google/wiki40b huggingface dataset:
Ρόζαγιε

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή του Ρόζαγιε είχαν εγκατασταθεί, κατά την αρχαιότητα, Ιλλύριοι, Ρωμαίοι και Έλληνες. Αργότερα, έφθασαν οι Σλάβοι, οι οποίοι δημιούργησαν μόνιμες εγκαταστάσεις εκεί, και έπειτα οι Τούρκοι, το 1455, οι οποίοι κατείχαν για αιώνες την περιοχή.
Οι στρατιωτικές δυνάμεις του Βασιλείου του Μαυροβουνίου κατέλαβαν την πόλη το 1912, κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Ενσωματώθηκε επίσημα στο Μαυροβούνιο το 1913, μετά τη Συνθήκη του Λονδίνου για τον τερματισμό του πολέμου.
Το 1992, κατά τη διάρκεια των γιουγκοσλαβικών πολέμων, Βόσνιοι από τη Φότσα εγκαταστάθηκαν στο Ρόζαγιε.

Μεταφορές

Η πόλη του Ρόζαγιε βρίσκεται στον κύριο δρόμο που συνδέει το Μαυροβούνιο με το Κόσοβο. Συνδέεται, επίσης, με το Νόβι Παζάρ της Σερβίας. Με την ενδοχώρα του Μαυροβουνίου συνδέεται μέσω αυτοκινητόδρομου διπλής λωρίδας, ο οποίος έχει αφετηρία το Μπέρανε, που απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά. Η πόλη δεν διαθέτει αεροδρόμιο, ενώ οι κοντινότεροι αερολιμένες είναι στην Πρίστινα του Κοσόβου (116 χιλιόμετρα μακριά) και στην πρωτεύουσα Ποντγκόριτσα (180 χιλιόμετρα μακριά).
Ερρίκος Δ΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βερνάρδου Γ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και της Αγνής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπερκ.
Το 1348 έπρεπε να διαδεχθεί τον πατέρα του μαζί με τον πρωτότοκο αδελφό του Βερνάρδο Δ΄, αλλά ο τελευταίος τον παραγκώνισε και κυβέρνησε μόνος. Ωστόσο το 1354 απεβίωσε ο Βερνάρδος Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Δ΄.
Το 1374 απεβίωσε και έπρεπε να τον διαδεχθεί ο γιος του Βερνάρδος Ε΄, αλλά προσπεράστηκε από τον νεότερο αδελφό του Όθωνα Γ΄.
Ορέστης Κανέλλης

Βίος

Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Μυτιλήνη, τη δεύτερη πατρίδα του, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και φοίτησε για δύο χρόνια στο τμήμα της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, την οποία εγκατέλειψε για να μεταβεί στο Παρίσι . Στο Παρίσι σπούδασε στις ελεύθερες Ακαδημίες Μπριανσόν και Γκραντ-Σομιέρ (Academia De La grande Chaumiere). Εκεί συνάντησε έναν από τους σημαντικότερους μέντορες της τέχνης του και από τους κυριότερους δασκάλους του τον Γεώργιος Γουναρόπουλος. Υπήρξε συνιδρυτής των ομάδων Στάθμη (μαζί με τον Τάκη Ελευθεριάδη) και Τέχνη Β. Έζησε στην Πέτρα Λέσβου όπου νυμφεύτηκε την κα Νταίζη Ραπτέλλη. Έγραφε τεχνοκριτικά άρθρα στο περιοδικό Ζυγός, συμμετέχοντας έτσι στην εικαστική ζωή της Αθήνας. Αναφέρεται ως νεανικός φίλος του Ν. Καββαδία

Έργο και επιδράσεις

Συμμετείχε σε Πανελλήνιες εκθέσεις (1936-74) και πραγματοποίησε δεκαενέα ατομικές. Επίσης στις εκθέσεις της Στάθμης και της Τέχνης. Έλαβε μέρος στις εκθέσεις Μπιενάλε (Βενετία 1934, Αλεξάνδρεια 1954) και Διεθνείς Εκθέσεις (Νέα Υόρκη 1958, Λουγκάνο 1962, Βρυξέλλες 1964). 
Θέματά των έργων του ήταν κυρίως τα τοπία και ο άνθρωπος, δημιουργώντας ελαιογραφίες και υδατογραφίες. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ποιητικό λυρισμό. Επηρεάστηκε από το γαλλικό εξπρεσιονισμό του Ντεραίν και του Σουτίν. Εκτός από τα τοπία και τους ελαιώνες, έλκεται από τις μάνες και τα αδύναμα παιδιά της Κατοχής. Η προτίμηση στο κίτρινο χρώμα δίνει έναν υποβλητικό τόνο στα έργα του. Το 1978 η Εθνική Πινακοθήκη τον τίμησε με αναδρομική έκθεση των έργων του. Πέθανε το 1979 στην Αθήνα. Εκτός από τη ζωγραφική ασχολήθηκε και με τη λιθογραφία.
Έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών, στις Πινακοθήκες των Δήμων Αθηναίων, Μυτιλήνης, Ρόδου, Ιωαννίνων, Καλαμάτας, Κουτσίγρα, στην Τράπεζα της Ελλάδος, στην Εθνική Τράπεζα, στο Υπουργείο Παιδείας, κ.ά. Ήταν μέλος του Ε.Ε.Τ.Ε.
Ούγος, κόμης της Βουργουνδίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη κόμη του Σαλόν και της Μαχώς των Καπετιδών, κόρης του Ούγου Γ΄ κόμη της Βουργουνδίας. 
Το 1248 απεβίωσε ο αδελφός της συζύγου του Αδελαΐδας των Άνντεχς, ο Όθων Γ΄ των Άνντεχς κόμης της Βουργουνδίας, άτεκνος. Τον διαδέχθηκε η Αδελαΐδα και ο Ούγος συγκυβέρνησε με τη σύζυγό του, γενόμενος κόμης συζυγικώ δικαιώματι (jure auxoris).
Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών

Το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών (Α.Σ.Ε.Α.Δ., /aseˈað/) υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (Γ.Γ.Α.). Αποτελεί ανεξάρτητη αρχή και δευτεροβάθμιο δικαιοδοτικό όργανο. Επιλαμβάνεται των εφέσεων από την Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος (Ε.ΦΙ.Π.) και τα πειθαρχικά και δικαιοδοτικά όργανα αθλητικών ομοσπονδιών και συλλόγων, ενώ εξαιρούνται οι περιπτώσεις που αφορούν το ποδόσφαιρο.
Λανς Στορμ

Καριέρα

Ο Λανς Στορμ ξεκίνησε το 1990 την εκπαίδευσή του στην σχολή των Χαρτς, όπου γνώρισε τον Κρις Τζέρικο. Μαζί μάθανε τα μυστικά της επαγγελματικής πάλης και πάλεψαν για πρώτη φορά, ο ένας εναντίον του άλλου. Μαζί έφτιαξαν ομάδα και αγωνίστηκαν σε αρκετές εταιρείες της Αμερικής και της Ιαπωνίας. Οι δρόμοι τους χώρισαν το 1995, που συνέχισε ο καθένας μόνος του.

ECW

Το 1996 ο Στορμ συνέχισε στο Extreme Championship Wrestling. Έμεινε εκεί ως το 2000 και κατέκτησε τρεις φορές τους Ομαδικούς τίτλους της εταιρείας, μια με τον Κρις Καντίδο και δύο με τον Τζάστιν Κρέντιμπλ.

WCW

Από το 2000 συνέχισε στο World Championship Wrestling, έως το κλείσιμό του λόγω χρεωκοπίας το 2001. Εκεί πρόλαβε και κατέκτησε μια φορά τον τίτλο Ελαφρών Βαρών, μια φορά το Σκληροπυρηνικό Πρωτάθλημα και τρεις φορές τον τίτλο Ηνωμένων Πολιτειών.

WWE

Όταν το WCW έκλεισε και εξαγοράστηκε από το WWE, ο Λανς Στορμ συνέχισε εκεί. Από το 2001 έως και το 2004 που έμεινε εκεί, κατέκτησε τέσσερις φορές τους Παγκόσμιους Ομαδικούς τίτλους, μια φορά με τον Κρίστιαν, δύο φορές με τον Γουίλιαμ Ρίγκαλ και μια φορά με τον Τσιφ Μόρλεϊ. Επίσης έγινε και μια φορά Διηπειρωτικός Πρωταθλητής.

ROH και άλλα

Από τον Απρίλιο του 2004, ο Λανς Στορμ αποφάσισε να σταματήσει να παλεύει και δέχτηκε έναν ρόλο εκπαιδευτή από το WWE. Το 2005 επέστρεψε στην δράση σποραδικά και επίσης την ίδια χρονιά άνοιξε δική του σχολή πάλης. Από το 2006 εμφανίζεται στο Ring of Honor, μερικές φορές με αρκετά μεγάλη αποχή. Τέλος από το 2009 έχει γίνει επικεφαλής αγώνων στο Prairie Wrestling Alliance.
Μπο Ντάλας

Πρώτα βήματα

Από μικρή ηλικία είχε είδωλο τους  Sting, Andre the Giant  και Taylor Swift. Στα εφηβικά του χρόνια ασχολήθηκε με την πάλη και το καλλιτεχνικό πατινάζ. Έχοντας τεράστιο ταλέντο, σύντομα κέντρισε τα βλέματα πολλών θαυμαστών αλλά κυρίως θαυμαστριών, μεταξύ αυτών και η κόρη του ιδιοκτήτη του WWE. Το 2008 ο Ροτόντα έκανε το ντεμπούτο του στην επαγγελματική πάλη. Η πρώτη του εταιρεία ήταν η WWE, η οποία είναι και η πιο επιτυχημένη στο χώρο. Σύντομα, ο Ροτόντα στάλθηκε στο θυγατρικό εκπαιδευτήριο της WWE, το Florida Championship Wrestling. Εκεί έμεινε τέσσερα χρόνια και η πορεία του ήταν εντυπωσιακή, αφού κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο βαρέων βαρών και δύο φορές τον ομαδικό τίτλο.

Ένταξη στο κύριο ρόστερ

Τον Ιανουάριο του 2013, ως "Μπο Ντάλας" έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση του WWE, στο Royal Rumble. Εκεί συμμετείχε στον ομώνυμο αγώνα και απέκλεισε τον Γουέιντ Μπάρετ, ο οποίος τον χτύπησε και έτσι άρχισε μια κόντρα μεταξύ τους. Την επόμενη μέρα, ο Μπο Ντάλας εμφανίστηκε στο WWE Raw, όπου και κατάφερε να πάρει μια σημαντική νίκη κόντρα στον Γουέιντ Μπάρετ. 
Ο Τέιλορ Ροτόντα προέρχεται απο οικογένεια που έχει ιστορία στο παλαιστικό χώρο, αφού ο πατέρας του (Μάικ Ροτόντα), ο παππούς του (Μπλάκτζακ Μούλιγκαν) οι θείοι του (Κένταλ και Μπάρυ Γουίντχαμ) και ο αδερφός του (Μπράι Γουάτ), είναι όλοι επαγγελματίες παλαιστές. Στις 19 Αυγούστου του 2018 κέρδισε μαζί με τον τραγουδιστή των Guns and Roses τους Tag Team τίτλους του Raw. Στη συνέχεια στράφηκε κατά του φίλου του, δηλώνοντας μεγάλος θαυμαστής του Slash.
Αχιλλέας Παπαλουκάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αμφίκλεια και ήταν γιος του πολιτικού Ιωάννη Παπαλουκόπουλου. Αδερφός του ήταν ο  Αλκιβιάδης Παπαλουκάς. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Λοκρίδος στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902 και του 1912.
Ήταν παντρεμένος με την Ολυμπιάδα Λάζου, αδελφή του Θεμιστοκλή Λάζου και είχαν αποκτήσει πέντε παιδιά μεταξύ των οποίων τον Ιωάννη Παπαλουκά.
Μπενζαμέν Γκοντάρ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γκοντάρ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1849 από γονείς εβραϊκής καταγωγής. Εισήλθε στο Ωδείο του Παρισιού, το 1863, όπου σπούδασε με τον Ναπολεόν Ρεμπέ (Napoléon Henri Reber) (αρμονία) και τον Ανρί Βιετάν (βιολί),  συνοδεύοντας τον δεύτερο, δύο φορές σε ταξίδια του στη Γερμανία. Αγωνίστηκε για το περίφημο «Βραβείο της Ρώμης» (Prix de Rome) χωρίς επιτυχία, το 1866 και το 1867. Το 1876, το έργο του Ρομαντικό Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα εκτελέστηκε στα «Λαϊκά Κοντσέρτα (Concerts Populaires), ενώ στο πλαίσιο αυτών των συναυλιών παρουσιάστηκαν και άλλα μεγάλα έργα του. Πάντως, το 1878, ο Γκοντάρ ήταν ο συν-νικητής (μαζί με τον Τιοντόρ Ντιμπουά, Théodore Dubois) του «Βραβείου της Πόλης των Παρισίων» (Prix de la Ville de Paris).  Η νικητήρια σύνθεσή του με τίτλο Le Tasse, παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά έργα του. 
Από τότε, μέχρι τον θάνατό του, ο Γκοντάρ έγραψε πολλά έργα. Σε αυτά περιλαμβάνονται οκτώ όπερες, μεταξύ των οποίων η Ζοσλίν (Jocelyn, Παρίσι 1888), όπου ακούγεται το Νανούρισμα (Berceuse), ίσως η πιο γνωστή του σύνθεση.  Έγινε καθηγητής στο Ωδείο του Παρισιού, το 1887 και, το 1889, τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής. Πέθανε νωρίς, το 1895, από φυματίωση σε ηλικία 45 ετών και ενταφιάστηκε στο παρισινό προάστιο Ταβερνί.

Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία

Ο Γκοντάρ συνέθεσε όπερες, έργα για ορχήστρα, κοντσέρτα για πιάνο και βιολί, μουσική δωματίου, καθώς και περισσότερα από εκατό τραγούδια.  Επειδή η παραγωγικότητά του ήταν μεγάλη, οι συνθέσεις του είναι, κατά κάποιο τρόπο, άνισες. Αντίθετα, υπήρξε καλύτερος σε έργα μικροτέρων διαστάσεων, ιδιαίτερα στα τραγούδια του. Στυλιστικά ήταν αντίθετος, τόσο στη μουσική του Βάγκνερ όσο και στον αντισημιτισμό του. Το μουσικό ύφος του πλησιάζει περισσότερο εκείνο των Μέντελσον και Σούμαν.
Τέλος (δημοσιονομία)

Στην επιστήμη της Δημοσιονομίας τέλος ή στο πληθυντικό τέλη χαρακτηρίζονται χρηματικά ποσά που καταβάλουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα συνήθως σε Υπηρεσίες της Διοίκησης (δημόσιες Υπηρεσίας - Επιχειρήσεις κοινής ωφελείας) σε αντάλλαγμα των υπηρεσιών που προσφέρουν, όπως για παράδειγμα τα ταχυδρομικά τέλη, λιμενικά τέλη, τέλη πλοήγησης, τέλη τηλεφωνίας - σύνδεσης κ.λπ. Το ύψος των τελών αυτών καθορίζονται κάθε φορά με υπουργικές αποφάσεις.
Μάχη της Αράχωβας (1943)

Συνέπειες της μάχης

Λόγω των γεγονότων, στη Λιβαδειά οι Γερμανοί απαγχόνισαν 10 άτομα λόγω του φόβου για γενικευμένη εξέγερση μέσα στη πόλη. Τελικά ο ΕΛΑΣ με την εξόντωση του Γερμανικού λόχου, κατάφερε να αποκτήσει τον πολύτιμο Ιταλικό εξοπλισμό βαρέων όπλων από ένα ολόκληρο Ιταλικό τάγμα. Ενώ οι Γερμανικές δυνάμεις κινητοποίησαν δυο τάγματα της μεραρχίας Κυνηγών και στοιχεία της 4ης SS Polizei οι οποίες αποκρούστηκαν με αποτέλεσμα την επέμβαση της Μεραρχίας Brandenburg και χρήσης πυροβολικού.
Τις επόμενες μέρες οι Γερμανοί αφόπλισαν την Ιταλική φρουρά στο Λιδωρίκι.
Λίνος Μυσίας

Η Λίνος (ή Λίνον) ήταν αρχαία πόλη της βορείου και παραλιακής Μυσίας. Βρισκόταν μεταξύ Πιτύας και Παρίου. Πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε από Πελασγούς αποίκους, με αρχηγό τον Λίνο υιό του Λυκάονος. Κατά τον Στράβωνα (13 ,588) η πόλη φημιζόταν για τα κυδώνια της, τα οποία υπερείχαν όλων των άλλων. Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.
Αλεξικράτης

Ο Αλεξικράτης (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Πυθαγόρειος φιλόσοφος, σύγχρονος του Πλουτάρχου, ο οποίος τον αναφέρει στο όγδοο βιβλίο των Συμποσιακών προβλημάτων. Αυτή είναι και η μοναδική αναφορά στον Αλεξικράτη που σώθηκε μέχρι την εποχή μας.
Ο Πλούταρχος, λέγοντας ότι οι παλαιοί Πυθαγόρειοι δεν έτρωγαν ψάρια, γράφει ότι και μαθητές του Αλεξικράτη ήταν εγκρατείς, «ιχθύος δε μη γεύεσθαι ο παράπαν υπέμενον». Αυτό γινόταν επειδή τα ψάρια είναι άφωνα και οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν τη σιωπή θεϊκή ιδιότητα.
Ελαιόφυτο Νεάπολης Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Ελαιόφυτο βρίσκεται νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Στράτου σε απόσταση 7 χλμ. Β.-ΒΔ. από το  Αγρίνιο. Είναι κτισμένο δίπλα και βόρεια από τα Τριανταίικα και ανατολικά από τη Νεάπολη. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Σμολιανά και έτσι αναφέρεται το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτάται στο δήμο Αγρινίου. Το 1912 ορίζεται έδρα της νεοιδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε Ελαιόφυτο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Τριανταίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελαιοφύτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεάπολης του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 172.
Φρέντερικ Άνταμ

Νεαρή ηλικία

Το 1795 ο 14χρονος Φρέντερικ Άνταμ κατατάχθηκε στον Βρετανικό στρατό. Εκπαιδεύτηκε στη σχολή πυροβολικού του Βασιλικού Οπλοστασίου του Γούλιτς. Τον ίδιο χρόνο προήχθη στο βαθμό του πρώτου λοχαγού και το 1796 στο βαθμό του δευτέρου λοχαγού.

Εκστρατείες

Συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον της Ολλανδίας και της Αιγύπτου υπό τις διαταγές του Sir Ralph Abercromby (Σερ Ραλφ Άμπερκρομπι). Προήχθη στο βαθμό του ταγματάρχη το 1803 και του αντισυνταγματάρχη το 1804. Από το 1806 έως το 1811 υπηρέτησε στη Σικελία. Μεταξύ 1812 και 1813 πολέμησε στην Ισπανία κατά τη διάρκεια του Ιβηρικού πολέμου. Τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη του Αλικάντε. Στις 12 Απριλίου 1813, ως διοικητής της ελαφράς ταξιαρχίας που αποτελούσε μέρος της εκστρατευτικής δύναμης του John Murray (Τζων Μάρρι), η οπισθοφυλακή του Άνταμ δέχθηκε επίθεση από τον Louis-Gabriel Suchet (Λουί – Γκαμπριέλ Σουσέ) κατά τη διάρκεια της μάχης του Μπιαρ. Ο Άνταμ κατόρθωσε με εκπληκτικό τρόπο να απωθήσει τους Γάλλους. Την επόμενη μέρα το 2/27 τάγμα πεζικού προκάλεσε 350 απώλειες στο 121ο τάγμα σύνταγμα του Σουσέ κατά τη διάρκεια της μάχης της Καστάλλα. Τραυματίστηκε ξανά κατά τη διάρκεια μάχης του Ορντάλ στις 13 Σεπτεμβρίου 1813.

Βατερλώ

Στις 18 Ιουνίου 1815, ο Άνταμ ήταν διοικητής της 3ης βρετανικής ταξιαρχίας της 2ης μεραρχίας του Χένρι Κλίντον στη μάχη του Βατερλώ. Στο κρίσιμο σημείο της μάχης η 1/52 ελαφρά ταξιαρχία του Άνταμ κατόρθωσε να πλευροκοπήσει αμφίπλευρα την Γαλλική Αυτοκρατορική Φρουρά και να αποκρούσει την επίθεση των Γάλλων ενώ οι βρετανικές φρουρές βρισκόντουσαν επικεφαλής του σχηματισμού. Η γαλλική Φρουρά κάτω από τα αμφίπλευρα πυρά των Βρετανών προέβαλε μια σύντομη αντίσταση και μετά τράπηκε σε φυγή. Μετά την αποτυχημένη επίθεση στο βρετανικό κέντρο η Φρουρά έσπευσε να ανατροφοδοτηθεί από τις εφεδρείες τριών (σύμφωνα με ορισμένες πηγές τεσσάρων) ταγμάτων νοτίως της Λα Ε Σαντ (La Haye Sainte) σε μια προσπάθεια Ύστατης Άμυνας κατά των Βρετανών. Αλλά μια επίθεση της ταξιαρχίας του Άνταμ δημιούργησε σύγχυση στους Γάλλους και οι εναπομείναντες υποχώρησαν προς την Λα Μπελ Αλιάνς Ωραία Συμμαχία. Κατά τη διάρκεια αυτής της άμυνας ο στρατηγός Καμπρόν παραδόθηκε στον συνταγματάρχη Χιου Χάλκετ.
Η γαλλική Αυτοκρατορική Φρουρά με σχηματισμό τετραγώνου επιχείρησε μια Ύστατη Άμυνα σε κάθε πλευρά της Μπελ Αλιάνς - Ωραίας Συμμαχίας. Η ταξιαρχία του στρατηγού Άνταμ επιτέθηκε στον τετράγωνο σχηματισμό που βρισκόταν στην (βρετανική) δεξιά πλευρά της Μπελ Αλιάνς - Ωραίας Συμμαχίας δημιουργώντας σύγχυση για ακόμα μια φορά. Το άλλο τετράγωνο δέχθηκε την επίθεση των Πρώσσων. Οι Γάλλοι υποχώρησαν από το πεδίο της μάχης και προσπάθησαν να διαφύγουν προς τη Γαλλία. Το γαλλικό πυροβολικό καθώς και όλος ο οπλισμός τους έπεσε στα χέρια των Βρετανών και των Πρώσσων. Από το 1817 έως το 1824 ο Άνταμ συνέχισε την καριέρα του στο στρατό. Μεταξύ 1824 και 1832 διορίστηκε Λόρδος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων νήσων. Η οικοδόμηση δημοσίων κτηρίων στην Κέρκυρα κατόπιν εντολής του εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον τοπικό πληθυσμό. Από τις 25 Οκτωβρίου 1832 έως τις 4 Μαρτίου 1837 υπηρέτησε ως Κυβερνήτης στο Μαντράς και το 1846 προήχθη σε στρατηγό.
Εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου

Εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου (αγγλ. SRS), επίσης γνωστή ως εγχείρηση επιβεβαίωσης φύλου, εγχείρηση ανακατασκευής γεννητικών οργάνων ή εγχείρηση ευθυγράμμισης φύλου είναι η χειρουργική διαδικασία (ή διαδικασίες) μέσω των οποίων η σωματική εικόνα και λειτουργία των γεννητικών οργάνων ενός διαφυλικού ατόμου τροποποιούνται ώστε να ανταποκρίνονται στο φύλο με το οποίο ταυτίζεται. Αποτελεί τμήμα μιας θεραπείας για τη δυσφορία φύλου στα transgender άτομα. Παρόμοιες επεμβάσεις στα γεννητικά όργανα εφαρμόζονται επίσης σε ίντερσεξ άτομα (δηλαδή σε όσα γεννήθηκαν με γεννητικά όργανα και των δύο φύλων), κυρίως σε βρεφική ηλικία. 
Η Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικής Χειρουργικής (ASPS) αναφέρεται στη διαδικασία ως Εγχείρηση Επιβεβαίωσης Φύλου. Στην ASPS "συγκαταλέγεται το 94% όλων των πιστοποιημένων πλαστικών χειρουργών στις Ηνωμένες Πολιτείες." Μία άλλη ορολογία για την επέμβαση είναι η επέμβαση ανακατασκευής φύλου και οι περισσότερο κλινικοί όροι feminizing genitoplasty (θηλυκοποιητική γεννητοπλαστική), πεεκτομή, ορχεκτομή και αιδοιοπλαστική για τις τρανς γυναίκες και masculinizing genitoplasty (αρρενοποιητική γεννητοπλαστική), metoidioplasty και φαλλοπλαστική για τους τρανς άνδρες.
Τα άτομα που υπόκεινται στην επέμβαση αναφέρονται συνήθως ως τρανσέξουαλ (που προέρχεται από το "trans" που σημαίνει απέναντι, διαμέσου και το "sexual" που αναφέρεται στα χαρακτηριστικά του φύλου.
Αλέξανδρος Σακελλαρίου

Καριέρα

Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το Νοέμβριο του 1902, απ΄ όπου αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1906 με το βαθμό του μάχιμου Σημαιοφόρου. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920.
Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Υποναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Εκτάκτου Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς, και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Το Φεβρουάριο του 1937 έγινε αρχηγός ΓΕΝ. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στη θέση του αρχηγού ΓΕΝ.
Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ Υπουργός Ναυτικών και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό ν΄ αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου). Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε έως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την Απελευθέρωση, ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Επανήλθε για λίγο στο Ναυτικό το Σεπτέμβρη του 1946, προαχθείς αναδρομικά από τις 31 Δεκεμβρίου 1943 στο βαθμό του Αντιναυάρχου, με οριστική ημερομηνία αποστράτευσης αναδρομικά την 1η Ιανουαρίου 1944, με το βαθμό του Ναυάρχου. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε Υπουργός Ανεφοδιασμού και Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά Υπουργός Ναυτικών (έως τις 18 Νοεμβρίου 1948). 
Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε Υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε έως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε πλήρης ημερών (95 ετών), το 1982.
Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση

Η Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση ή Ευρωπαϊκή προσφυγική κρίση άρχισε το 2015, όταν αυξημένος αριθμός προσφύγων και μεταναστών άρχισε να μετακινείται προς την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), ταξιδεύοντας μέσω της Μεσογείου Θάλασσας ή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, προκεμένου να ζητήσουν άσυλο κυρίως σε χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Οι αιτούντες άσυλο προέρχονται από περιοχές όπως η Δυτική και Νότια Ασία, η Αφρική, αλλά και τα Δυτικά Βαλκάνια. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, οι τρεις κορυφαίες εθνικότητες προσφύγων, με πάνω από ένα εκατομμύριο αφίξεις μέσω της Μεσογείου το 2015, ήταν οι Σύριοι (49%), οι Αφγανοί (21%) και οι Ιρακινοί (8%). Οι προσφυγές και μετανάστες που έφθασαν στην Ευρώπη μέσω θαλάσσης το 2015 ήταν κατά το 58% άνδρες, 17% γυναίκες και 25% παιδιά. Οι φράσεις "Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση" και "Ευρωπαϊκή προσφυγική κρίση" άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρέως τον Απρίλιο του 2015, όταν πέντε πλοία που μετέφεραν σχεδόν 2.000 μετανάστες προς την Ευρώπη βυθίστηκαν στη Μεσόγειο, με συνολικό αριθμό νεκρών που υπολογίζεται σε πάνω από 1.200.
Μανώλης Κεφαλογιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης την 5η Μαΐου του 1959.
Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Reading και στο London School of Economics σε θέματα Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, Στρατηγικής και Ασφάλειας στην Ευρώπη και Πολιτική Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Πολιτική πορεία

Ξεκίνησε την πολιτική του δράση ως μέλος της ΟΝΝΕΔ το 1974 και διετέλεσε Πρόεδρος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στη Μεγάλη Βρετανία. Το 1990 πολιτεύθηκε για πρώτη φορά και εξελέγη βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο Νομό Ηρακλείου. Από τότε εξελέγη συνεχώς στις εκλογές του 1993, 1996, 2000, 2004, 2007, 2009 και του 2012. Διετέλεσε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, από το Μάρτιο του 2004 έως το Σεπτέμβριο του 2007. Από το 2007 εκπροσωπεί την Ελλάδα στη διακοινοβουλευτική διάσκεψη του Συμβουλίου της Ευρώπης και είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνοαραβικής φιλίας.
Το 2009 τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Τον Ιούλιο του 2012, ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει ξανά την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, κυρίως σε νομοσχέδια οικονομικού περιεχομένου. Στις 30 Αυγούστου 2012 εκλέχθηκε Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, έχοντας την στήριξη του προέδρου του κόμματος Αντώνη Σαμαρά. Εχει τιμηθεί με το Σταυρό των Αποστόλων Παύλου και Τίτου της Εκκλησίας της Κρήτης. (Ι. Μητρόπολη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, Οικουμενικό Πατριαρχείο).
Στις ευρωεκλογές του 2014 και του 2019 εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.

Κριτική

Τον Μάιο του 2019 κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής ο Μανώλης Κεφαλογιάννης παρουσίασε φωτογραφία με το επιτελείο της χούντας, στην οποία σύμφωνα με τον ίδιο εμφανιζόταν και ο πατέρας του Αλέξη Τσίπρα δίπλα στους Παττακό και Παπαδόπουλο. Η συγκεκριμένη είδηση είχε διαδοθεί στο παρελθόν από blogs και διάφορες ιστοσελίδες, αλλά καταρρίφθηκε ως ψεύτικη από διαδικτυακά μέσα όπως τα Ελληνικά Hoaxes. Ο ίδιος αρχικά αρνήθηκε να σχολιάσει τη γνησιότητα της φωτογραφίας κατά τη διάρκεια της εκπομπής, αλλά αργότερα ανακάλεσε τα λεγόμενα του. Τόσο η πράξη του να παρουσιάσει τη φωτογραφία ως αληθινή, αλλά και η άρνηση του να απολογηθεί, οδήγησαν σε έντονη κριτική από Ελληνικά ΜΜΕ και από τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη.
N-φαινυλαιθανιμίνη

Από αιθανάλη και ανιλίνη

Με επίδραση ανιλίνης σε αιθανάλη:

Συμπεριφορά βάσης

Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:

Αναγωγή

Ανάγεται προς N-αιθυλανιλίνη: