google/wiki40b huggingface dataset:
Λατζιά

Ταξινομικό καθεστώς

Η Quercus alnifolia ανήκει στο Τμήμα Cerris, όπως και οι πλείστες αείφυλλες μεσογειακές δρύες. Υβρίδια με το επίσης μεγογειακό αείφυλλο είδος Quercus coccifera ssp. calliprinos έχουν παρατηρηθεί και περιγραφεί.

Μορφολογική περιγραφή

Η λατζιά είναι πολύκλαδος θάμνος έως μικρό δέντρο με ύψος μέχρι 10 μέτρα. Έχει φύλλα απλά, πλατυσμένα ως κυκλικά, μήκους 1,5-6(-10) εκ. και πλάτους 1-5 (-8) εκ., με γυαλιστερή άνω επιφάνεια χρώματος σκούρου πράσινου και πυκνό χρυσό μέχρι καφετί τρίχωμα στην κάτω επιφάνεια, παρυφές οδοντωτές και νεύρα εμφανή στην κάτω επιφάνεια. Ο μίσχος είναι ισχυρός, μήκους 6-10 (-12) χιλιοστών, πιληματώδης. Τα άνθη είναι μονογενή - οι αρσενικοί ίουλοι σχηματίζουν απλωτές ή κρεμάμενες πρασινοκίτρινες ταξιανθίες στις άκρες των κλαδιών, τα δε θηλυκά άνθη εμφανίζονται μονήρη ή σε ομάδες των 2-3. Τα βαλανίδια είναι επιμήκη, πλατυσμένα στην κορυφή και συνήθως πιο στενά στη βάση, χρώματος καστανού, μήκους 2-2,5 εκ και πλάτους 0,8-1,2 εκ. με ξυλώδες ενδοκάρπιο και κύπελλο με έντονα περιεστραμμένα λέπια .

Περιοχή εξάπλωσης - Βιότοπος

Η Quercus alnifolia απαντάται στην οροσειρά του Τροόδους, όπου φύεται αποκλειστικά σε πυριγενή πετρώματα σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 400 ως 1800 μ. Καταλαμβάνει ξηρούς βιοτόπους μαζί με την τραχεία πεύκη (Pinus brutia) ή σχηματίζει αμιγείς συνηρεφείς θαμνώνες σε σχετικά υγρές τοποθεσίες δημιουργώντας βαθιά δασικά εδάφη .

Οικολογική σημασία και καθεστώς προστασίας

Η λατζιά παίζει σημαντικό ρόλο στη σταθεροποίση εδαφών και στην αποτροπή της διάβρωσης καθώς φύεται σε πετρώδεις πλαγιές. Εντός της περιοχής εξάπλωσής της, η Quercus alnifolia είναι το σημαντικότερο πλατύφυλλο είδος που σχηματίζει αμιγείς συστάδες, καθώς τα κυπριακά δάση κυριαρχούνται από την τραχεία πεύκη. Οι πυκνές συστάδες που σχηματίζει η Quercus alnifolia διαφοροποιούν σημαντικά τις συνθήκες υγρασίας επιτρέποντας τη δημιουργία ενδοχούμου (χούμος τύπου "mull") και ευνοώντας την ύπαρξη σκιανθεκτικών ποωδών φυτών.
Η λατζιά στην Κύπρο προστατεύεται άμεσα από το δασικό νόμο, ενώ ο οικότοπος "Θαμνώνες και χαμηλή βλάστηση της Quercus alnifolia (9310)" είναι οικότοπος προτεραιότητας της Ευρώπης (οδηγία 92/43/ΕΟΚ) . Σημαντικές δασικές εκτάσεις κυριαρχούμενες από το είδος έχουν προταθεί για ένταξη στο δίκτυο Φύση 2000 (Natura 2000) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γεράσιμος Μαυρογιάννης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1823 στην Κεφαλλονιά. Το 1860 κυκλοφόρησε στην Αθήνα την εφημερίδα «Φωνή της Ελευθερίας». Υπήρξε πληρεξούσιος στην Συνέλευση του 1862. Διετέλεσε πρόξενος της Ελλάδας στη Μασσαλία, και κατόπιν διευθυντής του Σχολείου Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε με τη Βυζαντινή τέχνη στην Ελλάδα. Απεβίωσε το 1905.
Κάστρο της Ωριάς Αρκαδίας

Το Κάστρο της Ωριάς Αρκαδίας, είναι ένα ιστορικό, ερειπωμένο σήμερα κάστρο, χτισμένο 20 χλμ δυτικά του Άστρους. Το κάστρο, βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του οροπεδίου του Ξηροκαμπίου, πάνω σε μία «φυσική πυραμίδα», ανάμεσα στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Άγιος Πέτρος.

Ιστορία

Οι ιστορικές πηγές, καθώς και πολλοί μελετητές, τοποθετούν εκεί το κάστρο Estella (Άστρον), το οποίο χτίστηκε από τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο «πάνω στα βουνά», προκειμένου να υποτάξουν τους ανυπότακτους Τσάκωνες της περιοχής, με βάση το Αραγωνικό Χρονικό. Το οχυρό, έχει κτιστεί σε στρατηγική θέση, πάνω στον μοναδικό δρόμο που ένωνε την Αργολίδα με την Λακωνία και την παραλιακή με την κεντρική Κυνουρία. Κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το όνομα Estella ξεχάστηκε και ο λαός το συνέδεσε με τον διαδεδομένο μύθο της Ωριάς ή Ωραίας αρχόντισσας. Σύμφωνα με την κυνουριακή παραλλαγή του μύθου, το κάστρο ανήκε σε μια ωραία αρχόντισσα, καταλήφθηκε όμως από τους Τούρκους, μετά από 12 χρόνια πολιορκίας, από δόλο. Τότε η αρχόντισσα αυτοκτόνησε ή κατ' άλλους ρίχτηκε στα βράχια από τον πατέρα της.
Μετά τις επιτυχίες του Ανδρόνικου Ασάν το 1320, το κάστρο αποτέλεσε την ενδοχώρα του Δεσποτάτου του Μυστρά. Το 1407, το κάστρο καταλήφθηκε από τους Ενετούς του Ναυπλίου. Παρόλα αυτά, το 1423, βρισκόταν στα χέρια των Μελισσηνών, ενώ στον κατάλογο του Magno καταχωρήθηκε το 1463. Τέλος, το 1467, καταλήφθηκε από τους Τούρκους.

Το κάστρο

Το κάστρο, βρίσκεται σε έναν βραχώδη λόφο, καθιστώντας το κάστρο απρόσιτο. Στην δυτική ομαλή πλαγιά, υπήρχε διπλός οχυρωματικός περίβολος, που περιέβαλε τον λόφο, που στα ανατολικά καταλήγει στους καταρράκτες της Λεπίδας. Το εξωτερικό τείχος, έχει κτιστεί με ξερολιθιά και έκλεινε μέσα του έναν μεγάλο οικισμό με περισσότερες από 150 μικρές κατοικίες, διατάσεων 4x8 μέτρων περίπου. Τριάντα μέτρα πριν την κορυφή, υψώνεται μία δεύτερη σειρά τειχών που έχει κτιστεί με πέτρες και ασβεστοκονίαμα και διασώζεται σε μήκος 100 και ύψος 3 μέτρων. Εκεί, υπάρχει μία στενή εξωτερικά πύλη, η οποία προς τα μέσα πλαταίνει, ώστε να χωρά 4 - 5 υπερασπιστές του κάστρου, οδηγεί στο ευρύχωρο πλάτωμα της κορυφής όπου είναι ορατά τα θεμέλια 3 κατοικιών, αλλά και ένας τετράγωνος πύργος που διασώζεται σε ύψος 3 μέτρων.
Αλτικιέρο

Σημείωση

Η εικόνα στον πίνακα πληροφοριών είναι λεπτομέρεια από τη Σταύρωση, νωπογραφία στο παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, Πάντοβα
Οθέλλος Αλφόνσος του Αγκιλάρ ντε Κάμπο

Βιογραφία

Ο Οθέλλος (ισπαν. Τέγιο) Αλφόνσος ήταν ο τρίτος από τα (επιζήσαντα) νόθα παιδιά τού Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της ερωμένης του Ελεονόρας ντε Γουθμάν, κόρης τού Πέδρο Νούνιεθ ντε Γουθμάν.
Γεννήθηκε στη Σεβίλλη. Με τα αδέλφια του συμμετείχε στους αγώνες εναντίον της δεσποτικής εξουσίας του ετεροθαλούς αδελφού τους Πέτρου του σκληρού της Καστίλης. Ο Πέτρος διέταξε το φόνο της συζύγου του Ιωάννας. Λέγεται ότι ο Οθέλος-Αλφόνσος κράτησε μυστικό τον θάνατό της, με σκοπό να διατηρήσει την προικώα ιδιοκτησία της. 
Το 1370 απεβίωσε σε ηλικία 33 ετών.
Επαρχία Ραζγκράντ

Πληθυσμιακά στατιστικά

Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 152.417 άτομα σύμφωνα με απογραφή του 2001, εκ των οποίων το 49,2% ήταν άνδρες και το 50,8% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, αριθμούσε 132,740 άτομα εκ των οποίων το 23,1% ήταν κάτοικοι ηλικίας άνω των 60 ετών.
Ινάρι Βαξ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σικάγο στις 2 Σεπτεμβρίου 1974 από Σέρβους γονείς. Μετακόμισε στην Καλιφόρνια και συνεργάστηκε με το γραφείο World Modelling. Γρήγορα ανέλαβε ρόλους σε διάφορα έργα πορνό και εμφανίστηκε από το 1997 ως το 2002, και μετά από ένα οκταετές διάλειμμα ξαναεμφανίστηκε το 2010.
Γεώργιος Γκανίλας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αγιά Λάρισας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1920.
Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 1922 εν ενεργεία βουλευτής.
Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων

Ζωή

Ως η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου, δελφίνου της Γαλλίας και της Μαρίας Θηρεσίας Ραφαέλας, έλαβε τον τιμητικό τίτλο Madame Royale (Αυτοκρατορική Κυρία) μετά τη γέννησή της. Η γέννηση της Μαρίας Θηρεσίας γιορτάστηκε με μεγάλη χαρά παρά το γεγονός ότι ήταν κορίτσι. Η μητέρα της πέθανε στις 22 Ιουλίου 1746, τέσσερις ημέρες μετά τη γέννα. Ο Λουδοβίκος ήταν μόλις δεκαέξι ετών όταν πέθανε η σύζυγός του. Θρηνούσε έντονα για την απώλεια της συζύγου του, αλλά η ευθύνη του να δώσει κληρονόμο για τη διαδοχή του θρόνου της Γαλλίας απαίτησε να ξαναπαντρευτεί γρήγορα, κάτι που έκανε στις 9 Φεβρουαρίου 1747 στις Βερσαλλίες. Η νέα μητριά της Μαρίας Θηρεσίας, η Δούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας, έδωσε πολύ προσοχή στο παιδί και αργότερα θα ασχοληθεί το ίδιο με τα δικά της παιδιά, τρία εκ των οποίων έγιναν βασιλιάδες της Γαλλίας (Λουδοβίκος ΙΣΤ΄, Λουδοβίκος ΙΗ΄ και Κάρολος Ι΄).
Πριν από το θάνατό της, όταν ήταν σχεδόν δύο χρονών, η μικρή Θηρεσία υπέφερε από βίαιη βλάστηση των δοντιών. Ως αποτέλεσμα, το εμετικό χορηγήθηκε για να προσπαθήσει να σταματήσει τον πόνο. Φυσικά αυτό απέτυχε και η Θηρεσία υπέφερε από σπασμούς που οδήγησαν στον αιφνίδιο θάνατό της στις 27 Απριλίου 1748. Την ημέρα εκείνη βαφτίστηκε ως Μαρία Θηρεσία προς τιμήν της μητέρας της. Θάφτηκε στο βασιλικό νεκροταφείο του Αγίου Ντενίς.
Ο πατέρας της επηρεάστηκε βαθύτατα από το θάνατο της Μαρίας Θηρεσίας, καθώς ήταν ο μόνος σύνδεσμός του με την αποθανούσα μητέρα της. Η μητριά της αργότερα έφτιαξε σε μια ζωγραφιά (τώρα χαμένη) του βρέφους να κάθεται πάνω από την κούνια της.
Θέμα (Βυζάντιο)

Ιστορική εξέλιξη

Τα θέματα ήταν αρχικά στρατιωτικές μονάδες, μετακινούμενες ανά την επικράτεια. Όταν οι μονάδες αυτές απέκτησαν μόνιμη εγκατάσταση, θέματα ονομάστηκαν οι περιοχές εγκατάστασής τους, οι οποίες εξελίχθηκαν σε διοικητικές περιφέρειες. Την ανώτατη πολιτική εξουσία του θέματος ασκούσε ο στρατηγός
Στα θέματα υπηρετούσαν ελεύθεροι αγρότες Χριστιανοί στους οποίους το κράτος παραχωρούσε στρατιωτικά κτήματα (στρατιωτόπια, ή στρατοτόπια). Το κτήμα και η υποχρέωση για στρατιωτική υπηρεσία μεταβιβαζόταν από τον πατέρα στον πρωτότοκο γιο. Με τα έσοδά τους εξ αυτών οι στρατιώτες - αγρότες συντηρούσαν τις οικογένειες τους, αγόραζαν οπλισμό και κάλυπταν τα έξοδα των εκστρατειών. Έτσι οι διοικητικές περιφέρειες των Θεμάτων ήταν ταυτόχρονα και οι στρατιωτικές περιφέρειες της Αυτοκρατορίας. Τα θέματα βοήθησαν και στην επικράτηση της μικρομεσαίας αγροτικής τάξης στο Βυζάντιο.
Ο θεματικός στρατός αποτελούσε τον κύριο στρατό της Αυτοκρατορίας, ένα είδος εθνικού στρατού στον οποίο στρατολογούνταν μόνο κάτοικοι Χριστιανοί, αποκλειομένων των αιρετικών, Εβραίων κ.λπ., σε αντίθεση προς τις υπό της κυβέρνησης της Κωνσταντινούπολης στρατολογούμενες μονάδες που καλούνταν Τάγματα και που περιελάμβαναν και ξένους και αιρετικούς, ακόμα και μη Χριστιανούς. Ο Θεματικός στρατός φάνηκε εξαιρετικά αποτελεσματικός στην απόκρουση των αραβικών επιθέσεων.
Καθένα από τα θέματα διοικείτο από τον Στρατηγό ο οποίος είχε πολιτική και στρατιωτική εξουσία, εξ ου και οι παράλληλες ονομασίες των θεμάτων σε: Στρατηγάτα (κατ΄ έκταση) και Στρατηγίδες (κατά διοίκηση). Στον στρατηγό υπάγονταν οι κλεισουράρχες, οι τουρμάρχες (στρατιωτικοί) και οι πρωτονοτάριος ή κριτής (που έφεραν δικαστική εξουσία και οικονομική διαχείριση).
Ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος ανέφερε 29 θέματα, 17 στην Ασία και 12 στην Ευρώπη, αλλά ο αριθμός τους κυμαινόταν ανάλογα με τις ανάγκες και τις μεταβολές της αυτοκρατορίας.

Χρήση κατά το 1827

Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 η συνελθούσα το 1827 Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας προσπαθώντας να συνεχίσει τις παραδόσεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας καθιέρωσε στον καταστατικό χάρτη της χώρας που ψήφισε, τη διοικητική διαίρεση αυτής σε θέματα, που όμως πολύ γρήγορα εγκαταλείφθηκε έναντι και μόνο της γεωγραφικής διαίρεσης και της διοικητικής δια των νομών.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Η έκφραση «δύο μέτρα και δύο σταθμά» αναφέρεται στην αντιμετώπιση κάποιων αυστηρότερα από άλλους, μέσω διαφορετικών κριτηρίων κρίσης για τα εμπλεκόμενα άτομα. Η αντιμετώπιση θεωρείται άδικη διότι παραβιάζεται η βασική ιδέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων (εκφρασμένη από πολλά Συντάγματα και από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στο νόμο.
Η τακτική επίσης παραβιάζει κανόνες που επιβάλουν αμεροληψία, κάτι συχνό σε ένα νομικό πλαίσιο.
Διαφέρει από την υποκρισία μιας και ο υποκριτής δηλώνει την συμφωνία του με αυτό που παραβιάζει. Για παράδειγμα, ένας άντρας, πιστεύοντας ότι πρέπει να έχει περισσότερα δικαιώματα από ότι οι γυναίκες, εφαρμόζει δύο μέτρα και δυο σταθμά, ενώ ένας που δηλώνει υπέρμαχος της ισότητας των δύο φύλων, αλλά με τις πράξεις του συμβάλλει στην υποβάθμιση των γυναικών είναι υποκριτής.
Πλωτότητα

Ένα σώμα νερού, όπως ποτάμι, κανάλι ή λίμνη, είναι πλωτό εάν είναι βαθύ, φαρδύ και αρκετά αργό για να περάσει ένα πλοίο. Κατά προτίμηση υπάρχουν λίγα εμπόδια όπως πέτρες ή δέντρα για να αποφευχθούν. Οι γέφυρες πρέπει να έχουν επαρκή απόσταση. Υψηλή ταχύτητα νερού μπορεί να κάνει ένα κανάλι απροσπέλαστο. Τα νερά μπορεί να είναι απροσπέλαστα λόγω πάγου, ιδιαίτερα το χειμώνα. Η πλοήγηση εξαρτάται από το πλαίσιο: ένας μικρός ποταμός μπορεί να είναι πλωτός για μικρότερα σκάφη, όπως ένα μηχανοκίνητο σκάφος ή ένα καγιάκ, αλλά να είναι απροσπέλαστο από ένα κρουαζιερόπλοιο. Τα ρηχά ποτάμια μπορούν να γίνουν πλεύσιμα με την εγκατάσταση κλειδαριών που αυξάνουν και ρυθμίζουν το βάθος του νερού ή με βυθοκόρηση.
Πέτρος Θέμελης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, γιος του φιλόλογου και υπερρεαλιστή ποιητή Γεωργίου Θέμελη. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Αρχικά ξεκίνησε σπουδές Φιλολογίας. Πήρε πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης το 1959, καθώς και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Mονάχου το 1972.
Το 1962, προσελήφθη ως επιστημονικός βοηθός στην Αρχαιολογική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης. Κατά το διάστημα 1963-1980 ήταν Επιμελητής και Έφορος Αρχαιοτήτων στις Αρχαιολογικές Περιφέρειες Hλείας-Μεσσηνίας, Αττικής, Εύβοιας, Φωκίδος-Λοκρίδος και Αιτωλοακαρνανίας, ενώ το διάστημα 1977-1980 ήταν Διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου των Δελφών. Από το 1980 ως το 1984, ήταν Προϊστάμενος της Eφορίας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας, ενώ από το 1984 εώς το 2004 διετέλεσε καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο.
Ως καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης διεύθυνε την πανεπιστημιακή ανασκαφή του Τομέα Ι στην αρχαία Ελεύθερνα του Μυλοποτάμου Ρεθύμνου για την οποία έγραψε και επιμελήθηκε σημαντικό αριθμό επιστημονικών εκδόσεων. Από το 1987, είναι διευθυντής του Προγράμματος Ανασκαφής και Αναστήλωσης της αρχαίας Μεσσήνης, για την οποία έχει συγγράψει μονογραφίες και πλήθος επιστημονικών άρθρων. Οι ανασκαφές στην αρχαία πόλη της Μεσσήνης έχουν αποκαλύψει πολλά από τα μνημεία που περιγράφει και τον 2ο αι. μ.Χ. ο περιηγητής Παυσανίας.
Έχει λάβει μέρος και διευθύνει ανασκαφές στη Βεργίνα, στην Πέλλα, στην Ολυμπία, στους Δελφούς, στην Ερέτρια, και στο Κάλλιο.
Στις 18 Ιανουαρίου 2005, παρέλαβε τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
Microsoft Word

Ιστορικό

Κυκλοφόρησε πρώτη φορά για προσωπικό υπολογιστή το 1983 υπό την ως Multi-Tool Word  για το λειτουργικό σύστημα Xenix. Μεταγενέστερες εκδόσεις αργότερα εκδόθηκαν για διάφορες άλλες πλατφόρμες, όπως MS-DOS το 1983, την Apple Macintosh το 1985, Unix το 1985, Atari ST το 1986 ως Microsoft Write και OS / 2. Το Microsoft Word το απέκτησε η Microsoft το 1989. Οι τρέχουσες πλέον εκδόσεις είναι το Microsoft Office Word 2016 για Windows και το Microsoft Office Word 2016 για Mac.
Γιουγκοσλαβισμός

Ο Γιουγκοσλαβισμός αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία ως εθνικισμός ή πατριωτισμός που επικεντρώνεται στους Γιουγκοσλάβους, δηλαδή σε μια ταυτότητα που αναφέρεται σε μία μοναδική ενωμένη Νοτιοσλαβία με σλαβικές κατοικημένες περιοχές της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Έχει υποστηρίξει ιστορικά την ένωση όλων των σλαβικών των νότιων κατοικημένων περιοχών που σήμερα απαρτίζουν τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Σερβία (και η επίμαχη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου), τη Σλοβενία ​​και τη Βόρεια Μακεδονία.

Πολιτική ανέλιξη

Ο Γιουγκοσλαβισμός ήταν μια ισχυρή πολιτική δύναμη κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που έγινε ευρύτερα γνωστός με τη δολοφονία του Αρχιδούκα της Αυστρίας Φραγκίσκου Φερδινάνδου από τον Γκαβρίλο Πρίντσιπ και την επακόλουθη κήρυξη πολέμου και  εισβολή της Αυστροουγγαρίας στη Σερβία  που προσπάθησε να συσπειρώσει τους Γιουγκοσλάβους κατά της Αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορικής κυριαρχίας για μια ανεξάρτητη Γιουγκοσλαβία που τελικά επιτεύχθηκε το 1918.
Στη δίκη του το 1914, ο Πρίντσιπ δήλωσε: «Είμαι ένας γιουγκοσλάβος εθνικιστικής που με ενδιαφέρει η ενοποίηση όλων των Γιουγκοσλάβων και δεν με νοιάζει τι μορφή θα έχει το κράτος αυτό, αλλά πρέπει να είναι ελεύθερο από την Αυστρία.
Επίσκοπος Κερνίτσης και Καλαβρύτων Προκόπιος

Ο Προκόπιος ήταν Έλληνας ιεράρχης, επίσκοπος Κερνίκης και Καλαβρύτων και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο χωριό Ποταμός της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων και συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 παίρνοντας μέρος σε όλες τις συναντήσεις των προκρίτων πριν την έναρξή της, και συμμετείχε σε μάχες.
Τον Μάρτιο του 1821, στάλθηκε στην Γαστούνη από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, για να ξεσηκώσει τους ντόπιους. Και στις 25 Μαρτίου μαζί με τον Γερμανό, Ζαΐμηδες, Πετιμεζαίους, Χαραλάμπη, Θεοχαρόπουλο και άλλους σηκώνουν στην Αγία Λαύρα το λάβαρο της επανάστασης. Στις 26 Μαρτίου υπογράφει μαζί με τον μητροπολίτη Γερμανό την προκήρυξη προς τους προξένους για στήριξη του απελευθερωτικού αγώνα.
Φλεγύες

Οι Φλεγύες  (Φλεγύαι) ήταν πανάρχαιο φύλο θρακικής ή θεσσαλικής καταγωγής που απείλησαν με εισβολή την αρχαία Θήβα και γι αυτό σύμφωνα με τον Όμηρο την τείχισε ο Αμφίονας. Εγκαταστάθηκαν μετά από αυτά στην Φωκίδα, κοντά στον Κηφισό ποταμό από όπου ο Φλεγύας, πρώτος μυθικός βασιλιάς, πυρπόλησε το ναό των Δελφών. Και η μεν φωτιά κατασβέστηκε από το θεό Απόλλωνα ο δε Φλεγύας τιμωρήθηκε σε αιώνια τιμωρία στον Άδη.
Θεόδωρος Σαββαΐτης

Βίος

Ο πατέρας του ονομάζονταν Συμεών και η μητέρα του Μαρία. Κατά την διάρκεια των σπουδών του, διακρίθηκε για την φιλομάθειά του σε θέματα φιλοσοφία και ρητορικής. Δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τη ζωή του, εκτός του ότι έμεινε ορφανός σε ηλικία 10 ετών. Την μισή περιουσία των γονέων του που επιμερίστηκε με την αδελφή του, την μοίρασε στους φτωχούς και προσήλθε στην Ιερουσαλήμ. Εκεί επισκέφτηκε τους Αγίους Τόπους και μόνασε στην Ιερά Λαύρα του Αγίου Σάββα της Ιουδαίας. και εκάρη μοναχός. Σε ηλικία 60 ετών, με υπόδειξη του πατριάρχη Ιεροσολύμων εξελέγη επίσκοπος Εδέσσης της Συρίας από τον πατριάρχη Αντιοχείας, πιθανώς στα τέλη του 8ου αιώνα.
Υπήρξε λόγιος, με σπουδές στη Θεολογία, στη Ρητορική και στη Φιλοσοφία. Συνέγραψε πάνω από εκατό βιβλία, ασκητικού περιεχομένου, τα οποία φυλάσσονται στη βιβλιοθήκη των Ιεροσολύμων. Αγωνίστηκε εναντίον των αιρέσεων των Μανιχαίων, των Νεστοριανών και των Ευτυχιανών.
Από οπαδούς των αιρέσεων αυτών δέχτηκε δολοφονική επίθεση, από την οποία όμως τελικά κατάφερε να γλυτώσει. Σε επίσκεψή του στην Βαβυλώνα προσηλύτισε στο χριστιανισμό τον εκεί βασιλέα Μαβία, τον οποίο βάφτισε Ιωάννη.
Προαισθάνθηκε το θάνατό του και επέστρεψε στη Λαύρα της Μονής Αγίου Σάββα, όπου και απέθανε στις 19 Ιουλίου, ημερομηνία στην οποία εορτάζεται η μνήμη του. . Το βίο του τον έγραψε ο επίσκοπος Εδέσσης Βασίλειος, ενώ σώζεται ο βίος του στα ελληνικά στην αθωνική μονή της Μονή Ιβήρων.
Γλώσσα Αουάντι

Λογοτεχνία

Σημαντικά έργα στα Αουάντι είναι το Κανταγιάν του Μαουλάνα Ντα'ούντ, το Παντμαβάτ του Μαλίκ Μοχαμάντ Τζαϊσί (1540 μ.Χ.), οι Ραμτσαριτμάνα και Χανουμάν Τσαλίσα του Τουλσίντας (1575 μ.Χ.), το Ντόχε του Καμπίρ ονομασμένο ως Μπιτζάκ, Ιντραβάτι από τον Νουρ Μουχαμμάντ (1757 μ.Χ.) και ο ποιητής Σουρ.

Γεωγραφική θέση

Τα Αουάντι ομιλούνται στην περιοχή Αουάντ στο κεντρικό Ούταρ Πραντές. Ομιλείται κυρίως στις επαρχίες Μπαχράιτς, Αλλαχαμπάντ, Μπαραμπάνκι, Γκόντα, Φαϊζαμπάντ και το Λάκναου. Ομιλείται επίσης στο Πραταπγκάρ, το Τζαουνπούρ και τις επαρχίες Σουλτανπούρ και Μπάστι. Επίσης, υπάρχουν μικρότερες κοινότητες ομιλητών της γλώσσας στο Ούταρ Πραντές, την Ινδία και το εξωτερικό. 
Μια μορφή της Αουάντι χρησιμοποιείται ως λίνγκουα φράνκα για τους Ινδούς στα νησιά Φίτζι. Τα Φίτζι Χίντι είναι μια παλαιότερη διάλεκτος της Αβάντι/Αουάντι που έχει αναμειχθεί με άλλες ινδικές γλώσσες και διαλέκτους, αλλά διατηρεί τα περισσότερα γραμματικά χαρακτηριστικά της γλώσσας Αβάντι/Αουάντι. Ομιλείται από περίπου 460.000 άτομα στα Φίτζι και τη διασπορά στην Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

Στο σημερινό πολιτισμό

Στην βιομηχανία του κινηματογράφου στη γλώσσα Χίντι, η γλώσσα έχει χρησιμοποιηθεί ως γλώσσα χωρικών και ανθρώπων κατώτερου μορφωτικού επιπέδου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Η Γκάνγκα Τζαμούνα και η Λαγκάν είναι μεταξύ των ταινιών όπου οι περισσότεροι διάλογοι είναι στα Αουάντι. Στη δεύτερη αναμειγνύεται με τη Μπρατζ Μπάσα, καθώς η Αουάντι είναι πολύ ευέλικτη, κατανοητή και εύκολα συνδέσιμη με τα Χίντι. Χρησιμοποιήθηκε ως η γλώσσα μικρών και άλλων χαρακτήρων στην ινδική τηλεοπτική σειρά Ραμαγιάν του 1986.
Στην τηλεοπτική σειρά Yudh, ο Αμιτάμπ Μπατσάν εκφώνησε μέρη του διαλόγου του στα Αουάντι λαμβάνοντας κριτική. Σύμφωνα με τους Hindustan Times:
Απλά αγαπήσαμε τον Αμιτάμπ Μπατσάν όπου ομιλούσε τα Αουάντι στη τηλεόραση! Μόνο ένας ηθοποιός του είδους του θα μπορούσε να μετατρέψει τον εαυτό του από έναν Άγγλο επιχειρηματία υψηλής κλάσης σε φτωχό για να πει τους διαλόγους στα Αουάντι. Το έχει κάνει στο παρελθόν μερικές φορές για μερικές ταινίες στο Μπόλιγουντ και περιφερειακές ταινίες, αλλά όχι τόσο τακτικά όσο θα του άρεσε, για να δείξει την γνώση του στη γλώσσα. Ήταν υπέροχο να τον δεις να μιλάει άπταιστα Αουάντι στο επεισόδιο της Τετάρτης."
Κάστρο της Οχιάς

Με το όνομα Κάστρο της Οχιάς ή Ωρειάς ή Ωριάς αποκαλούνται ερείπια μεσαιωνικού κάστρου αλλά και οικισμού στην Ηλεία. Είναι άγνωστο το όνομα του οικισμού καθώς δεν έχει ταυτιστεί με κάποιον γνωστό. Η θέση βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αχαΐας και Ηλείας, στο νοτιοδυτικό άκρο του Ερυμάνθου, που αποκαλείται «Κακοταροβούνι» και πιο συχνά «Σκιαδοβούνι», ανάμεσα στα χωριά Κακοτάρι, Τσίπιανα, Κρυόβρυση και τον συνοικισμό Ντιναίικα. Η θέση βρίσκεται σε δύσβατη περιοχή και επισκέψιμη μόνο με τζιπ ή πεζοπορία. 
Η ακρόπολη βρίσκεται χτισμένη στην κορυφή λόφου στο σημείο που το Κερεσοβίτικο ποτάμι χύνεται στον Πηνειό. Το 1992 αποστολή του Πανεπιστημίου MARWP της Μινεσότα έκανε έρευνες στην περιοχή αλλά και στο γειτονικό Κάστρο της Αγίας Τριάδας. Στούς πρόποδες του λόφου υπάρχουν ερείπια κατοικιών εκκλησιών και νεκροταφείου, στην ευρύτερη περιοχή έχουν ανεβρεθεί νερόμυλοι οθωμανικής περιόδου. Σε κοντινή θέση έχουν βρεθεί τα ερείπια ναού του Απόλλωνα.
Κοντά στη θέση υπάρχει η Διακότρυπα, μία σπηλιά όπου η λαϊκή παράδοση του χωριού Κρυόβρυση όπου την κατέγραψε ο Χρήστος Κορύλλος το 1891. Σύμφωνα με αυτήν η Κρυόβρυση παλιότερα βρισκόταν κοντά στην Διακότρυπα, όπως και το Κάστρο της Οχιάς, αλλά εξαιτίας ενός στοιχειού εγκαταλείφθηκε.
Κωνστάντιος Γ΄

Η ανέλιξη και εγκατάσταση στο θρόνο

Η πρώτη του επιτυχία ήταν απώθηση των Βησιγότθων από τη Γαλατία προς την Ισπανία και ταυτόχρονα η παύση και εξουδετέρωση του σφετεριστή του θρόνου του δυτικού τμήματος της αυτοκρατορίας Φλάβιου Κλαύδιου Κωνσταντίνου. Ακολούθησε ο γάμος του με την ετεροθαλή αδελφή του αυτοκράτορα Ονώριου, Γάλλα Πλακιδία με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: την Ονωρία και τον μετέπειτα αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ΄. Ταυτόχρονα ο Ονώριος τον διόρισε συναυτοκράτορα. Ακολούθησε ένα σύντομο διάστημα συμβασιλείας (επτά μήνες) όπου δεν επέδειξε ιδιαίτερα ηγετικά χαρίσματα. Πέθανε το 421 από φυσικά αίτια. Μετά το θάνατο του Κωνστάντιου ο Ονώριος παρέμεινε στο θρόνο για δύο ακόμη χρόνια και πέθανε επίσης από φυσικά αίτια άκληρος. Τον διαδέχθηκε ως σφετεριστής ο Ιωάννης και ως νόμιμος διάδοχος ο γιος του Βαλεντινιανός Γ΄.
Σάαν

Γεωγραφία

Η πόλη του Σάαν συνορεύει στα νότια με τον δήμο του Βαντούζ, στα ανατολικά με το δήμο του Τρίζενμπεργκ και στα βόρεια με τους δήμους του Έσσεν και Γκάμπριν. Στη δυτική πλευρά ο ποταμός Ρήνος είναι το φυσικό σύνορο που διαχωρίζει το Λίχτενσταϊν από την Ελβετία και ανατολικά της περιοχής υπάρχει η οροσειρά «Drei Schwestern» (τρεις αδελφές).
Battle Royale (ταινία)

Παραγωγή

Ο κύριος «κακός» του έργου, ο Kiriyama, δεν έχει ούτε μία ατάκα σε όλη την ταινία, αν και κάποια στιγμή κάνει κάποιον ήχο σε ένα μεγάφωνο. Το περιοδικό με τις οδηγίες κατασκευής βόμβας που χρησιμοποιεί ο Mimura Shinji και η παρέα του ονομάζεται «Hara Hara Tokei» («The Ticking Clock»). Πρόκειται για πραγματικό περιοδικό που εκδόθηκε από μια ομάδα ακτιβιστών εναντίον της ιαπωνικής κυβέρνησης στα 1970. Ο ηθοποιός Takeshi Kitano υποδύεται έναν καθηγητή με το ίδιο επώνυμο: Kitano. Τον πίνακα που εμφανίζεται στο τέλος της ταινίας τον ζωγράφισε ο ίδιος. Κανένας ηθοποιός δεν χρησιμοποίησε κασκαντέρ, ούτε καν οι πρωταγωνιστές.

Υποδοχή

Στα Βραβεία της Ιαπωνικής Ακαδημίας το 2001, το Battle Royale ήταν υποψήφιο στις κατηγορίες «Καλύτερης Ταινίας», «Καλύτερου Σεναρίου», «Α΄ Ανδρικού Ρόλου» για τον Fujiwara Tatsuya, «Καλύτερου soundtrack» και «Καλύτερης Ηχογράφησης»». Κέρδισε τα βραβεία «Καλύτερου Μοντάζ», το «Βραβείο Δημοτικότητας Κοινού» και οι ηθοποιοί Fujiwara Tatsuya και Maeda Aki τα βραβεία «Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Ηθοποιού» για άνδρα και γυναίκα αντίστοιχα.