google/wiki40b huggingface dataset:
Δίφθογγος

Δίφθογγος ονομάζεται η ακολουθία δύο φωνηέντων που συμπροφέρονται σε μία συλλαβή με αποτέλεσμα το ένα από αυτούς να λαμβάνει τον χαρακτήρα ημίφωνου. Διακρίνονται σε ανοικτές και κλειστές: στις πρώτες το ημίφωνο εντοπίζεται στην έμβαση της συλλαβής (π.χ. ισπανικά, viaje ['bja.xe]) ενώ στις δεύτερες στην έξοδο (π.χ. ελληνικά: γάιδαρος ['ɣaj.ða.ɾos]. Διαφέρουν από τις μονοφθόγγους, τις τριφθόγγους (την ταυτόχρονη ένταξη στην ίδια συλλαβή τριών φωνηέντων: ισπανικά, Paraguay [pa.ɾa.'gwaj]) και τη χασμωδία (την προφορά δύο συνεγγών φωνηέντων σε διαφορετικές συλλαβές: φάει /'fa.i/). Στο ΔΦΑ οι δίφθογγοι ορίζονται είτε με την παρουσία του ημιφώνου είτε με το διακριτικό ⟨◌̯⟩ που ορίζει τη μη συλλαβικότητα.

Αρχαία Ελληνική

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα απαντώνται οι ακόλουθες δίφθογγοι : /yi̯/ <υι>, /ei̯/, <ει>, /eu̯/ <ευ>, /oi̯/ <οι>, /ou̯/ <ου>, /ai̯/ <αι>, /au̯/ <ᾰυ>, /ɛːi̯/ <ῃ>, /ɛːu̯/ <ηυ>, /ɔːi̯/ <ῳ>, /ɔːu̯/ <ωυ>, /aːi̯/ <ᾳ> και /aːu̯/ <ᾱυ>. Επειδή η αρχαία γλώσσα είχε και μακρά φωνήεντα, ο χρόνος προφοράς τους θα μπορούσε να διαφέρει από τη νέα ελληνική. Από αυτές, ορισμένες έχουν μετατραπεί σε μονόφθογγους με την εξέλιξη της φωνητικής της αττικής ελληνικής παρότι ορθογραφικά αποδίδονται με δίγραφα, ενώ έτερες έχουν μεταβάλει το ημιφωνήεν σε σύμφωνο (/eu̯/>/ef/).

Νέα Ελληνική

Η νέα ελληνική διαθέτει μόνο κλειστές διφθόγγους, όπως το [aj] και το [oj]. Έτερες είναι αρκετά σπάνιες με την πρώτη να εμφανίζεται σε λέξεις όπως γάιδαρος και αηδόνι και τη δεύτερη στο ρόιδι. Ορθογραφικώς δεν υφίσταται κάποιο ιδιαίτερο γράφημα που να συμβολίζει τα ημίφωνα ενώ δεν υφίσταται ένας σταθερός κανόνας που να προβλέπει την εμφάνισή του. Επομένως για παράδειγμα οι λέξεις πάει ή λέει αποτελούνται από δύο συλλαβές /pa.i, le.i/.
Συχνά σε γραμματικές εμφανίζεται ο ανακριβής όρος «καταχρηστικές δίφθογγοι» που περιγράφει τα ζεύγη /σύμφωνο + i + ταυτοσυλλαβικό φωνήεν/ (π.χ. /ðia.'va.zo/, /'ftia.xno/) που πραγματώνονται με συμφωνιοποίηση του ουρανικού φωνήεντος σε ουρανικό τριβόμενο ηχηρό ή άηχο ανάλογα με την ηχηρότητα του αρχικού συμφώνου ([ðʝa.'va.zo], ['ftça.xno]). Οι παραπάνω περιπτώσεις δεν αποτελούν διφθόγγους δεδομένου της απουσίας δύο φωνηέντων στη φωνητική πραγμάτωσή τους.

Αγγλική

Η πρότυπη βρετανική έχει δέκα διφθόγγους: [əʊ̯] low, [aʊ̯] loud, [aɪ̯] lied, [eɪ̯] lay, [ɔɪ̯] loin, [ʊu̯] loon, [ɪi̯] lean, [ɪə̯] leer, [ɛə̯] lair, [ʊə̯] lure.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1998-1999

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1998-1999 κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 21η φορά στην ιστορία του. Πρώτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος τερμάτισε ο Ολυμπιακός αλλά στον τελικό των Play Off ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-2 νίκες. Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν ήταν ο Απόλλων Πατρών και ο Παπάγου.

Τελικοί (στις 3 νίκες)

Στη σειρά του Μεγάλου τελικού, ο Παναθηναϊκός έσπασε το πλεονέκτημα έδρας του Ολυμπιακού στον τελευταίο αγώνα και κατέκτησε το πρωτάθλημα για 2η συνεχή χρονιά. Την τρίτη θέση κατέλαβε ο ΠΑΟΚ.
Δαμάσκιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας, από όπου έλαβε και το όνομά του. Το συριακό του όνομα είναι άγνωστο. Φοίτησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ρητορική με τον Θέωνα και φιλοσοφία με τον  Ερμεία, τον Αμμώνιο και τον Ηλιόδωρο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ήταν μαθητής του Μαρίνου, του Ζηνόδωτου και του Ισίδωρου, τον οποίο και διαδέχθηκε στην διεύθυνση της Νεοπλατωνικής Σχολής των Αθηνών το 515 περίπου. Έκλεισε τη Σχολή γιατί εκδιώχθηκε από τον Ιουστινιανό τον Μέγα το 529. Μαζί με τους μαθητές του Σιμπλίκιο,  Ευλάμπιο τον Φρύγα, Πρισκιανό τον Λυδό, Ερμεία και Διογένη από τη Φοινίκη και Ισίδωρο τον Γαζαίο, εγκαταστάθηκαν στην Αυλή του Πέρση βασιλιά Χοσρόη . Στη συνέχεια λέγεται ότι μετέβη μαζί με τους έξι προαναφερθέντες μαθητές του στην Αιγυπτιακή όαση Σίβα, όπου λειτουργούσε το ιερό του Άμμωνα Δία, συνεχίζοντας τη φιλοσοφική τους δράση.
Κόνι Μεταξά

Πρώιμα χρόνια

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1991 στην Αθήνα, με γονείς τον τραγουδιστή Λευτέρη Πανταζή και την ηθοποιό Ζώζα Μεταξά. Φοίτησε στο ιδιωτικό ελληνικοβρετανικό σχολείο "Campion" και έπειτα, σε ηλικία 18 ετών, εγκαταστάθηκε στο Μαϊάμι όπου σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι. Κατά την παραμονή της εκεί, άλλαξε το όνομα της σε "Κόνι Μεταξά" διότι όπως εξήγησε αργότερα, ήταν πιο εύκολο να το προφέρουν οι Αμερικανοί. Το 2011, επέστρεψε προσωρινά στην Ελλάδα και συμμετείχε στην ταινία Ρόδα, τσάντα και κοπάνα (ως Connie Pantazis). Το 2013, επέστρεψε στην Ελλάδα και ξεκίνησε τη καριέρα της.

Καριέρα

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός το 2014, συμμετέχοντας στη σειρά του Mega, Μοντέρνα Οικογένεια, όπου συνεργάστηκε με τους Κώστα Κόκλα και Ζέτα Δούκα. Μετά το τέλος της σειράς, το 2015, κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι Feel The Music από την δισκογραφική εταιρία Heaven Music και παράλληλα, ξεκίνησε live εμφανίσεις στο Gialino Music Theater μαζί με τον πατέρα της, Λευτέρη Πανταζή. Το 2016, συνεργάστηκε με τους Arva, Issoropistis, Koba & P.L. για το τραγούδι Risko. Στις αρχές του 2017, ανακοινώθηκε ότι θα συμμετάσχει στο ελληνικό show μεταμφιέσεων Your Face Sounds Familiar. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στο κυπριακό show MTN MadWalk Cyprus, όπου ερμήνευσε το νέο της τραγούδι σε συνεργασία με την Josephine, Sha La La.
Τη χειμερινή σεζόν 2017-2018, έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο με την παράσταση Πετάει Πετάει, καθώς και live εμφανίσεις στο BOX Athens με τους Melisses, Τάμτα, DJ Young & Animando.
Το 2018, έπαιξε σε ένα επεισόδιο της σειράς Έγκλημα και Πάθος και στην κινηματογραφική ταινία Μαζί Τα Φάγαμε. Τον Μάιο του 2019 ξεκίνησε live εμφανίσεις στο νυχτερινό κέντρο Fantasia Live. Τον Ιούνιο του 2019, εμφανίστηκε στα Mad Video Music Awards, όπου τραγούδησε μαζί με την Ιλένια Ουίλιαμς και την Stefania, μια διασκευή του ισπανικού τραγουδιού Con Calma.
Τόνος (ψάρι)

Ο τόνος είναι γνωστά ωκέανια ψάρια της οικογένειας των Σκομβριδών (Scombridae), κυρίως του γένους Θύννος (Thunnus). Οι τόνοι έχουν σώμα υδροδυναμικό και συμπαγές και μπορούν να φτάσουν σε μεγάλες ταχύτητες, μέχρι 70 χιλιόμετρα την ώρα. Το κρέας του τόνου είναι κόκκινο, σε αντίθεση με άλλα ψάρια που έχουν λευκό κρέας. Αυτή η απόχρωση οφείλεται στη παρουσία μυοσφαιρίνης στους μύες του τόνου. Η μυοσφαιρίνη είναι μια πρωτεΐνη που προσδένει οξυγόνο και οι τόνοι την υπερεκφράζουν. Κάποια από τα μεγαλύτερα είδη τόνου έχουν χαρακτηριστικά θερμόαιμων οργανισμών, καθώς μπορούν να αυξήσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους σε μεγαλύτερη τιμή από το νερό που τους περιβάλλει και με αυτό το τρόπο μπορούν να ζήσουν σε ψυχρές θάλασσες.
Τα ψάρια αυτά αλιεύονται σε όλες τις θάλασσες του κόσμου, με αποτέλεσμα αρκετά είδη να βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης από την υπεραλίευση και την παράνομη αλιεία. Ο κόκκινος τόνος, το μεγαλύτερο είδος τόνου, κινδυνεύει με εξαφάνιση. Ο κόκκινος τόνος θεωρείται εκλεκτός μεζές στην Ιαπωνία, όπου καταναλώνεται ωμός ως σούσι. Στη Μεσόγειο η αλιεία τους γίνεται συνήθως με κυκλωτικά δίκτυα (γριγρι). Οι τόνοι που αιχμαλωτίζονται σε αυτά τα δίκτυα στη συνέχεια οδηγούνται σε φάρμες πάχυνσης ώστε να μεγαλώσουν και το κρέας του να αποκτήσει μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος.
Φώντας Λάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1943 στη Σπάρτη. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε ελληνικές, καθημερινές εφημερίδες και περιοδικά. Την περίοδο 1967 - 1973 έζησε στη Ρώμη. Συνεκδότης με το Δημήτρη Γκιώνη του περιοδικού "Τετράδιο" από το 1974 ως το 1976. Έχει γράψει ποίηση, πεζογραφία, ταξιδιωτικό, πολιτικό και ιστορικό δοκίμιο, θέατρο, καθώς και βιβλία για παιδιά. Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, το Μάνο Λοΐζο, το Θάνο Μικρούτσικο, το Χρήστο Νικολόπουλο, το Μάριο Τόκα, το Λίνο Κόκοτο, το Δημήτρη Λάγιο και άλλους Έλληνες συνθέτες. Είναι μέλος της Ελληνικής Ένωσης Συντακτών (ΕΣΗΕΑ), της ΄Ενωσης Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδας (ΕΜΣΕ), της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ) και ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Εταιρείας Αρχείου και Μελετών "Μνήμες".
Κύπελλο Γαλλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορικό

Ο θεσμός δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ παγκοσμίου πολέμου και πήρε την επωνυμία Κύπελλο Σαρλ Σιμόν από το όνομα ενός ποδοσφαιριστή που πέθανε στη διάρκεια του πολέμου. Από το 1927 καθιερώθηκε ο Πρόεδρος της Γαλλίας να απονέμει το κύπελλο στη νικήτρια ομάδα δίνοντας μια ξεχωριστή αίγλη στον τελικό. Πολυνίκης σύλλογος είναι η Παρί Σεν Ζερμέν με 11 κύπελλα σε 15 τελικούς, όλους από το 1982 και έπειτα.
Τρεις ποδοσφαιριστές έχουν καταφέρει να κερδίσουν το κύπελλο πέντε φορές: ο Ζόμερλιντς (1946, 1947, 1948, 1953, 1955), ο Μπατενέ (1974, 1975, 1977, 1982, 1983) και ο Αλέν Ροσέ (1986, 1987, 1993, 1995, 1998).

Εκπλήξεις

Ο θεσμός διεξάγεται με το σύστημα μονών νοκ-άουτ αγώνων και συχνά υπάρχουν εκπλήξεις. Έντεκα φορές έχουν αγωνιστεί στον τελικό ομάδες από μικρότερες κατηγορίες. Η πρώτη που το πέτυχε ήταν η Σαρλεβίλ το 1936 και η πιο πρόσφατη η Σατορού το 2004. Η Χάβρη είναι η μοναδική ομάδα Β΄ κατηγορίας που πήρε το Κύπελλο, το 1959 νικώντας στον επαναληπτικό τελικό τη Σοσό με 3-0. Το 1996 η Νιμ Ολιμπίκ κατάφερε να γίνει η μοναδική ομάδα Γ' κατηγορίας που έφτασε σε τελικό, όπου ηττήθηκε από την Οσέρ με 2-1. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ερασιτεχνικής ομάδας Καλαί, η οποία έφτασε στον τελικό του 2000 ενώ αγωνιζόταν στην τέταρτη κατηγορία. Απέκλεισε διαδοχικά πολλές ομάδες ανώτερων κατηγοριών και στον τελικό πάλεψε στα ίσα με τη Ναντ, πριν ηττηθεί με δυσκολία με σκορ 2-1 με πέναλτι.
Αβραάμ Μάσλοου

Το έργο του

Το πιο διαδεδομένο ίσως μοντέλο υποκίνησης είναι αυτό που αναπτύχθηκε από τον Abraham Harold Maslow. Σύμφωνα με τον Maslow, μόνον οι ανάγκες που δεν έχουν ικανοποιηθεί είναι παράγοντες υποκίνησης. Αυτό σημαίνει ότι μόνον αν πεινάτε θα αγοράσετε, θα καλλιεργήσετε ή (ανάλογα με την ένταση ή τη διάρκεια της πείνας) μπορεί ακόμα και να κλέψετε τροφή για να ικανοποιήσετε την πρωταρχική βιολογική ανάγκη της επιβίωσης. Επίσης, μόνο αν έχετε έντονο πάθος για επιτυχία, θα μελετήσετε και θα μάθετε όσο περισσότερα μπορείτε για να ικανοποιήσετε αυτήν την φιλοδοξία.
Σύμφωνα με το Maslow, υπάρχει μια φυσική σειρά με την οποία οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται καθεμιά από αυτές τις ανάγκες και, επομένως υποκινούνται από αυτές σε αύξουσα σειρά. Η άνοδος στην ιεραρχία αναγκών του Maslow είναι κάτι αντίστοιχο με την ανάβαση μιας κλίμακας σκαλί-σκαλί. Αντιλαμβανόμαστε το επόμενο σκαλοπάτι μόνο αφού κατορθώσουμε να ανεβούμε το προηγούμενο. Το κατώτερο επίπεδο, το οποίο αποτελείται από τις σωματικές ανάγκες, εκφράζει τον αγώνα του ανθρώπου για επιβίωση. Το επόμενο σκαλοπάτι αντιστοιχεί στην ανάγκη για ασφάλεια, δηλαδή στην προσπάθεια του ατόμου να αισθάνεται ασφάλεια και να αποφεύγει ό,τι είναι βλαβερό. Το επόμενο επίπεδο είναι η ανάγκη του ατόμου να ανήκει σε μια ομάδα, δηλαδή η φυσιολογική ανθρώπινη επιθυμία να γίνεται αποδεκτό και να εκτιμάται από άλλους. Το τέταρτο επίπεδο είναι το επίπεδο των αναγκών αυτοεκτίμησης, το οποίο υποκινεί τον άνθρωπο να συμβάλλει με όλες τις δυνάμεις στις προσπάθειες της ομάδας με αντάλλαγμα διαφόρους τρόπου ανταμοιβής και αναγνώρισης. Στο υψηλότερο επίπεδο της κλίμακας βρίσκονται οι ανάγκες αυτοολοκλήρωσης, οι οποίες ικανοποιούνται όταν το άτομο έχει το αίσθημα της προσωπικής εξέλιξης και επιτυχίας, της ικανοποίησης και της πληρότητας από αυτό που κάνει.
Ο Maslow δεν εννοούσε ότι οποιαδήποτε ανάγκη μπορεί να ικανοποιηθεί εντελώς. Αντίθετα, πίστευε ότι μια ανάγκη θα πρέπει να ικανοποιηθεί σε έναν ελάχιστο βαθμό πριν ασχοληθεί το άτομο με το ανώτερο επίπεδο αναγκών. Μόλις το άτομο φτάνει σε αυτό το σημείο, αρχίζει και αισθάνεται την ένταση που προέρχεται από το επόμενο επίπεδο της ιεραρχίας των αναγκών, οπότε αρχίζει να πειραματίζεται με νέους τύπους συμπεριφοράς προκειμένου να ικανοποιήσει την νέα ανάγκη.
Γουλιέλμος Χριστόφορος του Μπάντεν-Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης-Ούρσουλας, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν.
Το 1652 απεβίωσε σε ηλικία 24 ετών.
Βεληγκέκας

Βιογραφικά στοιχεία

Περί το 1808 ο Αλή Πασάς του ανέθεσε τη δίωξη όλων των κλεφτών των Αγράφων, μεταξύ των οποίων και την ομάδα του Κατσαντώνη. Ο Βεληγκέκας ξεκίνησε με ένα ασκέρι, για το μέγεθος του οποίου υπάρχουν κατά πολύ αντικρουόμενες πληροφορίες, για τα Άγραφα. Στην Κρύα Βρύση (στον Κλειτσό Ευρυτανίας), σύμφωνα με μια εκδοχή, προκλήθηκε από τον Κατσαντώνη σε μονομαχία, κατά την οποία τραυματίσθηκε θανάσιμα. Σύμφωνα με μια δημοτική παράδοση πολύ κοντινή στο γεγονός, ο ετοιμοθάνατος Βεληγκέκας καλούσε τους συντρόφους του να πάρουν το κεφάλι του, ώστε να μην πέσει στα χέρια των Ελλήνων κλεφτών.

Θέατρο σκιών

Ο Βεληγκέκας συνιστά ιδιαίτερη φιγούρα του ελληνικού θεάτρου σκιών. Φέρεται ως υπασπιστής του πασά (η ενσάρκωση της κεντρικής εξουσίας), που πάντοτε δέρνει τον Καραγκιόζη, αλλά με τη σειρά του κι αυτός δέρνεται από τον Μπαρμπα-Γιώργο. Στον Καραγκιόζη, όπου η αλλοεθνής μορφή του «Τούρκου» καλύπτει το εγχώριο, ελληνικό κακό, με τη μορφή του Βεληγκέκα συμβολίζεται το όργανο της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας, συγκεκριμένα ο «χωροφύλακας», που συμπεριφέρεται ως δυνάστης του ελληνικού λαού.
Στο θέατρο σκιών, ο Βεληγκέκας εμφανίζεται και ως ιστορικό πρόσωπο, στο «ηρωικό» έργο Κατσαντώνης. Θεωρείται ανδρείος, αλλά αφότου πηγαίνει με εντολή του Αλή Πασά στο χωριό του Κατσαντώνη κι αρπάζει τη γυναίκα και το γιο του, «ξεγράφεται» από γενναίος. Ο Κατσαντώνης, που ειδοποιείται για την απαγωγή, τον προλαβαίνει σε ένα πέρασμα και, απευθύνοντάς του το λόγο, λέει χαρακτηριστικά: «Σε είχα στα κιτάπια των παλικαριών, για μεγάλο παλικάρι, και τώρα σε ξεγράφω, ορέ Βεληγκέκα».
Dead Heart In A Dead World

Κριτική αποδοχή

Το άλμπουμ έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5, το "Metal Archives" 76% και το "Metal Storm" 9 / 10. Το Heavy Metal - About.com κατέταξε το "Dead Heart In A Dead World" τρίτο στην λίστα με τα καλύτερα heavy metal άλμπουμ του 2000, πίσω από το "Brave New World" των Iron Maiden και το "Resurrection" του Ρομπ Χάλφορντ.

Μουσική

Τα τέσσερα μέλη του σχήματος επιδεικνύουν την σπουδαία τεχνική τους κατάρτιση, με την κιθαριστική απόδοση του Τζεφ Λούμις να ξεχωρίζει σε όλα τα τραγούδια, λόγω του συνδυασμού της σύγχρονης ακραίας μουσικής με το παραδοσιακό χέβι μέταλ της δεκαετίας του '80.

Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος μετά το ντεμπούτο τους, στο οποίο τις κιθάρες έπαιζε μόνο ο Λούμις.

Στιχουργική

Η στιχουργική του άλμπουμ ταιριάζει στην μελαγχολία της μουσικής και την φωνητική εμβέλεια του Ντέιν. Οι θλιβεροί και ζοφεροί στίχοι ασχολούνται με την αρνητική οπτική του κόσμου.

Χαρακτηριστικά, οι στίχοι του "Inside Four Walls" κατακρίνουν, με επιθετικό και οργισμένο τρόπο, τις κυβερνήσεις και την πολιτική των δικαστηρίων. Το "Narcosynthesis" είναι μεταφορά για την "κοίμηση" του ανθρώπου μέσω των θρησκειών.

Οι στίχοι του "The River Dragon Has Come" αναφέρονται στο Φράγμα των Τριών Φαραγγιών και την πτώση των φραγμάτων Μπανκιάο και Σιμάνταν το 1975, γεγονότα τα οποία προκάλεσαν τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και την καταστροφή των σπιτιών έντεκα εκατομμυρίων Κινέζων πολιτών. Ο Ντέιν χρησιμοποιεί ποιητικές αναφορές και τον δράκο με τα επτά κεφάλια από την Αποκάλυψη του Ιωάννη για να δώσει μία τρομακτική εικόνα της καταστροφής.

Το "The Heart Collector" παρουσιάζει την ιστορία ενός άντρα ο οποίος καταστρέφεται ψυχολογικά μετά τον χωρισμό του με μία κοπέλα και οδηγείται στην καταστροφή, ενώ το "Believe in Nothing" δείχνει την απέχθεια του στιχουργού προς τις θρησκείες.

Τραγούδια

1. Narcosynthesis (Dane, Loomis) - 5:31

2. We Disintegrate (Dane, Loomis) - 5:11

3. Inside Four Walls (Dane, Loomis) - 4:39

4. Evolution 169 (Dane, Loomis) - 5:51

5. The River Dragon Has Come (Dane, Loomis) - 5:05

6. The Heart Collector (Dane, Loomis) - 5:55

7. Engines of Hate (Dane, Loomis) - 4:42

8. The Sound of Silence (Simon) - 5:13

9. Insignificant (Dane, Loomis) - 4:56

10. Believe in Nothing (Dane, Loomis) - 4:21

11. Dead Heart, in a Dead World (Dane, Loomis) - 5:06
575 Ρενάτε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ρενάτε εκτιμάται σε 21,26 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,171. Η Ρενάτε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 41 λεπτά, μία σχετικά γρήγορη περιστροφή.
Αχμέτ Μοχάμετ Αγκ Αμανί

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1942 στην Γκουντάμ. Έγινε τεχνικός σύμβουλος του υπουργού Σχεδιασμού το 1975. Λίγα χρόνια αργότερα, στις 7 Ιανουαρίου 1978 έγινε υπουργός αρμόδιος για την Εποπτεία των Εταιρειών και των Κρατικών Επιχειρήσεων.Εν συνεχεία ανέλαβε υπουργός Τύπου και Τηλεπικοινωνιών στην κυβέρνηση που διορίστηκε στις 28 Ιουνίου 1979 και υπουργός Σχεδιασμού στην κυβέρνηση που ανέλαβε στις 2 Νοεμβρίου 1980. Στην κυβέρνηση εκείνη έγινε το ισχυρότερο μέλος της κυβέρνησης μετά τον πρόεδρο (και υπουργό Άμυνας) Μούσα Τραορέ. Στη συνέχεια έγινε υπουργός Αθλητισμού, Τεχνών και Πολιτισμού στις 31 Δεκεμβρίου 1984 και μετά υπουργός Μεταφορών και Δημοσίων Έργων από τις 6 Ιουνίου 1986 ως τις 20 Ιανουαρίου 1987, οπότε ανέλαβε ύπατος αρμοστής του Οργανισμού για την Ανάπτυξη του Ποταμού Σενεγάλη, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1992. Το 1993 ξεκίνησε διπλωματική καριέρα, καθώς διορίστηκε πρεσβευτής στο Μαρόκο από τον πρόεδρο Αλφά Ουμάρ Κοναρέ. Στο αξίωμα εκείνο υπηρέτησε επί ένα εξάμηνο, για να γίνει πρεσβευτής στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Λουξεμβούργο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Αμαντού Τουμανί Τουρέ στις 9 Ιουνίου 2002. Η κυβέρνηση του Τουρέ, ο οποίος ορκίστηκε πρόεδρος μετά τη νίκη του στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, σχηματίστηκε στις 14 Ιουνίου. Ο αρχικός του διορισμός θεωρήθηκε ότι ήταν σε υπηρεσιακή βάση. Μετά τις βουλευτικές εκλογές επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 12 Οκτωβρίου 2002 και μια νέα κυβέρνηση διορίστηκε στις 16 του μηνός. Έπειτα από εντολή του Τουρέ, υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 28 Απριλίου 2004. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ουσμάνι Ισούφι Μαϊγκά.
Μόνικα Ντέικον

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1934. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πέτυχε τόσο στο Cambridge School Certificate όσο και στο Cambridge Higher School Certificate. Στη συνέχεια εργάστηκε επί 35 χρόνια στο χώρο της εκπαίδευσης. Εκτός από την πατρίδα της, δίδαξε και σε δύο σχολεία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Το 1982 απέκτησε μπάτσελορ στην Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Επιστρέφοντας στον Άγιο Βικέντιο δίδαξε ως λέκτορας σε κολέγιο για εκπαιδευτικούς.

Γενική Κυβερνήτρια

Διορίστηκε στο αξίωμα του αναπληρωτή Γενικού Κυβερνήτη (ή Γενικού Αντικυβερνήτη) το 2001, όταν ήταν Γενικός Κυβερνήτης ο Σερ Τσαρλς Άντρομπας. Όταν ο τελευταίος πέθανε, στις 3 Ιουνίου του 2002, η Ντέικον έγινε προσωρινά Γενική Κυβερνήτρια, μέχρι να αναλάβει καθήκοντα νέος. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2002 διορίστηκε στο αξίωμα ο Δρ Φρέντερικ Μπάλλανταϊν.
Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν

Βιογραφία

Με στοιχεία βασισμένα στη διαθήκη του, η οποία βρέθηκε το 1998, ο Φερμάιγεν γεννήθηκε στο Μπεφερβάικ το 1504 (πιθανές χρονολογίες γέννησής του είναι, επίσης, το 1503 ή το 1505). Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ τιμήθηκε για τη σταδιοδρομία του στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄. Ο Φερμάιγεν ήταν φίλος του Γιαν φαν Σκόρελ και το πορτρέτο του έγινε χαρακτικό από τον Γιαν Βίριξ για την έκδοση του βιβλίου του Ντομίνικους Λαμψόνιους.
Ο Φερμάιγεν ήταν ζωγράφος και σχεδιαστής ταπισερί, πιθανόν μαθητής του Γιαν Γκόσσαερτ. Περί το 1525 έγινε Αυλικός ζωγράφος της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας, αντιβασίλισσας των Κάτω Χωρών και θείας του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ στο Μέχελεν. Μεταξύ 1530 και 1535 δραστηριοποιήθηκε στο Άουγκσμπουργ και στο Ίνσμπρουκ. Το 1535 συνόδευσε τον Κάρολο Κουίντο, ανεψιό της Αχιδούκισσας στην κατάληψη της Τύνιδας (1535). Εργάστηκε στην Ισπανία το 1536 και στη συνέχεια μετοίκησε στις Βρυξέλλες, όπου και παρέμεινε ως τον θάνατό του.
Σχεδίασε "μια σειρά δώδεκα ταπισερί που θύμιζαν τις σκηνές από την εκστρατεία που πραγματοποίησε με τον Κάρολο, όπου κι αν πηγε, ώστε να μαρτυρούν τον θρίαμβό του." Έχει διασωθεί ο πίνακάς του με τον βασιλέα της Τύνιδας Μουλάι Χασάν, τον οποίο ο Κάρολος επανέφερε στον θρόνο όταν απάλλαξε την πόλη από τον πειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, τον οποίο ο Φερμάιγεν ζωγράφισε εν όσω βρισκόταν εκεί.
Το ταξίδι αυτό του έδωσε παραστάσεις για τα κατοπινά του έργα, περιλαμβανομένων των ταπισερί που σχεδίασε για την αδελφή του Καρόλου και αντιβασίλισσα Μαρία της Ουγγαρίας. Εν τούτοις, πολλά πορτρέτα αποδίδονται σε αυτόν, με ελάχιστες όμως ενδείξεις, σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς τέχνης. Μαθητές του υπήρξαν οι Βίλλεμ ντε Παννεμάκερ και Γιαν φαν Χέμεσσεν.
Ο Φερμάιγεν απεβίωσε στις Βρυξέλλες το 1559.
Παραδημή Ροδόπης

Τούμπα Παραδημής

Ένα χιλιόμετρο ανατολικά του χωριού κοντά στον ποταμό Βοσβόζη βρίσκεται η τούμπα της Παραδημής η οποία αποτελεί δείγμα νεολιθικής εγκατάστασης.
Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας

Ανατροπή απο τον Σβερ

Την εποχή που κυβερνούσε ο Μάγκνους έφτασε στην Νορβηγία ο Σβερ της Νορβηγίας ο οποίος διεκδίκησε τον θρόνο ως γιος του Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας, τον Ιούνιο του 1177 οδήγησε τους άντρες του στο Τρόντελαγκ στο οποίο ανακήρυξαν τον Σβερ βασιλιά. Στην μάχη του Κάλβσκιννετ στις 19 Ιουνίου 1179 ο βασιλικός γνώρισε την συντριβή από τα στρατεύματα του Σβερ, ο ίδιος ο Έρλινγκ Σκάκκε έπεσε στην μάχη, η νίκη αυτή έφερε οριστικά το Τρόντελαγκ στην κατοχή των Μπίρκεμπεινερ. Λίγα χρόνια αργότερα στις 15 Ιουνίου 1184 στην ναυμαχία του Φιρμέιτ ο ισχυρότατος στόλος του Σβερ στον οποίο συμμετείχε το μεγαθήριο Μαριασούνδα έφερε πανωλεθρία στον στόλο του Μάγκνους, τα περισσότερα πλοία βυθίστηκαν από το βάρος και οι περισσότεροι άντρες πνίγηκαν, ανάμεσα στα θύματα ήταν και ο ίδιος ο Μάγκνους Ε΄.[3] Ο εμφύλιος πόλεμος στην Νορβηγία δεν πρόκειται να λήξει με την νίκη του Σβερ απέναντι στον Μάγκνους, μετά τον θάνατο του Μάγκνους Ε΄ ο Σίγκουρντ Μάγκνουσον, ο Ίνγκε Μάγκνουσον και ο Έρλινγκ Μάγκνουσον θα διεκδικήσουν τον θρόνο της Νορβηγίας σαν γιοι του Μάγκνους. Ο εμφύλιος πόλεμος στην Νορβηγία κράτησε πάνω από 110 χρόνια, ξεκίνησε με την θάνατο του Σίγκουρντ του Σταυροφόρου (1130) και ολοκληρώθηκε με τον θάνατο του Σκάλ Μπάρντσον (1240). Στην διάρκεια του πολέμου αυτού έγιναν πολλές συγκρούσεις σε διαφορετική κλίμακα, το υπόβαθρο των συγκρούσεων αυτών ήταν πάντοτε οι Σουηδικοί νόμοι διαδοχής, οι κοινωνικοί κανόνες και η εχθρότητα ανάμεσα στον βασιλιά και την εκκλησία. Η τελική κατάληξη ήταν να δημιουργηθούν στην τελική φάση του εμφυλίου δυο αντιμαχόμενες κοινωνικές ομάδες οι Μπάγκλερ και οι Μπίκεμπεινερ στις οποίες κάποιος πρίγκιπας διεκδικούσε τον θρόνο απο τον νόμιμο βασιλιά.
Γεώργιος Επαμ. Εμπειρίκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Επαμεινώνδα Εμπειρίκου και της Όλγας Κουμουνδούρου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Εμπειρίκου ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Κουμουνδούρου. Παππούς του ήταν ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος ενώ αδέρφια του ήταν ο Αλέξανδρος Εμπειρίκος - Κουμουνδούρος και ο Κωνσταντίνος Εμπειρίκος. Ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία εκλεγόμενος βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1932 με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη βουλευτής Άνδρου το 1933.
Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος καθώς και σύμβουλος της τελευταίας την περίοδο 1936 - 1941. Δώρισε  σημαντικά ποσά στο Εμπειρίκειο Γηροκομείο, στον Δήμο Άνδρου καθώς και στον ΕΟΤ.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Γιος του είναι ο Επαμεινώνδας Γ. Εμπειρίκος.