google/wiki40b huggingface dataset:
Έλντερ Μπαρμπόσα

Πόρτο

Προϊόν των ακαδημιών της Πόρτο, ο Μπαρμπόσα κατάφερε να κάνει ντεμπούτο με τη πρώτη ομάδα τη τελευταία αγωνιστική της σεζόν 2005-06 του Πορτογαλικού πρωταθλήματος με αντίπαλο τη Μποαβίστα, με τη Πόρτο να έχει ήδη στεφτεί Πρωταθλήτρια Πορτογαλίας. Αγωνίστηκε στο δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης όπου και αποβλήθηκε στο τελευταίο λεπτό με το τελικό σκορ να είναι 1-1.
Από το 2006 έως το 2008 ο Μπαρμπόσα δόθηκε δανεικός στην Ακαδέμικα, αλλά γύρισε επειγόντως πίσω στη Πόρτο στα μέσα Ιανουαρίου του 2008 για να καλύψει την απουσία του Ταρίκ Σεκτιούι ο οποίος κλήθηκε στην εθνική ομάδα του Μαρόκο για να αγωνιστεί στο Κόπα Άφρικα. Διατέλεσε ακόμη μια χρονιά δανεικός στη νεοφώτιστη ΚΝ Τροφένσε με τη κορυφαία του στιγμή να είναι το γκολ που πέτυχε στη ΣΛ Μπενφίκα σε μια ιστορική εντός έδρας νίκη της ομάδας με 2-0. Χάνοντας μόνο 2 παιχνίδια πρωταθλήματος δε μπόρεσε να σώσει την ομάδα του από τον υποβιβασμό. Την επόμενη χρονιά δωθηκε δανεικός στη Βιτόρια Σετούμπαλ όπου και σκόραρε το πρώτο του γκολ με την ομάδα στις 31 Αυγούστου εναντίον της Μπενφίκα σε μια βαριά εντός έδρας ήττα με 1-8.

Μπράγκα

Αφού βοήθησε την Βιτόρια να αποφύγει τον υποβιβασμό, ο Μπαρμπόσα έμεινε ελεύθερος από τη Πόρτο υπογράφοντας 3-ετές συμβόλαιο με τη Μπράγκα. Έχοντας λίγες εμφανίσεις ο Μπαρμπόσα άρχισε να αποκτά περισσότερο χρόνο συμμετοχής τον Ιανουάριο του 2011 με την αποχώρηση του Μάθιους και πετυχαίνοντας 4 γκολ βοηθώντας την ομάδα να τερματίσει στη 4η θέση στο πρωτάθλημα. Ο Μπαρμπόσα κατάφερε να σκοράρει σε 4 συνεχόμενα παιχνίδια σε λιγότερο από ένα μήνα συμπεριλαμβάνοντας 1 γκολ με αντίπαλο την Ζιλ Βισέντε ΦΚ, 2 με αντίπαλο την Μπέρμιγχαμ Σίτι στο Γιουρόπα Λιγκ. Την επόμενη σεζόν ο Μπαρμπόσα αποβλήθηκε σε ένα εντός έδρας ματς για τη φάση των 32 του Γιουρόπα Λίγκ με αντίπαλο τη Μπεσίκτας αφού έκανε θέατρο μέσα στην αντίπαλη περιοχή.
Την επόμενη χρονιά ο Μπαρμπόσα δόθηκε δανεικός στην Αλμερία. Σκόραρε το πρώτο του γκολ με την ομάδα στις 24 Ιανουαρίου του 2014 σε μια βαριά ήττα με 1-6 από την Αθλέτικ Μπιλμπάο.

ΑΕΚ

Στις 31 Ιουλίου 2014 ο Μπαρμπόσα πήρε μεταγραφή για την ΑΕΚ ως ελεύθερος υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο με την Ένωση.

Εθνική ομάδα

Ο Μπαρμπόσα έκανε ντεμπούτο με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας στις 14 Νοεμβρίου του 2012 σε ένα φιλικό με αντίπαλο το Γκαμπόν, ερχόμενος από το πάγκο αντικαθιστώντας τον συμπαίχτη του στη Μπράγκα, Κουστόδιο.
Δημοτικό Στάδιο Αιγίου

Ιστορία

Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 29 Απριλίου του 1949. 
Στην τοποθεσία αυτή που βρίσκεται το στάδιο υπήρχε παλιότερα γήπεδο ποδοσφαίρου, χωρίς κερκίδες και περιβάλλοντα στίβο και γενικότερα χωρίς άλλες υποδομές πέραν μιας ξύλινης περίφραξης, που ήταν από τότε έδρα της ομάδας του Παναιγιάλειου ήδη από την ίδρυση του συλλόγου το 1927. 
Το γήπεδο απέκτησε το 1983 χλοοτάπητα, το 1999 στην δυτική εξέδρα πλαστικά καθίσματα και το 2011 πλαστική επίστρωση στο στίβο που περιβάλλει τον αγωνιστικό ποδοσφαιρικό χώρο.
Το στάδιο διέθετε και δυο όμοια μικρά πέταλα που ανέβαζαν την συνολική χωρητικότητα του σε αριθμό πάνω των 11.000 θεατών, ωστόσο τα πέταλα κατεδαφίστηκαν κατά την ανακαίνιση του το 1985 εκτός από ένα μικρό τμήμα τους διπλά από την δυτική εξέδρα.

Ρεκόρ προσέλευσης

Το ρεκόρ προσέλευσης κόσμου στο Στάδιο του Αιγίου πραγματοποιήθηκε το 1963 σε αγώνα για το Πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, μεταξύ του Παναιγιαλείου και του Ολυμπιακού, με 14.119 θεατές.
Δίας και Θέτις

Ιστορικό του πίνακα

Ο πίνακας δημιουργήθηκε το έτος 1811 στην Ρώμη και είναι εμπνευσμένος από την Ιλιάδα. Ο Ενγκρ κατακρίθηκε για αυθάδεια. Η γαλλική κυβέρνηση αγόρασε τον πίνακα το έτος 1834 και ο Φρανσουά Μαριούς Γκρανέ (François Marius Granet) τον μετέφερε στο μουσείο, όπου φιλοξενείται μέχρι σήμερα.
Μαργκότ Φοντέιν

Βιογραφία

Η Μαργκότ Φοντέιν γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1919 στην Αγγλία ως Μάργκαρετ Ε. Χούκαμ (Margaret Evelyn Hookham), ένα όνομα που άλλαξε όταν ξεκίνησε την καριέρα της στον χορό. Τα πρώτα βήματα στον χορό τα έκανε στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων και δεν σταμάτησε να ασχολείται με τον χορό παρά μόνο όταν έφτασε στην ηλικία των 67 χρόνων. Στα οκτώ της χρόνια αναγκάστηκε να ακολουθήσει την οικογένειά της στη Σαγκάη, όπου οι γονείς της βρήκαν εργασία σε μια εταιρεία καπνού. Επέστρεψε οριστικά το 1933 και σπούδασε στο Λονδίνο κοντά στη Σεραφίνα Αστάφιεβα.
Το 1934 έγινε μέλος των μπαλέτων Βικ-Γουέλς (μετέπειτα μπαλέτο Σάντλερς Γουέλς και στη συνέχεια Βασιλικά Μπαλέτα), τον επόμενο χρόνο διαδέχθηκε σε ορισμένους ρόλους τη διάσημη Αγγλίδα χορεύτρια Αλίσια Μάρκοβα και μέχρι το 1940 είχε αναδειχθεί σε πρίμα μπαλαρίνα του συγκεκριμένου μπαλέτου. Η Φοντέιν έκανε το ντεμπούτο της στον Καρυοθραύστη το 1934 και μέχρι το 1961, αναδείχθηκε σε μία από τις πλέον γνωστές μπαλαρίνες στον κόσμο, κάνοντας μια λαμπρή καριέρα.
Στις 6, 7 και 8 Σεπτεμβρίου 1961, η Φοντέιν με το Βασιλικό Μπαλέτο της Αγγλίας χόρεψε στη σκιά της Ακρόπολης εντυπωσιάζοντας στον ρόλο της Οντίλ στη Λίμνη των Κύκνων. Οι εμφανίσεις της στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, έμειναν αλησμόνητες.
 
Το 1962, δημιούργησε θρυλικό ντουέτο με τον Σοβιετικό χορευτή Ρούντολφ Νουρέγιεφ, που αυτομόλησε στη Δύση. Εκτός από συνεργάτες οι δυο τους ήταν πάρα πολύ στενοί φίλοι. Η συνεργασία της Φοντέιν με τον Νουρέγιεφ σκιάστηκε από ερωτηματικά και φήμες που ήθελαν τη 43χρονη τότε Μαργκότ Φοντέιν να «ξαναζωντανεύει» και να κάνει δεύτερη καριέρα, εις βάρος εξίσου καλών ή ικανότερων χορευτριών. Αποσύρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αλλά μέχρι τον θάνατό της παρέμεινε ενεργό μέλος της χορευτικής κοινότητας.
Η Φοντέιν δημιούργησε «σχολή» χάρη στη λυρική και αρμονική της κίνηση, και την τέλεια τεχνική της. Αν και οι ρόλοι που την έκαναν διάσημη ήταν κυρίως κλασικοί (Ζιζέλ, Σύλβια, Σταχτοπούτα κ.ά.), εκτιμήθηκε περισσότερο στις ερμηνείες σύγχρονου μπαλέτου. Εκτός από την παγκόσμια φήμη της, τιμήθηκε με αναρίθμητα βραβεία για την προσφορά της στην τέχνη.
Το 2010 αποκαλύφθηκε ότι η διάσημη Βρετανίδα μπαλαρίνα ήταν αναμεμειγμένη σε απόπειρα πραξικοπήματος κατά της κυβέρνησης του Παναμά τη δεκαετία του 1950, όπου τη συνωμοσία κατά της τοπικής κυβέρνησης υποστήριζε ο Κουβανός ηγέτης Φιντέλ Κάστρο.
Φεστιβάλ ταινιών Μικρού μήκους IN THE PALACE

Διεθνές Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους IN THE PALACE

Το διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους "IN THE PALACE" είναι ένα από τα πιο διάσημα και πολυπληθή φεστιβάλ της Ευρώπης όπου παρουσιάζονται διάφορα είδη ταινιών με μέγιστη διάρκεια 27 λεπτών. Διοργανώνεται κάθε χρόνο στις αρχές Ιουνίου στην πόλη Balchic παραθαλάσσια της Μαύρης Θάλασσας. Τον Δεκέμβριο του 2015, λόγω της μεγάλης συμμετοχής που είχε, διοργανώθηκε στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, τη Σόφια. Η 14η έκδοση του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις της Βουλγαρίας, ξεκινώντας με τη Σόφια(Δεκέμβριος 2016), Veliko Tarnovo( Απρίλιος-Μάιος 2017), Βάρνα (Μάιος-Ιούνιος 2017) και τέλος στην πόλη του Balchic (Ιούνιος-Ιούλιος 2017), όπου και στις 1 Ιουλίου είναι η τελετή λήξης του φεστιβάλ.
Ο κύριος σκοπός του φεστιβάλ είναι να προβάλλει και να συμβάλλει στην ανάπτυξη και προβολή του contemporary art στη Βουλγαρία, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας ένα ιδανικό περιβάλλον όπου νέοι αλλά και επαγγελματίες μπορούν να εκθέσουν την δουλειά τους.

Πρόγραμμα

Το φεστιβάλ "IN THE PALACE" διοργανώνεται από το Format SFF Foundation και το κοινοτικό κέντρο της Veshtina σε συνεργασία με το υπουργείο πολιτισμού της Βουλγαρίας, το Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου της Βουλγαρίας, το Εθνικό Κέντρο Πολιτισμού και το πανεπιστήμιο της Σόφιας St. Kliment Ohridski".
Το φεστιβάλ έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα περιλαμβάνοντας διεθνείς, εθνικές και σχολικές συμμετοχές. Οι συμμετοχές επιλέγονται από μία διορισμένη επιτροπή και εποπτεύονται από το διεθνές δικαστήριο. Υπάρχουν χρηματικά βραβεία για τις κατηγορίες της φαντασίας, του ντοκιμαντέρ, animation και πειραματικές προσπάθειες.
Παραδοσιακά σε κάθε φεστιβάλ διοργανώνονται σεμινάρια και ομιλίες πάνω στη σκηνοθεσία, στον κινηματογράφο, στην παραγωγή, στο graphic design, στο PR, στη διαφήμιση και προβολή ταινιών.Η οργάνωση του φεστιβάλ βασίζεται στους νέους εθελοντές από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.

Ιστορία

Αρχικά δημιουργήθηκε ως ένα φεστιβάλ για ταινίες με σχολικές συμμετοχές και διοργανώθηκε το 2003 στο Βελιγράδι. Από τη δεύτερη φορά και μετά το φεστιβάλ διοργανώνεται στην πόλη του Μπάλτσικ το οποίο βρίσκεται δίπλα από τη Βάρνα. H τοποθεσία στην οποία διοργανώνεται το φεστιβάλ είναι η πρώην κατοικία της πριγκίπισσας της Βρετανίας και βασίλισσας της Βουλγαρίας Μαρίας του Εδιμβούργου.

2015 Διεθνής Διαγωνισμός

BEST FICTION
"Solo Rex" (Belgium, 2014, 22'42'')
Director: François Bierry
SPECIAL MENTION IN FICTION
"The Beast" '(Croatia, 2015, 20'27'')
Director: Daina Oniunas-Pusic BEST DOCUMENTARY
"Invisible" (Poland, 2014, '22'')
Director: Zofia Pregowska
BEST ANIMATION
"Daewit" (Germany, 2014, 15')
Director: David Jansen BEST EXPERIMENTAL MOVIE
"Patarei Prison" (Estonia, 2015, 3')
Director: Ricard Carbonell

2015 Εθνικός διαγωνισμός

BEST BULGARIAN MOVIE
"Parking" (Bulgaria, 2014, 18'56'')
Director: Ivaylo Minov
SPECIAL MENTION
"Grumpy Does Repairs" (Bulgaria, 2015, 8'30'')
Director: Radostina Neykova, Sofiya Ilieva
SPECIAL MENTION
"Auf Wiedersehen" (Bulgaria, 2015, 16'01'')
Director: Eddy Schwartz, Yordan Petkov
Ο πατέρας (θεατρικό έργο)

Πλοκή

Ο Άντολφ, αξιωματικός του ιππικού, και η σύζυγός του, Λάουρα, έχουν διαφωνία σχετικά με την εκπαίδευση της κόρης τους, Βέρθα. Η Λάουρα θέλει να μένει στο σπίτι και να γίνει καλλιτέχνης, ενώ ο Άντολφ θέλει να μετακομίσει στην πόλη και να σπουδάσει δασκάλα. Ο Άντολφ λέει ότι η απόφασή του είναι τελική και ότι ο νόμος τον υποστηρίζει, επειδή, όπως επισημαίνει, η γυναίκα χάνει τα δικαιώματά της όταν παντρεύεται. Η λογομαχία τους εντείνεται και αγριεύει.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Ο Πατέρας"
Κατάλογος Ελλήνων ηθοποιών που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο του Ιλάρχου Άντολφ
Περηφάνια και προκατάληψη (ταινία, 1940)

Πλοκή

Ο κύριος και η κυρία Μπένετ (Έντμουντ Γκουέν και Μέρι Μπόλαντ) έχουν πέντε κόρες που είναι όλες ανύπαντρες. Η κυρία Μπένετ είναι πολύ ανήσυχη για το μέλλον τους, καθώς σε ενδεχόμενο θανάτου του κύριου Μπένετ, η περιουσία του, εφόσον δεν έχει αρσενικό απόγονο, θα περάσει στα χέρια του εφημέριου Κόλινς ενός μακρινού συγγενή και αυτή και οι κόρες της θα μείνουν άστεγες και φτωχές. Όταν ο Μπίγκλεϊ (Μπρους Λέστερ), ένας πλούσιος και ευχάριστος νέος εγκαθίσταται στη γειτονική έπαυλη Νέδερφιλντ για διακοπές, η κυρία Μπένετ κάνει τα πάντα ώστε εκείνος να προσέξει και να ερωτευτεί την όμορφη μεγαλύτερη κόρη της, Τζέιν Μπένετ (Μορίν Ο' Σάλιβαν). Η σχέση μεταξύ του Μπίγκλεϊ και της Τζέιν σαμποτάρεται όμως από τον υπερόπτη φίλο του νεαρού, κύριο Ντάρσι (Λόρενς Ολίβιε), ο οποίος είναι προκατειλημμένος έναντι στους Μπένετ και θεωρεί το προξενιό ακατάλληλο. Στη συνέχεια ο κύριος Ντάρσι ερωτεύεται την δεύτερη κόρη των Μπένετ, Ελίζαμπεθ Μπένετ (Γκριρ Γκάρσον) και η συγκαταβατική του πρόταση γάμου απορρίπτεται με ειρωνικό τρόπο από την Ελίζαμπεθ. Η άρνηση της Ελίζαμπεθ γεμίζει το Ντάρσι με απογοήτευση και αποφασίζει να μην την ξαναενοχλήσει. Η μοίρα όμως θα φέρει τους ήρωες κοντά για ακόμη μια φορά και θα τους οδηγήσει στη γεφύρωση του χάσματος που τους χωρίζει, καθώς και στην επίλυση των παρεξηγήσεων που τους απομάκρυναν. Η Ελίζαμπεθ θα συνειδητοποιήσει ότι είναι ερωτευμένη με τον Ντάρσι αφού παραμερίσει την περηφάνια της, ενώ ο Ντάρσι θα αποβάλλει την υπεροπτική του στάση απέναντί στην οικογένειά της και η αγάπη θα θριαμβεύσει.

Υποδοχή

Η πρώτη αυτή μεταφορά του μυθιστορήματος της Τζέιν Όστεν στη μεγάλη οθόνη, έκανε σχετικά μέτριες εισπράξεις, αλλά οι κριτικοί της εποχής, όπως ο Μπόσλεϊ Κράουθερ την υποδέχτηκαν με θερμές κριτικές. Ο Κράουθερ εκφράστηκε θετικά για την ταινία από τη στήλη του στην εφημερίδα New York Times, εκθειάζοντας κυρίως τις ερμηνείες του Λόρενς Ολίβιε και της Γκριρ Γκάρσον. Κριτικός του περιοδικού TV Guide αναγνωρίζει την υπεροχή τις ταινίας παρά τις διαφορές που εμφανίζει σε σχέση με το μυθιστόρημα και επαινεί την ερμηνεία της Γκάρσον, αποκαλώντας την Ελίζαμπέθ της τον καλύτερό της ρόλο.
Κάποιοι από τους λάτρες του μυθιστορήματος όμως, είχαν αντίθετη άποψη, δεδομένου των διαφορών που παρουσιάζονται μεταξύ μυθιστορήματος και ταινίας, κυρίως όσον αφορά τους χαρακτήρες της Λαίδης Ντε Μπεργκ και του κυρίου Ντάρσι. Επίσης το τέλος της ταινίας όπου και οι πέντε αδελφές Μπένετ βρίσκουν το ταίρι τους, σε αντίθεση πάλι με το μυθιστόρημα,  χαρακτηρίζονται από το χολιγουντιανό στερεότυπο του αίσιου τέλους.
Μάρκους Σλότερ

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2006, υπέγραψε συμβόλαιο με την τουρκική Καρσίγιακα. Είχε μία παραγωγική σεζόν με την ομάδα, με μέσο όρο 13,3 πόντους, 10,1 ριμπάουντ, 1,2 τάπες και 2,3 κλεψίματα ανά αγώνα. Επίσης, ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης του τουρκικού All-Star Game του 2007. Στη συνέχεια, τον Ιούνιο του 2007, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους Μαϊάμι Χιτ, αλλά αποδεσμεύθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2007. 
Για τη σεζόν 2007-08, είχε υπογράψει με την ισραηλινή Χάποελ Ιερουσαλήμ. Στη συνέχεια, αφού αποδεσμεύτηκε από την Χάποελ, υπέγραψε με τη ΜΚΜ Γκραβελίν-Ντανκέρκ στη γαλλική Pro A. 
Τη σεζόν 2008-2009, υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με τη γερμανική Άισμπερεν Μπρέμερχαφεν. Τον Αύγουστο του 2009, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τη γαλλική Νανσί Μπασκέτ. 
Στις 27 Ιουλίου 2010, υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με την ισπανική Βαγιαδολίδ. Στο τέλος της σεζόν 2010-11 της ACB, ο Σλότερ τιμήθηκε με το βραβείο του Πιο Θεαματικού Παίκτη της ACB. 
Τον Ιούλιο του 2011, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τη γερμανική Μπρόζε Μπάμπεργκ. Ένα χρόνο αργότερα και μετά την κατάκτηση του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου Γερμανίας της σεζόν 2011-12, ο Σλότερ επέστρεψε στην Ισπανία και υπέγραψε με τη Ρεάλ Μαδρίτης της Ευρωλίγκα. Τον Αύγουστο του 2013, παρέτεινε το συμβόλαιο του με τη Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι το τέλος της σεζόν 2013-14. 
Τη σεζόν 2014-15, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε τον τίτλο της Ευρωλίγκα, αφού κέρδισε τον Ολυμπιακό στον τελικό της διοργάνωσης με 78-59. Η Ρεάλ Μαδρίτης ολοκλήρωσε τη σεζόν με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ισπανίας, αφού κέρδισε τη Μπαρτσελόνα με 3-0 στη σειρά των τελικών. Τελικά, εκείνη τη σεζόν, η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε να κάνει το τριπλ κράουν. Το Σεπτέμβριο του 2015, ο Σλότερ χώρισε τους δρόμους του με τη Ρεάλ Μαδρίτης. 
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2015, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την τουρκική Νταρουσάφακα. 
Στις 14 Αυγούστου 2017, υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με την ιταλική Βίρτους Μπολόνια. 
Στις 9 Αυγούστου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕΚ.
Αχιλλέας Έξαρχος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αρδάνιο και ήταν γιος του οπλαρχηγού Δημήτριου Έξαρχου που εἰχε λἀβει μἐρος στην "Εξἐγερση του Πηλἰου" του 1878. 
 Σπούδασε ιατρική με υποτροφἰα του Ελληνικοὐ κρἀτους. Διετέλεσε δήμαρχος του Δήμου Παραληθαίων. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Δεκεμβρίου 1915. 
Είχε αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Νικόλαο Έξαρχο.
Πολιτική κρίση Καΐρου (1944)

Στη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως πολιτική κρίση Καΐρου χαρακτηρίστηκε η περίοδος που ακολούθησε στο Κάιρο, μετά το Συνέδριο του Λιβάνου, χρονικής διάρκειας 2,5 μηνών και η οποία φέρεται να έληξε στις 17 Αυγούστου του 1944. Ουσιαστικά επρόκειτο για υπαναχώρηση της ΕΑΜικής αντιπροσωπείας στους όρους της Συμφωνίας του Λιβάνου, ή του Εθνικού Συμβολαίου όπως αυτό είχε συνομολογηθεί για τη συμμετοχή της στη σχεδιαζόμενη κυβέρνηση εθνικής ενότητας, το οποίο στο μεταξύ είχε απορρίψει το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ, στην Ελλάδα. Τελικά η κρίση διευθετήθηκε από το ίδιο το ΚΚΕ και το ΕΑΜ που υπέκυψαν «σε εξαναγκασμό» (αγγλικό), όπως επίσημα δηλώθηκε.

Ιστορικό

Αμέσως μετά τη λήξη των εργασιών του Συνεδρίου του Λιβάνου και την συνομολόγηση του λεγομένου Εθνικού Συμβολαίου, όλοι οι σύνεδροι αυτού με μέριμνα των Άγγλων μετέβησαν αεροπορικώς στο Κάιρο για την συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, και εγκαταστάθηκαν στο ξενοδοχείο «Σέπερτ», που μετά τον πόλεμο κατεδαφίστηκε. Εκεί η αντιπροσωπεία του ΕΑΜ περίμενε κάποιο μήνυμα από την Ελλάδα προκειμένου να εξουσιοδοτηθούν τα μέλη της για να ορκιστούν υπουργοί, χωρίς να γνωρίζουν την από 19 Μαΐου καταγγελία του Εθνικού Συμβουλίου που είχε σταλεί στο Συνέδριο και είχαν παρακρατήσει οι Άγγλοι.

Οργή στα«"βουνά»

Στην αναμονή αυτή έφθασε από τα «βουνά» (τους Κορυσχάδες Ευρυτανίας όπου εκεί συνεδρίαζε το Εθνικό Συμβούλιο της ΠΕΕΑ), κάποιο τηλεγράφημα που ζητούσε εξηγήσεις για τις υποχωρήσεις της αντιπροσωπείας στο Συνέδριο παρά τις εντολές που είχαν δοθεί και που ουσιαστικά αποδοκίμαζε την αντιπροσωπεία για τις πράξεις της. Τότε ο Αλέξανδρος Σβώλος, αρχηγός της αντιπροσωπείας, θεωρώντας ότι είχε θιγεί αποφάσισε να παραιτηθεί. Στην άρνηση όμως των υπολοίπων αποφασίστηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα ο Στέφανος Σαράφης προκειμένου να «διαφωτίσει» την ΠΕΕΑ επί των εργασιών και των αποφάσεων που λήφθηκαν στο Συνέδριο, όπου και ακολούθως επέστρεψε αεροπορικώς στο αεροδρόμιο Νεράιδας. Στο ίδιο αεροδρόμιο έφθασε μία ημέρα μετά και ο εκπρόσωπος του ΕΔΕΣ στο Κάιρο Κ. Πυρομάγλου.
Στις 28 Ιουνίου, μετά παρέλευση 40 ημερών από της συνομολόγηση της Συμφωνίας του Λιβάνου και συνεχιζόμενης της απραξίας εκ μέρους των ΕΑΜικών να προσέλθουν για συμμετοχή τους στη νέα κυβέρνηση ο Γεώργιος Παπανδρέου σε ραδιοφωνική ομιλία του προς τον ελληνικό λαό καταγγέλλει ευθέως ΕΑΜ/ΕΛΑΣ για υπαναχώρηση θέτοντας αυτούς προ των ευθυνών τους. Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 2 Ιουλίου, προσανατολιζόμενος στα της απελευθέρωσης της Ελλάδας, τηλεγραφεί στην ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου όπως ενημερώσει την βρετανική κυβέρνηση περί της αναγκαιότητας παρουσίας βρετανικών στρατευμάτων κατά την απελευθέρωση της χώρας, προς αποτροπή του ορατού πλέον κινδύνου ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

Δίδυμη υποχώρηση

Τελικά μετά από λίγες ημέρες σιγής και αγωνίας, στις 15 Αυγούστου του 1944, το ΚΚΕ και το ΕΑΜ ειδοποιούν τηλεγραφικά ότι αποδέχονται συμμετοχή τους στη κυβέρνηση εθνικής ενότητας έστω και με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου. Το τηλεγράφημα αυτό λήφθηκε στο Κάιρο στις 17 Αυγούστου του 1944 όπου και η καταληκτική ημερομηνία της πολιτικής αυτής κρίσης.
Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, συντομογραφικά ΕΠΣΕ, αποτελεί ελληνική μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ). Πρόκειται για το ελληνικό τμήμα τής Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (International Helsinki Federation for Human Rights), η οποία έχει ως σκοπό την υποστήριξη και τη δημοσιοποίηση των αρχών της τελικής πράξης της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, που υπογράφτηκε στο Ελσίνκι της Φινλανδίας τον Αύγουστο του 1975, γνωστές και ως «Συμφωνίες του Ελσίνκι» . Η Διεθνής Ομοσπονδία Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα χρεοκόπησε λόγω οικονομικού σκανδάλου και διαλύθηκε την 27η Νοεμβρίου του 2007. Ο πρώην οικονομικός διευθυντής της, Αυστριακός Rainer Tannenberger, καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών για υπεξαίρεση 1.2 εκατομμυρίου ευρώ. 
Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1993 και δηλωμένος σκοπός της είναι "να παρακολουθεί, να δημοσιοποιεί, να ασκεί πίεση και να παρεμβαίνει για θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων και διακρίσεων στην Ελλάδα, και, περιστασιακά, στα Βαλκάνια". Επίσης, παρακολουθεί συντονισμένα τα ελληνικά και βαλκανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης όσον αφορά ρατσιστικά, μισαλλόδοξα ή εθνικιστικά στερεότυπα μίσους. Το έργο της περιλαμβάνει, σε συνεργασία με άλλες ΜΚΟ, τη δημοσίευση δελτίων τύπου, αναλυτικών ετήσιων εκθέσεων, εναλλακτικών εκθέσεων προς τις Επιτροπές Εμπειρογνώμων για τις Συμβάσεις του ΟΗΕ, όπως επίσης εξειδικευμένες εκθέσεις αναφορικά με εθνοτικές ή εθνικές, εθνογλωσσικές, θρησκευτικές και μεταναστευτικές κοινότητες που υφίστανται στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια.
Κεράσι της Ιερουσαλήμ

Περιγραφή

Αυτό το πολυετές φυτό καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό εσωτερικού χώρου. Σε περιοχές της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας θεωρείται παράσιτο.
Το κεράσι της Ιερουσαλήμ είναι ιθαγενές στο Περού και στο Εκουαδόρ. Είναι πολυετές φυτό και μπορεί να αντέξει ψυχρούς χειμώνες και παγετούς.
Ζει γύρω στα 10 χρόνια και παράγει καρπούς κάθε χρόνο ξεκινώντας από το δεύτερο η το τρίτο έτος της ηλικίας του.
Είναι συγγενικό είδος με την ντομάτα και οι καρποί του εύκολα μπερδεύονται με τα ντοματάκια.
Το κεράσι της Ιερουσαλήμ περιέχει την τοξική ουσία στρυχνοκαψίνη η οποία είναι παρόμοια με άλλες τοξίνες που περιέχονται σε φυτά της οικογένειας Σολανίδες όπως η ατροπίνη. Παρόλο που η στρυχνοκαψίνη είναι τοξική δεν είναι απειλητική για την ζωή αλλά μπορεί να προκαλέσει διαταραχές του πεπτικού συστήματος όπως εμετούς και γαστρεντερίτιδα.
Τα κεράσια της Ιερουσαλήμ όμως είναι ιδιαίτερα τοξικά σε σκύλους, γάτες  και σε ορισμένα πτηνά όπως οι παπαγάλοι
Διεθνές Αεροδρόμιο της Πρίστινα

Ιστορία

Από τις 12 έως τις 26 Ιουνίου 1999 υπήρξε για σύντομο χρονικό διάστημα ένταση μεταξύ του ΝΑΤΟ και της ρωσικής δύναμης του Κοσσυφοπεδίου, στην οποία τα ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν τον αερολιμένα. Ένας αριθμός 200 ρωσικών στρατευμάτων που έφθασαν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη έφτασαν στη συνέχεια στο Κοσσυφοπέδιο και κατέλαβαν το αεροδρόμιο στην πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου στην Πρίστινα.
Η πίστα και ο τερματικός σταθμός επιβατών ανακαινίστηκαν και επεκτάθηκαν το 2002 και πάλι το 2009. Τον Ιούνιο του 2006, το διεθνές αεροδρόμιο της Πρίστινα κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Αεροδρομίου 2006 από το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων. Τα αεροδρόμια που βραβεύθηκαν επιλέχτηκαν για την αριστεία και την επίτευξη ενός φάσματος κλάδων, όπως η ανάπτυξη αεροδρομίων, οι επιχειρήσεις, οι εγκαταστάσεις, η ασφάλεια, καθώς και η εξυπηρέτηση των πελατών.
Στις 12 Νοεμβρίου 2008, το διεθνές αεροδρόμιο της Πρίστινα είχε τον πρώτο ετήσιο εκατομμυριοστό επιβάτη (εξαιρουμένων των στρατιωτικών). Μια ειδική τελετή πραγματοποιήθηκε στο αεροδρόμιο όπου ο εκατομμυριοστός επιβάτης έλαβε ένα εισιτήριο δωρεάν επιστροφής σε προορισμό της επιλογής του που εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο.
Στιβ Γκρίμετ

Καριέρα

Ο Γκρίμετ ξεκίνησε την μουσική του πορεία με τους Medusa, το 1978. Τέσσερα χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους Grim Reaper, με τους οποίους γνώρισε επιτυχία με τρεις δίσκους οι οποίοι μπήκαν στα αμερικάνικα τσαρτ. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1988, μετά από δικαστικές διαμάχες με την δισκογραφική τους εταιρεία, Ebony Records.
Το 1989, ο Γκρίμετ αντικατέστησε τον Σάι Κίλερ στους Onslaught, με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ "In Search of Sanity". Στη συνέχεια, σχημάτισε τους Lionsheart με το ντράμερ Άντονι Κρίστμας, τον κιθαρίστα Μαρκ Όουερς, τον μπασίστα Στιβ Όουερς και τον κιμπορντίστα Γκράχαμ Κολέτ. Μετά από συνεχείς αλλαγές μελών, το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία, με το ομώνυμο άλμπουμ του να σκαρφαλώνει στο # 12 και το "Pride In Tact" στο # 68. Ακολούθησαν τα "Under Fire" το 1998 και "Abyss" το 2004.
Το 2006, οι Grim Reaper επανενώθηκαν πραγματοποιώντας ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, με την σύνθεση η οποία ηχογράφησε το προσωπικό άλμπουμ του Γκρίμετ με τίτλο "Personal Crisis", το 2007. Έχει ανακοινωθεί η ηχογράφηση του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος μετά το "Rock You to Hell" του 1987, με πιθανή κυκλοφορία μέσα στο 2014. Τελικά, το άλμπουμ "Walking in the Shadows" έφθασε στα ράφια των δισκοπωλείων το 2016.
Τον Ιανουάριο του 2017, οι Grim Reaper έπαιζαν στο Εκουαδόρ όταν ο Γκρίμετ ένιωσε μία αδιαθεσία και αναγκάστηκε να ολοκληρώσει την συναυλία καθήμενος. Αφού μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο, υποβλήθηκε σε εγχείρηση ώστε να αφαιρεθεί μια μόλυνση από το δεξί του πόδι. Η μόλυνση πρόλαβε να εξαπλωθεί με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ακρωτηριαστεί μέρος του δεξιού ποδιού του τραγουδιστή.