Ιερά Μονή Θάρρι

Ετυμολογία ονόματος

Η λαϊκή παράδοση αφηγείται την εξής ιστορία: Κάποτε, η κόρη ενός βυζαντινού αυτοκράτορα που έπασχε από θανάσιμη ασθένεια κατέφθασε από την Κωνσταντινούπολη στη Ρόδο. Το πλοίο της προσάραξε στο λιμάνι της Λίνδου και από εκεί μεταφέρθηκε στην περιοχή του Θαρρίου. Ένα βράδυ είδε στον ύπνο της τον αρχάγγελο Μιχαήλ που της είπε «Θάρσει, θα γίνεις καλά». Το νερό της πηγής που υπήρχε εκεί και η φύση βοήθησαν να θεραπευτεί. Θέλοντας να ευχαριστήσει τον αρχάγγελο αποφάσισε να φτιάξει μια μονή προς τιμήν του. Για να προσδιορίσει το μέγεθος της μονής, πέταξε το δαχτυλίδι της με όλη της τη δύναμη. Τότε, όλοι άρχισαν να ψάχνουν το δακτυλίδι, λέγοντας ο ένας «θαρρώ πως έπεσε εδώ» και ο άλλος «θαρρώ πως έπεσε εκεί». Και έτσι λέγεται πως το όνομα Θάρρι προέκυψε από τη λέξη θαρρώ που έλεγαν όσοι έψαχναν το δακτυλίδι.
Άλλη ερμηνεία λέει πως η λέξη Θάρρι προέρχεται από την προτροπή του αρχάγγελου «Θάρσει, θα γίνεις καλά» καθώς η προστακτική του ενεστώτα του αρχαίου ρήματος είναι θαρρῶ/θαρσῶ<θάρρει (= έχε θάρρος).
Δυο άλλες ερμηνείες, πιο σύγχρονες αναφέρουν: η μια, πως το όνομα Θάρι αποτελεί εξέλιξη της λέξης λιθάρι, ερμηνεία που συνδέεται με την ύπαρξη δύο μεγαλιθικών μνημείων στα βορειοδυτικά της μονής. Η δεύτερη, θεωρεί πιθανό το όνομα να είναι προελληνικό, όπως αρκετά τοπωνύμια της Ρόδου που σχετίζονται συνήθως με αρχαίες θέσεις.

Ιστορία

Υπάρχουν ενδείξεις πως, στα προχριστιανικά χρόνια, στο χώρο αυτό υπήρχε ναός του θεού Απόλλωνα, στα ερείπια του οποίου χτίστηκε, κατά τον 5ο αιώνα, παλαιοχριστιανική βασιλική εκκλησία. Ο υπάρχων ναός που είναι αφιερωμένος στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, χρονολογείται μεταξύ 9ου και 11ου αιώνα και είχε ξύλινη στέγη. Κατά τον 12ο ή στις αρχές του 13ου αιώνα έγιναν οι πιο δραστικές μετασκευές, διαμορφώνοντας τον αρχιτεκτονικό τύπο του ναού σε ελεύθερο σταυρό με τρούλο με εγγεγραμμένο το βραχύ ανατολικό σκέλος και εκτεταμένο το δυτικό.
Ο ναός προκαλεί ενδιαφέρον και για τις τοιχογραφίες του που χρονολογούνται από τον 12ο έως τον 18ο αιώνα. Στα σπαράγματα των τοιχογραφιών στα ανατολικά του ναού έχει εντοπιστεί η ανεικονική διακόσμηση της ξυλοστεγής βασιλικής εκκλησίας. Χρονολογούμενες στα τέλη του 12ου αιώνα είναι οι τοιχογραφίες δυο ολόσωμων Ιεραρχών, του αγίου Ελευθερίου και του αγίου Γρηγορίου του Ακραγαντινού, που βρέθηκαν στο εσωτερικό του ιερού βήματος. Το 1971 αποτοιχίστηκαν και πλέον φυλάσσονται στη Βυζαντινή συλλογή του Παλατιού του Μεγάλου Μαγίστρου στη Ρόδο.
Στο α΄ μισό του 13ου αιώνα χρονολογείται η τοιχογραφία που εκτείνεται από το ιερό μέχρι τον τρούλο. Στην κορυφή εικονίζονται ο Παντοκράτορας και στους δυο ομόκεντρους κύκλους οι άγγελοι προσκυνούσες στον Θρόνο. Στο νότιο και βόρειο τοίχος απεικονίζονται ο Νιπτήρας και ο Μυστικός δείπνος αντίστοιχα, ενώ στην Καμάρα απεικονίζονται ανατολικά τρία θαύματα του Χριστού, οι Ιάσεις του εκ γενετής τυφλού, του παραλυτικού της Βηθεσδά και των δέκα λεπρών, η Σαμαρείτις και δυτικά η Ανάληψη.
Στις επόμενες φάσεις αποκαλύφθηκαν ελάχιστες τοιχογραφίες, στις οποίες απεικονίζονται κάποιοι Άγιοι από τον 14ο έως τον 18ο αιώνα. Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ τιμάται σε τοιχογραφία επιβλητικού μεγέθους, κατεστραμμένη στο μεγαλύτερο μέγεθος της, με την σημαντική επιγραφή «[Ο ΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑ]ΗΛ Ο ΘΑΡΙΝΟΣ» (μόνο μερικώς σωζόμενη). Για την διατήρησή των τοιχογραφιών κρίθηκε απαραίτητη η συντήρησή τους, που έγινε το 1965 και το 1966.
Θεωρείται πως τουλάχιστον από τον 13ο αιώνα υπήρξε μοναστική κοινότητα στο Θάρρι, όμως από το βυζαντινό μοναστηριακό συγκρότημα διασώθηκε μόνο το καθολικό (ο ναός του αρχαγγέλου Μιχαήλ). Ο παλαιότερος γνωστός ηγούμενος της μονής είναι ο μοναχός Γρηγόριος (†1473). Η μονή είχε μια διαχρονική παρουσία μέχρι τον 20ο αιώνα. Μετά την κοίμηση του ηγουμένου Ιγνάτιου (†1916), η μονή περιήλθε σε παρακμή και εγκαταλείφθηκε.
Η αναβίωση ήρθε το 1989, όταν ηγούμενος ανέλαβε ο τότε αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Τσούκος. Έκτοτε, έχει γίνει εκτενής προσπάθεια επισκευών, επεκτάσεων και εξωραϊσμού του περιβάλλοντα χώρου του ναού, που σήμερα πλαισιώνεται από το Ηγουμενείο, την Τραπεζαρία, το μαγειρείο, τον ξενώνα, καθώς και τις εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού. Τέλος, επί ηγουμενίας του Αμφιλόχιου οικοδομήθηκε, περίπου 150 μ νοτιοδυτικά του καθολικού, το κοινοβιακό συγκρότημα με πυρήνα τον ναό του αγίου Ελευθερίου.

Πανηγύρεις

Η μονή Θάρρι πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου τη Σύναξη των Αρχαγγέλων, στις 21 Μάιου την εορτή των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και στις 15 Δεκεμβρίου την εορτή του αγίου Ελευθερίου.

Έκθεση και πωλητήριο

Στον αύλειο χώρο της μονής λειτουργεί έκθεση στην οποία παρουσιάζονται ιερά σκεύη συνδεδεμένα με τον θρησκευτικό βίο, άμφια, λειτουργικά βιβλία, αλλά και ξύλινες φορητές εικόνες. Στα δυτικά του καθολικού υπάρχει και πωλητήριο, από όπου οι επισκέπτες μπορούν να προμηθευτούν ενθύμια, όπως βιβλία, κομποσκοίνια, εικόνες και άλλα εκκλησιαστικά είδη.

Η τηλεόραση ΘΑΡΡΙ

Στο χώρο της μονής διατηρούνται οι εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού Τηλεόραση ΘΑΡΡΙ, που προβάλει θέματα εκκλησιαστικού περιεχομένου, κοινωνικά θέματα, θέματα της τοπικής και γενικά της ελληνικής παράδοσης και λαογραφίας. Ο σταθμός ιδρύθηκε και πρωτοεξέπεμψε με πρωτοβουλία του πρώην ηγούμενου της μονής Γέροντα Αμφιλόχιου Τσούκου στις 29 Δεκεμβρίου του 1995, με χρηματοδότηση των ευεργετών Μιχαήλ Καβάσιλα και Ανδρέα Χρυσοχού υπό τις ευλογίες του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του μακαριστού Μητροπολίτη Ρόδου κ. Απόστολου. Με την απόφαση της 24ης Ιουλίου 2014 με αριθμό πρωτοκόλλου 728/12 της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων ζητήθηκε η διακοπή λειτουργίας του σταθμού, επ' απειλή επιβολής χρηματικού προστίμου 38.000 €. Έτσι, σταμάτησε να εκπέμπει στις 12 Αυγούστου 2014, μετά από 19 χρόνια λειτουργίας. Χάρη όμως, στη δωρεά της ψηφιακής συχνότητας του τηλεοπτικού σταθμού Ρόδος TV4 από τον επιχειρηματία κ. Σάββα Κάτρη, ο σταθμός άρχισε να επαναλειτουργεί από την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015, υπό την πνευματική καθοδήγηση του Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κυρίλλου.