google/wiki40b huggingface dataset:
Νόμος των πραγματικά μεγάλων αριθμών

Ο Νόμος των Πραγματικά Μεγάλων Αριθμών (αγγλ. Law of Truly Large Numbers), των Πέρσι Ντιακόνις και Φρέντερικ Μόστελερ αναφέρει πως σε ένα αρκετά μεγάλο μέγεθος δείγματος, κάθε απίθανο ενδεχόμενο είναι πιθανόν να συμβεί. Επειδή αγνοούμε τα ασήμαντα καθημερινά (πιθανά) γεγονότα, δίνουμε μεγάλη έμφαση στα απίθανα γεγονότα και τα προσέχουμε περισσότερο. Αυτός ο νόμος προσπαθεί να απομυθοποιήσει ένα στοιχείο της υποτιθέμενης υπερφυσικής φαινομενολογίας.

Παράδειγμα

Ένα απλοποιημένο παράδειγμα του νόμου είναι το εξής: Υποθέστε πως ένα συγκεκριμένο ενδεχόμενο συμβαίνει με πιθανότητα 0,1% κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής. Τότε η πιθανότητα αυτό το απίθανο ενδεχόμενο να μη συμβεί κατά τη διάρκεια μίας δοκιμής είναι 99,9% = 0,999.
Σε ένα δείγμα 1000 ξεχωριστών δοκιμών, η πιθανότητα να μην συμβεί αυτό το ενδεχόμενο είναι , ή  36,8%. Η πιθανότητα να συμβεί σε 1000 δοκιμές είναι 1 − 0,368 = 0,632 ή 63,2%. Η πιθανότητα να συμβεί σε 10.000 δοκιμές είναι .
Αυτό σημαίνει πως ένα "απίθανο ενδεχόμενο" έχει πιθανότητα 63,2% να συμβεί τυχαία μετά από 1000 ευκαιρίες (δοκιμές), ή 99,9% πιθανότητα μετά από 10,000 ευκαιρίες (δοκιμές). Με άλλα λόγια ένα εξαιρετικά απίθανο κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής ενδεχόμενο, είναι πιθανό να συμβεί σε μία δοκιμή από ένα μεγάλο σύνολο δοκιμών, όσο πιο μεγάλο είναι το σύνολο τόσο πιο πιθανό είναι να συμβεί.
PZInż 403 Lux-Sport

Το PZInż 403 Lux-Sport ήταν μοντέλο αυτοκινήτου που σχεδιάστηκε από την Państwowe Zakłady Inżynieryjne (PZInż) στη Πολωνία. Τα πρώτα μοντέλα του αυτοκινήτου άρχισαν να παράγονται το 1936.

Ιστορία

Το 1934, η Państwowe Zakłady Inżynieryjne άρχισε να εργάζεται σε ένα πολωνικό αυτοκίνητο πολυτελείας για χρήση από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους, με σκοπό να αντικαταστήσει τα ξένα αυτοκίνητα. Το έργο πραγματοποιήθηκε από τον Καζιμιέρζ Στουντζίνσκι, και σε πέντε μήνες το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε και ένα σασί ολοκληρώθηκε. Το αυτοκίνητο ήταν μια απλή, μοντέρνα κατασκευή που σχεδιάστηκε από τους Αλεξάντερ Ρούμμελ και Μιέτσισλαβ Ντέμπιτσκι, βασισμένοι σε ένα κεντρικό πλαίσιο των δύο δοκών διατομής C. Το αυτοκίνητο ονομάστηκε Lux-Sport (ή L-S) και είχε εντελώς ανεξάρτητη ανάρτηση. Ο αριθμός των παραγόμενων πρωτοτύπων δεν είναι γνωστός, αλλά χτίστηκαν τουλάχιστον ένα πλήρες πρωτότυπο και ένα σασί για εκθέσεις. Το PZInż 403 θα μπορούσε να είχε μπει στη μαζική παραγωγή στη δεκαετία του 1940, αλλά τα σχέδια σταμάτησαν απότομα με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αν και το πρωτότυπο δεν κατάφερε να επιβιώσει από τον πόλεμο, το σασί βρέθηκε μετά τον πόλεμο σε μια μάντρα. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Τεχνολογίας στη Βαρσοβία.
Ονόματα σε Μάρμαρο

Υπόβαθρο

Τα Ονόματα στο Μάρμαρο βασίζονται στις προσωπικές εμπειρίες του κατά τον Εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Μέσα από τους κύριους χαρακτήρες του βιβλίου απεικονίζονται τα δύο μεγάλα πολιτικά κινήματα της εποχής, ο εθνικισμός και ο κομμουνισμός. Το βιβλίο απεικονίζει επίσης την αβεβαιότητα μεταξύ των Εσθονών εκείνη την περίοδο σχετικά με το μέλλον της χώρας.

Περίληψη της πλοκής

Το μυθιστόρημα διαιρείται σε τρία μέρη. Οι κύριοι χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι δύο αδέλφια, ο Χενν και ο Γιούχαν Άχας. Στο πρώτο μέρος, που ορίζεται στην αρχή του πολέμου, μια ομάδα φοιτητών από το Ταρτού εντάσσεται στον εσθονικό στρατό (οι περισσότεροι φοιτητές εντάσσονται αμέσως). Στην αρχή, ο Χενν Άχας διστάζει αλλά μετά την επίθεση του πατρίδα του εντάσσεται στον στρατό. Στο πρώτο μέρος, η πολιτική και οικονομική κατάσταση του έθνους περιγράφεται από την ομάδα των φοιτητών. Το δεύτερο μέρος περιέχει αυτοβιογραφικές αναφορές και περιγράφει την κατάσταση στο μέτωπο του πολέμου και τις εμπειρίες των στρατιωτών. Το τρίτο μέρος του μυθιστορήματος επικεντρώνεται στο τελικό στάδιο του πολέμου και ειδικότερα στη Συνθήκη του Ταρτού, η οποία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Εσθονίας. Το βιβλίο τελειώνει με την ομάδα των φοιτητών να επιστρέφει στα σπίτια τους.

Θεατρικές και κινηματογραφικές προσαρμογές

Το 1937 ο Άλμπερτ Κίβικας έλαβε το Κρατικό Βραβείο Μεγαλύτερων από την Εσθονική Εταιρεία Λογοτεχνίας για το Ονόματα σε Μάρμαρο. Αυτό οδήγησε το 1939 στη δημοσίευση μιας θεατρικής έκδοσης του μυθιστορήματος. Χωριζόταν σε τρεις πράξεις και περιείχε 109 σελίδες. Το ομώνυμο έργο ήταν σκηνοθεσία του Αντς Λάουτερ και η πρεμιέρα του έγινε στις 24 Φεβρουαρίου 1939. Ο ρόλος του Χενν Άχας παίζεται από τον Τέες Κόππελ. 
Το 2002 κυκλοφόρησε στην Εσθονία μια ταινία με το ίδιο όνομα και με βάση το μυθιστόρημα. Ήταν σκηνοθεσία του Έλμο Νιγκάνεν, και ο Πρίιτ Βόιγκεμαστ πρωταγωνίστησε παίζοντας τον ρόλο του κύριου χαρακτήρα, του Χενν Άχας. Η Ονόματα στο Μάρμαρο είναι η μεγαλύτερη σε προϋπολογισμό εγχώρια κινηματογραφική ταινία της Εσθονίας και η πιο επιτυχημένη ταινία στην Εσθονία όσον αφορά τα κέρδη του box office.
Παραλία Νιφοραίικων Αχαΐας

Γενικά στοιχεία

Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981. Κατοικείται κυρίως από κατοίκους της Πάτρας που διαθέτουν εκεί εξοχικές κατοικίες.
Τιν-Εσσακό

Γεωγραφία

Η Τιν-Εσσακό βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μαλί, νοτιοανατολικά της Περιφέρειας Κιντάλ και νοτιοδυτικά της Επαρχίας Τιν-Εσσακό. Βρίσκεται σε συνταγμένες 18°27′0″Β 2°29′20″Α.
Τύχο Μπράχε

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο κάστρο των προγόνων του, το Κνούτστορπ (Knutstorp), στη σημερινή Σουηδία (τότε ανήκε στη Δανία). Παρακολουθώντας νομικές σπουδές στη Λειψία, επιδόθηκε με πάθος στις αστρονομικές μελέτες, ενώ στη συνέχεια, μετά από επισκέψεις που πραγματοποίησε σε πολλά ξένα αστεροσκοπεία, επέστρεψε το 1571 στη πατρίδα του και εγκαταστάθηκε στη Μονή του Χέρριντσβαντ. Τον επόμενο χρόνο αναγνώρισε και μελέτησε τον περίφημο καινοφανή αστέρα (nova) που περιέγραψε στο έργο του Ο νέος αστέρας του 1572. Μαζί του εργαζόταν τότε και η αδελφή του Σοφία Μπράχε που ήταν κι εκείνη αστρονόμος και αλχημίστρια. Μετά από πρόσκληση του Βασιλέως Φρειδερίκου Β΄ οργάνωσε το 1574 σειρά μαθημάτων αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Το 1575, ανεχώρησε και πάλι από τη Δανία, όπου και επέστρεψε λαμβάνοντας ως δώρο από τον Βασιλέα της Δανίας εκτός μιας σοβαρής ετήσιας χορηγίας και τη μικρή νήσο Βεν (ΒΑ. της Κοπεγχάγης) όπου και έκτισε μεγαλοπρεπή πύργο, τον «Ουράνιμποργκ» («Κάστρο του Ουρανού»), στο οποίο και εγκατέστησε τυπογραφείο, εργοστάσιο χάρτου και βεβαίως αστεροσκοπείο, που έδωσε το όνομα «Στέλμπουργκ» («Πύργος των Αστέρων»). Εκεί εργάστηκε υπό την προστασία της Βασίλισσας της Δανίας και της Νορβηγίας Σοφία, που ήταν και η ίδια οπαδός της αστρονομίας και των επιστημών. Στα εργαστήριά του προσέλαβε ως βοηθούς πολλούς επιστήμονες ανάμεσα στους οποίους και η αδελφή του Σοφία Μπράχε και δύο ακόμα γυναίκες.
Πολύ γρήγορα περιστοιχίστηκε με πλήθος μαθητών, σοφών αλλά και ευγενών. Η ανεξαρτησία του όμως στις θρησκευτικές πεποιθήσεις, αλλά και η περιφρόνησή του προς τους άρχοντες της εποχής του, τον κατέστησαν στόχο κάθε φύσεως συκοφαντιών, τόσο που μετά τον θάνατο του Βασιλέως και την απόσυρση της Βασίλισσας από την ενεργή εξουσία ο διαδεχθείς βασιλέας Χριστιανός Δ΄ αναγκάσθηκε να διακόψει τη χορηγία. 
Το 1597 ο Τύχων αναχώρησε για τη Γερμανία, μέχρι που ο Ροδόλφος Β΄ του παρέσχε άσυλο στην Πράγα, όπου και συνέχισε τις εργασίες του μέχρι τον θάνατό του 24 Οκτωβρίου 1601. Για αρκετούς αιώνες, ο θάνατος του μεγάλου αστρονόμου αποδίδονταν σε λοίμωξη της ουροδόχου κύστης. Μια πρώτη εξέταση δείγματος των λειψάνων του, το 1996, κατέδειξε υψηλή συγκέντρωση υδραργύρου. Τον Νοέμβριο του 2010, πραγματοποιήθηκε εκταφή της σορού του για λεπτομερέστερη εξέταση από ειδικευμένους επιστήμονες. 
Στον ακριβολόγο αυτόν επιστήμονα-παρατηρητή οφείλονται πολλές αξιόλογες βελτιώσεις στις θεωρίες περί Σελήνης, ήταν ο πρώτος που μελέτησε τη διάθλαση και που συνέταξε κατάλογο από 777 αστέρες. Βάσει των χειρογράφων σημειώσεων που άφησε ο Τύχων, ο μαθητής του και αργότερα μεγάλος αστρονόμος Κέπλερ κατάφερε να διατυπώσει τους περίφημους νόμους του περί της κινήσεως των πλανητών.
Μεταξύ των έργων του Τύχωνα περιλαμβάνονται και τα De mundi aetherei recentioribus phaenomenis, τα Προγυμνάσματα, καθώς και άλλα που εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του.
Μιχάι Τουντόσε

Πολιτική καριέρα

Κατήλθε στην πολιτική το 1992, ως μέλος του Δημοκρατικού Εθνικού Μετώπου Σωτηρίας. Σήμερα, είναι μέλος του σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και αντιπρόεδρός του από το 2015. Εξελέγη βουλευτής το 2000 και υπηρέτησε στη συνέχεια επί πέντε θητείες ως βουλευτής στην κομητεία της Βραΐλας. Διετέλεσε δύο φορές υπουργός Οικονομίας, μεταξύ του 2014 και του 2015 στην 4η κυβέρνηση Πόντα και μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 2017 στην κυβέρνηση Γκριντεάνου.
Ήταν ένας από τους επικρατέστερους υποψηφίους για την πρωθυπουργία, προταθείς από τον πλειοψηφούντα συνασπισμό με επικεφαλής το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα  προκειμένου να διαδεχθεί τον Σορίν Γκριντεάνου , έπειτα από την κατάρρευση της κυβέρνησης του τελευταίου λόγω έγκρισης πρότασης μομφής από το ίδιο του το κόμμα. Στις 26 Ιουνίου 2017, ο πλειοψηφών συνασπισμός τον πρότεινε για τη θέση και ο ίδιος έλαβε την εντολή από τον Πρόεδρο Γιοχάνις. Ανέλαβε καθήκοντα στις 29 Ιουνίου, μαζί με τη νέα κυβέρνηση.

Διαμάχη

Ως κάτοχος διδακτορικού στις Στρατιωτικές Επιστήμες και Πληροφορίες, ο Τουντόσε ενεπλάκη σε σκάνδαλο λογοκλοπής έπειτα από αναφορές των μέσων ενημέρωσης ότι μπορεί να είχε αντιγράψει κάποια μέρη της διδακτορικής του εργασίας. Στον απόηχο του σκανδάλου, παραιτήθηκε από τη χρήση του επιστημονικού του τίτλου. 
Σχολιάζοντας τις πρωτοβουλίες της περιοχής Σέκελι για αυτονομία και τη χρήση της σημαίας τους σε δημόσιες υπηρεσίες, στις 11 Ιανουαρίου 2018 ο Τουντόσε έκανε τη δήλωση "Αν υψώσουν σημαίες στην περιοχή του Σέκελι, εκείνοι που θα τις υψώσουν θα κρεμαστούν δίπλα στις σημαίες. Αποκλείεται να παραχωρηθεί αυτονομία στη Σέκελι."  Ο αναπληρωτής πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ούγγρων της Ρουμανίας (UDMR) Μπάλιντ Πορκσάλμι χαρακτήρισε την δήλωση του Τουντόσε απαράδεκτη, αποκαλώντας την "πρωτόγονη" και ότι "θυμίζει τον Μεσαίωνα". Επτά ημέρες αργότερα, ο Τουντόσε αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του, εξαιτίας, εν μέρει των σχολίων και των εσωτερικών διενέξεων, όπως και λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης εντός του κόμματος.
Ζαοζιόρσκ

Ιστορία

Το κτίσιμο του Ζαοζιόρσκ ξεκίνησε το 1958 ως βάση για τα πυρηνικά υποβρύχια του στόλου που θα αναπτυχθεί το 1961. Αρχικά ήταν γνωστό ως Ζαοζιόρνι (Заозёрный), αναφερόταν ως Σεβερομόρσκ-7 (Североморск-7) για ταχυδρομικούς σκοπούς. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1981, χορηγήθηκε το καθεστώς της πόλης και μετονομάστηκε σε Ζαοζιόρσκ, αν και για ταχυδρομικούς σκοπούς χρησιμοποιήθηκε το όνομα του Μουρμάνσκ-150 (Му́рманск-150). Στις 4 Ιανουαρίου 1994, η χρήση του παρόντος κωδικού ονόματος σταμάτησε.

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, ενσωματώνεται ως κλειστή διοικητική-εδαφική διαμόρφωση του Ζαοζιόρσκ—διοικητική μονάδα με ίσο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η κλειστή διοικητική-εδαφική διαμόρφωση του Ζαοζιόρσκ έχει ενσωματωθεί ως Αστικό Οκρούγκ του Ζαοζιόρσκ.
Χάρης Γιαννόπουλος

Καριέρα

Ο Γιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία από την ομάδα του ΠΑΟΚ. Τον Αύγουστο του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο τεσσάρων ετών με τον Ολυμπιακό Πειραιώς  με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε τελικά για ένα χρόνο, προτού δοθεί δανεικός για μία διετία στον Πανιώνιο (2009-2011). Το 2011 έλαβε μεταγραφή στο Περιστέρι, κυνηγώντας περισσότερο χρόνο συμμετοχής, στο οποίο ωστόσο επικρατούσαν δυσχερείς οικονομικές συνθήκες. Εκεί είχε μέσο όρο 32 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα, πετυχαίνοντας 298 πόντους (12,4 μ.ο.).
Το καλοκαίρι του 2012 ακολούθησε τον προπονητή Αργύρη Πεδουλάκη στην ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού, υπογράφοντας συμβόλαιο για 1+1 χρόνια. Με τους «πράσινους» αναδείχθηκε Πρωταθλητής και Κυπελλούχος Ελλάδος για το 2013, ενώ παράλληλα συμμετείχε και σε αγώνες της EuroLeague. Το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Μανρέσα και το 2014 με την επίσης ισπανική Ομπραντόιρο.
Στις 14 Αυγούστου 2015 ανακοινώθηκε η συνεργασία του με την ομάδα του Ρεθύμνου. Στις 10 Ιουλίου 2017, ο Γιαννόπουλος, που είναι και ο αρχηγός της ομάδας, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τους κρητικούς έως το 2020.
Στις 26 Ιουνίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 2+1 χρόνων με την ομάδα της ΑΕΚ. Το 2019 κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο.

Εθνική Ελλάδος

Ο καλαθοσφαιριστής έχει φορέσει το εθνόσημο με όλες τις νεανικές ομάδες, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2007 στη Μαδρίτη και δύο χρόνια μετά το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών που διεξήχθη στη Ρόδο, όντας μάλιστα ο αρχηγός της ομάδας. Επιπλέον συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων του 2005 στο Λεόν, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2006 στο Αργοστόλι, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Εφήβων το 2006 στο Βόλο και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών το 2007 στη Ρίγα. Το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών το έκανε στους αγώνες για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2019.
2,4-διμεθυλοπεντάνιο

Ονοματολογία

Η ονομασία «2,4-διμεθυλοπεντάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα: Η ονομασία διαιρείται (νοητά) αρχικά σε δύο τμήματα: στο τμήμα που περιέχει τις πληροφορίες για τις διακλαδώσεις (ή και τους υποκαταστάτες) «2,4-διμεθυλο-» και το τμήμα που έχει περιέχει τις πληροφορίες για την κύρια (δηλαδή την πολυπλοκότερη δυνατή) ανθρακική αλυσίδα «-πεντάνιο». Το αρχικό πρόθεμα «δι-» δηλώνει την παρουσία δύο όμοιων διακλαδώσεων, το «μεθυλ-», ότι πρόκειται για διακλαδώσεις ενός (1) ατόμου άνθρακα. Οι αριθμοί που προηγούνται στο τμήμα των διακλαδώσεων («2,4-») δηλώνουν τους αριθμούς θέσης των ατόμων άνθρακα της κύριας ανθρακικής αλυσίδας στην οποία στα οποία ενώνονται οι ακολουθούμενες διακλαδώσεις. Ακολουθεί η ονομασία της κύριας ανθρακικής αλυσίδας: Το τμήμα «πεντ-» δηλώνει την παρουσία πέντε (5) ατόμων άνθρακα στην κύρια ανθρακική αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις και επειδή δεν υπήρχαν ούτε στην αρχή χαρακτηριστικά προθέματα υποκαταστατών, παρά μόνο απλά ανθρακούχες διακλαδώσεις, συμπεραίνεται ότι η ένωση είναι ένας υδρογονάνθρακας.

Παραγωγή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα

1. Δομικά το 2,4-διμεθυλοπεντάνιο αποτελείται από ισοβουτύλιο ((CH₃)CHCH₂CH₂-) και ένα ισοπροπύλιο ((CH₃)₂CH-). Επομένως, ο απλούστερος τρόπος παρασκευής καθαρού ισοεπτανίου είναι η αντίδραση ζεύγους ισοβουτυλολίθιου με ισοπροπυλαλογονίδιο ή αντίστροφα ισοβουτυλαλογονίδιου με ισοπροπυλολίθιο:
2. Εναλλακτικά γίνεται η σύνθεση 2,4-διμεθυλοπεντανίου γίνεται και με επίδραση μεθυλολιθίου σε 2,4-διαλοπεντάνιο:
3. Ακόμη μια δυνατότητα είναι η επίδραση ισοπροπυλολιθίου σε διαλομεθάνιο:

Χημικές ιδιότητες

Οι διακλαλώσεις κάνουν το 2,4-διμεθυλοπεντάνιο πιο εύφλεκτο από το επτάνιο. Επίσης, θεωρητικά το 2,4-διμεθυλοπεντάνιο καίγεται με φλογα που παράγει λιγότερη αιθάλη και εκπέμπει ακτινοβολία υψηλότερης συχνότητας, αλλά επειδή η διαφορά είναι μικρή, το αποτέλεσμα και για τα δυο ισομερή είναι μια έντονη κίτρινη φλόγα όταν αναφλέγονται.
Επίσης, σε σύγκριση με το επτάνιο, το 2,4-διμεθυλοπεντάνιο έχει χαμηλότερο σημείο τήξης, χαμηλότερο σημείο βρασμού αλλά και χαμηλότερη πυκνότητα.
Στην κλίμακα NFPA 704 το 2,4-διμεθυλοπεντάνιο κατατάσσεται στο επίπεδο 0 χημικής δραστικότητας, μαζί με τα υπόλοιπα άλλα αλκάνια. Ωστόσο η παρουσία των δύο (2) τριτοταγών #3 ατόμου άνθρακα διευκολύνουν την οξείδωσή του και τις φωτοχημικές αντιδράσεις με αλογόνα, συνήθως με το βρώμιο, σε διαλύτες όπως συνήθως το 1,1,1-τριχλωραιθάνιο.

Καταλυτική ισομερείωση

2,4-διμεθυλοπενάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς όλα τα ισομερή του:
Live at the Isle of Wight Festival 1970 (άλμπουμ των Who)

Μέρος πρώτο

1. Heaven and Hell (Entwistle) - 5:16
2. I Can't Explain (Townshend) - 2:45
3. Young Man Blues (Allison) - 6:06
4. I Don't Even Know Myself (Townshend) - 6:11
5. Water (Townshend) - 10:53
6. Overture (Townshend) - 5:08
7. It's a Boy (Townshend) - 1:33
8. 1921 (Townshend) - 2:27
9. Amazing Journey (Townshend) - 3:19
10. Sparks (Townshend) - 5:10
11. Eyesight to the Blind (The Hawker) (Sonny Boy Williamson II) - 1:58
12. Christmas (Townshend) - 3:25

Μέρος δεύτερο

13. The Acid Queen (Townshend) - 3:41
14. Pinball Wizard (Townshend) - 2:50
15. Do You Think It's Alright? (Townshend) - 0:22
16. Fiddle About (Entwistle) - 1:15
17. Tommy, Can You Hear Me? (Townshend) - 0:58
18. There's a Doctor (Townshend) - 0:22
19. Go to the Mirror! (Townshend) - 3:32
20. Smash the Mirror (Townshend) - 1:16
21. Miracle Cure (Townshend) - 0:13
22. I'm Free (Townshend) - 2:24
23. Tommy's Holiday Camp (Moon) - 1:01
24. We're Not Gonna Take It (Townshend) - 9:37
25. Summertime Blues (Cochran, Capehart) - 3:24
26. Shakin' All Over/Spoonful/Twist and Shout (Kidd, Dixon, Medley, Russell) - 6:27
27. Substitute (Townshend) - 2:10
28. My Generation (Townshend) - 7:15
29. Naked Eye (Townshend) - 6:33
30. Magic Bus (Townshend) - 4:35
Γρηγόριος Δενδρινός ο Αιγιαλείας

Βίος

Ο Γρηγόριος Δενδρινός καταγόταν από την Ιθάκη. Ως ιερομόναχος πριν το 1808 διορίσθηκε επίτροπος του μεγάλου λογοθέτη της Μεγάλης Εκκλησίας Αλέξανδρου Μάνου στην εξαρχία Ψαρών. Τον Σεπτέμβριο του 1808 χειροτονήθηκε τιτουλάριος επίσκοπος Ευδοκιάδος ή Ευδοξιάδος. Το 1811 τοποθετήθηκε εκκλησιαστικός προϊστάμενος του Μεγάλου Ρεύματος στην Κωνσταντινούπολη. Πριν τον Ιανουάριο του 1818 πρέπει να τοποθετηθεί η παραίτησή του, αφού τότε χειροτονήθηκε κάποιος Κύριλλος ως Μητροπολίτης Ευδοκιάδος.
Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση ήλθε στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με τους Νέγρη, Μαυροκορδάτο, Κουντουριώτη. Το 1826 στάλθηκε στη Συρία ως διπλωματικός εκπρόσωπος αλλά συνελήφθη στο Χαλέπι και μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο όπου εργάστηκε εργάτης στα κτήματα του Μεχμέτ Αλή. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα έγινε Επίσκοπος Αιγιαλείας. Πέθανε το 1850.
Αλβέρτος Β΄ του Βρανδεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Όθωνα Α΄ δούκα του Βρανδεμβούργου και της Άντα, κόρης του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας.
Από το 1184 ήταν κόμης του Άρνεμπουρκ στο Άλτμαρκ. Το Άλτμαρκ ανήκε στο Βρανδμεβούργο και ο μεγαλύτερος αδελφός του Όθων Β΄ ισχυρίστηκε ότι και το Άρνεμπουρκ ανήκει στο Βρανδεμβούργο. Ο Όθων Γ΄ συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία (1189-1192) και ήταν παρών στην εναρτήρια συγκέντρωση των Τευτόνων ιπποτών στην Άκρα το 1198. Όταν επέστρεψε, ο Όθων Β΄ τον φυλάκισε.
Το 1205 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του και ο Αλβέρτος Β΄ τον διαδέχθηκε. Όπως και ο αδελφός του, ο Αλβέρτος Β΄ υποστήριξε τον Φίλιππο των Χοενστάουφεν ως βασιλιά της Γερμανίας έναντι του Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων. Άλλαξε στρατόπεδο, όταν το 1208 δολοφονήθηκε ο Φίλιππος, διότι ο Όθων Δ΄ τον είχε βοηθήσει να ασφαλίσει το μαργραβάτο του από τους Δανούς και είχε επικυρώσει το Βρανδεμβούργο στον Οίκο των Ασκάνια το 1212.
Ενεπλάκη σε μακρά διαμάχη με τον Αλβέρτο Α΄ αρχιεπίσκοπο του Μαγδεβούργου. Κατείχε σημαίνουσα θέση στη διένεξη για τον φόρο της δεκάτης στο Βρανδεμβούργο. Εξασφάλισε τις περιοχές Τέλτοβ, Πρίγκνιτς και μέρη του Ούκλερμαρκ για το μαργραβάτο του, αλλά έχασε την Πομερανία στον Οίκο των Γκρίφινς.
Το 1220 απεβίωσε σε ηλικία 43 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Ιωάννης Α΄ και Όθων Γ΄.
Νεοχριστιανισμός

Ο νεοχριστιανισμός ήταν θρησκευτικοφιλοσοφική κίνηση που ξεκίνησε στην Ευρώπη από τη Ρωσία. Η κίνηση αυτή επεδίωκε τον συμβιβασμό των διαφόρων χριστιανικών ομολογιών με εξεύρεση κοινής βάσης συνεννόησης.
Απαρχή της κίνησης υπήρξαν οι περί του Χριστιανισμού θεωρίες του Λέοντος Τολστόι, βασιζόμενες σε ατομιστική τελείωση, σε συμφωνία με την ηθική του χριστιανισμού που άρχισαν να δημιουργούν ένα σχετικό ρεύμα το 1890 στην Ευρώπη χωρίς όμως κάποια ουσιώδη μορφοποίηση ή αποτέλεσμα.
Εβαρίστο ντε Κίρικο

Βιογραφία

Πρόκειται για τον γιο του Σικελού βαρώνου Τζόρτζιο Φιλιγκόνε ντι Κίρικο (1794-1875) και της κοντέσας Αδελαΐδας Μαμπιλί ι Μπουλινί (1799-1876), κόρης του Ισπανού προξένου στην Κέρκυρα, Δον Λορένζο Ελιοντόρο Μαμπιλί ι Μπουλινί (1763-1853), αρχικά από το Αλικάντε, γιος του εμπόρου Χουάν Χοσέ Ελιοντόρο ντε Μπουλινί ι Μαμπιλί (1735-1800). παντρεύτηκε τη Τζέμα Τσερβέτο, μια γυναίκα από τη Γένουα από την οποία απέκτησε τρία παιδιά, ένα κορίτσι που δεν επιβίωσε και δύο άνδρες, τον ζωγράφο Τζόρτζιο και τον συγγραφέα Αντρέα. Μετά την αποφοίτησή του στην Μηχανική, ο ίδιος προσανατολίστηκε προς τον τομέα των μεταφορών, ιδιαίτερα για τις σιδηροδρομικές μεταφορές.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 ανατέθηκε από τον Χαρίλαο Τρικούπη, τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας, να σχεδιάσει το σιδηροδρομικό δίκτυο της Θεσσαλίας που είχε προσαρτηθεί πρόσφατα και δεν διέθετε σιδηροδρομικές γραμμές και αποτελεσματικά μέσα επικοινωνίας. Ο μηχανικός ήταν ήδη γνωστός επειδή με την εταιρεία Evaristo de Chirico & Co. που είχε κατασκευάσει σιδηροδρομικές γραμμές στη Βουλγαρία. Μετακόμισε στο Βόλο για λογιστικούς λόγους και το κατέστησε τη βάση των επιχειρήσεων και στη συνέχεια επίσης την κατεύθυνση των Θεσσαλικών σιδηροδρόμων. Ο σταθμός της πόλης σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον ίδιο και πολλούς άλλους. Οι κατασκευές, που ξεκίνησαν το 1882 με Ιταλούς εργάτες και τοπικούς εργάτες, οδήγησαν στην δημιουργία της γραμμής Βόλου-Λάρισας, 61 χλμ., που εγκαινιάστηκε στις 22 Απριλίου 1884 από τον βασιλιά Γιώργο Α΄ της Ελλάδας και στη συνέχεια δημιουργήθηκε το παράρτημα προς το Βελεστίνο, 142 χλμ. από την Καλαμπάκα που ολοκληρώθηκε στις 16 Ιουνίου 1886.
Στις 10 Ιουλίου 1888, απέκτησε τον πρώτο του γιο εκεί, τον Τζόρτζιο.
Μετά την ολοκλήρωση των δύο κύριων γραμμών μετρικού μετρητή, είχε την ευθύνη να κατασκευάσει έναν μικρότερο, στενότερο σιδηρόδρομο 600 χιλιοστών, ο οποίος θα του επέτρεπε να ξανασυναντά τις δύσβατες πλαγιές του Πηλίου και να το χτίσει άμεσα με τους εργάτες της δικής του επιχείρησης. Η γραμμή είχε 2 σήραγγες και 9 γέφυρες. Αυτή η γέφυρα εξακολουθεί να ονομάζεται Γέφυρα ντε Κίρικο. Λόγω των καθηκόντων του μετακόμισε στην Αθήνα όπου το 1891 όπου απέκτησε το δεύτερο παιδί του. Το 1899 μεταβίβασε όλη την οικογένεια στην Αθήνα για να παρακολουθήσει καλύτερα το σιδηροδρομικό έργο στη Θεσσαλονίκη, του οποίου είχε διοριστεί επόπτης. Πέθανε στην Αθήνα το 1905, λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του, όπως έγραψε ο γιος του.
Εθνική Τουρκίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Τουρκίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική κάτω των 21 της Τουρκίας. Η ομάδα συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21, το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι Τούρκοι ποδοσφαιριστές κάτω των 21 κατά την έναρξη του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Έτσι, κάποιοι ποδοσφαιριστές της ομάδας μπορεί να φτάσουν μέχρι το 23ο έτος της ηλικίας τους.
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νικαράγουας

Ιστορία

Ως ημερομηνία ίδρυσής της θεωρείται η 3η Νοεμβρίου του 1931, όταν συστάθηκε από την «Εθνική Επιτροπή Αθλητισμού» (Comisión Nacional de Deportes) με την ονομασία «Γενική Γραμματεία του Ποδοσφαίρου» (Secretaría General de Fútbol), ενώ ο Τόμας Κράνσο ανέλαβε πρώτος γενικός γραμματέας, με τον Κάρλος Πατσέκο Ροδρίγες ως βοηθό γραμματέα.
Σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στις 22 και 23 Ιουνίου του 1950, με τον Χοσέ Μπενίτο Ραμίρες γραμματέα της Εθνικής Επιτροπής Αθλητισμού, η Νικαράγουα έγινε δεκτή ως μέλος της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA). Το 1958 πήρε την ονομασία «Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νικαράγουας» (Federación Nicaragüense de Fútbol).
Ανάβρυση (συνοικία Ριζοκαρπάσου)

Τοποθεσία

Στα ανατολικά συνορεύει με την Αγία Τριάδα και το Λεκό και στα δυτικά με τον Αρχάγγελο (Γιαλούσα) και τη Γαληνόπορνη. Το βόρειο και το νότιο μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

Ονομασία

Η συνοικία πήρε την ονομασία της από τις πάρα πολλές βρύσες που υπήρχαν σε αυτήν.
Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς

Ιστορικό

Το ΜΕ.Ρ.Α. ιδρύθηκε το 1999 από το Νέο Αριστερό Ρεύμα, τη νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, το μαοϊκό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας, το τροτσκιστικό Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, την Αυτόνομη Κομμουνιστική Οργάνωση Σερρών και ανεξάρτητους αριστερούς πολίτες. 
Το 2004, εντάχθηκαν στο ΜΕ.Ρ.Α. και οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2007 η Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας δήλωσε την ανοιχτή υποστήριξή της στο ΜΕ.Ρ.Α.
Τον Μάρτιο του 2009 όλες οι συνιστώσες του ΜΕ.Ρ.Α. εκτός του Ε.Ε.Κ., μαζί με τις συνιστώσες της ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. και ανένταχτους αγωνιστές, ίδρυσαν την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.. Έπειτα από τη συγκρότηση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., το ΜΕ.Ρ.Α. διαλύθηκε.