google/wiki40b huggingface dataset:
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 2013

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 2013 (τελική φάση) διεξήχθη στo Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, από 2 ως 14 Ιουλίου 2013 με συμμετοχή 16 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ιράκ.

Σύστημα διεξαγωγής

Προηγήθηκαν προκριματικοί αγώνες στη ζώνη της Ευρασίας, στους οποίους αποκλείστηκαν το Ιράν και το Καζακστάν. Οι 16 ομάδες της τελικής φάσης χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους των 4 ομάδων. Η δύο πρώτες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στα προημιτελικά, από όπου συνέχισαν με αγώνες νοκ άουτ.
712 Βολιβιανή

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βολιβιανής εκτιμάται σε 127,57 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,051. Η Βολιβιανή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 44 λεπτά.
Κωνσταντίνος Παπακυρίτσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Παλαμά Καρδίτσας, της κοινότητας του οποίου διετέλεσε πρόεδρος. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη σε αυτές του Νοεμβρίου 1910.
Άκου (Μιλέ)

Το γλυπτό με τον τίτλο «Άκου» (Écoute) είναι έργο του Γάλλου γλύπτη Ανρί ντε Μιλέ (Henri de Miller, 1953 – 1999), που βρίσκεται στο Παρίσι, Γαλλία. Πρόκειται για ένα γλυπτό φτιαγμένο το 1986 από ψαμμόλιθο και είναι τοποθετημένο στη βόρεια άκρη της Πλατείας Ρενέ – Κασέν (Place René - Cassin), μέσα στους κήπους της παλαιάς αγοράς του Παρισιού (Λεζ Αλ, Les Halles) και μπροστά από την Εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου (L' église Saint-Eustache).
Το γλυπτό απεικονίζει το τεράστιο κεφάλι ενός άντρα, ακουμπισμένο πλαγιαστά στο χέρι του. Είναι τοποθετημένο στο ίδιο επίπεδο με το έδαφος. Το άγαλμα φέρει στη μια πλευρά του την υπογραφή του καλλιτέχνη: «Ανρί ντε Μιλέ 1986». Εκεί πλησίον βρίσκεται και μια άλλη γλυπτική δημιουργία του Ανρί ντε Μιλέ, με τον τίτλο «Ηλιακός δίσκος με οπτικές ίνες» (cadran solaire à fibres optiques).
Θεόδοτος ο Αιτωλός

Βιογραφικά στοιχεία

Κατά την περίοδο της ανόδου του Αντιόχου Γ' του Μέγα (223 – 187 π.Χ.) ο Θεόδοτος ήταν διοικητής της Κοίλης Συρίας, μιας επαρχίας με στρατηγική σημασία που αποτελούσε μήλον της έριδος ανάμεσα στις δύο δυναστείες για δεκάδες χρόνια. Στην υπηρεσία του Πτολεμαίου Δ' του Φιλοπάτορα αποδείχτηκε ικανός στρατιωτικός, ενισχύοντας τα οχυρά του Λιβάνου και απωθώντας την πρώτη επίθεση του βασιλιά της Συρίας κατά της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου. Μετά τα γεγονότα αυτά, ο Αντίοχος εγκατέλειψε για λίγο τις βλέψεις του στην περιοχή, καθώς κλήθηκε να αντιμετωπίσει την επανάσταση του σατράπη της Μηδίας, του Μόλωνα.
Ο Πτολεμαίος Δ', από την πλευρά του, ήταν πάντοτε κάτω από την εξουσία των ευνοούμενων του αυλικών, ανδρών και γυναικών, που ικανοποιούσαν τις επιθυμίες του για να τους παρέχει τη δυνατότητα να καθοδηγούν τα πολιτικά πράγματα, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε πως τα συγγενικά του πρόσωπα έπρεπε να εξοντωθούν. Οι πιο διαβόητοι από αυτούς είναι οι υπουργοί του Αγαθοκλής και Σωσίβιος. Μετά τις επιτυχίες του στην Ανατολή, ο Θεόδοτος θεωρήθηκε επικίνδυνος για την αλεξανδρινή αυλή, που έβλεπε με καχυποψία όποιον γινόταν δημοφιλής ή έμενε για καιρό σε κάποιο αξίωμα. Πίσω από μια απόπειρα κατά της ζωής του, ο Θεόδοτος διέκρινε το χέρι του Σωσίβιου. Αφού άφησε λοιπόν, σε έμπιστούς του την Τύρο και την Πτολεμαΐδα, έγραψε στον Αντίοχο προσφέροντας του τις δύο αυτές πόλεις το 219 π.Χ.
Ο Αντίοχος δέχτηκε με ευχαρίστηση την προσφορά και έσπευσε να υποστηρίξει στρατιωτικά τον Θεόδοτο στα σχέδιά του. Κατόπιν προσκάλεσε τον Θεόδοτο και τους άνδρες του να ενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί του. Ο συμπατριώτης του τελευταίου Νικόλαος ωστόσο, κατάφερε να αποτρέψει τη μετάβαση συγκεκριμένων τμημάτων των επαρχιών αυτών στα χέρια των Σελευκιδών. Όπως ήταν λογικό, ο Θεόδοτος έκτοτε απολάμβανε υψηλά αξιώματα και την εύνοια του Αντιόχου. Στην εκστρατεία του 217 π.Χ. τέθηκε επικεφαλής μια στρατιάς δέκα χιλιάδων επίλεκτων ανδρών, οπλισμένων κατά το μακεδονικό πρότυπο. Μάλιστα, λίγο πριν την περίφημη Μάχη της Ράφια, βρήκε το θάρρος να εισχωρήσει στα πτολεμαϊκά εδάφη με τη συνοδεία μονάχα δύο συντρόφων του, ώστε να δολοφονήσει τον ίδιο τον Πτολεμαίο. Προετοιμάστηκε αρκετά καλά, αλλά δεν κατάφερε να βρει τη σκηνή όπου κοιμόταν ο βασιλιάς. Τελικά τραυμάτισε δύο άνδρες και θανάτωσε τον Ανδρέα, γιατρό του βασιλιά. Κατόπιν κατάφερε να δραπετεύσει με ασφάλεια και να επιστρέψει άθικτος στο συριακό στρατόπεδο.
Οι αρχαίες πηγές επίσης αναφέρουν πως το 215 π.Χ. επέδειξε παρόμοια τόλμη υποστηρίζοντας το φιλόδοξο σχέδιο κάποιου Λαγόρα να αναρριχηθεί τα τείχη των Σάρδεων κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης για να ανοίξει τις πύλες, η επιτυχία του οποίου πρέπει να οφείλεται σε μεγάλο μέρος στις δικές του ικανότητες.
Ησυχαστήριο

Με την ονομασία Ησυχαστήριο, ή ασκητήριο, ή ασκηταριό χαρακτηρίζεται γενικά μοναστικό ίδρυμα που υπάγεται σε κυρίαρχη Μονή ή Μοναστήρι. Τα ησυχαστήρια εμφανίζονται συνηθέστερα ως καλύβες ή διαρρυθμισμένες κάπως σπηλιές στις οποίες εγκαθίστανται μοναχοί που επιθυμούν αυστηρότερη άσκηση (ν΄ ασκητεύουν), τελείως ανεμπόδιστα και μακριά από οποιαδήποτε κοσμική πρόκληση. Οι μοναχοί που διαμένουν σ΄ αυτά καλούνται ασκητές. Η τροφοδοσία τους γίνεται περίπου μία φορά την εβδομάδα από την κυρίαρχη Μονή.
Τα ησυχαστήρια συνήθως απαντώνται στους πλέον επικίνδυνους, ερημικούς και απόκρημνους τόπους δίνοντας πολλές φορές το δικαίωμα να χαρακτηρίζονται "αετοφωλιές". Η συγκοινωνία με αυτά γίνεται από δύσβατα στενά μονοπάτια, επικίνδυνες λαξευτές βαθμίδες και όχι σπάνια με σχοινιά και αλυσίδες. Με το πέρασμα του χρόνου πολλά αρχικά ησυχαστήρια εξελίχθηκαν σε Μοναστήρια όπως αυτά των Μετεώρων.
Στο Άγιο Όρος που υπάρχουν και τα περισσότερα ησυχαστήρια απαντώνται ως οικισμοί, όπως ο περίφημος οικισμός Καρούλια, που βρίσκεται στο δρόμο μετά τη Σκήτη Αγίας Άννας προς τη Μονή Μεγίστης Λαύρας, πάνω σε απόκρημνη περιοχή.
Ησυχαστήρια απαντώνται σχεδόν σ΄ όλο τον ελλαδικό χώρο, πλησίον Μοναστηριών.
Σοπρακόμιτος

O Σοπρακόμιτος  ήταν ο βενετικός τίτλος του κυβερνήτη της γαλέρας. Στην πραγματικότητα μόνο 100  αριστοκρατικές οικογένειες είχαν το δικαίωμα μέλη τους να παίρνουν αυτό το αξίωμα.
Το αξίωμα τους το παραχωρούσε η γερουσία  για ένα έτος και πάντοτε το έπαιρνε κάποιος πλούσιος φεουδάρχης καθώς αυτός έπρεπε να πληρώσει όλα τα έξοδα του πλοίου, μισθούς, τροφοδοσία, σίτιση, κλπ.
Έπρεπε επίσης να συμβάλει στην στρατολόγηση των ανδρών που κωπηλατούσαν (κατεργάρηδων) αλλά και να συμφωνήσει στην αλλαγή των αντισκάρων (έμμισθα άτομα) που αντικαθιστούσαν τους στρατολογημένους κωπηλάτες.
So Far, So Good... So What!

Ιστορία του δίσκου

Μετά την τελευταία συναυλία της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Peace Sells... but Who's Buying?", απολύθηκαν από το συγκρότημα ο κιθαρίστας Κρις Πόλαντ και ο ντράμερ Γκαρ Σάμουελσον, λόγω της τάσης που είχε ο Πόλαντ να κλέβει και να πουλάει εξοπλισμό για να αγοράζει ναρκωτικά. Αρχικά, νέος κιθαρίστας του συγκροτήματος έγινε ο Τζέι Ρέινολντς των Malice αλλά αποφασίστηκε ότι δεν πληρούσε τις απαιτήσεις των Megadeth. Οριστικοί αντικαταστάτες έγιναν τελικά ο κιθαρίστας Τζεφ Γιανγκ και ο τεχνικός τυμπάνων του Σάμουελσον, Τσακ Μπέλερ.  Στα τέλη του 1987 το συγκρότημα ηχογράφησε το επόμενο άλμπουμ του, το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές της επόμενης χρονιάς, με τίτλο "So Far, So Good... So What!".

Το τραγούδι "In My Darkest Hour" γράφτηκε μετά το θάνατο του μπασίστα των Metallica, Κλιφ Μπάρτον, ενώ το "502" είναι ο κωδικός της αστυνομίας για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και το "Liar" είναι αφιερωμένο στον Κρις Πόλαντ. Στο δίσκο συμπεριλαμβάνεται η διασκευή στο "Anarchy in the U.K." των Sex Pistols, η οποία αποτέλεσε και το πρώτο σινγκλ του δίσκου, ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-20, με τον κιθαρίστα Στιβ Τζόουνς να συμμετέχει ως γκεστ. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 18 των βρετανικών τσαρτ, ενώ έγινε χρυσός το Φεβρουάριο του 1990 και πλατινένιος το Μάιο του 1998.

Για την προώθηση του "So Far, So Good... So What!", οι Megadeth ξεκίνησαν τη βορειοαμερικανική περιοδεία τους ανοίγοντας συναυλίες των Dio, ενώ τον Ιούνιο του 1988 περιόδευσαν μαζί με τους Iron Maiden. Στις 20 Αυγούστου 1988 το συγκρότημα εμφανίστηκε στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" μαζί με τους Iron Maiden, τους KISS, τον πρώην τραγουδιστή των Van Halen, Ντέιβιντ Λι Ροθ, τους Guns N' Roses και τους Helloween. Στο πρόγραμμα ήταν οι Megadeth να συμμετάσχουν στην περιοδεία του φεστιβάλ, αλλά μετά από μία εμφάνιση αποσύρθηκαν.

Στα τέλη της χρονιάς, ο Ντέιβ Μαστέιν έκανε την παραγωγή για το δίσκο "Refuge Denied" των Sanctuary.

Τραγούδια

1. Into the Lungs of Hell (Mustaine) - 3:23

2. Set the World Afire (Mustaine) - 5:48

3. Anarchy in the U.K. (Rotten, Jones, Matlock, Cook) - 3:01

4. Mary Jane (Mustaine, Ellefson) - 4:25

5. 502 (Mustaine) - 3:29

6. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:20

7. Liar (Mustaine, Ellefson) - 3:20

8. Hook in Mouth (Mustaine, Ellefson) - 4:49

Βραβεία

So Far, So Good... So What! (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Χέρμαν Φρανκ

Καριέρα

Ο Φρανκ εντάχθηκε στους Accept το 1982, λίγο πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ "Restless and Wild" και παρ' όλο που δεν συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του δίσκου, αναφέρεται στα μέλη του συγκροτήματος. Η πρώτη του επίσημη ηχογράφηση μαζί τους ήταν στον δίσκο "Balls to the Wall", ο οποίος έγινε χρυσός στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Τα Χριστούγεννα του 1983, ο Γιοργκ Φίσερ επέστρεψε στο συγκρότημα παίρνοντας την θέση του Φρανκ.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν οι Sinner του τραγουδιστή Ματ Σίνερ, με τους οποίους κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Touch of Sin" το 1985. Ο Φρανκ αποχώρησε πριν την κυκλοφορία του επόμενου δίσκου τους και αντικατέστησε τον Τζον Λόκτον στους Γερμανούς Victory. Μαζί τους κυκλοφόρησε το "Don't Get Mad... Get Even" το 1986, με το "Hungry Hearts" να ακολουθεί έναν χρόνο αργότερα. Το "Culture Killed the Native" του 1989 έφθασε στο # 29 στην Γερμανία και το # 182 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ και το "Temples Of Gold" μπήκε στο Top-30 της πατρίδας τους. Ο Φρανκ παρέμεινε στους Victory μέχρι το 1995, όταν αντικαταστάθηκε από τον Τζέικ Πάλαντ.

Το 1995 έγινε μέλος των Moon'Doc, ηχογραφώντας το ομώνυμο άλμπουμ το 1995, το "Get Mooned" το 1996 και το "Realm of Legends" το 2000. Ακολούθησαν οι Saeko της πιανίστριας Σάεκο Κιταμάε, με τους οποίους ηχογράφησε τα άλμπουμ "Above Heaven, Below Heaven" και "Life", ενώ ταυτόχρονα επέστρεψε στους Victory ηχογραφώντας τους δίσκους "Instinct" και "Fuel to the Fire". Το 2009 και το 2010, συμμετείχε στα "Let's Get Ruthless" των Thomsen και "Virtual Sin" των Poison Sun αντίστοιχα, ενώ κυκλοφόρησε δύο προσωπικούς δίσκους, τα "Loyal to None" και "Right in the Guts".

Το 2009, οι Accept επανενώθηκαν με τον Χέρμαν Φρανκ και τον Βολφ Χόφμαν στις κιθάρες, τον Πέτερ Μπάλτες στο μπάσο, τον Στέφαν Σβάρτσμαν στα τύμπανα και τον Μαρκ Τορνίλο στα φωνητικά. Πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το "Blood of the Nations" το οποίο σκαρφάλωσε στο # 4 των γερμανικών τσαρτ, ακολουθούμενο από το "Stalingrad" δύο χρόνια αργότερα. Το 2014, κυκλοφόρησαν το "Blind Rage" ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στην καριέρα τους στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών της πατρίδας τους.

Την ίδια χρονιά, ο Φρανκ μαζί με το ντράμερ των Accept, Στέφαν Σβάρτσμαν και τον μπασίστα και τραγουδιστή των Destruction, Μάρσελ "Schmier" Σίρμερ, δημιούργησαν το πρότζεκτ Panzer ηχογραφώντας τον δίσκο "Send Them All to Hell".
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1988-1989

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών για την σεζόν 1988-1989 κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης με 17 νίκες σε 18 αγώνες κατά την διάρκεια της κανονικής περιόδου, και με 4 νίκες σε 4 αγώνες στα πλέι οφ.
Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε ο Νίκος Γκάλης με 642 πόντους, ο οποίος στους τέσσερις αγώνες των πλέι-οφ σημείωσε 138 πόντους.
Η περίοδος 1988-1989 υπήρξε η πρώτη κατά την οποία επιτράπηκε η απόκτηση ξένων αθλητών από τις ελληνικές ομάδες για τη συμμετοχή τους στο ελληνικό πρωτάθλημα. Οι αθλητές αυτοί ήταν οι Γκρεγκ Ουΐλτζερ, Μάικ Τζόουνς, Έντγκαρ Τζόουνς, Μαρκ Λάντσμπεργκερ, Ντέιβιντ Ίνγκραμ, Μαρκ Πέτγουεϊ, Κάρεϊ Σκάρι, Ντάνι Βρέινς, Ίλια Εφθίμοφ.

Πλέι οφ

Στα πλέι οφ μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, και οι σειρές κρίθηκαν στις 3 νίκες. Οι αγώνες των πλέι οφ ξεκίνησαν στις 22 Μαρτίου και ολοκληρώθηκαν στις 6 Μαΐου.

Πλέι οφ για το κύπελλο κόρατς

Στα πλέι οφ για το κύπελλο Κόρατς βρέθηκαν πέντε ομάδες της Α1 (οι ηττημένες των προημιτελικών και ο ένατος της κανονικής περιόδου) και οι τρεις πρώτες ομάδες της Α2 κατηγορίας, διεκδικώντας δύο θέσεις για το κύπελλο Κόρατς. Οι σειρές των ομάδων της Α1 κρίθηκαν στις 3 νίκες συμπεριλαμβανομένων των αγώνων της κανονικής περιόδου, ενώ οι σειρές μεταξύ ομάδων Α1 και Α2 κρίθηκαν στις δύο νίκες.
The Originals (5ος κύκλος)

Home media

Ο πέμπτος κύκλος κυκλοφόρησε σε DVD στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 2 Οκτωβρίου 2018. Σε Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου 2018 και στις 5 Δεκεμβρίου 2018 αντίστοιχα.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Βρανδεμβούργου-Σβετ (1715-1744)

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και της Μαρίας-Δωροθέας των Κέττλερ, κόρης του Φρειδερίκου-Καζιμίρ δούκα της Κουράνδης & Σεμιγάλιας.
Ήταν 4 ετών, όταν του απονεμήθηκε το διάσημο του Τάγματος του Μέλανος Αετού. Το 1734 έγινε εθελοντής στον Πρωσικό στρατό. Κατά τον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής, τραυματίστηκε στη μάχη του Μόλβιτς, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος-Φρειδερίκος-Αλβέρτος έπεσε στη μάχη. Το 1740, από το 15ο Σύνταγμα Πεζικού, δημιουργήθηκε η Πεζοπόρος Φρουρά και ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος ανέλαβε πρώτος συνταγματάρχης της. Το 1743 προήχθη σε υποστράτηγο και διοικητή της Φρουράς αυτής.
Στην πολιορκία της Πράγας το 1744 ήταν υπεύθυνος των τάφρων. Ο βασιλιάς ήταν παρών, όταν μία οβίδα κανονιού σκότωσε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Βερολίνο και τάφηκε στην κρύπτη των Χοεντσόλερν στον καθεδρικό της πόλης. Ήταν 29 ετών και άγαμος.
Φραγκίσκος Σαλβαδόρ, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

Ο Φραγκίσκος-Σαλβαδόρ-Μαρία-Ιωσήφ-Φερδινάνδος-Κάρολος-Λεοπόλδος-Αντώνιος της Πάντοβα-Ιωάννης Βαπτιστής-Ιανουάριος-Λουδοβίκος Γκοντσάγκα-Ράινερ-Βενέδικτος-Βερνάρδος γεννήθηκε στο Άλτμυνστερ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Αντωνίας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Ήταν στρατηγός του Ιππικού στον αυτοκρατορικό και βασιλικό Αυστρο-Ουγγρικό στρατό. Έλαβε τιμητικά διδακτορικό στην Ιατρική από το Πανεπιστήμιο του Ίννσμπρουκ για τη δράση του στον Ερυθρό Σταυρό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Τάαβι Ρούιβας

Σταδιοδρομία

Μέλος του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος από το 1998, η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε όταν ανέλαβε σύμβουλος του υπουργού Δικαιοσύνης Μαρτ Ρασκ από το 1999 ως το 2002. 
Ο Ρούιβας ήταν δήμαρχος της επαρχίας Χαάρμπεστι του Ταλίν την περίοδο 2004-2005 και σύμβουλος του υπουργού αρμοδίου επί των Θεμάτων Πληθυσμού Πάουλ-Έρικ Ρούμο, από το 2003 ως το 2004. Το 2005 έγινε σύμβουλος του πρωθυπουργού και ηγέτη του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος, Άντρους Άνσιπ.Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του Ταλίν το 2005 και βουλευτής το 2007 και το 2011.
Το Δεκέμβριο του 2012 έγινε το νεαρότερο σε ηλικία μέλος της εσθονικής κυβέρνησης, αναλαμβάνοντας υπουργός Κοινωνικών Θεμάτων στη θέση του Χάνο Πέβκουρ. Με τη σειρά του ο Πέβκουρ αντικατέστησε την Κρίστεν Μίτσαλ ως υπουργός Δικαιοσύνης, μετά την παραίτησή της λόγω καταγγελιών για διαφθορά από το μέλος του κόμματός του, Σίλβερ Μέικαρ.
Τον Φεβρουάριο του 2014 ο πρωθυπουργός Άνσιπ ανακοίνωσε την επικείμενη παραίτησή του έναν χρόνο πριν διεξαχθούν εκλογές το 2015 και παρέδωσε τη θέση του στον πρώην ηγέτη του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος Σιμ Κάλας, πρωθυπουργό της περιόδου 2002-2003. Ο Κάλας ξεκίνησε διαβουλεύσεις με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, αλλά ανακοίνωσε ξαφνικά στις 12 Μαρτίου ότι δεν τον ενδιέφερε η θέση, λόγω της κριτικής των ΜΜΕ για τις ενέργειες του ίδιου όταν ήταν πρόεδρος της Τράπεζας της Εσθονίας, στις αρχές της δεκαετίας του '90. Την ίδια ημέρα ο Ρούιβας επιλέχθηκε από την ηγεσία του κόμματος ως υποψήφιος για την πρωθυπουργία.
Ανέλαβε πρωθυπουργός το Μάρτιο του 2014.

Προσωπική ζωή

Εκτός από εσθονικά, ομιλεί αγγλικά, φινλανδικά και ρωσικά.
Σύζυγος του είναι η τραγουδίστρια της ποπ Λουίζα Βερκ και έχουν 1 κόρη.
Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά και είναι γιος του Γιάννη Ανδριανόπουλου, ενός εκ των πέντε ιδρυτών του Ολυμπιακού. Θείος του ήταν ο πρώην δήμαρχος Πειραιά και βουλευτής Γιώργος Ανδριανόπουλος. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Συγκριτική Πολιτειολογία, Ανάπτυξη και Διεθνείς Σχέσεις στα Πανεπιστήμια Κεντ και Κέμπριτζ της Αγγλίας και Όσλο της Νορβηγίας. Είναι διπλωματούχος του ειδικού τμήματος Ηγεσίας και Διοίκησης της Σχολής Κέννεντυ του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ ενώ είναι και κάτοχος δύο επίτιμων διδακτορικών διπλωμάτων.
Οι θέσεις του είναι  φιλελεύθερες. Θεωρείται - μαζί με τον Στέφανο Μάνο - ο κυριότερος εκπρόσωπος της φιλελεύθερης παράδοσης στην Ελλάδα.
Ισιντόρα Σέκουλιτς

Βιογραφία

Ο Σέκουλιτς γεννήθηκε στο Μόσοριν, ένα χωριό της κομητείας Μπατς-Μπόντρογκ, το οποίο ανήκει σήμερα στη Βοϊβοντίνα. Εκτός από τις σπουδές της στη λογοτεχνία, η Σέκουλιτς γνώριζε πολύ καλά τις φυσικές επιστήμες και τη φιλοσοφία. Αποφοίτησε από τη παιδαγωγική σχολή της Βουδαπέστης το 1892 και πήρε το διδακτορικό της το 1922 στη Γερμανία. Στα ταξίδια της περιλαμβάνονται εκτεταμένες διαμονές στην Αγγλία, τη Γαλλία και τη Νορβηγία. Τα ταξίδια της από το Όσλο μέσω του Μπέργκεν στο Φίνμαρκ είναι το θέμα του βιβλίου της του 1914 το Pisma iz Norveške (γράμματα από το Νορβηγικό διαλογιστικό οδοιπορικό). Η συλλογή των διηγήσεων Saputnici είναι ασυνήθιστα λεπτομερή και είναι διεισδυτικό επίτευγμα στην αυτοανάλυση και ένα γενναίο στυλιστικό πείραμα. Μίλησε επίσης για αρκετές κλασσικές γλώσσες καθώς και εννέα σύγχρονες γλώσσες.
Τα λυρικά, διαλογιστικά, ενδοσκοπικά και αναλυτικά γραπτά της Σέκουλιτς έρχονται στην αυγή της σερβικής πεζογραφίας. Ο Σέκουλιτς ενδιαφέρεται για την ανθρώπινη κατάσταση του ανθρώπου στη νέα, άρτια σύγχρονη ευαισθησία του. Στο βασικό της μυθιστόρημα, Το Χρονικό του Κοιμητηρίου της Μικρής Πόλεως (Кроника паланачког гробша), γράφει σε αντίθεση με τη συνηθισμένη χρονολογική εξέλιξη των γεγονότων. Αντ 'αυτού, κάθε τμήμα του βιβλίου αρχίζει στο νεκροταφείο, επιστρέφοντας τελικά στην εποχή της πολυάσχολης ζωής, με όλες τις χαρές και τις τραγωδίες του. Χαρακτήρες όπως η Γκόσπα Νόλα, είναι οι πρώτοι ισχυροί θηλυκοί χαρακτήρες στη σερβική λογοτεχνία, είναι ζωγραφισμένοι λεπτομερώς με όλο τους το θάρρος, την υπερηφάνεια και αποφασιστικότητα.
Η Ισιντόρα Σέκουλιτς έγραψε κριτικά συγγράματα στους χώρους της μουσικής, του θεάτρου, της τέχνης, της αρχιτεκτονικής, της λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας. Έγραψε μεγάλες μελέτες για την Γιουγκοσλαβική, την Ρωσική, την Αγγλική, την Γερμανική, την Γαλλική, την Ιταλική, την Νορβηγική και άλλες λογοτεχνίες.
Ναζράν

Γεωγραφία

Βρίσκεται στην δυτική Ινγκουσετία, δίπλα στα σύνορα με την Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας - Αλανίας και πολύ κοντά στο χωριό Μαισκίι και ήταν η πρωτεύουσα της Δημοκρατία της Ινγκουσετίας μέχρι το 2002, χρονιά που αντικαταστάθηκε από το Μαγκάς. Σήμερα είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ινγκουσετίας με πληθυσμό 93.335 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Ανακρέων του Μόντε Κάλβο

Περιγραφή

Ο σχεδόν ολόκληρος ανδριάντας εικονίζει έναν ιστάμενο τραγουδιστή συμποσίου με κοντό μανδύα που καλύπτει την πλάτη και τους δύο ώμους. Η απόδοση του σώματος είναι εξιδανικευμένη, ενώ ως μοναδική αναφορά ηλικίας εξυπηρετεί το γενειοφόρο πρόσωπο. Στέκει στο αριστερό πόδι, με το δεξί ελαφρά προτεταμένο.

Ερμηνεία

Ο ανδριάντας ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 1830 στην Ρώμη. Αρχικά δεν ήταν γνωστό, ποιο άτομο εικονίζει. Το 1884 ανακαλύφθηκε μια επιγραφή, η οποία ταίριαζε απόλυτα με τον ανδριάντα και έγραφε «ΑΝΑΚΡΕΩΝ ΛΥΡΙΚΟΣ». Έκτοτε ο ανδριάντας ερμηνεύεται ως εικόνα του ποιητή Ανακρέοντα.

Ιστορική τοποθέτηση

Ο ανδριάντας είναι αντίγραφο που χρονολογείται το 130-150 π.Χ., ενώ το πρωτότυπο είναι του 450-440 π.Χ.
Απαράν

Ετυμολογία

Πιστεύεται ευρέως ότι το όνομα Απαράν προέρχεται από την αρμενική λέξη Απαράνκ· που σημαίνει βασιλικό παλάτι. Ωστόσο, ανά τους αιώνες, η πόλη ήταν γνωστή με διαφορετικά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των Κασάγ, Παραζναβέρτ, Αμπαράν και Αμπαράν Βερίν. Αργότερα, ήταν γνωστή ως Μπας Απαράν (Բաշ Ապարան) μέχρι το 1935, όταν το όνομα άλλαξε τελικά σε Απαράν.
Οικογένεια Καλλιβάζη

Απαρχές

Πατριάρχης της οικογένειας ήταν ο Σταύρος Καλλιβάζης, που στα μέσα του 19ου αιώνα μετοίκησε από τον Πόντο στην πόλη του Νοβοροσίσκ στη Ρωσία, όπου είχε κληρονομήσει ένα ορυχείο άλατος. Εκεί ίδρυσε την επιχείρησή του, που σταδιακά μεγάλωσε σε δύναμη και σημασία. Όταν οι γιοι του, Ηλίας και Θεόδωρος Καλλιβάζης ανέλαβαν τα ηνία της επιχείρησης, η οικογένεια Καλλιβάζη έφτασε να μονοπωλεί το εμπόριο άλατος στον Εύξεινο Πόντο. Οι δραστηριότητές τους επεκτάθηκαν στο λιανικό εμπόριο με το άνοιγμα του μεγαλύτερου πολυκαταστήματος της εποχής στο Νοβοροσίσκ.

Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση

Μετά το ξέσπασμα της Οκτωβριανής επανάστασης, η οικογένεια μετοίκησε στην Κωνσταντινούπολη όπου άνοιξε μία μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα, η οποία απέτυχε ως επιχείρηση. Τότε η οικογένεια αποφάσισε να μετοικήσει στην Αθήνα, και μάλιστα είχε υποβάλει πρόταση για να αγοράσει το Μέγαρο Μαξίμου ως μόνιμη κατοικία της. Μολαταύτα, ο στόλος της οικογένειας βυθίστηκε στα Στενά των Δαρδανελίων στα 1920, καταφέροντάς της ένα ισχυρό οικονομικό πλήγμα.
Γιάννης Καμίτσης

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Καμίτσης γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1967. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα ως επιθετικός στον Ηρόδοτο της Νέας Αλικαρνασσού Ηρακλείου Κρήτης, του οποίου υπήρξε πρώτος σκόρερ με 9 γκολ στη Γ΄ Εθνική τη σεζόν 1987-88, κατά την οποία η ομάδα του τερμάτισε 3η στο νότιο όμιλο χάνοντας την άνοδο λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων από την ΕΑΡ με την οποία ισοβαθμούσε στη δεύτερη θέση. 
Το 1988 ήρθε στον Εθνικό Πειραιά, στην Α΄ Εθνική. Με την ιστορική ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε ως το 1996, αλλά δεν την πέτυχε στην καλύτερη περίοδό της. Στην πρώτη του χρονιά τερμάτισε στη 14η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία έπειτα από αγώνες πλέι-οφ. Όμως, την επόμενη χρονιά τερμάτισε τελευταία και υποβιβάστηκε. Ανέβηκε αμέσως παίρνοντας το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής αλλά το 1992 ο Εθνικός τερμάτισε πάλι τελευταίος και υποβιβάστηκε. Αυτή τη φορά παρέμεινε δύο σεζόν και κατάφερε να ανεβεί με δυσκολία τη σεζόν 1993-94 καταλαμβάνοντας την 3η θέση. 
Συνέχισε να αγωνίζεται ως επιθετικός και το 1994-95 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του με 9 γκολ, βοηθώντας τον Εθνικό να παραμείνει στην κατηγορία. Όμως, το 1995-96 η ομάδα τερμάτισε για άλλη μια φορά στη 18η θέση και υποβιβάστηκε. 
Την επόμενη σεζόν μεταπήδησε στον Πανιώνιο, ο οποίος επίσης είχε υποβιβαστεί στη Β΄ Εθνική και πήρε μαζί του το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Μάλιστα, σκόραρε δυο γκολ κατά της παλιάς του ομάδας στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Παράλληλα, καθιερώθηκε ως δεξιός αμυντικός. Το 1998 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος με την ομάδα της Νέας Σμύρνης. Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της επιτυχίας αν και στον τελικό αποβλήθηκε με δύο κίτρινες κάρτες στο 58΄. Προηγουμένως, στο 53΄ με δική του σέντρα έβγαλε το Ναλιτζή σε πλεονεκτική θέση, από την οποία πέτυχε το μοναδικό γκολ του αγώνα, που έδωσε το κύπελλο στο Πανιώνιο. 
Το 1998-99 μετείχε στην μεγάλη πορεία του Πανιωνίου ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου αποκλείστηκε από τη Λάτσιο.
Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται ασχολήθηκε με την ανίχνευση ταλέντων.
Συνολικά αγωνίστηκε σε 146 ματς Α΄ Εθνικής και σε περισσότερα από 100 στη Β΄ και στη Γ΄ εθνική.
Αλέξανδρος (γιος του Λυσίμαχου)

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Λυσιμάχου, ενός από τους επιγόνους τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Θράκης και γύρω περιοχών και της παλλακίδας του Μακρίδας των Οδρυσών.
Ο Λυσίμαχος από την πρώτη σύζυγό του Νίκαια είχε γιο τον Αγαθοκλή και από τη δεύτερη Αρσινόη Β΄ είχε γιο τον Πτολεμαίο τον Επίγονο. Το 284 ο Αγαθοκλής κατηγορήθηκε για συνωμοσία και φονεύτηκε με εντολή του πατέρα του· ίσως η αιτία γι' αυτό να είναι η Αρσινόη Β΄. Τότε η σύζυγος τού Αγαθοκλή, η Λυσάνδρα, πήρε τα παιδιά της και με τον Αλέξανδρο διέφυγαν στη Συρία, όπου ζήτησαν τη βοήθεια του Σελεύκου Α΄. Πράγματι ο Σέλευκος Α΄ κήρυξε τον πόλεμο εναντίον του παιδοκτόνου και το 281 στη μάχη στο Κορυπεδίον της Φρυγίας ο Λυσίμαχος σφαγιάστηκε. 
Ο Αλέξανδρος μετέφερε το πτώμα τού πατέρα του στη Λυσιμάχια και το έθαψε σε τύμβο μεταξύ των πόλεων Καρδίας και Πακτύας. Το μνημείο το είδε ο Παυσανίας τέσσερις αιώνες μετά.