google/wiki40b huggingface dataset:
Broadcast Film Critics Association

Η Broadcast Film Critics Association (BFCA) είναι η μεγαλύτερη ένωση κριτικών ταινιών στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στον Καναδά, αποτελούμενη από περίπου 250 τηλεοπτικούς, ραδιοφωνικούς και διαδικτυακούς κριτικούς.
Η Broadcast Film Critics Association ιδρύθηκε το 1995, και διοργανώνει κάθε χρόνο τα βραβεία Critics' Choice Movie για να  τιμήσει επιτεύγματα στο χώρο του κινηματογράφου. Ένα μέρος των εσόδων της τελετής απονομής των βραβείων στο ξενοδοχείο "Μπέβερλι Χιλς" δωρίζεται στο ίδρυμα Starlight Children's Fund.
H BFCA είναι επίσης χορηγός της ιστοσελίδας συνεντεύξεων Critics Choice, η οποία λειτουργεί και ως διαδικτυακή κοινότητα. Η ιστοσελίδα περιέχει έργα επαγγελματιών κριτικών ταινιών και δημοσιογράφων, ενώ δίνει τη δυνατότητα στους θαυμαστές των ταινιών να δώσουν τις δικές τους κριτικές.
Κάτων ο Πρεσβύτερος

Βιογραφία

Γεννήθηκε από πληβείους γονείς στο Τούσκλο του Λατίου. Υπό την προστασία του πατρίκιου Λεύκιου Βαλέριου Φλάκκου, ο Κάτων ανέλαβε διάφορα αξιώματα. Το 204 π.X. εξελέγη ταμίας των δημοσίων χρημάτων της Ρώμης (λατ. quaestor, Κιαίστωρ) και υπηρέτησε στη Σικελία και στην Αφρική. Το 199 π.X. έγινε αγορανόμος (aedilis), με αρμοδιότητα τη φροντίδα για τους ναούς, τους δρόμους, τα υδραγωγεία και τα δημόσια θεάματα. Το 198 π.X. εξελέγη πραίτωρ (praetor).
Προσηλωμένος στα αυστηρά ρωμαϊκά ήθη, ο Κάτων θεωρούσε τον ελληνικό τρόπο ζωής, που είχε επηρεάσει τους πατρίκιους της Ρώμης, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ως ύπατος (consul) το 195 π.X. αλλά κυρίως ως τιμητής (censor) το 184, αξίωμα με το οποίο συνδέθηκε ολόκληρη η πολιτεία του, ο Κάτων έβαλε σκοπό της ζωής του να αναμορφώσει τα διεφθαρμένα από την ελληνική επιρροή ήθη της ρωμαϊκής αριστοκρατίας.

Carthago delenda est

Το 153 π.X., λίγα χρόνια πριν από τον θάνατό του, ο Κάτων επισκέφθηκε την Καρχηδόνα. Εντυπωσιάστηκε και τρομοκρατήθηκε τόσο πολύ από τη νέα ανάπτυξη της αφρικανικής πόλης ώστε, αφότου επέστρεψε στη Ρώμη, η μόνιμη επωδός όλων των αγορεύσεών του στη Σύγκλητο ήταν: «Cēterum cēnseō Carthāginem esse dēlendam.» («Δοκεῖ δέ μοι καὶ Καρχηδόνα μὴ εἶναι.»). Έτσι κατάφερε να οδηγήσει τους Ρωμαίους στον Τρίτο Καρχηδονιακό Πόλεμο.
Εκτός από πολιτικός ο Κάτων υπήρξε ένας από τους πρώτους Ρωμαίους ιστορικούς που έγραψαν στα λατινικά. Τις απόψεις του για την αγροτική οικονομία παραθέτει στο "De Agricultura" ("Περί γεωργίας"), το πρώτο πεζό κείμενο γραμμένο σε λατινική γλώσσα.
Πέθανε σε ηλικία 85 ετών.
Νίκη (μυθολογία)

Σύμφωνα με τη μυθολογία

Όταν επικράτησε η λατρεία του Δία ως αρχηγού των θεών, η Νίκη και τα αδέλφια της έγιναν ακόλουθοί του. Σύμφωνα με άλλο μύθο, η Στύγα πρόσφερε τα παιδιά της ως συμμάχους του Δία κατά την Τιτανομαχία. Ήταν ο ηνίοχος των θεών, όπως συχνά απεικονίζεται. Συχνά επίσης εμφανίζεται με φτερά, σε αντίθεση με άλλες γυναικείες θεότητες, οι οποίες ήδη κατά την κλασική περίοδο εμφανίζονταν χωρίς φτερά. Στα ρωμαϊκά χρόνια ονομαζόταν Βικτόρια.

Λατρεία

Η λατρεία της θεάς Νίκης περιελάμβανε πομπές, σπονδές και θυσίες για την ευμένειά της ενώ γίνονταν και ικεσίες προς τη Νίκη από τις ιέρειες των μαντείων. Αν η θεά απαντούσε στις παρακλήσεις των ιερειών τότε δινόταν και η απάντηση προς τον αιτούμενο του μαντείου. 
Στον Παρθενώνα υπήρχε ολόχρυσο άγαλμα της Νίκης, ενώ υπήρχε και ναός αφιερωμένος σε αυτήν, ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 410 π.Χ. Αφιερώμα των Αθηναίων προς αυτή τη θεά υπήρχε επίσης και στους Δελφούς. Στο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, αναπαρίστατο και η Νίκη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, το άγαλμα της Αθηνάς Νίκης αναπαριστούσε τη Νίκη χωρίς φτερά (Άπτερος Νίκη), που σήμαινε ότι το άγαλμα δε θα έφευγε ποτέ από την Αθήνα.

Νίκη της Σαμοθράκης

Το γνωστότερο άγαλμα της Νίκης είναι η Νίκη της Σαμοθράκης, ένα πρωτότυπο μαρμάρινο πιθανότατα ροδικό έργο που φυλάσσεται στο Λούβρο. Η Νίκη καταφθάνει πάνω σε πλώρη πλοίου για να στρέψει τους νικητές σε ναυμαχία. Ήταν στημένη πάνω σε τεχνητή λιμνούλα ώστε η παράσταση να αποκτά αληθοφανή χαρακτήρα. Χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ.
Αγγειίτιδα Wegener

Επιδημιολογία

Η αγγειίτιδα Wegener μπορεί να προσβάλλει άτομα κάθε ηλικίας. Συνηθέστερη ηλικία είναι η 4η και 5η δεκαετία της ζωής. Το 82% των παιδιών που πάσχουν από  αγγειίτιδα Wegener και νεφρική νόσο τελικού σταδίου ανήκουν στη λευκή φυλή. Παγκοσμίως η αναλογία ανδρών και γυναικών είναι 1:1 [2].

Κλινικές εκδηλώσεις

Η αγγειίτιδα Wegener μπορεί να εκδηλωθεί σαν κλασικό πλήρες σύνδρομο (γενικευμένη) αλλά και σαν ατελές ή εντοπισμένη αγγειίτιδα Wegener όταν δεν προσβάλλει τους νεφρούς [6].

Γενικευμένη αγγειίτιδα

Η γενικευμένη αγγειίτιδα Wegener προσβάλει τόσο όργανα του ανώτερου αναπνευστικού, πνεύμονες αλλά και  νεφρούς, μπορεί όμως να επεκταθεί και σε άλλα τμήματα του οργανισμού και να προσβάλλει δέρμα, αρθρώσεις, περιφερικά νεύρα, μυϊκό σύστημα, κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ), καρδιά και οφθαλμούς. Το 50% των εκδηλώσεων της γενικευμένης νόσου ξεκινάει ως κοκκιωματώδη αγγειίτιδα όπου αρχικά προσβάλλεται το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα. Στη συνέχεια μπορεί να εξελιχθεί άμεσα σε γενικευμένη νόσο ή να εξελιχθεί αργά και αθόρυβα για μήνες ή χρόνια και στη συνέχεια να προκαλέσει την εμφάνιση αγγειιτιδικών συμπτωμάτων συμπεριλαμβανομένης και της σπειραματονεφρίτιδας. Μπορεί όμως να ξεκινήσει και αντίστροφα. Δηλαδή να εκδηλωθεί αμέσως ως γενικευμένη αγγειίτιδα του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (φάρυγγας, τραχεία, παραρρινικοί κόλποι), αυτιά και οφθαλμούς χωρίς να έχει προηγηθεί κοκκιωματώδη εκδήλωση. Και στις δύο περιπτώσεις η διάγνωση τίθεται από τα κλινικά συμπτώματα, την εμφάνιση χαρακτηριστικών κοκκιωμάτων, την βιοψία ιστολογικού παρασκευάσματος και την ανίχνευση αυτοαντισωμάτων c-ANCA και PR₃-ANCA στον ορό του ασθενούς.

Εντοπισμένη αγγειίτιδα

Η «εντοπισμένη» αγγειίτιδα Wegener περιορίζεται στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα και τους πνεύμονες με ελάχιστες εκδηλώσεις αγγειίτιδας. Αυτός ο τύπος απαντάται στο ¼ περίπου των περιπτώσεων. Τα κοκκιώματα εμφανίζονται ακόμα στο δέρμα, στην καρδιά, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στο ενδοθηλιακό σύστημα, και στις αρθρώσεις όπου προκαλεί σοβαρές και θανατηφόρες επιπλοκές.

Διάγνωση

Η διάγνωση τίθεται με βιοψία ιστού από την άνω αεροφόρο οδό, σε περιπτώσεις κοκκιωματώδους φλεγμονής με νέκρωση ή και χωρίς αγγειίτιδα. Σε υποψία νεκρωτικής κοκκιωματώδους αγγειίτιδας συνιστάται η βιοψία πνεύμονα [4].

Θεραπεία

Η θεραπεία περιλαμβάνει φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, τα συνηθέστερα είναι τα κορτικοειδή. Τα κορτικοειδή βελτιώνουν τις οφθαλμικές και δερματικές αλλοιώσεις σε αντίθεση με τους νεφρούς και τους πνεύμονες. Η κυκλοφωσφαμίδη σε μακροχρόνια θεραπεία αποδίδει σταδιακά την κλινική εκδήλωση. Υποχωρεί ο πυρετός, τα δερματικά εξανθήματα, σταθεροποιούνται οι πνευμονικές αλλοιώσεις, βελτιώνεται η νεφρική λειτουργία, μειώνονται τα ANCA και η Τ.Κ.Ε και τέλος διατηρείται ο αριθμός των λευκών > 3000 mm3. Λόγω όμως της έντονης τοξικότητας της χορηγείται αζαθειοπρίνη και πρεδνιζολόνη [4].
Φίλιππος (γιος του Λυσίμαχου)

Βιογραφία

Ήταν γιος του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, της Μ. Ασίας & της Μακεδονίας και της τρίτης συζύγου του Αρσινόης Β΄, κόρης του Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου. Αμφιθαλή αδέλφια του ήταν οι μεγαλύτεροι Πτολεμαίος ο Επίγονος και Λυσίμαχος.
Ο πατέρας του ήταν ένας από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου στην Αυτοκρατορία του. Είχε πρώτα νυμφευτεί τη Νίκαια και είχε αποκτήσει τέκνα τον Αγαθοκλή, την Ευρυδίκη και την Αρσινόη Α΄. Έπειτα νυμφεύτηκε την Άμαστρη. Από την παλλακίδα του Μακρίδα των Οδρυσών είχε γιο τον Αλέξανδρο.
Ο Φίλιππος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έφεσο, που για ένα διάστημα ονομαζόταν Αρσινόεια προς τιμήν της μητέρας του. Το 282 η μητέρα του κατηγόρησε τον Αγαθοκλή για συνωμοσία και ο πατέρας του διέταξε την εκτέλεση αυτού. Τότε η σύζυγος του Αγαθοκλή, η Λυσάνδρα με τα τέκνα της και τον Αλέξανδρο διέφυγαν στη Βαβυλώνα, στον Αυλή του Σελεύκου Α΄ της Συρίας και ζήτησαν την επέμβασή του. Ο βασιλιάς βρήκε αφορμή να επεκτείνει την επικράτειά του: το 281 στη μάχη στο Κορυπέδιον της Φρυγίας νίκησε τον Λυσίμαχο, ο οποίος φονεύθηκε. Ο Σέλευκος Α΄ πρόσθεσε τη Μ. Ασία και μέρος της Θράκης στις κτήσεις του. 
Η μητέρα του κράτησε τον έλεγχο του Αιγαίου ως μέρος του βασιλείου του ανδρός της. Έπειτα η Αρσινόη Β΄ και τα τέκνα της μετακινήθηκαν στην Κασσάνδρεια (πρώην Ποτίδαια, στον ισθμό της χερσονήσου της Κασσάνδρας). Με σκοπό να εξασφαλίσει την ασφάλεια της οικογένειάς της και τη διαδοχή στον Πτολεμαίο Επίγονο, η Αρσινόη Β΄ παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό της Πτολεμαίο Κεραυνό.
Αυτός είχε αποκλειστεί από τη διαδοχή στην Αίγυπτο από τη μητριά του, έτσι έφυγε στον Σέλευκο Α΄. Εκεί, μετά τη μάχη στο Κορυπέδιον, φόνευσε τον Σέλευκο Α΄ με σκοπό να τον διαδεχθεί, αλλά τελικά διέφυγε στη Λυσιμάχια της Θράκης. Όταν απεβίωσε ο Λυσίμαχος, ο στρατός ανακήρυξε τον Πτολεμαίο Κεραυνό βασιλιά της Θράκης και της Μακεδονίας (281-279), η οποία επεκτεινόταν ως τη νότιο Ελλάδα. Ο γάμος ήταν για πολιτικούς σκοπούς και δεν ήταν ευτυχής. Ο Κεραυνός ενίσχυσε τη θέση του τόσο, που η Αρσινόη Β΄ συνωμότησε εναντίον του, όσο εκείνος απουσίαζε σε εκστρατεία. Αυτός έκανε γρήγορα αντίποινα: κατέλαβε την Κασσάνδρεια και σκότωσε τους γιούς της Λυσίμαχο και Αλέξανδρο. Η Αρσινόη Β΄ και ο πρωτότοκος Πτολεμαίος Επίγονος κατάφεραν να διαφύγουν στην Αίγυπτο, στον αδελφό της Πτολεμαίο Β΄. Εκεί η Αρσονόη Β΄ κατάγγειλε για συνωμοσία τη σύζυγο τού Πτολεμαίου Β΄, ο οποίος τη χώρισε και την εξόρισε. Μετά η Αρσινόη Β΄ παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Β΄. 
Η Αρσινόη Β΄ απεβίωσε μέσα στο διάστημα 270-260. Έπειτα από αυτό ο Πτολεμαίος Β΄ δήλωσε τα τρία τέκνα του ως τέκνα της Αρσινόης Β΄ και τον Πτολεμαίο Επίγονο γιο του.
Μιχάλης Λεβεντογιάννης

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε το 1986 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε να σπουδάζει μάρκετινγκ. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του λίγα χρόνια μετά ξεκίνησε να εργάζεται σε διαφημιστική εταιρία πάνω στο αντικείμενο των σπουδών του. Στα 22 του χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική εγκαταλείποντας το χώρο της διαφήμισης σπουδάζοντας στην δραματική σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη από όπου και αποφοίτησε το 2013.

Τηλεόραση

Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 2015 συμμετέχοντας σε δύο επεισόδια του τέταρτου κύκλου της αστυνομικής σειράς 10η εντολή . Τη σεζόν 2015-2016 έλαβε μέρος στην κωμική σειρά Μάλιστα, Σεφ! στο MEGA. Την επόμενη σεζόν είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στο δεύτερο κύκλο της δραματικής σειράς του ANT1, Δίδυμα Φεγγάρια. Από το 2017 μέχρι το 2019 πρωταγωνιστούσε στην καθημερινή σειρά Το Τατουάζ στον ALPHA έχοντας το ρόλο του Τόνυ Νίβεν. Τη σεζόν 2019-2020 πρωταγωνιστεί ως Γιώργος Αθανασιάδης στη σειρά του ALPHA, "Έρωτας Μετά".

Κινηματογράφος

Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 2018 στην ταινία "Αιγαίο SOS" πρωταγωνιστώντας μαζί με τους Θοδωρή Αθερίδη, Πάνος Βλάχο και Ευαγγελία Συριοπούλου.

Θέατρο

Στο θέατρο έχει λάβει μέρος στις παραστάσεις "Όλα για τη μητέρα μου", "Πιάφ", "Dogville", "20 χρόνια από το θάνατο της Μελίνας Μερκούρη" κ.ά..
Al-Nasheed Al-Watani

Ιστορικό και χρήση

Μεταδόθηκε για πρώτη φορά στις 25 Φεβρουαρίου του 1978. Πριν το 1978 χρησιμοποιούνταν ο ύμνος Amiri Salute, σε σύνθεση του Γιουσούφ Αντίς του 1951. Σήμερα ο χαιρετισμός, όπως ήταν ο τίτλος εκείνου του ύμνου, αποτελεί τις πρώτες έξι γραμμές του εθνικού ύμνου.
Ο ύμνος σπάνια χρησιμοποιείται στο Κουβέιτ και κυρίως σε ειδικές περιπτώσεις. Εξαιτίας αυτού πολλοί Κουβεϊτιανοί δεν χρησιμοποιούν τον εθνικό ύμνο.
Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη

Καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας, πολλοί στρατιώτες έχουν πεθάνει στους πολυάριθμους πολέμους χωρίς υπολείμματα. Πολλά κράτη έχουν αναπτύξει την πρακτική ενός συμβολικού μνημείου του άγνωστου στρατιώτη που αντιπροσωπεύει τον πολεμικό τάφο εκείνων των μη αναγνωρισμένων στρατιωτών. Περιέχουν συνήθως τα υπολείμματα ενός νεκρού στρατιώτη που είναι μη αναγνωρισμένος.
Η συνήθεια αυτή προέρχεται από την αρχαιότητα, που πίστευαν ότι βασανίζονταν οι ψυχές όσων δεν είχαν ταφεί τα σώματα. Η ταφή αυτών που είχαν χαθεί τα πτώματα, γινόταν συμβολικά είτε με την κατασκευή ειδώλου, είτε με κενοτάφιο.
Νικίειος Ειρήνη

Η Νικίειος ειρήνη είναι η συνθήκη μεταξύ Δηλιακής και Πελοποννησιακής Συμμαχίας το Μάρτιο του 421 π.Χ. Πήρε το όνομά της από τον στρατηγό Νικία, βασικό αρχιτέκτονά της, και έδωσε τέλος στην πρώτη φάση του Πελοποννησιακού πολέμου. Θεωρητικά, συμφωνήθηκε να έχει διάρκεια 50 έτη αλλά στην πράξη αποτέλεσε απλώς ένα διάλειμμα στη σύρραξη, με τον ψυχρό πόλεμο αλλά και τις σποραδικές συγκρούσεις να συνεχίζονται. Διαλύθηκε 6 χρόνια αργότερα, με αφορμή την εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία.

Οι λόγοι της ειρήνευσης

Οι δύο πλευρές, δέκα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, είχαν καταπονηθεί και αντιμετώπιζαν πολλά εσωτερικά προβλήματα στις αντίστοιχες συμμαχίες τους. Διέβλεπαν δηλαδή τον κίνδυνο να κλονιστούν οι ηγεμονίες τους και να αποσκιρτήσουν πολλά μέλη των συνασπισμών τους. Και οι δύο πλευρές είχαν σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες. Επιπλέον της αστάθειας και στα δύο στρατόπεδα, η ηγεσία της Σπάρτης δεχόταν πιέσεις για ειρήνη από την άρχουσα τάξη της που είχε χάσει πολλούς γόνους της στο νησί Σφακτηρία. Παράλληλα, αυτομολούσαν στους Αθηναίους ή πάντως έφευγαν από τα εδάφη των Λακεδαιμονίων πολλοί Είλωτες και αυτό κατέστρεφε όχι μόνον την άμυνα, αλλά και την οικονομία της Σπάρτης.
Και στους δύο συνασπισμούς είχαν αποδυναμωθεί παράλληλα οι φιλοπόλεμες παρατάξεις ή το φιλοπόλεμο πνεύμα των εξουθενωμένων δημοτών. Οι Αθηναίοι είχαν μέχρι πρόσφατα ως ηγέτη τον Κλέωνα των δημοκρατικών που ήταν υπέρ της σκληρής πολιτικής προς τους συμμάχους "για παραδειγματισμό όλων" και κάθετος στη ρήξη με τη Σπάρτη. Για να μη στερούνται οι Αθηναίοι αλλά και να βρει χρήματα για να συνεχίζει τον πόλεμο είχε αυξήσει το φόρο των συμμάχων και για να συνετίζει όσους από αυτούς δυσανασχετούσαν είχε ως εκλεκτό στρατηγό τον Δημοσθένη. Όμως οι Αθηναίοι έβλεπαν πλέον ότι αυτή η πολιτική είχε αποδώσει λιγότερα από όσα είχε στερήσει. Επιπλέον, ο Κλέων είχε σκοτωθεί πρόσφατα στον πόλεμο. Το ίδιο και ο ηγέτης της φιλοπόλεμης μερίδας των Σπαρτιατών, ο Βρασίδας, που ήθελε τον πόλεμο για να δοξάζεται και να ισχυροποιείται πολιτικά. Οι πολίτες και των δύο συνασπισμών είχαν την ανάγκη αλλά και την ευκαιρία για έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό που θα τους ανακούφιζε από τον πολύχρονο πόλεμο και όσα εκείνος συνεπαγόταν.
Σημαία της Ισλανδίας

Η σημαία της Ισλανδίας καθιερώθηκε επίσημα με ειδικό άρθρο, στις 17 Ιουνίου 1944, ημέρα κατά την οποία η χώρα έγινε δημοκρατία. Η πολιτική σημαία είναι χρώματος μπλε του ουρανού με έναν άσπρο σταυρό και εντός αυτού έναν ακόμη σταυρό, χρώματος κόκκινου της φωτιάς. Η πολιτική σημαία χρησιμοποιείται ανεπίσημα από το 1913 και καθιερώθηκε επίσημα στις 19 Ιουνίου 1915, όταν ακόμη η Ισλανδία ήταν δανικό έδαφος. Καθιερώθηκε οριστικά με την ανεξαρτησία της χώρας, στις 17 Ιουνίου 1944.

Κρατική σημαία

Η κρατική Σημαία της Ισλανδίας (Tjúgufáni) διαφέρει από την πολιτική σημαία στο ότι τα εξωτερικά τετράγωνα είναι τρεις φορές μεγαλύτερα σε μήκος από τις τετράγωνες πλευρές και διαλύονται στην άκρη, με το να διαχωρίζονται άμεσα από τις εξωτερικές γωνίες σε μια γραμμή στο κέντρο. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 17 Ιουνίου 1944.
Βουκοβάλλας

Ο Βουκοβάλλας ήταν κλέφτης επί Τουρκοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και τη δράση του. Είναι σίγουρα από τους παλαιότερους και σημαντικότερους κλέφτες, ίσως αμέσως μεταγενέστερος του Μηλιώνη. Η καταγωγή του ήταν από την Ακαρνανία, όπου και πολέμησε τους Τούρκους.
Κάποτε πολέμησε τον Βελή μπέη του Τεπελενίου (παππούς του Αλή Πασσά) και τον νίκησε. Η νίκη του αυτή έγινε κλέφτικο τραγούδι.
Δημήτριος Γρίβας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Η καταγωγή του ήταν από την Αμφιλοχία. Ανήκε στην σπουδαία οικογένεια Γρίβα και πιο συγκεκριμένα ήταν γιος του Θεόδωρου Γρίβα και εγγονός της Μπουμπουλίνας. Διώχτηκε από την σχολή Ευελπίδων το 1845 εξαιτίας στρατιωτικής στάσης.
Ήταν αντιμοναρχικός και το 1847 συμμετείχε στο κίνημα του πατέρα του. Το 1862 συμμετείχε στην στάση του Ναυπλίου αλλά ύστερα από την αποτυχία του κινήματος κατέφυγε στην Γαλλία, απ' όπου επέστρεψε μετά την εκθρόνιση του Όθωνα για να συμμετάσχει στην πολιτική. Ήταν μέλος της τριμελούς επιτροπής που ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη για να προσφέρει το στέμμα στον Γεώργιο Α΄. Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862.
Από τότε σταδιοδρόμησε στην πολιτική και συμμετείχε σε πολλές κυβερνήσεις ως υπουργός. Συγκεκριμένα χρημάτισε υπουργός στρατιωτικών (Κυβέρνηση Δεληγεώργη Οκτωβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη Νοεμβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη 1872 και στην Κυβέρνηση Βούλγαρη 1874). Το 1882 διετέλεσε αρχηγός του στρατού απ' όπου παραιτήθηκε για να εκλεγεί βουλευτής το 1885. Στις εκλογές του 1887 απέτυχε και αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.
Απεβίωσε το 1889 στη Μασσαλία της Γαλλίας, όπου είχε εγκατασταθεί. Η τελετή της κηδείας έγινε στην Αθήνα. Στον νεκρό αποδόθηκαν τιμές υποστράτηγου, ενώ την νεκρώσιμη πομπή παρακολούθησαν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, καθώς και αρχές της Αθήνας. Στον ναό μετέβη ο βασιλιάς. Μετά την κηδεία μεταφέρθηκε στην Πάτρα, όπου και ενταφιάστηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Βόνιτσα.
Περιφέρεια Πένζα

Ζώνη ώρας

Η Περιφέρεια της Πένζα βρίσκεται Ζώνη Ώρας της Μόσχας (MSK/MSD). Τα αρχικά του στο UTC είναι +0300 (MSK)/+0400 (MSD).

Δίκτυα κινητής τηλεφωνίας

Η Πένζα καλύπτεται από δύο παρόχους - Ρωσικά εθνικά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας: Beeline και Megafon, και δύο τοπικά δίκτυα κινητών.
Μανία

Συμπτώματα

Συμπτώματα της μανίας περιλαμβάνουν διαταραχή της συναισθηματικής διάθεσης, ευφορία, ευερεθιστότητα, διογκωμένη αυτοεκτίμηση, ελαττωμένη ανάγκη για ύπνο, πίεση λόγου, διάσπαση της προσοχής, υπερκινητικότητα, αυξημένη σεξουαλική διάθεση, συναισθηματική αστάθεια και παραληρητικές ιδέες και ψευδαισθήσεις.
Ένας μανιακός ασθενής μπορεί ασυναίσθητα να χαμογελάσει και να βρεθεί στην ανάγκη να συγκρατήσει μιαν παρόρμηση να γελάσει με πράγματα που στο παρελθόν δεν θεωρούσε αστεία.
Η προσοχή ενός ατόμου με μανία συνήθως διασπάται. Η έλλειψη κριτικής μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο σε πράξεις που να επιφέρουν άσχημες και οδυνηρές συνέπειες. Μπορεί επίσης να αρχίσουν την χρήση διαφόρων ουσιών όπως, αλκοόλ και ναρκωτικών. Η συμπεριφορά τους μπορεί να γίνει ενοχλητική και επιθετική. Πολλά άτομα μπορεί να πιστεύουν ότι είναι σε μια «ειδική αποστολή» ή μπορεί να φθάσουν να πιστεύουν ότι έχουν ειδική σχέση με το θεό, ότι έχουν ένα καταπληκτικό σχέδιο με το οποίο θα σώσουν τον κόσμο από την καταστροφή ή ότι έχουν μοναδικά ταλέντα ή ικανότητες, αυτές οι ιδέες θεωρούνται μεγαλοπρεπείς και εξωπραγματικές. Επίσης η σεξουαλική διάθεση μπορεί να αυξηθεί. Οι μανιακοί ασθενείς μιλούν σαν να βρίσκονται κάτω από πίεση να βγάλουν τις λέξεις έξω. Μιλούν δυνατά και γρήγορα και συνήθως είναι δύσκολο να τους διακόψει κανείς. Το περιεχόμενο της ομιλίας τους μπορεί να είναι φυσιολογικό ή γεμάτο αστεία και λογοπαίγνια ή γεμάτο κατηγόριες, εχθρότητα και υβρεολόγια. Συχνά οι μανιακοί ασθενείς μπορεί να έχουν θεατρικό στυλ, να χορεύουν και να τραγουδούν και να παρουσιάζονται αρκετά διασκεδαστικοί. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις ένα άτομο με μανία μπορεί να αρχίσει να βιώνει ψύχωση ή διάσπαση από την πραγματικότητα όπου η σκέψη επηρεάζεται μαζί με την διάθεση.

Θεραπεία

Η θεραπεία της μανίας γίνεται με αντιψυχωτικά φάρμακα όταν προκαλείται από διπολική διαταραχή. 
Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι τα αντιεπιληπτικά και το λίθιο. Ο ασθενής έχει περισσότερη βελτίωση όταν τα φάρμακα συνδυάζονται με ψυχοθεραπεία.
Ζήσης Ζησάκης

Σταδιοδρομία

Έκανε σπουδές μηχανολόγου ηλεκτρολόγου στη Γερμανία (Καρλσρούη) και στην Ελβετία (Ζυρίχη). Εργάστηκε στην ηλεκτρική εταιρεία του Βόλου και υπηρέτησε ως διευθυντής της ηλεκτρικής εταιρείας της πόλης.
Διορίστηκε Δήμαρχος Βόλου (τότε Δήμαρχος Παγασών) στις 26 Μαΐου 1946 και υπηρέτησε στο αξίωμα ως τις 14 Αυγούστου 1950.
Μετά τη θητεία του στη δημαρχία του Βόλου κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1958 και εξελέγη επιλαχών στη Μαγνησία. Μετά το θάνατο του στρατηγού Ιατρίδη στις 12 Σεπτεμβρίου 1961 τον διαδέχθηκε στην έδρα του.
Εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1961 με 12.685 σταυρούς προτίμησης. Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή διορίστηκε υπουργός Βιομηχανίας στις 4 Νοεμβρίου 1961 και εργάστηκε για την εκβιομηχάνιση της Μαγνησίας. Αργότερα διαφώνησε με την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί την 1η Οκτωβρίου 1962.
Απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Βόλο το 1971.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαργαρίτα Λόιμα.
Ιωάννης Κορρές

Βιογραφικό

Ο Ιωάννης Κορρές γεννήθηκε στα Βουρλά της Μικράς Ασίας σε πλούσια οικογένεια, ο πατέρας του Σωκράτης καταγόταν από την Κωμιακή της Νάξο και ασχολούνταν με το εμπόριο σταφίδας, ενώ ήταν και δημογέροντας-Έφορος της Αναξαγορείου Σχολής. Η μητέρα του Δέσποινα Μιχαηλίδου, το γένος Κωνσταντινίδη, ήταν Βουρλιώτισα. Το 1922 με την αποχώρηση του Ελληνικού στρατού η οικογένεια του παρέμεινε στα Βουρλά αλλά με τον ερχομό των Τούρκων στην πόλη συνελήφθη ο πατέρας του και εσφάγη μπροστά στα επτά παιδιά του και την γυναίκα του, η υπόλοιπη οικογένεια κατάφερε και επιβιβάστηκε σε Αμερικάνικο πλοίο όπου διέφυγε στην Χίο και μετά στον Πειραιά. Από τον Πειραιά μετακόμισαν και εγκαταστάθηκαν στο Ηράκλειο όπου εκεί ο Κορρές γράφτηκε στον ΟΦΗ στον τμήμα ποδηλασίας.
Το 1927 η οικογένεια Κορρέ επέστρεψε στην Αθήνα και εγκαταστάθηκε στην Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί ο Γιάννης Κορρές γράφτηκε στο τμήμα κλασικού αθλητισμού της ΑΕΚ. Το 1930 αναδείχθηκε βαλκανιονίκης με την εθνική ομάδα σκυταλοδρομίας 4x400 μ. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Πανιώνιο, το 1935, και διακρινόταν στους δρόμους μεσαίων αποστάσεων. Ως αθλητής του Πανιωνίου κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στα 800 μ. Το ρεκόρ του στην απόσταση ήταν 2:02:3. Το 1935 υπήρξε μια σημαντική χρονιά γι' αυτόν και ο σύλλογός του τον τίμησε με το ειδικό βραβείο των διακριθέντων αθλητών ανά αγώνισμα, για τις επιδόσεις του στα 800 μ.
Το 1936 ως μέλος της εθνικής ομάδας σκυταλοδρομίας 4x400 μ. αναδεικνύεται ξανά βαλκανιονίκης. Το ίδιο έτος κατακτά το πανελλήνιο πρωτάθλημα με την ομάδα βαλκανικής σκυταλοδρομίας (800x400x200x100μ.) του Πανιωνίου.
Το 1937 πήρε μέρος στους Δελφικούς αγώνες που διοργάνωσε ο Άγγελος Σικελιανός και πρώτευσε στο Αρχαϊκό πένταθλο με με 2.435 β. Θεωρείται ο πρώτος Πανελληνιονίκης του πεντάθλου. Όταν σταμάτησε τον αθλητισμό συνέχισε σαν προπονητής και κριτής αγώνων, ενώ επαγγελματικά εργαζόταν ως αστυνομικός και αποστρατεύθηκε ως Ανώτατος Αξιωματικός της Αστυνομίας Πόλεων..
Σαγιάν Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Σαγιάν Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1853 στην Ανάπα, και ήταν κόρη του Μπατίρ Ζαν. Το πραγματικό της όνομα ήταν Σαφιγιέ Ζαν. Σε πολύ νεαρή ηλικία η οικογένειά της μετανάστευσε από τον Καύκασο στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στο δικαστήριο του οθωμανού σουλτάνου. Πρώτα, δόθηκε να υπηρετήσει τον επικεφαλής του δικαστηρίου. Ωστόσο, σύντομα ο Ηγεμόνας Μουράτ πρόσεξε την Σαφιγιέ, και στις 5 Φεβρουαρίου 1869 παντρεύτηκαν στο Παλάτι Μπεσίκτας.
Μετονομάστηκε σε Σαγιάν και έλαβε τον τίτλο "Üçüncü Kadınefendi" (τρίτη γυναίκα). Μετά από λίγο, η Σαγιάν έμεινε έγκυος με το πρώτο της παιδί. Η Περτεβνιγιάλ Σουλτάν έστειλε τη μαία του παλατιού για να αμβλώσει το παιδί. Όταν η μαία δεν άμβλωσε το παιδί, ο ηγεμόνας Μουράτ έλαβε άδεια από τον σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ για να αμβλυνθεί αυτό το παιδί.
Η έγκυος Σαγιάν μεταφέρθηκε στο σπίτι του Δρ. Εμίν Πασά για την άμβλωση. Αλλά κατόπιν αιτήματος του ηγεμόνα Μουράτ ο γιατρός προετοίμασε μια αβλαβή παρασκευή και την έστειλε πίσω στη βίλα του ηγεμόνα, ενώ ανέφερε στο παλάτι ότι είχε χρειαστεί τη θεραπεία για να προκληθεί η άμβλωση.
Η Χατιτζέ Σουλτάν γεννήθηκε το 1870 στη βίλα του ηγεμόνα Μουράτ στο Κιουρμπαγαλιντερέ και μάλιστα το μωρό ανατράφηκε στην βίλα μέχρι ο ηγεμόνας Μουράτ ανέβηκε στο θρόνο ως Μουράτ Ε΄. Αργότερα ακολούθησε η γέννηση του Ηγεμόνα Σεϊφεντίν Εφέντι.
Η Σαγιάν Καντινεφέντι πέθανε στις 5 Μαρτίου 1945 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ σε ηλικία 92 ετών.