google/wiki40b huggingface dataset:
Αρθούρος του Κόννωτ & Στράθερν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου των Βέττιν πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και της Βικτωρίας των Γουέλφων-Αννοβέρου της Βρετανίας. 
Το 1942 απεβίωσε στο Μπάγκσοτ Παρκ του Σάρρεϋ της Αγγλίας σε ηλικία 92 ετών.
3ος αιώνας π.Χ.

Ο 3ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 300 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 201 π.Χ..
Θρησκεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Η Θρησκεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση ποικίλει, ωστόσο είναι κυρίως Χριστιανική. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει ανεξιθρησκεία, παρόλο που υπάρχουν εκκλησίες κρατών, για παράδειγμα Εκκλησία της Αγγλίας. Πρόσφατα σημειώθηκε μια αύξηση ανεξιθρησκίας σε πολλά κράτη της ΕΕ, ενώ σε άλλα δεν παρουσιάστηκε αυτό το φαινόμενο.

Θρησκεία

Η πιο κοινή θρησκεία στην Ευρώπη είναι ο Χριστιανισμός. Μπορεί να χωρισθεί ανάμεσα στον Ρωμαϊκό Καθολικισμό, Προτεσταντισμό (ειδικά στην βόρεια Ευρώπη) και Ορθόδοξο Χριστιανισμό (ειδικά στην ανατολική Ευρώπη).κ΄
Ο Ιουδαϊσμός είναι μια ακόμα θρησκεία που συναντάται στην Ευρώπη. Το 2002 η ΕΕ υπολόγισε ότι ο εβραϊκός πληθυσμός ανέρχεται στο 1 εκατομμύριο, συμπεριλαμβανομένων 519,000 στην Γαλλία και 273,500 στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Μεγάλα είναι τα ποσοστά των Μουσουλμάνων εντός της ΕΕ, τα οποία μάλιστα αυξάνονται και από την μετανάστευση κατοίκων από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Υπολογίσθηκε ότι ο πληθυσμός Μουσουλμάνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2006 ανέρχεται στα 16 εκατομμύρια ανθρώπους. Το κράτος με τον μεγαλύτερο Ισλαμικό πληθυσμό στην ΕΕ είναι η Γαλλία με το 8% του συνολικού πληθυσμού να είναι Ισλαμιστές. Εκτός από την Τουρκία, άλλο πιθανό κράτος μέλος με πλειοψηφία μουσουλμάνων είναι η Αλβανία.

Εκκλησία και Πολιτεία

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει ανεξιθρησκεία, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει διαχωρισμός της εκκλησίας από την πολιτεία. Δεν υπάρχουν δεσμοί με καμία θρησκεία και η θρησκεία δεν αναφέρεται ούτε θα αναφέρεται σε καμία συνθήκη. Στο παρελθόν είχαν γίνει συζητήσεις για την περίληψη του χριστιανισμού και του Θεού στη Συνθήκη της Λισαβόνας με κύριο υποστηρικτή τον Πάπα αλλά λόγω ισχυρών αντιθέσεων, ειδικά στον Γερμανικό τύπο, αυτή η ιδέα απορρίφθηκε. Από τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο πέντε έχουν επίσημη θρησκεία και αυτά είναι η Δανία (Δανέζικη Εθνική Εκκλησία), η Ελλάδα (Εκκλησία της Ελλάδας), η Μάλτα (Ρωμαϊκό καθολική εκκλησία της Μάλτας),η Πολωνία (Ρωμαϊκή Καθολική εκκλησία της Πολωνία), η Αγγλία στο Ηνωμένο Βασίλειο (Εκκλησία της Αγγλίας). Μερικές άλλες εκκλησίες έχουν κοντινή σχέση με την πολιτεία.

Ανεξιθρησκία

Η πλειοψηφία των πολιτών της ΕΕ εξακολουθούν να αυτοκατατάσσονται σε συστήματα πίστεως, ωστόσο μόνο το 21% θεωρούν την θρησκεία σημαντική. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός αθεϊσμού και αγνωστικισμού στον συνολικό πληθυσμό της ΕΕ, με χαμηλή προσέλευση στις εκκλησίες σε πολλά κράτη της ΕΕ με εξαίρεση κάποιες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης όπως η Πολωνία.Εξαίρεση αποτελούν ακόμη οι χριστιανοί μετανάστες στην Ε.Ε που προέρχονται από χώρες εκτός της ΕΕ κυρίως από την Αφρική,την Ασία και την Μέση Ανατολή. Σε μια δημοσκόπηση που έγινε το 2005 σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης φάνηκε ότι ανάμεσα στον συνολικό πληθυσμό το 52% πιστεύει σε κάποιον Θεό, το 27% πιστεύει σε κάποιο πνεύμα ή μια δύναμη ζωής, ενώ το 18% δεν είχε καμία μορφή πίστης. Τα κράτη με τη χαμηλότερη μορφή πίστης ήταν η Τσεχία (19%) και η Εσθονία (16%). Τα περισσότερο θρησκευόμενα κράτη είναι η Μάλτα με 96%,η Πολωνία με 95%  και η Κύπρος με την Ρουμανία με περίπου το 90% των πολιτών να πιστεύουν στον Θεό.
Μονερόν

Η νήσος Μονερόν, (ρωσικά: Монерон, ιαπωνικά: 海馬島 Καϊμπάτο ή Τοντομοσίρι), είναι μία ρωσική νήσος που βρίσκεται στη νότια είσοδο του πορθμού Τατάρων, δυτικά του νότιου άκρου της νήσου Σαχαλίνης και Δ.ΒΔ. του πορθμού Λα Περούζ, (μεταξύ Σαχαλίνης και της ιαπωνικής νήσου Χοκάιντο).

Έκταση

Η συνολική έκταση της Μονερόν είναι περίπου 30 τ.χλμ. με μέγιστο υψόμετρο περίπου 430 μ. Έχει σχήμα ωοειδές με μήκος κατά διεύθυνση Β.- Ν. 7,2 χλμ. και πλάτος 5,6 χλμ. Απέχει περίπου 40 ναυτικά μίλια δυτικά από το νότιο άκρο της Σαχαλίνης και ομοίως από τον πορθμό Λα Περούζ.

Όνομα

Το ιαπωνικό όνομα της νήσου Τοντομοσίρι (= νήσος θαλάσσιων ελεφάντων) δόθηκε ακριβώς για τα θαλάσσια αυτά ζώα που βρίσκουν καταφύγιο στη νήσο. Το όνομα Μονερόν έδωσε ο Γάλλος πλοηγός Λα Περούζ, όταν φθάνοντας στη περιοχή (1787), την οποία και χαρτογράφησε, προς τιμήν του βοηθού του μηχανικού αξιωματικού Πωλ Μονερόν.

Εθνικό πάρκο

Η Μονερόν κατά το μεγαλύτερο μέρος της έχει βραχώδεις απότομες ακτές με ελάχιστες αμμουδιές, δεν διατηρεί μόνιμο πληθυσμό, κατοικείται κυρίως τους θερινούς μήνες. Αποτελεί εξ ολοκλήρου ομώνυμο θαλάσσιο πάρκο για θαλάσσια ζώα και πουλιά και η τουριστική της κίνηση που άρχισε να οργανώνεται μόλις το 2006 είναι ειδικότερα φυσιολατρική. Έχει ήδη καταστεί ένα από τα πλέον δημοφιλή μέρη της γενικότερης γεωγραφικής περιοχής για καταδύσεις.
Μανωλάδα Ηλείας

Ιστορία

Η Μανωλάδα, άγνωστο πότε ακριβώς, δημιουργήθηκε την περίοδο της Φραγκοκρατίας ή των Βυζαντινών δηλαδή τον 13ο ή 14ο αιώνα μ.Χ. Το όνομά της το πήρε από την Μανωλιάσσα, πριγκίπισσα της αρχαίας Υρμίνης. Το σημείο που βρίσκεται σήμερα η κωμόπολη Βάρδα, τότε ανήκε στην Μανωλάδα, και το 1316 μ.Χ. έγινε εκεί η Μάχη της Μανωλάδας μεταξύ Καταλανών και Βυζαντινών με νίκη των δεύτερων.
Κατά την Τουρκοκρατία στη εύφορη πεδιάδα της Μανωλάδας το μεγαλύτερο τμήμα της είχε δοθεί δωρεά σε μοναστήρια για να μην γίνει τσιφλίκια Οθωμανών αξιωματούχων. Με την κήρυξη της Επανάστασης του 1821 οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν και πολέμησαν στο πλευρό του Σισίνη.
Το 1888 πέρασε από την περιφέρεια της Μανωλάδας η σιδηροδρομική γραμμή και δημιουργήθηκε ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μανωλάδας που μετέπειτα εξελίχθηκε σε οικισμό, τη σημερινή Βάρδα. Το 1922 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής και δημιούργησαν νέο οικισμό, τη σημερινή Νέα Μανωλάδα.

Διοικητική ιστορία

Το 1835 η Μανωλάδα προσαρτήθηκε στον Δήμο Βουπρασίων και το 1849 γίνεται έδρα του δήμου. Η Μανωλάδα ήταν έδρα του δήμου τα διαστήματα 07/09/1849-27/05/1864 και 12/06/1865-28/08/1912. Το 1912 με την ίδρυση των κοινοτήτων γίνεται έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Μανωλάδας, έως το 1997 που η κοινότητα αυτή καταργείται και η Μανωλάδα προσαρτάται στον Δήμο Βουπρασίου, έως το 2010 που προσαρτάται στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης.

Αθλητισμός

Στο ποδόσφαιρο ομάδα της Μανωλάδας είναι η Προοδευτική με ιδιόκτητο γήπεδο δίπλα στην κωμόπολη και παρουσίες στα τοπικά πρωταθλήματα Ηλείας.
Ιάκωβος των Φουά

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος τού Ιακώβου κόμη τού Μονφόρ από μία -αγνώστου σε εμάς ονόματος- ερωμένης του. Ο πατέρας του ήταν γιος τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας.
Έγινε καθολικός επίσκοπος τού Ολορόν το διάστημα 1521-34 και επίσκοπος τού Λεσκάρ το διάστημα 1534-53. Μάλλον απεβίωσε στις 7 Απριλίου 1553.
Νγκουεσαούνγκ

Τουρισμός

Η παραλία έχει μήκος 15 χιλιομέτρων και διαθέτει σύγχρονα κτίρια. Προσελκύει περισσότερο ανθρώπους με λιγότερο προϋπολογισμό για διακοπές από την κάτω Μιανμάρ, και ακόμη υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες ανάπτυξης στην περιοχή. Υπάρχουν λιγότερες επιλογές νυχτερινής διασκέδασης σε σχέση με τις παραλίες Τσαούνγκθα και Νγκαπάλι. Η περιοχή διαθέτει χώρο εκπαίδευσης ελεφάντων που είναι κύρια δραστηριότητα στο Νγκβεσαούνγκ. 
Οι νήσοι Καλβεντούρα βρίσκονται κοντά στο Νγκουεσαούνγκ.
Patrimonium Sancti Petri

Ποντιφική Επαρχία

Το Patrimonium Sancti Petri στην Τουσκία ήταν η ονομασία μιας εκ των τεσσάρων επαρχιών που δημιουργήθηκαν από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ (1198-1216) κατά την διάρκεια του πρώτου του έτους στην Αγία Έδρα. Περιελάμβανε την σημερινή επαρχία του Βιτέρμπο, την Τσιβιταβέκια χωρίς ωστόσο το διαμέρισμα της Ρώμης.
Κυβερνώνταν από διοικητές τους οποίους όριζε ο Πάπας, τους ρέκτορες.
Στη συνέχεια, η παρουσία ενός γενικού ρέκτορα έκανε την εμφάνισή της, ο οποίος επόπτευε την διοίκηση των επαρχιακών ρεκτόρων και έδινε απευθείας αναφορά στον Πάπα.
Οι επαρχίες αυτές επικυρώθηκαν με τις Constitutiones Sanctæ Matris Ecclesiæ του 1357, τις οποίες συνέταξε ο Καρδινάλιος Ζιλ Άλβαρεθ Καρίγιο ντε Αλμπορνόθ.
Νικόλαος Σταύρου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Γριάσδανη (αλβανικά: Grazhdan) της Βορείου Ηπείρου, που σήμερα υπάγεται στον δήμο Λιβαδειάς της επαρχίας Αγίων Σαράντα του νομού Αυλώνα. Ήταν γιος της πολυμελούς οικογένειας του Αθανασίου Σταύρου και είχε τρία αδέλφια και τρεις αδελφές. Το 1952 η οικογένειά του καταφεύγει μετά την άνοδο του κομμουνισμού στην Αλβανία, αρχικά στην Ελλάδα και έπειτα ο ίδιος το 1956 στην Αμερική.
Έπειτα από το διδακτορικό του στην Πολιτική Θεωρία και τις Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Τζωρτζ Ουάσινγκτων, διδάσκει στην Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Χάουαρτ στην Ουάσινγκτων όπου φτάνει στην θέση του ομότιμου καθηγητή. 
Μεγάλο μέρος της ζωής του ασχολήθηκε με την ανακάλυψη των οστών του χαμένου του αδερφού του Γρηγόρη για να τα ενταφιάσει στον τάφο του πατέρα τους Αθανασίου. Ο Γρηγόρης Σταύρου εκτελέστηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1953 από το κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα, και τιμήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1991 από την ελληνική πολιτεία για την προσφορά του ως πράκτορας κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, λαμβάνοντας το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων.
Έχει συγγράψει σημαντικό αριθμό άρθρων και βιβλίων σε ζητήματα βαλκανικής ιστορίας, και ιδιαίτερα για τα εθνικά θέματα της Ελλάδας, της Κύπρου και τις σχέσεις αυτών με τις υπόλοιπες γειτονικές χώρες. Προέβαλε στα αμερικανικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης την προάσπιση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου από τις κυβερνήσεις της Αλβανίας. Ήταν εκδότης της έγκριτης περιοδικής έκδοσης "Mediterranean Quarterly" (published by Duke University Press) με πόλη έκδοσης την Ουάσιγκτων.Υπήρξε συνεργάτης στις ελληνοαμερικανικές εκδόσεις του Εθνικού Κήρυκα και στην αγγλική εβδομαδιαία έκδοση της The National Herald της Νέας Υόρκης.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2011, πεθαίνει σε ηλικία 76 ετών στο νοσοκομείο Suburban της πόλης Bethesda (προάστειο της Ουάσιγκτων) της πολιτείας του Μέρυλαντ έπειτα από σειρά καρδιακών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Τιμήθηκε μετά θάνατον με ψήφισμα από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για την προσωπικότητά του, το συγγραφικό του έργο που αφορούσε θέματα της Ηπείρου, της Ελλάδας και της ευρύτερης γεωπολιτικής σκηνής. Το μεγαλύτερο μέρος της προσωπικής του βιβλιοθήκης του δωρίθηκε στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος.  Ήταν νυμφευμένος με την Καταρίνα Σταύρου και δεν είχε τέκνα.

Εργογραφία

Ορισμένα από τα έργα του ήταν:
Δήμος Τανάγρας

Καποδιστριακός δήμος Τανάγρας

Ο Δήμος Τανάγρας του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των κοινοτήτων Άρματος, Ασωπίας, Καλλιθέας και Τανάγρας. Έδρα του δήμου ορίστηκε το Άρμα. Το 2010 εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Τανάγρας. Ο δήμος Τανάγρας είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.134 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Στον δήμο περιλαμβάνονταν οι οικισμοί Άρμα (1070 κατ.), η Ασωπία (1267 κατ.), η Καλλιθέα (695 κατ.), η Τανάγρα (871 κατ) και η Παναγία (231 κατ.).
Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Θηβαίων, Δερβενοχωρίων, Οινοφύτων, Σχηματαρίου και με το δήμο Αυλίδας του νομού Ευβοίας.
Μαντζαβινάτα

Ιστορία

Το μέρος κατοικείται μάλλον από την αρχαιότητα, ένα ρωμαϊκό μωσαϊκό από τα Βάτσα (Vazza) βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κεφαλλονιάς, και ο λόφος Μασπάλι ερμηνεύεται ως αρχαία ακρόπολη. Η ονομασία του τόπου είναι Ιταλικής προέλευσης από της λέξεις mangiare (φαγητό) και vino (κρασί). Η παραγωγή σταφίδας και κρασιού αποτελούσε ο σημαντικότερος οικονομικός τομέας του χωριού.
Από τις τρεις εκκλησίες του χωριού η παλαιότερη είναι από το 1666. Στο ακρωτήρι Κουνόπετρα βρίσκεται η κουνόπετρα, μια πέτρα που μετά από σύγκρουση ενός Αγγλικού πολεμικού πλοίου τον δέκατο ένατο αιώνα κουνιέται. Οι κάτοικοι του χωριού έχουν το πλείστον μεταφερθεί στον κάμπο κοντά στην Κουνόπετρα.
Συνθήκη της Αγκύρας (1921)

Γενικά

Την συνθήκη αυτή συνομολόγησε εκ μέρους της Γαλλίας, ο βουλευτής και πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής επί των Εξωτερικών (υποθέσεων) Φραγκλίνος ή Φραγκλέν Μπουϊγιόν απ΄ ευθείας μετά του επαναστάτη Κεμάλ Ατατούρκ, παρακάμπτοντας την νόμιμη ακόμα κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Κωνσταντινούπολη, και όχι μόνο, αλλά παραβιάζοντας τις διεθνείς συνθήκες που είχαν συνομολογήσει μεταξύ τους οι χώρες μέλη της Αντάντ. 
Με τη συνθήκη της Άγκυρας η Γαλλία ουσιαστικά τάχθηκε υπέρ των Κεμαλικών προδίδοντας τον Ελληνικό Στρατό (αφού μέρος της συμφωνίας περιλάμβανε τη παράδοση πολεμικού υλικού στους Κεμαλικούς), ο οποίος τον Αύγουστο του ίδιου έτους κατά την αποτυχημένη εκστρατεία Σαγγαρίου-Αγκύρας είχε προσχωρήσει μέχρι το Πολατλί, στα περίχωρα της Άγκυρας. Μετά από τη σύναψη της συνθήκης υπάρχουν και μαρτυρίες σχετικά με Γάλλους στρατιωτικούς οι οποίοι βρέθηκαν να πολεμούν μαζί με τους Κεμαλικούς εναντίον του Ελληνικού Στρατού.
Η συνθήκη της Άγκυρας, αν και όχι ιδιαιτέρως γνωστή, επικύρωσε την κυριαρχία των Κεμαλικών στην έκβαση όλης της Μικρασιατικής Εκστρατείας.
2409 Τσάπμαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Τσάπμαν είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2004-05

Η διοργάνωση της περιόδου 2004-2005 ήταν η δέκατητρίτη από την καθιέρωση του Champions League και η πεντηκοστή από το ξεκίνημα του κυπέλλου πρωταθλητριών. Το κύπελλο κατέκτησε η Λίβερπουλ για πέμπτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη ΑΚ Μίλαν στα πέναλτι με 3-2. Ο κανονικός αγώνας είχε λήξει ισόπαλος 3-3. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαΐου, στην Κωνσταντινούπολη και τον παρακολούθησαν 70.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1974–75

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1974-75 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με δύο ή τρεις ομίλους η κάθε μία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου που συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στη Β΄ Εθνική, μαζί με τον Ορφέα Αιγάλεω και τον Εθνικό Αστέρα. Και οι τρεις ομάδες ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική. Ήταν το πρώτο πρωτάθλημα που διεξήχθη μετά την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος και πολλές ομάδες, που είχαν με τη βία διαλυθεί ή εξαναγκαστεί σε συγχώνευση, επανιδρύθηκαν και διεκδικούσαν την ένταξή τους στην κατηγορία που αγωνίζονταν το 1967. Για την αντιμετώπιση των νέων δεδομένων δημιουργήθηκαν επιπλέον όμιλοι στις μικρές κατηγορίες. Χρειάστηκαν περίπου δυο σεζόν για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στα πρωταθλήματα.
Βάσκο ντα Γκάμα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σίνες της Πορτογαλίας το 1460 ή το 1469 και ήταν απόγονος παλιάς οικογένειας ευγενών. Καθώς από νωρίς διακρίθηκε για τις ναυτικές του ικανότητες, το 1487 ο βασιλιάς της Πορτογαλίας Ιωάννης Β΄ του ανέθεσε εξερευνητική αποστολή που σαν σκοπό της είχε την ανακάλυψη θαλάσσιου δρόμου για την Ινδία κάνοντας τον περίπλου της Αφρικής. Η αναγκαιότητα για την ανακάλυψη του νέου δρόμου γεννήθηκε από την ολοένα αυξανόμενη δράση των μουσουλμάνων πειρατών στις ακτές της ανατολικής Αφρικής και την δυσκολία της χρήσης του δρόμου της Ερυθράς Θάλασσας.
Για μια δεκαετία περίπου οι προσπάθειες του ήταν χωρίς επιτυχία. Το 1488 ο Βαρθολομαίος Ντιάζ τον πρόλαβε και έφτασε πρώτος στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Το 1497, στις 8 Ιουλίου, ο Βάσκο ντα Γκάμα απέπλευσε από την Λισσαβώνα με 4 πλοία και 169 άνδρες για πλήρωμα. Με ενδιάμεσους σταθμούς τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου και την Αγία Ελένη έφτασε στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στις 8 Νοεμβρίου. Από εκεί και πέρα οι δυσκολίες της αποστολής άρχισαν να μεγαλώνουν, με σημαντικότερη την ασθένεια των ανδρών του από σκορβούτο λόγω έλλειψης νωπής τροφής και λαχανικών. Τον Μάρτιο του 1498 έφτασε στην Μοζαμβίκη και στις 12 Απριλίου έφτασε στο Μαλίντι της σημερινής Κένυας. Από εκεί με την βοήθεια πλοηγού που του παραχώρησε ο τοπικός φύλαρχος ξεκίνησε για το Καλικούτ της Ινδίας όπου έφτασε τον Μάιο του 1498.
Το 1499 επέστρεψε στην Πορτογαλία έχοντας συνάψει σημαντικές εμπορικές συνθήκες με τους Ινδούς ηγεμόνες και τιμήθηκε από τον Βασιλιά της Πορτογαλίας Εμμανουήλ Α΄ με τον τίτλο του Ναυάρχου των Ινδιών. Το 1502 ξεκίνησε εκ νέου με 21 πλοία και ίδρυσε τις βάσεις της Σουφάλας και της Μοζαμβίκης στην σημερινή Μοζαμβίκη. Έπειτα επιτέθηκε στην Καλκούτα σε αντίποινα για την σφαγή 40 Πορτογάλων εμπόρων και απόκτησε το δικαίωμα για την ίδρυση νέων βάσεων στις νότιες ακτές της Ασίας. Το 1503 επέστρεψε στην πατρίδα του.
Η αναγνώριση για τον μεγάλο θαλασσοπόρο ήρθε 21 ολόκληρα χρόνια μετά και ενώ ήταν παραγκωνισμένος όλο αυτό το διάστημα. Ο νέος βασιλιάς της Πορτογαλίας Ιωάννης Γ΄ του απένειμε τον τίτλο του Αντιβασιλέα της Ινδίας το 1524. Τέσσερις μήνες μετά ο Βάσκο ντα Γκάμα πέθανε σε ηλικία 55 ετών.
Σόνια της Νορβηγίας

Πρώιμη ζωή

Η Σόνια γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1937 στην Κλινική του Ερυθρού Σταυρού στο Όσλο, κόρη του Κάρολου Αύγουστου Χάραλντσεν, εμπόρου ενδυμάτων και της Ντάγνι Ούλριχσεν. Τα αδέλφια της ήταν οι Χάακον Χάραλντσεν, Γκρι Χένρικσεν και Κάρολος Χέρμαν Χάραλντσεν.
Η Σόνια και ο Διάδοχος Πρίγκιπας Χάραλντ αρραβωνιάστηκαν επίσημα τον Μάρτιο του 1968. Είχαν σχέση εννέα χρόνια, ωστόσο κρατήθηκε μυστική επειδή η Σόνια ήταν μια κοινή θνητή και δεν έφερε κάποιο τίτλο. Ο Διάδοχος Πρίγκιπας κατέστησε σαφές στον πατέρα του, βασιλιά Όλαφ Ε΄ ότι θα παράμενε ανύπαντρος για την υπόλοιπη ζωή του, αν δεν μπορέσει να την παντρευτεί. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τέλος στην κυριαρχία της οικογένειάς του, και πιθανόν στη μοναρχία της Νορβηγίας, καθώς Χάραλντ ήταν ο μοναδικός κληρονόμος του θρόνου. Το ζευγάρι τελικά παντρεύτηκε στις 29 Αυγούστου 1968, στο Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος στο Όσλο, και η Σόνια έλαβε τον τίτλο της Διαδόχου Πριγκίπισσας της Νορβηγίας.
Αμέσως μετά το γάμο, η νέα Διάδοχος Πριγκίπισσα άρχισε να εκτελεί τα βασιλικά της καθήκοντα, ταξιδεύοντας εκτενώς στη Νορβηγία και στο εξωτερικό. Το 1972 ασχολήθηκε με την ίδρυση του Ταμείου της Πριγκίπισσας Μάρθας Λουίζας, το οποίο παρέχει βοήθεια σε παιδιά με ειδικές ανάγκες στη Νορβηγία. Έλαβε ενεργό ρόλο σε πρωτοβουλίες μεγάλης κλίμακας για την άντληση κεφαλαίων για τους διεθνείς πρόσφυγες και πέρασε το χρόνο της στη δεκαετία του '70 που επισκέπτεται Βιετναμέζους πρόσφυγες στη Μαλαισία.
Από το 1987 έως το 1990, η Διάδοχος Πριγκίπισσα Σόνια υπήρξε Αντιπρόεδρος του Νορβηγικού Ερυθρού Σταυρού, ενώ υπεύθυνη για τις διεθνείς δραστηριότητες του οργανισμού. Συμμετείχε επίσης στην αντιπροσωπεία Ερυθρού Σταυρού στην Μποτσουάνα και την Ζιμπάμπουε το 1989.

Βασίλισσα της Νορβηγίας

Μετά το θάνατο του βασιλιά Όλαφ Ε΄ στις 17 Ιανουαρίου 1991, η Σόνια έγινε η γηραιότερη βασίλισσα της Νορβηγίας σε ηλικία 53 ετών. 
Ήταν η πρώτη νορβηγική βασίλισσα που ήταν παρούσα στο κοινοβούλιο. Από την ένταξή της, η βασίλισσα Σόνια συνόδευσε τον βασιλιά στην επίσημη έναρξη της φθινοπωρινής συνόδου του κοινοβουλίου και της ανάγνωσης της ομιλίας του θρόνου. 
Το 2005, η βασίλισσα Σόνια έγινε η πρώτη βασίλισσα που επισκέφθηκε ποτέ την Ανταρκτική. Η Βασίλισσα ήταν εκεί για να ανοίξει τον νορβηγικό ερευνητικό σταθμό Troll στην εξάρτηση της χώρας από την Ανταρκτική και από την χερσόνησο Βασίλισσα Ματθίλδη.
Κώστας Δούκας

Βιογραφία

Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Ασλανίδης. Σπούδασε στην Εμπορική Σχολή και εργάστηκε στην Τράπεζα Αθηνών. Άφησε την εκεί δουλειά του για να γίνει ηθοποιός. Έλαβε μέρος σε ταινίες του Κώστα Χατζηχρήστου, όπως Της κακομοίρας.
Ευπόλεμος ο Ήλειος

Ιστορικές μαρτυρίες

[8-45.4] Τεγεάταις δὲ Ἀθηνᾶς τῆς Ἀλέας τὸ ἱερὸν τὸ ἀρχαῖον ἐποίησεν Ἄλεος: χρόνῳ δὲ ὕστερον κατεσκευάσαντο οἱ Τεγεᾶται τῇ θεῷ ναὸν μέγαν τε καὶ θέας ἄξιον. ἐκεῖνο μὲν δὴ πῦρ ἠφάνισεν ἐπινεμηθὲν ἐξαίφνης, Διοφάντου παρ' Ἀθηναίοις ἄρχοντος, δευτέρῳ δὲ ἔτει τῆς ἕκτης καὶ ἐνενηκοστῆς Ὀλυμπιάδος, ἣν Εὐπόλεμος Ἠλεῖος ἐνίκα στάδιον.' 
 
[8-45.4] Το παλιό ιερό της αλέας Αθηνάς στην Τεγέα το ίδρυσε ο Αλέος· αργότερα οι Τεγεάτες έχτισαν για τη θεά μεγάλο και αξιοθέατο ναό. Το παλιό ιερό είχε καταστραφεί από φωτιά που ξαφνικά ξέσπασε, όταν επώνυμος άρχοντας στην Αθήνα ήταν ο Διόφαντος, στο δεύτερο έτος της ενενηκοστής έκτης ολυμπιάδας, στην οποία ο Ηλείος Ευπόλεμος κέρδισε νίκη σταδίου.
 
 [6.3.7] Εὐπολέμου δὲ Ἠλείου τὴν μὲν εἰκόνα Σικυώνιος εἴργασται Δαίδαλος: τὸ δὲ ἐπίγραμμα τὸ ἐπ' αὐτῷ μηνύει σταδίου μὲν ἀνδρῶν Ὀλυμπίασι νίκην ἀνελέσθαι τὸν Εὐπόλεμον, εἶναι δὲ καὶ δύο Πυθικοὺς αὐτῷ πεντάθλου στεφάνους καὶ ἄλλον Νεμείων. λέγεται δὲ ἐπὶ τῷ Εὐπολέμῳ καὶ τάδε, ὡς ἐφεστήκοιεν τρεῖς ἐπὶ τῷ δρόμῳ [τῷ πέρατι] Ἑλλανοδίκαι, νικᾶν δὲ τῷ μὲν Εὐπολέμῳ δύο ἐξ αὐτῶν δοῖεν, ὁ τρίτος δὲ Ἀμβρακιώτῃ Λέοντι, καὶ ὡς χρημάτων καταδικάσαιτο ὁ Λέων ἐπὶ τῆς Ὀλυμπικῆς βουλῆς ἑκατέρου τῶν Ἑλλανοδικῶν οἳ νικᾶν τὸν Εὐπόλεμον ἔγνωσαν.' 
 
[6.3.7] Ο ανδριάντας του Ηλείου Ευπολέμου είναι έργο του Σικυωνίον Δαιδάλου και η επιγραφή σ' αυτόν μας πληροφορεί ότι αναδείχτηκε νικητής στο στάδιο ανδρών στην Ολυμπία, και κέρδισε δυο στεφάνια για το πένταθλο στα πύθια και ένα στα Νέμεια. Σχετικά με τον Ευπόλεμο, λένε ότι  από τους τρεις ελλανοδίκες που ήταν τοποθετημένοι ως κριτές στο τέλος του δρόμου, οι δύο ανακήρυξαν νικητή τον  Ευπόλεμο• αλλά ο τρίτος συνηγόρησε με τον Αμβρακιώτη Λέοντα, ο οποίος κατάφερε να καταδικαστούν από την Ολυμπιακή βουλή σε χρηματική ποινή και οι δύο ελλανοδίκες, που είπαν ότι  νικητής ήταν ο Ευπόλεμος.
Φερδινάνδος Α΄ της Νεαπόλεως

Βιογραφία

Για να τον εξασφαλίσει ο πατέρας του τον νύμφευσε με την Ισαβέλλα του Κιαρομόντε, κόρη του Βαρθολομαίου-Τριστάνου κόμη του Κοπερτίνο. Η Ισαβέλλα θα κληρονομούσε τον θείο της Τζιοβάννι-Αντώνιο ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι πρίγκιπα του Τάραντος και άλλα σημαντικά φέουδα στη Β. Ιταλία. Σύμφωνα με τη θέληση του πατέρα του, του οποίου ο αδελφός Ιωάννης Β' τον διαδέχθηκε στην Αραγονία και Σικελία, ο νόθος Φερδινάνδος τον διαδέχθηκε στη Νάπολη, στα 35 έτη του. Αν και ο πάπας Κάλλιστος Γ', τυπικά ο επικυρίαρχος του βασιλείου, δεν τον αναγνώρισε, λίγες ημέρες μετά ο νέος πάπας Πίος Β' αναγνώρισε δημόσια τον τίτλο του.
Το 1459 οι βαρώνοι εξεγέρθηκαν εναντίον του, μάλιστα ο Τζιοβάννι-Αντώνιο ήταν από τους αρχηγούς. Πρόσφεραν το στέμμα στον υιό του διεκδικητή της Νεαπόλεως Ρενέ Α΄ της Νεαπόλεως, τον Ιωάννη, που ήρθε με Γενουατικό στόλο και κατέλαβε τη Νόκερα και άλλες πόλεις το 1460. Στη μάχη στις εκβολές του Σάρνο ποταμού, Β. του Βεζούβιου, ο Φερδινάνδος Α' νικήθηκε και θα αιχμαλωτιζόταν αν δεν δραπέτευε με 20 μόνο άνδρες. Η βοήθεια του πάπα και του δούκα του Μιλάνου έφθασε μετά την ήττα και νικήθηκε και αυτή.