google/wiki40b huggingface dataset:
Το Πορφυρούν Χρώμα

Πλοκή

Η Σέλι είναι Αφροαμερικανίδα που ζει στον Αμερικανικό νότο. Είναι παντρεμένη με τον Άλμπερτ, έναν αδικαιολόγητα βίαιο άνδρα. Ως μόνη διέξοδο έχει τα γράμματα που στέλνει στην αδερφή της, Νέτι, στην οποία εξομολογείται τον πόνο της και τα παράπονά της. Ο Άλμπερτ όμως γνωρίζει για τη συνήθεια της Σέλι, η οποία την κρατάει κρυφή και φροντίζει να λαμβάνει αυτός τα γράμματα που στέλνει η Νέτι, αφήνοντας τη Σέλι να πιστεύει ότι η αδερφή της έχει πεθάνει. Η Σέλι στην πορεία αναπτύσει δυνατή φιλία με τη Σαγκ, την ερωμένη του Άλμπερτ. Παράλληλα με την ιστορία της Σέλι, εμπλέκονται και άλλες τραγικές ιστορίες εγχρωμων γυναικών, που είτε κακοποιούνται από το σύζυγό τους, είτε ταπεινώνονται από φυλετικές διακρίσεις.

Box office

Με προϋπολογισμό 15.000.000 δολάρια, η ταινία Το Πορφυρούν Χρώμα έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 5,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 98,4 εκατομμύρια δολάρια.
Η Κόμισσα από το Χονγκ Κονγκ

Υπόθεση

Ένας πλούσιος αμερικανός διπλωμάτης ταξιδεύει με υπερωκεάνιο από το Χονγκ Κονγκ προς τη Χαβάη, όπου θα συναντήσει τη σύζυγό του. Λίγο μετά την αναχώρηση ανακαλύπτει ότι στην καμπίνα του έχει μπει μια πανέμορφη λαθρεπιβάτισσα, μια ρωσίδα κόμισσα που προσπαθεί να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. 
Αρχικά αρνείται να τη βοηθήσει, όμως εκείνη τον εκβιάζει ότι θα αποκαλύψει στη  γυναίκα του ότι δήθεν έχουν σχέση.

Πληροφορίες παραγωγής

Η ταινία είναι η τελευταία που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Τσάρλι Τσάπλιν, και πήραν μέρος σε αυτήν τεσσέρα από τα παιδιά του (Σιντνέι, Τζεράλντιν, Τζοζέφιν και Βικτόρια) σε μικρούς όμως ρόλους. 
Για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ογκντέν Μίαρς αρχικώς προόριζονταν ο Κάρι Γκραντ, αλλά τελικώς επελέγη ο Μάρλον Μπράντο.
Για την Τίπι Χέντρεν ήταν ο πρώτος της ρόλος σε ταινία μετά την διακοπή της συνεργασίας της με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ το 1965.
Gaming Innovation Group

Ιστορία

Η Gaming Innovation Group Ltd. ιδρύθηκε το 2008 ως Donkr International Ltd. στη Μάλτα. Η Gaming Innovation Group εισήχθη στο χρηματιστήριο του Όσλο τον Ιούνιο του 2015. Τον Νοέμβριο του 2017, η εταιρεία είχε αγοραία αξία άνω των 4 δισεκατομμυρίων NOK στο Χρηματιστήριο του Όσλο.
Τον Ιούνιο του 2016, ο Όμιλος Gaming Innovation απέκτησε την Betit Holdings για € 54 εκατομμύρια.
Τον Ιανουάριο του 2018, η εταιρεία άνοιξε νέο κεντρικό κέντρο στη Μάλτα.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Καζακστάν

Ιστορία

Η Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Καζακστάν ιδρύθηκε το 1992 με την αναδιοργάνωση της Σοβιετικής Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Καζακικής ΣΣΔ (που δημιουργήθηκε το 1989). Το ίδιο έτος έγινε μέλος της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσποδνίας (FIFA) και της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC). Η ίδρυσή της σηματοδότησε την αρχή της διοργάνωσης του καζακικού ποδοσφαίρου σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Η ҚФФ έχει εξελιχθεί στη μεγαλύτερη αθλητική ομοσπονδία της χώρας, το ποδόσφαιρο στο Καζακστάν θεωρείται ως «βασιλιάς του αθλητισμού», καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των φιλάθλων.
Το 1992, η ομοσπονδία διεξήγαγε διοργανώσεις επαγγελματικού επιπέδου, όπως το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Παρόλο που κατείχε την ιδιότητα μέλους, η ҚФФ δεν είχε τη δυνατότητα να συμμετάσχει σε επίσημες διεθνείς διοργανώσεις για εθνικές ομάδες, επομένως από τα μέσα του τέλους του 1992 έως και τον Απρίλιο του 1994 συμμετείχε σε περιφερειακές διοργανώσεις μαζί με άλλες πρώην ΣΣΔ της Σοβιετικής Ένωσης από την Κεντρική Ασία όπως το Ουζμπεκιστάν, το Κιργιζιστάν, το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Το 1994 η ҚФФ έγινε τελικά αποδεκτή ως πλήρες μέλος της FIFA και της AFC. Η απόφαση να ενταχθεί στην AFC λήφθηκε μετά από ψηφοφορία. Ο πρώτος αγώνας της εθνικής ομάδας με ομάδα εκτός της Κεντρικής Ασίας πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 1995.
Το 2000, η ​​Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Καζακστάν έγινε υποψήφιο μέλος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) και έλαβε την πλήρη ένταξή της δύο χρόνια αργότερα. Το 2008, η ομοσπονδία δημιούργησε ένα σημαντικό τουρνουά Κ-17, το Προεδρικό Κύπελλο Καζακστάν.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας

Ιστορία

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας συστάθηκε το 1980.
Χημική θερμοδυναμική

Ιστορία

Στα μέσα του 19ου αιώνα κάποιοι επιστήμονες (J.W. Gibbs, J.H. van 't Hoff, S.A. Arrhenious, F.W. Ostwald, G.N. Lewis, W.H. Nernst και άλλοι) μετέφεραν και εφήρμοσαν γνώσεις από τη θεωρία της Θερμοδυναμικής σε θέματα της Χημείας, προκειμένου να μελετήσουν τις ενεργειακές μεταβολές που σχετίζονταν με τα χημικά φαινόμενα. Έτσι, λοιπόν, άρχισε η ανάπτυξη μιας πιο συστηματικής μελέτης των χημικών συστημάτων με τη χρήση εννοιών καλά ορισμένων από την επιστήμη της Φυσικής, ενώ εκτός του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν και πιο μαθηματικοποιημένες προσεγγίσεις, γεννώντας κατά αυτόν τον τρόπο το πεδίο της Χημικής Θερμοδυναμικής.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1956-57

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας για την περίοδο 1956-1957 διεξήχθη με τη συμμετοχή 27 συνολικά συλλόγων σε τρείς κατηγορίες.
Πρωταθλητής  αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ. Ήταν το 7ο και τελευταίο πρωτάθλημα του συλλόγου.

Β΄ Κατηγορία

Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας κατέκτησε ο Μ.Γ.Σ.Σ. Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης.
Οι 9 σύλλογοι που συμμετείχαν ήταν: Θερμαϊκός, Μέγας Αλέξανδρος, ΠΟ Ξηροκρήνης, ΠΑΟΔ, ΜΕΝΤ, ΑΕ Αμπελοκήπων, Ακρίτες Συκεών, ΑΕ Νεάπολης, Προοδευτική Τούμπας.
Καρουζανά Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Τα ονόματα των χωριών της περιοχής πιστοποιούν ότι ιδρύθηκαν από τους Καρουζάκηδες, όπως το Θωμαδιανό από τους Θωμαδάκηδες, το Καρδουλιανό από τους Καρδουλάκηδες κλπ. Η σωστή γραφή είναι με ‘’ω’’ από τη γενική πληθυντικού. Οι Μπιτζαράκηδες προέρχονται από το ιταλικό bizzaro, που σημαίνει παράξενος, παράδοξος. Το όνομα υπήρχε και στην Ισπανία το 15ο αιώνα. Το επώνυμο του εξερευνητή Φρανσίσκο Πισάρο το πιστοποιεί. Το Μπιτζαριανό μετονομάστηκε μεταπολεμικά σε Πηγή, από μία πηγή που βρισκόταν αρκετά μακριά από το χωριό. Τελικά επανήλθε η παλιά ονομασία, που τη βρίσκουμε Μπιτζαριανώ στην απογραφή του 1881, στο Δήμο Καστελίου. Στις ενετικές απογραφές όπως και στην τουρκική του 1834 δεν αναφέρεται καθόλου. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρίκλιτος προσκυνηματικός ναός του Αγίου Παντελεήμονα, της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Ιωάννη.
Αντρέας Καμπάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1919 στην Αθήνα. Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών. Το 1941 έλαβε μέρος στη μάχη της Κρήτης. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε σε ναυτιλιακά γραφεία. Σημειωτέον ότι έφυγε από την Ελλάδα το 1945 με τη θρυλική αποστολή του πλοίου «Mataroa» μαζί με τους Μάτση Χατζηλαζάρου (με την οποία είχε σχέση από το 1943), Κορνήλιο Καστοριάδη, Κώστα Αξελό, Μέμο Μακρή κ.ά..
Στα ελληνικά γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με ένα ποίημα στο περιοδικό «Νεοελληνικά Γράμματα» στις 10 Ιουνίου 1939, και με τέσσερα ποιήματα στο περιοδικό «Τα Νέα Γράμματα» (Ιούλιος - Δεκέμβριος 1939). Το διήγημά του «Παλιές αναμνήσεις» δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Καλλιτεχνικά Νέα» (21 Ιανουαρίου 1944, τεύχος 33). Στο «Τετράδιο πρώτο» άνοιξη του 1945 δημοσίευσε το κείμενο «Η γυναίκα της Κρήτης», με βάση τις εμπειρίες του από τον πόλεμο. Στο «Τετράδιο τρίτο» (Δεκέμβριος 1945) δημοσίευσε το κείμενο «Η ωραία και το κτήνος».
Τον Νοέμβριο του 1956 στο περιοδικό Νέα Εστία ο Τάκης Παπατσώνης δημοσίευσε τέσσερα ποιήματα του Α. Καμπά, κρίνοντάς τα πολύ θετικά. Ενώ τον Νοέμβριο του 1961 στο ίδιο περιοδικό παρουσίασε το αφήγημά του «Το κάστρο, η σκλάβα και ο μικρός στρατιώτης», το οποίο είχε γραφτεί εκείνη τη χρονιά στο Λονδίνο. Ήταν ένας από τους εκδότες του περιοδικού «Τετράδιο».
Οι εκδόσεις Ίκαρος εξέδωσαν το έργο του «Δέκα ποιήματα» το 1966.
Πέθανε στο Μόντε Κάρλο το 1965.

Ο Καραντώνης για τον Καμπά

Ο Αντρέας Καραντώνης έγραψε στη «Νέα Εστία» (15/2/1966):
«Μόλις ξημερώθηκε στον ουρανό [της ποίησης] στα είκοσί του χρόνια (αναφέρεται στα ποιήματα που δημοσίευσε το 1939]. Κι ύστερα ούτε μεσουράνησε ούτε έδυσε. Έμοιασε ν' αποτραβήχτηκε από τον στίβο της, σα να ρουφήχτηκε από την ίδια τη ζωή, που της ήταν, αλήθεια, αντρικά άξιος. Πώς να μη λησμονηθεί από το ολοένα μετακινούμενο προς τα εμπρός πλοίο της Αργώς που είναι η ποίηση, με το θορυβώδες και ανικανοποίητο από το κάθε τι πλήρωμά της. Όμως όσοι τον γνώρισαν, σχεδόν έφηβο, σε κείνο το ξεκίνημά του, το εωθινό, το ελπιδοφόρο, θα τον θυμούνται πάντα σαν έναν έφηβο … Θα μπορούσαμε τάχα να μιλήσουμε για μια περίπτωση συγγενική μ' εκείνη του Ρεμπώ; Είχε ο Καμπάς ξεπεράσει μέσα του την ποίηση σαν αξία, σαν ιδανικό, σαν πράξη, όπως ο μυστηριακός και μοναδικός Γάλλος ποιητής και έπειτα τυχοδιώκτης της Αιθιοπίας, κυνηγώντας τον πλουτισμό; Και γιατί ένας ποιητής, νέος ή γέρος, να μην ονειρεύεται τον πλούτο, τα παραμύθια της Χαλιμάς; Αρχίζουμε να πιστεύουμε πώς τα όνειρα των ποιητών είναι για το αληθινό χρυσάφι, και πως ο Καμπάς δεν έκαμε τίποτα το παράξενο, σαν ποιητής, θέλοντας να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του».
Σοφοκλής Χουδαβερδόγλου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1872 στη Χαλκηδόνα (Καντίκιοϊ) της Κωνσταντινούπολης και ήταν τέκνο του Αβραάμ-Πλάτωνα και της Αικατερίνης Χουδαβερδόγλου που κατάγονταν από τα Τύανα (Κεμερχισάρ) της Καππαδοκίας. Φοίτησε αρχικά στην Αστική Σχολή Χαλκηδόνας και στη συνέχεια έγινε δεκτός στη Μεγάλη του Γένους Σχολή από όπου αποφοίτησε το 1890 με άριστα. Παράλληλα ήταν γνώστης αρκετών ξένων γλωσσών (τουρκικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά).
Έπειτα μετέβη στο εξωτερικό όπου σπούδασε στενογραφία. Το 1893, με την επιστροφή του στη γενέτειρά του προσλήφθηκε ως γραμματέας του γενικού διευθυντή των σιδηροδρόμων Ανατολής και τον Ιανουάριο του 1900 ανέλαβε τη διεύθυνση σημαντικής εταιρείας καπνού με έδρα την Κωνσταντινούπολη, θέση που διατήρησε ως το 1920. Την ίδια περίοδο συμμετείχε ενεργά σε διάφορες εκπαιδευτικές, φιλανθρωπικές και κοινοτικές οργανώσεις των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, των Επιβατών και τα Τυάνων. Παράλληλα διετέλεσε μέλος μυστικών ελληνικών οργανώσεων ενώ από το 1918 αξιοποιήθηκε από την Ελληνική Στρατιωτική Αποστολή της Κωνσταντινούπολης.
Μετά τη μικρασιατική καταστροφή κατέφυγε στην Ελλάδα όπου συνέχισε τις δραστηριότητές του: εκπροσώπησε τη χώρα σε διάφορα διεθνή συνέδρια στενογραφίας, υπήρξε μέλος διάφορων επιστημονικών συλλόγων και ενώσεων της Αθήνας (μεταξύ άλλων διετέλεσε σύμβουλος της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών) ενώ από το 1928 μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως γραμματέας και διερμηνέας στην ουγγρική πρεσβεία της Αθήνας. Πέθανε πλήρης ημερών στις 11 Ιανουαρίου του 1956.

Συγγραφικό έργο

Κατά τη διάρκεια της εργασίας του Χουδαβερδόγλου στους σιδηρόδρομους της Ανατολής, που είχε ως επακόλουθο τα συχνά ταξίδια στη κεντρική Μικρά Ασία, ξεκίνησε το προσωπικό του ενδιαφέρον για την ιστορία, τη λαογραφία, την εθνολογία και την αρχαιολογία της περιοχής. Τα επόμενα χρόνια υπήρξε συγγραφέας αρκετών βιβλίων αλλά και άρθρων σε περιοδικά και εφημερίδες κυρίως επιστημονικού (στενογραφία), ιστορικού και θρησκευτικού περιεχομένου. Επιπλέον ανέλαβε τη συγγραφή των κανονισμών διάφορων συλλόγων και ιδρυμάτων.

Διακρίσεις

Για τη δράση του και την προσφορά του τιμήθηκε με διάφορα παράσημα και βραβεία μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται ο Χρυσός Σταυρός των ιπποτών του Παναγίου Τάφου, οι Χρυσοί Σταυροί του Φοίνικα και του Σωτήρος και ο τίτλος του δικαιοφύλακα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Επιπλέον το 1949 τιμήθηκε από το ελληνικό κράτος με μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων για τη δράση του κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Προσωπική ζωή

Σε μικρή ηλικία έχασε και τους δύο γονείς του. Παντρεύτηκε το 1908 την Αικατερίνη Κ. Τζιβανοπούλου με την οποία απέκτησε ένα γιο.
Διάγραμμα διακλάδωσης

Στα μαθηματικά, και συγκεκριμένα στα δυναμικά συστήματα, ένα διάγραμμα διακλάδωσης δείχνει τις πιθανές μακροπρόθεσμες τιμές  ενός συστήματος ως συνάρτηση μιας παραμέτρου διακλάδωσης του συστήματος. Είναι σύνηθες να αναπαριστούμε τις σταθερές λύσεις με συμπαγείς γραμμές και τις ασταθείς λύσεις με διακεκομμένες.
Λογοθέτης του Δρόμου

Ο Λογοθέτης του Δρόμου ήταν αξιωματούχος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τον 6ο αιώνα και μετέπειτα, ο οποίος είχε έδρα την Κωνσταντινούπολη. Έγινε βαθμιαία ο πρώτος αξιωματούχος της αυτοκρατορίας, ένα είδος πρωθυπουργού. Ήταν αρμόδιος για το οδικό δίκτυο, τις μετακινήσεις μέσα στη βυζαντινή επικράτεια, και κατ΄ επέκταση για τις μετακινήσεις πρεσβευτών, τη διπλωματική και την εξωτερική πολιτική.Ζωτικής σημασίας για την αυτοκρατορία ήταν" η υπηρεσία του δρόμου",η οποία εξασφάλιζε την επικοινωνία του κέντρου και των επαρχιών,την μεταβίβαση κρατικών λειτουργών και την διαβίβαση κυβερνητικών εντολών.ο λογοθέτης του δρόμου βρισκόταν σε επαφή με τους πρεσβευτές που διεκινούντο στο αυτοκρατορικό έδαφος,επιτηρούσε τις ξένες διπλωματικές αποστολές και συνέλεγε πληροφορίες.Επίσης ο λογοθέτης είχε τον έλεγχο των εσόδων και δαπανών των ταχυδρομείων,των δαπανών υποδοχής των πρεσβευτών,των κάθε μορφής αγγαρειών,σχετικών με την λειτουργία των συγκοινωνιών.Η μεγαλύτερη ακμή του λογοθεσίου του δρόμου χρονολογείται τον 10ο αιώνα μ.χ .Από τον 11ο αιωνα μ.χ και στο εξής η σημασία του μειώνεται.
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2002

Πειραιάς

Ο Χρήστος Αγραπίδης (ΝΔ) επανεκλέχθηκε δήμαρχος με 58.554 ψήφους (53.417 στον α’  γύρο), αφήνοντας στη δεύτερη θέση το Μαν. Μπεντενιώτη του ΠΑΣΟΚ.  Ο Θεόδωρος Δρίτσας του ΣΥΝ αναδείχθηκε τρίτος, ο Κωνσταντίνος Τζατζάνης του ΚΚΕ τέταρτος και τους ακολούθησαν οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Νικόλαος Λεγάκης, Στέλλα Αλφιέρη και ο Χρήστος Χαρίτος («Ελληνικό Μέτωπο»).

Υπερ Νομαρχία (Αθήνα – Πειραιάς)

Η Φώφη Γεννηματά του ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε υπερ-νομάρχης, επικρατώντας των Γ. Τζανετάκου (ΝΔ) και Γ. Καρατζαφέρη (ΛΑΟΣ). Στις εκλογές πήραν μέρος και οι Μανώλης Γλέζος (ΣΥΝ), Θανάσης Παφίλης (ΚΚΕ). Ο Γιάννης Σγουρός (ΠΑΣΟΚ) αναδείχθηκε Νομάρχης Αθηνών και ο Γιάννης Μίχας (επίσης του ΠΑΣΟΚ) Νομάρχης Πειραιά.

Θεσσαλονίκη

Ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος (95.701 ψήφους και ποσοστό 54,20%) επικράτησε στις δημοτικές εκλογές και μάλιστα από τον πρώτο γύρο, με την υποστήριξη της ΝΔ. Δεύτερος αναδείχθηκε ο Σπύρος Βούγιας (ΠΑΣΟΚ) και τρίτος ο Αγάπιος Σαχίνης (ΚΚΕ), αφήνοντας στην τέταρτη θέση τον Τάσο Κουράκη (ΣΥΝ), ενώ μικρότερα ποσοστά συγκέντρωσαν ο Ιωάννης Κουριανίδης του «Εθνικού Μετώπου» και η Αναστασία Θεοδωροπούλου. Νομάρχης στη Θεσσαλονίκη αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης της ΝΔ.
Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί

Οι Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί είναι έργο της βυζαντινής γραμματείας, άγνωστου συγγραφέα ή εκδότη, αφιερωμένο στα αξιοθέατα και τα σπουδαιότερα μνημεία της Κωνσταντινούπολης. Το μοναδικό χειρόγραφο των Παραστάσεων που διασώζεται χρονολογείται στον 11ο αιώνα (Παρίσι, Εθνική Βιβλιοθήκη gr. 1336). Αποτελεί μέρος της συλλογής «Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως» και θεωρείται το καλύτερα μελετημένο κείμενό της. Παραδοσιακά η συγγραφή του εντοπίζεται χρονικά περίπου από την περίοδο της αυτοκρατορίας του Λέοντα Γ' (717-41) μέχρι τα μέσα του 9ου αιώνα.
Το κείμενο των Παραστάσεων αποτελείται από πληθώρα θεμάτων, που συχνά επικαλύπτονται ή επαναλαμβάνονται. Ορισμένα τμήματά του είναι παραφθαρμένα και δυσνόητα. Σε συνδυασμό με την έλλειψη θεματικής ενότητας και ομοιογένειας, πιστεύεται ότι αποτελεί ημιτελές συμπίλημα διαφόρων πηγών. Το περιεχόμενο του έργου έχει ερμηνευθεί ως «πολιτικό», ενάντια στη λατρεία του Κωνσταντίνου Α' που αναπτυσσόταν επί εικονομάχων αυτοκρατόρων και διαδόχων τους και προειδοποιούσε για τις επικίνδυνες μαγικές δυνάμεις των παγανιστικών αγαλμάτων.
L-Innu Malti

L-Innu Malti (στα ελληνικά Ο Ύμνος της Μάλτας) είναι ο εθνικός ύμνος της Μάλτας. Είναι γραμμένος υπό τη μορφή προσευχής προς το Θεό. Συνθέτης του είναι ο Ρόμπερτ Σάμιουτ (Robert Samut) και στιχουργός ο Ντουν Καρμ Ψάιλα (Dun Karm Psaila).

Ιστορία

Το 1850 o Γκαν Άντον Βασάλο (Ġan Anton Vassallo) συνέθεσε το τραγούδι "Innu Lil Malta", το οποίο παιζόταν παλιότερα σε διάφορες μαλτέζικες εκδηλώσεις. Το 1922 ο καθηγητής Σάμιουτ (Robert Sammut) συνέθεσε μια σύντομη μελωδία. Έπειτα από έναν χρόνο ο διευθυντής των Δημοτικών Δρ Α. Β. Λαφέρλα απέκτησε τη σύνθεση εκείνη, καθώς ήθελε έναν ύμνο για να ψάλλεται από τους μαθητές και τις μαθήτριες στα σχολεία. Ο Λαφέρλα ζήτησε από τον Ντουν Καρμ να γράψει στίχους που θα ταίριαζαν στη μελωδία του Σαμιούτ. Το Δεκέμβριο του 1922 ο ύμνος τραγουδήθηκε, ιδίως σε κυβερνητικά σχολεία. Για πρώτη φορά ακούστηκε στο κοινό στις 27 Δεκεμβρίου του 1922 και ξανά στις 6 Ιανουαρίου του 1923, στη διάρκεια δύο συναυλιών στο θέατρο Μανοέλ. Ωστόσο, κατά την πρώτη ακρόαση του ύμνου, κάποιος άλλαξε κάποιους στίχους από την πρώτη στροφή. Το γεγονός αυτό εξόργισε τον Ντουν Καρμ, ο οποίος έγραψε άρθρο διαμαρτυρίας σε τοπική εφημερίδα. Έκτοτε δεν έχει αλλάξει ούτε μια λέξη. Στις 3 Φεβρουαρίου του 1923 σε άλλη συναυλία στο θέατρο Μανοέλ τραγουδήθηκαν οι αρχικοί στίχοι του Καρμ από παιδιά. 
Η κυβέρνηση της Μάλτας καθιέρωσε τον ύμνο ως εθνικό στις 22 Φεβρουαρίου του 1941. Με το Σύνταγμα του 1964 ορίστηκε επίσημα ως εθνικός ύμνος.
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικό σπριντ ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Ο αγώνας διεξήχθη στις 11 Απριλίου στο ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου και ήταν το δεύτερο χρονολογικά αγώνισμα της ποδηλασίας. Τέσσερις αθλητές έλαβαν μέρος στον αγώνα, στον οποίο έπρεπε να καλύψουν απόσταση  δύο χιλιομέτρων (έξι γύρων στην πίστα). Ο Γερμανός Ρόουσμεγιερ αντιμετώπισε πρόβλημα και δεν κατάφερε να τερματίσει. Αντίθετα, δύο γάλλοι αθλητές, ο Πολ Μασσόν και ο Λεόν Φλαμένγκ, πήραν την πρώτη και την τρίτη θέση αντίστοιχα. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε ο Έλληνας Σταμάτης Νικολόπουλος.
Τοπικό διαμέρισμα Επισκοπής Γωνιάς Θήρας

Ιστορικά Στοιχεία

Κατά την απογραφή του 1928, η περιοχή της Επισκοπής Γωνιάς είχε 660 κατοίκους.
Εθνολογικό Μουσείο Θράκης

Το Κτήριο

Το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης στεγάζεται στο πέτρινο νεοκλασικό της 14ης Μαΐου, αρ. 63, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης.
Όπως μαρτυρεί η λαξευμένη χρονολογία, το σπίτι κτίστηκε το 1899 και αποτέλεσε την εξοχική κατοικία του Μιλτιάδη Αλτιναλμάζη από την Αδριανούπολη.
Η σημαντικότητα της μεγάλης οικογένειας των Αλτιναλμάζηδων είναι προφανής και από όσα γράφει σε έκθεσή του το 1863 προς το Υπουργείο Εξωτερικών ο πρόξενος Α.Δοσκας καθώς αναφερόμενος σε έναν από τους αδελφούς Αλτιναλμάζη τον χαρακτηρίζει ως «τον πλουσιότερο και χαίροντα μεγαλυτέραν επιρροή εις την πόλη μεταξύ των ομογενών». Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι από την ίδια αυτή οικογένεια προήλθε ο πρώτος κατά σειρά δήμαρχος της Αλεξανδρούπολης, ο οποίος μάλιστα εξελέγη τετράκις από το 1925 έως το 1948. 
Στη συνέχεια το οίκημα πουλήθηκε από τη χήρα του Μιλτιάδη Αλτιναλμάζη, Ζηνοβία το 1937 βάσει προικοσυμφώνου στον παππού της Χρυσούλας Βασιλείου Ζαφειριάδου από το Ορταξί στην οποία και παραχωρήθηκε ως προίκα. Ο γάμος της τελευταίας με τον δικηγόρο Γρηγόριου Χρυσοστόμου από τη Σαμοθράκη έδωσε στο οίκημα νέα αίγλη καθώς ο Χρυσοστόμου διετέλεσε υπουργός εμπορικής ναυτιλίας.
Το 1998 μισθώθηκε και αποκαταστάθηκε από την οικογένεια του Πολυχρόνη Γιαννακίδη αποκτώντας μια καινούργια ζωή που εμπνέεται και οραματίζεται από την αρχέγονη μνήμη και τη λάμψη της λαϊκής παράδοσης.
Το κτίριο αποκαταστάθηκε με τα πλέον σύγχρονα υλικά και εξοπλισμό ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της σύγχρονης μουσειολογικής έκθεσης και λειτουργίας.

Εκθέματα

Η συλλογή του Μουσείου αποτελείται από 5.500 αντικείμενα εκ των οποίων 500 εκτίθενται στις αίθουσες του. Περιλαμβάνει αρχειακό φωτογραφικό υλικό (4.500 φωτογραφίες), 3.500 έγγραφα  και 3.500 βιβλία. 
Οι θεματικές ενότητες που αναπτύσσονται χρονικά καλύπτουν την εποχή από τα τέλη του 17ου αιώνα έως τις αρχές του 20ου.
Το εθνολογικό και ιστορικό υλικό που εκτίθεται έχει οργανωθεί σε δύο χρονικούς άξονες:
Α) Τον γραμμικό εξελικτικό χρόνο της ιστορικής παρουσίας στη Θράκη
Β) τον ακίνητο χρόνο της μακράς διάρκειας που ακολουθεί τον κύκλο της σποράς και του καρπού και είναι άμεσα συνδεδεμένος με τις αγροτικές δραστηριότητες.
Φρειδερίκος Φραγκίσκος φον Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Χλόντιβιχ-Καρλ τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ (γιου τού Φρειδερίκου-Καρόλου 5ου πρίγκιπα τού Χ.Β.Σ., γιού τού Καρόλου-Αλβέρτου Γ΄ 4ου πρίγκιπα τού Χ.Β.Σ.) και της Μαρίας-Φραγκίσκης Εστερχάζυ φον Γκαλάντα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Νικόλαος-Μόριτς-Άλους-Ουμβέρτος-Μαρία πρίγκιπας τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ.

Η πρώτη του σύζυγος

Η Στεφανί συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο της μετά το διαζύγιο. Ήταν ύποπτη για κατασκοπεία υπέρ της Γερμανικής κυβέρνησης και εργάστηκε στην Ευρώπη και τη Βρετανία στα τέλη της δεκαετίας τού 1920 και αυτής τού 1930. Επικυρώθηκε το 2005 με την δημοσίευση των μυστικών αρχείων του ΜΙ5 και του FΒΙ. Το 1939 διέφυγε από τη Βρετανία, όταν η χώρα δήλωσε συμμετοχή στον Πόλεμο. Πέρασε το έτη του Πολέμου στις ΗΠΑ. Συνελήφθη το 1941, όταν οι ΗΠΑ εισήλθαν στον πόλεμο και φυλακίστηκε το διάστημα 1941-45 ως σύμμαχος των εχθρών.
Έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης

Το έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης έχει φύλλα φοίνικα, τα οποία σχηματίζουν κύκλο και στις δύο μεριές (αριστερά και δεξιά) και υπάρχει ένας άλλος εξωτερικός κύκλος, που συμβολίζει την ειρήνη.
Το χρυσαφί χρώμα συμβολίζει τον πλούτο της αφρικανικής ηπείρου και το λαμπρό μέλλον της, ενώ ο πράσινος κύκλος εκπροσωπεί τις ελπίδες των Αφρικανών και τους στόχους τους. Με το λευκό χρώμα υποδηλώνονται οι αγνές προθέσεις των χωρών της Αφρικής να έχουν σωστές φιλίες σε όλο τον κόσμο. Ο απλός χάρτης της Αφρικής στον οποίο δε φαίνονται τα σύνορα των χωρών της βρίσκεται σε έναν εσωτερικό κύκλο και σηματοδοτεί την αφρικανική ενότητα. Επίσης, οι μικροί ενωμένοι δακτύλιοι κόκκινου χρώματος στη βάση του εμβλήματος συμβολίζουν την αφρικανική αλληλεγγύη, όπως επίσης και την αιματοχυσία που χρειάστηκε να γίνει για να επιτευχθεί η απελευθέρωση της "Μαύρης ηπείρου".
Αλέξανδρος Κατράνης

Ατρόμητος

Ο Κατράνης έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στη Σούπερλιγκ με τον Ατρόμητο στις 25 Σεπτεμβρίου 2016, σε ένα αγώνα εναντίον του Αστέρα Τρίπολης.

Σαιντ-Ετιέν

Τον Αύγουστο του 2017, η Σαιντ-Ετιέν ανακοίνωσε την υπογραφή του με πενταετές συμβόλαιο. Το κόστος της μεταγραφής του αναφέρθηκε στα 800.000 €, συν 15% του ποσού μελλοντικής μεταγραφής.  Δεν έπαιξε ούτε σε έναν αγώνα με την πρώτη ομάδα, καθώς η διαφορά επιπέδου από έναν σύλλογο μεσαίας κατηγορίας της Σουπερλιγκ, σε ένα κορυφαίο γαλλικό σύλλογο της Λιγκ 1 όπως η Σαιντ-Ετιέν, είναι πολύ μεγάλη.

Ρουαγιάλ Μουσκρόν (δανεισμός)

Στις 21 Ιουνίου 2018, υπέγραψε με τη βελγική Ρουαγιάλ Μουσκρόν ως δανεικός για ένας έτος. Στο τέλος του πρώτου γύρου, φαίνεται ότι δεν υπολογίζεται από τον προπονητή του, Μπερντ Στορκ, για το δεύτερο μισό της σεζόν. Μετά από 8 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα (7 εκ των οποίων στο αρχικό σχήμα) και 1 στο Κύπελλο, ο νεαρός αμυντικός αναμένεται να επιστρέψει στη Γαλλία. Όπως ανέφερε το Foot Sur 7, ο 20χρονος αριστερός πλάγιος αμυντικός δεν έχει θέση στη Ρουαγιάλ Μουσκρόν και θα επιστρέψει στη Σαιντ-Ετιέν, παρά το γεγονός ότι ο προπονητής Jean-Louis Gasset, δεν του είχε εμπιστοσύνη στην αρχή της σεζόν και προτίμησε να τον δώσει ως δανεικό.

Ατρόμητος (δανεισμός)

Στις 22 Ιανουαρίου 2019, ολοκληρώθηκε η επιστροφή του νεαρού διεθνούς στον Ατρόμητο, ως δανεικός για 1,5 χρόνο, με την ομάδα να έχει την επιλογή της αγοράς του. Προορίζεται για αντικαταστάτης του Δημήτρη Γιαννούλη, ο οποίος επέστρεψε στον ΠΑΟΚ.
Δημοκρατική Ανανεωτική Πρωτοπορία - Νέα Δημοκρατική Φοιτητική Κίνηση

Πανελλαδικές φοιτητικές εκλογές

Το 1985 πλησίασε την πρώτη θέση, ενώ το 1987 αναδείχτηκε πρώτη φοιτητική παράταξη, με ποσοστό που άγγιζε το 27%.
Στις φοιτητικές εκλογές του 2012 αναδείχτηκε για 26η συνεχή χρονιά πρώτη φοιτητική παράταξη με ποσοστό 42,89% στα Πανεπιστήμια και 54,61% στα ΤΕΙ,πανελλαδικά.
Κουέντιν Μπράις

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1942 στο Λόνγκριτς της Κουηνσλάνδης, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στο Κολέγιο του Μόρτον Μπέι, στο Μπρισμπέιν και έπειτα στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς της. Το 1962 απέκτησε μπάτσελορ στις Καλές Τέχνες και το 1965 στα Νομικά.
Από το 1968 ως το 1983 δίδαξε στο τμήμα Νομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ. Παντρεύτηκε το Μάικλ Μπράις το 1964 και απέκτησαν  2 κόρες και 3 γιους.

Κυβερνήτρια

Το 2003 ορίστηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στο αξίωμα της Κυβερνήτριας και έγινε η δεύτερη γυναίκα που έγινε κυβερνήτρια της Κουίνσλαντ.  Στις  29 Ιουλίου του  2008 την διαδέχθηκε στο αξίωμα η  Πένελοουπ Ουένσλι.

Γενική Κυβερνήτρια

Στις 13 Απριλίου του 2008 η Μπράις διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Κέβιν Ραντ στο αξίωμα της Γενικής Κυβερνήτριας της Αυστραλίας. Διαδέχθηκε το Μάικλ Τζέφρι στις  5 Σεπτεμβρίου  του 2008. Υπηρέτησε ως τις 28 Μαρτίου 2014, οπότε την διαδέχθηκε ο Πίτερ Κοσγκρόουβ.