google/wiki40b huggingface dataset:
Έμιλι Ντίκινσον

Οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον

Η Έμιλι γεννήθηκε το 1830 στο Άμερστ της Μασαχουσέτης. Ο πατέρας της ποιήτριας, Έντουαρντ Ντίκινσον, είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και εργαζόταν ως δικηγόρος στο Άμερστ της Μασαχουσέτης, ενώ αργότερα εκλέχθηκε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Συγκλήτου της πολιτείας και μέλος του Αμερικάνικου Κογκρέσου. Στις 6 Μαΐου 1828, παντρεύτηκε την Έμιλι Νόρκρος Ντίκινσον και έκαναν τρία παιδιά: τον Γουίλιαμ Ώστιν, την Έμιλι Ελίζαμπεθ και τη Λαβίνια Νόρκρος, η οποία ήταν και αυτή που ανακάλυψε το έργο της αδερφής της, το συγκέντρωσε και το εξέδωσε μετά το θάνατό της.
Η Έμιλι Ντίκινσον προερχόταν από μια οικογένεια με ρίζες στη Νέα Αγγλία: οι πρόγονοί της έφτασαν στη Αμερική κατά το πρώτο μεταναστευτικό πουριτανικό κύμα. Συνεπώς, η αυστηρή προσήλωση της οικογένειάς της στον προτεσταντισμό επηρέασε και το έργο της ποιήτριας.
Η Έμιλι έζησε απομονωμένη στο δωμάτιό της μέχρι το θάνατό της. Σπάνια έβγαινε από το σπίτι κι ερχόταν σε επαφή με ελάχιστους ανθρώπους, οι οποίοι όμως την επηρέασαν σε μέγιστο βαθμό στην ποίηση και το τρόπο σκέψης της. Το 1854, γνώρισε τον πάστορα Τσαρλς Γουάντσγορθ σε ένα ταξίδι στην Φιλαδέλφεια. Ορισμένοι κριτικοί πιστεύουν ότι οι ρομαντικοί στίχοι των ποιημάτων της τα επόμενα χρόνια προέρχονταν από τον πλατωνικό έρωτά της για τον πάστορα, ωστόσο η ίδια τον αποκαλούσε "τον πιο κοντινό της άνθρωπο πάνω στη γη".

Ποίηση και επιρροές

Τα αδέρφια της Έμιλι δεν ήταν μόνο η οικογένειά της, αλλά και οι σύντροφοι στις πνευματικές ενασχολήσεις της. Η ποίησή της αντανακλά τη μοναξιά που ένιωθε η ίδια, αλλά και στιγμές έμπνευσης που δίνουν ίσως μια αίσθηση ευτυχίας. Επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από το θρησκευτικό συντηρητισμό της οικογένειάς της, αλλά και του αστικού πουριτανικού περιβάλλοντος της πόλης όπου ζούσε, ενώ φαίνεται να αντλεί επιρροές και από τους Μεταφυσικούς Άγγλους ποιητές του 17ου αιώνα. Θαύμαζε τον Τζον Κητς και τους Ρόμπερτ και Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνινγκ.
H Ντίκινσον ήταν ιδιαίτερα παραγωγική στον αριθμό των ποιημάτων της, που ξεπερνούν τα 800 και συχνά τα έστελνε μέσω αλληλογραφίας σε φίλους της, ωστόσο δεν αναγνωρίστηκε ευρέως κατά τη διάρκεια της ζωής της. Πέθανε στο Άμερστ το 1886 και ο πρώτος τόμος ποιημάτων της εκδόθηκε μετά θάνατον το 1890 κι ο τελευταίος το 1955.
Ξενία (αρχαία Ελλάδα)

Η ξενία είναι η έννοια της αρχαίας ελληνικής φιλοξενίας, γενναιοδωρία και ευγένειας που δείχνεται σε όσους ταξιδιώτες απέχουν πολύ από το σπίτι. Τα τελετουργικά της φιλοξενίας δημιούργησαν και εξέφρασαν μια αμοιβαία σχέση μεταξύ φιλοξενούμενου και οικοδεσπότη, που εκφράζεται τόσο σε υλικά οφέλη (όπως η παροχή δώρων σε κάθε μέρος) όσο και σε μη υλικά (όπως προστασία και στέγη).  Ο όρος θεοξενία κάλυπτε επίσης τη διασκέδαση ανάμεσα στους ίδιους τους θεούς, ένα δημοφιλές θέμα στην κλασσική τέχνη, το οποίο αναγεννήθηκε στην Αναγέννηση σε έργα που απεικονίζουν μια γιορτή των Θεών.
Ο Έλληνας θεός Δίας είναι μερικές γνωστός ως Ξένιος Δίας στο ρόλο του ως προστάτης των προσκεκλημμένων. Έτσι ενσωμάτωνε την θρησκευτική υποχρέωση φιλοξενίας των ταξιδιωτών. Η θεοξενία είναι θέμα της ελληνικής μυθολογίας όπου τα ανθρώπινα όντα δείχνουν την αρετή ή ευσέβειά τους σε έναν ξένο, ο οποίος αργότερα αποδεικνύεται ότι είναι μια συγκαλυμμένη θεότητα (θεός). Αυτές οι ιστορίες προειδοποιούν τους θνητούς ότι κάθε προσεκλημμένος μπορεί να είναι μεταμφιεσμένη θεότητα και βοηθά στην καθιέρωση της ιδέας ξενία ως θεμελιώδες Ελληνικό έθιμο.
Βουλευτικές εκλογές στο Λουξεμβούργο 2009

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 στο Λουξεμβούργο, το κυβερνών Χριστιανοσοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα του πρωθυπουργού Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ κέρδισε άλλη μια νίκη, με 26 επί συνόλου 60 εδρών στη Βουλή.
Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Ιουνίου του 2009, ταυτόχρονα με τις Ευρωεκλογές. 
Το CSV μετά τις εκλογές ήταν σε θέση να σχηματίσει κυβέρνηση με οποιοδήποτε από τα 3 κόμματα: LSAP (εταίρος στην πρώτη κυβέρνηση του Γιούνκερ), το DP (εταίρος στην κυβέρνηση Γιούνκερ-Πολφέρ) και με τους Πράσινους (οι οποίοι ουδέποτε εισήλθαν στο Κοινοβούλιο).  Ωστόσο, το DP και οι Πράσινοι απέκλεισαν την πιθανότητα να συνεργαστούν σε συνασπισμό με το  CSV.  Το CSV και το LSAP συμφώνησαν για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, με πρωθυπουργό τον Γιούνκερ και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον Ζαν Άσελμπορν. Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης ανακοινώθηκε στις 23 Ιουλίου 2009.
HMS Cheviot (R90)

Κατασκευή

Το Ναυτικό παρήγγειλε το Cheviot και άλλα επτά σκάφη της υποκλάσης 'Ch' στις 24 Ιουλίου 1942 στα πλαίσια του ενδιάμεσου προγράμματος του 1942, όμως εντάχθηκε σε υπηρεσία πολύ αργά για να πάρει μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το 1946 το Cheviot εντάχθηκε στην 1η Μοίρα Αντιτορπιλικών με κύρια βάση την Μάλτα. Το 1947 ανέλαβε μαζί με άλλα σκάφη του στόλου την παρεμπόδιση της παράνομης μετανάστευσης στην Παλαιστίνη. Το 1950 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 1954 εκσυγχρονίστηκε, μεταξύ των άλλων με την προσθήκη ανθυποβρυχιακών ολμοβόλων στην θέση ενός πύργου πυροβόλου.
Από τον Δεκέμβριο του 1956 μέχρι τον Οκτώβριο του 1959 υπηρέτησε στην Άπω Ανατολή με την 8η Μοίρα Αντιτορπιλικών. Παροπλίστηκε τον Μάρτιο του 1960 και στην συνέχεια αξιοποιήθηκε ως στόχος για δοκιμές τορπιλών. Ολοκλήρωσε την πορεία το 1962, οπότε και διαλύθηκε για σκραπ.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1994-95

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1993-94, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1994-95 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1993-94 Άρης Λεμεσού. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η Ε.Π.Α. Λάρνακας, ο Ευαγόρας Πάφου και η ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1994-95.
Toν Ιούλιο του 1994, πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος, ο Πεζοπορικός Όμιλος Λάρνακας και η Ε.Π.Α. Λάρνακας συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας την ΑΕΚ Λάρνακας, η οποία πήρε τη θέση του Πεζοπορικού στο πρωτάθλημα.
Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας

Εκθέματα

Τα εκθέματα παρουσιάζουν την ιστορία του νομού Δράμας από την Παλαιολιθική Εποχή έως το 1914. Τα αρχαιότερα ευρήματα (οστά και πέτρινα εργαλεία) προέρχονται από ανασκαφές στο σπήλαιο των πηγών του ποταμού Αγγίτη (50.000 π.Χ.) και το μουσείο παρουσιάζει επίσης εργαλεία, κοσμήματα και αγγεία από τους προϊστορικούς οικισμούς της Σιταγρών και του Αρκαδικού (6000-4000 π.Χ.) από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (πολλά από τα αγγεία), την Ύστερη Εποχή του Χαλκού (ευρήματα από τάφους στο Ποτάμι και την Εξοχή) και από την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου όπως αγγεία, όπλα, εργαλεία και κοσμήματα από τάφους που βρέθηκαν στη σημερινή βιομηχανική περιοχή της Δράμας.
Ανάμεσα στα κορυφαία εκθέματα του Μουσείου περιλαμβάνονται δείγματα αττικής αγγειοπλαστικής (6ος και 5ος αιώνας π.Χ.), η μαρμάρινη προτομή του θεού Διονύσου, που αποτελεί την πρώτη απόδειξη της λατρείας του στην ευρύτερη περιοχή, ένας θησαυρός νομισμάτων του βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και άλλα ευρήματα από τον αρχαίο οικισμό της Δράμας (4ος αι. π.Χ.). Τα περισσότερα ευρήματα από τη ρωμαϊκή περίοδο προέρχονται από την πόλη των Φιλίππων, όπως το χάλκινο αγαλματίδιο του Δία, και μερικά προέρχονται από άλλες περιοχές όπως η επιτύμβια στήλη που βρέθηκε στη Γραμμένη και περιγράφει τις στρατιωτικές επιτυχίες του Ρωμαίου λεγεωνάριου Tιβέριου Kλαύδιου Mάξιμου.
Η παλαιοχριστιανική περίοδος στην περιοχή αντιπροσωπεύεται από νομίσματα και κεραμικά από τον οικισμό της Δράμας και από τους Φιλίππους. Το πιο χαρακτηριστικό από τα εκθέματα της βυζαντινής περιόδου είναι ένα πέτρινο ηλιακό ρολόι με χαραγμένες ώρες (1069 π.Χ.) από την περιοχή του Παλαιοχωρίου και κεραμικά, νομίσματα και κοσμήματα από τη Δράμα, την Αδριανή και τον Ξηροπόταμο.
Στο μουσείο εκτίθεται επίσης μια συλλογή από οθωμανικά νομίσματα, εικόνες και αρχιτεκτονικά μέλη από τις μεταβυζαντινές εκκλησίες και πολλές φωτογραφίες της Δράμας και της γύρω περιοχής πριν από την Απελευθέρωση του 1913. Γλυπτά όπως αναθηματικά μνημεία, αρχιτεκτονικά μέλη και επιτύμβια μνημεία από την αρχαιότητα μέχρι την εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας εκτίθενται στο καλυμμένο αίθριο με φυσικό φωτισμό.
Φρεντερίκ Πασσύ

Βιογραφία

Ο Φρεντερίκ Πασσύ γεννήθηκε στο Παρίσι. Ο πατέρας του, Φελίξ Πασσύ, ήταν βετεράνος πολεμιστής της Μάχης του Βατερλώ, ενώ ο θείος του, Ιππόλυτος Πασσύ, ήταν υπουργός τόσο του Λουδοβίκου Φιλίππου, όσο και του Ναπολέοντα Γ΄. Ο Πασσύ σπούδασε νομικά και τα εξάσκησε για λίγο, προτού αποδεχθεί μία θέση στο Κρατικό Συμβούλιο (Conseil de Droit) 1846-1849. Ωστόσο, υπό την επίδραση του θείου του παραιτήθηκε από τη θέση αυτή και επέστρεψε στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσει οικονομικά. Πιστός στις δημοκρατικές αρχές του, αποσύρθηκε από τα δημόσια πράγματα μετά το πραξικόπημα του Ναπολέοντα Γ΄ και αρνήθηκε να συμφιλιωθεί με το καθεστώς του. Ακολούθησε σταδιοδρομία οικονομολόγου από το 1857 και το 1860 άρχισε να διδάσκει πολιτική οικονομία στο Παρίσι όσο και στην επαρχία.
Η φήμη του ξεκίνησε με τη συλλογή δοκιμίων του Mélanges économiques (1857) και μία σειρά διαλέξεων που δόθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ και εκδόθηκε υπό τον τίτλο Leçons d'économie politique. Ο Πασσύ ήταν οπαδός του ελεύθερου εμπορίου και των ιδεών του Ρίτσαρντ Κόμπντεν. Το 1877 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών (Académie des sciences morales et politiques) και τιμήθηκε με το παράσημο του διοικητή της Λεγεώνας της Τιμής. Υπήρξε επίσης πρόεδρος της Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας επί 70 χρόνια.
Ο Πασσύ ασχολείτο ευθέως με πολιτικά ζητήματα, υπερασπιζόμενος την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και παρεμβαίνοντας για να αποτρέψει τον πόλεμο Γαλλίας και Πρωσίας για το Λουξεμβούργο. Το 1868 βοήθησε στην ίδρυση της Ligue internationale et permanente de la paix («Διεθνής και Μόνιμη Λεγεώνα της Ειρήνης») για την αποτροπή μελλοντικών διεθνών συγκρούσεων και έγινε μόνιμος γραμματέας της. Κι όταν ο οργανισμός αυτός διαλύθηκε κατά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, ο Πασσύ βοήθησε στην «αναδόμησή» του ως Société française des amis de la paix («Γαλλική Εταιρεία των Φίλων της Ειρήνης»), η οποία μετονομάσθηκε το 1889 σε Société d'arbitrage entre les Nations.
Το 1881 ο Πασσύ εκλέχθηκε μέλος της Κάτω Βουλής, όπου η στάση του ήταν υπέρ των μεταβολών στην εξωτερική πολιτική και των εργασιακών μεταρρυθμίσεων, όπως π.χ. της νομοθετικής καλύψεως των βιομηχανικών ατυχημάτων. Επανεκλέχθηκε το 1886, αλλά όχι και το 1889. Υπεστήριξε επίσης ένα σύστημα για τη διαιτησία των διεθνών συγκρούσεων. Το 1888 οι άοκνες προσπάθειές του οδήγησαν σε μία συνάντηση ανάμεσα σε Βρετανούς και Γάλλους βουλευτές για να συζητηθεί η ιδέα της ειρηνικής επιλύσεως των διεθνών διαφορών. Το 1889 ιδρύθηκε η Διακοινοβουλευτική Ένωση, με συνιδρυτή τον Πασσύ, ο οποίος ήταν και μέλος του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης στη Βέρνη.
Τα γραπτά και οι λόγοι του Πασσύ υπέρ της ειρήνης συνάντησαν τη διεθνή αναγνώριση. Το 1909 δημοσίευσε το Pour la paix («Για την ειρήνη»), όπου περιέγραψε τη δημιουργία και την ιστορία των παραπάνω οργανισμών για τη διεθνή ειρήνη και συνεννόηση, με τους οποίους συνδέθηκε. Από το 1881 ως το 1902 ήταν καθηγητής της πολιτικής οικονομίας σε αρκετά κολέγια.
Ο Φ. Πασσύ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 90 ετών.
Νικόλαος Λάβδας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πίτροφο Άνδρου. Αδέλφια του ήταν οι Γεώργιος Λάβδας, υποστράτηγος, Κωνσταντίνος Λάβδας, μουσικός και Ξενοφών Λάβδας, μηχανικός. Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών και παρακολούθησε μαθήματα υπό την καθοδήγηση του Διονυσίου Λαυράγκα. Το 1896 μαζί με τους Κωνσταντίνο Λάβδα, Βασίλειο Μήτσου και Γεώργιο Ψύλλα ίδρυσαν ένα μαντολινιστικό κουαρτέτο, και την ίδια χρονιά πρωτοχρησιμοποιήθηκε  η επωνυμία  "Αθηναϊκή Μανδολινάτα". Προϊόντος του χρόνου η ορχήστρα της Αθηναϊκής Μανδολινάτας μεγάλωσε, φτάνοντας τα 20 μέλη το 1900, και άρχισε να αποκτά εξαιρετική φήμη συμμετέχοντας σε αρκετές συναυλίες μεταξύ των οποίων στους Αγώνες της Μεσολυμπιάδας του 1906 αλλά και σε τιμητικές εκδηλώσεις για τον Βασιλιά της Ιταλίας Βίκτορα Εμμανουήλ Γ’ (1907) και τον Αυτοκράτορα της Γερμανίας Κάιζερ Γουλιέλμο Β’ στο “Αχίλλειο” της Κερκύρας (1910).  Από το 1901 είχε ήδη αρχίσει να λειτουργεί και δικό της πλήρες Ωδείο. Στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό Μαντολινάτας στην Κρεμόνα το 1910 η ορχήστα υπό την διεύθυνση του Ν. Λάβδα κατατάχθηκε πρώτη κατακτώντας τρία πρώτα βραβεία της διακεκριμένης κατηγορίας, το μέγα βραβείο και το χρυσό Μετάλλιο της βασιλομήτορος, ενώ ο ίδιος τιμήθηκε με το Α’ βραβείο διεύθυνσης.
Υπήρξε καθηγητής της μουσικής στα Αρσάκεια σχολεία (1913 - 1937), γενικός επιθεωρητής μουσικής στη Μέση Εκπαίδευση, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσικών καθώς και μέλος της τεκτονικής στοάς "Σκενδέρμπεης". 
Συνέθεσε πλήθος έργων και εξέδωσε αρκετά βιβλία μουσικής εκπαίδευσης. Είχε τιμηθεί με τον Σταυρό του Σωτήρος από τον Βασιλιά Γεώργιο Α΄.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 3 Μαρτίου 1940. Ανήψια του ήταν ο συνθέτης και μουσικολόγος Αντώνη Κ. Λάβδας και ο μετέπειτα Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανός.
Σπυρίδων Βαλέττας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Χώρα της Ίου και προερχόταν από αρχοντική οικογένεια. Εκπαιδεύτηκε αρχικά στην Ίο και αργότερα στην Πάτμο, τη Σίφνο και την Κωνσταντινούπολη. Από το 1818 υπηρέτησε στη Βουκουρέστι ως γραμματέας του ηγεμόνα Αλεξάνδρου Σούτσου. Μετέφρασε πολλά έργα, κάποια με ψευδώνυμο. Το 1818 μυήθηκε και στη Φιλική Εταιρεία. Το 1821 μετακινήθηκε στην Στεφανούπολη της Τρανσυλβανίας, όπου έμεινε μέχρι το 1827. Από το 1827 μέχρι το 1829 έμεινε στο Φιούμε. Τον Οκτώβριο του 1829 έφυγε για την Ελλάδα, όπου έφτασε το Νοέμβριο. Πήγε στην Ύδρα στην αντικαποδιστριακή συνέλευση τον Αύγουστο του 1831 και τον Ιούλιο του 1832 βρέθηκε στην Ε' Εθνική Συνέλευση ως πληρεξούσιος της Ίου, όπως αναφέρεται στην Εθνική Εφημερίδα. Το 1833 βρίσκεται στην Αθήνα. Μετέφρασε πολλά φιλολογικά και πολιτικά έργα. Πήρε μέρος στην Κυβέρνηση Μαυροκορδάτου ως υπουργός Δημόσιας Εκπαίδευσης και Εκκλησιαστικών από τις 24 Ιουνίου έως τις 11 Αυγούστου 1841. Πέθανε στις 11 Ιουνίου 1843 περί τις 5 μ.μ. μετά από ασθένεια 40 ημερών, αφήνοντας την περιουσία του σε δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα.  Κηδεύτηκε στην Αγία Ειρήνη της Αθήνας.

Προσωπική ζωή

Ήταν παντρεμένος από το 1819 με την Αικατερίνη Σούτσου (περ. 1795 - 1837), με την οποία απέκτησε έξι παιδιά. Αδελφός του ήταν ο Στέφανος Βαλέττα και συγγενής του ο Αριστομένης Βαλέτας.
Κοινότητα Λευκοτόπου

Η κοινότητα Λευκοτόπου ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον Δήμο Αχινού.
Συστάθηκε το 1964, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Δάφνης. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε.
Ζλόπολιατς

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Λυταία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λυταία ή Λυπαία είναι γνωστή η μία από τις 4 θυγατέρες του Υακίνθου, οι οποίες θυσιάσθηκαν από τον πατέρα τους με τη θέλησή τους στην Αθήνα μετά από χρησμό, στον τάφο του Κύκλωπα Γεραιστού, προκειμένου να απαλλαγεί η πόλη από λοιμό που είχε ξεσπάσει κατά την πολιορκία των Αθηνών από τον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα.
Ροβέρτος του Κλερμόν

Βιογραφία

Ήταν ο μικρότερος γιος του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας και της Μαργαρίτας της Βαρκελώνης, κόρης τού Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας. 
Νυμφεύτηκε το 1272 τη Βεατρίκη των Καπετιδών, κόρη και διάδοχο του Ιωάννη κυρίου τού Μπουρμπόν και εγγονή του Ούγου Δ΄ της Βουργουνδίας. 
Το 1279 σε κονταρομαχία δέχθηκε τραύματα στο κεφάλι, που τον κατέστησαν ανάπηρο σε όλη την υπόλοιπη ζωή του.

Είναι ο πατέρας του Λουδοβίκου Α΄ γενάρχη του κλάδου των Βουρβόνων, ο οποίος κλάδος κυβέρνησε την Γαλλία (1589 - 1848), την Ισπανία (1700 μέχρι σήμερα) και το Λουξεμβούργο (1964 μέχρι σήμερα).
Σταθμός Μοσχάτο (Μετρό Αθήνας)

Ιστορία

Ο σταθμός άνοιξε το 1880. Η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2003, με τα εγκαίνια στις 26 Ιουνίου, καθώς οι τότε ΗΣΑΠ πραγματοποίησαν έργα αναβάθμισης όλων των σταθμών της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών αγώνων του 2004. Ο σταθμός Μοσχάτο ανακαινίστηκε πλήρως, με νέες αποβάθρες και χάλκινα στέγαστρα, δημιουργία δύο επιπλέον εισόδων και νέους χώρους για το προσωπικό.
Άντι Πάρκερ

Βιογραφία

Ο Πάρκερ γεννηθηκε στο Τσέστνατ του Χέρτφορντσαϊρ στις 21 Μαρτίου 1952. Στην ηλικία των πέντε ετών ξεκίνησε την φοίτηση του στο δημοτικό σχολείο Holy Trinity C of E, όπου συμμετείχε στην εκκλησιαστική χορωδία, για να συνεχίσει στα έντεκα του στο Cheshunt Grammar School. Το 1965, αγόρασε το πρώτο του σετ τυμπάνων και για τα επόμενα χρόνια έγινε ροκ ντράμερ με κύριες επιρροές τους Rolling Stones, The Who, The Kinks και τον Τζίμι Χέντριξ. Τρία χρόνια αργότερα αποφοίτησε από το λύκειο, για να συνεχίσει στο κολέγιο East Herts, μελετώντας φυσική και μαθηματικά.
Το 1969, σχημάτισε ένα μπλουζ συγκρότημα μαζί με τον κιθαρίστα Στιβ Κέισι με την ονομασία Aurora Borealis. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους γνωρίστηκε με τον Φιλ Μογκ, τον Πιτ Γουέι και τον Μικ Μπόλτον, δημιουργώντας την πρώτη σύνθεση των UFO. Ο πρώτος δίσκος του σχήματος κυκλοφόρησε το 1970 με τίτλο "UFO 1" μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Beacon Records", με τον Πάρκερ να παραμένει στο συγκρότημα μέχρι τον Απρίλιο του 1983.
Το 1984, έγινε μέλος των Waysted, με τους οποίους κυκλοφόρησε το ομώνυμο ΕΡ, αποχωρώντας έναν χρόνο αργότερα. Για την επόμενη δεκαετία ασχολήθηκε επαγγελματικά με τις κατασκευές και διέμενε αρχικά στην Καλιφόρνια, για να επιστρέψει στην πατρίδα του το 1987 μετά τον θάνατο του πατέρα του. Στα τέλη της δεκαετίας του '80, άνοιξε ένα μικρό στούντιο ηχογραφήσεων στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια μαζί με τον Μπόμπι Μπαρθ των Blackfoot, το οποίο συνέχισε την λειτουργία του μέχρι το 1992.
Ο Πάρκερ επέστρεψε στους UFO μετά από δέκα χρόνια, περιοδεύοντας τον Δεκέμβριο του 1993 στην Γερμανία με τους Quiet Riot και τους Doc Holliday. Λίγους μήνες αργότερα πραγματοποίησαν μία ιαπωνική περιοδεία και ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο άλμπουμ "Walk on Water", στου οποίου την περιοδεία αρνήθηκε να συμμετάσχει λόγω προβλημάτων στις σχέσεις μεταξύ των μελών του σχήματος.
Για την επόμενη δεκαετία δεν ασχολήθηκε επαγγελματικά με την μουσική, παίζοντας για ένα μικρό διάστημα σε ένα τοπικό συγκρότημα με την ονομασία Jack of Herts. Τον Αύγουστο του 2005, ο Πωλ Ρέιμοντ προσκάλεσε τον Πάρκερ να παίξει με τους UFO στο "Piorno Rock Festival" το Νοέμβριο του ίδιου έτους, μετά την αποχώρηση του Τζέισον Μπόναμ. Μετά την συναυλία του προτάθηκε η μόνιμη θέση του ντράμερ του συγκροτήματος, ηχογραφώντας τον δίσκο "The Monkey Puzzle". Έκτοτε, συνεχίζει στο συγκρότημα ηχογραφώντας και περιοδεύοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Νίκος Στρατάκης (ζωγράφος)

Διεθνείς Εκθέσεις Τέχνης

• §         2019: Art Revolution Taipei. Taipei, Taiwan, Ταϊβάν
Στάλχελμ

Η Στάλχελμ - Ένωση των στρατιωτών του μετώπου - (γερμ.Stahlhelm, Bund der Frontsoldaten), περισσότερο γνωστή με το κοινό της όνομα, Χαλύβδινο Κράνος - (Der Stahlhelm), ήταν παραστρατιωτική οργάνωση της Γερμανίας, κατά την ιστορική περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.

Η οργάνωση, που ιδρύθηκε το 1918, αμέσως μετά την ήττα της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, από τον αξιωματικό του γερμανικού στρατού, Φραντς Ζέλτε, εξελίχθηκε γρήγορα στην μεγαλύτερη παραστρατιωτική μονάδα,  - μέχρι την έλευση των Ταγμάτων Εφόδου - λειτούργησε σαν το ένοπλο τμήμα του δεξιού «Γερμανικού Εθνικού Λαϊκού Κόμματος», - (DNVP)- περιφρουρώντας τις δημόσιες εκδηλώσεις του.

Ιστορικό

Αμέσως μετά την υπογραφή της Ανακωχής της Κομπιέν, στις 11 Νοεμβρίου 1918 - ο Γερμανικός Αυτοκρατορικός στρατός διαλύθηκε, όπως είχε συμφωνηθεί. Σαν αντιστάθμισμα, οι ηττημένοι στρατιωτικοί και στρατιώτες - αντίθετοι στο καθεστώς της Βαϊμάρης - δημιούργησαν  παραστρατιωτικές ομάδες, γνωστές ως Φράικορπς (Freikorps). 

Στις 25 Δεκεμβρίου 1918, και σαν απάντηση στην Νοεμβριανή επανάσταση του ίδιου έτους, ο Ζέλτε, έφεδρος αξιωματικός και γόνος οικογένειας βιομηχάνων - μαζί με τους αδερφούς του Όιγκεν και Γκέοργκ, αλλά και τους άντρες της μονάδας του, του 66ου Συντάγματος Πυροβολικού, σχηματίζουν την  Στάλχελμ στο Μαγδεμβούργο. Το όνομα, που στα ελληνικά σημαίνει, «Χαλύβδινο, ατσάλινο κράνος»,το εμπνεύστηκαν από το ίδιο το κράνος των στρατιωτών του πολέμου, που από το 1916 και μετά , ήταν ατσάλινο.

Οι αρχικές θέσης της οργάνωσης, ήταν σαφώς φιλομοναρχικές- διεκδικούσαν την επιστροφή στην Μοναρχία, αντι- δημοκρατικές - ασπάζονταν την άποψη της πισώπλατης μαχαιριάς, και αντιτίθεντο στο καθεστώς της Βαϊμάρης, και αντι - σημιτικές.  Επίσης, όπως όλα τα δεξιά κόμματα της εποχής, ήταν αντίθετοι με την «Συνθήκη των Βερσαλλιών», της οποίας επιδίωκαν την ακύρωσή της. Πολιτικά, η Στάλχελμ συμπορευόταν με τα δυο μεγάλα δεξιά κόμματα, το «Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα» (DNVP) και το «Γερμανικό Λαϊκό Κόμμα» (DVP)

Η οργάνωση χρηματοδοτούνταν από την "Deutscher Herrenklub" μια ένωση Γερμανών βιομηχάνων, επιχειρηματιών και γαιοκτημόνων ενώ εξέδιδαν και εφημερίδα την "Der Stahlhelm". 

Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Καπ, το 1920 και την επακόλουθη διάλυση των Φράικορπς, η συμμετοχή στις γραμμές της Στάλχελμ αυξήθηκε σημαντικά φτάνοντας στο μέγιστο των δυνάμεών της, το 1930, όταν αριθμούσε 500.000 άντρες, με την Ράιχσβερ να αριθμεί μόνο 100.000.
Το 1929 και με αφορμή το δημοψήφισμα εκείνου του χρόνου η Στάλχελμ θα κατέβει και στον κομματικό αγώνα, συμμετέχοντας σε μια καμπάνια, μαζί με το «Εθνικοσοσιαλιστικό και το «Εθνικό Λαϊκό Κόμμα για την υπερψήφιση του ΝΑΙ. Αν και στο δημοψήφισμα δεν υπερίσχυσε το ΝΑΙ, η Στάλχελμ όμως έμεινε στον κομματικό αγώνα αναλαμβάνοντας και άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες.
Με την άνοδο του Ναζιστικού κόμματος στην εξουσία, και την ένταξη του Ζέλτε στην κυβέρνηση του Αδόλφου Χίτλερ, η Στάλχελμ άρχισε να φυλλοροεί προς τα Τάγματα Εφόδου, μέχρι το 1934 που απορροφήθηκε εντελώς από αυτά.
Οργανικές ενώσεις με φωσφόρο

Οι οργανικές ενώσεις με φωσφόρο είναι οι οργανικές ενώσεις που περιέχουν φωσφόρο. Ειδικότερα, οι ενώσεις που περιέχουν έναν τουλάχιστον χημικό δεσμό C-P, ονομάζονται «οργανοφωσφορικές ενώσεις». Οι δυο αυτές ομάδες ενώσεων δεν ταυτίζονται, όπως ίσως θα περίμεναν κάποιοι, γιατί από τις οργανοφωσφορικές ενώσεις εξαιρούνται οι εστέρες και οι θειεστέρες των ανόργανων φωσφορούχων οξέων, γιατί αυτές οι ομάδες οργανικών ενώσεων του φωσφόρου δεν περιέχουν κανένα δεσμό C-P. Οι οργανοφωσφορικές ενώσεις χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο για τον έλεγχο παρασίτων, ως εναλλακτική λύση ως προς τους αλυδρογονάνθρακες, γιατί οι πρώτες είναι ανοικοδομήσιμες από το φυσικό περιβάλλον. Ο φωσφόρος ανήκει στην ομάδα 15 ή VA του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων, μαζί με το άζωτο, και γι' αυτό οι ενώσεις του φωσφόρου έχουν πολλές παρόμοιες ιδιότητες με αυτές των αντίστοιχων ενώσεων του αζώτου.
Αυτές οι ενώσεις είναι πολύ αποτελεσματικά εντομοκτόνα, αλλά μερικές από αυτές είναι επίσης θανατηφόρες και για τους ανθρώπους, ακόμη και σε πολύ μικρές δόσεις (αέρια νεύρων). Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται και μερικές από τις πιο τοξικές ουσίες που παράχθηκαν ποτέ από τους ανθρώπους.
Ο παραπάνω ορισμός των οργανοφωσφορικών ενώσεων είναι μεταβλητός, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση. Σε μέρος της βιβλιογραφίας δεν απαιτείται η παρουσία δεσμών C-F, οπότε σύμφωνα αυτήν την άποψη οι όροι «οργανοφωσφορική ένωση» και «οργανική ένωση με φωσφόρο» ταυτίζονται. Έτσι, μεγάλο ποσοστό των παρασιτοκτόνων, όπως για παράδειγμα το μαλαθείο, συχνά συμπεριλαμβάνονται στις οργανοφωσφορικές ενώσεις.
Ο φωσφόρος μπορεί να υιοθετήσει μια ποικιλία βαθμίδων οξείδωσης, οπότε γενικά η πρώτη μέθοδος ταξινόμισης των οργανικών ενώσεων με φωσφόρο γίνεται με βάση τα παράγωγα του φωσφόρου(V) και του φωσφόρου(III), που είναι τα κυρίαρχα υποσύνολα των οργανικών ενώσεων με φωσφόρο. Σε μια περιγραφική μέθοδο, που όμως χρησιμοποιείται ενίοτε μόνο στην ονοματολογία, οι ενώσεις του φωσφόρου ταυτοποιούνται με τη χρήση του αριθμού συναρμογής τους (δ) και του χημικού σθένους τους (λ). Σύμφωσνα με αυτό το σύστημα, για παράδειγμα η φωσφίνη είναι ένωση δ³λ³.
Γαρδικιώτης Γρίβας

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας του ήταν ο Δράκος Γρίβας, αδερφός του ο περίφημος στρατάρχης Θεόδωρος. 
Πήρε μέρος σε πολλές μάχες και διακρίθηκε σε όλες, ιδίως στην Μάχη της Αράχωβας.
Όπως αναφέρει ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, υπηρέτησε και ως υπασπιστής του Όθωνα και ανέλαβε να καταστείλει στην περιοχή του Μεσσολογγίου ανταρσίες από πρώην αγωνιστές της Επανάστασης.