google/wiki40b huggingface dataset:
Γέφυρα Μπέιλι

Κατασκευή

Επινοήθηκε από τον Ντόναλντ Μπέιλι, πολιτικό μηχανικό και υπάλληλο του Υπουργείου Πολέμου της Βρετανίας, ο οποίος είχε σαν χόμπι την κατασκευή μοντέλων γεφυρών. Ο Στρατάρχης Μοντγκόμερυ, Διοικητής των Βρετανικών δυνάμεων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε δηλώσει πως «Χωρίς τη γέφυρα Μπέιλι, δεν θα είχαμε κερδίσει τον πόλεμο».
Το πλεονέκτημα αυτού του είδους γέφυρας είναι ότι για την συναρμολόγησή της δεν απαιτούνται ειδικά εργαλεία ή βαρύς εξοπλισμός. Τα στοιχεία της γέφυρας, κατασκευασμένα από υλικά όπως ξύλο και μέταλλο είναι αρκετά ελαφριά ώστε να μεταφέρονται άνετα με φορτηγά, καθώς και να αποτίθενται στην τελική θέση συναρμολόγησης με χρήση μόνο μυϊκής δύναμης. Οι γέφυρες είχαν αντοχή αρκετή ώστε να μπορούν να τις διαβαίνουν τανκς. Η χρήση τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ιδιαίτερα κατά την κατασκευή έργων πολιτικού μηχανικού, καθώς και για τη δημιουργία προσωρινών διαβάσεων πεζών και οχημάτων.
Μάρπησσα

Πήρε το όνομά της

Το όνομα «Μάρπησσα» (Marpessa) δόθηκε σε ένα υπερδεξαμενόπλοιο 206.000 τόνων της εταιρείας Shell Oil. Τον Δεκέμβριο 1969, κατά το παρθενικό του ταξίδι από το Ρότερνταμ και σε απόσταση 50 μιλίων από τη δυτική ακτή της Αφρικής, έγινε το μεγαλύτερο δεξαμενόπλοιο που βυθίστηκε μέχρι τότε στον κόσμο.
Σμήνη γαλαξιών

Τα γαλαξιακά σμήνη είναι μεγάλα συγκροτήματα γαλαξιών. Συνήθως αποτελούνται από περισσότερους από χίλιους γαλαξίες. Το κοντινότερο γαλαξιακό σμήνος στη Γη είναι το Σμήνος της Παρθένου.

Χαρακτηριστικά

Είναι οι μεγαλύτερες, βαρυτικά συνδεδεμένες, δομές του σύμπαντος μετά τα υπερσμήνη γαλαξιών, τα οποία αποτελούνται από βαρυτικά συνδεδεμένα γαλαξιακά σμήνη και ομάδες γαλαξιών.
Μέσα στα σμήνη, οι γαλαξίες βρίσκονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλο. Η απόσταση μεταξύ των γαλαξιών είναι μερικές δεκάδες (ή σε μερικές περιπτώσεις, και ακόμη λιγότερο) φορές μεγαλύτερη από τις διαμέτρους των γαλαξιών.

Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε τον Αύγουστο του 2006 από την αστρονόμο Kathy Romer, του πανεπιστήμιου του Sussex. Το σμήνος, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 10 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, είναι πιθανόν ακόμη να είναι το πιο τεράστιο σμήνος, που έχει βρεθεί ποτέ σε τόσο πρώιμη εποχή στο Σύμπαν. 
Για την ανακάλυψη, χρησιμοποιήθηκαν παρατηρήσεις από το δορυφόρο X-ray Multi Mirror (XMM) Newton και ύστερα προσδιορίστηκε η απόστασή του με το 10μετρο τηλεσκόπιο του W. M. Keck στη Χαβάη. 
Αν παρατηρηθεί με ένα οπτικό τηλεσκόπιο, το μακρινό γαλαξιακό σμήνος φαίνεται ως μια πυκνή συγκέντρωση εκατοντάδων γαλαξιών. «Η έκπληξη εδώ είναι ότι οι γαλαξίες σε αυτό το σμήνος είναι διαμορφωμένοι από παλαιά αστέρια. Κάποιος θα περίμενε ότι ένα τέτοιο μακρινό σμήνος θα ήταν γεμάτο νέα αστέρια, μια που το παρατηρούμε τόσο μακριά, πίσω προς τη Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang)», εξηγεί η Δρα Romer. «Σμήνη σαν αυτό είναι ουσιώδη για την κατανόησή μας σχετικά με το σχηματισμό των γαλαξιών».

Χαρακτηριστικά

Το σμήνος ονομάστηκε XMMXCS 2215-1734 και είναι εκπληκτικά τεράστιο, με βάρος που φτάνει 500 τρισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ηλίου. Κατά το πλείστον αποτελείται από Σκοτεινή Ύλη (dark matter), μια μυστηριώδη μορφή ύλης που επικρατεί στις μάζες όλων των γαλαξιών και των γαλαξιακών σμηνών στο Σύμπαν, αλλά δε μπορεί να γίνει ορατή από τηλεσκόπια.

Σημασία

Το γαλαξιακό αυτό σμήνος είναι ένα απολίθωμα του πρώιμου σύμπαντος και για αυτό το λόγο η ανακάλυψή του είναι σημαντική και για την κοσμολογία.
Εθνικό Πάρκο Κομόντο

Φωτογραφίες

Εικόνες από την πανίδα του Πάρκου
Θεοχάρης Κεραμιτσόγλου

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο το 1915. Εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος.  Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Έβρου με την ΕΔΑ. 
Πέθανε πλήρης ημερών το 2006.
Αυτοκινητόδρομος 29 (Ελλάδα)

Υπόβαθρο

Ο αυτοκινητόδρομος κατασκευάστηκε στη διαδρομή που ακολουθεί η Εθνική Οδός 15 (ΕΟ15) από την χωρική θέση Μπάρα Σιάτιστας μέχρι το Τρίγωνο Φλώρινας για να ακολουθηθεί από την Εθνική Οδό 2 (ΕΟ2) από το Τρίγωνο μέχρι τη συνοριακή διάβαση της Κρυσταλλοπηγής. Η κατασκευή της οδού μελετήθηκε και υλοποιήθηκε στα πλαίσια της κατασκευής της Εγνατίας Οδού, που άρχισε να κατασκευάζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ο κύριος άξονας ολοκληρώθηκε στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του επόμενου αιώνα.
Όταν αποφασίστηκε η υλοποίηση του οδικού άξονα, δεν υπήρχε ήδη κατασκευασμένο τμήμα και άρα η όδευση του ακολούθησε μια νέα διαδρομή. Η κατάσταση του βασικού οδικού δικτύου στο Νομό Καστοριάς και στην ιστορική επαρχία του Βοΐου του Νομού Κοζάνης ήταν κακή, ενώ σε πολλές περιπτώσεις, η εθνική οδός διέρχονταν από οικισμούς ή υπήρχε συχνή διέλευση βαρέων οχημάτων που κινούνταν στην παλαιά εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Ιωανίννων μέσω Κόνιτσας ή προς την Αλβανία. Τα πιο επικίνδυνα σημεία του δρόμου, ήταν κοντά στους οικισμούς Μικρόκαστρο, Πεπονιά, Βογατσικό, Νέο Κωσταράζι, Δισπηλιό.
Η μελέτη σκοπιμότητας του έργου, εκπονήθηκε το 1996 με σκοπό να εξεταστεί η βιωσιμότητα του έργου όσον αφορά τα οικονομικά οφέλη που θα πρόσφερε ο οδικός άξονας, όπως επίσης τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά που θα προκύψουν από τη λειτουργία του έργου μέσω της αναβάθμισης του οδικού δικτύου, της βελτίωση της προσβασιμότητας, την ανάπτυξη των οδικών μεταφορών και την βελτίωση των οικονομικών μεγεθών των κατοίκων της περιοχής.
Αλ Ιτιχάντ Τζέντα (ποδόσφαιρο)

Ιστορία

Ιδρύθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 1927 και αποτέλεσε τον αρχαιότερο αθλητικό σύλλογο στην Σαουδική Αραβία. Η πιο επιτυχημένη περίοδος στην ιστορία της Αλ Ιττιχάντ ήταν τη δεκαετία του 1990 και τα μισά της δεκαετίας του 2000, όταν ο σύλλογος κέρδισε πολλές διακρίσεις τόσο στη Σαουδική Αραβία όσο και στην Ασία. Η ομάδα κατέκτησε δύο συνεχόμενους τίτλους ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ το 2004 και το 2005, κάτι που δεν έχει επαναληφθεί από άλλο ασιατικο σύλλογο. Αγωνίστηκε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων 2005.

Σήμα

Το σήμα της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Πλατεία Κουμουνδούρου

Η ομώνυμη συνοικία

Η συνοικία της Πλατείας Κουμουνδούρου βρίσκεται ανάμεσα στις συνοικίες Ομόνοια, Κεραμεικός, Μεταξουργείο, Γκάζι, Θησείο, Μοναστηράκι και Ψυρρή. Πήρε τ' όνομά της απ' την Πλατεία Κουμουνδούρου γύρω απ' την οποία και αναπτύχθηκε. Εξυπηρετείται απ' το Μετρό και αστικά λεωφορεία.
Καϋκαούς Α΄

Διαδοχή

Με τον θάνατο του πατέρα του στη "μάχη του Αλασεχίρ" (1211) οι δύο μικρότεροι αδελφοί τού Καϋκαούς, ο Καϋφερίνταν Ιμπραήμ και ο μελλοντικός Καϋκοβάδης Α΄ βρέθηκαν σε σύγκρουση για τη διαδοχή. Ο Καϋκοβάδης Α΄ κέρδισε την υποστήριξη ισχυρών γειτόνων με το σουλτανάτο, όπως τού Λέοντα Β΄ της Αρμενίας και τού θείου του Τουγκρίλσαχ κυβερνήτη του Ερζερούμ. Ο Καϋφερίνταν κέρδισε ταυτόχρονα το ισχυρό λιμάνι στην Αττάλεια με την βοήθεια των Φράγκων της Κύπρου. Ο Καϋκαούς Α΄ είχε ωστόσο την υποστήριξη ολόκληρης της αριστοκρατίας του σουλτανάτου· με έδρα τη Μαλάτεια κατέκτησε την Καισάρεια και το Ικόνιο, αναγκάζοντας τον Λέοντα Β΄ να αλλάξει την υποστήριξή του. Ο Καϋκοβάδης Α΄ δραπέτευσε στο κάστρο του στην Άγκυρα και ζήτησε βοήθεια από τους Τουρκομάνους στην Κασταμονή. Τελικά ο Καϋκαούς Α΄ συνέλαβε τους δύο αδελφούς του και εξασφάλισε τον θρόνο για τον εαυτό του.
Σε περίοδο σημαντικών κινδύνων έκλεισε ειρήνη με τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη, που τερμάτισε τις συγκρούσεις ανάμεσα στο σουλτανάτο του Ρουμ και την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Οι Τουρκομάνοι συνέχισαν ωστόσο να παρενοχλούν τα σύνορα. Όταν εξασφάλισε τα σύνορά του στην δύση, στράφηκε στην Ανατολή, συμμάχησε με τους Φράγκους που συμμετείχαν στην Ε΄ Σταυροφορία και πίεσε τους Αγιουβίδες να πολεμήσουν σε διπλό μέτωπο.

Κατάκτηση της Σινώπης

Το μεγαλύτερο κατόρθωμα του Καϋκαούς Α΄ ήταν ότι κέρδισε τη Σινώπη στη Μαύρη Θάλασσα. Φυλές Τουρκομάνων συνέλαβαν τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Μεγάλο Κομνηνό σε ένα κυνήγι και τον παρέδωσαν στον σουλτάνο. Ο Καϋκαούς Α΄ διαπραγματεύτηκε την ελευθερία του, ζήτησε την Σινώπη και την υποταγή της ανατολικής Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας· ο Αλέξιος Α΄ το δέχτηκε. Έτσι οι Σελτζούκοι κέρδισαν άλλο ένα μεγάλο λιμάνι, δημιουργώντας ένα ισχυρό κράτος ανάμεσα στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Η παραχώρηση υπογράφηκε την Κυριακή 2 Νοεμβρίου 1214 από τον σουλτάνο και τον Μέγα Κομνηνό· ο Αλέξιος Α΄ παρέμεινε μερικές ημέρες και στη συνέχεια επέστρεψε στην Τραπεζούντα. Μετά τη μεταφορά, οι Ευρωπαίοι και οι Βυζαντινοί συνέχισαν το εμπόριο με την Σινώπη· ο Καϋκαούς Α΄ όρισε έναν Αρμένιο, τον Ραίς Χετούμ, να κυβερνήσει τον μεικτό Ελληνικό και Τουρκικό πληθυσμό. Οι εκκλησίες της Σινώπης μετατράπηκαν σε τζαμιά με διαταγή του Καϋκαούς Α΄. Ο σουλτάνος επισκεύασε τα τείχη της πόλης από τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1215, υπό την επίβλεψη του Έλληνα αρχιτέκτονα Σεβαστού με οικονομική συμβολή 15 εμιράτων. Το έργο απομνημονεύεται με μια δίγλωσση Ελληνική και Αραβική επιγραφή σε έναν πύργο κοντά στην δυτική πύλη.

Ιστορικές γνώμες

Ο συγγραφέας Ρουστάμ Σουκούροφ γράφει ότι ο Καϋκαούς και ο αδελφός του Καϋκοβάδης έζησαν πολλά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον πατέρα τους, απέκτησαν διπλή πίστη χριστιανική και Ισλαμική και διπλή εθνότητα Ελληνική και Τουρκική. Ο Καϋκαούς Α΄ οικοδόμησε έναν Μεντρεσέ στην Άγκυρα (1214) και έναν στην Σεβάστεια (1217), το τελευταίο περιείχε νοσοκομείο και ιατρική σχολή. Το μαυσωλείο του σουλτάνου οικοδομήθηκε κάτω από έναν κωνικό θόλο, στην πρόσοψη βρίσκεται ένα ποίημα γραμμένο από τον σουλτάνο με μπλε καλλιγραφικούς τίτλους.
Αρχείο Χαρτογραφικής Κληρονομιάς

Το Αρχείο Χαρτογραφικής Κληρονομιάς, γνωστό και ως Εθνική Χαρτοθήκη, βρίσκεται στην Άνω πόλη της Θεσσαλονίκης, και αποτελεί τον εθνικό οργανισμό της Ελλάδας για την διατήρηση, αρχειοθέτηση, και επιστημονική μελέτη των χαρτών και της χαρτογραφίας.

Περιγραφή

Ιδρύθηκε το 1997 ως Εθνική Χαρτοθήκη (πλήρης ονομασία Εθνικό Κέντρο Χαρτών και Χαρτογραφικής Κληρονομιάς / ΕΚΕΧΧΑΚ) με το διάταγμα 2466/1997, και το 2006 μετονομάστηκε σε Ευρωπαϊκό Κέντρο Επικοινωνίας Πληροφόρησης και Πολιτισμού - Εθνικό Κέντρο Χαρτών και Χαρτογραφικής Κληρονομιάς (ΕΚΕΠΠ - ΕΚΕΧΧΑΚ). Το 2013 μετατράπηκε στον παρόντα οργανισμό υπαγόμενος διοικητικά στο Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας των Γενικών Αρχείων του Κράτους.
Δραστηριοποιείται επίσης στην διοργάνωση σχετικών σεμιναρίων και εκθέσεων, διαθέτει συνεργασίες με τις τοπικές αρχές και με διεθνείς χαρτογραφικούς οργανισμούς, ενώ κατά διαστήματα εκδίδει μελέτες ως εκδοτικός οργανισμός. Στεγάζεται σε κτήριο 2 ορόφων, με τον πρώτο όροφο να φιλοξενεί την μόνιμη έκθεση χαρτογραφικών συλλογών. Στο αρχείο του οργανισμού βρίσκονται συνολικά 1000 χάρτες, οι οποίοι έχουν ψηφιοποιηθεί.
Κορράδος Α΄ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Λιούντολφ κόμη του Τσούτφεν και της Ματίλντας. Ο Λιούντολφ ήταν γιος του Έτσο παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας.
Το 1047 απεβίωσε ο Ερρίκος Β΄ των Αρντέν δούκας της Βαυαρίας και, έπειτα από 18 μήνες, ο Ερρίκος Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας έκανε τον Κορράδο Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο Ερρίκος Γ΄ ακόμη δεν είχε αποκτήσει τέκνα και αρχικά τον προόριζε για διάδοχο. Αλλά ο Κορράδος Α΄ νυμφεύτηκε τη Γιούντιτ των Ποππονιδών, κόρη του Όθωνα Γ΄ δούκα της Σουαβίας, ενάντια στη θέληση του βασιλιά.
Ο Κορράδος Α΄ προσπάθησε να αυξήσει τη δύναμή του στη Βαυαρία και ήλθε σε ρήξη με τον Γκέμπχαρτ Γ΄ επίσκοπο του Ρέγκενσμπουρκ, θείο του Ερρίκου Γ΄, με αποτέλεσμα να κληθεί στην Αυλή στα τέλη του 1052 και να καθαιρεθεί. Στις αρχές του 1053 τοποθετήθηκε ο γιος του Ερρίκου Γ΄, ο Ερρίκος Η΄ ως δούκας της Βαυαρίας (Δ΄ ως βασιλιάς της Γερμανίας). Τότε ο Κορράδος Α΄ μετέβη στη Βαυαρία και εξεγέρθηκε, συμμαχώντας με τον Γουέλφο (των Παλαιών Γουέλφων) δούκα της Καρινθίας και τον Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Προσπάθησε να φονεύσει τον βασιλιά και να λάβει τον θρόνο, αλλά το 1055 εγκαταλήφθηκε από τον Γουέλφο. Τελικά εξορίστηκε και απεβίωσε λίγο αργότερα το ίδιο έτος· τάφηκε στον ναό των Αγίων Μαρίας & Γκράντους το 1063.
Μιχαήλ της Πρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου-Φερδινάνδου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Κίρας Κιρίλλοβνας, κόρης του Κυρίλλου Βλαδιμηρόβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας (εγγονού του Αλεξάνδρου Β΄).
Έγινε ο ανάδοχος του ανιψιού του Γεωργίου-Φρειδερίκου πρίγκιπα της Πρωσίας. Το 2014 απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών και τάφηκε στο κάστρο Χοεντσόλερν.
Νέλσον Ροκφέλερ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μέιν και ήταν γιος του επιχειρηματία Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ Τζούνιορ και της Άμπυ Αλντριχ. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Τζον Ντάβισον Ροκφέλερ, ιδρυτή & πρόεδρου της Standard Oil, ενώ από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του γερουσιαστή Νέλσον Γουιμαρθ Άλντριχ. Σπούδασε οικονομικά και μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε στις οικογενειακές επιχειρήσεις.
Χαλκηδόνα

Ιστορία

Κτίστηκε το 675 π.Χ. ως αποικία των Μεγαρέων, 18 χρόνια πριν κτιστεί το Βυζάντιο και αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα λόγω του πανελλαδικά φημισμένου εκεί Μαντείου του Απόλλωνα. Κατακτήθηκε από τους Πέρσες επί Δαρείου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στον μετέπειτα Πελοποννησιακό πόλεμο, οπότε η πόλη ταλαντεύτηκε πολλές φορές μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης στις συμμαχίες που σημάδεψαν την αρχαία Ελλάδα, για να περιέλθει τελικά σε παρακμή όταν μετά την ίδρυση της Νικομήδειας και τον θάνατο του Βασιλέως της Νικομήδη το 74 π.Χ. κατελήφθη από τους Ρωμαίους, από τους οποίους την απέσπασε για λίγο καιρό ο Μιθριδάτης. Το 133 π.Χ. έγινε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Άτταλο Γ΄ της Περγάμου. Επί Αυτοκράτορα Διοκλητιανού στη πόλη αυτή μαρτύρησε η Αγία Ευφημία. Μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού η Χαλκηδόνα υπέστη πολλές επιδρομές εκ μέρους των βαρβάρων. Το 616 καταλήφθηκε από τους Πέρσες και το 667 από τους Άραβες. Το 451 έγινε στην πόλη η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η μέχρι σήμερα λεγόμενη «Οικουμενική Σύνοδος της Χαλκηδόνας» και το 507 τοπική σύνοδος. Υπέστη αλλεπάλληλες επιθέσεις βαρβάρων μέχρι την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς Τούρκους.
Πάολο Μαφφέι

Βιογραφία

Ο Μαφφέι γεννήθηκε στο Αρέτσο και υπήρξε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Κατάνια στη Σικελία και ερευνητής στο Αρτσέτρι, στην Μπολόνια, στο Αστεροσκοπείο του Ασιάγκο και στο Αμβούργο. Μελέτησε τους κομήτες, μεταβλητούς αστέρες, γαλαξίες και την εξέλιξη του Σύμπαντος.
Ο Μαφφέι ήταν πολύ γνωστός ως συγγραφέας σε θέματα ιστορίας της αστρονομίας και ως εκλαϊκευτής της αστρονομίας με μία σειρά βιβλίων, όπως τα Al di là della Luna (1973) και I mostri del cielo (1976).
Αρνούλφος Γ΄ της Φλάνδρας

Ανατροπή του Αρνούλφου από τον θείο του Ροβέρτο

Μετά το τέλος του πατέρα του, ο θείος του Ροβέρτος Α΄ καταπάτησε τον όρκο και διεκδίκησε την διαδοχή. Τότε η μητέρα του Ριχίλδη ζήτησε την βοήθεια του Φιλίππου Α΄ της Γαλλίας.  Ο Γάλλος βασιλιάς τον κάλεσε να εμφανιστεί μπροστά του, αλλά εκείνος αρνήθηκε και συνέχισε την αντίσταση απέναντι στον Αρνούλφο και τη Ριχίλδη. Ο Φίλιππος Α΄ ετοίμασε στρατό να του επιτεθεί σε συνεργασία με τους Νορμανδούς της θείας του Αρνούλφου, της Ματθίλδης, υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου Φίτζομπορν, 1ου κόμη του Έρεφορντ.  Στο πλευρό τους ήταν επιπλέον και ο Ευστάθιος Β΄ της Βουλώνης.  Στις 22 Φεβρουαρίου 1071 στην Μάχη του Κάσσελ βρέθηκαν αντιμέτωποι οι δυο στρατοί. Εκεί σκοτώθηκε ο νεαρός Αρνούλφος από τον Γερβόδο του Φλέμινγκ, 1ο κόμη του Τσέστερ, πιθανώς από ατύχημα.  Ο θείος του νεαρού Αρνούλφου, ο Ροβέρτος ανέβηκε στον θρόνο, ενώ η μητέρα του Ριχίλδη και ο μικρότερος γιος της Βαλδουίνος κατέφυγαν στο Αινώ, όπου συνέχισαν την αντίστασή τους.  Ο Αρνούλφος Γ΄ δεν άφησε απογόνους.
Σονάτα για πιάνο No. 32 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Πιάνο No. 32 σε Ντο ελάσσονα, Op. 111 (αγγλικά: Piano Sonata No. 32, γερμανικά: Nr. 32 in c-Moll, op. 111) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη μεταξύ το 1821 και 1822, και αφιερωμένη στον Ροδόλφο των Αψβούργων-Λωρραίνης. Πρόκειται για μία από τις τελευταίες συνθέσεις για πιάνο του συνθέτη. Όπως και άλλες σονάτες του Μπετόβεν της τρίτης περιόδου, περιέχει στοιχεία φούγκας. Το έργο αποτελείται από δύο μέρη: I. Maestoso - Allegro con brio ed appassionato σε Ντο ελάσσονα - II. Arietta: Adagio molto semplice e cantabile σε Ντο μείζονα.
Μονοπώλιο

Μονοπώλιο ονομάζεται η κατάσταση στην αγορά, κατά την οποία ένα αγαθό ή μια υπηρεσία προσφέρεται μόνο από μία επιχείρηση. Η κατάσταση κατά την οποία υπάρχει μόνο ένας αγοραστής ονομάζεται μονοψώνιο. Η ύπαρξη μονοπωλίου προϋποθέτει ότι στην αγορά δεν υπάρχουν άλλα ανταλλάξιμα προϊόντα για τους αγοραστές. Ειδικά για την περίπτωση που το αγαθό προσφέρεται από μικρό αριθμό προμηθευτών, το φαινόμενο ονομάζεται ολιγοπώλιο (ή αντίστοιχα ολιγοψώνιο, αν μιλάμε για μικρό αριθμό αγοραστών).
Οι συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν τη δημιουργία μονοπωλίου είναι πολλές: κρατική νομοθεσία που απαγορεύει τη δραστηριοποίηση άλλων εταιρειών σε μια αγορά, συντριπτική υπεροχή μιας επιχείρησης απέναντι στους ανταγωνιστές της, εξουδετέρωση των αντιπάλων με κατάλληλες στρατηγικές από τη μονοπωλιακή επιχείρηση, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αγοράς που επιτρέπουν την κερδοφόρα δραστηριοποίηση μόνο μιας επιχείρησης είναι μερικές από αυτές.
Η μονοπωλιακή επιχείρηση έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει την ποσότητα ή την τιμή ενός αγαθού, όπως αυτή θέλει, αφού μπορεί και ελέγχει την αγορά.
Αντρέ Γκασκάρ

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Αντρέ Γκασκάρ ήταν αρχηγός της ομάδας της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, η οποία έφτασε ως τον τελικό του Πρωταθλήματος Γαλλίας USFSA, όπου και βρέθηκε απέναντι στην Χάβρη ΑΚ (4-1) το 1919. Η ΟΜ πραγματοποίησε, εκείνη την σεζόν, την πρώτη της μεγάλη πορεία σε εθνικό επίπεδο, αν και η ύπαρξη μεγάλου αριθμού εθνικών διοργανώσεων υποβάθμισε κάπως την επιτυχία αυτή.
Ανέλαβε χρέη προπονητή των Μασσαλών το 1939 και το 1941. Στη συνέχεια, ανέλαβε την προεδρία του συλλόγου, προτού εργαστεί ως αρχειοφύλακας της ΟΜ.
Ο Αντρέ Γκασκάρ ήταν, ακόμα, πατέρας πέντε παιδιών, μεταξύ αυτών και ο σκιτσογράφος Tibet.
Πιέτρο ντελα Βάλλε

Βίος

Γεννήθηκε στη Ρώμη στους κόλπους πλούσιας οικογένειας ευγενών. Ιδιαίτερα καλλιεργημένος για την εποχή του γνώριζε Λατινικά, αρχαία Ελληνικά, είχε μελετήσει την ελληνική μυθολογία και τη Βίβλο. Φαίνεται πως οι περιηγήσεις του ξεκίνησαν ως εναλλακτική λύση στην αυτοκτονία, εξαιτίας ερωτικής απογοήτευσης, καθ υπόδειξιν του καθ. της Ιατρικής στη Νάπολη, του Μάριο Σιπάνο. Ταξίδεψε  αρχικά στη Τύνιδα και από εκεί διαδοχικά στην Κωνσταντινούπολη, τη Ρόδο και τους Αγίους τόπους (1614), όπου παρέμεινε αρκετά για να αποκτήσει καλή γνώση της Τουρκικής και κάποια γνώση της Αραβικής. Το 1615 μετέβη στην Αλεξάνδρεια και μετά από μια περιήγηση στο όρος Σινά εγκατέλειψε το Κάιρο με δύο πορτραίτα Φαγιούμ στις αποσκευές του για να λάβει μέρος στον εορτασμό του Πάσχα στην Ιερουσαλήμ
Κατόπιν ταξίδεψε προς τη Βαγδάτη για να συναντήσει μια Σύρια χριστιανή πριγκίπισσα ονόματι Μάανι, η οποία δυστυχώς πέθανε το 1621. Με τη συνοδεία της συζύγου του πέρασε στο Ισπαχάν το καλοκαίρι του 1618, όπου συνάντησε τον Σάχη Αμπάς, στη διάρκεια μιας εκστρατείας του στη βόρειο Περσία τον οποίο και ακολούθησε επισκεπτόμενος περιοχές της Κασπίας. To 1623 με το αγγλικό πλοίο Whale κατάφερε εν τω μέσω του περσοτουρκικού πολέμου να φθάσει στο Γαμπρούν και Σουράτ, από όπου συνέχισε την περιοδεία του στην Ινδία. Στο δρόμο της επιστροφής πέρασε από το Χαλέπι στον κόλπο της Αλεξανδρέττας και με γαλλικό πλοίο στην Κύπρο και από εκεί μετέβη στη Μάλτα, τη Σικελία απ΄ όπου μέσω Νάπολης επέστρεψε στη Ρώμη, όπου τον υποδέχθηκε με τιμές ο Πάπας Ουρβανός Η΄.
Ο Πιέτρο Πελλεγρίνο παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τη γεωργιανή ευγενή Μαριούτσια ντε Ζιμπά (Mariuccia Tinatin de Ziba), υιοθετημένη κόρη της πρώτης του συζύγου. Πέθανε στη Ρώμη στις 21 Απριλίου 1652. Κατέγραψε εκτενείς σημειώσεις και εντυπώσεις από την μεγάλη του αυτή περιοδεία τις οποίες εξέδωσαν οι γιοι του λίγο αργότερα του θανάτου του.
Αντάρτικη Μνήμη 1941

Ιστορικό

Το μετάλλιο «Αντάρτικη Μνήμη 1941» θεσμοθετήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 από την Εθνική Επιτροπή Απελευθέρωσης της Γιουγκοσλαβίας  για να τιμηθούν οι εν ζωή αντάρτες που εντάχθηκαν στις γραμμές του τιτοϊκού κινήματος αντίστασης κατά την έναρξη του Εθνικό-Απελευθερωτικού Αγώνα 1941-1945. Με νόμο του 1946 – ήδη μετά την απελευθέρωση και την επικράτηση των τιτόϊκών δυνάμεων στην Γιουγκοσλαβία – συγκεκριμενοποιήθηκαν οι όροι απονομής. Ο νόμος αυτός επιβεβαίωσε πως το μετάλλιο της «Αντάρτικης Μνήμης 1941» είναι σύμβολο της εθνικής αναγνώρισης και ανταμοιβής για τους οργανωτές της λαϊκής εξέγερσης και για τους πρωτοπόρους του εθνικό-απελευθερωτικού αγώνα για πράξεις που τελέσθηκαν στο όνομα της απελευθέρωσης των λαών της Γιουγκοσλαβίας. Βασικότερη προϋπόθεση για την απονομή ήταν η ένταξη στην εξέγερση κατά το πρώτο έτος της αντίστασης δηλαδή το 1941. 
Αιτήσεις για την απονομή γίνονταν δεκτές μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1957, ενώ η τελευταία απονομή έγινε το 1963. Οι τιμηθέντες με το μετάλλιο της «Αντάρτικης Μνήμης 1941» απολάμβαναν μία σειρά από προνόμια όπως η δωρεάν μεταφορά με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και υγειονομική περίθαλψη σε στρατιωτικά νοσοκομεία. Επίσης οι παρασημοφορημένοι με το μετάλλιο αυτό κηδεύονται δημοσία δαπάνη και με στρατιωτικές τιμές.
Τα πρώτα μετάλλια κόπηκαν στην ΕΣΣΔ στο Monetniy Dvor και ήταν φτιαγμένα από χάλκό. Αργότερα τα μετάλλια σχεδιάστηκαν και κόπηκαν στην Γιουγκοσλαβία (ΙΚΟΜ Zagreb) και ήταν ασιμένια. Το μετάλλιο του δεύτερου τύπου σχεδιάστηκε από τον γλύπτη Antun Augustinčić και το ζωγράφο Đorđe Andrejević Kun.
Συνολικά έλαβαν χώρα 27 269 απονομές του μεταλλίου της  «Αντάρτικης Μνήμης 1941».
Πουέρτο Αγιακούτσο

Ιστορία

Το Πουέρτο Αγιακούτσο ξεκίνησε να χτίζεται το 1924 με πρωτοβουλία του Χουάν Βισέντε Γκόμες, ο οποίος είχε επηρεαστεί από τους στρατηγικούς πόρους της περιοχής. Η επίσημη ίδρυση της πόλης έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 1928 σε ανάμνηση της Μάχης του Αγιακούτσο. Η πόλη σταδιακά θα αντικαταστήσει το Σαν Φερνάντο ντε Αταβάπο, το οποίο ήταν διοικητικό κέντρο αυτής της περιοχής για αιώνες.

Οικονομία

Η πόλη ιδρύθηκε για να διευκολυνθεί η μεταφορά αγαθών στον Ποταμό Ορινόκο. Σήμερα, ωστόσο, η οικονομία βασίζεται κυρίως στον εγχώριο και διεθνή τουρισμό. Στην περιοχή υπάρχει, επίσης, και μία βάση πεζοναυτών της Βενεζουέλας, για την διεξαγωγή επιχειρήσεων εναντίον επιδρομέων και ατόμων που σχετίζονται με ναρκωτικά της γειτονικής Κολομβίας.
Γεώργιος Μαυρομιχάλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν ο τριτότοκος γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Έζησε στην Κωνσταντινούπολη για μεγάλο διάστημα, καθώς είχε σταλεί εκεί ως όμηρος ως εγγύηση πίστης του πατέρα του προς το Σουλτάνο, όμως λίγο πριν το ξέσπασμα της επανάστασης δραπέτευσε στη Μάνη. Από το 1818 είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία.
Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες με κυριότερη τη μάχη των Δερβενακίων. Το 1822, ταξίδεψε μαζί με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στη Βερόνα της Ιταλίας. Το 1825 αιχμαλωτίστηκε στο Νεόκαστρο από τον Ιμπραήμ, αλλά σύντομα αφέθηκε ελεύθερος υποσχόμενος την υποταγή της Μάνης, υπόσχεση την οποία φυσικά δεν τήρησε.
Αργότερα χρησιμοποιήθηκε από τον Καποδίστρια για να μεταβεί στο Ναύπλιο ο θείος του, Κατσής Μαυρομιχάλης, ο οποίος με την άφιξή του εκεί, φυλακίστηκε. Μετά από αυτό το γεγονός, αλλά και επειδή ο Καποδίστριας επιδίωκε να ελέγξει τα προνόμια των προυχόντων, ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης και όλη η σημαντική οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων τάχτηκε δημόσια εναντίον του, με αποτέλεσμα να τεθεί υπό αστυνομική επιτήρηση.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 μαζί με το θείο του Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη και με την ανοχή των αστυνομικών που τον επιτηρούσαν, δολοφόνησε τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, καρφώνοντάς του ένα μακρυμάνικο μαχαίρι στην καρδιά, ενώ ο θείος του πυροβόλησε τον Κυβερνήτη στο πίσω μέρος της κεφαλής του. Έπειτα κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία, η οποία τον προστάτεψε από τον κόσμο που τον καταδίωκε, αλλά στη συνέχεια υποχρεώθηκε να τον παραδώσει στις Αρχές για να δικαστεί (ο θείος του, έπεσε νεκρός από τις πιστολιές της προσωπικής φρουράς και μετά διαμελίστηκε και ρίχτηκε στη θάλασσα από το έξαλλο πλήθος).
Καταδικάστηκε για την πράξη του και τουφεκίστηκε στις 9 Οκτωβρίου (22 Οκτωβρίου σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) στο Ιτς-Καλέ, παρουσία του πατέρα του, Πετρόμπεη, που ήταν εκεί φυλακισμένος από τον Καποδίστρια.