google/wiki40b huggingface dataset:
Κουκουβάγια

Ονομασία

Σύμφωνα με τις επικρατέστερες ετυμολογικές προσεγγίσεις η λέξη γλαυξ έχει άμεση σχέση με το γλαυκός (ο έχων ανοιχτό γαλάζιο χρώμα) και δόθηκε στα συγκεκριμένα πτηνά από τους αρχαίους Έλληνες εξαιτίας του λαμπερού και σπινθηροβόλου βλέμματος του πουλιού. Η επιστημονική ονομασία Strigiformes (Στριγγόμορφα), καθώς και το όνομα της οικογένειας των Στριγγιδών, ετυμολογούνται από το αρχαίο ελλ. στρίγξ, λατ. strix, το οποίο αποτελεί ηχομιμητικό της εκφραστικής φωνής του πουλιού και έχει άμεση σχέση με το ρήμα "τρίζω", καθώς και με το νεοελληνικό "στρίγγλα". "Τυτώ" ήταν στην αρχαιότητα, όπως και σήμερα, το όνομα της γλαύκας "Τυτώ η λευκή" (Tyto alba).
Πρέπει να τονιστεί πως στα Ελληνικά ο όρος "κουκουβάγια" αναφέρεται συχνά μόνο στο είδος Μικρή Κουκουβάγια ή Αθηνά η νυκτία (Athene noctua), ενώ για τα υπόλοιπα Γλαυκόμορφα χρησιμοποιείται ο όρος "γλαύκα". Παρόλα αυτά ο όρος κουκουβάγια δεν περιορίζεται σε μόνο ένα είδος, αλλά επιστημονικά περιγράφει εξίσου όλα τα μέλη της βιολογικής τάξης Γλαυκόμορφα.

Ανατομικά χαρακτηριστικά

Οι γλαύκες έχουν ιδιαίτερη μορφή, η οποία χαρακτηρίζεται από αξιοσημείωτες προσαρμογές στις ανάγκες ενός νυκτόβιου θηρευτή. Έχουν μακριές και στρογγυλεμένες φτερούγες, κοντή ουρά και ένα δυσαναλόγως μεγάλο κεφάλι με ένα δισκοειδές μεγάλο πρόσωπο. Τα ράμφη τους είναι κυρτά και γαμψά. Όλες οι γλαύκες έχουν ιδιαίτερα οξυμένες τις αισθήσεις της ακοής και της οράσεως. Τα μάτια είναι τοποθετημένα μπροστά, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται στερεοσκοπική όραση, κάτι το οποίο είναι απαραίτητο σε κάθε θηρευτή, ώστε να μπορεί να κάνει σωστή εκτίμηση αποστάσεων και ταχυτήτων.
Τα όργανα της ακοής είναι τοποθετημένα ασύμμετρα στο κεφάλι του πτηνού και η διαμόρφωση του προσώπου είναι τέτοια, ώστε να κατευθύνει τα ακουστικά κύματα στους ακουστικούς πόρους. Πάρα πολλές γλαύκες έχουν στην κορυφή της κεφαλής χαρακτηριστικές τούφες, οι οποίες ονομάζονται αντία. Τα αντία αποτελούνται από φτερά και δεν έχουν καμία σχέση με την ακοή. Η λειτουργία τους δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί.
Οι γλαύκες έχουν σε σχέση με το σωματικό τους βάρος δυσαναλόγως μεγάλη επιφάνεια πτερύγων. Σε συνδυασμό με το μαλακό και πυκνό πτέρωμα επιτυχγάνουν έτσι μια σχεδόν απολύτως αθόρυβη πτήση.

Γεωγραφική εξάπλωση

Γλαύκες υπάρχουν σε όλες τις ηπείρους με εξαίρεση την Ανταρκτική. Τις συναντούμε σε όλα τα ενδιαιτήματα, τα περισσότερα είδη βρίσκονται όμως στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της Ν. Αμερικής και της Ασίας. Τη βορειότερη εξάπλωση έχει η χιονόγλαυκα (Nyctea scandiaca), η οποία επιβιώνει ακόμα και στις ακτές της Γροιλανδίας.

Αρχαία Ελλάδα

Από την αρχαιότητα η κουκουβάγια ταυτιζόταν με τη σοφία. Οι αρχαίοι Έλληνες τη θεωρούσαν το σύμβολο της θεάς Αθηνάς. Ενδεικτική της λατρείας των αρχαίων Ελλήνων για το πτηνό αυτό είναι η αναφορά του Αλεξανδρινού λεξικογράφου Ησύχιου, σύμφωνα με την οποία, πριν ξεκινήσει η ναυμαχία της Σαλαμίνας, είχε πετάξει μια κουκουβάγια ως προάγγελος της νίκης των Ελλήνων.
Φωκίων Μπίτσιος

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα.
Ήταν διορισμένος νομάρχης Πειραιά το 1967-70. Νωρίτερα ήταν και Νομάρχης Φθιώτιδας.
Πέθανε εν ενεργεία έπειτα από πολύμηνη ασθένεια στο νοσοκομείο "Αλεξάνδρα". Κηδεύτηκε στην Καρδίτσα στις 15 Αυγούστου και στην κηδεία του παρέστη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Στυλιανός Παττακός.
Ο Δήμος Καρδίτσας έδωσε σε μία οδό της πόλης το όνομά του.
Φαλαρίδα

Κατανομή

Η Φαλαρίδα αναπαράγεται σε μικρές και μεγάλες λίμνες ανανεώσιμων υδάτων. Εμφανίζεται και αναπαράγεται στην Ευρώπη, Αυστραλία και Αφρική. Το είδος έχει προσφάτως εξαπλωθεί και στη Νέα Ζηλανδία. Κατοικεί στα ηπιότερα κλίματα στις περιοχές όπου απαντάται, αλλά αποδημεί σε νοτιότερα και δυτικότερα μέρη της Ασίας το χειμώνα καθώς τα νερά παγώνουν.

Περιγραφή

Η Φαλαρίδα έχει μήκος 36–42 cm, και είναι κυρίως μαύρη εκτός μίας μετωπιαίας λευκής ασπίδας. Τα μάτια της έχουν χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα. Ως κολυμβητικό είδος, η Φαλαρίδα διαθέτει μερική ενίσχυση στα μακριά δυνατά δάχτυλα των ποδιών.
Το ανήλικο είναι πιο ανοιχτόχρωμο από το ενήλικο, με υπόλευκο στήθος και δεν έχει την μετωπιαία ασπίδα. Το μαύρο φτέρωμα των ενήλικων αναπτύσσεται όταν είναι 3-4 μηνών, αλλά η ασπίδα εμφανίζεται στην πλήρη ανάπτυξη, μετά από έναν χρόνο ή και κάποιες φορές αργότερα.
Είναι θορυβώδες πτηνό με ευρύ ρεπερτόριο από ήχους παράγοντας τριξίματα ή κρώζοντας κυρίως τις νύχτες.

Συμπεριφορά

Η Φαλαρίδα δεν είναι τόσο κρυψίνους όσο τα υπόλοιπα πτηνά της οικογένειας των Ραλλιδών. Μπορεί να φανεί να κολυμπάει σε ανοιχτά νερά ή να περπατάει σε περιοχές με γρασίδι δίπλα σε νερά. Είναι επιθετικό είδος και ισχυρά διεκδικητικό ως προς την περιοχή κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής του, καθώς και οι δύο γονείς συμμετέχουν στην άμυνα του χώρου τους. Κατά τη διάρκεια της μη αναπαραγωγής μπορεί να σχηματίσουν μεγάλα σμήνη, πιθανώς σχετιζόμενα με την αποφυγή θηρευτών.
Είναι διστακτικό στην πτήση και συνήθως απογειώνεται κατά μήκος του νερού με παφλασμούς. Το ίδιο γίνεται και όταν δεν πετάει, όταν ταξιδεύει μικρές αποστάσεις με ταχύτητα σε εδαφικές διαμάχες. Όπως συμβαίνει με πολλά πτηνά της ίδιας οικογένειας, η αδύναμη πτήση του δεν εμπνέει αυτοπεποίθηση, αλλά στην αποδήμηση, κυρίως τις νύχτες, μπορεί να καλύψει πολύ μεγάλες αποστάσεις. Κουνάει το κεφάλι καθώς κολυμπά και κάνει μικρές βουτιές που ξεκινούν από μικρά άλματα.

Αναπαραγωγή

Το είδος χτίζει τη φωλιά του από ξερά καλάμια και χόρτα κοντά στις όχθες των νερών ή σε εμπόδια μέσα στο νερό που εξέχουν από αυτό. Γεννά έως και 10 αυγά, εντούτοις συνήθως μόνο 3 επιβιώνουν εξαιτίας της βίαιης συμπεριφοράς των γονέων.
Οι Φαλαρίδες μπορούν να είναι πολύ βίαιες στα μικρά τους όταν βρίσκονται υπό πίεση, όπως σε περιόδους έλλειψης φαγητού. Θα τσιμπούν με το ράμφος τους τα μικρά που ζητούν φαγητό, επαναλαμβανόμενα, μέχρι το μικρό να σταματήσει και να πεθάνει από την πείνα. Αν τα μικρά συνεχίσουν να ζητούν φαγητό, μπορεί να τα τσιμπήσουν τόσο δυνατά ώστε να τα σκοτώσουν.

Διατροφή

Η Φαλαρίδα είναι παμφάγο πτηνό και τρέφεται με ποικιλία τροφών όπως αυγά από άλλα πουλιά του νερού, καθώς και με φύκη, βλάστηση, σπόρους και φρούτα. Δείχνει μεγάλη διαφοροποίηση στις διατροφικές του τεχνικές βοσκώντας σε γη ή στο νερό. Στο νερό μπορεί να καταλήξει να τρέφεται όπως η αγριόπαπια ή να βουτά αναζητώντας φαγητό.

Κατάσταση

Η Φαλαρίδα είναι ένα από τα είδη στα οποία εφαρμόζεται η Συμφωνία της Διατήρησης των Αφρικανο-Ευρασιατικών Αποδημητικών Υδρόπτηνων (Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds - AEWA).
Ιωάννα του Ρετέλ

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Ούγου Δ΄ κόμη του Ρετέλ και της 3ης συζύγου του Ισαβέλλας του Γκραντπρέ. Το 1285 διαδέχθηκε τον πατέρα της στην κομητεία του Ρετέλ.
Εγγαρές Νάξου

Το χωριό

Στις Εγγαρές υπάρχει ένας πλούσιος σε καλλιέργεια κάμπος περίπου 5 τ.χλμ. που διαπερνούν δύο ποτάμια, και καταλήγουν στην θάλασσα του χωριού, τον Αμμίτη. Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες των βουνών Κορακιά και Γέννηση.
Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μια πλινθόκτιστη πλατεία που λίγα μέτρα από εκεί, δεσπόζει ένας από τους μεγαλύτερους ναούς της Νάξου, η Κοίμηση της Θεοτόκου. Στο χωριό δεν λείπουν και τα αμέτρητα ξωκλήσια, μέσα στον κάμπο και στα βουνά.
Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου δούκα του Μπράουνσβαϊκ και της Μαρίας, κόρης του Καρόλου-Λουδοβίκου πρίγκιπα της Βάδης. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1815 ήταν 9 ετών και ο αδελφός του Κάρολος Β΄ ήταν 11. Την κηδεμονία τους ανέλαβε ο συγγενής τους Γεώργιος Δ΄ βασιλιάς της Βρετανίας και του Ανοβέρου.
Το 1823 έγινε ταγματάρχης στον Πρωσικό στρατό. Το 1823 ο αδελφός του θεωρήθηκε ενήλικος και ανέλαβε την εξουσία, αλλά η διακυβέρνηση ήταν άστοχη και διεφθαρμένη. Με αφορμή ένα διάταγμά του το 1830 ο λαός ξεσηκώθηκε και εισέβαλε στο ανάκτορο, που το έκαψε. Ο Κάρολος Β΄ διέφυγε και ο Γουλιέλμος ανέλαβε προσωρινά. Ένας νόμος των Γουέλφων του επέτρεψε, ένα έτος μετά, να γίνει το 1831 δούκας του Μπράουσβαϊγκ μόνιμα. Άφησε το μεγαλύτερο μέρος της διακυβέρνησης στους υπουργούς του και περνούσε τον καιρό του έξω από το δουκάτο, στην κτήση του στο Οέλς (Ολέσνικ) στη Σιλεσία.
Είχε προσχωρήσει στη Βορειο-Γερμανική Συνομοσπονδία το 18866, που την καθοδηγούσε η Πρωσία και ζήτησε να τον κληρονομήσει ο πλησιέστερος άρρην συγγενής του Ερνέστος-Αύγουστος Β΄. Η Πρωσία, επειδή ο Ερνέστος-Αύγουστος Β΄ διεκδικούσε το Ανόβερο, αρνήθηκε και οι σχέσεις τους περιήλθαν σε ένταση. Το 1884 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και δημιουργήθηκε κρίση στη διαδοχή. Ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας δεν επέτρεπε στον κληρονόμο να έρθει, φοβούμενος ότι η διεκδίκηση του Ανοβέρου θα κατέστρεφε την ειρήνη. Ορίστηκε επιτροπή που έθεσε αντιβασιλιά στο δουκάτο, αλλά ο Ερνέστος-Αύγουστος Β΄ αποκαλούσε τον εαυτό του δούκα του Μπράουνσβαϊκ και ήρθε και έμενε στην Αυστρία, στα σύνορα με τη Γερμανία. Η διένεξη κράτησε 29 έτη. Το 1913 ο Ερνέστος-Αύγουστος Γ΄ γιος του προηγουμένου, στον οποίο ο Γουλιέλμος είχε αφήσει την ιδιωτική του περιουσία, νυμφεύτηκε την κόρη του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας με τον όρο να παραιτηθεί των αξιώσεών του στο Ανόβερο, οπότε του παραχωρήθηκε το δουκάτο.

Οικογένεια

Δεν νυμφεύτηκε, αλλά είχε μια σειρά από νόθα τέκνα.
Κρούστας Λασιθίου

Διοικητική ιστορία

Από το 1925 αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Από το 1964 μέχρι την καθαίρεσή του από τη χούντα το 1967 πρόεδρος της Κοινότητας υπήρξε ο αντιστασιακός Γιώργος Γεροντής (1925 - 13 Ιανουαρίου 1980). Από το 1997 ανήκει στο δήμο Αγίου Νικολάου.

Αξιοθέατα

Στη θέση Λάκκοι βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή του ανοικοδομήθη ή ανεκαινίσθη και τοιχογραφήθηκε το 1348. Είναι μονόχωρος καμαροσκέπαστος και ενδιαφέρον παρουσιάζει το κτιστό τέμπλο του.
Επιχείρηση Μπαγκρατιόν

Δυνάμεις

Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια "Επιχειρήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο" από την σοβιετική πλευρά συμμετείχαν 2.400.000 στρατιώτες ενώ από τη γερμανική πλευρά συμμετείχαν 1.200.000 στρατιώτες της Ομάδας Στρατιών Κέντρο.

Προετοιμασία

Στην αρχή, η σοβιετική διοίκηση θεώρησε ότι η Επιχείρηση Μπαγκρατιόν θα ήταν ίδια με την Επιχείρηση Κουτούζωφ και με την Επιχείρηση Ρουμιάντσεφ, οι οποίες διεξάχθηκαν στο Κουρσκ. Στις μονάδες των μετώπων του Κόκκινου Στρατού που θα λάμβαναν μέρος στην Επιχείρηση Μπαγκρατιόν, θα στέλνονταν πολλά πολεμοφόδια, με τα οποία οι μονάδες έπρεπε να προωθηθούν 150-200 χιλιόμετρα. Ο Κόκκινος Στρατός δεν είχε δημιουργήσει ποτέ πριν μια τέτοια επιχείρηση, για αυτό όλα τα έγγραφα και σχέδια που είχαν σχέση με την Επιχείρηση Μπαγκρατιόν, καθώς και η διεξαγωγή της επιχείρησης κρατούταν μυστική.

Αποτέλεσμα

Οι Σοβιετικοί κατάφεραν να προωθηθούν 900 χιλιόμετρα, μέχρι την Ανατολική Πρωσία. Κατάφεραν να διαλύσουν την αμυντική γραμμή μεταξύ της Ομάδας Στρατιών Κέντρο και της Ομάδας Στρατιών Νότος, και να διαλύσουν τελείως την Ομάδα Στρατιών Κέντρο. Η Ομάδα Στρατιών Βορράς αποκλείστηκε από τις υπόλοιπες ομάδες στρατιών της Βέρμαχτ. Μετά από την επιτυχή διεξαγωγή της Επιχείρησης Μπαγκρατιόν, άρχισε η επίθεση κατά της Γερμανίας από τους Αγγλο-Αμερικάνους και από τους Σοβιετικούς.
Μαζάτσο

Βιογραφία

Μαθήτευσε πολύ νέος στο εργαστήριο του Λορέντσο Γκιμπέρτι και έμαθε εκεί την ανατομική ακρίβεια που χαρακτηρίζει το σχέδιό του. Κατά τον Βαζάρι ήταν τόσο αφοσιωμένος στην ζωγραφική που παραμελούσε τα πάντα χάριν αυτής.
Κατά την διάρκεια της σύντομης ζωής του παρήγαγε δύο τουλάχιστον εξαίρετα έργα : την Αγία Τριάδα, τοιχογραφία στην Σάντα Μαρία Νοβέλλα της Φλωρεντίας, και τις τοιχογραφίες (σε συνεργασία με τον Μαζολίνο ντα Πανικάλε) στο παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι της Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε της Φλωρεντίας με κύριο θέμα επεισόδια της ζωής του Αγίου Πέτρου.
Το 1428 ο Μαζάτσο, χωρίς να έχει ολοκληρώσει τις τοιχογραφίες στο παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι, πήγε στη Ρώμη, όπου και πέθανε ξαφνικά. Ο καχύποπτος (αν όχι σκανδαλοθήρας) Τζόρτζιο Βαζάρι μιλά για ενδεχόμενο δολοφονίας.

Αποτίμηση

Ο Μαζάτσο ήταν ο πρώτος που εφήρμοσε στην πράξη τις θεωρίες του Μπρουνελλέσκι και του Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι περί προοπτικής. Η ζωγραφική του έδινε την αίσθηση του τρισδιάστατου και η χρήση που έκανε της πηγής φωτός ήταν απαράμιλλη. Η επίδρασή του στην εν συνεχεία αναγεννησιακή ζωγραφική ήταν τεράστια.
Νικηφόρος Κομνηνός (αδελφός Αλεξίου Α΄)

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη και της Άννας Δαλασσηνής. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Μανουήλ, ο Ισαάκιος, ο Αλέξιος Α΄ και ο Αδριανός. 
Σύμφωνα με τον ιστορικό Νικηφόρο Βρυέννιο τον νεότερο, όταν ο Αλέξιος Α΄ και οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του εισήλθαν στο στρατό, οι δύο μικρότεροι έλαβαν ενδελεχή, εγκύκλια παιδεία, μένοντας με τη μητέρα τους.
Όταν ο Αλέξιος ανήλθε στον θρόνο, τίμησε τους συγγενείς του με τίτλους, που δημιούργησε ο ίδιος: ο Νικηφόρος έγινε σεβαστός και μέγας δρουγγάριος (υποναύαρχος) του στόλου της Ρωμανίας. Δεν έχει καταγραφεί να ανήλθε στο βαθμό του μεγάλου δουκός (ναυάρχου), ούτε το αν ανέλαβε ενεργό δράση με τον στόλο. Στην πραγματικότητα τον στόλο διοικούσε ο Ευστάθιος Κυμινειανός από το 1087 περίπου, ο οποίος προήχθη περί το 1101/02 σε μέγα δρουγγάριο. Ο Νικηφόρος, είτε έχασε το αξίωμά του, είτε για ένα διάστημα συνυπήρχαν περισσότεροι του ενός μεγάλοι δρουγγάριοι ταυτόχρονα. Φαίνεται πως το αξίωμά του ήταν καθαρά τιμητικό.
Η πληροφορίες για τη ζωή του είναι ασαφείς και ο ιστορικός Βασίλειος Σκουλάτος τον αναφέρει ως "το λιγότερο γνωστό μέλος του Οίκου των Κομνηνών". Αναφέρεται μόνο μία φορά στην Αλεξιάδα και δεν πρέπει να έπαιξε κάποιο ρόλο κατά τη βασιλεία του Αλεξίου ή του διαδόχου του Ιωάννη Β΄. Ο "μέγας δρουγγάριος Νικηφόρος" αναφέρεται μόνο ως ένας από τους μάρτυρες στο Τυπικόν της Μονής Παντοκράτορος, που συντάχθηκε το 1136. Δεν γνωρίζουμε γιατί σιωπούν οι πηγές· ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βαρζός προτείνει το να έπεσε ο Νικηφόρος σε δυσμένεια ως μία πιθανή εξήγηση. Αλλά και στο Τυπικόν δεν αναφέρεται το επώνυμό του· ίσως να μην είναι ο Κομνηνός, αλλά κάποιος συνονόματος μέγας δρουγγάριος της βίγλας.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1983-1984

Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής βόλεϊ γυναικών της περιόδου 1983−84, ήταν το δεύτερο Εθνικό πρωτάθλημα στην ιστορία της διοργάνωσης. Διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων σε δύο φάσεις. Στην Α' φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους των επτά αγώνων. Στη δεύτερη φάση χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ για τις θέσεις 1−4 και 5−8 και έδωσαν άλλους έξι αγώνες μεταφέροντας ολόκληρη τη βαθμολογία από την Α' φάση. Πρωταθλητής αναδείχθηκε εύκολα για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Φιλαθλητικός Θεσσαλονίκης.
Ελληνικό δημοψήφισμα του 1974

Διεξαγωγή

Ο προεκλογικός αγώνας περιλάμβανε και ομιλίες στην τηλεόραση, μεταξύ των οποίων και του ίδιου του Κωνσταντίνου, ενώ από την πλευρά των οπαδών της Αβασίλευτης τοποθετήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι Μάριος Πλωρίτης, Λεωνίδας Κύρκος, Φαίδων Βεγλερής, Γεώργιος Κουμάντος, Αλέκος Παναγούλης και ο μετέπειτα πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης.
Τα κόμματα απείχαν από την εκστρατεία του δημοψηφίσματος και έτσι οι τηλεοπτικές ομιλίες περιορίσθηκαν μεταξύ ιδιωτών που εκπροσωπούσαν τη μία ή την άλλη αντίληψη και όχι μεταξύ εκπροσώπων των κομμάτων. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, στις 23 Νοεμβρίου 1974, ζήτησε από τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματός του να κρατήσουν ουδέτερη στάση στο πολιτειακό ζήτημα. Καθορίσθηκαν οι τηλεοπτικές ομιλίες δύο φορές την εβδομάδα για την κάθε πλευρά και επί πλέον μαγνητοφωνημένο μήνυμα του Βασιλιά στις 26 Νοεμβρίου και ομιλία του από την τηλεόραση στις 6 Δεκεμβρίου.
Στο δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου, το εκλογικό σώμα ψήφισε υπέρ του αβασιλεύτου (3.245.111 ψήφοι υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας, ποσοστό 69,18% και 1.445.875 ψήφοι υπέρ της βασιλευομένης, ποσοστό 30,82%). Η Κρήτη έδωσε στην Αβασίλευτη το 90% των ψήφων της, ενώ σε τριάντα εκλογικές περιφέρειες το αντίστοιχο ήταν της τάξεως του 60-70%. Από την άλλη πλευρά, η βασιλευομένη έφτασε στην Πελοπόννησο και τη Θράκη το 45%. Οι εκλογικές περιφέρειες όπου η βασιλευομένη έλαβε τα ανώτατα ποσοστά είναι οι ακόλουθες: Λακωνία το 59,52%, Ροδόπη το 50,54%, Μεσσηνία το 49,24, Ηλεία το 46,88 και η Αργολίδα το 46,67%. Τέλος, η αποχή άγγιξε το 25,5%.
Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής δήλωσε ότι «ένα καρκίνωμα αποκόπηκε σήμερα από το σώμα του έθνους».
Ο Κωνσταντίνος απηύθυνε την επομένη της ψηφοφορίας το ακόλουθο μήνυμα:
« Έλληνες και Ελληνίδες. Πιστός στη διακήρυξή μου, επαναλαμβάνω ότι προέχει η εθνική ενότητα χάριν της ομαλότητας, της προόδου και της ευημερίας της Χώρας και εύχομαι ολόψυχα οι εξελίξεις να δικαιώσουν το αποτέλεσμα που προέκυψε από τη χθεσινή ψηφοφορία »
Στις 15 Δεκεμβρίου υπέβαλε την παραίτησή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης και ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής τον ευχαρίστησε με προσωπική του επίσκεψη και εγγράφως για τις όσες υπηρεσίες προσέφερε στο έθνος. Στις 18 Δεκεμβρίου εξελέγη από τη Βουλή και ορκίστηκε ως προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.

Μεταγενέστερες απόψεις

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, το Φεβρουάριο του 1988, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης σε συνέντευξή του στο Λονδίνο δήλωσε ότι, αν και αντιβασιλικός, χαρακτήρισε τον τρόπο με τον οποίο διεξήχθη το δημοψήφισμα με το χαρακτηρισμό «unfair» (άδικο). Αυτή η άποψή του είχε αποτέλεσμα σημαντικών αντιδράσεων στον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας. Ακόμη και 21 χρόνια μετά, η δήλωση αυτή συνεχίζει να αναφέρεται σε δημοσιογραφικά έντυπα. Στις 23 Απριλίου 2007 η εφημερίδα ΒΗΜΑ, πραγματοποίησε δημοσκόπηση όπου το 11,6% δήλωσε υπέρ της Βασιλευομένης Δημοκρατίας.
Μπεντρός Ντουριάν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1851 στη συνοικία Σκούταρι της ασιατικής πλευράς της Κωνσταντινούπολης και προερχόταν από φτωχή και πολύτεκνη οικογένεια. Παρά την οικονομική ένδεια, ο πατέρας του που εργαζόταν ως σιδηρουργός, φρόντισε για τη μόρφωση του γιου του, στέλνοντάς τον να φοιτήσει στη λεγόμενη Αρμενική Ακαδημία, σχολείο που λειτουργούσε στο Σκούταρι. Εκεί, υπό την καθοδήγηση του λογοτέχνη Χακόμπ Παρονιάν (1843–1891) , ο Ντουριάν ανέπτυξε το ταλέντο του στη λογοτεχνία, συνθέτοντας το πρώτο του ποίημα στην ηλικία των 13 ετών, ενώ δύο χρόνια αργότερα έγραψε το παρθενικό του θεατρικό έργο.
Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του τιμώμενος για τις επιδόσεις του, πέρασε από διάφορα εργασιακά περιβάλλοντα προκειμένου να προσφέρει οικονομική ενίσχυση στην οικογένειά του: κατ' αυτόν τον τρόπο εργάστηκε μεταξύ άλλων σε φαρμακείο, σε εφημερίδα, αλλά και ως ιδιωτικός δάσκαλος. Έπειτα, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του, στράφηκε προς το θέατρο, γράφοντας τα σενάρια για διάφορες αρμενικές θεατρικές παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στην Κωνσταντινούπολη από το 1867 μέχρι και το 1871, κατά κύριο λόγο ιστορικού και πατριωτικού περιεχομένου. Παρόλο που τα θεατρικά έργα του Ντουριάν δεν χαρακτηρίζονται ως το δυνατό του σημείο, εντούτοις τον κατέστησαν εξαιρετικά δημοφιλή.
Ο Ντουριάν, συνέθεσε περισσότερα από σαράντα ποιήματα, τα οποία διακρίνονται για την ευαισθησία, τα δυνατά αισθήματα και την άνεση στον γραπτό λόγο. Σε αυτά, ο Ντουριάν αναφέρεται μεταξύ άλλων στις ομορφιές της φύσης, στη θέλησή του για ζωή, στη σκληρή μοίρα του και τον αναμενόμενο πρόωρο θάνατό του εξαιτίας της ασθένειάς του, ενώ ορισμένα από αυτά είναι πατριωτικού περιεχομένου. Γνωστά του ποιήματα είναι η Μικρή λίμνη, οι Ευχές για την Αρμενία, Η θλίψη μου κ.ά. Παράλληλα, σώζονται 15 γράμματά του από την αλληλογραφία που διατηρούσε μεταξύ του 1869 και του 1871.
Ο Ντουριάν απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου του 1872 στην Κωνσταντινούπολη, χτυπημένος από φυματίωση. Στην κηδεία του παρέστη πλήθος κόσμου, ενώ η νεκρώσιμη ακολουθία περιλάμβανε και χορωδία, γεγονός αντίθετο με τις παραδόσεις της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας, το οποίο ωστόσο λέγεται πως απέσπασε - για τη συγκεκριμένη περίπτωση - τη σιωπηρή ανοχή του Αρμένιου πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Η σορός του Ντουριάν θάφτηκε στο αρμενικό κοιμητήριο του Σκουταρίου, ωστόσο το 1957 (με αφορμή την καταστροφή του κοιμητηρίου στα πλαίσια διάνοιξης νέου δρόμου) έγινε εκταφή θραυσμάτων του κρανίου του, τα οποία μεταφέρθηκαν μυστικά το 1969 στην Αρμενία και παραδόθηκαν στο Μουσείο Λογοτεχνίας και Τεχνών Χαρέντς του Γερεβάν. Εν τέλει τα λείψανα του κρανίου θάφτηκαν το 2012 στο Πάνθεον του Κομίτας.
Γιώργος Μουρατίδης

Βιογραφία

Ο Μουρατίδης γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1945 από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Το 1947 πηγαίνει στον ΠΑΟΚ μαζί με τους Καρπόζηλο και Κωνσταντινίδη .Στον δικέφαλο του Βορρά έμεινε μέχρι το 1951 όταν και πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ όπου και αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1955.
Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας του ήταν τα 4 γκολ που σημείωσε σε αγώνα κυπέλλου εναντίον του Άρη
Επίσης ήταν διεθνής με την Εθνική Ελλάδος έχοντας από το 1948, 8 συμμετοχές.Από αυτές οι 6 πραγματοποιήθηκαν όταν αγωνιζόταν στον ΠΑΟΚ και οι άλλες 2 όντας παίκτης της ΑΕΚ.
Cutting Crew

Οι Cutting Crew ήταν ένα δημοφιλές βρετανικό συγκρότημα της ποπ και ροκ, ενεργό την περίοδο 1985–1993. Δημιουργήθηκαν στην Αγγλία το 1985. Το 2006 το συγκρότημα αναδημιουργήθηκε με εντελώς νέο σχήμα.

Δραστηριότητα

Το πρώτο τους άλμπουμ, Broadcast, κυκλοφόρησε το 1986 με το δημοφιλές τραγούδι "(I Just) Died in Your Arms", το οποίο έγινε soundtrack στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: Vice City. Το συγκρότημα προτάθηκε για Βραβείο Γκράμι καλύτερου νέου καλλιτέχνη, το 1987.

Διάλυση συγκροτήματος

Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος το 1993, ο κιθαρίστας Κέβιν Μακ Μάικλ μαζί με τον Ρόμπερτ Πλαντ έπαιξαν στο άλμπουμ Fate of Nations.

Θάνατος μέλους

Ο Κέβιν Μακ Μάικλ, μουσικός και ενεργό μέλος του συγκροτήματος, πέθανε από καρκίνο των πνευμόνων σε ηλικία 51 ετών, στις 31 Δεκεμβρίου 2002, στο σπίτι του στη Νέα Σκότια.

Επαναδημιουργία

Το συγκρότημα επαναδημιουργήθηκε το 2006 από το Νικ Βαν Ιντλ και κυκλοφόρησαν το 'άλμπουμ, Grinning Souls, το Φεβρουάριο του 2006.

Σημερινά Μέλη

Νικ Βαν Ιντλ (γενν. 14 Ιουνίου 1958)
Ματ Νίλσεν

Καριέρα

Ο Ματ Νίλσεν υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1996 σε ηλικία 18 ετών με τους Σίδνεϊ Κινγκς. Στην ομάδα της Αυστραλίας παρέμεινε μέχρι και το 2004, έχοντας κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα Αυστραλίας (2003, 2004).
Ενδιάμεσα, και συγκεκριμένα το 2000, ο Ματ Νίλσεν ταξίεψε στην Αμερική προκειμένου να συμμετέχει στα Ντραφτ του ΝΒΑ εκείνου έτους, ωστόσο δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να εξασφαλίσει κάποιο επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με κάποια εκ των ομάδων του ΝΒΑ.
Το καλοκαίρι του 2004, ο Νίλσεν άφησε για πρώτη φορά στην μέχρι τότε καριέρα του την Αυστραλία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2004-05, ο Νίλσεν αποφάσισε να φύγει από την Ελλάδα και να ταξιδέψει στη Λιθουανία. Την τριετία 2005-2008 αγωνίστηκε με τη Λιέτουβος Ρίτας. Με την ομάδα της Λιθουανίας πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις ενώ και από θέμα τίτλων οι χρονιές παρουσίας του Νίλσεν στην ομάδα ήταν άκρως επιτυχημένες καθώς η Λιέτουβος κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα Λιθουανίας (2006), και δύο Πρωταθλήματα Βαλτικής Λίγκας (2006, 2007).
Το καλοκαίρι του 2008 αποφάσισε να αφήσει τη Λιθουανία και να ταξιδέψει στην Ισπανία προκειμένου να μεταγραφεί στη Βαλένθια Μπάσκετ. Στην ομάδα της Βαλένθια αγωνίστηκε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει και ένα διεθνή τίτλο. Ο λόγος για τοEurocup του 2010.
Κατά τη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού του 2010, ο Νίλσεν αποφάσισε να επιστρέψει για δεύτερη φορά στην καριέρα του στην Ελλάδα, αυτή τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει στον μοναδικό χρόνο παρουσίας του το Κύπελλο Ελλάδας (2011) ενώ έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση της Ευρωλίγκας.
Τον Αύγουστο του 2011, ο Ματ Νίλσεν υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διαρκείας με την Κίμκι Μόσχας. Με τη ρωσική ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το δεύτερο διεθνή τίτλο της καριέρας του. Ο λόγος για το Eurocup του 2012.
Τον Ιούνιο του 2013 και μετά τη λήξη του συμβολαίου του με την Κίμκι Μόσχας, ο Ματ Νίλσεν έμεινε ελεύθερος από τη ρωσική ομάδα. Λίγο καιρό αργότερα αποφάσισε να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ματ Νίλσεν έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα της Αυστραλίας, τόσο σε επίπεδο νέων, όσο και σε επίπεδο ανδρών.
Σε επίπεδο νέων, έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ21 του 1997, ενώ σε επίπεδο ανδρών κατέκτησε με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Αυστραλίας το χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες καλής θελήσεως του 2001 καθώς και τα Πρωταθλήματα Ωκεανίας του 2003 και του 2005.