Ρουλέτα

Ιστορία

Η ιστορία της ρουλέτας είναι λίγο περίεργη όσον αφορά τη δημιουργία της πρώτης μορφής της. Ο Γάλλος μαθηματικός Μπλεζ Πασκάλ δημιούργησε την πρώτη ρουλέτα το 1700 στην προσπάθεια του για την δημιουργία ενός μηχανισμού που θα δημιουργούσε την συνεχόμενη κίνηση. Πολλοί πιστεύουν ότι ο τροχός της ρουλέτας είναι ένας συνδυασμός των αγγλικών παιχνιδιών που χρησιμοποιούσαν τροχό Poly-Poly, Reiner, Ace of Hearts και Ε.Ο. , των ιταλικών επιτραπέζιων παιχνιδιών Hoca και Biribi και ενός γαλλικού επιτραπέζιου παιχνιδιού που είχε ήδη το όνομα Ρουλέτα.
Από τις αρχές του 1800 και κατά την διάρκεια του αιώνα η Ρουλέτα εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική, καθιερώνοντας την ως το πιο γνωστό και δημοφιλές παιχνίδι καζίνο. Ένας σημαντικός σταθμός στην ιστορία της ρουλέτας ήταν το 1843, όταν τα αδέλφια Φρανσουά και Λουί Μπλανκ από τη Γαλλία, στο γερμανικό θέρετρο του Χόμπρουκ όπου φημιζόταν για τα καζίνο του παρουσίασαν την ρουλέτα με το ένα μηδέν (0) για να ανταγωνιστούν τα υπόλοιπα καζίνο που προσέφεραν τον παραδοσιακό τροχό με το "0" και το "00". Ο σταθμός αυτός έκανε τον αρχικό διαχωρισμό ανάμεσα από την ευρωπαϊκή/γαλλική ρουλέτα και την αμερικάνικη. Για να υπάρξει απάντηση από την μορφή της αμερικάνικης ρουλέτας μείωσαν τους αριθμούς από τους 36 σε 28 για να αυξήσουν τις πιθανότητες κέρδους έχοντας πάντα τα κλασσικά ‘0’ και ‘00’ και προσθέτοντας τον Αμερικανικό Αετό. Αυτή η μορφή δεν κράτησε για πολλά χρόνια. 
Τη δεκαετία του 1860, όταν η γερμανική κυβέρνηση απαγόρευσε κάθε μορφή τζόγου η οικογένεια των Μπλανκ μετακόμισε στο τελευταίο μέρος που επιτρεπόταν η λειτουργία καζίνο σε όλη την Ευρώπη, στο Μόντε Κάρλο. Εκεί δημιούργησαν και καθιέρωσαν την πρωτεύουσα του τζόγου όλης της Ευρώπης συγκεντρώνοντας την ελίτ κάνοντας το Μόντε Κάρλο ακόμα πιο λαμπερό , γεγονός που συνεχίζεται και ως σήμερα. Με αυτόν τον τρόπο καθιερώθηκε η ευρωπαϊκή/γαλλική ρουλέτα με το ένα ‘0’ και έγινε το κυρίαρχο παιχνίδι σε όλο τον κόσμο εκτός από την Αμερική όπου συντηρούταν ακόμη η κυριαρχία της Αμερικάνικης με το ‘0’ και το διπλό ‘00’.  
Στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχαν καζίνο μόνο στο Μόντε Κάρλο που παιζόταν η ευρωπαϊκή ρουλέτα με το ένα ‘0’ και στο Λας Βέγκας όπου υπήρχε η Αμερικάνικη ρουλέτα με το ‘0’ και το ‘00’. 
Από τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησαν σε όλο τον κόσμο να δημιουργούνται χώροι καζίνο μέχρι σήμερα όπου υπάρχουν παντού στον κόσμο και σε όλες τις μορφές φυσικές και online. Και στις δύο μορφές υπάρχουν πλέον και τα δύο είδη ρουλέτας, ώστε να ικανοποιούνται όλες οι ανάγκες των παικτών.

Κανόνες παιχνιδιού στο καζίνο

Οι παίκτες που παίζουν ρουλέτα έχουν μια ποικιλία για να ποντάρουν μέσα στους κανονισμούς του παιχνιδιού. Το κάθε καζίνο έχει συγκεκριμένο όριο, ελάχιστο και μέγιστο ποντάρισμα, για τα εσωτερικά και εξωτερικά στοιχήματα. 
Με τον όρο εσωτερικά στοιχήματα εννοείται το ποντάρισμα σε έναν συγκεκριμένο αριθμό ή σε μία μικρή ομάδα αριθμών μέχρι και 6 πάνω στην τραπέζι με τους αριθμούς. Με τον όρο εξωτερικά στοιχήματα εννοείται το ποντάρισμα σε ομάδα 12 αριθμών και πάνω καθώς το χρώμα που θα βγει ή αν θα είναι μονός ή ζυγός ο νικητήριος αριθμός. Οι παίκτες έχουν το δικαίωμα να στοιχηματίσουν ακόμα και όταν η άσπρη μπάλα ακόμα γυρίσει και πριν πει ο κρουπιέρης το γνωστό "No More Bets" ή "Rien Ne Va Plus". 
Όταν η άσπρη μπάλα καθίσει σε συγκεκριμένη θέση χωρίς να έχει τη δυνατότητα να αλλάξει θέση ο κρουπιέρης ανακοινώνει το νικητήριο αριθμό μαζί με το χρώμα που αντιστοιχεί σε αυτόν. Αμέσως τοποθετείται ένας δείκτης που έχει σχήμα πιονιού πάνω στη θέση του νικητήριου αριθμού και κανένας παίκτης δεν έχει το δικαίωμα να κάνει καινούριο ποντάρισμα, να μαζέψει τα κέρδη του ή να αφαιρέσει οποιοδήποτε ποντάρισμα. Ο κρουπιέρης θα μαζέψει τις μάρκες από το τραπέζι που έχουν χάσει και θα κάνει τις πληρωμές στους νικητές. Μόλις τελειώσει αυτή η διαδικασία θα πάρει τον δείκτη από το τραπέζι στοιχημάτων και οι παίκτες θα έχουν το δικαίωμα να κάνουν καινούρια πονταρίσματα.

Το μαθηματικό μοντέλο

Σαν παράδειγμα θα εξετάσουμε το Ευρωπαϊκό μοντέλο (ρουλέτα με ένα μηδέν). Εφόσον αυτή η ρουλέτα έχει 37 κελιά με ίσες πιθανότητες το καθένα, έχουμε το εξής πεδίο πιθανοτήτων :, όπου ,  για κάθε . Ορίζουμε το στοιχηματισμό  , όπου  για συγκεκριμένο τυχαίο γεγόνός , και = τυχαίο μέγεθος. Το γεγονός  οδηγεί σε νικητήριο γεγονός,  οδηγεί σε νικητήριο γεγονός όταν το r το οποίο ισούται με την τιμή του πονταρίσματος. (πχ σε €), και,  ισούται με το νικητήριο αριθμό, και  η μαθηματική προσδοκία αυτή Μ[ξ] συνδέεται με το κερδοφόρο στοίχημα.
Οι κανόνες της Ευρωπαϊκής ρουλέτας επιτρέπουν 10 τρόπους πονταρίσματος. Αρχικά εξετάζουμε το απευθείας σε έναν αριθμό στοίχημα. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε :

, , where , και ορίζεται από τη σχέση 

Η πιθανότητα του στοιχήματος ισούται με : 

Ο στοιχηματισμός κόκκινο – μαύρο ορίζεται ως :
Και η πιθανότητά του είναι :.
Είναι απλό να δει κανείς ότι η πιθανότητα είναι επίσης ίση με όλους τους υπολειπόμενους τύπους στοιχηματισμών : - r/37
Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει ότι όσα περισσότερα στοιχήματα τοποθετεί παράλληλα ο παίχτης τόσο μεγαλύτερο είναι το ποσό το οποίο ρισκάρει να χάσει, ασχέτως στρατηγικής (π.χ. συνδυασμών τύπων και ποσών πονταρίσματος). Πρακτικά, επίσης, σημαίνει ότι αν ένας παίκτης τοποθετήσει από μία μάρκα σε κάθε αριθμό και σε κάθε δυνατό συνδυασμό θα χάσει σίγουρα.
Το ποσοστό κέρδους για τον ιδιοκτήτη της ρουλέτας είναι ίσο με περίπου 2.7%. 
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η πιθανότητα στην αμερικάνικη ρουλέτα είναι μικρότερη και ίση με : -3/38 r = - 0,0789 r .

Η διάταξη του τραπεζιού της ρουλέτας

Το τραπέζι της ρουλέτας έχει συγκεκριμένη διάταξη ως προς την μορφή του. Ο τροχός της ρουλέτας είναι στην κεφαλή του τραπεζιού με τον κρουπιέρη να είναι ο μοναδικός που επιτρέπεται να κάθεται δίπλα της. Μπροστά της ακριβώς βρίσκεται η περιοχή των στοιχημάτων που απεικονίζονται πάνω στην πράσινη τσόχα. Οι τύποι της είναι συγκεκριμένοι και είναι δύο. Αυτός της Ευρωπαϊκής/Γαλλικής ρουλέτας με το ένα μηδέν 0 και αυτός της Αμερικάνικης ρουλέτας με το 0 και το 00. Και οι δύο τύποι τραπεζιού έχουν τις περιοχές με τα στοιχήματα σε εμφανή σημεία με ευδιάκριτα σύμβολα ώστε να γίνονται κατανοητά από όλους.

Στρατηγικές και τακτικές πονταρίσματος

Από τη δημιουργία του παιχνιδιού της ρουλέτας και με το πέρασμα των χρόνων πολλοί άνθρωποι προσπάθησαν να βρούνε τρόπους ώστε να κερδίσουν τη ρουλέτα με διάφορους τρόπους. Οι περισσότεροι προσπάθησαν να βρούνε το κατάλληλο σύστημα πονταρίσματος, την στρατηγική όπου θα μπορούσε να νικήσει τη λογική του συστήματος και να απορρίψει το γεγονός ότι η ρουλέτα είναι καθαρά ένα παιχνίδι τύχης. 
Όλα τα συστήματα πονταρίσματος που εφαρμόστηκαν στα καζίνο μπορεί κάποια στιγμή να είχαν εφαρμογή, δηλαδή ο παίκτης όντως να κέρδιζε, αλλά σε βάθος χρόνου ο παίκτης μπορεί να έχανε μεγαλύτερα ποσά από αυτά που θα περίμενε. Συγκεκριμένα συστήματα όπως το Martingale είναι εξαιρετικά υψηλού κινδύνου, καθώς το χειρότερο σενάριο που μπορεί να συμβεί είναι ο παίκτης από την αρχή να κυνηγάει να καλύψει τα χρήματα που έχει χάσει με μεγαλύτερα στοιχήματα μέχρι να μείνει χωρίς χρήματα.

Σύστημα Martingale

Το σύστημα Martingale βασίζεται σε μία πολύ απλή θεωρία, όπου ο παίκτης στοιχηματίζει μόνο στο μαύρο ή κόκκινο και το διπλασιάζει κάθε φορά που χάνει, έτσι όταν την πρώτη φορά που θα κερδίσει θα πάρει πίσω όλα τα χρήματα που έχει χάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή συν ότι θα είναι κερδισμένος με το ποσό του πρώτου στοιχήματος που είχε χάσει. Το πρόβλημα με αυτό το σύστημα είναι ότι ο παίκτης διπλασιάζοντας ξανά και ξανά μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να μείνει χωρίς χρήματα ή να φτάσει στο επιτρεπτό όριο στοιχηματισμού που έχει το καζίνο. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει μεγάλη οικονομική απώλεια σε βάθος χρόνου σε όσους εφαρμόζουν αυτήν την στρατηγική.

Σύστημα Fibonacci

Ένα άλλο σύστημα πονταρίσματος είναι to Fibonacci όπου τα στοιχήματα γίνονται βάσει της ακολουθίας αριθμών του Fonibacci που δίνει στατιστικά ένα πλεονέκτημα στον παίκτη έναντι στο καζίνο.

Σύστημα Labouchere

Το σύστημα Labouchere είναι μία στρατηγική πονταρίσματος που μοιάζει με αυτήν του Martingale μόνο που ο παίκτης δεν είναι υποχρεωμένος να αυξάνει το ποντάρισμα του με διπλασιασμούς. Στο σύστημα Labouchere χρησιμοποιείται μία σειρά από αριθμούς μέσα σε μία γραμμή για να καθοριστεί το ύψος του στοιχήματος, που ακολουθείται από μία νίκη ή μία ήττα. Βασικά, ο παίκτης προσθέτει νούμερα στην αρχή και στο τέλος της γραμμής για να καθορίσει το μέγεθος του επόμενου στοιχήματος. Όταν κερδίζει αφαιρεί νούμερα από την γραμμή και χρησιμοποιεί λιγότερα. Αν χάσει, τότε προσθέτει νούμερα πάνω στην γραμμή. Αυτό το σύστημα είναι πολύ πιο ευέλικτο, ώστε ο παίκτης να καθορίσει μόνος του τα όρια που έχει σύμφωνα με την οικονομική δυνατότητα του. Αυτό το σύστημα έχει σχεδιαστεί έτσι όταν ο παίκτης κερδίσει το ένα τρίτο του αρχικού του κεφαλαίου να έχει φτάσει στο μέγιστο επίπεδο κέρδους.

Σύστημα D' Almbert

Το σύστημα αυτό ονομάζεται και πυραμίδα. Είναι βασισμένο σε μία μαθηματική θεωρία από τον Γάλλο μαθηματικό Νταλμπέρ, όπου χρησιμοποιούνται τα εξωτερικά στοιχήματα όπου έχουν απόδοση 100%, όπως το μαύρο ή κόκκινο και τα μονά-ζυγά και οι παίκτες προσπαθούν να έχουν τον έλεγχο των στοιχημάτων που κάνουνε σε χαμηλά επίπεδα. Η διαδικασία του πονταρίσματος γίνεται ως εξής: μετά από κάθε νίκη ο παίκτης αφαιρεί μία μάρκα στο επόμενο στοίχημα, ενώ όταν χάνει προσθέτει μία ακόμα. Δηλαδή αν ο παίκτης ξεκινήσει με 5 μάρκες ποντάρισμα, πρέπει αν κερδίσει να ποντάρει την επόμενη φορά 4, ενώ αν χάσει να ποντάρει 6. Βασίζεται στην λογική ο παίκτης να φτάσει στο χαμηλότερο επίπεδο μαρκών και να αποχωρίσει από την ρουλέτα κερδισμένος τα μέγιστα με το μικρότερο ρίσκο που θα μπορούσε να πάρει.

Άγραφοι Κανόνες

Πέρα από τους κανόνες που κάθε καζίνο έχει και πρέπει οι παίκτες και το ίδιο το καζίνο να τηρούν, υπάρχουν και οι άγραφοι κανόνες που πολλές φορές είναι το ίδιο σημαντικοί με τους κανονικούς, όπως το φιλοδώρημα στον κρουπιέρη μετά από μία μεγάλη αποκομιδή κερδών. Οι άγραφοι κανόνες λέγονται και εθιμοτυπικοί και διαφέρουν από χώρα σε χώρα.