google/wiki40b huggingface dataset:
Μαλάμπο

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε αρχικά το  1827 από τους Βρετανούς, οι οποίοι επινοικίασαν το νησί στην Ισπανία κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας. Το όνομα της πόλης ήταν Πορτ Κλάρενς. Τη χρησιμοποίησαν ως ναυτική βάση σε μια προσπάθεια να πατάξουν το δουλεμπόριο. Μάλιστα, πολλοί δούλοι εγκαταστάθηκαν εκεί πριν ακόμα ιδρυθεί η Σιέρρα Λεόνε ως κέντρο δουλεμπορίου. Πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν ξανά στη Σιέρρα Λεόνε και μερικοί από τους απογόνους τους ονομάζονται στην Ισημερινή Γουινέα Φερναντίνος (Fernandinos), αποτελώντας μάλιστα ξεχωριστή εθνοτική ομάδα που ομιλούν τη δική τους διάλεκτο (με αφρικανικά και πορτογαλικά στοιχεία).
Στη συνέχεια, η Μαλάμπο ονομάστηκε Σάντα Ιζαμπέλ με την επαναφορά στον έλεγχο των Ισπανών. Επιλέχθηκε να αντικαταστήσει την κυριότερη πόλη Μπάτα και να γίνει πρωτεύουσα το 1969. Το 1973 πήρε τη σημερινή της ονομασία, στα πλαίσια των προσπαθειών του καθεστώτος του Φρανσίσκο Μασίας Νγκουέμα για μετονομασία ατόμων και τόπων με πιο "αυθεντικά" αφρικανικά ονόματα.
Στην περίοδο της τρομοκρατίας από το καθεστώς του Μασίας, μεθοδεύτηκε η εξολόθρευση της μειονότητας των Μπούμπι, που αποτελούσαν την πλειοψηφία στο νησί Μπιόκο, και η εγκατάσταση στη Μαλάμπο και στη νησιωτική περιοχή των Φανγκ, φυλή στην οποία ανήκε ο Μασίας. Κατά τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησής του, πολλοί κάτοικοι της πόλης έφυγαν.

Κλίμα

Η μέση θερμοκρασία στην πόλη είναι 25 °C και οι ετήσιες βροχοπτώσεις φτάνουν τα 1.900 χιλιοστά το χρόνο. Το κλίμα είναι ισημερινό.

Υποδομή

Παρά το γεγονός ότι αποτελεί την πρωτεύουσα της Ισημερινής Γουινέας, το οδικό δίκτυο στη Μαλάμπο παραμένει υπανάπτυκτο. Ελάχιστοι δρόμοι είναι ασφαλτοστρωμένοι και τα ονόματα πολλών οδών θυμίζουν τον αφρικανικό εθνικισμό, όπως "Λεωφόρος της Ανεξαρτησίας" και "Οδός Πατρίς Λουμούμπα". Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται καθεδρικός ναός, που οικοδομήθηκε κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας.
Στα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται το νοσοκομείο, το οποίο όμως υπολειτουργεί λόγω έλλειψης προσωπικού και στα δυτικά το ανακαινισμένο Διεθνές Αεροδρόμιο. Αξιοσημείωτο κτήριο είναι επίσης το Δικαστικό Μέγαρο. Η ανακάλυψη πετρελαίου μετάβαλε κάπως την κατάσταση στην πόλη.
Ανδρέας Βασιλόγιαννης

Πρώτα χρόνια

Ο Βασιλόγιαννης γεννήθηκε στην Κάτω Αχαΐα και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον τοπικό σύλλογο Α.Ο. Δύμη Αχαΐας, από όπου μετακινήθηκε στις ακαδημίες νέων του Ολυμπιακού το Μάιο του 2007. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στο Super Cup του 2007, ερχόμενος ως αλλαγή στη θέση του Λιονέλ Νούνιες στο 77ο λεπτό.

Εθνικός Πειραιώς

Τον Αύγουστο του 2010, ο Βασιλόγιαννης μετακινήθηκε στη Φούτμπολιγκ και τον Εθνικό Πειραιώς, με μονοετή δανεισμό. Έκανε 22 εμφανίσεις τη σεζόν 2010-11, σημειώνοντας 3 γκολ.

Απόλλων Λεμεσού και Γλυφάδα

Στις 31 Αυγούστου 2011, δόθηκε δανεικός στον Απόλλωνα Λεμεσού. Ωστόσο, ποτέ δεν συμπεριλήφθηκε στα σχέδια του προπονητή του και απελευθερώθηκε στα τέλη Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, αφού απέτυχε να κάνει έστω μία εμφάνιση για το σύλλογο. 
Τον Ιανουάριο του 2012, μόλις λίγες εβδομάδες μετά την επιστροφή του στον Ολυμπιακό, η Γλυφάδα από τη Γ΄ Εθνική προσφέρθηκε να τον υπογράψει με δανεισμό μέχρι το τέλος της σεζόν, μία προσφορά την οποία ο Ολυμπιακός δέχτηκε, καθώς ο παίκτης δεν θα είχε χρόνο συμμετοχής στην ομάδα.

Κέρκυρα

Στις 5 Ιουλίου 2012, εντάχθηκε στην Κερκύρα στη Superleague, με μονοετή δανεισμό. Έκανε το ντεμπούτο του στις 16 Σεπτεμβρίου 2012, σε έναν αγώνα εναντίον της Ξάνθης.

Χανιά και Λαμία

Στις 29 Αυγούστου 2013, αποδεσμεύτηκε από τον Ολυμπιακό και εντάχθηκε στα Χανιά. Στις 9 Ιουλίου 2014, μετά από μια επιτυχημένη χρονιά (33 εμφανίσεις, 2 γκολ, 5 ασίστ) στη Φούτμπολιγκ, υπέγραψε ετήσιο συμβόλαιο με τη Λαμία.

Ερμής Αραδίππου

Στις 8 Ιουλίου 2015, συμφώνησε να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του με τον Ερμή Αραδίππου στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, ακολουθώντας τον πρώην προπονητή του Παύλο Δερμιτζάκη. Υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο (με επιλογή για ακόμη ένα έτος).

Δεύτερη θητεία στη Λαμία

Στις 16 Ιουνίου 2016, επέστρεψε στο πρώην σύλλογό του, τη Λαμία, για να βοηθήσει με την εμπειρία του να εκπληρωθεί ο στόχος της ομάδας για άνοδο στη Super League. Αναδείχθηκε ως ο Πολυτιμότερος Παίκτης της σεζόν.

Ουμρανίγεσπορ

Στις 4 Ιουλίου 2017, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Ουμρανίγεσπορ της πρώτης κατηγορίας Τουρκίας, με ετήσια αμοιβή 180.000 ευρώ.  Στις 18 Σεπτεμβρίου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στην ισοπαλία 1-1 με την Εσκίσεχισπορ.

Τρίτη θητεία στη Λαμία

Στις 9 Αυγούστου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Λαμία, επιστρέφοντας για την τρίτη θητεία του στο σύλλογο.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει 6 συμμετοχές και 1 γκολ με την Εθνική Ελπίδων.
Κίλλας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κίλλας ή Κίλλος είναι γνωστός ο ηνίοχος (δηλαδή ο οδηγός του άρματος) του Πέλοπα. Ο Κίλλας πέθανε στη Λέσβο, και για να τον τιμήσει ο Πέλοπας έκτισε εκεί στη μνήμη του ναό του «Κιλλαίου Απόλλωνος» πάνω στον τάφο του.
Κατά μία άλλη παράδοση, ο Κίλλας ήταν βασιλιάς στη χώρα που συνόρευε με τη Χρύσα της Μυσίας.
Ιωάννης Αλεβίζος (Καλάβρυτα)

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν από τα Καλάβρυτα. Πήρε μέρος στη Μάχη του Λάλα και αλλού. Τραυματίστηκε στις μάχες κοντά στο Γηροκομείο της Πάτρας. Φονεύτηκε το 1825 στην μάχη εναντίον των αιγυπτιακών στρατευμάτων.
Ματέις ντε Λιχτ

Σε συλλόγους

Από την παιδική του ηλικία αγωνίζεται στην ομάδα νέων του Άγιαξ και το 2016 ξεκίνησε να παίζει στον Γιονγκ Άγιαξ. Από το 2017 έως το 2019 ήταν παίκτης και αρχηγός του Άγιαξ, με τον οποίο έφτασε στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ. Τον Δεκέμβριο του 2018 κέρδισε το βραβείο Golden Boy. Στις 18 Ιουλίου του 2019 υπέγραψε στη Γιουβέντους.

Στην εθνική ομάδα

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ολλανδίας τον Μάρτιο του 2017, στον αγώνα για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018 ενάντια στη Βουλγαρία. Τον Μάρτιο του 2019 πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα, στον αγώνα με τη Γερμανία για τα προκριματικά του Euro 2020.
Ντιτρόιτ

Ιστορία

Η πόλη ονομάστηκε από Γάλλους αποικιστές και παραπέμπει στον ποταμό Ντιτρόιτ (γαλλικά: le détroit du lac Érié, δηλαδή το στενό της λίμνης Ήρι, détroit=στενό), που ενώνει την λίμνη Χιούρον και την λίμνη Ήρι. Σε ιστορικό έγγραφο, το στενό περιλάμβανε τη λίμνη Σαιντ Κλαιρ, το ποτάμι Σαιντ Κλαιρ και το ποτάμι Ντιτρόιτ.
Στις ακτές του στενού, το 1701, ο Γάλλος αξιωματικός Αντουάν ντε λα Μοτ Καντιλάκ (Αntoine de la Mothe Cadillac) μαζί με 51 Γάλλους και Γαλλοκαναδούς εγκαταστάθηκε σε αυτό το σημείο ονομάζοντάς το Φορτ Ποντσαρτράν του Ντιτρόιτ (Fort Pontchartrain du Detroit) ονομάζοντάς το έτσι από τον κόμη Ποντσαρτράν, υπουργό Ναυτιλίας του Λουδοβίκου ΙΔ'. Η Γαλλία πρόσφερε δωρεάν γη στους αποίκους για να προσελκύσει οικογένειες να μείνουν στο Ντιτρόιτ. Το 1765 ο πληθυσμός έφτασε τα 800 άτομα, κάνοντας το Ντιτρόιτ την μεγαλύτερη πόλη μεταξύ Μόντρεαλ και Νέας Ορλεάνης, πόλεις που είχαν ιδρυθεί από Γάλλους. Το 1773, ο πληθυσμός του Ντιτρόιτ ήταν 1.400 άτομα. Το 1778, ο πληθυσμός ήταν 2.144 και ήταν η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία του Κεμπέκ.
Το εμπόριο γούνας ήταν μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα. Η σημαία του Ντιτρόιτ αντανακλά την γαλλική του κληρονομιά.
Κατά τον Γαλλοϊνδιανικό πόλεμο (1754-1763), το βορειοαμερικάνικο μέτωπο του Επταετούς πολέμου μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας, τα βρετανικά στρατεύματα πήραν τον έλεγχο της περιοχής το 1760. Από την προηγούμενη ονομασία κράτησαν μόνο τη λέξη Ντιτρόιτ. Πολλές ιθαγενείς φυλές εξαπέλυσαν την Ανταρσία του Πόντιακ (πήρε την ονομασία από τον πιο επιφανή ιθαγενή της Ανταρσίας) το 1763 και διενέργησαν μια πολιορκία στο Ντιτρόιτ αλλά απέτυχαν να το καταλάβουν. H Γαλλία παραχώρησε την περιοχή ανατολικά του Μισσισσιππή στην Βρετανία μετά την ήττα της στον πόλεμο.
Με την Αμερικανική Επανάσταση, η Βρετανία παραχώρησε το Ντιτρόιτ μαζί με άλλα εδάφη της περιοχής στις ΗΠΑ με τη συνθήκη του Τζέι το 1796 με την οποία καθορίστηκαν τα βόρεια σύνορα με τον Καναδά. Το 1805, μια φωτιά κατέστρεψε τον μεγαλύτερο μέρος του οικισμού που αποτελείτο κυρίως από ξύλινα κτίσματα. Μια αποθήκη στο ποτάμι και καμινάδες από τούβλα από τα ξύλινα σπίτια ήταν τα μόνα κτίσματα που σώθηκαν.
Γιώργος Γκιρτζίκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το Φεβρουάριο του 1947 στην Ξάνθη. Υπήρξε ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής για πολλά χρόνια, αγωνιζόμενος στα άκρα της επίθεσης, στην Θράκη Συδινής, το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στην ιστορία της Ξάνθης. Υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ξάνθης το 1978, της οποίας αργότερα έγινε και πρόεδρος.
Από το 1973 ήταν στέλεχος της γαλακτοκομικής εταιρείας ΔΕΛΤΑ, αναλαμβάνοντας και διευθυντής του εργοστασίου της στην Ξάνθη. Αποχώρησε το 2013, μετά από 40 χρόνια δουλειάς.
Είχε ενεργό ρόλο και στην τοπική αυτοδιοίκηση με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Εκλέχθηκε πρόεδρος στην κοινότητα Κουτσού, δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Βιστωνίδας και νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης, ενώ το διάστημα 2003 - 2004 ήταν πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ξάνθης.
Από το 2000 μέχρι το 2004 ήταν πρόεδρος στην ΠΑΕ Skoda Ξάνθη. Την τετραετία αυτή οι σχέσεις του με τον ιδιοκτήτη και μεγαλομέτοχο Χρήστο Πανόπουλο ήταν καλές, αλλά αργότερα προέκυψαν διαφορές.
Κατείχε διάφορες θέσεις στην ΕΠΟ, όπως αυτή του ταμία, του αναπληρωτή γενικού γραμματέα, και του προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας (ΚΕΔ). Τον Δεκέμβριο του 2014 ο τότε πρόεδρος Γιώργος Σαρρής παραιτήθηκε, και ένα μήνα μετά, τον Ιανουάριο του 2015, ο Γιώργος Γκιρτζίκης τον αντικατέστησε, αποσπώντας την θετική ψήφο 51 από τις 55 Ενώσεις.
Είναι νυμφευμένος από το 1971 και έχει δύο κόρες.

Δικαστικές υποθέσεις

Τον Σεπτέμβριο του 2016, ο Γιώργος Γκιρτζίκης, μαζί με τους Βαγγέλη Τοπολιάτη, Βαγγέλη Μαζαράκη, Γιώργο Καραμελίδη, Γιάννη Οικονομίδη, Νίκο Προύντζο και Σπύρο Καλογιάννη, παραπέμφθηκαν σε δίκη για την υπόθεση της Κάρτας Υγείας, η οποία αφορούσε πρόγραμμα για τη παρακολούθηση της υγείας ποδοσφαιριστών. Το πρόγραμμα δεν εφαρμόστηκε ποτέ, αλλά ζημίωσε το Ελληνικό δημόσιο με περισσότερα από 13 εκ. eυρώ. Ως αποτέλεσμα της παραπομπής κηρύχθηκε έκπτωτος. Οι εκλογές για το νέο προεδρείο προγραμματίστηκαν για τις 26 Οκτωβρίου 2016, στις οποίες έθεσε υποψηφιότητα ο Βαγγέλης Γραμμένος.
Μέσα στο 2018 και ύστερα από τρία χρόνια ερευνών της υπόθεσης έγινε γνωστό ότι ο Γκιρτζίκης συνήθιζε να υπογράφει ως ταμίας ό,τι του δινόταν προς έγκριση από την προεδρία της ΕΠΟ, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος. Στις 8 Μαρτίου 2019 ανακοινώθηκε ποινή κάθειρξης πέντε ετών και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δύο χρόνια, που του επιβλήθηκαν για το αδίκημα της απιστίας επειδή ζημίωσε την περιουσία της ΕΠΟ με 13 εκατ, ευρώ μαζί με άλλους παράγοντες και πρώην προέδρους της ΕΠΟ.
Μανώλης Μητσιάς

Πορεία στο τραγούδι

Η πρώτη του επαφή με το τραγούδι και τη μουσική στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια, ήταν ψάλτης στην εκκλησία του χωριού του. Αργότερα βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές, κι εκεί έγινε μέλος της χορωδίας Λέσχης Γραμμάτων και Τεχνών Βορείου Ελλάδος. Την πρώτη του δημόσια εμφάνιση την έκανε στα "Σκαμνιά", ένα ζαχαροπλαστείο που ήταν δίπλα στον κινηματογράφο "Ναβαρίνο" στην πλατεία Ναβαρίνου, και είχε διαμορφώσει τον πίσω χώρο του σε μπουάτ. Σ' αυτήν την μπουάτ πρωτοεμφανίστηκε ο Μανώλης Μητσιάς με αρχιμουσικό στο πιάνο τον Ανδρέα Πρέζα. Ο πρώτος του μικρός δίσκος 45 στροφών ήταν δυο συνθέσεις του Ανδρέα Πρέζα, η μία που έγινε και μικρή επιτυχία "Για να γεμίσει το Σταμνί". Πολύ σύντομα εγκατέλειψε τα "Σκαμνιά", για να συνεχίσει στη μπουάτ "107", στην πολυκατοικία της Εγνατίας αριθμός 107, απ' όπου πέρασαν για πολλά χρόνια, όλοι οι τραγουδιστές της εποχής που τραγούδησαν αυτό το είδος. Τη δεκαετία του 1960, ο Δήμος Μούτσης τον είχε καλέσει στο σπίτι του για να κάνουν πρόβα τα τραγούδια "Μ' Ένα Παράπονο" και "Αύριο Πάλι", που τελικά τα ερμήνευσε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Η στροφή στην καριέρα του έγινε το 1969, με πρώτη του επιτυχία το τραγούδι Στην Ελευσίνα μια φορά σε μουσική του Δήμου Μούτση και στίχους του Βασίλη Ανδρεόπουλου.==

Συνεργασίες

Στη πενηντάχρονη,περίπου,καριέρα του έχει συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες Δήμο Μούτση, Λουκιανό Κηλαηδόνη, Μάνο Χατζιδάκι, Χρήστο Λεοντή, Άκη Πάνου, Λίνο Κόκοτο, Σταύρο Ξαρχάκο, Βασίλη Τσιτσάνη, Μάριο Τόκα, Θάνο Μικρούτσικο, Διονύση Σαββόπουλο Γιάννη Μαρκόπουλο, Χρήστο Νικολόπουλο, Ηλία Ανδριόπουλο, Γιώργο Χατζηνάσιο, Γιάννη Σπανό, Σταμάτη Κραουνάκη, Σταμάτη Σπανουδάκη, κλπ.) Την δεκαετία του '90 και συγκεκριμένα το 1994 συνεργάστηκε για πρώτη φορά και με τον Μίκη Θεοδωράκη, έχει τραγουδήσει στίχους και ποίηση των Γιώργου Σεφέρη, Νίκου Γκάτσου, Μανώλη Αναγνωστάκη, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μάνου Ελευθερίου, Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, Λίνας Νικολακοπούλου κλπ., ενώ ερμήνευσε και έργα του Ισπανού ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Έχει συνεργαστεί ακόμα με κορυφαίους ερμηνευτές, Νίκο Ξυλούρη,Αντώνη Καλογιάννη, Σωτηρία Μπέλου Μαρία Φαραντούρη, Δήμητρα Γαλάνη, Βίκυ Μοσχολιού, Μπάμπης Στόκας, Νένα Βενετσάνου, Κώστας Μακεδόνας κ.α.
Έχει εμφανιστεί για συναυλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ τραγούδησε και για τους Έλληνες του εξωτερικού (Νέα Υόρκη, Λονδίνο και αλλού). Το καλοκαίρι του 2009, γιόρτασε τα 40 χρόνια της παρουσίας του στο ελληνικό τραγούδι.  Δισκογραφικά έχει ηχογραφήσει περισσότερους από 35 προσωπικούς δίσκους, ενώ έχει συμμετάσχει και σε δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών.
Πίτερ ντε Κέμπενεϊρ

Βιογραφία

Ο Πίτερ ντε Κέμπενεϊρ γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, όπου και εκπαιδεύτηκε από τον Μπέρναρντ φαν Ορλέι. Τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του φαίνεται πως τα πέρασε στην Ιταλία, όπου μελέτησε προσεκτικά τα έργα του Ραφαήλ και διακήρυξε τον εαυτό του μαθητή του. Το 1503 εργάστηκε σε ορισμένες σκηνογραφίες που ανεγέρθηκαν με την ευκαιρία της θριαμβευτικής εισόδου του Καρόλου Ε΄ τη Μπολόνια και στη συνέχεια αναχώρησε για την Ισπανία, λέγεται με τη συμβουλή του Καρδιναλίου Ντομένικο Γκριμάνι και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε αυτή τη χώρα, επιστρέφοντας στις Βρυξέλλες μόνο γύρω στα 1563 ή 1565.
Μεταξύ 1532 και 1562 σχετίστηκε με τον Λουίς ντε Βάργκας και τον Ιταλό γλύπτη Τορρετζάνο (Torregiano) για τη δημιουργία μιας σχολής ζωγραφικής στη Σεβίλλη, η οποία σταδιακά έγινε η ακαδημία της πόλης: Μεταξύ των μαθητών που εκπαιδεύτηκαν σε αυτήν ήταν ο Λουίς ντε Μοράλες. Ζωγράφισε για τη μονή της Αγίας Μαρίας της Χάριτος, την εκκλησία του Σάντα Κρουθ στην πόλη, ένα ρετάμπλ που αναπαριστά την Αποκαθήλωση (1548), το οποίο σήμερα βρίσκεται στον καθεδρικό ναό, αφού αφαιρέθηκε όταν ο ναός κατέρρευσε σε ερείπια. Υπάρχουν και άλλα έργα του στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, ειδικότερα δύο πίνακες, Ο εξαγνισμός της Παρθένου και η Ανάσταση, ο εντυπωσιακός πίνακας της Αγίας Τράπεζας στον ναό Σάντα Άνα (Iglesia de Santa Ana) και σε άλλες εκκλησίες της πόλης, όπως ο Σαν Ισίντορο, ο Σαν Πέδρο, η Σάντα Καταλίνα και ο Σαν Χουάν ντε λα Πάλμα. Ένα από τα τελευταία του έργα ήταν η αναστήλωση και επανεικονογράφηση ενός παρεκκλησίου, το οποίο ανήκε στον Χερνάντο δε Θαέν (Hernando de Jaen), έναν από τους σημαντικότερους κατοίκους της Σεβίλης. Ο Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο ζήτησε να ταφεί κοντά στην εικόνα του Καμπάνια και η ταφή του έγινε στην εκκλησία του Σάντα Κρουθ, κάτω από την Αποκαθήλωση. Δυστυχώς ολόκληρο το κτήριο κάηκε ως τα θεμέλια κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων και ο τάφος χάθηκε.
Εκπαίδευση στην Λευκορωσία

Η εκπαίδευση στη Λευκορωσία είναι δωρεάν σε όλα τα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το κυβερνητικό υπουργείο που επιβλέπει τη λειτουργία των σχολικών συστημάτων είναι το Υπουργείο Παιδείας της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Κάθε περιφέρεια της Λευκορωσίας έχει επίβλεψη του εκπαιδευτικού συστήματος και οι μαθητές μπορούν να φοιτήσουν σε δημόσια ή ιδιωτικά σχολεία. Η τρέχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος θεσπίστηκε με διάταγμα το 1994. Το εκπαιδευτικό σύστημα βασίζεται επίσης στον Κώδικα Εκπαίδευσης της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας και σε άλλα εκπαιδευτικά πρότυπα.
Ο σκοπός του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η ανατροφή ενός πνευματικά, ηθικά και συναισθηματικά πλούσιου ατόμου.

Προσχολική εκπαίδευση

Η προσχολική εκπαίδευση δεν είναι υποχρεωτική στη Λευκορωσία, αλλά περίπου το 70% των παιδιών παρακολουθεί τους παιδικούς σταθμούς (ηλικίας 1 έως 2 ετών) και τα νηπιαγωγεία (ηλικίας 3 έως 5 ετών) πριν ξεκινήσουν το σχολείο.
Ορισμένα νηπιαγωγεία είναι εξειδικευμένα για να δουλεύουν με παιδιά με ψυχοσωματικά προβλήματα για να τα βοηθήσουν να κοινωνικοποιηθούν.

Πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Η εκπαίδευση στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι υποχρεωτική για τα παιδιά ηλικίας έξι έως δεκαπέντε ετών και διαρκεί 9 χρόνια. Μετά την ολοκλήρωση της βασικής εκπαίδευσης, κάθε φοιτητής πρέπει να περάσει το βασικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα σπουδών και να του χορηγηθεί πιστοποιητικό από το κράτος. Στη συνέχεια μπορούν να εισέλθουν σε ένα κολέγιο ή σε ένα επαγγελματικό τεχνικό ίδρυμα όπου μπορούν να επικεντρωθούν στην ολοκλήρωση της γυμνασιακής τους εκπαίδευσης και σπουδών για να αποκτήσουν επαγγελματικό πιστοποιητικό.
Η ολοκλήρωση 11 ετών σχολείου ή το επαγγελματικό πιστοποιητικό επιτρέπει στους μαθητές να εισέλθουν σε ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα ή να εκπαιδευτούν σε επαγγελματική σχολή. Η διάρκεια της σχολικής φοίτησης εξαρτάται από το τι έχει επιλέξει ο σπουδαστής.

Διαδικασία Μπολόνια

Η Λευκορωσία είναι μέλος της διαδικασίας της Μπολόνια από τον Μάιο του 2015. Θεωρείται σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος.
Πάολα (Μάλτα)

Αθλητισμός

Στην πόλη εδρεύει η Χιμπέρνιανς ΦΚ
Archives (άλμπουμ των Rush)

Rush

1. Finding My Way (Lee, Lifeson) - 5:03

2. Need Some Love (Lee, Lifeson) - 2:16

3. Take a Friend (Lee, Lifeson) - 4:27

4. Here Again (Lee, Lifeson) - 7:30

5. What You're Doing (Lee, Lifeson) - 4:19

6. In the Mood (Lee) - 3:36

7. Before and After (Lee, Lifeson) - 5:33

8. Working Man (Lee, Lifeson) - 7:07

Fly by Night

1. Anthem (Lee, Lifeson, Peart) - 4:26

2. Best I Can (Lee) - 3:24

3. Beneath, Between & Behind (Lifeson, Peart) - 3:00

4. By-Tor & the Snow Dog (Lee, Lifeson, Peart) - 8:37

5. Fly by Night (Lee, Peart) - 3:20

6. Making Memories (Lee, Lifeson, Peart) - 2:56

7. Rivendell (Lee, Peart) - 5:00

8. In the End (Lee, Lifeson) - 6:51

Βραβεία

Archives (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Lukoil

Ιστορία

Η Lukoil ιδρύθηκε το 1991, όταν τρεις κρατικές εταιρείες της δυτικής Σιβηρίας στον αυτόνομο θύλακα Χαντίας - Μανσίας, «Лангепаснефтегаз» (Langepasneftegaz), «Урайнефтегаз» (Urayneftegaz) και «Когалымнефтегаз» (Kogalymneftegaz) συγχωνεύθηκαν. Τα αρχικά των τριών εταιρειών διατηρήθηκαν στην επωνυμία Lukoil.
Κεντρικό πρόσωπο στην ίδρυση της εταιρείας ήταν ο Σοβιετικός υφυπουργός παραγωγής πετρελαίου Βαγκίτ Αλεκπέροφ. Πίστευε ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο οι Ρώσοι θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν τις δυτικές επιχειρήσεις ήταν να αντιγράψουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο. Αυτό σήμαινε κάθετη ενσωμάτωση των τριών κλάδων της εξόρυξης, διύλισης και διανομής, που θα ήταν αυστηρώς διακριτοί από το παλιό σοβιετικό σύστημα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους φορολογούμενους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, καθώς και το ποσό των φόρων που καταβλήθηκαν το 2010 ήταν 30,2 δις σε δολάρια ΗΠΑ.
Η Lukoil έγινε η πρώτη εταιρεία που άρχισε να προσφέρει μετοχές για το νέο Ρωσικό Σύστημα Διαπραγμάτευσης (The Russian Trading System RTS, Фондовая биржа РТС), το 1994. Η εταιρεία συμφώνησε να αγοράσει τη ρωσική μονάδα Hess Corporation για 2.050.000.000 δολάρια, τον Απρίλιο του 2013.

Διακριτικό σήμα

Το λογότυπο της μάρκας LUKoil έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το πρώτο εμπορικό σήμα παρουσιάστηκε το 1991. Το πρώτο εταιρικό σήμα, σε συνδιασμό με ένα δευτερεύον σήμα του οποίου το «O» πήρε τη μορφή σταγόνας, δημιουργήθηκε το 1995. Το 2001 άρχησε η χρήση του εταιρικού συνθήματος ALWAYS MOVING FORWARD!. Επίσης, το 2008 έγιναν ορισμένες αλλαγές στον τρόπο χρήσης των λογότυπων της εταιρείας.

Έρευνα και παραγωγή

Lukoil πραγματοποιεί έρευνα και παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Ρωσία και από το 2008 σε άλλες τριάντα χώρες, μεταξύ άλλων οποίων Αζερμπαϊτζάν, Βέλγιο, Βουλγαρία, Κολομβία, Αίγυπτος, Καζακστάν, Ιράν, Ιράκ, Ρουμανία, Σαουδική Αραβία, Ουζμπεκιστάν και Βενεζουέλα.

Αποδεδειγμένα αποθέματα

Από τον Ιανουάριο του 2009, η εταιρεία είχε αποδεδειγμένα αποθέματα που έφταναν τα 14,5 δισεκατομμύρια βαρέλια (2,31 × 10⁹ m³) πετρελαίου και 29.300 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια (830 km³) φυσικού αερίου, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της PRMS (που ονομαζόταν παλαιότερα SPE).

Μη πετρελαϊκή περιουσία

Το 2003, η Lukoil αποδέσμευσε 3 δισεκατομμύρια δολάρια μη πετρελαϊκών ή μη βασικών περιουσιακών στοιχείων για να δημιουργήσει τον όμιλο IFD Kapital.

Κοινές υπηρεσίες

Η Lukoil δημιούργησε το Σεπτέμβριο του 2012 κοινό κέντρο εξυπηρέτησης στην Τσεχία για την παροχή λογιστικών υπηρεσιών προς τις θυγατρικές της στο εξωτερικό. Το κοινόχρηστο κέντρο εξυπηρέτησης στο τέλος του 2014 παρείχε υπηρεσίες προς τις θυγατρικές της Lukoil στο Βέλγιο, την Πολωνία και τη Βουλγαρία.
Καρολίνα (όνομα)

Καρολίνα (γενική: της Καρολίνας), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Το όνομα Καρολίνα είναι μεταγραφικό δάνειο από το ιταλικό Carolina, υποκοριστικό του Carola (Κάρολα), που προέρχεται από το μεσαιωνικό λατινικό Carolus, που με τη σειρά του αποδίδει το γερμανικό Karl (Κάρολος), από το αρχαίο γερμανικό charal «δυνατός άνδρας». Σύμφωνα με το Online Etymology Dictionary, Karl, στη μέση άνω γερμανική, αρχικά «άνθρωπος, σύζυγος», και αργότερα «ελεύθερος άνθρωπος». Επομένως το Καρολίνα θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως «δυνατή, γενναία γυναίκα ή ελεύθερη γυναίκα».

Διάδοση του ονόματος

Ένα από τα σπάνια στην Ελλάδα ονόματα, που φέρνει στο νου τη δυτική Ευρώπη. Απαντά κυρίως στις Κυκλάδες, όπου μερικές χιλιάδες κατοίκων ακολουθούν το καθολικό δόγμα. Η διάδοση του ονόματος Καρολίνα, πολύ μεγαλύτερη από αυτήν των Κάρλα, Κάρολα, Καρλότα, οφείλεται στην αίγλη που προσέδωσαν στο όνομα πολλές βασίλισσες, πριγκίπισσες κτλ. Στην Αμερική, το όνομα Carolina είναι 595ο πιο συχνό γυναικείο όνομα και το Caroline 248ο. Στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Καρολίνα παρουσιάζεται ως το 534ο πιο συχνό όνομα (385ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Απόστολος Ανδρέας (Λεμεσός)

Τοποθεσία

Στα ανατολικά συνορεύει με τη συνοικία Αγίου Γεωργίου, στα νότια με τον Άγιο Ιωάννη, στα νοτιοδυτικά με την Ομόνοια και τον Άγιο Σπυρίδωνα, στα βορειοδυτικά με τη συνοικία Αποστόλου Βαρνάβα (Δήμος Κάτω Πολεμιδιών) και βόρεια με τη συνοικία Μακάριος Γ΄ (Δήμος Κάτω Πολεμιδιών).

Ναός Αποστόλου Ανδρέα

Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Απόστολο Ανδρέα. Αρχικά κατασκευάστηκε πρόχειρα το 1977 λόγω της μεγάλης αύξησης του πληθυσμού ως επακόλουθο της εγκατάστασης στην περιοχή προσφύγων λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974. Το 1995 κατασκευάστηκε νέος, μεγαλύτερος ναός.
Διβρωμιούχος σίδηρος

Ο διβρωμιούχος σίδηρος είναι η ανόργανη χημική ένωση, άλας του σιδήρου, με τον μοριακό χημικό τύπο FeBr₂. Η συνηθισμένη (άνυδρη) μορφή της είναι κίτρινο ή με καφετί χρώμα παραμαγνητικό στερεό. Αποτελεί συνηθισμένο πρόδρομο άλλων ενώσεων του σιδήρου στο χημικό εργαστήριο. Είναι γνωστές αρκετές ένυδρες μορφές της ουσίας.

Κρυσταλλική δομή

Καθώς συμβαίνει με τα περισσότερα άλατα μετάλλων με αλογόνα, ο FeBr₂ υιοθετεί μία πολυμερική κρυσταλλική δομή, που αποτελείται από μεμονωμένα μεταλλικά κέντρα που συνδέονται διασταυρωτικά με τα άτομα του αλογόνου. Ο διβρωμιούχος σίδηρος ειδικότερα κρυσταλλώνεται στο ρομβοεδρικό σύστημα. Η ακριβής δομή του είναι η ίδια με εκείνη του ιωδιούχου καδμίου (CdI₂), με πυκνά στρώματα ιόντων βρωμίου, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται τα ιόντα του δισθενούς σιδήρου, μέσα σε οκταεδρικά ανοίγματα. Η τοποθέτηση των ιόντων βρωμίου είναι ελαφρώς διαφορετική από εκείνη που υπάρχει στον διχλωριούχο σίδηρο (FeCl₂), η οποία είναι όπως του CdCl₂.

Σύνθεση και αντιδράσεις

Ο διβρωμιούχος σίδηρος παρασκευάζεται με τη χρήση ενός διαλύματος σε μεθανόλη πυκνού υδροβρωμικού οξέος, το οποίο αφήνουμε να επιδράσει σε σκόνη σιδήρου. Τότε προκύπτει στο διάλυμα [Fe(MeOH)₆]Br₂ μαζί με αέριο υδρογόνο. Θερμαίνοντας στη συνέχεια σε κενό αέρα παράγουμε καθαρό διβρωμιούχο σίδηρο. Η ένωση δεν μπορεί να παρασκευασθεί με την απλή αντίδραση σιδήρου με βρώμιο, επειδή αυτή παράγει τριβρωμιούχο σίδηρο.
Ο FeBr₂ αντιδρά με βρωμιούχες ενώσεις και το βρώμιο σχηματίζοντας το ζωηρόχρωμο [FeBr₃Br₉]⁻.
Ο διβρωμιούχος σίδηρος είναι ασθενές αναγωγικό μέσο, όπως γενικότερα οι ενώσεις του δισθενούς σιδήρου.