google/wiki40b huggingface dataset:
Χρήστος Μαρκόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 25-12-1924 στην Αθήνα, με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, υπήρξε μέλος της ΕΠΟΝ. Αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Σχολή και στη συνέχεια σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με υποτροφία της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές ραδιοχημείας στο Λέστερ της Αγγλίας, ενώ με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου μετεκπαιδεύτηκε στα πυρηνικά κέντρα Χάρβελ της Αγγλίας, Σακλέ της Γαλλίας και Όουκ Ριτζ στο Τενεσί των ΗΠΑ. Το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτορας Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εργάστηκε αρχικά στο Γενικό Χημείο του Κράτους και έπειτα στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Δημόκριτος ως προϊστάμενος του εργαστηρίου ραδιοχημείας. Έγινε υφηγητής στο Πολυτεχνείο, ενώ εκλέχθηκε και γενικός γραμματέας της Ένωσης Ελλήνων Χημικών. Το 1964 ίδρυσε την Ελληνική Εταιρεία Πυρηνικών Επιστημόνων, της οποίας παρέμεινε πρόεδρος ως το 1981. Το 1968 εργάστηκε ως κύριος ερευνητής στο Imperial College του Λονδίνου.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, το 1969 διώχθηκε από τη χούντα, απολύθηκε από τον Δημόκριτο και του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα. Το 1973 του δόθηκε δικαίωμα εξόδου από τη χώρα. Τότε εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία και στη συνέχεια στο Πολυτεχνείο του Ντάρμσταντ στη Γερμανία. Στις 30 Δεκεμβρίου 1974 επανήλθε στο Δημόκριτο, όπου ίδρυσε και διηύθυνε νέα πτέρυγα για την έρευνα και παραγωγή της σειράς των ραδιοανοσολογικών αντιδραστηρίων (RIA), με τα οποία τροφοδοτούνται τα νοσοκομεία για ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις των νεογνών, με τις οποίες προλαμβάνεται, έκτοτε, η γέννηση νοητικά υστερημένων παιδιών στην Ελλάδα.
Πέθανε στις 21 Ιουλίου 2017.

Πολιτική δράση

Tο 1963 ήρθε σε επαφή με τον Ανδρέα Παπανδρέου και συνεργάστηκαν μέχρι το στρατιωτικό πραξικόπημα. Το 1975 εκλέχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ και διετέλεσε γραμματέας των Κλαδικών Οργανώσεων Επιστημόνων και Καλλιτεχνών. Το 1978 έγινε μέλος της Συντονιστικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ και το 1980 γραμματέας της Επιτροπής για την Παγκόσμια Ειρήνη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΕΠΕΑΔ). Το 1981 ίδρυσε την ΚΕΑΔΕΑ (Κίνηση για την Ειρήνη, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Εθνική Ανεξαρτησία), της οποίας διετέλεσε πρόεδρος επί μία εικοσαετία. Το 1981 παραιτήθηκε από τον Δημόκριτο και εκλέχθηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ μέχρι το 1984.
Διορίστηκε, το 1984, πρέσβης εκ προσωπικοτήτων Συντονιστής για τη Δυτική Ευρώπη και το 1985 εκλέχθηκε βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Το 1986 ανέλαβε αρχηγός της ελληνικής Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης, όπου και εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής του Συνέλευσης. Τον Ιούνιο του 1988 εισήλθε στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ως υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου, υπεύθυνος για τους διεθνείς οργανισμούς, μέχρι τον Ιούλιο του 1989.
Φίλερης

Περιγραφή

Ο ρους του είναι σχετικά παράλληλος προς αυτόν του Γλαύκου. Πηγάζει σε ορεινή περιοχή ανάμεσα στα χωριά Αγία Παρασκευή (πρώην Τοπόλοβα) και Παλαιό Πετρωτό (πρώην Βαλατούνα) και εκβάλλει στον χείμαρρο Ξεροπόταμο, λίγο πριν τον ποταμό Γλαύκο κοντά στις αθλητικές εγκαταστάσεις της Θύελλας Πατρών, ανάμεσα στην Περιβόλα και τον Άγιο Στέφανο Σαραβαλίου. Το καλοκαίρι είναι ξερό, ενώ το χειμώνα κατεβάζει πολύ νερό.

Λοιπά στοιχεία

Λίγο πριν την Αχάια Κλάους, διέρχεται ανατολικά του λόφου της «Μυγδαλιάς», όπου έχουν βρεθεί αρχαιότητες. Παλιότερα ταυτιζόταν με το λεγόμενο «Μουσταφά Εφέντη ποτάμι» ή «Σαραβαλέικο ποτάμι», ωστόσο δεν ισχύει καθότι διέρχεται από άλσος δίπλα στις εγκαταστάσεις της Αχάια Κλάους.
Δόκιμος Κελευστής

Διακριτικά

Τα διακριτικά του στρατιωτικού αυτού βαθμού, είναι ένα ανάποδο τρίγωνο με μια γωνία στο κάτω μέρος του, στο κέντρο του το τρίγωνο φέρει, το διακριτικό της ειδικότητας (στο Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Στις στολές επιθεωρήσεως, εξόδου υπηρεσίας και περιπόλου τα διακριτικά φέρονται και στους δυο βραχίονες. Αντίθετα στις στολές υπηρεσίας, wooly pully και εργασίας τα διακριτικά φέρονται μόνο στον αριστερό βραχίονα.
Τρωκτικά

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

Τα τρωκτικά, εκτός από ελάχιστα είδη (κάστορας, καπιμπάρα) έχουν μέγεθος μέτριο ως μικρό. Το οδοντικό τους σύστημα δεν έχει κυνόδοντες, αλλά διαθέτουν ένα ζεύγος κοπτήρων στο μπροστινό μέρος των σαγονιών τους. Οι κοπτήρες αυτοί αναπτύσσονται ασταμάτητα, αλλά και φθείρονται συνεχώς. Αν η φθορά σταματήσει, οι κοπτήρες θα βγουν από το στόμα, θα τρυπήσουν τον ουρανίσκο και θα τραυματίσουν το πρόσωπο του ζώου. Για να φθείρονται τα δόντια όσο πρέπει, τα τρωκτικά ροκανίζουν συνέχεια όχι μόνο την τροφή τους, αλλά και όλες τις ζωικές, φυτικές και ανόργανες ύλες.
Τα τρωκτικά έχουν σε μεγάλο βαθμό αναπτυγμένο το ένστικτο της κατοικίας. Τα περισσότερα σκάβουν το έδαφος για να κατοικήσουν και να αποθηκεύσουν την τροφή τους (π.χ. τσιντσιλά). Στην αρχή του χειμώνα, οι αποθήκες τους ξεχειλίζουν από σπόρους, καρπούς και ρίζες. Συχνά οι κατοικίες τους είναι αριστοτεχνικά φτιαγμένες (κάστορες). Έχουν απεριόριστη όρεξη και τρώνε αδιάκοπα.
Χαρακτηριστική είναι η γονιμότητα των τρωκτικών, που έχει γίνει παροιμιώδης. Τα θηλυκά εγκυμονούν πολλές φορές μέσα σ' ένα χρόνο και γεννούν πολλά μικρά. Πολλαπλασιάζονται με τόση αφθονία, που αν δεν υπήρχαν μέσα για την εξόντωσή τους θα μπορούσαν να καταστρέψουν εντελώς τις γεωργικές καλλιέργειες. Γι' αυτό κάποια είδη, όπως τα ποντίκια, θεωρούνται βλαβερά. Όμως άλλα, όπως οι κάστορες, επηρεάζουν θετικά το οικοσύστημα ποταμών και λιμνών με τα φράγματα που κατασκευάζουν.
Απαγχομένη

Η λέξη Απαγχομένη ήταν μία αρχαία θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα ένα επίθετο της θεάς Αρτέμιδας που σημαίνει «η απαγχονισμένη» ή «αυτή που απαγχονίζει τον εαυτό της». Η προέλευση της επικλήσεως μνημονεύεται ως η παρακάτω παράδοση από τον Παυσανία: Κοντά στην κωμόπολη Καφυά (Καφύαι) της Αρκαδίας, σε μια τοποθεσία που ονομαζόταν Κονδυλέα, υπήρχε ένα ιερό άλσος της «Αρτέμιδος Κονδυλεάτιδος». Μια φορά που κάποια αγόρια έπαιζαν σε αυτό, πέρασαν έναν σπάγγο γύρω από τον λαιμό του αγάλματος της θεάς και είπαν αστειευόμενα ότι θα έπνιγαν την Αρτέμιδα. Αλλά κάποιοι περαστικοί από τις Καφύες που τα βρήκαν σε αυτή τη δραστηριότητα, τα λιθοβόλησαν μέχρι θανάτου.
Μετά από αυτό το συμβάν, όλες οι γυναίκες στην κωμόπολη που έμεναν έγκυες, είχαν πρόωρους τοκετούς-αποβολές και όλα τα παιδιά τους έρχονταν στον κόσμο νεκρά. Αυτό το φαινόμενο δεν έπαψε μέχρι που τα σώματα των αγοριών τάφηκαν όπως έπρεπε και καθιερώθηκε μια ετήσια θυσία προς τις χθόνιες θεότητες που εκπροσωπούσαν τις ψυχές τους, μετά από έναν χρησμό του Απόλλωνα. Το μέχρι τότε επίθετο-επίκληση «Κονδυλεάτις» για τη θεά άλλαξε τότε σε «Απαγχομένη».
Πολλοί σύγχρονοι μελετητές θεωρούν αυτή την παράδοξη επίκληση ως σχετιζόμενη με ελληνικές παραδόσεις κατά τις οποίες ομοιώματα μιας θεάς της βλάστησης κρεμιόνταν από ένα δέντρο («αιώρα»). Η κλασσικίστρια Χέλεν Κινγκ ωστόσο συνδέει τον μύθο με δοξασίες σχετικές με τη γυναικεία αναπαραγωγική υγεία και τις ενδείξεις ότι η Άρτεμις ήταν μια θεά χωρίς φύλο.
Γεώργιος Μαλιώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Μαλιώτης γεννήθηκε στη Μαλιά το 1919. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και την τουρκική γλώσσα. Σπούδασε και νομική. Ήταν επιχειρηματίας και γενικός διευθυντής εταιριών.
Απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 2015.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με το Ενιαίο Κόμμα στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού.
Φαίδων Βεγλερής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Θεοχάρη Βεγλερή, διδάκτορα νομικής και νομάρχη Λέσβου, και της Ευγενίας Αντίπα. Θείος του ήταν ο Γρηγόριος Βεγλερής. Φοίτησε στη Ζωγράφειο και Ροβέρτειο Σχολή και σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια του Μπορντό και των Παρισίων, του οποίου και αναγορεύθηκε διδάκτωρ Διοικητικού Δικαίου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην Αθήνα και το 1935 εξελέγη υφηγητής του διοικητικού δικαίου. Απολύθηκε από το μεταξικό καθεστώς και κρατήθηκε στις Φυλακές Αβέρωφ και στα κρατητήρια στην Αίγινα. Η προσήλωσή του στις δημοκρατικές αξίες θεωρείται ότι καθυστέρησε σημαντικά την ακαδημαϊκή του εξέλιξη με αποτέλεσμα να εκλεγεί έκτακτος καθηγητής Διοικητικού Δικαίου μόλις το 1956. Το 1960 ανέλαβε τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1965 κατά τα γεγονότα της Αποστασίας με άρθρα του στηλίτευσε τους χειρισμούς και τις παρεμβάσεις του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄.
Μετά την εγκαθίδρυση του δικτατορικού καθεστώτος της Χούντας, το καθεστώς προχώρησε στην απόλυσή του από την πανεπιστημιακή του θέση (ο μόνος τακτικός καθηγητής από τη Νομική Σχολή Αθηνών), ο δε Βεγλερής εγκαταστάθηκε στη Γαλλία αναπτύσσοντας αντιστασιακή δραστηριότητα. Η γαλλική κυβέρνηση τον διόρισε εταίρο καθηγητή διοικητικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, στο οποίο δίδαξε το μάθημα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μάθημα που διδάχτηκε για πρώτη φορά ως αυτοτελές στη Γαλλία. Στα πλαίσια αυτά κατέθεσε ως βασικός μάρτυρας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην εκδίκαση προσφυγής κατά της δικτατορίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την αποβολή της Ελλάδας από το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Μετά την πτώση της δικτατορίας επέστρεψε στην Ελλάδα συνεχίζοντας την πλούσια επιστημονική και κοινωνική του δράση. Από το Πανεπιστήμιο αποχώρησε ως Ομότιμος καθηγητής Διοικητικού Δικαίου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικών Επιστημών», αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για τα «δικαιώματα του ανθρώπου» του Συμβουλίου της Ευρώπης, μέλος της επιτροπής για τη σύνταξη του Κώδικα περί Δήμων και Κοινοτήτων, μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού "Το Σύνταγμα" καθώς και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (1974 - 1996). Άσκησε μάχιμη δικηγορία στο Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Είχε συγγράψει πλήθος επιστημονικών έργων ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν η κριτική ανάλυση της νομολογίας των δικαστηρίων που πραγματοποίησε και που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του επιστημονικού του έργου.
Απεβίωσε στις 12 Αυγούστου 1998.
3130 Χίλαρυ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Χίλαρυ είναι άγνωστα. Ο Χίλαρυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ως 30 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Μιχαήλ Κατσαράς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σύμη στις 5 Μαρτίου 1860. Σχολείο πήγε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, και μετά στον Πύργο και στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με διδακτορικό πτυχίο. Πήγε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε Νευρολογία και Ψυχιατρική, κλάδο τον οποίο πρώτος εισήγαγε στην Ελλάδα. Διορίστηκε Υφηγητής και αργότερα Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, και έγινε μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών το 1935. Απεβίωσε το 1939.
Καλεσμένο Ευρυτανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Καλεσμένο βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβα), κοντά στην εθνική οδό Καρπενησίου - Αγρινίου και απέχει 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Κτίστηκε από κατοίκους του Άνω Καλεσμένου που αρχικά είχαν τα χωράφια τους στην περιοχή αλλά σταδιακά μετοίκησαν σε χαμηλότερο υψόμετρο και ευφορότερα εδάφη με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά. Το χωριό φημίζεται για την παραγωγή αλκοολούχου ποτού και λικερ από μούρα και κάθε χρόνο στα τέλη Ιουλίου γίνεται "γιορτή μούρου". Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1912 με το ΦΕΚ 261Α-31/08/1912, ανήκε αρχικά στο νομό Αιτωλοακαρνανίας και έδρα ορίστηκε ο οικισμός. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Άνω Καλεσμένο, την Αρωνιάδα και το Μοναστηράκι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Καλεσμένου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 97 κατοίκους ενώ ως οικισμός 77.
Τίμο του Βέττιν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Θεοδώριχου Β΄ μαργράβου της Κάτω Λουσατίας, κόμη του Βέττιν και της Μπρένα και της Ματίλντας των Εκεχαρτιδών, κόρης του Έκαρτ Α΄ μαργράβου του Μάισεν.
Το 1034 σκοτώθηκε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος Ντέντι Α΄ έγινε μάργραβος της Κάτω Λουσατίας, ενώ ο Τίμο κόμης του Βέττιν και της Μπρένα. Έινε επίτροπος (vogt) της επισκοπής του Νάουμπουρκ και της μονής του Οίκου των Βέττιν στο Γκέρμπστετ.
Στη Σαξονική εξέγερση των ετών 1073-75 πολέμησε εναντίον του Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Διαφώνισε με τον αδελφό του Φρειδερίκο επίσκοπο του Μύνστερ. Αργότερα προσέγγισε τον βασιλιά και το 1088 παρακολούθησε τη Συνέλευση (Ηoftag) στο Κέντλινμπουρκ, όπου αποφασίστηκε η εκτόπιση του Έγκμπερτ Β΄ των Μπρουνονιδών από το μαργραβάτο του Μάισεν.
Δεν ξέρουμε πότε απεβίωσε· πάντως ο νεότερος γιος του Κορράδος γεννήθηκε π. το 1098 και πιστεύουμε ότι δεν έζησε πολύ μετά. Ωστόσο ένα χρονικό αναφέρει ότι απεβίωσε το 1090/91, έτσι κατά μία άλλη άποψη ο Κορράδος είναι εγγονός του, γιος ενός ομώνυμου γιου του Τίμο· όμως αυτό δεν επιβεβαιώνεται από άλλη πηγή και θεωρείται απίθανο.
Τάφηκε στη μονή του Νήμεκ, την οποία είχε ιδρύσει.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1994

Το 59ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1994 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1994.
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στην Καστοριά στις 24 Απριλίου. Χωριστά διεξήχθησαν, επίσης, τα πρωταθλήματα επτάθλου και βάδην αλλά τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και 17η συνολικά. Παράλληλα, έκανε το "νταμπλ", αφού κατέκτησε και το ανδρικό πρωτάθλημα.
Φορεσιά της Σκοπέλου

Η φορεσιά της Σκοπέλου ή φουστάνα είναι η γυναικεία τοπική ενδυμασία που φορέθηκε κατά τα παλιότερα χρόνια στο νησί των Σποράδων. Η συγκεκριμένη γυναικεία ενδυμασία, σε αντίθεση με την αντίστοιχη ανδρική που χαρακτηρίζεται ως αρκετά απλή, διακρίνεται για τη σημαντική της ποικιλία.

Περιγραφή

Η γυναικεία φορεσιά της Σκοπέλου έχει αρκετές δυτικές επιδράσεις οι οποίες οφείλονται στις επαφές που είχε το νησί με τον έξω κόσμο χάρη στο γεγονός πως ο ανδρικός πληθυσμός ασχολιόταν κατά κύριο λόγο με τη ναυτιλία. Εντός του σπιτιού, οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν τη φορεσιά γεράνια. Η καθημερινή φορεσιά ήταν η λεγόμενη φουστάνα ενώ στο χωριό της Γλώσσας υπήρχαν άλλες δύο καθημερινές φορεσιές με τις ονομασίες τσίτια και φούντωμα.
Η νυφική ή γιορτινή φορεσιά ( νυφικός μάρκος, στόφφα ή βόλτα ) χαρακτηρίζεται ως εντυπωσιακή και επιβλητική με κύρια γνωρίσματα τον πλούτο του υλικού και την έντονη αντίθεση των πολύχρωμων κεντημάτων και της μαύρης επιφάνειας Άλλα μέρη της φορεσιάς είναι η εσωτερική λευκή βαμβακερή φανέλα, το επίσης λευκό μεταξωτό λευκό πουκάμισο και τα τέσσερα μεσοφόρια που δημιουργούν ένα ογκώδες σύνολο. Εξωτερικά, κύρια μέρη της φορεσιάς είναι η πολύπτυχη φουστάνα από μαύρο μεταξένιο ύφασμα, τα πολύχρωμα μεταξωτά κεντήματα καθώς και το γιλέκο. Ο στολισμός του κεφαλιού αποτελείται από ένα δικτυωτό πλέγμα φτιαγμένο από μαύρο μετάξι, το καβούκι ( εξάρτημα του κεφαλόδεσμου ), το καπιτσέλι, τη χρυσοκέντητη σάλπα ( στολίδι ) και το μαντήλι.
Οι ηλικιωμένες γυναίκες του νησιού, κατά τους γάμους και τις υπόλοιπες εκδηλώσεις συνήθιζαν να φορούν ένα μαύρο μεσοφόρι, το λεγόμενο μαύρο κολοβόλι ή μαύρη βόλτα.
Αλεξάντερ Κλοπόνιν

Εκπαίδευση και πολιτική καριέρα

Κατέχει πτυχίο Οικονομικών από την Ακαδημία Οικονομικών που βρίσκεται στην Μόσχα και ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Norilsk Nickel. Το 2001 έγινε  κυβερνήτης της Αυτόνομης Περιφέρειας της Ταιμρί στη βόρεια Σιβηρία, θέση που διατήρησε ως το 2002. Στην συνέχεια κέρδισε τις τοπικές εκλογές  στο ομοσπονδιακό υποκείμενο Κράι Κρασνογιάρσκ συγκεντρώνοντας το 48% των ψήφων σε βάρος του αντιπάλου του, επιχειρηματία Αλέξανδρου Γιούς. Παρέμειναι σε αυτή την θέση ως τον Ιανουάριο του 2010.
Το 2002 ο Αλεξάντερ Κλοπόνιν ονομάστηκε Πρόσωπο της Χρονιάς από το περιοδικό εμπειρογνωμόνων, Ρωσική Επιχειρηματική Εβδομάδα. Μετά την ίδρυση νέου Ομοσπονδιακού κρατιδίου κάτι που εγκρίθηκε και από τον τότε Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ με το όνομα Ομοσπονδιακή Περιοχή του Βόρειου Καυκάσου διορίστηκε προεδρικός απεσταλμένος στην περιοχή αυτή θέση την οποία κατέχει ως σήμερα. Τον Μάιο του 2012 διορίστηκε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Ρωσίας εντός της Κυβέρνησης Μεντβέντεφ.
Ελεονώρα της Καστίλης (1307-1359)

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου Δ΄ της Καστίλης και της Κωνσταντίας των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης του Διονυσίου της Πορτογαλίας.
Καμήλα (σκάκι)

Φινάλε με καμήλες

Το φινάλε του βασιλιά με μία καμήλα και έναν αξιωματικό εναντίον ενός μοναχικού βασιλιά του αντιπάλου είναι νικηφόρο με την προϋπόθεση ότι η καμήλα και ο αξιωματικός δεν δεσμεύονται σε ιδίου χρώματος τετράγωνα, καθώς μόνον έτσι μπορούν να επιτύχουν το ματ σε σκακιέρα 8×8 (όπως και όλες οι στατιστικές των φινάλε που αναφέρονται σε αυτή την ενότητα).
Το φινάλε του βασιλιάς με μία καμήλα και έναν ίππο εναντίον ενός μοναχικού βασιλιά, είναι επίσης νικηφόρο, αλλά δεν είναι εύκολο, καθώς υπάρχουν δεκατρία είδη φρουρίου που επιφέρουν ισοπαλίες. Το φινάλε του βασιλιάς με μία καμήλα και έναν βεζίρη εναντίον ενός μοναχικού βασιλιά, μπορεί κάποιες φορές να επιτύχει το ματ, αλλά αυτό διαρκεί έως και 77 κινήσεις. Ο βασιλιάς με δύο καμήλες δεν μπορούν να κάνουν ματ σε έναν μοναχικό βασιλιά,ανεξάρτητα από το αν οι καμήλες είναι σε διαφορετικό χρώμα τετραγώνων ή όχι. Παρ' ότι το φινάλε του πύργου εναντίον καμήλας είναι σε γενικές γραμμές ισόπαλο, υπάρχουν περισσότερες νικηφόρες θέσεις σε αυτό από ό,τι υπάρχουν στο φινάλε του πύργου εναντίον ίππου και του πύργου εναντίον αξιωματικού, ενώ για να επιτευχθεί η νίκη χρειάζεται το πολύ 35 κινήσεις.
454 Μάθησις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαθήσεως υπολογίσθηκε σε 81,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 568 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι CB (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,056 (από δεδομένα του IRAS). Η Μάθησις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 4,5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ

Διακήρυξη και πολιτικές θέσεις

Μεταξύ άλλων, βασικές θέσεις της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ ήταν "όχι στην πολιτική της ΕΟΚ και του κεφαλαίου, Αντίσταση της πολιτικής του ΣΕΒ και της κυβέρνησης", 35ωρο, δουλειά για όλους, ικανοποίηση βασικών οικονομικών και κοινωνικών αιτημάτων, "συνολική αντίθεση στην ΕΟΚ με στόχο την αποδέσμευση και την πάλη για μια εργατική διεθνιστική προοπτική".
Ακόμη, η Κίνηση έδωσε έμφαση στην αντιπαράθεση με τις ιδιωτικοποιήσεις των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνη κ.ά.) και την Κοινή αγροτική πολιτική της ΕΕ, από τη σκοπιά της υπεράσπισης των θέσεων εργασίας, του δημόσιου πλούτου, της παραγωγικής ικανότητας της χώρας, αλλά και της ανεξαρτησίας της.

Eυρωεκλογές 1994

Με  απόφαση πριν τις εκλογές του Α’  τμήματος  του  Αρείου  Πάγου αποκλείστηκαν πρόσκαιρα από τις Ευρωεκλογές του 1994 η Αριστερή  κίνηση  κατά  της  ΕΟΚ, η Κίνηση Πολιτών που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία της ΑΚΟΑ, και το Ουράνιο Τόξο.  
Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Αριστερής Κίνησης και ευρωβουλευτής, Δημήτρης Δεσύλλας, χαρακτήρισε την απαγόρευση "κορυφαία ενέργεια ολοκληρωτισμού" με την οποία "επιχειρείται έτσι να κτυπηθεί κάθε ανεξάρτητη τάση που αντιπαλεύει τις επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΟΚ, ειδικά την έξαρση του εθνικισμού της ολιγαρχίας, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων".
Η απόφαση προκάλεσε αντιδράσεις σε μερίδα του πολιτικού και ακαδημαϊκού κόσμου, ενώ ο Άρειος Πάγος τελικά με νέα απόφασή του επέτρεψε τη συμμετοχή αυτών των κομμάτων. Η Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ έλαβε 13.891 ψήφους, ποσοστό 0,21% (ή 14.007 σύμφωνα με άλλη πηγή).
Γιώργος Δ. Ζιούτος

Νεανικά χρόνια. Ένταξη στο σοσιαλιστικό κίνημα

Ο Γ.Δ. Ζιούτος γεννήθηκε στη Μακρινίτσα του Πηλίου το 1903. Ήταν το δεύτερο από τα συνολικά επτά παιδιά μιας πλούσιας επιχειρηματικής οικογένειας Αιγυπτιωτών. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. 
Αναμίχθηκε, επίσης, ενεργά στο εργατικό και κοινωνικό κίνημα της χώρας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του προσχώρησε στο Σοσιαλ-εργατικό Κόμμα (ΣΕΚΕ).

Δημοσιογράφος στο Μεσοπόλεμο. Βόλος - Αθήνα

Από πολύ νέος αρθρογράφησε σε διάφορες βολιώτικες και αθηναϊκές εφημερίδες ως συντάκτης, χρονογράφος και αρχισυντάκτης. Σταθερότερη μέσα στο χρόνο υπήρξε η εργασία του στο Ριζοσπάστη, του οποίου την αρχισυνταξία ανέλαβε εκτάκτως σε δυο περιστάσεις (1922 και 1944).
Το 1921 εξέδωσε στο Βόλο τη σοσιαλιστική εφημερίδα Εργατική και κατόπιν τα Θεσσαλικά Χρονικά (1926-27). Παράλληλα με τη δημοσιογραφία ασκούσε τη δικηγορία, την οποία ωστόσο εγκατέλειψε οριστικά το 1933, οπότε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Από το Νοέμβριο του 1933 έως το Μάιο του 1934 διετέλεσε αρχισυντάκτης του Κοινωνιολογικού και Πολιτικού Λεξικού, το οποίο εξέδιδε σε τεύχη η εφημερίδα Ανεξάρτητος του σοσιαλιστή αγροτιστή Δημήτρη Πουρνάρα.

Κατοχή, Αντίσταση, Απευθέρωση

Τον καιρό της Κατοχής έλαβε μέρος στη Αντίσταση εναντίον των κατακτητών και υπήρξε ένας από τους βασικούς συνεργάτες του παράνομου αντιστασιακού Τύπου του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Μετέβη στην Ελεύθερη Ελλάδα και έπειτα από τη σύσταση της ΠΕΕΑ, της λεγόμενης «Κυβέρνησης του βουνού», ανέλαβε γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου της, συντονίζοντας τη λειτουργία των διαφόρων υπηρεσιών της και ιδίως της νομοτεχνικής. Μετά την Απελευθέρωση, διετέλεσε γενικός διευθυντής της κομματικής εκδοτικής επιχείρησης του ΚΚΕ «Τα Νέα Βιβλία». Στη σύντομη ζωή του (1945-47), ο εκδοτικός οίκος τύπωσε μια ευρεία γκάμα από πολιτικά, ιστορικά, οικονομικά, παιδαγωγικά, φιλοσοφικά και λογοτεχνικά βιβλία. Ανάμεσα στους συγγραφείς των οποίων τα έργα εκδόθηκαν από τα «Νέα Βιβλία» ήταν οι: Νίκος Ζαχαριάδης, Δημήτρης Γληνός, Κ.Δ. Σωτηρίου, Κώστας Βάρναλης, Γιάννης Κορδάτος, Άγγελος Σικελιανός, Άγγελος Αγγελόπουλος, Παναγής Λεκατσάς κ.άλ.

Φυγή στη Γαλλία

Το 1947 έφυγε για το Παρίσι, όπου και παρέμεινε αυτοεξόριστος μέχρι το θάνατό του, απομονωμένος από τους συντρόφους του στον κομματικό πηρύνα του ΚΚΕ στη γαλλική πρωτεύουσα, οι οποίοι τον αντιμετώπιζαν καχύποπτα ως «λιποτάχτη βιβλιοπόντικα».
Εργάστηκε στο παρισινό Εθνικό Κέντρο Eπιστημονικών Ερευνών (Centre national de la recherche scientifique -CNRS) εκπονώντας διαφορές μελέτες. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, στέλνοντας —κυρίως από ανάγκη βιοπορισμού— ανταποκρίσεις και άρθρα σε αθηναϊκές εφημερίδες. Συνεργασίες του δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες όπως Προοδευτικός Φιλελεύθερος, Προοδευτική Αλλαγή, Η Αυγή κ.άλ., καθώς και σε περιοδικά της αριστεράς όπως η Επιθεώρηση Τέχνης και η Νέα Οικονομία.
Ο Ζιούτος πέθανε στο Παρίσι, το Νοέμβριο του 1967. Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο του προαστίου της γαλλικής πρωτεύουσας Παντέν (Pantin).
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10

Σύστημα διεξαγωγής

Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10 συμμετείχαν 10 ομάδες.
Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2010-11.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2008-09, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 δεν συμμετείχε η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, η Εληά Λυθροδόντα, ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου και ο ΑΠΟΕΛ.