Τζον Ουίλκινς

Πρώιμος βίος

Πιθανώς, γεννήθηκε στο Κάνονς Άσμπι, του Νορθαμπτονσάιρ, αν και ορισμένες πηγές αναφέρουν το Φώσλεϊ. Ο πατέρας του Ουόλτερ Ουίλκινς (απεβ. 1625) ήταν χρυσοχόος και η μητέρα του Τζέιν Ντοντ ήταν κόρη του Τζον Ντοντ, γνωστού αιρετικού Πουριτανού. Η μητέρα του παντρεύτηκε ξανά και ο Ουόλτερ Πόουπ έγινε ετεροθαλής αδελφός του.
Ο Ουίλκινς εκπαιδεύτηκε σε σχολείο στην Οξφόρδη υπό τον Έντουαρντ Συλβέστερ και εγγράφηκε στο Νιου Ιν Χολ. Έπειτα μετακινήθηκε στο Μώντλιν Χολ της Οξφόρδης όπου διδάσκαλός του ήταν ο Τζον Τομπς, και αποφοίτησε με πτυχίο το 1631 και μεταπτυχιακό το 1634. Σπούδασε αστρονομία με τον Τζον Μπεϊνμπρίτζ.
Ο Ουίλκινς μετέβη στο Φώσλεϊ το 1637, μια κτηνοτροφική περιοχή με λίγους κατοίκους, υπό τον έλεγχο της οικογένειας Νάιτλι, στην οποία αυτός και έπειτα ο Ντοντ είχαν, ενδεχομένως, υπηρετήσει. Ο Ρίτσαρντ Νάιτλι είχε γίνει ο προστάτης του Ντοντ εκεί. Χειροτονήθηκε ιερέας στην Εκκλησία της Αγγλίας, στον Καθεδρικό Ναό του Χριστού τον Φεβρουάριο του 1638. Έπειτα έγινε εφημέριος διαδοχικά στον Λόρδο Σάγιε και Σέλε και από το 1641 στον Λόρδο Μπέρκλεϋ. Το 1644 έγινε εφημέριος του Πρίγκιπα Καρόλου Λουδοβίκου, ανηψιού του Βασιλιά Καρόλου Α΄, που τότε ήταν στην Αγγλία.

Στο Λονδίνο, την Οξφόρδη και το Κέιμπριτζ

Ο Ουίλκινς ήταν μέλος της ομάδας των λογίων που είχαν ενδιαφέρον στην πειραματική φιλοσοφία γύρω από τον Τσαρλς Σκάρμπουργκ, τον βασιλόφρονα φυσικό, που μετακόμισε στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 1646, μετά την πτώση της Οξφόρδης στις κοινοβουλευτικές δυνάμεις. Μεταξύ άλλων στην ομάδα αυτή περιλαμβανόταν οι Τζορτζ Εντ, Σάμουελ Φόστερ, Φράνσις Γκλίσον, Τζόναθαν Γκόνταρντ, Κρίστοφερ Μέρετ και Τζον Ουόλις.
Άλλα μέλη του κύκλου του Σκάρμπουργκ ήταν οι Ουίλλιαμ Χάρβεϊ και Σεθ Ουάρντ. Αυτή η ομάδα του Λονδίνου, η ομάδα του Κολλεγίου Γκρέσχαμ του 1645, περιγραφόταν πολύ μεταγενέστερα από τον Ουόλις, ο οποίος ανέφερε επίσης τον Τέοντορ Χάακ, που προσδενόταν επίσης με τους εξόριστους του Παλατινάτου. Υπάρχουν ξεκάθαρες διασυνδέσεις με τον Φιλοσοφικό Σύλλογο της Οξφόρδης του Ουίλκινς, έναν ακόμη λιγότερο απομακρυσμένο προκάτοχο της Βασιλικής Εταιρείας.
Από το 1648, ο Κάρολος Λουδοβίκος, απέκτησε τη δυνατότητα να διεκδικήσει τη θέση του ως Εκλέκτορα του Παλατινάτου στον Ρήνο, ως συνέπεια της Συνθήκης της Βεστφαλίας. Ο Ουίλκινς ταξίδεψε στην ηπειρωτική Ευρώπη και, σύμφωνα με τον Άντονυ Γουντ, επισκέφθηκε τη Χαϊδελβέργη.
Το 1648, ο Ουίλκινς, έγινε Φύλακας του Κολλεγίου Ουάντχαμ, στην Οξφόρδη και υπό τον έλεγχο του το κολέγιο άκμασε. Ενίσχυσε την πολιτική και θρησκευτική ανοχή και έλκυσε ταλαντούχα μυαλά στο κολέγιο, μεταξύ των οποίων ο Κρίστοφερ Ρεν. Αν και ήταν υποστηρικτής του Όλιβερ Κρόμγουελ, οι βασιλόφρονες ενέγραφαν τους γιους του στο κολέγιο υπό την επίβλεψη του. Από όσους έδειξαν ενδιαφέρον στην πειραματική φυσική, συνέταξε μια σημαντική ομάδα που έγινε γνωστή ως Φιλοσοφικός Σύλλογος της Οξφόρδης, της οποίας η λειτουργία ρυθμιζόταν από το 1650 από κανόνες. Πέρα από μερικούς της ομάδας του Λονδίνου (Γκόνταρντ, Ουόλις, Ουάρντ, Ρεν ο οποίος ήταν νέος προστατευόμενος του Σκάρμπουργκ), συμπεριλαμβανόταν (στην έκθεση του Τόμας Σπρατ) οι Ραλφ Μπάθερστ, Ρόμπερτ Μπόιλ, Ουίλλιαμ Πέτυ, Λώρενς Ρουκ, Τόμας Ουίλλις και Μάθιου Ρεν. Ο Ρόμπερτ Χουκ έγινε σταδιακά μέλος της ομάδας του Ουίλκινς. Μετέβη στο Κράιστ Τσερτς της Οξφόρδης το 1653, δουλεύοντας για την εκπαίδευση του, έγινε βοηθός του Ουίλις, και γνωρίστηκε με τον Ουίλκινς (ενδεχομένως μέσω του Ρίτσαρντ Μπάσμπι) ως τεχνικός. Από το 1658 εργαζόταν με τον Μπόιλ.
Το 1656, παντρεύτηκε την Ρομπίνα Φρεντς το γένος Κρόμγουελ, τη μικρή αδελφή του Όλιβερ Κρόμγουελ, η οποία χήρεψε το 1655, όταν ο σύζυγός της, Πίτερ Φρεντς, ιερέας στο Κράιστ Τσερτς της Οξφόρδης, απεβίωσε. Ο Ουίλκινς, έτσι έγινε μέλος των υψηλών στρωμάτων της Κοινοβουλευτικής κοινωνίας και το ζεύγος χρησιμοποιούσε δωμάτια του Παλατιού Ουάιτχολ. Το 1659, λίγο πριν τον θάνατό του, ο Όλιβερ Κρόμγουελ συμφώνησε να τοποθετήσει τον Ουίλκινς ως νέο Διδάσκαλο του Κολλεγίου Τρίνιτυ του Κέιμπριτζ, μια τοποθέτηση που εγκρίθηκε από τον Ρίτσαρντ Κρόμγουελ ο οποίος τον διαδέχθηκε ως Λόρδος Προστάτης. Έμεινε εκεί αρκετά ώστε να συμφιλιωθεί και να γίνει προστάτης του Ισαάκ Μπάροου.

Μετά την Αποκατάσταση

Κατά την Αποκατάσταση το 1660, οι νέες αρχές απομάκρυναν τον Ουίλκινς από τη θέση που του έδωσε ο Κρόμγουελ. Έλαβε τη θέση του πρεβενδάριου στο Γιορκ και του εφημέριου στο Κράνφορντ του Μίντλσεξ. Το 1661 υποβαθμίστηκε σε ιεροκήρυκα στο Γκρέις Ιν, καταλύοντας με τον φίλο του Σεθ Ουάρντ. Το 1662 έγινε εφημέριος στον ναό του Αγίου Λαυρεντίου του Εβραίου, στο Λονδίνο. Υπέφερε κατά τη Μεγάλη πυρκαγιά του Λονδίνου, χάνοντας τον οίκο, την βιβλιοθήκη και τα επιστημονικά όργανά του.
Έχοντας αποκτήσει ισχυρές επιστημονικές γνώσεις, ο Ουίλκινς ήταν ιδρυτικό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας και σε σύντομο διάστημα εξελέγη μέλος και ένας εκ των δύο Γραμματέων της Εταιρείας: μοιράστηκε τη θέση του με τον Χένρι Όλντενμπουργκ, τον οποίο είχε γνωρίσει στην Οξφόρδη το 1656.

Επίσκοπος

Ο Ουίλκινς έγινε εφημέριος στο Πόουλμπρουκ, του Νορθαμπτονσάιρ το 1666, πρεβενδάριος του Έξετερ το 1667, και την επόμενη χρονιά πρεβενδάριος του Αγίου Παύλου και επίσκοπος του Τσέστερ. Διατήρησε τη θέση του ως επίσκοπος υπό την επιρροή του Τζορτζ Βιλιέρ, 2ου Δούκα του Μπάκιγχαμ. Η προσέγγιση του Μπάκιγχαμ στο θρησκευτικό πρόβλημα της εποχής ήταν η αποδοχή, κάτι λιγότερο από την θρησκευτική ανοχή αλλά σκόπευε τουλάχιστον να φέρει τους Πρεσβυτεριανούς και τους αιρετικούς στην Εκκλησία της Αγγλίας σε κάποια μορφή ειρηνικής διαπραγμάτευσης και συμφωνίας. Ο Ουίλκινς έλαβε αποφάσεις μαζί με αυτά τα ρεύματα. Ανέγνωσε την αιτιολόγηση του Τζον Χάμφρεϊ το 1661 περί της αποδοχής του εκ νέου συντονισμού από τον Ουίλιαμ Πιρς, που ήδη είχε χειροτονηθεί στις τάξεις του Πρεσβυταριανισμού.
Όταν ο Ουίλκινς χειροτονήθηκε, μίλησε κατά της χρήσης του ποινικού δικαίου, και αμέσως προσπάθησε να συλλέξει υποστήριξη από άλλους μετριοπαθείς επισκόπους για να ερευνήσει τι είδους παραχωρήσεις μπορούσαν να αποδοθούν στους αιρετικούς.
Μια σοβαρή προσπάθεια πραγματοποιήθηκε το 1668 ώστε να διασφαλιστεί ένα καθεστώς αποδοχής, με τους Ουίλιαμ Μπέιτς, Ρίτσαρντ Μπάξτερ και Τόμας Μάντον από τους διαφωνούντες να συναντιούνται με τον Ουίλκινς και τον Έζεκια Μπέρτον. Ο Ουίλκινς θεώρησε πως οι Πρεσβυτεριανοί μπορούσαν να έλθουν στην Εκκλησία της Αγγλίας, ενώ οι Ανεξάρτητοι σχισματικοί θα έμεναν εκτός. Ήταν προς το τέλος του καλοκαιριού, όταν ο Μάντον κατηγόρησε τον Τζον Όουεν για την ανεξάρτητη σχισματοποίηση της γενικής ανοχής του Μπάκιγχαμ και ο Μπάξτερ έδειχνε προς τον Οίκο των Λόρδων.

Θάνατος

Ο Ουίλκινς απεβίωσε στο Λονδίνο, με πιο πιθανό λόγο τα φάρμακα που χρησιμοποιούσε για την θεραπεία των πετρών των νεφρών του και της διακοπής των ούρων.