google/wiki40b huggingface dataset:
Σημαία του Αγίου Μαρτίνου (Ολλανδία)

Η σημαία του Αγίου Μαρτίνου είναι η περιφερειακή σημαία του ολλανδικού τμήματος του νησιού Άγιος Μαρτίνος, που αποτελούσε μέρος των Ολλανδικών Αντιλλών του Βασιλείου της Ολλανδίας μέχρι τον Οκτώβριο του 2010, όταν και απέκτησε αυτονομία στα πλαίσια του Βασιλείου.
Η σημαία καθιερώθηκε στις 13 Ιουνίου του 1985. Είναι κόκκινη και μπλε με ένα λευκό τρίγωνο που περιέχει το εθνόσημο του νησιού (που καθιερώθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1982). Το εθνόσημο έχει έναν μπλε και πορτοκαλί θυρεό, που απεικονίζει το Δικαστήριο του Φίλιπσμπουργκ. Πάνω από το θυρεό υπάρχει ένας ήλιος με έναν ιπτάμενο πελεκάνο. Κάτω από το θυρεό σε κίτρινη περγαμηνή γράφει το ρητό "SEMPER PROGREDIENS" (Πάντα να Προοδεύεις). Υπάρχει επίσης το εθνικό λουλούδι 'sage , χρώματος κίτρινου και μια φιγούρα του μνημείου της Γαλλο-Ολλανδικής φιλίας στο Οράνιε- Νασάου.
Δημήτριος Γαβριήλ

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του αγωνιστή του 1821 Στάθη Γαβριήλ. Σπούδασε ιατρική και ιδιώτευσε ως ιατρός. Εξελέγη βουλευτής Λοκρίδος στις εκλογές του 1885.
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Κυριαζή, κόρη του Δημητρίου Κυριαζή, δημάρχου Δρυμίας, και της Πηνελόπης Ιωάννη Παπαλουκά.
CTL*

Η CTL* είναι ένα υπερσύνολο της CTL (λογικής υπολογιστικού δένδρου) και της LTL (γραμμικής χρονικής λογικής). Συνδυάζει ελεύθερα ποσοδείκτες μονοπατιών και χρονικούς τελεστές. Όπως η CTL, η CTL* είναι μια λογική διακλαδιζόμενου χρόνου. Η τυπική σημασιολογία των τύπων (formulae) της CTL* ορίζεται με βάση μια δεδομένη δομή Κρίπκε.

Ιστορία

Η LTL έχει προταθεί για την επαλήθευση (verification) προγραμμάτων υπολογιστών από τον Αμίρ Πνουέλι το 1977. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1981, οι E. M. Κλαρκ και E. A. Έμερσον εφηύραν τη CTL και τον έλεγχο μοντέλων σε CTL. Η CTL* ορίστηκε από τον E. Άλλεν Έμερσον και τον Τζόζεφ Χάλπερν το 1986.
Η CTL και η LTL αναπτύχθηκαν αυτόνομα πριν την CTL*. Και οι δύο λογικές έχουν καταλήξει να είναι πολύ σημαντικές στην κοινότητα του ελέγχου μοντέλων, ενώ η CTL* δεν έχει ακόμα πρακτική σημασία. Παρόλα αυτά, η υπολογιστική πολυπλοκότητα του ελέγχου μοντέλων σε CTL* δεν είναι χειρότερη από αυτήν της LTL: και οι δύο ανήκουν στο PSPACE.
Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ και της Λουίζας-Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου-Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Hitlerjunge Quex

Πλοκή

Ο μικρός Χάινι Φέλκερ μεγαλώνει κάτω από τις σκληρές συνθήκες του μεσοπολέμου. Ο πατέρας του είναι άνεργος , εχθρός των Ναζί. Η μητέρα του αμφιταλαντεύεται στην προσπάθειά της να αντεπεξέλθει στις καθημερινές υποχρεώσεις της σκληρής επιβίωσης. Ο Χάινι έχει και μια μεγαλύτερη αδελφή. Λόγω της μικρής του ηλικίας δεν έχει κατασταλάξει σε κάποια πολιτική συνείδηση. Ο πατέρας του τον πιέζει να γίνει μέλος του κομμουνιστικού κόμματος, ενώ η αδελφή του τον προστατεύει να μην παραστρατήσει.

Ιδεολογικό υπόβαθρο

Το Hitlerjunge Quex ήταν η πρώτη προπαγανδιστική απόπειρα των Ναζί στον κινηματογράφο. Γι'αυτό και βραβεύτηκε. Απαγορεύτηκε μετά τον πόλεμο και χαρακτηρίστηκε ως έργο με ένδειξη επιφύλαξης.
Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Β΄ της Βαρκελώνης

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης και της Αλμοντίς, κόρης τού Βερνάρδου Α΄ κόμη τού Λα Μαρς.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Β΄, σύμφωνα με τη θέληση τού πατέρα τους. Οι δίδυμοι δεν επέτυχαν να συμφωνούν και διαίρεσαν τις κτήσεις τους, ενάντια στην απόφαση τού πατέρα τους. Το 1082 ο αδελφός του, κατά τη διάρκεια κυνηγίου στα δάση, σκοτώθηκε και ο Βερεγγάριος-Ραϋμόνδος Β΄ έμεινε μόνος κυβερνήτης. Η κοινή γνώμη πίστευε, ότι εκείνος σχεδίασε το δυστύχημα· η υποψία αυτή και άλλες ατασθαλίες οδήγησαν σε εμφύλια διαμάχη. 
Διάφορες μερίδες υποστήριζαν τρόπους λύσης της διαφοράς, που ξεκίνησε από "την άδικη, άνομη  δολοφονία". Κατέληξαν σε μετριοπαθή συμβιβασμό το 1086: ο Βερεγγάριος-Ραϋμόνδος Β΄ θα κυβερνούσε της Καταλωνία για ένδεκα έτη μαζί με τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Γ΄, γιο τού φονευθέντος αδελφού του, ως την ενηλικίωση αυτού. 
Τη δεκαετία τού 1080 η συμμετοχή του στους εσωτερικούς αγώνες των Τάιφα (Μαυριτανικών βασιλείων) τον έφερε σε σύγκρουση με τον Ροδρίγο Δίαθ δε Βιβάρ (Ελ Σιντ) πρίγκιπα της Βαλένθια. Στους πολέμους που ακολούθησαν, αιχμαλωτίστηκε δύο φορές. 
Το 1097 παραιτήθηκε κατά τη συμφωνία τού 1086. Ζούσε υπό το βάρος των υποψιών της αδελφοκτονίας, ώσπου η ενοχή του καθορίστηκε από μονομαχία, που έχασε. Μετέβη στην Ιερουσαλήμ ως προσκύνημα εξιλέωσης είτε ως μέλος της Α΄ Σταυροφορίας και χάθηκε εκεί μεταξύ των ετών 1097-1099. Ο ανιψιός του Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ είχε μείνει μόνος κυβερνήτης από το 1097 της κομητείας.
Πανσερραϊκός (ποδόσφαιρο)

Ιστορική αναδρομή

Ο Πανσερραϊκός ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 1964 οπότε και αποφασίστηκε επισήμως η συγχώνευση δύο σερραϊκών ομάδων της Β' Εθνικής Κατηγορίας, του Απόλλωνα Σερρών και του Ηρακλή Σερρών. 
Ο Πανσερραϊκός στο τέλος της ίδιας περιόδου (1964-65) κέρδισε την άνοδό του στην Α' Εθνική κατηγορία, μετά από αγώνες μπαράζ, όπου και συμμετείχε για έξι συναπτά έτη, μέχρι και την περίοδο 1970-71. Η παραμονή του στη Β' Εθνική υπήρξε πολύ σύντομη καθώς κατά την περίοδο 1971-72 κατέκτησε την πρώτη θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. 
Από το φθινόπωρο του 1972 μέχρι και το καλοκαίρι του 1979, έτος κατά το οποίο συστάθηκε η «Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκός ΠΑΕ», οπότε και κατετάγη τελευταίος στη βαθμολογική κατάταξη, ο σύλλογος αγωνίστηκε στην Α' Εθνική, η μακρύτερη παραμονή της ιστορίας του στην κορυφαία κατηγορία των ελληνικών πρωταθλημάτων. Μετά από ένα ακόμη σύντομο πέρασμά του από την Β' Εθνική (1979-80) ο Πανσερραϊκός επανήλθε στην Α' Εθνική, όπου και παρέμεινε για τέσσερις περιόδους ως το 1983-84, οπότε και τερμάτισε τελευταίος.
Ακολούθησε ένα χρονικό διάστημα εναλλασόμενων ανόδων και πτώσεων μέχρι και την περίοδο 1989-90, οπότε και κατόρθωσε να παραμείνει σταθερά στην Α' Εθνική για τρία χρόνια. Το πέρας της περιόδου 1992-93 βρήκε το σύλλογο σε πολύ κακή κατάσταση, καθώς υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Γ' Εθνική. Την επόμενη χρονιά κατέκτησε το Πρωτάθλημα της κατηγορίας επιστρέφοντας στη Β' Εθνική (1994-95), μόνο για να ξαναπέσει στην επόμενη (1995-96).
Από την αγωνιστική περίοδο 1996-97 μέχρι και την 2007-08 ο Πανσερραϊκός φιλοξενήθηκε σταθερά στη Β' Εθνική με κυμαινόμενη απόδοση, φτάνοντας όχι ψηλότερα από την 4η θέση. Ωστόσο την άνοιξη του 2008 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της κατηγορίας επιστρέφοντας στην Α' Κατηγορία (πλέον Σούπερ Λίγκα) μετά από 16 χρόνια. Η κατάληψη της 16ης θέσης κατά την περίοδο 2008-09 σήμαινε, ωστόσο, και τον υποβιβασμό του συλλόγου στη Β' Εθνική. 
Την χρονιά 2009-2010 όμως, και παρά το κακό ξεκίνημά του, ο Πανσερραϊκός κατάφερε τελικά να τερματίσει στην 5η θέση της κανονικής περιόδου και, μέσα από τη διαδικασία των μπαράζ ανόδου, να κερδίσει το 3ο εισιτήριο για την SuperLeague 2010-2011. Την επόμενη σεζόν ο Πανσερραϊκός τερμάτισε 16ος (τελευταίος) στην Σούπερ Λίγκα. Την χρονιά 2011-12 ο Πανσερραϊκός τερμάτισε 7ος στο πρωτάθλημα της Football League, ενώ την χρονιά 2012-13 τερμάτισε 8ος αλλά υποβιβάστηκε στην νέα Γ' Εθνική κατηγορία λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Την περίοδο 2015-16, έπειτα από δύο περιόδους στη Γ΄ Εθνική κατηγορία, η ομάδα μετείχε στη Β΄ Εθνική κατηγορία (Football League), με την επωνυμία «ΠΑΕ Πανσερραϊκός 1964», μέχρι τη σεζόν 2017-18 οπού έπεσε κατηγορία εξαιτίας της μείωσης ομάδων στη Football League από 18 σε 16 και έπεσε στην Γ' Εθνική.
Στην Γ' Εθνική ο Πανσερραϊκός παρόλο το καλό ξεκίνημα τερμάτισε 3ος και παρέμεινε στη Γ' Εθνική.

Έμβλημα

Έμβλημα της ομάδας αποτελεί ο λέων της Αμφιπόλεως. Ακολουθούν οι πιο πρόσφατες εκδοχές του.
Φαγεντιανή (αιγυπτιακή)

Η αιγυπτιακή φαγεντιανή είναι κεραμική ύλη από πυροσυσσωματώμενο χαλαζία που παρουσιάζει επιφανειακά υαλώδη μετάπτωση η οποία δημιουργεί ένα στιλπνό επίχρισμα ποικίλων αποχρώσεων, κυρίως γαλαζο – πράσινων. Ορίζεται ως «υλικό κατασκευασμένο από κονιορτοποιημένο χαλαζία, καλυμμένο με υαλώδη επίστρωση, συνήθως διαφανές μπλε ή πράσινο ισοτροπικό υάλωμα» και διαχωρίζεται από την κρυσταλλική ένωση του αιγυπτιακού κυανού. Η φαγεντιανή είναι πολύ πιο πορώδης από το καθαυτό γυαλί. Με την τοποθέτησή της σε μήτρες κατασκευάζονται αγγεία, κοσμήματα ή διακοσμητικά αντικείμενα. Παρόλο που περιέχει τα βασικά συστατικά του γυαλιού (πυρίτιο και ασβέστη) και δεν περιείχε καθόλου πηλό έως τις ύστερες περιόδους, η φαγεντιανή συχνά συμπεριλαμβάνεται στις μελέτες της αρχαίας κεραμικής, καθώς κρίνοντας τα αντικείμενα από φαγεντιανή στυλιστικά και κατατάσσοντάς τα εξελικτικά στην ιστορία της τέχνης, βρίσκονται πιο κοντά στους ρυθμούς της κεραμικής τεχνολογίας, παρά στην αρχαία αιγυπτιακή υαλουργία.
Η αιγυπτιακή φαγεντιανή χρησιμοποιήθηκε ευρέως για ποικιλία αντικειμένων μικρού μεγέθους, από μικρές χάντρες μέχρι μικρά αγάλματα, και συναντάται τόσο στις τάξεις των βασιλέων και των ευγενών, όσο και στα λαϊκά στρώματα. Ήταν το συνηθέστερο υλικό κατασκευής των σκαραβαίων, άλλων ειδών φυλακτών, καθώς και ειδωλίων ουσάμπτι. Χρησιμοποιήθηκε στις περισσότερες μορφές της αιγυπτιακής κοσμηματοτεχνίας, καθώς η υαλώδης υφή της ερχόταν σε τέλεια αντίθεση με το απαλό δέρμα. Στα μεγαλύτερης κλίμακας αντικείμενα από φαγεντιανή συμπεριλαμβάνονται κύπελλα και φιάλες, καθώς και πλακίδια που χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στους ναούς. Τα πασίγνωστα αγαλματίδια ιπποπόταμου τα οποία τοποθετούνταν ως κτερίσματα στους τάφους των αξιωματούχων, φθάνουν έως και τα 20 εκ. μήκος, πλησιάζοντας τις μέγιστες διαστάσεις που μπορεί να έχουν τα αντικείμενα από φαγεντιανή, παρόλο που υπάρχουν και εξαιρέσεις. Π.χ. στο Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου στο Λονδίνο εκτίθεται ένα σκήπτρο από φαγεντιανή μήκους 215.9 εκ. το οποίο προέρχεται από την Αίγυπτο και χρονολογείται μεταξύ 1427–1400 π.Χ. (18η Δυναστεία).

Επισκόπηση του όρου

Ονομάζεται «αιγυπτιακή φαγεντιανή» για να διακρίνεται από την φαγεντιανή (maiolica) που έλαβε την ονομασία της από την πόλη Φαέντσα (Faenza) της βόρειας Ιταλίας πολύ αργότερα, και η οποία είναι πήλινη καλυμμένη με υάλωμα κασσίτερου. Η αιγυπτιακή φαγεντιανή αποτελούσε βασικό εμπορικό προϊόν εξαγωγών κατά την αρχαιότητα, ενώ κατασκευαζόταν επίσης σε πολλά τοπικά εργαστήρια. Συναντάται στην Μεσοποταμία και σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου, ακόμα και στη βόρεια Ευρώπη, φθάνοντας ακόμα και σε τοποθεσίες τόσο μακριά από την Αίγυπτο όσο η Σκωτία. Ο όρος χρησιμοποιείται για το υλικό όπου κι αν αυτό φτιάχνεται και οι σύγχρονες επιστημονικές αναλύσεις είναι συχνά ο μόνος τρόπος για να γίνει γνωστή η προέλευση απλών και συνηθισμένων αντικειμένων από φαγεντιανή, όπως είναι για παράδειγμα οι χάντρες.
Χρήστος Ευαγγελάτος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι από Ζακυνθινή μητέρα και Κεφαλονίτη πατέρα, σπούδασε νομικά , θεολογία και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος για μερικά χρόνια και κυρίως ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της Αθήνας και της Αιτωλοακαρνανίας ("Στερεά Ελλάς"). Εξελέγη ως Δήμαρχος το 1925 και επανεκλεγόταν ως το 1951  και έπειτα βουλευτής Μεσολογγίου με τον Ελληνικό Συναγερμό, το 1952. Υπηρέτησε στην κυβέρνηση Παπάγου ως υφυπουργός αποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων Νήσων παρά τω Υπουργείω Συντονισμού από τις 6 Σεπτεμβρίου 1953 ως τις 11 Απριλίου 1954. Ήταν επίσης υποδιοικητής της Γενικής Διοίκησης Ηπείρου (1918-1921) και Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (1927-1956). Το 1959 εκλέχθηκε ξανά δήμαρχος στη γενέτειρά του, υπηρετώντας ως το 1964, οπότε έκλεισε συνολικά περισσότερα από 30 χρόνια στο δημαρχιακό θώκο.
Πέθανε στην Αθήνα το 1977 και κηδεύτηκε στις 6 Μαρτίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κίτρους Βαρνάβα, του οποίου ήταν προσωπικός φίλος. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Τρικούπη και είχαν 1 κόρη.
Δήμος Χάλκειας

Τοποθεσία

Ο δήμος Χάλκειας βρισκόταν νότια του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Νότια του υπάρχει ο Πατραϊκός κόλπος, ανατολικά ο Δήμος Μεσολογγίου, δυτικά ο Δήμος Αντιρρίου και βόρεια ο Δήμος Μακρυνείας. Ουσιαστικά στον δήμο περιλαμβάνονται όλοι οι οικισμοί που υπάρχουν γύρω από την Βαράσοβα.

Ιστορία

Πήρε το όνομα της από την Ομηρική πόλη Χάλκεια ή Αγχίαλο Χαλκίδα που ήταν κτισμένη σ' έναν αυχένα της Βαράσοβας πάνω από την τοποθεσία Λιμνοπούλα, δυτικά της Κάτω Βασιλικής. Η Αγχίαλος Χαλκίδα μνημονεύεται στην Ιλιάδα του Ομήρου ως μια από τις 5 Αιτωλικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο η πόλη περιήλθε στους Αιτωλούς. Από το λιμάνι της εξόρμησε ο αθηναϊκός στόλος του Φορμίωνα, κατά το δεύτερο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου και νίκησε το στόλο Κορινθίων και Σπαρτιατών.
2794 Κούλικ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κούλικ είναι άγνωστα. Ο Κούλικ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 10 ώρες περίπου.
Μωυσής Ελισάφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1954 στα Ιωάννινα και έχει εβραϊκή ρωμανιώτικη καταγωγή. Οι γονείς του ήταν επιζώντες του Ολοκαυτώματος, οι οποίοι κατάφεραν να ξεφύγουν από τη μάζωξη, κατά την οποία οι περισσότεροι Εβραίοι των Ιωαννίνων εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς.
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εξειδικεύτηκε στην παθολογία. Είναι καθηγητής παθολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Επίσης, είναι πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ιωαννίνων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος.
Στις δημοτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Ιωαννίνων με τον συνδυασμό «Γιάννενα - Νέα Εποχή». Στον πρώτο γύρο έλαβε ποσοστό 23,82% και στον δεύτερο επικράτησε έναντι του συνυποψηφίου και προκατόχου του, Θωμά Μπέγκα, με 50,33%. Είναι ο πρώτος δήμαρχος εβραϊκής καταγωγής που εκλέγεται στην Ελλάδα.
Γρηγόριος

Ετυμολογία του ονόματος

Από το μεταγενέστερο όνομα Γρηγόριος «ο γρηγορών, ο άγρυπνος» (στο χριστιανισμό, με την πνευματική σημασία), επίθετο από το μεταγενέστερο ρήμα γρηγορῶ — «γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε» (Καινή Διαθήκη, Κατά Ματθαίον, κϚ΄ 41, και Κατά Μάρκον, ιδ΄ 38), προτροπή του Ιησού προς τους μαθητές του το βράδυ της σύλληψής του — από το ρήμα ἐγρηγορῶ (< ἐγρήγορα, παρακείμενος του ρήματος ἐγείρω), πιθανόν ινδοευρωπαϊκής αρχής *ger «ξυπνῶ».

Διάδοση του ονόματος

Αγιωνυμικό βαφτιστικό, ιδιαίτερα δημοφιλές ανάμεσα στους πρώτους χριστιανούς, είτε από την προτροπή του Ιησού είτε από το ευαγγελικό «νήψατε, γρηγορήσατε» (Α΄ Επιστολή Πέτρου, ε΄ 8). Όνομα αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, Γρηγόριος ο Νύσσης, Γρηγόριος Παλαμάς κ.ά.) και της Καθολικής (Γρηγόριος της Τουρ, Γρηγόριος ο Μέγας κ.ά.), και όνομα πατριαρχών και παπών. Το όνομα απαντά και ως καλογερικό. Στη λατινόφωνη Ευρώπη, συσχετίστηκε παρετυμολογικά με τη λατινική ρίζα grex (θέμα greg-) «ποίμνιο». Η συσχέτιση αυτή με τον ποιμένα συνέβαλε στη διάδοση του ονόματος ανάμεσα στους μοναχούς και τους πάπες της Καθολικής Εκκλησίας. Το όνομα παρουσιάζει παραδοσιακά μεγάλη διάδοση στη Σκωτία, συχνά με τον τύπο Gregor. Στον αγγλόφωνο κόσμο, χάρη στη δημοφιλία του ηθοποιού Γκρέγκορι Πεκ (Gregory Peck), έφτασε να είναι μέσα στα 10 πιο συχνά αντρικά βαφτιστικά τη δεκαετία του 1950. Στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Γρηγόριος παρουσιάζεται ως το 86ο πιο συχνό όνομα (30ο ανάμεσα στα αντρικά) και το Γρηγορία ως το 270ο πιο συχνό όνομα (180ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Σάντα Τέκλα

Γεωγραφία

Η Σάντα Τέκλα βρίσκεται δυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και ανατολικά του Λα Λιμπερτάδ. Βρίσκεται ανάμεσα στη Λα Παζ και στο Νέο Κουσκατλάν. Η πόλη έχει έκταση 112.2 km².

Δημογραφία

Η Αουατσαπάν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2012, 213.430 κατοίκους. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα, το Σογιαπάνγκι, το Σαν Μιγκέλ, την Απόντα, το Μεχικάνος και τη Σιουδάδ Ντελγάδο. Έχει πυκνότητα 1.902 κατοίκων ανά km².
Μισουά

Τα μισουά είναι ένα είδος Κινέζικου ζυμαρικού (Νουντλ) από αλεύρι σίτου. Η προέλευση τους είναι από την επαρχία Φουτζιάν της Κίνας. Το κύριο συστατικό τους είναι αλεύρι ενώ τα περισσότερα κινέζικα ζυμαρικά φτιάχνονται από ρύζι ή φασόλια.

παρασκευή

Η χρόνος παρασκευής των μισουά είναι ελάχιστος, δύο λεπτά σε βραστό νερό είναι αρκετά.

Πολιτισμός

Τα μισουά μαγειρεύονται συνήθως σε σημαντικές εκδηλώσεις και τρώγονται στην Κίνα καθώς και στο Ταϊβάν, την Μαλαισία, την Ινδονησία την Σιγκαπούρη, το Βιετνάμ, το Μπρουνέι, την Ταϊλάνδη και τις Φιλιππίνες. Τα μισουά συμβολίζουν την μακροζωία και για αυτό σερβίρονται συχνά σε γενέθλια. Συνήθως σερβίρονται με πληθώρα συνοδευτικών υλικών όπως αυγά, στρείδια, εντόσθια χοίρου, μανιτάρια, μοσχαρίσιο κρέας, κρεμμύδι, πράσινα κρεμμυδάκια και ξηροί καρποί. 
Στην Ταϊβάν τα μαγειρεύουν στον ατμό μέχρι να καραμελώσουν και να αποκτήσουν ένα ανοιχτό καφέ χρώμα. Ένα παραδοσιακό ταϊβανέζικο πιάτο για γενέθλια είναι μισουά με χοιρινά παιδάκια. Άλλη μια συνταγή είναι μισουά βραστά μέσα σε ζωμό με στρείδια.
Homo rhodesiensis

Το Homo rhodesiensis είναι το όνομα είδους που προτάθηκε από τον Άρθουρ Σμιθ Γούντγοουρντ (1921) για να ταξινομοποιήσει το Κάμπουε 1 (το "κρανίο του Κάμπουε" ή "κρανίο του Μπρόκεν Χιλλ", επίσης γνωστός ως "Ροδεσιανός Άνδρας"), ένα απολίθωμα που ανακτήθηκε από σπήλαιο του Μπρόκεν Χιλλ (ή Κάμπουε) στην Βόρεια Ροδεσία (γνωστή σήμερα ως Ζάμπια).
Σήμερα ο H. rhodesiensis θεωρείται στις περισσότερες φορές ως συνώνυμο του Homo heidelbergensis, ή πιθανώς ως αφρικανική μορφή του Homo heidelbergensis sensu lato, το οποίο κατανοείται ως είδος που ζούσε στην Αφρική και την Ευρασία στην εποχή του Μέσου Πλειστόκαινου. Επίσης έχουν προταθεί οι ονομασίες Homo sapiens arcaicus και Homo sapiens rhodesiensis. Ο Γουάιτ (2003) πρότεινε τον ροδεσιανό άνδρα ως πρόγονο του Homo sapiens idaltu.
Η καταγωγή του Homo sapiens από τον Homo rhodesiensis έχει προταθεί αρκετές φορές.
Ασγκαμπάτ (πάρκο)

Το Πάρκο Ασγκαμπάτ (τουρκμενικά: Aşgabat seýilgähi) είναι ένα από τα παλαιότερα δημόσια πάρκα στο κέντρο της Ασγκαμπάτ στο Τουρκμενιστάν. Βρίσκεται μεταξύ των οδών Κουλίγιεφ και Αζάντι και των λεωφόρων Μαχγκιμγκούλι και Σαπαρμουράτ Τουρκμένμπασι. Σήμερα καλύπτει έκταση 7 στρεμμάτων.

Ιστορία

Εγκαινιάστηκε το 1887 και αρχικά ονομαζόταν Καλοκαιρινός Κήπος της Πόλης. Ιδρύθηκε το 1890 ως Πάρκο των Αξιωματικών, το πάρκο στο οποίο βρισκόταν το κτίριο της Συνέλευσης της Αριστοκρατίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στην ΕΣΣΔ ονομαζόταν Πάρκο Λένιν, και οι άνθρωποι το έλεγαν Πρώτο Πάρκο. Στην εποχή του σημερινού Τουρκμενιστάν του δόθηκε το όνομα Ασγκαμπάτ. Το 2014 άνοιξε μετά από ανακαίνιση.

Σχέδιο

Στο πάρκο υπάρχουν δέντρα ηλικίας 100 ετών ή και περισσότερο. Κατά μήκος της κεντρικής λεωφόρου, και στις δύο πλευρές υπάρχουν διάφορα αξιοθέατα, κιόσκια και περίπτερα. Το πάρκο εγκατέστησε μεγάλες φιγούρες δεινοσαύρων. Οι επισκέπτες μπορούν να φάνε σε διάφορα εστιατόρια, καφετέριες και κινητά καταστήματα πώλησης τροφίμων. Το πάρκο έχει ένα πολιτιστικό κέντρο του πάρκου χτισμένο αμφιθεατρικά, όπου διεξάγονται συναυλίες κλασικής, λαϊκής και ποπ μουσικής.
Αλιμπέγκοβτσι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Ούσορα, εξ αριστερών παραποτάμου της Μπόσνα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Αλβέρτος Ζ΄ της Αυστρίας

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Μαξιμιλιανού Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Α΄ της Ισπανίας.

Οικογένεια

Το 1599 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα-Κλάρα-Ευγενία των Αψβούργων, κόρη του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Κένεθ Χολ

Προφίλ

Γεννήθηκε στη Λουσία, στην Τζαμάικα, στις 24 Απριλίου του 1941 και τέθηκε επικεφαλής στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών, όπου υπηρέτησε ως λέκτορας. Απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στην Ιστορία και μεταπτυχιακό τίτλο στις διεθνείς σχέσεις και διδακτορικό στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο Κουίνς, στο Οντάριο του Καναδά.
Το 1994, ο καθηγητής Χολ έγινε αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κοινότητας των Χωρών της Καραϊβικής (CARICOM).
Έγινε Γενικός Κυβερνήτης στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Διάδοχός του (2009) είναι ο Πάτρικ Άλεν.
Ύφαλος της Μάρσα Αλάμ

Ο Ύφαλος της Μάρσα Αλάμ (αραβικά : مرسى علم) είναι νησί, κοραλιογενής ύφαλος, της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα στα ανοιχτά της πόλης Μάρσα Αλάμ. Είναι δημοφιλής τουριστικός καταδυτικός προορισμός.
Απέχει 4 χλμ από την Μάρσα Αλάμ, έχει μακρόστενο σχήμα με μήκος του υφάλου που το περιβάλει σχεδόν 2 χλμ. Είναι ένας μισοβυθισμένος ύφαλος με κοράλλια, θαλάσσιες ανεμώνες, το καλοκαίρι κυρίως ο ύφαλος φιλοξενεί πολλά δελφίνια.
Φέρφρητ του Χοεντσόλερν

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν και της Μαργαρίτας-Καρόλας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας.
Ανάγλυφον Ερμού και Χαρίτων

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο Πεντέλης. Έχει διαστάσεις 39,5 εκατοστά ύψος, 40 έως 42,5 εκατοστά πλάτος. Έχει υποστεί φθορές και γι' αυτό λείπει το κεντρικό αέτωμα, ενώ το αριστερό χέρι και το δεξί πόδι του παιδιού έχουν χαθεί. Επίσης λείπει το κάτω μισό μέρος του προσώπου του Ερμή, και η επιφάνεια του όλου ανάγλυφου παρουσιάζει δορές σε διάφορα σημεία. Το ανάγλυφο παρουσιάζει πέντε πρόσωπα που βηματίζουν από δεξιά προς αριστερά. Οδηγός είναι ένας γεροδεμένος άνδρας σε κατατομή (προφίλ) που παίζει δίαυλο, ενώ βηματίζει με το δεξί πόδι μπροστά. Ο αυλητής είναι ντυμένος με μακρύ ιμάτιο. Τα μαλλιά του είναι χτενισμένα και πιασμένα σε μακρές πλεξούδες που τυλίγουν το κεφάλι του. Είναι βαμμένα με κόκκινο χρώμα. Τον ακολουθεί πομπή τριών γυναικών, η κάθε μια με το δεξί πόδι μπροστά και τα γόνατα λυγισμένα σαν σε αγώνα δρόμου. Εκτός από τα πέλματα και τα γόνατα που είναι σκαλισμένα σε κατατομή, τα υπόλοιπα μέρη του σώματος καθώς και τα πρόσωπα είναι στραμμένα προς τον θεατή. Η πρώτη γυναίκα κρατάει στο δεξί χέρι ένα φρούτο, και με το αριστερό της χέρι κρατάει τον δεξιό καρπό της επόμενης γυναίκας που την ακολουθεί. Τα χαρακτηριστικά επαναλαμβάνονται και στις επόμενες δύο γυναίκες, από τις οποίες η τελευταία κρατάει από το χέρι ένα μικρό παιδί. Οι γυναίκες είναι ντυμένες με χιτώνα και από πάνω κοντό ένδυμα. Από τα λίγα υπολείμματα χρώματος ζωγραφικής συμπεραίνουμε, ότι το ανάγλυφο ήταν διακοσμημένο ως εξής. Τα κενά ανάμεσα στους παριστάμενους χαρακτήρες είχε χρώμα βαθύ μπλε, τα μαλλιά του αυλητή και των δύο Χάριτων είχαν χρώμα ερυθρό, ενώ η πρώτη Χάρις ίσως να είχε μαλλιά χρώματος ξανθού, λευκοκίτρινου. Τα ενδύματα είχαν διάφορα απαλά χρώματα. Γενικά ο καλλιτέχνης είχε τρία ή τέσσερα χρώματα, τα οποία χρησιμοποίησε εναλλάξ για να αποδώσει την μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία.

Ερμηνεία

Η λατρεία των Χαρίτων στην Αθήνα ήταν πανάρχαια. Προς τιμή τους οι Αθηναίοι τελούσαν και μυστήρια, όπως μαρτυρεί ο Παυσανίας. Μαζί με τις τρεις Χάριτες λατρευόταν και ο Ερμής όπως ξέρουμε από τον Αριστοφάνη αλλά και από το χωρίο του Πλουτάρχου Το ανάγλυφο παριστάνει τον Ερμή που οδηγεί τις τρεις Χάριτες, οι οποίες χορεύουν στους ήχους του αυλού του θεού. Αμφίβολη μένει η ερμηνεία του παιδιού, το οποίο μάλλον δεν είναι θνητός, αλλά κάποιος ήρωας, ή κάποια συγγενική θεότητα.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά της αρχαϊκής τέχνης.
Αλέξανδρος Παχνός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1890. Επί της κυβερνήσεως Στυλιανού Γονατά, διορίστηκε νομάρχης Δράμας & Καβάλας την 6.12.1922, διαδεχόμενος τον Ιωάννη Γουναράκη. Υπηρέτησε τη θέση αυτή μέχρι την 3.12.1923. Εκλέχθηκε βουλευτής Χίου το 1926, 1928, 1932, 1933 και 1936. Πέθανε τον Μάρτιο του 1941.
Ακαδημία Ούρντου του Μπιχάρ

Η Ακαδημία Ούρντου του Μπιχάρ (Ούρντου: اردو اکادمی، بہار) είναι μη κυβερνητική οργάνωση που εδρεύει στη Πάτνα, πρωτεύουσα της ινδικής πολιτείας Μπιχάρ. Ιδρύθηκε το 1972 και έχει ως στόχο να προωθήσει τη χρήση της γλώσσας Ούρντου μέσα στη πολιτεία.