Γλώσσα Σιλέτι

Κατάσταση

Το καθεστώς της Σιλέτι αμφισβητείται καθώς άλλοι την θεωρούν διάλεκτο της Βεγγαλικής, ενώ άλλοι την θεωρούν ξεχωριστή γλώσσα. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές στη γραμματική και την προφορά, καθώς και έλλειψη αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των δύο ποικιλιών. Υπάρχουν μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ των Σιλέτι και Βεγγαλικών σε σχέση με τα Σιλέτι και τα Ασσαμεζικά, η οποία αναγνωρίζεται ως ξεχωριστή γλώσσα. Οι περισσότεροι Σιλέτι είναι τουλάχιστον δίγλωσσοι σε κάποιο βαθμό καθώς τα βεγγαλικά διδάσκονται σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης στο Μπαγκλαντές. Το Σιλέτ αποτελούσε μέρος του αρχαίου βασιλείου του Καμαρούπα, και τα Σιλέτι μοιράζονται πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τα Ασαμεζικά, συμπεριλαμβανομένου ενός μεγαλύτερου συνόλου τριβόμενων από άλλες Ανατολικές Ινδοάριες γλώσσες. Σύμφωνα με τον Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον, "Οι κλίσεις επίσης διαφέρουν από εκείνες των τακτικών βεγγαλικών, και σε μία ή δύο περιπτώσεις ταυτίζονται με αυτές της Ασαμεζικής". Λαμβάνοντας υπόψη τις μοναδικές γλωσσικές ιδιότητες, η Σιλέτι είναι συχνά θεωρείται ως μια ξεχωριστή γλώσσα (Γκρίρσον 1928, Τσατερτζί 1939, Γκόρντον 2005). Πράγματι, παλαιότερα γραφόταν με το δικό της αλφάβητο, το Σιλέτι Ναγκάρι, αν και έχει αντικατασταθεί με το Βεγγαλικό αλφάβητο. Τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια για την αναβίωσή του.
Τα Σιλέτι μοιράζονται τουλάχιστον το 80% του λεξιλογίου της με τα βεγγαλικά.

Όνομα

Η ορθογραφία του ονόματος Σιλέτι στα πρότυπα Βεγγαλικά είναι সিলেটি (Sileṭi). Η ορθογραφία στα Σιλέτι είναι ꠍꠤꠟꠐꠤ ή ছিলটি (Silôṭi).

Ιστορία

Στην αρχαία λογοτεχνία, το Σιλέτ αναφέρεται ως Σιλαχάτ και Σιλαχάτα. Κατά τον 19ο αιώνα, οι Βρετανοί καλλιεργητές τσαγιού στην περιοχή που ανέφεραν το ιδίωμα που ομιλούταν στην Σούρμα και Κοιλάδα Μπαράκ ως γλώσσα Σιλέτι. Στο Assam, η γλώσσα εξακολουθεί να αναφέρεται ως Sylheti.
Κατά την περίοδο της Βρετανικής αποικιοκρατίας, ο Σιλετιανός φοιτητής Μούνσι Αμπντούλ Καρίμ σπούδασε στο Λονδίνο της Αγγλία. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, πέρασε αρκετά χρόνια στο Λονδίνο και έμαθε το εμπόριο εκτύπωσης. Μετά την επιστροφή στη πατρίδα, ίδρυσε το πιεστήριο Ισλαμία στο Σιλέτ περίπου το 1870. Άλλα Σιλετιανά πιεστήρια ιδρύθηκαν στο Σουναμγκάντζ, το Σιλόνγκ και τη και Καλκούτα. Αυτά τα πιεστήρια σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια των αρχών της δεκαετίας του 1970. Από τότε, το αλφάβητο Σιλοτινάγκρι έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως από τους γλωσσολόγους και τους ακαδημαϊκούς. Σταδιακά έγινε πολύ μη δημοφιλές.
Το αλφάβητο περιλαμβάνει 5 ανεξάρτητα φωνήεντα, 5 εξαρτώμενα φωνήεντα που επισυνάπτονται σε σύμφωνα και 27 σύμφωνα. Το Σιλετιανό αμπουγκίντα διαφέρει από το Βεγγαλικό αλφάβητο, όπως είναι μια μορφή του Καϊθί, ένα αλφάβητο που ανήκει στην κύρια ομάδα των βόρειων Ινδικών αλφαβήτων του Μπιχάρ. Η κύρια χρήση του συστήματος γραφής ήταν για να καταγράψει τη θρησκευτική ποίηση, η οποία περιγράφεται ως μια πλούσια γλώσσα και εύκολη στην εκμάθηση.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980, υπήρχαν εκστρατείες στο Λονδίνο οι οποίες ζητούσαν την αναγνώριση της Σιλέτι ως γλώσσα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, όταν ξεκίνησαν τα πρώτα μαθήματα μητρικής γλώσσας για Μπαγκλαντεσιανούς από ακτιβιστές της κοινότητας, τα μαθήματα δίνονταν στα πρότυπα Βεγγαλικά και όχι στη διάλεκτο Σιλέτι, πυροδοτώντας την εκστρατεία. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, έλαβε χώρα μια εκστρατεία αναγνώρισης για τα Σιλέτι έλαβε χώρα στην περιοχή του Σπίταλφιλντς στο Ανατολικό Λονδίνο. Μία από τις κύριες οργανώσεις ήταν η Εκπαιδευτικές Ανάγκες των Μπανγκλαντεσιανών στο Τάουερ Χάμλετς. Ωστόσο, αυτή η οργάνωση κατέρρευσε το 1985 και με το θάνατό της, η εκστρατεία υπέρ των Σιλέτι στο δήμο έχασε την ώθηση. Παρ'όλα αυτά, η Σιλέτι παραμένει πολύ διαδεδομένη ως ομιλούμενη γλώσσα της εργατικής τάξης στο σπίτι, καθώς και των Σιλετιανών νοικοκυριών της ανώτερης τάξης στο Ηνωμένο Βασίλειο.