google/wiki40b huggingface dataset:
Πόσο χαρούμενος είναι αυτός που αποκαλείται Τούρκος

Το Ne mutlu Türküm diyene! (ελληνικά: Πόσο χαρούμενος είναι αυτός που αποκαλείται Τούρκος!) είναι σύνθημα της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ χρησιμοποίησε αυτή τη φράση στην ομιλία του για την 10η επέτειο της Δημοκρατίας της Τουρκίας, για πρώτη φορά στις 29 Οκτωβρίου 1933 (Ημέρα Δημοκρατίας). Το 1972, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας της Δημοκρατίας της Τουρκίας εισήγαγε αυτή τη φράση στο φοιτητικό όρκο.
Μαρσέλ Σίρμερ

Βιογραφία

Ο Schmier ξεκίνησε να παίζει μπάσο στις αρχές της δεκαετίας του '80, σχηματίζοντας τους Destruction όταν βρισκόταν σε ηλικία δεκαέξι ετών. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ΕΡ "Sentence of Death" το 1984 και το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "Infernal Overkill", την επόμενη χρονιά.
Ακολούθησε μία σειρά δίσκων, οι οποίοι υπήρξαν βασικό κομμάτι για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού thrash metal, όπως το "Infernal Overkill", το "Eternal Devastation" και το "Release from Agony". Ο Schmier παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 1990, όταν και αποχώρησε, σχηματίζοντας τους Headhunter.
Με το νέο του σχήμα, ο Schmier κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Parody of Life", ακολουθούμενο από τα "A Bizarre Gardening Accident" και "Rebirth". Επέστρεψε στους Destruction το 1999, ηχογραφώντας τον δίσκο "All Hell Breaks Loose", ο οποίος υπήρξε ο πρώτος του συγκροτήματος που μπήκε στους γερμανικούς καταλόγους επιτυχιών. Το 2008, επέστρεψε στην δισκογραφία με τους Headhunter και τον δίσκο "Parasite of Society".
Το 2014 σχημάτισε τους The German Panzer με τον Χέρμαν Φρανκ και τον Στέφαν Σβάρτσμαν των Accept, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Send Them All to Hell". Το πρότζεκτ άλλαξε το όνομα του σε Pänzer λόγω πνευματικών δικαιωμάτων και την θέση του Χέρμαν Φρανκ πήραν οι Πόντους Νόργκρεν των HammerFall και V.O. Pulver των Poltergeist. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το τραγούδι "Satan’s Hollow" τον Δεκέμβριο του 2016.
Διαμένει στο Φράιμπουργκ, όπου ήταν ιδιοκτήτης πιτσαρίας μέχρι το 2006. Κύριες επιρροές του υπήρξαν ο Lemmy και ο Στιβ Χάρις και αγαπημένα του συγκροτήματα οι Judas Priest, Motörhead, Exodus, Iron Maiden, κ.α..
Τσινεντού Ομπάζι

Βιογραφία

Ο Ομπάζι γεννήθηκε στο Ενούγκου. Πήγε στη Νορβηγία τον ίδιο καιρό με τον συμπατριώτη του και συμπαίκτη στην Εθνική Τζον Όμπι Μίκελ, με τους δύο παίκτες να πηγαίνουν στην ίδια ομάδα, την Λυν. Στις 20 Δεκεμβρίου 2006, υπήρξε συμφωνία για μεταγραφή του παίκτη στην Λοκομοτίβ Μόσχας με τον Ομπάζι να είναι έτοιμος να μετακομίσει στην πρωτεύουσα της Ρωσίας τον Ιανουάριο. Η συμφωνία χάλασε, όμως, όταν ο πρόεδρος, ο αθλητικός διευθυντής και ο προπονητής της Λοκομοτίβ απολύθηκαν όλοι τους σε διάστημα έξι ημερών αργότερα.
Στις 27 Αυγούστου 2007, πήρε μεταγραφή για την 1899 Χόφενχαϊμ έναντι άγνωστου ποσού.

Σάλκε 04

Στις  23 Δεκεμβρίου 2011, επιβεβαιώθηκε πως ο Ομπάζι θα πήγαινε στην ΦΚ Σάλκε 04 μέχρι το τέλος της σεζόν με την μορφή δανεικού.

Διεθνή

Ο Τσινεντού εντυπωσίασε με την απόδοσή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U-20 της FIFA του 2005 που έλαβε χώρα στην Ολλανδία, και σκόραρε τόσο στον ημιτελικό όσο και στον τελικό του θεσμού (τον οποίο η Νιγηρία έχασε από την Αργεντινή).
Ο Ομπάζι ήταν ένας από τους διακριθέντες με την Νιγηρία στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2010 όπου η ομάδα του αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την Γκάνα. Στον πρώτο του αγώνα στη διοργάνωση απέναντι στην Αίγυπτο, ο Ομπάζι σκόραρε, στο 12ο λεπτό του αγώνα, σε μια ήττα της ομάδας του με τελικό σκορ 1-3.
Οικογένεια Μπενιζέλου

Η οικογένεια Μπενιζέλου είναι ιστορική οικογένεια της Αθήνας.

Ιστορική αναδρομή

Το όνομα Μπενηζέλος εμφανίζεται στην Αθήνα με τον Άγγελο Μπενηζέλο, πατέρα της Οσίας Φιλοθέης. Γενάρχης των Αθηναίων Μπενηζέλων ήταν κάποιος Έλληνας Μπενής Ζέλης, του οποίου το όνομα προέρχεται από το Βενετικό Βενέδικτος (Μπενής) και είναι βαπτιστικό όνομα των χρόνων της Τουρκοκρατίας. Το οικογενειακό όνομα Ζέλης συνηθίζονταν στην Αρκαδία. Από τη σύμπτυξη των δύο ονομάτων έγινε το νέο οικογενειακό όνομα Μπενηζέλης, από το ποίο απέρρευσαν και άλλα, το Μπενηζέλος, Μπενιζέλος, Μεντζέλος, Μεντζελόπουλος, και Βενιζέλος.
Μια ακόμη εκδοχή του επιθέτου, Benicello, παραδίδεται σε έγγραφο, που αναφέρεται σε εμπορική προστριβή του Άγγελου και Δημητρίου Μπενιζέλου με άγγλους εμπόρους τη δεκαετία του 1640.
Ύτερζεν

Ονομασία

Το όνομα στα γερμανικά σημαίνει το απώτατο άκρο, αποδιδόμενο στην τοποθεσία του, που βρίσκεται στο όριο μετάβασης από την χέρσα αμμώδη παράκτια ζώνη τύπου γκέεστ στο Τέναγος του Ζέστερμυερ (Seestermüher Marsch). Υπάρχουν επίσης οι εκδοχές πως η ονομασία προέρχεται από τη λέξη Ύτερστεεν (Ütersteen), που σημαίνει απώτατος βράχος ή από τη λέξη Υτρίστινα (Ütristina), που αντιστοιχεί στην παλιά ονομασία του ποταμού Πίναου.

Θυρεός

Ο θυρεός της πόλης αποτελείται από μια κόκκινη ασπίδα, επί της οποίας υπάρχει ένα κάστρο με κόκκινες πόρτες. Ο ασημένιος τοίχος έχει έξι πολεμίστρες και δυο ασημένιοι πύργοι με μυτερές στέγες και δύο παράθυρα έκαστος υψώνονται στα δύο άκρα. Μεταξύ των πύργων υπάρχει ένα φύλλο τσουκνίδας, το σύμβολο των δουκών του Χόλσταϊν. Στην ανοιχτή πόρτα στη βάση υπάρχει ένα ασημένιο δελφίνι που τυλίγεται γύρω από μια χρυσή άγκυρα, η οποία συνοδεύεται από δύο χρυσά εξάκτινα αστέρια στο κόκκινο υπόβαθρο της πόρτας. Κάτω από την πόρτα υπάρχουν γαλάζια και ασημένια κύματα.

Αξιοθέατα

Στην πόλη βρίσκεται ο ροδώνας του Ύτερζεν (Rosarium Uetersen), ο οποίος δημιουργήθηκε το 1929 και είναι ο παλαιότερος στη βόρεια Γερμανία. 
Επίσης υπάρχει στην πόλη ένα μικρό αεροδρόμιο ως βάση της αεροπορικής εταιρείας Air Hamburg, που πραγματοποιεί πτήσεις προς τα κοντινά νησιά.  
Σε κοντινή απόσταση υπάρχει και το δάσος της μάγισσας, όπου κατά την λαϊκή παράδοση ζούσε μια μάγισσα και που σήμερα αποτελεί χώρο αναψυχής.

Αδερφοποιήσεις

Το Ύτερζεν είναι αδερφοποιημένο με την κωμόπολη Βίτστοκ/Ντόσε (Wittstock/Dosse) του νομού Όστπριγκνιτζ-Ρουπίν (Ostprignitz-Ruppin) του γερμανικού κρατιδίου του Βρανδεμβούργου.
Μινιμαλισμός

Ο μινιμαλισμός είναι καλλιτεχνικό ρεύμα, με εφαρμογή κυρίως στη γλυπτική και τη ζωγραφική, που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για ένα από τα πολλά καλλιτεχνικά κινήματα που ήρθε στο προσκήνιο μετά τη λήξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ο μινιμαλισμός ή Art Minimal ή τέχνη του ελάχιστου, έχει τις ρίζες του στα ρεύματα του Κονστρουκτιβισμού και του Σουπρεματισμού της δεκαετίας του 1920, και προέκυψε ως αντίθεση στον Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό της δεκαετίας του 1950.

Χαρακτηριστικά

Ο όρος μινιμαλισμός χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1960 για να περιγράψει μια λιτή και, συγχρόνως, αυστηρή γλυπτική.

Γλυπτική

Τα κύρια χαρακτηριστικά της μινιμαλιστικής γλυπτικής είναι η απόρριψη περιττών στοιχείων, η χρήση της γεωμετρίας, αλλά και η χρήση βιομηχανικών υλικών, όπως π.χ. ανοξείδωτο ατσάλι, υαλοβάμβακας, πλαστικό, φύλλα μολύβδου ή χάλυβα.

Ζωγραφική

Στη ζωγραφική ο μινιμαλισμός συνέχισε την παράδοση της τέχνης της γεωμετρικής αφαίρεσης των αρχών του εικοστού αιώνα,που ξεκίνησε με τον Κάζιμιρ Μάλεβιτς και το Μαύρο Τετράγωνο το 1915, με τη χρήση της μονοχρωμίας σε ζωγραφικούς πίνακες.

Καλλιτέχνες

O Donald Judd αποτελεί έναν σημαντικό εκπρόσωπο του μινιμαλισμού, ο οποίος χρησιμοποίησε τον όρο Specific objects (συγκεκριμένα αντικείμενα) για τα έργα του.
Άλλοι σημαντικοί εκπρόσωποι του κινήματος υπήρξαν στη γλυπτική ο Sol LeWitt, ο Donald Judd, ο Tony Smith, o Carl Andre και ο Dan Flavin, και στη ζωγραφική ο Frank Stella, ο Kenneth Noland, ο Robert Ryman, και o Brice Marden.
Ομοσπονδία Χόκεϊ Αγγλίας

Ιστορία

Η Ομοσπονδία Χόκεϊ Αγγλίας (England Hockey) ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2003 για να αντικαταστήσει την Αγγλική Ομοσπονδία Χόκεϊ (EHA), η οποία αναγκάστηκε να αναστείλει τη λειτουργία της το 2002 λόγω σημαντικών οικονομικών προβλημάτων. Η EHA με τη σειρά της ιδρύθηκε το 1996 για να συνδυάσει τη λειτουργία των ξεχωριστών οργάνων διοίκησης για ανδρικό, γυναικείο και μικτό χόκεϊ. Μετά τη διάλυση της EHA, το χόκεϊ της Αγγλίας σε διεθνές επίπεδο διαχειριζόταν για μια χρονική περίοδο μέσω μιας ξεχωριστής εταιρείας που ονομαζόταν World Class Hockey Limited, η οποία χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από την Sport England. Οι λειτουργίες αυτές συγχωνεύθηκαν ξανά στην England Hockey την 1η Ιουλίου του 2005. Η δεύτερη βαθμίδα διοίκησης χόκεϊ στην Αγγλία αποτελείται από πέντε περιφερειακές ενώσεις: Ιστ, Μίντλαντς, Νορθ, Σάουθ και Γουέστ, όπως και κομητειακές ενώσεις.
Ενώ το χόκεϊ του Ηνωμένου Βασιλείου διοργανώνεται από ξεχωριστούς φορείς για κάθε συστατική χώρα, το Ηνωμένο Βασίλειο καλείται να εισέλθει με μια συνδυασμένη ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό δημιούργησε εντάσεις μεταξύ των διοικητικών οργάνων και των υπευθύνων για τις ομάδες της Μεγάλης Βρετανίας. Ωστόσο, η ομάδα των γυναικών έχει αποδώσει καλά, κερδίζοντας ένα χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012 και ένα χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ της Αργεντινής.
Κοτύλη 106 Αρχαιολογικού Μουσείου Άνδρου

Διακόσμηση

Μεταξύ των λαβών έχει κεντρική μετώπη με δύο πουλιά που μαλλώνουν για ένα σκουλήκι. Πλαισιώνεται από ομάδες κάθετων γραμμών και μετώπες διπλών πελέκων. Στο σώμα του αντικειμένου έχουμε οριζόντιες γραμμές.

Προέλευση

Είναι Κορινθιακής προέλευσης της Υστερογεωμετρικής περιόδου (750-720 π.Χ)
Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ γεννήθηκε στο Νεϊγί-συρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι. Γονείς του ήταν ο Πωλ Μαρτέν ντυ Γκαρ και η Μαντλέν, το γένος Wimy. Ο Ροζέ σπούδασε παλαιογραφία και αρχειονομία, κάτι που μετέφερε στα έργα του ένα πνεύμα αντικειμενικότητας και την απόδοση προσοχής στη λεπτομέρεια. Εξαιτίας της σημασίας που απέδιδε στην τεκμηρίωση και στη σχέση της κοινωνικής πραγματικότητας με την ατομική ανάπτυξη, το έργο του έχει συνδεθεί με τις παραδόσεις του ρεαλισμού και του νατουραλισμού του 19ου αιώνα.
Ο Μαρτέν ντυ Γκαρ είναι περισσότερο γνωστός για το έργο Les Thibault. Αυτό είναι ένα πολύτομο μυθιστόρημα-ποταμός, που εξιστορεί τις τύχες δύο αδελφών, των Αντουάν και Ζακ Τιμπώ, από την ανατροφή τους σε μία εύπορη ρωμαιοκαθολική αστική οικογένεια μέχρι το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Τα πρώτα 6 μέρη του έργου εκδόθηκαν από το 1922 μέχρι το 1929. Αφού εγκατέλειψε έναν έβδομο τόμο σε μορφή χειρογράφου, ο συγγραφέας δημοσίευσε δύο ακόμα τόμους, το 1936 και το 1940. Γραμμένα υπό τη σκιά της επιβαρυμένης πολιτικής καταστάσεως στην Ευρώπη της δεκαετίας του 1930, αυτά τα τελευταία δύο μέρη, που μαζί έχουν περισσότερες σελίδες από ό,τι τα 6 προηγούμενα, εστιάζουν στην πολιτική και ιστορική κατάσταση που οδήγησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εξελίσσουν την υπόθεση του μυθιστορήματος μέχρι το 1918.
Ο Μαρτέν ντυ Γκαρ έγραψε και αρκετά άλλα μυθιστορήματα, όπως το Jean Barois, του οποίου η υπόθεση τοποθετείται πάνω στο ιστορικό υπόβαθρο της Υποθέσεως Ντρέιφους. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο συγγραφέας διέμενε στη Νίκαια, όπου προετοίμαζε ένα μυθιστόρημα, το Souvenirs du lieutenant-colonel de Maumort, που παρέμεινε ημιτελές και εκδόθηκε μεταθανάτια το 1983. Συνέγραψε επίσης θεατρικά έργα και έργο στη μνήμη του Αντρέ Ζιντ.
Ο Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στο Σερινύ του Ορν, στη βόρεια Γαλλία, αλλά τάφηκε στο Κοιμητήριο του Μοναστηριού του Σιμιέ (Cimiez), ενός προαστίου της Νίκαιας.
Σουηβία

Η Σουηβία ή Σουαβία (Schwaben) είναι μία πολιτιστική, ιστορική και γλωσσολογική περιοχή στη νοτιοδυτική Γερμανία.  Αρχικά ήταν Δουκάτο και στη συνέχεια Κομητεία στα πλαίσια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους και αργότερα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Σουηβία, ένα από τα αρχαιότερα Δουκάτα της Ευρώπης, καταλάμβανε την κοιλάδα του Άνω Ρήνου και του ποταμού Νέκαρ και εκτεινόταν γύρω από τη λίμνη Κωνσταντία. Αρχικά καταλήφθηκε από τους Σουηβούς, εξ ου και η ονομασία της, ενώ επί μακρόν ονομαζόταν Αλεμαννία. Μετά την κατάκτησή της από τον Κλάδιο (496), αποτέλεσε Δουκάτο του Φραγκικού Βασιλείου. Μετά από μακρά διαδοχή Δουκών, η Σουηβία παραχωρήθηκε από τον Κάρολο Δ΄ στον κόμητα Φρειδερίκο του Χοενστάουφεν (1079), και παρέμεινε στους κληρονόμους του, κόμητες, μέχρι το 1268, οπότε και εξέλψε και ο τελευταίος κατ' αρρενογονία απόγονος. Τότε η Κομητεία περιήλθε, αποσχισθείσα, στα κράτη της Βυρτεμβέργης, της Βάδης και του Χοεντσόλερν. 
Έμεινε περισσότερο γνωστή στην ιστορία από τους πολέμους της με τα υπόλοιπα γερμανικά κρατίδια κατά τον 16ο αιώνα, οι οποίοι ονομάστηκαν «πόλεμοι της Σουηβίας». Με το συνέδριο της Βιέννης το 1815, η Κομητεία της Σουηβίας αποδόθηκε ως επαρχία στην Έσση και τη Βαυαρία, και το 1971 το εδαφικό κομμάτι της Έσσης, που αποτελούσε ιδία επαρχία, ενσωματώθηκε στην επαρχία της Φρανκφούρτης. 
Σήμερα είναι μια περιοχή της Γερμανίας που υπάγεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης (Baden-Würtemberg), και κατά το μικρότερο μέρος της στη Βαυαρία.
Γενικά, οι κάτοικοι της Σουηβίας (όπως και της υπόλοιπης νοτιοδυτικής Γερμανίας) είναι οι Αλεμάννοι, απόγονοι των Σουηβών, γερμανικού φύλου που άρχισε να μεταναστεύει στη χώρα το 260. Οι ντόπιοι Κελτορωμανοί έφυγαν ή υποτάχτηκαν. Οι Ρωμαίοι ονομάζουν αυτούς τους Σουηβούς Alamanni. Οι Αλεμάννοι μένουν στην Αλσατία της Γαλλίας, στη Νότια Βάδη και στη Σουηβία της Γερμανίας, σ' ένα μεγάλο τμήμα της Ελβετίας, στο Πριγκηπάτο του Λίχτενσταϊν και στο Φόραρλμπεργκ της Αυστρίας. Η γλώσσα τους ονομάζεται Αλεμαννική γλωσσα (Alemannisch).

Ονοματολογία των κατοίκων της

Σουηβοί, αλλά και Σουήβοι (Σουῆβοι), Σουαβοί ή Σουάβοι στα νέα ελληνικά, και Σόηβοι ή Σούιβοι στα αρχαία ελληνικά, αποκαλούνται συλλογικά τα γερμανικά φύλα των Μαρμοκανών, Κουάδων, Ερμουνδούρων, Σεμνώνων και Λογγοβάρδων, οι οποίοι ζούσαν κατά κύριο λόγο στις παραποτάμιες περιοχές κατά μήκος του ποταμού Έλβα. Ο όρος Σουηβοί χρησιμοποιείται και σήμερα για τους κατοίκους ή εκείνους που έχουν καταγωγή από την σημερινή περιοχή της Σουηβίας στη νότια Γερμανία.
Ο Πληροφοριοδότης

Υπόθεση

Ο Colin Sullivan (Ματ Ντέιμον) είναι έξυπνος, φιλόδοξος και φαίνεται να ελίσσεται γρήγορα στην ιεραρχία του αστυνομικού τμήματος της Μασαχουσέτης και στο επίλεκτο Σώμα Έρευνας, του οποίου πρωταρχικός στόχος είναι ο ισχυρός Ιρλανδός μαφιόζος Frank Costello (Τζακ Νίκολσον). Ο Billy Costigan(Λεονάρντο Ντι Κάπριο), παιδί του δρόμου και σκληρός, έχει βίαιη συμπεριφορά, κάτι που του κοστίζει το σήμα του και τελικά τον «ρίχνει» πίσω στη σκληρή ζωή των δρόμων της Βοστόνης, όπου «στρατολογείται» από τον Costello. Όμως, κανείς από τους δυο τους δεν είναι αυτό που φαίνεται, και καθώς δουλεύουν προς αντίθετες κατευθύνσεις, μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο κυνήγι γάτας – ποντικού. Ο κάθε άνδρας είναι πλήρως απορροφημένος από τη διπλή του ζωή, μαζεύοντας πληροφορίες για τα σχέδια της κάθε πλευράς. Όταν γίνεται εμφανές τόσο στους γκάνγκστερ όσο και στην αστυνομία ότι έχουν από έναν προδότη στις τάξεις τους, ο Billy και ο Colin κινδυνεύουν να βρεθούν ακάλυπτοι. Και ο καθένας τους πρέπει να αποκαλύψει το συντομότερο δυνατόν την ταυτότητα του άλλου, ώστε να σώσει τον εαυτό του.

Διακρίσεις

Ο «Πληροφοριοδότης» ήταν η ταινία για την οποία ο Μάρτιν Σκορσέζε κέρδισε το πρώτο του Όσκαρ. Επιπλέον, στα Όσκαρ διακρίθηκε με βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Μοντάζ και Διασκευασμένου Σεναρίου, ενώ ήταν υποψήφιο και στην κατηγορία Καλύτερης Β' Αντρικής Ερμηνείας για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ. Επίσης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα καλύτερης σκηνοθεσίας, βραβείο σκηνοθεσίας από το Σωματείο Σκηνοθετώνb Αμερικής (DGA) και ήταν υποψήφια για έξι βραβεία BAFTA.

Θέματα

Ο κριτικός ταινίας Στάνλεϋ Κάουφμαν περιγράφει ένα σημαντικό θέμα του Ο Πληροφοριοδότης ως ένα από τα παλαιότερα στο δράμα—η ιδέα της ταυτότητας—και πως "επηρεάζει τις πράξεις, τα συναισθήματα, την αυτοπεποίθηση και ακόμα και τα όνειρα κάποιου."
Η σχέση πατέρα-γιου είναι ένα μοτίβο σε όλη την ταινία. Ο Κοστέλλο ενεργεί ως μία πατρική φιγούρα τόσο στον Σάλιβαν όσο και στον Κόστιγκαν ενώ ο Κουίναν ενεργεί ως ξίφος του Κοστέλλο στο ρόλο της πατρικής φιγούρας, παρουσιάζοντας και τις δύο πλευρές του Ιρλανδικού-Αμερικανού αρχέτυπου πατέρα. Ο Σάλιβαν αναφέρεται στον Κοστέλλο ως "Μπαμπά" όποτε καλεί για να τον ενημερώσει για τις δραστηριότητες της αστυνομίας.

Μουσική

Υπήρχαν δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν για το Ο Πληροφοριοδότης, ένα που παρουσίαζε την πρωτότυπη μουσική που συντέθηκε για την ταινία από τον Χάουαρντ Σορ, και το άλλο που διέθετε πρωτύτερες ηχογραφήσεις, κυρίως ποπ/ροκ τραγούδια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στο σάουντρακ.

Φόροι τιμής

Σε όλη την ταινία, ο Σκορσέζε χρησιμοποίησε ακτίνες Χ κυρίως εμφανιζόμενες στο βάθος ώστε να μαρκάρει χαρακτήρες για τον θάνατο· παραδείγματα συμπεριλαμβάνουν πλάνα του Κόστιγκαν που περπατάει μέσα στο αεροδρόμιο ενώ μιλάει στον Επ. Ντίγκναμ (Μαρκ Γουόλμπεργκ), ο Κουίναν που πέφτει προς στο θάνατό του (στα γυάλινα παράθυρα του κτηρίου καθώς ο Κουίναν πέφτει στο έδαφος), και ο Σάλιβαν που επιστρέφει στο διαμέρισμά του στο τέλος της ταινίας (στα πατώματα του διαδρόμου). Αυτός είναι ένας φόρος τιμής προς την κλασική ταινία του 1932 Scarface του Χάουαρντ Χοκς.
Ουγγρικές βουλευτικές εκλογές (2018)

Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ουγγαρία στις 8 Απριλίου 2018.

Ιστορία

Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, τον Απρίλιο του 2014, η τότε κυβέρνηση - αποτελούμενη από το Fidesz και το  Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (KDNP) - κατάφερε να αποκτήσει την πλειοψηφία των 2/3 για δεύτερη συνεχόμενη φορά με 44,87 % των ψήφων. Αυτό το αποτέλεσμα προέκυψε εξαιτίας του νέου εκλογικού νόμου που ψηφίστηκε το 2011. Ωστόσο, στις αρχές του 2015, το Fidesz έχασε την πλειοψηφία των 2/3 μετά τις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα με αφορμή την φορολογία του διαδικτύου στην Ουγγαρία και την μείωση της υποστήριξης στην κυβέρνηση. Το κυβερνών κόμμα υπέστη ήττες σε δυο επαναληπτικές εκλογικές αναμετρήσεις τον Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του 2015.
Λίγους μήνες μετά την κρίση του Fidesz από τον Νοέμβριο του 2014, η οποία χαρακτηρίστηκε από εσωτερικές διαμάχες και καταγγελίες για διαφθορά, το κυβερνών κόμμα ανέκτησε αρκετή από την χαμένη του υποστήριξη κατά την διάρκεια της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης το καλοκαίρι του 2015, όταν ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν ανακοίνωσε την δημιουργία ενός φράχτη ύψους 4 μέτρων (13 πόδια) και μήκους 175 χιλιομέτρων (109 μίλια) κατά μήκος των βόρειων συνόρων με την Σερβία. Η ουγγρική κυβέρνηση άσκησε επίσης κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν αποθάρρυνε τους μετανάστες να εισέλθουν στην Ευρώπη. Ο φράχτης ήταν πετυχημένος καθώς από τις 15 Οκτωβρίου 2015 μέχρι σήμερα, εκατοντάδες μετανάστες άρχισαν να μπαίνουν καθημερινά στη Σλοβενία.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2015, το 26ο συνέδριο του Fidesz εξέλεξε τον Βίκτορ Όρμπαν ως ηγέτη του κόμματος. Ο Όρμπαν ανέφερε στον λόγο του ότι ήταν έτοιμος να ηγηθεί του κόμματος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές και ότι θα συνέχιζε να υπηρετεί ως πρωθυπουργός εάν το Fidesz κερδίσει στις εκλογές του 2018. Με αυτή την δήλωση, ο Όρμπαν ξεκαθάρισε ότι δεν επιδιώκει να γίνει πρωθυπουργός της Ουγγαρίας και να διαδεχτεί τον Γιάνος Άντερ στις έμμεσες προεδρικές εκλογές του 2017.
Στις 2 Οκτωβρίου 2017, ο εκλεγμένος ηγέτης του MSZP, Λάζλο Μπότκα (László Botka), ανακοίνωσε την αποχώρησή του, αναφέροντας την πεποίθησή του ότι η ουγγρική αντιπολίτευση δεν έδειχνε ενδιαφέρον για την αλλαγή κυβέρνησης.

Εκλογικό σύστημα

Τα 199 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν με δυο τρόπους. Επί συνόλου των 199, τα 106 μέλη εξελέγησαν από μονομελείς εκλογικές περιφέρειες και τα υπόλοιπα 93 μέλη εξελέγησαν από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια μέσω αναλογικής αντιπροσώπευσης. Το εκλογικό όριο για την απόκτηση εδρών τοποθετείται στο 5%, αν και ανεβαίνει στο 10% σε περίπτωση συνασπισμού δυο κομμάτων και στο 15% σε περίπτωση συνασπισμού τριών ή περισσότερων κομμάτων. Οι έδρες αποδίδονται σύμφωνα με την μέθοδο d'Hondt.
Καλλιθέα Φιλιατών

Ιστορία

Το χωριό πρέπει να συγκέντρωσε τους πρώτους κατοίκους, όπως και τα περισσότερα από τα χωριά της Μουργκάνας, κάπου στα μέσα του 17ου αιώνα και να απέκτησε ένα πιο συνεκτικό ιστό μέχρι το πρώτο μισό περίπου του 18ου αιώνα. 
Το χωριό συμμετείχε στον Αγροτικό Αγώνα (1858 - 1930) των 16 χωριών της Μουργκάνας ενάντια στις προσπάθειες των αγάδων να επιβάλουν καθεστώς τσιφλικιών στην περιοχή.
Η περίοδος μεταξύ του τέλους του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου (1910), κατά την οποία υπήρχαν πολλοί ξενιτεμένοι στο Βουκουρέστι, ήταν για το χωριό εποχή ευμάρειας και πλούτου. Τότε έγιναν πολλά σπουδαία έργα, όπως τα καλντερίμια και οι βρύσες του και γενικότερα το χωριό αναβαθμίστηκε.
Το χωριό έσφυζε από ζωή μέχρι και τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 έχοντας, παράλληλα, στην ξενιτιά τους περισσότερους άνδρες και νέους άνω των 14 ετών. Κατά την προσωρινή εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στο χωριό, διαδραματίστηκαν σοβαρά γεγονότα σε βάρος των κατοίκων του από Αρβανίτες συνεργάτες τους, ευτυχώς χωρίς θύματα. Η περίοδος της Κατοχής που ακολούθησε ήταν μια σκληρή δοκιμασία για τους κατοίκους των χωριών της Μουργκάνας, τα οποία όμως ως αγροτικά και κτηνοτροφικά δεν παρουσίασαν τόσες ελλείψεις όσο άλλα μέρη της Ελλάδας. Πάντως οι κατοχικές δυνάμεις κατέστρεψαν τα αρχεία του χωριού και έτσι μέχρι και σήμερα η ιστορική και γενεαλογική έρευνα πάνω σε αυτό παραμένει δύσκολη.
Το χωριό υπέστη τα πάνδεινα κατά τον Εμφύλιο και εγκαταλείφτηκε από τους περισσότερους κατοίκους του, οι οποίοι μετανάστευσαν στην Αθήνα και στον Πειραιά όπου είχε συγκροτηθεί προπολεμικά ένας πυρήνας από ξενιτεμένους.
Γλώσσα Ρατζί

Η Ρατζί είναι μικρή σινοθιβετιανή γλώσσα του Νεπάλ. Οι ομιλητές ήταν μέχρι πρόσφατα νομάδες και η γλώσσα ομιλούταν από 3.800 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Βαγγέλης Τζούκας

Ο Βαγγέλης Τζούκας είναι Έλληνας ιστορικός και διδάσκων σε πανεπιστήμιο. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικές μελέτες για τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία και για ζητήματα κοινωνιολογίας της βίας.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Άρτα το 1974, με καταγωγή από τους Ραφταναίους των Ιωαννίνων και τον Αμμότοπο της Άρτας. Είναι διδάκτορας του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και διδάσκει ως συνεργάτης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Έχει διδάξει, επίσης, στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών και στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Συνεγάστηκε, επίσης, ως μελετητής με την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Τζουμέρκων. Υπήρξε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο έργο «Οργανώσεις της ελληνικής Αντίστασης: η περίπτωση του ΕΔΕΣ (ηγεσία, κοινωνική συγκρότηση, μεταπολεμική επιρροή)» του προγράμματος Πυθαγόρας ΙΙ, στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει ασχοληθεί εκτενώς με την αντιστασιακή οργάνωση ΕΔΕΣ. Έχει συμμετοχές με κείμενά του σε πλήθος συλλογικών επιστημονικών τόμων, με θέματα κυρίως γύρω από τη δεκαετία του 1940 στην Ελλάδα, όπως η Κατοχή, η Αντίσταση και ο Εμφύλιος Πόλεμος.
Ο γάμος στην Κανά

Ο Γάμος στην Κανά είναι το πρώτο θαύμα του Ιησού Χριστού που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη και συγκεκριμένα στο Κατα Ιωάννην Ευαγγέλιο.

Ο Ιησούς στον γάμο

Κατά την Αγία Γραφή, λίγο μετά το κάλεσμα του Φιλίππου και του Ναθαναήλ (Ιωαν. 1,44-52) σ'ένα γάμο που γινόταν στην Κανά της Γαλιλαίας ήταν καλεσμένος και ο Χριστός με τους μαθητές του όπως επίσης και η μητέρα του. Στο τραπέζι του γάμου η Μαρία γύρισε στον Ιησού και του λέει: “οίνον δεν έχουν”. Ο Ιησούς της απάντησε: "Τί κοινό υπάρχει μεταξύ μας γυναίκα; Δεν είναι ακόμα η ώρα μου (εννοώντας να κάνει θαύματα μπροστά στους ανθρώπους)". Η μητέρα του κατάλαβε και είπε στους υπηρέτες να κάνουν ότι τους πει ο γιος της. 
Τον καιρό εκείνο μία απο τις συνήθειες των Ιουδαίων ήταν να πλένουν τα πόδια τους σε στάμνες πριν φάνε. Ο Χριστός λοιπόν ζήτησε απο τους υπηρέτες να βάλουν νερό στις στάμνες και να τις γεμίσουν (Ιωαν. 2,7).

Η δοκιμή του κρασιού

Αφού το έπραξαν τους λέει: "Βγάλτε τώρα και φέρτε στον αρχιτρίκλινον, εις αυτόν που επιβλέπει τα του συμποσίου”. Δοκιμάζει ο αρχιτρίκλινος κρασί και μη γνωρίζοντας απο που προήλθε λέει στον υπηρέτη που του το πήγε: "Κάθε άνθρωπος που κάμνει τραπέζι βάζει, σύμφωνα με την συνήθειαν που υπάρχει, πρώτα το καλό κρασί και όταν οι άνθρωποι πιουν μέχρι μέθης, τότε προσφέρει το κατώτερον. Συ όμως εφύλαξες το εκλεκτό κρασί έως αυτήν την στιγμήν". (Ιωαν. 2,10). 
Κατά τον Ιωάννη, ο Χριστός με το να κάνει αυτό το πρώτο θαύμα στον γάμο έδειξε στους μαθητές του ποιος είναι για να πιστέψουν σε αυτόν.

Μετά το θαύμα

Μετά τον γάμο ο Χριστός με τους μαθητές του, την μητέρα του και τα αδέρφια του (απο τον πρώτο γάμο του Ιωσήφ κατα την κοινή γνώμη ετεροθαλή αδέρφια του, εφόσον πίστευε ο λαός οτι ο Ιωσήφ είναι πατέρας του Ιησού) ταξίδεψαν στην Καπερναούμ όπου και έμειναν λίγες μέρες. (Ιωαν. 2,12)