Αρούμπα

Ιστορία

Οι πρώτοι κάτοικοι της Αρούμπα πιστεύεται ότι ήταν Αραουάκοι, οι οποίοι μετανάστευσαν εκεί από τη Βενεζουέλα για να ξεφύγουν από τις επιθέσεις των Καραΐβων. Ερείπια των πρώτων γνωστών ινδικών οικισμών χρονολογούνται από το 1000 μ.Χ. Καθώς τα θαλάσσια ρεύματα καθιστούν δύσκολη τη διαδρομή προς τα άλλα νησιά της Καραϊβικής, ο πολιτισμός των Αραουάκων παρέμεινε πιο στενά συνδεδεμένος με αυτόν της ηπειρωτικής Νότιας Αμερικής.
Οι Ευρωπαίοι έμαθαν αρχικά για την Αρούμπα μετά από τις εξερευνήσεις της Ισπανίας από τον Αμέριγκο Βεσπούτσι και τον Αλόνσο ντε Οχέντα το καλοκαίρι του 1499. Και οι δύο περιέγραψαν την Αρούμπα ως «νησί των γίγαντων», σημειώνοντας το σχετικά μεγάλο ανάστημα των γηγενών Αραουάκων σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους. Ο χρυσός δεν ανακαλύφθηκε στην Αρούμπα για άλλα 300 χρόνια. Ο Βεσπούτσι επέστρεψε στην Ισπανία με αποθέματα βαμβακιού και brazilwood από το νησί και περιέγραψε σπίτια χτισμένα στον ωκεανό. Οι ιστορίες του Βεσπούτσι και του Οχέντα ώθησαν το ενδιαφέρον για την Αρούμπα και οι Ισπανοί σύντομα αποίκισαν το νησί.
Η Ολλανδία κατέλαβε την Αρούμπα από την Ισπανία το 1636 κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Από το 1636, η Αρούμπα είναι υπό ολλανδική διοίκηση, αρχικά διοικούμενη από τον Peter Stuyvesant, ο οποίος αργότερα διορίστηκε στο Νέο Άμστερνταμ (Νέα Υόρκη). Ο Stuyvesant βρισκόταν σε ειδική αποστολή στην Αρούμπα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1642. Το νησί συμπεριλήφθηκε στο πλαίσιο της διοίκησης της Ολλανδικής Εταιρείας των Δυτικών Ινδιών ("WIC") ως «Νέα Κάτω Χώρα και Κουρασάο» από το 1648 έως το 1664. Το 1667 η ολλανδική κυβέρνηση διόρισε έναν Ιρλανδό ως κυβερνήτη της Αρούμπας.
Οι Ολλανδοί πήραν τον έλεγχο 135 χρόνια μετά από τους Ισπανούς, αφήνοντας τους Αραουάκους να καλλιεργούν και να βόσκουν τα ζώα και χρησιμοποίησαν το νησί ως πηγή κρέατος για άλλες ολλανδικές κατοχές στην Καραϊβική. Η γειτνίαση της Αρούμπας με τη Νότια Αμερική είχε ως αποτέλεσμα την αλληλεπίδραση με τους πολιτισμούς των παράκτιων περιοχών περισσότερο από έναν αιώνα μετά την ανεξαρτησία των Κάτω Χωρών από την Ισπανία. Αρχιτεκτονικές ομοιότητες μπορεί να δει κανείς μεταξύ τμημάτων του Οράνιεστατ του 19ου αιώνα και της κοντινής πόλης της Βενεζουέλας Coro στην επαρχία Falcón. Ιστορικά, τα ολλανδικά δεν μιλιούνταν ευρέως στο νησί εκτός από την αποικιακή διοίκηση. Η χρήση τους αυξήθηκε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι μαθητές στο Κουρασάο, την Αρούμπα και τη Μποναίρ διδάσκονταν κυρίως στα ισπανικά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν οι Βρετανοί κατέλαβαν το Κουρασάο, την Αρούμπα και τη Μποναίρ. Η διδασκαλία των ισπανικών αποκαταστάθηκε όταν αποκαταστάθηκε το ολλανδικό καθεστώτος το 1815. Επίσης, καταβλήθηκαν προσπάθειες για την εισαγωγή της δίγλωσσας λαϊκής εκπαίδευσης στα ολλανδικά και στα Παπιαμέντο στα τέλη του 19ου αιώνα.
Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων, η Βρετανική Αυτοκρατορία έλαβε τον έλεγχο του νησιού, μεταξύ 1799 και 1802, και μεταξύ 1804 και 1816, πριν το παραδώσει πίσω στην Ολλανδία.
Κατά τη διάρκεια του  Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με την κατοχή των Κάτω Χωρών το 1940 οι εγκαταστάσεις πετρελαίου στην Αρούμπα ήλθαν υπό τη διοίκηση της ολλανδικής εξόριστης κυβέρνησης στο Λονδίνο και η Αρούμπα συνέχισε να προμηθεύει πετρέλαιο τους Βρετανούς και τους συμμάχους τους.

Δημογραφία

Στην Αρούμπα ζουν κυρίως Αμερικανοί ινδιάνικης και μικτής καταγωγής από την Καραϊβική. Αναφορικά με το θρήσκευμα, οι περισσότεροι είναι Ρωμαιοκαθολικοί Χριστιανοί σε ποσοστό 80%, ενώ υπάρχουν και 932 Μάρτυρες του Ιεχωβά. Το προσδόκιμο ζωής στις γυναίκες είναι τα 79,47 έτη και στους άνδρες τα 73,3 (σύνολο πληθυσμού 76,35 έτη), σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2014.

Διακυβέρνηση

Από το 2004 Κυβερνήτης είναι ο Φρέντις Ρεφουνιόλ. Πρωθυπουργός της χώρας είναι η Έβελιν Γουέβερ-Κρους.

Μεταφορές

Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.