google/wiki40b huggingface dataset:
Ταυρωνίτης Χανίων

Ιστορία

Ο Ταυρωνίτης αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 ως Tavronitti, με 77 κατοίκους, αλλά δεν αναφέρεται στις άλλες ενετικές απογραφές, ούτε στις τουρκικές απογραφές. Η επόμενη αναφορά του γίνεται το 1920, όταν αναφέρεται ως αγροτικός δήμος Ταυρωνίτη, τον οποίο αποτελούσαν οι οικισμοί Δέμπλα, Κανέβα και Πλάκα, αλλά δεν αναφέρεται στην απογραφή του 1928. Ο Ταυρωνίτης γίνεται έδρα κοινότητας το 1929, η οποία περιλάμβανε επίσης τα χωριά Δέμπλα και Πλάκα.
Στις 20 Μαΐου 1941, από αυτό το χωριό άρχισε η γερμανική επιδρομή στη Μάχη της Κρήτης. Οι Γερμανοί κατόρθωσαν να δημιουργήσουν ένα μικρό προγεφύρωμα στα ανατολικά του Ταυρωνίτη ποταμού και έπειτα κατέλαβαν το αεροδρόμιο του Μάλεμε και το Ύψωμα 107.

Γέφυρες

Στο χωριό βρίσκονται τρεις γέφυρες, κατασκευασμένες σε χρονικό διάστημα σχεδόν 100 ετών.  Η παλαιότερη, μεταλλική, γέφυρα κατασκευάστηκε επί Κρητικής Πολιτείας το 1901, έργο πνοής για την εποχή, συνέδεσε την πόλη των Χανίων και την επαρχία της Κυδωνίας με τις επαρχίες Κισσάμου και Σελίνου. Λόγω του μεγάλου πλάτους του ποταμού Ταυρωνίτη (150 μ.) δεν μπορούσε να κτιστεί πέτρινη και γι’αυτό έγινε σιδερένια. Σχεδιάστηκε από τον μηχανικό Μιχάλη Σαββάκη. Τα σίδερα μεταφέρθηκαν από τη Γερμανία. Είχε ξύλινο οδόστρωμα πλάτους 3,5 μ. και πεζοδρόμια στα δύο πλάγια πλάτους 60 εκ. Η γέφυρα χαρακτηρίστηκε νεότερο ιστορικό μνημείο για τη σημασία της στη Μάχη της Κρήτης (βρίσκεται στα όρια του αεροδρομίου του Μάλεμε) και της μετέπειτα περιόδου της Γερμανικής Κατοχής. Μέρος κατέρρευσε από τους βομβαρδισμούς και αναστηλώθηκε πρόχειρα από τους Γερμανούς. Αργότερα το 1997-8 λόγω της φυσικής φθοράς και της διάβρωσης των ορμητικών νερών, το πληγωμένο μέρος κατέρρευσε και πάλι. Το 2000, από τον τότε Δήμο Βουκολιών έγινε πλήρης αποκατάσταση όλης της γέφυρας στην αρχική μορφή της έτσι ώστε σήμερα να μπορεί να προσφέρεται για χρήση από πεζούς και ποδηλάτες.
Σάρα Τζέσικα Πάρκερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1965 στο Νέλσονβιλ του Οχάιο. Προέρχεται από εβραϊκή οικογένεια και η ίδια έχει δηλώσει πως αυτοπροσδιορίζεται ως Εβραία με την πολιτισμική έννοια, όχι όμως με τη θρησκευτική. Έχει σπουδάσει χορό στο American Ballet Theater και υποκριτική στο Professional Children's School της Νέας Υόρκης.
Στο παρελθόν είχε συνάψει σχέση με τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και με τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι τζούνιορ. Από το 1997 είναι παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Μάθιου Μπρόντερικ και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά.

Καλλιτεχνική πορεία

Ξεκίνησε να παίζει στην τηλεόραση από την εφηβική της ηλικία και η πρώτη της συμμετοχή στον κινηματογράφο ήρθε το 1983, όταν ήταν 18 ετών, με το Somewhere, Tomorrow , ενώ την επόμενη χρονιά έπαιξε στο Footloose. Το 1993 έπαιξε στο Χόκους Πόκους: Οι Τρεις Μάγισσες και το 1996 στο Κλαμπ χωρισμένων γυναικών.
Η μεγάλη της επιτυχία ήρθε το 1998, όταν ξεκίνησε η προβολή της τηλεοπτικής σειράς Sex and the City, η οποία διήρκεσε μέχρι το 2004. Ήταν η πρωταγωνίστρια και η αφηγήτρια της σειράς και από το 2002 ως το 2004 ήταν και παραγωγός. Υποδύθηκε την αρθρογράφο Κάρι Μπράντσο και για αυτόν τον ρόλο έλαβε 7 υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού σε κωμική σειρά και κέρδισε τις 4 (2000-2002 και 2004). Επίσης, κέρδισε τρία Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών (τα δύο από κοινού με τις τρεις συμπρωταγωνίστριές της) και δύο Βραβεία Έμμυ (ένα ως ηθοποιός και ένα ως παραγωγός). Η επιτυχία της σειράς της άνοιξε τον δρόμο για τον χώρο της μόδας και σήμερα έχει τη δική της σειρά παπουτσιών, τη "SJP", καθώς και τη δική της σειρά αρωμάτων και καλλυντικών.
Το 2005  πρωταγωνίστησε στην ταινία Η πέτρα του σκανδάλου και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου ρόλου σε κωμωδία ή μιούζικαλ.  
Το 2008 και το 2010 κυκλοφόρησαν οι δύο κινηματογραφικές συνέχειες του Sex and the City, δηλαδή οι ταινίες Sex and the City (2008) και Sex and the City 2 (2010), με την ίδια να πρωταγωνιστεί και να είναι μία εκ των παραγωγών.  
Το 2012 και το 2013 έπαιξε σε τρία επεισόδια της σειράς Glee και το 2013 δάνεισε τη φωνή της στην ταινία κινουμένων σχεδίων Απόδραση από τον πλανήτη Γη. Από το 2016 πρωταγωνιστεί στην κωμική σειρά Divorce, για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού σε κωμική σειρά.
Περιφερειακή οδός του Μινσκ

Το MKAD είναι το όνομα της περιφερειακής οδού που πηγαίνει γύρω από το Μινσκ της Λευκορωσίας. Το όνομα είναι συντομογραφία που σημαίνει Περιφερειακή οδός του Μινσκ (λευκορωσικά: Мінская кальцавая аўтамабільная дарога, ρωσικά: Минская кольцевая автомобильная дорога). Διασχίζει απόσταση 56.2 χλμ. και εκτείνεται στα όρια της πόλης του Μινσκ.

Πρώιμη ιστορία

Ο δρόμος χτίστηκε μεταξύ του 1956 και του 1963. Στην αρχή ο δρόμος είχε μόνο μία λωρίδα σε κάθε κατεύθυνση και το πλάτος του δρόμου ήταν 7,5 μέτρα. Η ανακατασκευή ξεκίνησε το 1980. Ως αποτέλεσμα, 26.8 χλμ. αποτελούνταν από 4 λωρίδες και τα υπόλοιπα 29.4 χλμ. από δύο λωρίδες.
Ζωοδόχος Πηγή Ακαδημίας

Ανοικοδόμηση

Το 1843, οι κάτοικοι της περιοχής αποφάσισαν να οικοδομήσουν ναό για να καλύψουν τις λατρευτικές τους ανάγκες, χωρίς όμως να έχουν τους απαραίτητους πόρους, με αποτέλεσμα να διενεργούν συνεχώς εράνους.
Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής άρχισε, τελικά, να οικοδομείται το 1846 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Δημητρίου Ζέζου. Την ευθύνη της ανοικοδόμησης είχε αναλάβει προσωπικά ο Γεώργιος Γεννάδιος, ο οποίος δώρισε και το χώρο που χρειαζόταν. Η πρώτη Επιτροπή ανεγέρσεως αποτελούνταν από τους Γεώργιο Γεννάδιο, Κωνσταντίνο Σχινά, Γεώργιο Σκούφο, Κ. Καρατζά και Δεκόζη Βούρο.
Τελικά μετά από πολλές δυσκολίες η αποπεράτωση έγινε τον Μάρτιο του 1852.
Ο ναός συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 20 ενοριών της πόλεως των Αθηνών (Β.Δ. 1858) και έχει χαρακτηριστεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό και καλλιτεχνικό οικοδόμημα (Φ.Ε.Κ. 1112/21-12-1972).

Αρχιτεκτονική

Ήταν αρχικά μια τρίκλιτη βασιλική με επιμήκη κάτοψη σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου. Το 1950 με σχέδια του αρχιτέκτονα Β. Κασσάνδρα προστέθηκε ακόμη ένα κλίτος στην νότια πλευρά του αρχικού ναού, στο οποίο υπάρχει γυναικωνίτης και υπόγεια αίθουσα. Το 1900 κτίσθηκε το κωδωνοστάσιο και το 1935 το οικονομάτο του Ναού.
Η εσωτερική διακόσμηση περιλαμβάνει αγιογραφίες αναγεννησιακού ρυθμού του ζωγράφου Λουκίδη (από το 1920). Μικρότερα θέματα και τις εικόνες του τέμπλου φιλοτέχνησε ο Π. Γεραλής και ο Νικολάου, ενώ οι βυζαντινές προσθήκες είναι έργα Σπυριδ. Καρδαμάκη.
Ασπροχώρι Αττικής

Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός ήταν γνωστός τα παλαιότερα χρόνια με την ονομασία Μπούγα. Με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους υπήχθη στην επαρχία Αττικής και λίγα χρόνια αργότερα αποτέλεσε μέρος του δήμου Περαίας (με έδρα τον Ωρωπό). Στην απογραφή του 1844 είχε πληθυσμό 71 κατοίκων και λίγα χρόνια αργότερα, το 1853, αναφέρεται στον πρώτο τόμο των «Ελληνικών» του λόγιου Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως μικρό αγροτικό χωριό 62 κατοίκων που βρισκόταν κοντά σε δασική περιοχή. Αργότερα προσαρτήθηκε στο δήμο Ωρωπίων ενώ κατά την απογραφή του 1879 καταγράφηκαν στον οικισμό 88 κάτοικοι (47 γυναίκες και 41 άνδρες). Τα επόμενα χρόνια το χωριό ήταν διοικητικά συνδεδεμένο με τον γειτονικό Αυλώνα ως μέρος της κοινότητας Αυλώνας και στις 20 Αυγούστου του 1927 μετονομάστηκε με ΦΕΚ σε Ασπροχώρι. Από το 1997 ως το 2010 ανήκε στον δήμο Αυλώνος ενώ από το 2011, μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης, υπάγεται στον δήμο Ωρωπού.
Τρελλός και πάσης Ελλάδος

Πλοκή

Ο Θανάσης Κούκουρας είναι ένας βιοπαλαιστής καφετζής, που ζει με τη γυναίκα του και την κόρη του. Όνειρό του ήταν να γίνει δικαστής, κι επειδή δεν τον άφησε ο πατέρας του, έχει μετατρέψει το καφενείο σε δικαστήριο, κι όταν θαμώνες μαλώνουν, εκείνος λύνει τις διαφορές του, αν και πολλοί τον περιπαίζουν για αυτό. Η κόρη του Θανάση, μοιάζει εντελώς άεργη και δεν τη νοιάζει τίποτε άλλο πέρα από τη διασκέδασή της με τους φίλους τους και τα γρήγορα αυτοκίνητά τους. Από την άλλη, το όνειρο του Θανάση να σπουδάσει, προσπάθησε να το εφαρμόσει και στα παιδιά του, κι αφού η κόρη του δεν πετυχαίνει, καμάρι του μεγάλο είναι ο Αλέκος, ο οποίος σπουδάζει αρχιτεκτονική στην Ιταλία.
Μετά από παρακλήσεις τις γυναίκας του και τα γράμματα του Αλέκου, ο Θανάσης αποφασίζει να πάει στην Ιταλία να δει ιδίοις όμμασι την πρόοδο του Αλέκου. Όταν φτάνει στον πανεπιστήμιο, διαπιστώνει ότι ο Αλέκος δεν πάτησε για καιρό το πόδι του εκεί. Τότε γίνεται ψυχολογικός ράκος και σαν να μη φτάνει αυτό, του κλέβουν και το αυτοκίνητο και τον βάζουν και φυλακή, γιατί φώναζε Βοήθεια Ιταλοί, κλέφτες, αλλά εκείνοι άκουσαν Βοήθεια, Ιταλοί κλέφτες. Ωστόσο, θαμώνες του μαγαζιού διαβάζουν στις εφημερίδες ότι ο Αλέκος συνελήφθη, αλλά δεν του το λένε για να μην τον στεναχωρήσουν. Παράλληλα, λαμβάνει έτερο γράμμα από τον γιο του, στο οποίο λέει ότι κάνει κάποιες επιχειρήσεις στην Ιταλία.
Σε ένα γειτονικό τους σπίτι, στο σπίτι του κύριου Επαμεινώνδα, η σύζυγός του πήγε να πεθάνει γιατί δεν είχαν όχημα να την πάνε στο νοσοκομείο, κάποιοι είχαν σκάσει όλα τα λάστιχα του δρόμου, τη μέρα μάλιστα που γύριζε από τις σπουδές του, ο γιος της οικογένειας. Την επομένη, ο Θανάσης μαθαίνει ότι σε αυτό ευθύνεται η κόρη του και οι φίλοι της, και την ξεγράφει. Όμως, εκείνη θα ταρακουνηθεί από το συμβάν και θα αλλάξει χαρακτήρα και θα δημιουργήσει σχέσεις με τον γιο του Επαμεινώνδα, με τον Θανάση, τελικά, να τη συγχωρεί. Ωστόσο, από την Ιταλία φτάνει και ο γιος του, παντρεμένος με μία μαύρη, φέρνοντάς του και εγγόνια. Η ταινία θα τελειώσει με ένα πάρτι στο καφενείο του Θανάση, που όλοι πλέον είναι ικανοποιημένοι.
Μιχάλης Μουρούτσος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1980 στο χωριό Λαγκάδια Αρκαδίας και είναι κάτοχος μαύρης ζώνης στο άθλημά του, όπως επίσης και έξι νταν. Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα το 1987. Ομάδα του είναι ο Α.Σ. Δάφνης. Έχει βαθμό αξιωματικού της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών. Το όνομά του έχει δοθεί τιμητικά στο κλειστό γυμναστήριο του Δήμου Δάφνης. Από το Σεπτέμβριο του 2013 είναι επικεφαλής του τμήματος ταεκβοντό του Ολυμπιακού.

Προσωπική ζωή

Από το 2010 μέχρι το 2013 ήταν παντρεμένος με το μοντέλο Αναστασία Περράκη και μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Έλενα (2009).
Από το 2015 μέχρι το 2018 ήταν σε σχέση με την παρουσιάστρια Λάουρα Νάργες.
Τζενάρο Γκατούζο

Η καριέρα του

Ο Γκατούζο ξεκίνησε την καριέρα του το 1990 στα μικρά τμήματα της Περούτζια. Τον Ιούλιο του 1997 στην ηλικία των 19 ετών μετακόμισε στην Σκωτία και την Ρέιντζερς Γλασκώβης. Έμεινε λίγο στη Σκωτία με την αποχώρηση του Γουόλτερ Σμιθ του προπονητή που τον πήρε στην ομάδα από τον πάγκο της ομάδας και την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Αντβοκατ τον Οκτώβριο του 1998 επέστρεψε στην Ιταλία και την Σαλερνιτάνα έναντι 4 εκατομυρίων λιρών. Στη Σαλερνιτάνα παρά τις καλές εμφανίσεις του,αυτό δεν ήταν αρκετό για να αποφύγει η ομάδα τον υποβιβασμό. Οι εμφανίσεις του ομώς κίνησαν το ενδιαφέρον της Μίλαν που τον ενέταξε στο δυναμικό της το 1999. Στη Μίλαν βρήκε γρήγορα θέση βασικού ως μέλος της ομάδας κατέκτησε δύο φορές το Τσάμπιονς Λιγκ, μία φορά το Πρωτάθλημα Ιταλίας, μία φορά το Κύπελλο Ιταλίας, δύο φορές το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ και μια φορά το Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων.

Εθνική ομάδα Ιταλίας

Ο Γκατούζο έχει αγωνίστει με την Εθνική κατω των 18 ετών και κάτω των 21 ετών. Με την Εθνική ανδρών της Ιταλίας έχει αγωνιστεί σε όλες της μεγάλες διοργανώσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008, το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2009 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010.
Μικρονησιακές βουλευτικές εκλογές (2017)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας  στις 7 Μαρτίου 2017, μαζί με ένα δημοψήφισμα για να επιτραπεί η διπλή υπηκοότητα. Παρόλο που η προτεινόμενη συνταγματική τροποποίηση για να επιτραπεί η διπλή υπηκοότητα εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων, δεν συμπληρώθηκε το όριο του 75% των ψηφισάντων που ήταν υπέρ σε τουλάχιστον τρεις από τις τέσσερις πολιτείες.

Εκλογικό σύστημα

Τα 14 μέλη του Κογκρέσου εκλέγονται με δύο μεθόδους, Τα δέκα εκλέγονται σε ενιαίες εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα για θητεία δύο ετών. Οι τέσσερις γερουσιαστές εκλέγονται από τη βάση σε καθεμιά από τις 4 πολιτείες, για τετραετή θητεία.
Μετά τις εκλογές, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εξελέγησαν από το Κογκρέσο, με μόνο τους 4 γερουσιαστές να επιτρέπεται να είναι υποψήφιοι.
Children of the Grave

Στίχοι - θεματολογία

H θεματολογία του τραγουδιού είναι παρόμοια με εκείνη του War Pigs, από το προηγούμενο άλμπουμ του συγκροτήματος Paranoid, μέσα στο γενικότερο αντιπολεμικό πνεύμα της εποχής του πολέμου στο Βιετνάμ. Οι στίχοι λένε ότι ο κόσμος δε "βαδίζει" σε σωστά μονοπάτια και ότι πρέπει οι νέοι να δράσουν, αλλιώς θα υπάρξουν επιπτώσεις.

Άλλες πληροφορίες

To Children of the Grave τυπώθηκε και σε μια πρόμο έκδοση 7ιντσου (7΄΄) βινυλίου, το οποίο στην άλλη πλευρά είχε ένα τραγούδι των Status Quo, αφού και τα δύο σχήματα ανήκαν στην ίδια εταιρεία (Vertigo). Αυτό το 45άρι είναι σήμερα περιζήτητο από τους συλλέκτες και τους φίλους και των δυο συγκροτημάτων. 
Στη deluxe έκδοση του Master of Reality, συμπεριλαμβάνονται δυο παραλλαγές του τραγουδιού, όπου η μία έχει αλλαγμένους στίχους και η άλλη είναι ορχηστρική.
Ορισμένα από τα ριφ που παίζει ο Τόνι Αϊόμι στο Children of the Grave αντιγράφηκαν αργότερα ακόμη και σε πέραν του χέβι μέταλ τραγούδια, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τις εναρκτήριες μουσικές νότες του Call Me των Blondie. Το κομμάτι έχει υποστεί αρκετές διασκευές, με αυτήν των White Zombie να ξεχωρίζει.
Σε μία ψηφοφορία της ελληνικής έκδοσης του Metal Hammer, το συμπεριλαμβάνει στον κατάλογο με τα «200 σπουδαιότερα τραγούδια όλων των εποχών», καταλαμβάνοντας την 117η θέση.
Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα

Πρώτα χρόνια

Ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1871 από δραστήριους Έλληνες της Διασποράς με καταγωγή από τη Δυτική Μακεδονία (από τον ιεροδιάκονο Στέφανο Νούκα, τον καπνέμπορο Κωνσταντίνο Θωμαϊδη κ.α.), με στόχο την καλλιέργεια των ελληνικών γραμμάτων. Η Αδελφότητα ίδρυσε το Γυμνάσιο και Οικοτροφείο Τσοτυλίου στο νομό Κοζάνης και το Κυριακάτικο Σχολείο του Λαού (Κυριακόν Σχολείον) στην Κωνσταντινούπολη.

Μεταφορά στη Θεσσαλονίκη

Η Μικρασιατική Καταστροφή ανακόπτει προσωρινά το έργο της. Τα μέλη της επαναπατρίζονται στην απελευθερωμένη πια Ελλάδα και τα περισσότερα εγκαθίστανται στη Θεσσαλονίκη. Το 1924 η ΜΦΑ μεταφέρει την έδρα της στη Θεσσαλονίκη. Κτίζει το νέο διδακτήριο του Γυμνασίου Τσοτυλίου (1928), συνεχίζει τη χορήγηση υποτροφιών σε μαθητές και φοιτητές, συμβάλλει στην επάνδρωση των σχολικών βιβλιοθηκών με παιδαγωγικό υλικό, εφοδιάζει τα σχολεία με γραφική ύλη και εποπτικά μέσα, προγραμματίζει την ίδρυση Αγροτικής Σχολής στη Νεάπολη Βοΐου ή στο Τσοτύλι.
Από το 1931, επί προεδρίας Ιωάννη Τάρη, δραστηριοποιείται και στον τομέα της διάσωσης του υλικού πλούτου του νεότερου ελληνικού πολιτισμού και ειδικά αυτού της υπαίθρου και επιδίδεται με ζήλο στη συγκέντρωση λαογραφικού υλικού, αντικειμένων αλλά και μνημείων του λόγου, τραγουδιών, προφορικών παραδόσεων κ.α.. Αρχικά τα αντικείμενα φυλάσσονται στα γραφεία της Αδελφότητας, στο κτήριο της οδού Συγγρού 11, στη Θεσσαλονίκη. Ακολουθούν μεταστεγάσεις σε διάφορους χώρους, ώσπου το 1957 σε διαμέρισμα της Λεωφόρου Νίκης 55 πραγματοποιείται, ενώπιον εκκλησιαστικών, πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, η πρώτη δημόσια παρουσίαση του υλικού και εγκαινιάζεται από την Αδελφότητα το Λαογραφικό Μουσείο Βορείου Ελλάδος.
Τα επόμενα χρόνια -πρόεδρος της Αδελφότητας είναι πλέον ο Κωνσταντίνος Κεφαλάς- και με την αύξηση του αριθμού των αντικειμένων, ο χώρος του διαμερίσματος κρίνεται ανεπαρκής για τη στέγαση της συλλογής και οι προσπάθειες στρέφονται στην αναζήτηση καινούργιας καταλληλότερης στέγης. Τελικά, το 1971, η συλλογή παραχωρείται για φύλαξη, μελέτη και έκθεση στο νεοϊδρυθέν κρατικό Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας (βλ. σήμερα Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας – Θράκης, ΛΕΜΜ-Θ). Τα αντικείμενα αυτά αποτέλεσαν τον πυρήνα των συλλογών του Μουσείου.

Σύγχρονη εποχή

Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 η ΜΦΑ συνεχίζει το εκπαιδευτικό και λαογραφικό της έργο. Προσανατολίζεται στη δημιουργία Λαογραφικού Μουσείου Δυτικής Μακεδονίας στο Τσοτύλι, ενισχύει οικονομικά οικεία ιδρύματα, πραγματοποιεί διαλέξεις με θέματα εκπαίδευσης, ιστορίας και λαογραφίας, εκδίδει μελέτες Μακεδόνων συγγραφέων και το ετήσιο περιοδικό «Χρονικά της Μ.Φ.Α.», βραβεύει αριστεύσαντες μαθητές και φοιτητές, επιχορηγεί τις σπουδές απόρων.
Τα τελευταία χρόνια η δράση της ΜΦΑ συνεχίζεται από τον Σύνδεσμο Φοιτησάντων εν τη Τσοτυλίω Σχολή που συστάθηκε το 1990 στη Θεσσαλονίκη.
Ελίζαμπεθ Μος

Καριέρα

Έχει κερδίσει μία Χρυσή Σφαίρα και ένα βραβείο Satellite καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της στην τηλεοπτική σειρά Top of the Lake το 2013.
Επιπλέον, έχει κερδίσει δύο Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών για τη σειρά Mad Men: ένα καλύτερης ηθοποιού και ένα μαζί με όλο το καστ. Επίσης, έλαβε ένα βραβείο Emmy και δεύτερη Χρυσή Σφαίρα για τη σειρά The Handmaid's Tale.
Στον κινηματογράφο, έχει παίξει σε ταινίες όπως: Το Κορίτσι που άφησα πίσω, Τα μάθατε για τους Μόργκαν; και Το Τετράγωνο.
Παρασκευάς Άντζας

Σε συλλογικό επίπεδο

Η σταδιοδρομία του στο ποδόσφαιρο ξεκίνησε στον Πανδραμαϊκό στη Γ’ Εθνική το 1993. Το 1995 αποκτήθηκε από την Ξάνθη και τρία χρόνια αργότερα, το 1998 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου μέχρι το 2003 είχε 82 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος, 18 στο Champions League και δύο στο κύπελλο UEFA σημειώνοντας και 1 γκολ.
Στα μέσα της περιόδου 2003-04 αποχώρησε από τον Ολυμπιακό και ενώ ήταν βασικό του στέλεχος όπως και της εθνικής Ελλάδας, με την οποία είχε προκριθεί στα τελικά του Euro 2004 στην Πορτογαλία, ανακοινώνοντας αρχικά ότι αποσύρεται από το ποδόσφαιρο για σοβαρούς οικογενειακούς λόγους.
Τελικά, το υπόλοιπο της περιόδου (2003-04) αγωνίστηκε στη Δόξα Δράμας, ενώ τα επόμενα τρία χρόνια φόρεσε ξανά τη φανέλα της Ξάνθης. Στον Ολυμπιακό επέστρεψε και πάλι το 2007 και παρέμεινε για δύο χρόνια, μέχρι το 2009 όταν και αποχώρησε, οριστικά αυτή τη φορά, από την ενεργό δράση. Στις 5 Μαΐου 2009, τρεις μέρες μετά τον τελικό κυπέλλου με την ΑΕΚ, ανακοίνωσε την αποχώρησή του μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Ολυμπιακού.
Έχει κατακτήσει επτά (τα πέντε διαδοχικά) πρωταθλήματα και τρία κύπελλα.

Στις εθνικές ομάδες

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1999, στον φιλικό αγώνα εναντίον του Βελγίου (1-0), που διεξήχθη στη Λάρνακα, υπό τις οδηγίες του Άνχελ Ιορντανέσκου.
Στις 15 Ιουνίου 2008, μία ημέρα μετά την ήττα της Ελλάδας από τη Ρωσία με 1-0 και τον μαθηματικό αποκλεισμό από τη συνέχεια της τελικής φάσης του Euro 2008, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.
Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα αγωνίστηκε 26 φορές, το διάστημα μεταξύ 1999-2008.
Υπήρξε βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.
Μάνικα (Ελλάδα)

Η Μάνικα είναι αρχαία πόλη στην Εύβοια που χρονολογείται στην Πρώιμη Ελλαδική περίοδο Β΄ (2800-2200 π.Χ.). Ο οικισμός καλύπτει μια έκταση 50-80 εκταρίων και είχε πληθυσμό 6.000-15.000 κατοίκων σύμφωνα με εκτιμήσεις. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους οικισμούς της εποχής του Χαλκού στην Ελλάδα.
Θαρούνια Εύβοιας

Ιστορία

Ο οικισμός ενσωματώθηκε στο δήμο Ταμυνείων το 1836, ενώ το 1845 μεταφέρθηκαν στο δήμο Δυστίων. Το Σεπτέμβριο του 1896 ο δήμος Δυστίων μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυνέων, ενώ από τον Αύγουστο του 1912 το χωριό αποτελούσε κοινότητα. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, η κοινότητα καταργήθηκε και το χωριό έγινε δημοτικό διαμέρισμα, μετά την ενοποίηση των Δήμων και Κοινοτήτων υπό το πρόγραμμα Ιωάννης Καποδίστριας.
Κτίστηκε το 1666 από κατοίκους του παλιού χωριού Κακή Πέτρα, συγκεκριμένα από αυτούς που απέμειναν μετά από μία θανατηφόρα πανώλη. Τα ερείπια του παλιού χωριού σώζονται μέχρι σήμερα.
Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος

Η Αποστολική Διακονία αποτελεί τον επίσημο Εκκλησιαστικό Οργανισμό πού τελεί υπό την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Ιδρύθηκε το έτος 1936 ( Α.Ν . 41/1936). Οργανωτικές αναπροσαρμογές έγιναν με τους Α.Ν. 2159/1940,976/1946, 126/1969 (άρθρο 36) και τον Κανονισμό 3/1969. Σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκκλησίας της Ελλάδος, (Ν. 590/1977, άρθρο 40) "η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, τελούσα υπό την εποπτείαν και τον έλεγχον της Δ.Ι.Σ. μεριμνά διά τον προγραμματισμόν, της διοργάνωσιν και την εκτέλεσιν του καθ' όλου ιεραποστολικού και μορφωτικού έργου της Εκκλησίας". Ειδικότερα, σκοποί της Α.Δ. είναι:
1. Η μέριμνα για τον καταρτισμό και την επιμόρφωση Ιεροκηρύκων, Εξομολόγων και συνεργατών του εκκλησιαστικού έργου.
2. Η συστηματική μελέτη και οργάνωση γενικά του κατηχητικού έργου της Εκκλησίας, ο άρτιος καταρτισμός στελεχών και η συμπαράσταση στη σπουδάζουσα νεολαία.
3. Η ενίσχυση με κάθε πρόσφορο μέσο του ορθόδοξου φρονήματος του ελληνικού λαού, η ενημέρωση των επισκεπτόμενων ξένων την Ελλάδα, καθώς και η συμπαράσταση στους κατά τόπους ορθόδοξους φορείς για την ανάπτυξη της ορθόδοξης ιεραποστολής.
4. Η φροντίδα για την μόρφωση κοινωνικών εργατών της Εκκλησίας και για την ενίσχυση του κοινωνικού της έργου.
5. Η μέριμνα για τις πάσης φύσεως εκδόσεις της Εκκλησίας.
6. Η προετοιμασία εκκλησιαστικών εκπομπών και δημοσιευμάτων για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, ως και η παραγωγή μορφωτικού οπτικοακουστικού υλικού.

Διοίκηση

Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αποστολικής Διακονίας τυγχάνει ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ενώ ως μέλη διορίζονται συνήθως κληρικοί της ελλαδικής Εκκλησίας και ακαδημαϊκοί. Τα σημερινά (Οκτ. 2006) μέλη του Συμβουλίου είναι
Τακτικά:
Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Σπυρίδων, ο Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ, ο Επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος, οι καθηγητές Πανεπιστημίου Ευάγγελος Θεοδώρου και Βλάσιος Φειδάς και η Γενική Διευθύντρια Εκκλησιαστικής Διοικήσεως Στέλλα Παπαγεωργίου.
Αναπληρωματικά:
Ο Μητροπολίτης Δράμας Παύλος, ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος, οι καθηγητές Πανεπιστημίου Εμμανουήλ Κωνσταντινίδης και Γεώργιος Πατρώνος.
Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας είναι ο Επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος.
Γενικοί Διευθυντές της έχουν διατελέσει στο παρελθόν αναγνωρισμένες προσωπικότητες στον χώρο της Θεολογίας όπως ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Αναστάσιος και ο μακαριστός Μητροπολίτης Κορίνθου Παντελεήμων.
Δημήτριος Καλογερόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1868.
Διακρίθηκε ως δημοσιογράφος για τις εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις, την πρωτοτυπία των ιδεών και ως συγγραφέας για το γλαφυρή του  γλώσσα. Ήταν πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1954 και κηδεύτηκε στις 14 Ιανουαρίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Γραικομάνοι

Ο όρος Γραικομάνοι (βουλγ.: Гъркомани, Garkomani, σλαβομακεδονικά: Гркомани‎, Grkomani, αυτοί που έχουν μανία με τους Έλληνες) χρησιμοποιείται στη Βουλγαρία, στην Βόρεια Μακεδονία, στην Ρουμανία και στην Αλβανία ως χαρακτηρισμός των Αρβανιτόφωνων, Βλαχόφωνων, Σλαβόφωνων αλλά και κάποιες φορές Ελληνόφωνων αυτοπροσδιοριζομένων Ελλήνων. Ο χαρακτηρισμός αυτός λέγεται σε αυτούς που όπως λένε οι παραπάνω χώρες "παριστάνουν ότι είναι Έλληνες" και εκφράζει μια μη-Ελληνική καταγωγή. Οι Γραικομάνοι θεωρούνται ως ομογενείς στην Ελλάδα και ως εξελληνισμένη μειονότητα στις παραπάνω χώρες.
O γλωσσολόγος και νεοελληνιστής Πήτερ Μάκριτζ έχει διατυπώσει την υπόθεση ότι το  «grekoman» δημιουργήθηκε ως γαλλοφανής λέξη (grécomane).
Πεύκη η βαριά

Περιγραφή

Η Πεύκη η βαρύξυλος έχει χαρακτηριστικό κορμό, ο οποίος, σε αντίθεση με άλλα κωνοφόρα, είναι πορτοκαλί, με τις ρωγμές στο κορμό να διαγράφονται με μαύρο χρώμα. Οι ρωγμές χωρίζουν τον  κορμό σε παραλληλόγραμμες, επιμήκεις πλάκες. Οι βελόνες είναι μακριές, με μήκος από 7 μέχρι 25 εκατοστά και αναπτύσονται σε τούφες δύο ή τριών ή ακόμη και μέχρι πέντε, ανάλογα με το υπόειδος. Τα κουκουνάρια ωριμάζουν σε δύο χρόνια. Είναι ως επί το πλείστον κόκκινα-καφέ και σχεδόν άμισχα.
Πρόκειται για μεγάλα δέντρα. Τον Ιανουάριο του 2011, ένα πεύκο στο Όρεγκον μετρήθηκε να έχει ύψος 81,79 μέτρα, μέτρηση που επιβεβαιώθηκε με την αναρρίχηση στο δέντρο και την μέτρησή του με ταινία. Αυτό το δέντρο είναι το ψηλότερο γνωστό πεύκο γενικότερα. Πριν ψηλότερο πεύκο θεωρούταν ένα δέντρο του είδους Πεύκη η λαμπερτιανή (Pinus lambertiana).