google/wiki40b huggingface dataset:
Άντριαν Πέιν

Συλλογική καριέρα

Ο Άντριαν Πέιν φοίτησε στο Jefferson High School έχοντας κατά μέσο όρο 15,6 πόντους, 11,3 ριμπάουντ και 4 κοψίματα. Στα κολεγιακά του χρόνια βρέθηκε στο Michigan State, όπου στην τελευταία του σεζόν είχε 16,4 πόντους, 7,3 ριμπάουντ και 0,9 μπλοκ κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι. Το 2014 επελέγη στο νούμερο 15 του ντραφτ από τους Ατλάντα Χοκς, με τους οποίους αγωνίστηκε αρχικά στο Summer League έχοντας 12,5 πόντους και 7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Με τα «γεράκια» έπαιξε συνολικά σε τρεις αγώνες. Στις 20 Νοεμβρίου του 2014 υπέγραψε στους Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς του NBA Development League, ενώ στις 10 Φεβρουαρίου του 2015 πήγε ως «ανταλλαγή» από τους Ατλάντα Χοκς στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Μέχρι το τέλος εκείνης της σεζόν πρόλαβε να αγωνιστεί συνολικά σε 29 αγώνες, σκοράροντας 7,2 πόντους και μαζεύοντας 5,4 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. 
Εκεί έμεινε ως το καλοκαίρι του 2017 με ένα μικρό «διάλειμμα» στη θυγατρική των Ατλάντα Χοκς, τους Έρι Μπέι Χοκς στο ΝΒΑ Development League. Επόμενος «σταθμός» της καριέρας του ήταν οι Ορλάντο Μάτζικ και η «θυγατρική» τους, Λέικλαντ Μάτζικ.
Τον Φεβρουάριο του 2018 ο Πέιν υπέγραψε στον Παναθηναϊκό στον οποίο έμεινε ως το τέλος της σεζόν, έχοντας 4.8 πόντους και 2.8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο αγωνιζόμενος σε 12 ματς της Ευρωλίγκας. Το καλύτερό του ματς ήταν αυτό απέναντι στη Βαλένθια όπου σκόραρε 12 πόντους και μάζεψε 8 ριμπάουντ έπειτα από 17 λεπτά.
Ο Αμερικανός σέντερ ξεκίνησε τη σεζόν 2018-19 στην Κίνα και συγκεκριμένα στην ομάδα Ναντζίνγκ Μάνκι Κινγκ, έχοντας 16.9 πόντους, 8.6 ριμπάουντ και 1.6 ασίστ ανά αγώνα.
Στις 13 Ιανουαρίου του 2019 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου. Στις 17 Φλεβάρη κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας. Στις 13 Μαρτίου του ίδιου έτους έμεινε ελεύθερος από τους πράσινους, αφού δεν κατάφερε να πείσει με τις εμφανίσεις του (είχε 2,5 πόντους με 37,5% δίποντα και 3 ριμπάουντ σε 4 αγώνες στην Ευρωλίγκα) και στις 19 Μαρτίου ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τη γαλλική Βιλερμπάν. Τον Μάιο κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας και στις 25 Ιουνίου 2019, κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας.
Αρπιστής (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π3908)

Περιγραφή

Το μαρμάρινο άγαλμα παριστάνει καθιστό αρπιστή τη στιγμή που παίζει. Κάθεται σε ιδιαίτερα περίτεχνο θρόνο. Στηρίζει επάνω στον δεξί μηρό μουσικό όργανο τριγωνικής κατασκευής, που ερμηνεύεται ως άρπα ή λύρα. Το πρόσωπο είναι στραμμένο στον ουρανό. Η μύτη είναι το μοναδικό πλαστικό χαρακτηριστικό του προσώπου. Διατηρείται σε καλή κατάσταση. Λείπουν τμήματα και των δύο χεριών από τον αγκώνα, ενώ αποτελείται από ανασυγκολλημένα θραύσματα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Πρόκειται για μοναδικό δείγμα του θέματός του στην πρωτοκυκλαδική γλυπτική. Ο αρπιστής και ο αυλητής είναι τα μοναδικά και αρχαιότατα δείγματα γλυπτικής που παρουσιάζουν τρισδιάστατη ανάπτυξη στο χώρο. Το μουσικό όργανο διαφέρει στην κατασκευή από παρόμοια όργανα της εποχής του με προέλευση τη Συρία και τη Μεσοποταμία. Κατασκευάστηκε το 2800 - 2300 π.Χ.
Ιωνάς Νικολάου

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Ιωνάς Νικολάου γεννήθηκε στο Γέρι στις 21 Ιανουαρίου 1963. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο σε θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Κινάνη και έχει δύο κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ). Διετέλεσε οργανωτικό στέλεχος του μαθητικού τμήματος και πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου της ΝΕΔΗΣΥ την περίοδο 1979-1980. Την περίοδο 1986-1990 ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΝΕΔΗΣΥ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Μαθητικής Κίνησης (ΜΑΚΙ).
Στη συνέχεια εξελέγη μέλος της Επαρχιακής Εκτελεστικής Γραμματείας του ΔΗΣΥ Λευκωσίας, γραμματέας κλαδικών οργανώσεων (1990-1999), επαρχιακός οργανωτικός γραμματέας (1993-1999) και επαρχιακός γραμματέας του ΔΗΣΥ Λευκωσίας (1999-2003). Την περίοδο 1995-1998 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου. Την περίοδο 1998-2001 ήταν αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ). 
Ήταν Επίτροπος Δικαιοσύνης του ΔΗΣΥ, μέλος του Συμβουλίου των Επιτρόπων του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ και μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του κόμματος. Επιπλέον, διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 και στις βουλευτικές εκλογές του 2011. 
Ως βουλευτής, διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης.
Την 1η Μαρτίου 2013 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Παρέμεινε στη θέση του σε όλη τη διάρκεια της πρώτης θητείας της κυβέρνησης (2013-2018). Συνέχισε να ηγείται του Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως και μετά την επανεκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. 
Τον Απρίλιο του 2019 εντοπίστηκαν επτά δολοφονημένες γυναίκες και παιδιά, με την αστυνομία να συλλαμβάνει τον κατά συρροή δολοφόνο. Ωστόσο, διαπιστώθηκαν λάθη των αρμοδίων υπηρεσιών κατά την δήλωση εξαφάνισης των θυμάτων τα προηγούμενα χρόνια. Ο Ιωνάς Νικολάου παραιτήθηκε από Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στις 2 Μαΐου 2019 για λόγους πολιτικής ευθιξίας και μόνον, επεξηγώντας ότι δεν είχε καμία προσωπική ευθύνη για τις καταγγελίες. Αποχώρησε από τη θέση του στις 31 Μαΐου 2019.
Ανθέμιο

Το ανθέμιον, όρος προερχόμενος από το άνθος = λουλούδι στην αρχαία Ελληνική γλώσσα, είναι σχηματοποιημένο άνθος που χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό θέμα. Πρόκειται για κλασική διακόσμηση που χρησιμοποιεί τα φύλλα του αγιοκλήματος ή άλλων φυτών και χρησιμοποιείται σε ζωφόρους ή ως στοιχείο διακοσμητικής απόκρυψης ατελειών στις άκρες μιας στέγης, ή σε σημεία ένωσης οικοδομικών στοιχείων.
Ο συνηθέστερος τύπος αρχαιοελληνικού ανθέμιου προσομοιάζει στα άνθη του αγιοκλήματος, αλλά χρησιμοποιείται επίσης ευρέως και ο τύπος που προσομοιάζει στα φύλλα του φοίνικα. Οι παραπάνω τύποι απαντώνται στην κλασική Ελληνική και Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική και συναφή ρεύματα τέχνης, όπως ο Κλασικισμός, ο Νεοκλασικισμός κ.λπ..
Μήτσος Κωστόπουλος

Τα πρώτα χρόνια

Ο Μήτσος Κωστόπουλος γεννήθηκε το 1942 στο χωριό Γλαφυρές του Βόλου. Το 1960 στην ηλικία των 18 κατέβηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως οικοδόμος. Σύντομα εντάχθηκε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, από τους κόλπους της Αριστεράς. Το 1968 το καθεστώς της Χούντας συνέλαβε τον Κωστόπουλο. Κρατήθηκε πέντε χρόνια, αρχικά στις φυλακές Αβέρωφ, έπειτα στις φυλακές Κορυδαλλού κάτω από καθεστώς βασανιστηρίων.

Στέλεχος του ΚΚΕ

Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ το 1978 ο Κωστόπουλος εκλέγεται αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Παράλληλα ανέλαβε τη σύνταξη του εργατικού τμήματος της εφημερίδας Ριζοσπάστης, ενώ δεν παύει να δραστηριοποιείται στο συνδικαλιστικό κίνημα. Το 1983, στο 22ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας της. Το 1989 εκλέγεται πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, ενώ την ίδια χρονιά επανεκλέγεται Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ, και εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής στη Β΄Αθήνας με το ψηφοδέλτιο του Ενιαίου ΣΥΝ. Από το 1989 μέχρι το 1993 διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, ενώ την περίοδο 1993-1996 κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος. Το 1996 εκλέχθηκε για τελευταία φορά βουλευτής, με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.

Διαγραφή από το ΚΚΕ

Στα τέλη του 2000, ένα σχεδόν χρόνο από την έκδοση του βιβλίου Μπορούμε του Κωστόπουλου, ψηφίστηκε η διαγραφή του από το ΚΚΕ, λόγω της σοβαρής διαφοράς των απόψεων του, όπως τις εξέφραζε στο βιβλίο του και στις δημόσιες εμφανίσεις του, με τις αντίστοιχες απόψεις του Κόμματος.

Κίνηση για Ενότητα Δράσης της Αριστεράς

Το 2000, ο Μήτσος Κωστόπουλος, ο Γιάννης Θεωνάς και ορισμένα άλλα πρώην στελέχη του ΚΚΕ, σχημάτισαν την Κίνηση για Ενότητα Δράσης της Αριστεράς (ΚΕΔΑ), με στόχο τη συστράτευση όλων των δυνάμεων τόσο της κομμουνιστικής, όσο και της μη κομμουνιστικής Αριστεράς. Στις εκλογές του 2004 η ΚΕΔΑ συντάχθηκε με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, και ο Κωστόπουλος συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του συνδυασμού.

Αποχώρηση από ΚΕΔΑ και ΣΥΡΙΖΑ

Το Μάη του 2007 ο Κωστόπουλος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ΚΕΔΑ και το ΣΥΡΙΖΑ, καταγγέλλοντας το ΣΥΝ με άρθρο του στην εφημερίδα Πριν και με ανακοινώσεις του, για ηγεμονισμό, για προσπάθεια εξαγοράς με βουλευτικές έδρες των υπολοίπων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ και για δεξιά αστική στροφή. Έκτοτε, έχει αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική ζωή, στηρίζοντας όμως το συνασπισμό ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αποτελείται από δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Προσωπική ζωή

Ο Μήτσος Κωστόπουλος είναι παντρεμένος με τη Μαίρη Ευαγγελοπούλου, με την οποία έχει δύο παιδιά. Κατοικεί στην περιοχή Ζωγράφου της Αθήνας. Είναι γνωστός με το παρατσούκλι Ρόμπερτ Ντε Νίρο, εξαιτίας της ομοιότητάς του με το γνωστό ηθοποιό. Παραμένει ως σήμερα ανένταχτος αριστερός.

Συγγραφικό Έργο και αρθρογραφία

Με αφορμή μια συκοφαντία Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή 1994
Ένας πόλεμος που δεν έληξε ακόμα Εκδόσεις Καστανιώτη 1998
Μπορούμε-35ωρο, 30ωρο Εκδόσεις Προσκήνιο 1999
Ακόμη ο Μήτσος Κωστόπουλος έχει αρθρογραφήσει και αρθρογραφεί σε μια σειρά εφημερίδες (Ριζοσπάστης, Εποχή, Πριν κλπ)
Λουίτζι Πιραντέλλο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Αγκριτζέντο της Σικελίας, τον αρχαίο Ακράγαντα. Προερχόταν από αστική οικογένεια που ήταν ιδιοκτήτρια κτημάτων και ορυχείων θείου. Αρχικά, ήθελε να ακολουθήσει σταδιοδρομία φιλολόγου και διαλεκτολόγου (υποστηρίζει στη Βόννη μια διατριβή για τη φωνητική και τη μορφολογία του ιδιώματος της γενέτειράς του πόλης). Tα πρώτα του δημοσιεύματα είναι μικροί τόμοι λυρικών ποιημάτων που κλίνουν προς την ευαισθησία του λυκόφωτος και του ρομαντισμού, όπως τα Mal giocondo (Χαρούμενο κακό, 1889), Pasqua di Gea (Πάσχα της Γης, 1891) και Elegia renane (Ελεγεία του Ρήνου, 1895)- που έχουν συντεθεί λίγο πολύ πάνω στο πρότυπο των Ρωμαϊκών ελεγείων του Γκαίτε τα οποία μετέφρασε τον επόμενο χρόνο. Ο ίδιος ο συγγραφέας έλεγε πως ήταν ελληνικής καταγωγής και πως το επίθετό του είναι παραφθορά του ελληνικού Πυράγγελος. Σπούδασε φιλολογία στο Παρίσι και στη Βόννη και δίδαξε ως καθηγητής της ιταλικής φιλολογίας στο ανώτατο ινστιτούτο της ιταλικής πρωτεύουσας. Στη Ρώμη ο Πιραντέλο συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά. δημοσιεύοντας ποιήματα και πεζογραφήματά του. Έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό με το μυθιστόρημά του Ο μακαρίτης Ματία Πασκάλ. Εκείνο όμως που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό ήταν το θεατρικό του έργο. Το πρώτο μέρος του συνολικού θεατρικού του έργου ο Πιραντέλο το έγραψε σε μια ιδιαίτερα οδυνηρή εποχή γι' αυτόν, εξαιτίας του θανάτου της μητέρας του και της διανοητικής αρρώστιας της συζύγου του. Από τα πολλά έργα του Πιραντέλο αναφέρουμε τα : Όπως με θέλεις, Να ντύσουμε τους γυμνούς, Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε, Απόψε αυτοσχεδιαζουμε.

Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις

Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων του Πιραντέλλο
Βύθισμα Ντανακίλ

Το βύθισμα Ντανακίλ είναι το βόρειο τμήμα του τριγώνου Αφάρ ή του βυθίσματος Αφάρ στην Αιθιοπία . Πρόκειται για γεωλογικό βύθισμα που προέκυψε από την παρουσία τριών τεκτονικών πλακών στο Κέρας της Αφρικής.

Γεωλογία

Το βύθισμα Ντανακίλ βρίσκεται στην τριπλή διασταύρωση τριών τεκτονικών πλακών και έχει μια πολύπλοκη γεωλογική ιστορία. Έχει αναπτυχθεί ως αποτέλεσμα της απομάκρυνσης της Αφρικής και της Ασίας, προκαλώντας ρωγμές και ηφαιστειακή δραστηριότητα. Η διάβρωση, οι πλημμύρες από την θάλασσα, η άνοδος και η πτώση του εδάφους, έχουν όλα συμβάλλει στη διαμόρφωση του βυθίσματος. Ιζηματογενή πετρώματα όπως ο ψαμμίτης και ο ασβεστόλιθος επικαλύπτονται από βασάλτη που προέκυψε από εκτεταμένες ροές λάβας.

Τοποθεσία

Το βύθισμα είναι πεδιάδα, με διαστάσεις 200 επί 50 χλμ (124 επί 31 μίλια), που βρίσκεται στα βόρεια της περιοχής Αφάρ της Αιθιοπίας, κοντά στα σύνορα με την Ερυθραία. Είναι περίπου 125 μ. κάτω από την στάθμη της θάλασσας και συνορεύει δυτικά με το Αιθιοπικό Οροπέδιο και ανατολικά με τις Άλπεις Ντανακίλ, πέρα ​​από την οποία βρίσκεται η Ερυθρά Θάλασσα. Η περιοχή αναφέρεται ως λίκνο των ανθρωπιδών μετά από την ανακάλυψη της Lucy (Australopithecus), από τον Ντόναλντ Γιόχανσον, η οποία χρονολογήθηκε στα 3,2 εκατομμύρια χρόνια.

Χαρακτηριστικά

Η περιοχή θεωρείται ως το θερμότερο σημείο στη Γη όσον αφορά στις μέσες θερμοκρασίες του έτους. Είναι επίσης ένα από τα χαμηλότερα μέρη του πλανήτη (100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας) και χωρίς βροχή για το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Εδώ, ο ποταμός Αβάς στεγνώνει σε μια αλυσίδα από αλμυρές λίμνες όπως η λίμνη Αφρέρα, που δεν φθάνουν ποτέ στον Ινδικό Ωκεανό.
Το όρος Αγιάλου είναι το δυτικότερο και μεγαλύτερο από τα δύο ηφαίστεια στο νότιο άκρο του βυθίσματος. Το άλλο ενεργό ηφαίστειο, το Έρτα Άλε, είναι ένας από τους πολλούς κρατήρες λάβας που αναβλύζουν από τον μανδύα της Γης. Επιπλέον, η περιοχή περιλαμβάνει τις πηγές θείου Νταλόλ ή τις θερμές πηγές. Αυτά τα υγρά περιβάλλοντα του βυθίσματος ερευνώνται, προκειμένου να κατανοήσουν οι επιστήμονες πώς μπορεί να προκύψει ζωή σε άλλους πλανήτες και δορυφόρους. Οι μικροοργανισμοί που ζουν εδώ είναι ακτινοφιλικοί μικροοργανισμοί μείζονος ενδιαφέροντος για τους αστροβιολόγους.

Θερμές πηγές

Μεταξύ των σημείων γεωλογικού ενδιαφέροντος για επισκέπτες και ερευνητές υπάρχουν αρκετές ιαματικές πηγές, μεταξύ των οποίων η Κίτρινη Λίμνη.
Χοντρός και Λιγνός

Οι Χοντρός και Λιγνός (πρωτότυπη αγγλική ονομασία: Laurel and Hardy), γνωστοί επίσης ως Χοντρός - Λιγνός, ήταν κωμικό δίδυμο ηθοποιών της πρώιμης περιόδου του Χόλυγουντ στον αμερικανικό κινηματογράφο. Αποτελούνταν από τον Σταν Λώρελ (Λιγνός) και τον Όλιβερ Χάρντυ (Χοντρός). Δραστηριοποιήθηκαν από το 1927 έως και το 1940, και έγιναν ιδιαίτερα γνωστοί στις ΗΠΑ αρχικά και μετέπειτα διεθνώς για τις φαρσοκωμωδίες στις οποίες πρωταγωνιστούσαν, με τον Λιγνό να είναι ο αδέξιος και αγαθός ενώ ο Χοντρός ο υπερόπτης και ματαιόδοξος.

Περιγραφή

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα τους ήταν το ηχητικό σήμα στην αρχή και τέλος των ταινιών τους το οποίο ήταν γνωστό ως τραγούδι του κούκου (The Cuckoo Song), καθώς και τα στρόγγυλα ημίψηλα καπέλα που φορούσαν.
Πριν την συνεργασία τους, και οι 2 ηθοποιοί ήταν καταξιωμένοι στον κινηματογράφο, όπου ο Λώρελ είχε εμφανιστεί σε πάνω από 50 ταινίες, ενώ ο Χάρντυ σε πάνω από 250 παραγωγές. Οι 2 κωμικοί είχαν συνεργαστεί και παλαιότερα στην ταινία Το Τυχερό Σκυλί (The Lucky Dog) το 1921. Ως αποκλειστικά κωμικό δίδυμο συνεργάστηκαν για πρώτη φορά το 1926, και καθιέρωσαν την κοινή τους πορεία το 1927 στην βουβή ταινία Φορώντας παντελόνια στον Φίλιπ (Putting Pants on Philip). Συνέχισαν τις εμφανίσεις τους και σε πολλές άλλες ταινίες έως το 1944, και κατόπιν ξεκίνησαν να δίνουν ζωντανές παραστάσεις και για κάποια περίοδο κάλυψαν μεγάλο τμήμα της Βρετανίας και Ιρλανδίας. Η τελευταία τους ταινία ήταν το 1950 με τίτλο Οι Νέοι Ροβινσώνες (Atoll K).
Συνολικά εμφανίστηκαν σε 107 ταινίες, 32 βουβές μικρού μήκους, 40 μικρού μήκους με ήχο, και 23 πλήρεις κινηματογραφικές ταινίες, ενώ είχαν και 12 ανεπίσημες σύντομες εμφανίσεις σε άλλες παραγωγές. Στην πρωτότυπη ονομασία στην αγγλική γλώσσα, ήταν γνωστοί ως Λώρελ και Χάρντυ (Laurel and Hardy), ενώ στην ελληνική γλώσσα έγιναν γνωστοί ως Χοντρός και Λιγνός από τα φυσικά τους χαρακτηριστικά, ενώ υπήρξαν και κόμικ στα ελληνικά με την μορφή τους.
Αφιέρωμα στην ζωή των 2 αποτελεί η ταινία Stan and Ollie με πρωταγωνιστές τους Στηβ Κούγκαν και Τζον Σ. Ράιλυ με έτος κυκλοφορίας το 2018.
Edinburgh Encyclopaedia

Συνεισφορές

Άλλοι συνεισφέροντες στην εγκυκλοπαίδεια ήταν οι Άνταμ Αντερσον, Τσαρλς Μπάμπατζ, Τόμας Καρλάιλ Ρόμπερτ Γκόρντον, Ρόμπερτ Έντμοντ Γκραντ, Τζον Λέσλι,, Χέντρι Λίστον, Τζον Γκίμπσον Λόκχαρτ και ο Τόμας Τέλφορντ.
Το 1815 ο Ουΐλιαμ Έλφορντ Λιτς δημοσίευσε την πρώτη βιβλιογραφία εντομολογίας στην Edinburgh Encyclopædia.
Οι Joseph Parker της Φιλαδέλφεια και Whiting & Watson της Νέας Υόρκης εκτύπωσαν τις αμερικανικές εκδόσεις, και τις δύο το 1832.
Ο κατάλογος των μεγαλύτερων συνεισφορών, με αναφορές στα σχετικά λήμματα, δημοσιεύτηκε το 1830.
Δημητριάδα Ασσυρίας

Η Δημητριάδα ήταν ελληνιστική πόλη της Ασσυρίας, αναφερόμενη από τον γεωγράφο Στράβωνα και από τον Στέφανο Βυζάντιο.
Ιδρύθηκε από κάποιον Δημήτριο, βασιλέα των Σελευκιδών, πιθανότατα από τον Δημήτριο Β' Νικάτορα, που επεχείρησε εκστρατεία κατά των Πάρθων. Άλλοι ερευνητές βλέπουν στο πρόσωπο του ιδρυτή της Δημητριάδος τον Δημήτριο Α΄Σωτήρα που ίδρυσε την πόλη το 160 π.Χ., σε ανάμνηση της νίκης του κατά του σφετεριστού του θρόνου Τιμάρχου.
Νομίσματά της φέρουν στη μία όψη το κεφάλι της θεάς Τύχης και στην άλλη την επιγραφή: «ΔΗΜΗΤΡΙΕΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΩΙ ΤΙΓΡΕΙ»
Γεώργιος Ζαλοκώστας

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1805 στο Συρράκο Ιωαννίνων. Ωστόσο η τυραννία του Αλή πασά και η καταδίωξη του πατέρα του, Χριστόφορου, από τους Τούρκους ανάγκασαν την οικογένεια του να καταφύγει στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Εκεί σπούδασε ελληνική και ιταλική φιλολογία και αργότερα νομική, την οποία όμως δεν ολοκλήρωσε καθώς με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 εγκατέλειψε την Ιταλία και επέστρεψε στην Ελλάδα. Έλαβε μέρος σε αρκετές μάχες εναντίον των Τούρκων, ενώ πήρε επίσης μέρος στην Έξοδο του Μεσολογγίου.
Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στον Πύργο Ηλείας, όπου είχαν καταφύγει η μητέρα και η αδερφή του. Μετά το θάνατο των γονιών του, τους οποίους έχασε μέσα σε μία ημέρα, κατέφυγε στην Αθήνα. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του οικονομικού σώματος του στρατού. Ωστόσο έλαβε μέρος σε μία συνωμοσία εναντίον των Βαυαρών με σκοπό την παραχώρηση συντάγματος με αποτέλεσμα ο Όθωνας να αποτρέψει κάθε πιθανότητα προαγωγής του.
Από το γάμο του το 1840 απέκτησε εννιά παιδιά, από τα οποία επέζησαν μόλις τα δύο, γεγονός που τον συνέτριψε ψυχικά. Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 1858. Το 1962 τοποθετήθηκε στα Ιωάννινα προτομή του.
Ο Γεώργιος Ζαλοκώστας χαρακτηρίστηκε θερμός πατριώτης, περήφανος και αξιοπρεπής. Από πολλούς θεωρείται ο καλύτερος ποιητής της εποχής του. Κοινή παραδοχή είναι επίσης ότι η ποίηση του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από την οικογενειακή του τραγωδία. Ενδεικτικό είναι το σχόλιο του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, που τον χαρακτηρίζει «ποιητή του πατρικού πόνου».

Λογοτεχνικό έργο

Η λογοτεχνική συνεισφορά του Γεώργιου Ζαλοκώστα είναι ποικιλόμορφη. Δεχόμενος επιρροές τόσο από την Αθηναϊκή όσο και από την Κερκυραϊκή Σχολή, συνέγραψε ποιήματα τόσο στην καθαρεύουσα όσο και τη δημοτική. Πολλά από τα ποιήματά του είναι πατριωτικά, σε αυτά χρησιμοποίησε κυρίως την καθαρεύουσα και άλλα πάλι λυρικά. Πολλά από τα μικρά λυρικά του ποιήματα μελοποιήθηκαν. Ενδεικτικά αναφέρεται «Το φίλημα» (Μια βοσκοπούλα αγάπησα). Άντλησε επίσης τη θεματολογία του από την τραγική οικογενειακή του κατάσταση.
Το 1851 πήρε το πρώτο βραβείο στο Ράλλειο ποιητικό διαγωνισμό για το ποίημα του «Το Μεσολόγγιον». Αργότερα βραβεύτηκε και για τις ποιητικές συλλογές του: «Αρματωλοί και κλέφται» και «Ώραι Σχολής». 
Αξιοποίησε επίσης την καλή γνώση της ιταλικής γλώσσας μεταφράζοντας ποιήματα Ιταλών λογοτεχνών, όπως ο Ούγος Φώσκολος και ο Τορκουάτο Τάσσο. Ασχολήθηκε ακόμη με τη ζωγραφική.
Τα Άπαντά του εκδόθηκαν ένα χρόνο μετά το θάνατό του.
Στράτης Μυριβήλης (εργογραφία)

Χρονολογικός κατάλογος των έργων του Στράτη Μυριβήλη
Άλωνα Φλώρινας

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό ιδρύθηκε από Έλληνες που κατέφυγαν εκεί λόγω των διώξεων που είχαν υποστεί από Αλβανούς μουσουλμάνους. Οι διάλεκτοι των ανατολικών νοτιοσλαβικών γλωσσών εισήχθησαν, κατά μια άποψη, μετά τα μέσα του 19ου αιώνα. Ακόμα και έως το 1940, σύμφωνα με το μέλος του ΕΑΜ, Παύλο Κούφη από την εποχή που εργαζόταν εκεί ως δάσκαλος, οι κάτοικοι ήταν σλαβόφωνοι, εκτός από ορισμένες οικογένειες Σαρακατσάνων που κατοικούν στο χωριό έως και σήμερα. 
Κάτοικοι των Αλώνων συμμετείχαν το 1903 στην εξέγερση του Ίλιντεν με αποτέλεσμα το χωριό να υποστεί σημαντικές καταστροφές και αρκετοί κάτοικοί του να σφαγιαστούν από τις οθωμανικές δυνάμεις όταν αυτές κατέλαβαν τα Άλωνα μετά από μάχη με κομιτατζήδες. Αρκετοί κάτοικοι των Αλώνων συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα τασσόμενοι είτε με την ελληνική είτε με τη βουλγαρική πλευρά. Τον Σεπτέμβριο του 1905, είκοσι περίπου Μακεδονομάχοι υπό τους Παύλο Κύρου και Στέφο Γρηγορίου εισήλθαν στο χωριό και αιχμαλώτισαν μερικούς ντόπιους Βούλγαρους, τους οποίους άφησαν ελεύθερους εκτός από τον ιερέα και έναν ψάλτη (αμφότεροι ένοπλοι) τους οποίους εκτέλεσαν.
Τα Άλωνα το 1940 είχαν 991 κατοίκους εκ των οποίων σύμφωνα με τις αρχές ασφαλείας τα 2/3 είχαν ρευστή ή μη ελληνική συνείδηση. Κατά την περίοδο του Ελληνοϊταλικού πολέμου και της γερμανικής εισβολής σκοτώθηκαν τρεις κάτοικοι του οικισμού. Κατά την πρώτη περίοδο της Κατοχής, μερίδα των κατοίκων (λιποτάκτες του μετώπου και τρία άτομα που γύρισαν από την εξορία) τάχτηκε υπέρ της Βουλγαρίας. Αργότερα τέσσερις κάτοικοι εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις Κατοχής και άλλοι τρεις σκοτώθηκαν ως αντάρτες του ΕΛΑΣ. 
Στα χρόνια του Εμφυλίου, σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, πάνω από 150 κάτοικοι των Αλώνων στρατεύτηκαν στις τάξεις του ΔΣΕ. Από αυτούς, 57 ή 61 σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων, εκτελέστηκαν ή πέθαναν στη φυλακή ή στην εξορία, ενώ ένας σκοτώθηκε πολεμώντας στο πλευρό των κυβερνητικών δυνάμεων. Με τη λήξη του Εμφυλίου, οι ηττημένοι αντάρτες κατέφυγαν στις σοσιαλιστικές χώρες, ενώ στις επόμενες δεκαετίες υπήρξε κύμα μετανάστευσης προς τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και τον Καναδά.

Προσωπικότητες

Από τα Άλωνα καταγόταν ο οπλαρχηγός του Μακεδονικού αγώνα Σίμος Ιωαννίδης (ή "Στογιάννης" ή "Αρμενσκιώτης"), καθώς και οι μακεδονομάχοι Πέτρος Αλεξίου, Πέτρος Στόικου, Σπυρίδων Τάσης και Κωνσταντίνος Τεμέλκου. Επίσης, και οι κομιτατζήδες Ιβάν Γκότσεφ Κουλίνοφ και Αναστάς Ίλιεφ. Αλωνιώτης ήταν και ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και συγγραφέας Παύλος Κούφης (1913 - 2003).

Πολιτισμός

Χαρακτηριστική είναι η παραδοσιακή φορεσιά των Αλώνων, η οποία αποτέλεσε την έμπνευση για τη στολή των Μακεδονομάχων που αποτελεί σήμερα την επίσημη στολή της Προεδρικής φρουράς και των σκοπών στην Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα. Στον οικισμό οφείλει το όνομά του ο παραδοσιακός χορός αλωνιώτικος ή αρμέντσκοτο.
1610 Μιρνάια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μιρνάια είναι άγνωστα.
Βάρτισλαβ Β΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της πρώτης συζύγου του Βάλμπουργκις των Έστριντσεν, κόρης τού Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Ο πατέρας του από δεύτερο γάμο απέκτησε και άλλους γιους, τον Μπόγκισλαβ Β΄ και τον Καζιμίρ Β΄. 
Ήδη από το 1180 διαδέχθηκε τον θείο του Καζιμίρ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Ντεμμίν. Ο Βάρτσλαβ Β΄ απεβίωσε το 1184 και το 1187 ο πατέρας του. 
Ο ιστορικός Άντολφ Χόφμαϊστερ (1883-1956) θεωρεί ότι ο Βάρτισλαβ Β΄ είναι γιος τού Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς καστελάνου τού Στέττιν (πολων. Στσέτσιν), εξαδέλφου τού Βάρτισλαβ Α΄, από τον κλάδο των Σβαντιμποριδών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Γιαγκελλόνων, κόρη τού Καζιμίρ Δ΄ της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.