google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτριος Ζαγγογιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1860 στη Λαμία. Πατέρας του ήταν ο στρατιωτικός ιατρός και διευθυντής του νοσοκομείου της πόλης Κωνσταντίνος Ζαγγογιάννης. Το 1875 εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1881 με διδακτορικό δίπλωμα φιλοσοφίας. Αρχικά διορίστηκε ως καθηγητής σε σχολεία της Λάρισας μέχρι το 1884. Τότε με υποτροφία της κυβέρνησης συνέχισε τις σπουδές του με μετεκπαίδευση σε γερμανικά πανεπιστήμια. Επιστρέφοντας από τη Γερμανία διορίστηκε διαδοχικά σε σχολείο των Τρικάλων, το διδασκαλείο Αθηνών και το διδασκαλείο της Λάρισας. Ωστόσο, μια αναστάτωση που προκλήθηκε με την απόρριψη πολλών μαθητών σε εξετάσεις στο διδασκαλείο οδήγησε στην απομάκρυνσή του από το διδασκαλείο. Το 1896 έγινε υφηγητής παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1897 τμηματάρχης μέσης εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας. Το 1889 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ως ο πρώτος καθηγητής στην έδρα της παιδαγωγικής. Δύο χρόνια αργότερα όμως απολύθηκε από τον Υπουργό Παιδείας Σπυρίδωνα Στάη λόγω σχολίων που έκανε σε άρθρο του σε γερμανικό περιοδικό για το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας. Το γεγονός αυτό όμως τον επηρέασε και τελικά πέθανε στις 6 Ιουλίου 1904 σε ξενοδοχείο της Αθήνας. Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του ο Υπουργός Παιδείας Σπυρίδων Στάης ενέκρινε τη χρήση της Γραμματικής του ως διδακτικού εγχειριδίου.
Στα σημαντικότερα έργα του ήταν τα Η μεταρρύθμισις των γυμνασίων εν Γερμανία και τα εκ ταύτης δι’ ημάς διδάγματα (1895) και Παιδαγωγούσα διδασκαλία (1896). Ακόμη μετέφρασε γερμανικές μελέτες για την παιδαγωγική στα ελληνικά.
Γιάννης Τσιμιτσέλης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1981 στη Ζυρίχη αλλά μεγάλωσε στο χωριό Γαλατάς Μεσολογγίου και μετέπειτα στην Πάτρα. Κατάγεται από το Κρυονέρι Αιτωλοακαρνανίας. Το 1999, σε ηλικία 18 ετών, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, προκειμένου να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή "Ίασμος" του Βασίλη Διαμαντόπουλου, από όπου και αποφοίτησε.
Έχει συμμετάσχει σε πολλές σειρές και ταινίες ενώ έγινε ευρύτερα γνωστός από την τηλεοπτική σειρά "Κρυφά Μονοπάτια" και την ταινία "Οξυγόνο" (2003). 
Επίσης ο Γιάννης Τσιμιτσέλης εμφανίστηκε και ως τραγουδιστής στο τραγούδι "Πάνω στην τρέλα μου" της Βανέσας Αδαμοπούλου, ως μέλος του συγκροτήματος Ι7 στα πλαίσια της ταινίας "Λούφα και Παραλλαγή : Σειρήνες στο Αιγαίο" (2005) και ως ράπερ στο βίντεοκλιπ του τραγουδιού "Lipstick" (2006) όπου τραγουδούσε με την Αποστολία Ζώη.

Προσωπική ζωή

Από το γάμο του με την επίσης ηθοποιό Βάσω Λασκαράκη (2013-2017), απέκτησε μία κόρη, την Ευαγγελία (γενν. 10 Νοεμβρίου 2013).
Σήμερα είναι ζευγάρι με την επίσης ηθοποιό Κατερίνα Γερονικολού.
Επαρχία Αμμοχώστου

Γεωγραφία

Η επαρχία Αμμοχώστου αποτελεί τη δεύτερη σε έκταση επαρχία της χώρας. Έχει έκταση 1985,341 km² που αποτελεί το 21,48% της έκτασης της Κύπρου.

Τοποθεσία

Η επαρχία Αμμοχώστου βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της Κύπρου. Στα δυτικά συνορεύει με την επαρχία Κερύνειας, την επαρχία Λευκωσίας και την επαρχία Λάρνακας. Το βόρειο, το ανατολικό και το δυτικό μέρος της επαρχίας είναι παραθαλάσσιο.
8 Γυναίκες

Πλοκή

Σε μια μεγάλη εξοχική κατοικία, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '50, μια οικογένεια και το υπηρετικό της προσωπικό κάνουν προετοιμασίες για τη γιορτή των Χριστουγέννων. Ξαφνικά ο οικοδεσπότης ανακαλύπτεται νεκρός στην κρεββατοκάμαρά του με ένα μαχαίρι στην πλάτη. Εξαιτίας της κακοκαιρίας (αλλά και πιθανού σαμποτάζ) οι ένοικοι του σπιτιού μοιάζουν αποκλεισμένοι, χωρίς τα μέσα να επικοινωνήσουν με τον έξω κόσμο προτού ο καιρός επιτρέψει να πάει κάποιος στην κοντινότερη πόλη. Για να περάσει η ώρα, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να αναζητήσουν τον ένοχο ανάμεσά τους, μιας και η απομόνωση του σπιτιού καθιστά μάλλον αδύνατο το ενδεχόμενο να ήρθε κάποιος ξένος και να έκανε το στυγερό έγκλημα.
Ποιος είναι όμως ο δολοφόνος, ανάμεσα στα μέλη του σπιτιού, που ανήκουν όλα στο γυναικείο φύλο; Η σύζυγος, η κουνιάδα, η πεθερά, η καμαριέρα, η μαγείρισσα, η αδερφή ή κάποια από τις κόρες του θύματος; Προκειμένου να υπερασπιστεί καθεμία τον εαυτό της, στρέφεται ενάντια στο πρόσωπο για το οποίο κρύβει τη μεγαλύτερη χολή βγάζοντας στη φόρα ανομολόγητα μυστικά με καταιγιστικό ρυθμό.
Κάθε γυναίκα έχει μια ιστορία να πει και τα δικά της μυστικά να κρύψει.
Παύλος Γραμματικός

Τα πρώτα χρόνια

Ο Παύλος Γραμματικός του Πέγιου ή Πέικου (Παρασκευά) γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Κονίκοβο (Δυτικό) της περιφερειακής ενότητας Πέλλας. Ήταν αμόρφωτος και δούλευε ως εργάτης σε ένα Τούρκικο τσιφλίκι στο Κουσίνοβο (Πολύπετρο) περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Κατηγορήθηκε για κλοπή χρημάτων από τους Τούρκους και συνελήφθη. Ξυλοκοπήθηκε άγρια, διαπομπεύτηκε και μεταφέρθηκε στα Γιαννιτσά απ' όπου κατάφερε να διαφύγει. Στη συνέχεια βγήκε στο βουνό Πάικο και έγινε κλέφτης, προσπαθώντας να εκδικηθεί. Σύντομα το κλέφτικό σώμα του απέκτησε φήμη λόγω της δράσης του εναντίον των Οθωμανικών αυθαιρεσιών.

Η προσέγγιση με την ΕΜΕΟ

Το 1896 τον πλησιάσαν οι κομιτατζήδες Ιβάν Καρασούλης και Αποστόλ Πέτκωφ και τον έπεισαν να ενταχθεί στη Βουλγαρική οργάνωση ΕΜΕΟ. Έδωσε αρκετές μάχες στο Πάικο με Τούρκους, γεγονός που κατέστησε την οικογένειά του στα Γιαννιτσά στόχο των Οθωμανών. Το 1898 εγκαταστάθηκε στη λίμνη των Γιαννιτσών, όπου κατασκεύασε καλύβα στο σημείο που είναι σήμερα το χωριό Παραλίμνη (Τσέκρι), οχυρωμένη από εξωτερικούς κινδύνους. Την περίοδο 1899 - 1900 η ΕΜΕΟ οργάνωσε δολοφονίες των Ελλήνων προκρίτων, των ιερέων και των δασκάλων σε κάθε χωριό, τις οποίες ανέλαβε να εκτελέσει ο Αποστόλ Πέτκωφ. Σε αυτές δεν συμετείχε ο Καπεταν Παύλος που ήταν καθετα αντίθετος.

Οριστική ρήξη με ΕΜΕΟ και το τέλος του

Σύντομα βρέθηκε ξανά αντιμέτωπος με τους κομιτατζήδες, γεγονός που οδήγησε στη δολοφονία του από τον Αποστόλ Πέτκωφ, ο οποίος τον δηλητηρίασε στην καλύβα του, στη λίμνη των Γιαννιτσών (κοντά στην Παραλίμνη Πέλλας), το Νοέμβριο του 1902. Ο Αποστόλ Πέτκωφ μάλιστα σκότωσε και το μεγαλύτερο γιο του, ώστε να αποφύγει αντίποινα. Ο αδελφός του Παύλου Γραμματικού, προσπάθησε να εκδικηθεί το θάνατο του αδελφού του σκοτώνοντας τον Αποστόλ Πέτκωφ, αλλά απέτυχε. Σκότωσε αντί αυτού, έναν άλλο κομιτατζή, και στη συνέχεια εντάχθηκε σε Ελληνικό αντάρτικο σώμα που τότε δημιουργήθηκε στην περιοχή. Ο άλλος γιος του Παύλου, Δημήτριος Γραμματικός έδρασε αργότερα στα Γιαννιτσά ως οπλίτης σε διάφορα Ελληνικά αντάρτικα σώματα, καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα. Η σορός του Παύλου Γραμματικού μεταφέρθηκε κρυφά απο τους συντρόφους του στο χωρίο Μικρό Μοναστήρι (Ζορμπάς), όπου ήταν παντρεμένη η αδελφή του, όπου και ετάφη.
Υπάρχει και ένα Βουλγαρικό τραγούδι από την περίοδο της δράσης του στην ΕΜΕΟ, που εξυμνεί τα κατορθώματα του Παύλου Γραμματικού (Παύλε Γραμματίκωφ) εναντίον Τούρκων και Τουκαλβανών (αρναούτηδων):
Η δράση του Παύλου Γραμματικού στις περιοχές Πέλλας και Παιονίας, ως κλέφτης ήταν ιδιαίτερα σημαντική γιατί ανακούφισε τους χριστιανούς της περιοχής από τις Οθωμανικές αυθαιρεσίες, σκοτώνοντας αρκετούς Τούρκους και Τουρκαλβανούς δυνάστες. Απόγονοι της οικογένειας Γραμματικού, διαμένουν κυρίως στο Πολύπετρο Κιλκίς.
Πύργος του ΟΤΕ

Ιστορία

Ο Πύργος του ΟΤΕ είναι σχεδιασμένος από τον αρχιτέκτονα Αλέξανδρο Αναστασιάδη το 1966, έχοντας 76m ύψος και φιλοξενεί τέσσερις ορόφους.
Οι πρώτες εκπομπές της Ελληνικής Κρατικής Τηλεόρασης σε άσπρο και μαύρο αναμεταδόθηκαν από αυτό το κτήριο ένα χρόνο μετά την αποπεράτωση του. Σήμερα ο Πύργος του ΟΤΕ έχει εξελιχθεί σε ένα μοντέρνο πύργο τηλεπικοινωνιών.
Ιωάννης Καπετάνης

Βιογραφία

Ο Ιωάννης Ν. Καπετάνης γεννήθηκε το 1875 στην Κάτω Τζουμάγια (Ηράκλεια) όπου και φοίτησε μέχρι το ημιγυμνάσιο. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ακολούθησε το επάγγελμα του δασκάλου.
Στις αρχές του εικοστού αιώνα και κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, δίδαξε με κίνδυνο της ζωής του, ένεκα της δράσης του βουλγαρικού κομιτάτου, σε διάφορα χωριά της Μακεδονίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας όπως το Ομαλό, η Βέτρινα (νυν Νέο Πετρίτσι), η Κερκίνη, το Σπάτοβο (νυν Κοίμηση), τα Καλά Δένδρα, το Ομούρ Μπέη (νυν Καστανοχώρι), το Δημητρίτσι και τα Στεφανινά.
Ταυτόχρονα, συμμετείχε ενεργά στον Μακεδονικό Αγώνα ως μέλος του ελληνικού κομιτάτου. Μάλιστα, κατά το 1906, στα Στεφανινά, όπου προτίμησε να διοριστεί για λόγους ασφαλείας έπειτα από προηγηθείσα απόπειρα των κομιτατζήδων κατά της ζωής του, απέκρυψε στην οικία του την ομάδα του συντοπίτη του και γνωστού μακεδονομάχου, Στέργιου Βλάχβεη που αναζητούσε καταφύγιο από τα οθωμανικά καταδιωκτικά αποσπάσματα έπειτα από μια αντάρτικη επιχείρηση στο Καρατζάκιοϊ (νυν Μονοκκλησιά) Σερρών.
Στις 24 Φεβρουαρίου του 1913 ο Καπετάνης αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους εννιά Έλληνες πατριώτες από Βούλγαρους ένοπλους στο Δημητρίτσι και εκτελέστηκε έπειτα από φρικτά βασανιστήρια. Στη συνέχεια το πτώμα του πετάχτηκε στον ποταμό Στρυμόνα.
3060 Ντελκάνο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Ντελκάνο είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Παραλία Διονυσίου Χαλκιδικής

Ιστορία

Η Παραλία Διονυσίου ιδρύθηκε το 1922 κυρίως από πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης. Το Μοναστήρι Διονυσίου, το οποίο ήταν μετόχι της Μονής Διονυσίου καταστράφηκε με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν μνημεία που να χαρακτηρίζουν την περιοχή. Εξάλλου, ο οικισμός στην παραλία Διονυσίου δημιουργήθηκε πολύ αργότερα, το 1964.
Ουέλβα

Αξιοθέατα

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο (Museo Arqueológico Provincial) της πόλης υπάρχουν πολλά εκθέματα φοινικικής και ελληνικής προελεύσεως, καθώς επίσης και τοιχογραφίες από την ζωή του Χριστόφορου Κολόμβου. Περισσότερες πληροφορίες για το Χριστόφορο Κολόμβο μπορεί κανείς να βρει στο Μοναστήρι Santa María de la Rábida, το οποίο είναι περικυκλωμένο από εξωτικά φυτά, στην τοποθεσία Palos de la Frontera, όπου ο Κολόμβος έκανε τις προετοιμασίες για το πρώτο του ταξίδι, και στο Convento de Santa Clara, το οποίο επισκεπτόταν πολύ συχνά.Το πιο αναγνωρίσιμο μνημείο είναι το Monumento a la Fe Descubridora, ένα άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου το οποίο βρίσκεται στην Punta del Sebo. Το Santuario de Nuestra Señora de la Cinta είναι ο ναός στον οποίο ο Χριστόφορος Κολόμβος προσευχόταν πριν αναχωρήσει για τα ταξίδια του. Η Iglesia de la Merced είναι η σημαντικότερη εκκλησία της πόλης (χτίστηκε τον 17ο αιώνα), η οποία μετά τον καταστροφικό σεισμό της Λισαβόνας το 1755 άρχισε να ανακατασκευάζεται το 1765 και ολοκληρώθηκε το 1953. Στην εκκλησία αυτή υπάρχουν πολλές εικόνες της Παναγίας του 17ου και 18ου αιώνα. Ο ναός του Αγίου Πέτρου (Iglesia de San Pedro) είναι η αρχαιότερη εκκλησία της πόλης, κατασκευάστηκε ανάμεσα στον 15ο και 16ο αιώνα. Τα πρώτα χρόνια χρησιμοποιούνταν ως οχυρό ενάντια στους Πορτογάλους ενώ αργότερα ως κάστρο. Το 1999 η εκκλησία ανακηρύχθηκε ως μνημείο πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
Έμπερχαρτ Α΄ κόμης της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Αγνής, από το Λήγκνιτς (Πολωνικά: Λεγκνίτσα) της Σιλεσίας.
Το 1325 απεβίωσε στη Στουτγάρδη σε ηλικία 60 ετών. Επειδή ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ είχε αποβιώσει από το 1315, τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Ούλριχ Γ΄.
1491 Βαλδουίνος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βαλδουίνου εκτιμάται σε 27 περίπου χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Junkers Ju 87

Διαδικασία καθέτου εφορμήσεως

Πετώντας στα 4.600 μέτρα, ο πιλότος εντόπιζε το στόχο του μέσα από ένα παράθυρο διόπτευσης στο δάπεδο του πιλοτηρίου. Αφού άνοιγε τα αερόφρενα, έκοβε ταχύτητα και περιέστρεφε το αεροσκάφος κατά 180° γύρω από τον διαμήκη άξονά του, ρίχνοντάς το σε μια κάθετη βύθιση. Κόκκινες ετικέτες ανυψώνονταν από την πάνω επιφάνεια των πτερύγων, σαν οπτική ένδειξη προς τον πιλότο πως εάν η πίεση από την επιτάχυνση («g») τον άφηνε αναίσθητο, θα ενεργοποιούνταν το αυτόματο σύστημα ανύψωσης. Η βύθιση γινόταν σε μια γωνία 60 ως 90 μοιρών, επιταχύνοντας στα 600 περίπου km/h. 
Όταν το αεροσκάφος βρισκόταν σε μια λογική απόσταση από το στόχο, άναβε μία λυχνία στο όργανο ένδειξης υψομέτρου, για να επισημάνει την κατάλληλη στιγμή για την απελευθέρωση της βόμβας  (περίπου 450 m). Ο πιλότος έριχνε τη βόμβα πιέζοντας ένα κομβίο στον πίνακα οργάνων, που ταυτόχρονα με την απελευθέρωση της βόμβας εκκινούσε και τον αυτόματο μηχανισμό ανύψωσης. Μία αρπάγη κάτω από την άτρακτο θα εξέτρεπε τη βόμβα,ώστε να παρακάμψει το δίσκο του έλικα και το αεροσκάφος θα ξεκινούσε αυτόματα την έξοδό του,με 6 «g». 
Όταν το ρύγχος ανέβαινε πάνω από το οριζόντιο επίπεδο, τα αερόφρενα ανασύρονταν, ανέβαιναν οι στροφές και ο έλικας ρυθμίζονταν σε ανάβαση. Ο πιλότος ανακτούσε πάλι τον έλεγχο και συνέχιζε κανονικά την πτήση.

Καταστροφέας αρμάτων Ju 87G

Αναπτύχθηκε στις αρχές του 1943, οπλισμένο με δύο πυροβόλα των 37 mm εγκατεστημένα σε ατρακτίδια κάτω από τις ημιπτέρυγες και αποδείχθηκε τρομερά αποτελεσματικό στα χέρια έμπειρων πιλότων. Αν και παρέμενε αργοκίνητο, η σταθερότητά του, οι τεράστιες πτέρυγες και η θαυμάσια απόδοσή του σε βραδεία πτήση ήταν πολύτιμες για την προσβολή αργοκίνητων στόχων όπως πολεμικά οχήματα και αποβατικά σκάφη. Το Ju 87 γενικά επηρέασε το σχέδιο του A-10 Thunderbolt II και το προσωπικό του υποχρεώθηκε να μελετά το εγχειρίδιο του Stuka.
Αλεξάντερ Ρίμπακ

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Μινσκ στη καρδια της Λευκορωσίας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στις 13 Μαΐου του 1986. Εγκαταστάθηκε σε ηλικία 5 ετών στη Νορβηγία μαζί με τους γονείς του και μεγάλωσε στην σκανδιναβική χώρα. Παίζει μουσικά όργανα από την ηλικία των 6-7 ετών και σήμερα παίζει πιάνο και βιολί. Η μητέρα του είναι διάσημη πιανίστα, η Ναταλλία Βαλαντίναβνα Ρίμπακ (Natallia Valiantsinauna Rybak), ενώ ο πατέρας του, Ιγκαρ Αλαξάντραβιτς Ρίμπακ (Ihar Aliaksandravich Rybak), είναι γνωστός βιολονίστας στη Νορβηγία. Ο Αλεξάντερ έχει δηλώσει ότι πάντοτε του άρεσε να διασκεδάζει τους άλλους.

Επαγγελματική καριέρα

Το 2004 βραβεύτηκε με το βραβείο Άντερς Γιάρες για τον Πολιτισμό. Έλαβε μέρος στην νορβηγική έκδοση του Idol φτάνοντας στον ημιτελικό, ενώ το 2006 κέρδισε τον διαγωνισμό ταλέντων Kjempesjansen στο κανάλι  NRK με το τραγούδι του Foolin’. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Μόρτεν Χάρκετ του συγκροτήματος A-ha και τον Άρβε Τέλεφσεν, επίσης τραγουδιστή του ιδίου συγκροτήματος. Ο Ρίμπακ εμφανίστηκε στη θεατρική παραγωγή Ο Βιολιστής στη Στέγη για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Heddaprisen. Έπαιξε επίσης στην ταινία Yohan σε σκηνοθεσία της Γκρέτε Σαλομόνσεν.

Eurovision 2009

O Alexander κέρδισε τον εθνικό διαγωνισμό Melodi Grand Prix 2009 και εκπροσώπησε τη Νορβηγία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, με το τραγούδι Fairytale, το οποίο είναι εμπνευσμένο από τη ρωσική και νορβηγική παραδοσιακή μουσική. Τη μουσική και τους στίχους στο τραγούδι έγραψε ο ίδιος ο Rybak. To τραγούδι εκτελέστηκε με τη συμμετοχή του μοντέρνου συγκροτήματος παραδοσιακών χορών «Frikar». Το εν λόγω τραγούδι ήταν το επικρατέστερο να κερδίσει τον διαγωνισμό, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις. Πράγματι, ο Alexander κέρδισε με 747.888 ψήφους έναντι 121.856 για την Τόνε Ντάμλι Ααμπέργκε.
Το τραγούδι προκρίθηκε στον δεύτερο ημιτελικό και κέρδισε μια θέση στον τελικό. Ο Alexander κέρδισε σαρωτικά την πρώτη θέση στο διαγωνισμό, πετυχαίνοντας ρεκόρ με τον μεγαλύτερο αριθμό βαθμών (387), καταρρίπτοντας το ρεκόρ των 292 βαθμών που είχαν πετύχει οι Lordi με τη Φινλανδία το Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2006.
Μίχαελ Σούλτε

Πρόωρη ζωή

Ο Schulte γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1990 στο Dollerup, έναν μικρό δήμο κοντά στο Flensburg. Παρακολούθησε το σχολείο της Δανόρδος-Σκόλεν, ένα σχολείο της Δανίας και αποφοίτησε το 2009. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη δημόσια διοίκησή του.

2012-2017: The Voice και άλλες κυκλοφορίες

Ο Schulte ξεκίνησε την καριέρα του το 2008 δημοσιεύοντας cover δημοφιλών τραγουδιών στο κανάλι του YouTube. Μέσω του καναλιού στο YouTube, μπόρεσε να υπογράψει με μια εταιρεία διαχείρισης και τελικά να υπογράψει με τη Weinstein Media.
Το 2011, ο Schulte έγινε διαγωνιζόμενος για την πρώτη σεζόν του The Voice της Γερμανίας. Έγινε οντισιόν με το τραγούδι "Set Fire to the Rain" από την Adele και έγινε μέλος της ομάδας του Rea Garvey. Ο Schulte προχώρησε μέσω του διαγωνισμού, τερματίζοντας τελικά τρίτος πίσω από τον νικητή Ivy Quainoo και την δεύτερη Kim Sanders. Μετά τον διαγωνισμό, υπέγραψε με τη γερμανική ανεξάρτητη δισκογραφική Edel AG. Το στούντιο άλμπουμ του, Wide Awake ήταν το πρώτο του και κυκλοφόρησε το 2012.

2017-σήμερα: Eurovision 2018

Στις 29 Δεκεμβρίου 2017, ο Schulte επιβεβαιώθηκε ότι ήταν ένας από τις έξι συμμετοχές που συμμετείχαν στο Unser Lied für Lissabon, τη γερμανική εθνική επιλογή για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018, με το τραγούδι "You Let Me Me Walk Alone". Το τραγούδι κυκλοφόρησε αργότερα στις 20 Φεβρουαρίου 2018. Στον τελικό, που πραγματοποιήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου, ο Schulte έλαβε τους κορυφαίους βαθμούς από το Eurovision Panel, τη διεθνή κριτική επιτροπή και τους τηλεθεατές, λαμβάνοντας το υψηλότερο δυνατό αποτέλεσμα και κερδίζοντας τον διαγωνισμό. Θα εκπροσωπήσει τώρα τη Γερμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 στη Λισαβόνα.
Νίκος Καρβούνης

Βιογραφία

Αν και γεννήθηκε στην Ιθάκη, έζησε με τον πατέρα του στη Ρουμανία, όπου τέλειωσε το Γυμνάσιο Επέστρεψε στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών και άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της εποχής. Διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Σκριπ. 
Εν συνεχεία συνεργάστηκε σε άλλες εφημερίδες όπως η Εστία και η Πρωία των οποίων ήταν και ανταποκριτής στην Ήπειρο και σε άλλα μέρη. Πολέμησε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς ήταν μέλος του τάγματος των Γαριβαλδινών. 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 προσχώρησε στο μαρξισμό και το 1933 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1936 συνελήφθη από τη δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στη Γαύδο. Στη συνέχεια απελευθερώθηκε, αλλά του απαγορεύτηκε να αρθρογραφεί.  
Μετά την απελευθέρωσή του ήρθε στην Αθήνα και ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, συνδέθηκε με την Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και καθοδηγούσε ομάδες φοιτητών στο πανεπιστήμιο Αθηνών. 
Στις αρχές της κατοχής που ακολούθησε συνελήφθη μαζί με τον Δημήτρη Γληνό από τους Ιταλούς καθώς κατηγορήθηκε ότι αρθρογραφούσε εναντίον του φασισμού και κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λάρισα. Απελευθερώθηκε μετά από λίγο και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Το 1942 έγραψε το γνωστό αντάρτικο τραγούδι «Βροντάει ο Όλυμπος» και ανέβηκε με τους αντάρτες στα βουνά της Ρούμελης, όπου ανέλαβε διευθυντής του Πρακτορείου Ειδήσεων Ελεύθερη Ελλάδα. Το 1944 ήταν υπεύθυνος του γραφείου τύπου της ΠΕΕΑ. 
Ο Νίκος Καρβούνης πέθανε στην Αθήνα το 1947.

Έργα

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα δημοσιεύοντας ποιήματα στο περιοδικό Ηγησώ. Έγραψε πλήθος ποιήματα και μελέτες. Δικός του είναι ο παιάνας «Βροντάει ο Όλυμπος/ αστράφτει η Γκιώνα».
Καόρ

Γεωγραφική θέση

Η Καόρ είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Λοτ, μέσα σε μια μεγάλη στροφή σε σχήμα U του ποταμού, γνωστή ως «χερσόνησος» (presqu'île).
Βρίσκεται 115 χιλιόμετρα βόρεια της Τουλούζ, στον οδικό άξονα RN20 / A20, που συνδέει την πόλη, μέσω της Λιμόζ με την Ορλεάνη και το Παρίσι, από το οποίο απέχει 496 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή. Το ύψος της πόλης πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι μεταξύ 105 και 332 μέτρων. Έχει έκταση 6.472 τετραγωνικά χιλιόμετρα. 
Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 19.405 κατοίκους  και βρίσκεται στο κέντρο μιας ευρύτερης αστικής ζώνης 44.289 κατοίκων, στην απογραφή 2016, με πληθυσμιακή πυκνότητα σχετικά υψηλή για τη Γαλλία στους 303 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Ιστορία

Η ιστορία της Καόρ αρχίζει από τους Κελτικούς χρόνους, πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση στη δεκαετία του 50 π.Χ. Το ρωμαϊκό όνομα της πόλης ήταν Ντιβόνα ή Ντιβόνα Καντουρκόρουμ, η «Ντιβόνα των Καντούρκων», οι οποίοι ήταν κελτικός λαός της Γαλατίας που κατοικούσε στην περιοχή. Η Ντιβόνα ήταν μία πηγή, ονομαζόμενη σήμερα « Πηγή Σαρτρέ»,  που αποτελούσε αντικείμενο λατρείας των Καντούρκων. Οι Καντούρκοι ήταν από τις τελευταίες γαλατικές φυλές που προσπάθησαν να αντισταθούν στη ρωμαϊκή εισβολή. Το όνομα της Καόρ προέρχεται από το Cadurcorum.  Ο εκρωμαϊσμός της πόλης ήταν γρήγορος και βαθύς: η Καόρ έγινε μια μεγάλη ρωμαϊκή πόλη, με πολλά μνημεία, τα ερείπια των οποίων μπορεί κανείς να επισκεφθεί σήμερα. Κατά τη ρωμαιογαλατική εποχή φημιζόταν για τα λινά της υφάσματα. 
Αργότερα, κατακτήθηκε από Βησιγότθους και μουσουλμάνους επιδρομείς. Κατά τον Μεσαίωνα, από την Καόρ περνούσε ένας από τους δρόμους που οδηγούσε τους προσκυνητές στον Άγιο Ιάκωβο της Κομποστέλα.
Κατά τον 13ο αιώνα έγινε ονομαστό πιστωτικό κέντρο και οι αργυραμοιβοί της δάνειζαν χρήματα με τόκο. Καθώς η εκκλησία την εποχή εκείνη θεωρούσε ότι η τοκογλυφία ήταν  ανήθικη και αμαρτωλή,  η Καόρ έγινε συνώνυμη αυτής της αμαρτίας και αναφέρθηκε στην Κόλαση του Δάντη (XI.50) μαζί με τα Σόδομα ως διεφθαρμένη πόλη.
Ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ', γεννημένος στην Καόρ το 1249, ίδρυσε στην πόλη Πανεπιστήμιο (το 1331), που λειτουργούσε ως το 1751, οπότε και συνενώθηκε με το Πανεπιστήμιο της Τουλούζ.
Σήμερα είναι ένα δημοφιλές τουριστικό κέντρο με ανθρώπους που έρχονται να απολαύσουν τη μεσαιωνική αύρα της και την οχυρή γέφυρα του Βαλαντρέ του 14ου αιώνα. Είναι η έδρα της Επισκοπής της Καόρ.

Κρασί

Η περιοχή γύρω από την Καόρ παράγει κρασί, κυρίως κόκκινο κρασί, διάσημο από τον Μεσαίωνα. Ο οίνος που προέρχεται από την ονομασία Καόρ πρέπει να προέρχεται από τουλάχιστον 70% Malbec, με ανώτατο όριο 30% ποικιλίες σταφυλιών Merlot ή Tannat.
Καλλιεργούνται 10.000 στρέμματα αμπελώνων Καόρ. Η ονομασία ΠΟΠ Καόρ μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για κόκκινα κρασιά. Υπάρχει επίσης λευκό και ροζέ κρασί που παράγεται στην ίδια περιοχή και πωλείται υπό την ονομασία Κρασί της περιοχής Λοτ (Vin de Pays du Lot).
Onur Air

Ιστορία

Η Onur Air ιδρύθηκε το 1992 και ξεκίνησε πτήσεις τον Μάιο του ίδιου έτους, αρχικά με 2 νοικιασμένα αεροσκάφη τύπυ Airbus A320. Το 2003 τροποποίησε το σύστημα ναύλων της, ώστε να γίνει εταιρεία χαμηλού κόστους. Μεταφέρει περίπου 1,4 εκ. επιβάτες ετησίως. Ιδιοκτήτες της είναι οι Cankut Bagona (33.3%), Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Hayri Içli (33.3%) και Unsal Tulbentci (33.3%).

Προορισμοί

Η Onur Air εκτελεί κυρίως ναυλωμλενες πτήσεις από την Τουρκία σε προορισμούς της Αυστρίας, Βελγίου, Γαλλίας, Γερμανίας, Ελβετίας, Ηνωμένου Βασιλείου, Ιρλανδίας, Ισπανίας, Ισραήλ και Ιταλίας.
Οι εσωτερικοί προορισμοί είναι: Άδανα, Αττάλεια, Γκαζίαντεπ, Eρζερούμ, Καρς, Καϋσερί, Κωνσταντινούπολη, Μαλάτια, Μποντρούμ, Ντιγιάρμπακιρ, Σαμσούντα, Σμύρνη, και Tραπεζούντα.

2005

Η Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία και η Ολλανδία έχουν απαγορέυσει στην Onur Air να απογειώνεται ή να προσγειώνεται σε αυτές λόγω σωρείας παραβιάσεων των κανονισμών ασφαλείας και μη συμόρφωση με τις υποδείξεις σχετικά με την ασφάλεια των πτήσεων. Αν και η εταιρεία αρνείται τις κατηγορίες, 40.000 επιβάτες παρέμεναν στα αεροδρόμια. Σύμφωνα με το BBC News (16 Μαΐου 2005), συνομιλίες μεταξύ Onur Air και της Ολλανδικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, οδήγησαν στην άρση της απαγόρευσης και η Onur Air μπόρεσε και πάλι να πετάξει για την Ολλανδία. Η εταιρεία απείλησε την Ολλανδική Κυβέρνηση με μήνυση, καθώς η ξαφνική απαγόρευση οδήγησε σε απώλεια €60 εκατομμυρίων από την εταιρεία, η οποία όμως μπορεί να διεκδικήσει €15 εκατομμύρια από την Ολλανδική Κυβέρνηση. Όπως ήταν αναμενόμενο, η Ολλανδική Κυβέρνηση απέρριψε τις απειλές και εξέφρασε τις ανησυχίες της για το αν ο τουρκικός αυτός αερομεταφορέας λαμβάνει σοβαρά υπόψιν τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Υ.Π.Α. (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας). Παράλληλα, εκπρόσωπος της κυβέρνησης δήλωσε πως «δεν έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι στα αεροσκάφη».
Τον Νοέμβριο του 2005, η εταιρεία άλλαξε το λογότυπό της και τα χρώματα των αεροσκαφών της. (Πηγή: δικτυακός τόπος )
Α.Σ. Νεάπολη

Εθνικά Πρωταθλήματα

Η καλύτερη περίοδος του συλλόγου ήταν μεταξύ 1996-2001.Το 1997 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και την άνοδο στη Δ΄ Εθνική. Στην πρώτη του περίοδο στην Δ' Εθνική εξασφαλίζει την παραμονή και συγχρόνως κατακτά και το κύπελλο της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Στη δευτερή του περίοδο στην κατηγορία το 1998-99 ο σύλλογος στέφεται πρωταθλητής του ομίλου του κι ανεβαίνει στη Γ΄ Εθνική, όπου θα παραμείνει για μια μόνο περίοδο, καθώς ακολουθούν 2 συνεχόμενοι υποβιβασμοί και επιστροφή στα τοπικά πρωταθλήματα, όπου αγωνίζεται ως σήμερα. 
Το 2015-16 αγωνίζεται στη 2η κατηγορία (Α') της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας