google/wiki40b huggingface dataset:
Θεόδωρος Γ. Αγγελόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έκανε μετεκπαίδευση σε πανεπιστήμια της αλλοδαπής. Δίδαξε διοικητικό δίκαιο επί δύο δεκαετίες.
Από τις 10 Οκτωβρίου 1914 ως τις 29 Μαρτίου 1915 ήταν υπηρεσιακός Γενικός Διοικητής Ηπείρου.
Αθανάσιος Δημόπουλος

Πολιτική σταδιοδρομία

Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου διετέλεσε υπουργός Υγείας.
Από τον Οκτώβριο του 2016 συμμετέχει στην Επιτροπή Διαλόγου για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδηλασίας 1947

To Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδηλασίας 1947 διεξήχθη στη Ρόδο από 30 Οκτωβρίου ως 2 Νοεμβρίου 1947 στο εκεί ποδηλατοδρόμιο, με την ευκαιρία των Α΄ Δωδεκανησιακών Αγώνων. Περιλάμβανε μόνο δύο ατομικά αγωνίσματα ανδρών: αντοχής σε δημόσιο δρόμο και ταχύτητας σε πίστα. Ήταν το πρώτο μεταπολεμικό πανελλήνιο πρωτάθλημα και το πέμπτο συνολικά που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Ποδηλασίας, αφού είχαν προηγηθεί τα πρωταθλήματα των ετών: 1937, 1938, 1939 και 1940.

Οι πρώτοι μεταπολεμικοί αγώνες το 1946

Μεταπολεμικά η Ομοσπονδία Ποδηλασίας καθυστέρησε να δραστηριοποιηθεί. Οι πρώτοι αγώνες ποδηλασίας μετά τον πόλεμο διοργανώθηκαν μόλις στις 18 Αυγούστου 1946 στη Φιλοθέη. Διεξήχθησαν δύο αγώνες αντοχής: 20χλμ με ποδήλατα κούρσας και 10χλμ με ποδήλατα περιπάτου. Μετείχαν αθλητές σωματείων και ανεξάρτητοι. Στον πρώτο αγώνα μετείχαν 6 ποδηλάτες και νικητής αναδείχθηκε ο Σεφεριάδης του Πανιωνίου. Στο δεύτερο αγώνα μετείχαν 9 ποδηλάτες και νίκησε ο Σπυρόπουλος του Παναθηναϊκού.

Αγώνας αντοχής 62χλμ

Διεξήχθη την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου στην ασφαλτοστρωμένη διαδρομή Λίνδος-Αρχάγγελος-Ρόδος, με αφετηρία τον αρχαιολογικό χώρο της Λίνδου και τερματισμό το ποδηλατοδρόμιο της Ρόδου. Πήραν μέρος οκτώ ποδηλάτες, πέντε Αθηναίοι και τρεις Δωδεκανήσιοι. Νικητής και πανελληνιονίκης αναδείχθηκε ο Πέτρος Λεωνίδης του Πανιωνίου με άνεση. Κάλυψε τη διαδρομή με μέση ταχύτητα 40χλμ/ώρα, που ήταν μεταξλύ των καλύτερων πανευρωπαϊκά μεταξύ ερασιτεχνών.

Αγώνας ταχύτητας

Διεξήχθη σε δύο ημέρες σε απόσταση 1000μ με 200μ σπριντ. Το Σάββατο 1 Νοεμβρίου έγιναν οι προκριματικοί αγώνες και ο επαναληπτικός (ρεπεσάζ) μεταξύ των ηττημένων. Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου έγινα οι προημιτελικοί, ημιτελικοί και οι τελικοί για την πρώτη και τρίτη θέση. Νικητής αναδείχθηκε ο Μάνθος Καλούδης της ΑΕΚ. Στον τελικό επικράτησε του Λεωνίδη με διαφορά 3 ποδήλατα και χρόνο 15΄΄.
Ροβέρτος Β΄ του Ναμύρ

Βιογραφία

Διαδέχθηκε τον πατέρα του στην Κομητεία του Ναμύρ (1010), η μητέρα του ήταν αδελφή της Γκέρμπεργκα της συζύγου του Λάμπερτ Α΄ του Λουβαίν. Ο Ροβέρτος Β΄ τον βοήθησε το 1012 στη διαμάχη εναντίον του Μπάλντρικ Β΄ επισκόπου της Λιέγης.
Το 1015 συμμετείχε στη μάχη του κάστρου Φλορένς, όπου σκοτώθηκε ο πεθερός του, ο Ροβέρτος Β΄ αναφέρεται σε νέο Γερμανικό έγγραφο (1018). 
Απεβίωσε άγαμος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Αλβέρτος Β΄ του Ναμύρ.
Λάδωνας (μυθολογία)

Άλλοι χαρακτήρες

Έτσι ονομαζόταν ο ποτάμιος θεός της Αρκαδίας γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, που ταυτίζεται με τον ομώνυμο ποταμό της Πελοποννήσου. Σύμφωνα με ορισμένους αρχαίους συγγραφείς, ο  Λάδων απέκτησε από τη Στυμφαλίδα δύο κόρες τις νύμφες Δάφνη και Μετώπη, σύζυγο του θεού - ποταμού Ασωπού.
Δημήτριος Ακάκιος

Βιογραφικό

Ο Δημήτριος Ακάκιος γεννήθηκε το 1866 στο Κάστρο Λήμνου (σημερινή Μύρινα) από εύπορη οικογένεια. Μετά την εγκύκλιο εκπαίδευση πήγε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στο Β΄ Γυμνάσιο. Τον Οκτώβριο του 1884 γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών, σε ηλικία 18 ετών, ως απόφοιτος του Β΄ Γυμνασίου Αθηνών με βαθμό 2. Δήλωσε περιουσία 100.000 δρχ. και είχε κηδεμόνα τον Α. Παπαδάκη, Λήμνιο εγκατεστημένο στη Σύρο από το 1862. Αποφοίτησε το 1891 και επέστρεψε στο νησί, όπου αναφέρεται σε κοινοτικά έγγραφα του 1896 ως Δημήτριος Ακακίου ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Εκπαιδευτικών Καταστημάτων Λήμνου. Υπήρξε επιτυχημένος νομικός και δικηγόρος στο Κάστρο της Λήμνου. 
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου, ως ανεξάρτητος βενιζελικός συνεργαζόμενος με το φιλελεύθερο συνδυασμό του Γεωργίου Παπανδρέου. Πήρε 8.337 ψήφους αλλά δεν εκλέχτηκε. Έμεινε τέταρτος επιλαχών.
Στις επόμενες εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου 1923 συμμετείχε πάλι με τον πολιτικό συνδυασμό του Γ. Παπανδρέου "Δημοκρατικοί-Φιλελεύθεροι", που ήταν μια τοπική παραλλαγή του Κόμματος Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Αυτή τη φορά έλαβε 19.376 ψήφους και εκλέχτηκε βουλευτής στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1923-1926) ως δέκατος τρίτος από τους δεκαπέντε που εξέλεξε το κόμμα αυτό στο νομό Λέσβου. Ο Δημήτριος Ακάκιος δεν πολιτεύτηκε ξανά.
Kamov Ka-10

Το Kamov Ka-10 (ονομασία ΝΑΤΟ: Hat) ήταν μονοθέσιο Σοβιετικό ελικόπτερο παρατήρησης, το οποίο πέταξε πρώτη φορά το 1950. Αποτελούσε εξέλιξη του Ka-8. Ουσιαστικά επρόκειτο για μία ανοικτή πλατφόρμα με ομοαξονικό κύριο στροφείο. Κατασκευάστηκαν μόνο 12.
Ναυτική έκδοση του Ka-10 αποτέλεσε το Ка-10М.
Είλωτες

Ιστορία

Οι λεγόμενοι είλωτες ήταν οι Αχαιοί κάτοικοι της Λακωνικής πριν την κάθοδο των Δωριέων. Αρχικά το όνομά τους ετυμολογήτο, σχεδόν από το σύνολο των αρχαίων συγγραφέων, από το αρχαίο Ἕλος, παραθαλάσσια πόλη της Λακωνικής της οποίας οι κάτοικοι υποτάχθηκαν στους Δωριείς (Σπαρτιάτες), επί βασιλέως Άγιδος, γιου του Ευρυσθένη
Κατά νεότερες όμως έρευνες το όνομα "είλωτες" αποτελεί παρετυμολογία των περισσότερο ανυπότακτων κατοίκων της Λακωνικής, που ήταν οι κάτοικοι του Έλους, η οποία (παρετυμολογία) διευκόλυνε το γεγονός των συχνών εξεγέρσεων των ειλώτων. Έτσι κατά την νεότερη και επικρατέστερη εκδοχή το όνομα είλωτες προέρχεται από τη ρίζα "ελ" και του ρήματος "ελαύνω", (= που σημαίνει μεταξύ άλλων και αρπάζω), σημαίνοντας έτσι τον "αιχμάλωτο" ή εκ του έλους (=βάλτος) επειδή αυτοί διέμεναν σε βαλτώδη καλλιεργήσιμα όμως εδάφη της υπαίθρου της αρχαίας Σπάρτης.
Χαρακτηριστική είναι η πληροφορία του Στράβωνος (HC 36, 51, 5), που αναφέρει ότι από τους κατοίκους της Λακωνικής μόνο οι του Έλους προέβαλαν ισχυρή αντίσταση στους Δωριείς όπου μετά από πολλούς αγώνες τελικά τους κυρίεψαν και τους κατέστησαν δορυάλωτους.
Οι είλωτες (αιχμάλωτοι) αποτελούσαν τους δημόσιους εργάτες ή δούλους αφού ιδιωτικοί δούλοι όχι μόνο δεν υπήρξαν ποτέ, αλλά και απαγορευόταν η εισαγωγή τους σύμφωνα με τους υφιστάμενους σχετικούς νόμους περί ξενηλασίας. Η δε Σπαρτιατική Πολιτεία διέθετε στους πολίτες της είλωτες χωρίς όμως και να τους παρέχει δικαίωμα πώλησης ή απελευθέρωσης αυτών. Δικαίωμα απελευθέρωσης ειλώτων είχε μόνο η Απέλλα, (η Εκκλησία του Δήμου της αρχαίας Σπάρτης), και αυτό μόνο επ΄ ανδραγαθία, σε πολεμικές επιχειρήσεις, ή για κάποια εξαίρετη πράξη. Οι απελεύθεροι εν προκειμένω είλωτες καλούνταν "νεοδαμώδεις" (=νεοπολίτες), όπως οι νεοδαμώδεις του Βρασίδα που ονομάστηκαν "Βρασίδειοι".
Σημειώνεται πως τα παιδιά νεοδαμώδων με ειλωτίδες καλούνταν "μόθακες" ή "μόθωνες". Μόθακες επίσης αποκαλούνταν όσοι είχαν ένα γονιό Σπαρτάτη και ένα γονιό μη Σπαρτιάτη.
Κύριο έργο των ειλώτων ήταν περίπου το αυτό των δουλοπάροικων του Μεσαίωνα, με το χαρακτηριστικό ν' αποφέρουν στους κυρίους τους ετήσιο τακτό εισόδημα κρατώντας για τους εαυτούς τους οποιοδήποτε τυχόν πλεόνασμα. Συνεπώς η ζωή τους ήταν πολύ σκληρή και συχνά επαναστατούσαν κατά της Σπάρτης, ειδικά σε περιόδους μειωμένης παραγωγής ή μετά το φοβερό σεισμό του 5ου αι. π.Χ., ζητώντας την ελευθερία τους. Δεν υπήρξαν και λίγες οι φορές που οι Σπαρτιάτες δε δίσταζαν να σκοτώσουν τους πιο επικίνδυνους είλωτες, κατά τις λεγόμενες κρυπτείες. Ο θεσμός διατηρήθηκε έως τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Εκφράσεις

Σήμερα στις δημώδεις ελληνικές εκφράσεις με το όνομα είλωτας χαρακτηρίζεται μεταφορικά άτομο που μοχθεί υπέρμετρα και αδιάκοπα χωρίς στοιχειώδεις απολαβές της ζωής και υπό συνθήκες απάνθρωπες, π.χ. "δουλεύει σαν είλωτας" = δουλεύει πάρα πολύ σκληρά.
Κόκκινη μπανάνα

Περιγραφή

Όταν ωριμάσουν, οι κόκκινες μπανάνες οφείλουν να έχουν βαθιά κόκκινη ή καστανόχρωμη φλούδα και τρώγονται καλύτερα όταν είναι αμωλώπιστες και ελαφρώς μαλακές. Αυτή η ποικιλία περιέχει περισσότερη βήτα καροτίνη και βιταμίνη C απ'ότι η κίτρινη μπανάνα. Περιέχει επίσης, κάλιο και σίδηρο. Όσο πιο κόκκινος είναι ο καρπός, τόσο περισσότερη η καροτίνη και τόσο υψηλότερο το επίπεδο της βιταμίνης C. Όπως και με τις κίτρινες μπανάνες, οι κόκκινες μπανάνες θα ωριμάσουν εντός ολίγων ημερών, σε θερμοκρασία δωματίου και είναι καλύτερο να αποθηκεύονται εκτός ψυγείου. Χρειάζεται πολύ νερό για καλή παραγωγή.

Χρήσεις

Οι κόκκινες μπανάνες τρώγονται με τον ίδιο τρόπο όπως και οι κίτρινες μπανάνες, με το ξεφλούδισμα του καρπού πριν από το φάγωμα. Συχνά τρώγονται ωμές, ολόκληρες ή τεμαχισμένες και προστίθεται σε επιδόρπια και φρουτοσαλάτες, αλλά μπορεί επίσης και να τηγανιστεί ή να ψηθεί (στο φούρνο ή στη σχάρα). Οι κόκκινες μπανάνες συνήθως, πωλούνται από τα καταστήματα, αποξηραμένες.
Η κόκκινη μπανάνα έχει περισσότερη βήτα καροτίνη και βιταμίνη C απ' ό,τι οι ποικιλίες της κίτρινης μπανάνας. Όλες οι μπανάνες περιέχουν τρεις φυσικές πηγές σακχάρων: σακχαρόζη, φρουκτόζη και γλυκόζη, που τις καθιστά μια πηγή άμεσης και βιώσιμης ενέργειας. - Δείτε περισσότερα στο: http://www.specialtyproduce.com/produce/Red_Bananas_549.php#sthash.lw1ZHlEK.dpuf
Οι πρώτες μπανάνες που εμφανίστηκαν στην αγορά του Τορόντο (τη δεκαετία του 1870 και του 1880) ήταν οι κόκκινες μπανάνες. Οι κόκκινες μπανάνες, είναι διαθέσιμες καθ' όλο το χρόνο, σε ειδικές αγορές και τα μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1878)

Εφαρμογή

Κατόπιν της παραπάνω συνομολόγησης, 24 ημέρες μετά, στις 28 Ιουνίου υψώνεται επίσημα στη Λευκωσία η αγγλική σημαία οπότε και σηματοδοτείται η έναρξη της Αγγλικής κατοχής της Κύπρου, εξ ου καλείται η συνθήκη αυτή και ως συνθήκη Κύπρου.
 
Πρώτος κυβερνήτης - Ύπατος Αρμοστής της Κύπρου ήταν ο υποστράτηγος Sir Garnet Joseph Wolseley τον οποίον υποδέχθηκε προσφωνώντας τον ο τότε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Σωφρόνιος Γ΄.

Προσαρτήματα - διατάγματα

Λίγες ημέρες αργότερα από της έναρξης ισχύος στις 1 Ιουλίου (1878) προστέθηκε ως "Παράρτημα" στη συνθήκη αυτή έγγραφο που έφερε έξι άρθρα που αφορούσαν αποκλειστικά την Κύπρο, ενώ παράλληλα με την αυτή ημερομηνία εκδόθηκε από την Υψηλή Πύλη σχετικό αυτοκρατορικό φιρμάνι που αφορούσε την παράδοση της νήσου από τις οθωμανικές αρχές στους Άγγλους. Στις 14 Αυγούστου συνομολογήθηκε πρόσθετη - συμπληρωματική συμφωνία  που καθόριζε τις προξενικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων μερών επί της Κύπρου.

Αυτοκρατορικό φιρμάνι

Στις 1 Ιουλίου του 1878 με αυτοκρατορικό φιρμάνι που εξέδωσε η Υψηλή Πύλη δόθηκε εντολή στον Βαλή του Αρχιπελάγους, στον Μουτεσαρίφη της Κύπρου και σε άλλες οθωμανικές τοπικές αρχές όπως παραδώσουν τη νήσο ήσυχα στους Άγγλους και να προσέξουν να μη συμβούν αντίθετα ή έκτροπα ως προς την αυτοκρατορική ευαρέσκεια, τονίζοντας ιδιαίτερα ότι η εν λόγω μεταβίβαση έχει προσωρινό χαρακτήρα.

Συμπληρωματική συμφωνία

Στις 14 Αυγούστου, (του ίδιου έτους) υπεγράφη συμπληρωματική συμφωνία με την οποία παρεχόταν στη Μεγάλη Βρετανία το δικαίωμα της σύνταξης νόμων για την διακυβέρνηση της νήσου και σύναψης συμβάσεων προς διακανονισμό τόσο των προξενικών όσο και των εμπορικών σχέσεων χωρίς τον έλεγχο της Υψηλής Πύλης σε όλο το διάστημα της αγγλικής κατοχής.
Κάμπος Σκούπας Άρτας

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκούπας ενώ το 1974 αποσπάσθηκε από την επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης και εντάχθηκε στην επαρχία Άρτας του νομού Άρτας. Το 1997 ο Κάμπος εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Ο Κάμπος γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Σκούπας και το Σουμέσι.
Υποδοχέας τρανσφερρίνης πρωτεΐνη 1

Ο υποδοχέας τρανσφερρίνης πρωτεΐνη 1 (αγγλ. transferrin receptor protein 1, ΤfR1), γνωστός και ως CD71 (εκ του Cluster of Differentiation 71) είναι μια πρωτεΐνη της κυτταρικής μεμβράνης, η οποία στον άνθρωπο κωδικοποιείται από το γονίδιο TFRC. Ο υποδοχέας τρανσφερρίνης πρωτεΐνη 1 χρησιμεύει στη μεταφορά του σιδήρου που βρίσκεται συνδεδεμένος στην πρωτεΐνη τρανσφερρίνη προς το εσωτερικό του κυττάρου.

Αλληλεπιδράσεις

Ο υποδοχέας τρανσφερρίνης πρωτεΐνη 1, εκτός της τρανσφερρίνης, έχει δειχθεί να αλληλεπιδρά και με τις πρωτεΐνες GABARAP και HFE.
Νάπη Λέσβου

Ιστορία

Για τη Νάπη δεν υπάρχει καμία αναφορά πριν τον 18ο αιώνα , αναφέρεται ότι το 1832 είχε 103 οικογένειες και στα μέσα του 19ου αιώνα 113 οικογένειες.  Η παλιά ονομασία της Νάπης ήταν Κολομηδάδος, ονομασία που πιστεύεται ότι προέρχεται από παραφθορά του ονόματος παλιού ιδιοκτήτη της περιοχής.

Λίγα λόγια για την διάλεκτο της Νάπης

Οι κάτοικοι της Νάπης, σαν όλους τους Μυτιληνιούς, μιλούν την λεσβιακή διάλεκτο, η οποία έχει βάση τον Αιολισμό με άφθονα Δωρικά στοιχεία. Είναι μοναδική στον Ελλαδικό χώρο γλώσσα, δυσνόητη πολλές φορές στους ξένους, εξ αιτίας της πληθώρας των γλωσσικών ιδιωμάτων που παρατηρούνται από χωριό σε χωριό.

Ο σεισμός του 1867

Τις 7 Μαρτίου 1867 συνέβη ένας από τους καταστρεπτικότερους και μεγαλύτερους σεισμούς στη Λέσβο. Το επίκεντρό του ήταν στο χωριό Νάπη, με 6,8 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ. Εικοσιπέντε σεισμικές δονήσεις έγιναν το μοιραίο βράδυ και κατέστρεψαν την Μυτιλήνη και πολλά χωριά της Λέσβου. Στην πρωτεύουσα καταστράφηκαν 2500 και βλάφτησαν 3122 σπίτια, ενώ στην ύπαιθρο καταστράφηκαν 2248 και βλάφτησαν 2407. Σκοτώθηκαν συνολικά 550 άτομα και τραυματίστηκαν 816.
Τις μεγαλύτερες καταστροφές έπαθε ο Κολομηδάδος, που καταστράφηκε οριστικά, και ο Αφαλώνας, επειδή μετά το σεισμό πυρκαγιά αποτελείωσε ό,τι έμεινε όρθιο.
Από τα 70 χωριά του νησιού μόνο 5 ή 6 δεν έπαθαν βλάβες. Εκτός από την πρωτεύουσα καταστράφηκαν και τα χωριά Μήθυμνα, Πέτρα, Μονή Λειμώνος, Καλλονή και Παράκοιλα. Διαρρήξεις του εδάφους παρατηρήθηκαν σε διάφορα μέρη, αλλά η σημαντικότερη ήταν αυτή που άρχιζε από τον κόλπο Καλλονής και έφτανε μέχρι την Αγία Παρασκευή, κατά μήκος ενός μικρού ποταμού.
Επίσης, παρατηρήθηκαν φαινόμενα ρευστοποίησης και κατολισθήσεις του εδάφους. Οι μετασεισμικές δονήσεις κράτησαν μέχρι το Μάρτιο του 1868 και ορισμένες από αυτές έγινα αισθητές στη Χίο και στη Σμύρνη.
Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

Σύνθεση

Η Γενική Συνέλευση συγκροτείται από όλα τα κράτη μέλη του Οργανισμού, τα οποία σήμερα (2019) ανέρχονται σε 195. Κάθε μέλος της Γενικής Συνέλευσης διαθέτει μόνο μία ψήφο και μπορεί να εκπροσωπείται με πέντε αντιπροσώπους το ανώτερο.

Γενικά

Αποτελεί το κύριο διασκεπτικό όργανο του ΟΗΕ έχοντας το δικαίωμα να συζητεί και να προβαίνει σε συστάσεις επί διαφόρων θεμάτων που περιλαμβάνονται στον Καταστατικό Χάρτη. Σημειώνεται ότι δεν έχει την εξουσία της επιβολής συγκεκριμένων ενεργειών σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους, πλην όμως οι συστάσεις της έχουν ηθική βαρύτητα ως έκφραση της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Συνεπώς η Γενική Συνέλευση με τις συζητήσεις και τα πορίσματά της ασκεί έναν ηθικό έλεγχο που εκδηλώνεται ως πίεση για τα ενδιαφερόμενα μέρη.
Η Γ.Σ. συζητεί οποιοδήποτε θέμα ανάγεται στους σκοπούς και τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη συνεχεία των οποίων μπορεί να προβαίνει ανάλογα σε προτάσεις ή συστάσεις. Η δε ευχέρεια της διατύπωσης συστάσεων περιορίζεται κατά τους ακόλουθους δύο τρόπους: α) είτε με την παραπομπή του θέματος, που απαιτούνται κάποιες ενέργειες εκ μέρους του Οργανισμού, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, β) είτε ν' αδυνατεί να κάνει πρόταση για θέμα που ήδη έχει επιληφθεί το Συμβούλιο Ασφαλείας, ως κύριο εκτελεστικό όργανο του ΟΗΕ.

Οι περιορισμοί αυτοί τυγχάνουν προς αποφυγή λανθασμένων διατυπώσεων ή αντιφατικών λύσεων από τα δύο κύρια όργανα για το ίδιο θέμα.

Αποφάσεις της Γ.Σ.

Σημειώνεται πως κάθε κράτος-μέλος τόσο στη Γενική Συνέλευση όσο και στο Συμβούλιο Ασφαλείας διαθέτει μόνο μία ψήφο. Τούτο αποτελεί εφαρμογή της αρχής της ισότητας μεταξύ των μελών. Παρά ταύτα, η απόλυτη νομική ισότητα δεν εφαρμόζεται για τον λόγο ότι κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς αδύνατο με τη διεθνή πραγματικότητα. Η ύπαρξη ιδιαίτερα των Μεγάλων Δυνάμεων αποτελεί μια διεθνή πραγματικότητα που δεν μπορεί εξ ανάγκης ν' αγνοηθεί. Επομένως έχει εγκαταλειφθεί η αρχή της παμψηφίας που ίσχυε στη Κοινωνία των Εθνών, όπου η ψήφος των μικρών κρατών ακινητοποιούσε τον τότε Οργανισμό, και ακολουθείται η αρχή της πλειοψηφίας, είτε ενισχυμένης είτε απλής.

Ενισχυμένη πλειοψηφία

Περίπτωση αυξημένης πλειοψηφίας για λήψη απόφασης των 2/3 των αντιπροσώπων απαιτείται για σημαντικά θέματα όπως είναι οι συστάσεις για τη διατήρηση της ειρήνης και ασφάλειας, η εκλογή των μη μονίμων μελών του Συμβουλίου Κηδεμονίας, η αποδοχή ή αποπομπή μελών, ζητήματα προϋπολογισμού του Οργανισμού κ.λπ.

Απλή πλειοψηφία

Απλή πλειοψηφία εφαρμόζεται για λήψη αποφάσεων που αφορούν θέματα μικρότερης σημασίας που όμως δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Πρόεδροι

Ο πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης εκλέγεται από τα μέλη της κάθε χρόνο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 1992–93

Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 1992-93 ήταν το όγδοο κατά σειρά, υπό την αιγίδα της Ένωσης.
Τον τίτλο κατέκτησε ο Αστέρας Ιτέας, ο οποίος ανήλθε έτσι στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.
Παράλληλα, ο Αστέρας κέρδισε και το Κύπελλο Φωκίδας για το 1993, πραγματοποιώντας έτσι το δεύτερο νταμπλ τοπικών τίτλων στην ιστορία του (το πρώτο ήταν την περίοδο 1985-86).
Στον Τελικό, επικράτησε με 4-2 στα πέναλτι, του Διαγόρα Πολυδρόσου (καν. αγώνας 1-1).
Πρωταθλητής Β΄Κατηγορίας αναδείχτηκε ο Έλατος Βουνιχώρας.
Ντμίτρι του Περεσλάβλ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού αγίου Αλεξάντρ τού Νέβα (Nevsky) πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, Βλαντίμιρ, Κιέβου και της Παρασκευής (Αλεξάνδρας), κόρης τού Βιατσεσλάβ Βασιλκόβιτς πρίγκιπα τού Πολότσκ & Βιτέμπσκ.
Ο πρωτότοκος αδελφός του Βασίλι απεβίωσε νέος· ο πατέρας του το 1259 έκανε τον Ντμίτρι πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ. Όταν ο Αλεξάντρ απεβίωσε το 1264, οι Νοβγκορονιανοί τον εκτόπισαν στο Περεσλάβλ-Ζαλέσκι, όπου ήταν εκεί πρίγκιπας στη νεότητά του. Τέσσερα έτη μετά ενηλικιώθηκε και οι πολίτες τού Νόβγκοροντ τον δέχθηκαν πίσω· μαζί με τον Νταουμάντας του Πσκοβ ηγήθηκε μίας εκστρατείας εναντίον των Ιπποτών της Λιβονίας στη μάχη τού Ράκβερε. Κατά την επόμενη δεκαετία αγωνίστηκε για τον έλεγχο τού Νόβγκοροντ εναντίον των θείων του Γιαροσλάβ Γ΄ πρίγκιπα τού Τβερ και Βασίλι πρίγκιπα της Κοστρόμα. Το 1276 που οι πρεσβύτες θείοι απεβίωσαν, ανήλθε επιτέλους στους θρόνους τού Βλαντίμιρ και τού Νόβγκοροντ. Δύο έτη μετά ίδρυσε ένα μεγάλο φρούριο στο Κοπόριγιε. Οι Νοβγκοροντιανοί όμως εξεγέρθηκαν και τον ανάγκασαν να αφήσει το Κοπόριγιε και το Νόβγκοροντ μαζί.
Ενώ προσπαθούσε να ειρηνεύσει με τους Νοβγκοροντιανούς, ο νεότερος αδελφός του Αντρέι πρίγκιπας τού Γκόροντετς μετέβη στη Χρυσή Ορδή και έλαβε από τον χάνο την άδεια να αντικαταστήσει τον Ντμίτρι ως μεγάλος πρίγκιπας. Έτσι το 1281 ο Αντρέι επέστρεψε στους Ρως, ένωσε τις δυνάμεις του με τους πρίγκιπες τού Ροστόβ και τού Γιαροσλάβλ και έπειτα από καταστροφές στις γαίες τού Ντμίτρι, κατέλαβε την πρωτεύουσά του Περεσλάβλ. Ο Ντμίτρι διέφυγε στο Κοπόριγιε, αλλά καθώς δεν κέρδισε την υποστήριξη των Νοβγκοροντιανών, έπρεπε να αποσυρθεί βόρεια, μάλλον στη Σκανδιναβία.
Δύο έτη μετά ο Ντμίτρι επέστρεψε στους Ρως και βρήκε τα εδάφη του λεηλατημένα από τους Μογγόλους και τον Αντρέι. Έπειτα μετέβη στη Μαύρη θάλασσα και συνάντησε τον Νογκάι χαν, που ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός της Χρυσής Ορδής την εποχή αυτή. Θέλοντας να αυξήσει την εξουσία του στους Ρως, ο Νογκάι ορκίστηκε υποστήριξη στον Ντμίτρι στον αγώνα του για τη θέση τού θρόνο τού μεγάλου πρίγκιπα. Μόλις το άκουσε αυτό ο Αντρέι, αποκήρυξε τα διακαιώματά του στο Βλαντίμιρ και Νόβγκοροντ και επέστρεψε στο Γκόροντετς.
Το 1285 ο Αντρέι πάλι έφερε ορδές Μογγόλων στους Ρως, αλλά τους απώθησε ο Ντμίτρι και οι σύμμαχοί του. Τελικά το 1293 ο Αντρέι κατάφερε να ενώσει τους Μογγόλους και τους πρίγκιπες των Ρως ενάντια τού Ντμίτρι. Απρόθυμος να ανανεώσει τις αδυσώπητες εχθρότητες, ο Ντμίτρι έγινε μοναχός το 1293. Το επόμενο έτος απεβίωσε· τάφηκε στον καθεδρικό τού Σωτήρος στο Περεσλάβλ-Ζαλέσκι.
Κομμουνιστική Διεθνής

Ως Κομμουνιστική Διεθνής (ΚΔ) ή Κομιντέρν (αγγλικά: Comintern από το Communist International) έμεινε στην Ιστορία η Τρίτη Διεθνής Ένωση των εθνικών κομμουνιστικών Κομμάτων, που ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1919 στη Μόσχα, αφού κατήγγειλε την προηγούμενη Δεύτερη (σοσιαλιστική) Διεθνή, για την στάση της απέναντι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ιδρυτικό Συνέδριο

Στις εργασίες του ιδρυτικού συνεδρίου που έγιναν υπό την προεδρεία του Λένιν στις 2-6 Μάρτη 1919 μετείχαν 52 αντιπρόσωποι από 34 κομμουνιστικά ή σοσιαλιστικά κόμματα από διάφορες χώρες της γης. Το ιδρυτικό συνέδριο ψήφισε το Πρόγραμμα της Κ.Δ που είχε συντάξει ο ίδιος ο Λένιν, καθώς και τις θέσεις του Λένιν για την δικτατορία του προλεταριάτου. Το ΣΕΚΕ δεν συμμετείχε στο ιδρυτικό συνέδριο. Βασικός διακηρυγμένος στόχος της ήταν η προώθηση της παγκόσμιας επανάστασης των καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων. Τα επόμενα χρόνια συγκέντρωσε στις τάξεις της όλα σχεδόν τα κομμουνιστικά και σοσιαλιστικά κόμματα της γης. 
H Κομιντέρν λειτούργησε, κυρίως, ως όργανο συντονισμού του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με μεγάλη βοήθεια από την Ε.Σ.Σ.Δ.. Το 1920 συστάθηκε η Εκτελεστική Επιτροπή της ΚΔ (ΕΕΚΔ). Η Κομιντέρν διοργάνωσε 7 παγκόσμια συνέδρια (1ο: 1919, 2ο: 1920, 3ο: 1921, 4ο: 1922, 5ο:1924, 6ο: 1928, 7ο: 1935). Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΚΔ συνήλθε σε Ευρεία Ολομέλεια 13 φορές, από το 1922 μέχρι το 1933. 
Η Κομιντέρν αυτοδιαλύθηκε στις 15 Μάη 1943 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Τα επόμενα Συνέδρια

Το δεύτερο συνέδριο της Κ.Δ συνήλθε στις 19 Ιουλίου - 7 Αυγούστου 1920 στην Πετρούπολη και τη Μόσχα και ψήφισε τους περίφημους 21 όρους για την εισδοχή ενός κόμματος στον οργανισμό της Κ.Δ. Πρόεδρος της Κ.Δ τοποθετήθηκε ο Ζηνόβιεφ. Στο 2ο Συνέδριο της ΚΔ το ΣΕΚΕ εκπροσώπησε ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος, ο οποίος κατά την επιστροφή του με πλοίο στην Ελλάδα δολοφονήθηκε μαζί με τον Ωρίωνα Αλεξάκη τον Οκτώβριο του 1920, από μέλη του πληρώματος για να ληστευθούν. 
Το 1926 ο Ζηνόβιεφ αποχώρησε από την ηγεσία της ΚΔ την οποία ανέλαβαν οι Στάλιν - Μπουχάριν. Το 1934 Γενικός Γραμματέας της ΚΔ ανέλαβε ο Γκεόργκι Δημητρόφ, θέση που διατήρησε μέχρι την αυτοδιάλυσή της το 1943.
Το ΣΕΚΕ (KKE από το 1924) συμμετείχε σε όλα τα υπόλοιπα συνέδρια της Κ.Δ με τις παρακάτω αντιπροσωπείες.
3ο συνέδριο (1921): Νίκος Δημητράτος, Παστιάς Γιατσόπουλος και Γιώργος Γεωργιάδης
4ο συνέδριο (1922): Νίκος Σαργολόγος, Ανδρόνικος Χαϊτάς και Σεραφείμ Μάξιμος 
5ο συνέδριο (1924): Παντελής Πουλιόπουλος, Σεραφείμ Μάξιμος και Θόδωρος Μάγγος 
6ο συνέδριο (1928): Ανδρόνικος Χαϊτάς, Κώστας Ευτυχιάδης και Γιώργος Κολοζώφ ως εκπρόσωπος της ΟΚΝΕ. 
7ο συνέδριο (1935): Στέλιος Σκλάβαινας, Γιάννης Ιωαννίδης, Γιάννης Μιχαηλίδης, Μιχάλης Τυρίμος, Μιχάλης Σινάκος, Δημήτρης Σακαρέλος, Νίκος Πλουμπίδης και Ανδρέας Τσίπας.

Τα κομματικά Πανεπιστήμια της ΚΔ

Υπό την αιγίδα της ΚΔ λειτούργησαν τα τρία κομματικά Πανεπιστήμια, το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής (KUTV) την περίοδο 1921-1938, το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης (KUNMZ) την περίοδο 1921-1936 και το Διεθνές Πανεπιστήμιο Λένιν (MLS) την περίοδο 1926-1938.
Φαϊντίβα της Τουλούζης

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Αλφόνσου-Ιορδάνη κόμη του Ρουέργκ, της Τουλούζης, της Τρίπολης, μαργράβου της Προβηγκίας και δούκα του Ναρμπόν.
Ο πατέρας της γεννήθηκε στην Τρίπολη, κατά την Α΄ Σταυροφορία και βαπτίστηκε στον Ιορδάνη, έτσι πρόσθεσε το Ιορδάνης στο όνομά του. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ρουέργκ και τον ετεροθαλή αδελφό του ως κόμης της Τουλούζης & μαρκήσιος της Προβηγκίας. Όμως ο Γουλιέλμος Θ΄ δούκας της Ακουιτανίας κατέλαβε τη χώρα του Αλφόνσου-Ιορδάνη με τη βοήθεια των μοναχών του Σαιν-Ζιλ. Όταν ο Αλφόνσος την ανακατέλαβε, εκτόπισε τους μοναχούς και αφορίστηκε από τον πάπα. Έζησε στην Αυλή του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν & της Καστίλης και πήγε για προσκύνημα στον Άγ. Ιάκωβο της Κομποστέλα. Αν και αφορίστηκε πάλι, έλαβε μέρος μετά στη Β΄ Σταυροφορία και στην Κωνσταντινούπολη συνάντησε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έφθασε στην Άκρα, αλλά απεβίωσε στην Καισάρεια, ίσως δηλητηριασμένος από συγγενείς του Γουλιέλμου Θ΄. 
Αδέλφια της Φαϊντίβας ήταν ο Ραϋμόνδος Ε΄ κόμης της Τουλούζης, ο Αλφόνσος και η Αγνή. Η Φαϊντίβα απεβίωσε 21 ετών· ο σύζυγός της έπειτα έκανε άλλους τρεις γάμους.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. Δεν απέκτησε τέκνα.