Μίλα" προς το Πεντάλοφο βρέθηκαν συλημμένοι μυκηναϊκοί τάφοι.

Ονομασία - Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται με το όνομα Παλαιομάνινα το 1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οινιάδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να αποσπάται από το δήμο Οινιάδος και να ορίζεται έδρα της κοινότητας Παλαιομανίνας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Παλαιομάνινας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 754 κατοίκους.
Δάφνη Αχαΐας

Τοποθεσία

Είναι χτισμένο στην νοτιοανατολική πλευρά του όρους Αφροδίσιο, παρυφάδας του Ερύμανθου, σε υψόμετρο 641 μέτρων. Πιο συγκεκριμένα, είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στις ανατολικές πλαγιές του Αγίου Μάμαντα, πρόβουνου της Κορακοφωλιάς, και έχει ανοιχτό ορίζοντα προς νότια και ανατολικά.
Απέχει 44 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα, 110 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 68 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Έχει υγιεινό, ξηρό κλίμα.

Ιστορικά στοιχεία

Πιστεύεται ότι υπάρχει ως οικισμός ήδη από το 900 μ.Χ. ενώ αναφέρεται και σε φραγκικά κατάστιχα των αρχών του 13ου αιώνα. Στο Χρονικό του Μορέως η Στρέζοβα εμφανίζεται με το όνομα Estransses και ανήκε στη Βαρωνία της Άκοβας.
Σημαντική ήταν η συμβολή της στην επανάσταση του 1821. Κάτοικοι του χωριού με αρχηγό τον ντόπιο οπλαρχηγό Αναγνώστη Πιτσουνά ή Σπηλιόπουλο, πολέμησαν σε διάφορες μάχες, όπως του Λεβιδίου, του Βαλτετσίου, της Πάτρας και αλλού. Το καλοκαίρι του 1826, όταν οι κάτοικοί του αρνούνται να υποταχθούν στον Ιμπραήμ και προβάλουν αντίσταση, το χωριό καταστρέφεται ολοσχερώς.
Από τα μέσα του 19ου αιώνα και για πολλές δεκαετίες, αποτέλεσε το οικονομικό και διοικητικό κέντρο της γύρω περιοχής. Σήμερα αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού, αφού σε πολύ μικρή απόσταση βρίσκεται ο ποταμός Λάδωνας και η ομώνυμη τεχνητή λίμνη, που προσφέρονται για καγιάκ, ράφτινγκ, κωπηλασία, ψάρεμα και άλλες δραστηριότητες.

Η ονομασία Στρέζοβα

Μέχρι το 1928, το χωριό ονομαζόταν Στρέζοβα, όνομα σλαβικής ίσως προέλευσης, που δόθηκε στον οικισμό από Σλάβους εποίκους που ήρθαν στην περιοχή τον 7ο αιώνα, και σημαίνει "βελανιδιά". Υπάρχουν όμως εκδοχές και για αρμάνικη προέλευση αυτής της ονομασίας, που ίσως να σημαίνει αυχενοδιάβαση σε τραχύ και ανώμαλο τόπο, αλλά και για ιταλική καταγωγή της ονομασίας από τη λέξη strozza που σημαίνει "λαιμός", απ' την οποία προέκυψε η λέξη "στρούγγα" την οποία χρησιμοποιούν ιδίως οι Βλάχοι. Η σύγχρονη ονομασία "Δάφνη" οφείλεται στην μυθολογική κόρη του ποταμού Λάδωνα που μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό.

Διοικητική εξέλιξη

Η Δάφνη ανήκει στην ομώνυμη τοπική κοινότητα της Δημοτικής ενότητας Παΐων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός και έδρα του ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος του «Καποδιστριακού» Δήμου Παΐων.
Το 1928 η τότε Κοινότητα Στρέζοβας, που συστάθηκε το 1912, μετονομάστηκε σε Κοινότητα Δάφνης και το 1946 η Κοινότητα Δάφνης αναβαθμίστηκε σε Δήμο. Το 1997 η Δάφνη ορίστηκε έδρα του «Καποδιστριακού» Δήμου Παΐων. Το 2010 ο Δήμος Παΐων προσαρτήθηκε στον «Καλλικρατικό» Δήμο Καλαβρύτων.