google/wiki40b huggingface dataset:
Νύμφες και Σάτυρος (Μπουγκερώ)

Περιγραφή

Στο διάσημο αυτό έργο, μια παρέα από νύμφες αιφνιδιάζονται από έναν σάτυρο, ενώ λούζονται σε μια απομονωμένη λιμνούλα. Ορισμένες από τις νύμφες καταφεύγουν στις σκιές στα δεξιά. Άλλες, περισσότερο γενναίες, τιμωρούν παιχνιδιάρικα το δράστη ρίχνοντάς τον στο κρύο νερό. Η μια από τις οπλές του έχει ήδη βυθιστεί, ενώ από τις κινήσεις του διακρίνεται πως δεν θέλει να προχωρήσει περισσότερο.

Ιστορική αναδρομή

Ο καλλιτέχνης εξέθεσε το έργο του για πρώτη φορά το έτος 1873. Τον πίνακα ανακάλυψε ο Ρόμπερτ Στέρλινκ Κλαρκ, Αμερικανός συλλέκτης έργων τέχνης, στα τέλη του 19ου αιώνα, να κρέμεται στο μπαρ του ξενοδοχείου Hoffman House στη Νέα Υόρκη. Το ξαναβρήκε τη δεκαετία του 1930 στις αποθήκες του ξενοδοχείου και τελικά το αγόρασε το 1943. Σήμερα εκτίθεται στο Ινστιτούτο Τέχνης Κλαρκ στο Γουίλιαμσταουν της Μασαχουσέτης.
Η Κωνσταντινούπολη από τον Βόσπορο (Σαββίδης)

Η Κωνσταντινούπολη από τον Βόσπορο είναι ζωγραφικός πίνακας του Συμεών Σαββίδη.

Πληροφορίες

Η Κωνσταντινούπολη από τον Βόσπορο είναι λάδι σε καμβά 26Χ41 εκ.Διάχυτο είναι το χρυσόφως του ορίζοντα.
Μπιτλίς

Οικονομία

Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στα γεωργικά προϊόντα που περιλαμβάνουν φρούτα, δημητριακά και καπνά. Η βιομηχανία ασχολείται κυρίως με την επεξεργασία δερμάτων, κατασκευή καπνικών προϊόντων καθώς και την ύφανση και βαφή απλών ρούχων. Το Μπιτλίς συνδέεται με άλλα αστικά κέντρα οδικώς, περιλαμβάνοντας την πόλη Τατβάν στη λίμνη Βαν, 25 χλμ. στα βορειοανατολικά, καθώς και τις πόλεις Μους, 100 χλμ. στα βορειοδυτικά, και Ντιγιάρμπακιρ, 200 χλμ. δυτικά.

Κλίμα

Το κλίμα του Μπιτλίς μπορεί να είναι δριμύ, με μεγάλους χειμώνες και βαριές χιονοπτώσεις. Τα καλοκαίρια είναι θερμά, και συχνά με υψηλή υγρασία. Έχει πληθυσμό 46.111 στην κύρια αστική περιοχή και 64.725 στην ευρύτερη περιοχή (απογραφή 2012).
Γιώργος Παπάζογλου

Καριέρα

Ο Γιώργος Παπάζογλου υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα της Ορεστιάδας, στην οποία παρέμεινε για αρκετά χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2005. 
Το 2005 αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και να μεταγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο οποίος λίγο καιρό νωρίτερα είχε κατακτήσει το Κύπελλο Κυπελλούχων. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο καθώς το 2006 μετεγγράφη στον Γ.Σ. Λαμίας, στον οποία παρέμεινε για δύο χρόνια.
Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε με την Ε.Α. Πατρών, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε με τη φανέλα του Πανελληνίου Γ.Σ.
Το 2010 επέστρεψε στον Ολυμπιακό για δεύτερη φορά στην καριέρα του, στον οποίο παρέμεινε επίσης για ένα χρόνο κατακτώντας το εγχώριο τρεμπλ (Σούπερ Καπ, Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας).
Το 2011 μετεγγράφη στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης στον οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2014-15, όταν και αποφάσισε να τερματίσει την πολυετή επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 42 ετών.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Γιώργος Παπάζογλου πραγματοποίησε με το εθνόσημο κατά τη διάρκεια της καριέρας του 38 συμμετοχές.
Α.Ε.Κ. (άρση βαρών)

Ατομικές Διακρίσεις

14 θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Δυναμικού Τριάθλου το 2017 ( Παναγιώτης Περέντης ).
Χρυσό μετάλιο στο Open στην Πανελλήνια Λίγκα Δυναμικού Τριάθλου το 2018 ( Νίκος Σαλίβερος ).
Χρυσό μετάλιο στο Squat στην Πανελλήνια Λίγκα Δυναμικού Τριάθλου το 2018 ( Νίκος Σαλίβερος ).
Χρυσό μετάλιο στο Deadlift στην Πανελλήνια Λίγκα Δυναμικού Τριάθλου το 2018 ( Νίκος Σαλίβερος ).
Χάλκινο μετάλιο στο Πάγκο στην Πανελλήνια Λίγκα Δυναμικού Τριάθλου το 2018 ( Νίκος Σαλίβερος ).
Χρυσό μετάλιο στην Άρση Θανάτου στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Δυναμικού Τριάθλου το 2019 ( Ροβέρτος Παπαναστασίου ).
Χρυσό μετάλιο στην Άρση Θανάτου στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Powerlifting το 2019 ( Παναγιώτης Περέντης ).
Σιδηροδρομικός Σταθμός Άργους

Ιστορικό

Το νεοκλασσικό κτήριο του σταθμού κατασκευάστηκε το 1900, και μέχρι το 1960 αποτελούσε κέντρο μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων μεταξύ Άργους και Αθήνας. Το κτήριο είναι λιθόκτιστο, με τοξωτά ξύλινα παράθυρα και πόρτες. Το κτήριο είναι διώροφο, ενώ στο χώρο περιλαμβάνονται επίσης η κατοικία του σταθμάρχη και καφενείο. Αποτελεί δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής.
Σους

Ιστορία

Η Σους ιδρύθηκε από τους Φοίνικες τον 11ο αιώνα π.Χ., και ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες με το όνομα Ἀδρούμητος, Ἀδρύμης και Ἀδραμητός. Η πόλη στη συνέχεια πέρασε στη σφαίρα επιρροής της Καρχηδόνας. To 310 π.Χ. o Αγαθοκλής από τις Συρακούσες λεηλάτησε τη Αδραμητό. Ο Αννίβας την μετέτρεψε σε στρατιωτική βάση. Ο Λίβιος αναφέρει ότι ο Σκιπίων ο Αφρικανός. Μετά τον τρίτο καρχηδονιακό πόλεμο, η πόλη συμμάχησε με τη Ρώμη, με αποτέλεσμα να μην καταστραφεί. Εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, ενώ παρήγαγε δημητριακά και ελαιόλαδο. Ο Τραϊανός την ανακήρυξε αποικία. Με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού, ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα μιας νέας επαρχίας. Το 434 μ.Χ., η πόλη πέρασε στην κατοχή των Βανδάλων, οι οποίοι την ονόμασαν Χουμερικόπολη, και το 534 την κατέλαβε ο Ιουστινιανός, και την ονόμασε Ιουστιανόπολη.
Η πόλη καταστράφηκε όταν την κατέλαβαν οι Άραβες, οι οποίοι την ονόμασαν Σούσα. Η πόλη πέρασε στην αφάνια, αλλά μερικές δεκαετίες αργότερα έγινε το κύριο λιμάνι των Αγλαβίδων. Οι Αγλαβίδες ξεκίνησαν από τη Σούσα το 827 την επιτυχημένη εκστρατεία τους για την κατάληψη της Σικελίας. Μετά την κατάληψη της βυζαντινής πόλης Μελίτης (σημερινή Μντίνα, Μάλτα) το 870, μάρμαρο από τις εκκλησίες της χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του κάστρου της Σους. Άλλα μνημεία που ανέγηραν οι Αγλαβίδες είναι το μέγα τέμενος και το Ριμπάτ.
Οι Ευρωπαίοι προσπάθησαν να ανακαταλάβουν την περιοχή, αρχίζοντας με τους Νορμανδούς τον 12ο αιώνα. Στη συνέχεια, την κατέλαβαν οι Ισπανοί και τον 18ο αιώνα δέχθηκε επιθέσεις από τους Γάλλους, τους Ιωαννίτες Ιππότες και βομβαρδίστηκε από τους Βενετούς. Το 1881, οι Γάλλοι κατέλαβαν την Τυνησία. Τότε η Σούσα είχε 7.000 κατοίκους. Οι Γάλλοι προχώρησαν σε εκσυγχρονισμό και αποκατάσταση των κτιρίων της πόλης. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί κατέλαβαν την πόλη τον Νοέμβριο του 1942. Οι Σύμμαχοι τη βομβάρδισαν και την ανακατέλαβαν τον Απρίλιο του 1943. Οι ζημιές στην πόλη αποκαταστάθηκαν μετά τον πόλεμο.
Μετά την ανεξαρτησία και τη κατάργηση της μοναρχίας στη Τυνησία, η Σους γνώρισε εντυπωσιακή ανάπτυξη. Το 1971 κατασκευάστηκε βόρεια της πόλης δεύτερο λιμάνι. Παράλληλα, αναπτύχθηκε ο τουρισμός.

Οικονομία

Το κύριο προϊόν της περιοχής είναι από την αρχαιότητα το ελαιόλαδο. Στη πόλη λειτουργούν εργοστάσια κονσερβοποίησης σαρδελών, επεξεργασίας βαμβακιού και συναρμολόγησης αυτοκινήτων. Από το λιμάνι της πόλης εξάγεται πέρα από ελαιόλαδο, ορυκτά, σπαρτά, αλάτι, υφάσματα και ψάρια. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί και ο τουρισμός, με ξενοδοχεία να εκτείνονται κατά μήκος των αμμουδερών παραλιών της πόλης.
Θέρμες του Δέκιου

Περιγραφή

Υπάρχουν επίσης υπολείμματα από τα κτήρια, που ήταν πριν κτιστούν οι Θέρμες. Αυτά βρίσκονται στα θεμέλια του Καζάλε Τορλόνια και κάτω από την Πιάτσα ντελ Τέμπιο ντι Ντιάνα. Τα κτήρια που αποκαλύφθηκαν έχουν εξωτερικούς τοίχους από ρομβοειδείς πέτρες, που φτιάχνουν ένα δικτυωτό σχέδιο (opus reticulatum). Στο εσωτερικό ο σοβάς έχει ζωγραφιστεί σε απομίμηση μαρμάρου, κατά το 1ο είδος Πομπηιανού ρυθμού· είναι το πρώτο τέτοιο δείγμα του στη Ρώμη κι χρονολογείται στο διάστημα 200-175 πΧ. Ένα άλλο κτήριο που αποκαλύφθηκε εκεί είναι πλούσια διακοσμημένο με εξαίρετα ψηφιδωτά και τοιχογραφίες με προσωπεία, άνθη και τοπία. Χρονολογείται κατά την περίοδο του Τραϊανού και ίσως είναι η Ιδιωτική κατοικία του Τραϊανού (Privata Traiani), πριν γίνει Αυτοκράτορας η οποία είναι γνωστό ότι βρισκόταν στην περιοχή· ή ίσως ήταν μία από τις κατοικίες του Δέκιου. 
Η κύρια πηγή για τη θέση των Θερμών του Δεκίου είναι ένα σχέδιο, που έγινε από τον Αντρέα Παλλάντιο και που τώρα βρίσκεται στη Συλλογή του Δούκα του Ντέβονσαϊρ. Το συγκρότημα των κτηρίων ήταν 70 μ. Χ 35 μ. και περιελάμβανε μία αψίδα, που ανήκε σε μία αυλή (aula) στη νότια γωνία. Οι Θέρμες κτίστηκαν για να προσφέρουν στους πλούσιους και επιτηδευμένους κατοίκους του Αβεντίνου λόφου, αντίθετα από τις γειτονικές Θέρμες του Καρακάλλα, που ήταν μεγαλύτερες, αλλά απευθυνόταν στο πλήθος των κατοίκων της 12ης Περιοχής (Regio XII). Οι Θέρμες του Δεκίου ήταν διακοσμημένες με έργα τέχνης, που περιελάμβαναν ένα άγαλμα του Ηρακλή σε βρεφική ηλικία να σκοτώνει δύο φίδια, από πράσινο βασάλτη και ένα του Ενδυμίωνα· και τα δύο βρίσκονται στα Μουσεία του Καπιτωλίου. Το συγκρότημα αναφέρεται σε αρκετές επιγραφές, που όχι μόνο επιβεβαιώνουν τη θέση του, αλλά επίσης δίνουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες της ιστορίας του, όπως δύο επισκευαστικές αποκαταστάσεις του που έγιναν, η πρώτη από τον Κωνστάντιο Α΄ ή από τον Κωνστάντιο Β΄ και η δεύτερη το 414 επί Ονωρίου από τον Καικίνα Δέκιο Αγκινάτιο, έπειτα από τις ζημίες που υπέστησαν οι Θέρμες κατά την άλωση της Ρώμης από τον Βησιγότθο Αλάριχο.
Κοινωνικός φιλελευθερισμός

Κοινωνικός φιλελευθερισμός ή σοσιαλφιλελευθερισμός (αγγλ.: social liberalism) είναι η πολιτική πεποίθηση ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός πρέπει να περιλαμβάνει κοινωνική δικαιοσύνη, καθώς και ο ανάλογος πολιτικός χώρος. Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός επιδιώκει να εξισορροπήσει την ατομική ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη, μέσω ήπιας κρατικής παρέμβασης στην κοινωνία και στην οικονομία. Η κοινωνική δικαιοσύνη στον σοσιαλφιλελευθερισμό επιδιώκει να περιλαμβάνει τόσο τις αρχές της κοινωνικής ισότητας και αλληλεγγύης, όσο και τα ατομικά δικαιώματα. Μια κατάλληλη διατύπωση δίνεται από τον Τζον Ρωλς και συνοψίζεται ως εξής:
Το κάθε άτομο κατέχει απαραβίαστο (δικαίωμα), που βασίζεται στη δικαιοσύνη, το οποίο ούτε η ευημερία του συνόλου της κοινωνίας δεν μπορεί να υπερβεί. Για το λόγο αυτό, η δικαιοσύνη αρνείται το ότι απώλεια της (οικονομικής) ελευθερίας κάποιων δικαιολογείται από ένα υψηλότερο κοινό καλό των άλλων.
Όπως ο κλασσικός φιλελευθερισμός, ενστερνίζεται την οικονομία της αγοράς και την επέκταση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, αλλά διαφέρει στο ότι πιστεύει πως ο θεσμικός ρόλος του κράτους πρέπει να επεκτείνεται στη διευθέτηση κοινωνικών ζητημάτων όπως η ανεργία, η υγειονομική περίθαλψη και η μόρφωση. Σύμφωνα με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, το καλό της κοινότητας είναι σε αρμονία με την ελευθερία του ατόμου. Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός έχει επίσης συνδεθεί στην Ευρώπη με την υπεράσπιση όλων των ατομικών δικαιωμάτων που δεν ανήκουν στην οικονομική σφαίρα (διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας, αποποινικοποίηση της χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών, αναγνώριση νομικών δικαιωμάτων στα ζευγάρια του ίδιου φύλου κ.α.).
Κοινωνικά φιλελεύθερες πολιτικές έχουν υιοθετηθεί ευρέως σε μεγάλο μέρος του καπιταλιστικού κόσμου, ιδιαιτέρως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κοινωνικά φιλελεύθερες ιδέες και κόμματα τείνουν να θεωρούνται κεντρώα ή κεντροαριστερά, συνυπάρχοντας με τη σοσιαλδημοκρατία από την οποία όμως διαφοροποιούνται σημαντικά: η σοσιαλδημοκρατία διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με το εργατικό κίνημα και υποστηρίζει έναν πολύ ισχυρότερο έλεγχο της κοινωνίας και της οικονομίας από το κράτος, με στόχο την ευημερία του κοινωνικού συνόλου, μέσω μηχανισμών όπως το κράτος πρόνοιας, η μεικτή οικονομία κλπ.
Μια πολιτική αντίδραση στρεφόμενη κατά του κοινωνικού φιλελευθερισμού (και ακόμα περισσότερο κατά της μεταπολεμικής ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας) στα τέλη του εικοστού αιώνα, συνήθως αποκαλούμενη νεοφιλελευθερισμός, οδήγησε σε μονεταριστικές οικονομικές πολιτικές, καθώς και στη μείωση της ισχύος και του εύρους των παρεχόμενων κυβερνητικών υπηρεσιών, με στόχο την «ελαχιστοποίηση του κράτους». Ωστόσο, η έλευση του νεοφιλελευθερισμού δεν είχε ως αποτέλεσμα την επάνοδο του κλασικού φιλελευθερισμού, αφού οι κυβερνήσεις συνέχισαν να παρέχουν κοινωνικές υπηρεσίες και πρόνοια, καθώς και να διατηρούν σημαντικό έλεγχο επί της οικονομικής πολιτικής.
Τζουμπές

Ο Τζουμπές ή τσουμπές (αλλιώς και μπινίσια ή ντουλαμάδες) ήταν ένα είδος παλτού (με μανίκια) ή μπέρτας (χωρίς μανίκια) που εκτεινόταν μέχρι τον αστράγαλο. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως στα χρόνια από την Τουρκοκρατία μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα.

Περιγραφή

Ο τζουμπές ήταν ένας ανατολίτικης προέλευσης μακρύς επενδύτης. Κάποιοι τζουμπέδες είχαν μανίκια, άλλοι όχι. Ως ενδυματολογική επιλογή απευθυνόταν κυρίως στους προκρίτους (κοτζαμπάσηδες) και τους υψηλόβαθμους ιερωμένους. Ήταν ανοικτός εμπρός έως κάτω. Κατασκευαζόταν από υφάσματα βιοτεχνικής ή βιομηχανικής παραγωγής. Οι ακριβότεροι και καλύτεροι ποιοτικά τζουμπέδες ήταν επενδυμένοι ή διακοσμημένοι με είδη γούνας ( σαμούρι, ερμίνα, αστραχάν, κακούμι κλπ ). Ήταν το αντίστοιχο ένδυμα της μακριάς μπέρτας που ήταν σε χρήση στη Δυτική Ευρώπη. Περίπου το ίδιο ένδυμα φέρουν σήμερα επίσημα οι Άραβες μονάρχες σε χρώμα μαύρο ή καφέ.
Ως παρώνυμο περισσότερο όμως σκωπτικό: «ο Τζουμπές(!)», λέγονταν για τον Έλληνα πολιτικό και πρωθυπουργό Δημήτριο Βούλγαρη επειδή φορούσε συνέχεια τέτοιο ένδυμα και γινόταν στόχος σατυρικών εφημερίδων και γελοιογράφων. Παρά τα καυστικά σχόλια, ο Βούλγαρης ήταν απτόητος και συνέχιζε να φοράει τζουμπέ, καθώς τον θεωρούσε πολύ κομψό ένδυμα που κακώς είχε φύγει από τη μόδα.
Εθνική Ρουμανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Η Ρουμανία ήταν μία από τις 8 χώρες που στις 18 Ιουνίου 1932 υπέγραψαν την ιδρυτική πράξη της FIBA. Η Ομοσπονδία της χώρας είχε ήδη ξεκινήσει τη λειτουργία της το Νοέμβριο του 1931.
Στη διάρκεια της μακρόχρονης ιστορίας της Ομοσπονδίας, η περίοδος μέγιστης ακμής των Εθνικών Ομάδων της χώρας υπήρξε η δεκαετία του 1960. Έχοντας ήδη μια παρουσία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1959, η γυναικεία ομάδα έφτασε στους Ημιτελικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κατά τα έτη 1962, 1964 και 1966. Τερματίζοντας και στις τρεις περιστάσεις τέταρτη, απέτυχε να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο. Μέχρι σήμερα μόνο οι νεανικές ομάδες και η ομάδα 3×3 της χώρας το έχουν καταφέρει.
Η Ρουμανία έχει διοργανώσει δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, εκείνα των ετών 1966 (οπότε και κατέλαβε την 4η θέση) και 2015 (οπότε και κατέλαβε την 19η θέση).
European Basketball Tour – Cyprus 2011

Το European Basketball Tour – Cyprus 2011 ήταν φιλική διοργάνωση που διεξήχθη στην Κύπρο από τις 5 έως τις 7 Αυγούστου 2011. Νικήτρια της διοργάνωσης ήταν η Ελλάδα, με 3 νίκες σε 3 αγώνες. Το επόμενο European Basketball Tour θα διεξαχθεί στο Ισραήλ, από τις 22 μέχρι τις 24 Αυγούστου 2011.
Στην διοργάνωση, η οποία αποτελεί προετοιμασία εν όψει του Ευρωμπάσκετ 2011, το οποίο θα διεξαχθεί στη Λιθουανία, συμμετείχαν οι εθνικές ομάδες της Ρωσίας, της Ελλάδας, της Πολωνίας, της Βουλγαρίας, της Ιταλίας και του Ισραήλ.

Αγώνες

Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Στάδιο Παπαδόπουλος (Ελευθερία) της Λευκωσίας.
.biz

Το .biz είναι ένας γενικός τομέας ανώτατου επιπέδου (gTLD) στο σύστημα ονοματοδοσίας του Διαδικτύου. Προορίζεται για την καταχώρηση τομέων που θα χρησιμοποιηθούν από τις επιχειρήσεις. Το όνομα είναι μια αφηρημένη γραφή της πρώτης συλλαβής της αγγλικής λέξης business.
Τον Δεκέμβριο του 2009 ο τομέας είχε 2.015.740 εγγεγραμμένους τομείς.

Ιστορία

Το .biz δημιουργήθηκε για να ανακουφίσει κάποια από τη ζήτηση για ονόματα τομέα στον τομέα .com και να παράσχει μια εναλλακτική λύση για τις επιχειρήσεις των οποίων το προτιμώμενο όνομα τομέα στο .com είχε ήδη καταχωριστεί από άλλο μέρος. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα νομικά ή γεωγραφικά προσόντα για την καταχώριση ενός ονόματος τομέα .biz, με την εξαίρεση ότι πρέπει να είναι για "καλή πίστη" ή για εμπορική χρήση. Δημιουργήθηκε το 2001 μαζί με αρκετούς άλλους τομείς ως πρώτη παρτίδα νέων gTLD που εγκρίθηκε από τον ICANN για την επέκταση του συστήματος ονομάτων τομέα εξαιτίας του αυξημένου ενδιαφέροντος για το ηλεκτρονικό εμπόριο στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Το TLD διαχειρίζεται η NeuStar και οι καταχωρίσεις υποβάλλονται σε επεξεργασία μέσω διαπιστευμένων καταχωρητών.

Χρήση

Στις 23 Ιουνίου 2008 στην 32η Διεθνή Δημόσια Συνάντηση του ICANN στο Παρίσι, το μητρώο biz ανακοίνωσε ότι είχε ξεπεράσει επίσημα δύο εκατομμύρια εγγραφές παγκοσμίως.
Στα τουρκικά, το biz σημαίνει «εμείς» και χρησιμοποιείται σε ορισμένες τοποθεσίες, όπως το turkleriz.biz (Είμαστε οι Τούρκοι) και το fenerliyiz.biz (Είμαστε οπαδοί της Fenerbahçe).
Μορογκόρο

Τρόπος αναφοράς της πόλης από τους εκεί Έλληνες της περιοχής

Η πόλη λογικά θα έπρεπε να είναι γένους θηλυκού και να αποκαλείται "η Μορογκόρο".
 Οι Έλληνες της εκεί διασποράς όμως, προφανώς επειδή έχει κατάληξη σε "-ο", της έχουν προσδώσει ουδέτερο πρόσημο και συνεπώς την αποκαλούν "το Μορογκόρο".

Επισκόπηση

Το Μορογκόρο βρίσκεται στη βάση των Ουλουγκούρου Όρων (Uluguru Mountains) και αποτελεί το επίκεντρο της γεωργίας στην περιοχή. Το «Sokoine University of Agriculture» έχει σαν βάση του την πόλη. Στην πόλη βρίσκονται επίσης, μια σειρά από αποστολές, οι οποίες υποστηρίζουν σχολεία και νοσοκομεία.
Στο Μορογκόρο βρίσκεται και το σπίτι του Salim Abdullah, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής του συγκροτήματος της τζαζ "The Cuban Marimba Jazz Band" καθώς και ενός άλλου γνωστού μουσικού συγκροτήματος της τζαζ "The Morogoro Jazz Band", που ιδρύθηκε το 1944. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 έως το 1970, το Μορογκόρο ήταν η κατοικία του Mbaraka Mwinshehe, ενός από τους πλέον σημαίνοντες και μεγάλους μουσικούς της Τανζανία (κιθαρίστας και τραγουδιστής-τραγουδοποιός).
Το Μορογκόρο είναι επίσης η πατρίδα του Amani Centre, το οποίο έχει βοηθήσει πάνω από 3.400 άτομα με ειδικές ανάγκες στα γύρω χωριά.

Μεταφορές

Το Μορογκόρο εξυπηρετείται με σιδηροδρομικό σταθμό από τον Κεντρικό Σιδηρόδρομο, ο οποίος συνδέεται με την Εταιρεία Σιδηροδρόμων της Τανζανία (Tanzania Railways Corporation). Τα δημόσια λεωφορεία που ονομάζονται "ντάλα ντάλα" (dala dala), προορίζονται για τις εντός πόλης μεταφορές.

Ύδρευση

Το ογδόντα τοις εκατό των αποθεμάτων νερού του Μορογκόρο προέρχεται από το φράγμα Mindu στον Ποταμό Νγκερενγκέρε (Ngerengere River). Το έργο του φράγματος, που ξεκίνησε το 1978, υπήρξε αμφιλεγόμενο. Η λίμνη πίσω από το φράγμα έχει οδηγήσει σε υψηλά ποσοστά με μόλυνση από βιλαρζίωση (σχιστοσώματα) (bilharzia infection), καθώς υπήρξε διαρροή υδραργύρου από παρακείμενο ορυχείο εξόρυξης χρυσού κοντά στο φράγμα, με αποτέλεσμα να έχει μολύνει την ύδρευση της πόλης. Το φράγμα επίσης λασπώνεται ταχύτατα, λόγω της αποψίλωσης των δασών στην γύρω περιοχή.

Αθλητισμός

Η πόλη εκπροσωπείται στη Tanzanian Premier League από την ποδοσφαιρική ομάδα Mtibwa Sugar F.C. και Polisi Morogoro.

Εκπαίδευση

Η κύρια πανεπιστημιούπολη του Sokoine University of Agriculture βρίσκεται στο Μορογκόρο. Το Jordan University College βρίσκεται επίσης στο Μορογκόρο. Το Mzumbe University, βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα νότια της πόλης, στην εθνική οδό προς την Ιρίνγκα (Iringa).

Αδελφοποιημένες πόλεις

Η πόλη του Μιλγουόκι (Milwaukee) στην πολιτεία του Ουισκόνσιν (Wisconsin) στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι αδελφή πόλη του Μορογκόρο, όπως ορίζεται από το Sister Cities International.
Κρις Χολμς

Βιογραφία

Ο Χολμς γεννήθηκε στο Γκλέντεϊλ το 1958 και μεγάλωσε στο Λα Κάναντα της Καλιφόρνια. Υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς και επιδραστικούς κιθαρίστες του glam metal, το οποίο εκδηλώθηκε στο Λος Άντζελες στα τέλη της δεκαετίας του '70 και τις αρχές της δεκαετίας του '80. Συμμετείχε στους Buster Savage, LAX και Slave πριν γνωρίσει τον Μπλάκι Λόουλες και συνεργαστούν στους Sister.

Μετά τους Sister σχημάτισαν τους W.A.S.P. με τους οποίους συνεργάστηκε μέχρι το 1990, ηχογραφώντας τέσσερις στούντιο δίσκους, εκ των οποίων οι δύο βραβεύθηκαν ως χρυσοί. Ενώ βρισκόταν ακόμη στο συγκρότημα, ο Χολμς συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ "The Decline of Western Civilization Part II: The Metal Years", όπου κατά την συνέντευξη του ήταν μεθυσμένος και η μητέρα του καθόταν δίπλα του, ενώ έλουσε τον εαυτό του με δύο φιάλες βότκα. Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ παρουσίαζε τον τρόπο ζωής και την έντονη χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών από τους μουσικούς του heavy metal, εκείνη την περίοδο.

Ο Χολμς αποχώρησε από τους W.A.S.P. μετά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "The Headless Children", σχηματίζοντας τους Psycho Squad. Το καλοκαίρι του 1990 παντρεύτηκε την Λίτα Φορντ, με την οποία πήρε διαζύγιο έναν χρόνο αργότερα. Το 1996, επέστρεψε στους W.A.S.P. για τρεις ακόμη δίσκους, πριν αποχωρήσει οριστικά το 2001. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα εντάχθηκε στους L.A. Guns και στα μέσα του 2002 έγινε μέλος των Animal του Ράντι Πάιπερ.

Ο Χολμς επέστρεψε στο Λος Άντζελες στα τέλη του 2003, αποχωρώντας από τους Animal και δουλεύοντας ως παραγωγός. Το 2008, συνέχισε να παίζει ζωντανά με τους L.A.'s Big Ball Stars και συμμετείχε σε ντοκιμαντέρ με θέμα τον Ράντι Ρόουντς.

Το 2010 εντάχθηκε στους Where Angels Suffer με τον Ράντι Πάιπερ στην κιθάρα, τον Στιβ Άνγκερ στο μπάσο, τον Ριτς Λιούις στα φωνητικά και τον Στετ Χάουλαντ στα τύμπανα.

Το Νοέμβριο του 2012, ο Χολμς κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο "Nothing to Lose", ακολουθούμενο από το "Shitting Bricks".
ΒΦΣΟ Ντιναμό

Ιστορία

Η λευκορωσική κοινωνία φυσικής αγωγής «Ντιναμό» (Белорусское физкультурно-спортивное общество «Динамо») συστάθηκε το 1991, ως διάδοχος της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό στην επικράτεια της Λευκορωσίας.
Παλιάλωνα Μεσσηνίας

Ιστορικό οικισμού

Ο οικισμός Παλιάλωνα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεθώνης, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης», όταν και υπήχθη στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Τα Παλιάλωνα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Ευαγγελισμού του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Το Αμουλάκι, τα Δεντρούλια, ο Ευαγγελισμός (έδρα), το Καβουριανό και τα Καμάρια.

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 5 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Μανδριά Λεμεσού

Τοποθεσία

Τα Μανδριά βρίσκονται 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 820 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα δυτικά συνορεύει με το Όμοδος, στα βόρεια με τις Κάτω Πλάτρες, στα βορειοανατολικά με τις Πλάτρες, στα ανατολικά με το Πέρα Πεδί και στα νότια με το Κοιλάνι.

Φυσικό περιβάλλον

Οι  καλλιεργήσιμες εκτάσεις του χωριού περιλαμβάνουν αμπέλια, μηλιές, αχλαδιές, κερασιές, δαμασκηνιές, κυδωνιές, ελιές, χαρουπιές και αμυγδαλιές. Η φυσική βλάστηση περιλαμβάνει σκλήδρους, πλατάνια, λεύκες, φτέρες και κισσούς.

Ιστορία

Αρχικά το χωριό ήταν ένας μικρός οικισμός βοσκών. Από το γεγονός ότι ήταν ένας οικισμός με μόνο μικρές μάντρες (στάνες) ονομάστηκε Μαντριά, που σημαίνει τοποθεσία με στάνες. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο οικισμός αναπτύχθηκε λόγο της εγκατάστασης σε αυτών κατοίκων από ένα μεγάλο, κοντινό οικισμό, τον Μύλαυρη, ο οποίος εγκαταλείφθηκε.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1993

Το 35ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στο Μαρόκο, στις πόλεις Καζαμπλάνκα, Ραμπάτ και Κενίτρα, τον Ιούνιο του 1993. Νικήτρια αναδείχθηκε η Αίγυπτος.

Τελική φάση

Διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στον Α΄ γύρο οι εννιά ομάδες αγωνίστηκαν σε τρεις ομίλους με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήρια κατάταξης ήταν κατά σειρά η καλύτερη διαφορά τερμάτων, η καλύτερη επίθεση, τα περισσότερα κόρνερ. Στον Β΄ γύρο (ημιτελικό) προκρίθηκαν έξι ομάδες, που αγωνίστηκαν σε δύο νέους ομίλους με βαθμολογία. Στον τελικό γύρο οι επικεφαλής των δύο ημιτελικών ομιλών αγωνίστηκαν στον τελικό ενώ οι υπόλοιπες ομάδες, ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν, έδωσαν αγώνες για τις θέσεις 7η-9η (οι τελευταίες ομάδες των τριών ομίλων του Α΄ γύρου), 5η-6η, 3η-4η, για τη διαμόρφωση της τελικής κατάταξης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Αίγυπτος. Οι αγώνες έγιναν στις πόλεις Καζαμπλάνκα, Ραμπάτ και Κενίτρα του Μαρόκου.