google/wiki40b huggingface dataset:
Πιλόττα

Βασικοί Κανόνες

Η πιλόττα παίζεται με 4 άτομα (δύο ζευγάρια) που κάθονται εναλλάξ και χρησιμοποιεί τα 32 "μεγάλα" φύλλα της τράπουλας (Α Κ Q J 10 9 8 7). Τα φύλλα μοιράζονται όλα (συνήθως με τον συνδυασμό 3-2-3 και όχι ένα-ένα) και κάθε παίκτης παίρνει 8 φύλλα. Από τη στιγμή που τα φύλλα έχουν μοιραστεί ξεκινάει η διαδικασία του πονταρίσματος όπου και αποφασίζεται ποιο χρώμα (μπαστούνια ♠, σπαθιά ♣, κούπες ♥, καρά ♦) θα αποτελεί τα κόζια (ατού).  Έπεται η διαδικασία της εκτέλεσης και της καταμέτρησης των πόντων.

Οι πόντοι

Σε κάθε παιχνίδι το σύνολο των πόντων είναι 162 (152 οι πόντοι των φύλλων και 10 πόντοι μπόνους για όποια ομάδα πάρει την πατινή, την όγδοη και τελευταία μπάζα). Στους πόντους αυτούς, προστίθεται οι δηλώσεις, δηλαδή κάποιοι έξτρα πόντοι από συνδυασμούς φύλλων μετά το μοίρασμα, οπότε το σύνολο των πόντων είναι 162 συν τις δηλώσεις.

Πιλόττα

Ένα ειδικό είδος δήλωσης, είναι η πιλότα. Όταν ένας παίχτης έχει ρήγα (Κ) και ντάμα (Q) στα κόζια, τότε την στιγμή που παίζει το πρώτο από τα δύο αυτά φύλλα κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης φωνάζει «μπουρλότ» και η ομάδα του παίρνει 20 πόντους. Οι πόντοι αυτοί δε χάνονται (δεν επηρεάζονται δηλαδή) από την δήλωση που μπορεί να έχει η αντίπαλη ομάδα.

Καταμέτρηση πόντων

Στο τέλος του γύρου της εκτέλεσης κάθε ομάδα μετρά τους πόντους των φύλλων της +10 πόντους για την πατινή. Το άθροισμα πρέπει να είναι 162. Οι πόντοι κάθε ομάδας στρογγυλοποιούνται όταν καταλήγουν σε 1-5 στην κατώτερη δεκάδα ενώ όταν καταλήγουν σε 7-9 στην ανώτερη δεκάδα.
Σημαντική παρατήρηση: πρώτα αποφασίζουμε αν οι πόντοι που μάζεψαν οι αγοραστές φτάνουν για να βγει το ποντάρισμα, και μετά γίνεται η στρογγυλοποίηση!
Στην περίπτωση που ο αριθμός των πόντων των ομάδων καταλήγουν σε 6 (πχ η ομάδα Α έχει μαζέψει 146 πόντους και η ομάδα Β 16 πόντους), τότε η στρογγυλοποίηση θα γίνει υπέρ της ομάδας που έχει στις μπάζες της το βαλέ (J) στα κόζια (που είναι το ισχυρότερο φύλλο στο παιχνίδι). Το άθροισμα είναι τελικά πάντα 160 (λόγω της στρογγυλοποίησης). Στους πόντους αυτούς προστίθεται οι δηλώσεις (0 - 550 πόντοι) και η πιλότα (20 πόντοι).
Συνήθως ένας από τους τέσσερις παίκτες αναλαμβάνει την ευθύνη να καταγράφει τους πόντους. Παραδοσιακά αυτό γίνεται σε χαρτί. Ο παίκτης αυτός καταγράφει τους πόντους της ομάδας του στην αριστερά στήλη και τους πόντους της άλλης ομάδας στη δεξιά στήλη. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού μπορεί να χρειαστούν υπολογισμοί μεσαίας δυσκολίας. Πρόσφατα έχουν δημιουργηθεί εφαρμογές κινητών τηλεφώνων που βοηθούν στη διαδικασία καταγραφής του σκορ, με το να κάνουν τους αυτόματους υπολογισμούς και να αντικαθιστούν ουσιαστικά το χαρτί.
Γεράσιμος Γιακουμάτος

Βιογραφία

Ο Γ. Γιακουμάτος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου του 1949 και είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λαμβάνοντας την ειδικότητα του κλινικού παθολόγου εργάσθηκε σε διάφορα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία του κέντρου (Αθήνας και Πειραιά).

Συνδικαλιστική δράση

Ξεκίνησε τη συνδικαλιστική του δράση το 1983 όταν εξελέγη πρόεδρος της Τ.Ο. Χαλανδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Το 1985 έγινε μέλος της ΕΙΝΑΠ και τον επόμενο χρόνο εξελέγη μέλος του Δ.Σ. του ΙΣΑ (Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών) ενώ το 1988 εξελέγη αντιπρόεδρος του ΙΣΑ. Το 1991 διορίστηκε υποδιοικητής του ΙΚΑ θέση που διατήρησε μέχρι το 1993.

Πολιτική δράση

Στην πολιτική σκηνή της χώρας εμφανίστηκε στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1993 θέτοντας υποψηφιότητα με την παράταξη της Ν.Δ. στην Εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών όπου και εκλέχθηκε βουλευτής λαμβάνοντας 54.228 σταυρούς προτίμησης. Κατά τις εργασίες του Γ΄ Συνεδρίου της ΝΔ (Απρίλιος 1994) εξελέγη μέλος της Κ.Ε. της Ν.Δ. Στις επόμενες Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1996 επανεξελέγη βουλευτής στη Β Αθηνών, όπως και στις εκλογές του 2000, του 2004, του 2007, του 2009 του 2012 και του 2015.
Το 2004 επανεκλέχθηκε βουλευτής με 66.798 ψήφους και ανέλαβε στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή 2004 υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη με 73.368 σταυρούς, τους περισσότερους στην πολιτική του σταδιοδρομία τρίτος κατά σειρά στην εκλογική του περιφέρεια. Επανεξελέγη βουλευτής το 2009 και τον Ιούνιο του 2012. Τέλος το 2014 ανέλαβε υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας στην κυβέρνηση Σαμαρά με αρμοδιότητα την ρύθμιση ζητημάτων εσωτερικής αγοράς. 
Κατά το κοινοβουλευτικό του έργο έχει διατελέσει πρόεδρος της ομάδας κυβερνητικού ελέγχου της Ν.Δ. σε θέματα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας και αργότερα το 2001, μετά την αλλαγή της οργανωτικής δομής των ΟΚΕ, διετέλεσε τομεάρχης σε θέματα εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης.

Οικογενειακή κατάσταση

Είναι έγγαμος με την Ελένη Θεοδώρου με την οποία απέκτησε δύο θυγατέρες, τη Ζωή, σχεδιάστρια μόδας, και την Ευαγγελία η οποία είναι δικηγόρος Αθηνών και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ. Διαμένει μόνιμα στην Αθήνα, και ομιλεί αγγλικά και ιταλικά.

Διαμάχες και ομοφοβικά σχόλια

Το 1995 εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος μετά τη δημοσίευση αποφάσεως του Ειδικού Δικαστηρίου (22 Μαρτίου) με αιτιολογικό ότι είχε διατελέσει προηγουμένως υποδιοικητής του ΙΚΑ. Για την υπόθεση αυτή προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όπου και δικαιώθηκε.
Έχει εμπλακεί σε αρκετές επικοινωνιακές διαμάχες, ενώ έχει δηλώσει ότι η ομοφυλοφιλία είναι κολλητική αρρώστια, ενώ έχει χαρακτηρίσει ρατσιστές όσους αντιδρούν στο κάπνισμα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταδίκασε τις δηλώσεις του κατά το παρελθόν και δήλωσε ότι το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν ασπάζεται τέτοιου είδους αντιλήψεις.
Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Νερεντίτσα

Ιστορικά στοιχεία

Η εκκλησία ιδρύθηκε το 1198 από τον πρίγκιπα Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ και ζωγραφίστηκε με τοιχογραφίες το 1199. Επειδή βρισκόταν έξω από την πόλη του Νόβγκοροντ και κοντά στην κατοικία του πρίγκιπα, η εκκλησία θεωρήθηκε από τον πρίγκιπα ως τόπος για το μελλοντικό τάφο του. Το 1903-1904 μελετήθηκε και αποκαταστάθηκε εκτενώς από τον Πιότρ Πόρκσκιν.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η εκκλησία βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου μεταξύ 1941 και 1943, με αποτέλεσμα την καταστροφή της. Στη συνέχεια αποκαταστάθηκε, ωστόσο, οι περισσότερες τοιχογραφίες δεν μπόρεσαν να διασωθούν και σήμερα είναι γνωστές επειδή υπάρχουν οι προπολεμικές φωτογραφίες.

Αρχιτεκτονική

Η μικρή πέτρινη εκκλησία είναι χτισμένη σαν ένας κύβος και διαθέτει ένα θόλο στο κέντρο της. Βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες και έχει τρεις αψίδες στην ανατολική πλευρά της. Το είδος αυτή της μικρής εκκλησίας αναπτύχθηκε στο Νόβγκοροντ στο τέλος του 12ου αιώνα, και υπάρχουν αρκετές εκκλησίες αυτού του τύπου στο Νόβγκοροντ και τη Στάραγια Λάντογκα.

Τοιχογραφίες

Οι τοιχογραφίες δημιουργήθηκαν από οκτώ έως δέκα καλλιτέχνες. Καλύπτουν όλο το εσωτερικό της εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένων των πυλώνων, των τοίχων, της οροφής και του θόλου. Δεν υπάρχει εμφανές σύστημα που να αφορά τη δημιουργία των τοιχογραφιών. Πιθανό, οι ζωγράφοι δεν γνώριζαν ο ένας τον άλλον και είχαν διαφορετικά στυλ έκφρασης. Ο τρούλος αντί να φέρει τοιχογραφία του Χριστού Σωτήρος, έχει ζωγραφιστεί πάνω στην Ανάληψη του Κυρίου. Ο Χριστός ζωγραφιζόταν σε τρούλους εκκλησιών στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήδη από τον 9ο αιώνα και η ζωγραφική άλλης τοιχογραφίας στον τρούλο ήταν εκείνη την εποχή σημάδι ότι η εκκλησία ανήκει σε μια άκρως διαφορετική προσέγγιση. Η πιο εντυπωσιακή τοιχογραφία στην εκκλησία θεωρείται αυτή που αφορά την τελική κρίση, ζωγραφισμένη πάνω σε ολόκληρο το δυτικό τοίχο. Από αυτή σώθηκαν μόνο κομμάτια αυτής της τοιχογραφίας. Το 1246, μια τοιχογραφία που απεικόνιζε τον πρίγκιπα Γιαροσλάβ Β΄ ζωγραφίστηκε στο νότιο τοίχο.
Λιούλια κεμπάμπ

Προετοιμασία

Το μαλακό τμήμα του αρνίσιου κιμά συνδυάζεται με κρεμμύδι, χρησιμοποιώντας μια μηχανή κιμά και αναμιγνύεται με πιπέρι και αλάτι. Εκεί θα πρέπει να υπάρχουν 400 γραμμάρια κρεμμυδιού ανά 1 κιλό κιμά. Η αναλογία αυτή ακολουθείται, για να μείνει στη σχάρα. Ο πολτός κρέατος αναμιγνύεται καλά και αποθηκεύεται σε κρύα θερμοκρασία για μια ώρα. Αργότερα ο κιμάς αφαιρείται από το ψυγείο και αναμειγνύεται καλά. Ο κιμάς τυλίγεται γύρω από το κεμπάπ. Ο κιμάς παίρνει ελαφρώς μακρύ μορφή σε μια ελαφρώς ευρύ σχάρα. Στη συνέχεια τηγανίζεται σε κάρβουνο μπάρμπεκιου γνωστό ως μανγκάλ. Μαγειρεύεται για 10-15 λεπτά. Το κεμπάπ σερβίρεται μεταξύ του λαβάς. Το ρίξιμο σουμάκ είναι προαιρετικό.
Λόρεντς, αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βιλλανκούρ του Ωτ-ντε-Σεν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ροβέρτου αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε και της Μαργαρίτας Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου δούκα της Αόστης. 
Μετά το σχολείο έκανε τη στρατιωτική του θητεία στο σύνταγμα Κυνηγοί των Άλπεων στον Αυστριακό στρατό και έγινε υπολοχαγός. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σαιν Γκάλλεν στην Ελβετία και σε αυτό του Ίννσμπρουκ στην Αυστρία. Εργάστηκε σε διάφορες τράπεζες σε Λονδίνο, Παρίσι και Ρώμη. Το 1983 εισήλθε στην ιδιωτική τράπεζα Γκούτσβιλλερ στη Βασιλεία και ανελίχθηκε σε Διευθύνοντα μέτοχο. Το 1993 ήταν για ένα έτος σύμβουλος στην εταιρεία Σουίφτ. Το 1995 έγινε σύμβουλος στην τράπεζα BNP Paribas στο Παρίσι. Πιο πριν ήταν διευθυντής στην εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων Sita  και στην εταιρεία διαχείρισης ύδατος Ondeo Nalco των ΗΠΑ.
Από 2004 έγινε τιμητικά πρόεδρος των Ιστορικών Αρχείων του Βελγίου και από το επόμενο έτος των Θησαυρών των Ναών της Ευρώπης. Υπηρέτησε ως αναπληρωτής πρόεδρος της Εταιρείας Φίλων του Αλμανάκ ντε Γκότα. Από το 2015 είναι μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος της Ρουμανίας.
Ο πατέρας του, ιδρυτής του κλάδου Έστε στον Οίκο του, απεβίωσε το 1996 και ο Λόρεντς τον διαδέχθηκε ως αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε. Με τον γάμο του με την πριγκίπισσα του Βελγίου απέκτησε τον τίτλο του πρίγκιπα του Βελγίου γι' αυτόν και τα τέκνα του.

Διακρίσεις

Του απονεμήθηκαν οι διακρίσεις των Ταγμάτων: του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, του Αδόλφου του Νασσάου (από το Λουξεμβούργο), του Στέμματος της Ολλανδίας, της Αξίας της Νορβηγίας, του πρίγκιπα Ερρίκου της Πορτογαλίας, της Αξίας της Ισπανίας, του Πολικού Αστέρος της Σουηδίας.
Επίσης του Χρυσόμαλλου Δέρατος από τον Οίκο του των Αψβούργων-Λωρραίνης, του Ντανίλο Α΄ από τον Οίκο του Μαυροβουνίου και του Στέμματος από τον Οίκο της Ρουμανίας.
Καινούργιο Χωριό Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Το 1583 στον Καστροφύλακα με την ονομασία Chienurio Chorio με 134 κατοίκους. Στην ίδια πηγή αναγράφεται και ο οικισμός Γάλυπε, ως Galipe, με 295 κατοίκους.
Στα τέλη του 14ου αιώνα αποτελεί φέουδο της Ενετής Rosa Sagredo, ενώ στα τελευταία χρόνια της Ενετοκρατίας περιέρχεται στη Ενετοκρητική οικογένεια Φώσκολου, εκ της οποίας εικάζεται ότι ήταν και ο συγγραφέας της κωμωδίας "Φορτουνάτος", Αντώνιος Μάρκος Φώσκολος (1597-1662). Σήμερα σώζεται η οχυρωματική κατοικία – πύργος που ανήκε στον Ανδρέα Φώσκολο. Επίσης σώζονται ενετικά πατητήρια οίνου, από τα μεγαλύτερα της Κρήτης.
Πέτρα Τρωάδος

Η Πέτρα ήταν αρχαία πόλη της Τρωάδος. Βρισκόταν στα ΝΝΔ της Τροίας. Η ύπαρξη της πόλης πιστοποιείται από τους καταλόγους της Αθηναϊκής συμμαχίας κατά το 425/4 π.Χ., μετά την καταστολή της επανάστασης στην Μυτιλήνη (427 π.Χ.). Η πόλη ανήκε στις ακταῖες πόλεις και πλήρωνε τον ακταῖον φόρον. Πιθανώς να βρισκόταν στο σημερινό όρος Ballı Dağ της Τουρκίας.
Θύρσος

Ο θύρσος στην Ελληνική μυθολογία ήταν τελετουργικό εξάρτημα του Διόνυσου και της συνοδείας του, των Μαινάδων, Σατύρων και άλλων.

Προέλευση και μορφολογία

Ο θύρσος ήταν ένα μακρό ευθύγραμμο ραβδί φυσικής προέλευσης, και είναι κλαρί από κάποιο φυτό, ίσως από μάραθο ή νάρθηκα, με φουντωτό άνθος στην κορυφή του. Ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί την λέξη «Νάρθηξ» ως συνώνυμο του θύρσου, είναι όμως μεταγενέστερος όρος. Συχνά απεικονίζεται δεμένος με κορδέλα ή πλεγμένος με αμπελόφυλλα. Στην κορυφή είναι στεφανωμένος με κισσό, αμπελόφυλλα, ή με ένα κουκουνάρι ήμερου πεύκου. Το μήκος του θύρσου κυμαίνεται σημαντικά, από 30 εκατοστά μέχρι δύο μέτρα.

Ετυμολογία

Πρώτη φορά συναντούμε την λέξη «θύρσος» στις Βάκχες του Ευριπίδη, και μνημονεύεται συχνότερα στην Ελληνιστική εποχή.
Η ρίζα «θυρσ-» συναντάται σε διάφορα φυτά, την θυρσίνη, θύρσιον, και θυρσίτης. Επειδή τα φυτά αυτά δεν συγγενεύουν, η ρίζα μάλλον συνδέεται με κάποιο κοινό φυσικό τους γνώρισμα, το οποίο μπορεί να είναι το κοτσάνι. Ο Ησύχιος ονομάζει τον θύρσο κλάδο'.

Θύρσος ως όπλο

Ο θύρσος είναι επίσης το όπλο των Μαινάδων, επειδή καμουφλάρουν την αιχμή του δόρατός τους σε μορφή θύρσου, και σκοτώνουν με αυτό τον Πενθέα, γι' αυτό και ο Καλλίξεινος ο Ρόδιος τις ονομάζει «Μαινάδες θυρσολόγχες».
ΡΚΣ Βάαλβαϊκ

Τα πρώτα χρόνια

Η Βάαλβαϊκ ιδρύθηκε στις 26 Αυγούστου 1940. Μετά την καθιέρωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ολλανδία, η Βάαλβαϊκ αγωνιζόταν για χρόνια στις ερασιτεχνικές κατηγορίες. Την περίοδο 1984-1985 είχε την ευκαιρία να ανεβεί στην Ερεντιβίζιε, πράγμα που κατάφερε 3 αργότερα, τερματίζοντας στην πρώτη θέση.

1985-2000

Μετά την άνοδο στην πρώτη εθνική κατηγορία της Ολλανδίας, έγινε προπονητής ο Ger Block, που λίγους μήνες αργότερα απολύθηκε λόγω των κακών εμφανίσεων. Ανέλαβε την τεχνική ηγεσία ο Λεο Φαν Φιν που κατάφερε την ομάδα να τερματίσει στην 11η θέση και να τη βγάλει στο Κύπελλο Ιντερτότο. Την επόμενη σεζόν η Βάαλβαϊκ τερμάτισε στην 8η θέση στο πρωτάθλημα, αλλά στην Ευρώπη αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων. Το 1991 ήταν μια μαύρη χρονιά για την ομάδα, επειδή ήταν μπλεγμένη στην υπόθεση IRS, ένα κύκλωμα μαύρου χρήματος. Ο προπονητής Λεο Φαν Φιν και ο Πίτερ Κίπινκ τιμωρήθηκαν από την Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Από τη σεζόν 1996-1999 ο σύλλογος τελείωνε στην 16η θέση, η οποία οδηγεί στα Play-Offs ανόδου/υποβιβασμού.

2000-

Από τη νέα χιλιετία και μέχρι το 2006 η Βάαλβαϊκ τελείωνε πολύ ψηλά στο βαθμολογικό πίνακα. Το 2007 βγήκε στην 17η θέση και υποβιβάστηκε μετά την ήττα από τη Φένλο στα Play-Offs ανόδου/υποβιβασμού.
Στις 7 Ιουνίου 2007 ο νέος προπονητής της ομάδας ήταν ο Ζελίκο Πέτροβιτς που μέσα σε 2 χρονιές προβίβασε την ομάδα στα μεγάλα σαλόνια της Ολλανδίας. Όμως την επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε καθώς τελείωσε στην 18η και τελευταία θέση του πρωταθλήματος. Αυτό δεν πτόησε την ομάδα, που τότε είχε έλλειμμα 3.000.000 €. Προβιβάστηκε την επόμενη περίοδο και από τη σεζόν 2011–12 αγωνίζεται στην Ερεντιβίζιε.
Τη σεζόν 2012-13 η Βάαλβαϊκ τερμάτισε στην 14η θέση.
Σταυριάνθη Αναστασιάδου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1882 στη Σμύρνη και ήταν κόρη των, καταγόμενων από τη Σάμο, Νικολάου Βουτσαδοπούλου και Θεανώς Μαυρομάτη. Φοίτησε στο Διδασκαλείο του Ομηρείου Παρθεναγωγείου Σμύρνης και μετά την αποφοίτησή της μετέβη στο Ναζλί όπου διετέλεσε νηπιαγωγός για μια διετία. Με την επιστροφή της στη Σμύρνη διορίστηκε νηπιαγωγός στη συνοικία του Αγίου Νικολάου από όπου αργότερα παραιτήθηκε ιδρύοντας, μαζί με τον σύζυγό της, ιδιωτικό εκπαιδευτήριο που λειτούργησε αδιάκοπα μέχρι το 1922. Την ίδια περίοδο εδραιώθηκε ως παιδαγωγός μέσα από το βιβλίο της Παιδικαί βαθμίδες.
Παράλληλα διακρίθηκε για την έντονη κοινωνική και εθνική της δράση: συγκεκριμένα δραστηριοποιήθηκε αρχικά κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1910 μέσω της τοπικής της ενορίας ενώ από το 1914, όταν άρχισαν οι διωγμοί εναντίον των ελληνικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε σημαντική συμβολή στην οργάνωση συσσιτίων υπέρ των διωκόμενων. Το 1919, με την άφιξη του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη στα πλαίσια της Μικρασιατικής εκστρατείας υπήρξε πρόεδρος του σωματείου Ιάδα Αδελφή του Στρατιώτου, το οποίο μεριμνούσε για την ψυχαγωγία και την ανακούφιση των Ελλήνων στρατιωτών μέσω της αποστολής δεμάτων, της δημιουργίας τμήματος αλληλογραφίας και των επισκέψεων στους στρατιώτες του μετώπου. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος της Άμυνας Ελληνίδων Μικρασίας. Για τη δράση της τιμήθηκε με τον πολεμικό σταυρό Γ΄ τάξεως.
Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή η Αναστασιάδου κατέφυγε στην Αθήνα όπου ίδρυσε πρώτα το Εργαστήριον Απόρων Γυναικών και έπειτα, το 1923, τη Χριστιανική Ένωση Νεανίδων, της οποίας διετέλεσε πρώτη πρόεδρος. Το 1930 συμμετείχε σε διεθνές συνέδριο στο Παρίσι ενώ το ίδιο έτος τιμήθηκε εκ νέου από το ελληνικό κράτος με την απονομή μεταλλίου εξαιρέτων πράξεων. Η δράση της συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια ενώ από το 1950 απετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου Αποφοίτων Ομηρειάδων.
Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της αντιμετώπισε κινητικά προβλήματα. Απεβίωσε στις 23 Αυγούστου του 1962 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένη από το 1904 με τον θεολόγο Αθανάσιο Αναστασιάδη από το Τσεσμέ. Γιος της ήταν ο καθηγητής ηλεκτρονικής φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μιχαήλ Αναστασιάδης.
Λίφου

Γεωγραφία

Το Λίφου έχει ακανόνιστο σχήμα, έχει μήκος 81 χλμ. και πλάτος 16 έως 24 χιλιόμετρα. Το νησί είναι επίπεδο χωρίς λόφους ή ποτάμια, αλλά έχει άφθονη βλάστηση, πυκνές εσωτερικές ζούγκλες, εύφορα εδάφη, πετρώματα με αναβαθμίδες και κοραλλιογενείς υφάλους και κοράλλια.
Το νησί Λίφου είναι μια πρώην βυθισμένη ατόλλη κοραλλιών που ήταν μέρος ενός βυθισμένου ηφαιστείου. Πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια, το νησί ανυψώθηκε και σήμερα το υψηλότερο σημείο του βρίσκεται σε ύψος 60 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ποτάμια στο Λίφου, το νερό προέρχεται από τη βροχή που διέρχεται από το ασβεστολιθικό έδαφος και σχηματίζει λίμνες γλυκού νερού.
Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Λογότυπο

Βασικό στοιχείο του λογότυπου της ομοσπονδίας είναι το μπλε χρώμα, το οποίο προέρχεται από το βασιλικό οίκο της Σαβοΐας και τη σημαία του Βασιλείου της Ιταλίας, περίοδος κατά την οποία ιδρύθηκε η Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Το πρώτο σήμα που αντιπροσώπευε το ποδόσφαιρο της Ιταλίας ήταν το έμβλημα της Σαβοΐας. Μεταπολεμικά, χρησιμοποιήθηκε ένα σήμα με τα χρώματα της σημαίας της Ιταλίας. Η αναγραφή «ITALIA» στο άνω μέρος του θυρεού εμφανίστηκε το 1952.
Το λογότυπο είχε κυκλική μορφή το 1974, στο οποίο εμπεριέχονταν τα στοιχεία της σημαίας της Ιταλίας, ενώ το 1982 εμφανίστηκε η αναγραφή «FIGC». Με την ίδια κυκλική μορφή, το λογότυπο του 1984 παρουσίαζε τρία αστέρια μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία. Η μορφή του λογότυπου άλλαξε το 1992, όταν η Πατρίτσια Πατατσίνι σχεδίασε ένα παραλληλόγραμμο με τα προϋπάρχοντα στοιχεία και έναν κύκλο πάνω αριστερά. Το λογότυπο πήρε τη μορφή ασπίδας το 2000, ενώ το 2007 τα αστέρια έγιναν τέσσερα. Ένα νέο λογότυπο παρουσιάστηκε το 2017, με τα αστέρια εκτός της ασπίδας.
Αϊσέ Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Β΄)

Βιογραφία

Η Αϊσέ Σουλτάν γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1696 και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Β΄. Αναφορές θέλουν να έχει γεννηθεί σε μια από τις πόλεις που ο πατέρας της ήταν απεσταλμένος σύμφωνα με το οθωμανικό διάταγμα. Το 1703 σε ηλικία επτά ετών παντρεύτηκε τον Κιοπρουλούζαντε Νταμάτ Νουμάν Πασά. Το 1710 ο Νουμάν έγινε Μεγάλος Βεζίρης, αλλά λίγο καιρό αργότερα απολύθηκε από την θέση του Μεγάλου Βεζίρη και στάλθηκε στην Κρήτη ως διοικητής. Το 1719 ο Νουμάν πέθανε και σε ηλικία 23 ετών η Αϊσέ Σουλτάν έμεινε χήρα.
Στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Τεζκιρετζή Ιμπραήμ Πασά, ο οποίος πέθανε το 1722. Μετά το θάνατο του Ιμπραήμ, παντρεύτηκε τον Χοτίν Μουχαφιζή Κοτζά Μουσταφά Πασά το 1725. Ο Μουσταφά πέθανε μετά από πέντε χρόνια γάμου. Η Αϊσέ έγινε για τρίτη φορά χήρα, και δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ. Από τους τρεις γάμους που έκανε δεν απέκτησε κανένα παιδί.
Η Αϊσέ πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1752 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 56 ετών. Ο τάφος βρίσκεται στον τουρμπέ της προγιαγιάς της,Βαλιντέ Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν,στο Φατίχ Τζαμί.
Η Αϊσέ Σουλτάν είχε μια μικρότερη αδελφή με το ίδιο όνομα, αλλά της δόθηκε το προσωνύμιο "Μπουγιούκ" (δηλ. Μεγάλη), ενώ στην αδελφή της δόθηκε το προσωνύμιο "Κιουτζούκ" (δηλ. Μικρή).
Φράγμα με καμάρες

Το Φράγμα με καμάρες είναι ένα είδος φράγματος εκτροπής που αποτελείται από μια σειρά από μεγάλες πύλες που μπορούν να ανοίξουν ή να κλείσουν, ώστε να ελέγχεται η ποσότητα του νερού που διέρχεται. Αυτό επιτρέπει στη δομή να ρυθμίζει και να σταθεροποιεί την ανύψωση του ποταμού για χρήση σε αρδευτικά και άλλα συστήματα. Οι πύλες τοποθετούνται μεταξύ των πλευρικών πύργων, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την υποστήριξη του φορτίου νερού της δεξαμενής που δημιουργείται.
Με το χαλινάρι στο λαιμό

Περίληψη

Η Σοφί είναι μια όμορφη νεαρή κοπέλα που εργάζεται σαν μοντέλο στο πρακτορείο του αγαπημένου της Φιλίπ. Όταν ανακαλύπτει ότι εκείνος έχει κάνει σχέση με μια πλούσια αμερικανίδα κληρονόμο και ετοιμάζεται να την παρατήσει τον ταπεινώνει δημόσια σε ένα καφέ. Το αστείο περιστατικό θα γίνει αφορμή για τη γνωριμία της με δυο ανέμελους γιατρούς, τον Αλέν και τον Κλωντ, που αρχίζουν να την πολιορκούν ερωτικά. Η Σοφί θα περάσει τη νύχτα με τον Αλέν αποκρούοντας όμως τις ερωτικές του ορέξεις. Το επόμενο πρωινό αποφασισμένη να εκδικηθεί τον Φιλίπ κλέβει ένα τουφέκι και ετοιμάζεται να τον σκοτώσει. Ο Αλέν όντας ερωτευμένος μαζί της θα γλυτώσει το Φιλίπ και θα την πείσει να τον ακολουθήσουν στις Άλπεις, όπου πάει για διακοπές με την αμερικανίδα, προκειμένου να τον κερδίσει πίσω ενώ στην πραγματικότητα θα προσπαθήσει να κερδίσει την αγάπη της. Το ζευγάρι μπλέκει σε πολλά ευτράπελα περιστατικά και σταδιακά ανακαλύπτουν τη φυσική μεταξύ τους έλξη…

Άλλες πληροφορίες

Η πιο χαρακτηριστική ίσως σκηνή της ταινίας είναι μια ονειρική σεκάνς όπου η Μπριζίτ Μπαρντό χορεύει ολόγυμνη, οι λεπτομέρειες βέβαια δεν είναι ευδιάκριτες χάρη στην τεχνική του soft focus με την οποία γυρίστηκε η συγκεκριμένη σκηνή. Η ταινία που γυρίστηκε στο Παρίσι και σε περιοχές της Άνω Σαβοϊας στις Γαλλικές Άλπεις έκοψε στην πρώτη της προβολή στη Γαλλία 2.815.000 εισιτήρια. Είναι γυρισμένη σε Σινεμασκόπ με ασπρόμαυρο 35άρι φιλμ και μονοφωνικό ήχο.
Γουλιέλμος Δ΄ της Τουλούζης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Πονς κόμη της Τουλούζης και της Αλμόντις, κόρης τού Βερνάρδου Α΄ κόμη τού Λα Μαρς. 
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1061. Τότε ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Α΄ κόμης της Βαρκελώνης απήγαγε τη χήρα Αλμόντις και την παντρεύτηκε. Ο Γουλιέλμος Δ΄ νυμφεύτηκε την κόρη τού Ροβέρτου κόμη τού Μορταίν, ετεροθαλούς αδελφού (από τη μητέρα τους Χερλέβα/Φαλαίζε) τού Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας. Απέκτησε κόρη την Φιλίππα, που παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Θ΄ δούκα της Ακουιτανίας. Το 1088 ο Γουλιέλμος Δ΄ έφυγε στους Αγίους Τόπους και άφησε τον νεότερο αδελφό του Ραϋμόνδο Δ΄ ως κυβερνήτη αντί αυτού· πέντε έτη μετά απεβίωσε. Ο Ραϋμόνδος Δ΄, που ισχυρίστηκε ότι τον άφησε διάδοχο, ανέλαβε και τυπικά κόμης της Τουλούζης. 
Δεν υπήρχε παράδοση στην Τουλούζη για διαδοχή σε θήλεα τέκνα, όμως η Φιλίππα διεκδίκησε την κομητεία. Ο σύζυγός της ξεκίνησε μακρά διαμάχη εναντίον τού Ραϋμόνδου Δ΄ και αργότερα των τέκνων του.
Γιούνο

Λατρεία

Κάθε χρόνο, την πρώτη μέρα του Μαρτίου, οι γυναίκες διοργάνωναν τη γιορτή Ματρονάλια, προς τιμήν της Γιούνο. Ο μήνας Ιούνιος, ο οποίος έχει πάρει το όνομά του από τη Γιούνο, θεωρούνταν η καλύτερη περίοδος για γάμο. Οι καλένδες κάθε μήνα ήταν επίσης αφιερωμένες στη Γιούνο, ενώ είχε κάποιες γιορτές προς τιμήν της την 1η Ιουλίου και στις 13 Σεπτεμβρίου.