google/wiki40b huggingface dataset:
Χαμένα όνειρα (ταινία 2006)

Πλοκή

Στις αρχές του 20ου αιώνα, η φτωχή οικογένεια Μανκούζο, από την Σικελία, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αμερική. Ονειρεύονται τη γη της επαγγελίας όπου τα λαχανικά είναι τεράστια, το γάλα κυλάει σε ποτάμια και το χρυσάφι πέφτει από τον ουρανό. Στο πλοίο μια όμορφη Βρετανίδα, η Λούσι, τραβάει τα βλέμματα των αντρών, αλλά επιλέγει να παντρευτεί το Σαλβατόρε Μανκούζο για να εξασφαλίσει την παραμονή στην Αμερική. Εκείνος συμφωνεί αν και ξέρει πως δεν υπάρχει αγάπη, αλλά βαθιά μέσα του πιστεύει ότι υπάρχει ελπίδα...
Λάδωνας (ποταμός)

Πηγές Λάδωνα

Πηγάζει από τα Αροάνια και συγκεκριμένα από το όρος Πεντέλεια (γνωστό και ως Ντουρντουβάνα). Οι πηγές του βρίσκονται στην περιοχή του χωριού Λυκουρία, στην περιοχή που ονομάζεται "Ράχη Πύργου" ή "Κεφαλόβρυσο" όπου αναβλύζει μέσα από καταβόθρες με τόση δύναμη ώστε θα μπορούσε να κινεί ταυτόχρονα 20 μύλους, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στα 1906, γεγονός που τον καθιστούσε ακόμα και τους θερινούς μήνες δυσδιάβατο.

Ρους

Διασχίζει τον Νομό Αχαΐας και τον Νομό Αρκαδίας και συμβάλλει στον Αλφειό. Το μήκος είναι μεγαλύτερο από 60 χιλιόμετρα και ο ρους του στον χάρτη μοιάζει με φίδι που ελίσσεται. Παραπόταμοί του είναι ο Αροάνιος ή Κατσάνας, ο Πάος ή Πάϊος ή Ξεροπόταμος, ο Τράγος ή Νταραίικο ποτάμι. Κοντά στη συμβολή του με τον Αλφειό ονομάζεται και "Ρουφιάς".

Φυσιογνωμία

Γνωστό είναι επίσης και το υδροηλεκτρικό φράγμα του Λάδωνα στην Αρκαδία, που κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1950, ενώ είναι αρκετά γνωστός ο υδροβιότοπός του που μαζί με την τεχνητή λίμνη έχουν σπάνια πανίδα και χλωρίδα. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αναπτυχθεί αθλητικές δραστηριότητες στην περιοχή του, όπως κανόε-καγιάκ και ράφτινγκ, ενώ η φυσική ομορφιά του τοπίου του ενδείκνυται για πεζοπορίες και για ψάρεμα.

Ιστορικά στοιχεία

Ήταν ονομαστός ποταμός ήδη από την αρχαιότητα για την ομορφιά του τοπίου του αλλά και για τα ψάρια του· ο Παυσανίας επισκεπτόμενος την περιοχή τον 2ο αι. μ.Χ. τον αναφέρει ως τον ωραιότερο ποταμό που υπάρχει. 
Χαρακτηριστικά είναι τα πέτρινα γεφύρια του που φτιάχτηκαν τον 18ο και 19ο αιώνα, όπως π.χ. της Γύριζας, της Δήμητρας, το Σπαθαραίικο, του Τσερχοτάμπεη ή Τσερνοτάμπεη κ.ά.

Μυθολογία

Οι αρχαίοι Αρκάδες είχαν θεοποιήσει τον ποταμό και υποστήριζαν ότι ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Επίσης ως κόρες του αναφέρονται οι νύμφες Δάφνη και Μετώπη. Κατά τη μυθολογία, στα νερά του πλύθηκε για να καθαρθεί μετά από μια ακούσια ένωσή της με τον Ποσειδώνα η θεά Δήμητρα ενώ στις όχθες του κυνηγούσε η Άρτεμις. Κοντά στο ποτάμι περιφερόταν κάποτε και ο Πάνας και εκεί είδε και αγάπησε την νύμφη Σύριγγα και άρχισε να την κυνηγά. Ο Λάδωνας θέλησε να την βοηθήσει και τη μεταμόρφωσε σε καλαμιές. Τότε ο Πάνας έκοψε μερικά καλάμια και ενώνοντάς τα έφτιαξε την Σύριγγα, μουσικό όργανο που χρησιμοποιούσε μόνο αυτός.
NGC 200

Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 25 Δεκεμβρίου 1790.
Διφθοροσιλάνιο

Ονοματολογία

Η ονομασία διφθοροσιλάνιο προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο σιλάνιο (SiH₄), δηλαδή σιλάνιο, δύο (2) άτομα υδρογόνου του οποίου, έχουν αντικατασταθεί από δύο (2) άτομα φθορίου.

Από διχλωροσιλάνιο με φθοριούχο υφυδράργυρο

Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου σε διχλωροσιλάνιο, παράγεται διφθοροσιλάνιο:
Περικλής Μπούμπουλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Γεωργίου Μπούμπουλη, αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού, πολιτικού και μέλους της οικογένειας Μπούμπουλη. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και ακολούθησε σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό. Κατά την έκρηξη του ελληνοιταλικού πολέμου ανακλήθηκε και υπηρέτησε ως διοικητής του λιμανιού του Πειραιά και μετά την κατάληψη της Ελλάδας διέφυγε στην Αίγυπτο.
Στις εκλογές του 1926 εξελέγη βουλευτής Σπετσών και επανεξελέγη σε αυτές του 1932, του 1933 και του 1935.
Απεβίωσε το 1945.
Ηλίας Υφαντής

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αγία Σοφία του Πειραιά και σε ηλικία 17 ετών εντάχθηκε στον τοπικό Ολυμπιακό. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε επίσημο αγώνα το 1953. Διακρίθηκε στη θέση του κυνηγού και πέτυχε στην καριέρα του 225 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις. Στην Α΄Εθνική αγωνίστηκε σε 58 αγώνες σε τρεις σεζόν και σημείωσε 30 γκολ, ενώ είχε σκοράρει και στον ιστορικό πρώτο αγώνα του Ολυμπιακού, αλλά και ελληνικής ομάδας γενικότερα, σε ευρωπαϊκή διοργάνωση εναντίον της Μίλαν (τελικό σκορ 2-2). Ως στέλεχος πλέον του συμπολίτη Εθνικού για μία αγωνιστική περίοδο, αναγκάστηκε το 1965 να σταματήσει το ποδόσφαιρο στα 29 του εξαιτίας χρόνιων τραυματισμών. Στην εθνική Ανδρών μετείχε για πρώτη φορά το 1957 και σε 7 συνολικά αγώνες σημείωσε 2 τέρματα.
Το 1970 ανέλαβε προπονητής στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού ως υπηρεσιακός, και αργότερα για πολλά χρόνια στα τμήματα υποδομής του συλλόγου.
Αρκαδία (αρκαδικό λογοτεχνικό ύφος)

Ο Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος άντλησε την έμπνευσή του από τους ελληνικούς μύθους και από τους Έλληνες βουκολικούς ποιητές —ιδιαίτερα τον Θεόκριτο— όταν έγραψε τις Εκλογές του, μια σειρά ποιημάτων που προσδιορίζονται τοπικά στην αρκαδική γη. Ως αποτέλεσμα της επιρροής του Βιργίλιου στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή λογοτεχνία (βλ. για παράδειγμα τη Θεία Κωμωδία), η Αρκαδία έγινε σύμβολο του βουκολικού ποιήματος. Στην τέχνη, είτε πρόκειται για τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική ή άλλη μορφή, ο όρος συνδέεται με αγροτικά θέματα όπως τα χωριά και τα ειδυλλιακά τοπία της φύσης που απεικονίζονται με τρόπο ιδιαίτερα μη ρεαλιστικό και σημαντική απλότητα. Το θέμα επισκέφθηκαν ξανά οι Ευρωπαίοι συγγραφείς της Αναγέννησης (π.χ. ο Ισπανός ποιητής Garcilaso de la Vega), και το όνομα αποδόθηκε σε οποιοδήποτε ειδυλλιακό τοπίο ή παράδεισο. Αντίθετα από τη λέξη ουτοπία (του Τόμας Μορ), η Αρκαδία δεν υποδηλώνει κάποιον ανθρωπογενή πολιτισμό. Ροπή προς την αποκαλούμενη αρκαδική ποίηση απαντάται στους προσολωμικούς ποιητές της Επτανησιακής Σχολής, στη νεανική περίοδο του Σολωμού, στα μικρά ερωτικά ποιήματα του Π. Σούτσου κ.ά.
Σημειωτέον ότι το βουκολικό ειδύλλιο Arcadia του Ιταλού δραματουργού Τζάκοπο Σαννατσάρο (Jacopo Sannazaro, 1457–1530), το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην εποχή του, αποτέλεσε ίσως την πηγή έμπνευσης του θαλασσοπόρου Τζοβάννι ντα Βερρατσάνο όταν ο τελευταίος ονόμασε Αρκαδία κάποιες αμερικανικές ακτές του Ατλαντικού (βλ. επίσης το λήμμα Ακαδία).
Καλοήθης όγκος

Καλοήθης όγκος (ή και καλόηθες νεόπλασμα), είναι κυτταρική μάζα που δημιουργείται σε οποιαδήποτε περιοχή του ανθρώπινου οργανισμού (αν και παρόμοιες διεργασίες παρατηρούνται και στα ζώα) και χαρακτηρίζεται από άναρχο πολλαπλασιασμό και επέκταση, κατά συνέχεια ιστού. Διακρίνεται από τον κακοήθη όγκο (ή κακόηθες νεόπλασμα), λόγω του ότι αναπτύσσεται  με πιο αργό ρυθμό, δεν διασπά το τοίχωμα των γειτονικών του ιστών ή οργάνων (δηλαδή δεν τους διηθεί αλλά απλώς τους πιέζει), δεν χορηγεί μεταστάσεις  και δεν προκαλεί το θάνατο του ασθενή, παρά μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις. Η αιτιολογία του παραμένει ασαφής, αφού θεωρείται αποτέλεσμα της συνέργειας διαφόρων παραγόντων (εξωγενών, επίκτητων ή συγγενών) όπως και, ενίοτε, συνέπεια Κληρονομικότητας. Λόγω της ευνοϊκής τους πρόγνωσης οι καλοήθεις όγκοι δεν βλάπτουν, σε γενικές γραμμές, την υγεία των ασθενών, ενώ η θεραπεία τους (αφαίρεση ή καταπολέμηση) είναι, βασικά, χειρουργική και συνήθως δεν απαιτούν συμπληρωματικές επεμβάσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις, όταν η θέση τους κρίνεται παραπλήσια σε ζωτικά όργανα και η διαδικασία αφαίρεσής τους είναι δυνατόν να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές ή βλάβες σε αυτά (π.χ. πλησίον εγκεφάλου, βασικών αγγείων ή νεύρων κλπ) τότε μπορεί να συστηθεί η παραμονή και παρακολούθησή τους, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Στον αντίποδα, υπάρχουν τύποι καλοήθων όγκων, οι οποίοι, αν αφεθούν δίχως θεραπεία, δύνανται να εξελιχθούν σε κακοήθεις (Κακοήθης μεταπλασία). Η εξακρίβωση της μη κακοήθειάς τους, γίνεται ή κλινικά ή (το ορθότερο) με λήψη ιστοτεμαχίου και ιστολογική εξέταση («βιοψία»).
Δημογραφία της Ελλάδας

Η δημογραφία της Ελλάδας αφορά τη μελέτη του πληθυσμού της Ελλάδας τόσο σε επίπεδο στατιστικών στοιχείων όσο και από ποιοτική άποψη. Στην Ελλάδα απογραφές πληθυσμού, που εξετάζουν και άλλα στατιστικά στοιχεία εκτός του συνολικού πληθυσμού και του τόπου διαμονής, γίνονται κανονικά κάθε δέκα χρόνια μετά το 1920. Υπεύθυνη για αυτές, καθώς και για απογραφές άλλων στατιστικών στοιχείων του πληθυσμού, όπως δείκτες απασχόλησης, εκπαίδευσης κλπ, είναι η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδας.

Δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας

Δείτε επίσης: Γήρανση της Ευρώπης
Όπως και στο μεγαλύτερο μέρος της  Ευρώπης, ο πληθυσμός της Ελλάδας αναμένεται να μειωθεί.
Προς το παρόν, πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται, ενώ η μέση ηλικία του αυξάνεται.  Ο οργανισμός διαΝΕΟσις προβλέπει μείωση του πληθυσμού από τα 11 εκατομμύρια ακόμα και σε 8.3 εκατομμύρια το 2050, ενώ ο πληθυσμός των ατόμων ηλικίας 65 και άνω θα αποτελεί έως και το 33% του πληθυσμού. Αυτό οφείλεται στο χαμηλό δείκτη γονιμότητας, καθώς και στην προχωρημένη ηλικία που κάνουν παιδιά οι Έλληνες.

Μετανάστες στην Ελλάδα

Κατά τη δεκαετία του 1980 η Ελλάδα άρχισε να γίνεται χώρα-δέκτης μεταναστών, κυρίως από ασιατικές και αφρικανικές χώρες, αλλά και αρκετών Κούρδων και Παλαιστίνιων προσφύγων. Αργότερα, με την κατάρρευση του «Ανατολικού Μπλοκ» στις αρχές της δεκαετίας του '90, παρατηρήθηκε μεγάλη εισροή μεταναστών από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, ειδικά από γείτονες χώρες όπως η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία.
Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας το 2006 στην Ελλάδα ζούσαν 695.979 άτομα μη ελληνικής υπηκοότητας. Από αυτούς, η συντριπτική πλειοψηφία προέρχονταν από την Ευρώπη (605.758) και μικρότερος αριθμός από την Ασία (70.647) και την Αφρική (15.237). Οι μετανάστες από την Ευρώπη στο μεγαλύτερο ποσοστό τους προέρχονταν από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Αλβανία 481.663, Βουλγαρία 43.981, Ρουμανία 25.375, Ουκρανία 19.785, Ρωσία 13.635). Οι μετανάστες από την Αφρική προέρχονται κυρίως από την Αίγυπτο (9.461), τη Νιγηρία (1.632) και την Αιθιοπία (979), ενώ αυτοί από την Ασία προέρχονταν από το Πακιστάν (15.830), τη Γεωργία (13.254), την Ινδία (10.043), τις Φιλιππίνες (6.465), τη Συρία (5.747), το Μπανγκλαντές (5.661) και την Αρμενία (4.687).
Μαρία Λουίζα της Γαλλίας (1728-1733)

Ζωή

Γεννημένη στις Βερσαλλίες, το τρίτο παιδί του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και της βασίλισσα Μαρίας Λετσίνσκας, ήταν γνωστή ως Τρίτη Κυρία μέχρι τη βάπτισή της λίγες εβδομάδες πριν από το θάνατό της. Η γέννησή της δεν έγινε δεκτή με πολύ ενθουσιασμό λόγω του φύλου της. Ο πατέρας της ήθελε γιο και κληρονόμο στον θρόνο. Όταν ήταν σαφές ότι γεννήθηκε ένα κορίτσι, οι προβλεπόμενες γιορτές για τον αναμενόμενο Δελφίνο ακυρώθηκαν και η Λουίζα είχε μόνο έναν εκκλησιαστικό ψαλμό στην Εκκλησία των Βερσαλλιών προς τιμήν της.
Μεγάλωσε στις Βερσαλλίες με τις μεγαλύτερες αδερφές της, τις δίδυμες Ελισάβετ και Άννα Εριέττα. Την επόμενη χρονιά, το 1729, γεννήθηκε ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος.
Η βασιλική οικογένεια έκανε έναν άλλο γιο το 1730, τον Φίλιππο. Το χειμώνα του 1733, η Λουίζα αρρώστησε. Μια επιδημία έλαβε χώρα ταυτόχρονα στις Βερσαλλίες. Το παιδί τέθηκε υπό τη φροντίδα του γιατρού Monsieur Bouillac, ο οποίος χορήγησε φάρμακα και το παιδί αιμορράγησε. Η Τρίτη Κυρία βαφτίστηκε γρήγορα στις Βερσαλλίες κι έλαβε το όνομα Μαρία Λουίζα. Πέθανε στις Βερσαλλίες εξαντλημένη και θάφτηκε στο Βασιλικό Νεκροταφείο του Αγίου Ντενί.
Το πορτρέτο της ζωγράφισε ο Πιερ Γκομπέρτ γύρω στο 1730. Το 1734 απεικονίστηκε σε ένα μεταθανάτιο πορτρέτο από τον Κάρολο-Ιωσήφ Νατουάρ. Απεικονιζόταν με την αδερφή της, τη μελλοντική Μαρία Αδελαΐδα.
Είχε ονομαστεί Λουίζα με την πάροδο του χρόνου.
Σελαμεκτίνη

Η σελαμεκτίνη είναι ένα τοπικό παρασιτοκτόνο που χρησιμοποιείται σε σκύλους και γάτες και διανέμεται από την εταιρία Pfizer . Θεραπεύει και αποτρέπει την μόλυνση από διροφιλάρια, αγκυλόστομα, ψύλλους, ακάρεα, ορισμένα είδη τσιμπουριών και ψώρα. Δεν εγκρίνεται για ανθρώπινη χρήση.

Χρήση

Το φάρμακο εφαρμόζεται τοπικά. Είναι αδιάβροχο και δεν χάνει την αποτελεσματικότητα του με το πλύσιμο. Συσκευάζεται σε διάφορα μεγέθη ανάλογα με την δοσολογία και εφαρμόζεται μια φορά τον μήνα.

Τρόπος δράσης

Η σελαμεκτίνη καθιστά ανίκανα τα παράσιτα καταστρέφοντας το γλουταμινικό οξύ των μυών τους. Το γλουταμινικό οξύ είναι ένα αμινοξύ το οποίο αλληλεπιδρά με τους υποδοχείς που ανοίγουν τους διαύλους χλωρίου στον μυ. Αυτό προκαλεί ιόντα χλωρίου να εισχωρήσουν στα νευρικά κύτταρα και να προκαλέσουν νευρομυική παράλυση, μειωμένη μυϊκή συστολή, και τελικά θάνατο. Η ουσία καταπολεμά τόσο την εσωτερική όσο και την επιφανειακή παρασιτική μόλυνση. Απορροφάται από το σώμα μέσο του δέρματος και των θυλάκων των τριχών. Ταξιδεύει μέσω του αίματος, των εντέρων και των Σμηγματογόνων αδένων και καταπολεμά όλα τα παράσιτα που βρίσκονται στον δρόμο του.

Παρενέργειες

Σε έναν έλεγχο που έγινε το 2003 διαπιστώθηκε ότι η σελαμεκτίνη είναι ασφαλής και αποτελεσματική. 
Η σελαμεκτίνη είναι ασφαλής και μόνο το 1% των ζώων εμφανίζουν παρενέργειες. Σε σπάνιες περιπτώσεις εμφανίζεται ελαφρύς ερεθισμός και απώλεια τριχώματος στο σημείο της εφαρμογής. Συμπτώματα όπως σιελόρροια, διάρροια, εμετός, γρήγορη αναπνοή ή έλλειψη συντονισμού είναι εξαιρετικά σπάνια και απαιτούν άμεση κτηνιατρική φροντίδα.
Μεταμόρφωση Κοζάνης

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μεταμόρφωση βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Βούρινος (Μπούρινος), σε απόσταση 19 χλμ ΝΔ. από την Κοζάνη και 24,5 χλμ. Α. από τη Σιάτιστα. Στα βορειοδυτικά του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός, και η εθνική οδός Κοζάνης - Ιωαννίνων. Η παλιά ονομασία του χωριού από την περίοδο της τουρκοκρατίας είναι Δραβουντάνιστα και έτσι αναφέρεται στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918, όταν ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε αρχικά σε Σωληνάρι το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 σε Μεταμόρφωσις. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεταμορφώσεως που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 346 κατοίκους.
Επαρχία Γυθείου

Η επαρχία Γυθείου ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Έδρα της ήταν το Γύθειο. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα της Μάνης την οποία μοιραζόταν με την επαρχία Οιτύλου.

Διοικητικές μεταβολές

Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Οιτύλου τον νεοσύστατο νομό Λακωνικής που περιλάμβανε ολόκληρη την Μάνη και καταργήθηκε το 1909. Η επαρχία Γυθείου καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας, οπότε και αντικαταστάθηκε από τους δήμους Ανατολικής Μάνης και Γυθείου. Με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την περιοχή της πρώην επαρχίας Οιτύλου αποτέλεσε τον δήμο Μάνης.
892 Ζεελιγκέρια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ζεελιγκέριας εκτιμάται σε 74,48 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Ζεελιγκέρια πιθανότατα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 30 ως 50 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Αραβικές διάλεκτοι

Οι αραβικές διάλεκτοι αποτελούν τις διάφορες μορφές της αραβικής γλώσσας ανά τον κόσμο. Τα αραβικά είναι σημιτική γλώσσα της αφροασιατικής οικογένειας η οποία ξεκίνησε στην αραβική χερσόνησο. Ταξινομείται ως μακρογλώσσα η οποία αποτελείται από 30 σύγχρονες μορφές, μαζί με την τυποποιημένη της μορφή.

Τυποποιημένα και καθομιλούμενα

Μια σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των διαφορετικών διαλέκτων είναι οι καθομιλούμενες μορφές της γλώσσας, και οι τυποποιημένες επίσημες μορφές της οι οποίες συναντώνται κυρίως στον γραπτό λόγο. Ανάλογα με την περιοχή που βρίσκεται ο καθένας, μαθαίνει την καθομιλούμενη τοπική μορφή για καθημερινή χρήση ως πρώτη γλώσσα, και την τυποποιημένη κατά την εκπαίδευση του στο σχολείο. Η τυποποιημένη μορφή με την σειρά της διακρίνεται ανάμεσα στα Σύγχρονα Τυποποιημένα Αραβικά και τα Κλασικά Αραβικά τα οποία είναι η βάση τους, αν και στον αραβόφωνο κόσμο σπανίως γίνεται αυτή η διάκριση.
Οι μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ των κλασικών/τυποποιημένων και των καθομιλουμένων αραβικών είναι η απώλεια της γραμματικής πτώσης, διαφορετική και λιγότερη ευέλικτη διάταξη των λέξεων στις προτάσεις, η αντικατάσταση του παλαιού συστήματος της γραμματικής διάθεσης με νέο, η απώλεια της κλίσης της παθητικής φωνής με εξαίρεση κάποιες αρχαϊζουσες περιπτώσεις, περιορισμός στην χρήση του δυϊκού αριθμού, και η απώλεια του θυληκού πληθυντικού. Σε πολλές αραβικές διαλέκτοι, όπως σε αυτές των αραβικών της βορείου Αφρικής, παρουσιάζονται σημαντικές μετατοπίσεις φωνηέντων και ασυνήθιστοι συνδυασμοί συμφώνων.

Τοπικές διάλεκτοι

Οι μεγαλύτερες σε έκταση διαιρέσεις της εμφανίζονται μεταξύ των ομιλουμένων γλωσσών διαφορετικών περιοχών. Για παράδειγμα κάποιες μορφές των αραβικών στην βόρεια Αφρική, δεν είναι εύκολα κατανοητές σε αραβόφωνους του Λεβάντε ή του Περσικού Κόλπου. Εντός του εύρους των περιοχών αυτών υπάρχουν μικρότερες υποδιαιρέσεις, εντός χωρών, συνόρων χωρών, και ακόμα μεταξύ πόλεων και χωριών. 
Επιπλέον σημαντικές διαφορές υπάρχουν μεταξύ των βεδουϊνικών αραβικών τα οποία χρησιμοποιούνται στην ύπαιθρο και των αστικών τα οποία ομιλούνται κυρίως στις πόλεις.
Αναθήματα των Αργείων (Δελφοί)

Tο Άργος έκανε αισθητή την παρουσία του στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς με περισσότερα του ενός αναθήματα. Ήταν άλλωστε μια από τις ισχυρότερες πόλεις της αρχαϊκής και της κλασικής περιόδου, όταν το Μαντείο των Δελφών βρισκόταν στη μέγιστη ακμή του.

Περιγραφή

Δίπλα στη στοά, που κατά πάσα πιθανότητα είχαν οικοδομήσει οι Αρκάδιοι, κατά μήκος της Ιεράς Οδού του τεμένους του Απόλλωνα στους Δελφούς, ο επισκέπτης συναντούσε ένα ημικυκλικό βάθρο, που αφιέρωσαν οι Αργείοι, μετά το 369 π.Χ., για να τιμήσουν τη συνεισφορά τους στην ανέγερση της Μεσσήνης. Το λεγόμενο βάθρο των Αργείων βασιλέων απεικόνιζε τον μυθικό ιδρυτή της δυναστείας Δαναό, και ορισμένους από τους απογόνους του. Συνεχίζοντας την ανάβαση, συναντάμε μια σειρά από κόγχες, πάνω στις οποίες ήταν στημένα αναθήματα, για τα οποία δε μας μιλούν οι αρχαίοι συγγραφείς. Ο Κυριάκος ο Αγκωνίτης, επισκεπτόμενος τις αρχαιότητες των Δελφών στις αρχές του 15ου αιώνα, εσφαλμένα θεώρησε ότι η ημικυκλική βάση του αναθήματος των Αργείων ήταν μέρος του ναού του Απόλλωνα. Πλάι στο μνημείο των Λακεδαιμονίων, λίγο πιο πάνω κατά μήκος της Ιεράς Οδού, έστεκαν τέσσερα ακόμη αφιερώματα, τρία από τους Αργείους και ένα από τους Αθηναίους. Το πρώτο ανάθημα απεικόνιζε τους “Επτά επί Θήβας”, τους επτά ήρωες που εξεστράτευσαν εναντίον της Θήβας με επικεφαλής τον έκπτωτο βασιλιά Πολυνείκη. Οι έξι υπόλοιποι ήρωες ήταν ο Άδραστος, ο Αμφιάραος, ο Καπανεύς, ο Τυδεύς, ο Παρθενοπαίος και ο Ιππομμέδων. Από το ανάθημα αυτό δυστυχώς δε σώζεται τίποτα. Από τα δύο εναπομείναντα αφιερώματα των Αργείων σώζεται μία ορθογώνια βάση, όπου έστεκε ένα ομοίωμα του Δούρειου Ίππου καθώς και ένα μεγαλοπρεπές ημικυκλικό βάθρο, όπου με βάση την περιγραφή του Παυσανία, είχαν ανεγερθεί τα αγάλματα των Επιγόνων των Επτά Ηρώων, που κατέλαβαν τελικά τη Θήβα.
62 Ερατώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ερατούς υπολογίσθηκε σε 95,4 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 910 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ερατούς είναι 2,67 cm/sec² (366 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 50,4 m/sec (181 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Ερατούς είναι μάλλον C (ανθρακούχος), αν κρίνουμε από το σκούρο χρώμα της επιφάνειάς της. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0608 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς C κάτω από το μηδέν.
Η Ερατώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 13 λεπτά και 17 δευτερόλεπτα.
Ρεπόρτερς

Οι Ρεπόρτερς ήταν εκπομπή στην ΥΕΝΕΔ κατόπιν ΕΡΤ 2 και μεταδιδόταν από το 1981 έως το 1988

Οι απαρχές

Οι Ρεπόρτερς πρωτομεταδόθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 1981. Η εκπομπή πρωτοπαρουσίαστηκε από τους Κώστα Ρεσβάνη, Κώστα Χαρδαβέλλα και Γιάννη Δημαρά. Και οι τρεις εργάζονταν στην εφημερίδα Τα Νέα, ο πρώτος στο πολιτιστικό ρεπορτάζ και οι άλλοι δύο στο ελεύθερο ρεπορτάζ.
Ως αρχική σύλληψη η εκπομπή στόχευε στο να αποτελεί δημοσιογραφικό μαγκαζίνο «στο οποίο θα μπορούσαν να λεχθούν όλα».
Στην πρώτη εκπομπή σκηνοθέτης ήταν ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος. Το πρώτο ρεπορτάζ αφορούσε την επίσκεψη της εκπομπής στη Νέα Σεβάστεια Θεσσαλονίκης και είχε τον τίτλο, Χωριό ένα, κάτοικος ένας.

Συντελεστές

Στη δεύτερη εκπομπή μετά από υπόδειξη του στιχουργού και δημοσιογράφου Λευτέρη Παπαδόπουλου ο Ρεσβάνης αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Λιάνη.

Θεματογραφία εκπομπής

Φυλακές, εργασία ανηλίκων, η Αγία Αθανασία του Αιγάλεω, ο Νίκος Κοεμτζής, τα ναρκωτικά, ο Θεόδωρος Βενάρδος, το Παλαιστινιακό, το Κυπριακό, τα Ελληνοτουρκικά, η Χούντα ήταν ένα σημαντικό κομμάτι της θεματολογίας της εκπομπής, επίσης, το ταξίδι στη Συρία με τον Μάνο Κατράκη και η ομηρία Καζαντζίδη από την εταιρεία ΜΙNOS, στην πορεία της οποίας καταγράφηκαν και παρεμβάσεις για την μη μετάδοση εκπομπών, όπως αυτή σχετικά με τη Μασονία.

Η διακοπή της εκπομπής

Η εκπομπή έπαψε να μεταδίδεται όταν στα τέλη του 1988 προβλήθηκε συνέντευξη του γιου του Βασίλη Τσιτσάνη, Βασίλη, μετά την κατηγορία του για φόνο. Η υπερπροβολή του από την εκπομπή ήταν η αιτία για να διακοπεί η μετάδοσή της.

Ο χαρακτήρας της εκπομπής

Η πορεία της εκπομπής θα μπορούσε να διακριθεί σε φάσεις. Η πρώτη τερματίζει το 1985 και χαρακτηριζεται από αποκαλυπτική-μαχητική δημοσιογραφική έρευνα ενώ στη δεύτερη (και μέχρι το 1988) η εκπομπή ασχολείται περισσότερο με πολιτιστικά θέματα.
Ilyushin Il-4

Το Ilyushin Il-4 ήταν Βομβαρδιστικό Αεροσκάφος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου που υπηρέτησε με την Αεροπορία της Σοβιετικής Ένωσης.
Αθανάσιος Δαλκαφούκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Διαβολίτσι Μεσσηνίας και ανέπτυξε στρατιωτική δράση. Αποστρατεύτηκε ως υποστράτηγος σε πολεμική διαθεσιμότητα. Τη δεκαετία του '70 (μεταπολιτευτικά) ήταν πρόεδρος του ΟΠΑΠ. Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Φθιώτιδας , έπειτα Τρικάλων το 1979, Κυκλάδων το 1980και από το 1980 ως το 1981 Νομάρχης Φλώρινας.
Με τη σύζυγό του, Ελευθερία, απέκτησε έναν γιο, τον Παναγιώτη.
Πέθανε σε ηλικία 56 ετών  τον Νοέμβριο του 1983 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου 1983, ενώ η ταφή του έγινε στη γενέτειρά του.