google/wiki40b huggingface dataset:
Παγκόσμιο σκακιστικό πρωτάθλημα

Διένεξη για τον παγκόσμιο τίτλο

Μεταξύ του διαστήματος 1993–2006 υπήρχε διένεξη στο σκακιστικό κόσμο για το ποιος είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Μέρος της διένεξης αυτής είχε προέλθει από το γεγονός ότι έως τις αρχές της δεκαετίας του '90, ο τίτλος του Παγκόσμιου Πρωταθλητή καθοριζόταν από μεμονωμένα ματς διψήφιου αριθμού παρτίδων μεταξύ του κατόχου του τίτλου και ενός διεκδικητή, ο οποίος είχε προηγουμένως αποκτήσει το δικαίωμα να αναμετρηθεί μαζί του κερδίζοντας στον κύκλο του Τουρνουά των Υποψηφίων. Σε όλες τις παρτίδες ακολουθούταν η "κλασική" (μακρά) διάρκεια χρόνου. Οι διοργανώσεις της FIDE από το 1997 και μετά διεξάγονταν με τη συμμετοχή περισσοτέρων των 100 παικτών με σύστημα νοκ-άουτ, οι δε παρτίδες είχαν υποχρεωτικά αρκετά μικρότερη διάρκεια. Στο τέλος κάθε γύρου, τυχούσες ισοπαλίες μεταξύ παικτών επιλύονταν με πολύ γρήγορες παρτίδες (διάρκειας μερικών λεπτών) ράπιντ ή μπλιτς. Πολλοί θεωρούσαν ότι το σύστημα αυτό δεν ήταν το πιο αντικειμενικό στην ανάδειξη του καλύτερου παίκτη. Γνωστοί γκρανμαίτρ όπως οι Κασπάροφ και Κράμνικ αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη νέα μορφή των τουρνουά αυτών. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIDE το 2005 προσπάθησε να επιλύσει τα προβλήματα αυτά εισάγοντας ένα νέο τρόπο ανάδειξης του Παγκόσμιου Πρωταθλητή με τη συμμετοχή μικρού αριθμού κορυφαίων παικτών σε τουρνουά διπλών παρτίδων.
Παρόλα αυτά, τα κλασσικά ματς διεκδίκησης και υπεράσπισης του τίτλου συνέχισαν να γίνονται με παραδοσιακές συνθήκες από τους παίκτες που αντιτίθονταν στη FIDE. Ο Βλαντίμιρ Κράμνικ θεωρούταν ως ο "Κλασσικός" Παγκόσμιος Πρωταθλητής (έχοντας νικήσει τον τελευταίο αδιαφιλονίκητο Παγκόσμιο Πρωταθλητή Γκάρι Κασπάροφ το 2000, και φέροντας ισοπαλία το 2004 με τον διεκδικητή Πέτερ Λέκο). Η FIDE αναγνώριζε ως Παγκόσμιο Πρωταθλητή εκείνον που προέκυπτε από τα τουρνουά της, με τελευταίο τον Βεσελίν Τοπάλοφ, νικητή του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της FIDE το 2005.

Επίλυση της διαφωνίας

Η μακρόχρονη αυτή διαφωνία επιλύθηκε οριστικά τον Οκτώβριο του 2006 με την αναμέτρηση Κράμνικ-Τοπάλοφ η οποία έλαβε χώρα στην Ελίστα, πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Καλμυκίας, μέλος της νυν Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σε ματς 12 παρτίδων, οι παίκτες αναδείχθηκαν ισόπαλοι 6-6. Ακολούθησαν 4 παρτίδες "τάι-μπρείκ" γρήγορου (ράπιντ) σκακιού, στις οποίες επικράτησε ο Κράμνικ με σκορ 2,5-1,5 και αναδείχθηκε ως ο Επίσημος (Αδιαφιλονίκητος) Παγκόσμιος Πρωταθλητής Σκακιού.
Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής δεν είναι απαραίτητα ο παίκτης με τη μεγαλύτερη βαθμολογία ΕΛΟ: Παραδείγματος χάρη, παρόλη τη νίκη του Κράμνικ έναντι του Τοπάλοφ, στη λίστα ΕΛΟ του Ιανουαρίου 2007, ο Τοπάλοφ παραμένει πρώτος, με τον Κράμνικ να καταλαμβάνει την τρίτη θέση.
Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2010 στη Σόφια, στον τελικό στις 13 Μαΐου του 2010 ο Άναντ κέρδισε τον Τοπάλοφ και παρέμεινε παγκόσμιος πρωταθλητής.
Φυγόκεντρος δύναμη

Η κεντρομόλος δύναμη ως πραγματική δύναμη

Σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της φυγόκεντρου δύναμης παίζει η κεντρομόλος δύναμη. Η κεντρομόλος είναι πραγματική δύναμη που ασκείται στο σώμα αναγκάζοντάς το να κινείται σε κυκλική τροχιά. Η κεντρομόλος έχει κατεύθυνση προς το κέντρο του κύκλου τον οποίο διαγράφει η τροχιά, σε αντίθεση με την φυγόκεντρη που εμφανίζεται να έχει την αντίθετη κατεύθυνση, από το κέντρο της κυκλικής τροχιάς προς τα έξω. Αισθητό παράδειγμα φυγόκεντρης δύναμης είναι η αίσθηση των επιβατών μέσα σε ένα αυτοκίνητο όταν αυτό στρίβει, που νιώθουν να πετάγονται προς την εξωτερική μεριά της στροφής. Η κεντρομόλος στην περίπτωση αυτή είναι προς το κέντρο της στροφής και οφείλεται στην τριβή που έχουν τα λάστιχα με το οδόστρωμα ώστε το αυτοκίνητο να μην γλυστρά.

Η φυγόκεντρη ως αντίθετη της κεντρομόλου

Η φυγόκεντρη δύναμη είναι αντίθετη της κεντρομόλου. Αυτό για παράδειγμα συμβαίνει σε έναν δορυφόρο που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη, όπου η περιστροφή του εξετάζεται προσεγγιστικά ως προς μη περιστρεφόμενο (αδρανειακό) σύστημα αναφοράς, τη Γη. Η κεντρομόλος δύναμη προέρχεται από τη βαρυτική έλξη της Γης στον δορυφόρο στην απόσταση που αυτός βρίσκεται σε τροχιά, και είναι σε μέτρο ίση ακριβώς με την φαινόμενη δύναμη της φυγόκεντρης, με αποτέλεσμα να μη γίνεται καμία εκ των δύο αισθητή στον ίδιο τον δορυφόρο (θεωρώντας τον με καλή προσέγγιση σημειακό και όχι με διαστάσεις τέτοιες που θα προκαλούσαν εφελκυσμό του).
Στην περίπτωση που έχουμε έναν άνθρωπο στην επιφάνεια της Γης καθώς αυτή περιστρέφεται (μη αδρανειακό σύστημα αναφοράς), η κεντρομόλος δύναμη που επιδρά στον άνθρωπο σχετίζεται επίσης με τη δύναμη της βαρύτητας. Λόγω της περιστροφής της Γης όμως, μια ζυγαριά εμφανίζει τον άνθρωπο πιο ελαφρύ σε σχέση με την περίπτωση που ο πλανήτης ενδεχομένως δεν περιστρεφόταν. Η ελάφρυνση αυτή στο βάρος του ανθρώπου ισούται σε μέτρο με τη φυγόκεντρη δύναμη. Εξαιτίας αυτού του φαινομένου η γη, όπως και κάθε σφαιρικό ουράνιο σώμα είναι ελαφρά πεπλατυσμένο στον ισημερινό.

Γενικά

Γενικά η φυγόκεντρη δύναμη, ενώ στην ουσία είναι το αποτέλεσμα της αδράνειας στην κίνηση των σωμάτων και όχι δύναμη, βοηθά στη μαθηματική μελέτη των προβλημάτων όταν την θεωρούμε δύναμη κατά σύμβαση. Η φυγόκεντρος δύναμη υφίσταται όσο χρόνο ασκείται η κεντρομόλος δύναμη. Μόλις παύσει η δεύτερη παύει ταυτόχρονα και η πρώτη και το σώμα τείνει πλέον να κινείται ευθύγραμμα, στην εφαπτομένη στην κυκλική τροχιά τη στιγμή που απομακρύνεται η κεντρομόλος, με την προϋπόθεση πως το σώμα κινείται σε αδρανειακό σύστημα αναφοράς.
Ατλάντα Χοκς

Λογότυπα

Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Γιώτα Νέγκα

Βιογραφία

Η Γιώτα Νέγκα γεννήθηκε στην Αθήνα 31 Αυγούστου 1964 και μεγάλωσε στο Αιγάλεω.
To 2003 κυκλοφόρησε το cd single Με τα μάτια κλειστά, σε μουσική και στίχους του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, η πρώτη της μεγάλη επιτυχία. Την επόμενη χρονιά  κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός της δίσκος Το βέλος με τραγούδια του Βαγγέλη Κορακάκη. Το 2007 κυκλοφορεί ο δίσκος Έχω άνθρωπο σε στίχους Θοδωρή Γκόνη και μουσική Κώστα Λειβαδά, από τον οποίο ξεχώρισε το ομώνυμο τραγούδι. 
Το 2014 συνεργάζεται με το συνθέτη Θέμη Καραμουρατίδη στο δίσκο Καινούριο Φιλί σε στίχους Λήδας Ρουμάνης, Γεράσιμου Ευαγγελάτου, Οδυσσέα Ιωάννου. Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί η δεύτερη δισκογραφική συνεργασία τους, ο "Τελευταίος Εαυτός", σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου.
Στα τέλη του 2017 ανακοινώνεται η συνεργασία της με την Panik Entertainment Group, υπό το label της Panik Oxygen, η οποία εγκαινιάζεται με το single "Ήταν Μαζί Σου". Ακολουθεί το "Οξυγόνο", το υπογράφει συνθετικά ο Νίκος Μερτζάνος και στιχουργικά ο Νίκος Μωραΐτης, το οποίο, από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του έγινε το έντεχνο τραγούδι με τις περισσότερες ραδιοφωνικές μεταδόσεις καθημερινά και απέκτησε διεθνές remix από το ντουέτο παραγωγών Dreamers Inc & ThroDef. Συνεχίζοντας τη συνεργασία της με τους δύο δημιουργούς, οι οποίοι θα υπογράφουν τον επερχόμενο δίσκο της, αποκάλυψε τα τραγούδια "Βρες Μου Έναν Άλλο",  που «έντυσε» τους τίτλους της καθημερινής σειράς "Ελεύθερη Σχέση" του Open TV και το μετα-νησιώτικο "Δυο Νησιά".
Δήμος Θυρέας

Ο Δήμος Θυρέας, ήταν ένας δήμος που συστάθηκε με διάταγμα το 1834 και καταργήθηκε το 1912. Έδρες του ήταν το Άστρος και ο Άγιος Ιωάννης και καταλάμβανε την ευρύτερη περιοχή του Άστρους Κυνουρίας.
Ο Δήμος, πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη της Θυρέας, που βρισκόταν στην περιοχή του Άστρους.

Ιστορία

Ο Δήμος Θυρέας, συστάθηκε με διάταγμα της 9ης (21ης) Νοεμβρίου 1834 / 12ης Μαΐου 1835, σύμφωνα με το οποίο συστάθηκαν οι πρώτοι δήμοι της Αρκαδίας και της Κυνουρίας. Οι πρώτοι 7 δήμοι της Κυνουρίας ήταν: ο Δήμος Θυρέας, Τανίας (με έδρα το Καστρί), Δολιανών (με έδρα τα Δολιανά), Βερβένων (με έδρα τα Βέρβενα), Πάρνωνος (με έδρα τον Άγιο Πέτρο), Σιταίνης (με έδρα την Σίταινα) και Πλατανούντος (με έδρα τον Πλάτανο). Το 1834, ο Δήμος Θυρέας περιελάμβανε τα εξης χωριά: Άγιος Ιωάννης, Καλύβια Αγίου Ιωάννου (Άστρος), Μελιγού, Καλύβια Μελιγούς (Χειμερινή Μελιγού), Κορακοβουνίτικα Καλύβια (Κορακοβούνι), Μονή Παλαιοπαναγιάς, Άγιος Ιωάννης Θεολόγος και Μετόχι Λουκούς. Το 1836, όταν οι δήμοι πήραν την τελική τους μορφή, ο Δήμος Θυρέας περιελάμβανε τα χωριά Άγιος Ιωάννης, Άστρος και Μελιγού.
Το 1840, οι δήμοι του κράτους από 720 περιορίστηκαν σε 270 και οι 12 δήμοι της Κυνουρίας σε 8. Έτσι ο Δήμος Πλατανούντος, συγχωνεύθηκε στον δήμο Θυρέας και ο δήμος περιελάμβανε τα εξης χωριά: Άγιος Ιωάννης (θερινή έδρα του δήμου), Άστρος (χειμερινή έδρα του δήμου), Μελιγού, Ξηροπήγαδο, Παράλιο Άστρος, Πλάτανος. Το 1845, προσετέθησαν επιπλέον η Μονή Λουκούς, Παλαιοπαναγιάς, Θεολόγου, Αρώματος, Αγίας Τριάδας, Ζάβιτσα και Ξηροπήγαδο. Το 1879, προσετέθη στον Δήμο ο Χάραδρος (τότε Τρεστενά).
Το 1912, καταργήθηκε το παλιό Δημοτικό σύστημα του 1834 και εγκαθιδρύθηκαν οι κοινότητες. Το 1912, ο Δήμος Θυρέας περιελάμβανε τα εξης χωριά: Άγιος Ιωάννης (θερινή έδρα του δήμου), Άστρος (χειμερινή έδρα του δήμου), Μελιγού, Ξηροπήγαδο, Παράλιο Άστρος, Πλάτανος, Χάραδρος, Μονή Λουκούς, Παλαιοπαναγιάς, Θεολόγου, Αρώματος, Αγίας Τριάδας, Παναγίας Σέλλας, Ξηροπήγαδο, Καστράκι, Χαντάκια, Άγιος Δημήτριος (μετόχι Μονής Λουκούς, κοντά στον Άγιο Ιωάννη) και Παναγίτσα Λευκαΐτισσα (πρώην μονή, κοντά στον Άγιο Ιωάννη).
Από τον Δήμο Θυρέας προέκυψαν οι εξης κοινότητες: Άστρους, Βερβένων, Ξηροπηγάδου, Παραλίου Άστρους, Μελιγούς, Πλατάνου και Χαράδρου. Η συνολική έκταση του πρώην δήμου ήταν 140.000 στρέμματα. Οι κοινότητες, αντικαταστάθηκαν αργότερα (1998), από το Πρόγραμμα Καποδίστριας, με τον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας, με έδρα το Άστρος.
Ψαθοχώρι Καρδίτσας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Ψαθοχώρι βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά όρια του νομού Καρδίτσας με το νομό Τρικάλων σε απόσταση 18 χλμ. Β.-ΒΔ. από την πόλη της Καρδίτσας, 12 χλμ. Δ. από τον Παλαμά και 28,5 ΝΑ. από τα Τρίκαλα. Είναι κτισμένο δίπλα στον Καλέντζη ποταμό και μαζί με τον γειτονικό Κοσκινά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοσκινά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παλαμά του δήμου Παλαμά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 282 μόνιμους κατοίκους.
Ο κοιμητηριακός ναός του Αγίου Γεωργίου μαζί με περιβάλλοντα χώρο 50 μ. γύρω του έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο που χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας επειδή "αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του 19ου αι. στην περιοχή". Πρόκειται για λιθόκτιστη τρίκλητη βασιλική με ημικυκλική κόγχη στην ανατολική της πλευρά, στην εξωτερική επιφάνεια της οποίας διαμορφώνονται επτά τυφλά αψιδώματα με λιθανάγλυφες επιστέψεις.Το ξυλόγλυπτο τέμπλο της εκκλησίας χρονολογείται με βάση επιγραφής του στο 1870.

Ιστορικά στοιχεία

Η ιστορία του χωριού, σύμφωνα με διάφορες πηγές, μετράει από τον 6ο αιώνα με την ονομασία Ράκοβα, η οποία ονομασία έμεινε από τους Σλάβους. Αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 με το όνομα αυτό να προσαρτάται στον τότε δήμο Σιλάνων που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Μετονομάστηκε σε Ψαθοχώρι το 1930.  
Η σημερινή τοποθεσία του χωριού διαμορφώθηκε ύστερα από πλημμύρες που σημειώθηκαν στην περιοχή το 1920 και είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφεί και να μεταφερθεί στην σημερινή του θέση. Πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε άλλους οικισμούς με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά ο πληθυσμός του χωριού. Αφού χάθηκαν όλα τους τα υπάρχοντα, με τις πλημμύρες, αναγκάστηκαν να βρουν μια ασχολία που θα τους εξοικονομούσε τα απαραίτητα χρήματα για να ζήσουν. Επέλεξαν να φτιάχνουν ψάθες από τα καλάμια του βάλτου που είχε δημιουργηθεί από τις πλημμύρες και να τις πουλάνε στην αγορά της Καρδίτσας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το νέο χωριό να πάρει το όνομα από τις ψάθες, δηλαδή Ψαθοχώρι.
Ολυμπιακός Όρκος

Ο Ολυμπιακός Όρκος είναι όρκος που απαγγέλλεται από αθλητή ή αθλήτρια της διοργανώτριας χώρας για λογαριασμό όλων των αθλητών που συμμετέχουν στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η τελετή

Πάνω σε εξέδρα, που είναι καλυμμένη με την Ολυμπιακή σημαία, ανεβαίνει ένας αθλητής της χώρας που διοργανώνει τους Αγώνες, ενώ γύρω - γύρω αθλητές κρατούν τις σημαίες όλων των χωρών που συμμετέχουν. Ο αθλητής, κρατώντας με το αριστερό χέρι την Ολυμπιακή σημαία και υψωμένο μπροστά το δεξί χέρι, ορκίζεται για λογαριασμό όλων των αθλητών, τον εξής όρκο:
"Στο όνομα όλων των αθλητών, υπόσχομαι να πάρω μέρος σ' αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, σεβόμενος τους κανονισμούς που τους διέπουν, σύμφωνα με το αληθινό πνεύμα της ευγενούς άμιλλας για τη δόξα του αθλητισμού και την τιμή των ομάδων μας".

Όρκος κριτή

Ο Oλυμπιακός όρκος κριτή είναι ο όρκος που απαγγέλεται από έναν κριτή κάποιου αγωνίσματος κατά την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων. Ο όρκος δόθηκε πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου το 1972 και είναι γραμμένος από τον λόρδο Κιλάνιν (Lord Killanin), που υπήρξε ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, από το 1972 ως το 1980.
Ο κριτής, κρατώντας την Ολυμπιακή σημαία απαγγέλλει:
"Στο όνομα όλων των κριτών και αξιωματούχων, υπόσχομαι ότι θα εκτελέσουμε τα καθήκοντά μας κατά τη διάρκεια αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων με πλήρη αμεροληψία, σεβόμενοι και τηρώντας τους κανόνες οι οποίοι διέπουν μέσα σε αληθινό πνεύμα ευγενούς αθλητικής άμιλλας".

Όρκος προπονητή

Ο Ολυμπιακός Όρκος προπονητή είναι όρκος που απαγγέλεται από προπονητή της διοργανώτριας χώρας για λογαριασμό όλων των προπονητών που συμμετέχουν στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.
“Στο όνομα όλων των προπονητών και των άλλων μελών της συνοδείας των αθλητών, υπόσχομαι ότι θα δεσμευτούμε στο να διασφαλίσουμε ότι το πνεύμα της ευγενούς άμιλλας και του ευ-αγωνίζεσθαι τηρείται πλήρως και σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές του Ολυμπισμού.”
Στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, ο Ολυμπιακός Όρκος προπονητή απαγγέλθηκε για πρώτη φορά στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2010 από τον Έρικ Φάρελ, προπονητή της βρετανικής Ολυμπιακής ομάδας του κανόε καγιάκ. Ο Όρκος προπονητή ξεκινά από την Αρχαία Ολυμπία, όπου την πρώτη μέρα γινόταν η επίσημη τελετή της ορκομωσίας των αθλητών, των συγγενών τους, των προπονητών (γυμναστών) και των κριτών (Ελλανοδικών), μπροστά στο μεγαλοπρεπές άγαλμα του Ορκίου Διός, υποσχόμενοι ότι θα αγωνισθούν τίμια τηρώντας τους κανόνες. Σύμφωνα με την περιγραφή του αθλητή Αρίστων «Ορκιστήκαμε όλοι οι αθλητές, μαζί με τους πατέρες, τους αδελφούς και τους προπονητές πάνω από τα γεννητικά όργανα ενός θυσιασμένου κάπρου ότι δε θα διαπράτταμε κάποιο παράπτωμα κατά τη διεξαγωγή των Αγώνων».
Πλάνη του τζογαδόρου

Παραδείγματα

Η πλάνη του τζογαδόρου είναι επίσης γνωστή και ως η πλάνη του Μόντε Κάρλο επειδή το διασημότερο παράδειγμα συνέβη στο καζίνο του Μόντε Κάρλο το καλοκαίρι του 1913, όταν το μαύρο είχε έρθει 26 συνεχόμενες φορές και οι παίκτες έχασαν εκατομμύρια γαλλικά φράγκα ποντάροντας κόκκινο.
Υπάρχει και η αντίθετη περίπτωση, δηλαδή να φαίνεται ότι η πλάνη του τζογαδόρου ισχύει αλλά στην πραγματικότητα να μην ισχύει. Κλασσική περίπτωση είναι το Μπλακ τζακ όπου οι πιθανότητες να βγει βαλές στα εναπομείναντα χαρτιά είναι μικρότερες από το να βγει οποιοδήποτε άλλο φύλλο εάν έχει ήδη βγει βαλές σε προηγούμενο «χέρι». Σε αυτή την λογική είναι χτισμένο το «μέτρημα των χαρτιών» στο Μπλακ τζακ, το οποίο με την κατάλληλη τακτική μπορεί να αποδώσει κέρδη στον παίκτη, καθώς οι πιθανότητες να κερδίζει στην διάρκεια είναι μεγαλύτερες από αυτές του καζίνο (έως και 2.5%), όταν στα εναπομείναντα χαρτιά υπάρχουν πιο πολλά μεγάλα φύλα (δέκα βαλές ντάμα ρήγας και άσος) από μικρά (δύο τρία τέσσερα πέντε και έξι). Τα φύλα εφτά οχτώ και εννέα δεν τα μετράνε. Τα περισσότερα καζίνο για να αντιμετωπίσουν το μέτρημα των χαρτιών επανατοποθετούν τα ήδη μοιρασμένα χαρτιά στα εναπομείναντα μετά από κάθε «χέρι». Περισσότερα για το μέτρημα χαρτιών στο λήμμα Card counting της αγγλικής Wikipedia
Άλλο ένα παράδειγμα που καταδεικνύει ότι τα μαθηματικά και η ανθρώπινη διαίσθηση είναι αντικρουόμενες έννοιες, είναι το πρόβλημα των γενεθλίων. Από την 1η Ιανουαρίου μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου είναι 366 μέρες, συμπεριλαμβανομένης και της 29ης Φεβρουαρίου. Άρα για να είμαστε 100% σίγουροι ότι θα βρούμε τουλάχιστον δύο άτομα με κοινή μέρα γενεθλίων, χρειαζόμαστε το λιγότερο 367 άτομα, δηλαδή αυτούς του 366 και ακόμα έναν.
Ενώ το παραπάνω παράδειγμα είναι πλήρως κατανοητό και μέσα στην «κοινή λογική» δεν ισχύει το ίδιο για τον μικρότερο αριθμό ατόμων που απαιτούνται ώστε η πιθανότητα να βρούμε τουλάχιστον δύο άτομα με την ίδια μέρα γενέθλιων να είναι 99%. Σκεφτείτε το λίγο, κάντε μια πρόβλεψη και μετά διαβάστε το άρθρο πρόβλημα των γενεθλίων για να δείτε πόσο έξω πέσατε.
Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο

Βιογραφία

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο: πιθανότατα ήταν ο "Στρατιωτικός Μάγιστρος" που αναφέρεται στο σύμφωνο που υπεγράφη μεταξύ του Λοιουτπράνδου και του πρώτου δόγη Πάολο Λούτσιο Αναφέστο.
Το όνομα "Τεγκαλλιάνο" του αποδόθηκε αργότερα, όπως επίσης και η υποτιθέμενη συγγένειά του με κάποια ενετική οικογένεια, τους Φονικάλλι ή τους Μαρτσέλλο. 
Όπως και με τον Πάολο Λούτσιο πρώτο δόγη κατά την παράδοση, η ύπαρξή του δεν είναι ιστορικά εξακριβωμένη: είναι πιθανό ο μύθος αυτός να δημιουργήθηκε για να εμφανίζεται ο τίτλος αυτός παλαιότερος απ'ότι ήταν πραγματικά. Την ίδια περίοδο ξεκίνησε στην περιοχή της λιμνοθάλασσας να γίνεται χρήση του όρου «dux» (δούκας) ο οποίος μετατράπηκε σε «δόγης» στην Ενετική διάλεκτο. 
Αναμίχθηκε σε μια διαμάχη που προέκυψε μεταξύ των πατριαρχών της Ακουιληία και του Γκράντο, ενώ πήρε το μέρος του τελευταίου εμπρός στον Πάπα Γρηγόριο Β΄. Φαίνεται να απεβίωσε από φυσικά αίτια, η ταφή του έγινε στην Ερακλέα. Ο ιστορικός Τζον Τζούλιους Νόρυιτς (1929 - 2018) παρουσιάζει μιά διαφορετική εκδοχή με την οποία ο Πάολο Λούτσιο Αναφέστο ήταν Έξαρχος της Ραβένας, την ίδια εποχή ο Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο ήταν "Στρατιωτικός Μάγιστρος".
Πάπας Αδριανός Β΄

Ποντοφικάτο

Τήρησε, αν και με λιγότερο σθένος, την πολιτική του προκατόχου του Νικόλαου Α΄. Μετά τον θάνατο του βασιλιά της Λοθαριγγίας (Λορραίνης) Λοθάριου Β΄ το 869, προσπάθησε ανεπιτυχώς να μεσολαβήσει μεταξύ των Φράγκων ηγεμόνων με σκοπό να κληρονομήσει ο αυτοκράτορας Λουδοβίκος Β΄ την Λωρραίνη. 
Ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄ της Κωνσταντινούπολης, λίγο μετά την σύνοδο κατά την οποία αναθεμάτισε τον Πάπα Νικόλαο Α', καθαιρέθηκε από τον νέο αυτοκράτορα, Βασίλειο τον Μακεδόνα, ο οποίος υποστήριζε τον αντίπαλό του Ιγνάτιο. Μία Οικουμενική Σύνοδος (θεωρείται ως η 8η τον αριθμό από την Καθολική Εκκλησία) συγκλήθηκε υπό την ονομασία Δ' Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης για να συζητήσει επί του θέματος. Σε αυτή την σύνοδο προήδρευαν οι απεσταλμένοι του Αδριανού (λεγάτοι), αλλά εκτός από αναθεματισμό του Φωτίου, δεν κατόρθωσαν να έλθουν σε συμφωνία με τον Ιγνάτιο αναφορικά με το θέμα της δικαιοδοσίας επί της Βουλγαρικής Εκκλησίας.
Όπως και ο προκάτοχός του Νικόλαος Α', ο Αδριανός υποχρεώθηκε να υποκύψει, έστω και κατά διαστήματα, στην εξουσία του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β΄, ο οποίος τον τοποθέτησε υπό την εποπτεία του έμπιστου συμβούλου του Αρσενίου, επισκόπου του Όρτο, και του γιου του Αρσένιου, του Αναστάσιου, του Βιβιοθηκάριου.
Ο Αδριανός παντρεύτηκε στα νιάτα του μια γυναίκα με το όνομα Στεφανία, με την οποία απέκτησε μια κόρη, ενώ και οι δύο ήταν ζωντανές όταν αναδείχτηκε πάπας, και ζούσαν μαζί του στο Παλάτι του Λατερανού. Απομακρύνθηκαν από εκεί και δολοφονήθηκαν από τον αδελφό του Αναστάσιου, τον Ελευθέριο, το 868.
Ο Αδριανός πέθανε το 872 μετά από πέντε χρόνια στον θρόνο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Άλεξ Λάιφσον

Βιογραφία

Ο Λάιφσον γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1953 στο Φέρνι του Καναδά, από Γιουγκοσλάβους μετανάστες. Μεγάλωσε στο Τορόντο και πήρε την πρώτη του κιθάρα σαν δώρο Χριστουγέννων, σε ηλικία 13 ετών. Λίγο αργότερα, ήλθε σε επαφή με την ροκ μουσική και καλλιτέχνες όπως ο Τζίμι Χέντριξ, ο Έρικ Κλάπτον, κ.α. και αποφάσισε να σχηματίσει το πρώτο του συγκρότημα.
Ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες μαζί με το ντράμερ Τζον Ράτσεϊ και στα τέλη της δεκαετίας του '60, ο μπασίστας και τραγουδιστής Τζέντι Λι εντάχθηκε στο σχήμα, το οποίο έπαιζε διασκευές σε κομμάτια των Cream, Led Zeppelin και The Who. Το συγκρότημα ονομάστηκε Rush και ξεκίνησε να γράφει τα δικά του τραγούδια, επηρεασμένο φανερά από τον ήχο των Led Zeppelin. Το 1974, ηχογράφησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους, μετά την κυκλοφορία του οποίου ο Ράτσεϊ αποχώρησε δίνοντας την θέση του στον Νιλ Πιρτ.
Οι Rush γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με τον τέταρτο τους δίσκο, "2112", ο οποίος τους καθιέρωσε ως ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του progressive rock στον κόσμο. Ακολούθησε μία σειρά ιδιαίτερα επιτυχημένων άλμπουμ, όπως τα "A Farewell to Kings" (1977), "Hemispheres" (1978), "Permanent Waves" (1980) και "Moving Pictures" (1981), πριν το συγκρότημα συνεχίσει κατά την δεκαετία του '80 με μεγάλη εμπορική επιτυχία, αλλά αλλάζοντας τον ήχο τους, με την κιθάρα του Λάιφσον να παραμερίζεται λόγω της έντονης χρήσης συνθεσάιζερ και πειραματικών ήχων. Η επιστροφή στον hard rock ήχο πραγματοποιήθηκε το 1993 με την κυκλοφορία του "Counterparts", όπου ο Λάιφσον επέστρεψε σε πρωταγωνιστικό ρόλο μέσα στο συγκρότημα.
Στα μέσα της δεκαετίας του '90, ο κιθαρίστας δημιούργησε το πρότζεκτ Victor κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους τον Ιανουάριο του 1996. Στον δίσκο συμμετείχαν διακεκριμένοι ροκ μουσικοί ως γκεστ, όπως ο μπασίστας των Primus, Λες Κλέιπουλ και ο τραγουδιστής Έντουιν των I Mother Earth.
Παράλληλα με τις ζωντανές εμφανίσεις και τις ηχογραφήσεις των Rush, ο Λάιφσον έχει συμμετάσχει σε δίσκους των Platinum Blonde, Tom Cochrane, Porcupine Tree, κ.α..
Σαν ηθοποιός, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση στο ντοκιμαντέρ "Come on Children", το 1972. Το 2003 συμμετείχε στην κωμωδία "Trailer Park Boys" παίζοντας μια κωμική εκδοχή του εαυτού του, ενώ συμμετείχε και στα δύο sequel της συγκεκριμένης ταινίας. Επίσης, εμφανίστηκε μαζί με τους Rush στην ταινία "I Love You, Man", του 2009.
Audi A1

Πρώτη γενιά

Η διάθεσή του στην αγορά της Γερμανίας άρχισε επίσημα τον Αύγουστο του 2010 και μέσα στους πρώτους μήνες λανσαρίστηκε και στις εξαγωγικές αγορές, ενώ ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο ως δεξιοτίμονο λανσαρίστηκε τον Νοέμβριο του 2010. Αρχικά προσφέρθηκε αποκλειστικά σε 3-πορτη hatchback έκδοση, ενώ μέσα στο 2011 λανσαρίστηκε και μια 5-πορτη hatchback έκδοση, με την ονομασία Sportback.
Τεχνικά συγγενεύει με το Volkswagen Polo και το SEAT Ibiza, χρησιμοποιώντας την ίδια πλατφόρμα PQ25.

Διακρίσεις

Η έκδοση Audi A1 1.4 TFSI Sport κέρδισε το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς (Car of the Year) του βρετανικού περιοδικού «What Car?» για το 2011.