google/wiki40b huggingface dataset:
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μοζαμβίκης

Ιστορία

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1975. Προσχώρησε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) το 1978. Εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1980.
Αρχαιολογική Συλλογή του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών

Η Αρχαιολογική Συλλογή του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών είναι μουσείο στο Διεθνές Αερολιμένα Αθηνών στα Σπάτα στην Αττική της Ελλάδας.
Η συλλογή δημιουργήθηκε το 2003 και φιλοξενεί πολλά αρχαία αντικείμενα που αποκαλύφθηκαν κατά τις εργασίες κατασκευής στο χώρο που ήταν κάποτε μια ακμάζουσα γεωργική έκταση κατά την αρχαιότητα.
Το μουσείο εγκαινίασε ο Υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Υπουργός Μεταφορών Χρήστος Βερελής και εκείνη την εποχή είχε 172 κομμάτια, κυρίως αμφορείς, εργαλεία, επιγραφές και ανάγλυφα γλυπτά που χρονολογούνται από τη Νεολιθική μέχρι τη Βυζαντινή εποχή.
Recherche

Η εφημερίδα Recherche, δηλαδή στην ελληνική γλώσσα "έρευνα", ήταν γαλλική εφημερίδα με τόπο έκδοσης τα Χανιά. Η εφημερίδα πρωτοεκδόθηκε το 1898, ενώ το 1937, διευθυντής του εντύπου της ήταν ο Αντώνιος Μπορτόλης και εκδότης ο Ιωάννης Βορτόλης. Υπήρξε όργανο του Λαϊκού Κόμματος για την περιοχή των Χανίων.
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικός αγώνας ανδρών σε δημόσιο δρόμο

Σύνοψη αγωνίσματος

Το μοναδικό αγώνισμα ποδηλασίας δρόμου διεξήχθη στις 12 Απριλίου (ήταν το προτελευταίο χρονολογικά αγώνισμα της ποδηλασίας). Οι επτά ποδηλάτες από τρεις χώρες διήνυσαν συνολικά μία απόσταση 87 χιλιομέτρων από την Αθήνα έως τον Μαραθώνα και πίσω.
Ο Αριστείδης Κωνσταντινίδης οδηγούσε την κούρσα από την αρχή μέχρι και την άφιξη στον Μαραθώνα. Το ποδήλατό του όμως έσπασε κατά την επιστροφή του στην Αθήνα και έχασε πολύτιμο χρόνο μέχρι να βρεθεί κάποιο άλλο ποδήλατο για να συνεχίσει, κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Βρετανός Έντουαρντ Μπάτελ ο οποίος πέρασε μπροστά. 
Τόσο ο Κωνσταντινίδης όσο και ο Μπάτελ έπεσαν από μία ακόμη φορά πριν τερματίσουν, αλλά η πτώση του Βρετανού ήταν πιο σοβαρή καθώς τον έριξε στην τρίτη θέση. Ο Κωνσταντινίδης κατάφερε τελικά να τερματίσει στην πρώτη θέση, με τον Γερμανό Άουγκουστ Γκέντριχ να κατακτά τη δεύτερη.
Σεβίλλη (επαρχία)

Η Επαρχία της Σεβίλλης (στα ισπανικά: Provincia de Sevilla) είναι μία από τις οκτώ επαρχίες της Αυτοδιοίκητης Περιφέρειας της Ανδαλουσίας στην Ισπανία. Βρίσκεται στα δυτικά της Περιφέρειας και συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Μπαδαχόθ στην Εξτρεμαδούρα, ανατολικά με την επαρχία της Κόρδοβας, νότια με τις επαρχίες του Κάδιθ και της Μάλαγας και δυτικά με την επαρχία της Ουέλβας μη έχοντας έξοδο στη θάλασσα. Έχει εμβαδόν 14,036 χμ² και συνολικό πληθυσμό 1.941.355 κατοίκους (2014), όντας η τέταρτη πιο πολυπληθής της Ισπανίας και η πρώτη της Ανδαλουσίας. Πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη. Είναι η δεύτερη πιο οικονομικά δραστήρια επαρχία της Ανδαλουσίας μετά την αντίστοιχη της Μάλαγας.

Ορογραφία

Στα βόρεια τη διασχίζει η οροσειρά Σιέρρα Μορένα.

Υδρογραφία

Η επικράτειά της κυριαρχείται από τον μεγαλύτερο ποταμό της Ανδαλουσίας, Γουαδαλκιβίρ και τους παραποτάμους του. Από τη δεξιά του όχθη ρέουν οι Γουαδιαμάρ, Ριβέρα ντε Ουέλβα, Μπιάρ και Ριβέρα ντε Ουέσνα ενώ από την αριστερή του όχθη οι Σαλάδο ντε Μορόν, Γουαδαΐρα και Κορβόνες.

Ιστορία

Ιστορικά ο σημαντικότερος πολιτισμός που άνθησε στην δυτική κοιλάδα του Γουαδαλκιβίρ ήταν οι Ταρτήσσσιοι που εξαφανίστηκαν από την ιστορία μετά από τις διαμάχες τους με τους Φοίνικες που ήλεγχαν τις εμπορικές αποικίες της ατλαντικής ακτής της Ανδαλουσίας. Μετά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο η περιοχή πέρασε στον έλεγχο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και εντάχθηκε στην επαρχία της Εκείθεν Ιβηρίας. Επί αυτοκρατορίας ιδρύθηκε η επαρχία της Βαιτικής που πήρε το όνομά της από τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ (στα λατινικά Baetis). Κυρίαρχο ρόλο στην επαρχία έπαιζε η ρωμαϊκή αποικία της Ίσπαλις και η γειτονική της Ιτάλικα, λίκνο των αυτοκρατόρων Τραϊανού και Αδριανού. Έτερες σημαντικές αποικίες ήταν η Astigi (σημ. Έθιχα), η Carmo (σημ. Καρμόνα) και η Salpensa (σημ. Ουτρέρα). Η Ίσπαλις ήταν έδρα του ομώνυμου conventus.
Το Βησιγοτθικό βασίλειο δεν άλλαξε ιδιαίτερα την διοικητική οργάνωση της ρωμαϊκής επικράτειας, διατηρώντας την επαρχία της Βαιτικής και τις υποδιαιρέσεις της, όπου προστέθηκαν και η χριστιανικές επισκοπές. Η Μουσουλμανική κατάκτηση της Ιβηρικής είδε την Ίσπαλι (στα αραβικά πλέον Isbiliya) να συνεχίζει να είναι η μητρόπολη της Αλ-Άνταλους. Με τους Αλμοάδες η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από την Κόρδοβα στη Σεβίλλη. Η κατάκτηση της Σεβίλλης εντάχθηκε στα πλαίσια της καστιλιανικής κατάκτησης της κοιλάδας του Γουαδαλκιβίρ από τον Φερδινάνδο Γ΄ στα μέσα του 13ου αιώνα. Έκτοτε και μέχρι τη σύγχρονη εποχή η περιοχή της Σεβίλλης αποτέλεσε το ομώνυμο Βασίλειο, που έζησε ιδιαίτερη άνθηση με αφορμή το εμπόριο με την Αμερική από τον 16ο μέχρι τον 18ο αιώνα, όταν και το βάρος μεταφέρθηκε στο Κάδιθ.
Η επαρχία της Σεβίλλης με τα σημερινά της όρια προέκυψε από την διοικητική διαίρεση του Χαβιέρ ντε Μπούργος το 1833.
Κωνσταντίνος Παπασταύρου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κωνσταντίνος Παπασταύρου γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Μαύροβο (Μαυροχώρι) περιφερειακής ενότητας Καστοριάς. Λόγω των χαρακτηριστικών ματιών του, έλαβε το προσωνύμιο "Μαυρομάτης".

Ένοπλη δράση

Συγκρότησε ένοπλο σώμα από Μαυροβίτες και Καστοριανούς και έδρασε στις περιοχές Καστοριάς, Εορδαίας και Αμυνταίου καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα εναντίον Βουλγαρικών και Οθωμανικών στόχων. Το σώμα του αποτελούνταν από 40 - 45 άντρες. 
Συνεργάστηκε επίσης με τους οπλαρχηγούς Αλέξανδρο Γεωργιάδη και Στέργιο Κουντουρά.
Τεοντόρ Ζερικώ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου στη Ρουέν. Ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Σε ηλικία 4 ετών μετακομίζουν στο Παρίσι και φοιτά στο Αυτοκρατορικό Λύκειο για δεκατρία χρόνια. Το 1808 αρχίζει να φοιτά στο ατελιέ του Καρλ Βερνέ (Carle Vernet), ζωγράφου ειδικευμένου σε σκηνές μάχης, κυνηγιού και ιπποδρομιών. Δύο χρόνια μετά, γίνεται μαθητής του Πιέρ Ναρσίς-Γκερέν (Pierre-Narcisse Guérin), επιτυχημένου ζωγράφου της εποχής.
To 1812 εκθέτει στο Σαλόν το έργο «Αξιωματικός Έφιππων Κυνηγών Αυτοκρατορικής Φρουράς εφορμά» και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο. Σε δύο χρόνια, εκθέτει εκεί το «Τραυματισμένος θωρακοφόρος αποσύρεται από τη μάχη» και αντιμετωπίζεται με ψυχρότητα. Την επόμενη χρονιά, συνάπτει ερωτικό δεσμό με την Αλεξαντρίν-Μοντέστ Καρτέλ και κατατάσσεται για οκτώ μήνες στο σώμα της Βασιλικής Φρουράς. Το επόμενο έτος συμμετέχει στο διαγωνισμό για το βραβείο της Ρώμης, αλλά αποτυγχάνει. Όταν μάλιστα γίνεται γνωστός ο δεσμός του, η οικογένεια τον υποχρεώνει να μετακομίσει στη Ρώμη.
Επιστρέφει στη Γαλλία το Σεπτέμβριο της επόμενης χρονιάς και, τον επόμενο Αύγουστο, η Αλεξαντρίν τού χαρίζει ένα γιο. Για να αποφύγει το σκάνδαλο, ο πατέρας του την υποχρεώνει να εγκατασταθεί στην εξοχή. Το 1819 ο πίνακας «Η Σχεδία της Μέδουσας» περνά σχεδόν απαρατήρητος από το Σαλόν. Την επόμενη χρονιά, όμως, τον εκθέτει στο Egyptian Hall οf London, όπου και διαμένει για ένα περίπου χρόνο. Επιστρέφει τον Δεκέμβριο της επόμενης χρονιάς στο Παρίσι με κλονισμένη υγεία.

Το τέλος

Το 1823, μετά από ένα ακόμα ατύχημα με το άλογο, η κατάστασή του επιδεινώνεται ραγδαία. Πεθαίνει στις 26 Ιανουαρίου 1824, σε ηλικία μόλις 33 ετών, και ενταφιάζεται στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ του Παρισιού.
Μεθανοϋλοφθορίδιο

Αμμωνιόλυση

Με επίδραση αμμωνίας (NH₃) μετατρέπεται σε μεθαναμίδιο:

Αμινόλυση

1. Με επίδραση πρωτοταγών αμινών (RNH₂) μετατρέπεται σε μεθαναλκυλαμίδιο:
2. Με επίδραση δευτεροταγών αμινών (RNHR΄) μετατρέπεται σε μεθανοδιαλκυλαμίδιο:

Επίδραση καρβονικού άλατος

Με επίδραση μεθανικού νατρίου μετατρέπεται σε ανυδρίτη μεθανικού οξέος:

Επίδραση αρωματικών ενώσεων

Φορμυλιώνει αρωματικών ενώσεων κατά Friedel-Crafts. Π.χ. από βενζόλιο παράγεται βενζαλδεΰδη:

Παραγωγή οργανομαγνησιακής ένωσης

Με επίδραση μαγνησίου, παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et₂O|), παράγεται φορμυλομαγνησιοφθορίδιο:

Αναγωγή

1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται μεθανάλη ή και μεθανόλη
2. Με LiAlH₄ ή NaBH₄ παράγεται απευθείας μεθανόλη::

Επίδραση διαζωμεθανίου

Με επίδραση διαζωμεθανίου παράγεται τελικά αιθανικό οξύ:
AtlasGlobal

Ιστορία

Η Atlasjet ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου 2001 και ξεκίνησε το πτητικό έργο την 1η Ιουνίου 2001. Η Öger Holdings κατέχει το 51% των μετοχών και η ETS (Τουρκικός τουριστικός όμιλος) το 40% της Atlasjet. Το 2015, μετονομάστηκε σε AtlasGlobal ώστε να αντικατοπτρίζει περισσότερο τις φιλοδοξίες της εταιρείας.
2512 Τάβαστια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τάβαστια εκτιμάται σε 11,79 ± 1,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,106 ± 0,024.
Ατελλανά δράματα

Ως ατελλανό δράμα (Λατινικά: ludi Osci), αναφέρεται δραματικό υποείδος, αρχικά στην οσκανική γλώσσα. Πρόκειται για αυτοσχέδια κομμάτια κωμικών σκηνών, στα οποία σατιρίζοταν χαρακτήρες της υπαίθρου και της πόλης, στην αρχαία Ιταλία. Το όνομα τους οφείλεται στην πόλη Ατέλλα της Καμπανίας. Ουσιαστικά ήταν μικρές σατιρικές παραστάσεις με χαρακτήρες εμπνευσμένους από την πραγματική ζωή.
Οι τέσσερεις κυριότεροι χαρακτήρες (personae oscae), όπως ο πονηρός γεροκαμπούρης (Dossenus), ο ξεμωραμένος και απατημένος γέροντας (Pappus), ο αγροίκος (Maccus), o λαίμαργος (Manducus) καθιερώθηκαν στο συγκεκριμένο είδος και μεταφέρθηκαν αργότερα στην αρχαία Ρώμη, επηρεάζοντας μεταγενέστερα και το ελληνιστικό δράμα.
Τζεμίλ Τουράν Μπαζιντί

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1955 στο Κουρδιστάν της Τουρκίας, στην περιοχή Σερχάτ (Αραράτ). Είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Πήγε στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη για ανώτατες σπουδές. Στο πανεπιστήμιο εντάχθηκε στο Κουρδικό Κίνημα. Στις δύο χούντες της Τουρκίας το 1971 και το 1980, κυνηγήθηκε για την δράση του, φυλακίστηκε, βασανίστηκε και το 1984 δραπέτευσε. Ήρθε στην Ελλάδα και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Αργότερα απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα. Πρόκειται για τον πρώτο Κούρδο συγγραφέα που γράφει απευθείας στα ελληνικά.
Εργάζεται ως δημοσιογράφος στο Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης (Υπουργείο Τύπου). Άρθρα και αναλύσεις του δημοσιεύτηκαν στον ελληνικό και στον κουρδικό τύπο ενώ συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Καθημερινή», «Αυγή», «Ελευθεροτυπία», «Ελεύθερο Βήμα», «Εξουσία», το «Ποντίκι» και «Εφημερίδα των Συντακτών». Αρθρογραφία του υπάρχει στα περιοδικά «Lobby» και «Σαμιζάντ».
Είναι επίτιμος ακαδημαϊκός στη Διεθνή Ακαδημία των Επιστημών Τεχνολογίας, Εκπαίδευσης και Ανθρωπιστικών Επιστημών (Βαλένθια Ισπανία). 
Η UNESCO, στο πλαίσιο του Διαπολιτισμικού Μεσογειακού Προγράμματος που αναπτύσσει το Κέντρο Βαλένθια - Μεσόγειος, τον βράβευσε με Τιμητική Διάκριση.
Ακόμη είναι συνεργάτης και ανταποκριτής τουκόφωνων εντύπων όπως το Özgürlük Yolu 1975, το Roja Welat, το Azadi, το Denge Azadi, το Denge Komkar 1984, το Deng και το Ronahi 1996.
Βονιφάτιος Φαδρίκ

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος τού Αλφόνσο Φαδρίκ γενικού αντιπροσώπου (vicar general) στο δουκάτο των Αθηνών & των Νέων Πατρών (Υπάτης) και της Μαρούλλα ντα Βερόνα, κόρης και κληρονόμου τού Βονιφατίου βαρόνου της Καρύστου & τού 1/3 της Ευβοίας. 
Το 1338 απεβίωσε ο πατέρας του ο Βονιφάτιος κληρονόμησε τη βαρονία της Καρύστου και μερικές κυριότητες στη Στερεά Ελλάδα. Έμεινε στη Σικελία ως το 1359, όταν ήλθε στην Ελλάδα για να διεκδικήσει τις ιδιοκτησίες του. Το 1365 πώλησε τη βαρονία της Καρύστου με όλες τις κώμες που της ανήκαν στη Βενετία, που την εποφθαλμιούσε αντί 6.000 δουκάτων. 
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιάκωβος Φαδρίκ είχε κληροδοτήσει στον Βονιφάτιο "όλα τα δικαιώματα και τις ιδιοκτησίες του" στο δουκάτο των Αθηνών, περιλαμβανομένης της κομητείας των Σαλώνων με τις κυριότητες τού Λοιδωρικίου, της Βιτρινίτσας (Βετερανίτσα), όχι όμως τού Ζητουνίου (Λαμίας) και τού Σιδηροκάστρου (στην Οίτη), που έδωσε στον γιο του Λουδοβίκο Φαδρίκ. Επίσης ο Ιάκωβος έδωσε την Αίγινα στον Βαρθολομαίο, που την παραχώρησε στον γιο του Πέτρο. Έτσι όταν το 1366 απεβίωσε ο Ιάκωβος, ο Βονιφάτιος και ο Λουδοβίκος έγιναν οι πιο ισχυροί αυθέντες των Καταλανικών κτήσεων. Αλλά δεν είχαν μεταξύ τους καλές σχέσεις, καθώς ο Λουδοβίκος έπληξε την εκχώρηση των πατρικών κτήσεων στον Βονιφάτιο και επικράτησε στη διένεξη: το 1375 ο Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας τον αναγνώρισε ως γενικό αντιπρόσωπό του στο δουκάτο των Αθηνών & Νέων Πατρών και στη σύγκρουση που έγινε λίγο μετά, ο Λουδοβίκος υπερίσχυσε. Ο γιος τού Βονιφατίου, ο Πέτρος εξορίστηκε στην Αραγονία, όπου φυλακίστηκε· οι κτήσεις τού Βονφατίου κατασχέθηκαν και ο ίδιος ο Βονιφάτιος απεβίωσε ως τον Σεπτέμβριο τού 1380. 
Το 1381 η χήρα του Ντουλτσία και ο άλλος του γιος Ιωάννης έλαβαν τη συγχώρεση τού Πέτρου Δ΄ της Αραγονίας για τον Βονιφάτιο και τους αποδόθηκαν οι κατασχεθείσες περιοχές. Δεν είναι γνωστό αν πράγματι ανέλαβαν τις ιδιοκτησίες τους.
Αργυρότοπος Θεσπρωτίας

Ιστορικά στοιχεία

Σύμφωνα με οθωμανική απογραφή του 1895, το χωριό  είχε 379 κατοίκους ενώ ως το 1928 ονομαζόταν Αρβενίτσα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Αργυρότοπος λεηλατήθηκε από Γερμανούς στρατιώτες και Αλβανούς ένοπλους συνεργάτες τους ενώ έξι κάτοικοι έχασαν τη ζωή τους.
Ακραίφνιο Βοιωτίας

Ιστορικά στοιχεία

Στην ευρύτερη περιοχή του οικισμού υπήρχε κατά την αρχαιότητα η πόλη Ακραιφία ή Ακραίφνιο ενώ κατά την ύστερη Φραγκοκρατία το Ακραίφνιο αναφέρεται στα επίσημα φραγκικά έγγραφα ως Cardanica. Σε οθωμανικό κατάστιχο του 1466 ονομάζεται ως Καρδίτσα (ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1933 όταν δόθηκε στον οικισμό το όνομα του αρχαίου Ακραιφνίου) ενώ οι, κατανεμημένοι σε περίπου 15 εστίες, κάτοικοί του ήταν Αρβανίτες.
Στο διάστημα 1912 - 1998 το Ακραίφνιο υπήρξε έδρα της κοινότητας Ακραιφνίου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 αποτέλεσε έδρα του διευρυμένου  δήμου Ακραιφνίου, ο οποίος περιλάμβανε και τις πρώην κοινότητες Κόκκινου και Κάστρου. Από το 2011, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, εντάχθηκε διοικητικά στο δήμο Ορχομενού.

Αξιοθέατα

Σημαντικότερα αξιοθέατα κοντά στον οικισμό είναι η αρχαία πόλη Ακραιφία ή Ακραίφνιο από την οποία σώζονται ερείπια της ακρόπολής της, ερείπια του ναού του Πτώου Απόλλωνα που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο και περιγράφεται από τον Παυσανία. Σημαντικά χριστιανικά μνημεία είναι ο Ναός Αγίου Γεωργίου Ακραιφνίου  και η Μονή Πελαγίας - χτισμένη πιθανότερα κατά τον 16ο ή 17ο αιώνα. Φυσικό μνημείο της περιοχής είναι το σπήλαιο Σαρακήνο, που βρίσκεται στα όρια του κάμπου της Κωπαΐδας, δυτικά του χωριού, σε υψόμετρο 100 μέτρα και με θέα προς την Κωπαΐδα, τον Ελικώνα και τον Παρνασσό. Παρουσιάζει σημαντικό αρχαιολογικό ενδιαφέρον καθώς στο εσωτερικό του έχουν βρεθεί ευρήματα που ξεκινούν από το 40.000 π.Χ., και πλήθος άλλων ευρημάτων που ανάγονται στη νεολιθική εποχή.
Καστρί Σύρου

Ανασκαφές

Το 1898, ο Χρήστος Τσούντας μελετώντας τον αρχαιολογικό χώρο, διαπίστωσε ότι από το 2800 π.Χ. οι οικισμοί αρχίζουν να κατασκευάζονται κατά προτίμηση σε απόσταση από τις ακτές, σε πλαγιές λόφων, για προστασία από τις πλημμύρες, τον άνεμο και κυρίως από τους πειρατές.
Οι οικίες στο Καστρί χωρίζονταν με στενούς διαδρόμους για οικονομία χώρου, ενώ ολόκληρος ο οικισμός περιβάλλονταν όχι μόνο από τείχος αλλά και από ισχυρό προτείχισμα. Οι κατοικίες ήταν απλές και αποτελούνταν από ένα ή δύο δωμάτια με ευθυγραμμισμένους ή καμπυλόγραμμους πέτρινους τοίχους πάχους μισού μέτρου περίπου, οι οποίοι έδιναν στα σπίτια σχήμα D. Η οροφή καλυπτόταν από ξύλα, κλαδιά ή καλάμια και το πάτωμα ήταν στρωμένο με χώμα ή με μικρές πλάκες. O οικισμός προστατεύεται από οχυρωματικό περίβολο, πάχους περίπου 2 μέτρων.
Στον οικισμό εντοπίστηκε και εργαστήριο μεταλλοτεχνίας, στο οποίο βρέθηκαν ασημένια, μολύβδινα και μπρούντζινα αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή εργαλείων και όπλων.
Βερνάρδος Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Βερνάρδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και της Σοφίας των Έστριντσεν, κόρης του Άβελ της Δανίας.
Μετά το 1323 απεβίωσε σε ηλικία τουλάχιστον 64 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδος Γ΄.
Μυκοτοξίνες

Οι μυκοτοξίνες (από το ελληνικό μύκης και το λατινικό toxicum που σημαίνει δηλητήριο) είναι ουσίες που παράγονται από ορισμένα είδη μυκήτων όταν αυτοί αναπτύσσονται σε τρόφιμα υπό κατάλληλες συνθήκες. Έχουν εντοπιστεί πάνω από 1000 είδη μυκοτοξινών, που διαφέρουν από χημική άποψη, αλλά έχουν σαν κοινή ιδιότητα ότι μολύνουν τρόφιμα και ζωοτροφές και είναι τοξικές για ανθρώπους και ζώα. Μέσα στην χρόνια τοξική δράση τους περιλαμβάνεται η καρκινογένεση καθώς ηπατικές, νεφρικές και άλλες βλάβες.

Μερικές από τις μυκοτοξίνες που έχουν μελετηθεί περισσότερο είναι οι: αφλατοξίνη, η φουμονιζίνη, ζεαραλενόνη, ωχρατοξίνη κ.ά.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει σειρά κανονισμών που καθορίζουν τα μέτρα ελέγχου που πρέπει να λαμβάνονται στα κράτη μέλη για τον έλεγχο της επιμόλυνσης των τροφίμων από μυκοτοξίνες.
Σχετική νομοθεσία υπάρχει σε πολλά κράτη, ενώ ο Codex Alimentarius (κοινός οργανισμός των FAO και WHO) έχει επίσης εκδόσει προδιαγραφές για την πρόληψη των μυκοτοξινών.
Υπάρχουν αναφορές ότι έχουν δοκιμαστεί ή χρησιμοποιηθεί και σαν βιολογικά όπλα. Υπάρχουν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ότι χρησιμοποιήθηκαν στην Νοτιοανατολική Ασία το 1983, ενώ στη σύρραξη Ιράν-Ιράκ στη δεκαετία του 1980 ανεξάρτητες ιατρικές πηγές διαγνώσανε συμπτώματα οξείας μυκοτοξίνωσης σε στρατιώτες που έλαβαν μέρος σε απόρρητες επιχειρήσεις. Το ίδιο έγινε και στον Πόλεμο του Κόλπου, χωρίς ποτέ να επιβεβαιωθεί από το Αμερικανικό υπουργείο άμυνας.
Πόππυ

Πρώιμη Ζωή 

Η Πόππυ ήθελε να γίνει  Χορεύτρια , ως παιδί μεγάλωσε χορεύοντας, ο πατέρας της ήταν drummer σε μια μπάντα, και θυμάται τη μπάντα του απο πολύ μικρή. Μετακόμισε στο Νάσβιλ, Τενεσί γύρω στην ηλικία των 14 ετών * δηλώνοντας στο 2013 σε συνέντευξη "μετακόμισα εδώ, επειδή ο πατέρας μου άλλαξε τη δουλειά του άρα είπα ξαφνικά 'Νάσβιλ!'  Και οι γονείς μου πήγαν με αυτό – το οποίο ήταν κάπως περίεργο "

Καριέρα

Η Πόππυ μετακόμισε στο Λος Άντζελες το 2014 για να συνεχίσει την καριέρα της. Εκεί συνεργάστηκε με τον διευθυντή Ταϊτάνικ Σινκλέρ, να κάνει μια σειρά από αφηρημένα βιντεο για YouTube .Το 2015, υπέγραψε συμβολαιο με την Island Records, και κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι, "Everybody Wants to Be Poppy", τον ιούνιο του ίδιου έτους. Μετά κυκλοφόρησε το πρώτο της single, "Lowlife" και το πρώτο της EP, ένα four-track pop δίσκο που λέγεται Bubblebath, τον φεβρουάριο του 2016. 
Το πρώτο στούντιο άλμπουμ της, Poppy.Computer, κυκλοφόρησε στις 6 οκτωβρίου, το 2017 από την δισκογραφικη Mad Decent. Η πρώτη συναυλία της περιοδείας της εγινε 19 οκτωβρίου 2017, στο Βανκούβερ. 
Επίσης ετοιμάζει συνεργασία με Έλληνα τραγουδοποιό με όνομα BM κατάγεται από Ρουμάνα μητέρα, Έλληνα πατέρα και μένει στην πόλη Θεσσαλονίκη
Λένας Λεμεσού

Ίδρυση, όνομα και έμβλημα

Ο Λένας Λεμεσού ιδρύθηκε του 1961. Το σωματείο ιδρύθηκε προς τιμή του Στυλιανού Λένα, ήρωα του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ. Έμβλημα της ομάδας είναι ο δικέφαλος αετός.

Επιτραπέζια αντισφαίριση

Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης συμμετέχει στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας Κύπρου.
Γήπεδο Παναιτωλικού

Πληροφορίες

Το γήπεδο έχει δύο κερκίδες στις πλευρές του αγωνιστικού χώρου. Χρησιμοποιείται ως γήπεδο ποδοσφαίρου από το 1930, όμως η πρώτη, μικρή, κερκίδα κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '50. Η κύρια δυτική κερκίδα κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970. Παρ'αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν δε πραγματοποιήθηκε σχεδόν τίποτα στο γήπεδο και αυτό άρχισε να δυσλειτουργεί. Αυτή ήταν η κατάσταση συνεχίστηκε έως το 2005, όταν η νέα διοίκηση αποφάσισε την ανακατασκευή του γηπέδου.
Οι εργασίες ξεκίνησαν μετά τον προβιβασμό του Παναιτωλικού στη Superleague με σκοπό την αύξηση της χωρητικότητας του γηπέδου κατά 1.400 θεατές περίπου στην κερκίδα της οδού Προυσιωτίσσης. Το γήπεδο του Παναιτωλικού έχει δηλαδή τρεις κερκίδες. Επίσης, προστέθηκε επιπλέον φωτισμός και ηλεκτρονικός πίνακας. Ο φωτισμός που παρέχεται ανέρχεται στα 1.600 λουξ ικανοποιώντας τις απαιτήσεις της διοργανώτριας του πρωταθλήματος αλλά και της UEFA.
Μοναστηράκι Αιτωλοακαρνανίας

Πρόσβαση

Βρίσκεται 380 χιλιόμετρα από την Αθήνα και απέχει 10 χιλιόμετρα από τη Βόνιτσα. Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται με λεωφορείο, (4 ώρες από Αθήνα), με τερματικό σταθμό τη Βόνιτσα και μετεπιβίβαση σε άλλο λεωφορείο για το Μοναστηράκι (10 min). Επίσης, στην περιοχή υπάρχει το Αεροδρόμιο Ακτίου, το οποίο εξυπηρετεί την ευρύτερη περιοχή.

Ιστορικά στοιχεία

Στη ράχη που βρίσκεται πλάι στο σημερινό Μοναστηράκι και ανάμεσα σε δυο ρέματα, εντοπίστηκε, με βάση διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, η θέση ενός ρωμαϊκού οικισμού. Από τη στρατηγική αυτή θέση έχει κανείς οπτικό έλεγχο σε μια ακτίνα πολλών χιλιομέτρων, καθώς προς τα ΒΔ φαίνεται όλος ο κάμπος της Βόνιτσας και ο όρμος της και προς Α τα υψώματα με τα ερείπια του αρχαίου Θυρρείου. Η ίδρυση του οικισμού θα πρέπει να αποδοθεί στην ύπαρξη εδώ πλούσιας βλάστησης και άφθονων νερών και ίσως ακόμη στην αξιοποίηση από τους Ρωμαίους των κοντινών ιαματικών πηγών της Κορπής. Επίσης, βρισκόταν πάνω στο ρωμαϊκό δρόμο που οδηγούσε από το Θύρρειο στους όρμους της Παλαίρου και της Βόνιτσας. Από την έλλειψη προρωμαϊκών αρχαιολογικών ευρημάτων εικάζεται ότι ο ρωμαϊκός αυτός οικισμός είχε πιθανώς διαδεχτεί τον αρχαίο οικισμό που βρισκόταν σε απόσταση λίγων μόνο χιλιομέτρων νότια από το Μοναστηράκι, στη θέση «Λυκόνικο». Τέτοιες μετακινήσεις πληθυσμών από ορεινά μέρη σε χαμηλότερα ήταν συνηθισμένο φαινόμενο κατά την αυτοκρατορική περίοδο, χάρη στην pax Romana.
Το Πρόσωπο της Αναλία

Υπόθεση

Η Μαριάνα Μοντιέλ είναι μια νεαρή επιχειρηματίας, επικεφαλής της αεροποτικής εταιρείας "Angels". Είναι παντρεμένη με τον όμορφο αρχιτέκτονα Ντάνιελ Μοντιέλ, με τον οποίο έκανε ένα παιδί, την Αδριάνα. Αρχικά ήταν πολύ χαρούμενοι, όμως έπειτα η Μαριάνα δώθηκε ολοκληρωτηκά στη δουλειά της, παραμερίζοντας τον άντρα της, ο οποίος την απατούσε με την ωραία, αλλά ζηλόφθονη ξαδέλφη της, Σάρα.
Εκείνη στοχεύει στο να πάρει τη θέση της Μαριάνα στην εταιρεία για να αποκτήσει χρήματα και δύναμη. Έτσι, μπλέχτηκε στις δουλειές της μαφίας και των ναρκωτικών του Ρίκι Μοντάνα, για το οποίο χρησιμοποιεί την εικόνα της αερογραμμής για να ξεπλύνει χρήματα και από τον οποίο ζητά να εξαφανίσει την Μαριάνα επειδή την θεωρεί εμπόδιο στις επιχειρήσεις της.
Ο Μοντάνα ζητά από την ερωμένη του, Αναλία Μονκάδα, να σκοτώσει τη Μαριάνα, αγνοώντας όμως ότι αυτή είναι μυστική πράκτορας της αστυνομίας που μπλέχτηκε στις δουλειές του με σκοπό να τον παραδώσει στις αρχές, παίρνοντας εκδίκηση για τη δολοφονία του πρώην φίλου της.
Όταν η Μαριάνα ανακαλύπτει την απιστία του συζύγου της, φεύγει από τη γιορτή της επετείου του γάμου της και βρίσκεται αντιμέτωπη με το θάνατο, αφού η Αναλία ανεβαίνει στο αυτοκίνητό της για να τη δολοφονήσει δήθεν αλλά η κατάσταση της Μαριάνα τις οδηγεί στο να γίνουν θύματα ενός τροχαίου ατυχήματος και όλοι θεωρούν τη Μαριάνα νεκρή.
Στην πραγματικότητα όμως ένας γιατρός και ο συνεργάτης του βρίσκουν την Μαριάνα καμένη δίπλα στο φλεγόμμενο αυτοκίνητο και την τσάντα της Αναλία με τη φωτογραφία της, θεωρώντας ότι εκείνη είναι η Αναλία και την θεραπεύουν μεταμορφώνοντας το, κατεστραμμένο από τη φωτιά, πρόσωπό της στο πρόσωπο της Αναλία, η οποία είναι εξαφανισμένη.
Ντμίτρι Ισάεφ

Προσωπική Ζωή

Ο ηθοποιός παντρεύτηκε τρεις φορές. Πρώτη σύζυγος - Άσια Σιμπάροβα, ηθοποιός στο θέτρο της Αγίας Πετρούπολης. Δεύτερος σύζυγος - Ίννα Γκίνκεβιτς, μπαλαρίνα. Τρίτη γυναίκα - Οξάνα Χορν, πρώην χορεύτρια μπαλέτου. Ντμίτρι έχει δύο παιδιά από τον πρώτο γάμο του, την Σοφία και την Πολίνα. Στις 28 Ιουνίου του 2014 ο Δημήτρης και η Οξάνα έγιναν γονείς. Απέκτησαν έναν γιο και τον ονόμασαν Αλέξανδρο.
Γκάλλα (δόγης)

Βιογραφία

Σχεδόν καμία πληροφορία δεν είναι γνωστή γι'αυτόν. Τριβούνος στενά συνδεδεμένος με το φιλοβυζαντινό ρεύμα, δηλαδή του πολιτικού ρεύματος που είχε ως έδρα την Ηρακλιανή, το 755 τέθηκε επικεφαλής μιας αριστοκρατικής εξέγερσης, η οποία ανέτρεψε τον προκάτοχό του, Τεοντάτο, και τον τύφλωσε. Κυβέρνησε μόνο για διάστημα δεκατεσσάρων μηνών από εκείνη την στιγμή, μια περίοδο κατά την διάρκεια της οποίας ενισχύθηκε η δύναμη των Λομβαρδών με την άνοδο στον θρόνο του Δεσιδέριου, ενώ ο ίδιος ανατράπηκε από τον Ντομένικο Μονεγκάριο.
Ένας μύθος τον αναφέρει ως γενάρχη της οικογένειας των Μπαρότζι.