google/wiki40b huggingface dataset:
Όπαβα

Ιστορία

H παλαιότερη μνεία στην Όπαβα χρονολογείται από το 1195. Η πόλη απέκτησε τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου το 1224. Το 1269, ο βασιλιάς της Βοημίας Ότακαρ Β΄ έδωσε την περιοχή της Όπαβα στον γιο του Μίκουλας Α΄ και από το 1281, η Όπαβα ήταν πρωτεύουσα του πριγκιπάτου (ή δουκάτου) της Οπαβίας. Την Όπαβα κατέλαβαν οι Ούγγροι την περίοδο 1485-1526. Μετά το τέλος του τριακονταετή πολέμου το 1648, πολλοί Τσέχοι αποχώρησαν από την Όπαβα, η οποία έγινε καθολική ξανά, και στη συνέχεια σε αυτήν εγκαταστάθηκε μεγάλος αριθμός Γερμανών.
Μετά τον πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής το 1742, το μεγαλύτερο τμήμα της Σιλεσίας προσαρτήθηκε από την Πρωσία, ενώ το υπόλοιπο από την Αυστρία των Αψβούργων. Αυτό το τμήμα έγινε γνωστό ως Αυστριακή Σιλεσία και πρωτεύουσά του ορίστηκε το Τρόπαου (γερμανικό όνομα της Όπαβα). Στο Τρόπαου έλαβε χώρα από τις 27 Οκτωβρίου μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 1820 το συνέδριο του Τρόπαου, ένα από τα συνέδρια της Ιερής Συμμαχίας. Το 1862 η πόλη έγινε η έδρα του Επαρχιακού Κοινοβουλίου της Σιλεσίας μέχρι το 1918. Σύμφωνα με την αυστριακή απογραφή του 1910, η πόλη είχε 30.762 κατοίκους, από τους οποίους οι 29.587 ήταν μόνιμοι κάτοικοι. Από αυτούς, οι 27.240 (92%) ήταν Γερμανόφωνοι, 2.039 (6,9%) μιλούσαν τσεχικά και 275 (0,9%) μιλούσαν πολωνικά. Οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να πουν ότι μιλούσαν Γίντις και έτσι είπαν ότι ήταν Γερμανόφωνοι. Το 92,2%, 28.379 άτομα, δήλωσε ότι ήταν ρωμαϊοκαθολικό, και ακολουθούσαν οι Προτεστάντες (3,7%) και οι Εβραίοι (3,6%).
Μετά την ήττα της Αυστροουγγαρίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Τρόπαου έγινε τμήμα της Τσεχοσλοβακίας το 1919, με το όνομα Όπαβα. Το 1928, η κομητεία της Σιλεσίας παύει να υφίσταται και η πόλη χάνει πολλά από τα πλεονεκτήματά της. Το 1938, με τη συμφωνία του Μονάχου βρέθηκε στην κατοχή της Ναζιστικής Γερμανίας. Τις 22 Απριλίου 1945, ο Κόκκινος Στρατός απελευθερώνει την πόλη, η οποία ήταν μια από τις πιο κατεστραμμένες της Τσεχοσλοβακίας.

Αξιοθέατα

Ανάμεσα στα κτίρια της πόλης ξεχωρίζει ο γοτθικός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, μια τρίκλιτη εκκλησία με δύο πύργους, από τους οποίος ο νότιος, με ύψος 102 μέτρα, είναι ο ψηλότερος στη Σιλεσία. Η κατασκευή της εκκλησίας σχετίζεται με τους Τεύτονες Ιππότες και πιθανόν άρχισε το 1204. Άλλο ένα αξιοθέατο της Όπαβα, είναι το μουσείο της Σιλεσίας. Το μουσείο ιδρύθηκε το 1814 και είναι το παλαιότερο μουσείο στην κεντρική Ευρώπη. Στη πόλη βρίσκεται επίσης μοντέλο σε πραγματική κλίμακα του ηλιακού συστήματος σε κλίμακα 1:626.576.000. Ο Ήλιος βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης και το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο, ο Πλούτωνας έχει διάμετρο 3,6 χιλιοστά και βρίσκεται 9,5 χιλιόμετρα από το κέντρο της Όπαβα.
Άλλα αξιοθέατα είναι το εμπορικό κέντρο Breda&Weinstein, το παλαιότερο της Τσεχίας, κτισμένο το 1927/28, ο ανατολικός σιδηροδρομικός σταθμός της Όπαβα, κατασκευασμένος το 1851 και το δημοτικό κέντρο, όπου στεγάζεται πινακοθήκη και μόνιμη έκθεση με την ιστορία της πόλης.
Βίκτωρ Μελάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν γιος του Λέοντα Μελά. Σπούδασε στο Λονδίνο και διέμεινε στο Λονδίνο. Διετέλεσε πρόεδρος της διαχειριστικήες επιτροπής του κληροδοτήματος "νηπιακόν επιμελητήριον Μελά" ενώ με δικά του έξοδα ίδρυσε σχολεία στην Ήπειρο.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Λέοντα Μελά, τον Γεώργιο Μελά, τον Παύλο Μελά και τον Βασίλειο Μελά.
Θράκη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η Θράκη ήταν κόρη του Ωκεανού και της Παρθενόπης, αδελφή της Ευρώπης και επώνυμη ηρωίδα της αρχαίας περιοχής της Θράκης. Γέννησε τον Βίθυ ή Βιθυνό, του οποίου πατέρας ήταν ο Δίας, και τον Δόλογκο (του οποίου πατέρας ήταν ο Κρόνος).
Η Θράκη ήταν γνωστή και ως Θράσσα ή Θρώσσα. Με το όνομα αυτό αναφέρεται ως μητέρα του Ισμάρου, καρπού του έρωτά της με τον Άρη. Ο Ίσμαρος ήταν ήρωας της θρακικής Μαρωνείας.
Αριάδνη στη Νάξο (Στράους)

Υπόθεση

Η όπερα εκτυλίσσεται στο σπίτι του πιο πλούσιου κατοίκου της Βιέννης, όπου έχουν καταφθάσει δύο ομάδες μουσικών. Όλο το πρώτο μέρος εκτυλίσσεται στα παρασκήνια και αναφέρεται στις πρόβες για το ανέβασμα δύο ταυτόχρονων παραστάσεων.
Το δεύτερο μέρος αναφέρεται στην ίδια την Αριάδνη, την οποία έχει εγκαταλείψει ο Θησέας στη Νάξο. Η Ζερμπινέτα και τέσσερις φίλες της πηγαίνουν στην Αριάδνη προσπαθώντας μάταια να της φτιάξουν το κέφι και να την κάνουν να ξεχάσει τον Θησέα βρίσκοντας κάποιον άλλο.
Οι τρεις νύμφες (Ναϊάς, Δρυάς και Ηχώ) ανακοινώνουν την άφιξη του θεού Διόνυσου στο νησί. Ο Διόνυσος ερωτεύεται κεραυνοβόλα την Αριάδνη και της υπόσχεται να την ανεβάσει στους ουρανούς ως αστερισμό.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988

Οι Αγώνες της 24ης Ολυμπιάδας, κοινώς γνωστοί ως Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988 διοργανώθηκαν στην Σεούλ (Νότια Κορέα) από τις 17 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου 1988. Και σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η αντιπτέριση υπήρξε άθλημα επίδειξης και δόθηκαν μετάλλια για πρώτη φορά. Διεξήχθησαν και πάλι τα αγωνίσματα του απλού και διπλού ανδρών και γυναικών, όπως είχε γίνει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.
Καλό ταξίδι

Υπόθεση

Ένας άνδρας της RAF με τη βοήθεια ενός Πολωνού αξιωματικού διασχίζει τη Γαλλία μέσα από πολλά γαλλικά αντιστασιακά δίκτυα. Όταν επιστρέφει στο Λονδίνο, ένας αξιωματικός των ελεύθερων γαλλικών δυνάμεων τον ανακρίνει και του αποκαλύπτει πως ο Πολωνός δεν ήταν παρά ένας πράκτορας των Γερμανών. Τελικά ο Πολωνός ψευτοαντιστασιακός ξεσκεπάζεται.

Παρατηρήσεις

Επρόκειτο για μικρού μήκους προπαγανδιστική ταινία αντιστασιακού περιεχομένου. Τεχνικοί σύμβουλοι της ταινίας ήταν άνδρες των Ελεύθερων Γαλλικών Δυνάμεων στο Λονδίνο.
2102 Τάνταλος

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Ταντάλου είναι Q (κατά SMASSII). Ο Τάνταλος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 1,7 ως 3,1 ώρες περίπου, μία γρήγορη περιστροφή.
Ωκεάνιο κλίμα

Ωκεάνιο κλίμα (Cfb και Cfc στην ταξινόμηση κατά Köppen) επίσης αποκαλούμενος θαλάσσιο κλίμα δυτικών ακτών και θαλάσσιο κλίμα.
Σε γενικές γραμμές το κλίμα χαρακτηρίζεται από κρύα και υγρά καλοκαίρια και ήπιους και υγρούς χειμώνες. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 500 mm ως 3500 mm. Θερμοκρασίες που σπάνια πέφτουν κάτω από 0 °C ή ξεπερνούν τους 30 °C.
Μεσογειακοί Αγώνες 1993

Οι ΧΙΙ Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στην πόλη Ρουσιγιόν της Γαλλίας από τις 16 ως τις 27 Ιουνίου 1993. Σε μια προσπάθεια να αναβαθμιστούν, διεξήχθησαν μόλις δύο χρόνια μετά τους ΧΙ αγώνες της Αθήνας, ώστε στο εξής να διεξάγονται την μεταολυμπιακή χρονιά και όχι την προολυμπιακή.
Συμμετείχαν 2.598 αθλητές: 1.994 άνδρες και 604 γυναίκες από 19 χώρες της Μεσογείου σε 24 αθλήματα.
Σκύφος από το Άργος

Ιστορία του ευρήματος

Βρέθηκε στην περιοχή γύρω από το αρχαίο θέατρο του Άργους. Το αξιολόγησε ο Αλεξάντερ Κόντζε στο σπίτι του τοπικού φαρμακοποιού τον Απρίλιο του 1858 και δημοσίευσε την αρχαιολογική του περιγραφή το 1858 και 1859.

Περιγραφή

Είναι σκεύος ιδιαίτερα λεπτό και ελαφρύ. Στην ένωση της κοιλιάς με τον πόδα είναι διακοσμημένο με στεφάνι από μυτερά φύλλα δέντρου. Η κοιλιά είναι διακοσμημένη με κυκλική αγγειογραφία που περιέχει δύο παραστάσεις με πρωταγωνιστή τον Ηρακλή. Το χείλος του είναι διακοσμημένο με άνθη λοτού. Ο πάτος του αγγείου είναι εξωτερικά διακοσμημένος με γοργόνειο.

Περιγραφή των παραστάσεων

Η πρώτη σκηνή παρουσιάζει τον μύθο του δεύτερου άθλου του Ηρακλή. Στο μέσο της σκηνής αυτής βλέπουμε το τεράστιο σώμα της Ύδρας. Το ένδυμα του Ηρακλή αποτελείται από ένα είδος θώρακα. Τα μαλλιά του είναι δεμένα με κορδέλα. Επιτίθεται στην δεκακέφαλη Ύδρα από αριστερά. Κρατάει στο αριστερό χέρι μια μακρυά οδοντωτή άρπη (δρεπάνι με το οποίο ακρωτηρίασε ο Κρόνος τον Ουρανό). Ο Ιόλαος επιτίθεται στην Ύδρα από δεξιά οπλισμένος με πυρακτωμένο δαυλό, ενώ τα φίδια της Ύδρας έχουν ζώσει τα πόδια του. Ανάμεσα στα πόδια του βρίσκεται ο κάβουρας Καρκίνος. Πίσω από τον Ηρακλή εικονίζεται ένα δυσερμήνευτο άγνωστο αντικείμενο. Δύο γυναίκες παρευρίσκεται στην όλη σκηνή, η οποία τελικά ολοκληρώνεται με το άρμα και τα άλογα του Ιολάου.
Η δεύτερη σκηνή παρουσιάζει τον δωδέκατο άθλο του Ηρακλή στο σπίτι του Άδη. Στο δεξί άκρο βλέπουμε την πύλη που παριστάνεται ως κίονας δωρικού ρυθμού, και τον φρικτό Κέρβερο που φυλάει την έξοδο. Ο Ερμής με μακρύ κηρύκειο, καπέλο, κοντό μανδύα, χλαμύδα και φτερωτά μποτάκια ακολουθεί τον Ηρακλή. Ο ήρωας εικονίζεται γυμνός με το τόξο στο δεξί και την φαρέτρα του στον ώμο. Κρατάει λίθο στο αριστερό χέρι έτοιμος να την εκσφενδονίσει προς τον πωγωνοφόρο Άδη. Ο δε Άδης είναι ντυμένος με λευκό μακρύ μανδύα, και δεύτερο κοντό μανδύα από πάνω, ενώ φοράει παπούτσια στα πόδια και κρατάει σκήπτρο στο αριστερό χέρι. Εικονίζεται έντρομος να εγκαταλείπει τον θρόνο του και να απομακρύνεται προς τα αριστερά, αφήνοντας την Περσεφόνη μόνη της.

Περιγραφή του γοργονείου

Το γοργόνειο ως γνωστό ήταν το κομμένο κεφάλι της Γοργόνας, που με την αποκρουστική του θέα πέτρωνε όποιον το κοίταζε. Στον σκύφο αυτό αποδίδεται με ανασηκωμένα τα φρύδια, γουρλωμένα μάτια, μυτερά δόντια αρπακτικού και την γλώσσα προτεταμένη.
Μαυροβούνιοι στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας

Οι Μαυροβούνιοι στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας (σερβικά: Црногорци у Републици Српској‎) είναι οι κάτοικοι με καταγωγή από το Μαυροβούνιο που ζουν και εργάζονται στο έδαφος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Οι Μαυροβούνιοι αναγνωρίζονται ως μία από τις 12 εθνικές μειονότητες της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, που σημαίνει ότι τα δικαιώματά τους προστατεύονται. Στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας υπάρχουν 1116 Μαυροβούνιοι, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2013.

Θρησκεία

Όπως και οι Σέρβοι, οι Μαυροβούνιοι είναι κυρίως ενορίτες της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Πλευρική γραμμή

Η πλευρική γραμμή είναι αισθητήριο όργανο των ψαριών και άλλων υδρόβιων οργανισμών, ευαίσθητο στις αλλαγές της πίεσης του νερού. Η λήψη ερεθισμάτων επιτυγχάνεται μέσω των αισθητήριων κυττάρων, τα οποία αποτελούν ουσιαστικά απολήξεις των νευρικών κυττάρων και οργανώνονται στους νευρομαστούς. Η πλευρική γραμμή επιτρέπει την ανίχνευση κινήσεων του νερού, που προκαλούνται από ρεύματα του νερού, θηρευτές ή άτομα του ίδιου είδους στις διάφορες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.
Παναγία της Επισκοπής

Η Παναγία της Επισκοπής, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας.
Ο βυζαντινός ναός βρίσκονταν στο παλιό χωριό της Επισκοπής Ευρυτανίας, και ήταν αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Υπήρξε έδρα της Επισκοπής "Λιτζάς και Αγράφων", από την οποία φέρεται να προήλθε και το ίδιο το όνομα του χωριού. Επίσημα έγγραφα του 20ου αιώνα μαρτυρούν επίσης ότι παλαιότερα λειτούργησε και σαν Καθολικό ιεράς μονής. Το 1965 με την κατασκευή του φράγματος Κρεμαστών, ο ναός βυθίστηκε για πάντα στα νερά της λίμνης που δημιουργήθηκε.

Ιστορία

Ο ναός υπολογίζεται ότι πρέπει να χτίστηκε κατά τον 8ο ή 9ο αιώνα, όπως μαρτυρεί το αρχαιότερο στρώμα τοιχογραφιών με ανεικονικό περιεχόμενο, που τοποθετείται στην περίοδο της εικονομαχίας. Συνολικά, ανακαλύφθηκαν το 1965 τρία στρώματα τοιχογραφιών, του 8ου-9ου αιώνα, του 11ου και του 13ου. Επίσης αγιογραφήθηκε και τέταρτη φορά τον 17ο αιώνα, όπου ανάγεται και η εικονογράφηση του κτιστού τέμπλου.
Η Παναγία της Επισκοπής ήταν κτισμένη στη δεξιά όχθη του Μέγδοβα, παραπόταμου του Αχελώου και δέσποζε στη γύρω περιοχή. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο ναός κινδύνεψε από τη διάβρωση της όχθης του ποταμού. Χρειάστηκαν αρκετές εκκλήσεις προς το κράτος για να κατασκευαστεί τελικά το 1955-1959 ένα προστατευτικό τοιχίο που θωράκισε το έδαφος γύρω από το ναό.
Δυστυχώς όμως, το 1961 αποφασίστηκε η κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών και η μοίρα του μνημείου ήταν να χαθεί για πάντα κάτω από τα νερά της λίμνης Κρεμαστών. Παρά τις προσπάθειες των κατοίκων για μεταφορά του ναού σε ασφαλές έδαφος, αυτό δεν κατέστη εφικτό. Τον Ιανουάριο του 1965, λίγους μήνες πριν τη βύθιση του ναού, αποκαλύφθηκαν οι τοιχογραφίες μετά την αφαίρεση του σοβά, και μεταφέρθηκαν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο των Αθηνών, όπου εκτείθενται σε ξεχωριστή αίθουσα μέχρι σήμερα.
Τον Μάιο του 2008 ομάδα ερασιτεχνών αυτοδυτών εντόπισε τον παλαιό ναό σε βάθος 32 περίπου μέτρων κάτω από την επιφάνεια της λίμνης Κρεμαστών, σε πάρα πολύ καλή κατάσταση.
Αγρανάπαυση

Αγρανάπαυση ονομάζεται η προσωρινή διακοπή της καλλιέργειας ενός αγρού για να αποκτήσει ξανά την παραγωγικότητα του.Συνήθως διαρκεί ένα χρόνο και εξαρτάται από το είδος του εδάφους και τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν. Η αγρανάπαυση είναι περισσότερο αναγκαία στους αγρούς που εφαρμόζεται εντατική μονοκαλλιέργεια που έχει ως αποτέλεσμα την "κατανάλωση" των θρεπτικών συστατικών του εδάφους.
Περιτονίτιδα

Συμπτώματα

-Αυξανόμενος κοιλιακός πόνος
-Διογκωμένη και ευαίσθητη κοιλιά
-Ναυτία και έμετος
-Αδυναμία αποβολής κοπράνων ή αερίων
-Πυρετός
-Χαμηλή πίεση
-Δίψα
Αντιεκκοσμίκευση

Η αντιεκκοσμίκευση είναι ένας κοινωνιολογικός όρος που περιγράφει την εξάπλωση ή την ανάπτυξη της θρησκείας, συνήθως μετά από μια περίοδο προηγούμενης εκκοσμίκευσης .  Η θεωρία της αντιεκκοσμίκευσης είναι αντίθετη της παλαιότερης θεωρίας που είναι γνωστή ως «Άποψη της Εκκοσμίκευσης», που αναφερόταν στη βαθμιαία υποχώρηση της θρησκείας μέχρι του σημείου της  εξαφάνισης. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι μελετητές κατέδειξαν τη συνέχιση του εκκλησιασμού στις δυτικές χώρες, την άνοδο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού και την επικράτηση των θρησκευτικών συγκρούσεων ως απόδειξη της συνεχιζόμενης σημασίας της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο.  Ο αρχικός υποστηρικτής της Άποψης της Εκκοσμίκευσης  Πίτερ Λ. Μπέργκερ, υποστήριξε μετέπειτα τη νεότερη θεωρία, δηλώνοντας ότι ο «κόσμος σήμερα...  είναι μανιωδέστερα θρησκευτικός παρά ποτέ».

Ιστορικό

Πολλοί μελετητές του 19ου αιώνα είχαν την άποψη ότι ο κόσμος διέρχεται μια διαδικασία εκκοσμίκευσης. Άτομα όπως ο Εμίλ Ντιρκέμ, ο Μαξ Βέμπερ , ο Καρλ Μαρξ και ο Σίγκμουντ Φρόυντ πίστευαν ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί έως ότου η θρησκεία γίνει ουσιαστικά ασήμαντη στη δημόσια σφαίρα.  Τουλάχιστον θεωρήθηκε ότι η θρησκεία θα γίνει "ιδιωτικοποιημένη".   Η άποψη περί εκκοσμίκευσης υπογραμμίστηκε από τον ορθολογισμό, ένα επιχείρημα που γεννήθηκε από την εποχή του Διαφωτισμού.

Έννοια του όρου

Ο Μπέργκερ που εισήγαγε τον όρο, εξήγησε ότι η αρχική χρήση του απλά αναφερόταν στη "συνεχιζόμενη ισχυρή παρουσία της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο".” Μετέπειτα ο Karpov εξήγησε ότι ο όρος αναφέρεται σε ένα φαινόμενο που είναι αντίθετο με την εκκοσμίκευση και με μια προηγηθείσα περίοδο εκκοσμίκευσης. Ανέφερει ότι η αντιεκκοσμίκευση μπορεί να οριστεί σαν "την ανάπτυξη της επιρροής της θρησκείας στην κοινωνία", αλλά μόνο αν αναπτύσσεται ως απάντηση σε προηγηθείσες τάσεις εκκοσμίκευσης. Επομένως, ο ορισμός του Karpov ουσιαστικά περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου η θρησκεία ενεργά επανέρχεται και όχι σε μια απλή κατάσταση συνέχειας.

Ο εκκλησιασμός στην Αμερική

Οι Finke και Stark διαπιστώνουν ότι ο εκκλησιασμός στην Αμερική από το 1776 έως το 2000 αυξήθηκε από το 17% στο 62% του πληθυσμού. Υποστηρίζουν ότι η θρησκευτικότητα στον 20ό και 21ο αιώνα απλά φαίνεται να υποχωρεί σε σημαντικότητα επειδή οι παραδοσιακοί τρόπου θρησκευτικής λατρείας αντικαθίστανται από ένα νέο κύμα θρησκευτικότητας.
 Επίσης, υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι στον σύγχρονο κόσμο απομακρύνονται από παραδοσιακά και κατεστημένα δόγματα όπως ο Καθολικισμός και συμμετέχουν σε θρησκευτικές υποθέσεις με μια πιο προσωπική έννοια. Για παράδειγμα, οι Finke και Stark υποστηρίζουν ότι η αποικιακή περίοδος στην Αμερική δεν ήταν τόσο θρησκευόμενη όσο πιστευόταν, χρησιμοποιώντας τον εκκλησιασμό ως δείκτη. Αντίθετα, πιστεύουν ότι η παγκοσμιοποίηση και ο θρησκευτικός πλουραλισμός είναι υπεύθυνοι για μια μεγαλύτερη εμπλοκή της εκκλησίας στην κοινωνία, σε σύγκριση με τις μονολιθικές, παραδοσιακές ιστορίες των κυρίαρχων εκκλησιών.
Anne (τουρκική τηλεοπτική σειρά)

Υπόθεση

Η Ζεϊνέπ Γκιουνές είναι μια νεαρή κοπέλα που εργάζεται ως πρώτη αναπληρώτρια δασκάλα σε δημοτικό σχολείο. Όταν αντιλαμβάνεται ότι μια εξάχρονη μαθήτρια της, η Μελέκ, υποφέρει από κακομεταχείριση στο σπίτι της, αποφασίζει να την βοηθήσει ξεκινώντας μια νέα ζωή μαζί και να γίνει η μητέρα της.
Άγιος Εύγραφος

Ο Άγιος Εύγραφος είναι μάρτυρας των πρώτων χριστιανικών αιώνων που τιμάται από την ορθόδοξη και την καθολική Εκκλησία. Ήταν συνεργάτης του Αγίου Μηνά και μαρτύρησε μαζί του, όπως και με τον Άγιο Ερμογένη, στην Αλεξάνδρεια το έτος 312. Εκεί είχε συνοδεύσει τον αυτοκράτορα Μαξιμιανό ως γραμματέας, όπου αποφάσισε να γίνει χριστιανός όταν είδε το μαρτύριο των Αγίων Μηνά και Ερμογένη. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 10 Δεκεμβρίου. Από την εποχή του αυτοκράτορα Αρκαδίου (395-408) είχε αναπτυχθεί μια λατρεία των τριών αγίων στην Αίγυπτο. Τότε άρχισε να κτίζεται κοντά στην Αλεξάνδρεια ένα μοναστηριακό συγκρότημα προς τιμήν των τριών αγίων, γνωστό σήμερα ως Αμπού Μένα.
Ροβέρτος Σπυρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1947 στην Τρίπολη. Σπούδασε στο Τμήμα Τεχνολόγων Μηχανικών ΤΕΙ.
Στο ΠΑΣΟΚ εντάχθηκε από την ίδρυσή του το 1974. Από το πρώτο συνέδριο του Κινήματος εκλέγεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ διετέλεσε τρεις φορές γραμματέας του Τομέα Συνδικαλιστικού του ΠΑΣΟΚ.
Το 1975 πρωτοεκλέχθηκε συνδικαλιστής στην Πανελλήνια Ένωση Τεχνολόγων Μηχανικών, όπου ανέλαβε υπεύθυνος διαχειριστής των οικονομικών της. Το 1977 έγινε γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Τεχνολόγων Μηχανικών του ΟΤΕ, ενώ το 1981 έγινε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του ΟΤΕ (ΟΜΕ-ΟΤΕ). Το 1982 εκλέχθηκε οργανωτικός γραμματέας της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), και το 1991 έγινε πρόεδρος του Ινστιτούτου Εργασίας, που είναι ο ερευνητικός φορέας της ΓΣΕΕ.
Μετά το 1985 ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος ήρθε σε σύγκρουση με τον τότε ηγέτη της ΠΑΣΚΕ και της ΓΣΕΕ Γιώργο Ραυτόπουλο, αλλά και με τον ισχυρό διοικητή του ΟΤΕ Θεοφάνη Τόμπρα, και αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ. Εντάχθηκε στο Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα που είχε δημιουργήσει ο Γεράσιμος Αρσένης μαζί με την αριστερή τάση της ΠΑΣΚΕ. Το Νοέμβριο του 1989, ο Αρσένης και τα περισσότερα μέλη του ΕΣΚ, μεταξύ των οποίων και ο Σπυρόπουλος, επέστρεψαν στο ΠΑΣΟΚ.
Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1993-1996) ήταν διοικητής του ΟΑΕΔ και πρόεδρος του Πειραματικού Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης.
Εκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας με το ΠΑΣΟΚ το 1996 και το 2000, και διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το 2001 ως το 2004 στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.
Το 2006 έγινε γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ. Στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου έγινε αρχικά γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης από το 2009 ως το 2010, ενώ από τον Αύγουστο του 2010 μέχρι τις 29 Ιουνίου 2015 ήταν διοικητής του ΙΚΑ.
Φύλακας άγγελος

Ένας φύλακας άγγελος είναι ο άγγελος που έχει ανατεθεί να προστατεύει και να καθοδηγεί ένα συγκεκριμένο άτομο, ομάδα, βασίλειο ή χώρα. Η πίστη στους φύλακες αγγέλους μπορεί να ανιχνευθεί σε όλη την αρχαιότητα.
Η έννοια των αγγέλων που φυλάσσουν συγκεκριμένους ανθρώπους και εθνικότητες έπαιξε έναν κοινό ρόλο στον Αρχαίο Ιουδαϊσμό, ενώ μια θεωρία περί ανώτερων αγγέλων και της ιεραρχίας τους αναπτύχθηκε εκτενώς στον Χριστιανισμό τον 5ο αιώνα από τον Ψευδοδιονύσιο τον Αρεοπαγίτη.
Η θεολογία των αγγέλων και των φυλάκων πνευμάτων έχει υποστεί πολλές βελτιώσεις από τον 5ο αιώνα. Η πίστη τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση είναι ότι οι φύλακες άγγελοι χρησιμεύουν για να προστατεύσουν όποιον προστάζει ο Θεός, και παρουσιάζουν προσευχή προς τον Θεό για λογαριασμό αυτού του ατόμου.
Ελευθέριος Σερεπίσος

Βιογραφικό

Ο Σερεπίσος σπούδασε στο Rongotai College, όπου συνδέθηκε με τον θρύλο του νεοζηλανδικού ποδοσφαίρου Wynton Rufer. Δραστηριοποιήθηκε στις οικοδομικές επιχειρήσεις και η εταιρεία του "Century City" κατέχει μεγάλο αριθμό ακινήτων στην ευρύτερη περιφέρεια του Γουέλινγκτον: εμπορικά καταστήματα, τραπεζικά κτίρια, κατοικίες, διαμερίσματα και οικόπεδα. Μεταξύ αυτών και τον Century City Tower, όπου στεγάζονται οι επιχειρήσεις του. Στα μελλοντικά σχέδιά του είναι να κτίσει το υψηλότερο κτίριο στο Γουέλινγκτον.

Αθλητισμός

Το 2007, που η επαγγελματική "Α-Λιγκ" της Αυστραλίας ανακοίνωσε τη δυνατότητα ένταξης στη Λίγκα μιας ομάδας από τη Νέα Ζηλανδία, αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί στις αθλητικές μπίζνες. Δημιούργησε την επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα Γούελινγκτον Φοίνιξ (Wellington Phoenix) με αρχικό κεφάλαιο ένα εκατομμύριο δολάρια ΝΖ. Η ομάδα έχει στενή συνεργασία με την "Τιμ Γουέλινγκτον" (Team Wellington) που αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα, ώστε οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές της πόλης να μεταπηδούν στην Φοίνιξ. Η δημιουργία της ομάδας αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο στη χώρα και πολλοί παίκτες της είναι παίκτες της εθνικής Νέας Ζηλανδίας που προκρίθηκε στην τελική φάση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 στη Νότια Αφρική.

Τηλεόραση

Το 2010 ο Σερεπίσος επέκτεινε την επιχειρηματική του δράση στις τηλεοπτικές μπίζνες. Έγινε παραγωγός του δημοφιλούς ριάλιτι σόου "The Apprentice".
Γασπάρ της Μπραγκάνσα, αρχιεπίσκοπος

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος τού Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Μανταλένα Μαξίμα ντε Μιράνντα. Ο Ιωάννης Ε΄ είχε τρεις νόθους γιους, που τους είχε αναγνωρίσει. Έμεναν στο ανάκτορο τού μαρκησίου τού Λοουρίσαλ, στην περιοχή Παλάβα, έξω από τη Λισαβόνα, έτσι τα τρία παιδιά αποκαλούνται τέκνα της Παλάβα.
Ο δομ Γασπάρ γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα, όπου διαδέχθηκε τον θείο του Ιωσήφ νόθο αδελφό τού Ιωάννη Ε΄. Απεβίωσε το 1789 στη Μπράγκα σε ηλικία 73 ετών.
Λορέντζος Μαβίλης

Βιογραφία

Ο Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε το 1860 στην Ιθάκη έχοντας όμως Ισπανική καταγωγή. Ο παππούς του, εκ πατρός, ήταν πρόξενος της Ισπανίας στην Κέρκυρα, όπου η οικογένειά του είχε εγκατασταθεί. Μάλιστα εκεί πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Εξωτερικά ο Λορέντζος Μαβίλης ήταν μεγαλόσωμος με γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά.
Το 1880 αποφάσισε να πάει στην Γερμανία για να σπουδάσει φιλολογία και φιλοσοφία. Οι σπουδές του συνεχίστηκαν επί δεκατέσσερα χρόνια και μάλιστα επηρεάστηκε από τις θεωρίες του Νίτσε, την  "Κριτική του Καθαρού Λόγου" του ορθολογικού Ιμμάνουελ Καντ και από την "Βουλησιαρχία" του απαισιόδοξου Αρθούρου Σοπενχάουερ. Ακόμα ασχολήθηκε με τα σανσκριτικά φιλοσοφικά κείμενα και μετέφρασε αποσπάσματα από το ινδικό έπος Μαχαμπχαράτα. Κατά την παραμονή του στη Γερμανία ασχολήθηκε με  την σύνθεση λυρικών ποιημάτων (κυρίως σονέτων), και σκακιστικών προβλημάτων που δημοσιεύτηκαν σε γερμανικά έντυπα.
Το 1887 συμμετείχε στο τουρνουά της Φρανκφούρτης. Δύο χρόνια αργότερα ( 1889 ) έλαβε μέρος στο σκακιστικό τουρνουά της πρωτεύουσας της νότιας Σιλεσίας, Βρότσλαβ (Breslau), με το όνομα Sillibam. Το 1896 ο Μαβίλης συμμετείχε στην επανάσταση της Κρήτης, πολεμώντας μαζί με τους αντάρτες στα κρητικά βουνά. Και το 1897 κατά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο συγκέντρωσε εβδομήντα Κερκυραίους εθελοντές και πήγαν να πολεμήσουν στην Ήπειρο, όπου και τραυματίστηκε στο χέρι. Τα έξοδα της εκστρατείας των εθελοντών τα κάλυπτε ο ίδιος.
Το 1909 γίνεται ο ενθουσιώδης κήρυκας του ξεσηκωμού και το 1910 εκλέγεται ως βουλευτής της Κέρκυρας. Το 1911 υπερασπίζοντας τη δημοτική γλώσσα ως αντιπρόσωπος και μέλος της Αναθεωρητικής Συνέλευσης της Κέρκυρας μέσα στην Ελληνική Βουλή είπε απευθυνόμενος στους καθαρευουσιάνους: "Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει. Υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι, και υπάρχουσι πολλοί χυδαίοι άνθρωποι ομιλούντες την καθαρεύουσαν". ("Εφημερίς των συζητήσεων της Βουλής", Β' Αναθεωρητική Βουλή, 1911, σελ. 689, συνεδρίασις 36).

Θάνατος

Στις 28 Νοεμβρίου του 1912 γίνεται επικεφαλής του λόχου των εθελοντών Γαριβαλδινών και την επόμενη μέρα (29 Νοεμβρίου 1912) σκοτώνεται στη Μάχη του Όρους Δρίσκου κοντά στα Ιωάννινα κατά τον Πρώτο Βαλκανικό πόλεμο. Λέγεται ότι διατηρούσε ερωτικό δεσμό με την ποιήτρια Μυρτιώτισσα - κατά κόσμον Θεώνη Δρακοπούλου - (1885-1968), η οποία υπηρέτησε την ερωτική ποίηση και το ποίημά της "Τι άλλο καλέ μου" (1925) είναι αφιερωμένο στη μνήμη του.
Ως φόρο τιμής στο συνολικό έργο του Μαβίλη η κεντρική πλατεία της γενέτειράς του, Ιθάκης, έχει πάρει το ονομά του.