google/wiki40b huggingface dataset:
STS-103

Κύρια σημεία της αποστολής

Αρχικός στόχος της πτήσης STS-103 ήταν η συντήρηση του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble. Επίσης η διενέργεια τεσσάρων διαστημικών περιπάτων (αγγλ. Extravehicular Activity, EVA) για να συντηρήσουν το τηλεσκόπιο.
Η NASA αποφάσισε να επισπεύσει τμήματα της αποστολής συντηρήσεων που ήταν σχεδιασμένης για τον Ιούνιο του 2000 επειδή τρία από τα έξι γυροσκόπια του τηλεσκοπίου είχανε πάθει βλάβη. Τρία γυροσκόπια είναι το λιγότερο που πρέπει να δουλεύουν για να καλύπτουν τις απαιτήσεις του τηλεσκοπίου. Τέσσερα νέα γυροσκόπια είχαν εγκατασταθεί τον Δεκέμβριο του 1993 από την πρώτη αποστολή συντήρησης, την STS-61 και μέχρι την δεύτερη αποστολή, την STS-82 τον Φεβρουάριο του 1997 δεν είχε πάθει βλάβη κανένα. Από τότε, ένα γυροσκόπιο έπαθε βλάβη το 1997, ένα άλλο το 1998 και ένα τρίτο το 1999. Η ομάδα του Hubble θεωρεί ότι καταλαβαίνουν την αιτία των αποτυχιών, αν και δεν μπορούν να είναι σίγουροι έως ότου επιστρέφονται τα γυροσκόπια από το διάστημα. Η κατοχή λιγότερων από τρία λειτουργώντας γυροσκόπια θα απέκλειε τις παρατηρήσεις επιστήμης, αν και το τηλεσκόπιο θα παρέμενε ακίνδυνα στην τροχιά έως ότου έφθασε ένα συντηρώντας πλήρωμα.
Εκτός από την αντικατάσταση και των έξι γυροσκοπίων, άλλοι στόχοι της αποστολής ήταν η αντικατάσταση ενός αισθητήρα καθοδήγησης, επίσης η αντικατάσταση του υπολογιστή του διαστημικού σκάφους και η εγκατάσταση ενός οργάνου ηλεκτρικής τάσης και θερμοκτασίας για τις μπαταρίες του διαστημικού σκάφους.
Η αποστολή συντήρησης θα εγκαταστήσει επίσης μια συσκευή SSAT (αγγλ. S-Band Single Access Transmitter, SSAT) που έπαθε βλάβη το 1998. Το Hubble διαθέτει δύο όμοια SSATs, ενώ μπορεί και σε περίπτωση βλάβης να λειτουργήσει με ένα μόνο. Τα SSAT στέλνουν τα στοιχεία από το Hubble μέσω του δορυφορικού συστήματος Tracking Data Relay Satellite System, TDRSS στο έδαφος.
Τέλος, το πλήρωμα θα έκανε διαστημικούς περιπάτους για να αντικαταστήσει την εξωτερική μόνωση του τηλεσκοπίου που έχει αρχίσει να φθείρεται. Η μόνωση είναι απαραίτητη για τον έλεγχο και την σταθεροποίηση της θερμοκρασίας στο εσωτερικό του τηλεσκοπίου Hubble. Το νέο θερμομονωτικό στρώμα NOBL και το ύφασμα SSRF θα προστατεύει το τηλεσκόπιο Hubble στο σκληρό περιβάλλον του διαστήματος.
Η πτήση STS-103 μετέφερε μια συλλογή εκατοντάδων χιλιάδων υπογραφών μαθητών που μαζευτήκαν από το πρόγραμμα S3 (αγγλ. Student Signatures in Space).
Ο αστροναύτης John Grunsfeld, ένας από τους ειδικούς της αποστολής, μετέφερε την σημαία του πλανήτη Άρη κατά την διάρκεια της αποστολής.
Γαβρίλης Λιατσής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πύργο και σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Εμπορικών Επιστημών. Μετά την επιστροφή του στον Πύργο, εξελέγη πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηλείας. Το 1994, έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ητήθηκε. Το 1998, έθεσε πάλι υποψηφιότητα, αυτή τη φορά όμως με επιτυχία, χωρίς να έχει την επίσημη υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Επανεξελέγη το 2002, με την υποστήριξη της κεντροδεξιάς παράταξης, με ποσοστό 52,64% από τον πρώτο γύρο. Στις δημοτικές εκλογές του 2006, ήταν υποψήφιος δήμαρχος Πύργου με την υποστήριξη του ιδίου κόμματος, αλλά απέτυχε να επανεκλεγεί. 
Το 2007, διορίστηκε διοικητής του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ρίου. Στις δημοτικές εκλογές του 2010, έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί.
Στις εκλογές του 2014 επανεξελέγη δήμαρχος Πύργου. Στις δημοτικές εκλογές του 2019 δεν έθεσε υποψηφιότητα για τη δημαρχία.
Στάντιο Ρέντζο Μπαρμπέρα

Μεταφορές

Το γήπεδο συνδέεται με το κέντρο της πόλης και τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό μέσω της λεωφορειακής γραμμής 101.
Όντο της Καμπανίας

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Στεφάνου Β΄ κόμη του Τρουά & του Μω και της Αδέλας.
Το 1047 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 7 ετών και ο θείος του Θεοβάλδος Γ΄ κόμης του Μπλουά έγινε επίτροπος. Νυμφεύτηκε το 1060 την Αδελαΐδα της Νορμανδίας, χήρα του Ανγκερράν Β΄ κόμη του Ωμάλ. Όταν απεβίωσε η κόρη της Αδελαΐδας και του Ανγκερράν Β΄, το Ωμάλ περιήλθε στην Αδελαΐδα και τον Όντο.
Η Αδελαΐδα ήταν αδελφή του Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας και ο Όντο τον συνόδευσε στην κατάκτηση της Αγγλίας το 1066. Τότε ο θείος του κατέλαβε το Τρουά & το Μω. Ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του, ο Γουλιέλμος Α΄ έδωσε την κυριότητα του Χόρντενες στο Γιόρκσαϊρ στον Όντο (ή στην Αδελαΐδα).
Το 1088 οι γιοί του Γουλιέλμου Α΄, ο Ροβέρτος Β΄ δούκας της Νορμανδίας και ο Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας φιλονίκησαν για την κληρονομιά και ο Όντο στάλθηκε, μαζί με τον Άλαν Ρούφους και τον Ρογήρο του Πουατιέ, από τον Γουλιέλμο Β΄ της Αγγλίας να πολιορκήσει τον Γουλιέλμο του Σαιντ-Καλαί στο κάστρο Ντάραμ. Συμφώνησαν ο Γουλιέλμος του Σαιντ-Καλαί να παραδοθεί, με τον όρο να είναι εγγυημένη η ασφάλειά του.
Ενεπλάκη στο σχέδιο τοποθέτησης τού γιου του Στεφάνου στον θρόνο της Αγγλίας. Ο Στέφανος ήταν εξάδελφος τού Ροβέρτου Β΄ και τού Γουλιέλμου Β΄. Το 1095 το σχέδιο αποκαλύφθηκε, αλλά ο Στέφανος ήταν προφανώς στη Νορμανδία, έτσι φυλακίστηκε ο Όντο ως συνένοχος και έχασε την κυριότητά του. Το 1100 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Β΄ και δύο έτη μετά το Χόρντερνες αποδόθηκε στον Στέφανο.
Gulfstream V

Εξέλιξη

Το Gulfstream V (ή G-V όπως αποκαλείται) πέταξε πρώτη φορά το 1995, έλαβε τα κατάλληλα πιστοποιητικά το 1997 και έγινε ένα από τα πρώτα επιχειρηματικά αεροσκάφη πολύ μεγάλης εμβέλειας (περισσότερα από 6000 ναυτικά μίλια). Έχοντας την ικανότητα να μεταφέρει 16 επιβάτες, σε κανονική διαμόρφωση καθισμάτων, και να πετάει σε αποστάσεις μέχρι 6500 ναυτικά μίλια (12.038 χλμ), το G-V έγινε το επιχειρηματικό αεροσκάφος με τη μεγαλύτερη εμβέλεια (κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του). 
Σε υπηρεσία στις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις το Gulfstream V φέρει την ονομασία C-37A και χρησιμοποιείται ως αεροσκάφος μεταφοράς κυβερνητικών και στρατιωτικών αξιωματούχων. 
Το C-37A φέρει σύστημα ελέγχου πτήσης συνδεδεμένο με δορυφορικό Σύστημα Εντοπισμού Θέσης, εξελιγμένο ραντάρ καιρού και σύστημα αυτόματου πιλότου, οθόνες απεικόνισης στο ύψος των ματιών των πιλότων (head-up display) και συστήματα ενίσχυσης της όρασης (Enhanced Vision Systems), για μεγαλύτερη ασφάλεια σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας. Παράλληλα το αεροσκάφος είναι εξοπλισμένο με συμβατικά και στρατιωτικά συστήματα τηλεπικοινωνιών που εξασφαλίζουν την ασφαλή πραγματοποίηση κλήσεων και αποστολή και λήψη δεδομένων. Το C-37A έχει την ικανότητα να πετάει σε υψόμετρο 51.000 ποδών και η τυπική σύνθεση του πληρώματος, στα πλαίσια της Αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας, περιλαμβάνει δύο πιλότους, έναν ιπτάμενο μηχανικό, ένα χειριστή τηλεπικοινωνιών και έναν ιπτάμενο φροντιστή.
Κύριλλος Ε΄

Οι Πατριαρχίες του

Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του, επιβάρυνε φορολογικά τις Μητροπόλεις και τις πλουσιότερες Επισκοπές, ενώ ελάφρυνε τις φτωχότερες ενορίες. Τα μέτρα αυτά του δημιούργησαν εχθρούς μεταξύ των Μητροπολιτών, οι οποίοι έπλασαν συκοφαντίες εναντίον του. Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την εκπαίδευση. Επί των ημερών της ποιμαντορίας του μάλιστα, ιδρύθηκε η Αθωνιάδα Ακαδημία στο Άγιο Όρος. Επί των ημερών του ιδρύθηκαν δύο νοσοκομεία,  με δαπάνες του Δημήτριου Ιωσήφ του Αργυροκαστρίτη, στην Αδριανούπολη, το 1752 και στην Κωνσταντινούπολη (1753) με δαπάνες της συντεχνίας των μπακάληδων. Εργάστηκε ιδιαίτερα για τον περιορισμό της προπαγάνδας της Καθολικής Εκκλησίας. Εκτός αυτού, θεώρησε το διά ραντίσματος βάπτισμα, που καθιέρωσε η Καθολική Εκκλησία με την εν Τριδέντω Σύνοδο, ως «μεμολυσμένον» και πήρε το μέτρο του επαναβαπτισμού των Καθολικών που επανέρχονταν στην Ορθοδοξία. Επίσης και στις δύο πατριαρχίες του, διέλυσε του ενδημούντες αρχιερείς της Κωνσταντινούπολης με αποφάσεις που έλαβε δύο φορές: τον Ιανουάριο του 1751 και το 1755.
Εξαιτίας των μέτρων αυτών, ο Κύριλλος επαύθη το 1751 με ενέργειες του Γάλλου πρέσβη και της Ρωμαιοκαθολικής κοινότητας του Πέραν, αλλά όταν το 1752 παραιτήθηκε ο Παΐσιος Β΄, επανήλθε στο Θρόνο. Στις 16 Ιανουαρίου 1757 καθαιρέθηκε ξανά και εξορίστηκε στην Κύπρο. Αργότερα, πήγε στο Άγιο Όρος και έμεινε στη Σκήτη της Αγίας Άννας ως το θάνατό του, στις 27 Ιουλίου του 1775, αν και αναφέρεται ότι στο μεσοδιάστημα μετέβη κρυφά στην Κωνσταντινούπολη και επεδίωξε ανεπιτυχώς να επανεκλεγεί το 1763.
Πίρλαπον

Περιγραφή

Το φρούριο βρίσκεται σε μια απόκρημνη κορυφή που υψώνεται πάνω από το Πρίλεπ, καλύπτεται με μεγάλους βραχώδεις σχηματισμούς. Η πέτρα των σχηματισμών αυτών χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την κατασκευή των πύργων και επάλξεων. Η κορυφή έχει τέσσερα διαζώματα όπου χτίστηκε το φρούριο , η ακρόπολη βρίσκεται στην κορυφή του στα βορειοδυτικά. Ολόκληρη η περιοχή περιλάμβανε ακόμα ένα φρούριο που βρίσκεται στα βορειοδυτικά της σημερινής πόλης.

Ιστορία

Το πρώτο οχυρό χτίστηκε πιθανότατα τον δέκατο αιώνα από τους Βυζαντινούς αλλά άλλαζε συχνά χέρια και μερικές φορές ήταν μέρος της πρώτης βουλγαρικής αυτοκρατορίας κατά την βασιλεία των Κομητόπουλων. Εδώ ο τσάρος Σαμουήλ περίμενε τον στρατό του όπου γύρισαν τυφλωμένοι από τους βυζαντινούς κι εδώ λέγεται πέθανε από καρδιακή προσβολή όταν τους είδε.
Η πόλη μετά από αυτό έγινε ξανά μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, έπειτα πέρασε ξανά στη Βουλγαρία και αργότερα στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, τον 13ο αιώνα το κατέκτησε ο σέρβος βασιλιάς Μιλούτιν (1282 - 1321). Ο Αυτοκράτορας Ντουσάν έπειτα έχτισε εδώ ένα παλάτι το 1350 κι όρισε την διοίκηση του στον Βουκάσιν Mrnjavčević ο οποίος έπειτα ανακηρύχθηκε βασιλιάς της περιοχής . Μετά την Μάχη της Μαρίτσα το 1371 το Πρίλεπ έγινε η πρωτεύουσα του πρίγκιπα Μάρκο ο οποίος ήταν υποτελής των Οθωμανών. Μετά το θάνατό του, οι Οθωμανοί προσάρτησαν το βασίλειο του.
Εθνικό Φλώρινας

Τοποθεσία

Το χωριό βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία, όντας χτισμένο στις νότιες υπώρειες της χαμηλής κορυφογραμμής από την οποία διέρχονται τα σύνορα, σε υψόμετρο περίπου 685 μέτρων.
Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα δυτικά το χωριό Κρατερό, στα νότια και νοτιανατολικά τα χωριά Παρόρειο, Άνω Κλεινές και Κάτω Κλεινές, στα ανατολικά τα χωριά Αγία Παρασκευή και Πολυπλάτανο, ενώ στα βορειανατολικά του βρίσκεται το χωριό Νίκη και ο εκεί μεθοριακός σταθμός. Προς την πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας, κοντά του βρίσκεται το χωριό Ντράγκος και το μοναστήρι αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία που βρίσκεται στην κορυφή της χαμηλής κορυφογραμμής στα όρια της μεθορίου. Απέχει από την Φλώρινα 12,5 χλμ., από το χωριό Νίκη 8 χλμ., και σε ευθεία γραμμή λιγότερο από χιλιόμετρο από τη συνοριακή μεθόριο.

Διοικητική εξέλιξη

Παλαιότερα το χωριό έφερε την ονομασία Οψίρινα. Η τότε «Οψίρινα» αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Οψιρίνης, αποτελώντας παράλληλα έδρα της κοινότητας. Με το ΦΕΚ 206Α της 28/09/1927 το χωριό μετονομάστηκε σε «Εθνικό», ομοίως και η Κοινότητα. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Κάτω Κλεινών ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.
Βασίλειος Σακελαρόπουλος

Ο Βασίλειος Σακελαρόπουλος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την Ανδρίτσαινα της επαρχίας Φαναρίου Ολυμπίας. Έλαβε μέρος στον αγώνα από την αρχή της επανάστασης. Πήγε στην Καρύταινα και στη Μάχη του Λάλα, και πολέμησε στην ένδοξη μάχη του Πουσίου, όπου μαχόμενος έπεσε.
Άγγελος Σημηριώτης

Βίος

Ο Άγγελος Σημηριώτης γεννήθηκε στο Δικελί της Μικράς Ασίας. Αποφοίτησε από την εμπορική σχολή της Χάλκης και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές του, ενώ πραγματοποίησε και ελεύθερες σπουδές στην Ελβετία και τη Γαλλία. Παράλληλα ταξίδεψε στην Αίγυπτο, τη Μικρά Ασία και την Ευρώπη.
Εργάστηκε ως καθηγητής γαλλικών στην Ευαγγελική Σχολή και στο Κεντρικό Παρθεναγωγείο Σμύρνης. Στη συνέχεια ήρθε στην Αθήνα, όπου εξέδωσε το περιοδικό Άτλας, και λίγο αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάστηκε ως αρχισυντάκτης της εφημερίδας Κωνσταντινούπολις και ανταποκριτής του περιοδικού Κόσμος. Την περίοδο 1911 - 1912 διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Ανατολή της Σμύρνης. Έπειτα έζησε μέχρι το 1919 στη Μυτιλήνη, εργαζόμενος ως καθηγητής γαλλικών στο Γυμνάσιο του νησιού και ως αρχισυντάκτης του περιοδικού Λέσβος. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή έφυγε από τη Σμύρνη για την Αθήνα, όπου εργάστηκε στο Δ΄ Γυμνάσιο. Συνεργάστηκε επίσης με τα περιοδικά Αμάλθεια (Σμύρνη), Παναθήναια, Νέα Εστία, Κύκλος και την εφημερίδα Ελεύθερος Λόγος.

Συγγραφικό έργο

Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1896 με την ποιητική συλλογή Τα θανάσιμα, που εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Παρατηρήσεις

Στην πρώτη του ποιητική συλλογή -Τα θανάσιμα - παρουσιάστηκε ως υποστηρικτής της καθαρεύουσας, επηρεασμένος από τον ρομαντισμό της πρώτης Αθηναϊκής Σχολής. Για αυτόν τον λόγο αποχώρησε από τα μαθήματα του Ψυχάρη στο Παρίσι, διαφωνώντας με τις γλωσσικές ιδέες του τελευταίου. Στην επόμενη ποιητική συλλογή του επηρεάστηκε από το δημοτικισμό, διατηρώντας τους μελαγχολικούς τόνους της πρώτης του ποιητικής συλλογής. Οι κριτικοί της λογοτεχνίας τον κατέταξαν στους συμβολιστές.
Διαμαντής Κουκουβίνος

Καριέρα

Ο Κουκουβίνος αγωνίστηκε σε τέσσερα παιχνίδια για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Παίδων του 1999 με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σουηδίας, με 5,8 πόντους και 2,3 ριμπάουντ ανά αγώνα, ενώ υπήρξε μέλος των μικρών εθνικών ομάδων της χώρας. Παράλληλα, αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα των τμημάτων υποδομής με την ομάδα των Σόλνα Βίκινγκς.
Σε ηλικία δεκαεπτά ετών, υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με τους Σόλνα Βίκινγκς, για να μεταγραφεί την επόμενη χρονιά στην Χιούμαν Ράιτς Στοκχόλμης. Το καλοκαίρι του 2003, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης και αγωνίστηκε ως εφεδρικός, παίρνοντας χρόνο συμμετοχής και στην διοργάνωση του FIBA Cup, όπου αγωνίστηκε στη νίκη των "κίτρινων" εναντίον του Κιέβου με 74-53. Με την ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδος, αν και δεν αγωνίστηκε στον τελικό με τον Ολυμπιακό.
Από την επόμενη σεζόν επέστρεψε στους Χιούμαν Ράιτς Στοκχόλμης, στους οποίους παρέμεινε για τρία χρόνια, με αποκορύφωμα την δεύτερη θέση του σουηδικού πρωταθλήματος την σεζόν 2006/07, με τον Κουκουβίνο να αγωνίζεται σε 21 αγώνες με 4,5 πόντους και 1,1 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Αγωνίστηκε για τελευταία χρονιά το 2007/08 με την φανέλα της Ακροπόλ και αποσύρθηκε σε μικρή ηλικία από την ενεργό δράση.
Ενδιάμεση Περιοχή

Περιγραφή

Οι χώρες μεταξύ Αδριατικής θαλάσσης και Ινδού ποταμού σχηματίζουν την Ενδιάμεση Περιοχή και γεφυρώνουν τους πολιτισμούς της Δύσεως και της Ανατολής. Αυτός ο αχανής πολιτισμικός χώρος εκτείνεται από το ανατολικό ήμισυ της Ευρώπης στο δυτικό ήμισυ της Ασίας. Από άποψη πολιτισμού, σημαίνει ότι οι όροι «Ευρώπη» και «Ασία» είναι απλώς γεωγραφικές περιοχές και όχι πολιτισμικές. Σε σχέση με τον πληθυσμό, οι επικρατέστερες θρησκείες στην Ενδιάμεση Περιοχή είναι ο ορθόδοξος χριστιανισμός και το σουνιτικό Ισλάμ, με δευτερεύουσες το σιιτικό ισλάμ, τον αλεβισμό και τον ιουδαϊσμό. Αντιθέτως, ο ρωμαιοκαθολικισμός και ο προτεσταντισμός κυριαρχούν στην Δύση, όπως ο βουδισμός και ο ινδουισμός κυριαρχούν στην Ανατολή.
Στην Ενδιάμεση Περιοχή υπήρχε για 2500 χρόνια μία οικουμενική αυτοκρατορία, το κέντρο της οποίας ευρίσκετο γύρω από τα Στενά και το Αιγαίο. Στην ουσία ήταν πάντα η ίδια αυτοκρατορία, της οποίας οι ηγέτες προσπαθούν να ενώσουν το σύνολό της. Η περσική αυτοκρατορία του Δαρείου πέρασε στα χέρια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έπειτα στους εθνικούς Ρωμαίους, στους χριστιανούς Ρωμαίους και τέλος στους αλεβήδες-μπεκτασίδες Οθωμανούς μέχρι το 1923-24. Αυτή ή κεντρική αυτοκρατορία επιέζετο συνεχώς από περιφερειακές αυτοκρατορίες, όπως η αραβική, η ισλαμική, η περσική και η ρωσική μέχρι το 1917, που στόχο είχαν να αρπάξουν την διαδοχή της οικουμενικής αυτοκρατορίας.
Η δυναμική της Ενδιάμεσης Περιοχής μεταξύ των αυτοκρατοριών του Κέντρου και της Περιφέρειας, αποτελεί την εσωτερική σύγκρουση. Καθένας από τους κυρίους λαούς του χώρου αυτού αγωνιζόταν να εξασφαλίσει τον έλεγχο του κέντρου, του οποίου το Βυζαντινή Αυτοκρατορία-Κωνσταντινούπολη παρέμενε για σχεδόν 2000 χρόνια το υποχρεωτικό σημείο αναφοράς. Οι Άραβες στον Η’ αιώνα και οι Ρώσοι στον Κ΄ αιώνα έφθασαν στα πρόθυρα της επιτυχίας, αλλά δεν κατόρθωσαν τελικώς να καταλάβουν την πρωτεύουσα της οικουμενικής αυτοκρατορίας. Η δυτική επέμβαση, από το ΙΗ΄ αιώνα, αποτελεί την εξωτερική σύγκρουση που επεδίωκε ουχί την διαδοχή αλλά την σταδιακή εξασθένιση της οικουμενικής αυτοκρατορίας, και με την πάροδο του χρόνου, τον διαμελισμό της και την υποταγή της μέσα στον ασφυκτικό κλοιό της δυτικοποιήσεως. 
Τελικώς, "η Ευρασιατική ήπειρος, της οποίας η Ευρώπη δεν είναι παρά μία από τις πολλές χερσονήσους, διαιρείται, λόγω χιλιετούς ιστορίας, σε τρεις μεγάλες πολιτισμικές περιοχές : α) την Δύση, ή Δυτική Ευρώπη, που περιλαμβάνει επιπλέον σήμερα, την Βόρειο και Νότιο Αμερική, την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία· β) την Ανατολή, ή Άπω Ανατολή, που περιλαμβάνει τρεις χερσονήσους : Ινδία, Νοτιοανατολική Ασία (με την Ινδονησία), Κίνα (με την Κορέα και την Ιαπωνία)· γ) την Ενδιάμεση Περιοχή που ευρίσκεται μεταξύ Ανατολής και Δύσεως". (D. Kitsikis, L'Empire ottoman, Paris, PUF, 1985, p. 15).
Notes from San Fransisco

Ιστορία του δίσκου

Το 1977 και αφού είχαν τελειώσει μία εξάμηνη περιοδεία, ο Γκάλαχερ και το συγκρότημα του πέταξαν κατευθείαν μετά την τελευταία τους συναυλία στην Ιαπωνία προς το Σαν Φρανσίσκο για να δουλέψουν πάνω στον επόμενο δίσκο τους με τον διάσημο μουσικό παραγωγό Έλιοτ Μέιζερ, ο οποίος παλιότερα είχε συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Νηλ Γιανγκ, η Τζάνις Τζόπλιν, οι The Band, κ.α.. Σύμφωνα με τον Μέιζερ, ο Γκάλαχερ ήταν απογοητευμένος από τη μίξη των ηχογραφήσεων περιγράφοντας την ως υπερβολικά πολύπλοκη και στα τέλη Ιανουαρίου του 1978 διέλυσε το συγκρότημα που είχε από το 1973 και αποφάσισε να μην κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο άλμπουμ.

Το 1992, ο Ρόρι Γκάλαχερ είχε δηλώσει ότι θα ήθελε κάποια στιγμή μελλοντικά να κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο άλμπουμ με την προϋπόθεση ότι θα γινόταν νέα μίξη του ήχου. Το 2010, ο αδελφός του Ρόρι Γκάλαχερ, Ντόναλντ έδωσε την άδεια στον ανεψιό του Ρόρι, Ντάνιελ Γκάλαχερ να δουλέψει πάνω στις συγκεκριμένες ηχογραφήσεις με αποτέλεσμα την τελική κυκλοφορία τους το Μάιο του 2011.

Επιπλέον, το δεύτερο μέρος του "Notes from San Francisco" προέρχεται από το συνδυασμό τεσσάρων εμφανίσεων του συγκροτήματος στο "The Old Waldorf" του Σαν Φρανσίσκο το Δεκέμβριο του 1979. Στο κοινό βρισκόταν και ο Βαν Μόρισον ενώ η σύνθεση του σχήματος είχε αλλάξει σε σύγκριση με τα πρόσωπα που υπήρχαν στις ηχογραφήσεις του πρώτου CD, αφού ο Τεντ Μακένα είχε πάρει τη θέση του Ροντ ντε Αθ πίσω από τα τύμπανα και είχε απολυθεί ο κιμπορντίστας Λου Μάρτιν.

Το εξώφυλλο του "Notes from San Francisco" είναι παρμένο από μία κάρτα την οποία είχε στείλει ο Ρόρι Γκάλαχερ στη μητέρα του κατά το διάστημα των ηχογραφήσεων.

Τραγούδια

CD 1

1. Rue the Day (Gallagher) - 4:26

2. Persuasion (Gallagher) - 4:45

3. B Girl (Gallagher) - 4:42

4. Mississippi Sheiks (Gallagher) - 5:56

5. Wheels Within Wheels (Gallagher) - 3:40

6. Overnight Bag (Gallagher) - 4:46

7. Cruise On Out (Gallagher) - 5:19

8. Brute Force and Ignorance (Gallagher) - 5:45

9. Fuel to the Fire (Gallagher) - 5:43

10. Wheels Within Wheels Alt. Version (Gallagher) - 3:55

11. Cut a Dash (Gallagher) - 3:49

12. Out On the Tiles (Gallagher) - 4:22
CD 2

1. Follow Me (Gallagher) - 6:25

2. Shin Kicker (Gallagher) - 3:42

3. Off the Handle (Gallagher) - 7:01

4. Bought and Sold (Gallagher) - 4:43

5. I'm Leavin' (Gallagher) - 4:35

6. Tattoo'd Lady (Gallagher) - 6:49

7. Do You Read Me (Gallagher) - 6:11

8. Country Mile (Gallagher) - 3:51

9. Calling Card (Gallagher) - 5:51

10. Shadow Play (Gallagher) - 5:11

11. Bullfrog Blues (Gallagher) - 5:38

12. Sea Cruise (Gallagher) - 3:29
Γλώσσα της Αγγλίας

Η Γλώσσα της Αγγλίας ήταν, με αυτές της Προβηγκίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ωβέρνης, μια από τις πρώτες επτά γλώσσες (ή επαρχίες) του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.

Ιστορία

Η Γλώσσα της Αγγλίας, μία από τις επτά πρώτες γλώσσες που θα μετρά το Τάγμα, διαλύθηκε το 1540. Επανιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1781 υπό την ονομασία της Αγγλοβαυαρικής Γλώσσας.

Κατάλογος των Μεγάλων Προσευχητών

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Οι Κομμανταρίες

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Στήλη των Γότθων

Η Στήλη των Γότθων (Τουρκικά: Gotlar Sütunu) είναι θριαμβική στήλη, που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη και χρονολογείται στον 3ο ή 4ο αιώνα μ.Χ.

Περιγραφή

Η Στήλη των Γότθων βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του σημερινού πάρκου Γκιουλχανέ, εντός δηλαδή της περιοχής που καταλάμβανε το αρχαίο Βυζάντιο. Πήρε το όνομά της από τη λατινική επιγραφή, που ήταν χαραγμένη στη βάση της (σήμερα δυσανάγνωστη εξαιτίας της φθοράς του χρόνου), η οποία μας πληροφορεί για κάποια ήττα των Γότθων: FORTVNAE REDVCI OB DEVICTOS GOTHOS. Έχει ύψος 18,5 μέτρα, είναι μονολιθική και κατασκευασμένη από μάρμαρο Προκοννήσου, ενώ επιστέφεται από κορινθιακό κιονόκρανο. Θεωρείται το μοναδικό μνημείο της Κωνσταντινούπολης πριν τον Κωνσταντίνο Α΄, το οποίο βρίσκεται ακόμη στην αρχική του θέση.

Ιστορία

Τα ζητήματα του ποιος ανήγειρε τη στήλη, πότε και για ποιον συγκεκριμένο σκοπό είναι ακόμη θολά, αν και έχουν διατυπωθεί πολλές υποθέσεις. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι η επιγραφή αναφέρεται σε ιστορικό γεγονός, δηλαδή κάποια νίκη επί των Γότθων, είναι τόσο γενική, ώστε είναι δύσκολο να καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα.
Κατά τη βυζαντινή εποχή υπήρχε τοποθετημένο πάνω στο κιονόκρανο το άγαλμα της Τύχης, όπως αναφέρει ο Ιωάννης ο Λυδός. Η πληροφορία, που δίνει ο βυζαντινός ιστορικός του 14ου αιώνα Νικηφόρος Γρηγοράς, ότι η στήλη κοσμούνταν με το άγαλμα του Βύζαντα, του μυθικού ιδρυτή του αρχαίου Βυζαντίου, φαίνεται πως είναι επισφαλής και ακολουθεί τη κωνσταντινουπολίτικη αστική μυθολογία, που συναντούμε χαρακτηριστικά στα Πάτρια. Εξάλλου η ίδια η επιγραφή είναι σαφής ως προς την αφιέρωση της στην Τύχη ("Fortunae"). Επίσης η ανάλυση της επιγραφής, η οποία επικάλυψε παλιότερη λατινική επιγραφή αγνώστου περιεχομένου, δείχνει ξεκάθαρα προς τη Ρωμαϊκή Εποχή και Πρωτοβυζαντινή Εποχή, όταν η αναπαράσταση της Τύχης ήταν πολύ συνηθισμένη.
Οι πιθανότερες υποθέσεις συνδέουν τη στήλη με τον ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο Β΄ τον Γοτθικό (268-270) και με τον Κωνσταντίνο Α΄ (306-337). Όσον αφορά στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Α΄, το γεγονός πως δεν μαρτυρείται ότι είχε τιμήσει με θρίαμβο τη νίκη του επί των Γότθων το 332, δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να αφιερώσει κάποια θριαμβική στήλη, που να θυμίζει το γεγονός. Καθώς δε φαίνεται ότι η στήλη προϋπήρχε του Κωνσταντίνου Α΄, λογικά θα πρέπει να την επαναχρησιμοποίησε χαράσσοντας στη θέση μιας παλιότερης την επιγραφή, που γνωρίζουμε.
Η παλιότερη υπόθεση ότι η στήλη είναι απομεινάρι της σπίνας του Theatrum Maius, που είχε χτίσει ο Σεπτίμιος Σεβήρος (146-211) έχει απορριφθεί για τον απλό λόγο ότι αυτό βρισκόταν ανατολικότερα. Τέλος, έχει διατυπωθεί και η άποψη ότι η στήλη πρέπει να συνδεθεί με τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο, καθώς η τεχνοτροπία της στήλης ταιριάζει με την εποχή της βασιλείας του.