Κνούτος Δ΄ της Δανίας

Η εκκλησία η βασική του προτεραιότητα

Συμμετείχε στην επίθεση του πατέρα του στην Αγγλία (1069), όπως καταγράφεται από το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ήταν ένας από τους αρχηγούς των επιδρομέων στη Αγγλία (1075), στην επιστροφή για την πατρίδα του ο στόλος του σταμάτησε στην Φλάνδρα η οποία ήταν σύμμαχος του εναντίον του Γουλιέλμου του Κατακτητή,  συμμετείχε σε άλλες δυο πετυχημένες επιδρομές στο Σέμπερ και στο Έστερ. Όταν πέθανε ο Σβεν Β΄ εξελέγη βασιλιάς ο αδελφός του Χάραλντ Γ΄ και ο ίδιος ο Κνούτος εξορίστηκε στην Σουηδία αλλά τον διαδέχθηκε στον θρόνο (1080). Με την άνοδο του στον θρόνο ο Κνούτος παντρεύτηκε την Αδέλα της Φλάνδρας, κόρη του Ροβέρτου Α΄, κόμη της Φλάνδρας με την οποία γέννησε τον Κάρολο της Φλάνδρας (1084) (όνομα σπάνιο για την Δανία) και δυο δίδυμες κόρες την Ίνγκεργερντ Κνουτσντότερ και την Σεσίλια Κνουτσντάτερ που γεννήθηκαν λίγο πριν τον θάνατο του.  Οι απόγονοι της Ινγκέριντ βασίλευσαν στην Σουηδία και την Νορβηγία με αυτόν τον τρόπο το αίμα του Κνούτου επέστρεψε στον θρόνο της Δανίας μέσω του βασιλιά Όλαφ Β΄. Ο Κνούτος αποδείχτηκε σύντομα ένας πολύ φιλόδοξος αλλά και θρησκευόμενος βασιλιάς, έκανε πολλές δωρεές στην εκκλησία και απαίτησε αυστηρή εφαρμογή των νόμων και των εορτών της, έκανε πολλές δωρεές στις εκκλησίες του Ντάμπλι, του Όντενσε, του Ρόσκιλντ, του Βίμποργκ και ιδιαίτερα του Λουντ, επέβαλε την συμβολή των δεκάτων με την πολιτική αυτή η εκκλησία έγινε ισχυρός σύμμαχος με τον Κνούτο που τον βοήθησε να αυξήσει την εξουσία του.  Τον Μάιο του 1085 έγραψε γράμμα στο οποίο δωρίζει στον καθεδρικό ναό του Λουντ ο οποίος βρισκόταν τότε υπό κατασκευή μεγάλες εκτάσεις σε Σκανία, Σγιέλαν και Άμαγκερ,  ίδρυσε και την σχολή του Καθεδρικού ναού του Λουντ. Οι κληρικοί απέκτησαν μεγάλα προνόμια απέναντι στους αγρότες, μπορούσαν να τους βάλουν επιπλέον φόρους, ο ίδιος ο Κνούτος κράτησε όμως το δικαίωμα να συγχωρεί τους παράνομους.

Σκληρές αντιδράσεις από τους αγρότες για την φορολογική του πολιτική

Έκανε σημαντικές προσπάθειες να αυξήσει την βασιλική εξουσία σε βάρος της ανώτερης τάξης των φεουδαρχών, ο βασιλιάς είχε την ιδιοκτησία της κοινής γης, της περιουσίας των ναυαγίων, και των αγαθών των αλλοδαπών και των αγνοούμενων, έλαβε μέτρα προστασίας των ξένων κληρικών και εμπόρων οι διατάξεις αυτές έφεραν βίαιη αντίδραση εναντίον του μεταξύ των υπηκόων του.  Οι φιλοδοξίες του Κνούτου παρόλα αυτά ήταν πολιτικές, σαν μικρανεψιός του Κνούτου του Μέγα ο οποίος βασίλευσε στην Αγγλία, την Δανία και την Νορβηγία μέχρι το 1035 θεώρησε για τον εαυτό του ότι είναι ο νόμιμος κάτοχος του Αγγλικού στέμματος βλέποντας τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή σαν έναν σφετεριστή. Με την καθοδήγηση του πεθερού του Ροβέρτου, κόμη της Φλάνδρας και του Όλαφ Γ΄ της Νορβηγίας ο Κνούτος συγκέντρωσε τον στόλο του στο Λίμφζορντ έτοιμος για επίθεση στην Αγγλία (1085), αλλά βρισκόμενοι στο Σλέσβιχ δέχθηκε την απειλή του Γερμανού αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄, αυτό τον ανάγκασε να ακυρώσει την εκστρατεία του στην Αγγλία αφού φοβόταν την επίθεση του Ερρίκου όσο απουσίαζε, επιπλέον φιλοξενούσε στην αυλή του τον δραπέτη του Γερμανού αυτοκράτορα Ροβέρτο του Ρένφελντεν.  Οι πολεμιστές του στόλου του ήταν κατά βάση αγρότες οι οποίοι επαναστάτησαν βλέποντας ότι χάνουν την σοδειά τους και ανακήρυξαν νέο βασιλιά της Δανίας τον αδελφό του Όλαφ, ο Κνούτος τους επέτρεψε να επιστρέψουν και έστειλε εξορία τον Όλαφ στην Φλάνδρα αλλά αυτό δεν τον έσωσε από την οργή τους. Ο Κνούτος προετοιμαζόταν να συγκεντρώσει ξανά τον στόλο του όταν ξέσπασε νέα επανάσταση στις αρχές του 1086, ο Κνούτος έφυγε για το Σλέσβιχ και στην συνέχεια για το Οντένς όπου βρήκε καταφύγιο στην ξύλινη εκκλησία του Σαίν Αλμπάν, οι επαναστάτες μπήκαν στην εκκλησία και έσφαξαν τον Κνούτο, τον αδελφό του Βενέδικτο και 17 οπαδούς του μπροστά στο ιερό,  τον διαδέχθηκε ο ετεροθαλής αδελφός του Όλαφ ως Όλαφ Α΄ της Δανίας.

Αγιοποίηση του Κνούτου και θρύλοι

Σύντομα οι Δανοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με πολλά σημάδια με τα οποία άρχισα να αναγνωρίζουν τον πρώην βασιλιά τους σαν Άγιο, με τον διάδοχο του Όλαφ λιμοί και πείνα θέρισαν την Δανία, οι κάτοικοι άρχισαν να το βλέπουν σαν οργή του θεού για τον φόνο του βασιλιά τους για τον οποίο ευθύνη είχε και ο ίδιος ο Όλαφ Γ΄, επίσης πολλά θαύματα άρχισαν να παρατηρούνται γύρω από τον τάφο του.  Στις 19 Απριλίου 1101 μια ομάδα απεσταλμένων του βασιλιά Έρικ Γ΄ της Δανίας στον πάπα Πασχάλη Β΄ ανέφερε ότι ο βασιλιάς Κνούτος Δ΄ έχει αγιοποιηθεί από την κοινωνία της Δανίας, ο πάπας δέχθηκε το όνομα τους, ήταν ο πρώτος Δανός βασιλιάς που αγιοποιήθηκε και η μνήμη του εορτάζεται την ημερομηνία δολοφονίας του στις 10 Ιουλίου, στην Σουηδία και στην Φιλανδία η ημέρα εορτής του Αγίου Κνούτου σχετίζεται με τον ανιψιό του Κνούτο Λαβάρντ.  Το 1300 τα υπολείμματα του Αγίου Κνούτου και του αδελφού του Βενέδικτου μεταφέρθηκαν στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Κνούτου που ανεγέρθη προς τιμή του, τα υπολείμματα του ναού είναι σήμερα ορατά.  Η βασιλεία του Κνούτου έχει εξηγηθεί με πολλές μορφές άλλοι τον έχουν χαρακτηρίσει αυταρχικό βασιλιά, άλλοι αυστηρό και δίκαιο να δίνει μεγάλη προτεραιότητα σε θέματα θρησκείας, η αιτία της δολοφονίας του είναι άγνωστη το πιο πιθανό η δυσαρέσκεια που έφερε από τα πρόστιμα λόγω άρνησης των φόρων που είχε επιβάλει (1085). Δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής σαν Άγιος αλλά το γεγονός ότι ήταν άγιος ταυτόχρονα και βασιλιάς δείχνει για το πρόσωπο του μια θεία αποστολή στην γη. Τα έγγραφα της δωρεάς του στον Καθεδρικό ναό του Λουντ μας παρέχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με την ζωή στην Δανία στην εποχή προ Βίκινγκ,  η δωρεά στην αρχιεπισκοπή έγινε σύμφωνα με τις επιθυμίες του πατέρα του Σβεν Β΄. Ο γιος του Κνούτου με την Αδέλα της Φλάνδρας Κάρολος έγινε σύμφωνα με τα δικαιώματα της μητέρα του κόμης της Φλάνδρας (1119 - 1127) με το όνομα Κάρολος ο Καλός, πέθανε και αυτός με τον ίδιο τρόπο με τον πατέρα του τον έσφαξαν οι επαναστάτες μπροστά στο ιερό του ναού. Σύμφωνα με τον Νίλς Λουντ η εκστρατεία που σχεδίαζε για την Αγγλία η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε σηματοδοτεί το τέλος της εποχής των Βίκινγκ. Στην Ισπανία η εορτή του Αγίου Κνούτου μετατράπηκε σε κίνημα νομιμοποίησης της μαριχουάνας επειδή συμπτωματικά μια νέα έκδοση του τσιγάρου της μαριχουάνας είχε το όνομα του Κνούτου.