Έβαλντ Λίνεν

Ποδοσφαιριστής

Ως ποδοσφαιριστής ο Λίνεν υπήρξε μέλος της μεγάλης Γκλάντμπαχ από το 1977 ως το 1987, ενώ στο ενδιάμεσο έπαιξε για μια διετία στην Αρμίνια Μπίλεφελντ. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Αρμίνια το 1974, στη Β΄ κατηγορία. Τρία χρόνια αργότερα μετεγγράφηκε στη Γκλάντμπαχ, η οποία είχε κατακτήσει τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα Γερμανίας. Έπαιξε εκεί τέσσερις σεζόν, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο. Κατέκτησε όμως το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1979 παίζοντας σε όλους τους γύρους και στον τελικό εναντίον του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Στον τελικό έφτασε και την επόμενη σεζόν, αλλά η Γκλάντμπαχ ηττήθηκε από την Άιντραχτ Φρανκφούρτης.
Το 1981 είχε έναν σοβαρό τραυματισμό και επέστρεψε στην Αρμίνια, η οποία είχε ανέβει στην Μπούντεσλιγκα. Όμως έπειτα από δύο σεζόν ξαναπήγε στη Γκλάντμπαχ, με την οποία αγωνίστηκε ως βασικός άλλες τέσσερις περιόδους, ως το 1987. Αν και κάθε χρόνο πρωταγωνιστούσε στο πρωτάθλημα, η ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιον τίτλο. Μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν η συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας το 1984, στον οποίο ηττήθηκε από τη Μπάγερν Μονάχου στα πέναλτι. Επίσης, συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Στη συνέχεια πήγε στην ΜΣΦ Ντούισμπουργκ, η οποία αγωνιζόταν τότε στην Όμπερλιγκα κι εκεί έκλεισε την καριέρα του το 1992. Ήταν βασικός παίκτης της ομάδας, με την οποία ανέβηκε στη Β΄ κατηγορία το 1989 και στην Μπούντεσλιγκα το 1991.
Παράλληλα προσπάθησε να ιδρύσει μια Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών σε συνεργασία με τον Μπένο Μέλμαν και το Φρανκ Πάγκελσντορφ.
Ο Λίνεν έπαιξε σε 333 παιχνίδια στη Μπούντεσλιγκα και πέτυχε 49 γκολ. Συνολικά στα 18 χρόνια της ποδοσφαιρικής καριέρας του αγωνίστηκε σε 553 παιχνίδια και πέτυχε 95 γκολ στα πρωταθλήματα που συμμετείχε.

Προπονητής

Από το 1987 που πήγε στη Ντούισμπουργκ άρχισε μαθήματα προπονητικής και το 1989 αποφοίτησε με βαθμό Α. Εκεί πήρε και το πρώτο χρίσμα ως προπονητής, καθώς ανέλαβε την ομάδα των Νέων.
Τον Μάρτιο του 1993 έγινε προπονητής της πρώτης ομάδας της Ντούισμπουργκ, με την οποία τερμάτισε στην 9η θέση τη σεζόν 1993-94. Όμως η έναρξη της επόμενης σεζόν 1994-95 ήταν πολύ άσχημη και το Νοέμβριο του 1994 απολύθηκε.
Στη συνέχεια διετέλεσε βοηθός προπονητή στην Τενερίφη, την οποία προπονούσε ο φίλος του από την Γκλάντμπαχ Γιουπ Χάινκες. Στη θέση αυτή έμεινε ως το 1997. Η καλή πορεία της Τενερίφης στο ισπανικό πρωτάθλημα έκανε περιζήτητο τον Χάινκες που πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Έτσι τέλειωσε και η θητεία του Λίνεν εκεί.
Αμέσως μετά ανέλαβε τα ηνία της ΦΚ Χάνσα Ρόστοκ. Τη σεζόν 1997-98 η ομάδα τερμάτισε στην 6η θέση, την υψηλότερη που πέτυχε ποτέ στη Μπούντεσλιγκα, αλλά την επόμενη σεζόν ήταν συνεχώς στην επικίνδυνη ζώνη, με αποτέλεσμα το Μάρτιο του 1999 ο Λίνεν να απολυθεί.
Ακολούθως εργάστηκε στην ΦΚ Κολωνία, η οποία είχε μόλις υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία. Ο Λίνεν την ανέβασε ξανά στην Μπούντεσλιγκα το 1999-2000, το 2000-01 τερμάτισε 10η, αλλά την τρίτη σεζόν υποβιβάστηκε ξανά.
Το 2002-03 πήγε ξανά στην Τενερίφη, ως πρώτος προπονητής αυτή τη φορά. Η ομάδα είχε μόλις υποβιβαστεί και επιζητούσε μια νέα προαγωγή. Όμως ως τα μισά του πρωταθλήματος δεν είχε καταφέρει να αποκτήσει προοπτική ανόδου. Έτσι ο Λίνεν απολύθηκε έπειτα από έξι μήνες.
Επέστρεψε στη Γερμανία, όπου προσλήφθηκε από την Γκλάντμπαχ που κινδύνευε με υποβιβασμό. Κατάφερε όχι μόνο να τη σώσει αλλά και να την ανεβάσει στην 11η θέση. Την επόμενη σεζόν ξεκίνησε με την Γκλάντμπαχ αλλά το άσχημο ξεκίνημα της ομάδας έφερε την απόλυσή του το Σεπτέμβριο, έπειτα από ένα εξάμηνο περίπου.
Ακολούθως ανέλαβε το Αννόβερο 96, το οποίο κινδύνευε. Τελικά, κατάφερε να το γλυτώσει από τον υποβιβασμό και στο τελος της σεζόν 2003-04 να τερματίσει στη 14η θέση. Την επόμενη περίοδο (2004-05) ανέβασε το Ανόβερο στη 10η θέση, την υψηλότερη που είχε τερματίσει ποτέ στη Μπούντεσλιγκα. Όμως, η επόμενη σεζόν δεν ξεκίνησε καλά και τελικά ο Λίνεν έφυγε το Νοέμβριο του 2005.

Στον Πανιώνιο

Το καλοκαίρι του 2006 ήρθε στην Ελλάδα και ανέλαβε τεχνικός στον Πανιώνιο. Είχε μια επιτυχημένη σεζόν 2006-07 στην Α΄ Εθνική, ειδικά στο 2ο γύρο, που με ξέφρενη πορεία οδήγησε την ομάδα στην 5η θέση και στην έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Η επιτυχημένη παρουσία του στον πάγκο της ελληνικής ομάδας είχε ως αποτέλεσμα το 2007 να ανδειχθεί προπονητής της χρονιάς από τον ΠΣΑΠ.
Η επόμενη σεζόν 2007-08 ξεκίνησε με την πρόκριση στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Εκεί είχε μια επιτυχημένη πορεία, με μια νίκη και μια ισοπαλία εκτός έδρας. Τελικά αποκλείστηκε από απειρία, αφού δεν κατάφερε να πάρει βαθμούς στο γήπεδό του, όπου ηττήθηκε δυο φορές: με 0-3 από την τουρκική Γαλατασαράι και με 2-3 από την αδιάφορη γαλλική Μπορντό (προκρινόταν με ισοπαλία, προηγήθηκε 2-0, ισοφαρίστηκε 2-2 και δέχτηκε τρίτο γκολ στο 88΄). Στο πρωτάθλημα είχε ξανά μια επιτυχημένη πορεία. Έφερε την ομάδα πάλι στην 5η θέση της κανονικής περιόδου και συμμετείχε στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 2 ως 5. Τελικά τερμάτισε στην 5η θεση και δεν κατάφερε την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Μετείχε στο Κύπελλο Ιντερτότο. Πέρασε ένα γύρο αλλά αποκλείστηκε στον επόμενο από την ιταλική Νάπολι. Στην αρχή της σεζόν 2008-09 η ομάδα του ξεκίνησε μέτρια και στις 11 Νοεμβριου έλυσε το συμβόλαιό του με τον Πανιώνιο, έπειτα από διαφωνία για τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας. Αφορμή ήταν ένα επεισόδιο με τον αρχηγό της ομάδας Λάμπρο Χούτο, ο οποίος διαπληκτίστηκε με τον βοηθό προπονητή που είναι γαμπρός του Λίνεν.
Γενικά η παρουσία του στον Πανιώνιο κρίθηκε επιτυχημένη, αφού ανέβασε το σύλλογο ένα επίπεδο πάνω από τις μικρομεσαίες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος.