Επιχείρηση Θαλάσσιος Λέων

Υπό την επωνυμία Επιχείρηση Θαλάσσιος Λέων (γερμ. Unternehmen Seelöwe) φέρεται το σχέδιο της Ναζιστικής Γερμανίας να εισβάλει στη Βρετανία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για να έχει επιτυχία μια παρόμοια εισβολή απαιτούνταν υπεροχή τόσο στα εναέρια όσο και στα ναυτικά μέσα στη Θάλασσα της Μάγχης. Απόπειρα ανάληψης εναέριας υπεροχής έγινε από πλευράς Λουφτβάφε, η οποία ξεκίνησε τη μάχη της Αγγλίας. Ύστερα από την αποτυχία της απόπειρας η επιχείρηση εγκαταλείφθηκε και δεν εκτελέστηκε ποτέ.

Η Βρετανική πλευρά

Ήδη από τα τέλη Ιουλίου η γερμανική δράση κατά της Αγγλίας έχει ξεκινήσει: Αεροσκάφη της Λουφτβάφε πραγματοποιούν αεροπορικές επιδρομές κατά του Ντόβερ, η περιοχή του οποίου πλήττεται και από πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς που οι Γερμανοί εγκαθιστούν στο Καλαί. Ο συνδυασμός αυτός αναγκάζει τους Βρετανούς να αποσύρουν το μητροπολιτικό στόλο από τη Μάγχη. Όλα φαίνεται να πηγαίνουν όπως τα έχει σχεδιάσει ο Χίτλερ: Θα αναγκαστούν οι Βρετανοί να ζητήσουν διαπραγματεύσεις, γεγονός που θα κάνει το "Θαλάσσιο Λέοντα" σχέδιο άνευ αντικειμένου.
Ωστόσο, οι Βρετανοί δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια. Σε χρόνο ρεκόρ συγκροτείται και επανδρώνεται μια νέα δύναμη: Ήδη από τις 14 Μαΐου δημιουργούνται οι Local Defence Volunteers (LVD) (Εθελοντές τοπικής άμυνας), στην οποία συμμετέχουν όσοι κρίνονται ακατάλληλοι, λόγω ηλικίας ή φυσικής κατάστασης, για να υπηρετήσουν στον τακτικό στρατό. Επικεφαλής αυτής της δύναμης τοποθετήθηκε. στις 27 Μαΐου 1940, ο στρατηγός Σερ Έντμουντ Αϊρονσάιντ (Edmund Ironside). Στις 23 Ιουλίου η δύναμη αυτή μετονομάζεται σε Local Guards (τοπική φρουρά), επειδή έτσι την αποκάλεσε ο Τσώρτσιλ σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του BBC. Μέχρι τα τέλη Ιουλίου η δύναμη αυτή έχει επανδρωθεί με μισό εκατομμύριο ανδρών, πράγμα που δείχνει πόσο σοβαρά αντιμετώπιζαν οι Βρετανοί την απειλή της απόβασης.
Οι "Locals" έχουν ανεπαρκέστατο οπλισμό και εξ ίσου ανεπαρκή εκπαίδευση. Η λαϊκή θυμοσοφία τους αποκαλεί "Broomstick Army" (στρατό με σκουπόξυλα), καθώς αρκετοί από αυτούς έχουν, αρχικά, ως όπλο ένα ραβδί με προσαρμοσμένη στην άκρη του μια ξιφολόγχη. Έτσι, ο Αϊρονσάιντ δεν έχει πολλές επιλογές. Αποφασίζει να δημιουργήσει ένα σύστημα στατικής άμυνας, με στόχο να καθυστερήσουν οι εισβολείς τόσο όσο θα χρειαζόταν η μεταφορά δυνάμεων από άλλα σημεία της χώρας και του εξωτερικού. Αν οι Γερμανοί γινόταν δυνατό να εκτραπούν χρονικά από το καθορισμένο σχέδιό τους, η Βρετανία θα έβρισκε το χρόνο ανασυγκρότησης των δυνάμεών της και θα μπορούσε να εξαπολύσει αποτελεσματική αντεπίθεση. Οι Locals δεν παραλείπουν ούτε την οργάνωση του εδάφους: Οι πινακίδες σήμανσης αφαιρούνται από τους δρόμους, τα πάσης φύσεως γήπεδα "φυτεύονται" με πασσάλους ώστε να αποτραπεί η χρήση τους ως πεδίων προσγειώσεως, οι γέφυρες υπονομεύονται ενώ επιστρατεύονται και οι καμπάνες των εκκλησιών, ως πρόχειρες σειρήνες συναγερμού!
Οι προετοιμασίες αποδεικνύονται άχρηστες. Ο Θαλάσσιος Λέων δεν πρόκειται να εκτελεστεί ποτέ. Ωστόσο οι Locals, που ξεκίνησαν ως "Στρατός με τα σκουπόξυλα" θα καταλήξουν, το 1944, να αποτελούν το σώμα της Εθνοφρουράς, με δικά του πυροβόλα, άρματα μάχης και σώματα στήριξης και ειδικές αμυντικές εγκαταστάσεις στις ακτές. Οι εγκαταστάσεις αυτές διατηρήθηκαν και μετά τον πόλεμο, μέχρι το 1956, οπότε άρχισαν σταδιακά να διαλύονται.