google/wiki40b huggingface dataset:
Καισάρεια (αθλητικοί αγώνες)

Τα Καισάρεια ήταν αθλητικοί αγώνες που γίνονταν στην Πάτρα κατά την αρχαιότητα.
Για τους αγώνες υπάρχουν λίγα στοιχεία τα οποία  εμπλουτίζονται με τις ανασκαφές και ανάδειξη του αρχαίου σταδίου της πόλης που γίνεται σήμερα.  Η ανασκαφή του είναι δύσκολη γιατί βρίσκεται στο σημερινό κέντρο της Πάτρας και μετά από πολλές απαλλοτριώσεις ανασκάπτεται αλλά όχι ολόκληρο.
Από επιγραφές που έχουν βρεθεί γίνεται γνωστό ότι το στάδιο κατασκευάστηκε επι του Ρωμαίου αυτοκράτορα Δομιτιανού ανάμεσα στο 80 με 90 π.Χ. και είχε 200 μέτρα μήκος και 90 πλάτος.
Στην Κόρινθο, Κω και στην Λαοδείκια έχουν βρεθεί επιγραφές που αναφέρουν νικητές από αυτές τις πόλεις στα Καισάρεια. Από επιγραφές ξέρουμε και κάποιους Αχαιούς νικητές των αγώνων , όπως ο Αλέξανδρος , η Νικηγόρα (γυναίκα), Χρυσόπετρος, κ.α.
Οι αγώνες διεξάγονταν με την βοήθεια χορηγών, οι οποίοι τιμούνταν για την προσφορά τους με τον τίτλο του Αγωνοθέτη. Οι αθλητές προέρχονταν από όλον τον τότε γνωστό κόσμο και οι αγώνες είχαν διεθνή χαρακτήρα.
Από ψηφιδωτό που έχει βρεθεί στην πόλη , έγινε γνωστό ότι στα Καισάρεια γίνονταν τα εξής αγωνίσματα : Πένταθλο,Πυγμή, Δρόμος,Κερητίζων,Οπλιτικός δρόμος,Πάλη και θεατρικοί.
In Session (άλμπουμ του Στίβι Ρέι Βον)

Λίστα Τραγουδιών

1. Call It Stormy Monday (Aaron "T-Bone" Walker) - 8:59

2. Old Times - 1:15

3. Pride and Joy (Vaughan) - 5:57

4. Ask Me No Questions (B.B. King) - 5:02

5. Pep Talk - 0:51

6. Blues at Sunrise (Albert King) - 15:08

7. Turn It Over - 0:51

8. Overall Junction (Albert King) - 8:19

9. Match Box Blues (Blind Lemon Jefferson) - 7:38

10. Who Is Stevie? - 0:43

11. Don't Lie to Me (Hudson Whittaker) - 8:56
Νοτιοκορεατικές βουλευτικές εκλογές (2016)

Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα στις 13 Απριλίου 2016. Το φιλελεύθερο Κόμμα Μιντζού της Κορέας έκανε την έκπληξη και ανατρέποντας τις δημοσκοπήσεις κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών, επικρατώντας του κυβερνώντος συντηρητικού Κόμματος Σαενουρί με διαφορά μόλις μίας έδρας.

Εκλογικό σύστημα

Τα 300 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν στις εκλογές του 2016, από τα οποία τα 253 (ποσοστό 84%) εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες 
με πλειοψηφικό σύστημα, και 47 (16%) από κλειστές κομματικές λίστες με την ενισχυμένη αναλογική (largest remainder method). Το εκλογικό όριο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή ήταν το 3%.

Επακόλουθα

Μία ημέρα μετά τις εκλογές, ο αρχηγός του κόμματος Σαενουρί Κιμ Μου-σουνγκ υπέβαλε παραίτηση αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την εκλογική ήττα του κόμματος. Ακολούθησαν παραιτήσεις και άλλων ηγετικών στελεχών, με αποτέλεσμα να συσταθεί έκτακτη επιτροπή με επικεφαλής τον Ουόν Γιου Τσουλ για μεταβατική ηγεσία στο κόμμα. 
Η πρόεδρος Παρκ , σύμφωνα με δήλωσή της, "αποδέχθηκε ταπεινά το αποτέλεσμα" και δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με τη νέα εθνοσυνέλευση.
Σε βλέπω (σειρά ταινιών)

Το Σε βλέπω (πρωτότυπος τίτλος: Saw) είναι αμερικανικό franchise τρόμου, που δημιουργήθηκε από τον Τζέιμς Γουάν, διανεμήθηκε από τη Lions Gate Entertainment και παράχθηκε από την Twisted Pictures. Αποτελείται από επτά ταινίες, αλλά και άλλα μέσα. Το 2003, ο Γουάν και ο σεναριογράφος Λι Γουάνελ δημιούργησαν ένα φιλμ μικρού μήκους, για να βοηθήσουν στην ενδεχόμενη κινηματογραφική ταινία Σε βλέπω. Αυτό συνέβη με επιτυχία το 2004, με την κυκλοφορία της στο Sundance Film Festival, ενώ προβλήθηκε στους κινηματογράφους τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Τα sequels του Σε βλέπω σκηνοθετήθηκαν από τους Ντάρεν Λιν Μπάουσμαν, Ντέιβιντ Χακλ και Κέβιν Γκουτέρτ, και γράφτηκαν από τους Βαν, Γουάνελ, Μπάουσμαν, Πάτρικ Μέλτον και Μάρκους Ντάνσταν, και κυκλοφόρησαν όλες κάθε Οκτώβρη, την Παρασκευή πριν το Χάλογουιν, μεταξύ 2004 και 2010. Και οι δύο δημιουργοί παρέμειναν στο franchise ως εξέχοντες παραγωγοί. Στις 22 Ιουλίου του 2010, ο παραγωγός Μαρκ Μπεργκ επιβεβαίωσε ότι η έβδομη ταινία, Σε βλέπω VII, είναι η τελευταία προσθήκη της σειράς. Οι δημιουργοί Τζέιμς Γουάν και Λι Γουάνελ είναι ακόμα ανοικτοί στο να συνεχίσουν τη σειρά, αν μπορούσαν να κάνουν κάτι "διαφορετικό" με το υλικό. Οι ταινίες, συνολικά, έχουν επιφέρει εισπράξεις άνω των 873 εκατομμυρίων δολαρίων, παγκοσμίως.
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Ιούνιος

Αθλητικά γεγονότα που συνέβησαν τον Ιούνιο του 2010.
Αϊρίνε Παλσυτέ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1992 στο Κάουνας. Το 1998, μεταγράφηκε σε σχολείο του Βίλνιους. Σήμερα σπουδάζει διαχείριση επιχειρηματικών πληροφοριών στο Πανεπιστήμιο Βίλνιους.
Σπύρος Σκούρας

Βιογραφία

Γεννημένος στο Σκουροχώρι Ηλείας, ο Σπύρος μαζί με τα αδέρφια του Κάρολο και Γεώργιο έφθασαν στο Σεντ Λιούις του Μισούρι το 1910. Ήταν 3 από τα 10 παιδιά της οικογένειας ενός φτωχού βοσκού που κατάφεραν σε λίγα χρόνια να αναρριχηθούν στις διευθυντικές θέσεις των μεγαλύτερων στούντιο του Χόλυγουντ.
Ξεκίνησαν να εργάζονται σαν σερβιτόροι και μπάρμεν σε ξενοδοχεία και ζώντας με στερήσεις κατάφεραν να μαζέψουν μέχρι το 1914 οικονομίες 3.500 δολαρίων, τις οποίες επένδυσαν από κοινού με δυο ακόμα Έλληνες στην κατασκευή ενός κινηματογράφου. Τον ονόμασαν "Olympia" και σε λίγο καιρό ακολούθησαν οι εξαγορές και άλλων αιθουσών μέχρι του σημείου που είχαν στην κατοχή τους όλους τους κινηματογράφους του Σαντ Λιούις. Το όνειρο τους για την κατασκευή ενός παγκοσμίου κλάσεως κτιριακού συγκροτήματος με κινηματογράφους υλοποιήθηκε με την κατασκευή του "Ambassador", μια επένδυση 5,5 εκατομμυρίων δολαρίων, το 1926. Το 1929 πούλησαν την αλυσίδα των κινηματογράφων στη Warner Bros. για να καταλάβουν διευθυντικές θέσεις σε κινηματογραφικές εταιρείες.
Το 1932 οι αδελφοί Σκούρα είχαν τη διεύθυνση 500 και πλέον αιθουσών της αλυσίδας Fox-West Coast. Ο Σπύρος βοήθησε στην συγχώνευση της Fox με τη 20th Century το 1935 και ανέλαβε τα ηνία του νέου στούντιο το 1942. Στη διάρκεια της 20ετούς θητείας του προσπάθησε να σώσει την παραπαίουσα βιομηχανία του κινηματογράφου από την επέλαση της τηλεόρασης. Το μότο της 20th Century Fox "Movies are Better than Ever" (οι Ταινίες είναι Καλύτερες από Ποτέ) απέκτησε σάρκα και οστά όταν ο Σπύρος Σκούρας παρουσίασε το σύστημα ευρείας εικόνας Σινεμασκόπ στην πρωτοποριακή για την εποχή της ταινία Ο Χιτών. Το νέο σύστημα εικόνας θεωρήθηκε από πολλούς σαν το φιλί της ζωής στο σινεμά και ένα σημαντικότατο όπλο στη μάχη με την τηλεόραση.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1959 ο Σκούρας υποδέχτηκε τον Νικήτα Χρουστσόφ στο στούντιο της Fox. Στο γεύμα που ακολούθησε, είχε μια φιλική λογομαχία με τον υψηλό καλεσμένο του, όπου χαρακτήρισε τη Σοβιετική Ένωση "το μεγαλύτερο μονοπώλιο που γνώρισε ποτέ ο κόσμος".
Η αποπομπή του από την προεδρία της εταιρείας έγινε ύστερα από τους οικονομικούς κλυδωνισμούς που προκάλεσε η παταγώδης αποτυχία της ταινίας Κλεοπάτρα. Έμεινε στην εταιρία σαν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, αλλά με μειωμένες αρμοδιότητες, μέχρι το 1969. Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1971 σε ηλικία 78 ετών.
Ερρίκος Α΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου και της Λούιτγκαρτ, κόρης του Πόππο Ζ΄ κόμη του Χέννεμπερκ.
Το 1264 διαδέχθηκε τον πατέρα του από κοινού με τον αδελφό του Αλβέρτο Α΄. Το 1265 απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ και ο Ερρίκος Α΄ έμεινε μόνος κυβερνήτης.
Από το 1266 ζητούσε από τους Εβραίους του Βίσμαρ να πληρώνουν για την προστασία τους. Το ίδιο έτος ξεκίνησε το πρόγραμμα "χορηγίας οίνου και άρτου", όπου 20 ναοί στην περιοχή τού Ίουφ (Iłów) λάμβαναν για τη θεία κοινωνία οίνο και μπισκότα από το δημαρχείο του Βίσμαρ. Στη σχετική απόφαση αναφέρονται πολλές εκκλησίες της περιοχής για πρώτη φορά. Το 1270 ανέλαβε μία Σταυροφορία εναντίον της Λιθουανίας, που δεν είχε ακόμη εκχριστιανισθεί.
Το 1271 έκανε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, αλλά κατά τη διαδρομή φυλακίστηκε και δόθηκε στο Κάιρο, όπου έμεινε αιχμάλωτος των Αράβων για 27 έτη. Κατά την απουσία του το Μεκλεμβούργο διοικήθηκε από τους αδελφούς του Ιωάννη Β΄ και Νικόλαο Γ΄, έπειτα από μία διαμάχη μεταξύ τους για τη διακυβέρνηση και την κηδεμονία των τέκνων του. Το 1283 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και έμεινε μόνος ο Νικόλαος Γ΄, ώσπου το 1290 ο Ερρίκος Β΄ (πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄) ενηλικιώθηκε.
Ο Ερρίκος Α΄ επέστρεψε στο Μεκλεμβούργο μέσω του Μωρέα και της Ρώμης το 1298. Το 1299 ανέλαβε επίσημα τη βασιλεία, αν και μάλλον άφησε τη διακυβέρνηση κυρίως στον γιο του Ερρίκο Β΄. Το 1302 απεβίωσε και τάφηκε στην κρύπτη του Ντόμπεραν Μίνστερ.
Νικόλαος Δ΄ Μουζάλων

Καταγωγή

Ο Νικόλαος Μουζάλων καταγόταν από επιφανή Κωνσταντινουπολίτικη οικογένεια: από αυτήν προέρχονταν ο επίσκοπος Αμυκλών Νικόλαος Μουζάλων, (β΄ μισό 12ου αι.). Οι αδελφοί, Γεώργιος, Θεόδωρος και Ανδρόνικος Μουζάλωνες ήταν πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι: ο Θεόδωρος ήταν Μεγάλος Λογοθέτης επί αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου και στη Σύνοδο του 1284 άσκησε κριτική στους λατινίζοντες Ιωάννη Βέκκο, Κωνσταντίνο Μελιτηνιώτη και Γεώργιο Μετοχίτη.
Σχετικά με τη ζωή του Νικόλαου Μουζάλωνος οι πηγές είναι περιορισμένες: κυρίως στηριζόμαστε στην έμμετρη αυτοβιογραφική Απολογία του που συνέθεσε όταν παραιτήθηκε από τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου, και από ένα Εγκώμιον που συντάχθηκε από ανώνυμο ρήτορα και εκφωνήθηκε όταν ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
Επί πατριάρχη Νικόλαου Γ' Γραμματικού (1084-1111) του ανατέθηκαν καθήκοντα λαϊκού ιεροκήρυκα.

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου

Όταν χήρευσε ο Αρχιεπισκοπικός θρόνος της Κύπρου, ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός εκτιμώντας τη λογιοσύνη του τον έκρινε ως πιο κατάλληλο για τη θέση αυτή, ενώ ήταν λαϊκός. Ο Μουζάλων θέλοντας να αποφύγει την εκλογή κατέφυγε σε μοναστήρι κοντά στην Κωνσταντινούπολη ίσως στη μονή Κοσμιδίου, όπου εκάρη μοναχός. Τελικά ο αυτοκράτορας έκαμψε την αντίδραση του μοναχού-πλέον-Μουζάλωνος, ο οποίος εστάλη στην Κύπρο. Είναι άγνωστο ακριβώς το χρονικό διάστημα της αρχιεπισκοπείας του, αλλά σίγουρα παραιτήθηκε οικειοθελώς το 1110. Οι λόγοι της παραίτησής του έχουν να κάνουν με την αδυναμία του να ελέγξει την νοσηρή κατάσταση που επικρατούσε στην Αρχιεπισκοπή: κληρικοί συνεργάζονταν με τους φοροεισπράκτορες, ενώ οι κληρικοί που καταπατούσαν τους εκκλησιαστικούς κανόνες έβρισκαν κάλυψη από τους κοσμικούς άρχοντες.
Μετά την παραίτησή του γύρισε στη μονή Κοσμιδίου ως ηγούμενός της στην οποία παρέμεινε για τριανταεπτά χρόνια.

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Οι συνθήκες ανόδου του στον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης συνδέονται με την παραίτηση του Πατριάρχη Κοσμά Β' του Αττικού τον Φεβρουάριο του 1147 λόγω πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων του και καθαίρεσής του. Επειδή η Σύνοδος αδυνατούσε να συμφωνήσει στην εκλογή κατάλληλου προσώπου, ζήτησε τη συνδρομή του Μανουήλ Κομνηνού, ο οποίος προέκρινε τον Νικόλαο Μουζάλων λόγω της εκτίμησης που έχαιρε από τον λαό και λόγω του προηγούμενου ποιμαντικού έργου του στην Κύπρο.Οι επίδοξοι διεκδικητές του θρόνου της Βυζαντινής Πρωτεύουσας προέβαλαν κανονικά ζητήματα, καθώς η προηγούμενη παραίτησή του από τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου ήγειρε ζήτημα παραίτησης και από την ιερωσύνη.
Ο Μουζάλων ως Νικόλαος Δ' παρέμεινε στον πατριαρχικό θρόνο από τον Δεκέμβριο του 1147 έως τον Απρίλιο του 1151, οπότε υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Η δράση του κυρίως εξαντλήθηκε στην ρύθμιση καθημερινών νομοκανονικών θεμάτων. Συνέγραψε αρκετά θεολογικά έργα, μεταξύ αυτών και μια διατριβή που αποδομεί το φιλιόκβε. Στην διάρκεια της πατριαρχείας του η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, εκμεταλλευόμενη το κενό που προηγήθηκε της εκλογής του, εξέλεξε αντικανονικώς μητροπολίτη ερήμην του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Ακτινομύκητες

Οι Ακτινομύκητες ή Ακτινοβακτήρια είναι μια ταξινομική ομάδα βακτηρίων που χαρακτηρίζονται από τα υψηλά ποσοστά ζευγών γουανίνης-κυτοσίνης (G+C) στο γονιδίωμά τους και από τη νηματοειδή μορφή ανάπτυξής τους. Το ποσοστό G+C κυμαίνεται, για τους περισσότερους ακτινομύκητες, μεταξύ 63% και 78%. Χαρακτηριστικό ταξινομικό γένος αυτής της ομάδας είναι οι στρεπτομύκητες από τους οποίους παράγονται χρήσιμα αντιβιοτικά (στρεπτομυκίνη, τετρακυκλίνη κ.ά.).

Ανάπτυξη

Η ανάπτυξη αυτής της ομάδας των βακτηρίων συνίσταται στο σχηματισμό αποικιών με μορφή διακλαδιζόμενων νηματίων που ονομάζονται μυκήλια. Σε αυτόν τον τρόπο ανάπτυξης οφείλεται και η "παραπλανητική" ονομασία των ακτινομυκήτων οι οποίοι δεν είναι μύκητες αλλά βακτήρια. Μια άλλη ομοιότητα με τους μύκητες είναι ότι οι περισσότεροι ακτινομύκητες σχηματίζουν σπόρια. Βέβαια, τα μυκήλια είναι βακτηριακών μεγεθών και διακρίνονται από τα πιο ευμεγέθη των μυκήτων.
Γιώργης Γιατρομανωλάκης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Ζαρό Ηρακλείου Κρήτης στις 17 Μαρτίου 1940. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο King's College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (Ph.D.). Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει γράψει βιβλία και άρθρα για τον Όμηρο, τη λυρική ποίηση, την τραγωδία, τον Αριστοτέλη, το αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα, την αρχαία ελληνική λογοτεχνική κριτική και ασχολείται με τη μετάφραση κλασικών κειμένων. Τα ενδιαφέροντα του στρέφονται επίσης στη μελέτη της σύγχρονης νεοελληνικής λογοτεχνίας και έχει γράψει βιβλία και άρθρα για τον Σολωμό, τον Σεφέρη, τον Σικελιανό, τον Ελύτη, τον Σινόπουλο, τον Εμπειρίκο, τον Ρίτσο, τον Εγγονόπουλο κ.ά. Το 1962 βραβεύτηκε με το Β΄ Βραβείο Πανσπουδαστικής Ποίησης με κριτές τον Ο. Ελύτη, τον Γ. Ρίτσο, και τον Ν. Βρεττάκο. Το 1982 πήρε το Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης, το 1983 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το μυθιστόρημα «Ιστορία» και ακολούθησε το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημα "Ο παππούς μου και το κακό", το 2005.  Το 2014 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης για τη μετάφραση του έργου "Ιεροί λόγοι" του Αίλιου Αριστείδη το οποίο αρνήθηκε να παραλάβει.

Περιηγήσεις

(2016) ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, εκδόσεις Άγρα.
Βερνίκι νυχιών

Ιστορία

Το βερνίκι προέρχεται από την Κίνα και χρονολογείται από το 3000 π.Χ. Γύρω στο 600 π.Χ., κατά τη διάρκεια της δυναστείας Zhou, το βασιλικό παλάτι προτιμούσε τα χρώματα χρυσού και αργύρου. Ωστόσο, το κόκκινο και το μαύρο τελικά αντικατέστησαν αυτά τα χρώματα ως βασιλικά αγαπημένα. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας του Μινγκ, τα βερνίκια νυχιών παραγόταν από ένα μείγμα που περιελάμβανε μελισσοκέρι, ασπράδια αυγών, ζελατίνη, φυτικές βαφές και αραβικό κόμμι. 
Στην Αίγυπτο, οι κατώτερες τάξεις προτιμούσαν ανοιχτά χρώματα. Οι μουμιοποιημένοι Φαραώ είχαν επίσης τα νύχια τους ζωγραφισμένα με χέννα.
Το χρωματισμένο βερνίκι νυχιών δεν εμφανίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1920. Οι πρώιμες φόρμουλες δημιουργίας βερνικιών νυχιών δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας βασικά συστατικά όπως λάδι λεβάντας, καρμίνη, οξειδίου του κασσίτερου και περγαμόντο.
Τηθύς

Σύμφωνα με τη Μυθολογία

Ήταν μία από τις Τιτανίδες, κόρη του Ουρανού και της Γαίας  που έλαβε ως σύζυγο τον αδελφό της, Ωκεανό από τον οποίο και γέννησε τρεις χιλιάδες ποτάμιους θεούς, μεταξύ των οποίων ήταν ο Αχελώος, ο Ασωπός κ.ο.κ. και ισάριθμες θεότητες, τις Ωκεανίδες.
Κατ΄ άλλη παραδοχή του μύθου η Τηθύς ήταν μητέρα του Φόρκυνος, του Κρόνου και της Ρέας, η οποία και της εμπιστεύθηκε την ανατροφή του Δία.
Από τους μεταγενέστερους Έλληνες, η Τηθύς ταυτίσθηκε με την θεά Ίσιδα της Αιγυπτιακής Μυθολογίας.
Γιώργος Γιαννούτσος

Καριέρα

Στις 26 Αυγούστου του 2016 ο Γιαννούτσος υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ το οποίο θα διαρκέσει μέχρι το καλοκαίρι του 2020.
Αμωρί ΣΤ΄ του Μονφόρ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Σίμωνα 5ου κόμη τού Λέστερ και της Αλίκης των Μονμορανσύ. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Σίμων 6ος κόμης τού Λέστερ.
Ο πατέρας του ακολούθησε τη Σταυροφορία των Αλβιγηνών το 1209. Δεν γνωρίζουμε αν ο Αμωρί ΣΤ΄ τον ακολούθησε στον νότο από την αρχή, αλλά θα μπορούσε να φθάσει εκεί την άνοιξη τού 1210, όταν η μητέρα του πήγε στον νότο φέρνοντας ενισχύσεις για τον άνδρα της. Χρίστηκε ιππότης το 1213 στο Καστελνωνταρύ κατά τη διάρκεια μίας ιδιαίτερα επίσημης τελετής και συνέχισε να πολεμά υπό τις διαταγές τού πατέρα του ως το τέλος εκείνου το 1218. Ως διάδοχος τού πατέρα του, κληρονόμησε την κομητεία της Τουλούζης, που εκείνος είχε πάρει από τον Ραϋμόνδο ΣΤ΄ κόμη της Τουλούζης ως αμοιβή για τη δράση του στην εκστρατεία. Κληρονόμησε επίσης και άλλους τίτλους και εδάφη στο Λανγκεντόκ.
Το 1224 παραχώησε τους τίτλους και τα εδάφη που είχε στο Λανγκεντόκ στον Λουδοβίκο Η΄. Σε αντιστάθμισμα η κυριότητα τού Μονφόρ-λ-Αμωρί αναβαθμίστηκε σε κομητεία και αρκετά έτη μετά, το 1230, ο Αμωρί ΣΤ΄ διαδέχθηκε τον θείο του Ματθαίο Β΄ κύριο τού Μονμορανσύ ως κοντόσταυλος της Γαλλίας.
Πλανητικός πυρήνας

Ο πλανητικός πυρήνας αποτελείται από το ενδότατο στρώμα (ή στρώματα) ενός πλανήτη που μπορεί να αποτελείται από στερεά και υγρά στρώματα. Οι πυρήνες συγκεκριμένων πλανητών μπορεί να είναι εντελώς στερεοί ή εντελώς υγροί. Στο ηλιακό σύστημα το μέγεθος του πυρήνα μπορεί να κυμαίνεται από περίπου 20% (Σελήνη) έως 85% της ακτίνας ενός πλανήτη (Ερμής).
Οι αέριοι γίγαντες έχουν επίσης πυρήνες, αν και η σύνθεση αυτών είναι ακόμα θέμα συζήτησης. Η πιθανή σύσταση ποικίλλει ανάμεσα από το πέτρωμα/σίδηρο, τον πάγο ή σε ρευστό μεταλλικό υδρογόνο. Οι πυρήνες των αέριων γιγάντων είναι αναλογικά πολύ μικρότεροι από εκείνους των γήινων πλανητών, αν και παρ 'όλα αυτά οι δικοί τους μπορεί να είναι ιδιαίτερα μεγαλύτεροι από της Γης· ο Δίας έχει έναν 10-30 φορές βαρύτερο από τη Γη και ο εξωπλανήτης HD149026 b έχει πυρήνα 67 φορές τη μάζα της Γης.
Ιπποκράτης Ταυλάριος

Σταδιοδρομία

Καταγόταν από την Κάλυμνο.
Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής με 7.526 ψήφους, με τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν πατέρας 3 παιδιών.
Ο Ιπποκράτης Ταυλάριος σκοτώθηκε σε ηλικία 60 ετών σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στις 22 Φεβρουαρίου 1984 στον αυτοκινητόδρομο Ρώμης-Νάπολης, στην Ιταλία.
Ζαν-Μπατίστ Μαρί Μενιέ ντε Λα Πλας

Πηδαλιουχούμενο αερόστατο

Ο Μενιέ πολλές φορές θεωρείται ο εφευρέτης του πηδαλιουχούμενου, εξαιτίας ενός ανολοκλήροτου σχεδίου που συνέλαβε το 1784, λίγο χρονικό διάστημα μετά τις πρώτες πτήσεις με αερόστατα των αδελφών Μονγκολφιέ, και παρουσίασε στην Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Αυτό αφορούσε ένα ελλειπτικό αερόστατο (ballonet) μήκους 84 μέτρων, με χωρητικότητα 1.700 κυβικών μέτρων, κινούμενο από τρεις προπέλες που κινούσαν 80 άνδρες. Το καλάθι, σε σχήμα βάρκας, κρεμόταν από το κουβούκλιο με σύστημα τριών σχοινιών.

Ζακ Σαρλ και αδελφοί Ρομπέρ

Μετά τις επιτυχημένες πτήσεις τους με αερόστατα υδρογόνου το 1783, ο καθηγητής Ζακ Σαρλ και οι αδελφοί Ρομπέρ κατασκεύασαν ένα επίμηκες, πηδαλιουχούμενο σκάφος σύμφωνα με τα σχέδια του Ζαν Μπατίστ Μενιέ. Το μοντέλο τους περιελάμβανε το εσωτερικό κύτταρο αέρα του Μενιέ (ballonnet), πηδάλιο κατεύθυνσης και μέθοδο προώθησης.
Στις 15 Ιουλίου 1784 οι αδελφοί πέταξαν για 45 λεπτά από το Σαιντ-Κλου στο Μεντόν με τον Μ. Κόλιν-Χάλιν και τον Λουδοβίκο Φίλιππο Β΄, Δούκα της Σαρτρ στο επίμηκες αερόστατο τους. Παρά τους 80 άνδρες που διέθεταν κουπιά για τον έλεγχο της προώθησης και της κατεύθυνσης, το σύστημα αποδείχθηκε άχρηστο. Η απουσία βαλβίδας ελευθέρωσης αερίου είχε ως αποτέλεσμα τον δούκα να σκίσει το κάλυμμα για να αποτρέψει το σπάσιμό του όταν το σκάφος έφτασε σε ύψος περίπου 4.500 μέτρων (15.000 πόδια).
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1784 οι αδελφοί πέταξαν για 6 ώρες και 40 λεπτά, καλύπτωντας απόσταση 186 χιλιομέτρων (116 μίλια) από το Παρίσι στο Μπωβρί κοντά στο Μπέτουν, περνώτας πάνω από το Σαιντ-Ζυστ-εν-Σωσέ και την επαρχία Κλερμόν ντε λ'Ουαζέ. Αυτή ήταν η πρώτη πτήση απόστασης πάνω από 100 χιλιόμετρα.

Πηδαλιουχούμενο του Ζιφάρ

Το 1852, 66 χρόνια μετά το πηδαλιουχούμενο με κουπιά του Σαρλ και των αδελφών Ρομπέρ, το μοντέλο του Ανρί Ζιφάρ για το πρώτο επιτυχημένο αερόπλοιο στηρίχθηκε στις ιδέες του Μενιέ.

Στρατιωτική σταδιοδρομία του Μενιέ

Κατά την στρατιωτική σταδιοδρομία του, το 1791 τέθηκε επικεφαλής παράκτιων αμυντικών σωμάτων. Ενώ πολεμούσε τους Πρώσους στον Ρήνο, τραυματίστηκε κατά την διάρκεια της Πολιορκίας του Μάιντς (1793) και απεβίωσε. Για τις στρατιωτικές υπηρεσίες που προσέφερε, είναι ένα από τα ονόματα που αναγράφονται κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (ως MEUNIER).
Διαιρέσεις του Ασσάμ

Η πολιτεία του Ασσάμ στην Ινδία έχει πέντε περιφερειακές διαιρέσεις, που η καθεμία περιλαμβάνει μια σειρά από επαρχίες. Το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τη διοίκηση της διαίρεσης έχει οριστεί ως Επίτροπος Διαίρεσης.

Ιστορία

Το 1874, το Ασσάμ συγκροτήθηκε ως επαρχία Επικεφαλής Επιτρόπου με έδρα το Σιλόνγκ, πάλαι ποτέ πρωτεύουσα του Ασσάμ, που ανήκει τώρα στη Μεγκαλάγια. Για την καλύτερη διαχείριση των έξι επαρχιών, τις Γκοαλπάρα, Καμρούπ, Σονιτπούρ, Ναγκαόν (πρώην Νοουγκόνγκ), Σιβασαγκάρ (πρώην Σιμπσαγκάρ) και Λαχιμπούρ, (οι επαρχίες της κοιλάδας του Βραχμαπούτρα, ονομάζονταν επίσης Κοιλάδα Ασσάμ), ο Δικαστής της Κοιλάδας Ασσάμ έλαβε τη πρόσθετη αρμοδιότητα του επιτρόπου στο 1880. Το 1905, τα αξιώματα του Δικαστή και Επιτρόπου διαχωρίστηκαν στη Κοιλάδα Ασσάμ, εκτός από την προσθήκη ένα ξεχωριστό γραφείο Επιτρόπου για τη διοίκηση των Επαρχιών Λόφου και Κοιλάδας Σούρμα.
Μητροπολίτης Νικαίας Γεώργιος

Η ζωή του

Ο Μητροπολίτης Γεώργιος γεννήθηκε στη Βέροια στις 24 Ιουνίου του 1916, από μικρασιάτες  γονείς. Η μητέρα του ονομαζόταν Χάιδω και καταγόταν από το Πολυδένδρο Ημαθίας. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα στη φτώχεια και τις στερήσεις.
Φοίτησε στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο της Βέροιας. Το 1935 εγκατέλειψε τη γενέτειρα του για να σπουδάσει στη Θεολογική Σχολή Αθηνών.Στην Αθήνα έγινε μέλος της Αδελφότητας Θεολόγων η Ζωή.
Μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1939 κατατάχτηκε στο στρατό, όπου υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του πυροβολικού. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1940.
Το 1946 χειροτονήθηκε διάκονος από το   Μητροπολίτη Πατάρων Μελέτιο και δύο χρόνια αργότερα πρεσβύτερος από το  Μητροπολίτη Φθιώτιδος Αμβρόσιο. Στη Λαμία υπηρέτησε καταρχήν  ως στρατιωτικός ιερέας (1948-1950) και στη συνέχεια ως ιεροκήρυκας έως το 1954, οπότε μετατέθηκε στη Δράμα όπου ανάλαβε και πάλι κηρυκτικό έργο, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με τον τομέα της Νεότητας. 
Το 1958 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου παράλληλα με την  ενεργή δράση του ως ιεροκήρυκας, τοποθετήθηκε στη θέση του διευθυντή Κηρύγματος της Αποστολικής Διακονίας. Στα πλαίσια της δράσης του αυτής ανέλαβε και τη σύνταξη του εβδομαδιαίου φυλλαδίου της Αποστολικής Διακονίας, της Φωνής Κυρίου.
Μόλις ένα έτος μετά ο αρχιεπίσκοπος  Κύπρου  Μακάριος τον προσκάλεσε στην Κύπρο. Ο Μακάριος επιθυμούσε να ασχοληθεί περισσότερο με τα εθνικά θέματα και έτσι  παραχώρησε στο Γεώργιο τα εκκλησιαστικά. Το ίδιο έτος ορίστηκε διευθυντής του Γραφείου Θρησκευτικής Διαφώτισης της Αρχιεπισκοπής Κύπρου.
Στις 3 Μαΐου η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου τον εξέλεξε βοηθό επίσκοπο και στις 21 του ίδιου μήνα χειροτονήθηκε Χωρεπίσκοπος Τριμυθούντος από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Ανάμεσα στη δραστηριότητά του την  περίοδο αυτή συγκαταλέγεται και η ίδρυση του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας Κύπρου.
Δεν παρέμεινε όμως για πολύ, ούτε στην Κύπρο. Στις 9 Ιουλίου του 1967 ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος τον ενθρόνισε μητροπολίτη της νεοσυσταθείσας Μητροπόλεως Νικαίας. Εκεί ανέπτυξε πλούσιο ποιμαντορικό έργο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη νεολαία. Ενδεικτική του ενδιαφέροντος του αυτού είναι η κατασκευή παιδικών κατασκηνώσεων στα Πίσια Κορινθίας και στη συνέχεια στη Στεφάνη Βοιωτίας.
Οι κατασκηνώσεις της Στεφάνης ήταν και ο τόπος όπου άφησε την  τελευταία του πνοή το πρωί της ενάτης Αύγούστου 1990. Κηδεύτηκε στις 11 Αυγούστου στο μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Νικαίας, όπου μέχρι και σήμερα βρίσκεται ο τάφος του. Τα άμφια του εκτίθενται στον Ιερό Ναό Εσταυρωμένου Αιγάλεω.

Συγγραφικό έργο

Το συγγραφικό έργο του Μητροπολίτη Γεωργίου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων βιβλία, άρθρα, μελέτες ηθικού, θρησκευτικού και εθνικού περιεχομένου καθώς και συλλογές κηρυγμάτων. Ενδεικτικά αναφέρονται:
Τρεις Πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

H Συνθήκη του Μάαστριχτ που ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Ένωση χώρισε τις πολιτικές της σε τρεις βασικές κατηγορίες, τους λεγόμενους Τρεις Πυλώνες. Με την επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας το 2009, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και οι λοιποί πυλώνες καταργήθηκαν και απορροφήθηκαν πλήρως απο την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, διατηρούνται οι σχετικές διαδικασίες στον τομέα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), συμπεριλαμβανομένης της αμυντικής πολιτικής.