Swissair Πτήση 316

Η συντριβή

Η Πτήση SR 316 ήταν ένα διεθνές προγραμματισμένο δρομολόγιο με αφετηρία τη Γενεύη (Ελβετία) και προορισμό την Αθήνα. Το αεροσκάφος, ονόματι Uri με αριθμό νηολογίου HB-IDE, είχε κυβερνήτη τον Fritz Schmutz και συγκυβερνήτη τον Martin Deuringer.
Η Πτήση 316 ακούμπησε το διάδρομο 15L με ταχύτητα 146 κόμβων (270 χλμ/ώρα· 168 μίλια/ώρα). Το αεροσκάφος επιβράδυνε, αλλά εξετράπη από τον διάδρομο και κατέληξε να σταματήσει στο δημόσιο δρόμο. Διαχωρίστηκαν η αριστερή του πτέρυγα και η ουρά και εκδηλώθηκε πυρκαγιά. Οι 14 από τους 142 επιβάτες της πτήσης έχασαν τη ζωή τους. 
Μεταξύ των νεκρών επιβατών υπήρχαν Βρετανοί, Γερμανοί και Γάλλοι πολίτες. Από τους επιβαίνοντες, οι 100 ήσαν ιατροί, καθ' οδόν σε ένα ιατρικό συνέδριο στην Κίνα.
Μεταξύ των επιζώντων της Πτήσης 316 ήταν ο Hans Morgenthau, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σικάγου και ειδικός στις διεθνείς σχέσεις καθώς και ο Lakshman Kadirgamar, μετέπειτα Υπουργός Εξωτερικών στη Σρι Λάνκα.

Επακόλουθο

Μετά το δυστύχημα μαθεύτηκε ότι το αεροσκάφος μετέφερε πάνω από 450 κιλά ραδιοϊσοτόπων και μικρή ποσότητα πλουτωνίου. Το πλουτώνιο ήταν στις αποσκευές ενός από τους επιβαίνοντες επί του σκάφους γιατρούς και αγνοούνταν για σύντομο διάστημα μετά από τη συντριβή, αλλά βρέθηκε γρήγορα. Οι Αρχές έλεγξαν τους πυροσβέστες και τους άλλους εργαζόμενους στη διάσωση για τυχόν έκθεσή τους στην ακτινοβολία.
Η συντριβή κατέστρεψε βιομηχανικά διαμάντια αξίας άνω των $2 εκατομμυρίων, τα οποία προορίζονταν για την Μουμπάι. Τα περισσότερα από τα άκοπα διαμάντια βρέθηκαν από την αστυνομία, αλλά είχαν καταστραφεί από την έντονη θερμότητα της συντριβής.
Δυο ημέρες μετά τη συντριβή της Πτήσης SR 316, οι Ελληνικές Αρχές κατηγόρησαν τον Κυβερνήτη Fritz Schmutz μεταξύ άλλων και για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Στη δίκη που έγινε το 1983, βρέθηκε ότι ο Schmutz, μαζί με τον συγκυβερνήτη Deuringer, ήσαν ένοχοι πολλαπλών κατηγοριών συμπεριλαμβανομένης και αυτής της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας, της πρόκλησης πολλαπλών σωματικών βλαβών και της παρακώλυσης της εναέριας κυκλοφορίας, καταδικάστηκαν δε σε πέντε και δυόμιση έτη φυλάκισης αντιστοίχως. Οι Schmutz και Deuringer αφέθηκαν ελεύθεροι με εγγύηση, ενώ άσκησαν έφεση κατά της ποινής τους. Ένα χρόνο μετά την καταδίκη τους, το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι οι Schmutz και Deuringer θα μπορούσαν να εξαγοράσουν την ποινή της φυλάκισής τους. Κανένας από τους δύο πιλότους δεν ξαναπέταξε μετά το ατύχημα, αλλά συνέχισαν να εργάζονται στη Swissair.

Αιτία

Η διερεύνηση του ατυχήματος καθόρισε ως αιτίες ότι οι χειριστές της πτήσης προσγείωσαν το αεροσκάφος πολύ αργά (μακριά) στον διάδρομο προσγείωσης, με υπερβολική ταχύτητα, μετά από μια μη σταθεροποιημένη τελική προσέγγιση και ότι δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν σωστά την πέδηση του αεροσκάφους και τα συστήματα αντίστροφης ώσης (reverse thrust). Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα το αεροσκάφος να μην είναι σε θέση να σταματήσει εντός του διαθέσιμου διαδρόμου και να πραγματοποιήσει υπέρβαση του διαδρόμου προσγείωσης.
Ένα μέλος της ομάδας Επιχειρήσεων της Επιτροπής Διερεύνησης Ατυχημάτων είχε διαφορετική γνώμη από τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής σχετικά με τα αίτια του ατυχήματος, δηλώνοντας ότι πίστευε πως το πλήρωμα δεν συνειδητοποίησε την ταχύτητα και την απόσταση προσγείωσης, δεν ακολούθησε την τεχνική προσγείωσης της εταιρείας σε συνθήκες κακής πέδησης, και δεν αξιοποίησε σωστά τα συστήματα πέδησης και ανάστροφης ώσης του αεροσκάφους.