Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1959 στο Λος Άντζελες, όπου και μεγάλωσε. Το 1983 έλαβε μέρος στο πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Ελσίνκι, τερματίζοντας στη τέταρτη θέση του αγώνα των 200 μ. με χρόνο 22,46 δευτερόλεπτα. Την περίοδο αυτή τράβηξε αρχικά το ενδιαφέρον λόγω της εμφάνισής της, καθώς τα νύχια των χεριών της ήταν ασυνήθιστα μακριά και πάντα βαμμένα με διάφορα χρώματα. Το 1984 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στον αγώνα των 200 μ. με χρόνο 22,04. Το 1985 νικά στον τελικό των Γκραντ Πρι στα 100 μ. με χρόνο 11,00 δευτερόλεπτα. 
Μετά από μία διακοπή, επέστρεψε το 1987, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Ρώμη, όπου τερματίζει ξανά στη δεύτερη θέση με χρόνο 21,96. Με την ομάδα σκυταλοδρομίας 100 μ. των ΗΠΑ κερδίζει επίσης το χρυσό μετάλλιο σε εκείνους τους αγώνες. Στις 16 Ιουνίου 1988, στην Ιντιανάπολη, κατά την διάρκεια των ημιτελικών των 100 μ. για τους αγώνες ανάδειξης της ομάδας που θα λάμβανε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, σπάει το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 10,49. Αν και η μέτρηση του ανέμου έδειχνε πως επικρατούσε άπνοια, κάποιοι έκαναν λόγο για βοήθεια από τον αέρα, καθώς κάποιες στιγμές κατά τη διάρκεια των αγώνων ο άνεμος έφτανε τα 7 m/sec. Οι χρόνοι της πάντως εκείνη την περίοδο σε άλλες περιπτώσεις ήταν στα 10,61 , κάτι που θα της έδινε έτσι και αλλιώς την καλύτερη επίδοση.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ η Γκρίφιθ κέρδισε 3 χρυσά μετάλλια και ένα ασημένιο. Στα 100 μ. κέρδισε με χρόνο 10,54 δευτερόλεπτα, 0,3 δευτερόλεπτα μπροστά από την δεύτερη Έβελιν Άσφορντ. Στους ημιτελικούς των 200 μ. σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο όμως κατέρριψε στους τελικούς σημειώνοντας χρόνο 21,34 δευτερόλεπτα. Επίσης έτρεξε στη σκυταλοδρομία 4 επί 100 κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, ενώ η ομάδα της ήρθε δεύτερη στη σκυταλοδρομία 4 επί 400. Το 1988 επίσης βραβεύτηκε με το βραβείο  «James E. Sullivan» ως η καλύτερη ερασιτέχνης αθλήτρια των ΗΠΑ για εκείνη τη χρονιά, ενώ ψηφίστηκε και ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς από το Associated Press. Μετά από την ολυμπιάδα της Σεούλ η Γκρίφιθ εγκατέλειψε τους αγώνες.

Θεωρίες για αναβολικά

Κατά την περίοδο που ξεκίνησε να πετυχαίνει παγκόσμια ρεκόρ, διάφορες θεωρίες για χρήσεις απαγορευμένων ουσιών άρχισαν να εμφανίζονται. Το 1988, ο χρυσός ολυμπιονίκης του Λος Άντζελες, Χοακίμ Κρουζ, υποστήριξε πως οι επιδόσεις της πρέπει να προέρχονται από χρήση στεροειδών ή άλλων αναβολικών ουσιών, καθώς τόσο η σωματοδομή της όσο και οι επιδόσεις της είχαν αυξηθεί δραματικά σε μικρό χρονικό διάστημα. Πριν το 1988 οι επιδόσεις της ήταν στα 10.91 στα 100 μ. (βελτιώνοντας τους χρόνους της κατά 0,47 δευτερόλεπτα) και στα 200 μ. 21,96 (διαφορά 0,62). Η διαφορά αυτή είναι μοναδική για αθλητή σε τόσο μικρό διάστημα. Η αποχώρησή της μετά την ολυμπιάδα της Σεούλ ενίσχυσε αυτές τις υποψίες, καθώς από το 1989 θα ξεκινούσε η εφαρμογή των ξαφνικών ελέγχων. 
Η Γκρίφιθ πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1998 σε ηλικία 38 ετών, κατά τη διάρκεια του ύπνου της. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ανακοινώθηκε από τις αρχές πως πιθανές αιτίες του θανάτου της ήταν η ασφυξία λόγω θέσης, η επιληπτική κρίση ή σπηλαιώδες αγγείωμα του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου. Διάφορες πάντως φήμες θέλουν την υγεία της να είχε επιβαρυνθεί από την χρήση απαγορευμένων ουσιών. Κατά τη διάρκεια της νεκροψίας πάντως δεν έγιναν εξετάσεις για ανίχνευση στεροειδών. Η οικογένεια της υποστήριξε πως είχε εκ γενετής μια εγκεφαλική δυσμορφία, η οποία την καθιστούσε ευάλωτη σε κρίσεις και πριν από τον θάνατό της, είχε υποστεί άλλα τρία εγκεφαλικά και τουλάχιστον ένα καρδιακό επεισόδιο.

Διάφορα

Η Γκρίφιθ σπούδασε ψυχολογία στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Το 1984, είχε παντρευτεί τον Ολυμπιονίκη των αγώνων του 1984 στο άθλημα του τριπλούν Αλ Τζόινερ και είχαν αποκτήσει μία κόρη. Ήταν γνωστή με το προσωνυμιών "Flo-Jo", ενώ το όνομά της αναφέρεται σε διάφορα τραγούδια Αμερικανών καλλιτεχνών.