Έντγκαρ Κέυση

Παιδικά χρόνια

Ο Έντγκαρ Κέυση γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1877, κοντά στο Μπέβερλι νοτίως του Hopkinsville, Κεντάκι. Ήταν ένα από τα έξι παιδιά των αγροτών Λέσλι Β. Κέυση (Leslie B. Cayce) και Κάρι Κέυση (Carrie Cayce).  Ήταν ένα πολύ πνευματικό παιδί, έπαιζε τον "little folk" και μερικές φορές "έβλεπε" το νεκρό παππού του. Τους θεωρούσε όλους σαν άυλους, επειδή μπορούσε να δει δια μέσου αυτών, αν κοίταζε αρκετά έντονα. Ωστόσο, το βρήκε πολύ δύσκολο να κρατήσει το μυαλό του στα μαθήματά του στο σχολείο.
Τον πήγαν στην εκκλησία, όταν ήταν 10 ετών και έκτοτε διάβαζε την Αγία Γραφή, απορροφώντας και ολοκληρώνοντας μια ντουζίνα «υπαγορεύσεις» από την εποχή που ήταν 12 ετών. Τον Μάιο του 1889, ενώ μελετούσε τη Βίβλο στην καλύβα του στο δάσος, είδε μια γυναίκα με φτερά, η οποία του είπε ότι οι προσευχές του εισακούσθηκαν και τον ρώτησε τι θα ήθελε περισσότερο. Τρομοκρατήθηκε, αλλά απάντησε ότι αυτό που ήθελε, ήταν να είναι χρήσιμος στους άλλους, ιδιαιτέρως στα άρρωστα παιδιά. Αποφάσισε ότι θα ήθελε να είναι ιεραπόστολος.
Το επόμενο βράδυ, μετά από μια παρατήρηση από τον δάσκαλο του σχολείου, ο πατέρας του τον εξέτασε ανηλεώς στην ορθογραφία και τελικά τον χτύπησε εξοργισμένος και ρίχνοντάς τον από την καρέκλα του. Σ' εκείνο το σημείο, άκουσε την φωνή της γυναίκας που είχε εμφανιστεί χθες. Του είπε ότι αν μπορούσε να κοιμηθεί για λίγο "αυτοί" θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Εκλιπάρησε για λίγη ανάπαυση και έβαλε το κεφάλι του επάνω στο βιβλίο της ορθογραφίας. Όταν επέστρεψε στο δωμάτιο ο πατέρας του και τον ξύπνησε, γνώρισε όλες τις απαντήσεις. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να επαναλάβει οτιδήποτε από το βιβλίο. Ο πατέρας του σκέφτηκε ότι τον είχε κοροϊδέψει πριν και τον χτύπησε και πάλι ρίχνοντάς τον από την καρέκλα του. Τελικά, ο Έντγκαρ χρησιμοποίησε κατ' αυτόν τον τρόπο, όλα του τα βιβλία του σχολείου.
Κατά το 1892, ο δάσκαλος, θεωρούσε τον Έντγκαρ ως τον καλύτερό του μαθητή. Ερωτηθείς, ο Έντγκαρ απάντησε στο δάσκαλό του, ότι έβλεπε τις εικόνες των σελίδων από τα βιβλία. Ο πατέρας του ήταν υπερήφανος για αυτό του το επίτευγμα και το διέδιδε τριγύρω, με αποτέλεσμα ο Έντγκαρ να γίνει «διαφορετικός» από τους συνομηλίκους του.
Λίγο μετά από αυτό, ο Έντγκαρ επέδειξε μία ικανότητα να διαγνώσει στον ύπνο του. Σ' ένα σχολικό αγώνα, χτυπήθηκε από μια μπάλα στη βάση της σπονδυλικής του στήλης, μετά από την οποία άρχισε να συμπεριφέρεται πολύ παράξενα και τελικά τον έβαλαν στο κρεβάτι. Πήγε για ύπνο και διέγνωσε τη θεραπεία, την οποία ετοίμασε η οικογένειά του και η οποία τον θεράπευσε καθώς κοιμόταν. Ο πατέρας του καυχόταν ότι ο γιος του ήταν, «ο πιο σπουδαίος τύπος στον κόσμο, όταν κοιμάται.» Παρ' όλα αυτά, αυτή του η ικανότητα, δεν επιδείχθηκε ξανά για αρκετά χρόνια.
Η ασυνήθιστη προσωπικότητα του Έντγκαρ, αποδεικνύεται επίσης και από ένα ασυνήθιστο περιστατικό, όπου στο τέλος μιας ημέρας εργασίας, οδήγησε έφιππος πίσω στο αγρόκτημα, ένα συγκεκριμένο μουλάρι. Αυτό τους εξέπληξε όλους εκεί, καθώς το μουλάρι δεν άφηνε κανένα να το ιππεύσει. Ο ιδιοκτήτης του, νομίζοντας ότι τώρα πλέον ίσως ήρθε η ώρα για να εξημερώσει το ζώο, προσπάθησε να το ιππεύσει ξανά, αλλά αυτό τον έριξε αμέσως κάτω. Εκείνο το βράδυ, ο Κέυση αναχώρησε για την οικογένειά του στην πόλη.

1877 έως 1912: Περίοδος Κεντάκι

Τον Δεκέμβριο του 1893, η οικογένεια Κέυση μετακόμισε στο Hopkinsville, Κεντάκι και στη  γωνία της οδού 705 West Seventh (στη νοτιοανατολική γωνία των οδών Seventh και Young Streets). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Κέυση έλαβε εκπαίδευση οκτώ τάξεων, λέγεται από την Ένωση για την Έρευνα και τη Διαφώτιση να έχει αναπτύξει ψυχικές επιδεξιότητες και έφυγε από το οικογενειακό αγρόκτημα προκειμένου να ακολουθήσει διάφορες μορφές απασχόλησης.
Η εκπαίδευση του Κεύση, σταμάτησε στην ενάτη τάξη καθώς η οικογένειά του δεν μπορούσε να αντέξει τις οικονομικές δαπάνες που εμπλέκονταν. Η εννέα-τάξεων εκπαίδευση συχνά θεωρείτο περισσότερο από επαρκής για τα παιδιά της εργατικής τάξης. Ένα μεγάλο μέρος του υπολοίπου των νεότερων χρόνων του Κέυση θα πρέπει να χαρακτηρισθεί από την αναζήτηση τόσο της απασχόλησης όσο και των χρημάτων.
Καθ' όλη τη ζωή του, ο Κέυση ελκύθηκε προς την εκκλησία ως μέλος των Μαθητών του Χριστού. Διάβαζε τη Βίβλο μία φορά το χρόνο, κάθε χρόνο, δίδασκε στο Κατηχητικό και στρατολογούσε ιεραποστόλους. Έλεγε ότι μπορούσε να δει αύρες γύρω από ανθρώπους, μιλούσε στους αγγέλους και άκουγε τις φωνές των συγγενών που είχαν αποβιώσει. Στα πρώτα του χρόνια, βασανίζονταν κατά πόσον αυτές οι ψυχικές επιδεξιότητες είχαν πνευματικά παραδοθεί από την υψηλότερη πηγή.
Το 1900, ο Κέυση σχημάτισε μία εταιρική επιχείρηση με τον πατέρα του, για να πουλήσουν την Ασφαλιστική, «Woodmen of the World»· ωστόσο, το Μάρτιο χτυπήθηκε από μια σοβαρή λαρυγγίτιδα που είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη απώλεια της ομιλίας. Ανίκανος για εργασία έζησε στο σπίτι των γονέων του, για περίπου ένα χρόνο. Στη συνέχεια αποφάσισε να αναλάβει το επάγγελμα της φωτογραφίας, ενός επαγγέλματος που θα ασκούσε λιγότερη πίεση στη φωνή του. Ξεκίνησε τη μαθητεία του στο φωτογραφείο του W.R. Bowles στο Hopkinsville και τελικά έγινε αρκετά ταλαντούχος στο επάγγελμά του.
Το 1901, μια περιοδεύουσα σκηνή του υπνωτιστή και διασκεδαστή που λεγόταν Χαρτ (Hart), ο οποίος αναφέρονταν για τον εαυτό του ως «Ο Άνθρωπος Γέλιο» θα έδινε παράσταση στην «Opera House» του Hopkinsville. Ο Hart άκουσε για την κατάσταση του Κέυση και προσφέρθηκε να  δοκιμάσει μια θεραπεία. Ο Κέυση δέχθηκε την προσφορά και το πείραμα διεξήχθη στο γραφείο του Dr. Manning Brown, του τοπικού ωτορινολαρυγγολόγου. Η φωνή του Κέυση φέρεται να επέστρεψε, ενώ βρισκόταν σε υπνωτική έκσταση, αλλά εξαφανίστηκε κατά την αφύπνιση. Ο Hart προσπάθησε μια μετά-υπνωτική (posthypnotic) πρόταση ότι η φωνή θα συνεχίσει να λειτουργεί μετά την έκσταση, αλλά αυτό αποδείχθηκε ανεπιτυχές.
Ο Hart είχε ραντεβού σε άλλες πόλεις, αλλά παραδέχθηκε ότι απέτυχε επειδή ο Κέυση δε θα πήγαινε στο τρίτο στάδιο της ύπνωσης για να λάβει μια υπόδειξη. Ο Dr. Quackenboss, ένας υπνωτιστής από τη Νέα Υόρκη, συνάντησε το ίδιο εμπόδιο αλλά, μετά την επιστροφή του στη Νέα Υόρκη, πρότεινε ότι ο Κέυση θα έπρεπε να παρακινηθεί να αναλάβει την δική του περίπτωση, ενώ βρισκόταν στο δεύτερο στάδιο της ύπνωσης. Ο μοναδικός τοπικός υπνωτιστής, ο Al Layne, προσφέρθηκε να βοηθήσει τον Κέυση να αποκαταστήσει την φωνή του. Ο Layne πρότεινε ώστε ο Κέυση περιγράψει τη φύση της κατάστασης του και την θεραπεία, ενώ βρίσκεται σε υπνωτοληψία. Ο Κέυση περιέγραψε τη δική του ασθένεια, από την άποψη του πρώτου πληθυντικού προσώπου: «εμείς» αντί του ενικό «εγώ». Στις επακόλουθες συνεδρίες, όταν ο Κέυση ήθελε να υποδηλώσει ότι η σύνδεση γινόταν με την «οντότητα» του προσώπου που ζητούσε την «υπαγόρευση», γενικώς, θα ξεκινούσε με, «Διαθέτουμε το σώμα». Σύμφωνα με την «υπαγόρευση» για την «οντότητα» του Κέυση, η απώλεια της φωνής του οφειλόταν σε ψυχολογική παράλυση και θα μπορούσε να διορθωθεί με την αύξηση της ροής του αίματος προς τον λάρυγγα. Ο Layne πρότεινε να αυξηθεί η ροή του αίματος και το πρόσωπο Κέυση υποτίθεται ότι κοκκίνισε από αίμα, και αμφότερα τόσο ο θώρακας όσο και ο φάρυγγάς του, μετατράπηκαν έντονα κόκκινοι. 20 λεπτά αργότερα, ο Κέυση, εξακολουθώντας να βρίσκεται σε έκσταση, δήλωσε το πέρας της θεραπείας. Κατά την αφύπνιση, η φωνή του φέρεται να παρέμεινε φυσιολογική. Προφανώς, υποτροπές συνέβησαν, αλλά ειπώθηκε να έχουν διορθωθεί από τον Layne κατά τον ίδιο τρόπο και τελικά η θεραπεία λέγεται πως έγινε μόνιμη.
Ο Λέυν (Layne) είχε διαβάσει παρόμοιες υπνωτικές θεραπείες από τον Marquis de Puységur, ένα οπαδό του Franz Mesmer και ήταν πρόθυμος να διερευνήσει τα όρια των επουλωτικών γνώσεων που εμπλέκονται με την φωνή της έκστασης. Ζήτησε λοιπόν από τον Κέυση, να περιγράψει τις ασθένειες του ιδίου του Layne και να προτείνει θεραπείες και σύμφωνα με πληροφορίες, τα αποτελέσματα βρέθηκαν τόσο ακριβή όσο και αποτελεσματικά. Ο Layne πρότεινε ώστε ο Κέυση, να προσφέρει την επουλωτική του έκσταση, προς το κοινό. Ο Κέυση ήταν επιφυλακτικός, αλλά τελικά πείστηκε, υπό την προϋπόθεση ότι οι «υπαγορεύσεις» θα ήταν ελεύθερες. Ξεκίνησε, με τη βοήθεια του Layne, να προσφέρει δωρεάν θεραπείες προς τους κατοίκους της πόλης. Αναφορές των εργασιών του Κέυση, εμφανίστηκαν στις εφημερίδες, οι οποίες ενέπνευσαν πολλές ταχυδρομικές αιτήσεις. Ο Κέυση δήλωσε ότι θα μπορούσε να εργαστεί εξίσου αποτελεσματικά χρησιμοποιώντας μια επιστολή από το άτομο σαν να ήταν παρών στην αίθουσα. Έχοντας μόνο το όνομα και την τοποθεσία (διεύθυνση) του ατόμου, ο Κέυση είπε ότι μπορούσε να διαγνώσει τις φυσικές και ψυχικές συνθήκες, αυτό που ονόμαζε «η οντότητα» και τότε παρείχε το φάρμακο. Σύντομα, ο Κέυση έγινε διάσημος και άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο, επιζητούσαν τη συμβουλή του μέσω αλληλογραφίας.

1925 έως 1945: Περίοδος Βιρτζίνια Μπιτς

H ώριμη περίοδος του Κέυση, κατά την οποία δημιούργησε τα διάφορα θεσμικά όργανα που θα βοηθούσαν στην επιβίωσή του, μπορεί να θεωρηθεί ότι ξεκίνησε το 1925. Κατά την εποχή αυτή ήταν επαγγελματίας ψυχικός με μικρό αριθμό εργαζομένων και εθελοντών. Οι «υπαγορεύσεις» όλο και περισσότερο, ήρθαν να συμπεριλάβουν απόκρυφα ή εσωτερικά θέματα.
Το 1929, το νοσοκομείο Κέυση ιδρύθηκε στην Παραλία της Βιρτζίνια, χρηματοδοτούμενο από την Morton Blumenthall, έναν αποδέκτη των υπνωτικής έκστασης «υπαγορεύσεων». Ο Blumenthall ήταν ένας πλούσιος χρηματιστής από τη Νέα Υόρκη που είχε τις πιο εκτεταμένες «υπαγορεύσεις» με τον Κέυση, κάπου τις 468. Λέγεται ότι είχε κάνει σημαντικά κέρδη μέσω ενοράσεων, στις  μελλοντικές εκπληρώσεις των χρηματιστηριακών συμβολαίων έως τη συντριβή τους εκείνο το έτος. Αυτό το γεγονός προκάλεσε τον Blumenthall να αποσύρει την χρηματοδότηση και λίγο μετά, το νοσοκομείο τελικά έκλεισε τις πόρτες του. 
Τα χρόνια της ύφεσης είδαν τον Κέυση να στρέφει την προσοχή του σε πνευματικές διδασκαλίες. Το 1931, οι φίλοι και η οικογένεια του Έντγκαρ Κέυση, τον ρώτησαν πώς θα μπορούσαν να γίνουν ψυχικοί (μέντιουμ) σαν κι αυτόν. Από αυτό το φαινομενικά απλό ερώτημα έφερε έναν ένδεκα-ετή διάλογο ο οποίος οδήγησε στη δημιουργία των «Ομάδων Μελέτης». Από την αλλαγμένη του κατάσταση, ο Κέυση αναμετέδωσε σε αυτή την ομάδα, ότι ο σκοπός της ζωής δεν είναι να γίνει κάποιος μέντιουμ, αλλά να γίνει ένας άνθρωπος με περισσότερη πνευματική επίγνωση και πιο τρυφερός. Είχε ειπωθεί στην «Ομάδα Μελέτης #1» ότι θα μπορούσαν να «φέρουν φως σε ένα κόσμο που περιμένει» και ότι αυτά τα μαθήματα θα εξακολουθούσαν να μελετώνται εκατοντάδες χρόνια στο μέλλον. Οι «υπαγορεύσεις» ήταν τώρα σχετικά με τα όνειρα, τη σύμπτωση (συγχρονικότητα), την ανάπτυξη της διαίσθησης, το κάρμα, τα ακασικά αρχεία, την αστρολογία, το παρελθόν της ζωής, τις σχέσεις, την αδελφή ψυχή και άλλα εσωτερικά-απόκρυφα θέματα. Εκατοντάδες βιβλία έχουν εκδοθεί για αυτές τις «υπαγορεύσεις».
Το 1943, ο Κέυση κέρδισε πανεθνική δημοσιότητα, μετά τη δημοσίευση ενός άρθρου με τον τίτλο «Ο Άνθρωπος Θαύμα του Βιρτζίνια Μπιτς», στο μεγάλης αναγνωσιμότητας περιοδικό Coronet. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έπαιρνε το τίμημά του από τους Αμερικανούς στρατιώτες και ένιωθε ότι δεν μπορούσε να αρνηθεί στις οικογένειες που ζητούσαν βοήθεια για τους αγαπημένους τους που αγνοούνται στα πεδία των μαχών. Αύξησε τη συχνότητα των «υπαγορεύσεων» του σε οκτώ ανά ημέρα, προσπαθώντας να ικανοποιήσει τον συνεχώς αυξανόμενο σωρό των αιτήσεων. Έλεγε ότι αυτό είχε κάποιο τίμημα στην υγεία του, καθώς τον αποστράγγιζε συναισθηματικά και συχνά τον εξουθένωνε. Οι «υπαγορεύσεις» του αυτές καθ' εαυτές, το επέπλητταν ότι προσπαθούσε πάρα πολύ και ότι θα έπρεπε να περιορίσει τον φόρτο της εργασίας του σε δύο μόλις ζωντανές «υπαγορεύσεις» ανά ημέρα, ειδάλλως, αυτές οι καλές του προσπάθειες τελικά θα τον σκότωναν.
Ο Έντγκαρ Κέυση υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 67 ετών, τον Σεπτέμβριο του 1944 και πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1945. Ετάφη στο Κοιμητήριο του Riverside Cemetery στο Hopkinsville, Κεντάκι.

Απαιτήσεις για ψυχικές ικανότητες

Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1923, οι «υπαγορεύσεις» του δεν ήσαν συστηματικά καταγεγραμμένες ή διατηρημένες. Ωστόσο, ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στη Birmingham Post-Herald στις 10 Οκτωβρίου 1922, αναφέρει κατά λέξη, τον Κέυση να λέει ότι ο ίδιος είχε δώσει, 8,056 «υπαγορεύσεις» έως την ημερομηνία αυτή και είναι γνωστό, ότι μετά από αυτή την ημερομηνία, έδωσε περίπου 13,000–14,000 «υπαγορεύσεις». Σήμερα, ένα σύνολο από 14,306 «υπαγορεύσεις» είναι διαθέσιμες στην έδρα του Κέυση, το A.R.E., στη Βιρτζίνια Μπιτς και σε απευθείας σύνδεση μόνο για τα μέλη-του τμήματος μαζί με το ιστορικό αρχείο, την αλληλογραφία και την παρακολούθηση της τεκμηρίωσης.
Άλλες ικανότητες που έχουν αποδοθεί στον Κέυση περιλαμβάνουν: την αστρική προβολή, την προφητεία, μεντιουμισμό, βλέποντας τα Ακασικά Αρχεία ή το «Βιβλίο της Ζωής» («Book of Life») και βλέποντας αύρες. Ο Κέυση είπε ότι άρχισε να ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα σχετικά με αυτά τα θέματα, αφού είχε ενημερωθεί για το περιεχόμενο των «υπαγορεύσεών» του, για τις οποίες ανέφερε, ότι δεν είχε ποτέ πραγματικά ακούσει τον εαυτό του.

Υποστηρικτές

Στους πελάτες του Κέυση, περιλαμβάνονται μια σειρά από διασημότητες όπως: ο Γούντροου Ουίλσον, ο Τόμας Έντισον, ο Irving Berlin, ο Τζορτζ Γκέρσουιν κ.ά.
Η Τζίνα Σερμινάρα (Gina Cerminara) δημοσίευσε πολλά βιβλία όπως το «Πολλές Διαστάσεις» («Many Mansions») και «The World Within». Ο Μπράιαν Βάις (Brian Weiss), δημοσίευσε ένα μπεστ-σέλερ, αναφορικά με την κλινική ανάμνηση των προηγούμενων ζωών, «Πολλές Ζωές, Πολλοί Δάσκαλοι» («Many Lives, Many Masters»). Τα βιβλία αυτά παρέχουν ευρεία υποστήριξη για τον πνευματισμό και τη μετενσάρκωση. Οι «Πολλές Διαστάσεις» εκπονούν την εργασία του Κέυση και υποστηρίζουν τις δηλωθείσες του δυνατότητες με παραδείγματα από την πραγματική ζωή.

Αμφισβήτηση

Ο Κέυση υποστήριξε ορισμένες αμφιλεγόμενες και εκκεντρικές ιδέες από τις, κατά την υπνωτοληψία του, «υπαγορεύσεις». Σε πολλές υπνωτικές συνεδρίες, επανερμήνευσε εκ νέου την ιστορία της ζωής στη Γη. Μια από τις αμφιλεγόμενες αξιώσεις του Κέυση ήταν η polygenism. Σύμφωνα με τις αμφιλεγόμενες αξιώσεις του Κέυση, πέντε φυλές (η λευκή, η μελανή (μαύρη), η ερυθρή (κόκκινη), η καφέ και η κίτρινη) είχαν δημιουργηθεί χωριστά, αλλά ταυτοχρόνως σε διαφορετικά μέρη της Γης. Ο Κέυση, επίσης, αποδεχόταν την ύπαρξη των εξωγήινων, την Ατλαντίδα και ισχυρίστηκε ότι «η ερυθρά φυλή αναπτύχθηκε στην Ατλαντίδα και η ανάπτυξή της ήταν ραγδαία». Μια άλλη αξίωση από τον Κέυση, ήταν ότι "ψυχή-οντότητες" στη Γη, αναμιγνύονταν με ζώα για να παράγουν «πράγματα»: γίγαντες που είχαν ύψος δώδεκα πόδια. 
Ο ιστορικός Olav Hammer έγραψε ότι πολλές από τις «υπαγορεύσεις» του Κέυση συζητούσαν για φυλή και χρώμα δέρματος και ότι η εξήγηση για αυτό είναι ότι ο Κέυση δεν ήταν ρατσιστής, αλλά επηρεάστηκε από τις αποκρυφιστικές ιδέες της κας Μπλαβάτσκυ. Ο Κέυση δήλωσε ότι ο «Άνθρωπος του Πίλτνταουν» να είναι γνήσιος, ισχυριζόμενος ότι ήταν ένας αποικιοκράτης της Ατλαντίδας που είχε ταξιδέψει στη Βρετανία. Ωστόσο το 1953, αποκαλύφθηκε η κοροϊδία από τον «Άνθρωπο του Πίλτνταουν». 
Ο φιλόσοφος και σκεπτικιστής Robert Todd Carroll, στο βιβλίο του «The Skeptic's Dictionary», έγραψε, "Ο Κέυση είναι από τους κύριους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για μερικές από τα πιο χαζές αντιλήψεις σχετικά με την Ατλαντίδα." Ο Κάρολ ανέφερε μερικές από αντιλήψεις του Κέυση, όπως την πίστη του σε ένα γιγάντιο ηλιακό κρύσταλλο, ο οποίος ενεργοποιείται από τον ήλιο και που χρησιμοποιόταν για την χαλιναγώγηση και την παροχή ενέργειας στην Ατλαντίδα και την πρόβλεψή του ότι το 1958, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξανά ανακαλύψουν μια ακτίνα θανάτου, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί στην Ατλαντίδα.

Κριτική

Πολλοί λένε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία για τις δυνάμεις του Κέυση προέρχονται από τα επίκαιρα άρθρα εφημερίδων, ένορκες βεβαιώσεις, ανέκδοτα, μαρτυρίες και βιβλία. Για παράδειγμα, ο Martin Gardner, έγραψε ότι, ενώ οι εκστάσεις συνέβησαν, οι περισσότερες από τις πληροφορίες από τις υπνωτοληψίες του προέρχεται από τα βιβλία που ο Κέυση είχε διαβάσει από συγγραφείς όπως ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, ο Πήτερ Ουσπένσκι και η Έλενα Μπλαβάτσκυ. Η υπόθεση του Gardner ήταν ότι οι υπνωτοληπτικές «υπαγορεύσεις» του Κέυση, περιέχουν «μικρά κομμάτια πληροφοριών τα οποία αποκτήθηκαν από εδώ και από εκεί στην απόκρυφη λογοτεχνία, καρυκευμένη με περιστασιακές καινοτομίες από το ασυνείδητο του Κέυση.»
Πολλοί επίσης, ασκούν κριτική στον Κέυση για την υποστήριξή του προς διάφορες μορφές της εναλλακτικής ιατρικής, την οποία θεωρούν ως ψευτογιατρική. Ο Μάικλ Σέρμερ (Michael Shermer), γράφει στο «Why People Believe Weird Things: Pseudoscience, Superstition, and Other Confusions of Our Time», «Αγράμματος πέρα από το Γυμνάσιο, ο Κέυση απόκτησε την ευρεία γνώση μέσω αδηφάγου ανάγνωσης και από αυτό ύφαινε περίτεχνα παραμύθια.» Ο Σέρμερ έγραψε ότι, "Ο Κέυση ήταν φαντασιο-επιρρεπείς από τα νιάτα του, συχνά μιλώντας με τους αγγέλους και λαμβάνοντας οράματα του νεκρού παππού του". Ο James Randi έχει πει ότι «Ο Κέυση ήταν λάτρης εκφράσεων όπως "αισθάνομαι ότι" και "πιθανόν"—τροποποιώντας λέξεις που χρησιμοποιούνται για την αποφυγή θετικών δηλώσεων.» Οι εξέταση των «υπαγορεύσεων» δεν δείχνουν τροποποιητικούς όρους.
Ο διερευνητής Joe Nickell σημείωσε:
Αν και ο Κέυση δεν έχει ποτέ υποστεί σε κανονικό έλεγχο, ο πρωτοπόρος της Υπεραισθητικής Αντίληψης και Παραψυχολογίας (Extrasensory Perception and Parapsychology (ESP)) Dr. Joseph B. Rhine του Duke University — που θα έπρεπε να είναι συμπαθών στους ισχυρισμούς του Κέυση — ήταν ασυγκίνητος. Η  «υπαγόρευση» που έδωσε ο Κέυση για την κόρη του Rhine, ήταν ιδιαιτέρως ανακριβής. Συχνά, ο Κέυση ήταν ακόμα πλατύτερα εκτός σήματος, καθώς έφταναν αργά οι επιστολές που ζητούσαν τις «υπαγορεύσεις» του, όταν έδινε τις διαγνώσεις των υποκειμένων, ενώ αυτοί είχαν ήδη αποβιώσει.
Η επιστημονικός συγγραφέας Karen Stollznow έχει γράψει:
Η πραγματικότητα είναι ότι οι γιατρειές ήσαν διαδόσεις και οι θεραπείες του ήταν λαϊκές θεραπείες που ήταν στην καλύτερη περίπτωση άχρηστες και στην χειρότερη, επικίνδυνες... Ο Κέυση δεν ήταν σε θέση να θεραπεύσει τον ίδιο του τον εξάδελφο ή τον γιο του, που πέθανε μωρό. Πολλές από τις «υπαγορεύσεις» του Κέυση έλαβαν χώρα αφότου ο ασθενής είχε ήδη αποβιώσει.
Οι Βιβλικοί Χριστιανοί είναι κριτικοί στις απόψεις του Κέυση σε θέματα όπως η μετενσάρκωση, η ενότητα, και τα Ακασικά αρχεία.