Βαρόνος του Μπεργκαβεννί

Ο τίτλος Βαρόνος του Μπεργκαβεννί ή Βαρόνος του Αμπεργκαβεννί δημιουργήθηκε πολλές φορές στο βασίλειο της Αγγλίας και της Μεγάλης Βρετανίας αλλά εκτός από την πρώτη δημιουργία οι υπόλοιπες οφείλονται σε σφάλμα.

Πρώτη δημιουργία

Ο τίτλος εμφανίζεται λίγο μετά την Νορμανδική κατάκτηση (1066). Η βαρονία καταγράφεται για πρώτη φορά από τον Γουίλιαμ Μποσάμπ, 1ο βαρόνο του Μπεργκαβεννί (1392) μικρότερο γιο του Τόμας Μποσάμπ, 11ου κόμη του Γουόρικ. Ο γιος του Ριχάρδος Μποσάμπ, 1ος κόμης του Γούστερ τον διαδέχθηκε σαν 2ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί και δημιούργησε την κομητεία του Γούστερ. Ο δεύτερος βαρόνος πέθανε χωρίς γιους και τον κληρονόμησε  σαν τρίτη βαρόνη η κόρη του Ελισάβετ Μποσάμπ, βαρόνη του Μπεργκαβεννί που παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Νέβιλ, 3ο βαρόνο του Μπεργκαβεννί μικρότερο γιο του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ από την Οικογένεια Νέβιλ. Η Ελισάβετ Μποσάμπ  πέθανε το 1448 και την διαδέχθηκε σαν τέταρτος βαρόνος ο γιος της Τζωρτζ Νέβιλ, 4ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί.
Ο χήρος της τρίτης βαρόνης Εδουάρδος Νέβιλ κλήθηκε από το Κοινοβούλιο και πήρε τον τίτλο του λόρδου του Μπεργκαβεννί (1450) χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του ενώ ο γιος του έγινε βαρόνος, για τους σύγχρονους ιστορικούς ήταν μια νέα δημιουργία. Η δεύτερη δημιουργία ενώθηκε με την πρώτη όταν πέθανε ο τρίτος βαρόνος (1476) και ο γιος του ο τέταρτος βαρόνος της πρώτης δημιουργίας έγινε ο δεύτερος βαρόνος της δεύτερης δημιουργίας.

Κόμητες του Γουέστμορλαντ

Όταν πέθανε ο Χένρι Νέβιλ, 6ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί οι τίτλοι του κληρονομήθηκαν από την κόρη του Μαρία Φέιν σαν 7η ή 5η βαρόνη, παντρεύτηκε τον Τόμας Φέιν και απέκτησε τον Φραγκίσκο Φέιν, 1ο κόμη του Γουέστμορλαντ. Ο τίτλος διεκδικήθηκε από τον δεύτερο ξάδελφο της Μαρίας Έντουαρντ Νέβιλ, 8ο βαρόνο του Μπεργκαβεννί σαν αρσενικό μέλος της Οικογένειας Νέβιλ, το Κοινοβούλιο του έδωσε τον τίτλο του λόρδου του Μπεργκαβεννί (1604). Δεν υπήρχε επίσημα καμιά βαρονία και αυτό οδήγησε σε αναδημιουργία, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς οι τίτλοι της 1ης και 2ης δημιουργίας πέρασαν στους Κόμητες του Γουέστμορλαντ απογόνους της Μαρίας Φέιν και έμειναν σε εκκρεμότητα με τον θάνατο του Τζων Φέιν, 7ου κόμη του Γουέστμορλαντ (1762).

Τελευταίες δημιουργίες

Η εσφαλμένη διαπίστωση ότι η βαρονία μεταβιβάστηκε σε αρσενικούς κληρονόμους της οικογένειας είχε σαν αποτέλεσμα μεγάλο αριθμό από αναδημιουργίες από την τέταρτη μέχρι την έβδομη. Η τέταρτη και η πέμπτη τερματίστηκαν με τον θάνατο του πρώτου κατόχου τους, και οι δυο πέθαναν χωρίς κληρονόμους ενώ η έκτη έμεινε σε εκκρεμότητα από το 1811. Η προέλευση της τρίτης δημιουργίας είναι επίσης ασαφής επειδή καμία δεν αναγνωρίστηκε στην εποχή της.
Η τελευταία αναδημιουργία είναι η μοναδική που δημιουργήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία (1724) προς τιμή του Γουίλιαμ Νέβιλ, 16ου βαρόνου του Μπεργκαβεννί. Ο γιος του Τζωρτζ Νέβιλ, 1ος κόμης του Αμπεργκαβεννί δημιούργησε την κομητεία του Αμπεργκαβεννί και ο πέμπτος κόμης Γουίλιαμ Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Αμπεργκαβεννί έγινε μαρκήσιος του Αμπεργκαβεννί σαν δώρο του Ηνωμένου Βασιλείου (1876). Η μαρκησία μεταβιβάστηκε στους απογόνους του μέχρι την εποχή που ο Χένρι Νέβιλ, 3ος μαρκήσιος του Αμπεργκαβεννί δεν άφησε γιους και η μαρκησία έπεσε ξανά σε αμφισβήτηση. Οι απόγονοι των θυγατέρων του της 6ης μαρκησίας του Κάμντεν και της 23ης βαρόνης του Χέιστινγκς ήταν συγκληρονόμοι του τίτλου και κάθε κλάδος διεκδίκησε ολόκληρη την βαρονία. 
Η Αμπεργκαβεννί είναι εμπορική πόλη στο Μονμουθσάιρ της νοτιοανατολικής Ουαλίας με ένα κάστρο.