google/wiki40b huggingface dataset:
Αλαντίν (ταινία, 2019)

Υπόθεση

Η καινούργια εντυπωσιακή live-action μεταφορά από ένα κλασσικό παραμύθι της Disney, είναι αυτή τη φορά ο «ΑΛΑΝΤΙΝ», που ακολουθεί την ιστορία του γοητευτικού αλητάκου του δρόμου Aladdin (Mena Massoud), της θαρραλέας και αποφασιστικής Jasmine (Naomi Scott) και του Genie (Will Smith) που μπορεί να είναι και εκείνο που θα ξεκλειδώσει το μέλλον τους.

Χαρακτήρες

Ο  Μένα Μασούντ παίζει τον Αλαντίν, ένα γοητευτικό ποντίκι από τους δρόμους της Άγκραμπα. Ο Αλαντίν είναι πρόθυμος να αφήσει πίσω του τη ζωή του κλεφταράκου, πιστεύοντας ότι προορίζεται για μεγαλύτερα πράγματα.
Ο τέσσερις φορές βραβευμένος με βραβείο Grammy, Γουίλ Σμιθ παίζει το Τζίνι μια μπλε οντότητα που αλλάζει μορφές που είναι εγκλωβισμένη σε ένα λυχνάρι. Το Τζίνι είναι μια πολύχρωμη και τεράστια δύναμη με τη δυνατότητα να πραγματοποιεί ευχές. Μέσα από τη σχέση του με τον Αλαντίν αρχίζει να καταλαβαίνει την πραγματική έννοια της φιλίας.
Η Γιασμίν, η όμορφη, θαρραλέα και αποφασιστική κόρη του σουλτάνου, θέλει να βιώσει τη ζωή πέρα από τα τείχη του παλατιού και να χρησιμοποιήσει τον τίτλο της για να υπηρετήσει καλύτερα τους ανθρώπους της Άγκραμπα. Τον ρόλο της Γιασμίν θα ερμηνεύσει η Ναόμι Σκοτ.
Η υπηρέτρια της Γιασμίν και η φίλη που εμπιστεύεται, η Ντάλια είναι αστεία, άγρια και ανέμελη από τη φύση της. Παρότι ζει ανάμεσα στους ανθρώπους της Άγκραμπα, ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της στο παλάτι έχοντας στενές επαφές μετην πριγκίπισσα. Το ρόλο της Ντάλια θα ερμηνεύσει η Νασίμ Πεντράντ.
Ο Marwan Kenzari παίζει τον ρόλο του Τζαφάρ του Βασιλικού Βεζύρη του Σουλτάνου και ενός πονηρού και ισχυρού μάγου που είναι απογοητευμένος με την παθητική στάση του σουλτάνου σε ό,τι αφορά το μέλλον της Άγκραμπα. Ο Τζάφαρ καταστρώνει σχέδιο για να πάρει ο ίδιος το θρόνο.
Το δεξί χέρι του Τζαφάρ, ο Χακίμ, έχει κάτω από την επίβλεψή του τους φρουρούς του παλατιού και τον ρόλο του θα παίξει ο Νουμάν Ατζάρ.
Ο Σουλτάνος, κυβερνήτης του φανταστικού λιμανιού της Άγκραμπα, είναι ένας σοφός και σεβαστός ηγέτης αλλά και ένας παθιασμένος και αφοσιωμένος πατέρας που προστατεύει υπερβολικά την κόρη του. Έχει αφοσιωθεί στο να βρει τον κατάλληλο σύζυγο για την πριγκίπισσα. Τον ρόλο του σουλτάνου θα παίξει ο Νέιβιντ Νέγκαμπαν.
Ο Μπίλι Μάγκνουσεν παίζει έναν νέο ρόλο, εκείνον του Πρίγκιπα Αντερς. Ένας όμορφος και αλαζονικός, αλλά βαρετός και προικοθήρας μνηστήρας από τη Skånland που ελπίζει να παντρευτεί την πριγκίπισσα.
757 Πορτλανδία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πορτλανδίας εκτιμάται σε 32,09 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1427. Η Πορτλανδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 35 λεπτά.
Επαμεινώνδας Πενθερουδάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1926 στην Επισκοπή Λαππαίων Ρεθύμνου. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) τον Μάρτιο του 1949 ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Ως αξιωματικός συμπλήρωσε τη στρατιωτική του εκπαίδευση στη Σχολή Πυροβολικού, το Κέντρο Συνεργασίας Αεροπορίας Στρατού, τη Σχολή Πεζικού, τη Σχολή Γενικής Μορφώσεως του ΓΕΣ, τη Στρατιωτική Σχολή Ξένων Γλωσσών και τη Σχολή Αξιωματικών Ψυχολογικού Πολέμου ΗΠΑ. Επίσης, αποφοίτησε από τη Σχολή Πολέμου και τη Σχολή Εθνικής Άμυνας και ήταν πτυχιούχος Νομικής και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Είχε πολεμική δράση στις τελικές μάχες του εμφυλίου πολέμου (Γράμμος - Βίτσι), ως διμοιρίτης τυφεκιοφόρων.
Στη συνέχεια υπηρέτησε σε πολλές επιτελικές θέσεις και διετέλεσε διοικητής Μοίρας Βαρέος Πυροβολικού, εκπαιδευτής στη Σχολή Πυροβολικού, καθηγητής στην Έδρα Ειδικών Επιχειρήσεων και Γενικής Τακτικής της Ανωτέρας Σχολής Πολέμου και ακόλουθος Άμυνας στην ελληνική πρεσβεία στη Σόφια.
Στη συνέχεια διετέλεσε διευθυντής της Διεύθυνσης Πυροβολικού και επιτελάρχης του Δ΄ Σώματος Στρατού, διοικητής της ΧΙ Μεραρχίας Πεζικού, Α΄ υπαρχηγός ΓΕΣ και διοικητής του Β΄ και του Δ΄ Σώματος Στρατού.
Έγινε αρχηγός ΓΕΣ στις 19 Δεκεμβρίου 1984, παραμένοντας μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου 1986.
Πέθανε σε ηλικία 70 ετών το 1996. Ήταν έγγαμος και είχε δύο παιδιά
Williams Grand Prix Engineering

Ιστορία

Η ομάδα εισήλθε στο πρωτάθλημα το 1977, μετά από δύο προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες του Φρανκ Γουίλιαμς με την Frank Williams Racing Cars (1969–1975) και την Wolf-Williams Racing (1976). Ο πρώτος αγώνας της Γουίλιαμς ήταν το ισπανικό Γκραν Πρι του 1977, όπου η νέα ομάδα αγωνίστηκε με ένα μονοθέσιο που είχε αμάξωμα της March. Η Γουίλιαμς ξεκίνησε την κατασκευή δικών της μονοθεσίων το επόμενο έτος.
Η Γουίλιαμς έχει συνεργαστεί με πολλούς αξιόλογους κατασκευαστές κινητήρων, πιο επιτυχώς με την Ρενώ, αφού με τους κινητήρες της γαλλικής εταιρείας η Γουίλιαμς κέρδισε τους πέντε από τους εννέα τίτλους κατασκευαστών που κατέχει. Η Γουίλιαμς μαζί με τις Φερράρι, Μακλάρεν, Μπένετον και Ρενώ, αποτελούν το γκρουπ των πέντε ομάδων που κέρδισαν όλα τα πρωταθλήματα κατασκευαστών από το 1979 έως το 2008 και όλα τα πρωταθλήματα οδηγών από το 1984 έως το 2008.
Η Γουίλιαμς έχει επίσης επιχειρηματικά συμφέροντα πέραν από τους αγώνες της Φόρμουλα 1, καθώς έχει ιδρύσει την Williams Advanced Engineering και την Williams Hybrid Power, εταιρείες οι οποίες παίρνουν την τεχνολογία που αρχικά αναπτύχθηκε για την ομάδα της Φόρμουλα 1 και την προσαρμόζουν σε άλλες εμπορικές εφαρμογές. Η Williams Advanced Engineering είχε και ένα τεχνολογικό κέντρο στο Κατάρ μέχρι το 2014 που το έκλεισε, ενώ η Williams Hybrid Power πωλήθηκε στην GKN τον Απρίλιο του 2014.

Επιδόσεις

Ο Ελβετός Κλέι Ρεγκατσόνι κέρδισε το πρώτο Γκραν Πρι της ομάδας στη Μεγάλη Βρετανία το 1979. Επίσης, στη Μεγάλη Βρετανία το 1997, ο Καναδός Ζακ Βιλνέβ σημείωσε την 100η νίκη της ομάδας, κάνοντας την Γουίλιαμς μία από τις μόλις τρεις ομάδες στη Φόρμουλα 1 που πετυχαίνουν 100 νίκες, μαζί με την ιταλική Φερράρι και τη συναδελφική βρετανική ομάδα Μακλάρεν. Η Γουίλιαμς κέρδισε εννέα πρωταθλήματα κατασκευαστών μεταξύ του 1980 και του 1997. Που αποτελούσε ρεκόρ μέχρι το 2000 όπου το ξεπέρασε η Φερράρι.
Χαριφουντσάι

Το Χαριφουντσάι ή Χαριμπουντζάγια (από τη ταϊλανδική λέξη หริภุญชัย, χμερ: ហរិបុញ្ជ័យ, μεταγραφή: Hariponhchey, προέρχονται από τη λέξη Haribhuñjaya της γλώσσας Πάλι) ήταν ένα βασίλειο των Μον στο βόρειο μέρος της σημερινής Ταϊλάνδης στους αιώνες πριν την μετακίνηση των Ταϊλανδών στην περιοχή. Σε όλη τη διάρκεια ύπαρξης του βασιλείου, πρωτεύουσα ήταν το Λαμφούν, το οποίο επίσης ονομαζόταν Χαριφουντσάι εκείνη την εποχή. Το 1292 η πόλη πολιορκήθηκε και κατακτήθηκε από τον Μανγκράι του Ταϊλανδικού βασιλείου Λαν Να.
Οι κύριες θρησκείες ήταν ο Βουδισμός Θεραβάντα, ο Ινδουισμός και το Ισλάμ.

Ίδρυση

Σύμφωνα με τα χρονικά Τσαμαντεβιβάμσα και «Τζινακαλαμάλια», η πόλη ιδρύθηκε από έναν ερημίτη που ονομαζόταν Σουθέπ το 629 μ.Χ. και ο ηγούμενος του Βασιλείου Λάβο (σημερινό Λοπμπουρί) έστειλε την κόρη του Τζαμαντέβι να γίνει η πρώτη βασίλισσα του. Ωστόσο, αυτή η ημερομηνία θεωρείται πλέον πολύ νωρίτερη και η πραγματική αρχή του βασιλείου χρονολογείται περίπου στο 750 μ.Χ. Εκείνη την εποχή, το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής κεντρικής Ταϊλάνδης βρισκόταν υπό την κυριαρχία πολλών πόλεων-κρατών των Μον, γνωστών συλλογικά ως το βασίλειο Ντβαραβάτι. Η βασίλισσα Τζαμαντέβι γέννησε δίδυμα, με το μεγάλο να τη διαδέχεται ως ηγεμόνας του Λαμφούν, ενώ το νεότερο γινόταν ηγέτης του γειτονικού Λαμπάνγκ.

Άνθιση και πτώση

Υπό τον βασιλιά Αντιτγιαράτζα, το βασίλειο ήρθε σε σύγκρουση με τους Χμερ τον δωδέκατο αιώνα. Επιγραφές στο Λαμφούν που χρονολογούνται από τα έτη 1213, 1218, και 1219, αναφέρουν τον Βασιλιά Σαμπαντχισίντι να προικίζει βουδιστικά μνημεία.
Τα χρονικά λένε ότι οι Χμερ πολιόρκησαν ανεπιτυχώς το Χαριφουντσάι αρκετές φορές κατά την διάρκεια του 11ου αιώνα. Δεν είναι ξεκάθαρο εάν τα χρονικά περιγράφουν πραγματικά ή θρυλικά γεγονότα, αλλά τα άλλα βασίλεια Ντβαραβάτι των Μον στη πραγματικότητα κατελήφθησαν από τους Χμερ εκείνη την εποχή. Ο 13ος αιώνας ήταν μια χρυσή εποχή για το Χαριφουντσάι, καθώς τα χρονικά ομιλούν μόνο σχετικά με θρησκευτικές δραστηριότητες ή την καταστροφή κτιρίων, και όχι σχετικά με πολέμους. Ωστόσο, το Χαριφουντσάι πολιορκήθηκε και κατακτήθηκε το 1292 από τον βασιλιά των Λαν Να Μανγκράι, που το ενσωμάτωσε στο βασίλειό του, το Λαν Να ("Ένα Εκατομμύριο Ορυζώνες").
Νέλσον Οντούμπερ

Προφίλ

Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1947. Είναι μέλος του Movimiento Electoral di Pueblo (Εκλογικό Λαΐκό Κίνημα, ΜΕΡ). Ήταν Πρωθυπουργός την περίοδο 1989 - 1994 και επέστρεψε στην πρωθυπουργία στις 30 Οκτωβρίου 2001, μετά τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές. Το Σεπτέμβριο του 2005 κέρδισε ξανά τις εκλογές με 43% των ψήφων.

Εκλογική ήττα 2009

Στις επόμενες εκλογές, που διενεργήθησαν στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, ο Οντούμπερ ηττήθηκε. Το AVP με αρχηγό τον Μάικ Έμαν, έλαβε 48% των ψήφων και 12 έδρες στο κοινοβούλιο, με το MEP να ακολουθεί με 36% και 8 έδρες. Μία έδρα κατέλαβε το Κόμμα Αληθινή Δημοκρατία. Για πρώτη φορά έπειτα από οκτώ χρόνια απώλεσε την πλειοψηφία του κοινοβουλίου ο Οντούμπερ. Ο Οντούμπερ απέδωσε την ήττα του σε ολλανδική παρέμβαση, καθώς διατάχθηκε έρευνα για υποθέσεις διαφθοράς στην Αρούμπα. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μάικ Έμαν.
Μπιχάρ Ουτσάβ

Το Μπιχάρ Ουτσάβ είναι πολιτιστικό φεστιβάλ που διοργανώνεται από την Κυβέρνηση του Μπιχάρ για να επιδείξει την τέχνη, τον πολιτισμό και την κληρονομιά του Μπιχάρ, στο Ντιλλί Χάατ στο Δελχί της Ινδίας.
Στο φεστιβάλ, χειροκίνητα και χειροτεχνικά προϊόντα που παρασκευάζονται από τεχνίτες του Μπιχάρ, εκτίθενται και πωλούνται κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ. Πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις διοργανώνονται σε διάφορους χώρους για να επιδείξει την πλούσια κουλτούρα και κληρονομιά του Μπιχάρ.
Λουδοβίκος Γ΄ μέγας δούκας της Έσσης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Βιλελμίνης, κόρης του Καρόλου-Λουδοβίκου διαδόχου του Μπάντεν.
Το Μάρτιο του 1848 έγινε επανάσταση στα Γερμανικά κράτη και ο πατέρας του παραιτήθηκε. Ο Λουδοβίκος Γ΄ τον διαδέχθηκε. Το 1862 ο ανιψιός του Λουδοβίκος Δ΄ νυμφεύτηκε την Αλίκη Γουέλφων-Ανοβέρου, κόρη της Βικτωρίας της Βρετανίας. Κατά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 ο Λουδοβίκος έστελνε πολλά γράμματα στη Βικτώρια, λέγοντάς της να τον δικαιολογήσει στον βασιλιά της Πρωσίας. 
Τον Μάρτιο του 1877 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Κάρολος και τον Ιούνιο του ίδιου έτους ο ίδιος ο Λουδοβίκος Γ΄. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Καρόλου, ο Λουδοβίκος Δ΄ και η Αλίκη.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1833 τη Ματθίλδη-Καρολίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Ματθίλδη-Καρολίνα απεβίωσε το 1862. 
Το 1868 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαγδαληνή Άππελ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και στη Μαρδαληνή απονεμήθηκε ο τίτλος της βαρόνης του Χόχστεντεν.
Νικίας Βιαγκίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Διορίστηκε Νομάρχης Φλώρινας το 1927 και παρέμεινε ως το 1928. Επί νομαρχίας του ανεγέρθηκαν ηρώα και άλλα έργα, για τα οποία κατηγορήθηκε από τον Τύπο της εποχής ότι είχαν κοστίσει πολλά χρήματα και ότι δεν είχαν γίνει σύμφωνα με την τυπική διαδικασία.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1967 και κηδεύθηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 30 Νοεμβρίου. Ήταν παντρεμένος, με έναν γιο, τον Μάρκο, και μία κόρη.
Ιρλανδικό Ινστιτούτο Ελληνικών Σπουδών

Το Ιρλανδικό Ινστιτούτο Ελληνικών Σπουδών (ΙΙΕΣ, IIHSA) (Ιρλανδικά: Institiúid Éireannach san Ataen don Léann Heilléanach) είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που λειτουργούν στην Αθήνα, Ελλάδα.

Γενικές πληροφορίες, αποστολή

Το ινστιτούτο ιδρύθηκε επίσημα το 1995 και έχει τεθεί σε πλήρη λειτουργία από το 2002. Στόχος του είναι η προώθηση, ο συντονισμός και η βοήθεια των Ιρλανδών ερευνητών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, να αναπτύξει την Ιρλανδική συμμετοχή σε αρχαιολογικά έργα στην Ελλάδα, να αυξήσει την ευαισθητοποίηση και το προφίλ των Ελληνικών Σπουδών στην Ιρλανδία και να προωθήσει την Ιρλανδική κουλτούρα στην Ελλάδα.

Δραστηριότητες

Εκτός από την αρχαιολογική έρευνα πεδίου (παρακάτω), το ινστιτούτο τρέχει μια σειρά διαλέξεων, φιλοξενεί περιστασιακά σεμινάρια και εκθέσεις, οργανώνει ετήσιες εκδρομές αρχαιολογικών μελετών για Ιρλανδούς φοιτητές και λειτουργεί ένα πρόγραμμα υποτροφιών που επιτρέπουν στους Ιρλανδούς φοιτητές να κάνουν έρευνα στην Ελλάδα. Επίσης, παρέχει στέγαση για ερευνητές (ανεξαρτήτως εθνικότητας) που εργάζονται στην Αθήνα. Από το 2007, το ινστιτούτο οργανώνει ετήσια συνέδρια σχετικά με τα αλλαζόμενα (συνήθως αρχαιολογικά) θέματα. Έχει επίσης συμμετάσχει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις για την Ιρλανδία εκτός Αθηνών.

Εκτέλεση αρχαιολογικών έργων

Από το 2003, το ινστιτούτο έχει διεξάγει αρχαιολογική έρευνα στο Λειβαθούς (Κεφαλονιά) καιτο 2007, ξεκίνησε μια ανασκαφή στο πύργο Πρινιάτικου (Ανατολική Κρήτη).
Ελεονόρα του Λέστερ

Γάμος της Ελεονόρας με τον Γουλιέλμο Μαρσάλ

Την εποχή της γέννησης της Ελεονόρας στο Γκλόστερ ο πατέρας της Ιωάννης ήταν αιχμάλωτος των Γάλλων και υποχρεώθηκε να υπογράψει την Μάγκνα Κάρτα, η Ελεονώρα δεν είδε ποτέ τον πατέρα της που πέθανε στο κάστρο του Νιούαρκ όταν ήταν ενός έτους. Οι Γάλλοι υπό τον δελφίνο Λουδοβίκο βάδισαν στα νότια, οι μόνες περιοχές που είχαν απομείνει υπό Αγγλική κατοχή βρίσκονταν στα κεντρικά και στα Νοτιοδυτικά, οι βασιλικοί βαρόνοι ενώθηκαν υπό τον Γουλιέλμο Μάρσαλ, 1ο κόμη του Πέμπροκ προστάτη του νεαρού Ερρίκου ο οποίος νίκησε τον Λουδοβίκο.
Πριν πεθάνει ο Γουλιέλμος Μάρσαλ (1219) αρραβώνιασε την Ελεονόρα με τον γιο του επίσης Γουλιέλμο, ο γάμος έγινε στις 23 Απριλίου 1224 στον ναό των Ναϊτών στο Λονδίνο ο Γουλιέλμος ο νεώτερος ήταν 34 ετών και η Ελεονόρα μόλις 9, ο Γουλιέλμος ο νεώτερος πέθανε στις 6 Απριλίου 1231 στο Λονδίνο στην έβδομη επέτειο του γάμου τους χωρίς να έχουν αποκτήσει παιδιά.
H Ελεονόρα έφερε προίκα 10 κτήματα και 200 λίρες τον χρόνο. Σύμφωνα με τον νόμο, μετά τον θάνατό του, θα μπορούσε να κρατήσει το ένα τρίτο της περιουσίας του. Ο γαμπρός της Ριχάρδος της κατάσχεσε τα κτήματα και τα χρήματά της μαζί με την προίκα της, προκειμένου να ξοφλήσει τα χρέη τού συζύγου της Γουλιέλμου. Η Ελεονόρα αγωνίστηκε για πολλά χρόνια ως να ανακτήσει ξανά την περιουσία της.
Η χηρεύουσα Ελεονόρα έκανε, μετά τον θάνατο του συζύγου της, όρκο αγνότητας για το υπόλοιπο της ζωής της ενώπιον του Εδμόνδου Ριτς αρχιεπισκόπου του Καντερμπέρι.

Καλλιτεχνικές παρουσίες

Η Ελεονόρα εμφανίζεται σαν πρωταγωνιστής στο μυθιστόρημα της Σάρον Κέι Πένμαν (γεν. 1945) «Η πτώση της σκιάς» με το όνομα Νελλ, είναι επίσης πρωταγωνίστρια στο μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Χένλυ (γεν. 1935) «ο δράκος και το κόσμημα» που αναφέρεται σχετικά με την ζωή της πριν τον γάμο της με τον Γουλιέλμο Μάρσαλ (1264). Η ιστορία σχετικά με τον γάμο της με τον Σιμόν του Μόντφορτ είναι αρκετά ρομαντική αφού στην πραγματικότητα ο Σιμόν είχε σκοτωθεί την επόμενη χρονιά στην μάχη του Λεβ ενώ το ζευγάρι είχε ήδη 7 παιδιά, στο βιβλίο γράφει ότι είχαν τους δυο πρώτους γιους.
Η Ελεονόρα έκανε δεύτερη εμφάνιση στο ιστορικό μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Χένλυ «Το βραβείο του γάμου» με ρόλο του κηδεμόνα στην νεαρή ανιψιά της Ροζαμόνδη Μαρσάλ που είχε μείνει ορφανή και έμενε με την Σίμον και την Ελεονόρα του Μόντφορτ μέχρι την εποχή που παντρεύτηκε με έναν πλούσιο ευγενή τον Ρογήρο του Λέιμπουρν. Στο μυθιστόρημα εμφανίζεται έντονα η πίστη στον σύζυγο της πριν την μάχη του Έβεσαμ στην οποία σκοτώθηκε.
Metacritic

Ιστορικό

Το Metacritic ξεκίνησε το 1999 από τον Marc Doyle, την αδερφή του Julie Doyle Roberts, καθώς και έναν μαθητή από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, τον Jason Dietz. Παρόλο που το Rotten Tomatoes ήδη σύλλεγε κριτικές ταινιών, οι Doyle, Roberts και Dietz "είδαν μια ευκαιρία να καλύψουν ένα ευρύτερο φάσμα των μέσων μαζικής ενημέρωσης". Το Metacritic πουλήθηκε στην CNET το 2005. Η CNET και το Metacritic ανήκουν στην CBS Corporation.
Τον Αύγουστο του 2010, η εμφάνιση του ιστότοπου ανανεώθηκε ολοκληρωτικά, κάτι το οποίο δέχτηκε υπερβολικά αρνητικές κριτικές από χρήστες του Metacritic.
Εσάιας φαν ντε Φέλντε

Βιογραφία

Ο φαν ντε Φέλντε γεννήθηκε στο Άμστερνταμ, όπου ο Φλαμανδός πατέρας του Χανς φαν ντε Φέλντε είχε καταφύγει ως προτεστάντης το 1585. Ο Εσάιας μάλλον εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του και τον Χίλλις φαν Κόνινξλοο (Gillis van Coninxloo), τοπιογράφο από την Αμβέρσα και μαθητή του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Εργάστηκε στο Χάαρλεμ την περίοδο 1610 - 1618, όπου έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1612 μαζί με τον Χέρκουλες Σέγκερς. Το γεγονός αυτό κατά πολλούς τρόπους εγκαθίδρυσε την τοπιογραφία ως ξεχωριστή μορφή ζωγραφικής σε αυτό το τμήμα της Ολλανδίας. Ο φαν ντε Φέλντε επηρεάστηκε από τον Γερμανό ζωγράφο Άνταμ Ελζχάιμερ (Adam Elsheimer) για να εξελίξει τους πίνακές του προς μια πιο ρεαλιστική κατεύθυνση σε σχέση με αυτούς του δασκάλου του και να υιοθετήσει τριγωνικού σχήματος σύνθεση με χαμηλότερα το σημείο θέασης.
Εκτός από τοπία ο φαν ντε Φέλντε ζωγράφισε σκηνές της καθημερινότητας και στρατιωτικές απεικονίσεις. Απεβίωσε το 1630 στη Χάγη, όπου ήταν ζωγράφος της Αυλής των πριγκήπων Φρέντερικ Χέντρικ της Οράγγης και Μάουριτς του Νασσάου και τάφηκε σε αυτή την πόλη. Σύμφωνα με το RKD επηρεάστηκε από τον Ρούλαντ Σάβεραϊ και τον Γιαν φαν ντε Φέλντε. Μαθητές του ήταν οι Πίτερ φαν Λερ (Pieter van Laer), Γιαν Μάρτσεν ντε Γιόνγκε (Jan Martszen de Jonge), Πίτερ ντε Μολάιν (Pieter de Molyn), Πίτερ ντε Νέυν (Pieter de Neyn), Άντονι φαν ντε Φέλντε ΙΙ (Anthony van de Velde II), και Γιαν φαν Χόγιεν (Jan van Goyen). Με τη σειρά του, επηρέασε τους Παλαμέντες Παλαμέντες, Νικολάες ντε Κουάντε δαν Ράφενστέυν, Άντριεν Άντριενς Γκίμπονς, Γιάκομπ Βάιναντς, Ζακάριας Μπλάιχοοφτ, Άμπραχαμ Φινκ, Βίλλεμ Φιρουλάι και Γιαν Ασσελάιν (Jan Asselyn).
Ο Εσάιας δεν είχε συγγενική σχέση με τον Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε, ήταν όμως εξάδελφος του Γιαν φαν ντε Φέλντε.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1995-96

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1995-96 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1995-96, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1995-96, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1995-96 και οι 8 πρώτες τη μέρα της κλήρωσης του προκριματικού γύρου ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1995-96.
Διεξήχθη σε 6 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Στον προκριματικό γύρο και στον α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Σε περίπτωση και που ο επαναληπτικός έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους 3 επόμενους γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης  και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι. Ο τελικός ήταν μονός. 
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1996-97.
Αντώνης Σαπουντζής

Βιογραφικό

Ο Αντώνης Σαπουντζής γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 19 Νοεμβρίου 1971 και ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ηρακλή Έδεσσας.
Από εκεί μεταπήδησε αρχικά στον Εορδαϊκό κι έπειτα στον Εδεσσαϊκό, με τον οποίο το 1992 ανέβηκε στην Α΄ Εθνική. Μάλιστα, ήταν ο σκόρερ του χρυσού γκολ που έδωσε την άνοδο στην ομάδα του.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά στον Άρη Θεσσαλονίκης και στον Πανιώνιο, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1998 κι έπαιξε στο Κύπελλο Κυπελλούχων το 1998-99 φτάνοντας ως τα προημιτελικά.
Ακολούθως μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον ΟΦΗ και στην Κέρκυρα. Τερμάτισε την πλούσια καριέρα του στον Ηρακλή Έδεσσας ως παίκτης-προπονητής. Από το καλοκαίρι του 2007 βρίσκεται στο τιμόνι του Εδεσσαϊκού.
Υπήρξε διεθνής με τις Εθνικές Νέων και Ελπίδων.
Πάολο Ντι Κάνιο

Καριέρα ως παίκτης

Ξεκίνησε την καριέρα του στην Λάτσιο από την ηλικία των 17 ετών, πριν αγωνιστεί στην συνέχεια στις Τερνάνα, Γιουβέντους, ΣΣΚ Νάπολι και ΑΚ Μίλαν, πριν συνεχίσει την καριέρα του στην Μεγάλη Βρετανία.
Αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης του σκωτσέζικου πρωταθλήματος το 1997 έχοντας πετύχει 15 γκολ σε 37 αγώνες με την Σέλτικ. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή κατά σειρά για την Σέφιλντ Γουένσντεϊ, την Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, και έπειτα την Τσάρλτον Αθλέτικ. Στη διάρκεια του περάσματός του από την Πρέμιερ Λιγκ ο Πάολο Ντι Κάνιο αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης της σεζόν 1999-2000 από τους οπαδούς της Γουέστ Χαμ και το τέρμα που πέτυχε απέναντι στην Γουίμπλεντον ΦΚ επιλέχτηκε ως το καλύτερο της σεζόν από το BBC.
Ο Ντι Κάνιο ανέτρεψε τον διαιτητή Πολ Όλκοκ μετά την αποβολήτου απέναντι στην Άρσεναλ, κατά την περίοδο που φόραγε τα χρώματα της Σέφιλντ το 1998. Η κίνησή του αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ποινή αποκλεισμού του για διάστημα έντεκα αγώνων και πρόστιμο ύψους περίπου 15 000 €. Παρόλα αυτά έλαβε το βραβείο fair play της FIFA το 2001, επειδή σταμάτησε την μπάλα, ενώ ήταν σε θέση να σκοράρει, εξαιτίας του τραυματισμού του τερματοφύλακα της Έβερτον. Εγκατέλειψε την Αγγλία το 2004 για να επιστρέψει στην ομάδα που τον "άντρωσε" ποδοσφαιρικά, την ΣΣ Λάτσιο.
Στη διάρκεια ενός ντέρμπι με αντίπαλο της ΑΣ Ρόμα, την αιώνια αντίπαλο, ο Ντι Κάνιο χαιρέτησε φασιστικά το κοινό. Η χειρονομία αυτή επαναλήφτηκε τον Δεκέμβριο απέναντι στην Λιβόρνο, γνωστή για την αριστερή της πολιτική ιδεολογία, και στην συνέχεια στην Γιουβέντους, και τιμωρήθηκε με χρηματικό πρόστιμο ύψους 10 000 ευρώ και ποινή αποκλεισμού ενός αγώνα από την πειθαρχική επιτροπή της Ιταλική Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Η ομάδα του προσπάθησε να κρατήσει αποστάσεις, υποστηρίζοντας την απόρριψη του της πολιτικοποίησης του ποδοσφαίρου. Με αυτή την ευκαιρία ο παίκτης ανακοίνωσε στον τύπο : "Είμαι φασίστας, αλλά όχι ρατσιστής. Κάνω τον ρωμαϊκό χαιρετισμό για να χαιρετίσω τους κολλητούς μου και αυτούς που μοιράζονται τις ιδέες μου. Το τεντωμένο αυτό χέρι δεν αποτελεί προτροπή για βία ή για φυλετικό μίσος." Πραγματοποίησε στη διάρκεια της καριέρας του αρκετούς φασιστικούς χαιρετισμούς και άλλα σύμβολα του φασισμού. Ο Ντι Κάνιο φέρει τα αρχικά DVX σε τατουάζ στο χέρι του, που σημαίνουν Ντούτσε στα λατινικά.
Η τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν, από τον Ιούλιο του 2006 ως τον Μάρτιο του 2008, η ΑΣ Cisco Κάλτσιο Ρόμα, όπου πέτυχε 14 τέρματα σε 46 αγώνες. Έβαλε τέλος στην καριέρα του μετά από μια σειρά τραυματισμών.

Καριέρα ως προπονητής

Υπογράφει στις 20 Μαΐου 2011 στην ομάδα της Σουίντον Τάουν της οποίας γίνεται και ο νέος προπονητής μετά την αποχώρηση του Πολ Χαρτ.