google/wiki40b huggingface dataset:
Διοξίνες

Οι διοξίνες είναι μια οικογένεια χημικών ουσιών εξαιρετικά ύποπτη για καρκινογενέσεις, ιδιαίτερα τοξική για τον άνθρωπο και ανθεκτική στην βιολογική αποικοδόμηση. Η ημιπερίοδος ζωής της, δηλαδή η μείωση στο 50% της αρχικής ποσότητας, διαρκεί 3 έως 30 χρόνια. Ως διοξίνη (στον ενικό) αναφέρεται η 2,3,7,8-τετραχλωροδιβενζο-p-διοξίνη (2,3,7,8-TCDD), η οποία είναι και η πλέον επικίνδυνη ένωση της οικογένειας. Λόγω της ομοιότητας στη δομή και τις ιδιότητες, οι διοξίνες μελετούνται και αναφέρονται συνήθως μαζί με τα φουράνια.
Η κύρια αιτία έκλυσης διοξινών από τα καιόμενα απορίμματα είναι η παρουσία χλωρίου σε αυτά. Μια σημαντική, αν όχι η σημαντικότερη, πηγή χλωρίου είναι τα πλαστικά PVC (πολυβινυλοχλωριδίου). Χιλιάδες τόνοι αυτού του τύπου πλαστικών καταλήγουν κάθε χρόνο στις χωματερές με την μορφή φιαλών νερού, σωλήνων, καλωδίων, μουσαμάδων κτλ.
Οι διοξίνες είναι παραπροϊόντα των διεργασιών στις οποίες εμπλέκεται το περιεχόμενο χλώριο. Από τη βιομηχανική παραγωγή του χλωρίου και των χλωριωμένων πλαστικών PVC, ως την καύση των αποριμμάτων ή των αποβλήτων που περιέχουν χλωροπαράγωγα, παράγονται σημαντικές ποσότητες διοξινών, που απειλούν το περιβάλλον και την υγεία των ζωντανών οργανισμών.
Οι διοξίνες δεν διαλύονται στο νερό, αλλά είναι λιποδιαλυτές, συσσωρεύονται στους λιπώδεις ιστούς των ζωντανών οργανισμών και, μέσω της τροφικής αλυσίδας, καταφέρνουν να "πολλαπλασιάζουν" τις ποσότητές τους.

Το πρόβλημα

Βιοχημικές έρευνες έχουν δείξει πως οι διοξίνες δρουν ως ισχυρές «περιβαλλοντικές ορμόνες». Όπως και οι φυσικές ορμόνες, οι διοξίνες μπορούν να διαπεράσουν τη μεμβράνη των κυττάρων και να αλλάξουν τη δράση των γονιδίων που ρυθμίζουν τη διαδικασία της ανάπτυξης. Ακόμη και απειροελάχιστες συγκεντρώσεις διοξινών μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό και νευρικό σύστημα των οργανισμών. Σε πειραματόζωα, η έκθεση σε διοξίνες έχει προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα τοξικολογικών επιπτώσεων. Μερικές απ' αυτές εμφανίστηκαν σε εξαιρετικά μικρές δόσεις διοξινών, της τάξης των λίγων τρισεκατομμυριοστών του γραμμαρίου. Στις επιπτώσεις αυτές συγκαταλέγονται η ενδομητρίωση και η ενίσχυση θηλυκών χαρακτηριστικών σε αρσενικά πειραματόζωα.

Τρόποι αντιμετώπισης

Η ανακύκλωση εξακολουθεί να είναι μια περιθωριακή δράση και η συζήτηση εξακολουθεί να επικεντρώνεται στον «τόπο ταφής των απορριμάτων», την ίδια στιγμή που η ευρωπαϊκή νομοθεσία επιβάλλει την επίτευξη συγκεκριμένων ποσοτικών στόχων ανάκτησης και ανακύκλωσης σε διάφορα υλικά όπως το χαρτί, το γυαλί κλπ.
Οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες έχουν προχωρήσει στο επόμενο βήμα, τους Χώρους Υγειονομικής Ταφής Αποριμμάτων (ΧΥΤΑ), που δεν είναι παρά το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης που στηρίζεται στην ανακύκλωση και τη δραστική μείωση των αποριμμάτων που θα καταλήγουν σε ταφή.

Στην Ελλάδα

Η απουσία σχετικών πρωτοβουλιών στην Ελλάδα έχει επαναφέρει στο τραπέζι τη συζήτηση της επικίνδυνης, αναποτελεσματικής και ακριβής καύσης των σκουπιδιών. Στα θετικά, από την άλλη πλευρά, πρέπει να καταχωρηθεί η λειτουργία της Επιτροπής Εναλλακτικής Διαχείρισης καθώς και η διευκόλυνση της δρομολόγησης συγκεκριμένων επενδύσεων (διαχείριση ηλεκτρικών, αδρανών αποβλήτων και ελαστικών).
Κανγκά Ακαλέ

Καριέρα

Τον Ιούνιο του 2007, ο Ακαλέ υπέγραψε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας με την Λανς έναντι άγνωστου ποσού, ενώ μετακινήθηκε υπό την μορφή δανεικού στην Μαρσέιγ τον Ιανουάριο του 2008, και μετέπειτα στην Ρεκρεατίβο Ουέλβα. Αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός, πλέον αγωνίζεται ως επιτελικός μέσος ή αριστερό χαφ, θέση στην οποία διακρίνεται για την πολύ καλή του πάσα και την εξαιρετική του τεχνική κατάρτιση.
Το 2011, ο Ακαλέ εντάχθηκε στην Λεχουία, ομάδα από το Κατάρ, ώστε να καλύψει το κενό του τραυματία συμπαίκτη και συμπατριώτη του, Μπακαρί Κονέ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Qatari Stars Cup 2011 στις 11 Νοεμβρίου, όπου πέτυχε χατ-τρικ στη νίκη της ομάδας του επί της Αλ-Ραγιάν με σκορ 3-1.
Στις 31 Ιανουαρίου 2012, ο Ακαλέ υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 6 μηνών με τον Παναιτωλικό. Περίπου τρεις μήνες αφότου απέκτεισε την ελευθέρα του, στις 24 Οκτωβρίου 2012, ο Ακαλέ εντάχθηκε στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2, Αρλ-Αβινιόν, βάζοντας την υπογραφή του σε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Διεθνής Καριέρα

Έχει συνολικά 35 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού, ενώ κλήθηκε στην αποστολή της χώρας του για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.
Φούστανη Πέλλας

Γεωγραφία

Δώδεκα περίπου χιλιόμετρα από τον Εξαπλάτανο και εκεί που σμίγει το Πάικο με την οροσειρά του Βόρα, σε υψόμετρο 280 μ., βρίσκεται η όμορφη Φούστανη, γνωστή  από το γραφικό της κέντρο με το κανάλι και τους αιωνόβιους πλάτανους.

Ονομασία

Το όνομα Φούστανη είναι παλαιότατο και μ’ αυτό ονομαζόταν το χωριό κατά την Τουρκοκρατία. Μια προσπάθεια μετά το 1922 να μετονομαστεί Ευρωπός δεν τελεσφόρησε. Μια πειστική εξήγηση για το όνομα του χωριού δίνει η αρχαιολόγος Δ. Ευγενίδου: 
«Ένας άλλος χώρος που αναφέρεται στο Θέμα των Μογλενών είναι το χωριό Χόστιανη (Χοστίανους, Χώστιανες, Χόστιανες). Το χωριό δίδεται ως προνόμιο στον πρόεδρο και κατεπάνω Αβύδου, Λέοντα Κεφαλά, το 1086 ως ανταμοιβή για τη δραστηριότητα που έδειξε στην πολιορκία της Λάρισας εναντίον των Νορμανδών. Το χωριό παραδίδεται στον Λέοντα με ολίγους παροίκους και βοϊδεάτας. Το 1115, ο Νικηφόρος Κεφαλάς, γιος του Λέοντα, παραχωρεί τα κτήματα που έχει στο χωριό Χόστιανες στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Από πρόσταξη του Ανδρονίκου Α΄ (1184) μαθαίνουμε ότι υπάρχει το μοναστήριον του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου "εντός των δικαίων του υπ’ αυτήν (Μ. Λαύρας) χωρίου Χώστιανες" στο οποίο ορίζεται να παραδοθεί "o μύλωνας με τους δουλευτάς αυτού" που βρίσκεται στο χωριό Μάνδρα. Ανάμεσα στο σημερινό χωριό Πρόδρομος και τη  Φούστανη υπάρχει ένα μικρό σύγχρονο παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου κτισμένο πάνω σ’ ένα μικρό ερειπιώνα. Το παρεκκλήσι βρίσκεται στο κέντρο μιας μικρής κοιλάδας 500 στρεμμάτων, όπου μαρτυρείται προηγούμενη καλλιέργεια ελιάς. Στην πλατεία του χωριού Πρόδρομος υπάρχουν ίχνη παλαιοχριστιανικής εκκλησίας. Σ’ έναν από τους δύο χώρους μπορεί να αναζητηθεί το μοναστήρι του 12ου αι. Στο σημερινό χωριό Πρόδρομος και στο διπλανό Νερόμυλοι σώζονται πολλοί μύλοι και θεωρείται το καταλληλότερο σημείο του παραποτάμου για την εκμετάλλευση της ροής του. Ο μύλωνας και το χωριό Μάνδρα μπορούν να αναζητηθούν σ’ ένα από αυτά τα δυο χωριά. Όσο για το χωριό Χοστιάνη, που βρίσκεται κοντά στη Μονή Προδρόμου "εντός των δικαίων του χωριού Χώστιανες" μπορεί να αναζητηθεί στο χωριό Φούστανη.»

Ιστορία

Οι κάτοικοι της Φούστανης πριν από την ανταλλαγή ήσαν εξισλαμισμένοι Βλαχομογλενίτες και χριστιανοί εξαρτημένοι καλλιεργητές στο τσιφλίκι. Μετά την ανταλλαγή εδώ εγκαταστάθηκαν κυρίως Μικρασιάτες Πελαδαριανοί και Θρακιώτες, και ο  πληθυσμός της με βάση την απογραφή του 1991 είναι 583 κάτοικοι. Η αμπελουργία ήταν μέχρι πρόσφατα η κυριότερη πηγή εσόδων του χωριού. Πριν από 40 περίπου χρόνια η Φούστανη γινόταν την εποχή του τρύγου κέντρο μεγάλης οικονομικής δραστηριότητας σχετικής με το σταφύλι. Αξιόλογη ήταν γενικά η εμπορική κίνηση του χωριού. Μέχρι τα χρόνια του Εμφυλίου γινόταν εδώ κάθε Δευτέρα μεγάλο παζάρι, στο οποίο συνέρρεαν για δοσοληψίες οι κάτοικοι κυρίως της Άνω Αλμωπίας. Σήμερα οι κάτοικοι είναι κατά κύριο λόγο δενδροκαλλιεργητές. Ένας μικρός αριθμός κατοίκων ασχολείται με το εμπόριο.
1651 Μπέρενς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μπέρενς εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα. Ο Μπέρενς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 24 ως 45 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Γαβριήλ Συλιβός

Βίος

Ο Γαβριήλ Συλιβός γεννήθηκε περίπου το 1764 στις Δάφνες Μαλεβιζίου Κρήτης, του νομού Ηρακλείου. Ο πατέρας του Ανδρέας Συλιβός σφαγιάστηκε από τον γενίτσαρο των Δαφνών Εχρέμπεη κατά την Επανάσταση του 1769, την επανάσταση του Δασκαλογιάννη. Ο Γαβριήλ αφού διασώθηκε από ΄μία συγγενή του Ηγουμένη της μονής Παληανής κοντά στις Δάφνες, στη συνέχεια έγινε κληρικός.

Μητροπολίτης Τήνου

Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Τήνου τον Νοέμβριο του 1810. Είναι πολύ πιθανή η μύησή του στη Φιλική Εταιρεία, αν ληφθεί υπ' όψιν πως ο συμπατριώτης του ιερομόναχος Δημήτριος Χρυσαφόπουλος,ο οποίος βρισκόταν λίγο πριν από την έναρξη της Επανάστασης στην Τήνο, ήταν Φιλικός και στενά συνεργαζόταν με τον Γαβριήλ. Με την κήρυξη της Επανάστασης ο Γαβριήλ, στις 31 Μαρτίου 1821 υψώνει το λάβαρο της Επανάστασης στην Τήνο. Ο Δημήτριος Υψηλάντης με επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Γαβριήλ, στις 10 Δεκεμβρίου 1821,του ζητά υλική βοήθεια: από την μέχρι σήμερα έρευνα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους δεν έχει βρεθεί απάντηση του ιεράρχη. Πάντως στην Κρητική Επανάσταση του 1821 οργάνωσε ομάδα Τηνίων και την έστειλε στην πατρίδα του με δικά του έξοδα. Ανάλογα έπραξε κι όταν ο Νεόφυτος Καρύστου του ζήτησε συνδρομή, οπότε συγκρότησε σώμα από τριακόσιους άνδρες από την Τήνο και τους έστειλε στην Κάρυστο. Επικεφαλής της Τηνιακής Δημογεραντίας οργάνωσε την περίθαλψη των προσφύγων από την Κάσο, Ψαρά, Χίο, Μοσχονήσια, Κυδωνιές. Συνέδραμε στην ανέγερση ορφανοτροφείου στην Άνδρο. Ο Αμβρόσιος Φραντζής τον μέμφθηκε ότι, «[...]εις την διάρκειαν της ελληνικής αποστασίας δεν εφαίνετο με σταθερόν χαρακτήρα υπέρ της ελληνικής αποστασίας δια το απαραδειγμάτιστον της δειλίας» Όταν μετατέθηκε στην επισκοπική επαρχία Νάξου και Πάρου,το 1830, η εκκλησιαστική έδρα Τήνου ενώθηκε με την Σύρο μετά την απομάκρυνσή του, οι Τήνιοι ζήτησαν από τον Όθωνα την επάνοδό του.
Πέθανε το 1839
Φράνιο Πούντσετς

Βιογραφία

Άρχισε να παίζει αντισφαίριση στο αθλητικό σύλλογο της πόλης του και το 1931 στέφθηκε ο νεώτερος πρωταθλητής της Γιουγκοσλαβίας. Έκανε την πρώτη του διεθνή νίκη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1931 επί του Αυστριακού Βίλχεμ Μπρος σε ηλικία 17 ετών. Αν και έχασε στον δεύτερο γύρο του απλού και στο πρώτο γύρο του μεικτού διπλού, έφτασε στους προημιτελικούς του διπλού αντρών. Συμμετείχε με την Γιουγκοσλαβική ομάδα στο Κύπελλο Ντέιβις του 1931 εναντίον της Ιαπωνίας στο Ζάγκρεμπ. Στη συνέχεια προσχώρησε στην ομάδα Κονκόρντια του Ζάγκρεμπ.

Καριέρα στην αντισφαίριση

Ο Πούντσετς αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας από το 1933 έως το 1946. Σε ατομικό επίπεδο οι μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν όταν έφτασε στους ημιτελικούς του Ρολάν Γκαρός το 1938 και στους ημιτελικούς του απλού του Γουίμπλεντον το ίδιο έτος. Το 1939 έπαιξε και πάλι στα ημιτελικά του Γουίμπλεντον αλλά έχασε από τον αμερικάνο Μπόμπυ Ριγκς. Ο Πούντσετς κατατάχτηκε επίσης στο νούμερο 10 στον κόσμο από τον "A. Wallis Myers" της "The Daily Telegraph" το 1938. Το περιοδικό "Σπορτ Μαγκαζίνε" της Ζυρίχης τον κατέταξε πρώτο στην ευρωπαϊκή κατάταξη και τρίτο στην πρώτη δεκάδα του κόσμου.
Το 1933 έπαιξε στον ημιτελικό του ιταλικού διεθνούς πρωταθλήματος χάνοντας στον τελικό από τον Εμανουέλε Σαρτόριο σε τρία σετ. Το 1935 ταξίδεψε στην Ινδία, όπου κατέκτησε τους τίτλους των τουρνουά του Μανδράς και του Παντζάμ. Το επόμενο έτος έγινε  πρωταθλητής του Κέιπ Τάουν. Το 1937 κέρδισε το διεθνές τουρνουά του Παρισίου, την ίδια χρονιά έφθασε στον ημιτελικό του απλού του κυπέλλου της Νάπολης και στους προημιτελικούς στο διπλό. Κέρδισε επίσης τα τουρνουά στη Βενετία και στο Μπάσταντ. Το 1938 κέρδισε το διεθνές τουρνουά του Μόντε Κάρλο και το Διεθνές πρωτάθλημα της Σκανδιναβίας. Στη Γαλλική Ριβιέρα, κέρδισε το τουρνουά Beaulieu , μάλιστα σύμφωνα με τον Τζον Μπρόγουιτς κατέλαβε την 8η θέση στον κόσμο εκείνη την χρονιά.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1934 ήταν δεύτερος στο διπλό με συμπαίκτη τον Γιόσιπ Παλάντα, το 1936 ήταν πρώτος στο απλό και πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη πάλι τον Παλάντα.
Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου, το κύπελλο Ντέιβις είχε ανασταλεί και η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε. Ο Πούντσετς προσχώρησε στη νεοσυσταθείσα Κροατική ένωση αντισφαίρισης. Εκτός από το Κύπελλο Ντέιβις, έπαιξε για το Κύπελλο της Ρώμης και το Κύπελλο Δούναβη. Στο τελευταίο εκπροσώπησε το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας σε φιλικό αγώνα ενάντια στην Ουγγαρία όπου έληξε σε ισοπαλία. Το 1941 κατέλαβε την έκτη θέση στον κατάλογο των ευρωπαϊκών βαθμολογιών. Αντιπροσώπευσε την Κροατία το 1942 εναντίον της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, η οποία τελείωσε επίσης σε ισοπαλία.
Ο Πούντσετς επέστρεψε στην αντισφαίριση το 1946 για να εκπροσωπήσει τη Γιουγκοσλαβία στο Κύπελλο Ντέιβις.
Στη Γιουγκοσλαβία ο Πούντσετς εργάστηκε ως κρατικός αξιωματούχος. Το 1943 παντρεύτηκε την Ζόρα (1927-2012) και μετακόμισε στη Νότια Αφρική μαζί της το 1948. Είχαν τρία παιδιά, τον Φρανκ, τον Βίκτορ και τη Σύλβια, οι γιοι του ασχολήθηκαν επίσης με την αντισφαίριση.
Χρήστος Ζώης

Προσωπική ζωή και σπουδές

Ο Χρήστος Ζώης γεννήθηκε στο Ντύσελντορφ της Δυτικής Γερμανίας στις 10 Μαΐου 1968. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (DEA) στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Toulouse I της Γαλλίας.
Είναι έγγαμος με την Ιωάννα Τσαγκάλη.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Χρήστος Ζώης ασχολήθηκε από τη νεαρή του ηλικία με την πολιτική. Το 1983 εντάχθηκε στην Ο.Ν.ΝΕ.Δ., ενώ διετέλεσε εκτελεστικό μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ο.Ν.ΝΕ.Δ., υπεύθυνος για θέματα σχετικά με εργατικά σωματεία, συνεταιριστές και νέους επιστήμονες. Το 1997 εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.
Στις εκλογές του 2000 εκλέχτηκε βουλευτής Λάρισας με την Νέα Δημοκρατία, ενώ επανεκλέχτηκε στις εκλογές του 2004, του 2007 και του 2009.
Ως κοινοβουλευτικός, εκλέχτηκε Γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής και διετέλεσε μέλος σε Διαρκείς και Ειδικές Επιτροπές. Τον Μάιο του 2007 ορίστηκε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ex officio μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Στη δεύτερη κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή το 2007 διορίστηκε υφυπουργός Εσωτερικών. Το Δεκέμβριο του 2009 ανέλαβε υπεύθυνος τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης της Νέας Δημοκρατίας.  
Στις 13 Φεβρουαρίου 2012 καταψήφισε την Β' Δανειακή Σύμβαση και διεγράφη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Στις 19 Μαρτίου 2012 προσχώρησε στο κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, και μετά τη συγκρότηση Κοινοβουλευτικής Ομάδας, εξελέγη Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012, εξελέγη για πέμπτη φορά βουλευτής Λάρισας, ενώ στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, μιας και τα ποσοστά του κόμματος ήταν πιο χαμηλά. Ωστόσο, λίγες μέρες μετά ανέλαβε Εκπρόσωπος Τύπου των Ανεξάρτητων Ελλήνων, διαδεχόμενος τον Τέρενς Κουίκ.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Στις 21 Μαρτίου 2013, ανακοίνωσε την ίδρυση του νέου πολιτικού κόμματος Νέα Με.Ρ.Α, μαζί με πολλά στελέχη τα οποία αποχώρησαν από τους Ανεξάρτητους Έλληνες τον περασμένο Δεκέμβριο του 2012. Ορίσθηκε προσωρινός πρόεδρος του κόμματος, μέχρι το πρώτο συνέδριο του κόμματος .
Στις 28 Αυγούστου 2015 κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου Χριστοφίλου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε Αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.
Μουσελίνα

Η μουσελίνα (στα αγγλικά: muslin) είναι πολυτελές, λεπτό και διαφανές ύφασμα από μαλλί, βαμβάκι ή μετάξι. Αρχικά ήταν το όνομα που δόθηκε σε μια κατηγορία υφαντών βαμβακερών υφασμάτων με απλή ύφανση.

Ετυμολογία & Ιστορία

Η λέξη «μουσελίνα» προέρχεται από το όνομα της αρχαίας πόλης  "Maisolos" ή Μασσαλία, που αντιστοιχεί στη σύγχρονη πόλη Machilipatnam της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας με την οποία είχαν αναπτύξει εμπορικές σχέσεις οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι.Σύμφωνα με άλλες απόψεις η μουσελίνα εισήχθηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη από τους Σταυροφόρους οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με το συγκεκριμένο ύφασμα στην Μέση Ανατολή. Το 1298 ο Μάρκο Πόλο περιέγραψε τη μουσελίνα σε ένα βιβλίο του και παράλληλα έδωσε την πληροφορία πως αυτό το ύφασμα κατασκευαζόταν στη Μοσούλη.
Αμμώνιο

Το κατιόν αμμωνίου είναι ένα θετικά φορτισμένο πολυατομικό κατιόν με χημικό τύπο NH₄⁺. Έχει ατομικό βάρος 18,05 g•mol⁻¹ και δημιουργείται από την πρόσθεση πρωτονίων στην αμμωνία (ΝΗ₃)

Δομή και Δεσμοί

Σε ένα κατιόν αμμωνίου το άτομο αζώτου σχηματίζει τέσσερις ομοιοπολικούς δεσμούς (συμπεριλαμβανομένου ενός ισοσταθμιστικού ομοιοπολικού δεσμού), αντί για τρεις δεσμούς, όπως στην αμμωνία, σχηματίζοντας ένα μόριο με ίδιο αριθμό ηλεκτρονίων με αυτό του μεθανίου και έτσι είναι ενεργητικά ευνοϊκό.

Βιολογία

Τα ιόντα αμμωνίου είναι τοξικά απόβλητα του μεταβολισμού των ζώων. Στα ψάρια και τα ασπόνδυλα ζώα του νερού αποβάλλεται κατευθείαν στο νερό. Στα θηλαστικά, τους καρχαρίες και τα αμφίβια μετατρέπεται σε ουρία μέσα του κύκλου της ουρίας, ο οποίος λαμβάνει χώρα στο ήπαρ και αποβάλλεται μέσω του ουροποιητικού συστήματος, επειδή η ουρία είναι λιγότερη τοξική και μπορεί να αποθηκευτεί πιο αποτελεσματικά. Στα πτηνά, τα ερπετά και τα χερσαία σαλιγγάρια το αμμώνιο που παράγεται από το μεταβολισμό μετατρέπεται σε ουρικό οξύ, το οποίο είναι δυσδιάλυτο και γι’ αυτό το λόγο μπορεί να εξαχθεί με μικρή απώλεια νερού.
Η αμμωνία είναι τοξική για τους ανθρώπους σε μεγάλες ποσότητες και μπορεί να προκαλέσει ζημιές στους βλεννογόνους των πνευμόνων.
Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας

Τα νεανικά του έτη

Όταν γεννήθηκε, ο βασιλικός Οίκος των Καπετιδών-Αβίς-Μπραγκάνσα βρισκόταν υπό εξαφάνιση, καθώς από τον πρώτο γάμο του πατέρα του είχε επιζήσει μόνο μια κόρη, η Ισαβέλλα-Λουίζα, πριγκίπισσα του Μπέιρα. Αλλά όταν πέθανε η πρώτη σύζυγος τού Πέτρου Β΄, η επόμενη γέννησε πολλά παιδιά που επέζησαν, ανάμεσα στα οποία και ο Ιωάννης Ε΄, που με την γέννηση του πήρε τον τίτλο του 13ου δούκα της Μπραγκάνσα και του πρίγκιπα της Βραζιλίας.
Έτσι, αν και ο πατέρας του απεβίωσε σε προχωρημένη ηλικία, ο Ιωάννης Ε΄ τον διαδέχθηκε μόλις 17 ετών. Πρώτο του μέλημα ήταν να παραμείνει προσκολλημένος στην Μεγάλη Συμμαχία (Grand Alliance), που είχε μπει ο πατέρας του από το 1701. Επιτέθηκε και πήρε την Μαδρίτη, αλλά ηττήθηκε στη μάχη της Αλμάνζα. Νυμφεύτηκε το 1708 την εξαδέλφη του Μαρία-Άννα των Αψβούργων, κόρη του Λεοπόλδου Α΄ της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Μια σειρά από ανεπιτυχείς εκστρατείες οδήγησαν σε ειρήνη με την Γαλλία το 1713 και την Ισπανία το 1715.

Τεράστια πλούτη από τα μεταλλεία της Βραζιλίας

Η μακρά περίοδος της βασιλείας του χαρακτηριζόταν από τεράστια αύξηση της βασιλικής δύναμης, ιδιαίτερα λόγω του πλούτου των αποθεμάτων από χρυσό και διαμάντια, που ερχόταν από τις Βραζιλιάνικες αποικίες. Το ένα πέμπτο περίπου της εξαγωγής προοριζόταν αποκλειστικά για το στέμμα, ενώ οι υπόλοιπες ποσότητες αφηνόταν στην εκμετάλλευση των τοπικών γαιοκτημόνων. 
Αυξάνοντας συνέχεια την δύναμή του, λόγω του πλούτου, μπόρεσε να αντιπαρατεθεί εύκολα στην αριστοκρατία της χώρας του. Σε μια προσπάθεια να δαμάσει την εξαγριωμένη αριστοκρατία, άρχισε την κατασκευή πολυτελέστατων ανακτόρων στα πρότυπα των Γαλλικών Βερσαλλιών, ενώ ο ίδιος προσπάθησε να μιμηθεί την δόξα του Λουδοβίκου ΙΔ΄, καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για να γίνει μονάρχης όμοιος με αυτόν. Τον μιμήθηκε σε όλες του τις κινήσεις, αλλά δεν κατόρθωσε τελικά να φτάσει τη δόξα του.
Χρησιμοποίησε τους περισσότερους θησαυρούς των Βραζιλιάνικων αποικιών, προκειμένου να ανορθώσει τα οικονομικά της χώρας του. Καλλιέργησε τις τέχνες, τα γράμματα και έκανε τη μοναρχική του ισχύ ισότιμη σχεδόν με αυτή των περισσότερων Ευρωπαϊκών κρατών. 
Ήταν η πρώτη φορά, που συνέβη αυτό από την εποχή της δεύτερης ανεξαρτησίας από την Ισπανία το 1640.
Η εξωτερική πολιτική είχε τόσο κατεύθυνση ουδετερότητας απέναντι στις Ευρωπαϊκές συγκρούσεις, όσο και προσπάθειας να πείσει το Βατικανό να τον κηρύξει νόμιμο μονάρχη, ξοδεύοντας μεγάλα ποσά σε δώρα προς τον πάπα. Οι προσπάθειές του έφεραν αποτέλεσμα στην αναγνώριση από τον πάπα Βενέδικτο ΙΔ΄ το 1748. Το 1642, είχε χτυπήσει άσχημα σε ατύχημα, κάτι που τον άφησε παράλυτο για την υπόλοιπη ζωή του και ανίκανο να συμμετάσχει στις κρατικές υποθέσεις. Τα οικονομικά του μέτρα τον έκαναν μισητό στην αριστοκρατία, αλλά τελικά δεν εφαρμόστηκαν.
Ζιλ Σερζάν

Βιογραφία

Το 1991, ο Ζιλ Σερζάν ξεκίνησε να εργάζεται για λογαριασμό της εταιρείας Soficham, ιδρυτής της οποίας ήταν ο Γκι Σαμπιλί (τότε πρόεδρος της ΣΜ Καέν), της οποίας και διετέλεσε γενικός διευθυντής. Το 2005, ανέλαβε την ηγεσία του ομίλου Récrea, με έτος ίδρυσης το 1989.
Από το 2003 έως το 2010, διετέλεσε πρόεδρος του MEDEF του Καλβαντός. Τον Ιανουάριο του 2017, εξελέγη ως πρόεδρος του MEDEF της Νορμανδίας.
Το 2000, ήταν ένας εκ των τοπικών μετόχων οι οποίοι ηγήθηκαν της ιδιωτικοποίησης της ΣΜ Καέν, ενώ ο ίδιος κατέστη μέλος του εποπτικού συμβουλίου του συλλόγου. Το 2018, εξελέγη ως πρόεδρος του συλλόγου, διαδεχόμενος τον Ζαν-Φρανσουά Φορτέν με τον οποίο βρισκόταν σε σύγκρουση · .
Δικαιώματα του παιδιού

Θεμελιώδες βήμα για την προάσπιση των δικαιωμάτων του παιδιού Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ  στις 20 Νοεμβρίου 1989 ψήφισε ομόφωνα την Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού το κείμενο της οποίας κλήθηκαν τα κράτη μέλη αφενός να φροντίσουν να το δημοσιεύσουν αφετέρου να φροντίσουν την κυκλοφορία του, την  αναγνώριση – ερμηνεία του κυρίως στα σχολεία και πάσης φύσεως εκπαιδευτικά ιδρύματα, ανεξάρτητα της μορφής του πολιτεύματος της χώρας. Στην συνθήκη ως παιδιά ορίζονται όλα τα πρόσωπα κάτω των 18 ετών.
Το επίσημο κείμενο της Σύμβασης αυτής έγινε στις πέντε επίσημες γλώσσες του ΟΗΕ  (Αγγλική, Γαλλική, Ισπανική, Κινεζική και Ρωσική).
Μέχρι τώρα όλες οι χώρες του ΟΗΕ έχουν υπογράψει και έχουν επικυρώσει τη συνθήκη εκτός από τη Σομαλία και τις Η.Π.Α.. Για την ακρίβεια οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει την συνθήκη αλλά δεν την έχουν επικυρώσει. Η μη επικύρωση της συνθήκης σημαίνει ότι είναι νομικά ανενεργή για τις ΗΠΑ.
Η Σύμβαση ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο της Ελλάδας με το νόμο 2101/1992, βάσει του οποίου έχει αυξημένη τυπική ισχύ και υπερτερεί των λοιπών διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας.
Ζόνταγκμπεργκ

Γεωγραφία

Το Ζόνταγκμπεργκ βρίσκεται στο Μόστφιρτελ της Κάτω Αυστρίας. Ποσοστό, περίπου, 29% επί του συνόλου της έκτασης του δήμου είναι δασώδες.

Αξιοθέατα

Διαθέτει εκκλησία αρχιτεκτονικού ρυθμού μπαρόκ η οποία, στη σημερινή μορφή της, ανεγέρθηκε την χρονική περίοδο μεταξύ 1706-1732 από τους Γιάκομπ Πραντάουερ και Γιόζεφ Μούνγκεναστ. Η ζωγραφική διακόσμηση των οροφών έγινε από τον Ντάνιελ Γκραν (1738-43). Το 1964, ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ της απέδωσε τον τίτλο της ελάσσονος βασιλικής.
Για σύντομο χρονικό διάστημα, το Ζόνταγκμπεργκ αποτέλεσε την τοποθεσία της μετέπειτα Σχολής Σάμερχιλ.