Καρολίνα του Άνσμπαχ

Πρώιμη ζωή

Η Καρολίνα γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1683 στο Άνσμπαχ, κόρη του Ιωάννη Φρειδερίκου, Μαργράβου του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ και της δεύτερης συζύγου του, Πριγκίπισσας Ελεονόρας Ερδμούδης της Σαξονίας-Άιζεναχ. Ο πατέρας της ήταν ο ηγεμόνας ενός από τα μικρότερα Γερμανικά κρατίδια· πέθανε από ευλογιά σε ηλικία 32 ετών, όταν η Καρολίνα ήταν τριών ετών. Η Καρολίνα και ο νεαρότερος αδελφός της Μαργράβος Γουλιέλμος Φρειδερίκος, άφησαν το Άνσμπαχ με τη μητέρα τους, η οποία επέστρεψε στο μέρος καταγωγής της, το Άιζεναχ.
Το 1692, η εν χηρεία μητέρα της Καρολίνας ωθήθηκε σε έναν δυστυχή γάμο με τον Ιωάννη Γεώργιο Δ΄, Εκλέκτορα της Σαξονίας, και η ίδια και τα δύο παιδιά της μετακόμισαν στην Σαξονική αυλή στη Δρέσδη. Η Ελεονόρα-Ερδμούδη έμεινε χήρα ξανά δύο έτη αργότερα, αφότου ο άπιστος σύζυγός της κόλλησε ευλογιά από την ερωμένη του. Η Ελεονόρα έμεινε στη Σαξονία ακόμη δύο έτη, μέχρι τον θάνατό της το 1696. Οι ορφανοί Καρολίνα και Γουλιέλμος Φρειδερίκος επέστρεψαν στο Άνσμπαχ για να μείνουν με τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό τους, Μαργράβο Γεώργιο Φρειδερίκο Β΄]]. Ο Γεώργιος Φρειδερίκος ήταν ένας νεαρός με λίγο ενδιαφέρον στο να φροντίζει ένα κορίτσι, κι έτσι η Καρολίνα σύντομα μετοίκησε στο Λύτσενμπουργκ λίγο έξω από το Βερολίνο,  όπου την φρόντιζαν οι προστάτες της Φρειδερίκος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου και η σύζυγός του Σοφία Καρλότα του Ανόβερου.

Εκπαίδευση

Ο Φρειδερίκος και η Σοφία Καρλότα έγιναν βασιλείς της Πρωσίας το 1701. Η βασίλισσα ήταν κόρη της Εν Χηρεία Εκλέκτειρας Σοφίας του Ανοβέρου, και αδελφή του Γεωργίου, Εκλέκτορα του Ανοβέρου. Ήταν γνωστή για την οξυδέρκεια της και τον ισχυρό της χαρακτήρα, και η μη λογοκρινόμενη και φιλελεύθερη αυλή της προσέλκυε πολλούς λόγιους, περιλαμβανομένου του φιλοσόφου Γκότφριντ Λάιμπνιτς. Η Καρολίνα ήταν εκτεθειμένη σε ένα ζωντανό περιβάλλον διανοουμένων αρκετά διαφορετικό από οτιδήποτε είχε βιώσει πρωτύτερα. Προτού αρχίσει την εκπαίδευσή της υπό την αιγίδα της Σοφίας Καρλόττας, η Καρολίνα είχε λάβει λίγη επίσημη εκπαίδευση· η ικανότητα γραφής της παρέμεινε φτωχή σε όλη τη ζωή της. Με το ζωντανό μυαλό της, η Καρολίνα εξελίχθηκε σε διανοούμενη σημαντικών ικανοτήτων. Εκείνη και η Σοφία Καρλόττα ανέπτυξαν μια δυνατή σχέση στην οποία η Καρολίνα αντιμετωπίσθηκε σαν παρένθετη κόρη· η βασίλισσα κάποτε είπε ότι το Βερολίνο ήταν "έρημο" χωρίς την Καρολίνα όποτε έφευγε προσωρινά για το Άνσμπαχ.

Γάμος

Ευφυής και ελκυστική γυναίκα, η Καρολίνα ήταν περιζήτητη ως νύφη. Η χήρα Εκλέκτειρα Σοφία την αποκάλεσε "πιo ευχάριστη Πριγκίπισσα στη Γερμανία". Θεωρείτο υποψήφια για το χέρι του Αρχιδούκα Καρόλου της Αυστρίας, ο οποίος ήταν υποψήφιος για τον θρόνο της Ισπανίας και αργότερα έγινε Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Ο Κάρολος της έκανε επίσημες νύξεις το 1703, και η σύζευξη ενθαρρύνθηκε από τον Βασιλιά Φρειδερίκο της Πρωσίας. Μετά από κάποια εξέταση, η Καρολίνα αρνήθηκε το 1704, καθώς δεν επρόκειτο να μεταστραφεί από τον Λουθηρανισμό στον Καθολικισμό. Στις αρχές του επόμενου έτους, η Βασίλισσα Σοφία Καρλότα πέθανε σε μια επίσκεψή της στον τόπο καταγωγής της, το Ανόβερο. Η Καρολίνα ήταν συντετριμμένη, γράφοντας στον Λάιμπνιτς, "Η συμφορά με έχει επισκιάσει με θλίψη και ασθένεια, και είναι μόνο η ελπίδα ότι μπορεί σύντομα να την ακολουθήσω που με παρηγορεί."
Τον Ιούνιο 1705, ο ανιψιός της Βασίλισσας Σοφίας Καρλότας, Γεώργιος Αύγουστος, ο εκλεκτορικός πρίγκιπας του Ανόβερου, επισκέφθηκε την αυλή του Άνσμπαχ, υποτιθέμενα "ινκόγκνιτο", για να επιθεωρήσει την Καρολίνα, καθώς ο πατέρας της δεν ήθελε ο γιος του να μπει σε έναν κανονισμένο γάμο χωρίς αγάπη όπως είχε ο ίδιος κάνει. Ανιψιός τριών άτεκνων θείων, ο Γεώργιος Αύγουστος βρισκόταν υπό πίεση για να νυμφευθεί και μα αποκτήσει διάδοχο, ή να διακινδυνεύσει την συνέχεια της Ανοβεριανής διαδοχής. Είχε ακούσει αναφορές της "ασύγκριτης ομορφιάς και των ψυχικών χαρακτηριστικών" της Καρολίνας. Αμέσως ευαρεστήθηκε με τον "καλό χαρακτήρα" της και ο Βρετανικός απεσταλμένος ανέφερε ότι ο Γεώργιος Αύγουστος "δεν θα σκεφτόταν καμία άλλη μετά από αυτήν". Από την πλευρά της, η Καρολίνα δεν ξεγελάσθηκε από την μεταμφίεση του πρίγκιπα, και βρήκε τον "μνηστήρα" της ελκυστικό. Ήταν ο εμφανής διάδοχος του Εκλεκτοράτου του Ανόβερου του πατέρα του και τρίτος στην γραμμή διαδοχής για τον Βρετανικό θρόνο της μακρινής εξαδέλφης του Βασίλισσας Άννας, μετά την γιαγιά του Εκλέκτειρα Σοφία και τον πατέρα του, τον Εκλέκτορα.
Η Καρολίνα έφθασε στις 22 Αυγούστου 1705 για τον γάμο της με τον Γεώργιο Αύγουστο· παντρεύτηκαν εκείνο το απόγευμα στο παρεκκλήσι του παλατιού στο Χέρρενχαουζεν. Μέχρι τον Μάιο του επόμενου έτους η Καρολίνα είχε μείνει έγκυος και το πρώτο της επιζών παιδί, ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1707. Μερικούς μήνες μετά την γέννα, τον Ιούλιο, η Καρολίνα αρρώστησε βαριά με ευλογιά και μετά με πνευμονία. Το μωρό της κρατήθηκε μακριά από εκείνη, αλλά ο Γεώργιος Αύγουστος παρέμεινε στο πλευρό της με αφοσίωση, και κόλλησε και ξεπέρασε την λοίμωξη ο ίδιος. Στα επόμενα επτά έτη, η Καρολίνα απέκτησε τρία επιπλέον παιδιά, την Άννα, την Αμέλια και την Καρολίνα, τα οποία όλα γεννήθηκαν στο Ανόβερο.
Ο Γεώργιος Αύγουστος και η Καρολίνα είχαν έναν ευρέως επιτυχημένο γάμο, αν και εκείνος συνέχισε να έχει ερωμένες,  όπως ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή. Η Καρολίνα γνώριζε καλά της απιστίες του, καθώς ήταν ευρέως γνωστές και της τις ανέφερε ο ίδιος. Οι δύο γνωστότερες ερωμένες του ήταν η Ενριέττα Χάουαρντ, αργότερα Κόμισσα του Σάφολκ, και, από το 1735, η Αμάλιε φον Βαλμόντεν, Κόμισσα του Γιάρμουθ.  Η Χάουαρντ ήταν μία από τις Γυναίκες της Κρεβατοκάμαρας της Καρολίνας και έγινε Κυρία των Ενδυμάτων (Mistress of the Robes) όταν ο σύζυγός της κληρονόμησε έναν βρετανικό τίτλο ευγενείας το 1731· αποσύρθηκε το 1734. Σε αντίθεση με την πεθερά της και τον σύζυγό της, η Καρολίνα ήταν γνωστή για την γαμήλια πίστη της· ουδέποτε έκανε ντροπιαστικές σκηνές ούτε είχε εραστές. Προτιμούσε οι ερωμένες του συζύγου της να είναι κυρίες επί των τιμών, καθώς ούτως πίστευε ότι θα μπορούσε να τις επιβλέπει καλύτερα.
Η διαδοχή της οικογένεια του συζύγου της στον Βρετανικό θρόνο ήταν ακόμη αβέβαιη, καθώς ο ετεροθαλής αδελφός της Βασίλισσας Άννας Ιάκωβος Στιούαρτ αντιμαχόταν την Ανοβεριανή διεκδίκηση, και η Queen Anne and Caroline's grandmother-in-law Dowager Electress Sophia had fallen out. Η Άννα αρνήθηκε σε οποιονδήποτε από τους Ανοβεριανούς την άδεια να επισκεφθούν την Βρετανία κατά την διάρκεια της ζωής της. Η Καρολίνα έγραψε στον Λάιμπνιτς, "Δέχομαι την σύγκριση την οποία έκανες, αν και είναι κολακεία, μεταξύ εμού και της Βασίλισσας Ελισάβετ ως καλό οιωνό. Όπως η Ελισάβετ, τα δικαιώματα της Εκλέκτειρας δεν έγιναν αποδεκτά από μια ζηλόφθονη αδελφή [Queen Anne], και δεν θα είναι ποτέ σίγουρη για το Αγγλικό στέμμα μέχρι την άνοδό της στον θρόνο." Τον Ιούνιο 1714, η Εκλέκτειρα Σοφία πέθανε στα χέρια της Καρολίνας στην ηλικία των 84 και ο πεθερός της Καρολίνας έγινε πιθανός διάδοχος της Βασίλισσας Άννας. Εβδομάδες μετά, η Άννα πέθανε και ο Εκλέκτορας του Ανόβερου ανακηρύχθηκε διάδοχός της και έγινε ο Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας.

Πριγκίπισσα της Ουαλίας

Ο Γεώργιος Αύγουστος απέπλευσε προς την Αγγλία τον Σεπτέμβριο 1714, και η Καρολίνα και δύο από τις κόρες της ακολούθησαν τον Οκτώβριο. Το ταξίδι της στην Βόρεια Θάλασσα από την Χάγη στο Μάργκεϊτ ήταν το μόνο θαλάσσιο ταξίδι που έκανε σε όλη της τη ζωή. Ο νεότερος γιος τους, Πρίγκιπας Φρειδερίκος, παρέμεινε στο Ανόβερο για το υπόλοιπο της βασιλείας του Γεωργίου Α' για να ανατραφεί από ιδιωτικούς δασκάλους.
Με την ανάρρηση του Γεωργίου Α' το 1714, ο σύζυγος της Καρολίνας αυτόματα έγινε Δούκας της Κορνουάλης και Δούκας του Ρόθσι. Λίγο μετά εγκαθιδρύθηκε ως Πρίγκιπας της Ουαλίας οπότε έγινε Πρίγκιπας της Ουαλίας. Η Καρολίνα ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε τον τίτλο την ίδια εποχή με τον σύζυγό της. Ήταν η πρώτη Πριγκίπισσα της Ουαλίας μετά από περισσότερο από δύο αιώνες, αφού τελευταία ήταν η Αικατερίνη της Αραγονίας. Καθώς ο Γεώργιος Α' είχε αποκηρύξει την σύζυγό του Σοφία Δωροθέα του Τσέλλε το 1694 προτού γίνει Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας, δεν υπήρχε βασιλική σύζυγος, και η Καρολίνα ήταν η πιο υψηλόβαθμη γυναίκα στο βασίλειο. Ο Γεώργιος Αύγουστος και η Καρολίνα έκαναν μια συντονισμένη προσπάθεια να "εξαγγλιστούν" αποκτώντας γνώσεις για την γλώσσα, τους ανθρώπους, την πολιτική και τα έθιμα της Αγγλίας. Δύο ξεχωριστές αυλές αναπτύχθηκαν με ισχυρές αντιθέσεις· του ηλικιωμένου βασιλιά είχε Γερμανούς αυλικούς και κυβερνητικούς υπουργούς, ενώ της Ουαλίας προσέλκυσε Άγγλους ευγενείς εκτός της εύνοιας του βασιλιά, και ήταν σημαντικά δημοφιλέστερη στον Βρετανικό λαό. Η πολιτική αντίδραση προς τον Βασιλιά βαθμιαία επικεντρώθηκε γύρω από τον Γεώργιο Αύγουστο και την Καρολίνα.
Δύο έτη μετά την άφιξή τους στην Αγγλία, η Καρολίνα είχε μια θνησιγενή γέννα, για την οποία η φίλη της Κόμισσα Μπύκεμπουργκ κατηγόρησε τους Άγγλους γιατρούς για την ανικανότητά τους, αλλά το επόμενο έτος απέκτησε άλλον ένα γιο, τον Πρίγκιπα Γεώργιο Γουλιέλμο. Στην βάπτιση τον Νοέμβριο 1717, ο σύζυγός της φιλονίκησε με τον πατέρα του για την επιλογή των νονών, οδηγώντας στον κατ' οίκον περιορισμό του ζεύγους στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου πριν την εκδίωξή τους από την αυλή. Στην Καρολίνα αρχικά επιτράπηκε να μείνει με τα παιδιά τους, αλλά αρνήθηκε καθώς πίστευε ότι η θέση της ήταν με τον σύζυγό της. Εκείνη και ο σύζυγός της μετακόμισαν στο Λέστερ Χάουζ, ενώ τα  παιδιά τους παρέμειναν υπό την αιγίδα του Βασιλιά. Η Καρολίνα είχε αρρωστήσει από την ανησυχία, και λιποθύμησε κατά την διάρκεια μιας κρυφής επίσκεψης στα παιδιά της χωρίς την έγκριση του Βασιλιά. Τον Ιανουάριο ο Βασιλιάς υποχώρησε και επέτρεψε την απεριόριστη πρόσβαση της Καρολίνας. Τον Φεβρουάριο, ο Πρίγκιπας Γεώργιος Γουλιέλμος αρρώστησε και ο Βασιλιάς επέτρεψε σε αμφότερους τον Γεώργιο Αύγουστο και την Καρολίνα να τον δουν στο Παλάτι του Κένσινγκτον χωρίς προϋποθέσεις. Όταν το μωρό πέθανε, διεξήχθη μια μεταθανάτια εξέταση για να αποδείξει ότι η αιτία του θανάτου του ήταν ασθένεια (ένας πολύποδας στην καρδιά) και όχι ο αποχωρισμός από τη μητέρα του. περαιτέρω τραγωδίες συνέβησαν το 1718, όταν η Καρολίνα απέβαλε στο Ρίτσμοντ Λοτζ, την εξοχική της κατοικία. Κατά τα επόμενα χρόνια,η Καρολίνα απέκτησε τρία επιπλέον παιδιά: τον Γουλιέλμο, την Μαίρη και την Λουίζα.
Το Λέστερ Χάουζ έγινε σημείο συχνών συναντήσεων για τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης. Η Καρολίνα ανέπτυξε μια φιλία με τον πολιτικό Σερ Ρόμπερτ Ουόλπολ, έναν πρώην υπουργό στην κυβέρνηση των Ουίγων ο οποίος ηγείτο μιας δυσαρεστημένης πτέρυγας του κόμματος. Τον Απρίλιο του 1720, η πτέρυγα του Ουόλπολ μέσα στο Κόμμα των Ουίγων συμφιλιώθηκε με την κυβερνώσα πτέρυγα, και ο Ουόλπολ και η Καρολίνα βοήθησαν να γίνει μια συμφιλίωση μεταξύ του Βασιλιά και του συζύγου της στο όνομα της δημόσιας ενότητας. Η Καρολίνα ήθελε να αναλάβει πάλι τις τρεις μεγαλύτερες κόρες της, οι οποίες παρέμεναν υπό την αιγίδα του Βασιλιά, και θεώρησε ότι η συμφιλίωση θα οδηγούσε στην επιστροφή τους, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν κατέληξαν πουθενά. Ο Γεώργιος Αύγουστος έφτασε να πιστεύει ότι ο Ουόλπολ τον είχε εξαπατήσει σε συμφιλίωση ως μέρος μιας σκευωρίας για να αποκτήσει εξουσία. Ο πρίγκιπας απομονώθηκε πολιτικά  όταν οι Ουίγοι του Ουόλπολ μπήκαν στην κυβέρνηση, και το Λέστερ Χάουζ φιλοξενούσε λογοτεχνικές προσωπικότητες και πνευματικούς ανθρώπους, όπως ο Τζον Άρμπαθνοτ και ο Τζόναθαν Σουίφτ, παρά πολιτικούς. Ο Άρμπαθνοτ είπε στον Σουίφτ ότι η Καρολίνα απολάμβανε Τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ, ειδικά την ιστορία του πρίγκιπα που φορούσε ένα χαμηλό και ένα ψηλό τακούνι σε μια χώρα όπου ο Βασιλιάς και οι υποστηρικτές του φορούσαν χαμηλά τακούνια, και η αντιπολίτευση φορούσε ψηλάs: μια μετά βίας καλυμμένη αναφορά στις πολιτικές προτιμήσεις του Πρίγκιπα της Ουαλίας.
Η διανόηση της Καρολίνας υπερέβαινε κατά πολύ αυτή του συζύγου της, και  διάβαζε ακόρεστα. Δημιούργησε μια εκτεταμένη βιβλιοθήκη στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου. Ως νεαρή γυναίκα, αλληλογραφούσε με τον Γκότφριντ Λάιμπνιτς, τον διανοητικό κολοσσό ο οποίος ήταν αυλικός και ασχολείτο με πολλά καθήκοντα στον Οίκο του Ανόβερου. Αργότερα διευκόλυνε την αλληλογραφία Λάιμπνιτς-Κλαρκ, που θεωρείται η σημαντικότερη συζήτηση για φιλοσοφία της φυσικής του 18ου αιώνα. Επίσης βοήθησε στη διάδοση της πρακτικής του variolation (μιας πρώιμης μορφής immunisation), στην οποία είχε υπάρξει μάρτυρας η Λαίδη Μέρι Ουόρτλεϊ Μόνταγκιου και ο Τσαρλς Μέτλαντ στην Κωνσταντινούπολη.

Βασίλισσα και αντιβασίλισσα

Η Καρολίνα έγινε βασιλική σύζυγος με τον θάνατο του πεθερού της το 1727, και στέφθηκε μαζί με τον σύζυγο της στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ στις 11 Οκτωβρίου εκείνου του έτους. Ήταν η πρώτη βασιλική σύζυγος που στέφθηκε μετά την Άννα της Δανίας το 1603. Αν και ο Γεώργιος Β' κατήγγειλε τον Ουόλπολ ως "απατεώνα και κατεργάρη" λόγω των όρων συμφιλίωσης τον πατέρα του, η Καρολίνα συμβούλεψε τον σύζυγο της να διατηρήσει τον Ουόλπολ ως ηγήτορα υπουργό. Ο Ουόλπολ ηγείτο μιας σημαντικής πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο και ο Γεώργιος Β' δεν μπορούσε παρά να τον αποδεχθεί ή να διακινδυνεύσει κυβερνητική αστάθεια. Ο Ουόλπολ διασφάλισε μία πληρωμή από τη δημόσια λίστα των £100,000 ανά έτος για την Καρολίνα, και της δόθηκε το Σόμερσετ Χάουζ και το Ρίτσμοντ Λοτζ. Ο αυλικός Λόρδος Χέρβεϊ αποκαλούσε τον Ουόλπολ "υπουργό της Βασίλισσας" σε αναγνώριση της στενής σχέσης τους. Για την επόμενη δεκαετία η Καρολίνα είχε τεράστια επιρροή. Έπεισε τον Βασιλιά να υιοθετήσει πολιτικές κατά εντολή του Ουόλπολ, ενώ έπεισε τον Ουόλπολ να μην προβεί σε προκλητικές πράξεις. Η Καρολίνα είχε απορροφήσει τις φιλελεύθερες απόψεις της μέντορος της, Βασίλισσας Σοφίας Καρλότας της Πρωσίας, και υπερασπιζόταν την επιείκια προς τους Ιακωβίτες (υποστηρικτές της αντίπαλης διεκδίκησης των Στιούαρτ στο θρόνο), την ελευθερία του τύπου και την ελευθερία λόγου στο Κοινοβούλιο.
Κατά τα επόμενα λίγα χρόνια, εκείνη και ο σύζυγός της διεξήγαγαν μια διαρκή μάχη εναντίον του μεγαλύτερου γιου τους, Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, ο οποίος είχε μείνει πίσω στη Γερμανία όταν ήλθαν στην Αγγλία. Ενώθηκε με την οικογένεια το 1728, όταν πια είχε ενηλικιωθεί, είχε ερωμένες και χρέη, και αρεσκόταν στα τυχερά παιχνίδια και τα ντροπιαστικά αστεία. Ήταν αντίθετος με τις πολιτικές πεποιθήσεις του πατέρα του, και παραπονιόταν για την έλλειψη επιρροής του στην κυβέρνηση. Η Πράξη Αντιβασιλείας 1728 έκανε την Καρολίνα αντί του Φρειδερίκου αντιβασίλισσα όταν ο άνδρας της ήταν στο Ανόβερο για πέντε μήνες από τον Μάιο του 1729. Κατά την αντιβασιλεία της επιλύθηκε ένα διπλωματικό συμβάν με την Πορτογαλία (όπου ένα Βρετανικό πλοίο είχε καταληφθεί στον Τάγο) και ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση της Συνθήκης της Σεβίλλης μεταξύ Βρετανίας και Ισπανίας. Από τον Μάιο 1732, εκείνη ήταν αντιβασίλισσα για τέσσερις μήνες ενώ ο Γεώργιος Β' ήταν πάλι μακριά στο Ανόβερο. Μια έρευνα στο ποινικό σύστημα αποκάλυψε ευρέως διαδεδομένες παρατυπίες, όπως βάναυση μεταχείριση και συνωμοσία για αποδράσεις πλούσιων καταδίκων. Η Καρολίνα πίεσε τον Ουόλπολ για μεταρρυθμίσεις, σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχώς. Τον Μάρτιο του 1733 ο Ουόλπολ εισήγαγε ένα μη αρεστό νομοσχέδιο φορολόγησης προϊόντων στο κοινοβούλιο, το οποίο υποστήριζε η Βασίλισσα αλλά είχε συγκεντρώσει τόσο ισχυρή αντίδραση που τελικά εγκαταλείφθηκε.
Όλη η ζωή της Καρολίνας στη Βρετανία πέρασε στα Νοτιοανατολικά της Αγγλίας μέσα ή γύρω από το Λονδίνο. Ως βασίλισσα, συνέχισε να περιβάλλει τον εαυτό της με καλλιτέχνες, συγγραφείς και διανοούμενους. Συνέλεγε κοσμήματα, ειδικά καμέο και χαρακτά, αποκτούσε σημαντικά πορτρέτα και μινιατούρες, και απολάμβανε τις οπτικές τέχνες. Παράγγειλε πήλινες προτομές των μοναρχών τη Αγγλίας στον Μάικλ Ρίσμπρακ, και επέβλεψε έναν πιο νατουραλιστικό σχεδιασμό των βασιλικών κήπων από τον Ουίλλιαμ Κεντ και τον Τσαρλς Μπρίτζμαν. Το 1728 ανακάλυψε συλλογές σκίτσων του Λεονάρντο ντα Βίντσι και του Χανς Χολμπάιν που ήταν κρυμμένες σε ένα συρτάρι από την εποχή του Γουλιέλμου Γ'.
Η μεγαλύτερη κόρη της Καρολίνας Άννα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ' της Οράγγης το 1734, και μετακόμισε με τον σύζυγό της στις Κάτω Χώρες. Η Καρολίνα έγραψε στην κόρη της για την "απερίγραπτη" λύπη του χωρισμού. Η Άννα σύντομα νοστάλγησε το σπίτι της, και ταξίδεψε πίσω στην Αγγλία όταν ο σύζυγός της πήγε σε εκστρατεία. Τελικά, ο σύζυγός και ο πατέρας της την διέταξαν να επιστρέψει στην Ολλανδία.

Τελευταία χρόνια

Στα μέσα του 1735, ο Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, απογοητεύτηκε περαιτέρω όταν η Καρολίνα, αντί εκείνος, ενέργησε ξανά ως αντιβασιλιάς ενώ ο βασιλιάς ήταν απών στο Ανόβερο. Ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα κανόνισαν τον γάμο του Φρειδερίκου το 1736, με την Αυγούστα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Λίγο μετά τον γάμο, ο Γεώργιος πήγε στο Ανόβερο και η Καρολίνα ανέλαβε πάλι τον ρόλο του "Προστάτη του Βασιλείου". Ως αντιβασίλισσα η Καρολίνα εξέτασε την πιθανότητα να δοθεί χάρη στον Τζον Πόρτεους, που είχε καταδικαστεί για φόνο στο Εδιμβούργο. Προτού προλάβει να δράσει, ένας όχλος εισέβαλε στη φυλακή του και τον σκότωσε. Η Καρολίνα αισθάνθηκε αποτροπιασμό. Οι απουσίες του βασιλιά στο εξωτερικό τον έκαναν αντιπαθή και στα τέλη του 1736 ο ίδιος σχεδίασε την επιστροφή του, αλλά το πλοίο τοου εγκλωβίστηκε σε κακοκαιρία και θεωρείτο ότι είχε χαθεί στη θάλασσα. Η Καρολίνα κατέρρευσε και αηδίασε από την αναισθησία του γιου της, ο οποίος παρέθεσε πλούσιο δείπνο ενώ μαινόταν η θύελλα. Όσο ήταν αντιβασίλισσα, ο Πρίγκιπας της Ουαλίας αποπειράθηκε να δημιουργήσει διενέξεις μαζί της, βλέποντάς την ως χρήσιμο μέσο για να ενοχλήσει το Βασιλιά. George eventually returned in January 1737.
Ο Φρειδερίκος αιτήθηκε ανεπιτυχώς στο Κοινοβούλιο να λάβει αυξημένη χρηματική επιχορήγηση που ως τότε ο βασιλιάς του είχε αρνηθεί, και η δημόσια διαφωνία για το θέμα αυτό διεύρυνε το χάσμα του με τους γονείς του. Με προτροπή του Ουόλπολ ο Φρειδερίκος τελικά επέτυχε το αίτημά του καθώς θεωρήθηκε ένας τρόπος άμβλυνσης περαιτέρω συγκρούσεων, αλλά το επιπλέον ποσό που εγκρίθηκε ήταν χαμηλότερο από αυτό που ζητούσε. Τον Ιούνιο του 1737 ο Φρειδερίκος ενημέρωσε τους γονείς του ότι η Αυγούστα ήταν έγκυος και θα γεννούσε τον Οκτώβριο. Στην πραγματικότητα η ημερομηνία τοκετού της Αυγούστας ήταν νωρίτερα και ακολούθησε ένα παράξενο επεισόδιο τον Ιούλιο κατά το οποίο ο πρίγκιπας, ανακαλύπτοντας ότι η σύζυγός του ήταν ετοιμόγεννη, την φυγάδευσε από το Παλάτι Χάμπτον Κορτ στη μέση της νύχτας, ώστε να διασφαλίσει ότι ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα δεν θα ήταν παρόντες στη γέννα.  Γεώργιος και η Καρολίνα τρομοκρατήθηκαν. Παραδοσιακά οι βασιλικές γέννες γίνονταν παρουσία μελών της οικογένειας και ανώτερων αυλικών για να αποφευχθεί η περίπτωση να παρουσιαστούν ξένα βρέφη ως βασιλικά βρέφη και η Αυγούστα είχε αναγκαστεί  από το σύζυγό της να μετακινηθεί με μια άμαξα που τρέκλιζε επί μιάμιση ώρα, όντας ετοιμόγεννη και με πόνους. With a party including two of her daughters  and Lord Hervey, the Queen raced over to St. James's Palace, where Frederick had taken Augusta. Η Καρολίνα ανακουφίστηκε όταν ανακάλυψε ότι η Αυγούστα είχε γεννήσει ένα "κακόμοιρο, άσχημο μικρό θηλυκό ποντίκι" αντί ενός "μεγαλόσωμου, παχουλού, υγιούς αγοριού" καθώς αυτό καθιστούσε απίθανο το ενδεχόμενο εμφάνισης ενός ξένου βρέφους ως βασιλικού. Οι περιστάσεις της γέννας διεύρυναν την αποξένωση μητέρας και γιού. Σύμφωνα με τον Λόρδο Χάρβεϊ, κάποτε η Καρολίνα ευχήθηκε να βυθιστεί ο Φρειδερίκος στο βαθύτερο σημείο της κόλασης
Στα τελευταία της χρόνια η Καρολίνα έπασχε από ποδάγρα, αλλά το σοβαρότερο ήταν η ομφαλοκήλη που απέκτησε κατά τη γέννηση του τελευταίου της παιδιού το 1724. Στις 9 Νοεμβρίου 1737 ένιωσε έναν οξύ πόνο και αφότου υπέφερε κατά τη διάρκεια μιας επίσημης εκδήλωσης έπεσε στο κρεβάτι. Part of her small intestine had poked through the hernia opening. Over the next few days she was bled, purged, and operated on, without anaesthetic, but there was no improvement in her condition. The King refused Frederick permission to see his mother, a decision with which she complied; she sent her son a message of forgiveness through Walpole. She asked her husband to remarry after her death, which he rejected saying he would take only mistresses; she replied "Ah, mon Dieu, cela n'empêche pas" ("My God, that doesn't prevent it"). On 17 November, her strangulated bowel burst. Η Καρολίνα πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 1737 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου.
Η ταφή της έγινε στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ την 17η Δεκεμβρίου. Ο Φρειδερίκος δεν προσκλήθηκε στην κηδεία. Ο Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ συνέθεσε έναν ύμνο για την περίσταση, The Ways of Zion Do Mourn / Funeral Anthem for Queen Caroline. The King arranged for a pair of matching coffins with removable sides, so that when he followed her to the grave (23 years later), they could lie together again.

Διακρίσεις

Η Κομητεία Κάρολαϊν στην Βρετανική Αποικία της Βιρτζίνια ονομάστηκε προς τιμή της όταν ιδρύθηκε το 1727.