google/wiki40b huggingface dataset:
Γουίλιαμ Λάιτ

Καταγωγή και στρατιωτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1786 στην Κουάλα Κέντα της Μαλαισίας και ήταν γιος του Άγγλου ναυτικού και εξερευνητή Φράνσις Λάιτ και της Μαρτίνα Ρόζελς η οποία ήταν πορτογαλικής ή μαλαισιανής καταγωγής. Αφού πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στη Μαλαισία στη συνέχεια μετέβη στη Βρετανία προκειμένου να σπουδάσει. Σε ηλικία 13 ετών κατετάγη ως εθελοντής στο βρετανικό ναυτικό και αργότερα σταδιοδρόμησε στον βρετανικό στρατό λαμβάνοντας μέρος στον Ιβηρικό Πόλεμο, καταφέρνοντας να φτάσει το 1814 στον βαθμό του λοχαγού. Το 1821 αποστρατεύτηκε με το βαθμό του ταγματάρχη και τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε την E. Perois. Αργότερα (το 1823) συμμετείχε ως εθελοντής στον εμφύλιο της Ισπανίας πολεμώντας στο πλευρό των φιλελευθέρων εναντίον των μοναρχικών και των Γάλλων συμμάχων τους. Ο πόλεμος έληξε μετά μερικούς μήνες με ήττα των φιλελευθέρων, ενώ ο Λάιτ τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια μάχης στην Α Κορούνια. 
Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε από κοινού με τη δεύτερη σύζυγό του, Μαίρη Μπένετ, μια σειρά ταξιδιών στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο ασχολούμενος παράλληλα με καλλιτεχνικές δραστηριότητες όπως το σκίτσο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1830 έζησε για ένα χρονικό διάστημα στην Αίγυπτο και διετέλεσε στρατολόγος Βρετανών αξιωματικών για το ναυτικό του Μωχάμετ Αλή πασά της Αιγύπτου.

Στην Αυστραλία

Το 1836 διορίστηκε από την Επιτροπή Αποικιών της Βρετανίας υπεύθυνος για την εξερεύνηση της ακτογραμμής της αποικίας της Νότιας Αυστραλίας, καθώς και για την επιλογή των τοποθεσιών όπου θα δημιουργούνταν αφενός η πρωτεύουσα της αποικίας και αφετέρου οι υπόλοιποι οικισμοί. Αναχώρησε από τη Βρετανία τον Μάιο του 1836 και στις 17 Αυγούστου του ίδιου έτους έφτασε στο νησί Καγκουρό το οποίο αποτέλεσε αρχικά τη βάση του. Μετά την αποβίβασή του στην ενδοχώρα ασχολήθηκε με την επιλογή της τοποθεσίας στην οποία θα ιδρυόταν η Αδελαΐδα: καταλυτικό ρόλο στην επιλογή αυτή έπαιξαν ο ποταμός Τόρρενς (ο οποίος εξασφάλιζε την υδροδότηση της νέας πόλης) καθώς και οι λόφοι της Αδελαΐδας. Έπειτα προέβη στον σχεδιασμό της νέας πόλης δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη χωροταξία και στη δημιουργία χώρων πρασίνου.
Το 1839 αρρώστησε από φυματίωση και απεβίωσε στις 6 Οκτωβρίου του ίδιου έτους στην Αδελαΐδα όπου και ετάφη. Τα επόμενα χρόνια, δημιουργήθηκαν στην Αδελαΐδα αρκετά μνημεία προς τιμήν του Λάιτ, ενώ το όνομά του δόθηκε σε αρκετά ιδρύματα της πόλης.
Αντράκλα

Χρήση

Χρησιμοποιείται σε σαλάτες ως δροσιστικό και θεωρείται, ως βότανο, κατάλληλο καθαρτικό του αίματος, καθώς επίσης και διουρητικό. Πολλές φορές καθίσταται ενοχλητικό στους λαχανόκηπους λόγω της αφθονίας του όπου η εκρίζωσή του θα πρέπει να γίνει πριν ανθίσει και "σποριάσει" που ομολογουμένως οι σπόροι του είναι πολυπληθείς και πολύ μικροί. Επίσης ένα είδος αντράκλας καλλιεργείται ιδιαίτερα ως καλλωπιστικό φυτό επειδή παράγει άνθη όλο το καλοκαίρι. Σημειώνεται επίσης ότι στην Ινδία είδος αντράκλας χρησιμοποιείται για επούλωση επίπονων πληγών.

Άλλα είδη

Πολλοί αντιπρόσωποι της οικογένειας των πορτουλακοειδών καλλιεργούνται ως διακοσμητικά, όπως η Πορτουλάκη η μεγανθής (Portulaca grandiflora) που είναι και αυτή μονοετής πόα με ωραία άνθη διαφόρων χρωμάτων που καλλιεργείται και στην Ελλάδα.

Λαογραφία

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας αν κάποιος μιλά γρήγορα και συνέχεια, οι συνομιλητές του να τον παρατηρούν με την ερωτηματική φράση: "γλυστρίδα έφαγες;", σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία ότι η κατανάλωση αντράκλας επιφέρει ευφράδεια και ταχύτητα λόγου.
Στέφανος Λεράς

Ιστορικά Στοιχεία

Το καλοκαίρι του 1821 έδρασε στο Ακρωτήρι ενταντίον των Οθωμανών Τούρκων σώζοντας γυναικόπαιδα και άμαχους ενώ το Μάη του 1822 συμμετείχε στην πολιορκία τούρκικου πύργου στα Κουνουπιδιανά. Το 1833 συμμετείχε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μουσταφά πασά, γενικού διοικητή, και συνελήφθη στις Μουρνιές μαζί με άλλους και απαγχονίστηκε.

Σπήλαιο του Λερά

Στην περιοχή του Σταυρού Χανίων υπάρχει ένα σπήλαιο το οποίο ονομάζεται "Σπήλαιο του Λερά" στο οποίο είχε βρει καταφύγιο για κάποιο χρονικό διάστημα ο Λεράς, εξ ου και η ονομασία του.
The Last in Line

Τραγούδια

1. We Rock (Dio) - 4:33

2. The Last in Line (Dio, Campbell, Bain) - 5:46

3. Breathless (Dio, Campbell) - 4:09

4. I Speed at Night (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 3:26

5. One Night in the City (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 5:14

6. Evil Eyes (Dio) - 3:38

7. Mystery (Dio, Bain) - 3:55

8. Eat Your Heart Out (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 3:50

9. Egypt (The Chains Are On) (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 7:01
Ιωάννης Καζιμίρ της Σαξονίας-Κόμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1584 την Άννα των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου εκλέκτορα της Σαξονίας. Το 1593 την συνέλαβε για μοιχεία· ένα δικαστήριο στην Ιένα ακύρωσε τον γάμο και τη φυλάκισε ισόβια.
Το 1599 ο Ιωάννης-Καζιμίρ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Γουέλφων, κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Αμεδαίος του Σαλούτσο

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φρειδερίκου Β΄ μαρκήσιου τού Σαλούτσου και της Βεατρίκης, κόρης τού Ούγου κόμη της Γενεύης. 
Από τη μεριά της μητέρας του ήταν ανιψιός τού Κλήμη Ζ΄, πάπα στην Αβινιόν. Έτσι στις 4 Νοεμβρίου 1383 τοποθετήθηκε επίσκοπος τού Βαλένς & Ντη και σε λιγότερο από δύο μήνες προήχθη στη θέση τού καρδινάλιου-ανιψιού τού Κλήμη Ζ΄, ως καρδινάλιος-διάκονος της Σάντα Μαρία Νουόβα. Το 1403 διορίστηκε καμεράριος (αρχιθαλαμηπόλος, camerlengo) τού ιερού Συλλόγου των καρδιναλίων. Όταν ο Αντίπαπας Βενέδικτος ΙΓ΄ τον εκτόπισε στις 21 Οκτωβρίου 1408, ο Αμεδαίος τον εγκατέλειψε. Έπειτα ο καρδινάλιος συμμετείχε στη Σύνοδο της Πίζας, η οποία εξέλεξε τον Αλέξανδρο Ε΄ Φιλάργη από την Κρήτη ως νέο πάπα. Επίσης ταξίδευσε στην Κωνστάντσα για τη Σύνοδο στην πόλη αυτή και εκεί συμμετείχε στον Σύλλογο των καρδιναλίων, που εξέλεξε τον πάπα Μαρτίνο Ε΄. 
Έπειτα παό το τέλος τού Δυτικού Σχίσματος, ο Αμεδαίος κράτησε τη θέση τού καμεράριου ως το τέλος του το 1419.
Έπος του Γκιλγκαμές

Ιστορία

Η υποτιθέμενη περίοδος βασιλείας του Γκιλγκαμές πιστεύεται ότι ήταν περίπου το 2500 π.Χ., 400 χρόνια νωρίτερα από τις αρχαιότερες γραπτές πηγές. Ωστόσο, η ανακάλυψη αρχαιολογικών ευρημάτων που συνδέονται με το βασιλιά Άγκα της πόλης Κις, ο οποίος αναφέρεται μέσα στο έπος, αποτελούν ενδείξεις για το ότι ο Γιλγαμές ίσως να ήταν και ιστορικό πρόσωπο.
Η ενδέκατη πινακίδα από το έπος του Γιλγαμές αναφέρεται στο μύθο του Κατακλυσμού, ο οποίος αντλεί τα περισσότερα στοιχεία από το Έπος του Ατραχάσις. Kάποιες φορές προσέθεταν και μια δωδέκατη πινακίδα στο υπόλοιπο έπος, που αποτελούσε τη συνέχεια της ενδέκατης, αλλά σίγουρα ήταν μεταγενέστερη από τις υπόλοιπες, καθώς έχει διαφορετικό τρόπο γραφής και δεν ακολουθεί την αλληλουχία των υπόλοιπων πινακίδων.
Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου

Αγαλματίδιο βράβευσης

Το αγαλματίδιο βράβευσης που απονέμεται από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου στις τελετές από το 2015 και έπειτα, φιλοτέχνησε ο Σταύρος Τακτικός και η Ευαγγελία Μούρτζη, στα πλαίσια διαγωνισμού για τον επανασχεδιασμό του, που διεξήχθη μεταξύ των φοιτητών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, στα τέλη του 2014.

Κατάλογος απονομής βραβείων ανά χρονιά

Η ακαδημία έχει απονέμει βραβεία στις παραπάνω κατηγορίες βράβευσης τα τελευταία 8 χρόνια, από το 2010 και έπειτα. Παρακάτω αναγράφονται οι νικητές ανά χρονιά.
Μονολιθικές εκκλησίες του Ιβάνοβο

Τοποθεσία

Οι μονολιθικές εκκλησίες του Ιβάνοβο βρίσκονται ένα χιλιόμετρο ανατολικά του χωριού Ιβάνοβο, στην περιφέρεια (ομπλάστ) Ρούσε, 22 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της παραδουνάβιας πόλης Ρούσε, στη βόρεια Βουλγαρία. Στην περιοχή βρίσκονται και τα ερείπια του κάστρου Τσερβέν. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν μεγάλη πόλη με στρατηγική σημασία και φιλοξένησε μια επισκοπή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας. Το Βέλικο Τάρνοβο, η μεσαιωνική πρωτεύουσα της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, βρίσκεται πρίπου 90 χλμ. νότια του Ιβάνοβο.

Ιστορία

Γύρω στα τέλη του 12ου αιώνα ερημίτες κατοίκησαν τις φυσικές σπηλιές του βουνού και ακολούθως έσκαψαν μεμονωμένες κάμαρες στον μαλακό ασβεστόλιθο. Από αυτές τις κάμαρες ο ερημίτης Ιωακείμ, μετέπειτα Πατριάρχης Βουλγαρίας, ίδρυσε από τη Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Οι κάμαρες επικοινωνούσαν μέσω μικρών στοών (σήμερα πολλές από αυτές τις στοές έχουν καταρρεύσει).
Το τέως αυτοκρατορικό μοναστήρι, στους κτήτορες του οποίου περιλαμβάνονταν και οι δύο Βούλγαροι τσάροι (αυτοκράτορες) Ιβάν Ασέν ο 2ος και Ιβάν Αλεξάνταρ, χτίστηκε ανάμεσα στον 13ο και τον 17ο αιώνα στην άκρη μιας απότομης πλαγιάς πάνω από τις όχθες του ποταμού Ρουσένσκι Λομ. Χάρη στη βοήθεια των αυτοκρατόρων εργάστηκαν για τη διακόσμηση της μονής οι πιο ξακουστοί Βούλγαροι καλλιτέχνες της εποχής της Σχολής του Τάρνοβο.
Σε έξι από τις εκκλησίες και παρεκκλήσια του συγκροτήματος διατηρούνται ακόμα νωπογραφίες του 13ου και του 14ου αιώνα. Τα ονόματα των δημιουργών τους έχουν πλέον χαθεί.

Η μονολιθική εκκλησία της Παναγίας

Η κεντρική εκκλησία της μονής, στην οποία βρίσκονται οι περίφημες νωπογραφίες, είναι αφιερωμένη στην Παναγία και συχνά αποκαλείται απλά «τσαρκβάτα» (η λέξη εκκλησία στα βουλγαρικά). Βρίσκεται 38 μέτρα πάνω από τον δρόμο, λαξευμένη μέσα στον βράχο και περιλαμβάνει νάρθηκα, κυρίως ναό και ένα παρακείμενο παρεκκλήσι.
Η εκκλησία έχει μήκος γύρω στα 16 μέτρα, 4 μ. πλάτος και μόλις 2,15 μ. ύψος. Οι τοιχογραφίες της  αναπαριστούν τις τελευταίες επτά ημέρες της ζωής του Χριστού και τη ζωή του Ιωάννη του Πρόδρομου. Στον νάρθηκα βρίσκονται πορτραίτα του τσάρου Ιβάν Αλεξάνταρ, της τσαρίνας Θεοδώρας και μερικών αγίων. Οι νωπογραφίες του παρεκκλησιού απεικονίζουν τη ζωή πρώιμων Σύριων χριστιανών ασκητών.
Στις 22 Οκτωβρίου του 1979 οι μονολιθικές εκκλησίες του Ιβάνοβο αναγνωρίστηκαν από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Μέχρι τότε οι νωπογραφίες απειλούνταν από το φως, της υγρασία, τις μεταβολές της θερμοκρασίας και κυρίως τον αυξανόμενο αριθμό τουριστών. Για τον λόγο αυτό, κατά τη δεκαετία  του '80 απαγορεύτηκε η πρόσβαση στο κοινό. Με το γύρισμα του αιώνα οι τοιχογραφίες αναπαλαιώθηκαν με την οικονομική συνεισφορά της UNESCO και το 2002 άνοιξαν ξανά για το κοινό.
Άστεγοι ερωτευμένοι

Υπόθεση

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, στην Ουάσινγκτον η Κόνι Μίλιγκαν (Τζιν Άρθουρ) αποφασίζει να βρει συγκάτοικο προκειμένου να τη βοηθήσει με την πληρωμή του ενοικίου του διαμερίσματός της. Παρά το γεγονός ότι η Κόνι ζητάει γυναίκα συγκάτοικο, ο νέος ένοικος είναι ο ηλικιωμένος Μπέντζαμιν Ντινγκλ (Τσαρλς Κόμπερν) που έχει έρθει στην Ουάσινγκτον για επαγγελματικό ταξίδι. Η σχέση μεταξύ των δυο τους είναι από την αρχή τους δύσκολο λόγω των διαφορετικών τους προσωπικοτήτων και του γεγονότος ότι ο Ντινγκλ έχει την τάση να εμπλέκεται στις υποθέσεις της. Η συγκατοίκησή τους χειροτερεύει όταν ο Ντινγκλ υπενοικιάζει την κρεβατοκάμαρά του στον νεαρό λοχία Τζο Κάρτερ (Τζόελ ΜακΚρέι), ο οποίος πρόκειται να μείνει στο σπίτι για λίγες μέρες πριν φύγει για το μέτωπο. Η Κόνι αποκρύπτει από τον αρραβωνιαστικό της Τσαρλς Πέντεργκαστ (Ρίτσαρντ Γκέινς) το γεγονός ότι συγκατοικεί με δυο άνδρες, ενώ ο Ντιγκλ προσπαθεί να σπρώξει την Κόνι στην αγκαλιά του Τζο.

Πληροφορίες παραγωγής

Πρόκειται για την τελευταία ταινία του Στίβενς για την Columbia Pictures (με την οποία είχε συμβόλαιο για τρεις ταινίες) πριν φύγει για το μέτωπο το 1943.
Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν "Merry-Go-Round" και τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 1942 και ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ο Τζόελ ΜακΚρέι που ανέλαβε το ρόλο του Τζο πίστευε ότι ο Κάρι Γκραντ θα ήταν καταλληλότερος για εκείνον. Ο ΜακΚρέι ανέλαβε το ρόλο ενώ ο Γκραντ πρωταγωνίστησε στην επανεκτέλεση της της ταινίας "Περπάτα...μην τρέχεις (Walk Don't Run, 1966), αλλά στο ρόλο του Τσαρλς Κόμπερν. Η Τζιν Άρθουρ είχε προβλήματα με τον Χάρι Κον, που ήταν διευθυντής της Columbia, εφόσον ανήκε στο δυναμικό της εταιρίας και απέρριπτε όλους τους ρόλους που της είχαν αναθέσει. Προκειμένου να αναθερμάνει τις σχέσεις της με την εταιρία εκείνη κι ο σύζυγός της Φρανκ Ρος απευθύνθηκαν στον καλό φίλο τους Γκάρσον Κέινιν. Ο Κέινιν έγραψε ένα μικρό διήγημα και το έδωσε στην Άρθουρ να το πάει στην Columbia. Ο Κον ενθουσιάστηκε με την υπόθεση κι ανέθεσε στον Τζορτζ Στίβενς τη σκηνοθεσία καθώς και στην Τζιν Άρθουρ τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Γεωμορφολογία

Με την ελληνική σύνθετη ονομασία Γεωμορφολογία, που έχει καταστεί διεθνής, φέρεται ιδιαίτερος επιστημονικός κλάδος της Φυσικής Γεωγραφίας. Αντικείμενο έρευνας και μελέτης του κλάδου αυτού είναι σε αντίθεση με τη Γεωδαισία, η επί της μορφής και του σχήματος της Γης τα επιμέρους τοπογραφικά χαρακτηριστικά της. Δηλαδή η περιγραφή και ταξινόμηση των διαφόρων μορφών του φυσικού ανάγλυφου της Γης καθώς και η αναζήτηση της προέλευσης των διαφόρων γεωμορφών.
Στον τομέα της έρευνας των γεωμορφών ο κλάδος αυτός βρίσκεται σε αλληλεξάρτηση με πολλούς άλλους επιστημονικούς κλάδους όπως με την υδρολογία, εδαφολογία, ηφαιστειολογία, μετεωρολογία, κλιματολογία, κ.ά.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2008-2009

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για τη σαιζόν 2008−2009 διεξήχθη σε μορφή φάιναλ 8. Συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1−8 στο τέλος του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Οι προημιτελικοί και οι ημιτελικοί του φάιναλ 8 διεξήχθησαν στην Πάτρα, στο κλειστό της ΕΑΠ, 30 και 31 Ιανουαρίου 2009, όμως ο προγραμματισμένος για την 1 Φεβρουαρίου τελικός αναβλήθηκε λόγω επεισοδίων ανάμεσα σε οπαδούς του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού , και διεξήχθη δύο μήνες αργότερα, στις 4 Απριλίου στην Ολυμπιακή εγκατάσταση Φαλήρου. Το κύπελλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός.

Φάιναλ 8

Πάτρα, Κλειστό Ε.Α. Πατρών
Μαίρη (ελέφαντας)

Η Μαίρη (περ. 1894 - 13 Σεπτεμβρίου 1916) ήταν ένας πέντε τόνων Ασιατικός ελέφαντας, επίσης γνωστή ως «Μαίρη, ο ελέφαντας δολοφόνος» («Murderous Mary»), που εκτελούσε παραστάσεις στο τσίρκο Sparks World Famous Shows. Μετά τη δολοφονία ενός εκπαιδευτή της στο Κίνγκσπορτ του Τενεσί, κρεμάστηκε κοντά στο Έρβιν του Τενεσί το 1916. Η θανάτωσή της, ενίοτε ερμηνεύεται ως μια διδακτική ιστορία κακοποίησης ζώου τσίρκου κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα.
Εκλογικός νόμος 3231/2004

Το ελληνικό εκλογικό σύστημα είναι το σύστημα με το οποίο κατανέμονται οι βουλευτικές έδρες στα κόμματα, τους συνασπισμούς κομμάτων, τους συνασπισμούς μεμονωμένων υποψηφίων και τους μεμονωμένους υποψηφίους με βάση τις ψήφους που έλαβαν στις βουλευτικές εκλογές. Ρυθμίζεται από ειδικό νόμο, που ονομάζεται εκλογικός νόμος. Το ισχύον εκλογικό σύστημα ανήκει στην κατηγορία της ενισχυμένης αναλογικής, συνδυάζοντας στοιχεία απλής αναλογικής και πλειοψηφικού.

Ισχύων εκλογικός νόμος

Ο ισχύων εκλογικός νόμος είναι ο νόμος 3231/2004 "Eκλογή βουλευτών", όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 3636/2008. Σημειώνεται ότι η νομοθεσία περί εκλογής βουλευτών εντοπίζεται σε πληθώρα νόμων, οι οποίοι βρίσκονται κωδικοποιημένοι σε ενιαίο κείμενο, που περιλαμβάνεται στο Π.Δ. 26/2012 (ΦΕΚ 57 Α΄/15 Μαρτίου 2012). Από τις μεθεπόμενες εκλογές θα ισχύει ο νόμος 4406/2016 ενώ το όριο θα μειωθεί στα 17 από τα 18 έτη ηλικίας που χρειαζόταν παλιότερα.

Ιστορικό

Την πρωτοβουλία για τον νόμο 3231/2004 είχε ο Κώστας Σκανδαλίδης ως Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης της τελευταίας Κυβέρνησης Σημίτη. Ο νόμος 3231 δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 11 Φεβρουαρίου 2004, αλλά δεν ίσχυσε στις εκλογές του Μαρτίου του 2004. Αυτό οφείλεται στην πρόβλεψη του άρθρου 54 §1 του Συντάγματος μετά την αναθεώρησή του το 2001: οι εκλογικοί νόμοι ισχύουν από τις μεθεπόμενες εκλογές, εκτός εάν ψηφισθούν από τα 2/3 των βουλευτών, οπότε ισχύουν από τις επόμενες. Ο συγκεκριμένος νόμος δε συγκέντρωσε τέτοια πλειοψηφία, αφού ψηφίσθηκε μόνο από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και τον ανεξάρτητο Στέφανο Μάνο. Η ΝΔ τον καταψήφισε ως υπέρμετρα αναλογικό, το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός ως μη αναλογικό.
Ο νόμος 3636/2008, μετά από νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλου, τροποποίησε τον 3231/2004, παραχωρώντας στο πρώτο κόμμα 50 επιπλέον έδρες, δηλαδή 10 περισσότερες σε σχέση με τον νόμο του 2004. Έτσι, οι έδρες που κατανέμονται με βάση το ποσοστό των κομμάτων είναι 250 αντί για 260, και άρα το θεωρητικό ελάχιστο ποσοστό για να πετύχει κάποιο κόμμα βέβαιη αυτοδυναμία από 42.7% (111/260) των εγκύρων μετατρέπεται σε 40.4% (101/250). Το ελάχιστο ποσοστό αυτοδυναμίας 40.4% επί των εγκύρων αλλάζει και δεν είναι σταθερό (γίνεται μικρότερο) ανάλογα με το ποσοστό που θα πάρουν τα κόμματα που τελικά μένουν εκτός Βουλής.
Επίσης o νόμος 3636/2008 δυσχέρανε ιδιαίτερα τις προεκλογικές συνεργασίες κομμάτων, καθότι η επιπλέον παραχώρηση των 50 εδρών σε συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων προς διευκόλυνση σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης λαμβάνει χώρα μόνο αν ο μέσος όρος της δύναμης των κομμάτων που τον απαρτίζουν είναι μεγαλύτερος από τη δύναμη του αυτοτελούς κόμματος που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό έγκυρων ψήφων. Μέσος όρος θεωρείται το πηλίκο του ποσοστού που έλαβε ο ανωτέρω συνασπισμός προς τον αριθμό των κομμάτων που τον αποτελούν. Αν για παράδειγμα ο συνασπισμός των κομμάτων Χ και Ψ έχει συνολική δύναμη 43% (μέσος όρος καθενός κόμματος 21,5%) και το αυτοτελές κόμμα Ω 30%, στο τελευταίο θα δοθούν οι επιπλέον 50 έδρες. Οι τροποποιήσεις του νόμου αυτού εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.
Τζέιμς Ρόμπινσον

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Τζέιμς Ρόμπινσον εισήχθη στο πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα το 1990 σε ηλικία 20 ετών και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, την Κρίμσον Τάιντ.
Από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα αποφοίτησε το 1993, σε ηλικία 23 ετών.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Τζέιμς Ρόμπινσον συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1993 και εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς.
Από το 1993, μέχρι και το 2001, ο Τζέιμς Ρόμπινσον αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες του ΝΒΑ και συγκεκριμένα στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (1993-1996), στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς (1996-97, 1999), στους Λος Άντζελες Κλίπερς (1997-99) καθώς και στους Ορλάντο Μάτζικ (2001).
Μοναδική εξαίρεση σε αυτήν την οκταετία συνεχούς παρουσίας στο ΝΒΑ, ήταν η σεζόν 1999-2000, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Τζέιμς Ρόμπινσον αγωνίστηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο ωστόσο δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Την τριετία 2001-04, ο Τζέιμς Ρόμπινσον αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο στη ρωσική Λοκομοτίβ Κούμπαν. Κατά τη διάρκεια του 2003, πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την ιταλική Κάπο Ντ Ορλάντο.
Το 2004 επέστρεψε στην Αμερική για λογαριασμό των Λας Βέγκας Ράττλερς, ομάδα η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία στην πολυετή καριέρα του Ρόμπινσον.
Ναυμαχία της Άνδρου (1825)

Η εξέλιξη των γεγονότων

Στις 29 Απριλίου 1825 ο Σαχτούρης με την υπό αυτού μοίρα του Ελληνικού στόλου συνοδευόμενος από τον Κολανδρούτζο και τον Αποστόλη ναυμάχησαν στην Άνδρο μαζί με είκοσι πλοία πολεμικά και οκτώ πυρπολικά εναντίον του τουρκικού στόλου τριών φρεγατών, δέκα κορβετών, και τριάντα οκτώ βρικίων και γολετών. Τα δυο πυρπολικά του Ματρόζου και Μοσιού έκαψαν μια φρεγάτα 66 κανονιών. Η φρεγάτα αυτή ήταν ναυαρχίδα, και ο Ναύαρχος αναγκάστηκε να αλλάξει καράβι. Σκοτώθηκαν δε 300 Οθωμανοί, από τους οποίους 150 πυροβολιστές. Παρομοίως ο Μπούτας με το πυρπολικό του έκαψε μια κορβέτα τριάντα τεσσάρων κανονιών. Μετά από αυτό ο Οθωμανικός στόλος διασκορπίστηκε κακήν κακώς και πήγε στην Σούδα για να σωθεί. Καθοδόν μια κορβέτα με 250 εχθρούς πιάστηκε στην Σύρο. Οι Τούρκοι συνελήφθησαν από τους Συριανούς. Συνελήφθησαν και πέντε φορτηγά γεμάτα πολεμικά είδη για την πολιορκία του Μεσολογγίου, Αυστριακής προελεύσεως.
Τυχηρό γεγονός

Τυχηρό γεγονός ή τυχαίο συμβάν (casus fortuitus) χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε συμβάν που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα (δόλο ή αμέλεια) του οφειλέτη ή του ζημιώσαντος. Στα τυχηρά γεγονότα ο νόμος συνήθως δεν αναγνωρίζει ευθύνη προσώπου, εκτός από κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις. Τα τυχηρά διακρίνονται σε τυχηρά υπό ευρεία και υπό στενή έννοια. Τα τυχηρά υπό ευρεία έννοια περιλαμβάνουν και την ανωτέρα βία, ενώ τα τυχηρά υπό στενή έννοια ή απλά/συνήθη τυχηρά τοποθετούνται στην κλίμακα της υπαιτιότητας μεταξύ αμέλειας και ανωτέρας βίας. 
Συμβάντα, όπως ζημιές ή ατυχήματα, που προέρχονται από ακραία καιρικά φαινόμενα ή κατάσταση θαλάσσης κ.λπ, χαρακτηρίζονται ως τυχηρά γεγονότα ή τυχαία συμβάντα.
Σχοίνος (πόλη)

Ο Σχοίνος ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη που βρισκόταν κοντά στις όχθες του Ασωπού ποταμού, ανάμεσα στην Θήβα και την Ανθηδόνα. Αναφέρεται από τον Όμηρο ως μία από τις βοιωτικές πόλεις που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο Η πόλη ανήκε στην επικράτεια της Αρχαίας Θήβας
2298 Σιντιτζόν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σιντιτζόν είναι άγνωστα.
Καμαραϊκά αγγεία

Τα Καμαραϊκά αγγεία ανήκουν στην κεραμική της Μεσομινωικής περιόδου που διακρίνεται για την πολύχρωμη διακόσμησή της και την υψηλή καλλιτεχνική της ποιότητα. Διακοσμούνταν συνήθως με πολύπλοκα καμπυλόγραμμα σχέδια γεμάτα φαντασία και πιο σπάνια με θέματα από τον ζωικό και φυτικό κόσμο. Παραγόταν προφανώς σε ανακτορικά εργαστήρια (κυρίως στην Κνωσό και τη Φαιστό) και εξαγόταν στην Αίγυπτο και τη Συροπαλαιστίνη. Το επίθετο «καμαραϊκός» προέρχεται από τον τόπο εύρεσης της πρώτης μεγάλης ομάδας αυτών των αγγείων στην Κρήτη, το σπήλαιο των Καμαρών στις νότιες παρυφές του Ψηλορείτη.
Η κεραμική γνώρισε τεράστια ανάπτυξη στη Μεσομινωική και Υστερομινωική περίοδο, και θαυμάσια δείγματά της βρέθηκαν στην Κνωσό και στη Φαιστό. Τα αγγεία διακοσμούνται με απεικονίσεις λουλουδιών και φύλλων, αλλά κυρίως θαλασσινών ζώων, όπως χταπόδια, σουπιές, τρίτωνες και διάφορα ψάρια. Τόσο μεγάλη ήταν η ζήτηση των κρητικών αγγείων στις ακτές του Αιγαίου, ώστε στην Υστερομινωική εποχή η κατασκευή τους έγινε αληθινή βιομηχανία και πάρα πολλά προϊόντα της έφτασαν στην Αίγυπτο, τη Συρία και την Ελλάδα, όπου και βρέθηκαν στις ανασκαφές.
Στην αρχή, οι Αιγαίοι τεχνίτες αγνοούσαν τον κεραμευτικό τροχό και κατασκεύαζαν αγγεία, που ήταν μάλλον χοντροκομμένα, αλλά με τον καιρό τελειοποίησαν την τέχνη τους μέχρι το σημείο να επινοήσουν και να κατασκευάσουν τα θαυμάσια αγγεία της Μεσομινωικής περιόδου, που σήμερα είναι γνωστά ως «καμαραϊκά» και θεωρούνται τα σημαντικότερα αγγεία της μινωικής τέχνης.
Αντιθυρεοειδικά αντισώματα

Αντιθυρεοειδικά αντισώματα έναντι της θυρεοσφαιρίνης (TG)

Η TG αποτελεί κύρια πρωτεΐνη του αδένα καθώς παίζει ρόλο στη σύνθεση και στην αποθήκευση των θυρεοειδικών ορμονών. Ο τίτλος των αντι-TG είναι ιδιαίτερα υψηλός στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σε αντίθεση με άλλα θυρεοειδικά νοσήματα που είναι κατά μέσο όρο είναι χαμηλότερος. Δεν σχετίζεται με το στάδιο της νόσου ούτε μεταβάλλεται σημαντικά με την εξέλιξη και τη θεραπεία της. Στο 80% των ασθενών, η χορήγηση θυροξίνης σε ασθενείς με θετικά αντιθυρεοειδικά αντισώματα (αντι-TG και αντι-TPO) δεν μεταβάλλει τον τίτλο τους. Τα αντι-TG ανιχνεύονται στο 28-65% των ασθενών με καρκίνο θυρεοειδούς στο 28-50% των ασθενών με κακοήθη αναιμία και σε ποσοστό 10% των υγιών ατόμων, με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες. Ο προσδιορισμός τους γίνεται με έμμεσο ανοσοφθορισμό, παθητική αιμοσυγκόλληση, RIA ή ELISA.

Αντιθυρεοειδικά αντισώματα έναντι της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (TPO)

Η ΤΡΟ αποτελεί βασικό ένζυμο των θυρεοειδικών κυττάρων καθώς καταλύει την οξείδωση του ιωδίου, τη ιωδίωση των αμινοξικών καταλοίπων τυροσίνης της TG και τη σύνδεση των ιωδιωμένων τυροσινών για την παραγωγή των ορμονών Τ₃ και Τ₄. Υψηλοί τίτλοι αντι-ΤΡΟ ανιχνεύονται σε ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto χωρίς θεραπεία. H παρουσία αντι-ΤΡΟ σε εγκύους μπορεί να εκδηλώσει θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό.
Μοναστήρι του Ντούζι

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία

Το μοναστήρι βρίσκεται 10 χλμ δυτικά της πόλης Τρεμπίνιε, σε κοντινή απόσταση από τις δαλματικές ακτές και τα σύνορα με την Κροατία. Ιστορικά, η ύπαρξη της μονής αναφέρεται για πρώτη φορά στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν χρησίμευσε ως καταφύγιο για τους μοναχούς της γειτονικής μονής του Τρβντός που είχε καταστραφεί από τους Βενετούς κατά τον ΣΤ' Βενετοτουρκικό πόλεμο.
Το 1877, κατά την εξέγερση των Σέρβων της Βοσνίας, το μοναστήρι απετέλεσε ορμητήριο των δυνάμεων του Σέρβου οπλαρχηγού Μίτσο Λιουμπιμπράτιτς και ως εκ τούτου κατέστη στόχος των οθωμανικών στρατευμάτων.
Κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα υπέστη αρκετές αλλοιώσεις και καταστροφές, αλλά τις επόμενες δεκαετίες ανέκαμψε. Στη σημερινή εποχή λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι.