google/wiki40b huggingface dataset:
Νικολάες Μάες

Βίος

Ήταν γιος του εύπορου εμπόρου Γκέριτ Μάες, ο οποίος είχε αναπτύξει τις εμπορικές του δραστηριότητες στο Ντόρντρεχτ. Μαθήτευσε αρχικά υπό την επίβλεψη του Χαουμπράκεν και αργότερα, περί τα τέλη του 1648 ή λίγα χρόνια αργότερα, σπούδασε στο εργαστήριο του Ρέμπραντ στο Άμστερνταμ. Επέστρεψε στη γενέτειρά του το Δεκέμβριο του 1653. Εκεί παντρεύτηκε την Αντριάνα Μπρόουερ και ξεκίνησε την αυτόνομη καλλιτεχνική διαδρομή του. Παρέμεινε στο Ντόρντρεχτ μέχρι το 1673 και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ μέχρι το τέλος της ζωής του. Ταξίδεψε στην Αμβέρσα και εκεί μελέτησε το έργο των φλαμανδών ζωγράφων Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και Άντονι βαν Ντάικ, ενώ επισκέφτηκε ακόμα τον Γιάκομπ Γιόρντενς. Από την αλλαγή στο στυλ ζωγραφικής του, απόρροια πιθανότατα του ταξιδιού αυτού, εικάζεται ότι θα πρέπει να ταξίδεψε στην Αμβέρσα περίπου το 1660. Μαθητές του ήταν οι ελλάσονες ζωγράφοι Γιάκομπ Μουλάρτ (Jacob Moelaert), Γιαν ντε Χαν (Jan de Haen), Γιοχάνες Φολέφενς (Johannes Vollevens) και η ποιήτρια Μαργαρίτα φαν Χόντεβικ (Marghaetha van Godewijk).

Έργο

Οι πρώιμες θρησκευτικές συνθέσεις του, που διακρίνονται για τη χρήση του κιαροσκούρο, μαρτυρούν την επίδραση του Ρέμπραντ ωστόσο τα μεταγενέστερα έργα του δείχνουν πως ο Μάες ανέπτυξε ένα προσωπικό ύφος. Από το 1653 μέχρι το 1660, φιλοτέχνησε περίπου 40 ρωπογραφίες και μικρό αριθμό ιστορικών συνθέσεων. Διακρίθηκε στην απεικόνιση σκηνών της καθημερινότητας. Περίφημοι είναι οι πίνακές του που απεικονίζουν εσωτερικούς χώρους με μία γυναίκα (ή σπανιότερα έναν άνδρα) να κρυφακούει άλλα πρόσωπα της σύνθεσης σε διαφορετικά σημεία.
Ο Μάες καινοτόμησε στον τρόπο που παρουσίασε το εσωτερικό σπιτιών, καθώς ήταν από τους πρώτους που το απέδωσε ως ένα σύνολο δωματίων και όχι απλά ως έναν μοναδικό τρισδιάστατο χώρο, χωρίς, παράλληλα, να ενδίδει σε μια αυστηρά μαθηματική απόδοση της προοπτικής αλλά ούτε και σε μια οπτική ψευδαίσθηση. Οι καινοτομίες του επηρέασαν γενικά τους Ολλανδούς ζωγράφους του 17ου αιώνα στον τρόπο αναπαράστασης των εσωτερικών χώρων και ειδικότερα τους Γιοχάνες Βερμέερ και Πίτερ ντε Χόοχ.
Από το 1660 ασχολήθηκε αποκλειστικά με προσωπογραφίες. Το 1673 εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ, όπου έθεσε υποψηφιότητα για να καλύψει το κενό που είχε αφήσει νωρίτερα ο θάνατος των προσωπογράφων Μπαρτολομέους φαν ντερ Χελστ και Άμπραχαμ φαν ντεν Τέμπελ. Θα πρέπει να απέκτησε σημαντική φήμη καθώς, σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν, ανέλαβε με επιτυχία πολλές παραγγελίες έργων. Αυτό επιβεβαιώνεται εξάλλου από εκατοντάδες προσωπογραφίες του Μάες που διασώζονται και χρονολογούνται τις δεκαετίες του 1670 και 1680, αρκετές από τις οποίες είναι ομαδικά ή οικογενειακά πορτρέτα.
Από τα πρόσωπα που φιλοτέχνησε στα πορτρέτα του, εκτιμάται ότι ο Μάες υποστηρίχτηκε από πάτρονες που προέρχονταν από την πολιτική και εμπορική ελίτ του Ντόρντρεχτ, ενώ και στο Άμστερνταμ συνεργάστηκε με μέλη των ανώτερων και εύπορων κοινωνικών στρωμάτων. Στους παραγγελιοδότες του ανήκαν, μεταξύ άλλων, διπλωμάτες, αξιωματούχοι και έμποροι.
ΣΚΑΪ 100.3

Ιστορία

Το 1989 ο ΣΚΑΪ έκανε την πρώτη του μετάδοση, αρχικά ως SKY 100.4 όπου τότε ανήκε στην Γραμμή Α.Ε. ιδιοκτησίας του Γιώργου Κοσκωτά. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1993 με την παρουσία της ομώνυμης τηλεόρασης μετονομάστηκε σε ΣΚΑΪ 100.4 μέχρι το 2001, όπου γίνεται ανακατανομή των συχνοτήτων και μετακομίζει οριστικά στους 100.3 MHz.

Πρόγραμμα

Κατά τον σταθμό, ο σκοπός του είναι μέσα από τις εκπομπές του να παρέχει στον Έλληνα ακροατή έγκυρη και αξιόπιστη ενημέρωση, προσπαθώντας ταυτόχρονα να τον ψυχαγωγεί και να τον υποστηρίζει με έντονη δράση και παρεμβατικότητα στα θέματα που τον απασχολούν. Οι εκπομπές του σταθμού είναι ειδησεογραφικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα. Ο ΣΚΑΪ εκπέμπει από τα βουνά του Υμηττού, της Πάρνηθας, της Αίγινας και της Νέας Στύρας στην ίδια συχνότητα. Το κοινό στο οποίο απευθύνεται το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, είναι 62.6% άνδρες και 37.4% γυναίκες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο και υψηλή κοινωνική τάξη.

Ιδιοκτησία

Ο ΣΚΑΪ 100.3 ανήκει στον όμιλο ΣΚΑΪ του Γιάννη Αλαφούζου (στον οποίο ανήκει και ο ΣΠΟΡ FM 94.6). Από το 2008 μέχρι το 2012 ο γνωστός επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης κατείχε το 12.9% του σταθμού.

Διεθνείς συνεργασίες

Από την αρχή της λειτουργίας του, έχει συνεργαστεί με το BBC, αφού παραμένει ο κύριος ανταποκριτής της Ελληνικής Υπηρεσίας του BBC (η οποία έχει κλείσει στις 31 Δεκεμβρίου 2005), της Deutsche Welle και της Φωνής της Αμερικής. Το 2007 το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ ενώθηκε με 12 ευρωπαϊκούς ραδιοφωνικούς σταθμούς για να δημιουργήσουν την Ευρωπαϊκή Κοινοπραξία της Euranet.
Φριτς ο Γάτος

Ο Φριτς ο Γάτος (αγγλικά: Fritz the Cat) είναι χαρακτήρας που πρωταγωνίστησε στο ομώνυμο κόμικ στριπ του Αμερικανού Ρόμπερτ Κραμπ. Πρωτοεμφανίστηκε τον Ιανουάριο του 1965 στο περιοδικό Help! και έγινε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες των underground κόμικς της δεκαετίας του 1960. Ήταν ένας εγωκεντρικός και ηδονιστής γάτος, χωρίς ίχνος ηθικής. Το 1972, κυκλοφόρησε η ταινία Φριτς ο Πονηρόγατος, σε σκηνοθεσία του Ραλφ Μπάκσι, την οποία ο Κραμπ θεώρησε ντροπιαστική.
Στα ελληνικά, κάποιες από τις ιστορίες του Φριτς κυκλοφόρησαν το 1982 σε άλμπουμ από την Μαμουθκόμιξ.
Ακτινογραφία

Η ακτινογραφία είναι ακτινολογική μέθοδος εξέτασης. Χρησιμοποιείται βασικά για διαγνωστικούς σκοπούς και μπορεί, θεωρητικά, να απεικονίσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Είναι ουσιαστικά μια φωτογράφιση μιας περιοχής του ανθρωπίνου σώματος που δίνει ιατρικές πληροφορίες λόγω χρήσης της ακτινοβολίας Χ

Ιστορικά στοιχεία

Οι ακτίνες Χ ανακαλύφθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Γερμανό φυσικό Βίλχελμ Ρέντγκεν. Ο ίδιος πιθανότατα έβγαλε την πρώτη ακτινογραφία της ιστορίας, στις 8 Νοεμβρίου 1895, όταν "φωτογράφισε" το χέρι της συζύγου του.

Τεχνική λήψης

Η αρχή της λήψης ακτινογραφιών βασίζεται στο γεγονός ότι οι ακτίνες Χ διαπερνούν σε ποικίλο βαθμό τα μαλακά μόρια του σώματος και τον αέρα, ενώ αντίθετα η πορεία τους διακόπτεται στα συμπαγή μόρια. Το σημείο του σώματος που προορίζεται να αποτυπωθεί στην ακτινογραφία τοποθετείται μπροστά στο ακτινολογικό φιλμ και μια πηγή ακτίνων Χ, αφού επικεντρώσει κατάλληλα, το ακτινοβολεί (σε διαφορετική απόσταση και για διαφορετική χρονική διάρκεια ανάλογα με την εξέταση). Η εικόνα που λαμβάνεται στο φιλμ, εκτυπώνεται και είναι ασπρόμαυρη και διαφανής. Ο αέρας απεικονίζεται μαύρος (αυτό αποκαλείται διαύγαση) και τα συμπαγή μόρια, άσπρα (σκίαση ή πύκνωση).
Νομαρχίες της Γουινέας

Οι οχτώ περιφέρειες της Γουινέας υποδιαιρούνται σε 34 νομαρχίες.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1934-1935

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1934-35 μετείχαν δέκα (10) ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους: Νότου με έξι (6) και Βορρά με τέσσερις (4). Οι τρεις ιδρυτικές ενώσεις της ΕΠΟ εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο αριθμό συλλόγων με την περασμένη χρονιά (ΕΠΣ Αθηνών 4, ΕΠΣ Πειραιώς 2, ΕΠΣ Μακεδονίας 4) και συγκεκριμένα ακριβώς από τους ίδιους, δεδομένου ότι τα τοπικά πρωταθλήματα διακόπηκαν για εξοικονόμηση χρόνου. Οι αγώνες των δύο ομίλων ολοκληρώθηκαν με πρώτους αντίστοιχα τον Εθνικό Πειραιώς και τον Άρη Θεσσαλονίκης. Όμως, η τελική φάση του πρωταθλήματος δεν πραγματοποιήθηκε και κατά συνέπεια δεν αναδείχθηκε πρωταθλητής.
Σύμφωνα με την προκήρυξη της διοργάνωσης, στην τελική φάση προκρίθηκαν οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου, δηλαδή οι Εθνικός, Παναθηναϊκός, Άρης και Ηρακλής. Υπήρξε μία καθυστέρηση λόγω ένστασης του Ολυμπιακού, ο οποίος είχε ισοβαθμίσει με τους δύο πρώτους στο Νότο και ζητούσε, ως κάτοχος του προηγούμενου πρωταθλήματος 1933-34, να μετάσχει και αυτός. Τελικά, το αίτημα απορρίφθηκε και στα μέσα Ιουνίου η Επιτροπή Πρωταθλήματος της ΕΠΟ ανακοίνωσε το πρόγραμμα της τελικής φάσης με έναρξη στις 16/06 και λήξη στις 21/07/1935. Η διεξαγωγή της, όμως, αναβλήθηκε και εν συνεχεία ματαιώθηκε με σκοπό την πληρέστερη προετοιμασία της Εθνικής ομάδας για το 5ο Βαλκανικό Κύπελλο.

Βαθμολογία

1. Εθνικός Πειραιώς           13   6-1-3   35-15   συντελεστής τερμάτων: 2,3332. Παναθηναϊκός               13   6-1-3   24-11   συντελεστής τερμάτων: 2,182
3. Ολυμπιακός                 13   5-3-2   23-13   συντελεστής τερμάτων: 1,769
4. Απόλλων Αθηνών (-1 βαθμός) 8   3-3-4   25-16
5. ΑΕΚ                        7   2-3-5   14-23
6. Σ.Π. Γουδί                 5   2-1-7   11-54

Αποτελέσματα

Εθνικός ΠΑΟ  ΟΣΦΠ Απόλλων ΑΕΚ  Γουδή
Εθνικός    •    2-1   1-2   2-1   2-1   9-1
ΠΑΟ       1-0    •    1-0   0-5   3-0  10-1
ΟΣΦΠ      5-2   2-0    •    1-1   4-0   1-1
Απόλλων   1-1   0-2*  4-3    •    2-2   8-0
ΑΕΚ       1-5   1-1   2-2   2-1    •    4-0
Γουδί     1-11  0-5   1-3   3-2   3-1    •
* ακυρώθηκε το αρχικό 2-4 και ο Απόλλωνας τιμωρήθηκε με αφαίρεση ενός βαθμού

Βαθμολογία

1. Άρης                           8   3-2-1   21-92. Ηρακλής           (-1 βαθμός)  7   4-0-2   16-7   συντελεστής τερμάτων: 2,286
3. ΠΑΟΚ                           7   3-1-2   10-8   συντελεστής τερμάτων: 1,250
4. Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης  1   0-1-5   4-27

Αποτελέσματα

Άρης Ηρακλής ΠΑΟΚ Μ.Αλέξ.
Άρης            •    1-0   4-0   4-4
Ηρακλής        4-3    •    3-1   7-0
ΠΑΟΚ           1-1   2-0*   •    2-0**
Μ. Αλέξανδρος  0-8   0-2   0-4    •
* ακυρώθηκε το αρχικό 1-0 και ο Ηρακλής τιμωρήθηκε με αφαίρεση ενός βαθμού
** δεν εμφανίστηκε η ομάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Δήμος Πιερίων

Γενικά

Ο Δήμος Πιερίων απλώνεται στο κέντρο του ορεινού όγκου των Πιερίων στη λεγόμενη κατά την παράδοση «κοιλάδα του Παλατιού». Ανήκει διοικητικά στο Νομό Πιερίας και στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. 
Συνορεύει ανατολικά με το Δήμο Ελαφίνας Ν. Πιερίας, νότια με το Δήμο Πέτρας Ν. Πιερίας, δυτικά με το Δήμο Βελβενδού Ν. Κοζάνης και βόρεια με το Δήμο Μακεδονίδος του Ν. Ημαθίας. Έχει έκταση 112.900 στρέμματα και πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκους. Είναι ο ορεινότερος Δήμος της Πιερίας, αφού το 87 % της έκτασής του βρίσκεται πάνω από το υψομετρικό όριο των ορεινών περιοχών (400μ.). 
Ο Δήμος πήρε το χαρακτηριστικό όνομα, επειδή είναι ο μόνος στην Πιερία που τα διοικητικά του όρια είναι εξ ολοκλήρου στα Πιέρια Όρη. Οι τρεις οικισμοί που συγκροτούν το Δήμο είναι η Ρητίνη (έδρα του Δήμου), το Ελατοχώρι και η Βρία.  Με τις σημερινές οδικές συνδέσεις η Ρητίνη απέχει από την έδρα του Νομού Πιερίας (Κατερίνη) 23 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη 90 χλμ. από τη Βέροια 45 χλμ. από τη Λάρισα 100 χλμ. και 461 χλμ. από την Αθήνα.
Κάρολος Β΄ του Αλανσόν

Βιογραφία

Ήταν δευτερότοκος γιος του Καρόλου κόμη του Βαλουά, Αλανσόν, Περς και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας.
Έδειξε μεγάλη, παράτολμη ανδρεία από την πρώτη φορά που ανέλαβε τα όπλα το 1324 στην Ακουιτανία. Το 1325 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέθηκε στο Αλανσόν και Περς. Έλαβε μέρος στη μάχη του Κάσσελ το 1328. Το 1340 έλαβε μέρος στον Πόλεμο για τη διαδοχή της Βρετάνης, αλλά στη μάχη του Κρεσύ σκοτώθηκε. 
Τάφηκε, όπως και ο πατέρας του, στο ναό της γυναικείας μονής των Ιακωβίνων στο Παρίσι. Ο ναός έχει γκρεμιστεί, αλλά το επιτάφιο γλυπτό ομοίωμα του Καρόλου Β΄ βρίσκεται στη βασιλική του Αγ. Διονυσίου. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Κάρολος Γ΄ στο Αλανσόν, που παραιτήθηκε υπέρ του Πέτρου Β΄ και ο Ροβέρτος στο Περς.
Νίαλ Φέργκιουσον

Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία

Ο Νίαλ Φέργκιουσον γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1964 στη Γλασκώβη της Σκωτίας. Ο πατέρας του ήταν ιατρός και η μητέρα του δίδασκε φυσική. Φοίτησε στην "Ακαδημία της Γλασκώβης". Είχε ανατραφεί ως άθεος και παραμένει ακόμα.
Δίδαξε σε πολλές πανεπιστημιακές σχολές μεταξύ των οποίων στο "Christus College" και "Peterhouse" του Καίμπριτζ, στο "Jesus College" της Οξφόρδης, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου καθώς και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1993

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στην Ρωσία στις 12 Δεκεμβρίου 1993. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 58.4% των ψηφοφόρων, ενώ η ισχύς του νέου συντάγματος ξεκίνησε στις 25 Δεκεμβρίου.

Παρασκήνιο

Από το 1992, ο Πρόεδρος Μπόρις Γέλτσιν είχε το επιχείρημα ότι το σύνταγμα του 1978 ήταν απαρχαιωμένο και χρειαζόταν αντικατάσταση. Ζήτησε ένα νέο σύνταγμα, το οποίο θα παραχωρούσε περισσότερες εξουσίες στον Πρόεδρο. Ωστόσο, δύο ανταγωνιστικά σχέδια για ένα νέο σύνταγμα συντάχθηκαν από την κυβέρνηση και το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού. Η αποτυχία των δύο ομάδων για την επίτευξη συμβιβασμού οδήγησε τον Γέλτσιν να διαλύσει το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού τον Σεπτέμβριο του 1993, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει συνταγματική κρίση. 
Τότε, ο Γιέλτσιν διόρισε μία Συνταγματική Συνέλευση που ήταν συμπαθητική με τις απόψεις του. Η Συνέλευση στη συνέχεια συνέταξε ένα σύνταγμα που προέβλεπε ισχυρή προεδρία, και δημοσιεύθηκε στις 11 Νοεμβρίου.
Φαρνάκης Β΄ του Πόντου

Βίος

Είχε καταγωγή Περσική και Μακεδονική (Ελληνική). Ήταν γιος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της πρώτης συζύγου του και αδελφής του Λαοδίκης. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο βασίλειο τού Πόντου και ήταν συνονόματος με τον προπάππο του Φαρνάκη Α΄ τού Πόντου. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν τον Φαρνάκη Β΄ ως βασιλιά του Πόντου, ωστόσο ήταν στην πραγματικότητα μόνο των περιοχών γύρω από τον Κιμμέρο Βόσπορο. Όταν ο πατέρας του ηττήθηκε από τους Ρωμαίους στον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο (73-63 πΧ) και απεβίωσε το 63, οι Ρωμαίοι πρόσθεσαν τον Πόντο στις επαρχίες τους και τον ένωσαν με τη Βιθυνία στην επαρχία της Βιθυνίας & Πόντου.

Νομίσματα

Έχουν σωθεί νομίσματά του από το 55 ως το 50 πΧ. Ένα από αυτά έχει το κεφάλι του στη μία πλευρά και στην άλλη ο Απόλλωνας μισοντυμένος, καθήμενος επί θρόνου με πόδια ζώων, ακουμπά με τοn αριστερό του χέρι στην κιθάρα του και κρατεί δάφνινο κλαδί επάνω από τρίποδα. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΦΑΡΝΑΚΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ.

Η όπερα Φαρνάκης Β΄

Τον 18ο αι. ο λιμπρετίστας Αντόνιο-Μαρία Λουτσίνι σχεδίασε ένα λιμπρέτο, βασισμένος σε συμβάντα από τη ζωή τού Φαρνάκη Β΄, το οποίο το 1727 ο Αντόνιο Βιβάλντι πρόσθεσε τη μουσική· η όπερα ονομάστηκε Φαρνάκης. Το έργο ανανεώθηκε πολλές φορές, που δηλώνει, ότι έγινε μία από τις πιο δημοφιλείς όπερές του. Και άλλοι συνθέτες έθεσαν τη μουσική στο λιμπρέτο, όπως ο Γιόζεφ Μυσλιβέτσεκ, του οποίου η όπερα Φαρνάκης το 1767 ήταν μάλλον η καλύτερη από όμοιες προσπάθειες, που ακολούθησαν την επένδυση τού Βιβάλντι. Ο Φαρνάκης Β΄ εμφανίζεται επίσης στην όπερα Μιθριδάτης, βασιλιάς τού Πόντου τού Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
2743 Τσενγκντού

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσενγκντού είναι άγνωστα.
Sabbat

Τα πρώτα χρόνια

Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 1985 από τον τραγουδιστή Μάρτιν Γουοκίερ και τον μπασίστα Φρέιζερ Κρασκ, με την ονομασία Hydra. Ο κιθαρίστας Άντι Σνιπ έγινε μέλος των Hydra, όπως και ο ντράμερ Σάιμον Νέγκους, πριν μετονομαστούν σε Sabbat. Από τις πρώτες τους ηχογραφήσεις προήλθε το ντέμο "Magick in Theory and Practice", ενώ επανήλθαν με το "Fragments of a Faith Forgotten" τον Μάιο του 1986. Μετά το ντέμο "Stranger Than Fiction" του 1987, υπέγραψαν στη Noise Records, ενώ στα τέλη της χρονιάς κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Blood for the Blood God" για το περιοδικό White Dwarf.
Τον Σεπτέμβριο του 1987, ηχογράφησαν στο Horus Sound Studio του Ανόβερου το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "History of a Time to Come", του οποίου η κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε στις 20 Απριλίου 1988. Ακολούθησε το "Dreamweaver" τον Μάιο του 1989, το οποίο ήταν concept άλμπουμ βασισμένο στο βιβλίο "The Way of Wyrd: Tales of an Anglo-Saxon Sorcerer" του ψυχολόγου Μπράιαν Μπέιτς.
Το 1989, έγινε μέλος του συγκροτήματος ο κιθαρίστας Σάιμον Τζόουνς, δίνοντας μεγαλύτερο βάθος στον ήχο τους, αλλά οικονομικά θέματα δημιούργησαν προβλήματα στις σχέσεις των μελών των Sabbat. Κατά την διάρκεια της περιοδείας για το "Dreamweaver", αποχώρησε από το συγκρότημα ο Τζόουνς, δίνοντας την θέση του στον Νιλ Γουάτσον. Το 1990, έφυγε από το συγκρότημα ο Γουοκίερ, για να σχηματίσει τους Skyclad, ενώ μαζί του αποχώρησε και ο Κρασκ. Αντκαταστάτες τους ήταν ο τραγουδιστής Ρίτσι Ντέσμοντ και ο μπασίστας Γουέιν Μπανκς.
Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1991 το άλμπουμ "Mourning Has Broken", το οποίο όμως δεν έλαβε θετικές κριτικές και μετά από μία συναυλία στο Ντέρμπι, το συγκρότημα διαλύθηκε.

Επανένωση

Ο Γουοκίερ θέλησε να επανενώσει το συγκρότημα το 2001, αλλά ο Άντι Σνιπ δεν δέχτηκε, με αποτέλεσμα ο τραγουδιστής, μαζί με τους Τζόουνς και Κρασκ να περιοδεύουν για δύο χρόνια ε την ονομασία Return to the Sabbat, με τον Τζέι Γκράχαμ να αναλαμβάνει τα τύμπανα.
Τελικά, το 2006, το συγκρότημα επανενώθηκε με τη σύνθεση που ηχογράφησε το "Dreamweaver", περιοδεύοντας στην Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Cradle of Filth. Συνέχισαν στο Keep It True festival τον Απρίλιο του 2007 και το Day of Darkness festival τρεις μήνες αργότερα, πριν ο Κρασκ αποχωρήσει, δίνοντας την θέση του στον Γκιζ Μπατ. Μέσα στην χρονιά, επανακυκλοφόρησαν τα δύο πρώτα άλμπουμ τους, ενώ από το 2010 διέκοψαν τις δραστηριότητες τους, ανακοινώνοντας την οριστική διάλυση τους το 2014.
Κώστας Γιαννίδης

Η ζωή του

Γεννήθηκε στη Σμύρνη τον Αύγουστο του 1903. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια, η οποία λίγο πριν την καταστροφή της Σμύρνης ήλθε στην Ελλάδα. Ο ίδιος συνέχισε τις μουσικές σπουδές του στη Γερμανία σε πιάνο και σύνθεση, στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου και στο Ωδείο Στερν (1923-1931). Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε στο ελληνικό μουσικό θέατρο ως μαέστρος και συνθέτης την περίοδο 1932-1950, όπου και παρουσιάστηκε με το ψευδώνυμο Κώστας Γιαννίδης, που δημιούργησε αναστρέφοντας το ονοματεπώνυμό του.
Ο Κώστας Γιαννίδης παρουσίασε πολλά έργα, οπερέτες (περίπου 50), μουσικές κωμωδίες και πολλές επιθεωρήσεις. Διατέλεσε διευθυντής του τμήματος ελαφράς μουσικής του ΕΙΡ την περίοδο 1946-1952, καθώς και μουσικός διευθυντής στην ΥΕΝΕΔ την περίοδο 1952-1960.
Έχει γράψει συμφωνικά έργα, κομμάτια για πιάνο, μουσική δωματίου και πολλά τραγούδια. Είχε πάρει μέρος σε κριτικές επιτροπές διάφορων φεστιβάλ ελαφρού τραγουδιού, όπως της Θεσσαλονίκης μεταξύ 1962-1967, του Σπλιτ το 1968, της Βουλγαρίας μεταξύ 1971-1975, της Λιουμπλιάνα το 1974, κ.ά.

Τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο του Φεστιβάλ Μεσογειακού Τραγουδιού της Βαρκελώνης με το εξαίρετο τραγούδι του «Ξύπνα αγάπη μου» (1960) που ερμήνευσε η Νάνα Μούσχουρη, με το Γ’ Βραβείο του επόμενου έτους με το τραγούδι «Τα δυο σου γκρίζα ματάκια» που ερμήνευσε η Άντζελα Ζήλεια, καθώς και με το Α’ Βραβείο στο 1ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Αλυσίδες» (1962) που ερμήνευσε η Καίτη Μπελίντα. Στον ελληνικό κινηματογράφο είχε αναλάβει τη μουσική επένδυση σε επτά ταινίες.
Ο Κώστας Γιαννίδης υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και της Ένωσης Μουσουργών Ελλάδος. Μιλούσε γαλλικά και γερμανικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου του 1984, μία μέρα πριν τον Βασίλη Τσιτσάνη, με συνέπεια σε δύο μέρες η χώρα να χάσει δύο σημαντικές προσωπικότητες της μουσικής.
Σημαντικότερα από τα 100 περίπου τραγούδια του, που είχαν σχεδόν όλα μεγάλη επιτυχία, είναι τα: «Συγγνώμη σου ζητώ, συγχώρεσέ με», «Κάποιο μυστικό», «Καλό σου ταξίδι», «Θά 'ρθω μια νύχτα με φεγγάρι», «Λίγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου», «Λες και ήταν χτες», «Σπιτάκι μου παλιό», «Σαν κι απόψε», «Ερι-Ερήνη», «Το τραγούδι της Μαρίνας», «Λες και δεν είν' αλήθεια», «Όταν γυρίζουν τα χελιδόνια» (που υπήρξε και σπουδαία θεατρική παράσταση στο θέατρο Βέμπο), «Τα δικά σου τα μάτια», «Πάμε σαν άλλοτε», «Για σένα μονάχα», «Εκείνοι που δεν κλάψανε», «Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα», «Βαρκαρόλα», «Κοιμήσου», «Όλο μου λες πως πια δε μ' αγαπάς», «Μη φύγεις», «Πέρσι τέτοιον καιρό», «Ας σταματήσουμε ως εδώ», «Θα σε πάρω, θα με πάρεις», «Ζητώ να σε ξεχάσω», «Σ' αγαπώ», «Ο Γιάννος κι η Παγώνα», «Του Γιάννου η φλογέρα», «Μια γυναίκα», «Έτσι είν' η ζωή μωρό μου», «Ο κουμπάρος κι η κουμπάρα», κλπ.

Έγραψε επίσης μουσική για εφτά ταινίες, μεταξύ των οποίων οι: «Προσφυγοπούλα» (1938), «Τελευταία αποστολή», «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», «Ο μεθύστακας». Τέλος, έγραψε κι ένα τουλάχιστον ρεμπέτικο τραγούδι, το περίφημο «Το τάβλι» ή «Τα νέα της Αλεξάνδρας», σε δικούς του στίχους.
Τάταροι της Κριμαίας στην Τουρκία

Ιστορία

Πριν από τον 20ο αιώνα, οι Τάταροι της Κριμαίας μετανάστευσαν από την Κριμαία στην Τουρκία σε τρία στάδια: Πρώτον, μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας το 1783, δεύτερον, μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-56), και τρίτον, μετά το Ρωσο-τουρκικό Πόλεμο του 1877-78.
Ρομβικό τριακοντάεδρο

Ανατομία

Το ρομβικό τριακοντάεδρο μπορεί να χωρισθεί σε 20 χρυσά, 10 οξεία και 10 επίπεδα ρομβόεδρα.

Χρήση

Ο Δανός σχεδιαστής Holger Strøm χρησιμοποίησε το ρομβικό τριακοντάεδρο ως βάση για το σχεδιασμό του λαμπτήρα του, IQ-light (το IQ είναι τα αρχικά των Interlocking Quadrilaterals, διασυνδεδεμένα τετράπλευρα).
Η ξυλουργός Jane Kostick κατασκεύασε κουτιά σε σχήμα ρομβικού τριακονταέδρου. Αυτή η απλή κατασκευή βασίζεται στην όχι και τόσο εμφανή σχέση μεταξύ του ρομβικού τριακονταέδρου και του κύβου.
Η "μπάλα των παλαβών" (Ball of Whacks) του Roger von Oech διαθέτει σχήμα ρομβικού τριακονταέδρου.
Σε κάποια παιχνίδια ρόλων (για χρήση στο δημοτικό σχολείο), το ρομβικό τριακοντάεδρο χρησιμοποιείται ως τριαντάεδρο ζάρι (που συμβολίζεται d30).
Σπήλιος Πασαγιάννης

Βιογραφία

Γιος ειρηνοδίκη, ο Σπήλιος Πασαγιάννης γεννήθηκε στο Καστόρι της Σπάρτης, όπως έλεγαν τότε την Καστανιά Λακωνίας Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές το 1892. Γράφτηκε στην ιατρική σχολή στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά εγκατέλειψε εξαιτίας της φτώχειας. Σπούδασε όμως νομικά. Εγκαταστάθηκε αρχικά στο Γύθειο, όπου έγραψε τα πρώτα του ποιήματα και μετέφρασε Θεόκριτο και Ανακρέοντα.
Επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Δραματική Σχολή του [[Βασιλικό Θέατρο|Βασιλικού Θεάτρου]. Εντάχθηκε στη Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, όπου έπαιζε ως ηθοποιός, και είχε έναν άτυχο γάμο με την αδελφή του Άγγελου Σικελιανού, Ελένη. Πάντα ανήσυχος και αντισυμβατικός, βρέθηκε στη συνέχεια να κάνει έναν πλάνητα βίο στην Ευρώπη και την Αμερική και επέστρεψε το 1907 στην Ελλάδα. Διετέλεσε δικαστικός και αργότερα διευθυντής του υπουργείου οικονομικών. Ασχολήθηκε με την λαογραφία και ιδιαίτερα με τα δημοτικά τραγούδια από τα οποία είναι επηρεασμένα τα διηγήματά του. Προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε ψυχικά καταρρακωμένος σε ηλικία μόλις 36 ετών στη Ζάκυνθο.
Ο αδερφός του, Κώστας Πασαγιάννης, ήταν κι εκείνος συγγραφέας καθώς και ειρηνοδίκης.
Μεφιστοφελής

{{ψ
Με το όνομα Μεφιστοφελής αναφέρεται στην τραγωδία Φάουστ του Γκαίτε ο διάβολος, στον οποίο ο Δόκτωρ Ιωάννης Φάουστ παραχωρεί τη ψυχή του σε αντάλλαγμα της βοήθειάς του προκειμένου να ξανάβρει τη νεότητά του. Η καταγωγή του ονόματος αυτού παραμένει αμφίβολη. Κατά τον Σραίερ το όνομα αυτό παράγεται από τις εβραϊκές λέξεις Μεφίζ (= καταστροφέας) + τοφέλ (= ψεύτης). Η ετυμολογία αυτή ενισχύεται και εκ του ότι όλα σχεδόν τα ονόματα των δαιμόνων στα βιβλία Μαγείας του 16ου αιώνα είναι εβραϊκής καταγωγής.
Ο Μεφιστοφελής του Γκαίτε παριστάνεται όχι βεβαίως με τις γνώριμες κλασικές ειδεχθείς και αποκρουστικές μορφές του δαίμονα. Διατηρεί όμως κάποιες από τις παραδοσιακές του ιδιότητες. Κατά την παλαιά γερμανική παράδοση φέρεται ενδεδυμένος ως ευπατρίδης, με κόκκινη ενδυμασία, με φτερό πετεινού στο καπέλο του και με μικρό αιχμηρό ξίφος (ξιφίδιο). Επίσης παριστάνεται ως χωλός (να κουτσαίνει) ως ένδειξη της εξ ουρανού πτώσης του.
Μπόντο φον ντεμ Κνέζεμπεκ

Βιογραφία

Υιός του διπλωμάτη Ερνστ Γιούλιους φον ντεμ Κνέζεμπεκ, εισήλθε στο σύνταγμα των ουσάρων και κατέστη έμπιστος των αυτοκρατορικών κύκλων. Διετέλεσε γραμματέας του γραφείου της αυτοκράτειρας Αυγούστας, γιαγιάς του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, ενώ, κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του τελευταίου, ορίστηκε ως αναπληρωτής κύριος επί των τελετών και γραμματέας του Μεγάλου Τάγματος του Μέλανος Αετού. 
Λόγω της στενότητας των σχέσεών του με τους αυτοκρατορικούς κύκλους, πέτυχε να συλλέξει αριθμό πληροφοριών σε βάρος του Φίλιπ τσου Όιλενμπεργκ, στα πλαίσια της Υπόθεσης Χάρντεν-Όιλενμπεργκ.
Άρλινγκτον (Τέξας)

Ιστορία

Στην περιοχή του Άρλινγκτον υπήρχε οικισμός τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1840. Η πόλη ιδρύθηκε το 1876 κατά μήκος του σιδηροδρόμου Τέξας και Ειρηνικός και πήρε το όνομά της από την οικία του στρατηγού Ρόμπερτ Λη, οικία Άρλινγκτον. Η πόλη αναπτυσσόταν αργά όταν τη δεκαετία του 1950 κατασκευάστηκε εργοστάσιο της Τζένεραλ Μότορς, ενώ μονάδες κατασκευής  αυτοκινήτων και αεροναυτικού εξοπλισμού ώθησαν το Άρλινγκτον σε μια από τις μεγαλύτερες πληθυσμιακές εκρήξεις στις ΗΠΑ: Από 7.692 κατοίκους το 1950 σε 365.438 κατοίκους το 2010.

Εγκαταστάσεις

Στην πόλη εδρεύει το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Άρλινγκτον και η ομάδα αμερικανικού ποδοσφαίρου Τέξας Ρέιντζερς, των οποίων το καινούργιο στάδιο, το Στάδιο AT&T, ολοκληρώθηκε το 2009.