google/wiki40b huggingface dataset:
Σύνδρομο Jacobs

 Aιτιολογία

Το φυσιολογικό σωματικό κύτταρο έχει 46 χρωμοσώματα (σε 23 ζεύγη), ενώ το γεννητικό κύτταρο (γαμέτης) έχει 23 (ένα από κάθε ζεύγος των σωματικών). Ο σχηματισμός των γεννητικών κυττάρων γίνεται με μια διαδικασία κυτταρικής διαίρεσης, που λέγεται μείωση.
Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου ΧYΥ:
1. Το σύνδρομο Jacobs οφείλεται στην παρουσία ενός επιπλέον χρωμοσώματος Υ, αντί του ζεύγους χρωμοσωμάτων ΧΥ που είναι το φυσιολογικό. Η ύπαρξη του επιπλέον χρωμοσώματος Υ είναι αποτέλεσμα μη διαχωρισμού των φυλετικών χρωμοσωμάτων κατά το σχηματισμό γαμετών στην 1η μειωτική ή στη 2η μειωτική διαίρεση του πατέρα.
2. Σύνδρομο Jacobs μπορεί να προκληθεί και από λάθος που συμβαίνει κατά τις μιτωτικές διαιρέσεις του ζυγωτού, ενώ και οι 2 γαμέτες που συμμετείχαν στη γονιμοποίησή του ήταν φυσιολογικοί (ο τύπος αυτός εμφανίζεται σε μικρότερο βαθμό). Η μορφή αυτή του συνδρόμου έχει σαν αποτέλεσμα στο ίδιο άτομο ένα μέρος των κυττάρων του να έχουν φυσιολογικό αριθμό χρωμοσωμάτων (46), ενώ άλλα κύτταρα να διαθέτουν 47 χρωμοσώματα (ένα επιπλέον χρωμόσωμα Υ), σαν μωσαϊκό.
Ναυάγιο

Η λέξη ναυάγιο (wreck) φέρεται με διττή έννοια:
α) Ως ενδεικτική αυτής της καταστροφής του σκάφους συνεπεία ναυτικού ατυχήματος και β) ως έννοια αυτού του ίδιου του σκάφους μετά την καταστροφή.

Έννοια ναυαγίου

Α) Ναυάγιο πλοίου μπορεί να συμβεί είτε λόγω κακοκαιρίας, είτε λόγω προσάραξης, ανεξάρτητα αν επέλθει βύθιση (μερική ή ολική) ή όχι, είτε λόγω σύγκρουσης με άλλο πλοίο, είτε εκ δολιοφθοράς (τρομοκρατικής πράξης), είτε εκ πολεμικών επιχειρήσεων, είτε τέλος εξ οιουδήποτε άλλου συναφούς ναυτικού ατυχήματος ως εκείνο του «Τιτανικός»
Β) Ως ναυάγιο υπό τη δεύτερη έννοια καθορίζεται (νομικά) ως ακολούθως:
«Παν πλωτό μέσον μετά των παρακολουθημάτων και εξαρτημάτων αυτού υποστάν ναυτικό ατύχημα συνεπεία θαλασσίου συμβεβηκότος ή συνεπεία πολεμικής ενέργειας ευρισκόμενον δε ως εκ τούτου εν όλω ή εν μέρει υπό την επιφάνεια της θαλάσσης, ως και παν αντικείμενο οιασδήποτε φύσεως, κείμενον εις τον βυθόν της θαλάσσης, (Άρθρο 1(α) του Α.Ν. 464 του 1945). 
Αργότερα για να καλυφθούν και εκείνα τα σκάφη που είχαν εξωκείλει σε ακτές (και που ούτε «εν όλω» ούτε «εν μέρει» ήταν υπό τη θάλασσα) η νομοθεσία συμπλήρωσε και τα «εγκαταλειμμένα» (πλοίο ή φορτίο).
Άκιε (φυλή)

Τρόπος ζωής

Οι Άκιε, είναι από τους τελευταίους πραγματικούς κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες οι οποίοι έχουν απομείνει στην Αφρικανική σαβάνα. Εκτός από το κυνήγι, συλλέγουν μέλι, το οποίο περιλαμβάνει το διώξιμο των μελισσών "δια του ατμού", που δίνει την δυνατότητα στην ομάδα να φτάσει στην κυψέλη και να αρπάξει το μέλι. Τους αρέσει η μπύρα, την οποία παρασκευάζουν από το μέλι. Λόγω του ανταγωνισμού για γη, με τους Μασσάι, πρόσφατα έχουν γίνει περισσότερο εξαρτώμενοι από τον αραβόσιτο, αν και αυτός σπάνια παράγει αρκετή ποσότητα τροφής ώστε να διαρκέσει ολόκληρο το έτος.
Οι πιο κοντινοί εθνοτικοί και γλωσσικοί συγγενείς των Άκιε (Akie), πιθανόν να είναι οι Ογκίεγκ (Ogiek) οι οποίοι ζουν βορειότερα, στην Τανζανία και κυρίως στην Κένυα. Μπορεί να ήσαν αγρότες, αλλά αναγκάστηκαν να μεταναστεύουν νότια και να συνεχίσουν μετά από κάποιες δυσκολίες, τον τρόπο ζωής του κυνηγού-τροφοσυλλέκτη.
Οι Άκιε, παλαιότερα κάλυπταν την Στέπα των Μαασάι (Maasai Steppe), αλλά τώρα η γεωργία, η λαθροθηρία και οι άλλοι κυνηγοί, έχουν μειώσει τους φυσικούς πόρους, αναγκάζοντάς τους σε μια σχέση αντιπαλότητας με τους Μαασάι, αναφορικά με το έδαφος και τα δικαιώματα νερού.

Γλώσσα

Οι Άκιε έχουν τη δική τους γλώσσα, που επίσης ονομάζεται «Άκιε». Η Άκιε είναι μια ετοιμοθάνατη και υπό εξαφάνιση γλώσσα, με μόνο λιγοστούς γέροντες να την ομιλούν.
Οι Άκιε έχουν υιοθετήσει την γλώσσα των Μασάι και τα Σουαχίλι και ενώ δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των ομιλούντων την Άκιε, αναφέρεται ότι οι νεότερες γενιές έχουν όλο και λιγότερη επαφή με την γλώσσα.
Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης «Ανδρέας Λεντάκης»

Αρχείο

Το ίδρυμα κατέχει και διαχειρίζεται το προσωπικό αρχείο του Ανδρέα Λεντάκη. Η φύση του αρχείου αυτού είναι διττή· αφενός αντικατοπτρίζει την πορεία του Ανδρέα Λεντάκη ως πολιτικού, συγγραφέα, φιλόλογου, διανοητή και κοινωνικού αγωνιστή και αφετέρου σκιαγραφεί μια χαρακτηριστική εικόνα της νεότερης πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της Ελλάδας. Το αρχειακό του υλικό είναι ηλεκτρονικά αρχειοθετημένο και χρησιμοποιείται συχνά από ιστορικούς, ερευνητές και φοιτητές.

Bιβλιοθήκη

Στη διαχείριση του ιδρύματος βρίσκεται ένα σημαντικό μέρος της προσωπικής βιβλιοθήκης του Ανδρέα Λεντάκη. Πρόκειται για μια συλλογή που απαρτίζεται από περισσότερους από 3.000 τόμους, μεταξύ των οποίων σπάνιες σειρές και εκδόσεις, που ο ίδιος συγκέντρωσε λόγω της διαρκούς επιστημονικής και πολιτικής του ενασχόλησης, κυρίως όμως χάριν της μεγάλης του αγάπης για τα βιβλία.
Στην βιβλιοθήκη του ιδρύματος βρίσκονται τόμοι της αρχαίας, της μεσαιωνικής, της ανατολικής και σύγχρονης φιλοσοφίας, τόμοι θρησκειολογικού περιεχομένου, που αφορούν τον Χριστιανισμό, τον Βουδισμό, τον Ινδουισμό, το Ισλάμ, τον Ιουδαϊσμό, τις αρχαίες θρησκείες και την μυθολογία πρωτόγονων λαών, φυλών και πολιτισμών. Πλούσια είναι και η σειρά της αρχαίας ελληνικής και λατινικής γραμματείας, ενώ δεν λείπει και η σύγχρονη πεζογραφία και ποίηση. 
Η βιβλιοθήκη διαθέτει επίσης βιβλία κοινωνικής ανθρωπολογίας, συγκρότησης αρχαίων κοινωνιών, δημόσιας διοίκησης, εκπαίδευσης, όσο και βιβλία σύγχρονου κοινωνικού προβληματισμού.
Καθ’ όσον αφορά στις τέχνες (ζωγραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική, αγγειογραφία), υπάρχουν τόμοι με καλλιτεχνικά δημιουργήματα πρωτόγονων λαών, με έργα αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, καθώς και με έργα της βυζαντινής και της σύγχρονης εποχής.
Η βιβλιοθήκη φιλοξενεί ακόμη βιβλία με αφηγήσεις περιηγητών, ταξιδιωτικούς οδηγούς, αλλά και βιβλία αρχαίας ελληνικής, ρωμαϊκής, μεσαιωνικής, βυζαντινής και σύγχρονης ιστορίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι λόγοι πολιτικών της σύγχρονης ιστορίας από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και την Κούβα, όπως για παράδειγμα οι λόγοι του Χρουστσόφ, του Φιντέλ Κάστρο κ.α.
Υφίσταται επίσης τμήμα λεξικών της ιταλικής, γερμανικής, τουρκικής και ισπανικής γλώσσας, καθώς και αξιόλογα λεξικά της σύγχρονης και αρχαίας ελληνικής γλώσσας, όπως και λεξικά τοπικών ιδιωματισμών.
Τα βιβλία είναι ηλεκτρονικά καταλογογραφημένα και είναι επιπλέον δυνατή on-line επίσκεψη στη βιβλιοθήκη.

Εκπαιδευτικά προγράμματα

Τα εκπαιδευτικά προγράμματα είναι μια σταθερή δραστηριότητα του ιδρύματος και αποτελούν το μοναδικό ουσιαστικά μέσο στοιχειώδους αυτοχρηματοδότησης του ιδρύματος. Τα ποικίλης θεματολογίας αυτά προγράμματα αποτελούν ουσιαστικές εφαρμογές στο χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πριγκίπισσα Ειρήνη, Δούκισσα της Αόστης

Γέννηση

Ήταν εγγονή από την μεριά του πατέρας της, του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της Βασίλισσας Όλγας της Ελλάδας, ενώ από την μεριά της μητέρας της, του γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ΄ και της Βικτώριας, Βασιλικής Πριγκίπισσας του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βικτώρια ήταν κόρη του πρίγκιπα Αλβέρτου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και της Βικτώριας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η Πριγκίπισσα Ειρήνη γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1904 στην Αθήνα, είχε τρία μεγαλύτερα αδέλφια: τον Γεώργιο (1890), τον Αλέξανδρο (1893) και την Ελένη (1896), και δυο μικρότερα αδέλφια: τον Παύλο (1901) και την Αικατερίνη (1913).
Το 1927, ο αδελφός της, ο Γεώργιος, ανακοίνωσε τον αρραβώνα της με τον Πρίγκιπα Χριστιανό του Σάουμπουργκ-Λίπε, ανιψιός του Χριστιανού Ι΄ της Δανίας, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την εξαδέλφη του, Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Δανίας.

Το τέλος

Η Πριγκίπισσα Ειρήνη πέθανε στις 15 Απριλίου 1974 στο Φιέζολε, μετά από την καταπολέμηση μιας μακράς ασθένειας.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1937-38

Στο Πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1937-38 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Απόλλων Αθηνών, ο οποίος προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος.

Η Ομοσπονδία Ανεξάρτητων

Τη σεζόν αυτή ιδρύθηκε η "Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ανεξαρτήτων Συλλόγων Αθηνών" (ΟΠΑΣΑ) από συλλόγους συνοικιών πολλοί από τους μεταπολεμικά είχαν μακροχρόνια παρουσία στο αθηναϊκό πρωτάθλημα και ορισμένα έφτασαν ως τις εθνικές κατηγορίες. Η ΟΠΑΣΑ διοργάνωσε ή υποστήριξε διάφορα συνοικιακά τουρνουά όπως το "Κύπελλο Πετραλώνων", το "Κύπελλο Χαλανδρίου", το "Πρωτάθλημα Ν. Ιωνίας" κλπ. Επίσης, το "Τουρνουά Ιπποκράτους-Αμπελοκήπων" που διεξήχθη στο γυμναστήριο του Πανελληνίου Γ.Σ. και μετείχαν οι σύλλογοι: Αθηναΐς Κυψέλης, Κρόνος, Αστραπή Άρεως, Εθνικός Πολυγώνου. Σημαντικότερο ήταν το "Πρωτάθλημα Πέντε Συνοικιών" (Α΄ και Β΄ ομάδων), στο οποίο μετείχαν οι ακόλουθες έξι ομάδες: Ένωσις Νέας Ελβετίας, Ένωσις Καισαριανής, Ένωσις Αναλήψεως, Παναθήναια Βύρωνα, Άρης Κοπανά και Αστήρ Παγκρατίου.
Εκτός από τους παραπάνω, μέλη της ΟΠΑΣΑ ήταν επίσης οι σύλλογοι: Αστήρ Καισαριανής, Αρδηττός Μετς, Ελπίς Ν. Ιωνίας, ΑΕ Ελευθερουπόλεως, ΑΕ Καλογρέζης, Σμυρναϊκός Ν. Ιωνίας, Ψυχαγωγικός Όμιλος Σαφραμπόλεως, Ένωσις Αγ. Δημητρίου (μετέπειτα Α.Ο. Δάφνη), Ένωσις Δουργούτι, Δόξα Αγ. Δημητρίου, Καϊτζάκ Δουργουτίου (αρμενίων προσφύγων), Κένταυρος Γούβας, Κεραυνός Λέσχης Εργαζόμενου Παιδιού.
Λιβαδάκια Μεσσηνίας

Ιστορικό

Ο οικισμός Λιβαδάκια το 1889 προσαρτάται στο παλαιό Δήμο Κολωνίδων (ημερομηνία μεταβολής: 04/10/1889) και το 1912  αποσπάται από το Δήμο Κολωνίδων και προσαρτάται στην κοινότητα Βασιλιτσίου (ημερομηνία μεταβολής: 31/08/1912). Το 1997 αποσπάται από την κοινότητα Βασιλιτσίου και προσαρτάται στο πρώην δήμο Κορώνης (ημερομηνία μεταβολής: 04/12/1997) ενώ το 2010 ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Κορώνης και προσαρτάται στο Δήμο Πύλου - Νέστορος (ημερομηνία μεταβολής: 07/06/2010).
Τα Λιβαδάκια έχουν πληθυσμό 37 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και διοικητικά ανήκουν στην τοπική κοινότητα Βασιλιτσίου, της δημοτικής ενότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος, της Περιφέρειας Πελοποννήσου, όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ενώ κατά το παρελθόν και μέχρι το 2010, τα Λιβαδάκια, με βάση το Σχέδιο Καποδίστριας, ανήκαν στον πρώην Δήμο Κορώνης.
Το χωριό Λιβαδάκια βρίσκεται στο μέσο του δρόμου, που ξεκινά από το σημείο της διασταύρωσης του επαρχιακού δρόμου Κορώνης - Καμαρίας στο ύψος της παραλίας του Κρυονερίου και του αγροτικού δρόμου με κατεύθυνση την Χρυσοκελλαριά.
Δήμος Νηλέως

Ο Δήμος Νηλέως ήταν διοικητική μονάδα που υπήρξε μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύτηκε στον Δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας που δημιουργήθηκε το 2011 με το Σχέδιο Καλλικράτης και βρίσκεται στο βόρειο άκρο της επαρχίας Χαλκίδος, στη βόρειο Εύβοια. Είχε πάρει την ονομασία του από τον ποταμό Νηλέα που διαρέει τον Δήμο. Έδρα του Δήμου ήταν η Αγία Άννα. Ο πληθυσμός του Δήμου κατά την απογραφή του 2001 ήταν 2.730 κάτοικοι.
Ο Δήμος Νηλέως συνόρευε στα βόρεια με το Δήμο Αρτεμισίου, Β/Δ με το Δήμο Ιστιαίας, Δυτικά με το Δήμο Ελυμνίων, Νότια με το Δήμο Κηρέως και Ανατολικά και Β/Α βρέχεται από το Αιγαίο πέλαγος.
Απείχε 72 χλμ από την πρωτεύουσα του Νομού, Χαλκίδα και 150 χλμ από την Αθήνα.
Κυριώτερα αξιοθέατα του Δήμου είναι το απολιθωμένο δάσος και το μουσείο απολιθωμένων θηλαστικών στην Κερασιά, οι καταράκτες της Δρυμώνας, το φαράγγι της Μπολοβίναινας και το Λαογραφικό Μουσείο στην Αγία Άννα, το ακρωτήρι Άγιος Βασίλειος στην παραλία Αγίας Άννας (Αγκάλη). 
Οι παραλίες του Δήμου είναι ιδιαίτερα ελκυστικές με το φυσικό κάλος και τα πεντακάθαρα γαλανά νερά που έχουν, για τον τουρισμό. Η απέραντη παραλία της Αγίας Άννας διαθέτει ξενοδοχεία διαφόρων κατηγοριών και ξενώνες όπως και άριστα οργανωμένο camping, επίσης και ενοικιαζόμενα δωμάτια, που θα τα βρείτε και στην παραλία Φραγκάκη και στην παραλία Κοτσικιά.
Οι ασχολίες των κατοίκων είναι με τη γεωργία, με τον τουρισμό και άλλα επαγγέλματα.
Φρειδερίκος του Άλτμαρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Λάντσουτ.
Το 1464 απεβίωσε στο Τάνγκερμυνντε σε ηλικία 39 ετών.
Τάσης Παπαϊωάννου

Βιογραφία

Ο Τάσης Παπαϊωάννου γεννήθηκε το Μάρτιο του 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, από την οποία αποφοίτησε το 1976. Επέστρεψε στη Σχολή το 1982 ως επιστημονικός συνεργάτης και ασχολήθηκε συστηματικά με τη διδασκαλία του μαθήματος της Κτιριολογίας και των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων. Σήμερα είναι καθηγητής του Τομέα 1, της περιοχής των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων, της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικούς Πανελλήνιους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με προτάσεις που έχουν αποδώσει μεγάλο αριθμό βραβεύσεων.

Αρχιτεκτονικό έργο

Συνεργάζεται με τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Ησαΐα με τον οποίο διατηρούν αρχιτεκτονικό γραφείο από το 1979. Στο πλαίσιο αυτής της ομάδας, αλλά συνεργαζόμενος και με άλλους αρχιτέκτονες, έχει εκπονήσει πολλές αρχιτεκτονικές μελέτες δημοσίων και ιδιωτικών έργων. 
Ο κατάλογος των έργων τους περιλαμβάνει κτίρια όπως το Δικαστικό Μέγαρο Αιγαίου (Α’ βραβείο πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού-1988), το Κτίριο Γραφείων στην Αθήνα που κέρδισε το 2000 το πρώτο βραβείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, στην κατηγορία "Έργα επαγγελματικής και κοινής χρήσης", τα Αρσάκεια Σχολεία Πατρών (2004) και Τιράνων (2007) και το Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας (Ειδικό βραβείο – 2008). Σημαντική θέση στη διαμόρφωση των απόψεων τους έχει η διδακτική τους δραστηριότητα και η σχέση τους με την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ.

Κριτική στο έργο τους

Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα Αντρέα Γιακουμακάτο ο Τάσης Παπαϊωάννου και ο Δημήτρης Ησαΐας είναι ίσως οι σημαντικότεροι αρχιτέκτονες της γενιάς τους. Τα δημόσια και ιδιωτικά κτίριά τους δεν διακρίνονται για έναν χαρακτήρα τοπικότητας, ούτε για την άκριτη υιοθέτηση διεθνών παραδειγμάτων. Ακολουθούν έναν τρίτο δρόμο, μεταξύ της αντικειμενικής αφήγησης της δομής και της αναγωγικής ικανότητας της μορφής, που μορφοποιεί τις επιδιώξεις εντοπιότητας, ένταξης, λειτουργιών, χειρισμού των φυσικών δεδομένων, συνηθειών ζωής, συλλογικών επιθυμιών και κατασκευαστικών δυνατοτήτων με τα ιδεολογικά και σχεδιαστικά εργαλεία της πολιτικά και κοινωνικά πιο προοδευτικής μεταπολεμικής ευρωπαϊκής πρωτοπορίας. Αφετηρία τους είναι το ελληνικό μοντέρνο κίνημα της δεκαετίας του 1930 και το διαχρονικό παράδειγμα του Λε Κορμπυζιέ. Επιδιώκουν εντούτοις την παραγωγή μιας αρχιτεκτονικής αυθεντικά ελληνικής, και γι’ αυτό οικουμενικής, χωρίς να είναι ούτε ρομαντικοί ούτε φορμαλιστές, σε έναν δρόμο σχεδιαστικής αυστηρότητας και συνέπειας που πρώτος εγκαινίασε ο Άρης Κωνσταντινίδης.

Συγγράμματα

Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει από κοινού με τον Δ. Ησαία στη συγγραφή του βιβλίου "Αρχιτεκτονική. Ιδέες που συναντιούνται- ιδέες που χάνονται"(2004, εκδ. Παπασωτηρίου), ενώ ο ίδιος έχει δημοσιεύσει και τα βιβλία "Αρχιτεκτονική του καθημερινού" (2005, εκδ. Καστανιώτη) και "Η Αρχιτεκτονική και η Πόλη" (2008, εκδ. Καστανιώτη). 
Έχει συγγράψει με τον Α. Φασιανό το βιβλίο "Άναρχη πόλη" (εκδ. Κάκτος, 2004) καθώς και το βιβλίο "Αρχιτεκτονκή και χρώμα" (εκδ. Νηρέας, 2009)

Δημοσιεύσεις

Έχει δημοσιεύσει σειρά άρθρων για θέματα αρχιτεκτονικής σε ελληνικά και ξένα βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες.
1938 Λωζάννη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Λωζάννης είναι άγνωστα.
Χρυσές Σφαίρες του 2013

Η 71η απονομή των Χρυσών Σφαιρών τίμησε τις καλύτερες παραγωγές του κινηματογράφου και της τηλεόρασης για τη χρονιά 2013. Μεταδόθηκε ζωντανά από τον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό NBC στις 12 Ιανουαρίου 2014. Η απονομή των βραβείων πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. Οικοδεσπότες της βραδιάς ήταν για δεύτερη συνεχόμενη φορά οι ηθοποιοί Τίνα Φέι και Έιμι Πόλερ. Στις 12 Δεκεμβρίου 2013 ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες από τους ηθοποιούς Αζίζ Ανσάρι, Ζόε Σαλντάνα και Ολίβια Γουάιλντ.
Το τιμητικό βραβείο συνολικής προσφοράς Σέσιλ Ντε Μιλ δόθηκε στον Γούντι Άλεν.
Αυρηλία Κόττα

Η οικογένεια

Η Αυρηλία Κόττα ήταν Ρωμαία αριστοκράτισσα, καταγόμενη από το διακεκριμένο γένος των Αυρηλίων. Ήταν κόρη τού Λούκιου Αυρήλιου Κόττα, ή τού αδελφού του Μάρκου Αυρήλιου Κόττα. Τα τρία αδέλφια της: Γάιος, Μάρκος και Λεύκιος, εκλέχθηκαν ύπατοι. Ήταν σύζυγος του Γάιου Ιουλίου Καίσαρα.
Παρά τη μαρτυρία του Πλινίου του Πρεσβυτέρου, είναι μάλλον απίθανο να έφερε στον κόσμο τον γιο της με καισαρική τομή, καθώς έζησε πολλά χρόνια μετά τη γέννησή του. Απέκτησε ακόμη δύο κόρες, την Ιουλία τη Μεγαλύτερη και την Ιουλία τη Μικρότερη, που επιβίωσαν μέχρι την ενηλικίωση και το γάμο.
Ο Τάκιτος κατατάσσει την Αυρηλία ανάμεσα στις γυναίκες πρότυπα, σε ό,τι αφορά τη μόρφωση που παρείχε στα παιδιά της, ενώ ο Πλούταρχος τη μνημονεύει ως ιδιαίτερα ενάρετη γυναίκα.
Ο άνδρας της Γάιος Ιούλιος Καίσαρ, απεβίωσε στο σπίτι του περίπου το 85 π.Χ. Παρέμεινε χήρα για την υπόλοιπη ζωή της, εφόσον επέλεξε να μην ξαναπαντρευτεί και να μείνει στο σπίτι του γιου της. Σε μία αφήγηση τού Πλουτάρχου συνοδεύει με δάκρυα τον γιο της ως την πόρτα του σπιτιού τους, καθώς εκείνος αναχωρεί, προκειμένου να διεκδικήσει το αξίωμα του Pontifex Maximus το 63 π.Χ. Πάντα σύμφωνα με τον Πλούταρχο, παρακολουθούσε στενά τις συναναστροφές της νύφης της, Πομπήιας, και ήταν εκείνη που ανακάλυψε τον Πούμπλιους Κλόντιους (Publius Clodius), όταν εισήλθε μεταμφιεσμένος στο σπίτι τους για να συναντήσει την Πομπήια κατά τη διάρκεια των τελετών προς τιμήν της Μπόνα Ντέα.
Η Αυρηλία Κόττα απεβίωσε λίγο καιρό πριν τη δολοφονία του Πούμπλιους Κλόντιους, το 54 π.Χ.
Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ιστορία

Όταν ιδρύθηκε το Συμβούλιο, το έργο του ήταν ελάχιστο και η προεδρία εναλλάσσονταν μεταξύ των έξι μελών, κάθε έξι μήνες. Ωστόσο, δεδομένου του φόρτου εργασίας του Συμβουλίου, αυξήθηκε και ο αριθμός των μελών αυξήθηκε, ενώ η έλλειψη συντονισμού μεταξύ δύο διαδοχικών εξάμηνων Προεδριών, εμπόδισε την ανάπτυξη των μακροπρόθεσμων προτεραιοτήτων για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Για να διορθωθεί η έλλειψη συντονισμού, υπήρξε η ιδέα των Τρίο Προεδρίας όπου ομάδες των τριών διαδοχικών Προεδριών, συνεργάστηκαν σε ένα κοινό πολιτικό πρόγραμμα. Αυτό τέθηκε σε εφαρμογή το 2007 και προβλέφθηκε ρητώς στις Συνθήκες της ΕΕ το 2009, με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Μέχρι το 2009, η Προεδρία είχε αναλάβει την πολιτική ευθύνη σε όλους τους τομείς της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και είχε διαδραματίσει έναν ζωτικής σημασίας ρόλο, στην προώθηση των πολιτικών αποφάσεων υψηλού επιπέδου.
Η Συνθήκη της Λισαβόνας μείωσε τη σημασία της Προεδρίας σημαντικά, διαχωρίζοντας επισήμως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, διαχωρίστηκε η σύνθεση "Εξωτερικές Υποθέσεις" του Συμβουλίου από τη σύνθεση "Γενικές Υποθέσεις", και δημιουργήθηκε η θέση του Ύπατου Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας.

Λειτουργία

Η Προεδρία, που μερικές φορές ανεπίσημα αποκαλείται Προεδρία της ΕΕ, έχει τον πρωταρχικό ρόλο στο να οργανώνει όλες τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου. Ωστόσο το να δίνει λύσεις σε δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν εντός της Ένωσης, είναι επίσης πρωταρχική ευθύνη. Την θέση της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ο αρχηγός της κυβέρνησης της κατόχου χώρας.
Οικοαναρχισμός

Κριτική

Ο οικοαναρχισμός έχει δεχτεί κριτική επειδή οι παραδοσιακές τάσεις κοινωνικού αναρχισμού (αναρχοκολεκτιβισμός, αναρχοκομμουνισμός, αναρχοσυνδικαλισμός) τον βλέπουν ως «αναχωρητικό». Πολλές φορές οι οικοαναρχικοί δεν αγωνίζονται και δεν προτάσσουν ξεκάθαρα πολιτικές ή οικονομικές θεωρίες, αλλά επικεντρώνονται σε κοινωνικά και οικολογικά ζητήματα. Στην προσπάθειά τους για δημιουργία οικοκοινοτήτων μπορούν να έρθουν σε επαφή με κοινωνικές και πολιτικές δομές της υπάρχουσας κοινωνίας (π.χ. ένα απλό χωριό της περιοχής ή έναν δήμαρχο) και να συνεννοηθούν ή να συνεργαστούν με αυτές. Αυτό αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό από τους παραδοσιακούς κοινωνικούς αναρχικούς, αφού πρόκειται για οργανισμούς που τους βλέπουν και τους αντιμετωπίζουν ως εχθρούς.

Σχετική Βιβλιογραφία

Καραγεωργάκης, Σταύρος (επ.), Αναρχισμός και Οικολογία, Η οικοαναρχική θεωρία και δράση από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα, Ευτοπία, Αθήνα, 2015.
Αλβέρτος Α΄ του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και της Αγνής, κόρης του Ούλριχ Β΄ κόμη του Λίνντο-Ρουππίν.
Το 1397 απεβίωσε στο Ντόρπατ (νυν Τάρτου της Εσθονίας) σε ηλικία 30 ετών και τάφηκε εκεί.
Σχέσεις Κύπρου και Σουηδίας

Οι σχέσεις Κύπρου και Σουηδίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις της Κύπρου και της Σουηδίας. Οι δύο χώρες είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και της Ένωσης για τη Μεσόγειο. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Σουηδία μέσω της πρεσβείας στη Στοκχόλμη. Η Σουηδία έχει πρεσβεία στη Λευκωσία.

Ιστορία

Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Σουηδίας και της Κύπρου ξεκίνησαν το 1960. Το 1994 η Κύπρος εγκαινίασε τη πρεσβεία της στη Στοκχόλμη, ενώ η Σουηδία άνοιξε πρεσβεία στη Λευκωσία το 2004.
Ως τώρα, η Κύπρος και η Σουηδία έχουν υπογράψει 8 διμερείς συμφωνίες.

Σουηδικές αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κύπρο

Σουηδοί αρχαιολόγοι και ιστορικοί έχουν κάνει διάφορες επισκέψεις στο νησί. Η σουηδική αποστολή στην Κύπρο ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1927 και ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1931. Η αποστολή οδηγήθηκε από τους αρχαιολόγους Έιναρ Γκιέρσταντ, Έρικ Σιέκβιστ και Άλφρεντ Βέστχολμ, μαζί με τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Λίνδρο.
Γουίλσον Μπέντλεϊ

Βιογραφία

Ο Μπέντλεϊ γεννήθηκε στην πόλη Ιεριχώ του Βερμόντ.

Έργο

Ο Μπέντλευ ήταν ένας από τους πρώτους φωτογράφους που επιχείρησε να απαθανατίσει νιφάδες χιονιού. Τελειοποίησε μία μέθοδο φωτογράφισης των χιονονιφάδων με τρόπο που αποφεύγεται η αλλοίωση του σχήματός τους λόγω τήξης. Βασικά στοιχεία αυτής της μεθόδου χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.
Ουράνιος Ιωαννίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ουράνιος Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 22 Δεκεμβρίου 1944. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο στη φυσιογνωσία από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ αποκτώντας μεταπτυχιακά στην Εκπαιδευτική Διοίκηση, στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία, στην Εκπαιδευτική Τεχνολογία και στις Δεξιότητες Έρευνας.
Είναι νυμφευμένος με την Ελένη Οράτου Ιωαννίδου και έχει δυο υιούς. Αδελφή του είναι η Ζέτα Αιμιλιανίδου, η οποία έχει διατελέσει Υπουργός Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Εργάστηκε ως καθηγητής φυσιογνωσίας, βιολογίας και χημείας από το 1971 έως το 1986 σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης στην Κύπρο. Την περίοδο 1986-1992 εργάστηκε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου ως καθηγητής βιολογικών επιστημών και επιστήμης. Την περίοδο 1992-1995 ήταν αποσπασμένος για ειδικά καθήκοντα εκπαίδευσης εκπαιδευτικών στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου.
Την περίοδο 1995-1996 ήταν ανώτερος Λειτουργός Εκπαίδευσης στη Διεύθυνση Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού.
Από το 1997 έως το 1999 ήταν καθηγητής και ακαδημαϊκός σύμβουλος του Πανεπιστημίου La Salle.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο 1964-1969 διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1965-1967 ήταν αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Εθνικών Φοιτητικών Ενώσεων Κύπρου. 
Στη συνέχεια έγινε μέλος του ΔΗΣΥ. Διετέλεσε Α΄ Αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ (1997-1999).
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων. Στις 5 Ιανουαρίου 2019 διορίστηκε Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη.

Αθλητική πορεία

Ο Ουράνιος Ιωαννίδης διετέλεσε ποδοσφαιριστής της Ολυμπιάδας Νεάπολης (1959-1960, 1975-1987), της ΠΑΕ Κερύνειας (1961), του ΑΠΟΕΛ (1961-63), του Ηρακλή Θεσσαλονίκης (1963) και της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1963-1968). Επιπλέον, υπήρξε αθλητής στίβου στο άλμα εις ύψος.
Ο άλλος μου εαυτός

Πλοκή

Μετά από ένα ατύχημα με ένα μυστηριώδες σολάριουμ του θείου του, ο Άνταμ λύνει όλα του τα προβλήματά με κλόνους. Με τη βοήθεια τής νέας του δημιουργίας, ο Άνταμ ξεκινάει ένα συναρπαστικό καλοκαίρι με μία επική βουτιά.