google/wiki40b huggingface dataset:
Μπάφι Αχαΐας

Τοποθεσία

Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του βουνού Προφήτης Ηλίας, έναντι του νέου οικισμού της Πάου και των βουνών Τρίφτα και Άγιος Αθανάσιος καθώς και άνωθεν του Σκουπέικου Κάμπου. Το υψόμετρο του οικισμού ανέρχεται περίπου σε 700 μέτρα

Οδική πρόσβαση και αποστάσεις

Απέχει λίγο περισσότερο από 2 χιλιόμετρα από το χωριό Πάος και η μετάβαση στον οικισμό γίνεται στρίβοντας σε δυτική κατεύθυνση από τμήμα του δρόμου Πάους-Βεσινίου και ακολουθώντας έναν χωμάτινο δρόμο (από εκεί και έπειτα) που οδηγεί στο Μπάφι και είναι μήκους περίπου ενάμιση χιλιομέτρου. Από το χωριό Βεσίνι απέχει λίγο περισσότερο από 3 χιλιόμετρα. 
Επίσης, η απόσταση του με το κεφαλοχώρι της Δάφνης είναι περίπου 10 χιλιόμετρα και από την έδρα του Δήμου Καλαβρύτων, τα Καλάβρυτα, είναι περίπου 45 χιλιόμετρα. Σε ευρύτερη κλίμακα απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 70 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
742 Εντισόνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Εντισόνας εκτιμάται σε 45,6 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι K ή S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1286. Η Εντισόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 23 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Μαχαβάμσα

Η Μαχαβάμσα, ή Μαχαβά Μσα, ή Μαχαβανσάγια, που σημαίνει "Μεγάλο Χρονικό" είναι ένα σπουδαίο ιστορικό βουδιστικό ποίημα, γραμμένο σε γλώσσα Πάλι, που αναφέρεται στους πρώτους, Ινδούς στη καταγωγή, βασιλείς της Κεϋλάνης, της σημερινής Σρι Λάνκα.

Γενικά

Πρόκειται για σημαντικό θρησκευτικό ποίημα, το σημαντικότερο στη γλώσσα Πάλι, που χωρίς να στερείται λογοτεχνικό χαρακτήρα, αναφέρεται ταυτόχρονα στην εξάπλωση του Βουδισμού καλύπτοντας την πρώιμη ιστορία της θρησκείας στη Σρι Λάνκα, αρχίζοντας από την εποχή του Σιντάρτα Γκαουτάμα, του ιδρυτή του Βουδισμού. Παράλληλα γίνεται σύντομη αναφορά στην ιστορία του δόγματος στην Ινδία , από το έτος θανάτου του Βούδα, όταν σε διάφορα συμβούλια των βουδιστών το Ντάρμα αναθεωρήθηκε, παρέχοντας ειδήσεις περί ιδρύσεως ναών και μοναστηριών, περί των εσωτερικών έριδων στη βουδιστική θρησκεία στο νότιο τμήμα της Ινδίας και σε διατάξεις των βουδιστικών "μοναχικών ταγμάτων" γενικότερα. 
Κάθε κεφάλαιο του Μαχαβάμσα καταλήγει δηλώνοντας ότι είναι γραμμένο για τη «γαλήνια χαρά των ευσεβών».
Η ιστορική διήγηση του "Μεγάλου Χρονικού" αρχίζει από την εγκατάσταση στη Κεϋλάνη του Ινδού Πρίγκιπα Βιτζάγια, το 543 π.Χ.. Τότε με 700 περίπου αποίκους Ινδούς από την αρχαία Βεγγάλη κατέλαβε την νήσο γενόμενος πρώτος Άριος Βασιλεύς νυμφευόμενος ιθαγενή πριγκίπισσα και υποχρεώνοντας τους ακολούθους του ομοίως να νυμφευτούν γυναίκες της νήσου. Η εξιστόρηση συνεχίζει με την δυναστεία του Βιτζάγια φθάνοντας στη Βασιλεία του Μαχασένα (334 - 361).
Η πρώτη έντυπη έκδοση και μετάφραση στα αγγλικά της Μαχαβάμσα δημοσιεύθηκε το 1837 από τον G. Turnour , ιστορικός - υπάλληλος της Πολιτικής Υπηρεσίας στη Κεϋλάνη . Μια γερμανική μετάφραση ολοκληρώθηκε από τον Wilhelm Geiger το 1912. Αυτή στη συνέχεια μεταφράσθηκε στα αγγλικά, το ίδιο έτος, από Mabel Haynes Bode, όπου και αναθεωρήθηκε από τον Geiger.
Εθνική Γαλλίας (ράγκμπι λιγκ ανδρών)

Απαρχή του ράγκμπι λιγκ στη Γαλλία και δημιουργία εθνικής ομάδας

Το 1933, η Αγγλία και η Αυστραλία αναμετρίθηκαν στο Παρίσι, σε ένα φιλικό που αποτέλεσε τον πρώτο αγώνα ράγκμπι λιγκ στη γαλλική επικράτεια, όπου η Αυστραλία κέρδισε με 63-13 μπροστά σε σχεδόν 5.000 θεατές. Εκείνη την περίοδο, το γαλλικό ράγκμπι γιούνιον αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα, καθώς από το 1931 η εθνική ομάδα είχε αποκλειστεί από το τουρνουά των Πέντε Εθνών λόγο του επαγγελματισμού κάποιων παικτών και του βίαιου τρόπου παιχνιδιού (ο αποκλεισμός άρθηκε στις 7 Ιουλίου του 1939). Ο Ζαν Γκαλιά, πρωταθλητής της γαλλικής πυγμαχίας, αποφάσισε να δημιουργήσει μια εθνική ομάδα ράγκμπι λιγκ και να πραγματοποιήσει περιοδεία έξι αγώνων στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του 1934, κατόπιν αιτήματος της Αγγλικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ (RFL). Ο Γκαλιά αποβλήθηκε από τη Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι τον Ιανουάριο του 1933 για μη συμμόρφωση στους κανόνες του ερασιτεχνισμού, αλλά και για την κακή σχέση του μαζί τους, χρησιμοποιώντας 17 παίκτες οι οποίοι ήταν επίσης σε σύγκρουση με την ομοσπονδία ράγκμπι γιούνιον και οι οποίοι ονομάστηκαν «οι Πρωτοπόροι» (Les Pionniers, των οποίων την αρχηγία και διαχείριση είχε ο Γκαλιά) αγωνίστηκαν σε έξι παιχνίδια το Μάρτιο του 1934 στην Αγγλία, έχοντας ως αποτελέσματα δύο νίκες και τέσσερις ήττες με αγγλικές ομάδες. Το γεγονός αυτό σηματοδόστησε την απαρχή του ράγκμπι λιγκ στη Γαλλία πριν ακόμη συσταθεί η αρμόδια ομοσπονδία.
Ο πρώτος αγώνας της γαλλικής ομάδας πραγματοποιήθηκε στη Γαλλία στις 15 Απριλίου του 1934 εναντίον της Αγγλίας, στον οποίο επικράτησε με 32-21 μπροστά σε περίπου 20.000 θεατές στο Παρίσι, μία εβδομάδα μετά τη δημιουργία του Γαλλικού Συνδέσμου Ράγκμπι με ΙΓ΄. Τη δεκαετία του 1930, η Γαλλία έπειτα από τρία με τέσσερα παιχνίδια ετησίως, κατάφερε να νικήσει για πρώτη φορά την Ουαλία το 1935 στο Μπορντό (18-11), ενώ ήρθε ισόπαλη με την Αγγλία την ίδια χρονιά στο Παρίσι (15-15), πριν την ήττα για πρώτη φορά το 1939 στο Σεντ Έλενς (12-5). Έπειτα από την επιτυχία εναντίον της Αγγλίας ακολούθησε μια άλλη εναντίον της Ουαλίας (19-7) στο Μπορντό το 1939, γεγονός που επέτρεψε στη Γαλλία να κερδίσει τον πρώτο μεγάλο τίτλο της, δηλαδή το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνών. Η επιτυχία στο ράγκμπι λιγκ στη Γαλλία σήμαινε την αύξηση του ενδιαφέροντος για το άθλημα, ενώ μέχρι την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 ο Γαλλικός Σύνδεσμος αριθμούσε σχεδόν 225 συλλόγους σε όλη την επικράτεια. Ωστόσο, η άφιξη του πολέμου σήμανε το τέλος της γαλλικής εθνικής ομάδας μέχρι το 1946.
Οικία του Άσγκιλ

Περιγραφή

Το κτήριο ήταν αρχικά γνωστό ως Richmond Place -τοποθεσία στο Ρίτσμοντ-. Το κτήριο χτίστηκε και ολοκληρώθηκε το 1760, ή κατά άλλες πηγές το 1767, από τον αρχιτέκτονα Ρόμπερτ Τέιλορ ως εξοχική κατοικία για τον τραπεζίτη Τσαρλς Άσγκιλ, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος του Λονδίνου κατά την περίοδο 1761-62. Μετά τον θάνατο του Άσγκιλ το 1788 το κτήριο πέρασε από διάφορους ιδιοκτήτες έως ότου το το 1832 ήταν γνωστό με τον γενικό χαρακτηρισμό Riverside Villa -παραποτάμια έπαυλη-, ενώ το 1881 αναφέρεται για πρώτη φορά ως Asgill House στο ευρετήριο της εφημερίδας Richmond and Twickenham Times.
Αποτελεί μια από τις τελευταίες σημαντικές πολυτελείς κατοικίες που κτίστηκαν στις όχθες του ποταμού Τάμεση.Έμεινε για μερικά χρόνια ακατοίκητο κατά την δεκαετία του 1960 και υπέστη βανδαλισμούς στο εσωτερικό του, και κατόπιν ανακαινίστηκε πλήρως κατά την περίοδο μεταξύ του Μαΐου του 1969 και Νοεμβρίου του 1970, και κατά την περίοδο αυτή αφαιρέθηκαν κάποιες από τις προσθήκες που είχε αποκτήσει κατά την Βικτωριανή εποχή.
Το κτήριο νοικιάζεται πλέον από το βρετανικό στέμμα, του οποίου αποτελεί κυριότητα, προς ιδιώτες για χρήση ως κατοικία.
Ρυτό (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π384)

Περιγραφή

Το έργο είναι αργυρό ρυτό σε σχήμα κεφαλής ταύρου. Τα κέρατα είναι από χρυσάφι. Η εκροή βρίσκεται στο ρύγχος, το οποίο είναι επίχρυσο. Το κούτελο στολίζεται από χρυσό ρόδακα. Επίχρυσα ήταν επίσης το εσωτερικό των αυτιών και τα μάτια.

Ιστορική τοποθέτηση

Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
Curtiss XA-14

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το αεροσκάφος κατασκευάστηκε αρχικά με ίδιους πόρους της εταιρείας σαν Curtiss Model 76 και προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Wright XR-1510. Στις πτητικές δοκιμές που ακολούθησαν μετά την ολοκλήρωσή του οι επιδόσεις του αεροσκάφους αποδείχθηκαν πολύ καλές, με συνέπεια η USAAC να το επιστρέψει στην εταιρεία ώστε να τοποθετηθούν δύο κινητήρες Wright R-1670-5 Cyclone των 775 hp που έστρεφαν έλικες σταθερού βήματος. Ο Στρατός δέχθηκε το αεροσκάφος με αυτή την διάταξη σαν XA-14. Είχε το σύνηθες καμουφλάζ και τα διακριτικά της USAAC και σειριακό αριθμό 36-146.
Το Model 76 ήταν ολομεταλλικής κατασκευής, με λεπτή αεροδυναμική άτρακτο. Πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες δοκιμές του και βάσει αυτού παραγγέλθηκαν τον Ιούλιο του 1936 δεκατρία αναβαθμισμένα αεροσκάφη με αστεροειδείς κινητήρες Wright R-1820-47 Cyclone. Τα αεροσκάφη αυτά ονομάστηκαν A-18 Shrike.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φλώρινας 2012–13

Για την περίοδο 2012–13, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φλώρινας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φλώρινας.
Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Π.Α.Σ. Φλώρινα. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Μ.Ε.Α.Σ. Απόλλων Αμμοχωρίου.
Αλ-Γκαζαλί

Βίος

Την πρώτη εκπαίδευση έλαβε στη γενέτειρά του και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Γκουργκάν και τη Νισαπούρ με δάσκαλο τον ιμάμη των δύο ιερών πόλεων της Μέκκας και της Μεδίνας, τον αλ-Γιουβαϊνί, Αμπου'λ Μα'αλί (1028-85), ο οποίος τον επηρέασε σημαντικά στις απόψεις του για τον Σαχαριτισμό.
Εν γένει ο βίος του χωρίζεται σε τρεις κύριες περιόδους. Η πρώτη, η περίοδος της μάθησης ολοκληρώνεται με τον θάνατο του διδασκάλου του και την πρόσκλησή του στην αυλή του Νιζάμ αλ-Μουλκ, βεζύρη των Σελτζούκων σουλτάνων, προκειμένου να διδάξει στη σχολή της Βαγδάτης το 1091 (Ε.Ε. 484). Η δεύτερη περίοδος, περίοδος καθιέρωσης του αλ-Γκαζαλί ως ορθόδοξου διδασκάλου της ισλαμικής κοινότητας σηματοδοτείται από τη δολοφονία του βεζίρη Νιζάμ αλ-Μουλκ και τον επακόλουθο θάνατο του Σουλτάνου Μαλικσάς, καθώς επίσης από μία σοβαρότατη πνευματική κρίση, η οποία τον ωθεί να εγκαταλείψει τη Βαγδάτη, να απαρνηθεί τον εγκόσμιο πλούτο και να «αναχωρήσει» ως φτωχός Σούφι. Κατά την τρίτη περίοδο, περίοδο απόσυρσης, περιπλανήθηκε στη Συρία και την Παλαιστίνη, για να επιστρέψει εντέλει στο Τους, όπου ασχολήθηκε με τη συγγραφή, τις πρακτικές και τη διδασκαλία του Σουφισμού.

Ιδέες

Δίνοντας διαλέξεις σε πολυάριθμους μαθητές στη Βαγδάτη ο αλ-Γκαζαλί άσκησε σημαντική κριτική στους νεοπλατωνικούς φιλόσοφους αλ-Φαραμπί και Αβικέννα και γενικότερα στη φιλοσοφία. Ωστόσο, σε αρκετά από τα κείμενά του παρουσιάζονται φιλοσοφικές απόψεις που είχε προγενέστερα απορρίψει, γεγονός που προκαλεί σχετική σύγχυση ως προς την πραγματική του σχέση με τη φιλοσοφία. Εξαιτίας λανθασμένων μεταφράσεων από τα λατινικά, δόθηκε αρχικά η εντύπωση ότι και οι τρεις φιλόσοφοι είχαν τις ίδιες απόψεις.
Ωστόσο, ο αλ-Γκαζαλί είναι σαφώς διαφοροποιημένος από τους δύο προγενέστερους, όχι μόνον σε ό,τι αφορά στο ζήτημα της αναγκαιότητας του Θεού, αλλά και στο ζήτημα της χρονικής δημιουργίας του κόσμου. Σύμφωνα με τον φιλόσοφο ο κόσμος δημιουργήθηκε μέσα στον χρόνο, μέσω της θεϊκής βούλησης, ενώ δεν υφίσταται στην πραγματικότητα η έννοια της αναγκαιότητας. Τούτο σημαίνει πως ό,τι ορίζουμε ως γεγονότα συνδέονται βάσει της θεϊκής πράξης ή βούλησης. Περιστασιοκρατική (occasionalismus) η θεωρία του εξετάστηκε ενδελεχώς στον ύστερο μεσαίωνα και τη νεότερη φιλοσοφία.
Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος (κατά κόσμον Γεώργιος Τσιρίγκας) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών εισήχθη στη Νομική Σχολή Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του, συνέχισε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του ίδιου πανεπιστημίου.
Σε ηλικία 36 ετών εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη από τον Αρχιμανδρίτη Χριστόφορο Παπαδόπουλο. Η χειροτονία του σε διάκονο έγινε τον Νοέμβριο του 1993 από τον Μητροπολίτη Γρεβενών Σέργιο. Η χειροτονία του σε πρεσβύτερο πραγματοποιήθηκε το 1995 από τον νυν Μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδας και Σουφλίου Δαμασκηνό. Το 1996 ανέλαβε  εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στα Κάτω Πατήσια, ενώ την πενταετία 1995 - 2000 πρόσφερε τις υπηρεσίες του στην Γραμματεία των Συνοδικών Δικαστηρίων και από το 2000 μέχρι το 2012 ανέλαβε τον ρόλο του Γραμματέα τους.
Η εκλογή του σε μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης έγινε στις 5 Οκτωβρίου 2012 και στις 6 Οκτωβρίου ακολούθησε η χειροτονία του σε επίσκοπο στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αχαρνών.
Η ενθρόνιση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πραγματοποιήθηκε στην πλατεία του Αγίου Νικολάου Πρέβεζας και στη συνέχεια στον Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στις 22 Νοεμβρίου 2012. Στην τελετή ενθρόνισής του, παρέστη ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος Β΄ και πλήθος Μητροπολιτών.
Δήμος Τολοφώνος

Εκδηλώσεις της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος

Η σημαντικότερη εκδήλωση του Δήμου, είναι η Γιορτή της Τράτας, που διοργανώνεται στην έδρα του Δήμου, Ερατεινή, κάθε Ιούνιο σε συνεργασία με το Δήμο και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ερατεινής. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, προσφέρονται δωρεάν ψητές σαρδέλες, ψωμί και κρασί, ενώ συγκρότημα μουσικής παίζει παραδοσιακά άσματα σε εξέδρα κατά μήκος του λιμανιού.
Ηλιόλουστος Έρωτας

Πλοκή

Η Φράνσις Μέις (Νταϊάν Λέιν), συγγραφέας και κριτικός βιβλίων, κατοικεί στο Σαν Φρανσίσκο και είναι πλήρως απορροφημένη από την εργασία της. Κάποια στιγμή, ωστόσο, μαθαίνει με άκομψο τρόπο πως ο σύζυγός της τής είναι άπιστος και στην πραγματικότητα δεν την αγαπά. Το διαζύγιο είναι αναπόφευκτο, σε μια στιγμή που η Φράνσις νιώθει εξαρτημένη από τον έρωτα που ακόμη νιώθει για το σύζυγό της. Σαν επιστέγασμα όλων αυτών, εκείνος της ζητά το διαμέρισμα το οποίο η ίδια λατρεύει, καθώς είχε κοπιάσει πολύ να διακοσμήσει.
Για να βοηθήσουν τη Φράνσις να ξεχαστεί λίγο από τα προβλήματά της, η καλύτερή της φίλη, η Πάττι (Σάντρα Ο), η οποία μόλις είχε μάθει πως ήταν έγκυος, και η σύντροφός της, κάνουν δώρο στη φίλη τους ένα ρομαντικό δεκαήμερο ταξίδι στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Υποτίθεται πως το ταξίδι δεν θα της επέφερε την οποιαδήποτε συναισθηματική πίεση, μιας και οργανωνόταν για ζευγάρια ομοφυλοφίλων.
Φτάνοντας στην Τοσκάνη, και ακόμη με μελαγχολική διάθεση, γοητεύεται τόσο από το τοπίο, που σε μια παρόρμηση αγοράζει μια παλιά βίλα, που δείχνει να χρειάζεται πολλές επισκευές, όπως άλλωστε και η καρδιά της Φράνσις. Η προσωπικότητα του σπιτιού είναι τέτοια που δείχνει να συμβαδίζει σε όλη τη διάρκεια της διαμονής της εκεί με την ψυχολογική της κατάσταση.
Η Φράνσις σιγά σιγά αρχίζει να εντάσσεται στην τοπική κοινωνία, γνωρίζοντας διάφορα ήδη ανθρώπων: τους ανοιχτόκαρδους γείτονές της, μια εκκεντρική φίλη που ζει τη ζωή ως το μεδούλι, την Κάθριν (Λίντσεϋ Ντάνκαν), μια παρέα Πολωνών εργατών που τη βοηθούν για μήνες να φτιάξει το σπίτι και τον πάντα φιλικό και ευγενικό κ.Μαρτίνι (Βίνσεντ Ριότα), που τη βοηθά με τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις. Με όλους αυτούς τους ανθρώπους αναπτύσσει στενές σχέσεις, αλλά δείχνει τελικά περισσότερο μητρική απέναντι στα δικά τους προβλήματα, και όχι πιο ξένοιαστη στα δικά της βάσανα.
Τελικά θα ζήσει μια παθιασμένη περιπέτεια με ένα ιδιαίτερα ελκυστικό Ιταλό, τον Μαρτσέλο (Raoul Bova), τον οποίο και συναντά τυχαία , ψάχνοντας οδηγίες. Με θάρρος, αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα προς τη νέα της ζωή μακριά από το σύζυγό της, χωρίς όμως να λείπει η αβεβαιότητα πως η μοίρα πράγματι τη σπρώχνει προς αυτή την κατεύθυνση. Μόνο όταν αντικρίσει κατάματα το τι πραγματικά κέρδισε από τη νέα της ζωή, θα καταλάβει το τι αναζητούσε και το τι είναι πραγματικά σημαντικό για εκείνη.
Ζαχαρίας Κουλίας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ζαχαρίας Κουλίας γεννήθηκε στο Ριζοκάρπασο στις 7 Δεκεμβρίου 1950. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με την Ανδριανή Παναγή και έχει 1 υιό και 1 κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Ο Ζαχαρίας Κουλίας έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ το 1985, θέσεις που είχε ως το 2011. Από το 2016 βρίσκεται ξανά στις θέσεις αυτές. Επιπλέον, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Λιμένων Κύπρου την περίοδο 1994-1999.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΔΗΚΟ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, το 1999, μετά την παραίτηση του βουλευτή Εκλογικής Περιφέρειας Αμμοχώστου του ΔΗΚΟ, Αλέξη Γαλανού, καθήκοντα βουλευτή ανέλαβε στις 7 Οκτωβρίου 1999 ο Ζαχαρίας Κουλίας, ως πρώτος επιλαχών. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001, βουλευτικές εκλογές του 2006, βουλευτικές εκλογές του 2011 και βουλευτικές εκλογές του 2016. 
Αμέσως μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2011 διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ αλλά και από το ίδιο το κόμμα καθώς στη ψηφοφορία για ανάδειξη Προέδρου της Βουλής δεν ψήφισε τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Μάριο Κάρογιαν, αλλά τον βασικό αντίπαλο του, Γιαννάκη Ομήρου, με αποτέλεσμα ο πρώτος να μην επανεκλεγεί στη θέση του Προέδρου της Βουλής. Ο Ζαχαρίας Κουλίας συνέχισε τη θητεία του ως ανεξάρτητος βουλευτής. Λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2016, και αφότου είχε προηγηθεί αλλαγή στην ηγεσία του ΔΗΚΟ (ανέλαβε πρόεδρος ο Νικόλας Παπαδόπουλος), έγινε συμφωνία επιστροφής του στο κόμμα, με το οποίο διεκδίκησε επανεκλογή.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού και πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων. Σήμερα είναι πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας.
Επαρχία της Γουαδαλαχάρα

Η Γουαδαλαχάρα είναι μια ισπανική επαρχία που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλη-Λα Μάντσα. 'Εχει πρωτεύουσα την  Πόλη της Γουαδαλαχάρα και συνορεύει με τις επαρχίες της Κουένκα, της Μαδρίτης, της Σεγόβια, της Σόρια, της Θαραγόθα, και του Τερουέλ.
Ο πληθυσμός της είναι 246.151 κάτοικοι, σύμφωνα με μέτρηση του 2009 και η έκτασή της είναι 20,23 κάτοικοι/km², ενώ επιπλέον έχει 288 δήμους.

Κλίμα

Η επαρχία της Γουαδαλαχάρα χαρακτηρίζεται από μια ευρεία και ποικιλόμορφη γεωγραφική πραγματικότητα, καθώς συγκεντρώνει στην περιοχή της διάφορες κλιματολογικές συνθήκες, γεγονός το οποίο οφείλεται στο μεσογειακό κλίμα.
Μακρά, ξηρά και ζεστά καλοκαίρια, χειμώνες παρομοίως μακράς διαρκείας, κάθε άνοιξη και φθινόπωρο είναι σύντομης διάρκειας με διάφορες κλιματολογικές αλλαγές, αλλά χωρίς να χάσουν το όμορφο στοιχείο του τοπίου της επαρχίας.
Η ποικιλία του κλίματος που παρουσιάζεται σε αυτή την επαρχία, που βρίσκεται σε μια ζώνη ανάμεσα στην ατλαντική και μεσογειακή Ισπανία, ευνοεί την ανάπτυξη των φυτικών κοινοτήτων που συμορφώνονται με τ πλούσια και ποικίλα οικοσυστήματα.

Πανίδα

Δεδομένης της ποικιλίας των οικοσυστημάτων που παρουσιάζει η επαρχία της Γουαδαλαχάρα, η πανίδα που κατοικεί σε αυτά είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα και πολύμορφη. Στους υδροβιότοπους, στα ποτάμια και στις όχθες τους, στις περιοχές των βουνών, ανάμεσα στα δάση, στις στέπες ή στα υπόγεια οικοσυστήματα που υπάρχουν στην επαρχόα της Γουαδαλαχάρα, εμφανίζονται διάφορα είδη πανίδας όπως για παράδειγμα αναρριχητικά θηλαστικά, ζώα που γίνονται θύματα κυνηγιού,λόγου χάρη λαγοί, κουνέλια και πέρδικες, διάφορα ψάρια που κατοικούν σε ποτάμια, αρπακτικά πτηνά όπως αετοί και γεράκια, καθώς και τροκτικά και ερπετά όπως ποντίκια, φίδια κ.λ.π.

Τόποι Προστασίας

Ανάμεσα στου τόπους προστασίας ενδεικτικά συγκαταλέγονται:
Πλαγκτόν

Ερευνητική υπαγωγή

Το πλαγκτόν που αποτελεί υποσύνολο του πελάγους, εξετάζει και παρακολουθεί η Ωκεανογραφία και η Υδροβιολογία δια του ειδικότερου κλάδου της, την Πλαγκτολογία. Επειδή όμως το πλαγκτόν αποτελεί ιδιαίτερη τροφή των ψαριών, εμφανές καθίσταται ότι η πλούσια παρουσία του προσδιορίζει και τις αλιευτικές περιοχές ή αλιευτικά πεδία, καθώς και ολόκληρο εξ αυτού οικοσύστημα.
Πρυτανείο Αρχαίας Ολυμπίας

Στοιχεία

Το Πρυτανείο βρισκόταν ακριβώς στη βορειοδυτική γωνία του ιερού περιβόλου της Άλτεως και απέναντι από το Γυμνάσιο. Κατασκευάστηκε στο τέλος του 6ου ή στις αρχές του 5ου αι. π.Χ. από τους Ηλείους και ενώ αρχικά ήταν ένα μικρό οικοδόμημα με διάφορες προσθήκες και μετασκευές επεκτάθηκε σημαντικά (βλ. κάτοψη). Ήταν η έδρα των πρυτάνεων, αξιωματούχων του ιερού και υπευθύνων για τις θυσίες στους βωμούς των θεών, που γίνονταν μία φορά κάθε μήνα. Εδώ οι Ηλείοι παρέθεταν τα επίσημα δείπνα προς τιμήν των Ολυμπιονικών.

Σύμφωνα με τον Παυσανία

Σύμφωνα με τον Παυσανία, στο Πρυτανείο υπήρχε η ιερή εστία του Κοινού των Ηλείων, όπου έκαιγε το άσβεστον πυρ και η οποία ήταν σχηματισμένη από στάχτη που πάνω της έκαιγε φωτιά μέρα και νύχτα. Τη στάχτη αυτή από την εστία τη μετέφεραν στο μεγάλο βωμό του Δία και αυτό συντελούσε στην αύξηση του όγκου του βωμού.
  
[5-15.9] ἐν δὲ αὐτῷ τῷ πρυτανείῳ παριόντων ἐς τὸ οἴκημα, ἔνθα σφίσιν ἡ ἑστία, Πανός ἐστιν ἐν δεξιᾷ τῆς ἐσόδου βωμός. ἔστι δὲ ἡ ἑστία τέφρας καὶ αὕτη πεποιημένη, καὶ ἐπ' αὐτῆς πῦρ ἀνὰ πᾶσάν τε ἡμέραν καὶ ἐν πάσῃ νυκτὶ ὡσαύτως καίεται: ἀπὸ ταύτης τῆς ἑστίας τὴν τέφραν κατὰ τὰ εἰρημένα ἤδη μοι κομίζουσιν ἐπὶ τὸν τοῦ Ὀλυμπίου βωμόν, καὶ οὐχ ἥκιστα ἐς μέγεθος συντελεῖ τῷ βωμῷ τὸ ἀπὸ τῆς ἑστίας ἐπιφορούμενον.- Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν Α' 
  [5-15.9] Στο ίδιο το πρυτανείο,  όταν μπαίνει κανείς εκεί όπου είναι η εστία, βλέπει στα δεξιά της εισόδου βωμό του Πανός .  Και η εστία επίσης είναι φτιαγμένη από τέφρα και πάνω σ' αυτή καίει φωτιά μέρα νύχτα. Τη στάχτη από την εστία, όπως ήδη είπα, τη μεταφέρουν στον βωμό του Ολυμπίου και συμβάλλει σε πολύ μεγάλο βαθμό στο μέγεθος του βωμού η τέφρα της εστίας που τοποθετείται πάνω του..
Έντουαρντ Νέβιλ

Σύγκρουση με τον βασιλιά και εκτέλεση

Η Οικογένεια Νέβιλ και τα ξαδέλφια τους Κουρτεναί υποστήριζαν τον γάμο του βασιλιά με την Αικατερίνη της Αραγονίας και την επιβολή της παπικής εξουσίας στην Αγγλία κάτι που θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις δυνάμεις του Ερρίκου Η΄. Ο Έντουαρντ Νέβιλ βρέθηκε υπό βασιλική εύνοια μέχρι το 1535, έγινε Στάνταρντ Μεταφορέας (1531) και Κοντόσταυλος του κάστρου του Ληντς στο Κεντ (1534). Ο βασιλιάς στράφηκε σε λίγα χρόνια εναντίον του, στις αρχές του 1538 ο πρωθυπουργός Τόμας Κρόμγουελ ενοχλήθηκε έντονα όταν ο Έντουαρντ προσπάθησε να αποκτήσει τα εδάφη στην μονή του Μοατέντεν που είχαν πρόσφατα διαλυθεί.
Ο Κρόμγουελ μετά τον θάνατο του Χένρι Πέρσι, 6ου κόμη του Νορθάμπερλαντ προσπάθησε να κάνει κατάσχεση στην περιουσία του, μετά το Προσκύνημα της Χάριτος πολλοί ευγενείς κατηγορήθηκαν για προδοσία. Ο Έντουαρντ συνελήφθη στις 3 Νοεμβρίου 1538 μαζί με τον ξάδελφο του Χένρι Πολ για προδοσία εναντίον του βασιλιά με πρωταγωνιστή τον καρδινάλιο Ρέτζιναλντ Πόυλε (1500 - 1558) εξόριστο αδελφό του Πολ. Ο Νέβιλ φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου και αποκεφαλίστηκε στις 8 Δεκεμβρίου στο Τάουερ Χιλλ.
Νίκος Μαρινάκης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Μαρινάκης αποτελεί ποδοσφαιρικό "προϊόν" των ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 28 Ιουνίου 2012, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας έως το 2015, ενώ τον Αύγουστο του 2014 το ανανέωσε έως το 2016 και στη συνέχεια παραχωρήθηκε δανεικός για έναν χρόνο στη Νίκη Βόλου, όμως τον Ιανουάριο του 2015 επέστρεψε στους "πράσινους". Τον Ιούνιο του 2017 αποχώρησε ως ελεύθερος, για να συνεχίσει την καριέρα του στον Παναιτωλικό, με τον οποίο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Στις εθνικές ομάδες

Έχει διατελέσει διεθνής με τις μικρότερες εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων και Ελπίδων).
Χάρωνος και Μενίππου

Γενικά

Ανήκει στην σειρά άλλων δύο συναφών διαλόγων του Λουκιανού «Μένιππος ή Νεκυομαντεία» και «Κατάπλους ή Τύρρανος», οι οποίες με τις κωμικές στιγμές και σκηνές τους προκαλούν συχνά το γέλιο κι ας είναι οι τίτλοι τους τόσο απωθητικοί και η μόνιμη σκηνογραφία τους ανατριχιαστική. Ταυτόχρονα μας αφήνουν μια στυφή γεύση αναπόδραστης ματαιότητας για τον ανθρώπινο βίο. Σαν αντιστάθμισμα όμως στο νιχιλιστικό αυτό αντίκρυσμα του βίου των ανθρώπων μας παρουσιάζει ένα Άδη με τα καθιερωμένα γνωρίσματά του, αλλά και με τρόπο που να καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει παρά στη φαντασία των ποιητών και στο φόβο των απλών ανθρώπων.
Στο έργο αυτό ο κυνικός φιλόσοφος Μένιππος αναφέρεται ως ο μόνος που διέσχισε ποτέ τον Αχέροντα χωρίς να πληρώσει τον οβολό στο Χάρο - αφού δεν είχε. Στο διάλογο αυτόν εμφανίζεται για πρώτη φορά και η ρήση «οὐκ άν λάβοις παρά τοῦ μη έχοντος» (δεν μπορείς να πάρεις από αυτόν που δεν έχει), η οποία έμεινε παροιμιώδης και χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
Στο διάλογο παρουσιάζεται ο Μένιππος να μην έχει τον απαιτούμενο οβολό, δηλαδή ως κυνικός φιλόσοφος, δεν αποδέχεται την καθιερωμένη πρακτική των ανθρώπων. Όταν στη συνέχεια εμφανίζεται ότι τραβούσε κουπί στη βάρκα αντί να κλαίει όπως οι άλλοι επιβάτες, δείχνει την ελευθερία που απολάμβαναν οι κυνικοί, τραγουδώντας και απολαμβάνοντας όσο μπορούσε το παρόν.