google/wiki40b huggingface dataset:
Νεο-Οθωμανισμός

Ο Νεο-Οθωμανισμός στην κυβέρνηση Ερντογάν

Στην ιδεολογία του "Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης" (ΑΚΡ) έχει σημαντική επίδραση ο Οθωμανικός πολιτισμός, γεγονός που έχει δημιουργήσει κάποια προβλήματα στην κοσμική και ρεπουμπλικανική όψη της σύγχρονης Τουρκίας. Το ΑΚΡ έχει χρησιμοποιήσει συνθήματα όπως Osmanlı torunu (απόγονοι των Οθωμανών) που αναφέρονται στους υποστηρικτές και στον αρχηγό του κόμματος Ερντογάν, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2014. Μεταξύ άλλων, αυτή η ιδεολογία χρησιμεύει ως βάση στην προσπάθεια του Ερντογάν να μεταμορφώσει το υπάρχον κοινοβουλευτικό σύστημα σε ένα προεδρικό σύστημα με ισχυρές εξουσίες συγκεντρωμένες σε ένα πρόσωπο, παρόμοιο με το σύστημα της Οθωμανικής περιόδου. Για το λόγο αυτό, συχνά ο Ερντογάν κατακρίνεται ότι ενεργεί ως "σουλτάνος".

Κριτική από Έλληνες συγγραφείς

Κατά ορισμένους Έλληνες συγγραφείς, ο νεο-οθωμανισμός αποτελεί ολοκλήρωση και επέκταση του ισλαμο-κεμαλισμού, στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων. Προωθείται από αγγλοαμερικανικά συμφέροντα με σκοπό η Τουρκία να αποτελέσει αντίβαρο της ανερχόμενης Ρωσίας. Στη στρατηγική της περιλαμβάνεται η κονιορτοποίηση των βαλκανικών, ειδικά των ορθόδοξων πληθυσμών, και η «ενοποίησή» τους κάτω από μια νεο-οθωμανική Τουρκία, υπό την υψηλή εποπτεία των Η.Π.Α. Κατά τους ίδιους, ο νεο-οθωμανισμός συνιστά μια εσωτερική παράμετρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδας, καθώς έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων που τον προωθούν. Αυτές οι ομάδες συμφερόντων θεωρείται ότι έχουν ως πυρήνα τους την διεθνοποιημένη και παρασιτική αστική τάξη της Ελλάδας, αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους, ιδιαίτερα τους διανοουμένους, τους πολιτικούς, την εκπαίδευση και τα ΜΜΕ.  Ο νεο-οθωμανισμός του Ερντογάν πιστεύεται ότι έχει δύο κίνητρα: Την αποδόμηση και απαξίωση του κεμαλισμού και τους κινδύνους που έχει η πιθανή αλλαγή των συνόρων στη Μέση Ανατολή. Εκτιμάται ότι το όραμα του Ερντογάν για τη δημιουργία μιας "μεταμοντέρνας Οθωμανίας" με σουνιτικές αδελφότητες επικεφαλής των γειτονικών κρατών, φέρνει στο εσωτερικό της Τουρκίας τη βία της Μέσης Ανατολής.
Γκεμιλέρ

Το νησί Γκεμιλέρ (ελληνικά: Άγιος Νικόλαος) είναι νησί στο Αιγάιο Πέλαγος, ανοικτά των ακτών της Τουρκίας, κοντά στην πόλη Φετίγιε (Μάκρη). Στο νησί βρίσκονται ερείπια αρκετών εκκλησιών που χτίστηκαν μεταξύ του τέταρτου και του έκτου αιώνα μ.Χ., καθώς και μια ποικιλία σχετικών κτισμάτων. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το νησί ήταν η θέση του αρχικού τάφου του Αγίου Νικολάου.

Ιστορικά στοιχεία

Τα βυζαντινά ερείπια πέντε εκκλησιών που χτίστηκαν μεταξύ του τέταρτου και του έκτου αιώνα μ.Χ. παραμένουν στο νησί, μαζί με έναν πορευτικό πεζόδρομο 350 μέτρων. Άλλα κατάλοιπα από την ίδια περίοδο περιλαμβάνουν περίπου σαράντα άλλα εκκλησιαστικά κτίρια και πάνω από πενήντα χριστιανικούς τάφους. Μία από τις εκκλησίες σμιλεύτηκε απευθείας στο βράχο στο υψηλότερο σημείο του νησιού και βρίσκεται στο πιο δυτικό άκρο του πεζόδρομου. Είναι πιθανόν το νησί να χρησιμοποιήθηκε από Χριστιανούς προσκυνητές, οι οποίοι όδευαν προς τους Αγίους Τόπους.
Οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το νησί πιθανόν να είναι η θέση του αρχικού τάφου του Αγίου Νικολάου. Το παραδοσιακό τουρκικό όνομα για το νησί είναι το Γκεμιλέρ Αντασί, που σημαίνει νησί των πλοίων, το οποίο μπορεί να είναι αναφορά στον ρόλο του Αγίου Νικολάου ως πολιούχου των ναυτικών. Το νησί αναφέρεται επίσης και ως νησί του Αγίου Νικολάου από ναυτικούς, κατά τη μεσαιωνική περίοδο. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ο Άγιος ενταφιάστηκε στην σμιλευμένη στο βράχο εκκλησία, μετά το θάνατό του το 326. Τα λείψανά του φέρεται να παρέμειναν εκεί μέχρι τη δεκαετία του 650, όταν το νησί εγκαταλείφθηκε καθώς βρισκόταν στο πεδίο της απειλής από τον αραβικό στόλο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην πόλη της Μύρας, περίπου 40 χιλιόμετρα ανατολικότερα.

Τουριστικά στοιχεία

Το νησί είναι σήμερα ένας δημοφιλής προορισμός για μεγάλα τουρκικά ιστιοφόρα (γκουλέτ), φέρνοντας πολλούς τουρίστες στο νησί, καθώς και από πολλά μικρότερα ιδιωτικά σκάφη αφού ο κόλπος που έχει σχήμα ημισελήνου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ασφαλές αγκυροβόλιο. Τα βυζαντινά απομεινάρια είναι ορατά και από τη θάλασσα. Ένα μικρό αυτοσχέδιο εστιατόριο βρίσκεται στον κόλπο για τους καλοκαιρινούς επισκέπτες. Οι ιδιοκτήτες δεν ζουν στο νησί, αλλά επιστρέφουν στην ενδοχώρα τους χειμερινούς μήνες. Μια χρέωση 8 τουρκικών λιρών επιβάλλεται επί του παρόντος προς τους επισκέπτες των ιστορικών χώρων.
Τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα

Οι τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα μέχρι το 1996 αποτελούσαν μονοπώλιο του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος, της κρατικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών. Μετά την απελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών το 1994, 37 εταιρείες πήραν άδεια παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ).
Τον Ιούνιο του 2005 δραστηριοποιούνταν 28 εταιρείες και είχαν διακόψει τη λειτουργία τους 12. Επίσης, 312 εταιρείες έχουν γενική άδεια για την παροχή υπηρεσιών που δεν απαιτούν αριθμοδότηση, χρήση ραδιοσυχνοτήτων ή απόκτηση δικαιωμάτων διέλευσης.

Κινητή

Μόνο οι προαναφερθείσες εταιρείες (εκτός της Forthnet) εκμεταλλεύονται αποκλειστικά το δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα. Είτε τους χρησιμοποιούν είτε όχι οι τρεις πάροχοι κατέχουν ολόκληρες τις σειρές με τα προθέματα αριθμών: 690 & 693 (WIND) 694 & 695 (Vodafone) 697 & 698 (Cosmote) και 699 (WIND - συνδρομητές της Q-Telecom).
Μέχρι το 2007 τέσσερις εταιρείες εκμεταλλεύονταν αποκλειστικά το δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα. Η Q-Telecom ήταν ο τέταρτος πάροχος κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα. Ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2002 ενώ από το 2005, λειτουργούσε με το εμπορικό σήμα "Q" και τις υπηρεσίες της "MyQ". Η εταιρεία παρείχε κινητές τηλεφωνικές υπηρεσίες GSM, υποστηριζόμενες από τα δίκτυα LMDS και backbone, και ήταν ο μόνος πλήρης και ολοκληρωμένος πάροχος τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα. Τον Μάιο του 2007 ενοποιήθηκε με την TIM Hellas η οποία ένα μήνα μετά (5 Ιουνίου) πήρε την σημερινή της ονομασία σε WIND Hellas. Οι αριθμοί της ξεκινάνε από 699.

Διαδίκτυο

Η Ελλάδα έχει τον top-level domain κωδικό .gr και 23 παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου (ISPs). 
Η COSMOTE παρέχει υπηρεσίες με εύρος ζώνης διαμεταγωγής δεδομένων έως και 200/20 Μbps. Για τη χρήση της υπηρεσίας πρέπει να υπάρχει ενεργή τηλεφωνική γραμμή στο χώρο του πελάτη, ενώ ταυτόχρονα χρειάζεται να υπάρχει τεχνολογία ADSL ή VDSL, με ελεύθερες θύρες (DSLAM στο Αστικό Κέντρο της περιοχής ή στην καμπίνα VDSL) σε απόσταση ικανή να εξυπηρετήσει ταχύτητες ADSL (περίπου 4-5 χιλιόμετρα). Εφόσον υπάρχει η γραμμή και η θύρα στο DSLAM για να εξυπηρετήσει τον χρήστη, η COSMOTE μπορεί να διαθέσει τα πακέτα λιανικής της. Επίσης τότε δίνει και τη δυνατότητα της χρήσης του δικτύου της και σε όποιον άλλο πάροχο αγοράσει σε τιμές χονδρικής το δίκτυο.
Εκτός της COSMOTE υπάρχουν ιδιωτικοί ISPs οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες ADSL ή VDSL. Αυτό το πραγματοποιούν είτε αξιοποιώντας τη δυνατότητα Αποδεσμοποίησης του Τοπικού Βρόχου (LLU), είτε μέσω ιδιόκτητων δικτύων. Η πρώτη εταιρία που διέθεσε υπηρεσίες LLU ήταν η Intraconnect (πλέον έχει κλείσει) και την ακολούθησε η Vivodi Telecom το 2002. Και οι δύο ξεκίνησαν τη διάθεση του ADSL πριν από την COSMOTE. Από το 2010 υπηρεσίες ADSL σε δικό τους ιδιόκτητο δίκτυο παρέχουν οι εταιρείες: NOVA, Vodafone και WIND.
Από τα μέσα του 2006, όταν και θεσπίστηκε η τοπική συνεγκατάσταση στα κέντρα της COSMOTE, σύμφωνα με την οποία οι υπόλοιποι πάροχοι μπορούν να εγκαθιστούν τον εξοπλισμό τους στα κέντρα του, ξεκίνησαν και άλλες εταιρίες την διάθεση υπηρεσιών ADSL ανεξάρτητα από την COSMOTE.
Δήμος Υρίας

Ο τέως Δήμος Υρίας ήταν παλαιός Δήμος της Πάρου που υπάγονταν στην Επαρχία Νάξου στο Νομό Κυκλάδων και υπήρξε μέχρι το 1912. Το όνομα του δήμου προέρχεται από το «Υρία», ένα από τα αρχαία ονόματα της Πάρου. Πρωτεύουσα του Δήμου Υρίας ήταν οι Λεύκες Πάρου στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν τα χωριά Αγγυριά ή Αγκαιριά, Αλυκή, Ανερατζιά, Βούνια, Καμάρι, Κάμπος, Λαγκάδα, Μάλτες και Μαράθι.
Ο παραπάνω Δήμος από της εφαρμογής του νόμου ΔΝΖ΄/1912 «Περί Δήμων και Κοινοτήτων» μετατράπηκε σε κοινότητα Λευκών.
Air Greece

Ιστορικό

Η Air Greece ιδρύθηκε το 1994 από Κρητικούς επιχειρηματίες και ξεκίνησε να λειτουργεί τον ίδιο χρόνο με δύο μισθωμένα ελικοφόρα αεροσκάφη τύπου ATR72  με πτήσεις σε προορισμούς εσωτερικού. Τον Απρίλιο του 1997 προστέθηκε στο στόλο και ένα τρίτο ATR72 ακολουθούμενο από τη μίσθωση δύο Fokker 100 το Μάιο και τον Ιούνιο του 1999. Η παράδοση των Fokker στην εταιρεία σήμανε τη διεθνή διεύρυνση της εταιρείας ή οποία ξεκίνησε να πραγματοποιεί πτήσεις στη Γερμανία.
Το 1999, η ναυτιλιακή εταιρεία Minoan Lines απέκτησε ποσοστό ιδιοκτησίας 51% στην Air Greece.
Όμως, την ίδια στιγμή η Air Greece αντιμετώπιζε ισχυρό ανταγωνισμό από τις Aegean Airlines, Cronus Airlines και Ολυμπιακές Αερογραμμές, εξαναγκάζοντας την να ξεκινήσει συνεργασία με την Aegean, η οποία ολοκληρώθηκε με τη πλήρη απόκτηση της Air Greece από την Aegean τον Δεκέμβριο του 1999. Κατά τη διάρκεια του 2000, οι αρχικοί ιδιοκτήτες της Air Greece προσπάθησαν να ιδρύσουν την Cretan Airways, ως τη διάδοχο εταιρεία, αλλά το σχέδιο τους απέτυχε.
Οι γαμπροί της Ευτυχίας (ταινία, 1962)

Πλοκή

Η ταινία ξεκινά με τον Βαγγέλη, να λέει στην ανιψιά του, Γιούλα, να κάνει ό,τι μπορεί ώστε να καλλωπίσει την Ευτυχία, την αδελφή του, γιατί της φέρνει γαμπρό. Η Γιούλα, φωνάζει και την κομμώτρια, και μαζί με την αρραβωνιαστικιά του Βαγγέλη, προσπαθούν να την πείσουν να γίνει μοντέρνα, γιατί έτσι όπως είναι δεν πρόκειται να βρει γαμπρό. Η Ευτυχία, συνεχίζει, να αρνείται. Όταν φτάνει ο γαμπρός συστήνεται με τη Γιούλα και νομίζει ότι αυτή είναι η αδελφή του Βαγγέλη. Μετά βλέπει την αρραβωνιαστικιά του Βαγγέλη, κατόπιν όμως απογοητεύεται όταν βλέπει την Ευτυχία και ζητά να φύγει να πάρε λίγο αέρα. Ωστόσο, στο σπίτι καταφτάνει ένας ακόμα επίδοξος γαμπρός της Ευτυχίας, που όμως συναντά τον Κλεομένη, που ήταν φίλοι, κι αντί αυτού, πάνε σε ένα καφενεδάκι. Εκεί ο Κούλης λέει στον Κλεομένη ότι η Ευτυχία κληρονομεί 120.000 λίρες. Κατά τ' άλλα ο Κούλης φλέρταρε τόσο καιρό την αρραβωνιαστικιά του Βαγγέλη, ενώ ο Κλεομένης, μετά τα νέα της κληρονομιάς, αρχίζει να βλέπει με άλλο μάτι την Ευτυχία.
Αργότερα, κανονίζουν να πάνε όλοι μαζί στην Ύδρα, που ήταν το αγαπημένο νησί της Ευτυχίας, καθώς εκεί είχε γνωρίσει τον πρώτο της έρωτα. Στο νησί, ο Κλεομένης όμως θα αποκαλύψει ότι αγαπά τη Γιούλη και ότι αυτή θέλει να νυμφευθεί. Στο νησί είχε έρθει και ο Κούλής, ο οποίος συνέχισε να ζητά την αδελφή του Βαγγέλη, ο οποίος όμως αυτή τη φορά ήρθε να ζητήσει τη Γιούλα, νομίζοντας ότι αυτή είναι η αδελφή του Βαγγέλη. Ο Τηλέμαχος αποφασίζει να αποκαλύψει στην οικογένεια ότι θέλει να πάρει τη Γιούλα αντί της Ευτυχίας. Κατόπιν, όταν λιποθυμά η Ευτυχία έρχεται ο Χαρίλαος, ο φαρμακοποιός, ο οποίος αποδεικνύεται ότι ήταν η πρώτη της αγάπη, όμως όλοι φεύγουν, μετά τα τελευταία γεγονότα, ξαφνικά από το νησί.
Η ταινία τελειώνει στο σπίτι της οικογένειας, όπου η Ευτυχία αποκαλύπτει ότι θα πάει να κλειστεί σε μοναστήρι. Αργότερα, έρχεται ο Τηλέμαχος και της λέει να μην το κάνει, γιατί κληρονομεί 120.000 χιλιάδες λίρες, αφού πρώτα κι η Ευτυχία τους είχε δώσει την ευχή της. Πάντως, στο άκουσμα της κληρονομιάς, η Ευτυχία αλλάζει γνώμη και δε θέλει να κλειστεί σε μοναστήρι. Έπειτα, φτάνει και ο Κούλης, συνεχίζοντας να ζητά την Ευτυχία, όμως όταν βλέπει ποια είναι η Ευτυχία απογοητεύεται κι αυτός. Τέλος, στο σπίτι φτάνει η κομμώτρια που είχε δεσμό με τον Κούλη, και του αποκαλύπτει ότι δεν είχε καταλάβει καλά, και τις λίρες τις κληρονομεί η Γιούλα και όχι η Ευτυχία. Η Ευτυχία θλιμμένη πλέον θέλει να κλειστεί ξανά σε μοναστήρι, παράλληλα, όμως καταφτάνει και ο Χαρίλαος και τη ζητά σε γάμο. Η ταινία τελειώνει με τον γάμο της Ευτυχίας και του Χαρίλαου.
Καταλύματα (Κρήτη)

Ιστορικό της ανακάλυψης

Πρώτη αναφορά στα Καταλύματα έχουμε στις αρχές του 20ού αιώνα από την Χάριετ Μπόιντ-Χόις. ενώ οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1993 από τον Κρίστοφ Νοβίτσκι σε συνεργασία με τους Μεταξία Τσιροπούλου και William Coulson. οι οποίες έφεραν στο φως έξι διαφορετικές χρονικές κατοικήσεις στο χώρο, με κεντρικό κτίσμα το «κτίριο C». Τα ευρήματα ανέρχονται στα τέλη της νεολιθικής περιόδου ή χαλκολιθικής περιόδου (γύρω στα 3500 π.Χ.), στην μινωική παλαιοανακτορική περίοδο (MM II, γύρω στα 1700 π.Χ.), και άλλες, μέχρι και στην βυζαντινή εποχή.
Σύναξη (ακτή Μαρωνείας)

Η Ακτή Σύναξη είναι ένας παραθαλάσσιος αρχαιολογικός χώρος 10 χιλιόμετρα ανατολικά της Μαρωνείας στους πρόποδες του Αγίου Γεωργίου στο Θρακικό πέλαγος στο Νομό Ροδόπης, στη Θράκη. Στον εν λόγω αρχαιολογικό χώρο υπάρχουν τα ερείπια παλαιοχριστιανικής-ιουστινιάνειας τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας, ερείπια μοναστηριακού συγκροτήματος 9ου αιώνα μ.Χ., καμαροσκεπής τάφος και παρεκκλήσι με ψηφιδωτό δάπεδο. Η παραλία της Σύναξης είναι η ομώνυμη παραλία η οποία βρίσκεται δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο στο Θρακικό πέλαγος.

Ιστορία

Η τοποθεσία είναι το κοντινότερο σημείο μεταξύ Θράκης και Σαμοθράκης. Έτσι στην αρχαιότητα στη θέση αυτή υπήρχε ηρώο του βασιλιά Μάρωνα και ξενώνας (κτίριο με πολλά δωμάτια) για τους προσκυνητές που επισκεπτόντουσαν το Ιερό των Μεγάλων Θεών, στην Παλαιόπολη της Σαμοθράκης. Ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων γράφει ότι το ηρώον του βασιλιά Μάρωνα υπήρχε στην περιοχή όπου βρισκόταν η πρωτεύουσα των Κικόνων, συγκεκριμένα η Ισμάρα. Η ταύτιση της περιοχής με τα γραφόμενα του Στράβων έγινε από τον αρχαιολόγο Διαμαντή Τριαντάφυλλο και σύμφωνα με μια θεωρία ότι το άβατο ιερό του Μάρωνα μεταφέρθηκε στην Σύναξη  από την δυσπρόσιτη ακρόπολη της Ισμάρας (σήμερα όρος Αγίου Γεωργίου) επί Ανδριανού (117-138). Μάλλον ο ξενώνας χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 6ο αιώνα και εγκαταλείφθηκε τον 7ο αιώνα.
Αργότερα στην τοποθεσία χτίστηκε  παλαιοχριστιανική εκκλησία. Στην συνέχεια το 9ο/10ο μ.Χ αιώνα ιδρύθηκε το χριστιανικό μοναστήρι όπου οι μοναχοί χρησιμοποίησαν οικοδομικά υλικά από την παλαιοχριστιανική εκκλησία και αρχαίο ηρώο και ξενώνα. Τα τείχη της παλαιοχριστιανικής βασιλικής χρησιμοποιήθηκαν ως περίβολος της μονής και για αυτό διασώθηκαν μέχρι σήμερα. Το 13ο αιώνα το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε.
Άινμπεκ

Γενικά

Είναι παραποτάμια πόλη του ποταμού Λάινε. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 65 χιλιόμετρα νότια του Ανόβερου.  Ο πληθυσμός της το 1980 ήταν περίπου 18.700. Το 2010 έφθασε περίπου τους 26.450 κατοίκους. Στη πόλη αυτή υφίστανται ερείπια οχυρών και παλαιών γοτθικών εκκλησιών. Γύρω από την πόλη έχουν αναπτυχθεί πολλές βιομηχανίες μεταλλουργίας, δερμάτινων ειδών, χαρτοποιίας, υφαντουργίας κ.ά. αλλά και σημαντική ζυθοποιία.

Ιστορία

Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από ένα λόφο επί του οποίου το 1080 ιδρύθηκε ένα μοναστήρι. Από τον 14ο αιώνα και μέχρι το 1596 που αποτέλεσε έδρα των Πριγκίπων του Γκρούμπενχαγκεν, επιμέρους κλάδο του πριγκιπικού οίκου του Μπράουνσβαϊχ, γνώρισε ιδιαίτερα μεγάλη ακμή. Η Άινμπεκ υπήρξε μέλος της περίφημης Χανσεατικής Ένωσης.
2236 Αυστρασία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αυστρασίας είναι άγνωστα.
Ημέρες χωρίς κρέας

Οι ημέρες χωρίς κρέας δηλώνονται για να αποθαρρύνουν ή να απαγορεύουν την κατανάλωση κρέατος σε ορισμένες ημέρες της εβδομάδας. Οι Δευτέρες και Παρασκευές είναι οι πιο δημοφιλείς ημέρες γι'αηυτό. Υπάρχουν επίσης κινήματα που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να μην καταναλώνουν κρέας σε εβδομαδιαία, μηνιαία, είτε σε μόνιμη βάση.

Ιστορία

Η αποχή από το κρέας συνέβαινε ιστορικά για θρησκευτικούς λόγους (π. χ. Νηστεία της Παρασκευής). Στην Εκκλησία των Μεθοδιστών, κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής η "αποχή από το κρέας μια φορά την εβδομάδα είναι μια καθολική πράξη μεταμέλειας". Οι Αγγλικανοί (Επισκοπικοί) και ρωμαιοκαθολικοί επίσης παραδοσιακά τηρούν την Παρασκευή ως μέρα χωρίς κρέας. Ιστορικά, οι Αγγλικανικές και Καθολικές χώρες επιβάλλουν απαγορεύσεις σχετικά με την κατανάλωση κρέατος σε ορισμένες ημέρες της Σαρακοστής. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, οι "χασάπηδες και οι τροφοδότες δεσμεύονται από βαριά πρόστιμα εάν έσφαζαν ή πωλούσαν κρέας στις εβδομαδιαίες μέρες ψαριών", την Παρασκευή και το Σάββατο." Στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Τετάρτες και οι Παρασκευές είναι ημέρες χωρίς κρέας. Στην Λουθηρανική Εκκλησία, οι Παρασκευές και τα Σάββατα θεωρούνται ιστορικά ως ημέρες χωρίς κρέας.
Οι ημέρες χωρίς κρέας έχουν επίσης εφαρμοστεί λόγω πολέμων σε μερίδες (π.χ. Τρίτες χωρίς κρέας στον Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες—οι οποίες επίσης εφάρμοζαν τις Τετάρτες χωρίς αλεύρι—κατά τη διάρκεια του α ' Παγκοσμίου Πολέμου) ή σε κράτη με προβληματικές οικονομίες.
Στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας οι ημέρες χωρίς κρέας ενθαρρύνθηκαν από την κυβέρνηση λόγω αγοραστικών δυνάμεων. Είχαν στόχο τον περιορισμό της κατανάλωσης κρέατος, κυρίως υπέρ του αλευριού με βάση τα δημητριακά. Οι ημέρες χωρίς κρέας ήταν παραδοσιακά η Παρασκευή, το Σάββατο ή η Κυριακή.

Οικολογία και κοινωνία

Οι προσπάθειες επαναφοράς των ημερών χωρίς κρέας είναι μέρος μιας εκστρατείας για τη μείωση της ανθρωπογενής κλιματικής αλλαγής για να βελτιώσουν την ανθρώπινη υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων με τη μείωση της βιομηχανικής γεωργίας και την προώθηση της χορτοφαγίας.
Ρομπέρ Σουμάν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1886 στο Λουξεμβούργο, πατρίδα της μητέρας του, ενώ ο πατέρας του καταγόταν από τη Λωρραίνη. Σπούδασε νομικές επιστήμες στο Μετς, στη Βόννη και στο Στρασβούργο. Είχε γερμανική υπηκοότητα και πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων. Μετά το τέλος του πολέμου ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως πολιτικός στη Γαλλία. Το 1941 η Γκεστάπο φυλάκισε τον Σουμάν, αλλά εκείνος δραπέτευσε και εργάστηκε στη Αντίσταση το 1942. Ήταν ο εμπνευστής της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και της ΕΚΑΧ. Διατέλεσε πρόεδρος του κοινοτικού οργάνου (Ευρωπαϊκή Επιτροπή). Απεβίωσε το 1963.
Παύλος Σταυρίδης

Βιογραφικό

Ο Παύλος Σταυρίδης γεννήθηκε το 1915 στο χωριό Τριανταφυλλιά (Λαγένη) Φλώρινας. Από μαθητής ακόμα εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ και αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ. Συνελήφθη πολλές φορές για την επαναστατική του δράση από την Ασφάλεια. Διορίστηκε δάσκαλος το 1935. Το 1936 στάλθηκε εξορία από τη Δικτατορία Μεταξά και αργότερα, την Άνοιξη του 1937, μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία. Εκεί στα πλαίσια της εκπαίδευσης των πολιτικών κρατουμένων έκανε μαθήματα γραφής και ανάγνωσης σε αγράμματους συγκρατούμενούς του.
Τη νύχτα της 30ης Αυγούστου 1937 έγινε οργανωμένη ένοπλη δολοφονική επίθεση από τη μεταξική φρουρά της Ακροναυπλίας με επικεφαλής τον ανθυπασπιστή Μπουγά. Απόσπασμα χωροφυλάκων έβαλε με πολυβόλα από το προαύλιο των φυλακών κατά των θαλάμων των κρατουμένων. Οι πρώτες σφαίρες περνώντας μέσα από τα παράθυρα βρήκαν τον Παύλο Σταυρίδη στο κεφάλι και έπεσε νεκρός.
Οι κρατούμενοι οργάνωσαν πολιτικό μνημόσυνο στο δολοφονημένο σύντροφό τους και κάθε χρόνο στις 30 Αυγούστου τιμούσαν τη μνήμη του.
Σοφία Α΄, Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ

Πρώτα χρόνια

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 979, όταν ο πατέρας της ανέθεσε την εκπαίδευση της τετράχρονης Σοφίας στην ξαδέλφη του, Ηγουμένη Γκερμπέργκα του Γκάντερσχαϊμ. Η Σοφία ανατράφηκε με σκοπό να γίνει ηγουμένη από την παιδική ηλικία . Επίσης διδάχθηκε κοινό δίκαιο και πειθαρχία.
Η Σοφία έλαβε τους όρκους για να γίνει μοναχή το 989. Ως κόρη του αυτοκράτορα, επέμεινε να παραλάβει το πέπλο από τα χέρια του Αρχιεπισκόπου Willigis του Μάιντς, ενοχλώντας τον τοπικό επίσκοπο Osdag του Hildesheim. Τέλος το παρέλαβε και από τους δύο. Στις πηγές του Hildesheim, η Σοφία απεικονίζεται ως υπεροπτική και επιθετική γυναίκα, αν και αυτές οι απεικονίσεις μπορεί να είναι προκατειλημμένες.
Η Σοφία και ο μικρός αδελφός της Όθων Γ΄ πιθανότατα είχαν καλές σχέσεις.  Από το 995 έως το 997, η Σοφία απουσίαζε από το μοναστήρι, συνοδεύοντας τον αδελφό της στην πρώτη ιταλική εκστρατεία και ενεργώντας ως σύζυγός του.

Πριγκίπισσα-ηγουμένη

Το 1001, η δασκάλα της ηγουμένη Γκερμπέγκα πέθανε. Ωστόσο, λόγω του θανάτου του αδελφού της, η Σοφία δεν έγινε ηγουμένη μέχρι το 1002, με την έγκριση του νέου βασιλιά Ερρίκου Β΄. Η Σοφία θα πολεμήσει αργότερα τους εκκλησιαστικούς ανωτέρους της, οι οποίοι, με την έγκριση του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄, έθεσαν σε κίνδυνο τα προνόμια του Γκάντερσχαϊμ και τη θέση της ως ηγουμένη. 
Μαζί με την αδερφή της Αδελαΐδα, η Σοφία επηρέασε σημαντικά την εκλογή του Ερρίκου Β΄ ως βασιλιά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά και του Κορράδου Β΄. 
Το 1011, μετά τον θάνατο της ξαδέρφης της Ματθίλδης, η Σοφία έλαβε επίσης την Μονή του Έσσεν. Αρχικά ήταν να δωθεί στη μικρότερη αδερφή της Σοφίας, Ματίλντα, η οποία ωστόσο παντρεύτηκε τον Κόμη Έζζο.

Θάνατος

Κυβέρνησε με επιτυχία τα μοναστήρια της μέχρι το θάνατό της το 1039. Η Αδελαΐδα ζήτησε από τον Κορράδο Β΄ να διαδεχθεί τη Σοφία ως ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ, εκείνος όμως αρνήθηκε, παρά τη βοήθεια που του είχαν προσφέρει. Αργότερα, ο Ερρίκος Γ΄, της επέτρεψε να διαδεχθεί την αδερφή της ως ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ.
Ταρσίζιο Μπερτόνε

Προφίλ

Γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1934. Στις 22 Ιουνίου του 2006 ορίστηκε ως νέος Υπουργός Εξωτερικών του Βατικανού και ανέλαβε καθήκοντα στις 15 Σεπτεμβρίου του 2006. Με την ιδιότητα του καμεράριου Camerlengo, έπειτα από την παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ' στις 28 Φεβρουαρίου 2013 και μέχρι να εκλεγεί ο επόμενος Ποντίφικας, υπηρέτησε προσωρινά ως διοικητής της Αγίας Έδρας και υπηρεσιακός αρχηγός κράτους στο Βατικανό. Ως καμεράριος υπηρέτησε μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2013, οπότε τον διαδέχθηκε ο Πιέτρο Παρολίν.
Avin Oil

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1977 ως εμπορία λιπαντικών και το 1982 άρχισε να προμηθεύει με υγρά καύσιμα την Αττική. Το 1984 άρχισε να δραστηριοποιείται στη Βόρεια Ελλάδα. Από το 1985 ξεκίνησε την επέκτασή της στην αγορά της Πελοποννήσου ξακινώντας από την περιοχή της Κορινθίας. Εν συνεχεία έδωσε έμφαση στη Δυτική Ελλάδα.

Δραστηριότητες

Δραστηριοποιείται στο χώρο με 660 πρατήρια καυσίμων που φέρουν το σήμα της σε όλη τη χώρα, και άλλα 440 στα Βαλκάνια. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας υγρών καυσίμων στην Ελλάδα. Το 2015 είχε ετήσιες πωλήσεις περίπου 2.600.000 μετρικών τόνων.
Η AVIN διαθέτει Σταθμούς Εξυπηρέτησης Αυτοκινήτων (ΣΕΑ) σε διάφορα σημεία στην Ελλάδα. Το 2015 η εταιρεία ανέλαβε τη λειτουργία και των πρατηρίων καυσίμων της Cyclon Hellas, η οποία απορροφήθηκε από τη ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ. Το ίδιο έτος, η AVIN τιμήθηκε με το βραβείο GOLD του Health & Safety Awards 2015.

Εξαγωγές

Η AVIN εξάγει πετρελαιοειδή σε χώρες των Βαλκανίων, όπως η Βουλγαρία, η Βόρεια Μακεδονία, η Αλβανία, η Σερβία και η Ρουμανία, αλλά και στην Κύπρο, την Ιταλία και τη Μάλτα.