google/wiki40b huggingface dataset:
Σάββας Τσιμπόγλου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Πειραιά όπου και κατοικεί μέχρι σήμερα. Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους. Εργάστηκε ως μηχανικός σε εμπορικά πλοία από την ηλικία των 19 ετών. Το 2004, σταμάτησε την εργασία του για να ασχοληθεί με τον συνδικαλισμό. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ), κομματικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΕ) και του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ).
Ανέλαβε τη θέση του προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ) τον Σεπτέμβριο του 2004, αντικαθιστώντας τον Γ. Τούσσα, ο οποίος εξελέγη ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Ο ίδιος ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ στην Α΄ Πειραιά στις εθνικές εκλογές του 2009.
Anastatica

Περιγραφή - Ιδιότητες

Η Anastatica απαντά σε ξηρές περιοχές της Μέσης Ανατολής και την έρημο Σαχάρα, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών της Βόρειας Αφρικής και του Ιράν, Αιγύπτου, Παλαιστίνης, Ισραήλ, Συρίας, Ιράκ, Ιορδανίας και του Πακιστάν.
Μετά την περίοδο των βροχών, το φυτό ξεραίνεται, πέφτουν τα φύλλα του και κουλουριάζονται τα κλαδιά του σε μια σφιχτή-''κλειστή'' μπάλα, κι έτσι καθίσταται αδρανές. Οι καρποί του όμως παραμένουν μέσα στην μπάλα κλειστοί, προστατεύοντας τους σπόρους και εμποδίζοντάς τους να διασκορπιστούν πρόωρα. Οι σπόροι είναι πολύ ανθεκτικοί και μπορούν να παραμείνουν αδρανείς για χρόνια. Όταν ξαναβραχούν σε μια επόμενη βροχερή εποχή, η μπάλα ξετυλίγεται και το φυτό ξυπνά από την κατάσταση αδράνειας, που αναγκάζει τον εγκιβωτισμένο καρπό να ανοίξει, με αποτέλεσμα να διασκορπίσει τους σπόρους. Αν το νερό είναι επαρκές, οι διάσπαρτοι σπόροι βλασταίνουν μέσα σε ώρες. Ένα μικρό μέρος των σπόρων διασπείρεται στην περιοχή του μητρικού φυτού από σταγόνες βροχής. Οι σπόροι έχουν ένα κολλώδες τρίχωμα που τους βοηθά να προσκολλώνται στο χώμα, αλλά μπορούν επίσης να μεταφερθούν προς τα κάτω από το νερό της επιφάνειας. Ωστόσο, δεν επιζούν σπόροι που έχουν πάει στα χαμηλά στρώματα. Η διαδικασία τυλίγματος και ξετυλίγματος είναι απολύτως αναστρέψιμη και μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές. Η ικανότητα των φυτών να το δημιουργούν αυτό αποδίδεται στην παρουσία της τρεχαλόζης, μιας ζάχαρης δισακχαρίτη που συμμετέχει σε διάφορους μηχανισμούς κρυπτοβίωσης. Παρότι το επανυδατωμένο φυτό μερικές φορές περιγράφεται ως μη ικανό να αναπαραγάγει νέα φύλλα, άνθη και καρπούς,αυτό αμφισβητείται. Απεναντίας, οι σπόροι μπορεί μερικές φορές να βλαστήσουν και να φυτρώσουν νέα φυτά, ενώ ακόμα βρίσκονται μέσα στον καρπό στο νεκρό μητρικό φυτό.
Η Anastatica έχει χαρακτηριστεί ως η πιο διάσημη χορτόμαζα. Όταν είναι ξηρή, η μπάλα θα αποσπαστεί και θα διασπαρεί από τον άνεμο. Αυτή η συνήθεια των χορτομαζών ή κυλιόμενων σφαιρικών φυτομαζών (tumbleweeds) έχει ερμηνευθεί ως ένας μηχανισμός αποφυγής ταφής τους στους αμμόλοφους. Ωστόσο, η Anastatica μπορεί να κατέχει αυτή τη συνήθεια μόνο στη βιβλιογραφία ή να κυλίεται απλώς σπάνια, αν ξεριζώνεται τυχαία.
Θησαυροί της αρχαίας Ολυμπίας

Σύμφωνα με τον Παυσανία

[6-19.1 -19.2]....... Ἐπὶ ταύτης τῆς κρηπῖδός εἰσιν οἱ θησαυροί, καθὰ δὴ καὶ ἐν Δελφοῖς Ἑλλήνων τινὲς ἐποίησαν τῷ Ἀπόλλωνι θησαυρούς. Ἔστι δὲ θησαυρὸς ἐν Ὀλυμπίᾳ Σικυωνίων καλούμενος, Μύρωνος δὲ ἀνάθημα τυραννήσαντος Σικυωνίων·

 [2] τοῦτον ᾠκοδόμησεν ὁ Μύρων νικήσας ἅρματι τὴν τρίτην καὶ τριακοστὴν Ὀλυμπιάδα. Ἐν δὲ τῷ θησαυρῷ καὶ θαλάμους δύο ἐποίησε, τὸν μὲν Δώριον, τὸν δὲ ἐργασίας τῆς Ἰώνων. Χαλκοῦ μὲν δὴ αὐτοὺς ἑώρων εἰργασμένους· εἰ δὲ καὶ Ταρτήσσιος χαλκὸς λόγῳ τῷ Ἠλείων ἐστίν, οὐκ οἶδα. - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 6. Ἠλιακῶν Β' 
  
[6-19.1 -19.2] ...... Στο κρηπίδωμα είναι στημένοι οι θησαυροί, όπως εκείνοι που έχουν χτίσει  μερικοί Έλληνες προς τιμή του Απόλλωνος στους Δελφούς. Στην Ολυμπία υπάρχει θησαυρός αφιέρωμα του Μύρωνα τυράννου των  Σικυώνας. 

2. Το έκτισε όταν νίκησε σε αρματοδρομία στην τριακοστή τρίτη ολυμπιάδα. Σ' αυτό τον θησαυρό έφτιαξε δύο θαλάμους, ένα Δωρικό και ένα Ιωνικό. Είδα ότι είναι φτιαγμένοι από χαλκό, αλλά δεν ξέρω  αν ο χαλκός ήταν από την Ταρτησσό, όπως λένε οι Ηλείοι.
Βαγγέλης Κοτρώνης

Έντυπα και βιβλία

Από το 1978 μέχρι το 1982 συνεργάστηκε με το περιοδικό Ιδεοδρόμιο του Λεωνίδα Χρηστάκη, όπου τα κείμενα του προκάλεσαν αίσθηση στο αθηναϊκό φοιτητικό κοινό εκείνης της εποχής. Εξέδωσε το περιοδικό Χιονάτη για μεγάλους, ένα έντυπο «ποικίλης αντικοινωνικής και θεαματικής ύλης», το οποίο κυκλοφόρησε από τον Δεκέμβριο του 1979 μέχρι τον Μάιο του 1982. Στη συνέχεια, έβγαλε το περιοδικό Cine ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ (το πρώτο τεύχος, «Ιανουάριος 1983»).
Ο Κοτρώνης, που από τα μαθητικά του χρόνια είχε ροπή προς το γράψιμο και τη δημοσιοποίηση των κειμένων του, εκτός από περιοδικά, εξέδωσε και βιβλία με ποιήματα και πεζά. Αυτά κυκλοφόρησαν τόσο από τον ίδιο, ως εκδόσεις του περιοδικού του Χιονάτη για μεγάλους, όσο και από άλλους οίκους, όπως ο αναρχικός «Ελεύθερος Τύπος». Στο δημοσιευμένο έργο του περιλαμβάνονται τα Ενάντια στους καταδικαστές του θεάματος (δοκίμια), Ο ερωτισμός στο σύγχρονο κινηματογράφο, Αθήνα-Οθόνη (ποιήματα 1977-78), Ασανσέρ για το ικρίωμα (πεζά και ποίηση), Φωτεινή μεταλλική κίνηsη ενός «mobile» sε αsπρο τοίχο κ.άλ.

Κινηματογράφος

Ο Κοτρώνης το 1984 σκηνοθέτησε τη  μικρού μήκους ταινία με τίτλο Flash (διάρκ. 11΄, έγχρωμη, 16 χιλ.) και την επόμενη χρονιά τη «μυστηριακή» και «ερωτικών απωθημένων» ταινία Βερνταλάκ (διάρκ. 20΄, έγχρωμη, 16 χιλ.) Το 1981 εμφανίστηκε ως ηθοποιός στην ταινία του Νίκου Ζερβού Σουβλίστε τους!  Το 1983 συνεργάστηκε μαζί με τον Τζίμη Πανούση, τη Λιλή Πανούση και το Ν. Ζερβό στο σενάριο της ταινίας Ο δράκουλας των Εξαρχείων, στην οποία και έπαιξε. Έλαβε επίσης μέρος ως ηθοποιός στα φιλμ του Ζερβού Ντελίριο (1983), όπου συμμετείχε και στο σενάριο, και Θηλυκό θηριοτροφείο (1984), καθώς και στις ταινίες Ο Ζιγκολό της Αθήνας (1982) του Γιώργου Λαζαρίδη, Άρπα Colla (1982) του Νίκου Περάκη και Ταχύτητα και αγάπη (1984) του Τάκη Σιμονέτου. 
Ο Κοτρώνης ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα στο χώρο του Φανταστικού Κινηματογράφου και πέρα από τις ταινίες του. Συμμετείχε -σε συνεργασία με τον αιθουσάρχη και διανομέα καλλιτεχνικών ταινιών Αντώνη Στεργιάκη- στη διοργάνωση μεταμεσονύκτιων προβολών στον κινηματογράφο Ελυζέ στα Ιλίσια, που στη συνέχεια μεταφέρθηκαν -ίσως μόνο με τη συμβολή του Κοτρώνη- στο Ριάλτο της Κυψέλης.

Θάνατος - καλλιτεχνική κληρονομιά

Τα ξημερώματα της 12ης Μαΐου 1985, σε ηλικία 28 ετών, ο Κοτρώνης έπεσε θύμα θανατηφόρου τροχαίου με μηχανή. Η μητέρα του, Νίνα Κοτρώνη, συνέστησε το Ίδρυμα «Βαγγέλης Κοτρώνης» και καθιέρωσε στη μνήμη του ένα χρηματικό βραβείο για ταινίες μικρού μήκους Φανταστικού Κινηματογράφου. Το βραβείο αρχικά δινόταν εντός του πλαισίου του Φεστιβάλ της Δράμας, στη συνέχεια σε εκδήλωση σε αίθουσα της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών στη Νέα Σμύρνη και, από το 2000 και έπειτα, στην Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης.
Ρόκα (φυτό)

Χαρακτηριστικά

Βρίσκεται στις περιοχές της Μεσογείου αυτοφυής (άγρια ρόκα) ή καλλιεργείται, ενώ έχει εγκλιματιστεί και στη βόρεια Αμερική. Η καταγωγή της είναι από τη νοτιοανατολική Ασία. Επίσης ευδοκιμεί σε υγρό έδαφος
Η ρόκα είναι χειμωνιάτικο φυτό ενώ ανθίζει από το Μάρτιο έως τον Ιούνιο. Το ύψος του φυτού φτάνει τα 80 χιλιοστά με βλαστούς που διακλαδίζονται. Τα άνθη της, που έχουν διάμετρο 2-4 εκατοστά, είναι λευκά με πορφυρές φλέβες ή κιτρινωπά διατεταγμένα και σχηματίζουν ταξιανθίες. Τα φύλλα της είναι πτερωτά και ο καρπός είναι μικρός και κωνικός, ραμφοειδής και φέρει σπόρια ωοειδή,κίτρινου χρώματος.

Κατανάλωση

Ο βλαστός και τα φύλλα της ρόκας τρώγονται σε διάφορες σαλάτες, ενώ σε ορισμένες περιοχές μαγειρεύεται μαζί με κρέας (παραδοσιακό Σλοβένικο πιάτο). Η γεύση της είναι πιπεράτη, αρωματική και ελαφρώς πικρή.
Ένα είδος σαλάτας με ρόκα, παρμεζάνα, λιαστές ντομάτες και ξύδι μπαλσάμικο είναι πολύ δημοφιλές στις Ιταλία, Αλβανία, Ισπανία και στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια η ζήτηση έχει αυξηθεί και υπάρχουν καλλιέργειες σε πολλές περιοχές. Η άγρια ρόκα έχει πιο πιπεράτη γεύση και πιο έντονο άρωμα από τη καλλιεργούμενη.
Από τα σπόρια του φυτού λαμβάνεται ένα ελαφρώς καυστικό έλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική.
Πανψηφιακός αριθμός

Ως πανψηφιακός αριθμός ονομάζεται ο φυσικός αριθμός στον οποίο περιέχονται τουλάχιστον μια φορά το κάθε ένα ψηφίο του αριθμητικού του συστήματος / αριθμητικής βάσης.
Ουιτσίτα (Κάνσας)

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε το 1870, με βάση την επιτυχία των επιχειρηματιών που ήρθαν για να κυνηγήσουν και να συναλλαχτούν με τους αυτόχθονες πληθυσμούς. Η θέση της στο μονοπάτι Chisholm, έκανε τη Ουιτσίτα προορισμός για τους οδηγούς των βοοειδών που κατευθύνονταν βόρεια για να έχουν πρόσβαση στους σιδηρόδρομες και κατεπέκταση στις αγορές των Ανατολικών Πολιτειών. Τον 20ο αιώνα, πρωτοπόροι στην αεροπλοΐα όπως ο Κλάιντ Τσέσνα, Γουόλτερ Μπιτσς και Μπιλ Λίαρ άρχισαν τα σχέδια που έδωσαν στη Ουιτσίτα το προσωνύμια Παγκόσμια Πρωτεύουσα των Αιθέρων'. Οι εταιρίες κατασκευής αεροσκαφών Στιάρμαν, Τσέσνα, Μούνεϊ και Μπιτσκραφτ ιδρύθηκαν όλες στην Ουιτσίτα στα τέλη του 1920 και στις αρχές του 1930. Η Τσέσνα και η Χώκερ Μπίτσκραφτ εξακολουθούν να έχουν την έδρα τους στην Ουιτσίτα σήμερα, όπως και οι Learjet και Spirit AeroSystems, ενώ τόσο η Airbus όσο και η Boeing διατηρούν εργατικό δυναμικό στην Ουιτσίτα. Η πόλη ήταν επίσης έδρα της πρώην εταιρείας Derby Oil Company, η οποία αγοράστηκε από την Coastal Corporation το 1988.

Πολιτισμός και εκπαίδευση

Η Ουιτσίτα είναι πολιτιστικό κέντρο της περιοχές και σε αυτή έχει κατασκευαστεί η Intrust Bank Arena, καθώς και πολλά νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, εστιατόρια, εμπορικά κέντρα, μουσεία και πάρκα. Πολλά πανεπιστήμια εδρεύουν στην Ουιτσίτα, με μεγαλύτερο το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Ουιτσίτα με 15.000 εγγεγραμένους φοιτητές. Τον Ιούλιο του 2006, το CNN και το περιοδικό Money κατατέταξαν την Ουιτσίτα ένατη στη λίστα για τις 10 καλύτερες μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ για να ζεις.
Τάταροι

Ιστορική διαδρομή

Οι Τάταροι έλκουν την ιστορική καταγωγή τους από τη Χρυσή Ορδή, ένα κράτος που προέκυψε από τη διάσπαση της Μογγολικής Αυτοκρατορίας (1294) και προήλθε από την ανάμιξη των Μογγόλων του Καζακστάν με τους Τούρκους του Καυκάσου και τους Βουλγάρους του Βόλγα. Η Χρυσή Ορδή εισέπραττε φόρο υποτέλειας από τις ρωσικές πόλεις και έμεινε ενωμένη μέχρι τη δεκαετία του 1440, όταν διασπάσθηκε σε μικρότερα ταταρικά χανάτα. Όλα αυτά τα χανάτα καταλύθηκαν τον επόμενο αιώνα από τους Ρώσους πλην του χανάτου της Κριμαίας - επιβίωσε μέχρι το 1783, κυρίως χάρη στην υποστήριξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που το χρησιμοποίησε για ανάσχεση της ρωσικής επέκτασης στη Μαύρη Θάλασσα.
Αφού τους κατέκτησαν το 16ο αιώνα, οι Ρώσοι αξιοποίησαν τους Τατάρους. Μαζί με τους Κοζάκους αποτελούσαν τα δύο μη ρωσικά επίλεκτα σώματα του ρωσικού στρατού, και κάποιοι από αυτούς έγιναν μέλη της παραδοσιακής αριστοκρατίας (βογιάροι). Ένας βογιάρος ταταρικής καταγωγής, ο Μπαρίς Γκοντουνόβ, έφθασε μέχρι το ύπατο αξίωμα του Τσάρου του Ρωσικού Βασιλείου το 1598.

Οι Τάταροι σήμερα

Οι Τάταροι αποτελούν το μεγαλύτερο μη σλαβικό έθνος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη παρρωσική απογραφή, ο αριθμός τους ανέρχεται σε 5.554.601 κατοίκους (3,8% του συνολικού πληθυσμού, υστερούν μόνο των Ρώσων). Είναι διασκορπισμένοι στα Διαμερίσματα του Βόλγα και των Ουραλίων, με πυκνότερες συγκεντρώσεις στο Ταταρστάν, το Τσελιάμπινσκ και το Άστραχαν. 
Τάταροι υπάρχουν επίσης και σε γειτονικές χώρες, αλλά όχι σε τόσο μεγάλους αριθμούς: Γεωργία, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Κίνα, νότια Ουκρανία, Βουλγαρία, Τουρκία, Πολωνία, Λευκορωσία. 
Ανάμεσα στους Τατάρους υπάρχει και ένας μικρός πληθυσμός ελληνικής καταγωγής, ο οποίος κατοικεί κυρίως στην Ουκρανία (Κριμαία, Μαριούπολη) . Λέγονται Γραικοτάταροι ή Ουρούμ Ρωμιοί. Οι Ουρούμ υιοθέτησαν την ταταρική γλώσσα στα τέλη του 18ου αιώνα και χρησιμοποιούν την γλώσσα Ουρούμ, αλλά παρέμειναν χριστιανοί ορθόδοξοι μέχρι σήμερα. Μετά τη διάσπαση της Ένωσης των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών πολοί Ουρούμ μεταναστάτευσαν στην Ελλάδα.
Χιονοθύελλα

Η χιονοθύελλα είναι μια έντονη χειμερινή καταιγίδα που χαρακτηρίζεται από χαμηλές θερμοκρασίες, ισχυρούς ανέμους και έντονη χιονόπτωση.

Whiteout΄

Οι βαριές χιονοθύελλες δημιουργούν την κατάσταση που είναι γνωστή ως whiteout (στα ελληνικά μεταφράζεται συχνά ως λευκό σκοτείνιασμα), στην οποία η ορατότητα μηδενίζεται εντελώς και ο ορίζοντας φαίνεται να εξαφανίζεται σε μια λευκή ανυπαρξία. Επιπλέον, χάνεται η αίσθηση του προσανατολισμού καθώς και η αίσθηση του βάθους / απόστασης ή ενδεχομένως ακόμα και της ισορροπίας.
Οι εξαιρετικά βαριές χιονοθύελλες δημιουργούν ολοκληρωτικό whiteout, στο οποίο χάνονται εντελώς ακόμα και οι σκιές, το ανάγλυφο του τοπίου, τα κοντινά αντικείμενα και τα σύννεφα, ενώ πρακτικά είναι αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς το έδαφος από τον ουρανό. Σε τέτοια ακραία κατάσταση, μπορει να χαθεί η αίσθηση του προσανατολισμού ακόμα και 5 μέτρα έξω από την είσοδο ενός κτιρίου και να γίνει δύσκολη η επιστροφή. Έχουν αναφερθεί θάνατοι ανθρώπων που χάθηκαν στο χιόνι ακόμα και μερικά μέτρα έξω από τα σπίτια τους και δεν έβρισκαν το δρόμο να γυρίσουν πίσω.
Για τις λεγόμενες ασύλληπτες χιονοθύελλες, που είναι το ανώτατο στην κλίμακα, χρησιμοποιούνται και οι όροι χειμερινή υπερκαταιγίδα (winter superstorm) και λευκός τυφώνας (white hurricane). Εκτός της εξοντωτικής ταχύτητας των ανέμων που τις συνοδεύουν, το whiteout είναι τόσο απόλυτο και η ποσότητα του χιονιού που συσσωρεύουν ανά δευτερόλεπτο τόσο τεράστια, ώστε η έξοδος σε ανοιχτό χώρο αποβαίνει άμεσα θανατηφόρα. Πρακτικώς όμως είναι τόσο ακραίες που δεν συμβαίνουν σχεδόν ποτέ και πουθενά, παρά μόνο σπανιότατα στην Ανταρκτική τον χειμώνα, όπου συνήθως όμως επικρατεί μια διαφορετική μορφή του φαινομένου, γνωστή ως χιονοθύελλα εδάφους (ground blizzard).

Χιονοθύελλα εδάφους

Έτσι ορίζεται κάθε βαριά χιονοθύελλα στην οποία όμως δεν υπάρχει χιονόπτωση. Συμβαίνει όταν το ήδη υπάρχον χιόνι στο έδαφος σαρώνεται από τους ισχυρούς ανέμους, μειώνοντας την ορατότητα. Είναι το συνηθέστερο είδος χιονοθύελλας στην Ανταρκτική, καθώς στην ήπειρο αυτή οι ατμοσφαιρικές κατακρημνίσεις είναι πάρα πολύ σπάνιες, λόγω των εξαιρετικά χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούν και έχουν ως αποτέλεσμα την σχεδόν πλήρη έλλειψη υγρασίας. Κατά καιρούς πάντως, έχουν σημειωθεί και σε εύκρατες περιοχές.

Κίνδυνοι

Αν και γενικώς η κοινή γνώμη δεν θεωρεί τις χειμερινές καταιγίδες τόσο επικίνδυνες όσο θεωρούνται οι τυφώνες και οι σίφωνες, ωστόσο πρέπει να τονιστεί ότι μερικές φορές μπορεί να γίνουν εξαιρετικά επικίνδυνες, καθώς μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μπορεί να πέσουν τεράστιες ποσότητες χιονιού, προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες και παραλύοντας ολόκληρες περιοχές. Ο άνεμος στοιβάζει χιόνι μπροστά σε όποιο αντικείμενο συναντά ως εμπόδιο, σχηματίζοντας τεράστιους χιονόλοφους και μπορεί να σκεπάσει εντελώς αυτοκίνητα ή ακόμα και τρένα, παγιδεύοντας και σκοτώνοντας τους επιβάτες μέσα σε αυτά. Ακόμα και λιγότερο σφοδρές χιονοθύελλες αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο πρόκλησης τροχαίων, συχνά πολλαπλών με αρκετά εμπλεκόμενα οχήματα (καραμπόλες), εξαιτίας του συνδυασμού των ισχυρών ανέμων, της μειωμένης πρόσφυσης στο οδόστρωμα και της ελάχιστης ορατότητας.
Θέατρο Λυκαβηττού

Ιστορία

Κατασκευάστηκε το 1964-65. Ο χώρος του λατομείου εκμισθώθηκε τον Οκτώβριο του 1964 από την Άννα Συνοδινού για είκοσι χρόνια, με άδεια κατασκευής θεάτρου και με την υποχρέωση να επιστρέψει στην κυριότητα του Δημοσίου μετά την πάροδο της περιόδου της μίσθωσης.

Κατασκευή

Αρχιτέκτονας του θεάτρου ήταν ο Τάκης Ζενέτος. Το θέατρο αποτελείται από μεταλλικό σκελετό, ο οποίος έχει χτιστεί σε κοίλο χώρο που είχε προκύψει από λατομικές εργασίες.
Θανάσης Παπακυριτσόπουλος

Βιογραφικό

Ο Θανάσης Παπακυριτσόπουλος καταγόταν από το Αμούρι και ήταν γιος του δικηγόρου και δημάρχου του Αμουρίου, Γεωργίου Παπακυριτσόπουλου. 
Το 1877 κατατάχθηκε στο στρατό και έγινε λοχίας. Στη διάρκεια της θητείας του όμως, μετά από ένα επεισόδιο που είχε με έναν ανώτερό του, καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους. Αφού έμεινε στη φυλακή έξι μήνες του δόθηκε χάρη και επέστρεψε στο σύνταγμά του. Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του γύρισε στη Λαμία.
Στη Λαμία ο Παπακυριτσόπουλος ερωτεύθηκε μια κοπέλα, με την οποία ήταν ερωτευμένος και ένας ανθυπολοχαγός, που ανήκε στη φρουρά της πόλης. Μια μέρα ο Παπακυριτσόπουλος επιτέθηκε στον ανθυπολοχαγό στο δρόμο και τον έδειρε με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να φυλακιστεί στις φυλακές της Λαμίας, από όπου δραπέτευσε μετά από τέσσερις μήνες, το 1890. Στη συνέχεια βγήκε στο βουνό και σχημάτισε την πρώτη συμμορία του. Μερικές μέρες μετά πέθανε ο πατέρας του για τον οποίο είχε ήδη βγει ένταλμα προσωποκράτησης για χρέη προς το δημόσιο.
Αργότερα ο Παπακυριτσόπουλος έγινε μέλος της συμμορίας του Τσουλή και συμμετείχε στη ληστεία και το φόνο του Εμίν Βέη έξω από τον Αλμυρό και στην απαγωγή και  δολοφονία του γιού του πλούσιου γαιοκτήμονα Κοροδήμου, μολονότι ο κτηματίας τούς είχε καταβάλλει 100.000 δρχ.
Ο Παπακυριτσόπουλος σκοτώθηκε το 1894 κατά τη διάρκεια της  καταδίωξή του από καταδιωκτικά αποσπάσματα. Λίγες μέρες πριν είχε απάγει τον εισαγγελέα Πρωτοδικών Λαμίας Λεωνίδα Ροζάκη και τον ανακριτή Γεώργιο Αγγελή, κατά τη μετάβασή τους από την Υπάτη σε χωριό της Φθιώτιδας. Μαζί τους ήταν και δύο γραμματείς τους οποίους ο Παπακυριτσόπουλος άφησε ελεύθερους για να μεταφέρουν μήνυμα ο μεν πρώτος στον νομάρχη Φθιώτιδας ο δε δεύτερος στα καταδιωκτικά αποσπάσματα, να σταματήσουν κάθε καταδίωξη των ληστών προκειμένου να μη κινδυνεύσουν οι απαχθέντες. Όμως οι αρχές αρνήθηκαν κάθε συνεννόηση με τους ληστές ακόμα και αν αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή του εισαγγελέα και του ανακριτή. Ειδικότερα το υπουργείο Εσωτερικών σε ερώτηση του νομάρχη σχετικά με το ποια στάση θα έπρεπε να κρατήσουν απάντησε: «Να εξέλθουν πολυάριθμα αποσπάσματα και να καταδιώξουν αμειλίκτως τους ληστάς χωρίς να φεισθούν της ζωής των αιχμαλώτων, αρκεί να εξοντωθεί η ληστοσυμμορία η οποία επί έτη ολόκληρα τρομοκρατεί ολόκληρον την Στερεά Ελλάδα». Ο εισαγγελέας Ροζάκης σκοτώθηκε από τον Παπακυριτσόπουλο ενώ ο ανακριτής Αγγελής από σφαίρα πιθανόν των καταδιωκτικών αποσπασμάτων. Στις 10 Φεβρουαρίου 1935 στο κακουργιοδικείο της Λαμίας έγιναν τα αποκαλυπτήρια των πορτρέτων των δύο θυμάτων.

Πηγή

Τζανακάρης, Βασίλης Ι. (2008). Οι λήσταρχοι - Τα παλληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν. Εκδόσεις Μεταίχμιο, σελ. 720. ISBN 978-618-03-0183-0.
Άλοϋς Α΄ του Λίχτενσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος επιζήσας γιος τού Φραγκίσκου-Ιωσήφ Α΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και της Λεοπολδίνης, κόρης τού Φραγκίσκου-Φιλίππου κόμη του Στέρνμπερκ.
Όταν ήταν νέος ενεγγράφη στο στρατό, αλλά λόγω της ασθενούς υγείας του, αποσύρθηκε. Το μεγάλο του ενδιαφέρον ήταν η δασοκομία και η κηπουρική: φύτευσε πολλά εξωτικά δένδρα στις εκτάσεις του για οικονομικούς και αισθητικούς λόγους. Επίσης στόλισε το πάρκο Άισγκρουμπ με διακοσμημένα κτήρια. Υποστήριξε τις εργασίες εξόρυξης στις περιοχές του στη Μοραβία με σκοπό το κέρδος· για τον λόγο αυτόν έφτιαξε σιδερένιες κατασκευές στο Ολομόουτς.
Ο Άλοϋς Α΄ επέκτεινε τη βιβλιοθήκη στο Λίχτενσταϊν με την αγορά ολόκληρων συλλογών βιβλίων. Με τον αρχιτέκτονά του Γιόζεφ Χάρντμουτ σχεδίασε ένα νέο ανάκτορο στη Βιέννη. Μίσθωνε μία εποχική θεατρική ομάδα και ένα μόνιμο μουσικό σύνολο. Κατά τη διακυβέρνησή του στο Λίχτενσταϊν έγινε η τελευταία καρατόμηση, της Μπάρμπαρα Έρνι για κλοπή.
Χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 46 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ιωάννης Α΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Καρολίνα (1768-1831), κόρη του Ιωάννη-Γουλιέλμου κόμη του Μάνντερσαϊτ-Μπλάνκεναϊμ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Σημαία του Μόντρεαλ

Ιστορία

Ο δήμαρχος Ντενί Κοντέρ ανακοίνωσε, στις 12 Φεβρουαρίου 2017, πως η σημαία θα τροποποιούνταν, στα πλαίσια των εορτασμών των 375ων γενεθλίων του Μόντρεαλ, ώστε να τοποθετηθεί εντός αυτής ένα σύμβολο επιλεγμένο από τους αυτόχθονες. Η νέα σημαία του Μόντρεαλ, η οποία υιοθετήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2017, φέρει, πλέον, ένα λευκό πεύκο, το οποίο συμβολίζει το Δέντρο της Ειρήνης στους αυτόχθονες λαούς, στο κέντρο της.
Στρατόπεδο προσφύγων Ναγιαπάρα

Το στρατόπεδο προσφύγων Ναγιαπάρα (Βεγγαλικά: নয়াপাড়া শরণার্থী শিবির‎) είναι στρατόπεδο προσφύγων στο Τεκνάφ, στο Κοξ Μπαζάρ Μπαγκλαντές. Βρίσκεται δίπλα στο χωριό Ντουμντούμια και κατοικείται ως επί το πλείστον από Μουσουλμάνους Ροχίνγκια που έφυγαν από τις θρησκευτικές διώξεις στη γειτονική Μιανμάρ. Είναι ένα από τα δύο κυβερνητικά στρατόπεδα προσφύγων στο Κοξ Μπαζάρ, με το άλλο να είναι το στρατόπεδο προσφύγων Κουτουπαλόνγκ. Τα δύο στρατόπεδα προσφύγων είχαν συνολικό πληθυσμό περίπου 30.000 προσφύγων τον Ιούλιο του 2017. τον Σεπτέμβριο του 2017, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (ΥΑΟΗΕΠ) εκτίμησε ότι το σύνολο του πληθυσμού των δύο στρατοπέδων προσφύγων είχε αυξηθεί σε πάνω από 77.000 άτομα. Στις 14 Ιανουαρίου 2018, ο εκτιμώμενο πληθυσμός του στρατοπέδου προσφύγων Ναγιαπάρα είναι γύρω στα 23.065 άτομα.
Λέα Σπρούνγκερ

Καριέρα

Γεννημένη στη Νιόν, συμμετείχε στα 200 μέτρα και στα 4 x 100 μέτρα σκυταλοδρομίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 συμμετείχε στα 400 μέτρα με εμπόδια.
Έχει ατομικό ρεκόρ 54.29 δ από τη Λωζάνη το 2017 στα 400 μέτρα με εμπόδια. Επίσης, έχει στην κατοχή της το ρεκόρ Ελβετίας στα 400 και τα 200 μέτρα, με χρόνους 50.52 και 22.38 δευτερολέπτων αντίστοιχα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα εμπόδια, ενώ στη διοργάνωση δύο χρόνια μετά κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, με χρόνο 54.33 δευτερόλεπτα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 τερμάτισε πέμπτη στον τελικό των 400 μέτρων μετ' εμποδίων, με επίδοση 54.59 δευτερολέπτων.
Με χρόνο 51.61, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, στα 400 μέτρα.
Θράσιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θράσιος είναι γνωστός ένας Παίονας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Αχιλλέα μαζί με άλλους έξι συμπατριώτες του στις όχθες του ποταμού Σκαμάνδρου. Ο Θράσιος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Φ, στίχος 210).
Για την παρέα (τηλεοπτική εκπομπή)

Ιστορικό και Περιεχόμενο

Τον Ιούνιο του 2018 το κανάλι εξέδωσε δελτίο τύπου στο οποίο ανέφερε πως ο παρουσιαστής που αναλαμβάνει την εκπομπή είναι ο Νίκος Μουτσινάς -που την προηγούμενη σεζόν πρωταγωνιστούσε στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1 Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια και παρουσίαζε μαζί με την Ζέτα Μακρυπούλια την βραδινή εκπομπή Sunday Live η οποία κράτησε τέσσερα επεισόδια- ενώ ο τίτλος της εκπομπής είναι "Για την Παρέα".

Περιεχόμενο

Σε κάθε επεισόδιο βλέπουμε ένα πολυμορφικό σκηνικό, ένα κοινό που βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο και μία μπάντα, τους Alcatrash, οι οποίοι συνοδεύουν τον παρουσιαστή και τραγουδούν ανάλογα με τη διάθεση του. Ο παρουσιαστής σχολιάζει τη showbiz και πολλές από τις στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης. Επίσης, κάνει διάφορες ανακοινώσεις σχετικά με τη showbiz και φέρνει στο πλατό καλεσμένους οι οποίοι μιλούν για την καριέρα τους και συμμετέχουν σε διασκεδαστικά παιχνίδια.
Προσόδιο

Προσόδιο -από τη λέξη πρόσοδο που σημαίνει προσέλευση- λέγεται το είδος της αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης που τραγουδιόταν ή ψαλλόταν με συνοδεία αυλού κατά τη μετάβαση ή την είσοδο στους ναούς ή τους βωμούς.
Το προσόδιο επειδή ήταν θρησκευτικό άσμα είχε πομπικό ή τελετουργικό χαρακτήρα.

Ιστορία

Η αρχή του προσοδίου ανάγεται στην αρχαιότητα.
Ο πρώτος που έγραψε προσόδιο ήταν ο αρχαίος ποιητής Εύμηλος, με σκοπό να υμνήσει το Θεό Απόλλωνα. Αργότερα προσόδια έγραψαν και άλλοι λυρικοί ποιητές, ενώ το προσοδιακό μέτρο χρησιμοποίησε και ο Σοφοκλής.
Το προσόδιο ψαλλόταν αρχικά από το χορό προς τιμήν του Θεού Απόλλωνα, ενώ αργότερα ψαλλόταν και για τους υπόλοιπους Θεούς του Ολύμπου.

Μέτρο

Το μέτρο του προσόδιου, ονομάζεται προσοδιακό και έχει τη μορφή του αναπαιστικού μέτρου.
Ειδικότερα το προσοδιακό μέτρο έχει την εξής μορφή: ∪ ∪ — ∪ ∪ — ∪ ∪ —.
Team Iskry

Οι Team Iskry (Bialo-Czerwone Iskry, Αγγλικά: White and Red Sparks)
είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων της Πολωνικής Αεροπορίας. Το σμήνος δημιουργήθηκε το 1969 στην αεροπορική βάση του Ράντομ, ως μέρος της 60ης Εκπαιδευτικής Πτέρυγας, και αρχικά έφερε το όνομα Rombik. Χρησιμοποιεί αεροσκάφη TS-11 Iskra και μεταξύ του 1993 και του 1998 τα μέλη της αυξήθηκαν από τέσσερα σε εννιά. Σήμερα οι Team Iskry αποτελούν μέρος του 1ου Κέντρου Εναέριας Εκπαίδευσης στην αεροπορική βάση του Dęblin.