google/wiki40b huggingface dataset:
Χριστιανικό μέταλ

Ύφος

Τα χριστιανικά metal συγκροτήματα διατηρούν τα χαρακτηριστικά της κοινής metal μουσικής όπως γρήγορα σόλο και έντονη παραμόρφωση της ηλεκτρικής κιθάρας, ο ήχος του μπάσου είναι πιο δυνατός και κατάλληλος για σόλο, ενώ συχνή είναι και η χρήση των πληκτροφόρων οργάνων. Σε αντίθεση με το black metal και το death metal εκφράζουν καλά  μηνύματα για τον Χριστιανισμό και κυρίως για το Προτεσταντισμό αλλά και για άλλα θέματα όπως η ήττα του Σατανά, η πάλη εναντίον των ναρκωτικών, η Αποκάλυψη, η χριστιανική αγάπη και άλλα, καθώς τα περισσότερα χριστιανικά metal συγκροτήματα κατάγονται από προτεσταντικές χώρες του βορρά. Κοινά θέματα παρουσιάζει και η χριστιανική ροκ μουσική. Το Χριστιανικό metal όμως επεκτείνεται και σε όλα τα είδη της μουσικής καθώς υπάρχουν μουσικά είδη όπως το Χριστιανικό death metal, το Χριστιανικό black metal ή white metal, το χριστιανικό thrash metal και άλλα.
Μάρεκ Νοβότνι

Καριέρα

Ο Μάρεκ Νοβότνι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην τσεχική Αέρο Βόντα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2000.
Το 2000 αποφάσισε να αφήσει την Τσεχία και να ταξιδέψει στη Γαλλία για λογαριασμό της Αζαξιό, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια. Το 2003 μεταπήδησε στην επίσης γαλλική ΑΣ Κάννες, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2006 εχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα κι ένα Σούπερ Καπ Γαλλίας το 2005.
Το 2006 ταξίδεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Σίσλει Τρεβίζο, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ Ιταλίας του 2007.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Νοβότνι ήταν ο ΕΑ Πάτρας, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο. Τη διετία 2009-11 αγωνίστηκε αρχικά με την πολωνική Γιαστρτσέμπσκι Βεγκίλ, κι έπειτα με την τσεχική Φάτρα Ζιν.
Το 2011 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2012 μετεγγράφη στη γαλλική Αζαξιό, η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Μάρεκ Νοβότνι ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Τσεχίας από το 2000 έχοντας πραγματοποιήσει δεκάδες συμμετοχές.
Αλβέρτος των Έστε

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ομπίτσο Γ΄ μαρκήσιου της Φερράρα και της Μόντενα και της τρίτης συζύγου του Λίππα Αριόστι.
Το 1352 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Αλντομπραντίνο Γ΄, που απεβίωσε το 1361. Τον διαδέχθηκαν ο δευτερότοκος Νικολό Β΄ μαζί με τον Αλβέρτο. ΤΟ 1388 απεβίωσε και ο Νικολό Β΄ και ο Αλβέρτος έμεινε μόνος κύριος του δουκάτου.
Το 1391 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Φερράρα. Ο ίδιος απεβίωσε το 1393 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Νικολό Γ΄ ως δούκας της Φερράρα και της Μόντενα.
Γκάντι Τζαγιάντι

Το Γκάντι Τζαγιάντι είναι εθνικό φεστιβάλ που γιορτάζεται στην Ινδία με την ευκαιρία των γενεθλίων του Μαχάτμα Γκάντι, ο οποίος είναι επίσης γνωστός ως "Πατέρας του Έθνους". Γιορτάζεται στις 2 Οκτωβρίου. Είναι μία από τις τρεις εθνικές αργίες στην Ινδία. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ανακοίνωσε στις 15 Ιουνίου 2007 ότι ενέκρινε ψήφισμα στο οποίο δήλωνε ότι η 2η Οκτωβρίου θα πρέπει να εορτάζεται ως η Παγκόσμια Ημέρα της Μη-Βίας.

Εορτασμός

Η Γκάντι Τζαγιάντι γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Οκτωβρίου. Είναι μία από τις επίσημα ανακηρυγμένες εθνικές εορτές της Ινδίας, παρατηρούμενη σε όλες τις πολιτείες και ενωσιακές επικράτειες. 
Το Γκάντι Τζαγιάντι χαρακτηρίζεται από την προσευχές και αφιερώματα σε όλη την Ινδία, συμπεριλαμβανομένου του μνημείου του Γκάντι στο Νέο Δελχί όπου αποτεφρώθηκε. Οι δημοφιλείς δραστηριότητες περιλαμβάνουν συναντήσεις προσευχής, αναμνηστικές τελετές σε διάφορες πόλεις από κολέγια, ιδρύματα της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κοινωνικο-πολιτικών θεσμών. Διεξάγονται διαγωνισμοί ζωγραφικής και έκθεσης και τα καλύτερα βραβεία χορηγούνται για έργα σε σχολεία και η κοινότητα ενθαρρύνει ένα μη-βίαιο τρόπο ζωής, καθώς και τον εορτασμό της προσπάθειας του Γκάντι στον Ινδικό κίνημα ανεξαρτησίας. Το αγαπημένο μπατζάν (Ινδουιστικό λατρευτικό τραγούδι) του Γκάντι, το Ραγκουπάτι Ραγκάβα Ράτζα Ραμ συνήθως τραγουδιέται στη μνήμη του. Τα αγάλματα του Μαχάτμα Γκάντι σε όλη τη χώρα διακοσμούνται με λουλούδια και γιρλάντες, και μερικοί άνθρωποι αποφεύγουν την κατανάλωση αλκοόλ ή τη κατανάλωση κρέατος την ημέρα. Τα δημόσια κτίρια, τράπεζες και ταχυδρομικά γραφεία είναι κλειστά.
Μάχη των Βαριάδων

Η εξέλιξη των γεγονότων

Οι Βαριάδες ήταν ένα φρούριο 6 ώρες μακριά από το Σούλι. Στις 7 Δεκεμβρίου 1820 η θέση αυτή καταλήφθηκε από τον Νότη και Μάρκο Μπότσαρη και τους Σουλιώτες. Στη συνέχεια ο Μπότσαρης το χρησιμοποίησε ως ορμητήριο προς τους Τούρκους.
Το καλοκαίρι του 1821 ο Χουρσίτ  έστειλε τον Χουμάν Πασά Γκέκα να επανακτήσει το φρούριο. Ο Γκέκας κατόρθωσε να καταλάβει τους Βαριάδες με 1.600 πολεμιστές. Ο Μπότσαρης, που βρισκόταν στους Δραμεσούς, πήρε εξακόσιους άντρες και επιτέθηκε κατά των Βαριάδων για δεύτερη φορά. Η άμυνα των Τούρκων στους Βαριάδες κράτησε 25 μέρες, έγιναν φονικές μάχες με πολλές απώλειες και για τα δύο μέρη. Οι Τούρκοι είχαν εκατόν επτά νεκρούς και διακόσιους τραυματίες και οι Σουλιώτες είχαν σαράντα δύο νεκρούς και εξήντα πέντε τραυματίες. Οι Σουλιώτες στις 14 Ιουλίου 1821 κατέλαβαν τους Βαριάδες και κατέστρεψαν από θεμέλια τα οχυρώματα που είχαν φτιάξει οι Τούρκοι.
Καϋκοβάδης Α΄

Διαδοχή

Σε μικρή ηλικία ο Καϋχοσρόης Α΄ του έδωσε να κυβερνήσει την Τοκάτ, μία πόλη στην Ανατολή με στρατηγική σημασία. Όταν έπεσε ο πατέρας του στη "μάχη του Αλασεχίρ" (1211), ο Καϋκοβάδης και ο μεγαλύτερος αδελφός του Καϋκαούς Α΄ ήρθαν σε σύγκρουση για τον θρόνο. Ο Καϋκοβάδης κέρδισε την υποστήριξη ισχυρών γειτόνων με το σουλτανάτο, όπως τού Λέοντα Β΄ της Αρμενίας καιτ ύο θείου του Τουγκρίλσαχ κυβερνήτη του Ερζερούμ. Ο Καϋκαούς είχε ωστόσο την υποστήριξη ολόκληρης της αριστοκρατίας του Σουλτανάτου· με έδρα την Μαλάτεια κατέκτησε την Καισάρεια και το Ικόνιο, αναγκάζοντας τον Λέοντα Β΄ να αλλάξει την υποστήριξή του. Ο Καϋκοβάδης δραπέτευσε στο κάστρο του στην Άγκυρα και ζήτησε βοήθεια από τους Τουρκομάνους στην Κασταμονή. Ο Καϋκαούς συνέλαβε τους δύο αδελφούς του και εξασφάλισε τον θρόνο για τον εαυτό του. Με τον αιφνίδιο θάνατο του αδελφού του (1220) ελευθερώθηκε και τον διαδέχθηκε στον θρόνο.

Στρατιωτικές επιτυχίες

Ο Καϋκοβάδης Α΄ προχώρησε ανατολικά (1228) όπου έφτασε ο Τζαλάν αντ-Ντιν Μινγκμπουρνού, οι Μογγόλοι είχαν ανατρέψει την Δυναστεία των Χωρεσμίων και δημιούργησαν ασταθή πολιτική κατάσταση. Ο σουλτάνος τοποθέτησε Τουρκομάνους κατά μήκος της οροσειράς του Ταύρου, στα τέλη του 13ου αιώνα θα γίνουν γνωστοί σαν Καραμανίδες. Ο Καϋκοβάδης Α΄ νίκησε τους Ορτοκίδες και τους Αγιουβίδες, το εμιράτο που κυβερνούσαν οι Μεντζουκίδες ενσωματώθηκε στο Σουλτανάτο αφού κατέλαβε όλα τα μεγάλα φρούρια. Νίκησε μία εξέγερση που ξέσπασε στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και ανάγκασε την Δυναστεία των Κομνηνών να δώσει νέους όρκους υποτέλειας. Ο Καϋκοβάδης Α΄ αναζητούσε συμμαχία με τον Τζαλάν αντ-Ντιν Μινγκμπουρνού εναντίον των Μογγόλων, η συμμαχία δεν προχώρησε και ο Τζαλάν αντ-Ντιν κατέλαβε την Χαλάτα, τελικά ο Καϋκοβάδης τον νίκησε σε μία περιοχή ανάμεσα στην Σεβάστεια και το Ερζίντζαν (1230). 
Μετά την νίκη προχώρησε ανατολικότερα, κατέλαβε το Ερζερούμ, την Χαλάτα και την περιοχή γύρω από την Λίμνη Βαν. Οι Ορτοκίδες και οι Αγιουβίδες στην Συρία αναγνώρισαν την υπεροχή του, κατέλαβε μία σειρά από κάστρα στην Γεωργία αλλά τελικά έκλεισε ειρήνη με την βασίλισσα που έδωσε την κόρη της Θαμάρ σύζυγο στον γιο του Καϋχοσρόη Β΄. Ενίσχυσε την άμυνα και τα κάστρα στα ανατολικά σύνορα του βασιλείου του για να τα προστατεύσει από την σοβαρή απειλή των Μογγόλων. Ο Καϋχοσρόης Α΄ πέθανε στις αρχές του 1237, ήταν ο τελευταίος σουλτάνος της δυναστείας που κυβέρνησε ανεξάρτητος.

Οικογένεια

Ο συγγραφέας Ρουστάμ Σουκούροφ γράφει ότι ο Καϋκαούς και ο αδελφός του Καϋκοβάδης έζησαν πολλά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον πατέρα τους, απέκτησαν διπλή πίστη, Χριστιανική και Ισλαμική και διπλή εθνότητα, Ελληνική και Τουρκική.
Ο Καϋκοβάδης Α΄ απέκτησε τρεις γιους: με την πρώτη Ελληνίδα σύζυγο του Μαχ Πάρι Χατούν τον Καϋχοσρόη Β΄ και με τη δεύτερη σύζυγό του, την πριγκίπισσα των Αγιουβιδών Γκαζίγια Χατούν, τον Ιζαλντίν και τον Ρουκναντίν. Ο Καϋκοβάδης Α΄ επέλεξε διάδοχο του τον Ιζαλντίν, αλλά οι εμίρηδες προτιμούσαν τον Καϋχοσρόη Β΄, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν σκληρές συγκρούσεις για την διαδοχή. Οικοδόμησε μία μεγάλη σειρά από τζαμιά, ανάκτορα, γέφυρες και τεχνητά έργα, που διατηρούνται μέχρι και σήμερα.
Γυμνάσιον Σμύρνης

Ο Αθλητικός Σύλλογος "Γυμνάσιον" Σμύρνης ιδρύθηκε το 1894 από μέλη του Ορφέα Σμύρνης. Υπήρξε ένα από το 28 ιδρυτικά σωματεία του ΣΕΓΑΣ το 1897. Το 1898 ενώθηκε ξανά με τον Ορφέα και αποτέλεσαν τον Πανιώνιο.

Έμβλημα

Σε σπάνιο έγγραφο του σωματείου, της 11ης Ιανουαρίου 1895, εικονίζεται το έμβλημά του. Περιλαμβάνει έναν Ηρακλειδέα με ρόπαλο και μια Μούσα με άρπα, προφανώς για να τονιστεί ο διττός χαρακτήρας του συλλόγου, αθλητικός και καλλιτεχνικός. Οι δύο μορφές ακουμπούν σε έναν κιονίσκο, στον οποίο αναγράφεται "1894", το έτος ίδρυσης του συλλόγου. Πάνω από τις μορφές είναι γραμμένο με καλλιτεχνικά γράμματα "ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ" και από κάτω "ΣΜΥΡΝΗ".

Αθλητές

Σπουδαίοι αθλητές του Γυμνασίου υπήρξαν οι: Νικόλαος Κονταξόπουλος (δίζυγο), Χρ. Χριστογιαννόπουλος (τριπλούν) και Ιω. Λαζαρόπουλος (σπρίντερ 400 μ.), που νίκησαν στα «Τήνια» (1895) και στους Πανιώνιους Αγώνες, ο Δημήτριος Σαμοθράκης (μίλι), ο Ευαγγελινίδης (ύψος) και ο Κάραλης (880 γιάρδες), νικητές στους Α΄ Πανιώνιους Αγώνες (1896).
Στην Α΄ Ολυμπιάδα (1896) το Γυμνάσιο εκπροσωπήθηκε από τον κολυμβητή Γρηγοριάδη (500 μ. ελεύθ.) και τον ποδηλάτη Λομβάρδο (12 χλμ σε στίβο).
Το Γυμνάσιο διοργάνωσε δύο φορές τους Πανιώνιους Αγώνες το 1896 μόνο του και το 1898 από κοινού με τον Ορφέα. Ήδη είχαν αποκατασταθεί οι σχέσεις των δύο ομογάλακτων σωματείων, αφού οι αθλητές τους συχνά ταξίδευαν μαζί ως εκπρόσωποι της Σμύρνης σε διάφορες αθλητικές εκδηλώσεις. Τον Οκτώβριο του 1898 τα δυο σωματεία αποφάσισαν να ξαναενωθούν, ιδρύοντας τον Πανιώνιο Γ.Σ. Σμύρνης.
Κεντρικό Ινστιτούτο Αεροϋδροδυναμικής

Το Κεντρικό Ινστιτούτο Αεροϋδροδυναμικής (ρωσ. Центра́льный аэрогидродинами́ческий институ́т, ЦАГИ, αγγ. TsAGI). Ιδρύθηκε στη Μόσχα από τον Νικολάι Ζουκόφσκι πρωτοπόρο της Ρωσικής αεροπορίας τη 1 Δεκεμβρίου 1918.
Το 1935 νεα τμήματα του Ινστιτούτου μετεγκαταστάθηκαν στα περίχωρα της Μόσχας περιοχή η οποία αργότερα εξελίχθηκε στην πόλη Ζουκόφσκι η οποία αναφέρεται και ως «η αερόπολη της Σοβιετικής Ένωσης».

Ιστορία

Το TΣ.Α.ΓΚ.Ι. (ЦАГИ,TsAGI) ιδρύθηκε στη Μόσχα το 1918. Στις δεκαετίες του 1920 και 1930 τα έργα του ιδρύματος περιλάμβαν πρωτότυπα αεροπλάνων, τορπιλάκατους, αιολική ενέργεια. Σταδιακά, η κύρια κατεύθυνση του TsAGI εξελίχθηκε και επικεντρώνθηκε στην αεροδυναμική έρευνα.
Το 1937 το ινστιτούτο είχε τη μεγαλύτερη αεροσήραγγα στον κόσμο. Αυτή η αεροσήραγγα παρείχε τη δυνατότητα μελέτης της συμπεριφοράς πλήρους κλίμακας αεροσκαφών. Κατά τη διάρκεια του πολέμου το ίδρυμα στράφηκε σε εφαρμογές στρατιωτικών αεροσκαφών.
Ουίλιαμ Χένρι Μπραγκ

Παιδικά και φοιτητικά χρόνια

Ο Μπραγκ γεννήθηκε στο Ουέστγουρντ κοντά στη πόλη Γουίγκτον στο Κάμπερλαντ της βορειοδυτικής Αγγλίας, και ήταν γιος του Ρόμπερτ Τζον Μπραγκ, γεωργού και αξιωματικού του εμπορικού στόλου, και της Μαίρη Γουντ, που ήταν η κόρη ιερέα. Όταν ο Μπραγκ έγινε επτά ετών η μητέρα του πέθανε, και ο μικρός Μπραγκ μεγάλωσε με το θείο του, που επίσης είχε το όνομα Ουίλιαμ Μπραγκ, στο Μαρκετ Χάρμπορο του Λέστερσαϊρ. Μορφώθηκε στο Ολντ Γκράμμαρ Σκουλ εκεί, στο Κολλέγιο του Κινγκ Ουίλιαμ στη Νήσο του Μαν, και κέρδισε μια υποτροφία στο Κολλέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ. Αποφοίτησε το 1884, τρίτος στον κατάλογο πτυχιακών εξετάσεων (wrangler), και το 1885 πήρε άριστα στις πτυχιακές εξετάσεις των μαθηματικών (tripos).
Φραντς Βέσσελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1487 στη Στραλσούνδη. Πατέρας του ήταν ο Χανς Βέσσελ, ζυθοποιός, και μητέρα του η Ότκε, το γένος Στρέλο. Σχολείο πήγε από το 1497 ως το 1499, και εν συνεχεία ανέπτυξε εμπορικές και διπλωματικές δραστηριότητες επισκεπτόμενος τη Δανία, τη Νορβηγία και την Ολλανδία, ενώ μετά περιόδευσε ως ασκητής, φτάνοντας μέχρι το Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα. Νυμφεύθηκε το 1511 τη Μαργκαρέτε Λάνγκε, και τον ίδιο χρόνο υπερασπίστηκε τη γενέτειρά του εναντίον των Δανών. Κατέλαβε πολλά εκκλησιαστικά και πολιτικά αξιώματα και εκλέχθηκε το 1524 στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης του, ενώ διετέλεσε δήμαρχος από το 1541, θέση στην οποία διέπρεψε επί σειρά ετών. 
Απεβίωσε στις 19 Μαΐου 1570 στη γενέτειρά του, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στις 1 Φεβρουαρίου 1559.
Προς τιμή του ονομάστηκε οδός στη γενέτειρά του.
Απόφθεγμα

Απόφθεγμα ονομάζεται μία σύντομη πρόταση ή φράση, η οποία περιέχει συμβουλές ή κρίσεις από πρόσωπα αδιαμφισβήτητου κύρους και θεωρείται μία αιώνια αλήθεια.

Ιστορία

Σε πολλά έργα των αρχαίων Ελλήνων συναντούμε αποφθεγματικές φράσεις, με τις πρώτες να προέρχονται από τους προκλασικούς χρόνους.
Αρκετά αποφθέγματα υπάρχουν στα έργα πολλών αρχαίων ποιητών και πεζογράφων, με κυριότερους τους Θέογνη, Φωκυλίδη, Πίνδαρο, Ευριπίδη, Ιπποκράτη, Ηρόδοτο, Θουκυδίδη και Πλούταρχο.
Στα ρωμαϊκά και στα βυζαντινά χρόνια, βρίσκουμε αποφθέγματα στην Αγία Γραφή και στους Βυζαντινούς συγγραφείς αντίστοιχα.

Νεοελληνική λογοτεχνία

Στη νεοελληνική λογοτεχνία μπορούμε να βρούμε πολλές αποφθεγματικές φράσεις, κυρίως σε στίχους μεγάλων ποιητών.
Ακολουθούν τέσσερα αντιπροσωπευτικά αποφθέγματα από το Διονύσιο Σολωμό, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, τον Κώστα Βάρναλη και τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.
πάντ' ανοιχτά πάντ' άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου
— Διονύσιος Σολωμός
σαν να 'χαν τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου τελειωμό
— Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
ω πόσο βάσανο μεγάλο

το βάσανο είναι της ζωής
— Κώστας Βάρναλης
τ' αντριωμένου ο θάνατος δίνει ζωή στη νιότη
— Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Τάσος Καραμάνος

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του στην ερασιτεχνική ομάδα του Ασπρόπυργου. Το 2009 μεταγράφηκε στην ομάδα της 4ης εθνικής κατηγορίας, τον Αστέρα Μαγούλας και κατέκτησε το τρόπαιο ερασιτεχνών το 2011.
Το καλοκαίρι του 2011, μετά τις εξαιρετικές εμφανίσεις του, ο Ατρόμητος Αθηνών υπέγραψε συμβόλαιο μαζί του. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική, στις 20 Νοεμβρίου. Κορυφαία στιγμή της παρουσίας του στην ομάδα των δυτικών προαστίων, η συμμετοχή του στον τελικό κυπέλλου Ελλάδος του 2012.
Το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, παρέμεινε όμως ως δανεικός στην ομάδα του Περιστερίου για μία ακόμη περίοδο. Την επόμενη χρονιά παραχωρήθηκε ξανά ως δανεικός στον Πανιώνιο. 
Το καλοκαίρι του 2016 δόθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά ως δανεικός, στην πορτογαλική Φεϊρένσε, ενώ το επόμενο στην επίσης πορτογαλική Ρίο Άβε.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Τάσος Καραμάνος υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων από το 2011 έως το 2013.
Της Αγάπης Μαχαιριά

Πλοκή

Δύο οικογένειες που τις χωρίζει βαθύ μίσος... Μια βεντέτα που κρατάει έναν αιώνα... Τώρα επιστρέφει η κόρη εκείνου που 20 χρόνια πριν, αναζωπύρωσε με έναν παράνομο έρωτα τη μεγάλη αυτή βεντέτα, σκοτώνοντας το μεγάλο γιο του Σταματάκη, με αποτέλεσμα να χυθεί πολύ αίμα και από τις δύο οικογένειες. Η επιστροφή της, πέφτει σαν βόμβα στα θεμέλια του χωριού...
Α.Π.Σ. Παπάδος Γέρας

Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Τμήμα χειροσφαίρισης ανδρών

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Δροσάτο Φωκίδας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Δροσάτο βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά όρια του νομού με το νομό Αιτωλοακαρνανίας και ανατολικά του ποταμού Μόρνου. Είναι κτισμένο στη πλαγιά λόφου με πανοραμική θέα προς τον κάμπο του Ευπαλίου, νότια τον Κορινθιακό κόλπο, νοτιοδυτικά τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου και στο βάθος τα βουνά της Πελοποννήσου. Απέχει 7 χλμ. ΒΔ. από το Ευπάλιο, την έδρα της Δημοτικής Ενότητας και 16 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Ναύπακτο. Η ονομασία του οφείλεται στο δροσερό κλίμα και το πράσινο που περιβάλλει την περιοχή. Η αρχική θέση του χωριού ήταν στη τοποθεσία "Πέρα χωριό" κάτω από τον λόφο Αετοφωλιά (581 μέτρα) και από εκεί μετακινήθηκαν οι κάτοικοί του τη δεκαετία του 1860, οι οποίοι σήμερα ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Το Δροσάτο ως αξιοθέατα έχει να επιδείξει τον ιερό ναό του Ευαγγελιστή Λουκά, όπου κάθε χρόνο γίνεται και πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου και τη μεγαλοπρεπή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Στα τέλη Αυγούστου γίνεται και η περίφημη "γιορτή φασολάδας". Στα νοτιοδυτικά του χωριού και κοντά στην επαρχιακή οδό Τεψιθέας - Σπαρτιάς στη τοποθεσία  "Καραμπάσι", βρίσκονται ερείπια κατοικιών και ενός πύργου από παλιό τούρκικο οικισμό. Στη θέση "Μπαρκόρεμα" σώζονται λιθόκτιστα πηγάδια, μια βρύση καθώς και τα υπολείμματα ενός ναού αφιερωμένου στον Προφήτη Ηλία.

Ονομασία - Διοικητικά

Η παλιά ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Καρδάρα και με το όνομα αυτό αναφέρεται το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οινεώνος του νομού Φωκίδος και Λοκρίδος. Μετονομάστηκε σε Δροσάτο το 1960. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον οικισμό Πευκάκι (150 κάτοικοι) συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δροσάτου, που με συνολικό πληθυσμό 199 κατοίκους ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 49 κατοίκους.
Σαρλ Καμπορέ

Σταδιοδρομία

Αγωνιζόμενος στη θέση του αμυντικού μέσου, είναι ιδιαίτερα σταθερός και ικανός να αγωνιστεί και μπροστά. 
Υπογράφει στις 20 Δεκεμβρίου 2007 στην Μαρσέιγ το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο διάρκειας 5 ετών, αν και έχοντας δεχτεί προτάσεις από την Τσέλσι και την Μπαρτσελόνα. Είναι, άλλωστε, κυρίως λόγω αυτών των επαφών που οι Μαρσεγιέζοι διοικούντες προτίμησαν να τον αποκτήσουν ως « joker » (κάθε σεζόν στη Γαλλία, μια ομάδα μπορεί να αποκτήσει έναν και μοναδικό ποδοσφαιριστή εκτός μεταγγραφικής περιόδου) και να μην περιμένουν την 1η Ιανουαρίου για να υπογράψουν τον νεαρό Σαρλ.
Ο πρώην Βέλγος προπονητής της Μαρσέιγ, Έρικ Γκέρετς, είχε δηλώσει λίγο καιρό μετά την άφιξη του Σαρλ Καμπορέ στην ομάδα της Μασσαλίας : "Με εκπλήσσει, είναι μια ικανοποίηση. Αλλά πριν τον χρησιμοποιήσω βασικό, θα πρέπει να δείξει εξαιρετικά στοιχεία".
Ένας καλός οιωνός για την συνέχεια της καριέρας του στην Μαρσέιγ.
Σημειώνει την πρώτη του συμμετοχή όταν μπαίνει στον αγώνα και δεν μπορεί να γλυτώσει την ήττα για την ομάδα του απέναντι στην Οσέρ στα προημιτελικά του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2007.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2008, στην πρώτη του συμμετοχή ως βασικός στο Σταντ Βελοντρόμ απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν, πραγματοποιεί μια άκρως ικανοποιητική εμφάνιση.
Στις 22 Οκτωβρίου 2008, αγωνίζεται στο πρώτο του παιχνίδι στο Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην ΠΣΦ Αϊντχόφεν στο Στάδιο Φίλιπς μπαίνοντας στο 62ο λεπτό στην θέση του Καρίμ Ζιανί (0-2).
Πετυχαίνει το πρώτο του τέρμα στο πρωτάθλημα της Λιγκ 1 και με τα χρώματα της Μαρσέιγ στις 19 Οκτωβρίου 2008, απέναντι στην Βαλενσιέν ΦΚ (νίκη με 3-1) στη διάρκεια της 9ης αγωνιστικής.
Πετυχαίνει το πρώτο του γκολ στο Γιουρόπα Λιγκ απέναντι στην ΦΚ Κοπεγχάγης στον πρώτο αγώνα για την φάση των 16 στις 18 Φεβρουαρίου 2010.
Στη διάρκεια του δεύτερου μισού της σεζόν 2009-2010, ο Μπενουά Σεϊρού τραυματίζεται και ο Ντιντιέ Ντεσάν αποφασίζει να χρησιμοποιήσει ως βασικό τον Καμπορέ. Σιγά-σιγά, καταφέρνει να επιβληθεί και βρίσκει μια θέση βασικού στην ομάδα της Μασσαλίας.
Στις 17 Αυγούστου 2010, μετά την απόκτηση της γαλλικής εθνικότητας, κάνει την παρακάτω αντεθνική δήλωση : « Είμαι περήφανος που αποικιοκρατήθηκα από την Γαλλία. »
Αυτή η δήλωση προκαλεί, τότε, ολόκληρο σκάνδαλο στην χώρα καταγωγής του. Αυτό τερματίζεται με τον ίδιο να δηλώνει : « Θα είμαι από την Μπουρκίνα Φάσο μέχρι να αφήσω την τελευταία μου πνοή. »
Live at Eindhoven '87

Τραγούδια του δίσκου

1. Disciples of the Watch (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:48
2. The Haunting (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:49
3. Apocalyptic City (Peterson, Skolnick) - 5:54
4. First Strike Is Deadly (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 3:52
5. Burnt Offerings (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:08
6. Alex Scolnick guitar solo (Skolnick) - 1:52
7. Over the Wall (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:37
8. Do or Die (Billy, Peterson, Skolnick, Clemente) - 5:23
9. Curse of the Legion of Death (C.O.T.L.O.D.) (Ramirez, Peterson) - 3:32
10. Reign of Terror (Souza, Peterson, Skolnick) - 5:18
Η θεωρία της ισορροπίας

Η θεωρία της ισορροπίας

Εστιάζει τη μονάδα P-O-X του γνωστικού πεδίου του ατόμου. Έστω ότι υπάρχει μια τριάδα που αποτελείται από τρία στοιχεία: ένα άτομο (P), ένα άλλο άτομο (O) και μια στάση, ένα αντικείμενο ή ένα θέμα (X). Μια τριάδα είναι συνεπής αν είναι ισορροπημένη και η ισορροπία εκτιμάται μετρώντας τον αριθμό και τους τύπους των σχέσεων μεταξύ των στοιχείων. Ενδεικτικά,το ότι το X αρέσει στον P αποτελεί μια θετική (+) σχέση, το ότι το X δεν αρέσει στον O αποτελεί μια αρνητική (-) σχέση και το ότι ο O δεν αρέσει στον P αποτελεί ομοίως μια αρνητική (-) σχέση. Μια τριάδα είναι ισορροπημένη αν υπάρχει μονός αριθμός θετικών σχέσεων και μπορεί να προκύψει με πολλούς τρόπους. Η αρχή της συνέπειας που διέπει τη θεωρία ισορροπίας σημαίνει ότι στις μη ισορροπημένες τριάδες οι άνθρωποι ίσως να νιώθουν ένταση και να έχουν ως κίνητρο να αποκαταστήσουν την ισορροπία. Η ισορροπία γενικά αποκαθίσταται με τον τρόπο εκείνο που απαιτεί τη μικρότερη προσπάθεια. Οι μη ισορροπημένες δομές είναι συνήθως λιγότερο σταθερές και πιο δυσάρεστες από τις ισορροπημένες δομές. Ωστόσο, εν τη απουσία αντίθετων πληροφοριών, οι άνθρωποι υποθέτουν ότι στους άλλους θα αρέσει ότι αρέσει και σε εκείνους.
Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών

Ιστορία

Είναι απαραίτητο να καταγραφεί ένα μεγάλο διάστημα επισκέψεων ιταλών επιστημόνων στην Ελλάδα πριν από την επίσημη έναρξη των δραστηριοτήτων της Σχολής το 1909 (ήδη απ΄τον 15ο αιώνα αν σκεφτεί κανείς τον Κυριακό απ'την Αγκώνα). Το 1884 έχουμε το ξεκίνημα της μοντέρνας ιταλικής αρχαιολογικής εποχής στην Ελλάδα με την ανακάλυψη της Μεγάλης επιγραφής της Γόρτυνας στην Κρήτη από τον Federico Halbherr, μαθητή του Domenico Comparetti, όταν δηλαδή οι φοιτητές του τρίτου έτους της Scuola di Specializzazione di Roma πήγαιναν τακτικά πια στην Ελλάδα για να εκπαιδευτούν. Έτσι την 9 Μαΐου 1909 σύμφωνα με την ιταλική βουλή "Έχει ιδρυθεί στην Ελλάδα, με έδρα την Αθήνα, ένα Ιταλικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας με το όνομα Scuola Archeologica Italiana di Atene", η οποία αντικαθιστούσε την προηγούμενη Missione Archeologica Italiana di Creta (Ιταλική Αρχαιολογική Αποστολή στην Κρήτη) που είχε ιδρυθεί δέκα χρόνια πριν.
Ο πρώτος διευθυντής της Σχολής θα είναι ο Λουίτζι Περνιέρ. Οι πρώτες εργασίες της Σχολής ήταν φυσικά στην Κρήτη, και κυρίως σε Γόρτυνα, Πρινιά, Φαιστό και Αγία Τριάδα. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ο νέος διευθυντής της Σχολής, ο ιστορικός τέχνης Αλεσσάντρο ντέλλα Σέτα, εγκαινίασε μία νέα εποχή των ιταλικών καθηκόντων στο Αιγαίο με το ξεκίνημα νέων ανασκαφών στη Λήμνο (στην πόλη Ηφεστία και κυρίως στην Πολιόχνη).
Μετά την περίοδο του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, που σημαδεύτηκε από την απομάκρυνση του Ντέλλα Σέτα λόγω του ότι ήταν εβραίος, και από τη σύλληψη του διαδόχου του Λουτσάνο Λαουρέντσι από τους γερμανούς, μία νέα εποχή ξεκινούσε για τη Σχολή που χαρακτηρίστηκε από τη διεύθυνση του Ντόρο Λέβι, η οποία διήρκεσε τριάντα χρόνια. Συνεχίζονται σ'αυτό το διάστημα οι ανασκαφές στο μεγάλο μινωικό παλάτι της Φαιστού, και γίνονται έρευνες στην Ιασό (Τουρκία). Από το 1977 ως το 2000 η διεύθυνση περνά στον Αντόνιο ντι Βίτα, και εμβαθύνονται οι μελέτες πάνω στον ελληνικό αποικισμό και στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδος, νοτίου Ιταλίας και Σικελίας κατά τους πρώτους αιώνες του ελληνικού πολιτισμού. Ταυτόχρονα ξαναρχίζουν οι αρχαιολογικές εξερευνήσεις στη Γόρτυνα, αλλά γίνονται και μελέτες πάνω στην ενασχόληση των ιταλών αρχαιολόγων κατά τη διάρκεια της ιταλικής κτήσης των Δωδεκανήσων. Από το 2000 διευθυντής της Σχολής είναι ο Εμανουέλε Γκρέκο.

Έδρες

Η διοικητική έδρα της Σχολής βρίσκεται στη Ρώμη (via San Michele 22), ενώ η επιστημονική της έδρα είναι στην Αθήνα (Παρθενώνος 14).

Ανασκαφές

Αυτή την περίοδο η Σχολή αναπτύσσει δραστηριότητες στη Γόρτυνα, στη Λήμνο και στη Θουρία.