google/wiki40b huggingface dataset:
Όσκαρ Λόοριτς

Βιογραφία

Ο Λόοριτς γεννήθηκε το 1900 στον οικισμό Suure-Kõpu της επαρχίας Βίλγιαντι της Εσθονίας, η οποία τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του σε γυμνάσιο της γενέτειράς του και στη συνέχεια εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου της - ανεξάρτητης πλέον - Εσθονίας όπου σπούδασε λαογραφία και γλωσσολογία, αποφοιτώντας το 1922.
Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε εκτεταμένες έρευνες στα παραθαλάσσια λιβονικά χωριά της δυτικής Λετονίας. Αποτέλεσμα αυτών των ερευνών ήταν η έκδοση κατά το 1926 τρίτομου έργου με αντικείμενο τις παραδοσιακές αντιλήψεις των Λιβονών γύρω από θέματα όπως οι τοπικές προλήψεις και δεισιδαιμονίες. Εκείνη την περίοδο, το επιστημονικό ενδιαφέρον του Λόοριτς επικεντρώθηκε σε εξωχριστιανικά στοιχεία (προϊόντα θρησκευτικού συγκρητισμού) της λαϊκής πίστης που εντοπίζονταν σε πτυχές όπως η λατρεία της φύσης και οι διάφορες δοξασίες που σχετίζονταν με τα φυσικά φαινόμενα, τα πνεύματα, τη μεταθανάτια ζωή, τον Διάβολο, τη μαγεία κλπ. Μεταξύ των πορισμάτων του ήταν και τα κοινά στοιχεία που εντόπισε ανάμεσα στη λιβονική και εσθονική λαϊκή θρησκεία, πεδίο που εξελίχθηκε σε προτεραιότητα των μελετών του τα επόμενα χρόνια.
Το 1927 ανέλαβε διευθυντής στον νεοϊδρυθέντα κρατικό οργανισμό των Εσθονικών Λαογραφικών Αρχείων, θέση από την οποία ανέκτησε τη σημαντική λαογραφική συλλογή του Γιάκομπ Χαρτ που φυλασσόταν στο Ελσίνκι. Κατά τη διάρκεια της θητείας του μερίμνησε για την επέκταση των λαογραφικών μελετών και επί των μειονοτήτων της Εσθονίας (Γερμανοί, Ρώσοι, Σουηδοί, Λετονοί, Φινλανδοί, Εβραίοι και Ρομά). Σταδιακά μέσω των αρχειακών ερευνών που πραγματοποίησε, εκδήλωσε ενδιαφέρον και για την εσθονική λαογραφία, εκδίδοντας το 1932 έργο που αποτέλεσε μια περιληπτική εισαγωγή στις παραδοσιακές εσθονικές δοξασίες.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την οριστική προσάρτηση της Εσθονίας στη Σοβιετική Ένωση, ο Λόοριτς κατέφυγε στη Σουηδία όπου συνέχισε την ακαδημαϊκή και συγγραφική του σταδιοδρομία. Κύριο χαρακτηριστικό του έργου του ήταν η εξιδανίκευση των φινοουγγρικών λαών. Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 1961 στην Ουψάλα.

Πολιτικές απόψεις

Ο Λόοριτς ήταν υποστηρικτής του καθεστώτος του Κονσταντίν Πατς, τον οποίο θεωρούσε ειλικρινή πατριώτη. Λίγο καιρό μετά τον αναγκαστικό εκπατρισμό του από την Εσθονία προσπάθησε να εμπλακεί στις πολιτικές ζυμώσεις των Εσθονών εμιγκρέδων, ενώ τα επόμενα χρόνια υπήρξε επικριτικός έναντι των πολιτικών αντιπάλων του Πατς κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου αλλά και των πολιτικών προσωπικοτήτων της χώρας που στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέλεξαν την πρόσδεση στο άρμα της ναζιστικής Γερμανίας ή της Σοβιετικής Ένωσης.
Αντιπρόεδρος της Ζάμπιας

Ο Αντιπρόεδρος της Ζάμπιας (αγγλικά: Vice President of Zambia) είναι η δεύτερη ανώτερη θέση στην εκτελεστική εξουσία της Δημοκρατίας της Ζάμπιας. Διορίζεται από τον Πρόεδρο. Με βάση το σύνταγμα, όταν ένας εν ενεργεία πρόεδρος πεθαίνει, ο Αντιπρόεδρος γίνεται αυτόματα Πρόεδρος, όμως πρέπει να διεξαχθούν εκλογές σε διάστημα εντός 90 ημερών. Από το 1973 ως το 1991 και από το 2014 ως το 2015 η θέση ήταν κενή.
Φώτης Μαστροκώστας (Θάνος)

Νεανικά χρόνια

Ο Φώτης Μαστροκώστας γεννήθηκε στη Σπερχειάδα Φθιώτιδας το 1914. Τελείωσε το Γυμνάσιο το 1935 και κατέβηκε στην Αθήνα όπου έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1938 υπηρέτησε ως λοχίας στον Ελληνικό Στρατό όπου και τον βρήκε ο πόλεμος του 1940. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στο αλβανικό μέτωπο και τιμήθηκε με δύο μετάλλια ανδρείας. Μετά την κατάρρευση του μετώπου τον Απρίλιο του 1941, επέστρεψε στο χωριό του και προσπάθησε να οργανώσει αντιστασιακές ομάδες.

Κατοχή - Αντίσταση

Τον Μάιο του 1942 ήταν ένας από τους 9 αγωνιστές της πρώτης αντάρτικης ομάδας του ΕΛΑΣ του Άρη Βελουχιώτη. Έλαβε το ψευδώνυμο "Θάνος" και ήταν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες και στενούς φίλους του Άρη Βελουχιώτη.
Ο Φώτης Μαστροκώστας συμμετείχε σε όλες τις μάχες στο ξεκίνημα του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη (Ρεκά, Κρίκελλο, Μικρό Χωριό, κ.ά). Έλαβε μέρος στην επιχείρηση για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου, το Νοέμβριο του 1942 και ήταν στους επικεφαλής του τμήματος που κατέλαβε το βόρειο βάθρο της γέφυρας.
Στη συνέχεια έγινε καπετάνιος του ΕΛΑΣ στο Αρχηγείο Φθιώτιδας και αναδείχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της Αντίστασης στη Στερεά Ελλάδα. Το 1943, όταν ο ΕΛΑΣ οργανώθηκε σε τακτικό στρατό, έγινε καπετάνιος του 2/32 Συντάγματος του ΕΛΑΣ με χώρο ευθύνης τη Δυτική Στερεά. Το 1944 έγινε καπετάνιος του ΕΛΑΝ στο Ιόνιο, όπου και παρέμεινε μέχρι και την αποστράτευση, τον Φεβρουάριο του 1945, χωρίς να πάρει μέρος στα Δεκεμβριανά.

Μετά τη Βάρκιζα

Μετά τα Δεκεμβριανά και τη Συνθήκη της Βάρκιζας ακολούθησε τον Άρη στην προσπάθειά του να ιδρύσει Μέτωπο Εθνικής Ανεξαρτησίας (ΜΕΑ) και το νέο ΕΛΑΣ με στόχο τον αγώνα εναντίον των Άγγλων, της ελληνικής κυβέρνησης και των παρακρατικών μονάδων που δρούσαν στην ύπαιθρο.
Μετά το θάνατο του Άρη στη Μεσούντα (15 Ιουνίου 1945) και τη διάλυση του τμήματος κατέφυγε στο χωριό του για κάποιο διάστημα. Αργότερα, αφού ξύρισε τη γενειάδα, έκοψε τα μαλλιά του και φόρεσε κουστούμι, μαζί με τον Έκτορα (Γιάννη Μαδωνή), ξεκίνησε με το τραίνο (ή με τα πόδια) από το Λιανοκλάδι για να κρυφτεί στην πολυκοσμία της Αθήνας. Κατά τη διαδρομή αναγνωρίζεται - ίσως αναγνωρίστηκε επειδή έλειπε ο δείκτης από το ένα χέρι του - με αποτέλεσμα να συλληφθεί μαζί με τον Έκτορα από δυνάμεις εθνοφυλακής στην Κάτω Τιθορέα τον Αύγουστο του 1945.

Φυλάκιση και θάνατος

Κλείστηκε σε διάφορες φυλακές, βασανίστηκε άγρια και καταδικάστηκε το 1946 σε θάνατο. Αργότερα η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια και τα τελευταία χρόνια έμεινε κρατούμενος στις φυλακές Αβέρωφ. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς φυλάκισης του αρρώστησε από φυματίωση. Αποφυλακίστηκε ημιθανής το 1961, επέστρεψε στο χωριό του τη Σπερχειάδα και μετά από μία βδομάδα πέθανε. Υπάρχει και δεύτερη εκδοχή για τον ακριβή τρόπο θανάτου του. Σύμφωνα με αυτήν απεβίωσε στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας σε λιγότερο από ένα 24ωρο μετά την αποφυλάκισή του. Η αποφυλάκιση και η μεταφορά του στο νοσοκομείο έγινε για να μην καταγραφή ο θάνατός του ως πολιτικός κρατούμενος. Σύμφωνα με άλλη πληροφορία πέθανε στο νοσοκομείο των φυλακών Αβέρωφ το 1960.
Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο της Σπερχειάδος.
Περιφέρεια Ισσύκ-Κουλ

Η Περιφέρεια Ισσύκ-Κουλ (κιργιζικά: Ысык-Көл облусу, Isıq-Köl oblusu, ىسىق-كۅل وبلاستى, ρωσικά: Иссык-Кульская область, Issyk-Kuljskaja oblastj) είναι μία από τις περιφέρειες της Κιργιζίας. Πρωτεύουσα είναι το Καρακόλ. Συνορεύει με την Περιφέρεια Αλμάτι στο Καζακστάν (στα βόρεια), με τις Περιφέρειες Τσούι (στα δυτικά) και Ναρίν (στα νοτιοδυτικά) της Κιργιζίας και το Σιντσιάνγκ της Κίνας (στα νοτιοανατολικά). Ονομάστηκε από την λίμνη Ισσύκ-Κουλ ("ζεστή λίμνη"), η δεύτερη μεγαλύτερη αλατούχα λίμνη στον κόσμο, η οποία δεν παγώνει ποτέ παρά το μεγάλο υψόμετρο στα όρη Τιεν Σαν.

Γεωγραφία

Ο βορράς κυριαρχείται από την λίμνη Ισσύκ-Κουλ, η οποία περιβάλλεται από τις κορυφογραμμές των ορέων Τιεν Σαν: τα όρη Κιουνγκέι Αλά-Τόο στο βορρά και το Τερσκέι Αλατάου στο νότο. Στα νότια βρίσκονται βουνά και "τζαϊλόο' (ορεινά λιβάδια που χρησιμοποιούνται για βόσκηση το καλοκαίρι). Οι υψηλότερες κορυφές των ορέων Τιεν Σαν, συμπεριλαμβανομένου του Χαν Τενγκρί, βρίσκεται στο ανατολικότερο τμήμα της περιοχής.
Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της περιοχής ζει γύρω από τη λίμνη, ιδιαίτερα στη πόλη του Μπαλίκτσι κοντά στο δυτικό τέλος της λίμνης και το Καρακόλ κοντά στο ανατολικό άκρο.

Μεταφορές

Ο σιδηρόδρομος που έρχεται από τα βορειοδυτικά (από το Μπισκέκ) καταλήγει στο Μπαλίκτσι. Η κύρια εθνική οδός (A365) από το Μπισκέκ περνά μέσα από το Μπαλίκτσι και την περιφέρεια Ναρίν στο δρόμο για το πέρασμα Τορουγκάρτ Η εθνική οδός A363 περνάει κυκλικά από τη λίμνη και η A362 περνάει ανατολικά από τη λίμνη προς στο Καζακστάν. Το Διεθνές Αεροδρόμιο Ισσύκ-Κουλ και το Διεθνές Αεροδρόμιο Καρακόλ συνδέουν την περιοχή με το Αλμάτι στο Καζακστάν. Τα αεροδρόμια Τσολπόν-Ατά και Τάμγκα δεν έχουν τακτικές πτήσεις.

Τουρισμός

Η περιφέρεια, η οποία μοιάζει με τις Άλπεις του Κολοράντο, θα μπορούσε να ήταν σημαντικός τουριστικός προορισμός, αν δεν είχε μεγάλη απόσταση, υπανάπτυκτη υποδομή, και αυξανόμενη σύγκρουση μεταξύ των Κιργιζικών εθνικιστών και φραξιών υπέρ της ανεξαρτησίας, που το Δεκέμβριο του 2008 φούντωσαν και πάλι, σκοτώνοντας 39 πολίτες. Επί του παρόντος, την περιοχή επισκέπτονται κυρίως οι ντόπιοι, οι οποίοι χρησιμοποιούν εγκαταστάσεις που χρονολογούνται από τη Σοβιετική Ένωσης γύρω από τη λίμνη.
Έρικ Άνταμς

Βιογραφία

Ο Άνταμς γεννήθηκε ως Λούις Μαρούλο το 1952 και η πρώτη του επαφή με την ροκ μουσική ήλθε στα έντεκα του χρόνια όταν σχημάτισε τους The Kids, με τους οποίους κυκλοφόρησε το σινγκλ "Lovin' Everyday" το 1965. Ακολούθησαν οι Looks και οι Harlequin, για να σχηματίσει τους Manowar το 1980, μαζί με τους Τζόι Ντι Μάιο και Ross the Boss, παίρνοντας το παρωνύμιο Έρικ Άνταμς, ως συνδυασμό των ονομάτων των δύο υιών του, Έρικ και Άνταμ. Κύρια επιρροή του υπήρξε ο Ίαν Γκίλαν των Deep Purple, των οποίων έχει δηλώσει μεγάλος οπαδός, ενώ επηρεάστηκε επίσης από τον Ozzy Osbourne και τον Ρομπ Χάλφορντ.
Οι Manowar κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο το 1982 με τίτλο "Battle Hymns" και αναγνωρίστηκαν ως ένα από του σπουδαιότερα σχήματα του είδους με άλμπουμ όπως τα "Into Glory Ride" (1983), "Hail to England" (1984), "Sign of the Hammer" (1984) και "Kings of Metal" (1988). Ο Άνταμς, μαζί με τον Ντι Μάιο, είναι τα δύο βασικά και αναντικατάστατα στελέχη του συγκροτήματος από την ίδρυση του μέχρι σήμερα.
Εκτός της heavy metal μουσικής, έχει τραγουδήσει ζωντανά το "Nessun dorma" από την "Turandot" του Τζάκομο Πουτσίνι το 1999 και στο στούντιο το 2002 για το άλμπουμ "Warriors of the World". Επίσης, τραγούδησε το "Το φάντασμα της όπερας" του Άντριου Λόυντ Γουέμπερ το 2007, μαζί με την Μαρία Μπρίον των HolyHell, ενώ έχει ηχογραφήσει το τραγούδι "Where Eagles Fly" με την Σάρα Μπράιτμαν για τον δίσκο "Harem", κομμάτι το οποίο τελικά δεν κυκλοφόρησε. Στις 30 Ιουνίου 2007, τραγούδησε τον εθνικό ύμνο της Βουλγαρίας σε συναυλία των Manowar στην Καβάρνα.
1003 Λιλοφή

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Λιλοφή είναι άγνωστα.
Υπογραφή ElGamal

Οι υπογραφές ElGamal βασίζονται στη μη υπολογισιμότητα του προβλήματος του
διακριτού λογαρίθμου σε ένα πεπερασμένο πεδίο: είναι εύκολο να υψωθεί ένας ακέραιος σε μια δύναμη , αλλά είναι δύσκολο να υπολογιστεί το  απο το .
Για τη δημιουργία κλειδιών, κάθε οντότητα  τρέχει τον παρακάτω βασικό αλγόριθμο
για το σχήμα ElGamal:
Αμυντικός μηχανισμός

Σύμφωνα με την Ψυχαναλυτική θεωρία του Σίγκμουντ Φρόυντ, οι αμυντικοί μηχανισμοί είναι αυτόματες πράξεις ή τεχνικές που εκτελούνται ασυνείδητα για την αντιμετώπιση στρεσογόνων καταστάσεων και ερεθισμάτων που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε ψυχολογικά. Πιο συγκεκριμένα είναι η μέθοδος με την οποία το Εγώ διευθετεί τις συγκρούσεις που δημιουργούνται μεταξύ των ενορμήσεων του Εκείνο και των αξιών του Υπερεγώ.
Burzum

Περίοδος 1991-1999

Το 1990 ο Βίκερνες έπαιζε στην death metal μπάντα Old Funeral (από την οποία πέρασαν και οι Demonaz και Abbath των Immortal). Άφησε το συγκρότημα για να ασχοληθεί με την προσωπική του καριέρα το 1991. Σχημάτισε το γκρουπ Satanel με τον Abbath. Έπειτα, ξεκίνησε το σόλο πρότζεκτ του με το όνομα Burzum. Η λέξη «burzum» σημαίνει «σκοτάδι» σε μια γλώσσα που δημιούργησε ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Από από τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών, ο Βίκερνες πήρε και το ψευδώνυμο Count Grishnackh, που χρησιμοποιούσε αρχικά ως παραγωγός των Burzum.
Έχοντας ηχογραφήσει δύο demo απέσπασε την προσοχή του ιδιοκτήτη της δισκογραφικής Deathlike Silence, Euronymous, και υπέγραψε συμβόλαιο. Ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις για το πρώτο του άλμπουμ το χειμώνα του 1992. Κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1992 σε CD (δυο εκδόσεις) και σε περιορισμένα αντίτυπα βινυλίου, πιθανώς 300 (η α΄ εκτύπωση). Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να παίζει μπάσο στους Mayhem, συγκρότημα του Euronymous, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμό του.
Ο Βίκερνες δεν είχε περιοδεύσει ποτέ. Ωστόσο το 1992 ενδιαφερόταν για μια περιοδεία. Έτσι πήρε ως μπασίστα τον πολυ-οργανίστα Samoth, των Emperor, και τον ντράμερ Έρικ Λάνσελοτ (Erik Olivier Lancelot, γνωστός ως AiwarikiaR).  Αυτοί αποχώρησαν αργότερα, αφού ο Βίκερνες δεν είχε πλέον σχέδια για συναυλίες. Ένα δεύτερο άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1993.
Το 1994 κυκλοφόρησε ο δίσκος Hvis lyset tar oss, ο οποίος έδειξε μια αλλαγή προς την ambient μουσική με το τραγούδι «Tomhet». Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε και το De Mysteriis Dom Sathanas των Mayhem, για το οποίο ο Βίκερνες ηχογράφησε το μπάσο. Αργότερα την ίδια χρονιά ο Βίκερνες συνελήφθη και καταδικάστηκε για τον εμπρησμό εκκλησιών και την δολοφονία του Euronymous.
Το 1996 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Filosofem. Είχε ηχογραφηθεί το 1993 και ήταν το τελευταίο που ηχογράφησε ο Βίκερνες πριν τη φυλάκισή του. Μέσα στην φυλακή ηχογράφησε τραγούδια χρησιμοποιώντας μόνο συνθεσάιζερ, καθώς δεν είχε πρόσβαση σε άλλα όργανα. Αυτά τα τραγούδια αποτέλεσαν το υλικό για τα άλμπουμ Dauði Baldrs (1997) και Hliðskjálf (1999).

Περίοδος 2009-2018 και λήξη του πρότζεκτ

Μετά την αποφυλάκισή του ο Βίκερνες άρχισε να γράφει νέο υλικό που οδήγησε στο άλμπουμ Belus του 2010. Την επόμενη χρονιά ήρθε το Fallen με το Umskiptar να ακολουθεί. Το Sôl austan, Mâni vestan του 2013 ήταν το πρώτο άλμπουμ χωρίς metal μουσική από το 1999. Λίγο νωρίτερα είχε δημοσιευτεί το τραγούδι "Back to the Shadows", το οποίο ο Βίκερνες αποκάλεσε το τελευταίο metal τραγούδι του. Το 2014 έφτασε ο δίσκος The Ways of Yore.
Τον Ιούνιο του 2018, ο Βίκερνες ανακοίνωσε μέσω βίντεο στον λογαριασμού του "ThuleanPerspective" στο Youtube το τέλος της καριέρας του ως Burzum.
Σήραγγα Τυμφρηστού

Ιστορικό

Οι μελέτες ξεκίνησαν το 1988 και η σήραγγα ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1991 και είχε ως σκοπό την διευκόλυνση της μετακίνησης μεταξύ Λαμίας και Καρπενησίου στο όρος του Τυμφρηστού. Στην κατασκευή της υπήρξαν αρκετά και μεγάλα προβλήματα, αφού οι εργάτες διάνοιγαν την σήραγγα και αυτή από πίσω τους έκλεινε. Αυτό συνέβαινε διότι στην περιοχή όπου διανοιγόταν η σήραγγα υπήρχαν αρκετά γεωτεχνικά προβλήματα, όπως το φούσκωμα της μάζας. Γενικότερα, η μελέτη για την διάνοιξη της σήραγγας δεν ήταν ολοκληρωμένη και δεν υπήρχε μελέτη γεωτεχνικών προβλημάτων, καθώς και μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Τελικά η σήραγγα παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 9 Μαρτίου 2000.
Το 2013 η σήραγγα κρίθηκε επικίνδυνη και μη ασφαλής από την Διοικητική Αρχή Σηράγγων για διάφορους λόγους.
Ντέιζι Μέρι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1984 στο Λος Άντζελες και μεγάλωσε κυρίως στο Σάλεμ του Όρεγκον. Επειδή είναι μεξικάνικης καταγωγής, έζησε και στο Σακατέκας του Μεξικού. Ως ηθοποιός έχει αρκετά έργα σκληρού πορνό στο ενεργητικό της, ενώ έχει εργαστεί και ως φωτομοντέλο και έχει εμφανιστεί και στο μουσικό βίντεο Disco Inferno του 50 Cent. Κυκλοφόρησε και στο περιοδικό Πέντχαουζ όπου έγινε „Pet of the Month“.
Μιγκέλ Άνχελ Γκερέρο

Πρώτα χρόνια και Αλμπαθέτε

Γεννήθηκε στο Τολέδο, της Καστίλλη-Λα Μάντσα, στις 12 Ιουλίου του 1990. Τα πρώτα του επαγγελματικά ποδοσφαιρικά βήματα τα πραγματοποίησε στην δεύτερη ομάδα της Αλμπαθέτε. Εκεί συμμετείχε στην τέταρτη τη τάξει κατηγορία της Ισπανίας, για δύο χρονιές. Στις 9 Ιανουαρίου του 2010, έκανε και το επίσημο ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, η οποία αγωνιζόταν τότε στην Σεγούντα Ντιβισιόν. Συνολικά, παρέμεινε στην Αλμπαθέτε έως και το 2011.

Σπόρτινγκ Χιχόν

Το καλοκαίρι του 2011, ο Γκερέρο εντάχθηκε στη Σπόρτινγκ Χιχόν, όμως αρχικά αγωνίστηκε στη Β ομάδα της Σπόρτινγκ, η οποία αγωνιζόταν, εκείνη την περίοδο, στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Στις 12 Απριλίου του 2012, αγωνίστηκε γα πρώτη φορά και στην πρώτη ομάδα, παίζοντας για 25 λεπτά κόντρα στη ΣΝ Νουμάνθια, γνωρίζοντας την ήττα με 0-2, οι οποίες τότε βρίσκονταν στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Στις 6 Ιανουαρίου του 2013, στο τοπικό ντέρμπι κόντρα στη Ρεάλ Οβιέδο, για τις Β ομάδες, σκόραρε και τα τέσσερα γκολ, στον θρίαμβο της ομάδας του, η οποία νίκησε 4-1. Περίπου έναν μήνα αργότερα, πέτυχε και το πρώτο του γκολ, με την πρώτη ομάδα της Χιχόν, νικώντας τη Ντεπορτίβο Λούγο 2-1. 
Περίπου από το καλοκαίρι του 2013, ο Γκερέρο έγινε κυρίως στέλεχος της πρώτης ομάδας, βοηθώντας τη σεζόν 2014-15, σκορώντας 11 γκολ σε 36 αγώνες. Στις 23 Αυγούστου του 2015, έκανε και το ντεμπούτο του στην Λα Λίγκα, σε ένα ματς κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, με τελικό σκορ 0-0. Το πρώτο του γκολ στην Λα Λίγκα, το πέτυχε στις 19 Οκτωβρίου, κόντρα στη Γρανάδα, σε έναν αγώνα που έληξε 3-3.  Μετά από πέντε χρόνια παρουσίας στον σύλλογο αποχώρησε το 2016.

ΚΝ Λεγανές

Στις 27 Ιουνίου του 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Λεγανές, με διετής διάρκεια, η οποία τότε ήταν νεοφώτιστη στη Λα Λίγκα. Επί δύο σεζόν κατάφεραν να παραμείνουν στην πρώτη κατηγορία, τερματίζοντας στη 17η θέση. Ωστόσο, το καλοκαίρι του 2018, αποχώρησε από την ομάδα συμμετέχοντας 53 αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 9 γκολ.

Ολυμπιακός Πειραιώς

Στις 13 Ιουνίου του 2018, ανακοινώθηκε η έναρξη της συνεργασίας του Ισπανού ποδοσφαιριστή με τον Ολυμπιακό.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδηλασίας πίστας

Βαθμολογία συλλόγων

Ο πρωταθλητής σύλλογος αναδεικνύεται με το ίδιο βαθμολογικό σύστημα των ανδρών.
Αντόνιο Σαντ' Ελία

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου το 1888 στο Κόμο της Λομβαρδίας. Το 1906 σε ηλικία 17 ετών, πήρε το δίπλωμα του εργολάβου οικοδομών από την τεχνική σχολή Istituto Gabriele Castelli . Αμέσως μετά μετακομίζει στο Μιλάνο και εργάζεται στην εταιρία του Villoresi Canal και στο δήμο του Μιλάνου ως σχεδιαστής. Το 1909, μετά τη δημοσίευση μιας μελέτης για μια βίλα στο περιοδικό La Casa αποφασίζει να εγγραφεί στην Ακαδημία Μπρέρα και να παρακολουθήσει μαθήματα αρχιτεκτονικής.
Το 1912 ο Sant' Elia παίρνει μέρος σ’ ένα διαγωνισμό στο Μιλάνο για το νέο σιδηροδρομικό σταθμό. Τον ίδιο χρόνο ιδρύει την ομάδα Nuove Tendenze μαζί με τους Ugo Nebba, Manio Chiattone και άλλους. Το Μάιο/Ιούνιο του 1914 στην πρώτη έκθεση αυτής της ομάδας παρουσιάζει τα σχέδια του για την Città Nuova (Νέα Πόλη) καθώς γράφει και το Messaggio ως πρόλογο για την έκθεση, στο οποίο προσδιορίζει την ακριβή μορφή που πρέπει να υιοθετήσει η αρχιτεκτονική στο μέλλον. Σ’ αυτό χαρακτηριστικά αναφέρει: «επιδίωξη μας πρέπει να είναι η ανύψωση της νέας χτισμένης μορφής σε ένα επίπεδο πνευματικής υγεία, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα της επιστήμης και της τεχνολογίας… καθιερώνοντας νέες μορφές, νέες γραμμές, νέους λόγους ύπαρξης, που θα προκύψουν αποκλειστικά και μόνο από τις ιδιαίτερες συνθήκες του μοντέρνου τρόπου ζωής και από την προβολή του ως αισθητικής αξίας στην ευαισθησία μας» καθώς και ότι «Πρέπει να επινοήσουμε και να ξαναχτίσουμε από την αρχή τη σύγχρονη πόλη μας, σαν ένα απέραντο και πολύβουο ναυπηγείο, ζωντανό, κινητικό και πάντοτε δυναμικό και το σύγχρονο κτίριο σαν μια γιγάντια μηχανή».
Έκτοτε ο Σαντ' Ελία προχώρησε στον φουτουρισμό και το 1915 υπέγραψε το πολιτικό μανιφέστο Manifesto dell’ architettura futurista μαζί με τους Boccioni, Marinetti, Piatti και Russolo. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους αποφασίζει να συμμετέχει στον Τάγμα Εθελοντών Ποδηλατιστών της Λομβαρδίας και έτσι αρχίζει η στρατιωτική του σταδιοδρομία. Αυτή ήταν και η αιτία του θανάτου του κατά τη διάρκεια των μαχών του Ιζόντσο (Isonzo) κοντά στο Μονφαλκόνε (Monfalcome) το 1916.
Χατ-ι χουμαγιούν

Το χατ-ι χουμαγιούν (οθωμανικά τουρκικά: خط همايون, hatt-ı hümâyûn, "αυτοκρατορικό διάταγμα") ή χατ-ι σερίφ (hatt-ı şerîf, "ιερό διάταγμα") είναι είδος αυτοκρατορικού διατάγματος (χαττ) που εξέδιδε ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Χατ-ι χουμαγιούν του 1856

Το πιό γνωστό είναι το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε αμέσως μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο, στις 18 Φεβρουαρίου του 1856.
Το Χατ-ι Χουμαγιούν αποτέλεσε το δεύτερο σημαντικό σταθμό του Τανζιμάτ. Τούτο επέφερε και τη σημαντικότερη αναδιοργάνωση των τριών μη μουσουλμανικών μιλέτ (θρησκευμάτων) που υφίσταντο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, του Ελληνο-Ορθοδόξου ή Ελληνο-Ρωμαίικου (του λεγόμενου «Ρουμ μιλετί»), του Γρηγοριανο-Αρμενικού, (του «Ερμενί μιλετί») και του Εβραϊκού μιλέτ (του «Γιαχούντ ταϊφεσί» ή «Μεσεβί μιλετί»).
Για τους Τούρκους αποτελούσε και έμεινε γνωστό με το όνομα «Ισλαχάτ Φερμάνι» (=Μεταρρυθμιστικό διάταγμα), ενώ στην αγγλοσαξωνική βιβλιογραφία αναφέρεται ως «Χαττ-ι Χουμαγιούν» (=Αυτοκρατορικό διάταγμα).
Νομπούο Ουεμάτσου

Βιογραφία

Γεννημένος στην επαρχία Κότσι, στην Ιαπωνία, ο Ουεμάτσου ξεκίνησε να παίζει μόνος το πιάνο όταν ήταν 12 χρονών. Το μεγαλύτερό του είδωλο στην παιδική του ηλικία, ήταν ο Έλτον Τζων. Μετά την αποφοίτηση του από το πανεπιστήμιο της Καναγκάουα (το μάστερ του δεν ήταν στη μουσική), σύνθεσε μουσική για διαφημιστικά σποτ πριν να εισέλθει το 1986 στην Square Co., Ltd., νυν Square Εnix, μετά από προτροπή ενός φίλου του που δούλευε εκεί. Έφτιαξε μουσική για πάνω από τριάντα τίτλους παιχνιδιών, συμπεριλαμβανομένης και της πολυβραβευμένης σειράς Final Fantasy. Επιπλέον, ο Ουεμάτσου κλήθηκε να ολοκληρώσει τη μουσική του παιχνιδιού Chrono Trigger, όταν ο φίλος του, Γιασουνόρι Μίτσουντα, εμφάνισε προβλήματα υγείας. Τον Οκτώβριο του 2004, ο Ουεμάτσου ίδρυσε την εταιρεία Smile Please Co., Ltd. και συνεχίζει να συνθέτει για την Square Enix αλλά και άλλες εταιρείες, όπως η Mistwalker.
Αν και είναι γνωστός πιο πολύ για τη δουλειά του σε παιχνίδια, το ταλέντο του έχει διάφορες εκφάνσεις. Κάποιες από αυτές περιλαμβάνουν τη μουσική της anime ταινίας "Oh! My Goddess!". Επίσης φτιάχνει μουσική για κορυφαίους τραγουδιστές, όπως η Εμίκο Σιρατόρι και η Ρίκκι.

Προσωπική ζωή

O Ουεμάτσου έγραφε για κάποια χρόνια στο Famitsu, γνωστό περιοδικό στην Ιαπωνία, τη στήλη με τίτλο "Nobuo Uematsu no Minna Sounano?". Δύο συλλογές από αυτές τις στήλες έχουν δημοσιευτεί. Ο Ουεμάτσου ζει τώρα στην Ιαπωνία με τη σύζυγο του, Ρέικο, και τον σκύλο, του Πάο.
Σιμόνε Πιανιτζιάνι

Προπονητική καριέρα σε συλλόγους

Ο Πιανιτζιάνι επιλέχθηκε ως προπονητής της ιταλικής Μοντεπάσκι Σιένα πριν τη σεζόν 2006-2007 και οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του ιταλικού πρωταθλήματος και τις 6 χρονιές που διετέλεσε στον πάγκο της ομάδας. Ανακηρύχθηκε το 2007 ως ο καλύτερος Ιταλός προπονητής.
Η σεζόν 2008-2009 στο ιταλικό πρωτάθλημα ήταν αξιέπαινη, καθώς η Μοντεπάσκι Σιένα κέρδισε το Ιταλικό Σούπερ Καπ πριν την έναρξη της σεζόν, το Κύπελλο Ιταλίας στα μέσα της σεζόν και το ιταλικό πρωτάθλημα στο τέλος κερδίζοντας όλες τις ομάδες στα play-off με συνολικό σκορ 3-0. Σε 44 αγώνες στο πρωτάθλημα εκείνη τη σεζόν, ηττήθηκε μόνο μία φορά και αυτή ενάντια στην Φορτιτούντο Μπολόνια.
Το καλοκαίρι του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 2 ετών με την Φενερμπαχτσέ Ούλκερ. Παραιτήθηκε όμως από τη θέση του προπονητή της τουρκικής ομάδας τον Φεβρουάριο του 2013, επικαλούμενος προσωπικά ζητήματα. Την περίοδο της παραίτησής του, η Φενερμπαχτσέ Ούλκερ βρισκόταν στην κορυφή τoυ Τουρκικού πρωταθλήματος και στην έβδομη θέση από τις 8 ομάδες στο Top-16 της Ευρωλίγκας.
Τον Ιούνιο του 2016 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 2 ετών με την Χάποελ Ιερουσαλήμ ενώ τον Ιούνιο του 2017 επέστρεψε στην Ιταλία για να προπονήσει την Αρμάνι Μιλάνο.

Εθνική Ιταλίας

Ο Πιανιτζιάνι έγινε προπονητής της αντρικής εθνικής ομάδας της Ιταλίας το 2009 όπου παρέμεινε έως και το 2015. Ήταν προπονητής της Εθνικής Ιταλίας στο Ευρωμπάσκετ 2011, στο Ευρωμπάσκετ 2013 και στο Ευρωμπάσκετ 2015.

Τίτλοι και Επιτυχίες

Ως προπονητής έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα με την Μοντεπάσκι Σιένα (2007,2008,2009,2010,2011 και 2012), 5 Ιταλικά Σούπερ Καπ (2007-2008, 2008-2009, 2009-2010, 2010-2011, 2011-2012) και 4 Κύπελλα Ιταλίας (2009, 2010, 2011, 2012) ενώ συμμετείχε σε 2 Final Four της Ευρωλίγκας το 2008 και το 2011. Ακόμη, έχει κατακτήσει ένα Κύπελλο Τουρκίας το 2013 με την Φενερμπαχτσέ Ούλκερ και το Ισραηλινό Σούπερ Καπ το 2016 με την Χάποελ Ιερουσαλήμ. 
Ως βοηθός προπονητή κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα με την Μοντεπάσκι Σιένα το 2002, το ιταλικό πρωτάθλημα το 2004 και το Ιταλικό Σούπερ Καπ τη σεζόν 2004-2005. Ως βοηθός μετράει και 2 συμμετοχές σε Final Four Ευρωλίγκας το 2003 και το 2004.