google/wiki40b huggingface dataset:
Ουίλιαμ Έτυ

Βιογραφικά στοιχεία

Σύμφωνα με την επιθυμία του πατέρα του, ο Έτυ μαθήτευσε αρχικά για επτά χρόνια ως τυπογράφος στην πόλη Χαλ (Hull) της Αγγλίας. Το 1807 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, ακολουθώντας σπουδές ζωγραφικής στη Βασιλική Ακαδημία, κοντά στον ελβετικής καταγωγής Άγγλο ζωγράφο Χένρυ Φιούζελι (Henry Fuseli, 1741 - 1825). Παρακολούθησε και ιδιαίτερα μαθήματα για ένα έτος, με καθηγητή του το διάσημο Άγγλο ζωγράφο Σερ Τόμας Λώρενς, η επιρροή του οποίου κυριάρχησε για κάποιο διάστημα στο έργο του .Το 1816 και το 1822 επισκέφθηκε για σύντομα διαστήματα το Παρίσι και τη Φλωρεντία. Το 1822 έμεινε περισσότερο καιρό στην Ιταλία και κυρίως στη Βενετία. Το 1828 εκλέχθηκε μέλος της βασιλικής ακαδημίας. Στην τελευταία δεκαετία της ζωής του, η κλονισμένη υγεία του, η οικονομική δυσπραγία και η περιορισμένη πελατεία του τον ανάγκασαν να επιστρέψει στη γενέτειρά του το Γιορκ (York), όπου και πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1849, σε ηλικία 62 ετών. Ένας ανδριάντας του Ουίλιαμ Έτυ στήθηκε το 1911 στη γενέτειρά του, μπροστά από την Πινακοθήκη του Γιορκ.

Καλλιτεχνική πορεία

Από το 1818 ο ΄Ετυ είχε ήδη επιδείξει αξιοσημείωτο ταλέντο ως προσωπογράφος, αναλαμβάνοντας συνεχείς παραγγελίες. Ήταν όμως μετά την επιστροφή του από την Ιταλία το 1824, όταν είχε εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στο Λονδίνο, που η φήμη του διαρκώς μεγάλωνε και το έργο του έτυχε ευμενούς αποδοχής από το κοινό και τους κριτικούς της τέχνης. Το 1824 εξέθεσε στο Λονδίνο το έργο του «Η Πανδώρα στεφανωμένη από τις Εποχές», το οποίο έτυχε θριαμβευτικής υποδοχής, ενώ με το ιστορικής έμπνευσης έργο του «Η Μάχη» (1825, εθνική πινακοθήκη της Σκωτίας, Εδιμβούργο) γνώρισε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του.
Οι πίνακες με τα γυναικεία γυμνά, που φιλοτέχνησε ο Έτυ κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του, είναι και σήμερα αξιοθαύμαστοι, αν και όσο ζούσε ασκήθηκε καυστική κριτική για τη φιληδονία που κυριαρχούσε στη θεματολογία τους και στον τρόπο παρουσίασής τους. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι ο πίνακάς του «ο Οδυσσέας και οι σειρήνες» (Πινακοθήκη του Μάντσεστερ, Αγγλία) περιγράφτηκε στον τύπο ως «ένας αηδιαστικός συνδυασμός φιληδονίας και σιχαμερής σαπίλας».
Το γυμνό εκθειάζεται επίσης σε πολλά άλλα έργα του, όπως «Κοιμισμένη νύμφη με σάτυρους» (1828, βασιλική ακαδημία, Λονδίνο), «Ηρώ και Λέανδρος» (1828), «Ο Έρωτας με τη συνοδεία του στο ύπαιθρο» (1838, μουσείο καλών τεχνών, Μόντρεαλ Καναδά), «Γυναικείο γυμνό σ’ ένα τοπίο» (1820), «Γυμνό» (περ. 1825), «Ο αποχωρισμός της Ηρώς και του Λέανδρου» (1827), «Έρως και Ψυχή» κ. ά. Ως αριστούργημά του θεωρείται ο πίνακας «Ο Κανδαύλης, βασιλιάς της Λυδίας, επιδεικνύει κρυφά τη γυναίκα του στον Γύγη, έναν από τους υπουργούς του, καθώς αυτή πηγαίνει γυμνή στο κρεβάτι του» (1820, Πινακοθήκη Γιορκ Άγγλίας).
Εδαφικές αμφισβητήσεις της Ινδίας και του Νεπάλ

Οι εδαφικές αμφισβητήσεις της Ινδίας και του Νεπάλ περιλαμβάνουν μερικές περιοχές: το Καλαπάνι, όπου το Νεπάλ ισχυρίζεται ότι το ποτάμι δυτικά του Καλαπάνι είναι ο κύριος ποταμός Κάλι, ως εκ τούτου ανήκει στο Νεπάλ. Αλλά και η Ινδία, επιμένει ότι το ποτάμι ανατολικά του Καλαπάνι είναι το κύριο ποτάμι Κάλι. Τα ποτάμια σύνορα της Νεπαλικής ζώνης του Μαχακάλι και το Ινδικό κρατίδιο του Ουταράχαντ. Η συνθήκη Σουγκαούλι που υπογράφηκε από το Νεπάλ και την Βρετανική Ινδία στις 4 Μαρτίου 1816 εντοπίζει το ποταμό Καλί ως το σύνορο το δυτικό σύνορο του Νεπάλ με την Ινδία. Μετέπειτα χάρτες που συντάχθηκαν από τους Βρετανούς επιθεωρητές έδειχναν την πηγή του ορίου του ποταμού σε διάφορα μέρη. Αυτή η διαφορά στον εντοπισμό της πηγής του ποταμού οδήγησε σε συνοριακές διαφορές μεταξύ της Ινδίας και του Νεπάλ, με κάθε χώρα να παράγει χάρτες που υποστηρίζουν τις δικές του διεκδικήσεις. Ο ποταμός Κάλι ρέει μέσα από μια περιοχή που περιλαμβάνει μια αμφισβητούμενη περιοχή, περίπου 400 τ.χλμ. γύρω από την πηγή του ποταμού αν και το ακριβές μέγεθος της αμφισβητούμενης περιοχής διαφέρει από πηγή σε πηγή. Το Καλαπάνι ελέγχεται από τις Ινδοθιβετιανές συνοριακές δυνάμεις ασφαλείας της Ινδίας από το Σινοϊνδικό Πόλεμο με την Κίνα το 1962.
Ευρωεκλογές 2019

Νέος κανονισμός

Στις 7 Ιουνίου 2018 το Συμβούλιο της Ευρώπης αποφάσισε σε επίπεδο διπλωματών να βελτιώσει τον κανονισμό των ευρωπαϊκών εκλογών και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τους παλιούς νόμους που είχαν θεσπιστεί με την Εκλογική Πράξη του 1976. Ο σκοπός αυτών των μεταρρυθμίσεων είναι να αυξήσει την συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές, να βελτιώσει την κατανόηση του ευρωπαϊκού χαρακτήρα τους και να αποτρέψει την μη νόμιμη ψηφοφορία ενώ την ίδια στιγμή να σέβεται τις συνταγματικές και τις εκλογικές παραδόσεις των κρατών-μελών της ΕΕ. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές απαγορεύουν την διπλή ψήφο αλλά και την ψήφο σε τρίτες χώρες ενώ ταυτόχρονα βελτιώνουν την προβολή των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων. Προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή ψηφοφορία, συστήνονται γραφεία που ελέγχουν τα δεδομένα των ψηφοφόρων, διαδικασία που ξεκινά τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν τις εκλογές.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε την συγκατάθεσή του στις 4 Ιουλίου 2018 και η Εκλογική Πράξη υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης στις 13 Ιουλίου 2018. Ωστόσο τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν δύνανται να επικυρώσουν την Πράξη αυτή πριν τις ευρωεκλογές του 2019 και επομένως αυτές οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τους τελευταίους κανονισμούς.

Πολιτικά κόμματα και υποψήφιοι

Η διαδικασία Spitzenkandidat περιλαμβάνει την υποψηφιότητα από τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα των υποψηφίων για την θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με το κόμμα που κερδίζει τις περισσότερες έδρες στο Κοινοβούλιο να έχει την ευκαιρία να επιχειρήσει να δημιουργήσει μια πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο ώστε να κατοχυρώσει τον υποψήφιό του. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2014 και ορισμένοι στο Συμβούλιο της Ευρώπης εξέφρασαν την αντίθεσή τους σε αυτήν. Το μέλλον της εν λόγω διαδικασίας είναι αβέβαιο, ωστόσο το Κοινοβούλιο έχει επιχειρήσει να κωδικοποιήσει την διαδικασία και τα πολιτικά κόμματα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιλέξουν τους υποψηφίους τους ξανά.
Τον Μάιο του 2018 μια δημοσκόπηση του Eurobarometer ανέφερε ότι το 49% των 27,601 ψηφοφόρων από τις 28 χώρες της ΕΕ πιστεύει όι η διαδικασία Spitzenkandidat θα τους βοηθήσει να ψηφίσουν στις επόμενες ευρωπαϊκές εκλογές ενώ το 70% πιστεύει επίσης ότι αυτή η διαδικασία απαιτεί ένα πραγματικό debate πάνω στα ευρωπαϊκά ζητήματα.

Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές

Ο Jan Zahradil, ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος της Τσεχίας, είναι ο Spitzenkandidat από το κόμμα των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών.

Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία

Ο Oriol Junqueras, Καταλανός ιστορικός, ακαδημαϊκός και πρώην αντιπρόεδρος της Καταλονίας, ο οποίος τώρα είναι στην φυλακή εξαιτίας της ανάμιξής του στο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας το 2017, είναι ο Spitzenkandidat του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Υποψήφιοι με αυτό το κόμμα αποτελούν η Βιολέτα Τόμιτς από την Σλοβενία και ο Βέλγος έμπορος Nico Cué.
Fly Air

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε και ξεκίνησε την πτητική εκμετάλλευση το 2002. Ουσιαστικά δημιουργήθηκε από τις στάχτες της Air Anatolia. Λειτουργεί σε συνεργασία με τον όμιλο Peksen Group, που εδρεύει στην Τραπεζούντα. Τον Οκτώβριο του 2003 ξεκίνησε τα εσωτερικά δρομολόγια.
Τρουπακέικα Μεσσηνίας

Ιστορικό οικισμού

Ο οικισμός Τρουπακέικα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Αετού, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011,  όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η τοπική κοινότητα Κοπανακίου, στην οποία υπάγεται. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 15 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Αυστραλοί στην Ελλάδα

Υπολογίζεται ότι περίπου 135.000 Αυστραλοί ζουν στην Ελλάδα. Τουλάχιστον 100.000 Αυστραλοί της Ελλάδας ζουν στην Αθήνα. Η υπόλοιπη κοινότητα είναι διάσπαρτη σε διάφορα μέρη της χώρας, ενώ σημαντικό μέρος της κοινότητας ζει στη Θεσσαλονίκη. Ο μεγάλος πληθυσμός Αυστραλών στην Ελλάδα οφείλεται κυρίως στον μεγάλο αριθμό Αυστραλών ελληνικής καταγωγής με διπλή υπηκοότητα. Ωστόσο, λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα πολλοί Ελληνοαυστραλοί έχουν επιστρέψει στην Αυστραλία.
953 Παινλεβά

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Παινλεβά εκτιμάται σε 28,32 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,167. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Παινλεβά γύρω από τον εαυτό της.
Τζούλια Παστράνα

Θέατρο

Το μιούζικαλ Παστράνα από τους Αυστραλούς συγγραφείς Allan McFadden και τον Πέτρο Νόρθγουντ διεξήχθη από το Θέατρο της Εκκλησίας της Μελβούρνης το 1989. Η παραγωγή ήταν υποψήφια για πέντε Βραβεία Πράσινου δωματίου της Μελβούρνης.
Μια παράσταση βασισμένη στη ζωή της Παστράνα, The True History of the Tragic Life and Triumphant Death of Julia Pastrana, the Ugliest Woman in the World (1998) γράφτηκε από τον Σον Πρέντεργκαστ. Το 2003 στο Τέξας η παραγωγή του έργου ανέβηκε από την Kathleen Anderson Culebro, η αδελφή της Laura Anderson Barbato, πρωτοστάτησε στην εκστρατεία της Barbato ώστε να επαναπατρίσουν τα λείψανα της Παστράνα από τη Νορβηγία στο Μεξικό.

Ταινία

Η ταινία του Μάρκο Φερέρι το The Ape Woman (1964) βασίζεται στην ιστορία της ζωής Παστράνα.
Στις 14 Οκτωβρίου 2013, ανακοινώθηκε η εν ανάπτυξη ταινία «Velvet», με βάση τη ζωή και τις εμπειρίες της Τζούλιας Παστράνα, καθώς και από ένα πρωτότυπο σενάριο του Celso García και του Francisco Payó González. Το "Velvet" κατευθύνεται από τον Celso García και είναι μια διεθνής παραγωγή με την υποστήριξη των διαφόρων προσωπικοτήτων πίσω και μπροστά από την κάμερα. Η ανακοίνωση εμφανίστηκε σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στη μεξικανική εφημερίδα "Mural", μέλος της συντακτικής ομάδας Reforma.

Μουσική

Ο Ass Ponys έγραψε και ηχογράφησε το τραγούδι Τζούλια Παστράνα που αφορά τη ζωή της, στο άλμπουμ τους Grim το 1993.
Κάστρο του Υμηττού

Η μάχη

Από τις αρχές του 1944, οι ομάδες πόλης του  ΕΛΑΣ έλεγχαν ουσιαστικά τα προάστια της Αθήνας. Οι κατοχικές δυνάμεις επέδραμαν στα προάστια συνήθως στη διάρκεια της ημέρας και μετά αποσύρονταν στα στρατόπεδά τους.
Στις 28 Απριλίου του 1944 τα στρατεύματα κατοχής έκαναν μια επιδρομή στον Υμηττό, μια συνοικία που ιδρύθηκε το 1924 από Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Ο κύριος σκοπός της επιδρομής ήταν μια αποθήκη όπλων και πυρομαχικών σε ένα σπιτάκι του Υμηττού το οποίο ήταν μια από τις δυο μεγάλες αποθήκες του 2ου τάγματος Βύρωνα-Γούβας του ΕΛΑΣ. Περιτριγυρισμένοι από μονάδες του μηχανοκίνητου, των Ευζώνων καθώς και από μικρή δύναμη Γερμανών είχε μπλοκάρει τρεις νέους μέλη του ΕΛΑΣ, ο διμοιρίτης Δημήτρης Αυγέρης και οι μαχητές Φολτόπουλος Κωνσταντίνος και Κιοκμενίδης Θάνος δεν παραδόθηκαν και δώσανε την μάχη. Η μάχη κράτησε 7 ώρες και οι τρεις υπερασπιστές πέσαν μέχρι τον τελευταίο. Οι πολιορκητές μετά τη μάχη μάζεψαν τα σώματα των υπερασπιστών και τους νεκρούς τους και αποσύρθηκαν. 
Εκείνο το σπιτάκι ονομάστηκε Κάστρο και «Φρούριο των ηρώων» και οι μισογκρεμισμένοι τοίχοι του γέμισαν συνθήματα: 
Διαβάτη που περνάς από το σπίτι των τριών ηρώων του Υμηττού, γονάτισε, σφίξε τη γροθιά σου κι ορκίσου εκδίκηση.
Στην ημερήσια διαταγή της, η Διοίκηση του Α' Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ θα γράψει για το κατόρθωμα των τριών Επονιτών ηρώων:
[...]ούτω ο διμοιρίτης Αυγέρης Δημήτριος και οι μαχηταί Φολτόπουλος Κωνσταντίνος και Κιοκμενίδης Αθανάσιος την 28/4/1944 εκεί εις τον οικίσκον του Υμηττού έστησαν λαμπρόν ηρώον Δόξης... Το ολοκαύτωμα των αξίων και υπέροχων αυτών μαχητών του ΕΛΑΣ των Αθηνών, πυρσός πατριωτισμού, πυρπολεί τας ψυχάς μας τας ημέρας αυτάς... Αιωνία η μνήμη των τριών ανδρείων[...]

Μνήμη

Υπάρχει το ποίημα της Σοφίας Μαυροειδή-Παπαδάκη, η οποία έγραψε και τον ύμνο του ΕΛΑΣ.
Ο Δήμος Δάφνης–Υμηττού τιμά κάθε χρόνο τους τρεις πεσόντες με εκδήλωση στην Πλατεία Υμηττού και πορεία στο Κάστρο.
Μαζούρκες, Op. 56 (Σοπέν)

Οι Μαζούρκες, Op. 56 είναι τρεις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν (μεταξύ το 1843-1844) και δημοσιεύθηκαν το 1844.  Μία τυπική εκτέλεση όλου του έργου διαρκεί περίπου 12 λεπτά. Η πρώτη είναι γραμμένη σε Σι μείζονα και είναι πιο γνωστή από τις τρεις, με τέμπο allegro non tanto, 3/4. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Ντο μείζονα, με τέμπο vivace, 3/4. Ενώ ή τρίτη και τελευταία είναι γραμμένη σε Ντο ελάσσονα, με τέμπο Moderato, 3/4.
Σάιμον Χέλμπεργκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1980 στο Λος Άντζελες από εβραϊκή οικογένεια. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής Tisch School Of The Arts της Νέας Υόρκης. Εκτός από την υποκριτική, ο Χέλμπεργκ έχει ασχοληθεί και με τη μουσική, καθώς έχει ολοκληρωμένες σπουδές στο πιάνο.
Είναι νυμφευμένος με την επίσης ηθοποιό Τζόσελιν Τόουν και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά.

Καλλιτεχνική πορεία

Έγινε ευρέως γνωστός από την τηλεοπτική σειρά The Big Bang Theory, όπου υποδύεται τον επιστήμονα Χάουαρντ Γουόλοβιτς. Για τον ρόλο αυτό έχει κερδίσει το βραβείο Β' ανδρικού ρόλου σε κωμική σειρά από την Ένωση Αμερικανών Κριτικών. Επίσης, έχει παίξει σε κάποια επεισόδια της σειράς Joey και έχει δώσει τη φωνή του σε μεταγλωττίσεις.
Στον κινηματογράφο, συμμετείχε στις ταινίες Καληνύχτα, και Καλή Τύχη του Τζορτζ Κλούνεϊ και στην κωμωδία Ένας Σοβαρός Άνθρωπος των αδερφών Κοέν. To 2016 έπαιξε στην ταινία Florence: Φάλτσο σοπράνο και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Β' ανδρικού ρόλου.
Ένωση Συγγραφέων

Η Ένωση Συγγραφέων  (αγγλ.Authors’ Licensing and Collecting Society - ALCS) ιδρύθηκε το 1977 με έδρα το Λονδίνο και αποτελεί τον οργανισμό ο οποίος προωθεί και υπερασπίζεται τα επαγγελματικά και πνευματικά δικαιώματα των συγγραφέων. Αρχικά ήταν γνωστή ως Εταιρεία Δανεισμού και Πνευματικών Δικαιωμάτων Συγγραφέων (Authors' Lending and Copyright Society) και η ίδρυση της ήταν αποτέλεσμα μιας εκστρατείας της Ομάδας Δράσης Συγγραφέων (Writers’ Action Group - WAG) στο Λονδίνο, με σκοπό την ανταμοιβή των συγγραφέων για το δανεισμό των έργων τους.

Διοίκηση

Τα ανώτερα στελέχη της ALCS είναι ο Εκτελεστικός Διευθυντής (Executive Director and ALCS Chief Executive), ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος (Deputy Chief Executive), ο Επικεφαλής των Δικαιωμάτων και της Αδειοδότησης (Head of Rights & Licensing) και ο Επικεφαλής των Αδειοδοτημένων Έργων (Head of Licensed Works). Η ALCS διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο  (Board of Directors), το οποίο απαρτίζεται από τους συγγραφείς εκλεγμένους από τα μέλη της ένωσης, ο συνολικός αριθμός των οποίων ανέρχεται στις 80.000.

Μέλη

Στο σύνολο των μελών  της ALCS μπορούν να ενταχθούν συγγραφείς κάθε τύπου, καθώς και κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων των αποθανόντων συγγραφέων. Επιπλέον, η ALCS παρέχει στα μέλη επιλεγμένων συναφών οργανισμών τη δυνατότητα της δωρεάν συμμετοχής στο έργο της. Τα μέλη της ένωσης έχουν πρόσβαση σε μια πληθώρα υπηρεσιών, προγραμμάτων και προϊόντων, προκειμένου να ενισχυθεί και να διευκολυνθεί το έργο τους.

Δράση

Η ALCS συχνά οργανώνει εκστρατείες ευαισθητοποίησης για ζητήματα που αφορούν τους συγγραφείς και το έργο τους και παρέχει ενημέρωση σχετικά με θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας, προκειμένου να γίνεται συνειδητή χρήση των διαθέσιμων συγγραφικών έργων αποφεύγοντας την παράνομη εκμετάλλευση τους. Ακόμη, κρατά τα μέλη της ενήμερα για αναδυόμενα θέματα του χώρου και καταβάλλει τα οφειλόμενα ποσά στους συγγραφείς - μέλη της, με χρήματα τα οποία συλλέγει από ποικίλες δραστηριότητες. Παράλληλα, συνεργάζεται με ποικίλους οργανισμούς σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για να διασφαλίσει ότι τα δικαιώματα των μελών της προστατεύονται και προωθούνται παγκοσμίως.
Εθνική Δημοκρατική Ένωσις

Ιστορικό

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1974 από τον Πέτρο Γαρουφάλια, πρώην υπουργό των Κυβερνήσεων της Ενώσεως Κέντρου. Συμμετείχε στις εκλογές του 1974 συγκεντρώνοντας, κατά βάση, βασιλικές και χουντικές ψήφους, ενώ χαρακτηριστικό των προεκλογικών συγκεντρώσεων του κόμματος ήταν οι χιλιάδες των πολιτών που συνέρρεαν σε αυτές, για διαφορετικούς, όμως, λόγους.  Με λίγη έως ελάχιστη οργάνωση, το κόμμα έλαβε 1,08% και καμία έδρα.
Μετά την εκλογική αποτυχία, αν και το κόμμα διαλύθηκε, αποτέλεσε τη βάση για την μετέπειτα Εθνική Παράταξη.
Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1845

Η διοικητική διαίρεση του 1845 αντικατέστησε τη Διοικητική διαίρεση του 1836 της Ελλάδας και όρισε 10 νομούς, διαιρεμένους σε 49 επαρχίες και σε δήμους. Η διαίρεση αυτή ορίστηκε με το νόμο ΚΕ' στις 8 Δεκεμβρίου 1845 από την Κυβέρνηση Κωλέττη του 1844.

Μεταβολή του 1891

Με την μεταβολή του 1891 η Επαρχία Κυθήρων αποσπάται από τον Νομό Λακωνίας και προσαρτάται στον νομός Αργολίδος και Κορινθίας. Επίσης καταργείται η Επαρχία Τζουμέρκων και επαναδημιουργείται η Επαρχία Άρτας, ενώ διασπάται η Επαρχία Φαρσάλων και επαναδημιουργείται η Επαρχία Δομοκού.
Μανόλης Πρατικάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μύρτο Ιεράπετρας τον Σεπτέμβριο του 1943. Θεωρείται σημαντικός Έλληνας σύγχρονος ποιητής. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρωτοπαρουσιάστηκε στα γράμματα γύρω στα 1970 με δημοσιεύσεις σε περιοδικά. Έχει γράψει 17 ποιητικές συλλογές, κριτικά κείμενα διηγήματα και άρθρα. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Έχει συνεργαστεί σε ανθολογίες και περιοδικά, ελληνικά και ξένα, και έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια. Το 1999 ήταν υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας με το έργο του «Η Κοίμηση και η Ανάσταση των Σωμάτων του Δομήνικου». Ποιήματα από τη συλλογή του «Λιβιδώ» έχουν μελοποιηθεί από το συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο και κυκλοφορούν σε CD με τίτλο «Αθέατος Σφυγμός». Πρόσφατα ο ίδιος συνθέτης έγραψε συμφωνικό έργο βασισμένο στις ποιητικές συλλογές «Γενεαλογία», «Η Λήκυθος» και «Αφημένα ήσυχα στη χλόη», η παγκόσμια πρώτη του οποίου ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής με τίτλο «Η Συμφωνία της Ίασης». Το 2003 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική του συλλογή «Το νερό». Το 2012 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του έργου του.
Ντιάνα Γκλάουμπερ

Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν θυγατέρα του διάσημου Γερμανού, εγκατεστημένου στο Άμστερνταμ, χημικού Γιόχαν Ρούντολφ Γκλάουμπερ και της, επίσης Γερμανίδας συζύγου του Χέλενα Κορνέλισντρ. (Helena Cornelisdr.), οι οποίοι γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν στο Άμστερνταμ, αποκτώντας συνολικά οκτώ παιδιά. Ο πατέρας της ήταν διάσημος χημικός και από αυτόν ονομάστηκε το «άλας του Γκλάουμπερ», ένυδρο θειικό νάτριο, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως ως καθαρτικό. Ο Χαουμπράκεν αναφέρει, επίσης, ότι ήταν αδελφή των ζωγράφων Γιοχάννες Γκότλιμπ Γκλάουμπερ και Γιοχάννες Γκλάουμπερ.
Ο Μάθιου Πίλκινγκτον (Matthew Pilkington) στο έργο του A Dictionary of Painters: from the revival of the art to the present period αναφέρει ότι η Ντιάνα γεννήθηκε το 1650 στην Ουτρέχτη (χωρίς, όμως,, να παραθέτει κάποια πηγή). Εν τούτοις, φαίνεται ότι τόπος γέννησής της ήταν το Άμστερνταμ, καθώς ο Γιόχαν Γκλάουμπερ βάπτισε μια θυγατέρα του εκεί το 1651, αλλά το όνομά της αναφέρεται ως «Gertrude». Φαίνεται ότι το αρχικό όνομα της καλλιτέχνιδας ήταν αυτό, αλλά αργότερα το άλλαξε, ίσως για καλλιτεχνικούς λόγους.
Η Ντιάνα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική πορτρέτων και ιστορικών αλληγοριών. Σε ορισμένα λεξικά είχε γραφεί ότι η Ντιάνα πραγματοποίησε, μαζί με τους αδελφούς της, ταξίδι στην Ιταλία, αλλά δεν υφίσταται καμία σχετική τεκμηρίωση ή μαρτυρία. Η Ντιάνα δεν είχε μακρά σταδιοδρομία, γιατί παρουσίασε προβλήματα όρασης και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη ζωγραφική, όπως αναφέρει ο Χαουμπράκεν, ο οποίος μνημονεύει και ορισμένα «όμορφα έργα», αναφερόμενος σε ιστορικούς της πίνακες. Δεν έχει, ωστόσο, διασωθεί κανένα από αυτά τα έργα, όπως αναφέρεται στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης. Αναφέρονται, εν τούτοις, έξι έργα της στην απογραφή του κάστρου «Salzdahlum», το οποίο εγκαταλείφθηκε το 1813, αλλά η μεγάλη συλλογή του έργων τέχνης μεταφέρθηκε στο «Herzog Anton Ulrich Museum» του Μπράουνσβαϊγκ. Από τους έξι πίνακες οι πέντε αποτελούν αλληγορία των πέντε αισθήσεων.
Η Ντιάνα Γκλάουμπερ απεβίωσε στο Αμβούργο το 1721, ωστόσο ζούσε όταν ο Χαουμπράκεν έγραφε γι' αυτήν στο βιβλίο του.
Τσαμαρέλλα

Η τσαμαρέλλα είναι παραδοσιακό κυπριακό προϊόν και ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά είδη αλλαντικών της χώρας.

Παρασκευή

Για την παρασκευή της τσαμαρέλλας χρησιμοποιείται κρέας ώριμης κατσίκας ή τράγου (ολόκληρο το ζώο χωρίς τα κόκαλα σε αντίθεση με την παρασκευή του αποχτιού όπου τα κόκαλα διατηρούνται). Αποτελείται από μεγάλα κομμάτια αλατισμένου κρέατος, το οποίο ωριμάζει στον ήλιο για μερικές μέρες αναλόγως με τις καιρικές συνθήκες. Ακολούθως τοποθετείται σε ζεστό νερό, το καρυκεύουν με ξερή ρίγανη και έπειτα εκτίθεται στον ήλιο για ακόμη μία μέρα. Είναι σχετικά μαλακή και έχει έντονη αλμυρή γεύση. Συνηθίζεται να αποτελεί συνοδευτικό για τη ζιβανία και για άλλα ποτά.

Ιστορικά στοιχεία

Η τσαμαρέλλα, όπως και σχεδόν όλα τα κυπριακά αλλαντικά, παρασκευάζονταν κατά τα παλιότερα χρόνια στα χωριά της Μαραθάσας, της Πιτσιλιάς και της Πάφου. Επιπλέον ήταν η μέθοδος διατήρησης του κρέατος μέχρι την εισαγωγή των ψυγείων. Συγκεκριμένα έβαζαν την τσαμαρέλλα στις λεγόμενες αρμαρόλες, δηλαδή σε ξύλινα ντουλάπια με δικτυωτό σύρμα ώστε τα τρόφιμα από τη μια να αερίζονται και από την άλλη να προστατεύονται από τα διάφορα έντομα. Σήμερα κατέχει τον τίτλο «Presidium» στον οργανισμό Slow Food.
Χρήστος Σπανός

Βιογραφία

Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου (1997). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής στο θεατρικό εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου (1993-1994) αλλά και σεμινάρια με τον Μίνω Βολανάκη (καλοκαίρι 1994). Επιπλέον έχει παρακολουθήσει μαθήματα θεωρίας-αρμονίας και τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο.
Έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα της τηλεόρασης και του θεάτρου, όπως : Σταμάτης Φασουλής, Γιάννης Μπέζος, Κώστας Τσιάνος, Βασίλης Νικολαΐδης, Νένα Μεντή, Σοφία Φιλιππίδου, Παύλος Χαϊκάλης, Ναταλία Τσαλίκη, Αντιγόνη Βαλάκου, Γρηγόρης Βαλτινός, Νόρα Βαλσάμη, Μάρθα Βούρτση, Ρένια Λουιζίδου, Γιώργος Μοσχίδης, Νέλλη Αγγελίδου, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Πέτρος Φιλιππίδης, Μαρία Καβογιάννη, Θοδωρής Αθερίδης κ.ά.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με την Κύπρια καθηγήτρια μουσικής διδασκαλίας, Μελίνα Παιονίδου και έχουν αποκτήσει μαζί μια κόρη, τη Μαρίνα (10 Δεκεμβρίου 2002).
Παρανέστι Δράμας

Ιστορία

Η περιοχή του Παρανεστίου ήταν στην αρχαιότητα, τόπος όπου κατοικούσαν πολλές Θρακικές φυλές. Αργότερα, η περιοχή κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες και στη συνέχεια από τους Ρωμαίους. Υπάρχουν πλούσια ευρήματα στην περιοχή από τις εποχές αυτές, έως και το Βυζάντιο, όπως τάφοι με πλούσια κτερίσματα και οικιστικές εγκαταστάσεις. Το Νοέμβριο του 1373 ο Χατζή Εβρενός κατέκτησε την περιοχή και ακολούθησε μια μακρά Οθωμανική περίοδος. Οι Ελληνικοί πληθυσμοί σχεδόν εξαφανίστηκαν και μεταφέρθηκαν Τούρκοι και Γιουρούκοι από το Ικόνιο και τα Άδανα. Παρόλες τις δύσκολες συνθήκες, το Ελληνικό στοιχείο ουδέποτε εξαφανίστηκε από την περιοχή. Το 19ο αιώνα στην περιοχή προσέρευσαν πολλοί Ηπειρώτες από την Κόνιτσα και τα Ιωάννινα και τονώθηκε έτσι ο Ελληνισμός. Την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα οι κάτοικοι συμμετείχαν στις προσπάθειες του Ελληνισμού κατά των Βουλγάρων. Σπουδαίοι Μακεδονομάχοι του Παρανεστίου, ήταν ο Αριστείδης Γραμμενίδης και ο Δημήτριος Πασσιάς. Τον 20ο αιώνα προσέφυγαν στο Παρανέστι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, τον Πόντο και τα παράλια της Μικράς Ασίας.