google/wiki40b huggingface dataset:
Καλαβριανή διάλεκτος Γκρίκο

Επισκόπηση

Η γλώσσα ταξινομείται από την ΟΥΝΕΣΚΟ ως απειλούμενη με εξαφάνιση, και ο αριθμός των ομιλητών της στην περιοχή θεωρείται πως είναι περίπου 2.000 με 13.000. Ταξινομείται από τον οργανισμό του Εθνολόγου ως διάλεκτος της νέας ελληνικής γλώσσας με την έννοια της σύγχρονης καθομιλούμενης γλώσσας των ελληνικών γλωσσών, όπως τα ποντιακά και τα τσακωνικά, καθώς η καλαβριανή εκδοχή θεωρείται πως είναι κοντινότερα στα νέα ελληνικά. Η καλαβριανή διάλεκτος δεν είχε ποτέ εκτεταμένη χρήση, όπου εκτός από την καθημερινή επικοινωνία μεταξύ των ομιλητών της δεν απέκτησε ποτέ κάποιον σημαντικό ρόλο στην τοπική αυτοδιοίκηση, λογοτεχνία, ή εκκλησιαστικά ζητήματα. Η χρήση της διαλέκτου έχει τις ρίζες της στην εποχή των αρχαίων ελληνικών αποικιών  της Μεγάλης Ελλάδας, ενώ κατά τον Μεσαίωνα η ευρύτερη περιοχή διατέλεσε από το 536 έως το 1071 υπό την διοίκηση των Βυζαντινών -ως θέμα της Καλαβρίας-, έως ότου κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς. Η γλώσσα δοκιμάστηκε ιδιαίτερα τον 20ό αιώνα ειδικά κατά την περίοδο της φασιστικής Ιταλίας καθώς η χρήση της ακολουθούνταν από στίγμα μη ιταλικότητας και αποθαρρύνονταν ενεργά από τις αρχές. Σήμερα η γλώσσα χρησιμοποιείται σε 9 κωμοπόλεις της περιοχής της Μποβέσια, στις οποίες περιλαμβάνονται η Μπόβα Σουπεριόρε, Ρογκούντι, Γκαλιτσιάνο, Κοριό ντι Ρογκούντι, Μπόβα Μαρίνα, και η πόλη της Ρέτζιο ντι Καλάμπρια. Στα χαρακτηριστικά της γλώσσας είναι πως δεν διατηρεί το τελικό -ς, π.χ. η λέξη γάϊδαρος προφέρεται ως γκάνταρο / gadaro, ενώ για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή αντί για το ελληνικό αλφάβητο.
Υπάρχουν 2 περιοδικά σε κυκλοφορία στην περιοχή, το I Riza (Η Ρίζα) το οποίο είναι τρίγλωσσο σε γκρίκο, ιταλικά, και νέα ελληνικά και εκδίδεται κάθε 4 μήνες, και το CUMELCA το οποίο εκδίδεται κάθε 3.
Προσήλιο Πιερίας

Ιστορικά

Ονομάστηκε έτσι επειδή είναι κτισμένο στην άκρη του Σβορώνου, σε μία πλαγιά. Παλιά αυτό το μέρος ονομαζόταν "παράγκες"  επειδή οι πρώτοι κάτοικοι που ήρθαν στην περιοχή αυτή, ήταν Πόντιοι πρόσφυγες   από τη σημερινή Τουρκία και είχαν κτίσει τα σπίτια τους πρόχειρα, με λαμαρίνες και λάσπη.
Οι κάτοικοι του συνοικισμού ήρθαν εκεί το 1928 και ήταν Πόντιοι από τη Σιούγκοβα (Πλατανάκια Σερρών) . Η ονομασία του οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν το τελευταίο σπίτι που υπήρχε και το έβλεπε ο ήλιος. 
Για αρκετά χρόνια υπαγόταν στην Κοινότητα Σβορώνου. Μετά το 1998 με το Νόμο Καποδίστρια υπάχθηκε στο Δήμο Κατερίνης.

Υποδομή

Από άποψη υποδομής, αξίζει να αναφερθεί η κοντινή Εκκλησιαστική Σχολή, το γηροκομείο και ο ναός της Αγίας Κυριακής. Όλες οι υπηρεσίες (σχολείο, ιατρείο κλπ.) του Σβορώνου εξυπηρετούν και τους λιγοστούς κατοίκους στο Προσήλιο.
Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ

Για τον αντισημιτισμό και τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών

Ο Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ ενδιαφέρεται πολύ για το έργο των Λεόν Πολιακόφ και Νόρμαν Κον, έχοντας μελετήσει εκτεταμένα την αντισημιτική πλαστογραφία Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Σήμερα μελετά τον εθνικισμό, το μέλλον της πολιτείας και την έννοια της πρόοδου στο διάβα της Ιστορίας.
Η αποκήρυξη του αντισημιτισμού από τον Ταγκιέφ, όπως και της «εργαλειοποίησης» του αντισιωνισμού από ορισμένες υπερ-μειοψηφικές ομάδες έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις, με τους αντιπάλους του να ισχυρίζονται ότι ταυτίζει τον αντισιωνισμό με τον αντισημιτισμό. Ωστόσο, ο Ταγκιέφ είναι σταθερά αντίθετος με οποιαδήποτε μορφή κοινοτισμού. Δεν ισχυρίζεται επομένως ότι ο αντισιωνισμός είναι απαραιτήτως αντισημιτισμός, αλλά απλώς ότι σε ορισμένους ισλαμιστικούς κύκλους ο εκπεφρασμένος αντισιωνισμός μπορεί να καλύπτει μη εκπεφρασμένο αντισημιτισμό, όπως ακριβώς στην παράδοση της ευρωπαϊκής ιστορίας του αντισημιτισμού.
Παρά την αντίθεσή του στον συντηρητισμό (είναι πρώην μέλος της Καταστασιακής Διεθνούς, κοντά στις απόψεις του Ρενέ Βιενέ), ο Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ συνέγραψε το Les Contre-réactionnaires (Denoël, 2007), όπου αντιτίθεται τόσο στον αντιρατσισμό, όσο και στον αντιφασισμό: Τους θεωρεί ως ιδεολογίες που εργαλειοποιούνται από τις ακροαριστερές ομάδες (σελ. 576) «που στοχεύουν στη νομιμοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων παράνομων μεταναστών χωρίς κανέναν περιορισμό ή ρύθμιση» (σελ. 574).
Έκτωρ Δούκας

Ο βίος του

Ο Έκτωρ Δούκας σπούδασε ζωγραφική αρχικά στην Ακαδημία του Μονάχου στο εργαστήριο τον Λούντβιχ φον Λοφτς, και κατόπιν στην Ακαδημία Ζουλιάν στο Παρίσι. Το 1907 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, όπου το 1913 του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση. Ενώ ακόμα ήταν στο Μόναχο, άρχισε να εκθέτει έργα του στην Ελλάδα, όπου και τελικά επέστρεψε. Εκτός από τις ατομικές εκθέσεις, συμμετείχε επίσης σε μεγάλες ομαδικές εκθέσεις όπως στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1934 και στις Πανελλήνιες Εκθέσεις του 1948, του 1952, του 1963 και του 1967. Από τα αξιολογότερα έργα του στο εξωτερικό με ιδιαίτερα ευμενή σχόλια αποτελούν οι προσωπογραφίες της Δούκισσας του Μακλεμβούργου και της πριγκίπισσας Άρρενμπεργκ καθώς και η διακόσμηση του Δημαρχείου της Γκέσλιγκεν, παρά τη Στουτγάρδη, στη Βυρτεμβέργη. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).

Το έργο του

Το έργο του Δούκα, αν και επηρεασμένο από την λεγόμενη «Σχολή του Μονάχου», ξεφεύγει από τα αυστηρά και σκοτεινά ακαδημαϊκά πρότυπα, τείνοντας προς τον ιμπρεσιονισμό και τον εξπρεσιονισμό. Ο ίδιος έλεγε ότι δεν είχε «καμία σχέση με τους διάφορους "ισμούς"». Ο Δούκας ανήκε στον κύκλο των λεγόμενων  ακαδημαϊκών, στον οποίο μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνονταν καλλιτέχνες όπως οι Προκοπίου, Βικάτος και Γεωργιάδης. Ασχολήθηκε με την προσωπογραφία, την απεικόνιση νεκρών φύσεων, την τοπιογραφία, τη θαλασσογραφία και τη σύνθεση στον καμβά. Η έμπνευσή του ήταν απεριόριστη, αλλά στην μεταφορά της έμπνευσής του στον καμβά έδινε την δική του ιδιαίτερη «ψυχολογική ερμηνεία»:
«Αποφεύγω οτιδήποτε που (sic) θυμίζει μια ξεκάρφωτη μεταφορά της φύσης στο βασίλειό μου. Πώς θα μεταφέρω τις συγκινήσεις μου, δηλαδή με ποιον εκφραστικό τρόπο, μου είναι αδιάφορο. Κείνο που με απασχολεί είναι να μπορώ να δίνω την αγαλλίαση στο θεατή και να του μιλώ χωρίς τη βοήθεια επεξηγηματικών σημειώσεων. Ζωγραφικός πίνακας είναι, κατά τη γνώμη μου, εκείνος που δε θέλει καν τίτλο.»
Ένα από τα πλέον γνωστά του έργα είναι η ελαιογραφία που απεικονίζει γυναίκες που μεταφέρουν πολεμοφόδια στην Πίνδο κατά τον πόλεμο του 1940, καθώς και εκείνη του Ευγενίου Μητροπολίτη της Αγχιάλου (Εθνικό Ιστορικό Μουσείο). Άλλα έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας και στις συλλογές του Δήμου Πειραιώς, της Τραπέζης της Ελλάδος και της Εθνικής Τραπέζης. Τρεις πίνακές του που βρίσκονταν στη Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων καταστράφηκαν από εμπρησμό κατά τα Δεκεμβριανά του 1944.
Αθλητικά γεγονότα του 2009/Μάιος

Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα που έλαβαν χώρα το μήνα Μάιο του έτους 2009, συνοδευόμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν.
Τρυφερές Εξαδέλφες

Περίληψη

O 15χρονος Ζυλιέν καταφθάνει στο εξοχικό της οικογένειας κάπου στην επαρχία της Γαλλίας. Είναι ερωτευμένος με την κατά ένα χρόνο μεγαλύτερη εξαδέλφη του τη Τζούλια, ενώ δέχεται καθημερινά την πολιορκία της μικρότερης ξαδέρφης του Πουν. Η Τζούλια αδιαφορεί και τον πικάρει φλερτάροντας με τον Σαρλ, αρραβωνιαστικό της αδερφής του Ζυλιέν. Στο εξοχικό φιλοξενούνται και πολλά άλλα πρόσωπα αφού οι οικονομικές δυσκολίες οδήγησαν την οικογένεια του Ζυλιέν να το μετατρέψει σε μια άτυπη πανσιόν.
Λίγο αργότερα θα ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και όλοι οι άντρες της περιοχής θα επιστρατευθούν. Ο Ζυλιέν θα είναι ο μοναδικός που θα μείνει ανάμεσα σε τόσες γυναίκες. Οι ερωτικές του περιπέτειες έχουν μόλις ξεκινήσει.

Πληροφορίες

Το σενάριο της ταινίας έγραψε ο Πασκάλ Λινέ, συγγραφέας επίσης του βιβλίου που βασίστηκε η ταινία, λίγους μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου από τις εκδόσεις Gallimard. Το κεντρικό θέμα της ταινίας και του βιβλίου έχει πραγματευτεί παλιότερα και ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ στο έργο του Τα κατορθώματα ενός μικρού Δον Ζουάν. Το έργο του Απολλιναίρ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο λίγα χρόνια αργότερα, το 1986, από τον Τζιανφράνκο Μινιότσι με πρωταγωνίστρια την Μαρίνα Βλαντί. Το φιλμ του Μινιότσι έλαβε καλύτερες κριτικές όντας πιο "κινηματογραφικό"¨από την καθαρά εικονοκλαστική προσέγγιση του Χάμιλτον, που ως φωτογράφος κατά κύριο επάγγελμα, ασχολήθηκε περισσότερο με το οπτικό αποτέλεσμα και λιγότερο με τις ερμηνείες.
Όπως σε όλες τις ταινίες του Χάμιλτον αλλά και στα φωτογραφικά του λευκώματα κυριαρχεί η παρουσία όμορφων γυναικών (μερικές μάλιστα στα όρια της εφηβείας) που απεικονίζονται γυμνές. Παρούσα είναι και η ιδιαίτερη τεχνική του με το απαλό φόκους και τους παστέλ χρωματισμούς να προσδίδουν μια ονειρική ατμόσφαιρα. Η ταινία παρά το τολμηρό της θέμα και περιεχόμενο, έχει προβληθεί τόσο από την κρατική τηλεόραση (ΕΡΤ) όσο και από ιδιωτικούς σταθμούς χωρίς περικοπές.
Λουδοβίκος, Μέγας Δελφίνος

Βιογραφικά στοιχεία

Ονομάστηκε μέγας δελφίνος, όχι τόσο λόγω της υψηλότατης βασιλικής του θέσης, όσο των μεγάλων σωματικών του διαστάσεων. Ο πατέρας του ανέθεσε την εκπαίδευσή του στον μεγάλο συγγραφέα της εποχής Ζακ Μπενίν Μποσουέ. Παρά τις φήμες που τον έλεγαν έξυπνο, ήταν αποδεδειγμένα ακαμάτης και τεμπέλης, περνώντας μέρες ολόκληρες με μοναδική ασχολία να χτυπάει το πόδι του με ένα καλάμι.
Δεν πήρε ενεργό μέρος στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, αλλά ως διάδοχος του θρόνου περιστοιχιζόταν από ένα συμβούλιο σκευωρών. Στάλθηκε στην χώρα του Ρήνου στον πόλεμο της μεγάλης συμμαχίας, όπου, παίρνοντας το Φίλιππσμπουργκ, πέτυχε να αποτρέψει τους αυτοκρατορικούς από το να εισέλθουν στην Αλσατία.
Η μόνη μεγάλη διεθνής διπλωματική επιτυχία που σημείωσε στη ζωή του ήταν η εξασφάλιση της διαδοχής του Ισπανικού θρόνου στον δεύτερο γιο του, Φίλιππο. Ο Φίλιππος διαδέχθηκε τον βασιλιά της Ισπανίας Κάρολο Β΄ ως Φίλιππος Ε΄. Πέτυχε έτσι να εξασφαλίσει την διαδοχή της αρσενικής γραμμής της Βουργουνδικής δυναστείας σε δύο μεγάλα Ευρωπαϊκά κράτη. Φημιζόταν για την μεγάλη συλλογή έργων τέχνης που είχε στις Βερσαλίες.
Πέθανε σε ηλικία 50 ετών από φυσικά αίτια, πριν από τον πατέρα του.
Ερνέστος Αύγουστος ΣΤ΄ του Αννοβέρου

Βιογραφία

Είναι ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου-Αυγούστου Ε΄ πρίγκιπα (τιτουλάριου βασιλιά) του Αννοβέρου και της Σαντάλ Χοκουλί ιδιοκτήτριας Ελβετικής Σοκολατοποιΐας, κόρης Ελβετού επιχειρηματία ακινήτων. Ο πατέρας του είναι επικεφαλής του Οίκου των Γουέλφων· είναι απόγονος του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας, της Βικτωρίας της Βρετανίας, του Γεωργίου Γ΄ της Βρετανίας, του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας, κ.ά.
Ο Ερνέστος Αύγουστος Ανδρέας Φίλιππος Κωνσταντίνος Μαξιμιλιανός Ρολφ Στέφανος Λουδοβίκος Ροδόλφος γεννήθηκε, όπως και ο νεότερος αδελφός του Χριστιανός, στο Χίλντεσχαϊμ της Κάτω Σαξονίας. Βαπτίστηκε τρεις μήνες μετά στο κάστρο Μαρίενμπουρκ και -μετά το Ερνέστος- έλαβε τα ονόματα των αναδόχων του: του Φιλίππου ΣΤ΄ της Ισπανίας, του Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας (εξαδέλφου τού πατέρα του), κ.ά.
Με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918 η οικογένειά του έχασε το δουκάτο του Μπράουνσβαϊκ, αλλά κράτησε την πιο πολλή της προσωπική περιουσία. Ο πάππος του Ερνέστος-Αύγουστος Δ΄ έκανε στη Βρετανία χρήση της πράξης τού 1705 για την απόκτηση Αγγλικής ιθαγένειας των απογόνων της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, μητέρας του Γεωργίου Α΄ της Βρετανίας. Έτσι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μπόρεσε να μείνει στη Βρετανία και να κάνει επιχειρήσεις. Η γονείς του Ερνέστου-Αυγούστου ΣΤ΄ ζούσε στο Χάρλινγκχαμ Λοτζ.
Σέσαρ Γκαβίρια

Προεδρία

Το 1990 εξελέγη πρόεδρος της Κολομβίας, όντας ο υποψήφιος του Φιλελεύθερου Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του ένα νέο σύνταγμα εγκρίθηκε το 1991. Ως πρόεδρος, ο Γκαβίρια οδήγησε επίσης την πάλη ενάντια στο καρτέλ ναρκωτικών του Κάλι, και οι διάφορες φατρίες ανταρτών.

Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών

Το 1994, ο Γκαβίρια εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών. Επανεξελέγη το 1999. ok
Blue Valentine

Πλοκή

Η ταινία απεικονίζει ένα παντρεμένο ζευγάρι, τον Ντιν Περέιρα και τη Σίντι Χέλερ. Με φλάσμπακ πίσω στο χρόνο θα δούμε πως γνωρίστηκαν και έκαναν σχέση και τη διάλυση του γάμου τους αρκετά χρόνια αργότερα.
Ο Ντιν είναι ένας νεαρός που εγκατέλειψε το λύκειο και δουλεύει σε εταιρία μετακόμισης στη Νέα Υόρκη. Η Σίντι σπουδάζει ιατρική, η οποία ζει με τους δυστυχισμένους γονείς της και φροντίζει τη γιαγιά της στη Πενσυλβάνια. Συναντιούνται τυχαία και ερωτεύονται αμέσως. Αποφασίζουν να παντρευτούν όταν η Σίντι ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος και το παιδί που περιμένει είναι του πρώην της, Μπόμπι.
Η ιστορία αγάπης τους διακόπτεται από ένα καταστροφικό σαββατοκύριακο λίγο πριν τη λήξη του γάμου τους. Ο Ντιν τώρα βάφει σπίτια ενώ η Σίντι εργάζεται ως νοσοκόμα και μεγαλώνουν την κόρη τους Φράνκι στην αγροτική Πενσυλβάνια. Με την ελπίδα να αναβιώσουν τη σχέση τους ο Ντιν πηγαίνει τη Σίντι σε ένα μοτέλ, αλλά τελικά καταλήγουν να μαλώνουν. Η Σίντι καλείται να δουλέψει νωρίς το επόμενο πρωί και ο Ντιν εμφανίζεται στο νοσοκομείο. Η εμφάνισή του οδηγεί σε μια βίαια φιλονικία που φαίνεται να κάνει το διαζύγιο αναπόφευκτο. Ο Ντιν συμφωνεί να δώσει λίγο χρόνο στη Σίντι και φεύγει. Η κόρη του τρέχει να τον πιάσει ζητώντας του να μείνει. Καθώς η Σίντι πιάνει την κόρη τους, ο Ντιν απομακρύνεται.

Παραγωγή

Η ταινία είχε αρχικά προγραμματιστεί να γυριστεί την άνοιξη του 2008, αλλά καθυστέρησε λόγω του θανάτου του Χιθ Λέτζερ. Οι παραγωγοί και ο σκηνοθέτης για σεβασμό στο πρόσωπο της Μισέλ Γουίλιαμς, σύντροφος του Λέτζερ και μητέρα της κόρης του Ματίλντα, προτίμησαν να καθυστερήσουν την παραγωγή παρά να δώσουν το ρόλο σε άλλη ηθοποιό.
Τα γυρίσματα είχαν προγραμματιστεί να γίνουν στην Καλιφόρνια, αλλά μεταφέρθηκαν στο Μπρούκλιν και στο Σκράντον της Πενσυλβάνια. Η Γουίλιαμς ήθελε να βρίσκεται κοντά στο σπίτι της στο Μπρούκλιν ώστε να μπορούσε να φροντίζει την κόρη της. Πριν γυρίσυν τη διάλυση του γάμου μεταξύ των δύο χαρακτήρων, οι δύο πρωταγωνιστές Γκόσλινγκ και Γουίλιαμς, πρότειναν να νοικιάσουν ένα σπίτι, να φέρουν τα ρούχα τους και τα υπάρχοντά τους, να πηγαίνουν για ψώνια και να κάνουν πρόβες.

Box office

Με προϋπολογισμό 1.000.000 δολάρια, το Blue Valentine έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 25η θέση με 193.000 δολάρια. Στο αμερικανικό box office συγκέντρωσε συνολικά 9,7 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο έφτασε τα 2,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 12,3 εκατομμύρια δολάρια. Στην Ελλάδα έκοψε 30.800 εισιτήρια.
Ρομποτική ανοιχτού κώδικα

Ένα ρομπότ ανοιχτού κώδικα είναι ένα ρομπότ του οποίου ο τεχνικός σχέδιασμός, τα σχηματικά διαγράμματα, και ο πηγαίος κώδικας δημοσιεύονται υπό ένα μοντέλο λογισμικού ανοιχτού κώδικα.

Προτερήματα

Το κόστος ενός ρομπότ ανοιχτού κώδικα μπορεί να είναι πολύ χαμηλό, παραδείγματα είναι τα ρομπότ του Hanson (300$) και του προγράμματος Aiko (25000$). Επίσης, έχουν λογισμικό ή υλικό που μπορεί να αλλάζει σχετικά εύκολα και ταυτόχρονα είναι συμβατό με πολλά άλλα ρομπότ.

Δημοσιότητα

Το πρώτο σημάδι για την αυξανόμενη δημοσιότητα των ρομπότ που μπορούν να κατασκευαστούν με ανοιχτό κώδικα εμφανίστηκε στην κοινότητα "κάντο μόνος σου". Άρχισε με μικρές ομάδες που έπαιζαν ανταγωνιστικά με ασύρματα οχήματα (π.χ. το RobotWars), και τελικά αναπτύχθηκε σε χτίσιμο ρομπότ με αυτόνομη τηλεπαρουσία όπως π.χ. το Sparky και μετά τα πραγματικά ολοκληρωμένα ρομπότ (που μπορούν να πάρουν αποφάσεις μόνα τους) όπως π.χ. το Ανοιχτό Αυτόματο Πρόγραμμα (Open Automaton Project) και το Πρόγραμμα Φύλλο (Leaf Project). Ορισμένες εμπορικές επιχειρήσεις σήμερα φτιάχνουν πακέτα για απλά ρομπότ που κατασκευάζονται στο σπίτι. Ένα παράδειγμα είναι η DeAgostini.
Γενόσημο φάρμακο

Χρόνος προστασίας

Συγκεκριμένα κάθε νέο φάρμακο (πρωτότυπο) μετά την τελική του έγκριση για κυκλοφορία στην αγορά, κυκλοφορεί προστατευμένο για κάποιο χρονικό διάστημα με δικαιώματα όπως απαγόρευσης παραγωγής του από άλλη εταιρεία ή απαγόρευση παραγωγής της δραστικής ουσίας κ.λπ. (πατέντα). Στην περίοδο αυτή στην τιμή του φαρμάκου περιλαμβάνεται αναλογικά η δαπάνη έρευνας και ανάπτυξης, από την ανακάλυψη της δραστικής ουσίας του μέχρι την κυκλοφορία του. Με τη λήξη του χρονικού αυτού διαστήματος, που πάντα προσδιορίζεται από τις εθνικές και διεθνείς νομοθεσίες, θεωρείται ότι όλα τα παραπάνω έξοδα έχουν αποσβεστεί. Τότε παρέχεται το δικαίωμα της παραγωγής του και από άλλες εταιρείες φαρμάκων θεωρούμενο όρο γενόσημο (generic) φάρμακο.
Σημειώνεται ότι μετά την παρέλευση του παραπάνω χρόνου η τιμή του πρωτότυπου φαρμάκου μειώνεται δραστικά. Αλλά και τα γενόσημα φάρμακα από άλλες φαρμακοβιομηχανίες προσφέρονται σε πολύ μικρότερες τιμές, αφού δεν περιλαμβάνουν τα έξοδα της έρευνας των πρωτοτύπων. Με τον ανταγωνισμό που παρατηρείται σε μεγάλες παραγγελίες (μαζικές προμήθειες νοσοκομείων ή διαγωνισμούς) οι τιμές αυτών υφίστανται ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις.

Στατιστικά

Στις αρχές 2012 αναφέρεται ότι περίπου το 50% των φαρμάκων που διετίθεντο στην Ευρώπη και το 35% αυτών στην Ελλάδα ήταν γενόσημα φάρμακα. Σημειώνεται ότι τόσο τα πρωτότυπα όσο και τα γενόσημα φάρμακα κυκλοφορούν κάτω από ίδιο καθεστώς Ελέγχων και Τυποποίησης.
Ματρόνα Ντμιτρίεβνα Νικόνοβα

Πρώτα χρόνια

Η Ματρόνα γεννήθηκε ως παιδί του Ντμίτρι και της Ναταλίας Νικόνοφ στο χωριό Σεμπίνο στην επαρχία Τούλα. Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Οι γονείς της σχεδίαζαν να την δώσουν σε ένα ορφανοτροφείο μετά τη γέννησή της, αλλά η μητέρα της άλλαξε γνώμη, όταν είδε σε όνειρο, ότι ένα λευκό πουλί θεϊκής ομορφιάς, με κενές κόγχες ματιού, προσγειώθηκε στο στήθος της. Όταν γεννήθηκε η Ματρόνα ήταν τυφλή, με τα βλέφαρα κλειστά επάνω από τις κενές κόγχες των ματιών. Η μητέρα της το πήρε ως ουράνιο σημάδι. Σύμφωνα με τη βιογράφο της, από τη στιγμή που ήταν οκτώ ετών, είχε προφητικές και θεραπευτικές δυνάμεις.

Επανάσταση

Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, η ίδια και η φίλη της Λυδία Γιάνκοβα έγιναν άστεγοι αγρότες, που εγκατέλειψαν τα χωριά τους για να βρουν εργασία και φαγητό στις μεγαλύτερες πόλεις. Μέχρι το 1925, η Ματρόνα μετακόμισε στη Μόσχα, ενδεχομένως ακολουθώντας τα δύο αδέλφια της και διήγε μία περιπλανώμενη ζωή, βρίσκοντας καταφύγιο με φίλους και συγγενείς σε σπίτια, διαμερίσματα και υπόγεια. Δεν μπορούσε να μείνει με τους δύο αδελφούς της, που ήταν και οι δύο κομμουνιστές, γιατί η Ματρόνα ασκούσε την Ρωσική Ορθόδοξη πίστη.

Ύστερη ζωή

Σε μία εποχή που άλλοι θρησκευόμενοι απεστάλησαν στα Γκουλάγκ ή σε εξορία για τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, κανείς δεν είπε κάτι για τη θέση της Ματρόνας. Οι άνθρωποι συνέχισαν να έρχονται στη Ματρόνα για συμβουλές και βοήθεια για τα προβλήματά τους.
Μία ιστορία, που σχετίζεται με τη βιογράφο της, Ζινάιντα Ζντάνοβα, λέει ότι η Ματρόνα δήλωσε στη μητέρα τής Ζινάιντα, την Ευδοκία, ότι θα παντρευτεί έναν όμορφο ευγενή. Η Ευδοκία μετακόμισε στη Μόσχα και έγινε μαγείρισσα στο σπίτι ενός πλούσιου ευγενή, του οποίου ο γιος, ο Βλαντιμίρ, ήταν αρραβωνιασμένος με κάποια Σούχοβα. Λίγο αργότερα ο Βλαντιμίρ λέγεται, ότι είχε ένα όνειρο, στο οποίο μία φωνή του είπε να παντρευτεί μία γυναίκα με το όνομα Ευδοκία. Το επόμενο πρωί ρώτησε, αν υπήρχε μία τέτοια γυναίκα στο νοικοκυριό, τη γνώρισε και σχεδόν λιποθύμησε. Αργότερα, στάλθηκε για κατάρτιση στο Περμ με την Ευδοκία και η Ζινάιντα γεννήθηκε λίγο αργότερα.
Σε ένα άλλο από τα αναφερόμενα θαύματά της, βοήθησε έναν φοιτητή κολεγίου αρχιτεκτονικής να αναθεωρήσει ένα έγγραφο, που απαιτείτο για αποφοίτηση, περιγράφοντας λεπτομερώς μερικά από τα σπουδαία αρχιτεκτονικά επιτεύγματα στη Φλωρεντία και τη Ρώμη, συμπεριλαμβανομένου του Παλάτσο Πίττι. 
Λέγεται, ότι πρόβλεψε τον θάνατό της τρεις μέρες νωρίτερα, αποδεχούμενη όλους τους επισκέπτες κατά τη διάρκεια αυτών των τελευταίων ημερών. Μετά το θάνατό της το 1952, ο τάφος της έγινε τόπος προσκυνήματος. Έχει πρόσφατα αγιοποιηθεί από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Τα κατάλοιπά της βρίσκονται τώρα στην Εκκλησία του Προστατευτικού Πέπλου της Παναγίας στη Μονή Μεσολάβησης της Μόσχας. Οι ουρές των ανθρώπων που περιμένουν να επισκεφτούν τον τάφο της, αναφέρεται, ότι είναι τακτικά αρκετά μεγάλες (συχνά χρειάζονται τρεις ή τέσσερις ώρες για να κάνουν σύντομη επίσκεψη στον τάφο) και συμπεριφέρονται καλά.
Η μνήμη της γίνεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Μαΐου.
Γκο (καλλιτεχνικό όνομα)

Το καλλιτεχνικό όνομα γκο (Ιαπωνικά: 号) είναι ένα ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσαν οι Ιάπωνες καλλιτέχνες ουκίγιο-ε και που συχνά το άλλαζαν. Τις περισσότερες φορές οι καλλιτέχνες υιοθετούσαν διαφορετικά γκό στις διάφορες φάσεις της καριέρας τους για να επισημάνουν σημαντικές καμπές της ζωής τους. Ένα τέτοιο παράδειγμα καλλιτέχνη είναι ο Χοκουσάι που μόνο την περίοδο 1798 με 1806 άλλαξε περισσότερα από 5 ονόματα.

Σχολές τέχνης και ψευδώνυμα

Ενας καλλιτέχνης ξυλογραφίας συνήθως έπαιρνε το όνομά του από τον διευθυντή της σχολής που ανήκε. Συνήθως, το γκό του περιελάμβανε συλλαβές του γκό του ηγέτη της σχολής. Για παράδειγμα στη Σχολή Ουταγκάουα η πρώτη συλλαβή του γκό του μαθητή ήταν η τελευταία συλλαβή του γκό του δασκάλου του. Έτσι ό Τογιοχάρου είχε ένα μάθητή τον Τογιοχίρο που με τη σειρά του είχε μαθητή τον διάσημο ζωγράφο τοπίων Χιροσίτζε. Ένας άλλος μαθητής του Τογιοχάρου ήταν ο μελλοντικός δάσκαλος της σχολής, Ουταγκάουα Τογιoκούνι, που έιχε μαθητές τους Κουνισάντα και Κουνιγιόσι. Ο Κουνιγιόσι είχε μαθητή τον Γιοσιτόσι του οποίου μαθητής ήταν ο Τοσικάτα.

Κληρονομηθέντα ονόματα

Σε κάποιες σχολές και ειδικότερα στη Σχολή Ουταγκάουα, το γκο του γηραιότερου μέλους υοθετοθταν από τον γηραιότερο μαθητή όταν ο δάσκαλός του πέθαινε και ο τελευταίος ανελάμβανε τη διεύθυνση της σχολής. Επιπρόσθετα, ίσως σαν ένδειξη σεβασμού μερικές φορές οι καλλιτέχνες έπαιρναν ονόματα πολύ παλαιτόερων (νεκρών) καλλιτεχνών. Αυτό φυσικά καθιστά την απόδοση των καλλιτεχνικών έργων εξαιρετικά δύσκολη μιας και το ίδιο γκο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από περισσότερος του ενός καλλιτέχνες. Η απόδοση του έργου τότε βασίζεται σε άλλα στοιχεία όπως η ημερομηνία του έργου.
Χάινριχ Μπελ

Βιογραφία

Γιος επιπλοποιού, από καθολική και αντιναζιστική οικογένεια, πολέμησε στο ρωσικό και σε άλλα μέτωπα στα έξι χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τραυματίστηκε αρκετές φορές και αιχμαλωτίστηκε από τους Αμερικανούς.
Μαθητευόμενος σε βιβλιοπωλείο, σπούδασε φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Κολωνίας.
Τα έργα του άρχισαν να δημοσιεύονται το 1947. Στα πρώτα απ’ αυτά περιγράφει την άθλια ζωή των στρατιωτών κατά την διάρκεια του πολέμου, ενώ στη συνέχεια η κριτική του στράφηκε στις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της σύγχρονής του Γερμανίας.
Το εκτενέστερο και γνωστότερο του έργο του, το Ομαδικό πορτραίτο με μια κυρία, είναι μια αναπαράσταση της ζωής στην Γερμανία από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι τη δεκαετία του 1970, με καυστική σάτιρα και κοινωνικό προβληματισμό.
Ο Μπελ είναι ένας από τους δημοφιλέστερους Γερμανούς συγγραφείς και θεωρείται αυτός που εκφράζει αμεσότερα την μεταπολεμική γερμανική συνείδηση.
Άνω Βιάννος Ηρακλείου

Αξιοθέατα

Ο οικισμός αποτελείται από τις συνοικίες Σωρός, Πετρούνι, Πλάκα και Καρύδι. 
Στη Βιάννο υπάρχουν αξιόλογοι ναοί. Ο ναός της Αγίας Πελαγίας έχει τοιχογραφίες και χρονολογείται από τα μέσα του 14ου αιώνα (1360), όπως φαίνεται και από την επιγραφή στην είσοδό του. Εξίσου αξιόλογος είναι και ο ναός του Αγίου Γεωργίου, με τοιχογραφίες του ζωγράφου Ιωάννη Μουσούρου (1401). Ο εν λόγω ναός οικοδομήθηκε με δαπάνες του Γεωργίου του Νταμορώ. Στα βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται ύψωμα με το όνομα Νταμορό.
Εξάλλου, υπάρχουν ακόμα  ο ναός Μιχαήλ Αρχάγγελος (με κατεστραμμένες τοιχογραφίες) και η Αγία Μαρίνα. Στην περιοχή Πλάκα βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου και υπάρχει επίσης η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης.
H περιοχή έχει πολλές φυσικές ομορφιές, όπως το οροπέδιο στον Ομαλό όπου είχε τα λημέρια του ο περίφημος Πατούχας, το φαράγγι της Βιάννου που ξεκινά λίγο έξω από το χωριό.
Από πολιτιστική άποψη πρέπει να αναφερθούν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις με το όνομα "Κονδυλάκεια" που διεξάγονται κάθε χρόνο σε όλη την επικράτεια του δήμου Βιάννου. Επίσης, στις 14 Σεπτεμβρίου γίνεται μνημόσυνο και επίσημη τελετή μνήμης των εκτελεσθέντων κατοίκων της Βιάννου και των γύρω χωριών από τους Ναζί κατακτητές.
Ακουρσός

Τοποθεσία

Η Ακουρσός είναι κτισμένη σε απόσταση 20 χιλιομέτρων βόρεια της Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 455 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με τον Κάθηκα, στα νοτιοανατολικά και νότια με την Κοίλη και στα δυτικά με την Πέγεια.

Ονομασία

Οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας ισχυρίζονταν ότι η ονομασία της κοινότητας προέρχεται από την τουρκική λέξη Ακαρσού, που σημαίνει τρεχούμενο νερό.