Εμανουέλ Μακρόν

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννημένος στην Αμιέν, ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ο γιος της Φρανσουάζ (Νογκυές), μιας φυσικού, και του Ζαν-Μισέλ Μακρόν, καθηγητή νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πικαρδίας. Μεγαλωμένος σε μια μη-θρησκευτική οικογένεια, βαπτίστηκε καθολικός στην ηλικία των 12 ετών μετά από δική του απαίτηση.
Σπούδασε στο Λύκειο των Ιησουϊτών της Αμιένης προτού οι γονείς του τον στείλουν στο Λύκειο Χένρυ IV στο Παρίσι, όπου ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τις προπτυχιακές σπουδές. Οι γονείς του τον έστειλαν στο Παρίσι εξαιτίας του δεσμού που είχε συνάψει στο Λύκειο των Ιησουϊτών με την Μπριζίτ Οζιέρ, μια παντρεμένη καθηγήτρια με τρία παιδιά, η οποία αργότερα έγινε γυναίκα του. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ.
Το 1999 εργάστηκε ως βοηθός σύνταξης για τον Πολ Ρικέρ, τον Γάλλο προτεστάντη φιλόσοφο ο οποίος τότε έγραφε το τελευταίο μεγάλο έργο του, Η μνήμη, η ιστορία, η λήθη. Ο Μακρόν επιμελήθηκε κυρίως τις σημειώσεις και την βιβλιογραφία.
Έλαβε ένα μεταπτυχιακό στις δημόσιες σχέσεις προτού εκπαιδευτεί για μια ανώτερη σταδιοδρομία δημοσίων υπηρεσιών στην Εθνική Σχολή Διοίκησης, από όπου αποφοίτησε το 2004.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Μακρόν εργάστηκε ως επιθεωρητής οικονομικών στο Γαλλικό Υπουργείο Οικονομίας το διάστημα 2004-2008. Το 2007 διετέλεσε αναπληρωτής εισηγητής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε να βελτιώσει την γαλλική οικονομική ανάπτυξη με επικεφαλής τον Ζακ Ατταλί. Ο Μακρόν πλήρωσε €50,000 να σπάσει το συμβόλαιο από την κυβερνητική του σύμβαση το 2008 και αποχώρησε για να εργαστεί ως επενδυτικός τραπεζίτης σε μια εξαιρετικά αμειβόμενη θέση στην Τράπεζα Ροθτσίλντ.

Πολιτική καριέρα

Ο Μακρόν ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος από το 2006 έως το 2009.
Από το 2012 έως το 2014 εργάστηκε ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας στο Ελυζέ, ένας ανώτερος ρόλος στο προσωπικό του Προέδρου Ολάντ. Ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών και Οικονομίας στις 26 Αυγούστου 2014, αντικαθιστώντας τον Αρνό Μοντεμπούργκ. Ως Υπουργός Οικονομικών, ο Μακρόν ήταν στην πρώτη γραμμή της προώθησης φιλικών μεταρρυθμίσεων προς τις επιχειρήσεις. Στις 17 Φεβρουαρίου 2015, ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς προχώρησε το πακέτο νόμου του Μακρόν μέσω ενός απρόθυμου κοινοβουλίου χρησιμοποιώντας την ειδική διαδικασία 49.3.
Τον Αύγουστο του 2015, ο Μακρόν δήλωσε ότι δεν ήταν πλέον μέλος των σοσιαλιστών αλλά ότι ήταν Ανεξάρτητος.

Πολιτικές τοποθετήσεις

Ο Μακρόν έχει χαρακτηριστεί από κάποιους παρατηρητές ως φιλελεύθερος και από άλλους ως δημοκρατικός. Κατά την παραμονή του στο Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, υποστήριξε την κεντρική πτέρυγα του κόμματος, της οποίας η πολιτική στάση είχε συνδεθεί με πολιτικές που προωθήθηκαν από τον Μπιλ Κλίντον, τον Τόνι Μπλαιρ και τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, και της οποίας ο κύριος εκπρόσωπος ήταν ο πρώην πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς. Γενικά ο Μακρόν θεωρείται σε μεγάλο βαθμό κεντρώος.

Οικονομία

Ο Μακρόν υποστήριξε ιδιαίτερα την ελεύθερη αγορά και την μείωση του ελλείμματος των δημοσίων οικονομικών. Χρησιμοποίησε για πρώτη φορά δημόσια τον όρο "φιλελεύθερος" για να περιγράψει τον εαυτό του σε μια συνέντευξη του 2015 στην εφημερίδα Λε Μοντ. Πρόσθεσε ότι δεν είναι "ούτε δεξιός ούτε αριστερός" και ότι υποστηρίζει "μια συλλογική αλληλεγγύη". Κατά την διάρκεια μιας επίσκεψης στο Βεντέ τον Αύγουστο του 2016, ανέφερε "Η ειλικρίνεια με ωθεί να πω ότι δεν είμαι σοσιαλιστής". Εξήγησε ότι ήταν μέλος της "αριστερής κυβέρνησης" επειδή επιθυμούσε "να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον" όπως κάθε υπουργός θα έκανε. Στο βιβλίο του Επανάσταση, δημοσιευμένο τον Νοέμβριο του 2016, ο Μακρόν παρουσιάζεται ως ταυτόχρονα "αριστερός" και "φιλελεύθερος ... εάν από τον φιλελευθερισμό κάποιος εννοεί την εμπιστοσύνη στον άνθρωπο". Με το κόμμα του Εμπρός!, ο στόχος του Μακρόν είναι να ξεπεράσει το χάσμα ανάμεσα στην αριστερά και την δεξιά με τρόπο παρόμοιο με αυτόν του Φρανσουά Μπαϋρού ή του Ζακ Ντελμάς, επιβεβαιώνοντας ότι "το πραγματικό χάσμα στην χώρα μας ... βρίσκεται ανάμεσα στους προοδευτικούς και τους συντηρητικούς". 
Με την έναρξη της υποψηφιότητάς του ως ανεξάρτητος και την χρήση της ρητορικής ως αντι-κατεστημένο, ο Μακρόν χαρακτηρίστηκε "λαϊκιστής" από ορισμένους παρατηρητές, κυρίως από τον Μανουέλ Βαλς, αλλά ο Μακρόν απορρίπτει αυτόν τον όρο.
Ο Μακρόν είναι υποστηρικτής του νόμου Ελ Κομρί. Έγινε ο πιο ομιλητικός υποστηρικτής της οικονομικής αναδιάρθρωσης της χώρας.
Έχει υποστηρίξει την Συνολική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία (CETA) ανάμεσα στον Καναδά και την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει επικρίνει την κυβέρνηση της Βαλλονίας επειδή προσπάθησε να την εμποδίσει. Πιστεύει ότι η CETA δεν πρέπει να απαιτεί την έγκριση των εθνικών κοινοβουλίων επειδή "υπονομεύει την ΕΕ". Όσον αφορά την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP), ο Μακρόν δήλωσε τον Ιούνιο του 2016 ότι "δεν πληρούνται οι όροι για να υπογραφεί η συνθήκη", προσθέτοντας ότι "δεν πρέπει να κλείσουμε τελείως την πόρτα" και ότι "χρειαζόμαστε έναν ισχυρό δεσμό με τις ΗΠΑ".
Τον Απρίλιο του 2017 ο Μακρόν ζήτησε την "επανεξισορρόπηση" του εμπορικού πλεονάσματος της Γερμανίας, λέγοντας ότι "η Γερμανία επωφελείται από τις ανισορροπίες εντός της ευρωζώνης και επιτυγχάνει πολύ υψηλά εμπορικά πλεονάσματα".

Εξωτερική πολιτική

Ο Μακρόν περιέγραψε τον γαλλικό αποικισμό της Αλγερίας ως ένα "έγκλημα ενάντια στην ανθρωπότητα". Είπε επίσης : "Είναι πράγματι βάρβαρο και αποτελεί μέρος ενός παρελθόντος το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε ζητώντας συγγνώμη σε εκείνους στους οποίους έχουμε διαπράξει αυτές τις πράξεις". Οι δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν τις παρατηρήσεις του αντικατόπτριζαν μια μείωση της υποστήριξής του.
Το 2012 ο Μακρόν ήταν ο Νέος Ηγέτης με το Γαλλο-Αμερικανικό Ίδρυμα, μια φιλο-αμερικανική οργάνωση που ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1970 από δυο αμερικανικά μέλη του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων.
Τον Ιανουάριο του 2017 δήλωσε ότι η Γαλλία χρειαζόταν μια πιο "ισορροπημένη" πολιτική απέναντι στην Συρία, συμπεριλαμβανομένων συνομιλιών με τον Μπασάρ Άσαντ. Τον Απρίλιο του 2017, μετά την επίθεση με χημικά στον Καν Σαϋκούν, ο Μακρόν πρότεινε μια πιθανή στρατιωτική επέμβαση κατά του καθεστώτος Άσσαντ, κατά προτίμηση υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.
Υποστηρίζει την συνέχιση των πολιτικών του Ολάντ στο Ισραήλ, έχει αντιταχθεί στο κίνημα του BDS και έχει αρνηθεί να πάρει θέση στο ζήτημα της αναγνώρισης του κράτους της Παλαιστίνης.

Μετανάστευση

Σε αντίθεση με πολλούς Γάλλους σοσιαλιστές, συμπεριλαμβανομένου του πρώην πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς, ο Μακρόν υποστηρίζει την πολιτικών των ανοιχτών θυρών για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που επιδιώκει η Άνγκελα Μέρκελ στην Γερμανία και προωθεί την ανοχή απέναντι στους εσωτερικούς μετανάστες και τους μουσουλμάνους. Ο Μακρόν έχει εκφράσει την εμπιστοσύνη του στην ικανότητα της Γαλλίας να απορροφήσει περισσότερους μετανάστες και καλοσωρίζει την είσοδό τους στην Ευρώπη, υποστηρίζοντας ότι η εισροή θα έχει θετικές οικονομικές επιπτώσεις.
Ωστόσο πιστεύει ότι η Frontex "δεν είναι ένα αρκετά φιλόδοξο πρόγραμμα" και έχει ζητήσει περισσότερες επενδύσεις για τους φύλακες της ακτοφυλακής και των συνόρων "επειδή όποιος εισέρχεται στην Ευρώπη μέσω της Λαμπεντούζα ή από αλλού είναι κάτι που αποτελεί ζήτημα για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες". Όσον αφορά την πολιτική ασύλου, ο ίδιος πιστεύει ότι "η περίοδος επανεξέτασης θα πρέπει να μειωθεί σημαντικά" και ότι "όλοι αυτοί των οποίων οι ισχυρισμοί αποτυγχάνουν θα πρέπει να απελαθούν αμέσως".

Ασφάλεια και τρομοκρατία

Ο Μακρόν πιστεύει ότι το προτεινόμενο νομοσχέδιο μεταρρύθμισης για την στέρηση της ιθαγένειας στους γεννημένους στην Γαλλία και πολιτογραφημένους πολίτες που καταδικάστηκαν για τρομοκρατικές κατηγορίες δεν ήταν μια "συγκεκριμένη λύση" και υποστηρίζει ότι "η ατελείωτη παράταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης εγείρει θεμιτά ερωτήματα". Είναι υπέρ της αύξησης της κρατικής χρηματοδότησης στις υπηρεσίες πληροφοριών.
Ο Μακρόν ζητεί την αποκατάσταση της κοινοτικής αστυνόμευσης και θεωρεί ότι "η διαχείριση ορισμένων σημαντικών κινδύνων πρέπει να ανατεθεί στους οργανισμούς ή στον ιδιωτικό τομέα".
Θεωρεί ότι η πρότασή του να παρέχει σε κάθε νέο ενήλικα ένα επίδομα ύψους 500 ευρώ μπορεί να ενθαρρύνει τους νέους να ανακαλύψουν τον πολιτισμό της Γαλλίας και να αποτρέψουν την τρομοκρατία.
Ο Μακρόν έχει εγκρίνει προτάσεις για να καταστεί υποχρεωτική στις εταιρείες του διαδικτύου η πρόσβαση από την κυβέρνηση σε κρυπτογραφημένες επικοινωνίες από τους πελάτες.

Περιβάλλον

Πριν από την Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή του 2015, ο Μακρόν ζήτησε την επιτάχυνση της οικολογικής μετάβασης και υποστήριξε μια "ισορροπία μεταξύ οικολογικών επιταγών και οικονομικών απαιτήσεων", στόχο που επιδιώκει να πετύχει η γαλλική κυβέρνηση καταπολεμώντας πέντε μέτωπα : καινοτομία, απλούστευση, ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης και μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων, ανταγωνιστικότητα της ενέργειας, δράση στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού του 2016, υπερασπίστηκε την χρήση του πετρελαίου ντίζελ για το οποίο πιστεύει ότι δεν πρέπει να υπάρχει κυνήγι αφού "παραμένει στο επίκεντρο της γαλλικής βιομηχανικής πολιτικής". Ο Μακρόν εξέφρασε αυτήν την άποψη μετά το σκάνδαλο των εκπομπών της Βόλκσβάγκεν. Τότε ήταν μέλος μιας κυβέρνησης που υποστηρίχθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Διακεκριμένα μέλη αυτού του κόμματος, μεταξύ τους η δήμαρχος του Παρισιού Ανν Χινταλγκό, επέκριναν αυτήν την θέση. Ο Μακρόν, επιπλέον, τάσσεται υπέρ της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας την οποία θεωρεί "μια γαλλική επιλογή και μια επιλογή για το μέλλον".
Το 2016 ο Μακρόν πρότεινε στην Γαλλία να "εξασφαλίσει τις προμήθειες στα πιο στρατηγικά υλικά χρησιμοποιώντας τρεις μοχλούς : την κυκλική οικονομία και την ανάκτηση υλικών που περιέχονται στο τέλος της ζωής των προϊόντων ; δεύτερον η διαφοροποίηση των υλικών να ξεπεράσουν τους γεωπολιτικούς κινδύνους και να φέρουν μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα ; τρίτον η δημιουργία νέων ορυχείων στην Γαλλία εύλογου μεγέθους, που να ακολουθούν τα καλύτερα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα".
Αν και είναι σκεπτικιστής όσον αφορά την κατασκευή του Αεροδρομίου στην Ανατολική Γαλλία, ο Μακρόν πιστεύει ότι η κατασκευή θα έπρεπε να ξεκινήσει από τη στιγμή που οι άνθρωποι υποστήριξαν το έργο στο τοπικό δημοψήφισμα το 2016.

Λαϊκισμός

Ο Μακρόν στηρίζει την αρχή της κοσμικότητας. Έχει επίσης αναφέρει ότι "έχουμε καθήκον να τους αφήσουμε όλους να εξασκήσουν την θρησκεία τους με αξιοπρέπεια". Τον Ιούλιο του 2016, στην πρώτη συνάντηση του Εμπρός!, ο Μακρόν εξέφρασε την αντίθεσή του στην απαγόρευση της μουσουλμανικής μαντίλας στα πανεπιστήμια δηλώνοντας : "Προσωπικά δεν πιστεύω ότι πρέπει να επινοούμε νέα κείμενα, νέους νόμους, νέα πρότυπα προκειμένου να κυνηγήσουμε τα πέπλα στα πανεπιστήμια και ανθρώπους που φορούν θρησκευτικά σύμβολα κατά τις εκδρομές στο χωριό".
Σε μια συνέντευξη στο γαλλικό περιοδικό ειδήσεων Marianne, ο Μακρόν υποστήριξε ότι "ο κοσμικός χαρακτήρας δεν έχει σχεδιαστεί για να προωθήσει μια δημοκρατική θρησκεία" και απάντησε στα σχόλια του Μανουέλ Βαλς σχετικά με την πρακτική του Ισλάμ στην γαλλική κοινωνία καταδικάζοντας την ιδέα ότι οι πολίτες πρέπει να είναι "διακριτικοί" στην θρησκευτική τους πράξη, δηλώνοντας ότι "τα προηγούμενα ιστορικά πρόσωπα, όταν ζητήσαμε την διακριτική ευχέρεια σε θρησκευτικά ζητήματα, δεν τίμησαν την δημοκρατία".
Στην ίδια συνέντευξη ο Μακρόν είπε για τους Γάλλους Μουσουλμάνους : "Ζητώ ένα πράγμα: σεβαστείτε απόλυτα τους κανόνες όταν είστε σε δημόσιο χώρο. Οι θρησκευτικές σχέσεις είναι για την υπέρβαση και δεν ζητώ από τους ανθρώπους να είναι μετριοπαθείς - δεν το υποστηρίζω αυτό. Η δική μου βαθιά πεποίθηση είναι πως ένας καθολικός μπορεί να πιστεύει ότι οι νόμοι της θρησκείας του υπερβαίνουν τους νόμους της δημοκρατίας. Απλά πιστεύω πως όταν καποιος εισέρχεται σε δημόσιο χώρο, οι νόμοι της δημοκρατίας πρέπει να υπερισχύουν του θρησκευτικού νόμου". Καταδίκασε επίσης τις "θρησκευτικές σχολές που διδάσκουν το μίσος προς την δημοκρατία, με μια διδασκαλία κυρίως στα αραβικά ή, σε άλλες περιπτώσεις, που διδάσκουν περισσότερο την Τορά από βασικές θεμελιώδεις αρχές". Αυτή η δήλωση προκάλεσε μια έντονη αρνητική αντίδραση από το Ενιαίο Εβραϊκό Κοινωνικό Ταμείο, έναν οργανισμό που λειτουργεί ιουδαϊκές θρησκευτικές σχολές στην Γαλλία.