google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Μαυρομμάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του προεστού Μήτσου Μαυρομμάτη, γιος του ήταν ο επίσης πολιτικός Αναστάσιος. Χρημάτισε γερουσιαστής , πληρεξούσιος στις εθνοσυνελεύσεις της Επιδαύρου το 1821, της Τροιζήνας το 1827 και του Άργους το 1829. Ήταν έκτακτος επίτροπος, πολιτικός διοικητής δηλαδή νομάρχης, δυτικών Σποράδων και έπειτα της Αχαΐας το 1828 - 1829. Ήταν υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του 1827  .
BBC Ανατολικά

Ιστορικό

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1959 και επίσημα ως τοπικός φορέας το 1969.
Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός του οργανισμού, ο οποίος ήταν μέρος και της υπηρεσίας Local Radio ήταν το Radio Norfolk, το οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί στις 11 Σεπτεμβρίου του 1980. Ακολούθησε ο σταθμός στην κομητεία Κέιμπριτζσαϊρ (1 Μαΐου 1982), ο σταθμός στο Νόρθαμπτονσαϊρ (16 Ιουνίου 1982), ο σταθμος Three Counties Radio στις κομητείες Μπέντφορντσαϊρ, Χέρτφορντσαϊρ και Μπάκιγχαμσαϊρ (24 Ιουνίου 1985), ο σταθμός στο Έσσεξ (5 Νοεμβρίου 1986) και ο σταθμός στο Σάφολκ (12 Απριλίου 1990).

Στούντιο

Τα περισσότερα και τα κύρια γραφεία του οργανισμού στεγάζονται στο κτήριο The Forum στο Νόργουιτς. Μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου του 2003, ο οργανισμός στεγάζονταν σε ένα κτήριο, το οποίο ήταν ένα κανονικό σπίτι και το BBC το είχε μετατρέψει σε στούντιο για τις ανάγκες του οργανισμού. Η μετακίνηση του οργανισμού στο The Forum έγινε διότι το σπίτι δεν ήταν σε κεντρικό σημείο, το οποίο είναι κάτι βασικό για το BBC και διότι ο εξοπλισμός άρχισε να παλιόνει και χρειάζονταν ανανέωση.
Επιπλέον, ο οργανισμός έχει τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά στούντιο στο Κέιμπριτζ, στα οποία στεγάζεται η εκπομπή Look East και ο ραδιοφωνικός σταθμός Radio Cambridgeshire. Επίσης, ο οργανισμός έχει τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά στούντιο στις πόλεις Τσέλμσφορντ, Νορθάμπτον, Ίπσουιτς, Λούτον και Μίλτον Κέινς.
Μιχάλης Σουγιούλ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας το 1906 (κάποιες πηγές αναφέρουν ως έτος γέννησης το 1904, ενώ μεμονωμένη αναφορά υπάρχει και για το 1900).  Η οικογένειά του, πλούσιοι δερματέμποροι, μετανάστευσε στην Αθήνα το 1920 και ο νεαρός τότε Μιχάλης αρχικά εργάσθηκε ως αυτοδίδακτος πιανίστας, πριν ταξιδέψει στη Μασσαλία για μουσικές σπουδές.  Χρησιμοποιούσε το καλλιτεχνικό επώνυμο "Σουγιούλ" από το 1931, οπότε και περιόδευσε στην Ευρώπη ως μέλος Αργεντίνικης ορχήστρας. Ήταν συγγενής της Έλλης Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη, της γνωστής προπολεμικής φωτογράφου "Nelly's".  Πέθανε από (δεύτερο) εγκεφαλικό επεισόδιο το 1958 στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω τον γιο του Θάνο, που έπεσε θύμα τροχαίου λίγα χρόνια μετά, καθώς και τις κόρες του Μαρία, Ηρώ και Αλίκη.
Υπήρξε πολυγραφότατος στο είδος της ελληνικής ελαφράς μουσικής κατά τον Μεσοπόλεμο και την πρώτη μεταπολεμική/μετεμφυλιακή δεκαετία, γράφοντας περισσότερα από 700 τραγούδια σε όλα τα στυλ, τάγκο, ρομάντζες, βαλς, καντάδες, δημοτικά, πατριωτικά και λαϊκά, που γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Είχε γράψει μουσική για 45 θεατρικές επιθεωρήσεις και 10 κινηματογραφικές ταινίες (Ένα βότσαλο στη λίμνη, Σάντα Τσικίτα, Θανασάκης ο πολιτευόμενος, Το σωφεράκι, Μια ζωή την έχουμε και άλλες), ενώ εργαζόταν ανελλιπώς ως μαέστρος σε μεγάλα νυχτερινά κέντρα της εποχής. Διατέλεσε μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και Μουσουργών, διευθυντής Ακρόασης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και των εταιρειών δίσκων Cοlumbia και Parlophone.  
Ανάμεσα στα γνωστότερα τραγούδια του, που παραμένουν κοσμαγάπητα για περισσότερο από μισόν αιώνα αφότου γράφτηκαν, συμπεριλαμβάνονται τα: «Ασ’ τα τα μαλλάκια σου», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Κάτι με τραβά κοντά σου», «Ο μήνας έχει εννιά», «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», «Μας χωρίζει ο πόλεμος», «Το τσαρούχι», «Αρχισαν τα όργανα», «Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα» (γνωστότερο και ως ο «Μανόλης ο Τραμπαρίφας»), «Το τραμ το τελευταίο», «Μια ζωή την έχουμε», «Αδύνατον να κοιμηθώ», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Άσε τον παλιόκοσμο να λέει», «Μονά - Ζυγά», «Άτιμη Τύχη», «Σβήστε με απ' τον χάρτη» και πάρα πολλά άλλα.  Στο πασίγνωστο «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά» χρησιμοποίησε τη μελωδία του δικού του τραγουδιού «Ζεχρά» (αρχικά γραμμένου το 1938 σε στίχους Αιμίλιου Σαββίδη) με νέους στίχους του Μίμη Τραϊφόρου γραμμένους για τη Σοφία Βέμπο.
Σε συνεργασία με τους Αλέκο Σακελλάριο και Χρήστο Γιαννακόπουλο, ως στιχουργούς, δημιούργησε μεταπολεμικά τη σχολή του "αρχοντορεμπέτικου", μία σχολή που συνδύαζε λαϊκότροπους -συνήθως χιουμοριστικούς- στίχους και μουσική, με δυτικότροπες ενορχηστρωτικές επιρροές. Πρώτο τραγούδι της σχολής αυτής ήταν «Το τραμ το τελευταίο» σε Αθηναϊκή τότε επιθεώρηση.
Ο Μιχάλης Σουγιούλ συνεργάστηκε με όλους τους δημοφιλείς ερμηνευτές της εποχής, όπως τη Σοφία Βέμπο, με την οποία περιόδευε στο Αλβανικό μέτωπο, τη Δανάη, την Καίτη Μπελίντα, τον Τώνη Μαρούδα, την Κάκια Μένδρη, τη Στέλλα Γκρέκα, τη Μάγια Μελάγια, τον Νίκο Γούναρη, τις αδελφές Άννα και Μαρία Καλουτά ακόμα και τον Στελλάκη Περπινιάδη και άλλους.
Ο Δρόμος της Αγάπης

Υπόθεση

Ο αιδεσιμότατος πατήρ Τσακ Ο'Μάλεϊ (Μπινγκ Κρόσμπι) ένας χαρισματικός και αντισυμβατικός καθολικός ιερέας διήγαγε μια ζωή γεμάτη ικανοποιήσεις πριν αφιερωθεί στον κλήρο. Υπήρξε αθλητικός, ασχολήθηκε με τη μουσική και είχε πολλές κατακτήσεις, αλλά πλέον όλες αυτές οι εμπειρίες αποτελούν παρελθόν καθώς είναι σίγουρος για την επιλογή που έχει κάνει. Ο Ο'Μάλεϊ διορίζεται στην ενορία του αιδεσιμότατου Φιτσγκίμπον (Μπάρι Φιτζέραλντ) τον οποίο πρόκειται να εγκαταστήσει. Ο Φιτσγκίμπον είναι ένας ιδιότροπος αλλά κατά βάθος καλός άνθρωπος προσκολημένος στην παράδοση και έρχεται αμέσως σε σύγκρουση με το ανήσυχο πνεύμα του Ο'Μάλεϊ. Ο Ο'Μάλεϊ για να μην τον κακοκαρδίσει του αποκρύπτει το γεγονός ότι βρίσκεται στην ενορία για να τον αντικαταστήσει και χάρη στο μοντέρνο του χαρακτήρα καταφέρνει να προσεγγίσει τα παιδιά της ενορίας δίνοντας τους μαθήματα ζωής.

Πληροφορίες

Ο Λίο ΜακΚάρεϊ, σκηνοθέτης και δημιουργός της ταινίας, σκόπευε να γυρίσει πρώτα τις Καμπάνες της Αγίας Μαρίας που είχε επίσης ως κεντρικό χαρακτήρα τον ιρλανδικής καταγωγής αντισυμβατικό ιερέα Τσακ Ο'Μάλλεϊ και ύστερα την ταινία Ο Δρόμος της Αγάπης (Going My Way, 1944). Για ανεξήγητους λόγους όμως η ταινία γυρίστηκε πριν τις Καμπάνες της Αγίας Μαρίας. Η ταινία είναι μια μικρή παραγωγή που κατάφερε παρά το χαμηλό της προϋπολογισμό να κάνει αναπάντεχες εισπράξεις άνω των 16.300.000 δολαρίων και να βρεθεί γι' αυτό το λόγο στο Βιβλίο Γκίνες. Πέρα από την εισπρακτική της επιτυχία η ταινία έλαβε και την εύνοια των κριτικών που επαίνεσαν κυρίως την ερμηνεία του Μπινγκ Κρόσμπι, που για πρώτη φορά τον αντιμετώπισαν ως δραματικό ηθοποιό κι όχι ως τραγουδιστή (που ήταν η πρώτη του και κύρια ενασχόληση) ή ως κωμικό που συμμετείχε σε ταινίες αμφίβολης ποιότητας πλάι στο μόνιμο συμπρωταγωνιστή του Μπομπ Χόουπ. Ο Κρόσμπι ήταν ο εμπορικότερος ηθοποιός στο Box-Office κατά το 1944 και η ταινία αποτέλεσε την αφετηρία για μια διπλή καριέρα τόσο στο χώρο του τραγουδιού όσο και στον κινηματογράφο. Συνέχισε να έχει επιτυχία συμμετέχοντας σε μιούζικαλ Το βαλς του Αυτοκράτορα (The Emperor Waltz, 1948) του Μπίλι Γουάιλντερ και Υψηλή Κοινωνία (High Society, 1956) του Τσαρλς Γουόλτερς κι είχε ακόμη έναν αξιομνημόνευτο πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Η χωριατοπούλα (The Country Girl, 1954) του Τζορτζ Σίτον πλάι στη Γκρέις Κέλι, ενώ ταυτόχρονα οι δίσκοι του έκαναν επιτυχία. Μεγάλη επίσης επιτυχία έκαναν τραγούδια που ακούγονται στην ταινία (ειδικά το Swinging on a Star που κέρδισε Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού την πρώτη χρονιά που θεσπίστηκε η κατηγορία).
Ψυχολογία των Μέσων

Η Ψυχολογία των Μέσων αποτελεί ένα νέο κλάδο της εφαρμοσμένης ψυχολογίας, βασικό αντικείμενο του οποίου είναι η μελέτη της αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις νέες τεχνολογίες, και η διερεύνηση των φαινομένων που προκύπτουν ή μπορεί να προκύψουν από αυτή. Το επιστημονικό ενδιαφέρον γύρω από το ζήτημα της επίδρασης των μέσων στη ζωή του ανθρώπου έχει εκδηλωθεί τα τελευταία πενήντα χρόνια, ωστόσο η Ψυχολογία των Μέσων, πρόσφατα αναγνωρίστηκε ως επίσημος ακαδημαϊκός κλάδος .

Ιστορική Αναδρομή

Η επίδραση των μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης στην ανθρώπινη συμπεριφορά άργησε να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης των ψυχολόγων, καθώς στην ψυχολογία, ως νέα επιστήμη, υπήρχε επιφυλακτικότητα ως προς τα θέματα που θα αποτελούσαν το ερευνητικό της αντικείμενο. Η ενασχόληση και η έρευνα πάνω σε σχετικά ζητήματα υπήρχε ήδη, από τομείς εκτός της ψυχολογίας, κυρίως από τμήματα σπουδών πάνω στα μέσα και τις επικοινωνίες. Ωστόσο, είναι γεγονός πως στον ακαδημαϊκό χώρο γενικότερα, ο τομέας των μίντια δεν θεωρείται από τα πιο κατάλληλα πεδία για επιστημονική έρευνα.  Η θεμελίωση του νέου κλάδου της ψυχολογίας των μέσων εκπηγάζει από ένα σύνολο άλλων τομέων, όπως την κοινωνιολογία, την τεχνολογία, τις σπουδές μέσων και επικοινωνίας και την ψυχολογία. Ενώ αρχικά οι έρευνες επικεντρώνονταν στις αρνητικές συνέπειες των μέσων, όπως η βία που προωθείται από βιντεοπαιχνίδια και ταινίες, η παρερμηνεία της πραγματικότητας μέσω της τηλεόρασης, η πειθώ μέσω της διαφήμισης, πλέον οι ερευνητές μελετούν εξίσου και τις θετικές πλευρές και τα οφέλη των μέσων στη ζωή του ανθρώπου.
Φάνης Χριστοδούλου

Καριέρα

Ξεκίνησε την μπασκετική του καριέρα από το σωματείο της Δάφνης, πριν μεταπηδήσει στον Πανιώνιο και γίνει ο ηγέτης της ομάδας για πολλά χρόνια. Το 1989 επιλέχθηκε από τους Ατλάντα Χωκς στο νούμερο 96 του ντραφτ αλλά ποτέ δεν πήρε τη μεγάλη απόφαση για να παίξει στον NBA. Στον "ιστορικό" αγωνίστηκε για 13 συνεχόμενες χρονιές και έγινε ταυτόσημο με τον μπασκετικό Πανιώνιο που φιγουράριζε στις 4 καλύτερες ομάδες της χώρας με εξαίρεση την τελευταία χρονιά του "μπέμπη" στους ""κυανέρυθρους"" όπου έμειναν εκτος play-off μετά από πάρα πολλά χρόνια. Με τον Πανιώνιο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1991 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (73-70) με αντίπαλο τον τότε κάτοχο του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης ΠΑΟΚ
Στην Ευρώπη η μεγαλύτερη διάκριση του Φάνη σε συλλογικό επίπεδο ήταν η πορεία μέχρι τον ημιτελικό του Κυπέλλου Κόρατς το 1994 όπου απεναντί του βρέθηκε πάλι ο ΠΑΟΚ όμως δεν επαναλήφθηκε το 1991 και οι "ασπρόμαυροι" προκρίθηκαν και στην συνέχεια κατέκτησαν το τρόπαιο στον τελικό.
Στο τέλος της καριέρας του, πήγε στον Παναθηναϊκό, τον οποίο βοήθησε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδας (1998) μετά από 14 χρόνια, και με τον οποίο κατέκτησε το μοναδικό τρόπαιο που έλειπε από την πλούσια καριέρα του "μπέμπη". Μετά το τέλος αυτής της σεζόν, το καλοκαίρι του 1998 ανακοίνωσε την οριστική του αποχώρηση από το άθλημα, μιας και οι χρόνιοι τραυματισμοί δεν του επέτρεπαν να συνεχίσει να αγωνίζεται ανταγωνιστικά. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Φάνης απο πολύ νωρίς αγωνιζόταν με πρόβλημα και στα δύο γόνατα (δεν αποχωριζόταν ποτέ τις επιγονατίδες) και παρά τις καταχρήσεις που πολλοί υποστηρίζουν ότι έκανε δεν μετακόμισε ποτέ από την λίστα των κορυφαίων καλαθοσφαιριστών στην Ευρώπη.
Terra Mariana

Η Terra Mariana (λατινικά: η Γη της Μαρίας) ήταν η επίσημη ονομασία της Μεσαιωνικής Λιβονίας ή της Παλαιάς Λιβονίας (στα γερμανικά: Alt-Livland, στα εσθονικά: Vana-Liivimaa, στα λετονικά: Livonija) η οποία είχε δημιουργηθεί στα εδάφη που αποτελούν την σημερινή Εσθονία και Λετονία.

Ιστορία

Η Terra Mariana ιδρύθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1207 ως πριγκιπάτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας προτού χάσει αυτό το καταστατικό το 1215, όταν ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ την ανακήρυξε έδαφος της Αγίας-Έδρας. Η Terra Mariana διαιρέθηκε σε φεουδαρχικά πριγκιπάτα από τον λεγάτο του Πάπα Γουλιέλμο της Μοντένα, με τα εδάφη να κυβερνιούνται από τους Αδελφούς του Ξίφους. Το βόρειο τμήμα της έγινε ένα dominum directum της Δανικής Εσθονίας.
Μετά την Μάχη του Σιαουλάι το 1236, τα επιζήσαντα μέλη των Αδελφών του Ξίφους ενσωματώθηκαν το 1237 στο Τευτονικό Τάγμα της Πρωσίας όπου έγιναν το Τάγμα της Λιβονίας. Το Τάγμα της Λιβονίας αγόρασε την Δανική Εσθονία. Σε όλη την διάρκεια της ύπαρξης της παλαιάς Λιβονίας θα υπάρξει μια μόνιμη διαμάχη για την εξουσία αυτής της περιοχής μεταξύ της Εκκλησίας, του Τάγματος, της γερμανικής αριστοκρατίας και των κατοίκων των πόλεων της Χανσεατικής Ένωσης Ρίγα και Ρεβάλ. Έπειτα από την ήττα του στη διάρκεια της Μάχης του Γκρούνβαλντ το 1410, το Τευτονικό Τάγμα και το Μοναστικό Κράτος των Τευτόνων Ιπποτών κατέρρευσαν, ωστόσο, το Τάγμα της Λιβονίας κατάφερε να διατηρήσει μια ανεξάρτητη ύπαρξη. Το 1561, στη διάρκεια του Πολέμου της Λιβονίας, η Terra Mariana έπαψε να υφίσταται. Οι βόρειες περιοχές της παραχωρήθηκαν στην Σουηδική Αυτοκρατορία και αποτέλεσαν το Δουκάτο της Εσθονίας, ενώ τα νότια εδάφη του ενσωματώθηκαν στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, στο Δουκάτο της Κουρλάνδης και στο Δουκάτο της Λιβονίας. Το νησί Σάαρεμαα ενσωματώθηκε στην Δανία.
Μεταπόντιο

Ιστορία

Το Μεταπόντιο ιδρύθηκε τον 7ο π.Χ. αι. πενήντα περίπου χλμ. νοτιοδυτικά του Τάραντα στην πεδιάδα που περικλείεται από τους ποταμούς Μπασέντο και Μπρατάνο, οι οποίοι λειτουργούσαν σαν λιμάνια του προς την Τυρρηνική θάλασσα. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή χάρη στο κομβικό εμπορικό σημείο της και στη γεωργία που αποκαλύπτεται στα πολλά νομίσματα που βρέθηκαν, μερικά από τα οποία φέρουν σαν έμβλημα το στάχυ. 
 
Ο Στράβων, βασιζόμενος στον ιστορικό Έφορο, αναφέρει σαν οικιστή του Μεταπόντιου δύο εκδοχές. Τον τύραννο της Κρίσσας Δαύλιο και τον Λεύκιππο από την Σύβαρη. Σκοπός της ίδρυσης της αποικίας από τους Συβαρίτες ήταν να αναχαιτίσουν την επέκταση των Ταραντινών στην περιοχή τους. Ανήκε στην Μεγάλη Ελλάδα και βρισκόταν σε σύρραξη με τις Ιταλικές πόλεις. 
Στα τέλη του 6ου αι. π.Χ. φιλοξένησε τον Πυθαγόρα και έγινε το κέντρο συνάντησης των Πυθαγορείων μετά την εκδίωξή τους από τον Κρότωνα. Τον 4ο αι. π.Χ. αντιτάχτηκε στην επεκτατική πολιτική των Συρακουσών και του Διονυσίου κάνοντας συμμαχία με τις άλλες Ιωνικές πόλεις της Ιταλίας.

Μυθολογία

Σύμφωνα με έναν μύθο στο Μεταπόντιο γεννήθηκαν οι δίδυμοι γίοι του Ποσειδώνα και της  Άρνης, Αίολος και Βοιωτός. Εκεί αναγκάστηκε να τους γεννήσει η Άρνη όταν ο πατέρας της ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος.

Αρχαιολογικοί χώροι και ευρήματα

Τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μνημεία που σώζονται είναι ο δωρικός Ναός των Παλατινών Πινακίδων του τέλους του 6ου π.Χ. αι., τα λείψανα ναού αφιερωμένου στον Λύκειο Απόλλωνα και η νεκρόπολις στην οποία ανασκάφτηκαν πολλά και σημαντικά ευρήματα.
Μαθιός Πόταγας

Η πράξη ηρωισμού

Βρισκόταν σε ηλικία δεκαεπτά (17) ετών, στις 2 Μαΐου 1941, όταν τα πρώτα γερμανικά στρατεύματα κατευθύνονταν προς τη Βυτίνα Αρκαδίας, τον τόπο καταγωγής του. Ο νεαρός Μαθιός εμφανίστηκε μπροστά τους και φέρεται να τούς είπε "Σταθείτε, δεν θα μας σκλαβώσετε. Είμαι εδώ μόνος, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα ακολουθεί". Οι Γερμανοί τον σκότωσαν επί τόπου και στη συνέχεια του συνέθλιψαν το κεφάλι. Κατ' άλλη εκδοχή, πρώτα ο Μαθιός πυροβόλησε τα αυτοκίνητα των Γερμανών, οι οποίοι τον συνέλαβαν πάραυτα και τον σκότωσαν με όπλο, συνθλίβοντάς του έπειτα το κεφάλι.

Η επίσημη αναγνώριση της πράξης ηρωισμού

Το Ελληνικό Κράτος, αναγνωρίζοντας την ηρωική πράξη του Ματθαίου Πόταγα, έχει τοποθετήσει άγαλμα του ήρωα στη Βυτίνα, το οποίο έχει φιλοτεχνηθεί από την αδελφή του Ελένη Πόταγα, γλύπτρια. Η αποκάλυψη του αγάλματος έγινε στις 3 Μαΐου 2003, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου.
Raining Pleasure

Ιστορία

Ξεκίνησαν το 1990 με το όνομα Rest In Peace και τραγουδούν τραγούδια μόνο στα αγγλικά. Το 1992 άλλαξαν το όνομα τους στο σημερινό. Η πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το 1994, όταν και κυκλοφόρησαν σε Demo 16 τραγούδια, από τα οποία αρκετά κυκλοφόρησαν επίσημα στα δύο πρώτα άλμπουμ τους. Το 1995 συμμετείχαν με τρεις ηχογραφήσεις τους στο συλλεκτικό CD The new local jazz rock scene που κυκλοφόρησε το μουσικό περιοδικό Ποπ & Ροκ σε συνεργασία με τα στούντιο "Παλμός".
Το πρώτο επίσημο άλμπουμ τους ήταν το Memory Comes Back, το 1996, ενώ το 1998 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο Nostalgia. Το Nostalgia κέρδισε εκθειαστικές κριτικές από τον τοπικό μουσικό Τύπο, ενώ και στο εξωτερικό απέσπασε πολύ κολακευτικές κριτικές. 
Τραγούδια από αυτό το άλμπουμ παίχτηκαν και σε ευρωπαϊκούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα τραγούδια «Is That Yoo?» και «Julies Birthday» κυκλοφόρησαν σε συλλογές ανά την Ευρώπη.
Τα μέλη του συγκροτήματος είναι οι Vasilikos, o X-Jeremy, o Jay και ο Sak.
Το 2001, έπειτα από διάλειμμα για τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του συγκροτήματος, υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την Minos Emi. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησαν το single «Capricorn», που έντυσε μουσικά δύο τηλεοπτικές διαφημίσεις και έγινε πανελλήνια ραδιοφωνική επιτυχία.
Τον Δεκέμβριο του 2001 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Flood: (coming of a) great quantity of water, το οποίο καθιέρωσε το συγκρότημα σαν το πιο δημοφιλές Ελληνικό αγγλόφωνο rock/pop συγκρότημα. Το κομμάτι «Fake», από το άλμπουμ έντυσε μουσικά για τρία συνεχόμενα χρόνια τα τηλεοπτικά σποτ  εταιρείας κινητής τηλεφωνίας και έγινε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία, αποτελώντας την μεγαλύτερη του συγκροτήματος, μέχρι στιγμής. Το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 18.000 αντίτυπα μέχρι στιγμής και έχει γίνει χρυσό.
Ακολούθησε το 2003 το άλμπουμ Forwards and Backwards, που παρουσίασε μία πιο πλούσια ηχητική άποψη και κέρδισε εξίσου καλές κριτικές. Το κομμάτι «Love Me, Love Me, Love Me» από το άλμπουμ έγινε ραδιοφωνική επιτυχία και έντυσε άλλη μία τηλεοπτική διαφήμιση, γνωστής εταιρείας συσκευασμένων χυμών.
Το 2004, αποδεχόμενοι την πρόταση του υιού του Μάνου Χατζιδάκι και της Έλλης Πασπαλά, ηχογράφησαν σε στούντιο στη Γερμανία το θρυλικό άλμπουμ του Χατζιδάκι, με τίτλο Reflections, που έχει ηχογραφήσει το 1967, με τους New York Ensemble. Το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 35.000 αντίτυπα μέχρι στιγμής και έχει γίνει χρυσό.
Το Δεκέμβριο του 2007, οι Raining Pleasure κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους άλμπουμ, με τίτλο Who's gonna tell Juliet?. Πρόκειται για ένα άλμπουμ στο οποίο την παραγωγή έχει κάνει ο Άγγλος Clive Martin. O Martin έχει δουλέψει ως παραγωγός με πολλούς ξένους καλλιτέχνες και συγκροτήματα (Stereophonics, Puressence, Les Negresses Vertes, David Byrne, EMF, Mansun, Skunk Anansie, Reef, Queen κ.α.).
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2009 το συγκρότημα γιόρτασε στην Πάτρα τα 20 χρόνια καλλιτεχνικής δραστηριότητας με μια ζωντανή εμφάνιση με ελεύθερη είσοδο και με προσκεκλημένους καλλιτέχνες.
Μαρτίνιο Ντάφα Καμπί

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1957. Μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC), ανέλαβε το 2002 τρίτος αντιπρόεδρος του κόμματος. Στην κυβέρνηση του Κάρλος Γκόμες , το 2004-05 ήταν υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων . Αργότερα έγινε υπουργός Άμυνας.

Πρωθυπουργία

Μετά την πρόταση μομφής σε βάρος της κυβέρνησης του Αριστίντες Γκόμες, τον Μάρτιο του 2007, που οδήγησε στην παραίτηση του τελευταίου, ο Καμπί έγινε πρωθυπουργός. Τον πρότειναν το PAIGC, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ανανέωσης και το Ηνωμένο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Διορίστηκε πρωθυπουργός από το Νίνο Βιέιρα (ο οποίος αρχικά τον είχε απορρίψει) στις 9 Απριλίου του 2007. Ανέλαβε επίσημα πρωθυπουργός στις 13 Απριλίου του 2007 , επικεφαλής τρικομματικής κυβέρνησης συνασπισμού, η οποία ορκίστηκε στις 17 Απριλίου του 2007. Διατηρήθηκε στην πρωθυπουργία ως τις  5 Αυγούστου του 2008, οπότε  η κυβέρνησή του αποπέμφθηκε από τον πρόεδρο. Νέος πρωθυπουργός διορίστηκε ο Κάρλος Κορέια. Ο Καμπί τη στιγμή εκείνη βρισκόταν στο εξωτερικό για λόγους υγείας.
Πρωθυπουργός του Κράτους της Παλαιστίνης

Ο πρωθυπουργός του κράτους της Παλαιστίνης είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του κράτους της Παλαιστίνης. Το αξίωμα υπάρχει από τον Ιανουάριο του 2013, όταν η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή μετονομάστηκε σε κράτος της Παλαιστίνης και η νέα θέση αντικατέστησε την προηγούμενη θέση του πρωθυπουργού της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής .
Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βέροιας

Ιστορικά στοιχεία

Ειναι μία ιστορική Μονή η οποία φημολογείται ότι υπάρχει σαν Ιερά Σκήτη από τον 9ο-10ο αιώνα. Σαν μονή λειτούργησε τον 14ο αιώνα και ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Βέροιας, Ναούσης & Καμπανίας.
Απο την Μονή πέρασαν μεγαλοι 'Αγιοι της Ορθοδοξιας μας οπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, ο Άγιος Θεωνάς, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Όσιος Αντώνιος και ο Όσιος Θεοφάνης. Το 1822 πυρπολήθηκε ολοκληρωτικά από τους Τούρκους και το μοναδικό κτίσμα που σώθηκε είναι το παρεκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος κάτω από το βράχο. Η Μονή ανοικοδομήθηκε μέχρι το 1830 και διατηρεί τη μακεδονική αρχιτεκτονική της. Σώζονται πολλά ιερά λείψανα πολλων μεγάλων Αγιων οπως η Τίμια Κάρα του Αγίου Κλήμης Αχρίδος.
To 1986 o ηγούμενος Αρχιμ.Γρηγόριος Σοφός αναλαμβάνει μαζί με λίγους πιστούς την ανακαίνιση της Μονής και καταφέρνει να την ξανακάνει λειτουργική Μονή.
Σήμερα η Μονή λειτουργεί ως Ανδρώα και εγκαταβιώνουν σ' αυτή 3 Μοναχοί. Ηγούμενος είναι ο Αρχιμανδρίτης Πορφύριος Μπατσαράς.
Γκόλντα Μέιρ

Τα πρώτα χρόνια

Η Γκόλντα Μάμποβιτς γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1898 στο Κίεβο της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σημερινή Ουκρανία). Είχε δύο αδελφές, την Sheyna και την Tzipke, καθώς και άλλα πέντε αδέλφια που έχασαν τη ζωή τους σε παιδική ηλικία. Η μητέρα της ήθελε να εγκαταλείψει το σχολείο και να παντρευτεί, αλλά αυτή επαναστάτησε. Η Μέιρ εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου αγόρασε ένα εισιτήριο τρένου για το Ντένβερ, Κολοράντο, και πήγε να ζήσει με την παντρεμένη αδελφή της, Sheyna Korngold. Οι Korngolds πραγματοποιούσαν ακαδημαϊκές βραδιές στο σπίτι τους, όπου η Γκόλντα Μέιρ συμμετείχε σε συζητήσεις σχετικά με τον σιωνισμό, την λογοτεχνία, την ψήφο των γυναικών, τον συνδικαλισμό και πολλά άλλα.
Η Μέιρ άρχισε τη σταδιοδρομία της ως δασκάλα, για να επιστρέψει το 1921 στην Παλαιστίνη και να ενταχθεί αμέσως στο εβραϊκό απελευθερωτικό κίνημα. Γυναίκα με μεγάλη θέληση, η Μέιρ κατείχε επί σχεδόν 20 χρόνια μετά την απελευθέρωση διάφορα χαρτοφυλάκια με σημαντικότερο εκείνο των Εξωτερικών. Από τη θέση αυτή εργάστηκε σκληρά για την κατοχύρωση της διεθνούς θέσης της χώρας, ιδίως σε ό,τι αφορά τις Η.Π.Α.
Στις 17 Μαρτίου του 1969, η Γκόλντα Μέιρ ανέλαβε την πρωθυπουργία του Ισραήλ μετά τον ξαφνικό θάνατο, στις 26 Φεβρουαρίου, του παλαιού συμμάχου της, Λεβί Εσκόλ. Στην εκλογή της αντιτάχθηκε ουσιαστικά μόνο η ομάδα που περιέβαλε τον υπουργό Άμυνας, στρατηγό Μοσέ Νταγιάν, αλλά, αν και ο ίδιος πίστευε ότι η Μέιρ ήταν ακατάλληλη για τη θέση, δεν έθεσε τελικά υποψηφιότητα. Το γεγονός είναι όμως ότι οι υπόνοιες του στρατηγού δεν επαληθεύτηκαν. Από τον Μάιο μέχρι το τέλος Οκτωβρίου του 1969, σχεδόν επί καθημερινής βάσεως, οι ισραηλινές δυνάμεις συγκρούονταν με αιγυπτιακές μονάδες κατά μήκος της διώρυγας του Σουέζ, ενώ αραιότερες αλλά εξίσου φονικές ήταν οι συγκρούσεις με τη Συρία και την Ιορδανία.
Άρον Τάμασι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φαρκασλάκα, σε μια οικογένεια Σέκελι στην επαρχία Ουντβάρχελι (σημερινό Λουπένι της επαρχίας Χαργκίτα), ενώ σπούδασε και αποφοίτησε σε νομική και εμπόριο στο πανεπιστήμιο Μπάμπες-Μπολιάι, Ο Ταμάσι μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1923, λίγα χρόνια μετά την παράδοση της Τρανσυλβανίας στην Ρουμανία. Έγραψε τα πρώτα μυθιστορήματά του στην ουγγρική γλώσσα εκεί, και μετά δημοσιεύθηκαν στο Κλουζ, με επιτυχία. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1926 και έζησε στην Τρανσυλβανία μέχρι το 1944.
Ένα από τα γνωστότερα έργα του Τάμασι είναι μια τριλογία μυθιστορημάτων για τις περιπέτειες ενός αγοριού από το Σέκελι με το όνομα Άμπελ, ένα νεαρό κυνηγό που ζούσε μόνος στα δάση των ορέων Χαργκίτα. Ο Τάμασι μετακόμισε στη Βουδαπέστη το 1944 και έζησε εκεί για την υπόλοιπη ζωή του, μέχρι τον θάνατο του το 1966. Με αίτημα του, θάφτηκε στην πατρίδα του, την Γη του Σέκελι, μια εθνοπολιτιστική περιοχή της ανατολικής Τρανσυλβανίας στη Ρουμανία.
Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1964 στο Νοβοσιμπίρσκ, όπου σπούδασε υποκριτική. Στη συνέχεια, σπούδασε στη Ρωσική Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών στη Μόσχα.
Η πρώτη του ταινία ήταν Η επιστρoφή, που κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας. Στη συνέχεια, η ταινία Η αποξένωση (2007) ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα, ενώ το 2011, το Elena έλαβε το Βραβείο της Επιτροπής στην κατηγορία Ένα Κάποιο Βλέμμα.
Το 2014, η ταινία Λεβιάθαν κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το βραβείο σεναρίου στο φεστιβάλ των Καννών, ενώ ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας και τον Χρυσό Φοίνικα.
Η ταινία Χωρίς αγάπη του 2017 έλαβε το Βραβείο της Επιτροπής στο φεστιβάλ των Καννών, ενώ είναι η πρόταση της Ρωσίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 90α βραβεία Όσκαρ.