google/wiki40b huggingface dataset:
Ενώχ

Ενώχ, ο γιος του Ιάρεδ

Μια μορφή που δεσπόζει για την αγιότητα της ζωής του, εφόσον η Γραφή δεν αναφέρει τίποτε εις βάρος του, είναι ο Ενώχ. Γιος ενός άσημου για την ιστορία ανθρώπου, του Ιάρεδ, απογόνου του τρίτου γιου του Αδάμ, Σηθ, άθελά του "καθιερώθηκε" απ' τον Θεό όπως βεβαιώνει κι η σημασία του ονόματός του, να διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο στο θείο σχέδιο για τη σωτηρία του κόσμου. Γέννησε το Μαθουσάλα, τον μακροβιότερο άνθρωπο που ποτέ έζησε στη γη, παρ' όλο που η δική του ζωή διήρκεσε τόσο λίγο, τριακόσια εξήντα πέντε χρόνια. Έζησε ζωή άμεμπτης αγνότητας σε περίοδο που ούτε ο Νόμος του Θεού είχε δοθεί, ούτε, φυσικά, κι η μεταγενέστερη του Νόμου Χάρη είχε επιτελεστεί. Οραματίστηκε την τελική Κρίση που ο Θεός θα κάνει στα τέλη των αιώνων και με τον τρόπο με τον οποίο έγινε η "μετάθεσή" του, μίλησε στις επόμενες γενιές για την μετά το θάνατο Ανάσταση του Μεσσία που θα 'ρχόταν και για την τελική Ανάσταση των "κεκοιμημένων αγίων", "ίνα καταποθή το θνητόν υπό της ζωής". (Β΄ Κορ. 10:4)
Ο Λόγος του Θεού μας λέει ότι ο Ενώχ "περιεπάτησεν μετά του Θεού" (Γέν. 5:24), όχι ενώπιον του Θεού. Tο μυστικό του περπατήματος του Ενώχ μετά του Θεού ήταν η πίστη του στον Θεό, της οποίας συνέπεια ήταν το ότι "ευηρέστησεν τον Θεόν" και ότι δε γεύτηκε θάνατο "διότι μετέθεσεν αυτόν ο Θεός" (Γεν. 5:22-24).

Η προφητεία του Ενώχ για την Δευτέρα Παρουσία

Αλλά ο Ενώχ δεν προφήτεψε μόνο με τη ζωή του μελλοντικές αλήθειες, αλλά και με το στόμα του προφήτεψε περί της Κρίσης, την οποίαν στα τέλη των αιώνων ο Κύριος μαζί με τους αγίους Του θα κάνει για κάθε ασεβή άνθρωπο: "... δια να ελέγξη πάντας τους ασεβείς..." 
Στην καθολική επιστολή του Ιούδα διαβάζουμε: "Προεφήτευσε δε περί τούτων και ο Ενώχ, έβδομος από Αδάμ, λέγων· Ιδού, ήλθεν ο Κύριος με μυριάδας αγίων αυτού, δια να κάμη κρίσιν κατά πάντων και να ελέγξη πάντας τους ασεβείς εξ αυτών δια πάντα τα έργα της ασεβείας αυτών, τα οποία έπραξαν και δια πάντα τα σκληρά, τα οποία ελάλησαν κατ' αυτού αμαρτωλοί ασεβείς".

Ο Ενώχ στην Καινή Διαθήκη

Ο Ενώχ αναφέρεται μια μόνο φορά στην Καινή Διαθήκη, ως προφήτης.

Το απόκρυφο βιβλίο του Ενώχ

Με το όνομα "Βιβλίο Ενώχ" σώζεται απόκρυφο σύγγραμμα που γράφτηκε περί τα 110 π.Χ., περιέχει προφητείες περί της συντέλειας του κόσμου, και είναι σε αιθιοπική μετάφραση. Δεν αποκλείεται η παραπομπή στο βιβλίο του Ιούδα να είναι παρμένη απ' αυτό. Όμως το βιβλίο αυτό το απέρριψαν ως "μη κανονικό" τόσο οι Εβραίοι όσο και οι Πατέρες της Εκκλησίας.
Συντακτική Πράξη

Σύμφωνα με το Συνταγματικό Δίκαιο με τον όρο Συντακτική Πράξη χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε νομοθέτημα άσκησης εξουσίας που εκδίδεται από όργανα μιας χώρας που κινούνται όμως έξω από την καθιερωμένη και δεσμευτική νομιμότητα.
Γενικά οι συντακτικές πράξεις αποτελούν νομοθετικά προϊόντα περιόδων ανωμάλων πολιτικών, ή και κοινωνικών παλαιότερα, καταστάσεων, όπου το κύρος και η ισχύς αυτών αντλείται από την ισχύ επιβολής που διαθέτει η κυβέρνηση που τις συντάσσει και τις εκδίδει, είτε αυτή είναι επαναστατική, ή δικτατορική, ή επιβληθείσα ακόμη υπό κατακτητών, (κατοχική), πάντως εκτός συνταγματικής νομιμότητας (de facto).
Η έκδοση αυτών των πράξεων προτάσσεται κυρίως έναντι σοβαρών γεγονότων που έχουν να κάνουν με «καταστάσεις ανάγκης», (ανεξάρτητα κατά πόσον υφίστανται σε έκταση και βαθμό), ή «προς σωτηρία της πατρίδας», προ επαπειλούμενων κινδύνων.
Έτσι η κυβέρνηση που ασκεί την εξουσία προχωρά στην έκδοση συντακτικών πράξεων είτε παραμερίζοντας τη νόμιμη κυβέρνηση, είτε αν αυτή είναι η νόμιμη παραμερίζοντας σαφώς τις υφιστάμενες συνταγματικές διατάξεις δημιουργώντας έτσι ένα νέο νομικό πλαίσιο δεσμεύσεων που η ίδια, δια της άσκησης της ισχύος της, επιβάλει.
Η βασική διαφορά των συντακτικών πράξεων από των ψηφισμάτων είναι ακριβώς το γεγονός ότι τα ψηφίσματα αντίθετα εκδίδονται από τα νόμιμα νομοθετικά όργανα, της συντακτικής ή αναθεωρητικής εξουσίας.

Η εγκυρότητα των συντακτικών πράξεων

Η εγκυρότητα των συντακτικών πράξεων εξαρτάται κυρίως από τη νομιμοποίηση του φορέα ο οποίος τις εκδίδει. Συντακτικές πράξεις είναι και τα αναγκαστικά διατάγματα, τα οποία επίσης εκδίδονται, παρά τις διατάξεις του συντάγματος που ισχύει. Συχνά χρησιμοποιούνται από δικτατορικά καθεστώτα ως μανδύας νομιμοποίησης της εξουσίας τους, καθώς εκδίδονται κατά παρέκκλιση των συνταγματικών διαδικασιών περί διακυβέρνησης και σε συνθήκες θεσμικού κενού. Έτσι, συντακτικές πράξεις στην Ελλάδα εκδόθηκαν κατά κόρον από τις κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, αλλά και από τη δικτατορία των συνταγματαρχών 1967-74. Συντακτικές πράξεις εκδόθηκαν επίσης και από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας(1974) που ήρθε στην εξουσία μετά την πτώση της δικτατορίας και τη μεταπολίτευση, για να καλυφθεί το συνταγματικό νομικό κενό που υπήρχε πριν από την ψήφιση του Συντάγματος του 1975.
Ιταλική Αριστερά

Ιστορία

Τον Ιούνιο του 2015 ο Φασσίνα, εδώ και πολύ καιρό επικριτής του Ματέο Ρέντζι, ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος (PD) και Πρωθυπουργός, έφυγε από το κόμμα, μαζί με την καιρό σύμμαχο του, Μόνικα Γκρεγκόρι. Τον Ιούλιο, κατά τη διάρκεια συνδιάσκεψης, ο Φασσίνα ίδρυσε το Μέλλον προς την Αριστερά, η οποία αποσκοπούσε στο να είναι ένα εμβρυϊκά νέο κόμμα, αριστερά του PD, ανοικτό και σε άλλους Δημοκρατικούς αποχωρήσαντες, όπως αυτοί που συγκεντρώθηκαν στο Δυνατό του Γκιουσιέππε Σιβάτι, και στην Αριστερή Οικολογική Ελευθερία, ένα πολιτικό κόμμα υπό την ιγεσία του Νίσι Βενντόλα.
Το Νοέμβριο, ένας γερουσιαστής (Κοραντίνο Μινέο) και τρεις βουλευτές (Αλφρέντο ντ'Αττόρρε, Κάρλο Γκάλι και Βινσέντζο Φολίνο) έφυγαν από το PD σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον Ρέντζι. Ο ντ'Αττόρρε, ο οποίος έχει διδακτορικό στη φιλοσοφία από το Σχολείο Σαντ'Αννα Προχωρημένων Σπουδών, έγραψε ένα μανιφέστο για ένα νέο "εργατικό" κόμμα, το οποίο υπογράφεται και από τους άλλους πέντε Βουλευτές και, μεταξύ άλλων, διαβάζεται: "Η γενετική μετάλλαξη του PD, που γεννήθηκε ως κεντρική δύναμη της ιταλικής κεντροαριστεράς, δυστυχώς, έχει ήδη ολοκληρωθεί. Η εμπειρία Ρέντζι και οι εισαγμένες μεταλλάξεις δεν θα είναι μια παρένθεση. Έχουν ήδη αλλάξει σε μη αναστρέψιμο τρόπο την αντίληψη του PD και τη λειτουργία του στη συλλογική φαντασία". Στη συνέχεια, κοινοβουλευτική ομάδα κάτω από το έμβλημα της Ιταλικής Αριστεράς διαμορφώθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ο πυρήνας του οποίου σχηματίστηκε από τη SEL.
Τον Φεβρουάριο του 2016 πραγματοποιήθηκε η ιδρυτική συνέλευση της SI στη Ρώμη, όπου ανακοινώθηκε ότι η SI, θα πρέπει να ιδρυθεί ως ένα ολοκληρωμένο κόμμα τον Δεκέμβριο. Συνεπώς, η SI ιδρύθηκε ως μια υπο-ομάδα της μικτής Ομάδας στη Γερουσία: πέντε γερουσιαστές της SEL, δύο αντιφρονούντες από το Κίνημα Πέντε Αστέρων (Φαμπρίζιο Μποσσίνο και Φρανσέσκο Καμπανέλλα) και ένας πρώην Δημοκράτης (Μίνιο) εντάχθηκαν, ενώ δύο γερουσιαστές της SEL (συμπεριλαμβανομένης της Σαρδηνιακής εθνικίστριας Λουτσιάνο Ουράς) αρνήθηκαν να συμμετάσχουν.
Πολλές λίστες που στηρίχθηκαν από την SI συμμετείχαν στις τοπικές εκλογές του 2016. Το κόμμα πήγε ιδιαίτερα καλά στη Σέστο Φιορεντίνο, μια μεσαίου μεγέθους πόλη στη μητροπολιτική περιοχή της Φλωρεντίας, όπου κέρδισε το 17,5% των ψήφων και ο υποψήφιος δήμαρχος εξελέγη στο run-off με 65.5%.

Ιδεολογία

Η ιδεολογία της SI είναι ένα μείγμα του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας και της αντι-λιτότητας.
Στο μανιφέστο του, ο ντ'Αττόρρε έγραψε ότι το νέο κόμμα θα πρέπει να "πάει πέρα από το διαχωρισμό μεταξύ των μεταρρυθμιστών και ριζοσπαστών" και αργότερα εξήγησε ότι η SI θα είναι Κεϋνσιανή και κατά του νεοφιλελευθερισμού. Ο οικονομικός σύμβουλος του συνασπισμόυ είναι ο Τζόσεφ Στίγκλιτζ, ένας γνωστός Αμερικανός οικονομολόγος και νικητής του βραβείου Νόμπελ στα οικονομικά, ο οποίος είχε ήδη ασχοληθεί με τον ελληνικό ΣΥΡΙΖΑ, το ισπανικό Podemos και το Βρετανικό Εργατικό Κόμμα.
Ο Φασσίνα πρότεινε επίσης την "ελεγχόμενη διάλυση της Ευρωζώνης".
Ηριδανός (Αττικής)

Ροή ποταμού

Με τις έρευνες που έγιναν για την κατασκευή του Μετρό (1992) ήρθαν στο φως πληροφορίες για τον ξεχασμένο ποταμό. Με πηγή στην νότια πλαγιά του Λυκαβηττού το ποτάμι έρεε νοτιοανατολικά προς στην σημερινή πλατεία Συντάγματος και κατόπιν κατηφόριζε βορειοδυτικά προς  στον Κεραμεικό βγαίνοντας από την πόλη στο ύψος της Ιερής Πύλης. Ακολουθούσε την τότε Ιερά Οδό (στις όχθες του έχει γίνει ανασκαφή ταφικών μνημείων) για μερικές εκατοντάδες μέτρα  για να καταλήξει στον Ιλισό (περίπου στο ύψος της οδού Πειραιώς).
Κατά το 4ο π.χ αιώνα στην περιοχή του Κεραμεικού και λόγω των υπερχειλίσεων του ποταμού είχε δημιουργηθεί ελώδης περιοχή με παχύ στρώμα λάσπης και αργίλου. Τότε ξεκίνησαν έργα για την υπόγεια αποστράγγιση των στάσιμων νερών και την κατασκευή των κεραμικών εργαστηρίων της περιοχής των δύο δήμων (έσω και έξω Κεραμικού).
Στην Κλασική εποχή, λόγω της πυκνότητας της δόμησης πλέον, το ποτάμι άρχισε να δέχεται τα λύματα του άστεως και σύντομα μετατράπηκε σε βούρκο. Κατόπιν επί Αδριανού (117-138 μ.Χ.) αποφασίστηκε ο εγκιβωτισμός του. Το ποτάμι καλύφθηκε από πλινθόκτιστο θόλο (αυτός που είναι ορατός στην πλατεία Μοναστηρίου), επιχωματώθηκε και μετατράπηκε σε υπόνομο.

Με το ίδιο Όνομα

Ο Ηρόδοτος γράφει στο βιβλίο του Θάλεια (παρόλο που διαφωνεί), για έναν ποταμό με το ίδιο όνομα Ηριδανός που ανέφεραν οι αρχαίοι βαρβαρικοί λαοί, που έρεε προς τη Βόρεια Θάλασσα (το τέλος του τότε γνωστού κόσμου) και ότι από τα μέρη εκείνα προερχόταν το κεχριμπάρι.
Πιστεύει δε, ότι η προέλευση του ονόματος (Ηριδανός) πρέπει να είναι ελληνική και να έχει δοθεί από ποιητή.
Νικόλαος Βιλαέτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και καταγόταν από την οικογένεια Βιλαέτη. Ήταν ξάδερφος του Γιάννη και αδερφός του Χαράλαμπου. Ηταν προεστός του Πύργου και είχε εκλεχτεί πληρεξούσιος της Ηλείας στην Α' Εθνοσυνέλευση, τον Δεκέμβρη του 1821.
Ριμπάτ Σαράφ

Περιγραφή

Ανοικοδομήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει οχύρωση ώστε να προστατεύονται τα καραβάνια από τις επιθέσεις ληστών. Μάλιστα υπήρχε μόνο μια πύλη εισόδου η οποία μπορούσε να φρουρείται.  Το συγκρότημα έχει μέγεθος 110x75 μέτρα και είναι περιτοιχισμένο από πλίθινους τείχους ύψους 6 μέτρων οχυρωμένο από έξι στρογγυλούς πύργους . Αρχικά λειτούργησε ως καραβάν σαράι αλλά αργότερα, μετά από λεηλασία που υπέστει αναδιαμορφώθηκε ως παλάτι της πριγπίσσας Τουρκάν Χατούν η οποία ήταν σύζηγος του Σελτζούκου Σουλτάνου Σαντζάρ (1118-1157). Ο Σαντζάρ είχε έδρα στην πρωτεύουσα Μερβ (σήμερα η Μερβ βρίσκεται στο Τουρκμενιστάν). 
Το καραβάν σαράι αποτελείται από δύο μέρη: το ένα μικρότερο μέρος το περιλαμβάνει τρία μικρά ισλαμικά τεμένη και απευθυνόταν στην πλειοψηφία των ταξιδιωτών ενώ υπήρχε ένα μεγαλύτερο μέρος με τρεις δεξαμενές νερού  και δωμάτια ξεκούρασης τα οποία απευθυνόταν στους πλουσιότερους ταξιδιώτες.
Σιγουράς Αλαφούζος

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Σαντορίνης και ήταν γιος του Νικολάου Αλαφούζου. Είχε εκλεγεί βουλευτής Σαντορίνης στην Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση. Υπήρξε ιδιοκτήτης ορυχείων στο νησί καθώς και δήμαρχος Οίας. Γιος του ήταν ο επίσης βουλευτής Νικόλαος Αλαφούζος ενώ συγγενής του, σύζυγος της αδελφής του, ήταν ο πολιτικός Νικόλαος Νομικός.
Αρχιδούκισσα Γκιζέλα της Αυστρίας

Βίος

Παρά το γεγονός ότι βαπτίσθηκε Gisella (με διπλό L) έγραφε το όνομά της μόνο με ένα L. Πήρε το όνομά της από μία Αψβούργα πρόγονή της που έζησε τον 10ο αι. Ακριβώς όπως και η μεγαλύτερη αδελφή της Σοφία και ο αδελφός της, η Γκιζέλα ανατράφηκε από την γιαγιά της από την πλευρά του πατέρα της, Σοφία της Βαυαρίας. Είχε μια πολύ στενή σχέση με τον μικρότερο αδελφό της, πρίγκιπα Ροδόλφο, του οποίου η αυτοκτονία τη χτύπησε σκληρά.
Ο πατέρας της συνέλεγε κάποια προσωπικά αντικείμενα της οικογένειας, όπως το πρώτο ζευγάρι παπούτσια που φορέθηκαν από κάθε ένα από τα παιδιά του. Μεταξύ αυτών των αναμνηστικών ήταν ένα ποίημα που γράφτηκε γι 'αυτόν από την νεαρή Γκιζέλα κάποια Χριστούγεννα - το ποίημα λέγεται ότι ήταν το πιο αγαπημένο στοιχείο μεταξύ αυτής της συλλογής. Ήταν επίσης γνωστό ότι η Αρχιδούκισσα Γκιζέλα ζωγράφιζε κατά τα επόμενα έτη της.

Γάμος & Οικογένεια

Στις 20 Απριλίου 1873, η Γκιζέλα παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο πρίγκιπα της Βαυαρίας στη Βιέννη. Ήταν γιος του Λεοπόλδου αντιβασιλιά της Βαυαρίας και της Αυγούστας-Φερδινάνδης της Αυστρίας και δεύτερος ξάδελφος της Γκιζέλας.
Σύμφωνα με επιστολή του γραμμένη προς τη μητέρα του το 1872, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α' της Αυστρίας ήθελε την ένωση ανάμεσα στην κόρη του και τον πρίγκιπα Λεοπόλδο, καθώς υπήρχαν τόσοι λίγοι καθολικοί πρίγκιπες διαθέσιμοι εκείνη την περίοδο. Φαίνεται ότι αισθάνθηκε πως έπρεπε να εξασφαλιστεί ο μόνος βιώσιμος υποψήφιος στον οποίο θα μπορούσε να εμπιστευτεί την Γκιζέλα.
Η Γκιζέλα έγινε ευπρόσδεκτη στο Μόναχο από την οικογένεια του συζύγου της, και ζούσαν στο Palais Leopold στο Schwabing. Ο δρόμος απέναντι από το Palais μετονομάστηκε Giselastraße προς τιμήν της το 1873. Ένα χρόνο μετά τον γάμο της, η Γκιζέλα γέννησε το πρώτο της παιδί Ελισάβετ Μαρία (Elisabeth Marie). Είχε τέσσερα παιδιά συνολικά.

Φιλανθρωπίες & Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Συμμετείχε ενεργά σε μια ποικιλία κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων και ίδρυσε φιλανθρωπικά ιδρύματα για τη στήριξη των φτωχών, των τυφλών και κωφών, όπου είχε ενεργό ρόλο.
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου,οργάνωσε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο στο Palais, ενώ ο σύζυγός της ήταν στρατάρχης στο Ανατολικό Μέτωπο. Όταν ξέσπασε η επανάσταση το 1918, η υπόλοιπη οικογένειά της εγκατέλειψε την πόλη, αλλά η Γκιζέλα παρέμεινε και πήρε μέρος στις εκλογές του 1919 για την Εθνική Συνέλευση της Βαϊμάρης, όπου οι γυναίκες πάνω από την ηλικία των 20 ετών είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν για πρώτη φορά.
Τέτοια ήταν η εκτίμηση για το πρόσωπό της, ώστε έγινε ευρέως γνωστή ως "Ο Καλός Άγγελος από τη Βιέννη" και έγινε προστάτης διαφόρων φορέων, όπως το Giselabahn (το τραίνο της διαδρομής Σάλτσμπουργκ - Τιρόλο), του  ατμόπλοιου 'Gisela' για την Traunsee και το 'Γυμνάσιο της Γκιζέλας' στο Μόναχο.

Χηρεία & Θάνατος

Η Γκιζέλα και ο σύζυγός της γιόρτασαν τη χρυσή επέτειο του γάμου τους το 1923. Ο σύζυγός της πέθανε το 1930, και η Gisela επέζησε αυτού μόνο δύο χρόνια. Πέθανε στην ηλικία των 76 ετών στο Μόναχο στις 27 Ιουλίου του 1932 και θάφτηκε δίπλα στον Πρίγκιπα Λεοπόλδο στην Colombarium στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μιχαήλ στο Μόναχο.
Καμενίτσα Αχαΐας

Ονομασία

Το όνομα του χωριού πιστεύεται ότι είναι είτε σλαβικό είτε ότι ή προέρχεται από το ελληνικό κάμινος (καμίνι).

Ιστορία

Στην περιοχή της Καμενίτσας έχουν βρεθεί ρωμαϊκές αρχαιότητες, από εκεί πιστεύεται ότι περνούσε ο δημόσιος δρόμος επί ρωμαιοκρατίας τμήματα του οποίου έχουν βρεθεί σε άλλες κοντινές θέσεις. Στην αρχαιότητα η ευρύτερη περιοχή, πεδιάδα του Πείρου, ανήκε στην αρχαία πόλη Ώλενο, σε επιφανειακές έρευνες έχουν βρεθεί νεκροταφεία και οικισμοί.
Κατά την Φραγκοκρατία στην Καμενίτσα αναφέρεται κάστρο, κατεστραμμένο σήμερα,  όπου ανήκε στην Βαρωνία της Πάτρας και τον λατίνο Αρχιεπίσκοπο, στο κάστρο αυτό διανυκτέρευσε και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μαζί με τον αδελφό του Θωμά το 1429 όταν κατευθυνόταν στην Πάτρα για να πολιορκήσει την πόλη. Με την πρώτη κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς το κάστρο και η περιοχή άλλαζε συνέχεια χέρια μεταξύ Ενετών και Οθωμανών και έγινε πεδίο μαχών για 17 έτη. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν έδρα λατίνου Αρχιεπισκόπου και αναφέρεται ότι είχε λιμένα που πιστεύεται ότι είναι το σημερινό κοντινό χωριό Καμίνια.
Το 1690 αναφέρεται ότι ήταν κόμη, σε απογραφή του 1700 είχε 144 κατοίκους και σε άλλη του 1899 142. Τοπική παράδοση λέει ότι από την Καμενίτσα πέρασε ο Ευαγγελιστής Λουκάς όπου έχτισε την σημερινή εκκλησία και σε μια σπηλιά κοντά στο χωριό έγραψε το ευαγγέλιο του, κατά άλλους πέθανε κι εκεί.

Διοικητική ιστορία

Το 1835 με το Β.Δ. 8/4/1835 αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Δύμης του νομού Αχαΐας-Ήλιδος. Το 1840 με το Β.Δ. 27/11/1840 αποσπάστηκε από την Δύμη και γίνεται οικισμός του δήμου Πατρέων της διοίκησης Αχαΐας . Το 1912 με το Β.Δ. 18.8.1912 (ΦΕΚ 256 τ.Α.) με την διάλυση των Δήμων μαζί με τον Αλισσό αποτέλεσαν την κοινότητα Αλισσού με έδρα τον Αλισσό. Το 1998 με τον νόμο 2539/1997 περί "Συγκρότησης της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης", γνωστός σαν Σχέδιο Καποδίστριας έγινε οικισμός του Δημοτικού διαμερίσματος Αλισσού του Δήμου Δύμης.

Λοιπά στοιχεία

Στην Καμενίτσα έχει την έδρα του το "Ινστιτούτο Τοπικής Ιστορίας" (Ι.Τ.Ι.) / "Ομάδα Μελέτης Αρχαιολογίας Τοπίου" (ΟΜ.ΑΡ.Τ.).
Αντιψυχιατρική

Το αντιψυχιατρικό κίνημα (αντιψυχιατρική) γνώρισε έκρηξη σε δημοτικότητα κατά την δεκαετία του 1960 με πρωτεργάτη τον Ντέιβιντ Κούπερ. Είναι μια ιδεολογική παρέμβαση στις κατεστημένες ψυχιατρικές μεθόδους της εποχής. Είναι ενεργό σε διάφορες μορφές για δύο αιώνες. 
Γενικά μιλώντας το κίνημα στήριζε ότι οι σύγχρονες ψυχιατρικές μέθοδοι είναι επιβλαβείς για τους ασθενείς και ότι η κοινωνικά καθιερωμένη σχέση γιατρού-ασθενή είναι από εσφαλμένη έως και ανήθικη, καθώς κατά τους υποστηρικτές του κινήματος δίνει υπερβολική δύναμη στον γιατρό και δεν φέρεται με σεβασμό στον ασθενή. 
Το κίνημα δείχνει επίσης απέχθεια ως προς την χρήση ψυχοφαρμάκων (ο Ντέιβιντ Κούπερ επανειλημμένα τα αποκαλεί σοδομισμό του πνεύματος) άποψη που είναι ημιαποδεκτή σήμερα.
Σχετικά με αυτήν την έννοια υπάρχει το σύγγραμμα ‘Ψυχιατρική και Αντιψυχιατρική του Ντέιβιντ Κούπερ.
Έλενα Ρίστεσκα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1986 στα Σκόπια. Εκπροσώπησε την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στη Γιουροβίζιον το 2006 με το τραγούδι Ninanajna, που κατέλαβε την 12η θέση με 56 πόντους.
Εθνική Οδός 12 (Ελλάδα)

Ιστορικό

Η Εθνική Οδός ασφαλτοστρώθηκε για πρώτη φορά τις δεκαετία του 1920 και 1930, αν και δεν ήταν πλήρως ασφαλτοστρωμένη μέχρι τη δεκαετία του 1950. Μεταξύ της δεκαετίας του 1990 και του 2004, το νότιο και το βόρειο τμήμα της εθνικής οδού μετατράπηκαν σε αυτοκινητόδρομο, ενώ ολόκληρη η οδός αναμενόταν να έχει προδιαγραφές αυτοκινητοδρόμου μέχρι το 2012.
Εθνική Κροατίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Πριν το 1990, οι Κροάτες ποδοσφαιριστές αγωνίζονται στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας U18 (ποδόσφαιρο ανδρών). Παρόλο που η κροατική ομάδα ιδρύθηκε στις αρχές του 1990 μετά τη Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η ομάδα κάτω των 18 περίμενε την αποδοχή Κροατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου από την UEFA, ώστε να συμμετάσχεις στις διοργανώσεις της τελευταίας. Αυτό έγινε τον Ιούνιο του 1993 και η ομάδα κάτω των 18 συμμετείχε στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U18 1994. Το 2001 η ΟΥΕΦΑ άλλαξε το ηλικιακό όριο και από το 2002 το πρωτάθλημα είναι γνωστό σαν Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19. Το τουρνουά διεξάγεται κάθε χρόνο και αποτελεί τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια.
Η ομάδα κατάφερε να προκριθεί στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος σε δύο περιπτώσεις: μια το 1998 και μια το 2000. Το 1998 κέρδισε την τρίτη θέση, εξασφαλίζοντας συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών 1999. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο τερμάτισαν 2η στον όμιλο τους και προκρίθηκαν στη φάση των 16, όπου αποκλείστηκαν από την Εθνική Βραζιλίας U20 (ποδόσφαιρο ανδρών). Η ομάδα κέρδισε το FIFA Fair Play Award.
Γαλατασαράι

Ιστορία

Η Ιστορία της αρχίζει το 1905 από άτομα που φοιτούσαν στο Λύκειο Γαλατασαράι, και ο προπονητής της ήταν ο Αλί Σαμί Γιέν, όπου παρέμεινε μέχρι το 1917. Το πρώτο τους παιχνίδι είχε αντίπαλο, μια τοπική ομάδα, την Καντί Κεγιού που διαλύθηκε το 1912. Το όνομα προήλθε από το λύκειο των παιδιών που φοιτούσαν εκεί και έτσι τους δόθηκε το όνομα που χρησιμοποιούν μέχρι και σήμερα, το όνομα Γαλατασαράι.
Η Γαλατά, όπως αναφέρεται εν συντομία, συνέχισε την πρόοδο της και αγωνίστηκε σε διάφορα παιχνίδια. Ένα από αυτά ήταν αυτό με την Ρουμ όπου την νίκησαν με 2-0. Το 1905 κηρύχθηκε παράνομη ως ποδοσφαιρική ομάδα γιατί δεν τήρησε τους κανόνες των Οθωμανών. Το 1912, δηλαδή τρία χρόνια αργότερα, πήραν την άδεια να συνεχίσουν να υπάρχουν σαν ομάδα. Έτσι μετά από κάποια χρόνια άρχισαν να αγωνίζονται. Στην πρώτη κατηγορία για πρώτη φορά αγωνίστηκε το 1959 και από τότε δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ ξανά. Από τότε κατάφεραν κάτι που καμία άλλη ομάδα εκτός από τη Φενέρμπαχσέ δεν το κατάφερε. Κατέκτησε 17 φορές το πρωτάθλημα Τουρκίας.

Τα χρώματα της ομάδας

Η Γαλατασαράι, ως πρώτα χρώματα χρησιμοποιούσε το κόκκινο και το άσπρο. Αργότερα, το 1907 άλλαξαν τα πρώτα τους χρώματα σε σκούρο μπλε και σκούρο κίτρινο. Τον Δεκέμβριο του 1908 σε ένα ματς με μία αγγλική ομάδα άλλαξαν τα χρώματα τους σε κόκκινο και κίτρινο. Από τότε αυτά τα χρώματα έχουν μείνει στην παράδοση.
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (βουλευτής Πιερίας)

Σταδιοδρομία

Καταγόταν από γνωστή οικογένεια (από το Λιβάδι Ολύμπου) και ήταν γιος του Ιωάννη Παπαγεωργίου. Ολοκλήρωσε την αρχική του εκπαίδευση στο Γυμνάσιο της Κατερίνης και έπειτα φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Υπηρέτησε ως μόνιμος αξιωματικός και πολέμησε σε όλα σχεδόν τα μέτωπα, όπως το μέτωπο της Αλβανίας , στη Μέση Ανατολή (στον Ιερό Λόχο) και στο Ελ Αλαμέιν. Πήρε μέρος επίσης στην απελευθέρωση του Αιγαίου και τραυματίστηκε δύο φορές. Κατά την περίοδο της Κατοχής ήταν πρωτεργάτης της Εθνικής Αντιστάσεως στο νομό Πιερίας. Παντρεύτηκε τη Μαρία Τζέκα.

Βουλευτής

Υπήρξε πρωτεργάτης και δωρητής της Εστίας Πιερίδων Μουσών και μερίμνησε μεταξύ άλλων για την κατασκευή του Εθνικού Σταδίου στην Κατερίνη.
Πήρε μέρος για πρώτη φορά σε εκλογές το 1951 και εξελέγη με τον Ελληνικό Συναγερμό με 3.478 ψήφους. Το 1952 διορίστηκε από τον Παπάγο γενικός γραμματέας του υπουργείου Βορείου Ελλάδος. Εξελέγη με την ΕΡΕ βουλευτής Πιερίας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1956 και επανεξελέγη το 1958 και το 1961. Στις εκλογές του 1963 συγκέντρωσε 7.455 ψήφους και στις εκλογές που διεξήχθησαν το Φεβρουάριο του 1964, έλαβε 5.964 ψήφους.
Πέθανε ξαφνικά στις 3 Σεπτεμβρίου 1984. Κηδεύτηκε στην Κατερίνη από το Μητροπολιτικό Ναό της Θείας Αναλήψεως και η ταφή του έγινε στο Α΄ Κοιμητήριο της πόλης.
Θυρεοί των επαρχιών της Ολλανδίας

Οι 12 θυρεοί των επαρχιών της Ολλανδίας :
Β΄ Βασιλειών

Εισαγωγικά

Το βιβλίο Β' Βασιλειών μαζί με το Α' ως ενιαίο έργο, εκθέτουν την ιστορία του Ισραηλιτικού λαού από το τέλος της εποχής των Κριτών μέχρι το τέλος της βασιλείας του Δαβίδ (1020-961 π.Χ.). Κατά την περίοδο αύτη οι ισραηλίτες αποκτούν σταδιακά εθνική οντότητα με τη βοήθεια της καθιέρωσης του θεσμού της Μοναρχίας, που συνενώνει τις φυλές τους και συσφίγγει τους εθνικούς τους δεσμούς.
Βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας των βιβλίων αυτών είναι ο κριτής και προφήτης του Ισραήλ Σαμουήλ και βασιλείς Σαούλ και Δαβίδ. Σκοπός της συγγραφής είναι να καταστεί σαφές ότι ο Θεός, αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Δαβίδ τον εκλεκτό δούλο του και εμπιστεύεται τη βασιλική του δυναστεία, στην όποια εναποθέτει τις μεσσιανικές προσδοκίες του λαού του. Στον αρχαίο εβραϊκό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης, τα δύο αυτά έργα αποτελούσαν ένα, το οποίο οι Ο' για λόγους μάλλον πρακτικούς το διχοτόμησαν. Μια απλή αντιπαραβολή του τέλους του ενός βιβλίου προς την αρχή του άλλου, φανερώνει την συνέχεια τους.

Συγγραφέας, τόπος, χρόνος

Όπως και στο βιβλίο Α' Βασιλειών, η ιουδαϊκή παράδοση διασώζει ως συγγραφέα του βιβλίου τον Σαμουήλ, πράγμα όμως δύσκολο να έχει συμβεί στην πραγματικότητα αφού πέθανε πριν ανέβει στο θρόνο ο Δαβίδ. Ίσως ο πραγματικός συγγραφέας να έζησε κατά τους χρόνους του Δαβίδ, πιθανόν όμως και έπειτα από αυτούς, αφού γράφει όλη την ιστορία του. Κάποιοι θεωρούν ότι θα μπορούσε να είναι κάποιος από τους επισήμους και μορφωμένους υπομνηματογράφους της εποχής εκείνης, ίσως και κάποιος από τους προφήτες, Νάθαν ή Γαδ. Άλλοι πάλι διαφωνούν και με τις εικασίες αυτές. Μία άλλη θεωρία είναι ότι το περιεχόμενο του έργου αυτού έχει πολυσύνθετη φιλολογική προέλευση και ίσως αποτελεί και συναρμολόγημα διαφόρων πηγών από αυτοτελείς παραδόσεις ή και συμπλέγματα παραδόσεων. Η συγγραφή θεωρείται πως ολοκληρώθηκε περίπου το 1040 π.Χ.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ορφανών

Δυστυχήματα

Στις 16 Ιανουαρίου 1972, στην περιοχή ανάμεσα στα Ορφανά και στον Δοξαρά συνέβη πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα από την σύγκρουση αμαξοστοιχιών στην τότε μονή σιδηροδρομική γραμμή.