Άμυνα Κάρο-Κανν

Άλλες βαριάντες

Ο λευκός μπορεί να παίξει 2.γ4, τότε ο μαύρος μπορεί να συνεχίσει με 2...δ5. Η συνέχεια μπορεί να μετατραπεί σε επίθεση Πανόφ–Μποτβίνικ (με ε:δ5 γ:δ5, δ4) ή Κάρο–Κανν με ανταλλαγή στο δ5. Ο μαύρος εναλλακτικά μπορεί να συνεχίσει με 2...ε5.
Ο λευκός μπορεί σε άλλη περίπτωση να παίξει 2.Ιγ3, τότε ο μαύρος μπορεί να συνεχίσει και πάλι με 2...δ5. Η συνέχεια μπορεί να οδηγήσει στη βαριάντα Στάινιτς (B17), σε Κάρο–Κανν (B10), σε Κάρο–Κανν (B15), ή στη βαριάντα δύο Ίππων με 3.Ιζ3 Αη4 (B11). Ο μαύρος εναλλακτικά μπορεί να συνεχίσει με 2...η6.
Μετά από τις κινήσεις 1.ε4 γ6 2.δ4, ο μαύρος έχει και πάλι την επιλογή 2...η6, που συνήθως ο λευκός απαντά με 3.Ιγ3 και τότε ο μαύρος μπορεί να συνεχίσει με 3...Αη7 ή 3...δ5.

Βαριάντα δύο Ίππων

Η βαριάντα 1.ε4 γ6 2.Ιζ3 δ5 3.Ιγ3, γνωστή και ως "Βαριάντα δύο Ίππων", παίχτηκε από τον Μπόμπι Φίσερ στις αρχές της καριέρας του, όπου η πρόθεση των λευκών είναι να επωφεληθούν από την ταχεία ανάπτυξη, καθώς και να διατηρήσουν τις δυνατότητες που έχει το δ-πιόνι. Η λογική και πιθανά καλύτερη απάντηση για τα μαύρα είναι η 3...Αη4. Μετά από 4.θ3 Α:ζ3 5.Β:ζ3, για τη συνέχιση του έλεγχου της θέσης, τα μαύρα έχουν την επιλογή 5...Ιζ6 ή 5...ε6. Αυτή η βαριάντα στήνει μια παγίδα, διότι αν τα μαύρα παίξουν σύμφωνα με τη συνέχεια της Κλασικής βαριάντας, μπαίνουν σε μπελάδες μετά από 3...δ:ε4 4.Ι:ε4 Αζ5 (ή 4...Ιδ7) 5.Ιη3 Αη6?! (ή 5...Αη4) 6.θ4 θ6 7.Ιε5 Αθ7 (7...Βδ6 ίσως είναι η καλύτερη κίνηση) 8.Βθ5! η6 (αναγκαστικά) 9.Αγ4! ε6 (9...η:θ5?? 10.Β:ζ7#) 10.Βε2 με ένα τεράστιο πλεονέκτημα για τα λευκά. Εδώ η καλύτερη κίνηση για τα μαύρα είναι 10...Βε7! Αντ' αυτής, ο Εμάνουελ Λάσκερ (Λάσκερ–Ράντσηρ, 1908) και ο Αλεξάντρ Αλιέχιν (Αλιέχιν–Μπρους, 1938) τελείωσαν γρήγορα μετά από τις κινήσεις, 10...Αη7?? 11.Ι:ζ7! και αντίστοιχα 10...Ιζ6?? 11.Ι:ζ7! Η συνέχεια 4...Αθ5 είναι μια σύνθετη κατάσταση, στην οποία τα λευκά μπορούν να παγιδεύσουν τον αξιωματικό, αλλά τα μαύρα παίρνουν μια πολύ μεγάλη αποζημίωση για αυτό.

Βαριάντα φαντασίας (Βαριάντα Ταρτακόβερ)

Η "Βαριάντα φαντασίας" γνωστή και ως "Βαριάντα Ταρτακόβερ" χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις 1.ε4 γ6 2.δ4 δ5 3.ζ3. Η διάταξη αυτή μοιάζει κάπως με το Μπλάκμαρ-Ντίεμερ γκαμπί. Η πιο σταθερή ίσως απάντηση είναι η 3...ε6, που ετοιμάζεται να εκμεταλλευτεί τα μαύρα τετράγωνα μέσω ...γ5, αν και ο Γιασέρ Σεϊραβάν έχει δοκιμάσει και την 3...η6. Οι γκρανμαίτρς Λαρς Σχάντορφ και Σαμ Σάνκλαντ προτιμούν την 3...δ:ε4 4.ζ:ε4 ε5 5.Ιζ3 Αη4 6.Αγ4 Ιδ7 7.0-0 Ιγζ6 8.γ3 Αδ6 με τη συνέχεια στο παιχνίδι να είναι έντονη και διφορούμενη. Ενδιαφέρουσα, αν και μάλλον ανεπαρκής, είναι η κίνηση 3...ε5. Αυτή είναι η λεγόμενη "Βαριάντα διαστρεβλωμένης φαντασίας" που έχει ως στόχο να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες των λευκών στην α7-θ1 διαγώνιο. Μια ιδέα που είναι παρόμοια με την βαριάντα που υπερασπίστηκε ο Baadur Jobava συνεχίζοντας με 3...Ββ6. Σχετικό με τη "Βαριάντα φαντασίας" είναι και το γκαμπί 1.ε4 γ6 2.δ4 δ5 3.Ιγ3 δ:ε4 4.ζ3, που προέρχεται από τον Σερ Στιούαρτ Μίλνερ-Μπάρι, καθώς και το γκαμπί 1.ε4 γ6 2.δ4 δ5 3.Ιγ3 δ:ε4 4.Αγ4 Ιζ6 5.ζ3, που προέρχεται από τον φον Χέννινγκ.

Βαριάντα Γκουργκενίτζε

Η κίνηση 3.Ιγ3 έπεσε σε δυσμένεια κατά τη δεκαετία του 1970, εξαιτίας της βαριάντας 1.ε4 γ6 2.δ4 δ5 3.Ιγ3 η6, η οποία είναι γνωστή και ως "Βαριάντα Γκουργκενίτζε" καθώς προέρχεται από τον Μπουχούτι Γκουργκενίτζε (Bukhuti Gurgenidze). Έκτοτε, η κίνηση 3.Ιδ2 θεωρείται ο πλέον κατάλληλος τρόπος για να φτάσεις στις θέσεις που προκύπτουν από ...δ:ε4. Μετά από την 3.Ιδ2, η κίνηση 3...η6 καλύπτεται από την 4.γ3, όπου ο αξιωματικός στο φιανκέτο δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα.

Επίθεση Χιλμπίλυ

Η "Επίθεση Χιλμπίλυ" (Hillbilly Attack, επίθεση βουνίσιων) γίνεται με 2.Αγ4?! και η βαριάντα αυτή παίζεται συχνά από παίκτες συλλόγων. Τα μαύρα μπορούν απλά να παίξουν 2...δ5 3.ε:δ5 γ:δ5, κερδίζοντας ένα τέμπο για τον αξιωματικό.

Θολή επίθεση (Επίθεση Ντανστ)

Η "Θολή επίθεση" ή "Επίθεση Ντανστ" γίνεται με 2.Ιγ3, ωστόσο, έχει πολλές δυνατότητες να μετατραπεί και μία από αυτές περιλαμβάνει την Κάρο–Κανν. Μετά τις κινήσεις 1.ε4 γ6 2.Ιγ3 δ5 3.Βζ3!, η θέση του λευκού είναι καλή σύμφωνα με τον Γκράχαμ Μπέρτζες. Μερικοί μελετώντας σε βάθος τη θεωρία της βαριάντας αυτής, υποστηρίζουν τη βιωσιμότητά της ως ένα πραγματικό όπλο εναντίον της Κάρο–Κανν.
Σημειώστε ότι η Κάρο–Κάνν μπορεί μερικές φορές να επιτευχθεί με μεταστροφή κινήσεων από το Αγγλικό άνοιγμα: 1.γ4 γ6 2.ε4 δ5.