google/wiki40b huggingface dataset:
Άντα (Όντζακ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πείραμα Λιμοκτονίας της Μινεσσότα

Το Πείραμα Λιμοκτονίας της Μινεσσότα ήταν ένα ιατρικό πείραμα που έγινε κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σκοπός του πειράματος αυτού ήταν να βρει ο Αμερικάνικος Στρατός αποτελεσματικό τρόπο να αντιμετωπίσει τις λιμοκτονίες στην Ευρώπη.

Η διαδικασία

Στο πείραμα όποιος ήθελε να συμμετάσχει συμμετείχε εντελώς εθελοντικά. Τους τρεις πρώτους μήνες οι συμμετέχοντες ταΐστηκαν ανάλογα με το βάρος τους. Ύστερα όμως τους κόπηκε η τροφή κατά δραματικό βαθμό. Τα γεύματα περιορίστηκαν σε δύο την ημέρα. Κρέας δεν υπήρχε. Οι άνδρες έτρεχαν επίσης και 36 χιλιόμετρα την εβδομάδα, καίγοντας ακόμη περισσότερες θερμίδες που δεν είχαν. Τα γεύματα που έτρωγαν οι συμμετέχοντες ήταν πλούσια σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες (για να μιμηθούν την κατάσταση των ανθρώπων στην Ευρώπη) με ιδιαίτερη έμφαση στις πατάτες, μακαρόνια και ψωμί ολικής αλέσεως. Οι ώρες του φαγητού έγιναν πλέον ο ημερήσιος πόθος. Οι συμμετέχοντες θύμωναν αν το φαγητό τους ερχόταν αργά. Μάλιστα πολλοί το συνδύαζαν με νερό ώστε να αισθάνονται ότι τρώνε περισσότερο. Επίσης κατά την διάρκεια των γευμάτων, επιτρεπόταν στους συμμετέχοντες απεριόριστες μαστίχες και μαύρος καφές. Οι συμμετέχοντες εκμεταλλεύτηκαν πλήρως αυτό το γεγονός με το να τρώνε μέχρι και 40 πακέτα μαστίχας την ημέρα και να πίνουν μέχρι και 15 ποτήρια μαύρο καφέ.

Αποτέλεσμα

Όσοι παρέμειναν μέχρι το τέλος του πειράματος έχασαν το 25% του βάρους τους. Επίσης εμφανίστηκε τάση αδυναμίας προς την αναιμία. Μειώθηκε (και σε πολλές περιπτώσεις εξαφανίστηκε) η σεξουαλική επιθυμία για πολλούς άντρες. Ταυτοχρόνως οι συμμετέχοντες είχαν τάσεις κατάθλιψης από την έλλειψη σωστού φαγητού. Στην αρχή οι άντρες παρατηρήθηκαν να έχουν ισχυρές πολιτικές απόψεις και μεγάλη ενεργητικότητα. Κατά την διάρκεια του πειράματος δεν γινόντουσαν καθόλου συζητήσεις ούτε για τον έρωτα ούτε για την σεξουαλική επαφή. Αντίθετα, το μόνο που συζητιόταν ήταν η τροφή. Μάλιστα πολλοί άντρες κοιτούσαν βιβλία μαγειρικής με πορνογραφικό ενδιαφέρον.
Γιούρι Μπορζακόφσκι

Βιογραφία

Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1981 στο Κράτοβο της Ρωσίας (τότε έδαφος της Σοβιετικής Ένωσης) και πήρε το όνομά του από τον Ρώσο κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν. Το 1998 αναδείχτηκε τρίτος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων με χρόνο 1:47,71 και το επόμενο έτος αναδείχτηκε νικητής στην κούρσα των 800 μ. στο πλαίσιο της διοργάνωσης του Μπρούνο Ζάουλι με 1:48,53.
To 2000, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου κατετάγη έκτος, ενώ το 2001 ο Ρώσος δρομέας κέρδισε τον πρώτο του μεγάλο τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Το ίδιο έτος κατέκτησε την πρώτη θέση σε αγώνα της σειράς του Golden League της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Βέλγιο, πραγματοποιώντας τον καλύτερο χρόνο παγκοσμίως για εκείνη τη χρονιά (1:42,47), καταρρίπτοντας παράλληλα το ρωσικό και ευρωπαϊκό ρεκόρ κάτω των 23 ετών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα των 800 μέτρων, σημειώνοντας στον τελικό, χρόνο 1:44,45, επίδοση που τον έφερε μπροστά από τον Κενυάτη Μπουλαενί Μουλαουτζί και τον Δανό Γουίλσον Κίπκετερ. 
Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Ελσίνκι καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση, ενώ τον Μάρτιο του 2006 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που διεξήχθη στην πατρίδα του, επιτυχία που επανέλαβε το 2007 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Οζάκα. Το 2008 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, όπου δεν κατάφερε να υπερασπιστεί το χρυσό που κατείχε από την προηγούμενη διοργάνωση, καθώς αποκλείστηκε στους ημιτελικούς.
Το 2009 ο Μπορζακόφσκι διακρίθηκε στο Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κλειστού και Ανοικτού Στίβου (χάλκινο μετάλλιο και τέταρτη θέση αντίστοιχα), ενώ το 2010 υπέστη σοβαρό τραυματισμό που τον άφησε εκτός δράσης για το μεγαλύτερο διάστημα της χρονιάς. Επανέκαμψε το 2011 αποσπώντας το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου της Νότιας Κορέας και κερδίζοντας επιπλέον τον τίτλο του καλύτερου αθλητή της χρονιάς στη Ρωσία (από κοινού με την αθλήτρια του ύψους Άννα Τσιτσέροβα). Το επόμενο έτος συμμετείχε για τέταρτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ωστόσο έμεινε εκ νέου εκτός τελικού, φτάνοντας μέχρι την ημιτελική σειρά.
Σε εγχώριο επίπεδο, κυριάρχησε επί σειρά ετών στο αγώνισμα των 800 μέτρων, επιτυγχάνοντας να αναδειχθεί 7 φορές πρωταθλητής Ρωσίας στον ανοικτό στίβο και άλλες τρεις στο αντίστοιχη διοργάνωση του κλειστού στίβου.
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργή δράση, ανέλαβε την αντιπροεδρία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Στίβου.
Βασιλεύς Γεώργιος Α' (γλυπτό του 1884)

Περιγραφή

Ακαδημαϊκή, κατά μέτωπο, προτομή κοντά στο κλασικιστικό ιδίωμα, με έντονες ρεαλιστικές επιρροές. Η στρατιωτική στολή με τα παράσημα με την οποία παρουσιάζεται ο βασιλιάς Γεώργιος, παραπέμπει στην στρατιωτική του ιδιότητα, στο ευρύτερο ιδεαλιστικό πλαίσιο μιας φιλοπάτριδος και αξιόμαχης μοναρχίας.
Δυναστεία των Χαμαμιδών

Ιστορία

Το 1014 ο Χαμάντ Ιμπν Μπουλουγκίν, ένας Βερβέρος που τοποθετήθηκε κυβερνήτης του κεντρικού Μαγκρέμπ, ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τους Ζιρίδες, οι οποίοι κυβερνούσαν ολόκληρο το Μαγκρέμπ από το Μαρόκο ως την Τυνησία, και αναγνωρίστηκε από τον Αμπασίδη Χαλίφη της Βαγδάτης. Οι Ζιρίδες  έστειλαν στρατό, όμως δύο χρόνια αργότερα υπογράφηκε ειρήνη, παρόλο που οι Ζιρίδες αναγνώρισαν τη νομιμότητα των Χαμαμιδών μόλις το 1018.
Ο Χαμάντ ίδρυσε νέα πρωτεύουσα στο Μπενί Χαμάντ. Με την εχθρικότητα των Μπανού Χαλίλ να αυξάνεται, υποκινούμενη από τους αντίπαλους Φατιμίδες Χαλίφηδες της Αιγύπτου, μεταφέρθηκαν στην Μπετζάια (Béjaïa), η οποία έγινε μία από τις πλέον ακμάζουσες πόλεις της μεσαιωνικής Μεσογείου (1052).
Κλείσιμο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών

Στην αμερικανική πολιτική, το κλείσιμο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης ή κλείσιμο της Κυβέρνησης είναι μια κατάσταση στην οποία η κυβέρνηση αναστέλλει της δημόσιες λειτουργίες της εκτός από αυτές που θεωρούνται απαραίτητες. Γενικά, οι υπηρεσίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών οι οποίες συνεχίζουν να είναι ενεργές παρά την παύση είναι η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και τα παρακλάδια της, οι ιατρικές υπηρεσίες των ομοσπονδιακών εγκαταστάσεων, η ταχυδρομική υπηρεσία, οι ένοπλες δυνάμεις, ο έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας και οι φυλακές.
Αρριχίων ο Φιγαλεύς

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την αρκαδική πόλη της Φιγαλείας ( στη σύγχρονη εποχή υπάγεται στα όρια του νομού Ηλείας ) και όντας φημισμένος αθλητής του παγκρατίου κατάφερε να επικρατήσει στο συγκεκριμένο αγώνισμα κατά τις διοργανώσεις του 572 και του 568 π.Χ. Το 564, υπερασπιζόταν στην Ολυμπία για δεύτερη φορά τον τίτλο του. Κατάφερε να προκριθεί στον τελικό και κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης δέχτηκε μια άκρως επικίνδυνη λαβή από τον αντίπαλό του. Συγκεντρώνοντας τις τελευταίες δυνάμεις του, ο Αρριχίων κατάφερε να εξαρθρώσει το πέλμα του αντιπάλου του αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί την ίδια στιγμή που ο ίδιος ξεψυχούσε. Παρά το γεγονός πως ο Αρκάς παλαιστής ήταν νεκρός, οι Ελλανοδίκες τον ανακήρυξαν νικητή. Κατά τον Φλάβιο Φιλόστρατο, η άρνηση του Αρριχίωνα να παραιτηθεί παρά τη δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε - και η οποία του κόστισε την ίδια του τη ζωή - οφείλεται σε παραίνεση του προπονητή του, Ερυξία.

Ιστορικές μαρτυρίες

[8-40.1- 40.2]  Φιγαλεῦσι δὲ ἀνδριάς ἐστιν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς Ἀρ<ρα>χίωνος τοῦ παγκρατιαστοῦ, τά τε ἄλλα ἀρχαῖος καὶ οὐχ ἥκιστα ἐπὶ τῷ σχήματι: οὐ διεστᾶσι μὲν πολὺ οἱ πόδες, καθεῖνται δὲ παρὰ πλευρὰν αἱ χεῖρες ἄχρι τῶν γλουτῶν. πεποίηται μὲν δὴ ἡ εἰκὼν λίθου, λέγουσι δὲ καὶ ἐπίγραμμα ἐπ' αὐτὴν γραφῆναι: καὶ τοῦτο μὲν ἠφάνιστο ὑπὸ τοῦ χρόνου, τῷ δὲ Ἀῤῥαχίωνι ἐγένοντο Ὀλυμπικαὶ νῖκαι δύο μὲν Ὀλυμπιάσι ταῖς πρὸ τῆς τετάρτης καὶ πεντηκοστῆς, ἐγένετο δὲ καὶ ἐν αὐτῇ σὺν δικαίῳ τε ἐκ τῶν Ἑλλανοδικῶν καὶ Ἀῤῥαχίωνος αὐτοῦ τῇ ἀρετῇ.
[40.2]ὡς γὰρ δὴ πρὸς τὸν καταλειπόμενον ἔτι τῶν ἀνταγωνιστῶν ἐμάχετο ὑπὲρ τοῦ κοτίνου, ὁ μὲν προέλαβεν ὅστις δὴ ὁ ἀνταγωνιζόμενος καὶ τοῖς ποσὶ τὸν Ἀῤῥαχίωνα εἶχεν ἐζωκὼς καὶ τὸν τράχηλον ἐπίεζεν ἅμα αὐτοῦ ταῖς χερσίν: ὁ δὲ Ἀῤῥαχίων ἐκκλᾷ τῶν ἐν τῷ ποδὶ τοῦ ἀνταγωνιζομένου δάκτυλον, καὶ Ἀῤῥαχίων τε τὴν ψυχὴν ἀφίησιν ἀγχόμενος καὶ ὁ ἄγχων τὸν Ἀῤῥαχίωνα ὑπὸ τοῦ δακτύλου τῆς ὀδύνης κατὰ τὸν καιρὸν ἀπαγορεύει τὸν αὐτόν. Ἠλεῖοι δὲ ἐστεφάνωσάν τε καὶ ἀνηγόρευσαν νικῶντα τοῦ Ἀῤῥαχίωνος τὸν νεκρόν. αν. - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 8. Ἠλιακῶν Β' 
  
 [40.1] Στην αγορά της Φιγαλίας υπάρχει ανδριάντας του παγκρατιαστή Αρραχίωνα με αρχαϊκά γνωρίσματα, μεταξύ των άλλων στη στάση: τα πόδια του δεν έχουν την κανονική διάσταση και τα χέρια πέφτουν παρά τα πλευρά ως τους γλουτούς• ο ανδριάντας είναι λίθινος καιί λένε πως είχε και επιγραφή, η οποία με τον καιρό εξαφανίστηκε. Ο Αρραχίων είχε κερδίσει δυο ολυμπιακές νίκες πριν από την πεντηκοστή τέταρτη ολυμπιάδα και μια τρίτη κατά την πεντηκοστή τέταρτη, την οποία οφείλει στην κρίση των Ελλανοδικών, άλλα και στην προσωπική του ικανότητα.

[40.2] Καθώς δηλαδή αντιμετώπιζε για τον κότινο της νίκης τον τελευταίο ανταγωνιστή του, εκείνος, όποιος κι αν ήταν, πρόλαβε και έζωσε με τα πόδια του, τον Αρραχίωνα, ενώ έσφιγγε με τα χέρια το λαιμό του• ο Αρραχίων έσπασε ένα δάχτυλο του ποδιού του αντιπάλου του• έτσι ταυτόχρονα ο Αρραχίων ξεψύχησε πνιγμένος, ενώ ο αντίπαλός του που τον έπνιξε λιποθύμησε από τον πόνο• οι Ηλείοι ανακήρυξαν νικητή το νεκρό Αρραχίωνα, τον όποιο στεφάνωσαν.
Ροδόλφος Β΄ της Αυστρίας

Νεανικά έτη

Γεννήθηκε στο Ράινφελντεν της Σουαβίας και ήταν ο δεύτερος (από τους επιζώντες της ενηλικίωσης) γιος του Ροδόλφου Γ΄ κόμη του Άψμπουργκ και της πρώτης συζύγου του Γερτρούδης, κόρης του Μπούρκχαρντ Ε΄ κόμη του Χόενμπεργκ.
Το 1273 ο πατέρας του εκλέχθηκε βασιλιάς της Γερμανίας ως Ροδόλφος Α΄, ο πρώτος Αψβούργος σε αυτό το αξίωμα. Το 1276 κατέλαβε τα πολύτιμα δουκάτα της Αυστρίας, Στυρίας, Καρινθίας από τον Ότακαρ Β΄ Πρεμυσλιδών της Βοημίας. Το 1278 στη μάχη του Μάρσφελντ, ο Ότακαρ Β΄ νικήθηκε και σκοτώθηκε και το 1282 ο Ροδόλφος Α΄ ενέδυσε τους γιους του Αλβέρτο Α΄ και Ροδόλφο Β΄ με το αξίωμα του δούκα της Αυστρίας και Στυρίας. Ωστόσο το 1283 στο Ράινφελντεν ο Ροδόλφος Β΄ συμφώνησε να παραιτηθεί υπέρ του αδελφού του.
Ως ανταμοιβή του υποσχέθηκαν την υποψηφιότητα για βασιλιά της Γερμανίας και του δόθηκε ο ψιλός τίτλος του δούκα της Σουαβίας. Ο τελευταίο δούκας της Κορραδίνος είχε σκοτωθεί το 1268 και οι Αψβούργοι είχαν διάφορες μικρές περιοχές εκεί, οι οποίες αργότερα ονομάστηκαν συνοπτικά Πέραν Αυστρία. Για να συμφιλιωθούν με τους Πρεμυσλίδες, ο Ροδόλοφος Β΄ νυμφεύτηκε την κόρη του Ότακαρ Β΄.
Απεβίωσε αιφνίδια 20 ετών στην Πράγα, στην αυλή του Βεντσεσλάου Β΄ της Βοημίας, συζύγου της αδελφής του Ιουδήθ. Σε λίγο γεννήθηκε ο γιος του Ιωάννης. Ο Αλβέρτος Α΄ δεν αντάμειψε επαρκώς την παραίτηση του δικαιώματος του αδελφού του και αυτό προκάλεσε τη σύγκρουση του Ιωάννη με τον θείο του. Τελικά ο Ιωάννης σκότωσε τον Αλβέρτο Α΄.
Αδούλωτοι σκλάβοι

Πληροφορίες

Ο Μάριος Πλωρίτης άρχισε να σκηνοθετεί την ταινία, αλλά σταμάτησε, επειδή φοβόταν το ενδεχόμενο αποτυχίας. Την ολοκλήρωσε ο Βίων Παπαμιχάλης. Είναι η πρώτη εμφάνιση στον κινηματογράφο για την Έλλη Λαμπέτη και τον Ζώρα Τσάπελη. Και η πρώτη ταινία για την οποία έγραψε μουσική ο Μάνος Χατζιδάκις.
Η πανέμορφη τότε Αρετή Παπούλια που δεν συνέχισε μετά ως ηθοποιός είναι η μητέρα της σημερινής μεγάλης μας ηθοποιού Ελένης Κοκκίδου.
Nord Aviation

Η Nord Aviation ήταν μία κρατική Γαλλική εταιρεία κατασκευής αεροσκαφών. Δημιουργήθηκε την 1 Οκτωβρίου 1954 με την εξαγορά της SFECMAS από την S.N.C.A.N. (Société Nationale de Constructions Aéronautiques du Nord). Η εταιρεία είχε την έδρα της στο κέντρο της Γαλλίας, στο αεροδρόμιο του Μπουρζές (Bourges). Το 1970 η Nord Aviation συγχωνεύτηκε με την Sud Aviation για να δημιουργηθεί η Société Nationale d'Industrie Aérospatiale (SNIAS), που αργότερα μετονομάστηκε σε Aérospatiale και η οποία τελικά συγχωνεύτηκε με την Ευρωπαϊκή εταιρεία αεροδιαστημικής EADS το 2000.
Ξενοδοχείο Νεγκρέσκο

Ιστορία

Το Ξενοδοχείο «Νεγκρέσκο» της Νίκαιας χτίστηκε το 1912, σύμφωνα με τη τεχνοτροπία της Μπελ Επόκ από τον Ρουμάνο Ανρί Νεγκρέσκου (Henri Negrescu, 1868 – 1920). O Nεγκρέσκου γεννήθηκε το 1868 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας και ήταν γιος ενός τσιγγάνου πανδοχέα και βιολονίστα, ο οποίος είχε εγκατασταθεί από το 1893 στο Μόντε Κάρλο.
Σε ηλικία 15 ετών, ο Ανρί Νεγκρέσκου έφυγε από τη Ρουμανία και εγκαταστάθηκε αρχικά στο Παρίσι και αργότερα στο Μονακό και τη Νίκαια, όπου απέκτησε κύρος και πλούτο και έγινε διευθυντής του Καζίνο της Νίκαιας. Τότε αποφάσισε να κατασκευάσει το πολυτελές ξενοδοχείο «Νεγκρέσκο», αντάξιο της διεθνούς πελατείας του. Εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει τη γαλλική υπηκοότητα με το όνομα Ανρί Νεγκρέσκο, που έδωσε και στο ξενοδοχείο του.
Ο Νεγκρέσκο ανέθεσε το σχεδιασμό και την κατασκευή του ξενοδοχείου στον ολλανδικής καταγωγής αρχιτέκτονα Édouard-Jean Niermans (1859 – 1928), ενώ στον Γουστάβο Άιφελ (1832 – 1923), κατασκευαστή του Πύργου του Άιφελ στο Παρίσι, ανέθεσε την κατασκευή του πελώριου ροζ θόλου, που δεσπόζει σήμερα στην παραλιακή λεωφόρο της Νίκαιας.
Ο εντυπωσιακός πολυέλαιος, που κοσμεί το λόμπι του ξενοδοχείου και αποτελείται από 16.309 κρύσταλλα Μπακαρά (Baccarat), είχε παραγγελθεί από τον Τσάρο Νικόλαο Β΄, αλλά με την έκρηξη της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία δεν μπόρεσε ποτέ να τον παραλάβει.
Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και δύο μόλις χρόνια μετά τα εγκαίνια του «Νεγκρέσκο», ο Ανρί Νεγκρέσκο χρεοκόπησε και το ξενοδοχείο του μετατράπηκε σε νοσοκομείο. Μετά το τέλος του πολέμου, το «Νεγκρέσκο» πουλήθηκε σε μια βελγική εταιρεία, ενώ ο Ανρί Νεγκρέσκο πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, το 1920, στο Παρίσι σε ηλικία 52 ετών.
Το 1957, η νέα ιδιοκτήτρια του «Νεγκρέσκο» Ζαν Ωζιέ (Jeanne Augier) αποκατέστησε το ξενοδοχείο στις παλιές δόξες του και το διακόσμησε με θαυμαστά έργα τέχνης, έτσι ώστε να το μετατρέψει πραγματικά σε ζωντανό μουσείο, που μπορούσε να ικανοποιεί τις αισθητικές απαιτήσεις της κοσμικής πελατείας του.

Διάσημοι επισκέπτες

Τα εγκαίνια του «Νεγκρέσκο» έγιναν στις 8 Ιανουαρίου 1913 και αμέσως προσήλκυσε μεγιστάνες του πλούτου και διασημότητες από όλο τον κόσμο. Στα εκατό περίπου χρόνια λειτουργίας του, πέρασαν από τα σαλόνια του οι διασημότερες προσωπικότητες, πολιτικοί και καλλιτέχνες.
Ανάμεσα σ' αυτούς συγκαταλέγονται οι κροίσοι της εποχής: οι Βάντερμπιλντ, οι Ροκφέλερ και οι Σίνγκερ, καθώς και η βασίλισσα Αμελί της Πορτογαλίας, οι Μεγάλοι Δούκες Βλαντιμίρ και Ντιμίτρι, αλλά και σύγχρονες διασημότητες, όπως ο Έλτον Τζον, η Ισπανίδα υψίφωνος Μονσεράτ Καμπαγιέ κ. ά.
Στέφανος Νάτσης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Στέφανος Νάτσης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αίωνα στο Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας. Ήταν συγγενής του Μακεδονομάχου οπλαρχηγού Ευάγγελου Νάτση. Συγκρότησε ένοπλο σώμα του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε κατά των Βουλγαρικών σωμάτων στις περιοχές Φλώρινας, Αμυνταίου και Έδεσσας καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Για τη δράση του, φυλακίστηκε στις φυλακές Μοναστηρίου μαζί με το Γρηγόριο Βαϊνά, το Χρήστο Παναγιωτίδη και το Δήμο Ευαγγέλου.
Α.Ο. Μυκόνου

Ο παλαιός σύλλογος

Ποδοσφαιρική ομάδα από τη Μύκονο αναφέρεται και παλιότερα με το παραπλήσιο όνομα «Α.Ο. Μύκονος», και είχε μετάσχει στη Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς το 1970-71. Πρωτοαναφέρεται στις 27 Σεπτεμβρίου του 1970 όταν υποδέχτηκε σε φιλικό αγώνα την ομάδα "Α.Σ. Πρωτεύς Χαλκηδόνος Νικαίας", με την οποία ήρθε ισόπαλος 2-2: "Ο Πρωτεύς ισόπαλος του ΑΟ Μυκόνου 2-2... Ο Πρωτεύς ευχαριστεί το Δ.Σ. του Α.Ο. Μυκόνου δια την υποδοχήν και την φιλοξενίαν". 
Εν συνεχεία έγινε μέλος της Ε.Π.Σ. Πειραιώς το Νοέμβριο του 1970: "Ειδοποιούνται τα κάτωθι σωματεία όπως εντός δεκαημέρου υποβάλλουν εις την ΕΠΣΠ τα δικαιολογητικά τους, προς εγγραφήν: Αετός Κορυδαλλού, Α.Ο. Μύκονος, ..." Αρχικά, είχε αναφερθεί ως υποψήφιος ένταξης στη Γ΄ ΕΠΣΠ ο "Απόλλων Μυκόνου", "εφόσον νομιμοποιηθή υπό της Γ.Γ.Α. και επισκευασθή το γήπεδο που διαθέτει" αλλά τελικά εντάχθηκε ο Α.Ο. Μύκονος.
Ο σύλλογος δεν είχε κατάλληλο γήπεδο αλλά προκειμένου να μετάσχει στο πρωτάθλημα δέχτηκε κατά τον α΄ γύρο να δώσει όλους τους αγώνες του εκτός έδρας: "Η διοίκησις του σωματείου "Μύκονος" γνωρίζει ότι αποδέχεται να δώση όλες τις συναντήσεις του α΄ γύρου, του πρωταθλήματος γ΄ ερασιτεχνικής, εκτός έδρας και εφόσονο το γήπεδον Μυκόνου ετοιμασθή εγκαίρως, αγωνισθή στην έδρα της καθ' όλον τον β΄ γύρον." 
Τελικά, ως γηπεδούχος αγωνίστηκε στη Σύρο και τερμάτισε στην 9η και τελευταία θέση του Α΄ ομίλου με 20 β. (15-30) και τρεις μηδενισμούς. Στην πρώτη αυτή ομάδα αγωνίζονταν μεταξύ άλλων οι: Γρυπάρης, Γρηγοριάδης, Κατσαμόρας, Καρυδόπουλος, Μαρογιάννης, Γανωτής, Παπουτσάς, Ζουγανέλλης Ι και ΙΙ, Τσόγκος, Καρύδας. Την επόμενη σεζόν 1971-72 δεν κατέβηκε στο πρωτάθλημα και μηδενίστηκε σε όλα τα ματς. Μοιραία, τον Ιούλιο του 1972 διαγράφηκε από την ΕΠΣΠ. Τα επόμενα χρόνια δεν αναφέρεται κάποια επίσημη δραστηριότητα του συλλόγου.

Ο νέος σύλλογος

Ο νέος Α.Ο. Μυκόνου (ποδοσφαιρικό τμήμα) επανιδρύθηκε το 1981 και από τη σεζόν 1981-82 συμμετέχει στις διοργανώσεις της νεοϊδρυθείσας τότε Ε.Π.Σ. Κυκλάδων έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο. Έχει κατακτήσει έξι φορές το πρωτάθλημα και οκτώ φορές το κύπελλο Κυκλάδων, τις πέντε συνεχόμενες (1999 ως 2003). Έχει αγωνιστεί πολλές σεζόν στη Δ΄ Εθνική, από την οποία υποβιβάστηκε το 2011-12. Το 2013 κέρδισε το πρωτάθλημα Κυκλάδων ξανά και στη συνέχεια  την άνοδο στη Γ' Εθνική μέσω του ειδικού πρωταθλήματος. Έτσι το 2013-14 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην 3η κατηγορία απ'όπου υποβιβάστηκε ξανά στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων.

Καλαθοσφαίριση

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Ο. Μυκόνου ιδρύθηκε το 1989 και διατηρεί τμήμα ανδρών που αγωνίζεται στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων. Επίσης, λειτουργούν τμήματα υποδομών: παίδων και κορασίδων.

Στίβος

Ο Α.Ο. Μυκόνου ανήκει στην "ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Κυκλάδων", έχει πάρει μέρος στους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες Στίβου, ενώ διοργανώνει την ετήσια αθλητική εκδήλωση "Δήλεια", για εφήβους-παίδες αθλητές/αθλήτριες.
Περιστερά

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

- Το σφαιρωτό σμήνος NGC 1851 ή Dunlop 508 έχει φαινόμενη διάμετρο 11΄ και φαιν.μέγεθος 7,3. Περιέχει μία πηγή ακτίνων Χ.
- Ο γαλαξίας NGC 1808 με φαιν.μέγεθος 9,9 (επίσης στο δυτικό μέρος του αστερισμού) είναι ραβδωτός σπειροειδής τύπου Σίφερτ (Seyfert). Αυτός και ο γειτονικός του σπειροειδής NGC 1792 υπολογίζεται ότι απέχουν από τη Γη 40 εκατομμύρια έτη φωτός.
Μπάρνιμ Ζ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Βερόνικα των Χοεντσόλερν, κόρης τού Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.
Το 1405 απεβίωσε ο πατέρας του και το 1415 ο θείος του Βάρτισλαβ Η΄ δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (μικρότερος αδελφός τού Μπάρνιμ ΣΤ΄). Τον διαδέχθηκε με τον μικρότερο αδελφό του Βάρτισλαβ Θ΄ και τον γιο τού Βάρτισλαβ Η΄, τον Μπάρνιμ Η΄. Το 1425 διαίρεσαν την Πομερανία-Βόλγκαστ: ο Μπάρνιμ Ζ΄ έλαβε το Ντεμμίν, ο Βάρτισλαβ Θ΄ το κυρίως Βόλγκαστ και ο Μπάρνιμ Η΄ το Μπαρτ.
Βοήθησε τον αδελφό του εναντίον τού Βρανδεμβούργου. Το 1450 απεβίωσε και το επόμενο έτος απεβίωσε και ο εξάδελφός του Μπάρνιμ Η΄, έτσι ο Βάρτισλαβ Θ΄ έμεινε κύριος όλου τού Βόλγκαστ.
Μαμουντζού

Διοίκηση

Η κοινότητα συναποτελείται από 6 χωριά, εκτός από την κεντρική διοίκηση, η οποία ονομάζεται επίσης Μαμουντζού. Αυτά τα χωριά είναι: Καουένι, Μτσαπερέ, Πασαμαίντι, Βαχιμπέ, Τσουντζού 1 και Τσουντζού 2.
Η κοινότητα διαιρείται επιμέρους σε 3 καντόνια: Μαμουντζού 1, Μαμουντζού 2 και Μαμουντζού 3.
Ασάγκα

Γεωγραφία

Η Ασάγκα βρίσκεται δυτικά των Σαμόα, ανατολικά του Σαβάι και ανατολικά της Φάασαλελεαγκα. Βρίσκεται στην οδό Νορθ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Πούαπούα και την Λάνο.
Άγιος Μάμας Λεμεσού

Τοποθεσία

Ο Άγιος Μάμας είναι χτισμένος σε υψόμετρο 500 μέτρων. Βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή της Πιτσιλιάς. Απέχει από την πόλη της Λεμεσού 25 χιλιόμετρα. Στα βόρεια συνορεύει με το Πελένδρι, στα δυτικά με την Τριμίκλινη, στο νοτιοδυτικά με τη Λάνια, στα νότια με τον Λιμνάτη, στα νοτιοανατολικά με το Καπηλειό και στα ανατολικά με το Καλό Χωριό και τη Ζωοπηγή.

Φυσικό περιβάλλον

Το φυσικό περιβάλλον της περιοχής περιλαμβάνει πεύκα, λάδανους, σχίνους, μυρτιές, σκλήδρους, λεύκες, ευκαλύπτους, αμπέλια, ελιές, αμυγδαλιές, λαχανικά, φρουτόδεντρα και εσπεριδοειδή.

Ιστορία

Σύμφωνα με την παράδοση το χωριό κτίστηκε  μεταξύ 7ου και 10ου αιώνα από τους Ακρίτες που προστάτευαν το νησί από τις επιθέσεις των Αράβων. Πήρε το όνομα του από τον προστάτη άγιο των Ακριτών, τον Άγιο Μάμα.
Όταν οι Τούρκοι κατέκτησαν την Κύπρο το 1571 μ.Χ., οι κάτοικοι του Άγιου Μάμα διώχθηκαν από το χωριό και μετακινήθηκαν στον περιοχή Φοινίκι, το οποίο βρίσκεται ένα χιλιόμετρο βόρεια του χωριού. Στον Άγιο Μάμα εγκαταστάθηκαν Τούρκοι. Μετά από 145 χρόνια οι κάτοικοι του Άγιου Μάμα επέστρεψαν στο χωριό τους.
Λατέρνα

Η Λατέρνα είναι ένα μουσικό όργανο που παράγει μουσική με ένα περιστρεφόμενο κύλινδρο με καρφιά, όπου το κάθε ένα από αυτά είναι και μία νότα. Χρειάζεται 800 περίπου ώρες για να δημιουργηθεί και 7000 καρφιά για τα 9 τραγούδια που παίζει.

Ιστορία της Λατέρνας

Η ιστορία της Λατέρνας είναι πολύ μεγάλη, διότι είναι απόγονος των αυτόματων οργάνων τα οποία συναντούμε ακόμη και στην Αρχαιότητα. Μέχρι τον Μεσαίωνα τα εν λόγω όργανα προορίζονταν κυρίως για τη διασκέδαση της άρχουσας τάξης. Στην Αναγέννηση άρχισαν να κατασκευάζονται σε γοργούς ρυθμούς ενώ στα χρόνια των Ναπολεόντειων Πολέμων άρχισαν να παίρνουν την τελική μορφή τους. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και ολόκληρο τον 20ο η Λατέρνα μεσουρανούσε στα λαϊκά στρώματα και προοριζόταν αποκλειστικά για τη διασκέδασή τους. Ειδικά στον τελευταίο έφτασε στο απόγειο της με πάνω από 10.000 όργανα να βρίσκονται σε κυκλοφορία.

Αρχαία Χρόνια - Μεσαίωνας

Στα Αρχαία Χρόνια και ειδικότερα τον 1ο αιώνα π.Χ. αναφέρονται για πρώτη φορά από τον μηχανικό και γεωμέτρη Ήρωνα από την Αλεξάνδρεια, οι πρώτες αυτόματες μουσικές κατασκευές.
Στον Μεσαίωνα υπάρχουν αξιόπιστες πηγές που αναφέρουν ότι αυτόματα οργανέτα έχουν δωριστεί σε αυτοκράτορες του Βυζαντίου, αλλά και σε Χαλίφηδες της Βαγδάτης.

Δεύτερο Μισό 19ου Αιώνα - Πρώτες Δεκαετίες 20ου Αιώνα

Η λατέρνα εξαπλώθηκε με πολύ γρήγορο ρυθμό στην Αμερική και την Ευρώπη, ακόμη και στην Ασία και την Αφρική (κυρίως σε Ελληνικές παροικίες και κέντρα). Ειδικά στις Ελληνικές παροικίες και κέντρα, όπως η Κωνσταντινούπολη, η Αθήνα, ο Πειραιάς, η Θεσσαλονίκη, το Κάιρο, η Αλεξάνδρεια η Σμύρνη και το Βουκουρέστι εδραιώθηκε με μεγάλη ταχύτητα ως μέσω ψυχαγωγίας και διασκέδασης. 
Στις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα ο αριθμός των λατερνών έφτανε τις 5000 περίπου στην Κωνσταντινούπολη, στην Αθήνα και στον Πειραιά.

Δικτατορία Μεταξά - Σήμερα

Κατά την διάρκεια της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά η χρήση της λατέρνας καταδιώχθηκε ως μία από τις δραστηριότητες του υποκόσμου, όπου έπρεπε να εξαλειφθεί. Αλλά το ραδιόφωνο και το γραμμόφωνο έδιναν το τέλος της λατέρνας, παίρνοντας την θέση της. 
Σήμερα υπάρχουν περίπου 200 λατέρνες στην Ελλάδα, αλλά σχεδόν όλες είναι εκτός λειτουργίας και χρειάζονται πλήρη ανακατασκευή.

Δημιουργοί της Λατέρνας στην Ελλάδα

Το 1855 στην Κωνσταντινούπολη οι Τουρκόνι, Καρμέλλο και Αρμάο, ξεκίνησαν να οργανώνουν την παραγωγή της λατέρνας και να συνθέτουν και να γράφουν την μουσική της. Οι πρώτες λατέρνες που κυκλοφόρησαν ήταν από 33 έως 42 "πλήκτρα". Στην συνέχεια δημιουργήθηκαν δύο ομάδες οι “Οργανοποιοί” που κατασκεύαζαν το όργανο και οι “Σταμπαδόροι” που έκαναν τα τραγούδια. Γνωστά ονόματα που ασχολήθηκαν με την λατέρνα στο σύνολο της, ήταν και οι Γεωργίου, Μπρίντιζι, Τριπολιτσιώτης, Πολύκαρπος, Παπανδρέου, Ντικράν, Αλή Μπέη, Ευθυμίου και Φωτίου.
Ντίνα Παπαϊωάννου

Ποιητικές Συλλογές

Η Ντίνα Παπαϊωάννου επίσης έχει γράψει 3 ποιητικές συλλογές "Γλυφό νερό", "Σε ημίφως" και "Με τα φτερά της νιότης" και ένα αφήγημα με τίτλο "Και τη νύχτα..... έρχονται οι άγγελοι"