google/wiki40b huggingface dataset:
Μανζίνι (συνοικία)

Γεωγραφία

Το Μανζίνι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση (μετά το Λουμπόμπο) και μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Συνορεύει με όλες τις άλλες συνοικίες :με το Χνόχο στα βόρεια, με το Λουμπόμπο στα ανατολικά και με το Σισελουένι στα νότια και με τη Νότια Αφρική στα δυτικά.

Τοποθεσία

Το Μανζίνι βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Σουαζιλάνδης.

Πληθυσμός

Το Μανζίνι είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 292.000 κατοίκους.
Κάρολος της Φλάνδρας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου-Θεοδώρου δούκα στη Βαυαρία.
Το 1983 απεβίωσε στο Ράβερσαϊντε του Βελγίου σε ηλικία 80 ετών.

Οικογένεια

Θεωρείται ότι νυμφεύτηκε το 1977 τη Λουίζα-Μαρία-Ζακελίν, κόρη του Αλβέρτου Πέυρεμπρουν. Ο γάμος δεν αναφέρεται σε αρχεία ενορίας, αλλά αναφέρεται ως ιδιωτική ευλογία. Το "Αλμανάκ των Γκότα" τον αναφέρει ως συζύγους.
Νεόφυτος Ροδινός

Ο Νεόφυτος Ροδινός ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα, προσηλυτιστής των ορθοδόξων Χριστιανών στον Παπισμό.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ποταμιού της Κύπρου. Μαθήτευσε στον συμπολίτη του Λεόντιο Ευστράτιο και διδάχτηκε ρητορική από τον Ιάσωνα Σωζόμενο. Πήγε στην Ρώμη και από εκεί στην Ισπανία όπου γράφτηκε τρόφιμος του Πανεπιστημίου της Σαλαμάγγας. Σπούδασε θεολογία ενώ δίδασκε Ελληνικά.
Αφού αποφοίτησε τον έστειλε ο Πάπας στην Πολωνία για προσηλυτσμό, και μετά στην Ελλάδα όπου και συνελήφθη, για κακή του τύχη, από τους Τούρκους που τον πούλησαν για δούλο. Επενέβη όμως η Ενετική δημοκρατία και απελευθερώθηκε. Επέστρεψε στην Ιταλία και διορίστηκε εφημέριος σε ελληνική εκκλησία της Νεάπολης. Εκεί παρέμεινε για πολλά χρόνια διδάσκοντας Θρησκευτικά και Ελληνικά στα σχολεία.
Πήγε και στην Χιμάρα, όπου για οκτώ ολόκληρα χρόνια πήγαινε σε όλα τα χωριά διδάσκοντας το ευαγγέλιο και προσηλυτίζοντας ακόμα και τους πιο απλούς ανθρώπους στον Παπισμό, υποφέροντας μύριες κακουχίες, στερήσεις και διωγμούς.
Απεβίωσε στην Ρώμη το 1669.
Catastroika

Συντελεστές

Σενάριο/Σκηνοθεσία: Αρης Χατζηστεφάνου, Κατερίνα Κιτίδη
Επιστημονική επιμέλεια: Λεωνίδας Βατικιώτης
Υπεύθυνος παραγωγής: Θάνος Τσάντας
Μοντάζ: Αρης Τριανταφύλλου
Μουσική: Active Member, Ερμής Γεωργιάδης
Συντελεστές: Ιουλία Κιλέρη, Μαργαρίτα Τσώμου, Βάγια Πάντου, Χρήστος Τσικνιάς, Γρανέτα Καρατζά, Κώστας Εφήμερος
Μαξιμιλιανός της Έσσης-Κάσσελ

Βιογραφία

Ο Μαξιμιλιανός ήταν ο τέταρτος επιζήσας γιος του Καρόλου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Μαρίας Αμαλίας των Κέττλερ, κόρης του Ιακώβου δούκα της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Φρειδερίκος της Σουηδίας, ο Κάρολος (απεβίωσε 22 ετών) και ο Γουλιέλμος Η΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ, ενώ μικρότερος ο Γεώργιος-Κάρολος.
Νυμφεύτηκε την κόρη του Ερνέστου-Λουδοβίκου λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και ο γάμος συμβόλιζε την αρμονία των κλάδων Έσσης-Κάσσελ και Έσσης-Ντάρμστατ. Όμως ο Μαξιμιλιανός ζούσε πολυτελώς και δαπανηρά, κάτι που ενόχλησε τις δύο οικογένειες. Το 1723 ο πατέρας του τού έδωσε την περιοχή Γιέσμπερκ, που περιελάμβανε την ιδιοκτησία Ρίχεροντε. Στο Γιέσμπερκ ο Μαξιμιλιανός έκτισε το μπαρόκ ανάκτορο Γιέσμπερκ και στο κοντινό δάσος τον Κήπο των πριγκιπισσών για τις τέσσερις κόρες του.
Έγινε στρατηγός, αρχιστράτηγος και στρατάρχης του Αυστριακού στρατού. Ήταν λάτρης της μουσικής και διατηρούσε ιδιαίτερη ορχήστρα· αυτό όμως τον βύθισε στα χρέη. Απεβίωσε το 1753 σε ηλικία 64 ετών.
Θεμισταγόρας ο Αλεξανδρεύς

Ο Θεμισταγόρας ο Αλεξανδρεύς ήταν αρχαίος Έλληνας μηχανικός και αστρονόμος.

Έργα του

Όπως μαρτυρεί το παρωνύμιό του φέρεται, ή να γεννήθηκε, ή να άκμασε στην Αλεξάνδρεια επί εποχής των Πτολεμαίων. Είχε διακριθεί στην κατασκευή ηλιακών ωρολογίων. Ένα εξ εκείνων είναι και αυτό που διασώθηκε και είχε προσφερθεί δώρο "τω Βασιλεί Πτολεμαίω", υπό του Απολλωνίου του Απολοδότου, του μεγάλου μαθηματικού της αλεξανδρινής εποχής.
Μπαρίς Ζβορίκιν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις  13 [Π.Η. 1872] Οκτωβρίου στη Μόσχα. Σπούδασε στη Σχολή ζωγραφικής, γλυπτικής, και αρχιτεκτονικής της Μόσχας τα έτη  1892—1893.
Σχεδίασε εικονογραφήσεις για εκδόσεις της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης. Ασχολήθηκε με τοιχογραφία στον Καθεδρικό Ναό Φεοντορόφσκιϊ στο Τσάρσκοε Σελό (Tsarkoe Selo). Το έτος  1915 ένας από τους ιδρυτές της «Общества возрождения художественной Руси».
Το έτος 1921 μετανάστευσε στο Παρίσι (μέσω Κριμαίας, Κωνσταντινούπολης και Αιγύπτου).
Στη Γαλλία εικονογράφησε βιβλία όπως τα: «История Советов» (1922), «Исповедь» М.А. Бакунина (1921), «Москва и деревня в гравюрах и литографиях» Г.К. Лукомского (1921), «Поэмы» А. де Мюссе (1927), «Сказка о Золотом петушке» (1925) и «Борис Годунов» (1927) А.С. Пушкина.
Για τον  καθεδρικό ναό του Σωτήρος Χριστού στην  Ανιέρ-σιρ-Σεν ζωγράφισε μερικές εικόνες, ενώ το  1935 συμμετείχε σε έκθεση εικονογραφίας.
Στα τέλη των ετών 1930-х μετέφρασε στα γαλλικά ρωσικά παραμύθια όπως η  «Снегурочка», η «Василиса Прекрасная», η «Марья Моревна» και η «Жар-Птица», κι επίσης δημιούργησε εικονογραφήσεις γι' αυτά τα παραμύθια. Ωστόσο για τη ζωή του ζωγράφου δεν υπήρξαν δημοσιεύσεις.
Πέθανε το  1942.
Φραντσέσκο Ντονά

Διοίκηση

Στέφτηκε δόγης στις 24 Νοεμβρίου 1545, κυβέρνησε χωρίς αυταρχισμό και στηρίχτηκε στα θεσμικά όργανα της Δημοκρατίας όπως το "Μεγάλο Συμβούλιο". Ακολούθησε την Αντιμεταρρύθμιση την οποία δεν έβλεπαν με καλό μάτι οι γνήσιοι Βενετοί επειδή έδινε εμπορικά προνόμια σε άπιστους μέσα στο έδαφος της Βενετίας. Καθιέρωσε την Ιερά Εξέταση (1547) αλλά με περιορισμένες αρμοδιότητες και υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης επειδή ήταν πάντοτε διστακτικός να κάνει ριζικές παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή της Βενετίας, ο βασικός στόχος του ήταν να εξασφαλίσει την αυτονομία της πόλης. Η έλλειψη πληρωμάτων στις γαλέρες τον οδήγησαν στην απόφαση να χρησιμοποιήσει κατάδικους για την καταπολέμηση των πειρατών στην Αδριατική Θάλασσα. Στην εξωτερική του πολιτική διατήρησε την ουδετερότητα στον πόλεμο που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον Κάρολο Κουίντο και τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.

Πολιτισμός

Ο Φραντσέσκο Ντονά πλούτισε την Βενετία με μεγάλα έργα υπό την επίβλεψη του διάσημου αρχιτέκτονα Τζάκοπο Σανσοβίνο όπως το νομισματοκοπείο, τα γλυπτά στην βάση του καμπαναριού του Αγίου Μάρκου, μέγαρα, δημόσια κτίρια και ναοί. Η Δημοκρατία της Βενετίας σε περίοδο ειρήνης ήταν πάντοτε πλουσιότερη, η ανακάλυψη της Αμερικής είχε ελάχιστες επιπτώσεις στην οικονομία της. 
Ο Φραντσέσκο Ντονά ζήτησε να παραιτηθεί λόγω μεγάλης ηλικίας και άσχημης υγείας (1550) αλλά το Συμβούλιο δεν το έκανε δεκτό. Πέθανε στις 23 Μαίου του 1553 και τάφηκε στην Σάντα Μαρία ντέι Σέρβι, στις αρχές του 19ου αιώνα τα οστά του μεταφέρθηκαν στο παρεκκλήσι του Βίλα Ντονάτο στο Μαρένο ντι Πιάβε, είναι ο μοναδικός δόγης που έχει ταφεί εκτός Βενετίας.
Αλέξιος Νικολόπουλος

Ο Αλέξιος Νικολόπουλος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από το Λεβίδι της επαρχίας Τριπολιτσάς. Υπηρέτησε στρατιώτης και διέπρεψε περισσότερο από τους άλλους καπεταναίους της πατρίδας του και των άλλων χωριών. Είχε την εμπιστοσύνη των στρατιωτών και ήταν αρχηγός από τον Μήτικα και πιο πέρα. Πολέμησε σε πολλές μάχες και έπεσε μαχόμενος εναντίον των Αράβων στο βουνό Σφαντήρι και Καταβόθρα κοντά στην πατρίδα του.
Διεθνές Αεροδρόμιο του Σότσι

Υποδομές

Υπάρχουν δύο κύριοι τροχόδρομοι, οι οποίοι μαζί με τους βοηθητικούς έχουν ολικό μήκος 4.310 m, ενώ υπάρχουν σχέδια επιμήκυνσης τους. Μπορεί δε να υποστηρίξει όλους τους σύγχρονους τύπους επιβατηγών αεροσκαφών. Το κύριο terminal μπορεί να εξυπηρετήσει έως και 750 επιβάτες ανά ώρα και κατασκευάστηκε στα 1989–2007.
Νίκλας Ζύλε

Συλλογική Καριέρα

Ο Ζύλε ξεκίνησε την καριέρα του από την Ροτ-Βάις Βάλντορφ. Αργότερα, μετακόμισε στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης, όπου και παρέμεινε έως την σεζόν 2008-09. Στην συνέχεια, μετακόμισε στην ΣΦ Ντάρμστατ 98, ενώ, μισό χρόνο αργότερα, στην Χόφενχαϊμ 1899. Στις 11 Μαΐου 2013, ο Ζύλε πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Χόφενχαϊμ σε αναμέτρηση για την Μπουντεσλίγκα με αντίπαλο την Αμβούργο ΣΦ. Ξεκίνησε ως βασικός, ενώ αντικαταστάθηκε από τον Αντρέας Λούντβιχ στο 81ο λεπτό. Η Χόφενχαϊμ, τελικώς, ηττήθηκε στην συγκεκριμένη αναμέτρηση με σκορ 1–4.

Διεθνής Καριέρα

Με την Γερμανία U17 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2012.
Ήταν στέλεχος της ομάδας η οποία έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Γερμανία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο.
Ο Ζύλε κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γερμανίας τον Αύγουστο του 2016, ενόψει αναμετρήσεων με αντιπάλους την Φινλανδία και τη Νορβηγία. Αγωνίστηκε ως βασικός και αντικαταστάθηκε στο 59ο λεπτό της αναμέτρησης απέναντι στην Φινλανδία, η οποία και αποτέλεσε το ντεμπούτο του με τα χρώματα της Εθνικής Γερμανίας.
Ώρα στις Νήσους Φώκλαντ

Οι Νήσοι Φώκλαντ επίσημα χρησιμοποιούν την Χειμερινή Ώρα Νήσων Φώκλαντ (UTC−3) όλο το χρόνο από τις 5 Σεπτεμβρίου 2010. Ωστόσο, πολλοί κάτοικοι του Καμπ χρησιμοποιούν τη UTC−4, που είναι γνωστή στα Φώκλαντ ως "Ώρα Καμπ" (σε αντιδιαστολή με την "ώρα Στάνλεϊ" ή "Κυβερνητικά ρολόγια").
Τα Φώκλαντ χρησιμοποιούσαν την ώρα Στάνλεϊ (UTC−3:51:24) μέχρι τις 11 Μαρτίου 1912, όταν η ώρα Νήσων Φώκλαντ (FKT, UTC−4) τέθηκε σε ισχύ. Η FKT χρησιμοποιούταν όλο το χρόνο μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου 1983, όταν η Θερινή Ώρα Νήσων Φώκλαντ (FKST, UTC−3) εισήχθη για πρώτη φορά για τη θερινή περίοδο του έτους. Η FKT χρησιμοποιούταν κατά τη χειμερινή περίοδο (Απρίλιος-Σεπτέμβριος) και η FKST κατά τη θερινή περίοδο (Σεπτέμβριος-Απρίλιος) έως τον Απρίλιο του 2011 όταν οι Νήσοι Φώκλαντ Κυβέρνηση αποφάσισε να μην γυρίσει πίσω και να παραμείνει στη θερινή ώρα όλο το χρόνο, με την ελπίδα να κερδίζει περισσότερο χρόνο για επικοινωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της ημέρας και φωτεινότερα βράδια τον χειμώνα.
Ο αρχιτέκτων Μάρθας

Ο αρχιτέκτων Μάρθας είναι θεατρικό έργο του Παύλου Νιρβάνα

Υπόθεση

Ο απόστρατος συνταγματάρχης Βάρδας ζει με την κόρη του Μίνα σε ένα σπίτι με θέα τη θάλασσα, αλλά λόγω οικονομικών δυσχερειών πρέπει να το εγκαταλείψουν. Ο Παύλος Μάρθας, αρχιτέκτονας είναι ερωτευμένος με τη Μίνα, αλλά μαζί του είναι ερωτευμένη και η εξαδέλφη της Μίνας η Ιουλία. Η Μίνα είναι θλιμμένη για το θάνατο του καναρινιού της και ο Μάρθας της υπόσχεται να της φτιάξει ένα μαυσωλείο στον κήπο του σπιτιού της για το καναρίνι της. Ο Μάρθας ζητά από το συνταγματάρχη την Μίνα σε γάμο μα εκείνος δεν του τη δίνει. Το νεαρό ζευγάρι σχεδιάζει να φύγει μαζί κρυφά,όμως η Μίνα το μετανιώνει επειδή δεν θέλει να αφήσει το πατέρα της μόνο του. Καθώς όμως ακούγεται το βράδυ το πλοίο να σαλπάρει εκείνη τον ακολουθεί σχεδόν υπνωτισμένη. Στην επέτειο του πρώτου έτους των γάμων τους στο νησί όπου μένει το νεαρό ζευγάρι, φθάνει η είδηση για τον θάνατο του πατέρα της. Ο Παύλος δεν της το λέει και κάνουν και οι δύο μαζί ένα μεγάλο ταξίδι και τελικά και οι δύο πνίγονται σε φουρτούνα που ξεσπά.

Πληροφορίες

Πρωτοπαίχθηκε το 1907 από τον θίασο της Κοτοπούλη. Το έργο εκδίδεται το 1921-1922. Ο Νιρβάνας,γιατρός ο ίδιος ασχολείται με παθολογικές ψυχολογικές καταστάσεις. Με τη μορφή της Μίνας επιχειρεί μια σπουδή της γυναικείας υστερίας και νευρικότητας.
El Preso Número 9

Στοίχοι και ερμηνεία

Το τραγούδι συγκαταλέγεται στο λαϊκό ηθοπλαστικό είδος. Ο πρωταγωνιστής του τραγουδιού είναι ένας απλός άνθρωπος που βρίσκεται αντιμέτωπος με την συνείδησή του. Η πράξη του είναι ενάντια στο νόμο, αλλά ελπίζει η δευτέρα παρουσία να του αποδώσει το δίκαιο που του ανήκει.
Σκοπιά Φλώρινας

Ιστορικά στοιχεία

Είναι πολύ παλαιός οικισμός, δημιουργημένος πιθανότατα κατά την τελευταία περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αρχικώς στην είσοδο της κοιλάδας. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Ν. Νικολάου, αντιπρόσωπος του χωριού, πήγε και ζήτησε από τον Πασά των Ιωαννίνων, στον οποίο υπαγόταν το χωριό, την άδεια να μεταφερθεί τα χωριό στα ενδότερα, άδεια που έλαβε από τον Αλή Πασά, αφού τον εμπιστεύτηκε ο Αληπασάς. Ο κυριότερος λόγος ήταν η ασφάλεια των κατοίκων: Από εκεί περνούσε ο δρόμος από Μοναστήριο για Καστοριά και Γιάννενα, και κάθε τόσο περιστασιακοί επιδρομείς λήστευαν και λεηλατούσαν τους κατοίκους. Το παλιό χωριό λοιπόν εγκαταλείφθηκε και κτίσθηκαν δύο οικισμοί προς το εσωτερικό της μικρής κοιλάδας: Ο ένας στην περιοχή Τσετιρόκι, που μετά από λίγα χρόνια εγκαταλείπεται, και ο άλλος εκεί που είναι η Σκοπιά σήμερα. Τότε ονομάσθηκε Άνω Νεβολιάνη. Η μεταφορά του οικισμού πρέπει να είχε θετικά αποτελέσματα στην ασφάλεια και την οικονομία. Μόνο οι Γκέγκηδες συνέχιζαν να κάνουν επιδρομές και να δημιουργούν προβλήματα. Το χωριό στη νέα του τοποθεσία σιγά σιγά μεγάλωσε, καθώς εγκαταστάθηκαν και Τούρκοι, που δημιούργησαν το δικό τους «μαχαλά» (συνοικία), «το Τζαμί», όπως έμεινε γνωστό από το τζαμί με τον μιναρέ του, που καταστράφηκε το 1928. Το 1886 αναφέρεται ως Άνω Ντολιάν με 1.150 Χριστιανούς και 440 Μουσουλμάνους κατοίκους. Κατά την ανταλλαγή πληθυσμών έφυγαν 59 οικογένειες Μουσουλμάνων (350 άτομα) και ήρθαν 25 οικογένειες προσφύγων: τρεις από τη Θράκη και 22 από τη Μικρά Ασία.
Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Αμύντας».
Αναβρυτή Λακωνίας

Στο παρελθόν

Ήταν στο παρελθόν έδρα της ομώνυμης κοινότητας που κάλυπτε επιφάνεια 22 τετραγωνικών χιλιομέτρων, στην οποία υπαγόταν και η Μονή Φανερωμένης, η οποία παλαιότερα είχε 18 μοναχούς, ωστόσο τώρα λειτουργεί μόλις με έναν. Η Μονή Φανερωμένης βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, όπως και ο οικισμός Περγανταίικα.
Κατά την αρχαιότητα, κοντά στην Αναβρυτή υπήρχε ιερό της Δήμητρας. Στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα, ο οικισμός είχε γνωρίσει ιδιαίτερη ανάπτυξη, λόγω της βυρσοδεψίας, οπότε και ήταν έδρα του Δήμου Βρυσεών, ενώ σήμερα ο οικισμός αποτελεί το ομώνυμο Δ.Δ. του Δήμου Μυστρά.
Ο οικισμός, όπως και πολλά χωριά της επαρχίας, κατά την πάροδο των χρόνων έχει όλο και λιγότερους κατοίκους, οι πιο πολλοί από τους οποίους μένουν στο χωριό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στις εξοχικές κατοικίες τους.
Από το χωριό υπήρξε μεταναστευτικό ρεύμα προς τις χώρες του εξωτερικού. Μάλιστα, Ο Σύλλογος Βρυσεών Αναβρυτής Νέας Υόρκης, ο οποίος υφίσταται μέχρι σήμερα, ιδρύθηκε το 1901 και αποτέλεσε τον πρώτο ελληνικό σύλλογο στην αμερικανική ήπειρο.

Αξιοθέατα και δραστηριότητες

Στην Αναβρυτή υπάρχουν πλήθος εκκλησιών βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων, ενώ το μοναδικό σχολείο του χωριού στεγάζει το Βοτανολογικό και Γεωλογικό Μουσείο, με πλήθος φυτών και πετρωμάτων του Ταϋγέτου.
Η Αναβρυτή είναι το κέντρο όπου ξεκινούν μονοπάτια προς όλο τον Ταΰγετο. Μεγάλος αριθμός ορειβατών περνούν κάθε χρόνο κυρίως από το γνωστό μονοπάτι e4. Ακριβώς γι αυτό τον λόγο η Αναβρυτή έχει γίνει η βάση για οποιαδήποτε απόδραση στον Ταΰγετο.
Οίνος του Παγετού

Ο οίνος του παγετού ή παγετωνικός οίνος (γερμανικά: Eiswein· καναδικά αγγλικά: Icewine· αμερικάνικα αγγλικά: Ice Wine· γαλλικά: Vin de glace) είναι εκλεκτός οίνος με υψηλή οξύτητα και γλυκύτητα. Ο παγετός οίνος προέρχεται από σταφύλια τα οποία συλλέγονται και εκγλευκώνονται σε τουλάχιστον -7 ° C.

Χρονιά

Ακόμα κι αν συγκομίζονται τα σταφύλια για τον παγετό οίνο τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, το κρασί παίρνει το έτος κατά τo οποίο αναπτύχθηκαν τα σταφύλια.

Kαταγωγή

Παράγεται στη Γερμανία, στο Λουξεμβούργο, στον Καναδά, στις ΗΠΑ, και στη Νέα Ζηλανδία.

Διάφορα

Αν τα σταφύλια μολύνονται το φθινόπωρο από την ευγενή σήψη (Botrytis cinerea), την οποία υγρασία, ζέστη και ομίχλη ευνοούν, γίνεται ένας πολύ γλυκός οίνος. Και τα δύο κρασιά είναι επιδόρπιοι οίνοι.
Βλατερό Πάτρας

Το  Βλατερό είναι συνοικία στο κεντρικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της Πάτρας.  
Είναι η παλιότερη συνοικία της λεγόμενης «Κάτω Πόλης», στα όρια αυτής με την «Άνω Πόλη», και μεγάλο τμήμα της είναι ιδιαίτερα γραφικό με στοιχεία (αρχιτεκτονική, δρομάκια κτλ.) που θυμίζουν παλαιότερες εποχές. Απέχει 1,5 χλμ. περίπου από το κεντρικότερο σημείο της πόλης, την Πλατεία Γεωργίου Α΄.

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία προέρχεται από την λατινική λέξη blattea, που σημαίνει πορφύρα και από την οποία προέρχεται το βαφικό κόκκινο υγρό με το οποίο χρωμάτιζαν τα μεταξωτά υφάσματα που προορίζονταν για βασιλείς και πλούσιους. Στην περιοχή υπήρχαν πολλές τέτοιες βιοτεχνίες κατά την Βυζαντινή περίοδο οι οποίες ανήκαν στην αρχόντισσα Δανιηλίδα. Στη συνοικία υπάρχει ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου, ο παλιότερος που διασώζεται στην πόλη, και επί Τουρκοκρατίας υπήρχε στην περιοχή το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου καθώς και τα προξενεία των ξένων χωρών. Η συνοικία κάηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους με την κήρυξη της Επανάστασης του 1821.
Επαναστόχευση φαρμάκων

Ο όρος επαναστόχευση φαρμάκων (drug repositioning, drug repurposing, drug re-profiling ή drug retasking) αναφέρεται στην ανεύρεση νέων ασθενειών στις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ήδη υπάρχοντα φάρμακα, με διαφορετικές αρχικές ενδείξεις.
Η σημασία της επαναστόχευσης φαρμάκων αυξάνει με την πάροδο των ετών, καθώς όλο και περισσότερες φαρμακευτικές εταιρείες αναγνωρίζουν ότι βιολογικές ανακαλύψεις και τεχνολογίες στις οποίες είχαν στηριχθεί μέχρι πρόσφατα πολλές ελπίδες, τελικά αποτυγχάνουν στην επίτευξη των στόχων τους.
Η επαναστόχευση φαρμάκων έχει ήδη οδηγήσει σε ορισμένες σημαντικές επιτυχίες, όπως είναι το γνωστό Viagra (Pfizer), που αναπτύχθηκε αρχικά για την αντιμετώπιση της πνευμονικής υπέρτασης, ενώ πλέον χρησιμοποιείται κατά κόρον στη στυτική δυσλειτουργία. Άλλο παράδειγμα είναι η θαλιδομίδη, η οποία προκάλεσε τρομακτικές βλάβες σε έμβρυα, όταν, την δεκαετία του '60, χορηγήθηκε ως "ενισχυτικό" σε εγκύους και τώρα χρησιμοποιείται στο οζώδες ερύθημα. Εξάλλου, μικρότερες εταιρείες όπως η Biovista, ασχολούνται σε συστηματική βάση με την επαναστόχευση φαρμάκων. Οι εταιρείες αυτές χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό τεχνολογιών, όπως είναι η Βιολογία “in silico” και πειράματα “in vitro ή in vivo” προκειμένου να επιλέξουν φάρμακα και στη συνέχεια να αναπτύξουν και να ελέγξουν επιστημονικές υποθέσεις σχετικές με νέες χρήσεις τους.
Ένα σημαντικό πλεονέκτημα της επαναστόχευσης φαρμάκων σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους ανάπτυξής τους είναι ότι τα επιλεγόμενα φάρμακα ήδη χρησιμοποιούνται, και, επομένως, έχουν περάσει ένα σημαντικό αριθμό ελέγχων τοξικότητας. Έτσι μία εταιρεία μπορεί να παρακάμψει σημαντικά έξοδα και να κερδίσει χρόνο, οδηγώντας γρηγορότερα το φάρμακό της στην αγορά. Από την άλλη, εγείρονται ορισμένα ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, καθότι ένα φάρμακο που επαναστοχεύεται σε άλλη ένδειξη, ενδέχεται να καλύπτεται από ευρεσιτεχνίες που καθιστούν εμπορικά ασύμφορη την προώθησή του στην αγορά.
Η επαναστόχευση φαρμάκων μεγιστοποιεί τη χρήση της υπάρχουσας γνώσης και δημιουργεί ελπίδες ότι θα αποτελέσει ένα σημαντικό συμπλήρωμα στις τρέχουσες τεχνικές ανάπτυξης φαρμάκων και αντιμετώπισης ασθενειών.
Βίκτορ Μπρακ

Σύλληψη, δίκη και καταδίκη

Στις 20 Μαΐου 1945 ο Βίκτορ Μπρακ συνελήφθη από την αμερικανική υπηρεσία αντικατασκοπείας (American Counter-Intelligence Corps, CIC). Κατά τη σύλληψή του δήλωσε ότι ονομαζόταν Χέρμαν Όμπερ (Hermann Ober) και χρειάστηκε να περάσουν αρκετές εβδομάδες πριν διαπιστωθεί η πραγματική του ταυτότητα. Όπως ήταν φυσικό, ο Μπρακ παραπέμφθηκε σε δίκη - μια από τις συνακόλουθες δίκες της Νυρεμβέργης, τη Δίκη των Ιατρών. Η δίκη αυτή άρχισε στις 9 Δεκεμβρίου 1946 και διήρκεσε 140 ημέρες, μέχρι τις 20 Αυγούστου 1947. Κατέθεσαν 147 μάρτυρες και κατατέθηκαν περισσότερα από 1500 έγγραφα. Από τους 23 κατηγορουμένους οι 16  ιατροί κρίθηκαν ένοχοι ενώ επτά καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Βίκτορ Μπρακ, αν και δεν ήταν ιατρός. Η ποινή εκτελέσθηκε με απαγχονισμό στη φυλακή του Λάντσμπεργκ αμ Λεχ της Βαυαρίας στις 2 Ιουνίου 1948
TNA Against All Odds

Ιστορία

Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2005. Σε κάθε τέτοια διοργάνωση περιέχονται διάφοροι παλαιστικοί αγώνες, τις περισσότερες φορές με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα.
Μίδεια (μυθολογία)

Η Μίδεια σύμφωνα με την μυθολογία ήταν νύμφη της Βοιωτίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Μήδεια. Απέκτησε με τον Ποσειδώνα έναν γιο, τον Ασπληδόνα, οικιστή της ομώνυμης πόλης των Μινύων, βόρεια του Ορχομενού. Η βοιωτική πόλη Λεβάδεια, που βρισκόταν στην θέση της σημερινής Λιβαδειάς έφερε στο παρελθόν το όνομα της νύμφης. Μετονομάστηκε σε Λεβάδεια με την άφιξη και την εγκατάσταση νέων κατοίκων στην πόλη με αρχηγό τον Λέβαδο
Πουντουτσέρι

Το Πουντουτσέρι (κυριολεκτικά νέα πόλη στα Ταμίλ), πρώην γνωστό ως Ποντισέρι (γαλλικά: Pondichéry‎) είναι ενωσιακή επικράτεια της Ινδίας. Σχηματίστηκε από τέσσερα εξκλάβια της πρώην Γαλλικής Ινδίας, το Πουντουτσέρι (πρώην Ποντισέρι), Καρικάλ (Καραϊκάλ), Μαχέ (γνωστό στα Μαλαγιαλάμ ως Μαγιάζι) και Γιαναόν (Γιάναμ). Ονομάζεται από τη μεγαλύτερη επαρχία της επικράτειας, την Πουντουτσέρι. Ιστορικά γνωστό ως Ποντισέρι (Pāṇṭiccēri), η επικράτεια μετονομάστηκε σε Πουντουτσέρι (Putuccēri) στις 20 Σεπτεμβρίου 2006.
Το Πουντουτσέρι βρίσκεται στο νότιο μέρος της Ινδικής χερσονήσου. Οι επαρχίες Πουντουτσέρι και Καραϊκάλ συνορεύουν με την πολιτεία Ταμίλ Ναντού, ενώ οι επαρχίες Γιάναμ και Μαχέ περιβάλλονται εξολοκλήρου από τις πολιτείες Άντρα Πραντές και Κεράλα αντίστοιχα. Είναι η 29η πολυπληθέστερη και 3η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή μεταξύ των πολιτειών και ενωσιακών επικρατειών της Ινδίας. Έχει ΑΕΠ που ανέρχεται σε 3.1 δισεκατομμύρια δολάρια και κατατάσσεται 27η στην Ινδία.

Δημογραφία

Ο Ινδουισμός είναι η κύρια θρησκεία με το 87.3% να πιστεύει σε αυτή. Άλλες θρησκείες περιλαμβάνουν τον Χριστιανισμό (6.2%) και το Ισλάμ (6%).
2274 Έρσον

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Έρσον είναι SG (κατά Tholen). Ο Έρσον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 78 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πάτρικ Κάρνι

Προσωπική Ζωή

Οι γονείς του Πάτρικ χώρισαν όταν ήταν στα 8 του. Ο ίδιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άκρον του Οχάιο. Στο σχολείο γνώρισε και τον μελλοντικό κιθαρίστα της μπάντας Νταν Άουερμπακ. Άκουγε indie rock μπάντες όπως τους Pavement και Captain Beefheart. Ήταν παντρεμένος με την Ντενίς Γκρόλμους, με την οποία είχε σχέση για 9 χρόνια, μέχρι το 2009, όποτε και χωρίσανε. Παντρεύτηκε την Έμιλι Γουάρντ το 2012. Μετά τα Grammys του 2013 ξεκίνησε μια μίνι κόντρα με τον Τζάστιν Μπίμπερ.

Μουσική καριέρα

Ξεκινώντας με το "The Big Come Up" το 2002, και με τελευταίο το "El Camino" το 2011, κυκλοφόρησε συνολικά 7 δίσκους ως ντράμερ των Black Keys. Ήταν κριτής, το 2010, των 9ων Ανεξάρτητων Μουσικών Βραβείων. Επίσης, όσο η μπάντα ήταν διαλυμένη, εξέδωσε την προσωπική του δουλειά με την μπάντα "Drummer" στην οποία δούλεψε ως μπασίστας.
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας (ρωσικά: Моско́вский междунаро́дный кинофестива́ль) πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Μόσχα το 1935 και έγινε κανονικό από το 1959. Από την ίδρυσή του μέχρι το 1959 το φεστιβάλ πραγματοποιούνταν κάθε δεύτερη χρονιά τον Ιούλιο, εναλλασσόμενο  με το φεστιβάλ  του Karlovy Vary. Το φεστιβάλ πραγματοποιείται ετησίως από το 1995.
Το μεγάλο βραβείο του Φεστιβάλ είναι το Άγαλμα του Αγίου Γεώργιου με το φόνο του δράκου, όπως αναπαρίσταται  στο Εθνόσημο  της Μόσχας. Ο Νικήτα Μιχαλκόφ είναι ο πρόεδρος του φεστιβάλ από το 2000. Με το πέρασμα των χρόνων απονεμήθηκε και το Βραβείο  Στανισλάβσκι  για τα επιτεύγματα τους στον κινηματογράφο στους ηθοποιούς: Τζακ Νίκολσον, Μέριλ Στριπ, Ιζαμπέλ Υπέρ, Εμμανουέλ Μπεάρ, Ζαν Μορό, Φανί Αρντάν, Έλεν Μίρεν και άλλους. Το 2012  το βραβείο αυτό απονεμήθηκε στη Γαλλίδα ηθοποιό Κατρίν Ντενέβ.
Το 2012 η κριτική επιτροπή είχε επικεφαλής τον Βραζιλιάνο σκηνοθέτη Έκτορ Μπαμπένκο. Μεταξύ των μελών της Κριτικής Επιτροπής υπήρξαν εξέχοντες κινηματογραφιστές από διάφορες χώρες όπως: ο διάσημος Γάλλος σκηνοθέτης και ηθοποιός Ζαν-Μαρκ Μπαρ. ο Βούλγαρος σκηνοθέτης Τζαβόρ Γκάρντεφ, η Ιταλίδα παραγωγός Αντριάνα Κιέζα ντι Πάλμα και ο Ρώσος Σεργκέι  Λόμπαν. Ο διευθυντής του προγράμματος του Φεστιβάλ είναι ο Κίριλ Ραζλόγκοφ.