google/wiki40b huggingface dataset:
Shanghai New International Expo Centre

Η Shanghai New International Expo Centre είναι ένας εκθεσιακός χορός γειτονιά Pudong της Σαγκάη. Αποτελείται από 11 αίθουσες με 126.500m². Η τοποθεσία είναι και ο τερματικός σταθμός του τρένου transrapid από το αεροδρόμιο. Εγκαινιάστηκε το 2001 και η εταιρία λειτουργίας είναι μια κοινοπραξία με Γερμανικές εταιρίες.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρουμανίας

Ιστορία

Οι ρίζες της βιβλιοθήκης μπορούν να αναχθούν στην βιβλιοθήκη του Κολεγίου του Αγίου Σάβα. Η βιβλιοθήκη του Κολεγίου του Αγίου Σάββα άνοιξε το 1859 όταν αρχειοθετήθηκαν 1000 γαλλικοί τόμοι. Μετά το 1859, η βιβλιοθήκη διαθέτει εθνικό καταστατικό (Bibliotecă Naţională şi Bibliotecă Centrală - Εθνική και Κεντρική βιβλιοθήκη) ενώ το 1864 η βιβλιοθήκη ονομάστηκε Κεντρική Βιβλιοθήκη του Κράτους (Biblioteca Centrală a Statului).
Το 1901, όλες οι συλλογές μεταφέρθηκαν στην Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας. Ως αποτέλεσμα, από το 1901 έως το 1955, η Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας απέκτησε εθνικό χαρακτηριστικό. Το 1955, η Κρατική Κεντρική βιβλιοθήκη οργανώθηκε με τα χαρακτηριστικά μιας Εθνικής βιβλιοθήκης. Το 1989, μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος, η Κρατική Κεντρική Βιβλιοθήκη μετονομάστηκε σε Biblioteca Naţională a României.

Νέο κτίριο

Το 1986 άρχισε η κατασκευή νέας θέσης για τη βιβλιοθήκη, μεταξύ του Σταθμού Ουνιρίι και Νέρβα Τραϊάν. Ο αρχικός επικεφαλής αρχιτέκτονας ήταν ο Τσεζάρ Λαζαρέσκου, ο οποίος πέθανε το 1986 πριν ολοκληρωθεί η κατασκευή του κτιρίου. Λίγο μετά το 1989, αν και ορισμένα τμήματα του κτιρίου είχαν ολοκληρωθεί ή βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο, η κατασκευή σταμάτησε για αρκετά χρόνια λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Το 2009, το έργο μετατέθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού και η κατασκευή του νέου κτιρίου ολοκληρώθηκε το 2011, με την επίσημη ημερομηνία των εγκαινίων να έχει οριστεί στο 2012.

Αποστολή

Η Εθνική Βιβλιοθήκη είναι πολιτιστικό ίδρυμα υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Στόχος της είναι να διαχειρίζεται την εθνική κληρονομιά των εκδόσεων, αγοράζοντας και διατηρώντας έγγραφα κάνοντας τα διαθέσιμα στο κοινό για έρευνα ή προσωπική μελέτη.
Interflug

Ονομασία

Η Interflug (συντμηση των λέξεων Internationaler Flug, Διεθνής Πτήση) ιδρύθηκε το 1958 ως δεύτερη αεροπορική εταιρεία της ΛΔΓ με σκοπό την δημιουργία πτήσεων τσάρτερ. Μετά την «απώλεια» του ονόματος Deutsche Lufthansa, το 1963, μετατράπηκε σε εθνικό αερομεταφορέα της ΛΔΓ.

Έδρα

Η έδρα της εταιρείας ήταν το αεροδρόμιο Schönefeld (Σένεφελντ) στην περιοχή του Ανατολικού Βερολίνου. Η Interflug χρησιμοποιούσε Σοβιετικά αεροσκάφη, κυρίως Ilyushin Il-62 και Tupolev Tu-134. Το 1989 προμηθεύθηκε και έθεσε σε υπηρεσία τρία Airbus A310.
Tο κυρίως επίκεντρο των δραστηριοτήτων της ήταν η Ευρώπη, με έμφαση στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Παρότι μέλος του Ανατολικού Μπλοκ, παρείχε τακτικές πτήσεις προς τη Νέα Υόρκη, την Κούβα, αρκετές χώρες της Αφρικής και, προς τα τέλη της δεκαετίας του '80, και στην Ασία. Το 1969 η Interflug μετέφερε 250.000 επιβάτες σε εσωτερικά δρομολόγια. Η ανάπτυξη, όμως, του σιδηροδρομικού δικτύου Deutsche Reichsbahn, είχε ως αποτέλεσμα την δραματική μείωση του αριθμού των επιβατών. Το 1971, η εταιρεία προσέφερε μόνον πέντε εσωτερικά δρομολόγια, ύστερα από την διακοπή πτήσεων προς την πόλη Karl-Marx-Stadt.
Εκτός από το πτητικό έργο, η εταιρεία ήταν υπεύθυνη για την λειτουργία των αεροδρομίων της ΛΔΓ. Μετά την ενοποίηση των Γερμανιών τα αεροδρόμια αυτά ιδιωτικοποιήθηκαν.

Επίλογος

Μετά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών, η Interflug δεν μπορούσε να επιβιώσει στην ελεύθερη ανταγωνιστική αγορά, αφού, όχι μόνον δεν ήταν κερδοφόρος, αλλά και επιβίωνε με κρατικές επιχορηγήσεις. Το 1990 η Lufthansa συμφώνησε να αναλάβει το 26% της Interflug με απώτερο στόχο τη μελλοντική συγχώνευση. Αυτή όμως η κίνηση αντιμετώπισε έντονη κυβερνητική αντίδραση και η εξαγορά ακυρώθηκε. Το 1991, η εταιρεία χρεοκόπησε και όλα τα αεροσκάφη της και ο εξοπλισμός της πουλήθηκαν προς $192,3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Γιάκοβ Σβερντλόφ

Ο Β.Ι.Λένιν για τον Σβερντλόφ

Η επαναστατική προσωπικότητα του Γ. Μ. Σβερντλόφ, αποτυπώνεται στα παρακάτω λόγια του Β. Ι. Λένιν, που αποτελούν αποσπάσματα από το «Λόγος στη Μνήμη του Σβερντλόφ».
«Στο πρόσωπο του σ. Σβερντλόφ έτυχε να εκδηλωθούν στην πορεία της επανάστασής μας, στις νίκες της, με τη μεγαλύτερη πληρότητα και ολοκλήρωση, μεγαλύτερη από κάθε άλλον, τα κυριότερα και ουσιαστικότερα γνωρίσματα της προλεταριακής επανάστασης, και σ' αυτό ακριβώς πολύ περισσότερο, παρά στην απεριόριστη αφοσίωση του στην προλεταριακή υπόθεση βρίσκεται η σημασία του σαν ηγέτη της προλεταριακής επανάστασης.»
Χρήστος Ιακώβου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1948 στην Κωνσταντινούπολη. Αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής της χρονιάς το 1971, το 1972 και το 1975. Έχει έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Υπήρξε μεγάλο όνομα του ελληνικού αθλητισμού τη δεκαετία του 1970, όταν και διακρίθηκε σε πάμπολλες διοργανώσεις. Λίγο νωρίτερα, το 1967 και 1968, είχε καταρρίψει τα παγκόσμια ρεκόρ εφήβων στην κίνηση του ντεβελοπέ, στην οποία ξεχώριζε. Συγκεκριμένα, στις 9 Δεκεμβρίου του 1967, βελτίωσε το παγκόσμιο εφηβικό ρεκόρ της κατηγορίας των 75 κιλών, στο ντεβελοπέ, με 136,5 κ. Το 1968 επανέλαβε το επίτευγμά του καθώς στις 7 Απριλίου κατέρριψε στο Λονδίνο το παγκόσμιο εφηβικό ρεκόρ στο ντεβελοπέ με 139 κ. Το 1969 κατετάγη 5ος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και 6ος στο παγκόσμιο.

Ως αθλητής

Κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1971, ασημένιο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1972, υπήρξε πέντε φορές μεσογειονίκης, βαλκανιονίκης και δεύτερος στο διηπειρωτικό κύπελλο το 1975 με την ομάδα της Μικτής Ευρώπης. Συμμετείχε σε τρεις Ολυμπιάδες, το 1968 στο Μεξικό, το 1972 στο Μόναχο όπου κατέκτησε την 5η θέση στην κατηγορία του (82,5 κιλά), και το 1976 στο Μόντρεαλ. Ένα λάθος του το 1972 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου -δεν άκουσε τον προπονητή του- του στοίχισε το χάλκινο μετάλλιο. Ο Χρήστος Ιακώβου αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό το 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977 και 1978.

Ως προπονητής

Ωστόσο, ως προπονητής της εθνικής ομάδας άρσης βαρών έγραψε τις πιο πλούσιες σελίδες δόξας του αθλήματος. Από τα 68 μετάλλια που είχε κατακτήσει μέχρι το 2004 η Ελλάδα σε παγκόσμια πρωταθλήματα ανδρών, τα 66 ήρθαν υπό τις οδηγίες του «αρχιστράτηγου» και τα υπόλοιπα δύο κέρδισε ο ίδιος ως αθλητής. Επί των ημερών του η ελληνική εθνική ομάδα πήρε την πρώτη θέση στη βαθμολογία των παγκοσμίων πρωταθλημάτων δύο φορές, το 1998 και το 1999, ενώ η Ελλάδα αναδείχθηκε πρώτη στα μετάλλια της άρσης βαρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα.
Στις 25 Νοεμβρίου του 2013 ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό η επιστροφή του στο Σύλλογο με καθήκοντα τεχνικού συμβούλου.

Υπόθεση ντόπινγκ

Τον Απρίλιο του 2008 υπέβαλε την παραίτησή του από τη θέση του ομοσπονδιακού προπονητή, αφότου έντεκα από τους δεκατέσσερις αθλητές της Εθνικής ομάδας βρέθηκαν θετικοί για ντόπινγκ στο πρώτο δείγμα σε αιφνιδιαστικό έλεγχο που πραγματοποίησε η WADA. Τον Μάιο του 2008 ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του Ιακώβου για πέντε πλημμελήματα για αυτή την υπόθεση. Τον Φεβρουάριο του 2014 αθωώθηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, καθώς και όλοι οι αθλητές της Εθνικής ομάδας άρσης βαρών.
Ευκαιριακή λοίμωξη

Ως ευκαιριακή λοίμωξη (opportunistic infection) χαρακτηρίζεται η λοίμωξη που προσβάλλει ένα άτομο μόνο κάτω από ειδικές συνθήκες. Τέτοιες ειδικές συνθήκες είναι η ανοσολογική ανεπάρκεια καθώς και άλλες καταστάσεις που καταβάλλουν τους μηχανισμούς άμυνας ενός ατόμου (π.χ. μεγάλης έκτασης εγκαύματα). Αντίθετα, τα υγιή άτομα δεν απειλούνται από αυτούς τους ευκαιριακούς παθογόνους παράγοντες (ιούς, βακτήρια, μύκητες ή παράσιτα), ακόμα και αν έχουν μολυνθεί με κάποιον από αυτούς, διότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι σε θέση να τους εξουδετερώσει ή να τους έχει κάτω από απόλυτο έλεγχο (βλέπε παράδειγμα παρακάτω). Η πιο χαρακτηριστική ίσως νόσος που όχι μόνο αυξάνει κατακόρυφα την προδιάθεση σε ευκαιριακές λοιμώξεις αλλά και κατά την οποία οι ασθενείς πεθαίνουν από ευκαιριακές λοιμώξεις είναι το Σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας, πιο γνωστό ως AIDS.

Αποδιασαφήνιση

Για να γίνει πιο κατανοητή η έννοια της ευκαιριακής λοίμωξης, θα μπορούσαν να αναφερθούν τα παραδείγματα της ελονοσίας και της τοξοπλάσμωσης, που προκαλούνται και οι δύο από διαφορετικά παράσιτα. Η ελονοσία δεν είναι ευκαιριακή λοίμωξη, διότι τα πλασμώδια μπορούν να προσβάλλουν και να προκαλέσουν τη νόσο σε οποιοδήποτε άτομο ανεξάρτητα από την κατάσταση (καλή ή κακή) του ανοσοποιητικού του συστήματος.
Αντίθετα η τοξοπλάσμωση είναι ευκαιριακή λοίμωξη, αφού ένας υγιής οργανισμός δεν θα νοσήσει από τοξοπλάσμωση, παρόλο που μπορεί να κολήσει τη νόσο από τις γάτες, διότι το υγιές ανοσοποιητικό του σύστημα είναι σε θέσει να ελέγξει και να περιορίσει τα παράσιτα που την προκαλούν, στην περίπτωση που δεν μπορεί να τα καταστρέψει. Στην τελευταία περίπτωση τα παράσιτα απλά θα ζουν σε ‘λήθαργο’ μέσα στον ξενιστή, χωρίς να προκαλούν καμιά βλάβη. Εάν σε κάποια φάση οι αμυντικοί μηχανισμοί του ατόμου εξασθενίσουν, τότε τα παράσιτα μπορεί να επαναδραστηριοποιηθούν και να προκαλέσουν τοξοπλάσμωση.

Αιτιολογία

Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, οι ευκαιριακές λοιμώξεις προκαλούνται κάτω από ειδικές συνθήκες, που μειώνουν την άμυνα του οργανισμού απέναντι σε παθογόνους οργανισμούς. Τέτοιες καταστάσεις που προκαλούν ανοσοκαταστολή είναι π.χ. γενετικές ανωμαλίες, το γήρας, η εγκυμοσύνη, η μη σωστή διατροφή, ο καρκίνος, η χρήση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. κορτικοστεροειδή, ανοσοκατασταλτικά), χειρουγικές επεμβάσεις, μεταμόσχευση οργάνων, AIDS, εγκαύματα.
Επίσης, ολοένα και περισσότερες έρευνες συνδέουν το κάπνισμα με ορισμένες ευκαιριακές λοιμώξεις.

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση των ευκαιριακών λοιμώξεων βασίζεται στο λοιμογόνο παράγοντα που την προκάλεσε (π.χ. χορήγηση αντιβιοτικών, αντιϊικών φαρμάκων) καθώς και στην αιτία που οδήγησε σε ανοσοκαταστολή (π.χ. διακοπή λήψης κορτικοστεροειδών ή ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, σωστή και πλήρης διατροφή).
Γεώργιος Χατζιδάκις

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Μύρθιο Αγίου Βασιλείου στην Κρήτη στις  1848 και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών υπό τον Κωνσταντίνο Σ. Κόντο. Το 1877, μετά από νίκη του σε πανεπιστημιακό γλωσσολογικό διαγωνισμό, του χορηγήθηκε υποτροφία από το Πανεπιστήμιο Αθηνών για μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό. Ο Χατζιδάκις ταξίδεψε στη Γερμανία (Πανεπιστήμια Λειψίας, Ιένας και Βερολίνου) και μαθήτευσε για τρία περίπου χρόνια δίπλα σε γνωστούς γλωσσολόγους, όπως ο Γκέοργκ Κούρτιους (Georg Curtius) και ο μαθητής του στη Λειψία Καρλ Μπρούγκμαν (Karl Brugmann), ο Έντουαρντ Σίβερς (Eduard Sievers) και ο Μπέρτολτ Ντέλμπρυκ (Berthold Delbrück) στην Ιένα.
Το 1880 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου αρχικά εργάστηκε στο Διδασκαλείο Αθηνών. Ένα χρόνο αργότερα, το 1881, και σε ηλικία 33 ετών, ο Χατζιδάκις ανακηρύχθηκε διδάκτορας (ο ίδιος μάλιστα, γι' αυτό το λόγο, χαρακτήριζε τον εαυτό του «ὀψιμαθῆ») με την διατριβή: «Περὶ τῶν εἰς -ους Συνῃρημένων τῆς Β΄ Κλίσεως καὶ τῶν εἰς -ος Οὐδετέρων Ὀνομάτων τῆς Γ΄ ἐν τῇ Νέᾳ Ἑλληνικῇ». Το ίδιο έτος διορίστηκε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το 1885 προάχθηκε σε έκτακτο καθηγητή, ενώ το 1890 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής της Γλωσσολογίας και της Ινδικής Φιλολογίας και ανέλαβε την ομώνυμη έδρα. Αποσύρθηκε το 1923. Το 1906 εκλέχθηκε Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ διετέλεσε δύο φορές (1892-1893 και 1908-1909) κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου. Ήταν ο άνθρωπος που προώθησε την ιδέα της δημιουργίας του «Κέντρου Συντάξεως τοῦ Ἱστορικοῦ Λεξικοῦ τῆς Νέας Ἑλληνικῆς Γλώσσης», το οποίο στην πορεία του χρόνου διαμορφώθηκε ως «Κέντρον Ἐρεύνης τῶν Νεοελληνικῶν Διαλέκτων καὶ Ἰδιωμάτων» - ΙΛΝΕ. Πολέμησε δύο φορές στις κρητικές εξεγέρσεις, τη μία σε νεαρή ηλικία το 1866 και την άλλη το 1897, ήδη καθηγητής της έδρας της Γλωσσολογίας και της Ινδικής Φιλολογίας. Επίσης ήταν εκλεγμένο ανεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών του Βερολίνου, της Βιέννης, του Μονάχου και της Βουδαπέστης, της Επιστημονικής Εταιρείας του Γκέτινγκεν και της εταιρείας Ελληνικών Σπουδών του Λονδίνου. Ακόμη κατείχε τη θέση του διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις  1947.
Αδελφός του ήταν ο καθηγητής Θεωρητικής Μηχανικής, Αστρονομίας και Ανώτερων Μαθηματικών Νικόλαος Χατζιδάκις και ανιψία του ήταν η συγγραφέας, μεταφράστρια και κριτικός Φούλα Χατζιδάκη (1906-1984).

Ιδεολογία

Ο Γεώργιος Χατζιδάκις διαμόρφωσε την άποψη ότι η νέα ελληνική γλώσσα εξελίχθηκε με φυσικό τρόπο από την αρχαία αττική διάλεκτο, τη συνέχειά της την αλεξανδρινή κοινή και τη μεσαιωνική ελληνική των βυζαντινών χρόνων. Ουσιαστικά πίστευε στη διατήρηση και τον κατά δύναμη εξωραϊσμό της καθαρεύουσας σε αναμονή της εξέλιξης της ομιλούμενης γλώσσας και ως προς το γλωσσικό ζήτημα ακολούθησε τη μέση οδό, εκείνη του Αδαμάντιου Κοραή, αντιτιθέμενος εξίσου στους αρχαϊστές και τους άκρατους δημοτικιστές.
Λύγκας

Χαρακτηριστικά

Είναι μεσαίου μεγέθους αιλουροειδή με ψηλά πόδια. Ανάλογα με το είδος το μήκος τους φτάνει από 70 εκατοστά μέχρι στα 1,20 μέτρα, και το ύψος τα 35 μέχρι τα 70 εκατοστά και το βάρος να κυμαίνεται από 7 έως 35 κιλά. Τα μπροστινά πόδια είναι κοντύτερα από τα πίσω. Έχουν πολύ κοντή ουρά συγκριτικά με τις άλλες γάτες, που καταλήγει σε μαύρη κορυφή. Το κεφάλι είναι στρόγγυλο με παχιά γενειάδα στα μάγουλα και μαύρες τούφες που ξεπροβάλλουν από τα αφτιά μέχρι πέντε εκατοστά. Η γούνα του λύγκα είναι πολύ πυκνή, έχει συνήθως στίγματα και το χρώμα της διαφέρει ανά εποχή και είδος, από μπεζ και γκρι μέχρι κοκκινωπή και καφέ, ενώ στο πηγούνι, το στήθος και την κοιλιά είναι σχεδόν λευκή.

Συμπεριφορά

Όπως οι περισσότερες γάτες έτσι και οι λύγκες είναι μοναχικά ζώα με μεγάλη περιοχή επίβλεψης. Ζευγαρώνουν τέλη του χειμώνα και γεννούν 2-4 μικρά μία φορά το χρόνο. Ο χρόνος κύησης είναι περίπου 70-80 ημέρες. Τα μικρά μένουν με τη μητέρα τους για έναν ακόμη χειμώνα μέχρι να ωριμάσουν και να ανεξαρτητοποιηθούν. Σκαρφαλώνουν με ευκολία στα δέντρα, έχουν καλές αλτικές ικανότητες και αντέχουν στις μεγάλες πορείες. Κυνηγούν τα θηράματά τους μετά το σούρουπο ή τη νύχτα. 
Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται μικρά οπληφόρα όπως ελάφια, ζαρκάδια, αγριοκάτσικα και πρόβατα, αλλά κυρίως μικρότερα ζώα όπως λαγοί, ψάρια, σκίουροι, ποντίκια, γαλοπούλες, πέρδικες και άλλα πτηνά.
Σαλγκαόκαρ ΦΚ

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1956. Η ομάδα αποχώρησε από το πρωτάθλημα της Ι-Λιγκ την περίοδο 2016–17 επικαλούμενη την προκατάληψη της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας (AIFF) κατά του πρωταθλήματος (I-League).

Λογότυπο

Το 2012, το λογότυπο της ομάδας αντικαταστάθηκε με ένα νέο, έπειτα από τη μετονομασία της ομάδας.
Νίκος Καρούζος

Βίος

Ο Νίκος Καρούζος γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1926 στο Ναύπλιο. Οι γονείς του, Κωνσταντίνα Πιτσάκη και Δημήτρης Καρούζος, δάσκαλος, συνέβαλαν στα πρώτα παιδικά χρόνια στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, όπως και ο ιερέας και δάσκαλος παππούς του από την πλευρά της μητέρας του που διέθετε πλούσια βιβλιοθήκη.
Το 1944 ολοκληρώνει τις γυμνασιακές σπουδές στη γενέτειρά του και εντάσσεται στην ΕΠΟΝ Ναυπλίου στο Τμήμα διαφώτισης. To 1945 εισάγεται στη Νομική Σχολή Αθηνών και στη σχολή Πολιτικών επιστημών του πανεπιστημίου των Αθηνών. Τον Ιούνιο του 1946 γλιτώνει τη σύλληψη και εκτέλεσή του από την Οργάνωση Χ. Την επόμενη χρονιά εξορίζεται στην Ικαρία για πέντε μήνες. Το 1951 υπηρετεί τη θητεία του στη Μακρόνησο και το 1953 εξορίζεται πάλι στη Μακρόνησο. Νοσηλεύτηκε στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο όπου απαλλάχθηκε από τη στρατιωτική θητεία χωρίς να υπογράψει δήλωση μετανοίας, για λόγους υγείας.
Το 1955 παντρεύεται τη Μαρία Δαράκη με την οποία χωρίζει μετά από μερικούς μήνες. Εγκαταλείπει τις σπουδές στη Νομική και την προοπτική να γίνει δικηγόρος.  Αρχίζει να συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά δημοσιεύοντας πoιήματα και άλλα πεζά κείμενα, όπως τα Αθηναϊκά Γράμματα, Επιθεώρηση Τέχνης, Νέα Εστία, Ευθύνη, Σύνορο, Διαγώνιος. Το 1961 βραβεύεται με το Β' Κρατικό Βραβείο ποίησης και το 1962 με Α΄ Βραβείο ποίησης της Ομάδας των Δώδεκα. Το 1962 παντρεύεται για δεύτερη φορά, με τη Μαίρη Μεϊμαράκη με την οποία χωρίζει το 1980. Τον Μάιο του 1967 συλλαμβάνεται για δηλώσεις που έκανε σε βάρος του Παττακού.
Το διάστημα 1983-1984 και το 1986 εργάζεται στο Γ' Πρόγραμμα της ΕΡΑ κάνοντας εκπομπές για τη λογοτεχνία.
Το 1988 βραβεύεται με το Κρατικό Λογοτεχνικό βραβείο ποίησης. Αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας (καρδιολογικά, διάγνωση καρκίνου). Νοσηλεύεται σε διάφορες κλινικές της Ελλάδος και του εξωτερικού (Φεβρουάριος-Μάρτιος του 1986 στο Σωτηρία, Μάρτιος του 1989-διάγνωση καρκίνου, Φεβρουάριος-Μάρτιος του 1990 Λονδίνο). Πεθαίνει στις 28 Σεπτεμβρίου του 1990 στο Νοσοκομείο Υγεία.

Ποιητικό έργο

Παιδιόθεν ασχολείται με το διάβασμα ποίησης και τη συγγραφή. 
Το 1944-1945 πραγματοποιεί την πρώτη  δημοσίευση ποιήματός του στο περιοδικό  της ΕΠΟΝ Νέα Γενιά. Το 1949 δημοσιεύει το πρώτο του ποίημα με τίτλο Σίμων ο Κυρηναίος  στο περιοδικό Ο αιώνας μας, ενώ το 1953 την πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο Η επιστροφή του Χριστού.
Η ποίηση του Καρούζου έχει χαρακτηρισθεί ως φιλοσοφική, θρησκευτική, μυστική, μα δεν είναι τόσο η μεταφυσική διάσταση που τη διακρίνει, αλλά «μια υπαρξιακή πλησμονή, που τον ωθεί πέρα από τα όρια του εγώ, προς τη συγχώνευση με το αισθητό σύμπαν»
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1983-84

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1983-84 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1983-84, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1983-84 και οι 13 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1983-84.
Διεξήχθη σε 6 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Σε κάθε γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1984-85.
Ερυθρόμορφο κύπελλο του Ζωγράφου του Σωσία (Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου F2278)

Ιστορία του ευρήματος

Είναι έργο Αττικού εργαστηρίου που έγινε εξαγωγή στην Ετρουρία στους αρχαίους χρόνους. Βρέθηκε το 1828 στο Βούλτσι από τον Γκασπάρε Φοσσάτι. Αγοράστηκε από τον Έντουαρντ Μάγκνους και έγινε δωρεά στο Μουσείο το 1829 μαζί με όλη την συλλογή του Dorow.

Περιγραφή

Ως κύλιξ έχει σχήμα φαρδιού ποτηριού για την κατάνυξη οίνου σε συμπόσιο.

Αχιλλέας και Πάτροκλος

Στο εσωτερικό είναι διακοσμημένο με αγγειογραφία που εικονίζει τον Αχιλλέα να δένει την πληγή του Πάτροκλου. Ο Πάτροκλος εικονίζεται καθιστός επάνω στην ασπίδα του. Πονάει από την πληγή και στρέφει το κεφάλι στο πλάι, ενώ συγχρόνως σφίγγει τα δόντια από τον αβάσταχτο πόνο. Ο Αχιλλέας γονατίζει για να του επιδέσει το αριστερό χέρι. Η σκηνή εκτυλίσσεται σε κάποια μάχη στον πόλεμο της Τροίας. Οι δύο πρωταγωνιστές είναι ντυμένοι με θώρακα, ενώ ο Αχιλλέας ακόμα δεν έβγαλε το κράνος του. Ο Πάτροκλος έχει βγάλει το κράνος, αλλά ακόμα φοράει τη σκούφια που προστατεύει το κεφάλι κάτω από το βαρύ κράνος. Έχει λύσει την αριστερή επωμίδα, για να ανακουφίσει το τραυματισμένο του χέρι.

Ηρακλής στον Όλυμπο

Στο εξωτερικό μέρος φέρει αγγειογραφία με θέμα την είσοδο του Ηρακλή στην συνέλευση των θεών του Ολύμπου. Η αγγειογραφία αυτή διαιρείται σε δύο μέρη, στην όψη α΄ και την όψη β΄. Εικονίζονται οι Ηρακλής, Ερμής, Απόλλων, Αθηνά, Δίας, Ήρα και Ήβη.
Τάφος του Μεκετρέ στις Θήβες Αιγύπτου

Ανακάλυψη και ανασκαφή

Ο τάφος ανακαλύφθηκε και ερευνήθηκε σε μικρή έκταση το 1895 και 1902 από τους Αιγυπτιολόγους Ζορζ Νταρεσί και Mοντ αντίστοιχα. Συλήθηκε κατά την αρχαιότητα στο μεγαλύτερο μέρος του. Όταν ο αρχαιολόγος Ουίνλοκ ανέλαβε να τον ανασκάψει συστηματικά για το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης το 1920, έφερε στην επιφάνεια έναν χώρο ο οποίος είχε ευτυχώς διαφύγει της προσοχής των τυμβωρύχων και στο εσωτερικό του ανακάλυψε διαφόρων ειδών ξύλινα ομοιώματα. Τα oμοιώματα αυτά παριστάνουν κυρίως καθημερινές σκηνές που σχετίζονται με τη ζωή του επιστάτη Μεκετρέ.

Τα ομοιώματα

Ο τάφος περιείχε μεγάλο αριθμό ομοιωμάτων, εκ των οποίων περισσότερα από τα μισά είναι ταφικές λέμβοι. Σήμερα, τα ομοιώματα που βρέθηκαν στον τάφο του Μεκετρέ, βρίσκονται σε διάφορα μουσεία σε όλο τον κόσμο. 
Μουσείο του Καΐρου: Δύο βάρκες με ψαράδες και δίχτυ σε σκηνή αλιείας, λέμβος με κωπηλάτες και τον Μεκετρέ με τον γιο του Αντέφ κάτω από σκίαστρο, λέμβος με τον Μεκετρέ (ή άγαλμα του Μεκετρέ) κάτω από σκίαστρο, προετοιμασία φαγητού, ιστιοφόρο σκάφος, οικία με κήπο, ξυλουργείο, υφαντουργείο, ο Μεκετρέ επιβλέπει την καταγραφή ζώων, σκηνές  προσφορών.
Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης Νέας Υόρκης: Λέμβος με κωπηλάτες, μουσικούς και προετοιμασία φαγητού, λέμβοι με κωπηλάτες, λέμβος με τον Μεκετρέ και τον γιό του Αντέφ κάτω από σκίαστρο, σκηνή με αλιείς που καμακώνουν ψάρι, πομπή προσφορών δύο γυναικών και δύο ανδρών, γυναίκα (ή η θεά Ίσις) που μεταφέρει προσφορές, στάβλος με βοειδή, σφαγείο ζώων, σιταποθήκη, ζυθοποιείο και αρτοποιείο, ιερό ή οικία με κήπο.
Αθλητικά γεγονότα του 2008/Δεκέμβριος

Στο λήμμα αναφέρονται σημαντικά αθλητικά γεγονότα στον κόσμο που έλαβαν χώρα το Δεκέμβριο του 2008 συνοδευόμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν.
Γεώργιος Στράτος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Στράτου, βουλευτή και γόνου της οικογένειας Στράτου. Μακρινός του ξάδερφος ήταν ο πρωθυπουργός Νικόλαος Στράτος. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του Υποναυάρχου ε.α. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Βάλτου στις εκλογές του 1928 και εν συνεχεία εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1932, του 1933 καθώς και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας στις εκλογές του του 1936. Στις εκλογές του 1946 και του 1950 επανεξελέγη βουλευτής Αθηνών με το Λαϊκό Κόμμα.
Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη χρημάτισε Υπουργός Συγκοινωνιών (1932 - 1933) ενώ στις κυβερνήσεις Μάξιμου και Σοφούλη Υπουργός Στρατιωτικών (1947 - 1948).
Απεβίωσε το 1973.
Όλιβερ Στόουν

Προσωπική Ζωή

Ο Όλιβερ Στόουν έχει παντρευτεί τρεις φορές. Την πρώτη φορά είχε παντρευτεί την Νάγουα Σάρκις στις 22 Μαΐου 1971 και χώρισαν το έτος 1977. Τότε επίσης παντρεύτηκε την  Ελίζαμπεθ Μπάρκιτ Κοξ, μια βοηθό σε παραγωγή ταινίας, στις 7 Ιουνίου 1981. Έχουν δύο γιούς, τον Σον/Αλί (γεν.το 1984) και τον Μαΐκλ Τζακ (γεν. το 1991). Ο Σον εμφανίστηκε σε κάποιες από τις ταινίες του πατέρα του, ενώ ήταν παιδί. Χώρισαν το 1993. Τώρα ο  Όλιβερ Στόουν είναι παντρεμένος με την Sun-jung Jung, και το ζευγάρι έχει μια θυγατέρα, την Τάρα(γεν.το 1995).
Το 1999, ο Στόουν συνελήφθη και βρέθηκε ένοχος για κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών και μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Συνελήφθη ξανά την νύχτα της 27ης Μαΐου του 2005 στο Λος Άντζελες για κατοχή ενός  παράνομης αγνωστοποίητης ουσίας. Στις 27 Μαΐου του 2005,συνελήφθη επειδή οδηγούσε υπο την επήρεια και κατοχή ναρκωτικών. Απελευθερώθηκε την επόμενη ημέρα με $15,000 δολάρια πρόστιμο. Τον Αύγουστο του 2005, τελικά πλήρωσε πρόστιμο $100 δολάρια.
Αλεξάντερ Στιούαρτ Μάρρεϊ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1841 στο Άρμπροθ (Arbroath). Εκεί πήγε σχολείο, στο Royal High School του Εδιμβούργου. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Διορίστηκε στο Βρετανικό Μουσείο το 1867 ως βοηθός στο τμήμα Ελληνικών και Ρωμαϊκών αρχαιοτήτων και διαδέχτηκε εκεί τον Τσαρλς Τόμας Νιούτον το 1886. Διηύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κύπρο το 1894-1896. Τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του με τίτλους από το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης το 1887 και αναγορεύτηκε αντεπιστέλλον μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών το 1990.