google/wiki40b huggingface dataset:
Κοινωνία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών Ελλάδας

Ιστορία

Η Κοινωνία δημιουργήθηκε από την συνένωση διάφορων Προτεσταντικών εκκλησιών απ' όλη την Ελλάδα. Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε το 1886 στα Χανιά από 2 Αγγλίδες που εργάζονταν στο προξενείο του Ηνωμένου Βασιλείου που βρισκόταν εκεί. Ταυτόχρονα στην Αθήνα ιδρύθηκε εκκλησία Χριστιανών Αδερφών από τον Ιρλανδό Έρικ Ντιβέιν. Μια ακόμα εκκλησία ιδρύθηκε από τον Θεοφάνη Ζαφειρόπουλο στην Πάτρα, με την υποστήριξη των Ελβετών Ανοιχτών Αδερφών. Το 1911 ο Αθανάσιος Κατσάρκας ίδρυσε εκκλησίες στην Κομοτηνή και την Αδριανούπολη, οι οποίες το 1914 μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη (δύο χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης), και στη συνέχεια επεκτάθηκαν σε άλλες περιοχές. Στην Αθήνα ο βασικός εργάτης της Ελεύθερης Ευαγγελικής Εκκλησίας ήταν ο Κώστας Μεταλληνός. Ο Μεταλληνός θεωρείται ο ιδρυτής της Κοινωνίας.
Βίλλεμ Κάντερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1542 στο Λέουβαρντεν ή στην Ουτρέχτη. Η καταγωγή του ήταν από εύπορη οικογένεια της Φρυσσίας. Από νωρίς διδάχτηκε αρχαίες γλώσσες, στις οποίες από μικρός έδειξε ιδιαίτερη κλίση. Διδάσκαλός του ήταν ο Γεώργιος Μακροπέδιος (Georgius Macropedius, Joris van Lanckvelt). Σε ηλικία 12 ετών γράφτηκε φοιτητής στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέουβεν, και το 1560 συνέχισε στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, όπου γνωρίστηκε με τον Ζαν Ντορά (Jean Dorat) και τον Γιόζεφ Σκάλιγκερ (Joseph Justus Scaliger). Περιηγήθηκε στη Γερμανία και Ιταλία, όπου γνωρίστηκε και με άλλους κλασικούς φιλολόγους. Κατά την διάρκεια των πολέμων 1562–98 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γαλλία και αφού διέμεινε λίγα χρόνια στην Ιταλία επέστρεψε στην πατρίδα του.
Απεβίωσε από φυματίωση το 1575 στην Λέουβεν.

Έργο του και επιρροή

Ο Κάντερ ήταν άριστος γνώστης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και γι' αυτό διακρινόταν από τους συναδέλφους του της εποχής. Μετέφρασε πολλά έργα Ελλήνων στα λατινικά. Μαζί με τον Σκάλιγκερ εξέδωσε σχολιασμένα έργα του Λυκόφρονα του Χαλκιδέα και του Αθήναιου, ενώ ο ίδιος μετέφρασε αρχαίους τραγικούς ποιητές, οι οποίοι εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του. Μετάφρασε και Έλληνες ρήτορες, τον Αίλιο Αριστείδη, Γοργία, Ανδοκίδη και Λυσία. Οι εκδόσεις του αυτές έκαναν τα έργα των αρχαίων Ελλήνων προσιτά στους Ολλανδούς φιλολόγους, χρησίμευσαν ως αναγνωστικά και έγιναν αφετηρία μελέτης των ελληνικών γραμμάτων. Οι ιδέες του περί φιλολογίας εκδόθηκαν το 1566 στη Βασιλεία και συνέχισαν να επανεκδίδονται και να διδάσκονται μέχρι τον 19ο αιώνα.
Κλαούντιο Μαρκίζιο

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1986 στην κωμόπολη Κιέρι της επαρχίας του Τορίνο είναι δεξιοπόδαρος και έχει ύψος 180 εκατοστά. Προέρχεται από οικογένεια οπαδών της Γιουβέντους ενώ ο ίδιος έχει διατελέσει κατά την παιδική του ηλικία μπολ μπόι στο Στάδιο Ντέλε Άλπι. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε μικρή ηλικία από τα τμήματα υποδομής της Γιουβέντους και την αγωνιστική περίοδο 2005/06, προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα χωρίς όμως να πάρει χρόνο συμμετοχής από τον Φάμπιο Καπέλλο παρά το γεγονός ότι βρέθηκε αρκετές φορές στην αποστολή της ομάδας.
Την περίοδο 2006/07 είχε 25 συμμετοχές με τη Γιουβέντους στην Serie B ενώ την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τη μορφή δανεισμού σε 26 αγώνες στη Σέριε Α με την Έμπολι. Με την επιστροφή του στην ομάδα του Τορίνο κατάφερε να καθιερωθεί ενώ από πολλούς παρομοιάζεται με τον παλαίμαχο Ιταλό ποδοσφαιριστή Μάρκο Ταρντέλι. Τον Οκτώβριο του 2009 ταλαιπωρήθηκε από έναν τραυματισμό, που τον άφησε σχεδόν δύο μήνες εκτός δράσης, αλλά παρά την κακή χρονιά της Γιουβέντους, που την βρήκε να τερματίζει στην 7η θέση του ιταλικού πρωταθλήματος, κατάφερε να αποσπάσει θετικές κριτικές. Τον Αύγουστο του 2018 λύθηκε το συμβόλαιό του με τη Γιουβέντους.
Ο Μαρκίζιο είναι από το 2009 διεθνής με την Εθνική Ιταλίας μετρώντας 55 συμμετοχές και πέντε γκολ, ενώ ήταν μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική, στο Euro 2012 που διεξήχθη στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας και στο Μουντιάλ 2014.
To 2008 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.
Ελληνική Λέσχη του Βιβλίου

Η Ελληνική Λέσχη του Βιβλίου (ΕΛΒΙ) είναι πολιτιστικός, εθελοντικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Ιδρύθηκε το 1977 στην Αθήνα και διοικείται από ένα 11μελές Διοικητικό Συμβούλιο. Αποτελεί μέλος της ΟΕΜΚΟΕ (Ομοσπονδία Εθελοντικών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων Ελλάδας) και υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων. Βασίζεται στο τρίπτυχο: ποιότητα, άρτιος άνθρωπος, νέος ανθρωποκεντρικός πολιτισμός και διαθέτει διττή υπόσταση: πολιτισμική και κοινωνική.

Οικονομικοί πόροι

Τα έσοδα προέρχονται από τις συνδρομές μελών,  δωρεές και χορηγίες. Το 10% των εισπράξεων καθώς και τα χρήματα από τις λοταρίες διατίθενται για τη δημιουργία δανειστικών βιβλιοθηκών σε ακριτικά και απομονωμένα χωριά. Δεν προκύπτουν έσοδα από τις εκθέσεις βιβλίων που διοργανώνονται.

Ιστορικά στοιχεία

Μεταξύ 1964-1977 ξεχώρισαν 400 ποιοτικά βιβλία που αυξήθηκαν σε 6.200. Το σύστημα από αναγνώστες σε αναγνώστες ξεκίνησε με 8 προγράμματα και πλέον λειτουργούν 24. Οι δανειστικές βιβλιοθήκες με 12 ράφια αρχικά έφτασαν τα 124 και τις 450 βιβλιοθήκες. Οι εκδηλώσεις το πρώτο έτος λειτουργίας ήταν 12 και έφτασαν τις 1.500 στα 25 χρόνια λειτουργίας της Λέσχης.
Άρης Ταταρούνης

Βιογραφικά στοιχεία

Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού Α.Ο. Η επιτυχημένη εξέλιξή του τον έφερε στην πρώτη ομάδα του Παναθηναϊκού τη σεζόν 2005-2006 την οποία κατέκτησε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας. Τη σεζόν 2006-2007 αγωνίστηκε στην ομάδα του Παγκρατίου ως δανεικός. Επανεντάχθηκε στον ΠΑΟ το καλοκαίρι του 2007 και αναδείχτηκε ξανά πρωταθλητής και Κυπελλούχος Ελλάδας. Τον Ιανουάριο του 2008 έκανε το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα εναντίον της γαλλικής Ροάν. Μετά τον Παναθηναϊκό έπαιξε διαδοχικά στον Πανελευσινιακό, τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, την Αγία Παρασκευή, την Νήαρ Ήστ. Από το 2013 είναι μέλος του Σπόρτινγκ.
Έχει επίσης στο ενεργητικό του συμμετοχές με την εθνική παίδων και εφήβων, με την οποία και κατέκτησε την 2η θέση στον Βαλκανικό πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Βόλο το Δεκέμβριο του 2006.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1998-99

Η διοργάνωση

Στην 57η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1998-99 μετείχαν συνολικά 60 ομάδες (18 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 24 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Για τους πρώτους γύρους ίσχυσε ο κανονισμός του μονού νοκ άουτ αγώνα χωρίς επαναληπτικό. Έτσι, θύματα εκπλήξεων έπεσαν ομάδες όπως η ΑΕΚ αρχικά και ο ΠΑΟΚ στη συνέχεια, που αποκλείστηκαν από ομάδες μικρότερων κατηγοριών (Ποσειδώνα Μηχανιώνας και Πανσερραϊκό αντίστοιχα). Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 8 ομάδες που έφτασαν ως τον προημιτελικό γύρο, οι 4 προέρχονταν από τη Β' εθνική: Καλαμάτα, Πανσερραϊκός, Αθηναϊκός και Λύκοι.
Στον τελικό έφτασαν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός (αντίπαλοι ξανά σε τελικό μετά από 6 χρόνια), με τον πρώτο να κερδίζει τον αγώνα με σκορ 2-0, να φτάνει τις 20 κατακτήσεις κυπέλλου και παράλληλα με την κατάκτηση του πρωταθλήματος να φτάνει στο νταμπλ μετά από 18 χρόνια. Νωρίτερα (στον Γ' γύρο) είχε αποκλείσει τον Ιωνικό νικώντας τον εκτός έδρας με το εντυπωσιακό σκορ 4-7 (ημίχρονο 2-4).
Όσο για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος απέκλεισε αρχικά τον κάτοχο του τροπαίου Πανιώνιο παίρνοντας μια ρεβάνς για την ήττα του 1998, γνώρισε την τρίτη συνεχόμενη αποτυχία σε τελικό κυπέλλου, κάτι που ποτέ δεν ξανασυνέβη στην ιστορία του θεσμού.
Μίοντραγκ Μένταν

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1970 στο Μοστάρ της Γιουγκοσλαβίας, που βρίσκεται στη σημερινή Βοσνία-Ερζεγοβίνη αλλά είναι Σέρβος στη εθνικότητα. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην τοπική Λοκομοτίβα (Lokomotiva Mostar) και ακολούθως έπαιξε στις Μπάτσκα (Bačka), Ραντ Βελιγραδίου και Σλόμποντα Ούζιτσε (FK Sloboda Užice) στη Σερβία.
Το Δεκέμβριο του 1995 ήρθε στην Ελλάδα κι έπαιξε με τον Πανηλειακό στην Α΄ Εθνική. Τη σεζόν 1996-97 μεταπήδησε στον Πανιώνιο, που έπαιζε στη Β΄ Εθνική και τον βοήθησε να κατακτήσει τον τίτλο και την άνοδο στην Α΄ Εθνική. 
Την επόμενη σεζόν ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της ομάδας της Νέας Σμύρνης στο πρωτάθλημα με 9 γκολ και βασικός συντελεστής στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος. Πέτυχε δυο γκολ στο νικηφόρο 4-2 πρώτο ματς του προημιτελικού επί του Απόλλωνα Καλαμαριάς ενώ στον τελικό, στο Στάδιο Καραϊσκάκη, ήταν στην αρχική ενδεκάδα και αγωνίστηκε ως το 66΄. 
Το 1998-99 αγωνίστηκε με τον ΠΑΣ Γιάννινα, στη Β΄ Εθνική, του οποίου υπήρξε ο κορυφαίος σκόρερ με 16 γκολ και ο δεύτερος σκόρερ στην κατηγορία. Όμως, η ομάδα του έχασε την άνοδο αν και ισοβάθμησε στην 3η θέση με την Καλαμάτα, λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στις μικρές κατηγορίες με διάφορες ομάδες του κέντρου: στον Εθνικό, στον Πανελευσινιακό και στον Ηλυσιακό. Στον Ηλυσιακό, με προπονητή το Γιώργο Δώνη, πήρε πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής το 2003 και την αμέσως επόμενη σεζόν την 3η θέση και την άνοδο από τη Γ΄ Εθνική (με 7 δικά του γκολ). 
Έκλεισε την καριέρα του στην Αθηναΐδα Κυψέλης το Δεκέμβριο του 2004, με την οποία πέτυχε το τελευταίο του επίσημο γκολ στις 19/12/2004 στο 68΄ της εντός έδρας ήττας με 1-3 από τον Ηρόδοτο, κατά την 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος του νοτίου ομίλου της Γ΄ Εθνικής. 
Στην πολύχρονη καριέρα του αγωνίστηκε σε περισσότερα από 230 ματς σε όλες τις ελληνικές εθνικές κατηγορίες και πέτυχε 80 περίπου γκολ. Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται, έγινε βοηθός προπονητή ακολουθώντας τον Δώνη στη Λάρισα, στην ΑΕΚ και τη σεζόν 2009-10 στον Ατρόμητο. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί.
Δίκτυο Μουσείων Μάνης

Σκοπός

Σε κάθε σταθμό του Δικτύου παρουσιάζονται σημαντικά στοιχεία της πολιτιστικής ιδιοσυστασίας της Μάνης, ενώ και οι δύο σταθμοί παραπέμπουν και στα μνημεία της περιοχής, ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να προγραμματίζει την περιήγηση του στον ευρύτερο χώρο, αναλόγως προς τα ενδιαφέροντα του.
Αγαθονίκη Αντωνιάδου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Σκύρο και έλαβε τις ανώτερές της σπουδές στο Παρθεναγωγείο Σύρου, όπου έλαβε το 1874 για την επίδοσή της το Ράλλειον Βραβείον της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρίας. Είχε μεγάλη πνευματική κατάρτιση. Συνέγραψε παιδαγωγικές μελέτες, βιβλία πάνω στην Σκύρο και ανέκδοτα ποιήματα. Διετέλεσε διευθύντρια του Εθνικού Ιωακείμειου Παρθεναγωγείου Κωνσταντινουπόλεως και στο Κεντρικό Παρθεναγωγείο Σερρών, ενώ υπήρξε μια από τις συντάκτριες του Περιοδικού των Κυριών που εξέδιδε η Καλλιρρόη Παρέν, κατατάσσοντάς την σε παράγοντα του φεμινιστικού Τύπου. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1928. Προς τιμή της ονομάστηκε δρόμος στην Νέα Σμύρνη.
Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας

Επικοινωνία

Για άμεση βοήθεια και διακομιδή ασθενών, υπάρχει η δυνατότητα κλήσης μέσω τηλεφώνου στον αριθμό 166.
Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο RAI του Άμστερνταμ

Ιστορία

Η προέλευση του συγκροτήματος RAI μπορεί να ανιχνευθεί από το 1893, όταν ιδρύθηκε από διάφορους κατασκευαστές ποδηλάτων ο επαγγελματικός σύλλογος RI (Rijwiel-Industrie, ολλανδικά για την "ποδηλατική βιομηχανία"). Η πρώτη εμπορική έκθεση ποδηλάτων του RI πραγματοποιήθηκε το 1895 στο κτίριο Paleis voor Volksvlijt ("Palace of Industry") στο Άμστερνταμ. Το 1900 η RI άλλαξε το όνομά της σε RAI (Rijwiel en Automobiel Industrie), επειδή πολλά από τα μέλη της είχαν αρχίσει να κατασκευάζουν αυτοκίνητα εκτός από τα ποδήλατα.
Το 1922 η RAI κατείχε ένα δικό της εκθεσιακό χώρο για το Ferdinand Bolstraat στο Άμστερνταμ. Το κτίριο αυτό, το "παλιό RAI", αντικαταστάθηκε από το σημερινό κτιριακό συγκρότημα στην πλατεία Europaplein, το οποίο άνοιξε ο Πρίγκιπας Bernhard των Κάτω Χωρών στις 2 Φεβρουαρίου 1961. Η εμπορική ένωση RAI εξακολουθεί να κατέχει το 75% του συγκροτήματος, ενώ το υπόλοιπο στα χέρια του δήμου του Άμστερνταμ.
Εράρ του Μπριέν-Ραμρύ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ραμρύ του Ωμπ, στην Καμπανία της Γαλλίας και ήταν γιος του Ανδρέα κυρίου του Ραμρύ και της Αδελαΐδας των Τραινέλ, κόρης του Ανσώ κυρίου του Βενισύ. Την κομητεία του Μπριέν είχε λάβει ο θείος του Εράρ Β΄ του Μπριέν, πρωτότοκος αδελφός του Ανδρέα.
Ο Ερρίκος Β΄ κόμης της Καμπανίας, που δεν είχε ακόμη νυμφευτεί, πριν φύγει ως Σταυροφόρος είπε πως, αν δεν επιστρέψει να τον διαδεχθεί ο νεότερος αδελφός του Θεοβάλδος Γ΄ και έβαλε τους βαρόνους του να υπογράψουν σε αυτό. Ακολούθησε την Γ΄ Σταυροφορία και εκεί νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ των Ανζού βασίλισσα της Ιερουσαλήμ και απέκτησε την Αλίκη και τη Φιλίππα. Το 1197 που απεβίωσε έπρεπε να τον διαδεχθούν οι κόρες του, αλλά δεν ενδιαφέρθηκαν και ανέλαβε ο Θεοβάλδος Γ΄· όταν αυτός απεβίωσε το 1201, ανέλαβε η σύζυγός του Λευκή των Χιμένεθ και ο ανήλικος γιος τους Θεοβάλδος Δ΄. 
Ο εξάδελφός του Εράρ, ο Ιωάννης του Μπριέν είχε νυμφευτεί τη Μαρία του Μομφερράτου, κόρη της Ισαβέλλας Α΄ από προηγούμενο γάμο της. Ο Εράρ, ίσως επηρεασμένος από αυτό, μετέβη στην Παλαιστίνη, νυμφεύτηκε τη Φιλίππα και επέστρεψε, διεκδικώντας την κομητεία του πατέρα της το 1216 με όπλα. Έτσι ξεκίνησε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή της Καμπανίας. Τότε ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας συγκάλεσε την Αυλή του για δικάσει την υπόθεση. Το 1217 αποφάνθηκε ότι ο Θεοβάλδος Γ΄ είχε δηλώσει υποτέλεια στον βασιλιά, ενώ η Αλίκη και η Φιλίππα δεν διεκδίκησαν την κληρονομία. Η Λευκή έδειξε το έγγραφο με τις υπογραφές των βαρόνων, που έλεγε, ότι αν ο Ερρίκος Β΄ δεν επιστρέψει να τον διαδεχθεί ο νεότερος αδελφός του. 
Ο Εράρ δυσαρεστήθηκε και εξεγέρθηκε ανοικτά. Συγκέντρωσε βαρόνους από τα (νοτιοδυτικά) σύνορα της Καμπανίας ή δυσαρεστημένους από τη συγκεντρωτική πολιτική του Θεοβάλδου Γ΄ στο εσωτερικό της κομητείας του. Η στάση ενισχύθηκε από τον Σίμωνα του Ζουανβίλ σενεσάλη της Καμπανίας και τον Θεοβάλδο Α΄ δούκα της Λωρραίνης. Ωστόσο η Λευκή επέτυχε ο πάπας να τους αφορίσει και να την υποστηρίξουν ο κόμης του Μπαρ, ο δούκας της Βουργουνίας και ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας. Το 1218 οι υποστηρικτές της έκαψαν το Νανσύ, πρωτεύουσα της Λωρραίνης. Τότε ο κάθε σύμμαχος του Εράρ άρχισε να κάνει ξεχωριστά ειρήνη και το ίδιο έκανε και ο Εράρ το 1218: η Λευκή του έδωσε 4000 λίβρες και ετήσια απολαβή 1200 λιβρών. 
Το 1246 απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών και το 1250 και η σύζυγός του Φιλίππα.
Κοινότητα Πεθελινού

Η κοινότητα Πεθελινού ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον Δήμο Στρυμώνα.
Συστάθηκε το 1930, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Γαζώρου. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Άντι Νίκιλα

Καριέρα

Ο Νίκιλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ομάδα Τάμπερεν Πιρίντε σε ηλικία δεκαεννέα ετών και το 1999 ξεκίνησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Βαλπαραΐσο της Ιντιάνα, όπου αγωνίστηκε με την ομάδα των Crusaders, παίζοντας σε 125 παιχνίδια με μέσο όρο 3,0 πόντων, 2,2 ριμπάουντ και 0,7 κοψιμάτων.
Το καλοκαίρι του 2003, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό με 73-70. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε 22 αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 83 πόντους και μαζεύοντας 51 ριμπάουντ.
Το 2004-05 φόρεσε την φανέλα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, ο οποίος αγωνίστηκε και στην διοργάνωση του FIBA Cup, αλλά τον Ιανουάριο του 2005 μεταγράφηκε στην γαλλική Γκρέιβλαϊνς, με την οποία έπαιξε σε δεκαέξι αγώνες, με μέσους όρους 6,0 πόντων και 2,9 ριμπάουντ.
To 2005-06, φόρεσε την φανέλα της Καζέρτα από την Ιταλία, με μέσους όρους 11,0 πόντων και 8,5 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε το νταμπλ στην Τσεχία με τη Νίμπουργκ, ενώ το 2007-08 κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας της Ιταλίας με την Ντιναμό Σάσσαρι, παίζοντας σε 33 παιχνίδια με 7,7 πόντους και 6,1 ριμπάουντ.
Το 2008-09, επέστρεψε στην πατρίδα του και την Τάμπερεν Πιρίντε, όπου αγωνίστηκε σε πενήντα αγώνες, με μέσους όρους 11,8 πόντων και 8,8 ριμπάουντ, για να βραβευθεί ως MVP του πρωταθλήματος Φινλανδίας. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Ισπανία και την Κλαμπ Μπάσκετ Χιρόνα, με την οποία έπαιξε στην δεύτερη κατηγορία της χώρας, πριν υπογράψει στην γερμανική Μιτελντόιτσερ το 2010-11, για να επιστρέψει στην Τάμπερεν Πιρίντε λίγο μετά την έναρξη της σεζόν. Στην ομάδα με την οποία ξεκίνησε, παρέμεινε μέχρι το 2014, κατακτώντας το κύπελλο Φινλανδίας το 2012-13, ενώ την προηγούμενη χρονιά είχε φτάσει ως τον τελικό. Επίσης, κατέκτησε το πρωτάθλημα Φινλανδίας του 2011 και του 2014.
Μετά από έναν χρόνο αποχής από τους αγωνιστικούς χώρους, επέστρεψε στην ενεργό δράση το 2015 με την ομάδα της BC Nokia.
Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Φινλανδίας από το 1997 ως το 2013, συμμετέχοντας στα Ευρωμπάσκετ του 2011 και του 2013.
Αρχιδιάκονος

Διακριτικά Αρχιδιακόνου

Σήμερα, στις Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες, τόσο οι απλοί διάκονοι, όσο και οι Αρχιδιάκονοι συνηθίζουν να φέρουν το διπλό οράριο, ενώ στις Σλαβορθόδοξες Εκκλησίες οι απλοί διάκονοι φέρουν το απλό οράριο, το οποίο απλά κρέμεται πάνω στον αριστερό ώμο τους. Ένας Αρχιδιάκονος ή ένας Πρωτοδιάκονος φέρει τιμητικά το διπλό οράριο, το οποίο έχει διπλάσιο μήκος από το απλό. Κρέμεται πάνω στον αριστερό ώμο τους, αλλά τυλίγεται γύρω από την μέση τους και κάτω από δεξί τους χέρι.

Ιστορία Τίτλου

Το αξίωμα απαντάται σε ανατολή και Δύση περίπου τον Δ' αιώνα. Για πρώτη φορά μνημονεύεται στη Δύση από τον Ιερώνυμο, ενώ στην Ανατολή από τον Αθανάσιο, ο οποίος νέος έλαβε το αξίωμα αυτό καθώς πληροφορούμαστε από τον εκκλησιστικό ιστορικό Θεοδώρητο Κύρου και τα πρακτικά της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Ο αρχιδιάκονος πρώτος στη επισκοπή Διακόνων είχε ως κύρια καθήκοντα τη μέριμνα επί αιχμαλώτων, πενήτων, ορφανών κλπ., επίλυε προβλήματα διακόνων. Πρόσθετα στη Δύση κατά τον Η' και Θ' αιώνα γνωστοποιούσε στον Επίσκοπο παν ότι ελάμβανε γνώση περί των ιερέων, μέχρι που επόπτευε και το βίο που έκαναν και περί τη τέλεση των ιερατικών τους καθηκόντων.
Στην Ανατολή βεβαίωνε την αξία και την ικανότητα των προς χειροτονία και οδηγούσε ο ίδιος αυτούς στον Επίσκοπο. Στην Σύνοδο της Χαλκηδόνας φαίνεται ότι οι Αρχιδιάκονοι εκπροσωπούσαν και τους εν εαυτούς Επισκόπους όπως ο Αρχιδιάκονος Φωτίνος τον Επίσκοπο Θεόκτιστο και τον Νεοκαισαρείας Δωρόθεο ενώ ο Αρχιδιάκονος Πορφύριος τον εν εαυτού Επίσκοπο Εμέσης (Φοινίκη) Ουράνιο. Ακόμη συνέτασσε τα πρακτικά των Συνόδων (τα των νοταρίων) και μετείχε της Διοίκησης της Επισκοπής σε περίπτωση χηρείας (όπως κατά τη καθαίρεση του Αλεξανδρείας Διόσκουρου η εν Χαλκηδόνι Σύνοδος διάταξε με συνοδικό έγγραφο τον Αρχιδιάκονο Ευθάλιο να μεριμνήσει περί της διοίκησης μέχρι αντικατάστασης Επισκόπου). Ο αρχιδιάκονος εκτελούσε ακόμη χρέη ταχυδρόμου μεταξύ Επισκόπων. Κατά δε την ιερουργία έλεγε τα πρώτα «ειρηνικά», εκτελούσε την «είσοδο»* και αναγίγνωσκε το Ευαγγέλιο, καθήκοντα που εκτελούν σήμερα όλοι οι διάκονοι.
Στη νεότερη Ελλάδα με το από 8/20 Ιανουαρίου 1834 Β.Δ. του Βασιλέως Όθωνα είχε ορισθεί σε κάθε μία Επισκοπή (Μητρόπολη) του Ελληνικού Βασιλείου (δέκα ήταν τότε) παρά το κάθε Πρωτοσύγκελο και ένας Αρχιδιάκονος που θα διέτριβε στην έδρα της Επισκοπής με γενικά καθήκοντα γραμματέως. Το Βασιλικό Διάταγμα όμως αυτό καταργήθηκε το 1838 μετά από αφαίρεση εκ της Εκκλησίας μεγάλης ακίνητης περιουσίας και περιορισμού των Ι. Μονών.
Άθενς Γιουνάιτεντ Χάλιφαξ

Αγωνιστικές πληροφορίες

Μάνατζερ της ομάδας και κινητήριος μοχλός είναι ο Λάμπης Κουσούλης που κατάγεται από την Τρίπολη Αρκαδίας. O σύλλογος είναι μέλος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της πολιτείας και έχει λάβει μέρος τόσο στο τοπικό πρωτάθλημα του Χάλιφαξ (Halifax Soccer League-Senior B level) αλλά και στο πολιτειακό πρωτάθλημα (Nova Scotia Soccer League-Senior A/Premier level).
Από το 2007 αγωνίζεται στην "Metro Senior Men's Soccer League" (MSMSL), στην κατηγορία παλαιμάχων (Masters Α-35). Έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές πρωταθλήτρια της πολιτείας στην κατηγορία της (2007, 2008, 2009, 2011) και μια φορά φιναλίστ (2010).
Στη σύνθεσή της περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ομογενείς: Λάμπης Κουσούλης, Τζορτζ Ελεύθερος, Ρομπ Άνταμς, Άντριου Γκάβας, Τζεφ Αξέλ, Ευάγγελος Πανώπαλης, Τζίμι Ζέλιος κ.ά.
Ο θρίαμβος της θέλησης

Πλοκή

Η ταινία καταγράφει την συγκέντρωση του Ναζιστικού κόμματος, που έλαβε μέρος από τις 5 έως τις 10 Σεπτεμβρίου 1934 στην Νυρεμβέργη. Το συνέδριο αυτό ονομάστηκε αργότερα Συνέδριο της Ελευθερίας και της Ισχύος, Συνέδριο της Δύναμης και Νίκη της Θέλησης (γερμ. Reichsparteitag der Einheit und Stärke, Reichsparteitag der Macht καιTriumph des Willens). Λίγους μήνες πριν από το συνέδριο, την λεγόμενη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών, ο Χίτλερ είχε δώσει εντολή μαζικής δολοφονίας όλων των πολιτικών του αντιπάλων, ώστε να είναι η μοναδική πολιτική δύναμη στη χώρα. Στην ταινία παρουσιάζονται σκηνές από την προετοιμασία και την διεξαγωγή του συνεδρίου και των παρελάσεων. Στο συνέδριο εμφανίζονται όλοι οι σημαντικοί παράγοντες του Εθνικοσοσιαλισμού σε ομιλίες τους.

Εισαγωγή

Στην αρχή του έργου εμφανίζονται επιγραμματικοί πίνακες με διάφορες χρονικές αναφορές, από την απαρχή του πρώτου παγκοσμίου πολέμου μέχρι την ημέρα του συνεδρίου.

1η ημέρα

Ακολουθεί η κινηματογράφηση της πρώτης ημέρας του συνεδρίου. Κοντινά πλάνα μέσα στον ουρανό δείχνουν τα σύννεφα. Το αεροπλάνο του Χίτλερ προσγειώνεται, ενώ ενθουσιώδη πλήθη καλωσορίζουν τον Χίτλερ, που οδηγείται μέσα στο αυτοκίνητό του. Το βράδυ γίνεται μεγαλειώδης νυχτερινή πομπή με δαυλούς.

2η ημέρα

Οι θαμώνες του στρατοπέδου της Νυρεμβέργης ξυπνούν και προετοιμάζονται. Πλένονται, γυμνάζονται, παίζουν σαν μικρά παιδιά. Το συνέδριο αρχίζει. Ο Ρούντολφ Ες κάνει την εναρκτήρια ομιλία. Ακολουθούν ομιλίες των Γιόζεφ Γκαίμπελς, Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ και άλλων στελεχών του κόμματος. Το Τμήμα Υπηρεσίας Εργασίας του Ράιχ παρελαύνει. Ο Χίτλερ ομιλεί. Η ημέρα κλείνει με την νυχτερινή παρέλαση της Ταγμάτων Εφόδου (Ες-Α) με δαυλούς.

3η ημέρα

Η ημέρα ξεκινάει με παρέλαση της Χιτλερικής νεολαίας. Ο Μπάλντουρ φον Σίραχ αναγγέλλει την ομιλία του Χίτλερ. Ο Χίτλερ απευθύνεται στη νεολαία και της εμπνέει θάρρος και τόλμη. Ακολουθεί παρέλαση του ιππικού και των μοτοσικλετιστών του γερμανικού στρατού. Το βράδυ ο Χίτλερ κάνει νυχτερινή ομιλία, στην οποία εκθέτει τους λόγους, για τους οποίους το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα έμεινε αβλαβές, παρά τις πρόσφατες εξελίξεις.

4η ημέρα

Την τέταρτη ημέρα, ο Χίτλερ, μπροστά σε 150 χιλιάδες άνδρες της Ες-Α και των Ες-Ες, οδοιπορεί στο μνημειώδες πεδίο της Νυρεμβέργης και καταθέτει στεφάνι στο ηρώο των πεσόντων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ακολουθεί ομιλία του Χίτλερ, ενώ ο Λούτσε αποτίει φόρο τιμής στον Χίτλερ. Ο Χίτλερ αγιάζει τις σημαίες των αγωνιστών. Παρέλαση των Ναζί με όλες τις μονάδες. Ο Χίτλερ ξανά ομιλεί στα πλήθη. Ο Ες κλείνει την συνέλευση αποθεώνοντας τον Χίτλερ.

Βραβεύσεις

Το έργο απέσπασε πολλά βραβεία στη Γερμανία, στις ΗΠΑ, Γαλλία, Σουηδία και σε άλλες χώρες. Το 1937 η Ρίφενσταλ τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο στην παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1937.