google/wiki40b huggingface dataset:
Γιοχάνες Άαβικ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου/8 Δεκεμβρίου του 1880 στον οικισμό Ράντβερε της σημερινής Εσθονίας που εκείνη την εποχή ανήκε στη Λιβονία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του φοίτησε αρχικά Ιστορία στα πανεπιστήμια του Τάρτου (1901 - 1902) και του Νίζιν (1902 - 1905) και αργότερα συνέχισε στο πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, όπου ειδικεύτηκε στις ρομανικές γλώσσες. Μεταξύ άλλων γνώριζε γαλλικά, λατινικά, αλλά και αρχαία ελληνικά. Παράλληλα ήταν μέλος του νεορομαντικού λογοτεχνικού ομίλου Noor-Eesti (ελλ: Νεαρή Εσθονία).
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα διδάσκοντας εσθονικά και γαλλικά στο πανεπιστήμιο του Τάρτου, ενώ το 1934 διορίστηκε γενικός επιθεωρητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Μετά την κατάληψη της Εσθονίας από τον Κόκκινο Στρατό στα πλαίσια της σοβιετικής αντεπίθεσης στο Ανατολικό Μέτωπο έναντι των γερμανικών στρατευμάτων κατά το β΄ μισό του 1944, ο Άαβικ κατέφυγε στη Σουηδία όπου συνέχισε τη συγγραφική του δραστηριότητα.
Απεβίωσε στις 18 Μαρτίου του 1973 στη Στοκχόλμη. Μετά την ανασύσταση του ανεξάρτητου εσθονικού κράτους, η σορός του μεταφέρθηκε στην πατρίδα του και ετάφη με τιμές στο κοιμητήριο της Άμπρουκα. Στο ίδιο κοιμητήριο μεταφέρθηκε ταυτόχρονα και η σορός του ξαδέλφου του και σημαντικού μουσικοσυνθέτη, Γιόοζεπ Άαβικ (1899 - 1989).

Έργο

Ο Άαβικ μνημονεύεται κυρίως για τη συνεισφορά του στον γλωσσικό τομέα, καθώς με την έρευνα και τους νεολογισμούς που εισήγαγε στο λεξικό, την ορθογραφία, τη σύνταξη κ.α., συνέβαλε σημαντικά στον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της εσθονικής γλώσσας. Σημαντικότερο έργο του είναι το λεξικό Keeleuuenduse äärmised võimalused (Τάρτου, 1924). Οι περισσότερες από τις προτάσεις του για τη γλώσσα υιοθετήθηκαν από τους περισσότερους συγγραφείς και διανοούμενους της εποχής του. Μεταπολεμικά, αν και οι γλωσσικές του μεταρρυθμίσεις επικρίθηκαν κατά τα πρώτα χρόνια της σοβιετικής περιόδου, στη συνέχεια έλαβαν επίσημη αναγνώριση.
Η συγγραφική του δραστηριότητα περιλαμβάνει επίσης μεταφράσεις λογοτεχνικών έργων (όπως π.χ. του Έντγκαρ Άλαν Πόε), άρθρα, μελέτες για την ευρωπαική λογοτεχνία, συγγραφή βιβλίων εσθονικής και φινλανδικής γραμματικής κ.ά.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1957-58

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1957-58 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα στη Β΄ κατηγορία.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1956-57, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1957-58 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1956-57 Απόλλων Λεμεσού.
Γεωγραφία της Ταϊβάν

Γεωλογία

Η Ταϊβάν βρίσκεται στη δυτική άκρη της Φιλιππινέζας πλάκας
Το νησί της Ταϊβάν σχηματίστηκε πριν από περίπου 4 έως 5 εκατομμύρια χρόνια σε ένα σύνθετο συγκλίνον σύνορο μεταξύ της Φιλιππινέζικης Θάλασσας και της Ευρασιατικής πλάκας. Σε ένα όριο που διατρέχει το μήκος του νησιού και συνεχίζει νότια στο ηφαιστειακό τόξο Luzon.
Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού περιλαμβάνει ένα τεράστιο μπλοκ σφάλματος που έχει κλίση προς τα δυτικά. Το δυτικό τμήμα του νησιού, και ένα μεγάλο μέρος της κεντρικής σειράς, αποτελείται από ιζηματογενείς κοιλότητες που ξύνονται από την κατώτερη άκρη της Ευρασιατικής πλάκας. Στα βορειοανατολικά του νησιού και συνεχίζοντας ανατολικά στο ηφαιστειακό τόξο Ryukyu, η Φιλιππίνων Θάλασσα μετατοπίζεται κάτω από την Ευρασιατική πλάκα.
Το τεκτονικό όριο παραμένει ενεργό και η Ταϊβάν αντιμετωπίζει 15.000 έως 18.000 σεισμούς κάθε χρόνο, εκ των οποίων 800 έως 1.000 παρατηρούνται από τους ανθρώπους. Ο πιο καταστροφικός πρόσφατος σεισμός ήταν ο σεισμός μεγέθους-7.3 Chi-Chi, ο οποίος σημειώθηκε στο κέντρο της Ταϊβάν στις 21 Σεπτεμβρίου 1999, σκοτώνοντας περισσότερους από 2.400 ανθρώπους. Στις 4 Μαρτίου 2010 περίπου στις 1:20 UTC, σεισμός μεγέθους 6,4 έπληξε τη νοτιοδυτική Ταϊβάν στην ορεινή περιοχή της κομητείας Kaohsiung. Ένας άλλος μεγάλος σεισμός συνέβη στις 6 Φεβρουαρίου 2016, με μέγεθος 6,4. Ο Ταϊνάν καταστράφηκε περισσότερο, με 117 θανάτους, οι περισσότεροι από τους οποίους προκλήθηκαν από την κατάρρευση ενός κτιρίου 17 ορόφων.
Γεωργιανό Ινστιτούτο Αθηνών

Το Γεωργιανό Ινστιτούτο Αθηνών είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που λειτουργούν στην Αθήνα.
Είναι το πρώτο γεωργιανό ακαδημαϊκό και πολιτιστικό ίδρυμα εκτός Γεωργίας. Το ελληνικό κράτος το αναγνώρισε το 1998 ως ξένο αρχαιολογικό ινστιτούτο. Τα συμφέροντα του Ινστιτούτου και οι δραστηριότητες καλύπτουν όλες τις πτυχές των επιστημονικών και πολιτιστικών ανταλλαγών μεταξύ Ελλάδας και της Γεωργίας.
Χαράλαμπος Δαμιανίδης

Σταδιοδρομία

Καταγόταν από τον Αετόλοφο Σαπών. Ήταν ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Κομοτηνής και μέλος του Δ.Σ. της Ε.Α.Σ. Ροδόπης. Εκλέχθηκε βουλευτής Ροδόπης με το ΠΑΣΟΚ το 1993 και ήταν επιλαχών στις εκλογές του 1996. Στις 20 Δεκεμβρίου 1999 απεβίωσε ο Δημήτρης Τσετινές και την έδρα του κατέλαβε ο Δαμιανίδης. Στις εκλογές του 2000 απέτυχε να εκλεγεί. Πέθανε το 2014 και η κηδεία του έγινε στον Αετόλοφο. Ο γιος του, Παύλος. εξελέγη Αντιπεριφερειάρχης.
2,4,6-τρινιτροτολουόλιο

Προετοιμασία

Το ΤΝΤ παράγεται σε μια διαδικασία τριών βημάτων. Πρώτα η τολουόλη νιτρώνεται μέσω ενός μίγματος από θειικό και νιτρικό οξύ για την παραγωγή ΜΝΤ (mono-nitrotoluene). Το ΜΝΤ στη συνέχεια νιτρώνεται και γίνεται DNT (dinitrotoluene). Στο τελευταίο βήμα το DNT νιτρώνεται για άλλη μια φορά και παράγεται ΤΝΤ. Τα οξέα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή του ΤΝΤ ανακυκλώνονται και επαναχρησιμοποιούνται.

Χρήσεις

Το ΤΝΤ είναι ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα εκρηκτικά σε πολεμικές και βιομηχανικές υποθέσεις. Χρησιμοποιείται λόγω της ανθεκτικότητάς του σε τρανταγμούς και τριβές, κάτι που μειώνει αισθητά τις πιθανότητες ανεπιθύμητης έκρηξης. Το ΤΝΤ λιώνει στους 80οC (176ᵒF) πολύ χαμηλότερα από τη θερμοκρασία στην οποία θα έκανε αβίαστα έκρηξη. Επίσης δεν απορροφά το νερό ούτε διαλύεται σε αυτό, κάτι που του επιτρέπει να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά σε υγρό περιβάλλον. Επίσης είναι σχετικά σταθερό, όταν αναμιγνύεται με άλλα εκρηκτικά.
Παρόλο που μπάρες ΤΝΤ είναι διαθέσιμες σε πολλά μεγέθη, το ΤΝΤ συναντάται συχνότερα σε εκρηκτικά μίγματα στα οποία περιέχεται. Μερικοί αγγλικοί τίτλοι κάποιων τέτοιων εκρηκτικών είναι: Amatol, Ammonal, Baratol, Composition B, Composition H6, Ednatol, Hexanite, Minol, Octol, Pentolite, Picratol, Tetrytol, Torpex, Tritonal, …
Μίνα Αδαμάκη

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Βόλο. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν (1966). Σε νεανική ηλικία σπούδασε στο Λονδίνο κουκλοθέατρο και παντομίμα.
Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στο θέατρο, ως μαθήτρια ακόμα, με το Θέατρο Τέχνης, στο έργο "Η δολοφονία του Ζαν - Πωλ Μαρά". Έχει παίξει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες.
Είχε ιδρύσει τον θίασο "Θεατρική Συντεχνία" και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της "Ελεύθερης Σκηνής".
Γκέζα, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

Ο Γκέζα-Λαδίσλαος-Ευσέβιος-Γκέραρτ-Ραφαήλ-Αλβέρτος-Μαρία γεννήθηκε στη Βουδαπέστη και είναι γιος του Ιωσήφ-Φραγκίσκου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Άννας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας.
Βιττόριο Αλφιέρι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Άστι, σπούδασε, μάλλον επιπόλαια, στη σχολή των ευγενών του Τορίνο και το 1766 ταξίδεψε σ’ όλη σχεδόν την Ευρώπη χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Όταν γύρισε στο Τορίνο φρόντισε να συμπληρώσει την μόρφωσή του και επιδόθηκε στην λογοτεχνία.
Μεγάλη επίδραση στην ζωή του είχε ο ερωτικός του δεσμός με την κόμισσα Άλμπανυ, σύζυγο του πρίγκιπα Καρόλου Εδουάρδου Στούαρτ, διεκδικητή του αγγλικού θρόνου, με την οποία έζησε ως το τέλος της ζωής του.
Εκτός από τις 22 τραγωδίες του, οι οποίες θεωρούνται από τις καλύτερες της ιταλικής γλώσσας και με τις οποίες προσπάθησε να αφυπνίσει την εθνική συνείδηση των συμπατριωτών του, ο Αλφιέρι έγραψε έξι κωμωδίες, λυρική ποίηση και το Περί τυραννίας. Παρά το ότι στο έργο αυτό εκφράζει θερμό έρωτα προς την ελευθερία, ο Αλφιέρι υπήρξε εχθρός της Γαλλικής Επανάστασης (από την οποία κινδύνεψε στο Παρίσι ως ξένος και ευγενής), όπως φαίνεται στο έργο του Ο Μισογάλλος. Έγραψε επίσης μιαν άκρως ενδιαφέρουσα αυτοβιογραφία.
1239 Κετελέτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Κετελέτας εκτιμάται σε 15,94 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0695. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κετελέτα γύρω από τον εαυτό της.
Στέλλα Παπαδάκη-Oekland

Βίος

Η Στέλλα Παπαδάκη-Oekland γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1937 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών στη  γεννέτειρά της φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1960 διορίστηκε επιμελήτρια Βυζαντινών αρχαιοτήτων στην Κρήτη. Ασχολήθηκε με τον εντοπισμό μνημείων και την επίβλεψη των πρώτων αναστηλώσεων και συντηρήσεων τοιχογραφιών. Το 1965 μετατέθηκε στην Αθήνα και στο Βυζαντινό Μουσείο μέχρι την απομάκρυνσή της από τη Δικτατορία. Το 1969 αποχώρησε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και το 1970 έφυγε ως υπότροφος στη Γερμανία του ιδρύματος Alexander von Humboldt σπουδάζοντας στα πανεπιστήμια Μονάχου και Χαϊδελβέργης (1970-1974). Στο τελευταίο ίδρυμα εκπόνησε τη διατριβή της με θέμα: ‘’The Illustration of the Byzantine Job Manuscripts’’ το 1979.
Το 1975 επανήλθε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και το 1977 παραιτήθηκε οριστικά πηγαίνοντας το 1980 στην Κρήτη για να διδάξει ως Ειδική Επιστήμων Βυζαντινή Αρχαιολογία στην αρτισύστατη Φιλοσοφική Σχολή. Το 1985 έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας Υπήρξε πρόεδρος του τμήματος και Διευθύντρια του Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας και Τέχνης. Διετέλεσε επίσης μέλος της Εταιρείας Κρητικών Ιστορικών Μελετών.
Πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου 2002, στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Το τμήμα Ιστορία και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης αποφάσισε τη θεσμοθέτηση χρηματικού βραβείου στη μνήμη της Στέλλας Παπαδάκη-Okland το οποίο θα απονέμεται κατ' έτος, σε μεταπτυχιακό φοιτητή ή φοιτήτρια της Βυζαντινής Αρχαιολογίας, που διακρίθηκε για την καλύτερη επίδοση του.
Μια από τις πιο σημαντικές συμβολές της στην μελέτη της χριστιανικής ζωγραφικής της Κρήτης την περίοδο της Λατινοκρατίας είναι πως συγκρίνοντας τα έργα που παρήχθησαν την περίοδο αυτή με άλλα της ρομανικής και γοτθικής τέχνης και συσχετίζοντας τα ερμήνευσε την προέλευση των πρώτων από εκείνα της ρομανικής και γοτθικής βάσει της παιδείας των Κρητών ζωγράφων.
Αρλέτα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Ξεκίνησε τη δισκογραφική της καριέρα τη δεκαετία του 1960 συμμετέχοντας στο λεγόμενο νέο κύμα της ελληνικής μουσικής. Στα πρώτα της δισκογραφικά βήματα συνεργάστηκε με αρκετούς γνωστούς συνθέτες, όπως οι Γιάννης Σπανός, Νότης Μαυρουδής, Νίκος Χουλιαράς, Γιώργος Κοντογιώργος. Στη συνέχεια πραγματοποίησε έναν δίσκο με διασκευές τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι για το θέατρο. Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 προλαβαίνει τις ηχογραφήσεις της συνεργασίες της με τον Μίκη Θεοδωράκη για το Romancero Gitano, το οποίο τελικά ηχογραφεί μετά την μεταπολίτευση, το 1978. 
Πρωτοτραγούδησε στη μπουάτ "Κιβωτός" του Μίνου Αργυράκη. 
Ανέλαβε τη μπουάτ "Ταβάνια" αλλά κυνηγήθηκε από τη χούντα των συνταγματαρχών με αποτέλεσμα να μείνει εκτός τραγουδιού για περίπου τέσσερα χρόνια.Μια πρόσκληση του Georges Moystaki για συμμετοχή στις συναυλίες του στο Παρίσι, την επαναφέρει και επιστρέφει ύστερα από καιρό ξανατραγουδώντας, στο θέατρο Bobino. 
Τραγουδάει σε χώρους όπως το "Καφεθέατρο" στην Αθήνα και το "Λιόγερμα" της Θεσσαλονίκης. 
Το 1981 ηχογράφησε τον πρώτο δίσκο με δικό της υλικό ("Ένα Καπέλο με Τραγούδια"). Το 1984 και το 1985 γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τραγούδια που της έγραψαν ο συνθέτης Λάκης Παπαδόπουλος και η στιχουργός Μαριανίνα Κριεζή στους δίσκους Περίπου και Τσάι Γιασεμιού.
Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1986 γιορτάζοντας τα 20 χρόνια της στο τραγούδι, δίνει την πρώτη μεγάλη της συναυλία στο θέατρο του Λυκαβηττού στην οποία παρευρίσκονται πάνω από 6 χιλ. άτομα.
Τα χρόνια που ακολουθούν εμφανίζεται σε υπαίθριες συναυλίες (θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου, θέατρο Βράχων, Βεάκειο θέατρο Πειραιά, Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας στην Πεντέλη κ.α) και στους χώρους "Μετρό" (Γκύζη), θέατρο Περοκέ (περίοδος 1987-1988), "Ροντέο" μαζί με τον Νότη Μαυρουδή κ.α. 
Παίρνει μέρος μαζί με τον Νότη Μαυρουδή στη μεγάλη συναυλία που διοργανώνει το Υπουργείο πολιτισμού για τους σεισμόπληκτους της Αρμενίας, στο ΣΕΦ.
Τον Δεκέμβριο του 1991 κυκλοφορεί ο δίσκος της "Άσε τα κρυφά κρυμμένα" που περιέχει τη μεγάλη της επιτυχία Μπαρ το Ναυάγιο. 
Κάποιες από τις επιτυχίες της είναι τα: "Μια Φορά Θυμάμαι", "Τα Μικρά Παιδιά", "Το Λέει Και Το Τραγούδι", "Ο Λύκος", "Το Τραγούδι Της Δραχμής", "Καφενείο", "Σερενάτα", "Έρχεται Κρύο", "Τσάι Γιασεμιού", "Τα Ήσυχα Βράδυα", "Batida de Coco", "Μπαρ το Ναυάγιο", "Λεωφορείο το 2". 
Το 1997 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Από πού πάνε για την Άνοιξη» με κείμενα, στίχους, σχέδια και ζωγραφιές της. (Εκδόσεις «Καστανιώτη»).
Το 2009, κυκλοφορεί τον διπλό δίσκο "Και πάλι χαίρετε!"

Περιπέτεια με την υγεία της

Στις 11 Φεβρουαρίου 2008 ελάχιστα λεπτά πριν από την προγραμματισμένη της συναυλία στο Βόλο λιποθύμησε καθώς υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο του Βόλου και οι γιατροί χαρακτήρισαν την κατάστασή της "σοβαρή". Παρέμεινε στην εντατική του νοσοκομείου Βόλου σε καταστολή και σταθερή μα κρίσιμη κατάσταση, ωστόσο κατάφερε να αναρρώσει.

Θάνατος

Μετά από πολύμηνη νοσηλεία στην εντατική του νοσοκομείου «Αγία Όλγα», έχοντας υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο παράλληλα με έμφραγμα, έφυγε από τη ζωή στις 8 Αυγούστου 2017.
Βασίλης Καζάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1945 στα Ιωάννινα και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Ζωσιμαία Σχολή. Την ίδια εποχή ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική πλάι στον πατέρα του, Γεώργιο. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, έχοντας ως δασκάλους τους Κωνσταντίνο Γραμματόπουλο και τον Νίκο Νικολάου ενώ ταυτόχρονα παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας στο εργαστήριο του Βασίλη Βασιλειάδη. 
Από το 1977 μέχρι και το θάνατό του, διετέλεσε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών καθώς και διευθυντής στον τομέα της χαρακτικής. Νωρίτερα, είχε εργαστεί μεταξύ άλλων, ως συντηρητής του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου. Παράλληλα, ασχολήθηκε ενεργά με την αγιογραφία για διάστημα περίπου είκοσι ετών.
Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εγχώριες και ξένες εκθέσεις, παραστάσεις και συναυλίες. Πραγματοποίησε από το 1974 μέχρι το 2003 ατομικές εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας ( Αθήνα, Ιωάννινα, Ρέθυμνο και Βόλος ) ενώ συμμετείχε σε πληθώρα ομαδικών εκθέσεων σε διάφορες χώρες ( Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ταϊβάν κ.ά.)
Ο Βασίλης Καζάκος, υπήρξε ιδρυτικό μέλος καλλιτεχνικών φορέων όπως η Ένωση Ελλήνων Χαρακτών, το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, η Ένωση Αποφοίτων της ΑΣΚΤ και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ζωσιμάδων ενώ ήταν μέλος της Τράπεζας Τέχνης του Τόκιο. Απεβίωσε στις 4 Αυγούστου του 2006 στα Ιωάννινα όντας προσβεβλημένος από καρκίνο.
ΚΣ Τούρνου Σεβερίν

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2007 μετά την ενοποίηση των Gaz Metan Podari και CFR Craiova. Το καλοκαίρι του 2011 μετακινήθηκε από την Κραϊόβα στην Ντρομπέτα-Τούρνου Σεβερίν, ώστε να συνεχιστεί η ποδοσφαιρική παράδοση στην πόλη μετά τη διάλυση της FC Drobeta-Turnu Severin.
Κωνσταντίνος Βερσής

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901 και εντάχθηκε στο στράτευμα ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού κατά το τελευταίο έτος της Μικρασιατικής Εκστρατείας (1922). Σύμφωνα με αναφορές των ανωτέρων του, διακρίθηκε αρκετές φορές στο πεδίο της μάχης.
Στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν η Ελλάδα εισήλθε ενεργά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, λόγω της απρόκλητης ιταλικής επίθεσης, υπηρετούσε στην Ήπειρο, ως διοικητής Μοίρας του Ε' συντάγματος πυροβολικού, που ανήκε στην 8η Μεραρχία Πεζικού.  Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου, έλαβε μέρος στη Μάχη Ελαίας-Καλαμά, κατά την οποία απωθήθηκαν οι επιτιθέμενες εχθρικές δυνάμεις. Μάλιστα, η Μοίρα του Βερσή κατάφερε ισχυρά πλήγματα κατά του εχθρού, που εκδιώχθηκε από το ελληνικό έδαφος. Στο διάστημα των επομένων μηνών συμμετείχε στις επιχειρήσεις που είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω υποχώρηση των ιταλικών δυνάμεων και την διείσδυση του Ελληνικού Στρατού στη Βόρεια Ήπειρο (δηλ. εντός της υπό ιταλικής κατοχής νότιας Αλβανίας).
Τον Απρίλιο του 1941, μετά την εισβολή της Γερμανίας, προς υποστήριξη της Ιταλίας, το μέτωπο σύντομα κατέρρευσε και οι ελληνικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν. Ένας από τους όρους της συνθηκολόγησης προέβλεπε την παράδοση του οπλισμού των στρατιωτών στους Γερμανούς, μέχρι τις 26 Απριλίου. 
Ο Βερσής μη αποδεχόμενος τους ταπεινωτικούς όρους, και θεωρώντας την παράδοση των όπλων ως τον έσχατο εξευτελισμό για τον μαχητή, ως ύστατη πράξη ηρωισμού, διέταξε τους άνδρες του να συγκεντρώσουν τα πυροβόλα της Μοίρας και να τραγουδήσουν τον Εθνικό Ύμνο στραμμένοι προς νότο, προς την υπόλοιπη Ελλάδα. Αφού χαιρέτισε στρατιωτικά τα πυροβόλα, διέταξε να τα καταστρέψουν, ενώ κατά τη διάρκεια των εκρήξεων αυτοκτόνησε.

Υστεροφημία

Η τάξη αποφοίτων 2010 της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων ονομάζεται τάξη 'Ταγματάρχη Πυροβολικού Κωνσταντίνου Βερσή', τιμής ένεκεν. Επίσης, το στρατόπεδο της Άρτας, ονομάζεται Στρατόπεδο Βερσή πρός τιμήν του ταγματάρχη Κωνσταντίνου Βερσή.
Μιχαήλ Μάρουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γονείς του ήταν ο Μανίλιος Μάρουλος και η Ευφροσύνη Ταρχανιώτη, ευγενείς πρόσφυγες στην Ιταλία από το Βυζάντιο μετά την κατάλυση της Αυτοκρατορίας. 
Εστάλη στη Βενετία από τον συγγενή του Ζαχαρία Σκορδύλη από την Κρήτη, από τον οποίο και διδάχτηκε τα πρώτα Ελληνικά γράμματα. Λατινικά έμαθε από τον περιφανή Σανελλίκο. Αργότερα εστάλη στην Πάδουα και σπούδασε φιλοσοφία με υποτροφία του Βησσαρίωνα.
Ήταν όμορφος άνδρας και είχε ιπποτικό χαρακτήρα. Μετά τον θάνατο του προστάτη του το 1472, διήγε πλάνητα βίο, καταλήγοντας μισθοφόρος στους Έλληνες του οπλαρχηγού Νικόλαου Ράλλη. Ο Μάρουλος ακατάπαυστα ασχολούνταν με τις Μούσες, και έτσι, ακόμα και μέσα στην στρατιωτική του ζωή έγραψε σε άψογη λατινική γλώσσα τα τέσσερα βιβλία των Επιγραμμάτων, και τα τρία των ύμνων του.
Όταν μετά από μικρό χρονικό διάστημα παραιτήθηκε από την στρατιωτική υπηρεσία ήρθε στη Φλωρεντία και φιλοξενήθηκε ευμενέστατα από τον Λαυρέντιο των Μεδίκων. Κατά την εποχή εκείνη στην Ιταλία οι σπουδές της Ελληνικής γλώσσας είχαν φτάσει στο αποκορύφωμα με δασκάλους τον Ανδρόνικο Κάλλιστο και το Δημήτριο Χαλκοκονδύλη. Άνδρες και γυναίκες ευγενούς καταγωγής και εξόχων προσωπικών πλεονεκτημάτων επιδίδονταν στην εκμάθησή τους. 
Ο Ταρχανιώτης πέθανε στις 11 Απριλίου του 1500, όταν επανερχόμενος έφιππος από την Βολτέρα, όπου είχε πάει να επισκεφτεί κάποιον φίλο του, έπεσε στον ποταμό Κεκίνα και πνίγηκε. Έξι έτη αργότερα πέθανε και η σύζυγός του Αλεξάνδρα Σκάλα.

Συγγράμματα

Επαινέθηκε από τους συγχρόνους και μεταγενεστέρους του ως ο πιο μορφωμένος Έλληνας του 15ου αιώνα, και στα Λατινικά αντάξιος των τότε εξέχοντων Ιταλών. Ανήκε στην Ακαδημία του Ποντάκου και είχε σφιχτές σχέσεις με τον Σαναζάκο, ο οποίος και τον υπερασπίστηκε στην διαμάχη του με τον Πολιτσιάνο. 
Εξαιτίας των Ελληνικών Ύμνων του στους Ελληνικούς Θεούς χαρακτηρίστηκε "ειδωλολάτρης"(εθνικός) από μερικούς, και ιδίως από τον Έρασμο.
Ιωάννης Α΄ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου ΙΔ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και της Μαργαρίτας του Οίκου Λουξεμβούργου, κόρης του Ιωάννη της Βοημίας.
Το 1339 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε 10 ετών. Έπειτα από ένα έτος απεβίωσε· η μητέρα του επέστρεψε στη Βοημία. Ήταν ο τελευταίος απόγονος του κλάδου της Κάτω Βαυαρίας και τον διαδέχθηκε ο συγγενής του Λουδοβίκος Δ΄ δούκας της Άνω Βαυαρίας και βασιλιάς της Γερμανίας.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Άννα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Άνω Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας· δεν απέκτησαν απογόνους.
Ανδρέας Ρέντιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Χίο και εκπαιδεύτηκε στο Ελληνικό Φροντιστήριο του Αγίου Αθανασίου στη Ρώμη. Κατατάχτηκε στο τάγμα του Ιησού.
Τίγρης ποταμός

Τίγρης - Ευφράτης

Είναι ποταμοί της Μέσης Ανατολής που χύνονται στον Περσικό Κόλπο.
Το μήκος του Ευφράτη φτάνει τα 2760 χιλιόμετρα. Οι πηγές του τοποθετούνται στην περιοχή της Τουρκικής Αρμενίας. Αφού, για ένα διάστημα, περάσει το έδαφος της Τουρκίας, συνεχίζει στη Συρία. Στη συνέχεια, αφού διασχίσει τη Μεσοποταμία ή Ιράκ, χύνεται στον Περσικό κόλπο, αφού στα τελευταία χιλιόμετρα της διαδρομής του ενωθεί με τον άλλο μεγάλο ποταμό της δυτικής Ασίας, τον Τίγρη. Ο Ευφράτης είναι σημαντικό ποτάμι τόσο για τη Συρία, όσο και για το Ιράκ. Στη Συρία, στο μικρό μέρος που τη διασχίζει, μετατρέπει ένα μεγάλο μέρος της ερήμου της, σε εύφορη γη. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει δύο μεγάλα φράγματα. Έτσι η Συρία, εκτός από την ηλεκτρική ενέργεια που εξοικονομεί, ποτίζει και μεγάλες εκτάσεις και ένα μεγάλο μέρος από την παλιά Συριακή έρημο έχει μετατραπεί σε εύφορη γη.
Ο Τίγρης διαρρέει το Κουρδιστάν, από τα όρη του οποίου και πηγάζει, διασχίζει το Ιράκ, ένα μέρος της Τουρκίας κι απλώνεται στην πεδιάδα της Μεσοποταμίας. Κάπου κοντά στη Βαγδάτη συναντά τον Ευφράτη, με τον οποίο κι ενώνεται. Η σημασία του Τίγρη για την περιοχή είναι τεράστια, επειδή ουσιαστικά από αυτόν και τον Ευφράτη αρδεύεται η μεγάλη κοιλάδα, στην οποία βρίσκονταν οι αρχαίες πόλεις Νινευή, Σελεύκεια, Κτησιφώντα. Σήμερα στις όχθες του Τίγρη είναι χτισμένες οι σημαντικές πόλεις Βαγδάτη, Βασόρα, Μοσούλη. Από την αρχαία ακόμα εποχή το 3.000 π.Χ. είχαν αρχίσει αρδευτικά έργα στην κοιλάδα του Τίγρη. Ο ποταμός είναι πλωτός, με ορμητικό ρεύμα. Για το Ιράκ, ο Ευφράτης, μαζί με τον Τίγρη, εξασφαλίζουν την ύπαρξη της χώρας του Ιράκ. Στην περίπτωση που δεν είχε αυτά τα δύο ποτάμια, θα είχε ήδη γίνει προ πολλού μια τεράστια έρημος αφού η πεδιάδα, που βρίσκεται ανάμεσα στα δυο ποτάμια, αποτελεί τη μοναδική σχεδόν καλλιεργήσιμη περιοχή της χώρας. Τα τελευταία χρόνια άρχισαν και οικοδομούνται μεγάλα αρδευτικά φράγματα, με αποτέλεσμα να γίνεται οικονομικότερη εκμετάλλευση των νερών του ποταμού και κάθε χρόνο να προσθέτονται νέα εδάφη στην καλλιέργεια, που, πριν από μερικά χρόνια, ήταν έρημος.
Δήμος Πρόμπιστιπ

Γεωγραφία

Ο δήμος συνορεύει με τον Δήμο Κράτοβο στα βόρεια, με τον Δήμο Κότσανη και τον Δήμο Τσεσίνοβο-Ομπλέσοβο στα ανατολικά, με τον Δήμο Σβέτι Νίκολε στα δυτικά και με τον Δήμο Στιπ και με τον Δήμο Καρμπίντσι στα νότια.