google/wiki40b huggingface dataset:
Give Me All Your Luvin'

Background

Στις 8 Νοεμβρίου 2011, δύο αποσπάσματα από το demo του "Give Me All Your Luvin'" διέρρευσαν στο διαδίκτυο. Την ίδια μέρα διέρρευσε ολόκληρο το demo του τραγουδιού στο διαδίκτυο με τίτλο “Give Me All Your Love”.  Σύμφωνα με το Billboard, «Μέσα σε λίγες ώρες, ήταν ανάμεσα σε ένα από τα κορυφαία 10 trending θέματα σε όλο τον κόσμο στο Twitter.» Μέτα την κυκλοφορία του demo, ο μάνατζερ της Madonna, Guy Oseary, έγραψε στο Twitter ότι είναι πολύ ευχαριστημένοι με την θετική αντίδραση που είχε το demo, αλλά είναι πολύ αναστατωμένοι με όποιον διέρρευσε το τραγούδι. Το demo δεν διέθετε τα φωνητικά της M.I.A.
Στις 22 Δεκεμβρίου , η αστυνομία συνέλαβε τον 31 χρoνών fan από την Ισπανία που διέρρευσε το demo. Η αστυνομία, η οποία επιβεβαίωσε μόνο τα αρχικά του υπόπτου ως J.M.R., τον περιέγραψε ως έναν μεγάλο fan της Madonna.

Σύνθεση

Το "Give Me All Your Luvin'" είναι ένα dance-pop τραγούδι με στοιχεία από bubblegum pop, synthpop, New Wave και disco. Το τραγούδι ξεκινάει με την M.I.A. και την Nicki Minaj να τραγουδούν "L-U-V Madonna Y-O-U You Wanna". Ο τόνος της φωνής του θυμίζει το "Hollaback Girl" της Gwen Stafani το 2005 και το "Mickey" του Toni Basil το 1982. Η Priya Elan του NME είπε ότι μοιάζει με παλιότερα τραγούδια της Μαντόνα όπως "Beautiful Stranger" και "Amazing" και τραγούδια από τα άλμπουμ της Ray of Light το 1998 και Hard Candy το 2008.
Ο John Mitchell του MTV σχολίασε ότι η ενορχήστρωση του τραγουδιού αποτελείται από: "αστραφτερό synths, βαδίζοντας σε τύμπανα μπάντας, χειροκροτήματα και μία πιασάρικη χορωδία". Η Lewis Corner του Digital Spy ονόμασε το τραγούδι: "Εμπνευσμένο απ’την electro-thumper τα 80’ς το οποίο ολοκληρώνεται από άσματα μαζορέτας L-U-V Madonna". Μετά το δεύτερο ρεφρέν επηρεάζεται από dubstep. Η Minaj τραγουδά με ταχείς ρυθμούς ως το alter-ego της Roman Zolanski: "You can be my boy, you can be my boy toy / In the nick of time, I can say a sicker rhyme / Cause it's time for change, like a nickel or a dime / I'm Roman, I'm a barbarian, I'm Conan." Ο ρυθμός μειώνεται στη συνέχεια, όταν ραπάρει η M.I.A.
Σαρλ Ρισέ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ρισέ γεννήθηκε στο Παρίσι. Το 1887 έγινε καθηγητής της φυσιολογίας στο Collège de France και το 1898 μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Ιατρικής. Οι έρευνές του στην αναφυλαξία (anaphylaxie, λέξη που έπλασε ο ίδιος από ελληνικά συνθετικά), στις οποίες τον βοήθησε ο Πωλ Πορτιέ (Paul Portier), βοήθησαν στην ανακάλυψη των αιτίων που προκαλούν την αλλεργική ρινίτιδα, το άσθμα και άλλες αλλεργικές αντιδράσεις σε εξωτερικές ουσίες. Επίσης, εξήγησαν κάποιες περιπτώσεις δηλητηριάσεων και αιφνίδιου θανάτου που δεν είχε σταθεί δυνατό να ερμηνευθούν με άλλο τρόπο. Το 1914 ο Ρισέ έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών.
Ο Ρισέ ήταν ένας άνθρωπος με πολλά ενδιαφέροντα, και τα έργα του περιλαμβάνουν βιβλία ιστορίας, κοινωνιολογίας, φιλοσοφίας, ψυχολογίας, αλλά και θεατρικά έργα, ακόμα και ποίηση. Εκτός αυτών, υπήρξε και πρωτοπόρος της αεροπορίας: βοήθησε στη σχεδίαση ενός πειραματικού γυροπλάνου ή αυτόγυρου, μιας μορφής αεροσκάφους, που έγινε γνωστό ως «Γυροπλάνο Μπρεγκέ-Ρισέ».
Είχε επίσης έντονο ενδιαφέρον για την ύπνωση και την εξωαισθητηριακή αντίληψη. Το 1891 ίδρυσε την επιθεώρηση Annales des sciences psychiques. («Χρονικά ψυχικών επιστημών»). Το 1905 έγινε πρόεδρος της Εταιρείας Παραψυχολογικών Ερευνών (Society for Psychical Research) στο Ηνωμένο Βασίλειο και είναι ο πατέρας του όρου «εκτόπλασμα». Διεξήγαγε πειράματα με μέντιουμ.
Το 1919 ο Ρισέ έγινε επίτιμος πρόεδρος του Διεθνούς Μεταφυσικού Ινστιτούτου (Institut Métapsychique International) των Παρισίων και το 1929 ενεργός πρόεδρος. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 85 ετών.
Ιπτάμενη βόμβα

Γενικά

Συγκεκριμένα στη διάρκεια του Β΄ Π.Π. ο Αδόλφος Χίτλερ αμέσως μετά την απόβαση της Νορμανδίας (6 Νοεμβρίου 1944) άρχισε να δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία για μυστικά όπλα που είχε το γερμανικό οπλοστάσιο προεξοφλώντας ότι θα μπορούσαν να επιφέρουν σπουδαία αποτελέσματα στην ταχύτερη επικράτηση της κυριαρχίας του. Στα πλαίσια της τότε προπαγάνδας του ψυχολογικού πολέμου οι ειδήσεις αυτές απέβλεπαν αφενός στην αποθάρρυνση των αντίπαλων συμμαχικών στρατευμάτων, αφετέρου στην ανόρθωση του ηθικού των δικών του δυνάμεων η κατάσταση των οποίων βρίσκονταν ήδη σε δύσκολη θέση τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό μέτωπο. Παράλληλα σχεδόν όλο το τότε τεχνικό επιστημονικό δυναμικό της Γερμανίας πάσχιζε για την ανακάλυψη νέων όπλων περισσότερο αποτελεσματικών σε όλα τα πεδία των μαχών (των κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα).
Έτσι στις 12 Ιουνίου του 1944, τη νύκτα, ξημερώνοντας η επομένη το Λονδίνο δοκίμαζε - γνώριζε την καταστροφή του πρωτότυπου αυτού όπλου που ονομάστηκε ιπτάμενη βόμβα σ΄ ένα άνευ προηγουμένου καταιγισμού προσβολών. Παρόμοια τέτοια καταιγιστική προσβολή επαναλήφθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους αυτή τη φορά με βλήματα V-2, εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας επίσης με πολύ μεγάλες καταστροφές.
Υπολογίστηκε ότι από τον Ιούνιο του 1944 μέχρι τον Μάιο του 1945 εκτοξεύτηκαν συνολικά μόνο εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας περίπου 8.000 ιπτάμενες βόμβες V-1 και 7.000 βλήματα V-2.
Μαρία (κόρη Μαυρικίου)

Βιογραφία

Το 590 ο Χοσρόης, εξόριστος πρίγκιπας, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησε συνδρομή από τον Μαυρίκιο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων για να διεκδικήσει τον θρόνο από τον Βαχράμ Σχοβίν (β. 590-591). Στο έργο Σαχναμέ του Φερντοσί αναφέρεται ο Χοσρόης είχε νυμφευτεί τη Σιρίν πριν εξοριστεί. Ο Σεβέος αναφέρει ότι η Σιρίν ήταν από το Κουζεστάν, ενώ το Χρονικό της Έδεσσας ότι ήταν Αραμαία, δηλ. από το Σουριστάν (τη Συρία). Στο έργο Ραβζάτ ας-σαφά του Μιρ-Κχβανντ η Σιρίν ήταν αρχικά υπηρέτρια σε ένα σπίτι, όπου σύχναζε ο Χοσρόης. Αλλά αυτά είναι μεταγενέστερες αναφορές και μπορεί να έχουν επηρεαστεί από μύθους.
Η Μαρία απουσιάζει από τις Ρωμαϊκές πηγές. Εμφανίζεται στο Χρονικό της Έδεσσας, στον Διονύσιο Τελμαχάρενσις (στο Χρονικό του 1234), στον Αλ-Ταμπάρι, στον Ευτύχιο Πατριάρχη της Αλεξανδρείας, στον Φερντοσί, στο Χρονικό του Σίιρτ, στον Μιχαήλ της Συρίας, στον Μπαρ Εβραίο και στον Μιρ-Κχβανντ. Το Χρονικό του Σίιρτ και το έργο του Μαρί ιμπν Σουλεϊμάν είναι τα μόνα, που αναφέρουν ότι η Μαρία ονομαζόταν επίσης Σιρίν, ταυτίζοντας τις δύο μορφές· την περιγράφουν ως κόρη του Μαυρικίου. Πάντως ο Θεόφιλος Σιμοκάττης, η πιο λεπτομερής ιστορική πηγή για τον Μαυρίκιο, δεν την αναφέρει.
Σχετικά με την ηλικία της, ο Μπάουμ αναφέρει ότι ο Μαυρίκιος νυμφεύτηκε τη σύζυγό του Κωνσταντίνα τον Αύγουστο του 582. Αν η Μαρία ήταν νόμιμο τέκνο του, το 590 θα ήταν μικρότερη των 18 ετών. Οι κύριες πηγές αναφέρουν ως τέκνα τους τα εξής: Θεοδόσιος, Τιβέριος, Πέτρος, Παύλος, Ιουστίνος, Ιουστινιανός, Αναστασία, Θεοκτίστη, Κλεοπάτρα.
Στο Σαχναμέ αναφέρεται ότι η Σιρίν δηλητηρίασε τη Μαρία. Μεταγενέστερες πηγές τις αναφέρουν ως βασίλισσες (ο Χοσρόης Β΄ έγινε βασιλιάς της Περσίας το 591-628). Και στις δύο περιπτώσεις προσπαθούν να αναβιβάσουν η καθεμία τους γιους της στο θρόνο. Η Σιρίν υποστήριζε τον γιο της Μαρντανσάχ, ενώ η Μαρία τον Σιρόη (Καβάδη Β΄), που ήταν γιος της σύμφωνα με μερικές πηγές· σύμφωνα με άλλες ήταν ο πρωτότοκος και όχι της Σιρίν. Ο Μπάουμ θεωρεί τη Σιρίν ιστορική μορφή και τη Μαρία μυθική, ίσως με αφορμή κάποια Ρωμαία, μέλος του χαρεμιού του Χοσρόη Β΄.
Ανδρόνικος Δ´ Παλαιολόγος

Πριν την ανταρσία

Ο Ανδρόνικος Δ΄ αρχικά επιχείρησε να εκμεταλλευτεί την απουσία του πατέρα του σε διπλωματική περιοδεία στο εξωτερικό έως το 1369. Οι αποτυχημένες διαπραγματεύσεις με τον Λουδοβίκο A΄ των Καπετιδών-Ανζού της Ουγγαρίας, η αισχρή για το λαό υποταγή του Ιωάννη Ε΄ στον πάπα Ουρβανό και η ένδεια του αυτοκράτορα κατά την επίσκεψή του στη Βενετία για διευθέτηση οφειλών, δημιουργούσαν στην πρωτεύουσα κλίμα απογοήτευσης και αγανάκτησης προς τον απροκάλυπτα δυτικόφιλο πατέρα του Ιωάννη Ε΄. Ο Ανδρόνικος Δ΄ δεν φανέρωσε έμπρακτα τις προθέσεις του. Όμως αδράνησε προκλητικά, όταν ουσιαστικά ο πατέρας του ήταν όμηρος των Βουλγάρων (Βίντιν, 1366) και χρειάστηκε η επέμβαση του Αμεδαίου ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας (εξαδέλφου του Ιωάννη Ε΄) για να ελευθερωθεί, αλλά και όταν ο Ιωάννης Ε΄ ζήτησε οικονομική βοήθεια, ενώ βρισκόταν στη Βενετία, η συνδρομή του ευπειθούς Μανουήλ ήταν που τελικά έδωσε τη λύση. Επιπρόσθετα οι σχέσεις πατέρα και πρωτότοκου γιου ψυχράθηκαν περισσότερο, επειδή ο Ιωάννης Ε΄ συμφώνησε με τους Βενετούς την παραχώρηση της νήσου Τενέδου, μήλο της έριδας μεταξύ των μεγάλων ιταλικών ναυτικών δυνάμεων Βενετίας και Γένοβας, με την οποία Γένοβα συνεργαζόταν μυστικά ο Ανδρόνικος Δ΄.

Η σύγκρουση με την πατρική εξουσία

Η πρώτη ένοπλή του προσπάθεια να καταλάβει την εξουσία το 1373 απέτυχε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να φυλακιστεί μαζί με το γιο του Ιωάννη, αφού τιμωρήθηκαν με τύφλωση. Η εκτέλεση της εντολής δεν επέφερε βέβαια πλήρη τύφλωση, μια και σε διάστημα σχεδόν δύο χρόνων η όραση των κρατουμένων επανήλθε σε τέτοια επίπεδα, ώστε να διεκδικήσουν την εξουσία. Με τη βοήθεια λοιπόν των Γενουατών απέδρασε ο Ανδρόνικος και οργάνωσε πραξικόπημα που επέτυχε (Μάιος του 1376). Συνέλαβε και φυλάκισε τον Ιωάννη Ε' και τον αδελφό του Μανουήλ. Κάθισε στο θρόνο από το 1376 μέχρι το 1379, παρεμβάλλοντας τη βασιλεία του σε αυτή του πατέρα του. Το 1379 Ιωάννης Ε' και Μανουήλ απελευθερώθηκαν, πιθανόν από τους Τούρκους και τους Βενετούς, σταθερά εχθρούς του Ανδρόνικου, λόγω της φιλικής προς τους Γενουάτες πολιτικής του. Μετά από συμβιβασμό, στον Ανδρόνικο αποδόθηκε ο τίτλος του συναυτοκράτορα και του παραχωρήθηκε μια περιοχή στη Σηλυμβρία, καθώς και δικαίωμα διαδοχής στο βυζαντινό θρόνο από το γιο του Ιωάννη. Πέθανε το 1385 στις 28 Ιουνίου.

Νομίσματα

Ο Ανδρόνικος Δ' έκοψε αργυρά 1/2 υπερπύρου, βασιλικά και τορνέζια χαλκά. Το ότι δεν έκοψε χρυσά (ολόκληρα) υπέρπυρα φανερώνει τη δύσκολη οικονομική κατάσταση. Στο 1/2 υπερπύρου εικονίζεται σε προτομή με γύρω την επιγραφή ANΔΡΟΝΙΚΟC ΔΕCΠΟΤΗC Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟC / ΘV ΧΑΡΙΤΙ ΒΑCΙΛΕVC ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ, ενώ στην άλλη όψη υπάρχει η προτομή του Χριστού.
Fandom

Ο όρος fandom χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε μια υποκουλτούρα που αποτελείται από τους οπαδούς που τους χαρακτηρίζει ένα αίσθημα συμπάθειας και συντροφικότητας προς άλλους συνανθρώπους τους που μοιράζονται κάποιο κοινό ενδιαφέρον. Οι φανς συνήθως ενδιαφέρονται ακόμα και για τις μικρές λεπτομέρειες του ή των αντικειμένων του fandom τους και ξοδεύουν ένα σημαντικό μέρος του χρόνου και της ενέργειας τους με αυτό που τους ενδιαφέρει, συχνά ως μέρος ενός κοινωνικού δικτύου με ειδικότερες πρακτικές (ένα fandom)· αυτό είναι που διαφοροποιεί τους "fannish" (συνδεδεμένο με το fandom) φανς από αυτούς που έχουν μόνο κάποιο απλό ενδιαφέρον.
Ένα fandom μπορεί να αναπτυχθεί γύρω από κάθε περιοχή ανθρώπινου ενδιαφέροντος ή δραστηριότητας. Το αντικείμενο του οπαδικού ενδιαφέροντος μπορεί να οριστεί στενά, επικεντρώνοντας σε κάτι σαν μια ατομική διασημότητα, ή πιο ευρέως ορισμένα, καλύπτοντας ολόκληρα χόμπι, είδη ή μόδες. Ενώ τώρα χρησιμοποιείται για να εφαρμόζεται σε ομάδες ατόμων που είναι γοητευμένες με ένα οποιοδήποτε θέμα, ο όρος έχει τις ρίζες του σε εκείνους που έχουν μια ενθουσιώδη εκτίμηση για τον αθλητισμό. Το λεξικό της Merriam-Webster ανιχνεύει τη χρήση του όρου πίσω στο 1903. Σχηματίζεται από την λέξη fan συν την κατάληξη -dom (που βγαίνει από το kingdom που σημαίνει βασίλειο).
Η λέξη fandom ως όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί με μια ευρεία έννοια για να αναφερθεί στα διασυνδεδεμένα κοινωνικά δίκτυα των μεμονωμένων fandoms, πολλά από τα οποία επικαλύπτονται.
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015

Στην Πορτογαλία διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στις 4 Οκτωβρίου 2015. Όλες οι έδρες της Συνέλευσης, 230 συνολικά, διεκδικήθηκαν.
Ο δεξιός συνασπισμός Πορτογαλία Μπροστά (PàF),αποτελούμενος από τους Σοσιαλδημοκράτες (PSD) και το Λαϊκό Κόμμα (CDS-PP), κέρδισε το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων με 38,6%, εξασφαλίζοντας το 46% των εδρών στη Συνέλευση. Συγκριτικά με τις εκλογές του 2011, η απώλεια ήταν της τάξης του 12% (παρότι το PSD και το CDS–PP δεν έλαβαν μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 2011). Ο συντηρητικός συνασπισμός επικράτησε σχεδόν σε όλη τη χώρα στο Βορρά και στο Κέντρο και το PS κέρδισε στο Νότο.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) δεν κατάφερε να κερδίσει αυτοδυναμία. Το PS έλαβε μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων σε σύγκριση με τις εκλογές του 2011, ωστόσο διέψευσε τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, που του έδιναν μεγαλύτερα ποσοστά. Το κόμμα αυτό και οι εταίροι του της Αριστεράς απέρριψαν κάθε ενδεχόμενο να συνεργαστούν με τον συνασπισμό PSD/CDS–PP.
Το Αριστερό Μπλοκ (BE), παρά τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, κέρδισε περισσότερο από το 10% των ψήφων και έγινε η τρίτη δύναμη στο κοινοβούλιο. Για πρώτη φορά από το 1999 το κόμμα Άνθρωποι–Ζώα–Φύση (PAN) εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου. Τα κόμματα της Αριστεράς, παρότι είχαν την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, τάχθηκαν υπέρ ενός ψηφίσματος που απορρίπτει το πρόγραμμα της δεξιάς κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί η κυβέρνηση, 11 ημέρες μετά το σχηματισμό της.

Πλαίσιο

Ο Πρόεδρος της Πορτογαλίας προκήρυξε τις εκλογές στις 4 Οκτωβρίου, καθώς άσκησε το δικαίωμά του να διαλύσει το κοινοβούλιο με δική του θέληση και χωρίς την προτροπή του Πρωθυπουργού ή του Κοινοβουλίου. Η θητεία του κοινοβουλίου είναι 4ετής.

Σχηματισμός κυβέρνησης

Οι Σοσιαλιστές, το Αριστερό Μπλοκ και οι κομμουνιστές και οι Πράσινοι άρχισαν διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με αριστερή πλειοψηφία. Στις 19 Οκτωβρίου 2015 ο γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Αντόνιο Κόστα, απέρριψε την πρόταση για μετεκλογική κυβέρνηση συνασπισμού με την δεξιά συμμαχία PàF. Την επομένη, ο Κόστα δήλωσε ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα θα καταψηφίσει στη βουλή οποιαδήποτε κυβέρνηση με επικεφαλής τον Πέδρο Πάσους Κοέλιου και με τη στήριξη της Πορτογαλίας Μπροστά. Στις 22 Οκτωβρίου ο Κοέλιου έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα. Η νέα Βουλή συνήλθε στην πρώτη της συνεδρίαση στις 23 Οκτωβρίου και πρόεδρός της εξελέγη ο σοσιαλιστής Εντουάρντο Φέρο Ροντρίγκες λαμβάνοντας 120 ψήφους έναντι 108 που έλαβε ο υποψήφιος της κυβέρνησης.
Τα μέλη της δεύτερης κυβέρνησης Κοέλιου ορκίστηκαν στις 30 Οκτωβρίου.

Πτώση της κυβέρνησης

Στις 10 Νοεμβρίου το κυβερνητικό πρόγραμμα καταψηφίστηκε έπειτα από πρόταση δυσπιστίας με 123 ψήφους υπέρ και 107 κατά της πρότασης.  Αυτό επέφερε την πτώση της κυβέρνησης Κοέλιο.

Σχηματισμός κυβέρνησης Κόστα

Τον Νοέμβριο του 2015 σχηματίστηκε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αντόνιο Κόστα από το Σοσιαλιστικό Κόμμα και με τη στήριξη των Πρασίνων και 2 κομμάτων της Αριστεράς.
Αιγαίων (δορυφόρος)

Ανακάλυψη και Ονομασία

Ανακαλύφτηκε στις 3 Μαρτίου 2009 από φωτογραφίες που λήφθηκαν στις 15 Αυγούστου 2008 από το Κασσίνι-Χόιχενς  και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2008 S 1. Ανακοινώθηκε από την επικεφαλής της αποστολής και Αμερικανίδα αστρονόμο Κάρολιν Πόρκο. Ονομάστηκε Αιγαίων, ο οποίος ήταν ένας από τους Εκατόγχειρες κατά την Ελληνική μυθολογία.
Φίλιππος Ιωάννου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ζαγορά του Πηλίου το 1800. Σε νεαρή ηλικία, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου μυήθηκε στις ιδέες της Φιλικής Εταιρείας. Το 1829 μετέβη στο Ναύπλιο, όπου προσλήφθηκε ως γραμματέας του Ανδρέα Μιαούλη. Νωρίτερα είχε πολεμήσει κατά την Ελληνική Επανάσταση στη Ζαγορά. Ηττήθηκε όμως στη Μάχη του Δράμαλη και έτσι αναγκάστηκε να μεταγκατασταθεί, στη Σκιάθο, τη Σκόπελο και τέλος στη Σύρο, όπου δίδαξε ελληνικά στην Ελληνική Σχολή μετά από παρότρυνση του ιδρυτή της Γρηγόριου Κωνσταντά. Μετά την επανάσταση πήγε στο στο Μόναχο όπου σπούδασε κλασική φιλολογία και φυσικές επιστήμες και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1836. Επίσης, όσο βρισκόταν εκεί δίδαξε και στο Ελληνικό Σχολείο. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο πρώτος Βασιλιάς της Ελλάδας Όθων, και η, τότε μνηστή του, Αμαλία. Απόκτησε βαθιές γνώσεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και ήταν άριστος χειριστής της.
Το 1837 επέστρεψε στην Ελλάδα. Αρχικά εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη συνέχεια το 1839 διορίστηκε τακτικός καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας ως τον θάνατό του. Διετέλεσε πρόεδρος της αρχαιολογικής εταιρείας από το 1850 ως το 1879. Χρημάτισε βουλευτής του Πανεπιστημίου το 1846, και κατόπιν γερουσιαστής διευθυντής της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου (1867-68, όπου συνέταξε τον οργανισμό του Νομισματικού Μουσείου. Εξελέγη δύο φορές πρύτανης του Πανεπιστημίου, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1848-1849 και 1857-1858. Ακόμη, διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, για έξι περιόδους (1844-1845, 1847-1848, 1852-1853, 1860-1861, 1865-1866 και 1868-1869).
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1880.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1991-1992

Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1992 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στη Φλώρινα. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Απόλλων Πατρών για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Γιάνους ο Νεότερος

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γιάνους Α΄ δούκα της Βαρσοβίας και της Ντανούτε των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Με σκοπό να προετοιμαστεί για τη διαδοχή, εστάλη στην Κρακοβία, όπου διέμενε στην Αυλή τού βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν βασιλιά της Πολωνίας και εξαδέλφου της Ντανούτε. Νυμφεύτηκε την κόρη τού Σπίτκο Β΄ του Μέλστιν, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη τού ποταμού Βόρκσκλα εναντίον των Τατάρων το 1399. Ήταν μικροευγενής και ο κύριος λόγος για τον γάμο αυτόν ήταν η περιουσία τού πατέρα της: ως προίκα η Αικατερίνη έλαβε το ποσό των 5.000 φίνες. Πάντως το ποσό δεν πληρώθηκε αμέσως και οι αδελφοί της καθυστερούσαν την απόδοσή του για πολλά έτη· μετά από μία σειρά από διαδικασίες αναγκάστηκαν να αποπληρώσουν ολόκληρο το ποσό μόλις το 1420. Η προίκα εξασφαλίστηκε από τον Γιάνους με μερικά ακίνητα στις πόλεις Ρούζαν και Νουρ.
Απεβίωσε άτεκνος το 1422 και έπειτα από επτά έτη απεβίωσε ο πατέρας του. Η χήρα του Αικατερίνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Νικόλας Μπιάλουχα τού Μιχάλουφ, καστελλάνο της Κρακοβίας.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1408 την Αικατερίνη των Ταρνόβσκι, κόρη τού Σπίτκο Β΄ του Μέλστιν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Tupolev Tu-154

Σχεδίαση και Ανάπτυξη

To Tu-154 σχεδιάστηκε ως απάντηση στην προκήρυξη της Aeroflot για αντικαταστάτη των Tupolev Tu-104 (τζετ), Antonov An-10 και Ilyushin Il-18 (ελικοφόρα). Η προκήρυξη ήταν ιδιαίτερα απαιτητική: το νέο αεροσκάφος έπρεπε να έχει εξαιρετική οικονομία καυσίμου στις διαδρομές μήκες 500 έως 3.500 km, τις υψηλές επιδόσεις του Tu-104, αλλά με δυνατότητα μεταφοράς τουλάχιστον 50% περισσότερου ωφέλιμου φορτίου. Επιπροσθέτως, θα έπρεπε να απογειώνεται από τροχοδιαδρόμους μικρού μήκους (έως 2.500 μέτρων), ακόμη και από διαδρόμους χωρίς επίστρωση τσιμέντου ή ασφάλτου, σύνηθες φαινόμενο σε πολλά περιφερειακά Σοβιετικά αεροδρόμια. Το Tupolev Tu-154 φέρει πολλές ομοιότητες με το Αμερικανικό Boeing 727 και το Βρετανικό Hawker Siddeley Trident.
Η παρθενική πτήση του Tu-154 πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1968. Εισήχθη σε υπηρεσία τέσσερα χρόνια μετά, με την Aeroflot, τον Σοβιετικό εθνικό αερομεταφορέα τον Φεβρουάριο του 1972.Η παραγωγή ολοκληρώθηκε το 2006.
Το 1988 ένα πειραματικό Tu-154, αποκαλούμενο Tu-155 και Tu-156, πραγματοποίησε πτήσεις χρησιμοποιώντας υγρό υδρογόνο σαν καύσιμο και το 1989 με υγρό φυσικό αέριο αντί για κηροζήνη στον κινητήρα #1 (αριστερο). Και οι δυό παραλλαγές αυτές αφορούσαν εναλλακτικές μορφές καυσίμων κυρίως για αεροδιαστημικές εφαρμογές. Αποδείχηκε όμως ότι ένας στροβιλοκινητήρας μπορεί να λειτουργήσει με διαφορετικά καύσιμα. Παρόμοιες δοκιμες πραγματοποιήθηκαν με μαχητικά αεροσκαφη την ίδια περίοδο, με επιστέγασμα τον R-95 των Su-25Μ.

Χαρακτηριστικά

Το Tu-154 φέρει τρεις κινητήρες τούρμποφαν στο πίσω μέρος της ατράκτου, όπως και το Boeing 727. Από απόσταση το Tu-154 είναι αρκετά όμοιο με το 727, αν και το πρώτο είναι αρκετά μεγαλύτερο από το Αμερικάνικο αεροσκάφος. H πρώτη έκδοση του Tu-154 φέρει κινητήρες τύπου Kuznetsov NK-8-2, ενώ το μεταγενέστερο Tu-154M φέρει κινητήρες Soloviev D-30KU-154. Σε σύγκριση με το 727, οι κινητήρες του Tu-154 έχουν σημαντικά υψηλότερες απόδοσεις αλλά με μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμου, κάτι που έπαιξε σημαντικό ρόλο τα τελευταία χρόνια με τις αλλεπάλληλες αυξήσεις της τιμής των καυσίμων.
Η καμπίνα του Tu-154 φιλοξενεί έξι θέσεις ανά σειρά. Η οροφή είναι χαμηλότερα απ' ό,τι στα Δυτικά αεροσκάφη και ο επιβάτης έχει έντονη την εντύπωση του οβάλ σχήματος καμπίνας. Οι πόρτες εισόδου είναι επίσης μικρότερες απ' ό,τι στα Δυτικά αεροσκάφη. Σημαντικά περιορισμένος είναι ο χώρος για τις χειραποσκευές.
Όπως και το Tu-134, έτσι και τα φτερά του Tu-154 έχουν οπισθόκλιση κατά 35 μοίρες και αρνητική διεδρο κατα 3 μοίρες . Το Βρετανικό Hawker Siddeley Trident φέρει την ίδια κλίση, ενώ το 727 έχει μικρότερη κλίση, κατά 32 μοίρες. Η μεγαλύτερη οπισθόκλιση στις πτέρυγες του TU-154 μαλλον προσδίδει την απαίτηση της μεγαλύτερης ταχύτητας παρα της βελτιστοποίησης της οικονομίας καυσίμου. Η τελική του ταχύτητα μπορει να είναι μεγαλύτερη του ήχου σε μεγαλο υψόμετρο σε ελαφρά βύθυση. (1062 km/hr-295 m/sec στα 12000 μέτρα)
Λόγω των μοναδικών αυτών επιδόσεων χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα σαν εκπαιδευτικό κοσμοναυτών, και σε πολεμικές αεροπορίες ανα τον κόσμο σαν εξειδεικευμένο μεταγωγικό ή αεροσκαφος Ηλεκτρονικού Πολέμου.
Ελένη Μούρνου

Καριέρα

Το 2012 μεταγράφηκε με δανεισμό από την ομάδα του Φίλιππου Βέροιας στην πρωταθλήτρια Ελλάδας 2011-2012 ομάδα της Ορμής ΛΟΥΞ Πάτρας. Με το πέρας του πρωταθλήματος 2012-2013 ψηφίστηκε ως η κορυφαία αθλήτρια του πρωταθλήματος, ενώ ταυτόχρονα ψηφίστηκε και στην καλύτερη επτάδα του πρωταθλήματος. Το 2013 πήρε μεταγραφή στην πρωταθλήτρια Ελλάδας 2012-2013 ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. ενώ το 2014 επέστρεψε στην ομάδα της Ορμής Πάτρας. Το 2015 υπέγραψε ξανά συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. στον οποίο παρέμεινε για τις αγωνιστικές σεζόν. Τη σεζόν 2018-2019 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Αναγέννησης Άρτας ενώ επέστρεψε το καλοκαίρι του 2019 στον ΠΑΟΚ υπογράφοντας εκ νέου συμβόλαιο συνεργασίας.
Γοδεφρείδος Α΄ του Βερντέν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γκότσλιν κόμη του Βερντέν, Μπίντγκαου & Μέτινγκαου και της Όντας των Γκεραρτιδών, κόρης του Γκέραρτ Α΄ κόμη του Μετς. H μητέρα της Όντας, η Όντα των Οθωνιδών, ήταν αδελφή του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας.
Από το 959 ήταν κόμης του Μπίντγκου & Μέτινγκαου και το 963 έγινε κόμης του Αρντέν. Το 974 έγινε κόμης του Μονς και του Αινώ από κοινού με τον Άρνολτ κόμη του Βαλενσιέν, διαδεχόμενος τον Ρέγκιναρ Δ΄ κόμη του Μονς (973-974, 998-1013). Ο Κάρολος των Καρολιδών δούκας της Κάτω Λωρραίνης και ο σύμμαχός του Ρέγκιναρ Δ΄ νίκησαν τον Γοδεφρείδο Α΄ και τον Άρνολτ στο Μονς το 976 και αιχμαλώτισαν τον Γοδεφρείδο Α΄. 
Μετά την απελευθέρωσή του τάχθηκε στο πλευρό του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και το 985 πολέμησε τον Λοθάριο της Δυτικής Φραγκίας στο Βερντέν, όπου αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον γιο του Φρειδερίκο για μερικά έτη. Αδελφός του Γοδεφρείδου Α΄ ήταν ο Αντάλμπερο αρχιεπίσκοπος του Ρενς, που όταν απεβίωσε ο γιος τού Λοθαρίου, έστεψε το 987 τον Ούγο Καπέτο της Γαλλίας αντί για τον διεκδικητή Κάρολο δούκα της Κάτω Λωρραίνης. Ο Ούγος ελευθέρωσε τους δύο αιχμαλώτους.
Το 989 αιχμαλωτίστηκε για τρίτη φορά από τον Χέρμπερτ Γ΄ κόμη του Βερμαντουά. Το 995 εμφανίζεται σε Σύνοδο στο Μουσόν. Το 998 έχασε το μέρος του Αινώ (το Μονς), που κατείχε από τον Ρέγκιναρ Δ΄.
Στήλη Βεσπασιανού στο Αρμάζι

Η επιγραφή

«Ο Αυτοκράτωρ Καίσαρ Βεσπασιανός Αύγουστος, Ύπατος Ποντίφηξ, κρατώντας την εξουσία των Τριβωνίων Πληβείων για έβδομη φορά, Αυτοκράτωρ για δέκατη τέταρτη φορά, Ύπατος για έκτη φορά και που έχει ανακηρυχθεί για την έβδομη, Πατέρας των Πατρίων (της πατρίδας), Κήνσορας και ο Αυτοκράτωρ Τίτος Καίσαρ, ο γιος του Αυγούστου, κρατώντας την εξουσία των Τριβωνίων Πληβείων για πέμπτη φορά, Ύπατος για τέταρτη φορά και που έχει ανακηρυχθεί για την πέμπτη, Κήνσορας και ο Δομιτιανός Καίσαρ, ο γιος του Αυγούστου, Ύπατος για τρίτη φορά και που έχει ανακηρυχθεί για την τέταρτη, για τον βασιλιά των Ιβήρων Μιθριδάτη, γιου του βασιλιά Φαρασμάνη και τον Αμάζασπη, φίλο του Καίσαρα και των Ρωμαίων και για τους ανθρώπους του (Ίβηρες), αυτοί [οι Ρωμαίοι] οχύρωσαν τα τείχη».