google/wiki40b huggingface dataset:
Παιάνας

Ο παιάνας, επικά παιήων, αιολικό πάων και αρχαία αττική διάλεκτο παιών, είναι συνώνυμο με το σύγχρονο εμβατήριο. Κατά την αρχαιότητα, και πολύ πριν αποτελέσει αρχαίο ελληνικό μουσικό είδος αποδίδονταν με τη σημασία του θεράποντα ιατρού.
 
Ειδικότερα επί Ομήρου με το όνομα «γιοι του Παιήωνος» αποκαλούνταν οι γιατροί της τότε εποχής. Μετά τον Όμηρο η λέξη αυτή σήμαινε θεραπεία που αποδίδονταν ως έργο στον Απόλλωνα τον οποίον επικαλούνταν οι έχοντες την ανάγκη της βοήθειάς του με την επίκληση Παιάν. Η επωνυμία όμως αυτή αποδίδονταν και σε άλλους Ολύμπιους Θεούς, όπως προς τον Δία στη Ρόδο, στον Διόνυσο, στον Πάνα, στον Ασκληπιό, αλλά και στην Αθηνά καλούμενη Παιανία, εξ ου και ο Δήμος Παιανίας (Αθηνάς) της αρχαίας Αθήνας (υπένερθεν και καθύπερθεν Παιανία).

Ως προσηγορικό όνομα ο παιάνας σήμαινε στη κυριολεξία τον σωτήρα και λυτρωτή και με αυτή την ερμηνεία αποδίδεται στο έργο του Αισχύλου «Αγαμέμνων» (99), του Σοφοκλή «Φιλοκτήτης» (168), αλλά και του Ευριπίδη «Ιππόλυτος» (1373).
Στη συνέχεια των παραπάνω ο παιάνας σήμαινε θρησκευτικό τραγούδι, ύμνος, και μάλιστα ως «ευχαριστήριος ύμνος» που αποτεινόταν προς τον Απόλλωνα μετά από κάποια λύτρωση ή προς τον Ποσειδώνα για διάσωση από σεισμό ή πνιγμό στη θάλασσα. Έτσι σιγά - σιγά ο παιάνας κατέληξε σε είδος αρχαίας λυρικής ποίησης που επικράτησε, είτε από την αρχαία φράση «ίε παί» (= κτύπα νέε), αντίστοιχο με το σύγχρονο παράγγελμα «ρίχτου» ή «πυρ», που ενθάρρυνε η Λητώ το γιο της Απόλλωνα, που μαχόταν τον δράκο Πύθωνα, είτε από την φράση «Ιήιε Παιάν» ή Ιή ή Ιώ Παιάν που επικαλούνταν οι ζητούντες τη βοήθεια του Απόλλωνα, άποψη που κρίνεται επικρατέστερη.
Γενικά ο παιάνας αποτελούσε θριαμβικό τραγούδι μετά από κάποιο επιτυχή αγώνα ή εξέλιξη. Όπως όμως περιγράφει και ο Αισχύλος, παιάνες τραγουδούσαν και οι στρατιώτες οι επερχόμενοι σε μάχη, δηλαδή ως σύγχρονο εμβατήριο, και μάλιστα με τη φράση «εξάρχειν τον παιάνα», ή «εξάρχεσθαι τον παιάνα» κατά συνομολογία του Ξενοφώντος. Τους παιάνες τους τραγουδούσαν αφενός πριν από την έναρξη επιχειρήσεων ως «καλό οιωνό» επιτυχίας, ή ακόμα σε γάμους (αντίστοιχο με σύγχρονο γαμήλιο εμβατήριο), ή και σε συμπόσια (αντίστοιχα με αυτά των σύχρονων επί των στρατιωτικών παρατάξεων), αλλά ακόμη, και όχι σπάνια και σε θανάτους (ως πένθιμα εμβατήρια). Σπουδιάοτεροι όμως εξ όλων αυτών ήταν οι πολεμικοί παιάνες.
Στην αρχαιότητα οι παιάνες αποδίδονταν μουσικά με λύρα, κιθάρα και αυλούς με χορούς που τους συγκροτούσαν μόνο άνδρες, με εξαίρεση στη Δήλο που μετείχαν μόνο ιέρειες γυναίκες. Συγγράφονταν σε στροφές και ανιστροφές ή είχαν ελεύθερη σύνθεση. Ως κύριο μέτρο μουσικό αυτών ήταν ο πεντάχρονος ρυθμός τον οποίο εισήγαγε στον αρχαίο ελλαδικό ηπειρωτικό χώρο ο Βαλήτας από την Κρήτη.
Ιωάννα των Βαλουά, δούκισσα του Αλανσόν

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου δούκα της Ορλεάνης και της 1ης συζύγου του Ισαβέλλας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας. 
Η μητέρα της Ισαβέλλα είχε πιο πριν παντρευτεί τον Ριχάρδο Β΄ της Αγγλίας, αλλά δεν είχε τέκνα. Όταν εκείνος απεβίωσε στην ειρκτή, η Ισαβέλλα παντρεύτηκε το 1406 στο Μπλουά τον Κάρολο δούκα της Ορλεάνης στα 16 έτη της, ενώ εκείνος ήταν 12. Τρία έτη μετά γέννησε την Ιωάννα, απεβίωσε όμως κατά τον τοκετό. Ο Κάρολος έκανε και 3ο γάμο και απέκτησε τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ της Γαλλίας.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1424 τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Αλανσόν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Μαροκινές γενικές εκλογές (2016)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μαρόκο, στις 7 Οκτωβρίου 2016. Το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 125 από τις 395 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, μια αύξηση των 18 εδρών σε σύγκριση με τις εκλογές του 2011.
Ο Αμπντελιλά Μπενκιράν επαναδιορίστηκε πρωθυπουργός από τον βασιλιά στις 10 Οκτωβρίου.

Πλαίσιο

Οι εκλογές ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση του Μαρόκου στα τέλη Ιανουαρίου του 2016. Ήταν οι δεύτερες εκλογές μετά τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που εισήχθησαν το 2011 από τον βασιλιά Μοχάμετ ΣΤ΄, ως απάντηση στην Αραβική Άνοιξη. Παρά τις μεταρρυθμίσεις, οι περισσότερες εκτελεστικές εξουσίες εξακολουθούν να βρίσκονται στο βασιλιά.
Στις εκλογές του 2011 κέρδισε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (PJD), που βρίσκεται στην κυβέρνηση από τότε. Το κόμμα περιγράφεται ως "μετριοπαθές ισλαμιστικό", όμως η κυβέρνηση συνασπισμού συμπεριέλαβε κόμματα με διαφορετικές ιδεολογίες. 
Το μεγαλύτερο αντιπολιτευόμενο κόμμα είναι το Κόμμα της Γνησιότητας και της Νεωτερικότητας (ΡΑΜ), το οποίο περιγράφεται ως φιλομοναρχικό.Τα  PJD και ΡΑΜ ηγήθηκαν μιας "ασυνήθιστα εχθρικής" εκστρατείας. Το μεγαλύτερο ισλαμιστικό κόμμα της αντιπολίτευσης, η Δικαιοσύνη και Πνευματικότητα, καθώς και διάφορες αριστερές οργανώσεις μποϊκοτάρισαν τις εκλογές, διαμαρτυρόμενα για τις σημαντικές εκτελεστικές εξουσίες της μοναρχίας.

Εκλογικό σύστημα

Οι 395 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε δύο επίπεδα: 305 βουλευτές εκλέγονται από 92 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, με το εκλογικό όριο να ορίζεται στο 6%, και οι υπόλοιπο 90 να εκλέγονται σε μία ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με το εκλογικό όριο του 3%. Οι εθνικές έδρες είναι δεσμευμένες, με 60 για τις γυναίκες και 30 για τα άτομα κάτω από την ηλικία των 40.
Με βάση το εκλογικό σύστημα, κανένα κόμμα δεν μπορεί να κερδίσει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, και τα κόμματα πρέπει να σχηματίσουν μια κυβέρνηση συνασπισμού.
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Μαρτίνι)

Ιστορία

Ο πίνακας κατασκευάστηκε για τον βωμό του Αγίου Ανσάνου (στην Μητρόπολη της Σιένας), ενός από τους τέσσερις προστάτες αγίους της πόλης. Αποτελούσε, μαζί με τις εικόνες των βωμών των άλλων αγίων και την υπερκειμένη Maestà του Ντούτσιο, ένα εικονογραφικό σύνολο.
Τα ονόματα των δημιουργών και η χρονολογία σώζονται στην κορνίζα : SYMON MARTINI ET LIPPVS MEMMI DE SENIS ME PINXERVNT ANNO DOMINI MCCCXXXIII. Κατά πάσαν πιθανότητα ο Σιμόνε Μαρτίνι ζωγράφισε το κεντρικό τμήμα με τον Ευαγγελισμό και ο Λίππο Μέμμι τους αγίους στα πλευρά και τα μενταγιόν με τους προφήτες.
Το έργο δεν παρουσιάζει ομοιότητες με άλλους ιταλικούς πίνακες της εποχής αλλά με γαλλικά εικονογραφημένα χειρόγραφα και γερμανικούς πίνακες. Είναι αυτός ο πίνακας που έδωσε στον Σιμόνε τον χαρακτηρισμό του κατ' εξοχήν "γοτθικού" ζωγράφου.
Ο πίνακας έμεινε στην αρχική του θέση μέχρι το 1799, οπότε μεταφέρθηκε στην Φλωρεντία.

Περιγραφή

Ο πίνακας αποτελείται από το μεγάλο κεντρικό τμήμα με την παράσταση του Ευαγγελισμού και δύο πλευρικούς πίνακες με τον Άγιο Ανσάνο αριστερά και μιαν αγία δεξιά, μάλλον την Αγία Μαργαρίτα ή την Αγία Μαξίμα. Στο άνω μέρος υπάρχουν τέσσερις εικόνες προφητών. Στον Ευαγγελισμό ο αρχάγγελος Γαβριήλ έχει μπει στο σπίτι της Μαρίας για την αναγγελία, κρατώντας κλάδον ελαίας. Το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς κατεβαίνει από το κέντρο του κύκλου των οκτώ αγγέλων. Από το στόμα του Γαβριήλ ξεκινά η επιγραφή AVE GRATIA PLENA DOMINVS TECVM (Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σού). Η Παρθένος φαίνεται αιφνιδιασμένη και διστακτική.
BBC Βορειοανατολικά και Κάμπρια

Διαδίκτυο

Ο φορέας παρέχει και τοπικές ειδήσεις μέσω της ιστοσελίδα του.

Στούντιο

Τα στούντιο του φορέα είναι στο Νιούκασλ. Η πρώτη ζωντανή μετάδωση από το κτήριο έγινε το Σάββατο 16 Ιανουαρίου του 1988. Το κτήριο περιέχει δύο στούντιο.
Το κτήριο, από το προσωπικό και από τους τοπικούς κάτοικους, αποκαλείται "Το Ρόζ Παλάτι", επειδή τόσο τα τζάμια όσο και οι τοίχοι του κτηρίου είναι ροζ.
Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης

Ονομασία

Η παλαιότερη ονομασία του χωριού επί Τουρκοκρατίας ήταν Σοφουλάρ. Μετά την εγκατάσταση των Ελλήνων προσφύγων έλαβε το όνομα Αγγελοχώρι σε ανάμνηση της πατρίδας τους, του Αγγελοχωρίου της Ανατολικής Θράκης.

Γεωγραφία

Το Αγγελοχώρι είναι παραθαλάσσιο χωριό που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού, σχεδόν πάνω στο ακρωτήριο Μεγάλο Καραμπουρνού. Είναι χαρακτηρισμένο ως αγροτικός πεδινός οικισμός, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30 και έχει έκταση 5,716 χμ² (5,116 χμ², χωρίς τα εσωτερικά ύδατα). Απέχει από τη Θεσσαλονίκη 30 χλμ. περίπου, προς τα ΝΝΔ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του Αγγελοχωρίου έχει ως εξής: κάτοικοι 532 (1961), 487 (1971), 1087 (1991), 1017 (2001), 1178 (2011) .

Διάφορα στοιχεία

Το Αγγελοχώρι έχει γνωρίσει σημαντική οικονομική (εργοστάσιο μεταποίησης αλιευμάτων, θερμοκήπια,) και τουριστική ανάπτυξη, κυρίως λόγω της προνομιακής παραθαλάσσιας θέσης του. Στα νοτιοδυτικά του χωριού λειτουργούν αλυκές και παράγεται αλάτι, τουλάχιστον από το 1902.
Εξοχή Κόνιτσας Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Εξοχή βρίσκεται προς στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, δίπλα στην επαρχιακή οδό Κόνιτσας - Λουτρών Αμάραντου και συμπεριλαμβάνεται στα Μαστοροχώρια. Απέχει 73 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 11 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά με θέα προς τον ποταμό Σαραντάπορο και το βουνό Κούκος, σε περιοχή με πυκνά δάση δρυών. Βορειοδυτικά του χωριού και δίπλα στον Σαραντάπορο στην τοποθεσία "Στενά Σαρανταπόρου" βρίσκεται το φαράγγι του ομώνυμου ποταμού ανάμεσα στα χωριά Καβάσιλα, Εξοχή και Πυξαριά. Έχει κάθετα τοιχώματα, που το ύψος τους μερικές φορές ξεπερνά τα 150 μέτρα, χαρακτηρίζεται από αξιόλογη παραποτάμια μεσογειακή βλάστηση και το μήκος του φθάνει σχεδόν το 1 χλμ..

Διοικητικά

Ως κοινότητα οργανώθηκε με τη παλιά ονομασία του Ζέλιστα (ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919) και έδρα τον οικισμό. Το 1927 μετονομάστηκε σε Εξοχή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Τράπεζα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Εξοχής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 41 κατοίκους ενώ ως οικισμός 29.
Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς

Ιστορία

Η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς ιδρύθηκε το 2006. Προήλθε από την ενοποίηση των αθλητικών σωματείων  Αθλητική Μορφωτική Ένωση Παρεκκλησιάς (ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς) και ΑΤΕ ΠΕΚ Παρεκκλησιάς. Η ομάδα εντάχθηκε αμέσως στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας, καθώς είχε προηγηθεί η άνοδος της ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς από τα αγροτικά πρωταθλήματα στη Δ΄ κατηγορία. Σε μια δύσκολη χρονιά, όπου πάλεψε για την αποφυγή του υποβιβασμού, τερμάτισε στην 11η θέση, μόλις 2 βαθμούς μακριά από τη 12η θέση που οδηγούσε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 4η θέση, μόλις 3 βαθμούς μακριά από την 3η θέση που οδηγούσε στη Γ΄ κατηγορία. Η καλή πορεία δεν είχε συνέχεια καθώς την περίοδο 2008-09 τερμάτισε και πάλι στην 11η θέση, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό τις τελευταίες αγωνιστικές.
Η περίοδος 2009-10 ήταν ιστορική για την ομάδα. Τερμάτισε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος, κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο και συνάμα την άνοδο στη Γ΄ κατηγορία. Την πρώτη ιστορική άνοδο ακολούθησε μια δεύτερη την περίοδο 2010-11, καθώς τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Την περίοδο 2011-12 συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Ωστόσο, τερμάτισε στη 13η και προτελευταία θέση της βαθμολογίας, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί για πρώτη φορά την ιστορία της. Για την περίοδο αυτή βραβεύθηκε από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ως ομάδα ήθους Β΄ κατηγορίας. 
Το Μάιο του 2012 αναλαμβάνει προπονητής της ομάδας ο Μιλένκο Σπόλιαριτς, με την καθοδήγηση του οποίου η ομάδα πέτυχε δύο διαδοχικές ανόδους σε ανώτερη κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στην 2η θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και εξασφάλισε την άνοδο της στη Β΄ κατηγορίας. Ωστόσο, για την περίοδο 2013-2014 είχε προαποφασιστεί να διαχωριστεί η Β΄ κατηγορία σε δύο ομίλους, με αποτέλεσμα η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς να συμμετάσχει στη Β2 όμιλο, με το Β1 όμιλο να αποτελεί το αμέσως ανώτερο επίπεδο και όχι η Α΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, συμμετέχοντας στο Β2 όμιλο, κατέκτησε τη δεύτερη θέση την τελευταία αγωνιστική, κερδίζοντας παράλληλα τη συμμετοχή της στο Β1 όμιλο.
Ωστόσο, για την περίοδο 2014-15 η ΚΟΠ αποφάσισε την ενοποίηση των δύο ομίλων και την επαναφορά της Β΄ κατηγορίας σε μια ενιαία κατηγορία. Η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς τερμάτισε στη δωδέκατη θέση. Παρόλο σύμφωνα με την προκήρυξη η θέση αυτή οδηγούσε σε υποβιβασμό στην Γ΄ κατηγορία, ωστόσο μετά το τέλος της περιόδου αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας από 12 σε 14 με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας και έτσι η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ωστόσο, λόγω οικονομικών προβλημάτων, τον Ιούλιο του 2017 δήλωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στο επόμενο πρωτάθλημα, αποχώρησε από την ΚΟΠ και στη συνέχεια ανέστειλε την λειτουργία της.
1125 Κίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κίνας είναι άγνωστα. Η Κίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 22 λεπτά.
BBC Radio Leeds

Συχνότητες

Ο σταθμός εκπέμπει από τα στούντιό του στους 92.4, 95.3, 102.7 και 103.9 στα FM και στους 774 στα AM. Επίσης, ο σταθμός εκπέμπει και μέσω ψηφιακού ραδιοφώνου.

Αθλητική κάλυψη

Ο σταθμός μεταδίδει πολλά αθλητικά γεγονότα όπως Ποδόσφαιρο και Ράγκμπι στα οποία αγωνίζονται οι ομάδες: Λιντς Γιουνάιτεντ, Μπράντφορντ Σίτι, Χάντερσφιλντ Τάουν, Λιντς Ρίνος, Μπράντφορντ Μπουλς, Χάντερσφιλντ Τζάιντς, Γουέικφιλντ Τρίνιτι Γουάιλντκατς και Κάστλφορντ Τάιγκερς.
Οι αγώνες της ποδοσφαιρικής ομάδας Λιντς Γιουνάιτεντ κατά τη σαιζόν 2013-14 μεταδόθηκαν από το BBC Radio Leeds. Ο σταθμός είχε χάσει τα ραδιοφωνικά δικαιώματα το 2008, όταν τα αγόρασε ο ψηφιακός ραδιοφωνικός σταθμός Radio Leed, ο οποίος έκλεισε το 2013.

Πρόγραμμα

Το 2004, ο σταθμός έγινε ο δεύτερος σταθμός της υπηρεσίας BBC Local Radio, μετά το BBC London 94.9, ο οποίος εκπέμπει 24 ώρες το 24ωρο. Όμως ο σταθμός μετά τα μεσάνυχτα μεταδίδει την εκπομπή Up all night του ραδιοφωνικού σταθμού BBC Radio 5 Live. Επιπλέον, η πρωϊνή εκπομπή του BBC Radio 5 Live Morning Reports μεταδίδεται από τον σταθμό τα Σαββατοκύριακα.
Η απογευματινή εκπομπή της Liz Green αναμεταδίδεται και από τους σταθμούς BBC Radio Sheffield και BBC Radio York από το δεύτερο εξάμηνο του 2011, ως μέρος των πειραματικών καθημερινών αναμεταδόσεων των ραδιοφωνικών σταθμών του BBC Local Radio.

Στούντιο

Το 2002, όπως ο οργανισμός BBC Γιόρκσαϊρ, έτσι και ο σταθμός μετακινήθηκε σε καινούργια στούντιο, στην ίδια πόλη, στην οδό Peter's Square στο Ληντς κοντά στο θέατρο West Yorkshire Playhouse. Επίσης, ο σταθμός έχει στούντιο και στο Εθνικό Μουσείο Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο Μπράντφορντ. Παρόλα αυτά, τα περισσότερα προγράμματα του σταθμού εκπέμπουν από τα στούντιό του στο Ληντς. Όταν ο σταθμός εκπέμπει από το μουσείο είναι δυνατόν ο κόσμος να παρακολουθεί τις εκπομπές από τα στούντιο, εκτός από τις Τρίτες που το μουσείο είναι κλειστό για το κοινό.
Chaos in Motion: 2007–2008

CD 1

1. Intro / Also sprach Zarathustra - 3:04

2. Constant Motion (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:05

3. Panic Attack (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:21

4. Blind Faith (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 10:28

5. Surrounded (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 15:21

CD 2

1. The Dark Eternal Night (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 9:43

2. Jordan Rudess Keyboard Solo (Rudess) - 4:52

3. Lines in the Sand (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 11:56

4. Scarred (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 13:30

5. Forsaken (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 5:40

6. The Ministry of Lost Souls (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 15:21
Η Τελευταία Εκδίκηση

Πλοκή

Η ταινία ξεκινά με τον Ryu, ο οποίος είναι κωφάλαλος και προσπαθεί να μαζέψει λεφτά, για την εγχείρηση που θα κάνει η αδελφή του, περιμένοντας παράλληλα μόσχευμα. Απεγνωσμένος όπως ήταν, αποφασίζει να δώσει το δικό του νεφρό συν τις οικονομίες του, σε μία οργάνωση, η οποία θα τον βοηθήσει να βρει μόσχευμα ταιριαστό για την αδελφή του (το δικό του δεν ήταν). Η οργάνωση, η οποία αποτελούταν από τρία άτομα, τελικά τον εξαπατά. Τότε εκείνος, μαζί με την κοπέλα του, η οποία ανήκει σε μία αναρχική οργάνωση, απαγάγουν την κόρη του πρώην αφεντικού του, ώστε να τους ζητήσουν λύτρα.
Ο Park Dong-jin, το πρώην αφεντικό, συγκεντρώνει τα χρήματα και τους τα δίνει, όμως δεν παίρνει πίσω την κόρη του αμέσως. Ο Ryu επιστρέφει στο σπίτι με τα χρήματα, όπου φύλασσε το κορίτσι, για να διαπιστώσει σύντομα ότι η αδελφή του είχε αυτοκτονήσει εξ αιτίας αυτής της απαγωγής. Στην προσπάθειά του να θάψει την αδελφή του δίπλα σε έναν ποταμό, το κοριτσάκι πέφτει μέσα στο νερό, ζητώντας μάταια βοήθεια από τον κωφάλαλο Ryu, με αποτέλεσμα να πεθάνει. Αργότερα ο πατέρας της πουλάει ό,τι είχε και προσπαθεί να εκδικηθεί τον χαμό της κόρης του.
Ο Ryu συνεργάζεται ξανά με την κοπέλα του στο να βρουν την οργάνωση που τους είχε εξαπατήσει για να μην κι αυτός τη δική του εκδίκηση, και τα καταφέρνει. Ο πατέρας της μικρής στην προσπάθειά του να βρει τον Ryu βασανίζει και σκοτώνει την κοπέλα του, η οποία τον απείλησε ότι είναι σε μία οργάνωση και ότι αν της κάνει κακό θα εκδικηθούν. Τελικά ο Park Dong-jin παγιδεύει τον Ryu, ο οποίος με τη σειρά του πήγε να εκδικηθεί την κοπέλα του, και τον σκοτώνει. Την ώρα που άνοιγε τον λάκκο, έρχεται η οργάνωση της κοπέλας του Ryu και τον δολοφονεί, παίρνοντας εκδίκηση για τον χαμό της.
Λίο Βαράντκαρ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1979 στο Δουβλίνο από Ινδό πατέρα και Ιρλανδή μητέρα. Σπούδασε ιατρική στο King’s Hospital και στο κολλέγιο Trinity του Δουβλίνου. Το 2015 αποκάλυψε ότι είναι ομοφυλόφιλος. Ο σύντροφός του είναι ο επίσης γιατρός, Μάθιου Μπάρετ.
Εξελέγη στην Κάτω Βουλή της Ιρλανδίας για πρώτη φορά στις εκλογές του 2007, όπου εκλέγεται μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια, ήταν υπουργός Μεταφορών, Τουρισμού και Αθλητισμού (2011-2014), Υγείας (2014 – 2016) και Κοινωνικής Προστασίας (2016-2017). Στις 2 Ιουνίου εξελέγη αρχηγός του Φάιν Γκέιλ, διαδεχόμενος τον Έντα Κένι. Από τις 14 Ιουνίου 2017 είναι πρωθυπουργός της Ιρλανδίας και υπουργός Άμυνας.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ινδονησίας

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 2008 με την ονομασία Λίγκα Σούπερ Ινδονησίας (Liga Super Indonesia, Indonesia Super League, ISL). Το 2011 την ευθύνη της διοργάνωσης ανέλαβε η PT Liga Indonesia (LI). Το 2014 η Λίγκα Πρίμα Ινδονησίας ενοποιήθηκε με την Λίγκα Σούπερ Ινδονησίας. Η PT Liga Indonesia Baru (LIB) το 2015 ανέλαβε ως διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος.
Παιστός

Η Παιστός ήταν αρχαία ελληνική και, μετέπειτα, ρωμαϊκή αποικία που βρισκόταν στην τότε Μεγάλη Ελλάδα.
Περιέπεσε στα χέρια των Λουκανών περί το 400 - 390 π.Χ. Οι Ρωμαίοι την αποίκησαν το 273 π.Χ. Είναι αμφίβολο αν έκοψε νομίσματα πριν τη ρωμαϊκή εποχή. Τα νομίσματα της πόλης εικονίζουν το κεφάλι του Ποσειδώνα ή τον νεαρό Διόνυσο, το κεφάλι της Δήμητρας, ή του Διονύσου. Η πίσω άποψη εικονίζει τρίαινα, κέρας, δελφίνι, λύκο, στάχυ, άγκυρα και πηδάλιο, πρώρα και δελφίνι, κέρας και κεραυνό, ή προτομή κάπρου.
Τίμαρχος (γλύπτης)

Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Ψευδοπλούταρχο και τον Πλίνιο πατέρας και δάσκαλός του ήταν ο Πραξιτέλης, αδελφός του ο Κηφισόδοτος ο νεότερος με τον οποίο δούλευαν μαζί.

Έργα του

Σύμφωνα με τον Παυσανία τα δυο αδέλφια είχαν κατασκευάσει το άγαλμα της Ενυούς στο ναό του Άρη, στην Αθήνα, τον χάλκινο ανδριάντα του ποιητή Μένανδρου επίσης στο θέατρο του Διονύσου στην Αθήνα και τον βωμό ή άγαλμα του Κόδρου στη Θήβα. Κατά τον Στουντνίτσκα πολλές προτομές του Μένανδρου που έχουν διασωθεί, είναι αντίγραφα του έργου αυτού. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι έργα τους ήταν οι ανδριάντες του ρήτορα Λυκούργου και των γιων του Άβρωνος, Λυκούργου και Λυκόφρονος στο Ερέχθειο, στην Ακρόπολη, φτιαγμένοι από ξύλο. Επίσης, το άγαλμα της Λυσιστράτης κοντά στις Καρυάτιδες, στο Ερέχθειο. Βρέθηκαν βάθρα που αποδεικνύουν ότι ανδριάντες φτιαγμένοι από τους Τίμαρχο και Κηφισόδοτο υπήρχαν στην Ακρόπολη της Αθήνας και στα Μέγαρα (τα αγάλματα Δίωνος και Διοκλείας Αριστογείτου, ανάθημα Δίωνος Αριστογείτου, σύμφωνα με επιγραφή που βρέθηκε σε βάθρο το 1868 στη θέση Μαρμαριά-Σπηλιά).
Σιδηροδρομικοί Σταθμοί Πειραιά

Σταθμός Πειραιώς

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πειραιώς του ΟΣΕ είναι η αφετηρία των γραμμών 1 και 2 του Προαστιακού. Διαθέτει μία πλευρική αποβάθρα και δύο αποβάθρες μορφής νησίδας. Στην παλαιότερή του μορφή διέθετε και μηχανοστάσιο, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.
Ο σταθμός εγκαινιάστηκε από τους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ) στις 30 Ιουνίου 1884 επί της τότε οδού Πλούτωνος - σημερινής ακτής Καλλιμασιώτη. Αποτέλεσε μέρος του δικτύου των ΣΠΑΠ (Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου) μέχρι την κρατικοποίηση των ΣΠΑΠ το 1954 και την ενσωμάτωσή τους στους ΣΕΚ (Σιδηροδρόμους Ελληνικού Κράτους) το 1962. Μέχρι το 2005 εξυπηρετούσε τη σιδηροδρομική συγκοινωνία μεταξύ Πειραιά και Πελοποννήσου, και γι' αυτό ήταν γνωστός και ανεπίσημα ως Σταθμός Πελοποννήσου. Από τον σταθμό Πειραιά, μία γραμμή οδηγούσε προς το λιμάνι του Πειραιά, μέσω της οποίας κυκλοφορούσαν εμπορευματικοί συρμοί που εκτελούσαν μεταφορτώσεις μεταξύ του σιδηροδρόμου και των πλοίων.
Έκλεισε στις 7 Αυγούστου 2005, μαζί με το τμήμα Πειραιά - Αγίων Αναργύρων της μετρικής γραμμής Αθήνα - Κόρινθος. Μετά από ανακατασκευή, εγκαινιάστηκε εκ νέου ως σταθμός της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και του Προαστιακού στις 3 Ιουνίου 2007.

Ιστορία

Ο αρχικός σταθμός Πειραιώς εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1869 ως τερματικός σταθμός του Σιδηρόδρομου Αθηνών-Πειραιώς (ΣΑΠ), της πρώτης σιδηροδρομικής γραμμής εντός των ορίων του ελληνικού κράτους που αποτέλεσε το πρώτο τμήμα της γραμμής 1 του μετρό της Αθήνας. Ο σταθμός αυτός ανακατασκευάστηκε πλήρως την περίοδο 1926-1928, σε σχέδια του πολιτικού μηχανικού Μιλτιάδη Αξελού και του αρχιτέκτονα Ιωάννη Αξελού. Η σημερινή του μορφή ανάγεται στις αρχές του 2002, καθώς το 2001 έγιναν εργασίες ανακαίνισης και αποκατάστασης εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Περιγραφή

Ο σταθμός είναι στεγασμένος με αψιδωτή οροφή και διαθέτει μία κεντρική αποβάθρα και δύο πλευρικές, καθώς και μηχανοστάσιο και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Στον σταθμό Πειραιά βρίσκεται και το Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων, το οποίο λειτουργεί από το 2005.
Αλφόνσος Ερρίκος του Αρκούρ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Φραγκίσκου-Λουδοβίκου κόμη του Αρκούρ και της Άννας ντ' Ορνάνο, κόρης του Ερρίκου-Φραγκίσκου κυρίου του Μαζάργκ. Ο Ερρίκος-Φραγκίσκος ήταν γιος του Αλφόνσου στρατάρη της Γαλλίας. Ο Αλφόνσος-Ερρίκος είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Φραγκίσκο, που είχε γεννηθεί πριν τον γάμο του πατέρα του και ως νόθος αποκλειόταν από τη διαδοχή.
Το 1694 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Αρκούρ. Το 1715 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ και, μια και είχε αποβιώσει ο γιος και ο εγγονός του, τον διαδέχθηκε ο δισεγγονός του Λουδοβίκος ΙΕ΄ που ήταν 5 ετών, έτσι ανέλαβε αντιβασιλεία ο ανιψιός του Λουδοβίκου ΙΔ΄, ο Φίλιππος Β΄ δούκας της Ορλεάνης.
Ο Αλφόνσος-Ερρίκος απεβίωσε το 1718 σε ηλικία 70 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ιωσήφ ως κόμης του Αρκούρ.