google/wiki40b huggingface dataset:
Όθων Α΄ της Μερανίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπέρτολτ δούκα της Μερανίας και μαργράβου της Ιστρίας & Καρνιόλης και της Αγνής του Ρόχλιτς, κόρης του Ντέντι Γ΄ των Βέττιν μαργράβου της Λουσατίας (γερμ. Λάουζιτς). Αδέλφια του ήταν ο Ερρίκος Β΄, ο Έκμπερτ, η Γκέρτρουντε, η Αγνή σύζυγος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας, κ.ά.
Το 1204 διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Μερανία, η οποία πρέπει να ήταν ανατολικά της Ιστρίας (Ριέκα και Δαλματία) στη νυν Κροατία. Ο δευτερότοκος αδελφός του Ερρίκος Β΄ έλαβε την Ιστρία. 
Τον τίτλο του βασιλιά της Γερμανίας διεκδικούσε ο Φίλιππος των Χοενστάουφεν δούκας της Σουαβίας, σε αντιπαράθεση με τον Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων. Ο Όθων των Χοενστάουφεν, κόμης της Βουργουνδίας, αν και αδελφός του Φιλίππου, υποστήριζε τον Όθωνα Δ΄.
Ο Όθων Α΄ έκανε γάμο με τη Βεατρίκη Β΄, κληρονόμο της Βουργουνδίας, κόρη του Όθωνα των Χοενστάουφεν. Στην τελετή, που έγινε το 1208 στο Μπάμπεργκ, ήλθε ο θείος της Φίλιππος, αλλά φονεύθηκε. Για τη δολοφονία κατηγορήθηκε ο αδελφός του Όθωνα Α΄, ο Ερρίκος Β΄. Οι ιδιοκτησίες του τελευταίου κατασχέθηκαν από τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα της Βαυαρίας και η θέση του Οίκου των Άντχερς εξασθένησε. 
Ο Όθων Α΄ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της κομητείας της Βουργουνδίας, είχε όμως την αντίδραση των τοπικών κομήτων του Ωσόν. Στη μακροχρόνια διαμάχη, χρειάστηκε να ενεχυριάσει τη Βουργουνδία στον Θεοβάλδο Δ΄ κόμη της Καμπανίας.
Το 1213 ακολούθησε τον Λεοπόλδο ΣΤ΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας και τον Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας (σύζυγο της αδελφής του Γκέρτρουντε) στη Ε΄ Σταυροφορία. Το 1222 ενεπλάκη στη διαμάχη του Ζεράρ Α΄ του Ρουζεμόν, αρχιεπισκόπου του Μπεζανσόν, σχετικά με το κτίσιμο ενός κάστρου που έκανε ο Όθων Α΄, ενώ είχε ορκιστεί ότι δεν θα το έκτιζε ποτέ. Όταν ο Όθων Α΄ αρνήθηκε να το κατεδαφίσει ή να δώσει εξηγήσεις στην Αυλή του αρχιεπισκόπου, αφορίστηκε και τα εδάφη του τέθηκαν υπό απαγόρευση. Τότε ο Όθων Α΄ στράφηκε στον αδελφό του Έκμπερτ επίσκοπο του Μπάμπεργκ για βοήθεια. Εκεί το 1223 εξέδωσε πέντε καταστατικά με πλουσιοπάροχες δωρεές για χάρη της ψυχής του. Εν τω μεταξύ ο Ερρίκος Β΄ είχε ανακτήσει την Ιστρία & Καρνιόλη, αλλά απεβίωσε το 1228 και ο Όθων Α΄ τον διαδέχθηκε σε αυτές. Το 1231 απεβίωσε η Βεατρίκη και τη διαδέχθηκε ο μόνος γιος τους Όθων, έτσι έπαψε η συγκυριαρχία του Όθωνα Α΄ στη Βουργουνδία. Ο Όθων Α΄ απεβίωσε το 1234 και ο γιος του τον διαδέχθηκε και στη Μερανία.
Μεσογειακό σαμιαμίδι

Γεωγραφική κατανομή

Το Μεσογειακό σαμιαμίδι εντοπίζεται σε χώρες της Μεσογείου (Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία, Τσεχία, Ιταλία, Μάλτα, Ελλάδα, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Κροατία, Βοσνία & Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Κύπρος, Τουρκία, Ιορδανία, Ισραήλ, Συρία, Λίβανος, Αίγυπτος, Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη), αλλά επίσης και στην Ασία (Ιράν, Ιράκ, Υεμένη, Πακιστάν κ.α.) και την Αφρική (Κένυα, Σομαλία κ.α.). Έχει επίσης εισαχθεί σε πολυάριθμα μέρη του πλανήτη, όπως στην Αμερική (Παναμάς, Πουέρτο Ρίκο, Μεξικό, Κούβα, Η.Π.Α. κ.α.).
Στην Κύπρο ονομάζεται μισιαρός.

Μορφολογία

Το μήκος τους φτάνει συνήθως τα 10 cm μαζί με την ουρά. Το δέρμα του είναι ημιδιάφανο και καλύπτεται από μικροσκοπικές φολίδες. Το χρώμα του είναι συνήθως φαιό ως λευκόφαιο, αλλά έχει και τη δυνατότητα να προσαρμόζεται στο περιβάλλον που ζει (για παράδειγμα σαμιαμίδι που ζει σε σε σκουρόχρωμο έδαφος ή πέτρωμα μπορεί να έχει σκούρο καφέ χρώμα).
Το κεφάλι του είναι κοντό και πλατύ, τα μάτια του μαύρα, χωρίς κινητά βλέφαρα, αλλά με μια προστατευτική μεμβράνη, σχετικά μεγάλα κατάλληλα για νυκτόβια διαβίωση και η ουρά του ιδιαίτερα μακριά σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.
Τα τέσσερα πόδια του στα πέλματα σχηματίζουν σειρές από φυλλώδεις δομές (lamellae) οι οποίες αποτελούν συστοιχίες από τριχίδια (setae), καθένα εκ των οποίων αποτελείται από ένα κύριο σώμα το οποίο καταλήγει σε πολυάριθμες σπαθοειδείς διακλαδώσεις (spatulae). Λόγω αυτού συγκολλώνται πολύ ισχυρά σε μία επιφάνεια χωρίς να χάνουν τη δυνατότητα ταχείας αποκόλλησης. Αυτό δίνει τη δυνατότητα να περπατά η και να μένει ακίνητο επάνω σε τοίχους η και στην οροφή. Μπορεί ακόμα να σκαρφαλώσει και σε λείες επιφάνειες όπως το γυαλί.

Αναπαραγωγή

Τα θηλυκά γεννούν συνήθως 1-2 αυγά, 2 με 3 φορές το χρόνο. Τα αυγά είναι μικρά, σφαιρικά και σκληρά και προσκολλώνται σε επιφάνειες.

Εχθροί

Εχθροί του είναι σχεδόν όλα τα μεγαλύτερά του σαρκοφάγα ζώα που είναι αρκετά γρήγορα για να το πιάσουν. Συνήθως αν πιαστεί από έναν εχθρό ρίχνει την ουρά του, η οποία κινείται για λίγο, ώστε να τραβήξει την προσοχή του εχθρού και η σαύρα να φύγει. Η ουρά μπορεί να αναγεννηθεί αργότερα. Πάντως, πρόκειται για δειλό ζώο που εμφανίζεται λίγες φορές τις στιγμές δηλαδή που ψάχνει για τη τροφή του.
Φώτης Μπαλόπουλος

Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννημένος στον Κορυδαλλό, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ομάδα της γειτονιάς του Ένωση Κορυδαλλού (σήμερα ΑΟ Κορυδαλλός) από όπου το 1958 τον απέκτησε η Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε με επιτυχία, προκαλώντας μάλιστα το ενδιαφέρον των Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και ΑΕΚ. Με τους «βυσσινί» αγωνίστηκε μέχρι το 1964, σε Α' και Β' Εθνική έπειτα την καθιέρωσή τους, ενώ στην ίδια ομάδα υπήρξε συμπαίκτης με τον επίσης ποδοσφαιριστή αδερφό του Βαγγέλη.
Το καλοκαίρι του 1964 πραγματοποίησε τη μεγάλη μεταγραφή στην ΑΕΚ, με την οποία έγινε ευρύτερα γνωστός και με τη φανέλα της αγωνίστηκε μέχρι το καλοκαίρι του 1969, όταν με απόφαση του Χουντικού καθεστώτος απομακρύνθηκε, με την κατηγορία πως ήταν αριστερών πολιτικών πεποιθήσεων. Με τους «κιτρινόμαυρους», σε 5 συνεχή έτη στην Α' Εθνική, συμπλήρωσε συνολικά 124 συμμετοχές και 2 γκολ. Είχε ακόμη 11 συμμετοχές σε αγώνες για το κύπελλο Ελλάδας και 8 στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, από τις οποίες 4 στο κύπελλο Κυπελλούχων και 4 στο κύπελλο Πρωταθλητριών. Κατέκτησε με την ΑΕΚ ένα πρωτάθλημα (1967-68) και ένα κύπελλο Ελλάδας (1965-66).
Στη συνέχεια έμεινε εκτός δράσης από το ποδόσφαιρο για έναν χρόνο, όταν το καλοκαίρι του 1970 πήγε στον Βύζαντα Μεγάρων, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων υπέστη από το δικτατορικό καθεστώς αρκετές τιμωρίες και αποκλεισμούς και ο ίδιος προχώρησε ακόμα και στην αποχή από την ενεργό δράση. 
Το καλοκαίρι του 1972 μετακινήθηκε στο Περιστέρι για τον Ατρόμητο Αθηνών, ο οποίος μόλις είχε ανέβει στην Α' Εθνική, αγωνίστηκε για έναν χρόνο, όταν το καλοκαίρι του 1973 έκλεισε την καριέρα του, συμπληρώνοντας με τη φανέλα του Ατρόμητου 32 συμμετοχές. 
Συνολικά στην καριέρα του συμπλήρωσε 232 συμμετοχές στην Α' Εθνική, στην οποία αγωνίστηκε κατά σειρά με Προοδευτική, ΑΕΚ και Ατρόμητο Αθηνών.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 10 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1965-1969. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου 1965 στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Σοβιετική Ένωση, στο πλαίσιο των προκριματικών του Μουντιάλ 1966, υπό τις οδηγίες του Λάκη Πετρόπουλου.
Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Θράκης – Ανατολικής Μακεδονίας

Ιστορία

Το 1969, συστάθηκε η Τοπική Επιτροπή Αθλοπαιδιών Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, την οποία διαδέχθηκε το 1970 η Τοπική Επιτροπή Βόλλεϋ Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης. Το 1983 στην Αλεξανδρούπολη, ιδρύθηκε η Ένωση Πετοσφαιρικών Σωματείων Θράκης (Ε.ΠΕ.Σ. Θράκης) η οποία μετονομάστηκε το 2003 σε Α΄ Διοικητική Περιφέρεια Ε.Ο.ΠΕ. – Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Θράκης / Ανατολικής Μακεδονίας.

Διοργανώσεις

Η Ε.Σ.ΠΕ. Θράκης – Ανατολικής Μακεδονίας διοργανώνει πρωταθλήματα και κύπελλα ανδρών, γυναικών και τμημάτων υποδομής. Το πρωτάθλημα ανδρών αποτελεί τον Δ΄ Όμιλο της Β΄ Εθνικής, ενώ το πρωτάθλημα γυναικών αποτελεί τον Δ΄ Όμιλο χωρισμένο σε 1ο Ανατολικό και 2ο Δυτικό της Β΄ Εθνικής.
Cordia africana

Χρήσεις

Η Cordia africana δύναται να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή τυμπάνων. Το τύμπανο Άκαν (Akan Drum) το οποίο τώρα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, αναγνωρίστηκε ως Αφρικανική κατασκευή επειδή διαπιστώθηκε ότι κατασκευάστηκε από αυτό το δέντρο. Επίσης, ενίοτε αποκαλείται ως «Τηκ του Σουδάν» και έχει χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή ερμαρίων, επίπλων υψηλής ποιότητας, καπλαμάδες και γενικές κατασκευές. Το ξύλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή κυψελών οι οποίες μπορούν να διατηρηθούν σε αυτό το δέντρο όπου οι μέλισσες μπορούν να ζήσουν από την άφθονη προσφορά νέκταρ που προέρχεται από τα άνθη. Επιπλέον, το δέντρο παρέχει φύλλα για ζωοτροφές και βρώσιμους καρπούς.
Καίτη Οικονόμου

Βιογραφικό

Η Οικονόμου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα.  Έγραψε οκτώ μυθιστορήματα, το τελευταίο της H καρδιά θυμάται, τιμήθηκε με το βραβείο pubic 2014.  Εργάστηκε πολλά χρόνια ως μεταφράστρια δεκάδων έργων αναγνωρισμένων συγγραφέων για ενήλικες αλλά και για παιδιά, μεταξύ των οποίων και της σειράς βιβλίων Χάρι Πότερ.    Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 59 ετών, τον Ιούνιο του 2014.

Σύνδεσμοι

Συνέντευξη στο womantop
Ευρυμέδοντας (ποταμός)

Ονομασία

Η ονομασία του προήλθε από τη σύνθεση τού επιθέτου "ευρύς" και του ρήματος "μέδω" που σήμαινε βασιλεύω, εκτείνομαι, κυριαρχώ. Ως Ευρυμέδων όμως αναφέρεται και μυθολογικός ήρωας που σύμφωνα με μια παράδοση απέκτησε με την Ήρα τον Προμηθέα. Πιθανόν ο ποταμός να ονομάστηκε έτσι και από τον ήρωα της μυθολογίας.

Χαρακτηριστικά

Πηγάζει από την οροσειρά του Ταύρου στα νοτιοανατολικά της λίμνης Εγιρντίρ και έχει μήκος 184 χιλιόμετρα. Στην αρχαιότητα ήταν πλωτός μέχρι την πόλη της Ασπένδου -και γι αυτό στη ναυμαχία Ελλήνων και Περσών οι Πέρσες υποχώρησαν με το στόλο τους στα ενδότερα, χρησιμοποιώντας τον πλωτό ποταμό, για να φτάσουν σχεδόν μέχρι την Άσπενδο.

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή δόθηκαν διάφορες μάχες, μνημονεύονται όμως κυρίως δύο. Η μία μάχη που είναι γνωστή ως μάχη στον Ευρυμέδοντα έγινε ανάμεσα στους Ελληνες υπό τον Κίμωνα και τους Πέρσες. Ο Κίμωνας νίκησε τόσο στη ναυμαχία όσο στην αναμέτρηση στο πεζικό και αυτή η νικη απομάκρυνε τον περσικό κινδυνο από την Ιωνία για περίπου 20 χρόνια. Για τη χρονολογία της αναμέτρησης αυτής δεν υπάρχει ομοφωνία και άλλοι ιστορικοί την τοποθετουν στο 469 π.Χ. ενώ άλλοι στο 466 π.Χ. Η επόμενη γνωστή ναυμαχία δόθηκε εκεί το 190 π.Χ. μεταξύ των Ρωμαίων και των Σελευκιδών -νίκησε ο ρωμαϊκός στόλος.
Αμπρουάζ Ντυμπουά

Βιογραφία

Ο Ντυμπουά γεννήθηκε στην Αμβέρσα ως Αμπρόσιους Μπόσχερτ (Ambrosius Bosschaert). Δεν είναι γνωστά πολλά στοιχεία για τον βίο του. Ως νέος εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, και, το 1601, έγινε Γάλλος πολίτης. Δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Σύμφωνα με τον Αντρέ Φελιμπιέν (André Félibien), εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Φονταινεμπλώ όταν ήταν σε ηλικία 25 ετών. Πρώτη αναφορά στο έργο του γίνεται το 1606, οπότε αναγράφεται ως "ζωγράφος της βασίλισσας", ενώ ανέλαβε πολλές παραγγελίες για την εσωτερική διακόσμηση του Ανακτόρου του Φονταινεμπλώ, στο οποίο παρέμεινε κατά το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του. Έχοντας χηρέψει από τον πρώτο του γάμο με τη θυγατέρα του ζωγράφου Μωγκρά (Maugras), νυμφεύτηκε το 1601 την Φρανσουάζ ντ' Ωέ (Françoise d'Hoey), θυγατέρα του συνεργάτη του και συντηρητή έργων τέχνης Ζαν ντ'Ωέ. Το ίδιο έτος έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα και τίτλο ευγενείας. Με τον γάμο αυτό, έγινε σύγγαμβρος με τον επίσης ζωγράφο Μαρτέν Φρεμινέ (Martin Fréminet). Έγινε ζωγράφος της Μαρίας των Μεδίκων το 1606. Δέχτηκε επιδράσεις κυρίως από τους Νικολό ντε λ' Αμπάττε και Φραντσέσκο Πριματίτσο. Ζωγράφισε κυρίως πορτρέτα και πίνακες με ιστορικές και αλληγορικές σκηνές.
Όπως και για τον ίδιο, δεν είναι γνωστά πολλά στοιχεία για τον γιο του, επίσης ζωγράφο, Ζαν Ντυμπουά τον πρεσβύτερο.
Ο Αμπρουάζ Ντυμπουά απεβίωσε στο Φονταινεμπλώ περί το 1615/15.
Αντίπατρος

Αρχική σταδιοδρομία

Πολέμησε σχεδόν από την αρχή της βασιλείας του Φιλίππου στο πλευρό του, όπου αναδείχθηκε άριστος διπλωμάτης και έμπιστος φίλος του, όπως μαρτυρούν τα διασωθέντα αποφθέγματα του Πλούταρχου και του Αθήναιου. Ο Φίλιππος συνήθιζε να λέει «Εκοιμήθην ησύχως επειδή Αντίπας ηγρύπνει», «Χρη πίνειν», ενώ σε άλλες στιγμές για τον Αντίπατρο και τους γάμους των θυγατέρων του επαναλάμβανε «Αντίπατρος γάρ ικανός έστι νυμφεύων».
Το 338 π.Χ. ο Αντίπατρος με τον Παρμενίωνα και τον Ευρύλοχο διεξήγαγε τις περί ειρήνης διαπραγματεύσεις με τους Αθηναίους. Την ίδια χρονιά, μαζί με τον 18ετή Αλέξανδρο, συνόδευσαν τιμητικά στην Αθήνα τη μετακομιδή της σποδού των Αθηναίων που έπεσαν στη Μάχη της Χαιρώνειας, κομίζοντας και το σχέδιο συνθήκης συμμαχίας και φιλίας μεταξύ Φιλίππου και Αθηναίων. Εξ αιτίας αυτού, ο Δήμος των Αθηναίων ανακήρυξε τον Αντίπατρο, τον Αλέξανδρο, όπως και τον Παρμενίωνα, πολίτες των Αθηνών.
Ενωμένη Αρμενία

Η Ενωμένη Αρμενία (κλασικά αρμενικά: Միացեալ Հայաստան‎, μεταρρυθμισμένη ορθογραφία: Միացյալ Հայաստան, μεταγραφή: Μιατσιάλ Χαγιαστάν), επίσης γνωστή ως Μεγάλη Αρμενία, είναι αρμενική εθνοεθνικιστική αλυτρωτική έννοια που αναφέρεται σε περιοχές εντός της παραδοσιακής αρμενικής πατρίδας—τα αρμενικά υψίπεδα—τα οποία επί του παρόντος ή ιστορικά κατοικούνται ως επί το πλείστον από Αρμένιους. Η ιδέα αυτού το οποίοι οι Αρμένιοι βλέπουν ως ενοποίηση της ιστορικής γης τους διαδόθηκε σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα και υποστηρίχθηκε από ιδιώτες, οργανισμούς και ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων και των εθνικιστικών κομμάτων όπως η Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία (ΑΕΟ ή Ντασνακτσουτιούν) και Κληρονομιάς, τον ΜΑΣΑΑ και άλλοι.
Η ιδέα της ΑΕΟ για την «Ενωμένη Αρμενία» περιλαμβάνει τις αξιώσεις για τη Δυτική Αρμενία (ανατολική Τουρκία), τοΝαγκόρνο-Καραμπάχ (Αρτσάχ), τον μεσόγειο θύλακα Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν και τη περιοχή Τζαβαχέτι (Τζαβάχκ) της Γεωργίας. Το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και το Τζαβάχκ κατοικούνται στη συντριπτική τους πλειοψηφία από Αρμένιους. Η Δυτική Αρμενία και το Ναχιτσεβάν είχαν σημαντικούς αρμενικούς πληθυσμούς στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά δεν έχουν πλέον. Ο αρμενικός πληθυσμός της ανατολικής Τουρκίας εξολοθρεύθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου κατά τη γενοκτονία του 1915, όταν η χιλιόχρονη αρμενική παρουσία στη περιοχή έληξε σε μεγάλο βαθμό και η πολιτιστική κληρονομιά των Αρμένιων καταστράφηκε κυρίως από την τουρκική κυβέρνηση . Το 1919 η κυβέρνηση της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας στην οποία κυριαρχούσε η ΑΕΟ κήρυξε την επίσημη ενοποίηση των αρμενικών εδαφών. Η ΑΕΟ βασίζει τους ισχυρισμούς της προς την Τουρκία με βάση τη συνθήκη των Σεβρών του 1920, η οποία ουσιαστικά αναιρέθηκε από τα επόμενα ιστορικά γεγονότα. Οι εδαφικοί ισχυρισμοί της Τουρκίας συχνά θεωρούνται ως ο τελικός στόχος της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων και των υποθετικών αποζημιώσεων της γενοκτονίας . 
Το πιο πρόσφατο αρμενικό αλυτρωτικό κίνημα, το κίνημα του Καραμπάχ που ξεκίνησε το 1988, προσπάθησε να ενοποιήσει το Ναγκόρνο-Καραμπάχ με την τότε Σοβιετική Αρμενία. Ως αποτέλεσμα, λόγω του επακόλουθου πόλεμου με το Αζερμπαϊτζάν, οι αρμενικές δυνάμεις έχουν καθιερώσει αποτελεσματικό έλεγχο πάνω από το μεγαλύτερο μέρος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και τις γύρω περιοχές, έχοντας ως αποτέλεσμα την επιτυχή ντε φάκτο ένωση της Αρμενίας και του Καραμπάχ. Μερικοί Αρμένιοι εθνικιστές θεωρούν το Ναγκόρνο-Καραμπάχ "το πρώτο στάδιο της Ενωμένης Αρμενίας."
Τζέσικα Μάουμποϊ

Βιογραφία

Η Jessica Hilda Mauboy γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1989 και μεγάλωσε στο Ντάργουιν της Βόρειας Επικράτειας. Ο πατέρας της, Ferdy, είναι ινδονήσιος ηλεκτρολόγος που ήρθε από το Δυτικό Τιμόρ, και η μητέρα της, Therese, είναι αυστραλιανή ιθαγενής. Η μητέρα της Mauboy προέρχεται από τους αυτόχθονες πληθυσμούς του Kuku Yalanji στις περιοχές του βορειοδυτικού Κουρσίνσλαντ. Η Mauboy έχει τρεις μεγαλύτερες αδελφές Sandra, Jenny και Catherine, και μια νεότερη αδελφή Sophia. Από νεαρή ηλικία, συμμετείχε στην τοπική εκκλησιαστική χορωδία με τη γιαγιά της Harriett. Το σπίτι της περιγράφηκε ως το "θορυβώδες σπίτι στο μπλοκ", με τη μητέρα της να τραγουδάει συχνά, ο πατέρας της να παίζει κιθάρα και η υπόλοιπη οικογένεια να δείχνει το πάθος της για μουσική. Η Mauboy παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο Wulagi και το Γυμνάσιο Sanderson στο Ντάργουιν. Έφυγε από το σχολείο στην ηλικία των 11.
Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, το ταλέντος της Mauboy φάνηκε στο  διαγωνισμοό Telstra Road to Tamworth στο Tamworth Country Music Festival του Tamworth, Νέα Νότια Ουαλία. Ως η νικήτρια του διαγωνισμού η Mauboy ταξίδεψε στο Σίδνεϊ για να συνεργαστεί με τη Sony Music Australia. Έπειτα κυκλοφόρησε μια διασκευή που εμπνεύστηκε του "Girls Just Want to Have Fun" της Cyndi Lauper.

Προσωπική ζωή

Στα τέλη του 2008, η Μάουμποϊ μετακόμισε από το Ντάργουιν στο Σίδνεϊ, πριν από την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ της, "Been Waiting". Τον Ιανουάριο του 2009, ξεκίνησε μια σχέση με τον Θεμελή "Magoo" Μαγκριπίλη, έναν ποδοσφαιριστή και εργάτη ελληνικής καταγωγής, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ντάργουιν. Ο Μαγκριπίλης έπαιξε για τον ποδοσφαιρικό σύλλογο  Hellenic Athletic. Μετά από επτά χρόνια ο Μαργρυβίλης μεταφέρθηκε από το Νταρβίν στο Σίδνεϊ το Σεπτέμβριο του 2016 και μετακόμισε με την Μάουμποι. Όταν δεν δουλεύει, η Mauboy επιστρέφει στο Νταρβίν για να περάσει χρόνο με την οικογένειά της.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου

Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων

Έδρα του Δήμου είναι τα Πεζά και ιστορική έδρα οι Επάνω Αρχάνες και ο Πύργος. Ο Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων έχει μόνιμο πληθυσμό 16.692 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:

Δήμος Γόρτυνας

Έδρα του Δήμου είναι οι Άγιοι Δέκα. Ο Δήμος Γόρτυνας έχει μόνιμο πληθυσμό 15.632 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:

Δήμος Ηρακλείου Κρήτης

Έδρα του Δήμου είναι το Ηράκλειο και ιστορική έδρα η Νέα Αλικαρνασσός. Ο Δήμος Ηρακλείου έχει μόνιμο πληθυσμό 173.993 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:

Δήμος Μαλεβιζίου

Έδρα του Δήμου είναι το Γάζι. Ο Δήμος Μαλεβιζίου έχει μόνιμο πληθυσμό 24.864 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:

Δήμος Μινώα Πεδιάδας

Έδρα του Δήμου είναι ο Ευαγγελισμός και ιστορική έδρα το Καστέλλι και το Αρκαλοχώρι. Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας έχει μόνιμο πληθυσμό 17.563 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:

Δήμος Φαιστού

Έδρα του Δήμου είναι οι Μοίρες και ιστορική έδρα το Τυμπάκι. Ο Δήμος Φαιστού έχει μόνιμο πληθυσμό 24466 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:

Δήμος Χερσονήσου

Έδρα του Δήμου είναι οι Γούρνες. Ο Δήμος Χερσονήσου έχει μόνιμο πληθυσμό 26.717 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Ανοιχτό μάθημα

Το Ανοιχτό Μάθημα έχει τις ρίζες του στην Αγγλία, αν και εφαρμόστηκε ευρέως στη Γερμανία. Στον σχεδιασμό του μαθήματος κυρίαρχο ρόλο έχουν οι ελεύθερες εργασίες των μαθητών. Το Ανοιχτό Μάθημα πρώτα εφαρμόστηκε στην Αγγλία, με το πρόγραμμα Tempelhofer, που ξεκίνησε το 1974, σε δημοτικό σχολείο του Βερολίνου του Paul-Klee. Τη δεκαετία του 80, όμως, γίνεται φανερό ότι οι δάσκαλοι αρχίζουν να πειραματίζονται με το Ανοιχτό Μάθημα και παράλληλα γίνονται σκέψεις να δίνονται τα σχετικά εφόδια στους εκπαιδευτικούς, από τη βασική τους εκπαίδευση.

Το Ανοιχτό Μάθημα και τα χαρακτηριστικά του

Το Ανοιχτό Μάθημα στη Γερμανία είναι μια παιδαγωγική μέθοδος που προτάσσει την επεξεργασία, τη διερεύνηση προσωπικών ερωτημάτων αλλά και την εξεύρεση απαντήσεων γι’ αυτά. Το παιδί βρίσκεται στο κέντρο της μάθησης και έχει ενεργητικό ρόλο. Η μάθηση πρέπει να προέρχεται από τις ίδιες πραγματικές εμπειρίες του και ο εκπαιδευτικός έχει το ρόλο ενός έμπειρου παρατηρητή που θα αναζητά τα έμφυτα ενδιαφέροντα του μαθητή.
Τα οργανωτικά χαρακτηριστικά που προτείνονται για την εφαρμογή του Ανοιχτού Μαθήματος είναι, η τάξη να είναι λειτουργικότερη, ο εξοπλισμός να χαρακτηρίζεται από ποικιλία και να μην είναι ελλιπής, να υπάρχει κάποιο οργανωμένο ημερήσιο ή εβδομαδιαίο πρόγραμμα και χρόνος για ελεύθερη απασχόληση. Επίσης τα ειδικά προγράμματα θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένα και να πραγματοποιούνται συζητήσεις σε κύκλο.

Τα αποτελέσματα που αποκομίζει ο μαθητής από το Ανοιχτό Μάθημα

Τα παιδιά με την ένταξή τους στο Ανοιχτό Μάθημα εκθέτουν τα συναισθηματικά τους προβλήματα στους ενηλίκους του σχολείου και τα επεξεργάζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, με τον οποίο επεξεργάζονται και άλλες καταστάσεις μάθησης στη ζωή τους, καθώς αναπτύσσουν ένα αίσθημα προσωπικής ευθύνης. Παράλληλα με την προσωπική ευθύνη αναπτύσσεται και η συλλογικότητα . Κατά τη σχολική εργασία οι μαθητές μαθαίνουν να αλληλοβοηθούνται. Σημαντική κατάκτηση των παιδιών αποτελεί και η ικανότητά τους να οργανώνουν την ίδια τους τη μάθηση. Καθένας είναι υπεύθυνος να σχεδιάσει για τον εαυτό του τόσο τις ασκήσεις που απαιτούν χρήση διαφόρων οργάνων όσο και τα διαστήματα ήσυχης μελέτης. Έτσι, η ανάπτυξη των παιδιών πραγματοποιείται σε συναισθηματικό, σε κοινωνικό αλλά και σε πνευματικό επίπεδο.

Συμπεράσματα

Συμπερασματικά, γίνεται φανερό πως η υλοποίηση του Ανοιχτού Μαθήματος μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό κάποιες προϋποθέσεις που αφορούν τις αρχές αλλά και τα οργανωτικά χαρακτηριστικά που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη για την αρτιότερη λειτουργία του.
Φράγκο (νόμισμα)

Φράγκο είναι η ονομασία διάφορων νομισματικών μονάδων, πιο σημαντικό εκ των οποίων ήταν το Γαλλικό φράγκο, το νόμισμα της Γαλλίας πριν από την υιοθέτηση του ευρώ το 1999 (με νόμο, από το 2002 de facto), και το Ελβετικό φράγκο, που είναι ακόμα ένα από τα κύρια νομίσματα παγκοσμίως, εξαιτίας κυρίως του ελβετικού τραπεζικού συστήματος. Ένα φράγκο συνήθως υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (centimes, ελλ. λεπτά). Το σύμβολο του γαλλικού φράγκου ήταν ένα F με μία επιπλέον γραμμή (₣).

Χρήση

Οι χώρες που χρησιμοποιούν το φράγκο ως νόμισμα περιλαμβάνουν την Ελβετία, το Λίχτενσταϊν και τις περισσότερες από τις γαλλόφωνες χώρες της Αφρικής. Πριν την εισαγωγή του ευρώ, το φράγκο χρησιμοποιούνταν και στην Γαλλία, στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, ενώ η Ανδόρρα και το Μονακό δέχονταν το Γαλλικό φράγκο ως επίσημο νόμισμα. Το φράγκο χρησιμοποιούνταν και στις αποικίες της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, όπως η Αλγερία και η Καμπότζη.

Προέλευση ονομασίας και ιστορία

Το όνομα θεωρείται ότι προέρχεται από την λατινική επιγραφή francorum rex (βασιλιάς των Φράγκων) στα πρώιμα γαλλικά νομίσματα, ή από την γαλλική λέξη franc, που σημαίνει «ελεύθερος» (και ειλικρινής).
To 1795 η Γαλλία υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα, στο οποίο εντάχθηκε και το φράγκο.
Σπύρος Σπύρου

Βιογραφία

Έκανε σπουδές Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτωρ και ειδικεύτηκε στην παθολογία και στη ρευματολογία. Εργάστηκε ως γιατρός στα Γουβιά της Κέρκυρας και δραστηριοποιήθηκε στον εκεί πολιτιστικό σύλλογο.
Είναι παντρεμένος με τη Μαρία-Σοφία Φαρούγγια και έχει δύο παιδιά.
Το 1981 εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία. Με το κόμμα αυτό κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής το 1989, χωρίς επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας στις εκλογές του 1996 και επανεξελέγη το 2000.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εξελέγη (υποστηριζόμενος από τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ) στο δεύτερο γύρο με ποσοστό 52% Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων ως υποψήφιος με τη  Νέα Ιόνιο Πολιτεία, επικρατώντας του Ηλία Μπεριάτου (ΠΑΣΟΚ) που έλαβε το 49,2%
Πέτρος Φουρίκης

Σπουδές και Επιστημονική δραστηριότητα

Ο Πέτρος Φουρίκης, γιος του Αναγνώστη και της Σεμιράμιδος, γεννήθηκε στη Σαλαμίνα την 20.5.1878. Παρακολούθησε το Δημοτικό και στη συνέχεια το Ελληνικό Σχολείο Σαλαμίνας (1884-1891) και το Γυμνάσιο του Πειραιά (1891-1895). Σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το 1904, διορίστηκε δἀσκαλος στο τριτοβάθμιο Ελληνικό Σχολείο Σαλαμίνας. Παραιτήθηκε μετά από μεταθέσεις που του έγιναν και ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορία, αρχαιολογία, γλωσσολογία και λαογραφία. Γράφτηκε και παρακολούθησε μαθήματα στη Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1909 μέχρι το 1913. Το 1914 διορίστηκε έκτακτος συντάκτης του Ιστορικού Λεξικού της της Ελληνικής Γλώσσας και από το 1917 τακτικός συντάκτης αυτού. 
Το 1916 έγινε τακτικό μέλος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας. Το 1921 εκλέχθηκε γραμματέας της Εν Αθήναις Επιστημονικής Εταιρείας. 
Τον Απρίλιο του 1921 διορίστηκε μέλος της Επιτροπείας των Τοπωνυμίων της Ελλάδας. Τον Νοέμβριο του 1925 έγινε μέλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας. Το 1928 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Μάρτιο του 1929 έθεσε υποψηφιότητα για γερουσιαστής στην Αττικοβοιωτία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων, αλλά δεν εκλέχθηκε. Τον Δεκέμβριο του 1929 γίνεται τακτικός ταξινόμος του Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών, του οποίου έγινε διευθυντής τον Ιανουάριο του 1932. 
Τον Νοέμβριο του 1932 ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού Αθηνά που εξέδιδε η Εν Αθήναις Επιστημονική Εταιρεία.
Στα τέλη του 1935 ο Φουρίκης έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο από το οποίο δεν ανέκαμψε και πέθανε την 4η Απριλίου 1936.

Επώνυμο και γάμος

Σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος έγραψε, το επώνυμό του είναι αρβανίτικης προέλευσης, από την αρβανίτικη λέξη φουρίκι που σημαίνει φώλι.
Ο Πέτρος Φουρίκης ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Φουρίκη, το γένος Στηθοπούλου, από τη Ζάκυνθο.