google/wiki40b huggingface dataset:
Άλφρεντ Κρουπ

Η αρχή της σταδιοδρομίας του

Ο Άλφρεντ Κρουπ γεννήθηκε το 1812. Ήταν γιος του βιομηχάνου Φρίντριχ Κρουπ και της γυναίκας του, Θηρεσία Έλενα Γιοχάνα Κρουπ, το γένος Βιλχέλμι (1790-1850). Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας ήταν πολύ δύσκολη, αφού το χυτήριο ατσαλιού που ο πατέρας του είχε ιδρύσει δεν πήγαινε καθόλου καλά. Το 1826, όταν ο πατέρας του πέθανε, άφησε την εταιρία με επτά υπαλλήλους και χρέος 10.000 Τάλιρα (λίρες). Ο μικρός Άλφρεντ, τότε ηλικίας δεκατεσσάρων ετών, διακόπτει το σχολείο και αναλαμβάνει την διεύθυνση της εταιρείας. Οι δουλειές άρχισαν να πηγαίνουν κάπως καλύτερα από το 1830 και μετά, όταν, λόγω της ανάπτυξης του σιδηρόδρομου, αυξήθηκε η ζήτηση σε ατσάλι. Με την ίδρυση του Γερμανικού Τελωνειακού Ομίλου το 1834 και την εντατικοποίηση της διακίνησης των αγαθών, η εταιρεία του Κρουπ αρχίζει να ευημερεί. Το 1836 απασχολούσε 60 εργάτες. Ο Κρουπ, εκτός από την εταιρεία του, φρόντιζε και τους υπαλλήλους που απασχολούσε, παρέχοντάς τους υγειονομική ασφάλεια και εργατική στέγη. Για αντάλλαγμα, όμως, απαιτούσε να είναι αφοσιωμένοι, εργατικοί και να ταυτίζονται με την εταιρεία. 
Το 1838 ο Κρουπ κατέθεσε ευρεσιτεχνία για μια μηχανή παραγωγής κουταλιών και πιρουνιών. Ταξίδευε σε όλη την Ευρώπη και έπαιρνε μέρος σε εμπορικές και βιομηχανικές εκθέσεις. Η εταιρεία του μεγάλωνε, αλλά συνέχιζε να πάσχει οικονομικά και να βρίσκεται συνεχώς στο χείλος της πτώχευσης, αφού ο Κρουπ ακόμα ξεπλήρωνε τα χρέη του πατέρα του. 
Το 1843 στράφηκε στην παραγωγή όπλων όταν, μετά από επταετή πειραματισμό, κατασκεύασε την πρώτη ατσάλινη κάννη ντουφεκιού. Αντιμετωπίζει όμως την αδιαφορία των στρατιωτικών που, αγνοώντας τις δυνατότητες του υλικού, προτιμούσαν τα πατροπαράδοτα μπρούτζινα όπλα και θεωρούσαν το ατσάλι «ακατάλληλο για την κατασκευή καλών όπλων». 
Το 1847 κατασκεύασε ένα ατσάλινο κανόνι και το δώρισε στο Υπουργείο Πολέμου της Πρωσίας. Το κανόνι αυτό παρέμεινε για δύο χρόνια παραγνωρισμένο στην αποθήκη, μέχρι τελικά να δοκιμαστεί. Και πάλι όμως, παρ' όλο που η απόδοσή του κανονιού ήταν πολύ ικανοποιητική, οι στρατιωτικοί δεν το προτίμησαν.

Η ακμή

Η μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε με την ανακάλυψη του τρόπου παραγωγής του «ενιαίου τροχού» το 1852/53 και τον εφοδιασμό εταιρειών σιδηροδρόμου στην Αμερική. Οι δουλειές άρχισαν να πηγαίνουν για πρώτη φορά τόσο καλά, που στην δεκαετία του 1850 η εταιρεία έφτασε να απασχολεί 1.000 εργάτες.
Άγιος Παντελεήμονας Χαλκιδικής

Ιστορικά στοιχεία

Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού είναι πρόσφυγες και οι πρόγονοί τους προέρχονται από την Προικόνησο της Μικράς Ασίας αλλά και από την Καλλίπολη και το Τσανάκαλε. Στο χωριό ματαφέρθηκαν πολλά προσφυγικά έθιμα, με σημαντικότερο το κάψιμο του "Οβρηού", το Μεγάλο Σάββατο, έθιμο που απαντάται και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου περιφέρουν τα παιδιά το ομοίωμα του "Οβρυού" πάνω σε έναν γάϊδαρο στα σοκάκια του χωριού. Το βράδυ το ομοίωμα του Εβραίου καίγεται πάνω σε κλαδιά δέντρων, γεγονός που προκαλεί αντιδράσεις λόγω του αντισημητικού χαρακτήρα του εθίμου. Οι ντόπιοι κάτοικοι ήρθαν στο χωριό από τη Βάβδο στις αρχές του 20ου αιώνα.
Σαμαρίνα

Ιστορικά στοιχεία

Ιδρυτές και πρώτοι άποικοι της Σαμαρίνας πρέπει να θεωρηθούν οι κάτοικοι του χωριού Πραιτώρι της Θεσσαλίας: ιστορικοί χάρτες της περιοχής που τοποθετούνται τον 16ο και 17ο αιώνα αναφέρουν τη θέση της Σαμαρίνας ως Santa Maria de Praitoria. H πρώτη μνεία γίνεται σε χάρτη του 1560, οπότε τότε ήδη πρέπει να θεωρηθεί οικισμένη. Στη συνέχεια η πρώτη αναφορά του νεώτερου τύπου ΄΄Σαμαρίνα΄΄, βρίσκεται στα 1819 σε επιγραφή του ναού του Αγίου Σωτήρος στο μοναστήρι της Σαμαρίνας. Η παλαιότερη γραπτή αναφορά του πατριδωνυμικού ΄΄σαμαρνιώτες΄΄ είναι σε ενθύμηση του 1786, σύμφωνα με τη βόρεια ελληνική ιδιωματική προφορά, ΄΄Σαμαρ' νιώτ' ς και με μετάθεση του ΄΄ρ΄΄  ΄΄Σαρμανιώτ' ς΄΄. 
Οι ετυμολογήσεις της λέξης που έχουν προταθεί είναι, ή από τη λέξη σαμάρι ή από την Αγία Μαρίνα, στα βλάχικα Sta Marina. Η πρώτη είναι αυθαίρετη καθώς προέρχεται από τη φαινομενική εξωτερική-ηχητική συγγένεια των δύο λέξεων.  H δεύτερη ετυμολογική εκδοχή είναι πιο πιθανή λόγω του αρχικού τύπου του ονόματος της κωμόπολης Santa Maria και επειδή η κωμόπολη είναι βλάχικη είχαμε την εξής εξέλιξη: sta Maria > Sta Marina (σύγχυση ονομάτων Μaria- Marina καθώς θεωρούνται ισοδύναμα σε ορισμένα μέρη της Ελλάδος και εναλλάσονται) ή Sta Marina  έχει την τοπωνυμική κατάληξη -ινα , η οποία επιχωριάζει στα ηπειρώτικα τοπωνύμια, όπως Σαρακίνα, Βοστίνα κ.α.
Τις δεκαετίες 1740 - 1750 έδρασε στην περιοχή ο Σαμαριναίος κλεφταρματολός Ιωάννης Πρίφτης. Στα Ορλωφικά η Σαμαρίνα συμμετέχει με τους οπλαρχηγούς Άκαρμο Χατζημάτη και Ιωάννη Φλώρο. Ο τελευταίος σκοτώθηκε στην Πελοπόννησο. 
Κατεξοχήν κτηνοτροφικό χωριό, άκμασε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Σπουδαίος κλεφταρματολός από τη Σαμαρίνα ήταν, επίσης, ο Μίχος Σαρμανιώτης. Σπουδαία φυσιογνωμία της επανάστασης του 1808 ήταν ο νεομάρτυρας Άγιος Δημήτριος ο Σαμαριναίος. Κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821, σπουδαίοι Σαμαριναίοι οπλαρχηγοί ήταν ο Βούλης Γιώτσας, ο Μίχας Γκριζιώτης και ο Νίκος Γκριζιώτης (ο μετέπειτα στρατηγός), που πολέμησαν στη Μάχη του Μανιακίου. Κατά την πολιορκία του Μεσολογγίου, οι Σαμαριναίοι συμμετείχαν με σώμα 120 μαχητών υπό τον Μίχο Φλώρο. Κατά την έξοδο του Μεσολογγίου, η Μακεδονική Φρουρά ήταν η εμπροσθοφυλακή των πολιορκημένων με αποτέλεσμα να έχει τα περισσότερα θύματα από τα πυρά των Οθωμανών. Συμμετείχαν επίσης σε αυτήν ο Ζήσης Χατζημάτης και ο Ηλίας Μανάκας, καθώς επίσης και οι Μακρής, Αβραμούλης, Συράκος, Μπούσιας, Γιολδάσης και Τζήμου. Οι επιζήσαντες Σαμαριναίοι της εξόδου ήταν 33 και προς τιμή τους τραγουδιέται ακόμη το γνωστό δημοτικό τραγούδι «Παιδιά της Σαμαρίνας». Κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1878 διακρίθηκε ο Σαμαρινιώτης οπλαρχηγός Λεωνίδας Χατζημπύρος (1855 - 1880). Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, σημαντική ήταν η προσφορά των Σαμαριναίων. Σπουδαία μορφή της περιόδου ήταν ο οπλαρχηγός Γεώργιος Λεπιντάτος (καπετάν Αρκούδας). 
Σήμερα, η Σαμαρίνα είναι ένα παραθεριστικό χωριό, ως επί το πλείστον, με ανοικτή πρόσβαση όλες τις εποχές του χρόνου. Συνδέεται με ασφαλτοστρωμένο δρόμο με τα Γρεβενά (52 χλμ) και με το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας (περίπου 15χλμ).
Στις 15 Αυγούστου γίνεται 3ήμερο πανηγύρι της Παναγίας.
Χρήστος Φράγκος

Βιογραφία

Πήρε το πτυχίο του κλασικού τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως καθηγητής φιλόλογος σε Γυμνάσια για περισσότερα από 10 χρόνια και εν συνεχεία ως βοηθός της έδρας της νεοτέρας ελληνικής Φιλολογίας, με καθηγητή το Λίνο Πολίτη στο ΑΠΘ. Συμπλήρωσε τις παιδαγωγικές του σπουδές σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Ελβετίας. Το 1961 έγινε αριστούχος διδάκτορας και το 1964 υφηγητής παμψηφεί της Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ.
Στη Γαλλία δίδαξε Νεοελληνική Φιλολογία ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λιόν, από το 1962 ως το 1966. Το 1966 άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και αργότερα στο ΑΠΘ. Τα τελευταία χρόνια της ακαδημαϊκής του σταδιοδρομίας υπηρέτησε ως πρόεδρος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του ΑΠΘ.
Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2014. Η κηδεία του έγινε από τον Ιερό Ναό Αναστάσεως του Κυρίου (εντός των Κοιμητηρίων Θέρμης).
Αγίου Γεωργίου Δανιήλ

Ο ηγούμενος του κάτω Αγίου Γεωργίου Δανιήλ ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία

Ήταν ενθουσιασμένος υπέρ της επανάστασης. Είχε νοσοκομείο εντός της μονής του που ήταν απόρθητο φρούριο και θεράπευε τους ασθενείς στρατιώτες. Βοηθούσε δε και τους άπορους Έλληνες για να παίρνουν μέρος στις μάχες.
Toy (τραγούδι)

Στίχοι

Οι στίχοι του τραγουδιού είναι στο μεγαλύτερο μέρος στην αγγλική γλώσσα εκτός από μια πρόταση που είναι στα εβραϊκά אני לא בובה‎ (ani lo buba, "Δεν είμαι μια κούκλα") και την λέξη סטפה‎ (stefa, που σημαίνει "ένα πλήθος από τραπεζογραμμάτια"). Η ιαπωνική λέξη baka (バカ "ανόητος") χρησιμοποιείται επίσης εκτενώς και ο χαρακτήρας Πίκατσου των κινουμένων σχεδίων Pokémon χρησιμοποιείται μόνο μια φορά.

Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision

Το "Toy" επιλέχθηκε για να διαγωνιστεί στον πρώτο ημιτελικό στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018, στον οποίο εμφανίστηκε στην έβδομη θέση από μια ομάδα δεκαεννέα τραγουδιών, και κατέλαβε την πρώτη θέση, βάσει του συνδυασμού της ψηφοφορίας του κοινού (στην οποία κατέκτησε την τέταρτη θέση) και της ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής (στην οποία κατέκτησε την πρώτη θέση). Έτσι προκρίθηκε στον τελικό, από μια διαδικασία κατά την οποία περνούν στην επόμενη φάση τα δέκα τραγούδια με τις περισσότερες ψήφους από κάθε ημιτελικό. Στον τελικό το τραγούδι ερμηνεύτηκε 22ο από μια ομάδα 26 τραγουδιών και κέρδισε, λαμβάνοντας την τρίτη θέση με 212 βαθμούς από την κριτική επιτροπή και την πρώτη θέση με 317 βαθμούς από το τηλεοπτικό κοινό, κατακτώντας των πρώτη θέση με τελικό σκορ 529 βαθμούς.

Κριτική αποδοχή

Η Charlotte Runcie της The Daily Telegraph βράβευσε το τραγούδι με 5/5 αστέρια, περιγράφοντάς το ως "ένα περίεργο ποπ τραγούδι" με "παιχνιδιάρικους στίχους και δυναμικά φωνητικά".
Δημιουργήθηκαν ισχυρισμοί ότι η ερμηνεία του τραγουδιού "Toy" στην Eurovision πρόβαλε ιαπωνικά πολιτιστικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της Νέτα να φορά ένα κιμονό και να έχει κότσους στα μαλλιά και η σκηνική παρουσία του τραγουδιού να περιέχει Maneki-nekos — ένα ιαπωνικό σύμβολο της τύχης. Η Νέτα δεν έχει απαντήσει μέχρι σήμερα στους ισχυρισμούς, ωστόσο σε παλαιότερες συνεντεύξεις της είχε αναφέρει ότι ήταν θαυμάστρια του ιαπωνικού πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένης ιδιαίτερα της σειράς Pokémon.
Τζετσούν Πέμα

Η ζωή της

Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1990 στο Θίμφου. έχει άλλα 4 αδέρφια.
Είναι η νεότερη σύζυγος αρχηγού κράτους στον κόσμο και στις 20 Μαΐου 2011, στα εγκαίνια του Κοινοβουλίου του Μπουτάν ανακοινώθηκε ο αρραβώνας της με τον 10 χρόνια μεγαλύτερο της βασιλιά του Μπουτάν Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ σε ηλικία 21 ετών. Οι γάμοι τους τελέστηκαν στις 13 Οκτωβρίου 2011 στην Πουνάχα Τσόνγκ.
2048 Ντβόρνικ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Ντβόρνικ είναι E. Ο Ντβόρνικ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ως 4,5 ώρες περίπου.
Εντολή (Αστικό Δίκαιο)

Η εντολή στο Αστικό Δίκαιο είναι η σύμβαση με την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (εντολοδόχος) αναλαμβάνει την υποχρέωση να διεξαγάγει χωρίς αμοιβή την υπόθεση που του ανέθεσε ο άλλος συμβαλλόμενος (εντολέας). Ρυθμίζεται στον Αστικό Κώδικα στα άρθρα 713-728. Η εντολή είναι απεριόριστης διάρκειας, αν δε συμφωνηθεί αλλιώς, και λήγει με το θάνατο του εντολοδόχου (αν είναι φυσικό πρόσωπο) ή τη λύση του (αν είναι νομικό πρόσωπο). Ο εντολοδόχος ευθύνεται για κάθε πταίσμα του κατά την εκτέλεση της εντολής και οφείλει, αν δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά, να την διεκπεραιώσει αυτοπροσώπως. Οι ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα περί εντολής είναι ενδοτικού δικαίου, δηλαδή τα μέρη μπορούν με συμφωνία τους να αποκλίνουν από αυτές.
Ενώ η σύμβαση εντολής ορίζεται καταρχήν ως άμισθη (άμισθη σύμβαση εντολής) στον Αστικό Κώδικα, μεταξύ των συμβαλλομένων μπορεί να συμφωνηθεί δικαίωμα αμοιβής του εντολοδόχου και αντίστοιχη υποχρέωση του εντολέως (δηλαδή να καταβάλει αμοιβή στον εντολοδόχο). Η σύμβαση εντολής που προβλέπει καταβολή αμοιβής στον εντολοδόχο καλείται έμμισθη σύμβαση εντολής. Ειδικά νομοθετήματα, όπως ο κώδικας δικηγόρων (ν.δ. 3026/1954 και ήδη ν. 4197/2013), καθιερώνουν υποχρεωτική αμοιβή του εντολοδόχου σε ορισμένου είδους σχέσεις εντολής (εν προκειμένω σχέση εντολής δικηγόρου-πελάτη).
Warhorse (συγκρότημα)

Βιογραφία

Ο Σίμπερ απολύθηκε από τους Deep Purple το καλοκαίρι του 1969, μετά την ηχογράφηση του ομώνυμου δίσκου τους. Λίγες ημέρες αργότερα, εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα της Μάρσα Χαντ και έπαιξαν ζωντανά στο φεστιβάλ "Isle of Wight" του 1969 μπροστά σε 150.000 θεατές. Θεωρώντας ότι τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος δεν ήταν ικανά να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις, ο Σίμπερ έφερε τους Τζεντ Πεκ στην κιθάρα και Μακ Πουλ στα τύμπανα.

Όταν η Χαντ έμεινε έγκυος και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Warhorse, με τον Άσλι Χολτ στα φωνητικά και τον μετέπειτα κιμπορντίστα των Yes, Ρικ Γουέικμαν στα πλήκτρα. Ο Γουέικμαν έδωσε τη θέση του στον Φρανκ Ουίλσον το καλοκαίρι του 1970.

Οι Warhorse υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την "Vertigo Records" και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους το Νοέμβριο του 1970, μαζί με το σινγκλ "St. Louis", αποτυγχάνοντας όμως να μπουν στους καταλόγους επιτυχιών. Έδωσαν την πρώτη τους συναυλία ανοίγοντας για τους Mott the Hoople και περιόδευσαν για την προώθηση του δίσκου, αλλά δεν κατάφεραν να βελτιώσουν το επίπεδο των πωλήσεων τους.

Το 1971, ο Πιτ Παρκς αντικατέστησε το Πεκ στην κιθάρα και οι Warhorse ηχογράφησαν τον δίσκο "Red Sea", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς. Παρ’ όλα αυτά, η μηδαμινή προώθηση από την εταιρεία οδήγησε σε χαμηλές πωλήσεις και η "Vertigo" τους απέρριψε, διακόπτοντας τη συνεργασία τους.

Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Μακ Πουλ αποχώρησε για να ενταχθεί στους Gong, δίνοντας τη θέση του στον Μπάρνι Τζέιμς. Οι Warhorse συνέχισαν να πραγματοποιούν ζωντανές εμφανίσεις μέχρι το 1974, όταν οι Χολτ και Τζέιμς αποφάσισαν να συνεχίσουν με το προσωπικό σχήμα του Ρικ Γουέικμαν, με αποτέλεσμα ο Σίμπερ να διαλύσει τους Warhorse.

Το συγκρότημα έχει επανενωθεί για σύντομα χρονικά διαστήματα το 1985 και το 2005, με τη σύνθεση των Άσλι Χολτ, Νικ Σίμπερ, Πιτ Παρκς, Φρανκ Ουίλσον και Μακ Πουλ.
Λουδοβίκος του Αρμανιάκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου κόμη του Αρκούρ και της Μαργαρίτας-Φιλίππης του Καμπού. Αδελφοί του ήταν ο Φίλιππος, ο Κάρολος και άλλοι δύο που έγιναν ηγούμενοι σε αβαείο, όπως και η μία αδελφή τους.
Όπως και ο πατέρας του, έγινε Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας, ένα υψηλό λειτούργημα στο παλάτι. Τον προσφωνούσαν ο Κύριος Μέγας. Το 1666 απεβίωσε ο πατέρας του και έλαβε τον τίτλο του κόμη του Μπριόν και του Αρμανιάκ. Ο τίτλος δεν συνοδευόταν από εκτάσεις και δεν είχε σχέση με τον Οίκο των Αρμανιάκ, που είχε πια εκλείψει.
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη ντε Νεφβίλ, κόρη του Νικολάου δούκα του Βιλερουά, στρατάρχη της Γαλλίας και εκπαιδευτή του νεαρού Λουδοβίκος ΙΔ΄. Ο αδελφός της Φραγκίσκος δούκας του Βιλερουά ήταν εκπαιδευτής του νεαρού Λουδοβίκου ΙΕ΄.
Το 1704 απεβίωσε ο γιος του Λουδοβίκος-Αλφόνσος σε μάχη, 29 ετών. Στο μεγαλύτερο γιο του Ερρίκο είχε δώσει τον τίτλο του Μπριον, αλλά απεβίωσε το 1713. Το 1715 απεβίωσε και ο γιος του Κάμιλλος. Ο ίδιος ο Λουδοβίκος απεβίωσε στο Παρίσι το 1718 και τάφηκε κοντά στον πατέρα του, στο αβαείο Ρογιαμόν, στο Αζνιέρ-συρ-Ουάζ στη Βαλ-ντ'Ουάζ, 30 χλμ από το Παρίσι. Ο γιος του Φραγκίσκος-Αρμάνδος ήταν ηγούμενος στο αβαείο του Ρογιαμόν, έτσι τον διαδέχθηκε ο 5ος γιος του Κάρολος ως κόμης και ως Σταυλάρχης.
DLP

Η τεχνολογία Digital Light Processing (DLP) χρησιμοποιείται στην βιντεοπροβολή και αναπτύχθηκε από τον Dr. Larry Hornbeck της Texas Instruments, το 1987.
Η τεχνολογία DLP, μαζί με την LCD και την LCoS, εφαρμόζονται σε συστήματα εμπρόσθιας και οπίσθιας προβολής (front & rear projection).
Football Malaysia LLP

Ιστορία

Μετά τον ορισμό της MP & Silva από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μαλαισίας (FAM) ως Συνολικό Σύμβουλο για όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα εμπορικά δικαιώματα για μια εκτεταμένη σειρά διοργανώσεων της FAM, ιδρύθηκε η Football Malaysia LLP με σκοπό τη διαχείρηση των κορυφαίων διοργανώσεων της Μαλαισίας, ενώ ο στόχος της εταιρείας MP & Silva και της FAM είναι να επεκτείνει την εμβέλεια εκπομπής και να μεγιστοποιήσει το εμπορικό δυναμικό των ιδιοτήτων της.
Κλωντίν ντε Μπρος

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Ιωάννη Β΄ του Μπρος, αρχιθαλαμηπόλου του βασιλιά της Γαλλίας και της Νικόλ των Σατιγιόν, κόμισσας του Πεντιέβρ, κόρης του Καρόλου κυρίου του Αβωγκούρ. 
Ο πάππος της Κάρολος του Αβωγκούρ ήταν γιος του Ιωάνν Α΄ κόμη του Πεντιέβρ, γιού του Καρόλου των Μπλουά δούκα της Βρετάνης. Η μητέρα της, η Νικόλ, κληρονόμησε το δουκάτο της Βρετάνης.
Άντριεν Τόμας Κέυ

Βιογραφία

Δεν είναι πολλά στοιχεία γνωστά για τον βίο του. Σύμφωνα με το Ρέικσμουζεουμ ήταν μαθητής του μακρινού συγγενή του Βίλλεμ Κέυ. Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης ο Κέυ έγινε "Δάσκαλος" (vrijmeester) και καταγράφηκε στο liggeren της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1568.
Εκτός από πορτρέτα, φιλοτέχνησε και εικόνες για Αγία Τράπεζα, οι οποίες όμως καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου της εικονομαχίας (Beeldenstorm]]. Μολονότι ο ίδιος ήταν Διαμαρτυρόμενος, συνέχισε να ζει στην Αμβέρσα και μετά τις διαμάχες στην πόλη. Μετά το 1589 δεν αναφέρεται πλέον στο liggeren της Συντεχνίας, γεγονός που επιτρέπει την υπόθεση ότι αυτό ήταν το έτος θανάτου του.
Αν και κατά τη διάρκεια της ζωής του θεωρούνταν επιτυχημένος ως ζωγράφος, μετά τον θάνατό του λησμονήθηκε εντελώς και έργα του είχαν αποδοθεί σε ευρύ φάσμα άλλων καλλιτεχνών, όπως οι Φρανς Πάουρμπους ο πρεσβύτερος και Βίλλεμ Κέυ. Τυπικό στυλ του ήτα η αντικειμενική παρατήρηση και απεικόνιση των μοντέλων του.
Η ζωγραφική του ήταν πρωτοποριακή για την εποχή του και συγκρίνοντας κανείς το έργο του με άλλων συγχρόνων του καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ήταν ένας από τους καλύτερους ζωγράφους κατά την περίοδο μετά την εικονομαχία.
Έργα του σήμερα βρίσκονται στις μόνιμες συλλογές στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου στις Βρυξέλλες, στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ, στην Alte Pinakothek του Μονάχου, στο Mauritshuis της Χάγης, στο Kunsthistorisches Museum της Βιέννης και στο Μουσείο Μάγερ φαν ντερ Μπεργκ στην Αμβέρσα. Στο RKD μπορεί να βρει κανείς πλήρη κατάλογο των έργων του.
Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1956. Απέκτησε ακαδημαϊκό τίτλο (ντοκτορά) στις Κοινωνικές Επιστήμες, στα Οικονομικά από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Ζντάνοβ του Λένινγκραντ το 1983. Το 1991 απέκτησε τίτλο από τη Σχολή Διεθνών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Τζώρτζταουν, στην Ουάσιγκτον, στα πλαίσια ειδικού προγράμματος.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1975 ανέλαβε επιθεωρήτρια του προσωπικού της Κρατικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Λιθουανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Από το 1976 ως το 1983 εργάστηκε σε βοηθητική θέση σε εργαστήρι γουνοποιίας, στο Λένινγκραντ. Το 1983 ανέλαβε γραμματέας στη Λιθουανική Ακαδημία και ως το 1990 δίδαξε στο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Βίλνιους, ως επικεφαλής του Γεωργικού Τμήματος. Ακολούθησαν πολλές θέσεις, όπως στο Τμήμα Επιστημών του Οικονομικού Ινστιτούτου (1990-91), στο γραφείο του πρωθυπουργού (1991), στο Υπουργείο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (1991–1993), στο υπουργείο Εξωτερικών (1993–1994), ως αντιπρόσωπος της Λιθουανίας στην ΕΕ (1994-95), στην λιθουανική πρεσβεία στις ΗΠΑ (1996-99) και το 1999 έγινε υφυπουργός Οικονομικών. Εν συνεχεία το 2000 ανέλαβε υφυπουργός Εξωτερικών (2000-2001) , για να υπουργοποιηθεί το 2001 στο υπουργείο Οικονομικών.

Ευρωπαία επίτροπος

Την 1η Μαΐου 2004 απεχώρησε από το υπουργείο για να αναλάβει Ευρωπαία επίτροπος και από τον Νοέμβριο του 2004 αρμόδια για τον Οικονομικό Σχεδιασμό και τον Προϋπολογισμό. Τον Νοέμβριο του 2005 η Γκριμπαουσκάιτε ονομάστηκε «Επίτροπος της χρονιάς» σε δημοσκόπηση της European Voice Europeans of the Year.

Εκλογή στην προεδρία

Στις 26 Φεβρουαρίου 2009 η Γκριμπαουσκάιτε ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για τις προεδρικές εκλογές του 2009. Στον λόγο της ανέφερε ότι αποφάσισε να επιστρέψει στη Λιθουανία αν αποφασίσει ο λαός ότι την χρειάζονται τη στιγμή εκείνη. Όπως τόνισε, όλοι επιθυμούσαν πολύ την αλήθεια, τη διαφάνεια και την υπεύθυνη διοίκηση για τη χώρα.
Τον Φεβρουάριο του 2009 οι δημοσκοπήσεις τής έδιναν προβάδισμα στην κούρσα για την προεδρία Στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 17 Μαΐου 2009 κέρδισε άνετα με 68,18% των ψήφων από τον πρώτο γύρο. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα. Ανέλαβε πρόεδρος στις 12 Ιουλίου 2009 και διαδέχθηκε τον Βάλντας Άνταμκους.
 Οι πρώτες της προεδρικές επισκέψεις στο εξωτερικό έγιναν στη Σουηδία και στη Λετονία. Τον Απρίλιο του 2011 πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Νορβηγία.

Εκλογές 2014

Στις 11 Μαΐου 2014 προηγήθηκε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών με ποσοστό 45,8%, ενώ ο κοντινότερος υποψήφιος, Ζίγκμαντας Μπαλτσούτις συγκέντρωσε 13,7%. Η Γκριμπαουσκάιτε επικράτησε στον δεύτερο γύρο του αντιπάλου της, με ποσοστό 57,8% έναντι 40,1% για τον Μπαλτσούτις.
Άμπρα Κατάμπρα (παραμύθια)

Η σειρά Άμπρα Κατάμπρα ήταν μια εικονογραφημένη σειρά τευχών με παραμύθια που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του '80. Κάθε τεύχος είχε 5-8 παραμύθια και συνοδευόταν από μια κασέτα μαγνητοφώνου με αφηγήσεις των παραμυθιών από γνωστούς Έλληνες καλλιτέχνες. Πρόσφατα η σειρά επανακυκλοφόρησε με αντικατάσταση των κασετών από CDs. Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει 26 τεύχη.
Ισαάκιος Κομνηνός (αδελφός Αλεξίου Α΄)

Βιογραφία

Ο Ισαάκιος ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος γιος και το τρίτο παιδί του δομέστικου των σχολών  Ιωάννη Κομνηνού και της Άννας Δαλασσηνής. Ως εκ τούτου ανήκε στην υψηλή βυζαντινή αριστοκρατία, ήταν ανιψιός του αυτοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού (1057 - 1059). Το 1071 ή 1072, ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας (1071 - 1078 ) τον πάντρεψε με την Ειρήνη, πριγκίπισσα της Ιβηρίας και ξαδέρφη της αυτοκράτειρας, Μαρίας.
Το 1070, μετά την καταστροφική Μάχη του Μαντζικέρτ, ο Ισαάκιος είχε διορισθεί ως στρατιωτικός διοικητής στην Ανατολία. Το 1073, ως δομέστικος των σχολών της Ανατολής συνελήφθη από τους Τούρκους και απελευθερώθηκε μετά μόνο από την καταβολή λύτρων. Την επόμενη χρονιά, ήταν και πάλι στην Ανατολή ως δούκας της Αντιόχειας, όπου κατέπνιξε τις τοπικές αναταραχές, αλλά και πάλι πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και έπρεπε να εξαγοράσουν την ελευθερία του οι πολίτες της πόλης.
Στην βασιλεία του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη (1078-1081) απολάμβανε την εύνοια του αυτοκράτορα, χρησιμοποιώντας την επιρροή του στην αυτοκράτειρα Μαρία για να προωθήσει τη θέση της οικογένειας Κομνηνών. Ειδικά ο νεώτερος αδελφός του Αλέξιος, ο οποίος είχε άμεση σχέση με την δυναστεία των Δουκών, που κυβερνούσε, με το γάμο του με την Ειρήνη Δούκαινα. Όταν οι Κομνηνοί έκαναν τελικά την κίνησή τους και επαναστάτησαν εναντίον του Νικηφόρου Γ΄, υπήρχε ο ισχυρισμός ότι ο Ισαάκιος θα ανακηρυχθεί αυτοκράτορας αντί του Αλεξίου, έως ότου οι Δουκάδες και ο Γιώργος Παλαιολόγος συνωμότησαν για να επιλεγεί ο Αλέξιος. Οι Δουκάδες συνέχισαν να εργάζονται κατά του Ισαάκιου, μέχρι που ο Ισαάκιος δήλωσε πίστη στον νέο αυτοκράτορα. Στη συνέχεια αποδείχθηκε ένας από τους πιο πιστούς, σταθερούς και ενθουσιώδεις υποστηρικτές του. Ο Αλέξιος με τη σειρά του τον αντάμειψε με την απονομή του νέου τίτλου του σεβαστοκράτορα που τον χαρακτήριζε ως σχεδόν ίσο, σύμφωνα με τα λόγια της Άννας Κομνηνής.
Τα χαρακτηριστικά του ήταν παρόμοια με τον αδελφό του Αλέξιο, αν και πιο χλωμός και η γενειάδα του λιγότερο πυκνή. Αυτός φέρεται ότι απολάμβανε το κυνήγι και τον πόλεμο, θέτοντας τον εαυτό του στην πρώτη σειρά της των μάχης.
Ταμπάχανα Πάτρας

Τα Ταμπάχανα είναι μία από τις παλαιότερες συνοικίες ης Πάτρας, ευρισκόμενη στη λεγόμενη Άνω Πόλη και γειτνιάζει με τις συνοικίες Άγιος Δημήτριος, Αρόη, Κρητικά, Μαρούδα και Σύνορα. 
Στη σύγχρονη Πάτρα τα Ταμπάχανα αποτελούν μια σχετικά ήσυχη γειτονιά της πόλης. Η εκεί πλατεία φέρει την ονομασία Πλατεία Φιλικής Εταιρίας ή Πλατεία Φιλικών, γνωστότερη ωστόσο στην καθομιλουμένη ως Πλατεία Ταμπαχάνων.

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία της περιοχής προέρχεται από τον τουρκικό όρο «ταμπαχανέ» (τουρκικά: tabak), που σημαίνει «ταμπάκης», δηλ. βυρσοδέψης. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στην περιοχή υπήρχαν όλα τα βυρσοδεψεία της πόλης τα οποία ανήκαν σε Έλληνες και ξένους εμπόρους δερμάτων ·ακόμα και μετά την Επανάσταση του 1821 αναφέρονται πολλά βυρσοδεψεία τα οποία συχνά δημιουργούσαν δυσοσμία. 
Το 1821 η συνοικία πυρπολήθηκε από τους Οθωμανούς, ενώ εκεί έγιναν και άλλες δύο μάχες. Η μία την Κυριακή των Βαΐων του 1821 και η δεύτερη στις 9 Μαρτίου του 1822, όπου οι Έλληνες αγωνιστές καταδίωξαν τους Οθωμανούς.
Στην συνοικία αναφέρεται πηγή με νερό που ύδρευε την περιοχή και από εκεί περνούσε το «Βρωμολάγκαδο», ρυάκι μπαζωμένο ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα. Αναφέρεται ότι στις 8 Σεπτεμβρίου 1877 το Βρωμολάγκαδο πλημμύρισε πνίγοντας δύο ανθρώπους.
Έως την πλατεία στα Ταμπάχανα έφτανε η δεύτερη γραμμή του Τραμ της Πάτρας, η οποία ξεκινούσε από τον Άγιο Διονύσιο. Για να περάσει η γραμμή χρειάστηκε να κοπεί τμήμα από τον κήπο της οικογένειας «Γλαράκη». Η οικογένεια Γλαράκη μετά από χρόνια δώρισε την περιουσία που κατείχε στα Ταμπάχανα και εκεί χτίστηκε το σχολικό συγκρότημα που υπάρχει και λειτουργεί ακόμα και σήμερα. 
Στα Ταμπάχανα γεννήθηκε και μεγάλωσε ο ρεμπέτης τραγουδιστής, τραγουδοποιός και αυτοδίδακτος μουσικός Μπάμπης Γκολές.