google/wiki40b huggingface dataset:
Νικομήδης Δ΄ Φιλοπάτωρ

Βίος

Δεν μας είναι τίποτα γνωστό για τη γέννηση του Νικομήδη Δ' του Φιλοπάτωρος ή τα χρόνια πριν γίνει βασιλιάς. Ωστόσο, η βασιλεία του άρχισε με το θάνατο του πατέρα του. Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του ήταν σχετικά ειρηνικά, αλλά σύντομα ο βασιλιάς Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ του Πόντου, (ο μεγαλύτερος θείος της μητέρας του Νικομήδη Δ'), ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της Ρώμης κατά την ύστερη Δημοκρατία, άρχισε να παρενοχλεί τα σύνορα της Βιθυνίας. 
Ο αδελφός του Νικομήδη Δ', Σωκράτης Χριστός, με τη βοήθεια του  Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ, νίκησε τον στρατό του Νικομήδη Δ' το 90 π.Χ. και ο Νικόμηδης αναγκάστηκε να φύγει στην Ιταλία. Επανήλθε στο θρόνο του από τον Manius Aquillius λόγω της επιρροής της Ρώμης στην περιοχή.Ωστόσο, ο Aquillius ενθάρρυνε τον Νικομήδη Δ'  να επιτεθεί στο έδαφος του Μιθριδάτη, με αποτέλεσμα ο Μιθριδάτης ΣΤ' να αντιδράσει ξανά το 88 π.Χ. Ο Νικομήδης Δ' φυγαδεύτηκε για άλλη μια φορά στη Ρώμη.
Η Ανατολή θεωρήθηκε από τους Ρωμαίους ως μια επαρχία που παρέχει αφθονία χρυσού και αργύρου. Ως εκ τούτου, δυο ισχυροί Ρωμαίοι, ο Γάιος Μάριος και ο πρόξενος Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας στόχευαν στη διοίκηση της περιοχής. Ο Σύλλας μετέφερε τις ίντριγκες της Ρώμης στην Ανατολία, όπου ξεκίνησε τον Α' Μιθριδατικό πόλεμο. Η Σύλλας πολέμησε τον Μιθριδάτη ΣΤ' σε αρκετές περιπτώσεις τα επόμενα τρία χρόνια και τελικά το 85 π.Χ., ο Μιθριδάτης ΣΤ' σύναψε συνθήκη ειρήνης και του δόθηκε το δικαίωμα να διατηρήσει την βασιλεία του στον Πόντο αφού πληρώσει βαρύ πρόστιμο.
Ο Νικομήδης Δ' αναστηλώθηκε στο θρόνο του στη Βιθυνία το 84 π.Χ.Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν σχετικά ειρηνικά, αν και η Βιθυνία βρισκόταν ολοένα και περισσότερο υπό τον έλεγχο της Ρώμης. Το 80 π.Χ., ο νεαρός Γάιος Ιούλιος Καίσαρ ήταν πρεσβευτής στην αυλή του Νικομήδη Δ'. Ο Καίσαρ στάλθηκε για να εγείρει έναν στόλο χρησιμοποιώντας τους πόρους της Βιθυνίας, αλλά χρονοτριβούσε τόσο πολύ με τον βασιλιά ώστε γεννήθηκε μια φήμη για ''στενότερη'' σχέση μεταξύ των δύο ανδρών, οδηγώντας στον αποτρόπαιο τίτλο του Καίσαρα ως «βασίλισσα της Βιθυνίας».Οι πολιτικοί εχθροί του Καίσαρα το αξιοποίησαν αργότερα στη ζωή του. Κατά τη διάρκεια του Γαλλατικού θριάμβου του Καίσαρα δημιουργήθηκε ο δημοφιλής στίχος: "Gallias Caesar subegit, Caesarem Nicomedes," (ο Καίσαρας έβαλε τους Γαλάτες χαμηλά,ο Νικομήδης έβαλε τον Καίσαρα χαμηλά), υποδεικνύοντας ότι ο Καίσαρας ήταν ο παραλήπτης αυτής της σχέσης.
Ως μία από τις τελευταίες ενέργειές του ως βασιλέας της Βιθυνίας, το 74 π.Χ., ο Νικομήδης Δ' κληροδότησε ολόκληρο το βασίλειο της Βιθυνίας στη Ρώμη.Η Ρωμαϊκή Γερουσία την εξέλεξε άμεσα ως νέα επαρχία. Ο παλαιός εχθρός της Ρώμης Μιθριδάτης ΣΤ' είχε άλλα σχέδια για τη Βιθυνία και ο θάνατος και η κληροδότηση  του Νικομήδη Δ' οδήγησαν άμεσα στον Γ' Μιθριδατικό Πόλεμο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1958

Το ΜΔ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1958 διεξήχθη από την Παρασκευή 18 ως την Κυριακή 20 Ιουλίου 1958 στο Εθνικό Στάδιο Δράμας, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1958. Τη διοργάνωση είχε αναλάβει ο Γ.Σ. Δόξα Δράμας, με την ευκαιρία του εορτασμού των 40 ετών από την ίδρυση της. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά.

Χρονικό

Πέντε χρόνια μετά τη διεξαγωγή τους στην Αλεξανδρούπολη, το 1953, ο ΣΕΓΑΣ εμπιστεύτηκε τη διεξαγωγή των Πανελλήνιων Αγώνων Στίβου, σε μια άλλη επαρχιακή πόλη, τη Δράμα. Τη διοργάνωση ανέλαβε ο τοπικός Γυμναστικός Σύλλογος Δόξα Δράμας, που κατάφερε να την ολοκληρώσει με επιτυχία, έχοντας φροντίσει για τα καταλύματα και τους χώρους εστίασης των αθλητών, προπονητών και συνοδών καθώς και για την καλή κατάσταση του στίβου. Η μακεδονική πόλη υποδέχτηκε με φιλόξενη διάθεση τους αθλητές που έφτασαν από όλη τη χώρα, έχοντας σημαιοστολίσει τα δημόσια κτίρια και τα καταστήματα. Πολλές επιχειρήσεις, εφημερίδες, ιδρύματα και φίλαθλοι της πόλης και της Θεσσαλονίκης είχαν αθλοθετήσει ειδικά κύπελλα για τα περισσότερα αγωνίσματα. Στους αγώνες δεν σημειώθηκαν πανελλήνια ρεκόρ αλλά έγιναν δέκα νέα ρεκόρ αγώνων καθώς και ένα πανελλήνιο ρεκόρ συλλόγων στα 4Χ400.
Στους αγώνες μετείχαν 250 περίπου αθλητές από την Αθήνα και τη Νότια Ελλάδα, που έφτασαν με ειδικό αεροπλάνο και άλλοι 150 περίπου αππο συλλόγους της Βόρειας Ελλάδας, που πήγαν οδικά και σιδηροδρομικά. Τους αγώνες παρακολούθησε πλήθος φιλάθλων της πόλης και των κοντινών περιοχών που γέμισε το μικρό στάδιο. Στην τελετή έναρξης παρέστη ο μητροπολίτης της πόλης, ο υπουργός Βορείου Ελλάδος κ. Θεολογίτης και όλες οι τοπικές αρχές. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. Για πρώτη φορά διεξήχθη το αγώνισμα των 20χλμ βάδην, στη θέση των 10 χλμ, ενώ εκτός βαθμολογίας ήταν το πρωτάθλημα μαραθωνίου αν και διεξήχθη και αυτό στη Δράμα την 20η Ιουλίου, τελευταία ημέρα των αγώνων. Το πρωτάθλημα δεκάθλου έγινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο τον Αύγουστο και ήταν επίσης εκτός βαθμολογίας, ενώ δεν αναφέρονται πρωταθλήματα πεντάθλου, ελληνικής δισκοβολίας και λιθοβολίας.
Ρεάλ Μούρθια

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1908 αλλά υπάρχει μία αμφισβήτηση καθώς το 1903 ιδρύθηκε η FootBall Club de Murcia και το 1906 η Murcia Football Club. Τη σημερινή ονομασία την πήρε την σεζόν 1923-1924. Έχει αγωνιστεί στην Πριμέρα Ντιβισιόν 17 σεζόν και στη Σεγούντα Ντιβισιόν 46 σεζόν.
Κάρλελι

Το Κάρλελι (τουρκικά: Karlıeli) ήταν η τουρκική ονομασία της Αιτωλοακαρνανίας και αποτελούσε διοικητική διαίρεση (σαντζάκι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που δημιουργήθηκε περίπου γύρω στο 1480 και καταργήθηκε το 1821 μετά την Ελληνική Επανάσταση.

Ονομασία

Το όνομα στα τουρκικά, Karlıeli ή Karli-ili, σημαίνει «γη του Καρόλου», και προέρχεται από τους τελευταίους χριστιανούς ηγεμόνες της περιοχής προ της οθωμανικής κατάκτησης, είτε τον Κάρολο Α΄ Τόκκο (1386-1430), είτε τον ανιψιό και διάδοχό του, Κάρολο Β΄ Τόκκο (1430-1448).

Ιστορία

Διαμορφώθηκε ως διοικητική ενότητα (λιβάς ή σαντζάκι) μεταξύ του 1475 και του 1489, πρώτα ως μέρος του μπεηλερμπεηκιού Ρωμυλίας, και αργότερα, πιθανώς γύρω στο 1550, υπό την διοίκηση του μπεηλερμπεηλικού του Αρχιπελάγους, που ιδρύθηκε το 1533 και υπαγόταν απευθείας στον αρχιναύαρχο του οθωμανικού στόλου, τον Καπουδάν Πασά. 
Οι γεωγράφοι του 17ου αιώνα Χατζή Χαλιφά και Εβλιγιά Τσελεμπί αναφέρουν ότι η επαρχία περιλάμβανε έξι καζάδες: Αγίας Μαύρας (Λευκάδα), Βόνιτσα, Ενκιλί Καστρί (Αγγελόκαστρο), Εξιμέρε (Ξηρόμερο), Άλτο (Βάλτος), και Ιμραχόρ (Βραχώρι, σημ. Αγρίνιο). Ο Χατζή Χαλιφά προσθέτει, επίσης, την Πρέβεζα, αλλά αυτό είναι ίσως λάθος, δεδομένου ότι ο  Εβλιγιά δεν την αναφέρει. Όσον αφορά την κατανομή της γης, το 1534 το Σαντζάκι καταγράφεται ότι περιλάμβανε έξι ζιαμέτια και 124 τιμάρια, ενώ ο Χατζή Χαλιφά το 1656 αναφέρει έντεκα ζιαμέτια και 119 τιμάρια, ενώ η γη που έχει εκχωρηθεί στον κυβερνήτη (χας) παρήγαγε έσοδα ύψους 264.000 ακτσέδων. 
Η έδρα του κυβερνήτη ή σαντζάκμπεη ήταν στο Αγγελόκαστρο μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα, όταν καταστράφηκε από τους Ενετούς κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Μορέως. Η πρωτεύουσα στη συνέχεια μετακινήθηκε στο Βραχώρι, το οποίο ο Εβλιγιά το περιγράφει ως μια ευημερούσα πόλη με 300 σπίτια κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του το 1688.
Η Αγία Μαύρα και η Βόνιτσα κατακτήθηκαν από τους Ενετούς το 1684 κατά τα πρώτα στάδια του πολέμου του Μορέως και αποδόθηκαν σε αυτούς στη Συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699. Την ίδια περίπου περίοδο το Μεσολόγγι και Ανατολικό ανεπίσημα αποσπάστηκαν από το καζά του Αγγελοκάστρου και έγιναν ξεχωριστό βοεβοδαλίκι. Από τις αρχές του 18ου αιώνα και μετά το σαντζάκι διοικείται από μουτεσελλίμη παρά από σαντζάκμπεη.
Από το 1788 ο Αλή Πασάς προσπάθησε να αποκτήσει τον έλεγχο του σαντζακίου παρεμβαίνοντας στη διακυβέρνησή του. Τον Οκτώβριο του 1798 εισέβαλε στην επαρχία ενώ ο μουτεσελλίμης κατέφυγε στην ακρόπολη της Βόνιτσας. Η οθωμανική κυβέρνηση αντέδρασε παραχωρώντας ολόκληρο το σαντζάκι, εκτός από το βοεβοδαλίκι Μεσολογγίου, ως προσωπικό φέουδο (χας) στη βαλιδέ σουλτάνα Μιχρισάχ, μητέρα του Σουλτάνου Σελίμ Γ'. Το 1809 όμως, πιθανώς λόγω του θανάτου της Μιχρισάχ το προηγούμενο έτος, ο Αλή Πασάς κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο του σαντζακίου, το οποίο διατήρησε μέχρι που τηεν αποκήρυξή του 1820 από τον Σουλτάνο το 1820. Λίγο μετά η περιοχή πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση, με την πόλη του Μεσολογγίου να παίζει καθοριστικό ρόλο στον αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία. Το σύνολο του σαντζακίου έγινε μέρος της Ελλάδας όταν αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο βασίλειο.
Βασίλης Τολιόπουλος

Αρχή καριέρας

Ο Τολιόπουλος σε μικρή ηλικία έπαιζε στις μικρές ομάδες του Πανιωνίου. Το 2013 ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στον Ίκαρο Καλλιθέας όπου και παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2014 υπέγραψε συμβόλαιο με τον Κολοσσό Ρόδου.

Ολυμπιακός Πειραιώς

Το 2015 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ομάδα του Ολυμπιακού. Στις 3 Ιανουαρίου του 2019 το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό λύθηκε.

Άρης Θεσσαλονίκης

Στις 5 Ιανουαρίου του 2019 υπέγραψε ως ελεύθερος στην ομάδα του Άρη.

Α.Ε.Κ

Στις 4 Ιουλίου ανακοινώθηκε από την ΑΕΚ.

Εθνική Ελλάδος

Ο Τολιόπουλος έχει συμμετάσχει στο Ευρωμπάσκετ Παίδων 2012 με την Εθνική Παίδων, στο Ευρωμπάκετ Εφήβων (U-18) το 2013 και το 2014 με την Εθνική Εφήβων. Επίσης το καλοκαίρι του 2015 πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Εφήβων (U-19) που διοργανώθηκε στην Κρήτη και η Εθνική Ελλάδος κατέλαβε την τέταρτη θέση.   Το 2016 ήταν ένα από τα σημαντικότερα μέλη της Εθνικής Νέων Ανδρών, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Β Κατηγορίας που διεξήχθη στη Χαλκίδα από τις 15 έως τις 24 Ιουλίου, η οποία κατέκτησε την τρίτη θέση, κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο και το τρίτο εισιτήριο για άνοδο στην Α΄ Κατηγορία.
Φορτίο δημητριακών

Γενικά οι μεταφορές δημητριακών αποτελούν σήμερα τα κατεξοχήν χύδην φορτία, που μεταφέρονται δηλαδή "χύμα", κυρίως με τρένα και σε μεγαλύτερες ποσότητες με ειδικά φορτηγά πλοία, καλούμενα μπαλκ κάριερς.
Τα περισσότερα φορτία εξ αυτών περιλαμβάνουν καρπούς σε κόκκους όπως σιτάρι, κριθάρι, αραβόσιτος, ρύζι, φασόλια, κ.λπ. Τα δημητριακά, καλούμενα και σιτηρά, (grain), αποτελούν ιδιαίτερο φορτίο μεταφορών, (special cargo), με δύο κύρια χαρακτηριστικά: η εύκολη μετατόπισή τους καθώς και η αυτοθέρμανσή τους, (κοινώς: άναμμα), για τα οποία και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και επιμέλειας κατά τη φόρτωση, μεταφορά και εκφόρτωσή τους ιδίως από τα πλοία λόγω της μεγάλης μεταφερόμενης ποσότητας.
Για τις μεταφορές δημητριακών με πλοία ισχύουν επί τούτου "διεθνείς κανονισμοί" που έχουν θεσπίσει Νηογνώμονες και που προβλέπουν μεταξύ άλλων ακόμη και την κατασκευή πρόσθετων ξυλίνων χωρισμάτων στο μέσον των κυτών των πλοίων, (των αμπαριών), ειδικότερα σε περιπτώσεις μή πλήρους φόρτου, προς αποφυγή μετατόπισης αλλά και τροφοδοτικών στομίων συνεχούς εξαερισμού των κυτών. Η μη πλήρης κάλυψη της χωρητικότητας αποφεύγεται.
Οι φορτωεκφορτώσεις των δημητριακών γίνονται από ειδικές πυργωτές εγκαταστάσεις που λέγονται σιλό. Στις εγκαταστάσεις αυτές προσέρχονται τα μέσα μεταφοράς οχήματα, τρένα ή πλοία όπου η μεν φόρτωση γίνεται με μεταφορικές ταινίες και δια της βαρύτητας, η δε εκφόρτωση με αναρροφητικούς σωλήνες ή με ηλεκτροκίνητους ατέρμωνες κοχλίες.
Το 1969 οι θαλάσσιες μεταφορές δημητριακών ήταν 59,5 εκατομ. τόνοι, το 1970 έφθασαν τους 73 εκ. τόνους, το 1973 τους 116 εκ. τον. και το 1974 τους 107 εκ.τον. Κύριες περιοχές φόρτωσης αυτών ήταν οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Αργεντινή. Κυριότεροι δε προορισμοί ήταν η Ασία, η Μεσόγειος, και η Δυτική Ευρώπη, κυρίως η Αγγλία.
Γουλιέλμος Η΄ της Έσσης-Κάσσελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο τρίτος επιζήσας γιος του Καρόλου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Μαρίας Αμαλίας των Κέττλερ, κόρης του Ιακώβου δούκα της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας.
Το 1702 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Κάρολος, 22 ετών. Το 1720 ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και το 1730 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος Α΄, ο οποίος έθεσε αντιπρόσωπο τον Γουλιέλμο Η΄. Ο τελευταίος ήταν ο πραγματικός (de facto) κυβερνήτης του λαντγκραβάτου. Ο Φρειδερίκος Α΄ απεβίωσε το 1751, οπότε ο Γουλιέλμος ανέλαβε και τυπικά λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. 
Κατά τον Επταετή Πόλεμο (1756-1763) προσχώρησε στους Πρώσους και τους Βρετανούς. Η Έσση-Κάσσελ κατελήφθη μερικές φορές από Γαλλικό στρατό. Είχε μία προσωπική φιλία με τον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας και με τον Κάρολο Ζ΄ Βίττελσμπαχ της Γερμανίας. 
Ο γιος και διάδοχός του Φρειδερίκος Β΄ έγινε Καθολικός και αυτό δημιούργησε προβλήματα στη Λουθηρανική Έσση-Κάσσελ: έγιναν περιορισμοί στους Καθολικούς και το Χάναου αποσπάστηκε στον Προτεστάντη γιο του Φρειδερίκου Β΄, τον Γουλιέλμο Α΄. 
Ο Γουλιέλμος Η΄ άρχισε την οικοδόμηση του ανακτόρου Βίλχελμσταλ στο Κάλντεν. Συνέλλεγε πίνακες ζωγραφικής, μεταξύ των οποίων έργα του Ρέμπραντ. Απεβίωσε το 1760 στο Ρίντελν σε ηλικία 78 ετών.
Λαγονήσι Αττικής

Ιστορικό

Αποτελούσε αναγνωρισμένο οικισμό με την ονομασία Καλύβια Παραλίας που δημιουργήθηκε το 1961 και ανήκε στην κοινότητα Καλυβίων Θορικού. Το 1991, ο οικισμός καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στον οικισμό Καλύβια Θορικού της κοινότητας. Με το σχέδιο διοικητικής μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης Καποδίστρια του 1997, η κοινότητα Καλυβίων Θορικού αναβαθμίστηκε στον Δήμο Καλυβίων Θορικού, ενώ από το σχέδιο διοικητικής μεταρρύθμισης Καλλικράτη του 2010, αποτέλεσε δημοτική κοινότητα του δήμου Σαρωνικού.
Βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αθήνας και 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του αρχαιολογικού χώρου του Σουνίου. Στο Λαγονήσι υπάρχει η ομώνυμη χερσόνησος, σε έκταση της οποίας υπάρχει μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα. Στην ευρύτερη περιοχή του Λαγονησίου υπάρχουν ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, οργανωμένες και ελεύθερες παραλίες, χώροι εστίασης, μόνιμες και παραθεριστικές κατοικίες. Βασικός κόμβος της περιοχής είναι η Λεωφόρος Καλυβίων, ο οποίος είναι και ο βασικός εμπορικός δρόμος της περιοχής και συνδέει την παραλία με την κοινότητα Καλυβίων.
Λίμνη Λιζίνσκι

Η Λιζίνσκι ή Λίζνια (σερβικά : Лисинско ή Лисина) είναι τεχνητή λίμνη της νότιας Σερβίας κοντά στα σύνορα με την Βουλγαρία. Βρίσκεται στην κοίτη του ποταμού Λιζίνσκα κοντά στο Μποζίλαγκραντ, χτίστηκε ως δευτερεύουσα δεξαμενή της λίμνης Βλασίσκο όπου την συμπληρώνει με νερό μέσο καναλιού. Χτίστηκε το 1978 ως μονάδα αντλιοταμίευσης.
Από τη λίμνη ξεκινούν δύο αντλίες με χωρητικότητα 15 κυβικά μέτρα νερού ανά δευτερόλεπτο όπου εκτινάσσουν το νερό σε ύψος 340 μ. στη λίμνη Βλασίσκο μέσο των αποστραγγιστικών καναλιών που οδηγούν σε ένα κεντρικό κανάλι. Το κανάλι έχει δύο σήραγγες συνολικού μήκους έξι χιλιομέτρων. Λεκάνη απορροής της καλύπτει 64 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από την Λιζίνσκι μεταφέρονται στην Βλασίσκο ανά έτος 74.700.000 κυβικά μέτρα νερού.
Άγις Γ΄

Βιογραφία

Ο Άγις Γ΄ ανέβηκε στο θρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 338. Ο Άγις Γ΄ υπήρξε ο ηγέτης της αντιστάσεως εναντίον της Μακεδονικής κυριαρχίας, τον καιρό που ο Αλέξανδρος συνέχιζε την εκστρατεία του στην Ασία. Αναζητώντας χρήματα και συμμάχους ήρθε σε συνεννόηση με τους Πέρσες σατράπες Φαρνάβαζο και Αυτοφραδάτη, οι οποίοι με κέντρο την Χίο προσπαθούσαν να αποκαταστήσουν την περσική κυριαρχία στην περιοχή του Αιγαίου και στις πόλεις που βρίσκονταν στα παράλια της Μικράς Ασίας. Ο Άγις Γ΄ συναντήθηκε μαζί τους στην Σίφνο, τη στιγμή που έφτανε η περσική ήττα στην Ισσό (333 π.Χ.). Αφού πήρε 30 αργυρά τάλαντα από τον Αυτοφραδάτη και 10 πλοία, τα έστειλε στον αδελφό του, Αγησίλαο. Ο ίδιος παρέμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα στα νησιά του Αιγαίου βοηθώντας τους Πέρσες να διατηρήσουν σε αυτά την κλονισμένη κυριαρχία τους. Η Αντιμακεδονική εξέγερση ξέσπασε στην Πελοπόννησο το 332/1,όταν ο Αντίπατρος ήταν απασχολημένος με την καταστολή άλλης εξέγερσης στη Θράκη. Ο Άγις Γ΄ κατόρθωσε να σημειώσει κάποιες τοπικές επιτυχίες και να συνενώσει την Αντιμακεδονική Σταυροφορία το σύνολο των Πελοποννήσιων πλην των Παλληνέων, των Αρείων και των Μεγαλοπολιτών, που έμειναν πιστοί στους Μακεδόνες. Αλλά το κίνημά του δεν είχε καμία απήχηση στους άλλους Έλληνες. Ενώ ο στρατός του πολιορκούσε την Μεγαλόπολη, ο Αντίπατρος εισέβαλε στην Πελοπόννησο.

Θάνατος

Σε μία σφοδρή μάχη που έγινε κοντά στην πόλη (Φθινόπωρο του 331) οι Σπαρτιάτες, παρά την ανδρεία με την οποία πολέμησαν, νικήθηκαν από τις διπλάσιες μακεδονικές δυνάμεις και ο ίδιος ο Άγις σκοτώθηκε. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, Ευδαμίδας Α΄.
Ολμ

Το ολμ ή πρωτέας (Proteus anguinus), είναι μία σαλαμάνδρα, το μόνο χορδωτό είδος της Ευρώπης που ζει σε σπήλαια. Αντίθετα με τα περισσότερα αμφίβια, ζει, τρώει, κοιμάται και αναπαράγεται πλήρως στο νερό. Ζει σε σπηλιές των Δειναρικών Άλπεων, στη νότια Σλοβενία, κοντά στον ποταμό Σότσα (Soča) , τη νοτιοδυτική Κροατία, και την  Ερζεγοβίνη. Το όνομα΄του στις γλώσσες της περιοχής είναι «λευκός άνθρωπος» (Σλοβένικα: človeška ribica and Κροάτικα: čovječja ribica) επειδή έχει λευκό δέρμα. Είναι εντελώς τυφλό και έχει σημαντικές δυνατότητες να επιζεί χωρίς φαγητό για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα. Έχει ιδιαίτερα μεγάλο χρόνο ζωής, που εκτιμάται σε 58 έτη, αλλά αναφέρονται και εκτιμήσεις για 100 έτη. Μοιάζει με φίδι, αλλά έχει μικρά πόδια.
Μοβσές Γκοργκισιάν

Βιογραφία

Γεννημένος στο Ερεβάν, ο Γκοργκισιάν αποφοίτησε από το Τμήμα Πολιτισμού του Αρμενικού Κρατικού Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου το 1984, με την ιδιότητα του σκηνοθέτη και παραγωγού. Το 1986-1987 εργάστηκε στο Θέατρο του Γκόρις. Το 1987, εντάχθηκε στο εθνικό κίνημα και έγινε μέλος της Ένωσης για την Εθνική Αυτοδιάθεση.
Ο Γκοργκισιάν οδήγησε τις διαδηλώσεις για ανεξαρτησία στο Ερεβάν που τον οδήγησαν στη φυλάκιση το 1988. Διετέλεσε επίσης συντάκτης της αρμενικής έκδοσης του περιοδικού Γκλάσνοστ. Ο Γκοργκισιάν ήταν ο πρώτος άνθρωπος που ύψωσε την τρίχρωμη σημαία της Αρμενίας στις 28 Μαΐου 1988 για πρώτη φορά. Την ίδια μέρα πριν από εβδομήντα χρόνια ιδρύθηκε η Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας.
Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας μάχης στο Γιεράσχ κοντά στα συνοριακά χωριά της περιοχής του Αραράτ και θάφτηκε στο μνημείο Τσιτσερνακαμπέρντ. Ο Γκοργκισιάν έλαβε μετά θάνατον τον υψηλότερο τίτλο στην Αρμενία, το βραβείο του Εθνικού Ήρωα της Αρμενίας.
Άαλμποργκ Μπόλντσπιλκλουμπ

Έμβλημα

Το έμβλημα της Άαλμποργκ έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Άπω Ανατολή

Η ονομασία Άπω Ανατολή (αγγλικά: Far East, προφέρεται: "Φαρ Ιστ") είναι γεωπολιτικός όρος με τον οποίον προσδιορίζεται η γεωγραφική περιοχή της ανατολικού τμήματος της Ασίας. Ο όρος αυτός περιλαμβάνει κυρίως τις χώρες, πρωτεύουσες και μεγάλες πόλεις, λιμένες, κόλπους, πορθμούς, νησιά, θάλασσες και αρχιπελάγη της εν λόγω περιοχής. Ειδικότερα στον όρο αυτόν περιλαμβάνονται οι χώρες: Βόρεια Κορέα και Νότια Κορέα, Κίνα (ανατολική κυρίως), Μογγολία και Ιαπωνία.
Πολλοί συμπεριλαμβάνουν στην περιοχή που χαρακτηρίζει ο όρος αυτός και τις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας όπως το Βιετνάμ, τις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, τη Μαλαισία και το Μαλαϊκό αρχιπέλαγος, τη Μιανμάρ (π. Μπούρμα), το Λάος, συμπεριλαμβάνοντας ακόμα και την Ινδία που σαφώς ανήκει στη νότια Ασία. Αντ΄ αυτού, προσδιορίζεται ορθότερα και σαφέστερα, η νοτιοανατολική Ασία ως γεωγραφικός όρος και ως τμήμα του γεωπολιτικού όρου της Άπω Ανατολής.
Σοφία (αυτοκράτειρα)

Βίος

Η Σοφια γεννήθηκε γύρω στα 530 κι όχι πιο μετά το 535. Ίσως ήταν κόρη της μεγαλύτερης αδελφής της Θεοδώρας Κομιτώς και του στρατηγού Σίττα. Τον γάμο αυτόν μεταξύ τους τον σχεδίασε ο Ιουστινιανός με την άνοδό του στον θρόνο. Ο γάμος της Σοφίας με τον Ιουστίνο Β΄ σχεδιάστηκε από τη Θεοδώρας με σκοπό να βελτιώσει τη θέση της οικογένειάς της. Όταν η Σοφία ανέβηκε στον θρόνο είχε ήδη μια κόρη,την Αραβία, γεννημένη το 550 και παντρεμένη αργότερα με τον Βαδουάριο, το διάδοχο του Ιουστίνου ως κουροπαλάτη.
Η Σοφία έπαιξε ιδιαίτερο παρασκηνιακό ρόλο για την διαδοχή του Ιουστινιανού όταν φαινόταν πως η βασιλεία του τελευταίου τερματιζόταν. Ο κυριότερος αντίπαλος του συζύγου της για να διαδεχθεί τον Ιουστινιανό ήταν ο συνονόματος εξάδελφός του ο οποίος τελικά αποκεφαλίστηκε. Για το γεγονός αυτό ο Ισπανός χρονογράφος Ιωάννης Biclair ευθύνεται η Σοφία. Ο λόγιος Κόρριππος την χαρακτηρίζει Vivax Sapientia-ενεργητική Σοφία για να υπογραμμίσει ακριβώς τον ενεργητικό ρόλο που έχει κατά την μεταβατική αυτή περίοδο στα πράγματα:οργανώνει τα της κηδείας του Ιουστινιανού. Ήταν η επικρατέστερη σύντροφος του Ιουστίνου Β΄ και οι επευφημίες του λαού πριν την ανάρρησή τους στο θρόνο,δείχνει πως ως ζευγάρι  τους αντιμετώπιζε.

Η Σοφία ως Αυγούστα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε η Σοφία για το βασιλικό θησαυροφυλάκιο και τα αποθέματά του:ο Ιουστίνος εξόφλησε τα χρέη και τα δάνεια που ο προκάτοχός του είχε ζητήσει από τους πλούσιους.Η Σοφία είχε καίριο ρόλο στην εξέλιξη αυτή,μας πληροφορεί ο Θεοφάνης,  όταν κάλεσε η ίδια τους τραπεζίτες στο παλάτι και τους ζήτησε να ξεκαθαρίσουν με αποδείξεις τα δανεικά τους στον αυτοκράτορα ενώ πιθανότητα αυτή βρίσκεται πίσω από την απόφαση του συζύγου της να μην δίνει χρήματα στους Αβάρους.  
Δεν είναι βέβαιο αν αναμίχθηκε στη λήψη διαφόρων άλλων πολιτικών αποφάσεων από τον σύζυγό της, όπως στη συνέχιση των πολέμων με την Περσία προκειμένου να διακοπεί, και σε αυτούς-εκτός από τους Αβάρους-η καταβολή χρημάτων. Ο ιστορικός  του 8ου αι. Παύλος ο Διάκονος μας πληροφορεί για τον υπόγειο πόλεμο που είχε ξεκινήσει η Σοφία με τον στρατηγό Ναρσή, ίσως επειδή τον φθονούσε για τον πλούτο που είχε σωρεύσει στην Ιταλία.
Μιγκέλ Καρντόσο (προπονητής ποδοσφαίρου)

Πρώιμη σταδιοδρομία

Γεννημένος στην Τρόφα, ο Καρντόσο αποφοίτησε το 1995 από σχολή Φυσικής Αγωγής και Αθλημάτων με εξειδίκευση στο ποδόσφαιρο και ολοκλήρωσε το 1998 με το Master στην Επιστήμη του Αθλητισμού στο Κολέγιο Αθλητικής Επιστήμης και Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου του Πόρτο. Ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία το 1993, αναλαμβάνοντας της ομάδα U12 της Εσπίνιο. 
Εντάχθηκε στην Πόρτο το 1996, αρχικά ως βοηθός του Φερνάντο Φρέιτας στην ομάδα U10. Αργότερα, καθώς εξελίχθηκε μέσω των μικρών ηλικιακών κατηγοριών του συλλόγου, έγινε προπονητής φυσικής κατάστασης της Πόρτο B το 1999 και ορίστηκε υπεύθυνος της ομάδας U15 το 2003. 
Τον Απρίλιο του 2004, μετακινήθηκε στη Μπελενένσες και έγινε ο προπονητής φυσικής κατάστασης της πρώτης ομάδας. Στις 10 Μαΐου 2006, ακολούθησε τον πρώην προπονητής της Μπελενένσες Κάρλος Καρβαλιάλ στη Μπράγκα, αναλαμβάνοντας τον ίδιο ρόλο. 
Τον Σεπτέμβριο του 2007, ονομάστηκε ως βοηθός προπονητής του Ντομίνγκος Πασιένσια στην Κοΐμπρα. Συνέχισε ως ο βοηθός προπονητή στις Μπράγκα, Σπόρτινγκ Λισαβόνας και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.

Σαχτάρ Ντονέτσκ

Στις 12 Ιουνίου 2013, παρουσιάστηκε από τη Σαχτάρ Ντονέτσκ, όπου ορίστηκε προπονητής της ομάδας U21, ενώ ανέλαβε και το συντονισμό της οργάνωσης των ακαδημιών του συλλόγου. Πριν από τη σεζόν 2016-17, έγινε βοηθός του Πάουλο Φονσέκα στην πρώτη ομάδα. 
Έφυγε από τη Σαχτάρ στις 8 Ιουνίου 2017.

Ρίο Άβε

Στις 12 Ιουνίου 2017, ορίστηκε στο πηδάλιο της πορτογαλικής Ρίο Άβε, αντικαθιστώντας το Λουίς Κάστρο. Μετά από τρεις νίκες και μία ισοπαλία, εναντίον της Μπενφίκα, στα πρώτα τέσσερα του πρωταθλήματα, του απονεμήθηκε το βραβείο «Προπονητής του Μήνα» για τον Αύγουστο. 
Ο Καρντόσ οδήγησε τη Ρίο Άβε στην καλύτερη πορεία της στην κορυφαία κατηγορία, τερματίζοντας στην πέμπτη θέση (η καλύτερη θέση της ομάδας, μαζί με την 5η θέση της σεζόν 1981-81 υπό το Φέλιξ Μουρίνιο), κερδίζοντας 51 βαθμούς (ξεπερνώντας τους 50 που έφτασε με τον Πέδρο Μάρτινς τη σεζόν 2015- 16) και την πρόκριση στο Γιουρόπα Λιγκ της ερχόμενης σεζόν.

Ναντ

Στις 13 Ιουνίου 2018, προσλήφθηκε ως προπονητής της γαλλικής Ναντ, αντικαθιστώντας τον Κλαούντιο Ρανιέρι. Έφυγε από το σύλλογο στις 2 Οκτωβρίου, αφού κέρδισε μόνο 6 πόντους σε 8 αγώνες πρωταθλήματος.

Θέλτα

Στις 12 Νοεμβρίου 2018, ανέλαβε την ισπανική Θέλτα, αντικαθιστώντας τον απολυμένο Αντόνιο Μοχάμεντ.

ΑΕΚ

Στις 25 Μαΐου 2019, ανακοινώθηκε η πρόσληψη του από την ΑΕΚ, με διετές συμβόλαιο.
Στις 26 Αυγούστου 2019, ύστερα από 2 διαδοχικές εντός έδρας ήττες, από την Τράπμζονσπορ για τα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ και από τη Ξάνθη για το Πρωτάθλημα, ανακοινώθηκε η λύση του συμβολαίου του.