google/wiki40b huggingface dataset:
Atlas Oryx

Σχεδίαση και εξέλιξη

Το Oryx είναι αναβαθμισμένη και ανακατασκευασμένη έκδοση του Aérospatiale Puma, παρόμοιο με το Eurocopter Super Puma, προσφέροντας βελτιωμένες επιδόσεις σε σχέση με το αρχικό, μειώνοντας ταυτόχρονα τα λειτουργικά έξοδα έως και 30%.
Το ελικόπτερο μπορεί να μεταφέρει μέχρι 20 πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες ή 6 τραυματίες σε φορεία και 4 συνοδούς ή 3 τόνους φορτίου μέσα στην καμπίνα ή έως 4,5 τόνους φορτίου σε εξωτερικά σημεία ανάρτησης.
Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί 44 Oryx, τα οποία βρίσκονται σε υπηρεσία σε πολλές μοίρες της Πολεμικής Αεροπορίας της Νότιας Αφρικής.

Εκδόσεις

Υπάρχει μία έκδοση ηλεκτρονικού πολέμου του Oryx (παρεμβολής τηλεπικοινωνιών και παρεμβολής εκπομπών ραντάρ) εξοπλισμένη με συστήματα παρεμβολών GSY 1501 της Grinaker Systems Technologies. Επίσης δύο ελικόπτερα έχουν τροποποιηθεί για επιχειρήσεις στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό και την Ανταρκτική και γι' αυτό το λόγο έχουν βαφεί κόκκινα και άσπρα. Τα δύο αυτά σκάφη φέρουν την ονομασία Oryx M2.
Φρειδερίκος Σιγισμούνδος της Πρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Λεοπόλδου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Λουίζας-Σοφίας, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Το 1927 αεβίωσε στη Λουκέρνη της Ελβετίας σε ηλικία 36 ετών.
Ημιευθεία

Στη Γεωμετρία ως ημιευθεία χαρακτηρίζεται το τμήμα μιας ευθείας που έχει αρχή ένα σημείο αυτής και εκτείνεται προς τη μια κατεύθυνση αυτής. Σε μία ημιευθεία, για παράδειγμα,Οχ το σημείο Ο ονομάζεται αρχή της ημιευθείας.
Χρήστος Χατζηπαναγιώτης

Βιογραφία

Θεωρεί πολύ σπουδαίο το γεγονός ότι μεγάλωσε δίπλα σε ένα ποτάμι, παίζοντας με τα χώματα. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1982 και έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό με την συμμετοχή του στην πολύ πετυχημένη τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 "Εγκλήματα (τηλεοπτική σειρά)" την περίοδο 1998-2000.
Πριν τον πρωταγωνιστικό του ρόλο σε αυτή την σειρά, είχε βρεθεί για έντεκα χρόνια στο πλευρό του Λάκη Λαζόπουλου, στους Δέκα Μικρούς Μήτσους, στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.
Έχει επίσης συμμετάσχει στις σειρές "Οι μεν και οι δεν", "Αχ Ελένη", "Ντόλτσε Βίτα", "Στρίβειν δια του αρραβώνος" και "Όλα του γάμου δύσκολα". 
Την περίοδο 2006-2007 συμμετείχε στη ανατρεπτική μαύρη κωμωδία "Πόσο γλυκά με σκοτώνεις" μαζί με την Μαρία Λεκάκη και τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη. Την επόμενη τηλεοπτική περίοδο, 2007-2008, έκανε μία guest εμφάνιση στη σειρά "Γιούγκερμαν". Ακολούθησαν guest εμφανίσεις στις σειρές "Κόκκινο Δωμάτιο", "Safe Sex" και "7".

Προσωπική ζωή

Εδώ και αρκετά χρόνια συγκατοικεί με την επίσης ηθοποιό και καλή φίλη Βίκυ Σταυροπούλου στην Ανθούπολη Περιστερίου. Παρότι μένουν μαζί, η σχέση τους είναι πάντα φιλική.
Νεχεσία

Η Νεχεσία ήταν αρχαία κώμη και λιμάνι της Αιγύπτου στη δυτική έρημο, στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας. Πιθανολογείται ότι ταυτίζεται με το σημερινό χωριό Μάρσα Νακαρί το οποίο απέχει 18 χλμ από τη Μάρσα Αλάμ.
Κατά τη ρωμαιοκρατία στην περιοχή της Μάρσα Νακαρί χτίστηκε ρωμαϊκό οχυρό που ερείπια του διασώζονται σήμερα και στο οποίο έχει επιτελεστεί μόνο επιφανειακή έρευνα και χαρτογράφηση.
1323 Τουγκέλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τουγκέλα εκτιμάται σε 58,44 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι Xc (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0567. Ο Τουγκέλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 19,5 ώρες, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Χανκ Σέρμαν

Βιογραφία

Ο Σέρμαν ξεκίνησε να παίζει κιθάρα τον Μάρτιο του 1977, όταν αγόρασε μία μαύρη Gibson Les Paul έναντι του ποσού των 100 δολαρίων. Πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Brats, ένα πανκ σχήμα από την Κοπενχάγη, με τους οποίους κυκλοφόρησε το άλμπουμ "1980" στις 28 Απριλίου του 1980.
Σύντομα, άλλαξε ύφος επηρεαζόμενος από συγκροτήματα όπως οι Black Sabbath, UFO και Judas Priest, σχηματίζοντας τους Mercyful Fate μαζί με τους King Diamond, Κάρστεν Βαν Ντερ Βόλσινγκ και Γιαν Λίντμπλαντ. Το νέο συγκρότημα παρουσίασε ένα μείγμα του κλασικού heavy metal με αποκρυφιστικούς στίχους και τα ιδιαίτερα φωνητικά του King Diamond, το οποίο αποτέλεσε μεγάλη επιρροή για την μετέπειτα εικόνα των συγκροτημάτων του Black Metal.
Μετά το ομώνυμο ΕΡ, το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο μνημειώδη άλμπουμ, τα "Melissa" (1983) και "Don't Break the Oath" (1984). Παρ' όλα αυτά, το 1985 διαλύθηκαν, με τον Σέρμαν να συμμετέχει σε σχήματα όπως οι Fate, Lavina και Zoser Mez, με τους τελευταίους να κυκλοφορούν το άλμπουμ "Vizier of Wasteland".
Το 1993, οι Mercyful Fate επανενώθηκαν, κυκλοφορώντας τον δίσκο "In the Shadows", με τον κιθαρίστα να αναλαμβάνει και χρέη παραγωγού. Στον ίδιο ρόλο τον βρήκαν το άλμπουμ "Time" και το ΕΡ "The Bell Witch" την επόμενη χρονιά. Μέχρι το 1999, ακολούθησαν τρεις ακόμη δίσκοι, πριν το συγκρότημα περάσει στον πάγο.
Το 2002, ο Σέρμαν σχημάτισε τους Force of Evil, με τους οποίους κυκλοφόρησε δύο δίσκους, ενώ το 2008 δημιούργησε τους Demonica, κυκλοφορώντας το "Demonstrous" δύο χρόνια αργότερα. Έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως οι Witchery, Volbeat, Artillery, Critical Solution, Deadlands, Black Succubi, κ.α..
Το 2015, κυκλοφόρησε το ΕΡ "Satan's Tomb" με τον Μίκαελ Ντένερ, πρώην κιθαρίστα των Mercyful Fate, υπό την ονομασία Denner / Shermann. Ακολούθησε ο δίσκος "Masters of Evil" τον Ιούνιο του 2016 μέσω της Metal Blade Records.
Ηλίας Μόσχος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κρήτη. Άκμασε κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα. Ήταν άριστος συνθέτης που με χρωματισμούς διέφυγε τα στερεότυπα της βυζαντινής αγιογραφίας. Είχε τέχνη απλογραμμική, με την οποία συνέθετε πολύπλοκες παραστάσεις. Η χρυσοκονδυλιά του απέδιδε χάρη στις εικόνες του. Έργα του σώζονται σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία.
Γκέρχαρτ Χάουπτμαν

Βιογραφία και έργο

Ο Χάουπτμαν γεννήθηκε στο Ομπερσάλτσμπρουν, μικρή πόλη στη Σιλεσία, σήμερα μέρος της Πολωνίας γνωστό ως Στσάβνο-Ζντρούι. 
Ήταν γιος Πρώσου ιδιοκτήτη ξενοδοχείου. Από το χωριάτικο σχολείο της περιοχής του πέρασε στο Realschule στο Μπρέσλαου και έπειτα εστάλη να μάθει γεωργία στην φάρμα του θείου του στο Γιάουερ (πολωνικό Jawor). Επέστρεψε ωστόσο σύντομα στο Μπρέσλαου, καθώς δεν είχε καμία κλίση στην αγροτική ζωή και μπήκε σε μια σχολή τέχνης, με στόχο να γίνει γλύπτης. Εδώ γνωρίστηκε με τον διά βίου φίλο του Γιόζεφ Μπλοκ. Έπειτα σπούδασε στην Ιένα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των ετών 1883 και 1884 στην Ιταλία. Τον Μάιο του 1885 ο Χάουπτμαν παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, αφιερώνοντας τον χρόνο του πλέον στη λογοτεχνική δουλειά. Σύντομα κέρδισε μεγάλη φήμη ως ένας από τους επιφανέστερους εκπροσώπους της σύγχρονης δραματουργίας. 
Το 1891 αποσύρθηκε στο Σράιμπερχαου στη Σιλεσία. Το πρώτο του θεατρικό έργο, Vor Sonnenaufgang (1889), εγκαινίασε το νατουραλιστικό κίνημα στη μοντέρνα Γερμανική λογοτεχνία. Ακολουθήθηκε από το Das Friedensfest (1890), το Einsame Menschen (1891) και το Die Weber (1892), δυναμικό έργο που απεικονίζει την εξέγερση των Σιλεσιανών υφαντουργών το 1844. 
Από τα επακόλουθα έργα του Χάουπτμαν οφείλει να γίνει αναφορά στις κωμωδίες Kollege Crampton (1892), Der Biberpelz (1893) και Der rote Hahn (1901), ένα "ονειρικό ποίημα", Hannele (1893), και το ιστορικό έργο Florian Geyer (1895). Έγραψε επίσης δύο τραγωδίες για τη Σιλεσιανή αγροτική ζωή, τις Fuhrmann Henschel (1898) και Rose Bernd (1903), καθώς και τα δραματικά παραμύθια Die versunkene Glocke (1897) και Und Pippa tanzt (1905). Το ζενίθ ήρθε το 1911 όταν έγραψε το Die Ratten, για το οποίο έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1912 "κυρίως σε αναγνώριση της καρποφόρας, ποικίλης και εξέχουσας παραγωγής του στο βασίλειο της δραματικής τέχνης."
Κατά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο ο Χάουπτμαν υπήρξε Ειρηνιστής. Σ' αυτή την περίοδο της καριέρας του έγραψε διάφορα πεσιμιστικά και ιστορικά-αλληγορικά έργα, όπως τα Der Bogen des Odysseus (1914), Der weisse Heiland (1912–17), Winterballade (1917). Μετά τον πόλεμο η ικανότητά του άρχισε φανερά να εξασθενεί. 
Ο Χάουπτμαν πέθανε σε ηλικία 83 ετών στο σπίτι του στο Αγκνέτεντορφ στις 6 Ιουνίου του 1946.
Αλπικό κλίμα

Το αλπικό κλίμα είναι ο συνήθης καιρός (κλίμα) υψηλότερα από τις περιοχές που μπορούν να φυτρώνουν τα δένδρα. Το κλίμα αυτό αναφέρεται επίσης ως ορεινό κλίμα ή βουνίσιο κλίμα.

Ορισμός

Υπάρχουν πολλοί ορισμοί του αλπικού κλίματος.
Ένας απλός ορισμός είναι πως είναι το κλίμα που αναγκάζει τα δένδρα να μην μπορούν να αναπτυχθούν εξαιτίας του κρύου. Σύμφωνα με το σύστημα ζώνης ζωής Χόλντριτζ (Holdridge), το αλπικό κλίμα συμβαίνει όταν η μέση βιοθερμοκρασία μιας τοποθεσίας είναι μεταξύ 1,5 και 3 °C, η οποία εμποδίζει την ανάπτυξη των δένδρων. Η βιοθερμοκρασία ορίζεται ως η θερμοκρασία, που εκτός από όλες τις θερμοκρασίες κάτω από 0 °C αντιμετωπίζονται ως 0 °C, επειδή τα φυτά είναι αδρανή κάτω από το πάγωμα.
Στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το αλπικό κλίμα αποτελεί μέρος της "κατηγορίας E", μαζί με το πολικό κλίμα, όπου κανένας μήνας δεν έχει μέση θερμοκρασία μεγαλύτερη των 10 °C.
Πούλκιλα

Η Πούλκιλα (φινλανδικά: Pulkkila) είναι ένας πρώην δήμος της Φινλανδίας.
Υπαγόταν στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια, 90 χιλιόμετρα νότια από την πόλη Όουλου και 250 χιλιόμετρα βόρεια της Γυβάσκυλα. Είχε πληθυσμό 1.569 κατοίκων (31-12-2008) και κάλυπτε έκταση 411,23 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 29,83 καλύπτονταν από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα ήταν 4,11 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο ήταν η Φινλανδική.
Η Πούλκιλα είναι γνωστή για την βιομηχανία μετάλλου της, και για την τεχνητή λίμνη Ούλγιουα.
Από την Πούλκιλα κατάγονταν οι Πέντι Χάανπα και Ιλμάρι Κιάντο.
Στις 1 Ιανουαρίου 2009 συγχωνεύθηκε διοικητικά με τους δήμους Κέστιλα, Πίιπολα και Ράντσιλα και ο νεοσυσταθής δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.
Ηρακλής του Λύσιππου

Περιγραφή

Πιθανόν αντιγράφθηκε υπό μεγέθυνσή από κάποιον Γλυκών για τα Λουτρά του Καρακάλλα στην Ρώμη.

Χρονολόγηση

Το αντίγραφο αυτό ανακτήθηκε το 1546 και το αυθεντικό άγαλμα από τον Λύσιππο χρονολογείται περίπου τον 4ο π.Χ. αιώνα.
1950 Βέμπε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Βέμπε είναι άγνωστα. Ο Βέμπε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ώρες και 47 λεπτά.
Μάρτιν Μπρέγκμαν

Βιογραφία

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη το 1926 από τον Λέον και την Ίντα (Γκρανόφσκι) Μπρέγκμαν. Ήταν εβραϊκής καταγωγής και μεγάλωσε στο Μπρονξ. Από παιδί, έπασχε από πολιομυελίτιδα. Ξεκίνησε την καριέρα του  πουλώντας ασφάλειες, και έπειτα μπήκε στράφηκε στον χώρο της ψυχαγωγία ως ατζέντης σε νυχτερινό κέντρο.

Καριέρα

Η οικοδόμηση σχέσεων με επενδυτές ακινήτων, όπως τον μεγιστάνα Λουί Ρούντιν, ο Μπρέγκμαν περάσε με επιτυχία ως προσωπικός ατζέντης καλλιτεχνών, αντιπροσωπεύοντας αστέρια όπως ο Αλ Πατσίνο, ο Γούντυ Άλλεν, η Μπάρμπρα Στρέιζαντ, η Φέι Ντάναγουεϊ, ο Άλαν Άλντα και η Μπέτι Μίντλερ.
Ο Μπρέγκμαν ανακάλυψε τον Πατσίνο σε μια θεατρική παραγωγή εκτός του Μπροντγουέι, και τον βοήθησε να χτίσει την θεατρική καριέρα του και  στη συνέχεια την σταδιοδρομία του στον κινηματογράφο, μεταξύ άλλων, στον πρώτο του ρόλο του ηθοποιού στην ταινία Πανικός στο Νιντλ Παρκ (1971), κερδίζοντας τον ρόλο από τον τότε άγνωστο ηθοποιό Ρόμπερτ Ντε Νίρο.

Προσωπική ζωή

Ο Μάρτιν Μπρέγκμαν ζούσε στη Νέα  Υόρκη και είχε δύο γιους με την πρώτη σύζυγό του Ελίζαμπεθ Ντρίσκολ, τον Κρίστοφερ και κινηματογραφικό παραγωγό Μάικλ (Θάλασσα της Αγάπης, Υπόθεση Καρλίτο), και μια κόρη, την τραγουδίστρια Μαρίζα Μπρεγκμαν, με την δεύτερη σύζυγο του, την ηθοποιό Κορνήλια Σαρπ Μπρέγκμαν. 
Ο Μάρτιν Μπρέγκμαν πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία σε ηλικία 92 ετών στις 16 Ιουνίου του 2018.
Πούντα Κάνα

Δραστηριότητες

Η Πούντα Κάνα είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός στην Δομινικανή Δημοκρατία. Η περιοχή προσφέρει δραστηριότητες οι οποίες πραγματοποιούνται στο νερό όπως ταχυπλοΐα, κρουαζιέρες, κατάδυση, κολύμπι με καρχαρίες και σαλάχια, παρακολούθηση φαλαινών και δελφινιών, ψάρεμα καθώς και ziplinning και καταμαράν.
Η κωμόπολη έχει εύκολη πρόσβαση στην πρωτεύουσα Σάντο Ντομίγκο καθώς και στην επαρχία της Σαμάνα, στην οποία έγιναν τα γυρίσματα του Survivor 2017.
Η κωμόπολη περιλαμβάνει και πολλά κέντρα ψυχαγωγίας όπως το Puntacana Resort and Club, το Cap Cana και το Coco Bongo.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1950

Οι ελληνικές εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 διεξήχθησαν από υπηρεσιακή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ιωάννη (Τζων) Θεοτόκη με το σύστημα της απλής αναλογικής του 1946 με μικρές τροποποιήσεις, (περιορισμός αριθμού εδρών από 354 σε 250). Κανένα κόμμα δε συγκέντρωσε απόλυτη πλειοψηφία. Τα μεγαλύτερα σε δύναμη κόμματα ήταν το Λαϊκό Κόμμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη (18,80%), το Κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου (17,24%), η Εθνική Πολιτική Ένωσις Κέντρου (ΕΠΕΚ) με αρχηγό τον Νικόλαο Πλαστήρα (16,44%) και το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου με τον Γεώργιο Παπανδρέου (10,67%).
Στον πολιτικό χώρο της Δεξιάς πρώτο κόμμα αναδείχτηκε το Λαϊκό Κόμμα υπό τον Κ. Τσαλδάρη με 18,8 των ψήφων (62 έδρες).  Διάφορα άλλα κόμματα της δεξιάς έλαβαν μικρότερα ποσοστά (περίπου 18% των ψήφων και 24 έδρες). Το συνολικό ποσοστό των κομμάτων της Δεξιάς όμως συγκριτικά με τις εκλογές του 1946 μειώθηκε σημαντικά, από 68% σε 35%.
Το Κέντρο το εκπροσωπούσαν τρία κόμματα (Φιλελεύθεροι με αρχηγό τον Σ. Βενιζέλο, ΕΠΕΚ με αρχηγό τον Πλαστήρα και ΔΣΚ με αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου) και έλαβαν συνολικό ποσοστό 44,3% και 136 έδρες συνολικά. 
Η Αριστερά παρουσιάστηκε στις εκλογές με το σχήμα της Δημοκρατικής Παράταξης (ΔΠ) που ιδρύθηκε στις 2 Φεβρουαρίου από τον Αλ. Σβώλο (ΣΚ-ΕΛΔ), τον Σ. Χατζήμπεη (Αριστεροί Φιλελεύθεροι) και τον Ι. Σοφιανόπουλο που είχαν ήδη συνεργαστεί με το ΕΑΜ στο δημοψήφισμα του 1946. Η ΔΠ είχε και την υποστήριξη του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, υπό τον Νίκο Πλουμπίδη, που ήδη από τα τέλη του 1949 προωθούσαν την συγκρότηση ενός "Δημοκρατικού Μετώπου". Η υποστήριξη αυτή του ΚΚΕ εκφράστηκε τελικά με την "πριμοδότηση" ορισμένων υποψηφίων της ΔΠ, κυρίως στα αστικά κέντρα. Η ΔΠ συγκέντρωσε τελικά το 9,70% των ψήφων και 18 έδρες.
Μη κωδικοποιητικό RNA

Μη κωδικοποιητικό RNA ή μικρό RNA είναι ένα μόριο RNA που δεν μεταφράζεται σε πρωτεϊνη (όπως το αγγελιαφόρο RNA), αλλά έχει κάποιον άλλο λειτουργικό ρόλο στο κύτταρο. Τα πιο αντιπροσωπευτικά είδη μη κωδικοποιητικού RNA είναι το μεταφορικό RNA (tRNA) και το ριβοσωμικό RNA (rRNA), που παίζουν σημαντικό υποστηρικτικό ρόλο στην μετάφραση. Η περιοχή του γενετικού κώδικα όπου κωδικοποιείται ένα μη κωδικοποιητικό RNA (αντί για μία πρωτεϊνη), ονομάζεται «γονίδιο RNA».
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 διάφοροι νέοι τύποι μη κωδικοποιητικού RNA έχουν ανακαλυφθεί, ενώ οι επιστήμονες έχουν εξιχνιάσει τον ρόλο που παίζουν πολλοί από αυτούς. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 υπήρχαν ενδείξεις ότι η μεταγραφή στα κύτταρα των θηλαστικών (και ίσως και σε άλλα) ήταν πιο πολύπλοκη από ότι πιστευόταν ως τότε. Αυτό έδειξε ότι ο ρόλος του RNA είναι πολύ πιο ευρύς στη βιολογία και παίζει ενεργό ρόλο στη γονιδιακή ρύθμιση. Μια ιδιαίτερη ομάδα μη κωδικοποιητικού RNA είναι το μικροRNA (μRNA), που ανακαλύφθηκε στον άνθρωπο και σε άλλους ευκαρυωτικούς οργανισμούς και παίζει κομβικό ρόλο στην ρύθμιση της λειτουργίας πολλών γονιδίων. Η σχετική θεωρία παρουσιάστηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature το 2006.
Κόλπος Γκραντ Μπέυ, Δομινίκα

Ο Κόλπος Γκραντ Μπέυ (αγγλικά: Grand Bay) είναι ένας κόλπος της Δομινίκας. Είναι ο κυριότερος του Αγίου Πατρικίου. Σε αυτόν εκβάλει ο Ποταμός Γκενβά. Στα βόρεια του βρίσκεται το χωριό Ντουμπούκ και στα βορειοδυτικά η Γκραντ Μπέυ. Τα δύο ακρωτήρια που σχηματίζει είναι το Κάριμπ Πόιντ στα βορειοανατολικά και το Πουάν Ταναμά. Ο Κόλπος Γκραντ Μπέυ βρίσκεται σε συνταγμένες 15° 14' 00" Βόρεια, 61° 19' 00" Δυτικά.
Κράισττσερτς

Γεωγραφικά στοιχεία

Βρίσκεται ανατολικά της πεδιάδας του Καντέρμπουρι, κοντά στο νότιο άκρο του κόλπου Πήγασος, και οριοθετείται στα ανατολικά από την ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού και τις εκβολές των ποταμών Άβον και Χίθκοτ. Στα νότια και νότιο-ανατολικά του αστικού τμήματος της πόλης είναι περιορισμένη από τις  ηφαιστειακές πλαγιές του Port Hills, χωρίζοντας την από την χερσόνησο Banks. Στα βόρεια οριοθετείται από τον ποταμό Γουαϊμακαρίρι.

Ιστορικά στοιχεία

Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι η περιοχή χρησιμοποιήθηκε από φυλές που ασχολούνταν με το κυνήγι γύρω στο 13ο αιώνα, ενώ τον 16ο αιώνα εγκαταστάθηκαν μέλη της φυλής Γουαϊτάχα και αργότερα από μέλη της φυλής Νγκάτι Μαμόε, που εκδίωξαν τους προηγούμενους κατοίκους. Με την σειρά τους αυτοί εκδιώχτηκαν από μέλη της φυλής Νγκάι Τάχου, που παρέμειναν στην περιοχή μέχρι την έλευση των πρώτων Ευρωπαίων. Την γη αγόρασαν oι φαλαινοθήρες αδελφοί Wellers και μία ομάδα Ευρωπαίων υπό τους Herriott και McGillivray εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω στο 1840. 
Το 1848 έφτασαν στην περιοχή πλοία από την Αγγλία που μετέφεραν μέλη της νεοϊδρυθείσας Canterbury Association, ενός συλλόγου με σκοπό την ανάπτυξη μιας αποικίας στην Ν. Ζηλανδία που θα χρηματοδοτούταν από την Εκκλησία της Αγγλίας. Η πόλη πήρε το όνομά της από την Canterbury Association, στις 27 Μαρτίου 1848, κατά την πρώτη συνεδρίαση του συλλόγου. Είχε προταθεί από τον Τζον Ρόμπερτ Γκόντλεϊ, ο οποίος είχε φοιτήσει στο κολέγιο Christ Church, στην Οξφόρδη, με τους κατοίκους να θέλουν να φτιάξουν την πόλη τους κατά τα πρότυπα της αγγλικής πόλης. Μερικοί παλαιοί συγγραφείς καταγράφουν την πόλη ως Christ Church, αλλά στα πρακτικά της επιτροπής διαχείρισης του συλλόγου καταγράφεται ως Christchurch. Το Κράιστσερτς απέκτησε τον τίτλο της πόλης με βασιλική απόφαση στις 31 Ιουλίου 1856, καθιστώντας την επίσημα την παλαιότερη πόλη της Νέας Ζηλανδίας. 
Ήταν η έδρα της επαρχίας του Καντέρμπουρι, η οποία καταργήθηκε το 1876.
Το 1947, μια καταστροφική πυρκαγιά, η χειρότερη στη Νέας Ζηλανδίας, σημειώθηκε στο Ballantyne's Department Store, στο κέντρο της πόλης, με 41 νεκρούς και αρκετά κτήρια να καταστρέφονται από τις φλόγες.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2010 η πόλη χτυπήθηκε από ισχυρή σεισμική δόνηση 7,1 βαθμών της Κλίμακας Ρίχτερ (4:35 AM, τοπική ώρα). Στην πόλη προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές, αλλά δεν υπήρχαν θύματα. Στις 22 Φεβρουαρίου 2011 (12:51 PM, τοπική ώρα) νέος σεισμός 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ χτύπησε την πόλη, ακολουθούμενος από ισχυρούς μετασεισμούς. Πολλά κτήρια της πόλης κατέρρευσαν εγκλωβίζοντας πολλά άτομα μέσα σε αυτά, ενώ υπήρχαν και αρκετοί νεκροί. Οι νεκροί είναι επισήμως 65 ενώ σε 100 υπολογίστηκαν οι εγκλωβισμένοι. Η πληγείσα περιοχή κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης Εξαιτίας του σεισμού ο καθεδρικός ναός του Κράιστσερτς αποφασίστηκε τις 2 Μαρτίου 2012 να κατεδαφιστεί τελικά, καθώς κρίθηκε ότι οι ζημιές από τον σεισμό του 2011 είναι πολύ εκτεταμένες για να επισκευαστεί.
Μάικλ Καν

Ζωή και τεχνική

Ο Καν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Είναι ένας από τους λίγους μοντέρ που ακόμα μοντάρει επάνω σε φιλμ (αν και έχει μοντάρει ψηφιακά σε ταινίες που δεν σκηνοθέτησε ο Σπίλμπεργκ). Ο Καν παραδέχθηκε ότι πολλοί «βρίσκουν δύσκολο να πιστέψουν ότι ο Στίβεν κι εγώ μοντάρουμε ακόμη σε μια μουβιόλα και τραπεζομονταζιέρα. [Αλλά] ο Στίβεν νιώθει πως το φιλμ μάς έφερε εδώ που είμαστε σήμερα και αγαπά τη μυρωδιά του και την αίσθησή του. Αρχίσαμε έτσι και πραγματικά το απολαμβάνουμε κι οι δυο μας.» Οι περιπέτειες του Τεν Τεν: Το μυστικό του μονόκερου, το 2011, ήταν πρώτη ταινία που ο Καν μοντάρισε ψηφιακά, με χρήση Media Composer, για τον Σπίλμπεργκ, αλλά έχει μοντάρει ψηφιακά για άλλους σκηνοθέτες πολύ ενωρίτερα, π.χ. για την ταινία Τουίστερ.

Βραβεύσεις

Ο Μάικλ Καν έχει τις περισσότερες υποψηφιότητες για «Όσκαρ» Μοντάζ στην ιστορία των βραβείων αυτών, με εννέα. Επιπλέον, μοιράζεται τα περισσότερα κερδισμένα (τρία) «Όσκαρ» Μοντάζ με τους Ντάνιελ Μάντελ, Θέλμα Σουνμέικερ και Ραλφ Ντώσον. Και οι τρεις ταινίες για τις οποίες βραβεύθηκε είχαν σκηνοθετηθεί από τον Στίβεν Σπίλμπεργκ: Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού (1981), Η Λίστα του Σίντλερ (1993) και Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν (1998).
Επιπλέον, ο Καν έχει πάρει 6 υποψηφιότητες για BAFTA Καλύτερου Μοντάζ, κερδίζοντας τα δύο: για τη Λίστα του Σίντλερ και για την Ολέθρια σχέση.
Ο Καν έχει επιλεγεί ως μέλος της τιμητικής ενώσεως American Cinema Editors (ACE). Το 2011 δέχθηκε και το Βραβείο Επιτευγμάτων Σταδιοδρομίας της ACE. Στη σχετική τελετή, ο Σπίλμπεργκ δήλωσε για το μοντάζ: «εδώ είναι που η δημιουργία ταινιών γίνεται από τεχνική, τέχνη».
Ίταλο Καλβίνο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαντιάγο δε Λας Βέγκας στη Κούβα αλλά σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στην Ιταλία. Ήταν γιος των βοτανολόγων, Μάριο κι Εβελίνα (Μαμέλι) και αδερφός του Φλοριάνο, σπουδαίου γεωλόγου. 
Εγκαταστάθηκαν στο Σαν Ρέμο της ιταλικής Ριβιέρα, για περίπου 20 χρόνια. Συναντήθηκε με τον Εουτζένιο Σκάλφαρι, μετέπειτα πολιτικό κι ιδρυτή της εφημερίδας La Republica, ο οποίος κι έγινε φίλος του. Το 1941 μετακομίζει στο Τορίνο αφού πέρασε κάποιο διάστημα και στο Μιλάνο. Το 1943 μπαίνει στους παρτιζάνους της ιταλικής αντίστασης, στη ταξιαρχία Γαριβάλδι και μαζί με τον Σκάλφαρι δημιουργούνε τη ΜUL (Movemend Universitarian Liberal). Έπειτα προσχωρεί στο κομμουνιστικό κόμμα.
Το 1947 αποφοιτά από το Πανεπιστήμιο του Τορίνο και με τον Γιόζεφ Κόνραντ εργάζονται στην αριστερή εφημερίδα L' Unita. Παράλληλα μπαίνει στον εκδοτικό οίκο Εϊνάντι όπου εργάζονται επίσης οι Νορμπέρτο Μπόμπιο, Νατάλια Γκίνσμπουργκ, Τσέζαρε Παβέζε κι Έλιο Βιτορίνι. Με τον τελευταίο γράφει το εβδομαδιαίο Ιλ Πολυτέκνικο, περιοδικό τέχνης, του πανεπιστημίου. Αφήνει όμως και τον εκδοτικό για να ασχοληθεί πιο εντατικά με την Unita και με τη νέα κομμουνιστική εφημερίδα Rinascita. Το 1950 συνεργάζεται ξανά με τον Εϊνάντι κι αναλαμβάνει υπεύθυνος του λογοτεχνικού τμήματος. Επισκέπτεται τη Σοβιετική Ένωση.
Το 1952 γράφει, μαζί με τον Τζόρτζιο Μπαζάνι στο μαρξιστικό εβδομαδιαίο περιοδικό Botteghe Oscure. Το 1957 αφήνει το κομμουνιστικό κόμμα και το γράμμα της παραίτησής του δημοσιεύεται στην Unita. Επισκέπτεται τις ΗΠΑ όπου παραμένει για 6 μήνες, κυρίως στη Νέα Υόρκη, ύστερα από πρόσκληση του ιδρύματος Φορντ. Εντυπωσιάζεται από τον Νέο Κόσμο. Ύστερα από λίγα χρόνια παντρεύεται τη Έσθερ Σίνγκερ, που 'χε γνωρίσει στις ΗΠΑ κι ο γάμος γίνεται στην Αβάνα, στη διάρκεια ενός ταξιδιού στην γενέτειρά του όπου συνάντησε και τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Επιστρέφοντας στην Ιταλία συνεργάζεται εκ νέου με τον Εϊνάντι, εκδίδει τα "Κοσμοκωμικά" και δημιουργεί την OULiPo (OUvroir de Litterature Potentielle).
Στον Γαλλικό Μάη του 1968 γνωρίζει κι επηρεάζεται από τον Ρεημόν Κενώ, ενώ έρχεται σε επαφή και με τους Ρολάν Μπαρτ και Κλωντ Λεβί-Στρως. Σχηματίζει επίσης επαφές με αξιοσημείωτες εμπειρίες, στη Σορβόνη κι ενδιαφέρεται για τους κλασικούς, Λουντοβίκο Αριόστο, Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Δάντη, Ιγνάτιο Λογιόλα, Θερβάντες, Σαίξπηρ, Συρανό Ντε Μπερζεράκ και Τζιάκομο Λεοπάρντι. Το 1973 διατηρεί την επαφή με την Ιταλία, γράφοντας νουβέλες για την ιταλικήν έκδοση του περιοδικού Playboy και για την εφημερίδα Κοριέρε Ντε Λα Σέρα. Το 1975 γίνεται επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας και την επόμενη χρονιά κερδίζει το βραβείο για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία. Επισκέπτεται Ιαπωνία και Μεξικό, καθώς επίσης κι αρκετές αμερικάνικες πόλεις, δίνοντας διαλέξεις. Το 1981 κερδίζει το γαλλικό παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.
Στις 19 Σεπτέμβρη του 1985 πεθαίνει στη Σιένα, στο παλιό νοσοκομείο της Αγίας Μαρίας Σκάλα, σε ηλικία μόλις 62 ετών.