google/wiki40b huggingface dataset:
Ευγενία Δημητροπούλου

Βιογραφία

Η Ευγενία Δημητροπούλου πέρασε τα παιδικά της χρόνια στον Πύργο Ηλείας. Είναι κόρη φιλολόγων και έχει ένα μεγαλύτερο αδελφό το Θοδωρή και μία μικρότερη αδελφή την Αμαλία. Αποφοίτησε από σχολείο στη Λαμία και μιλά αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα ακορντεόν και παραδοσιακών χορών. Έχει φοιτήσει στην Νομική Σχολή Αθηνών την οποία άφησε γιατί ξεκίνησε να φοιτά στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Νομική το 2013. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια στο Θέατρο των Αλλαγών και έχει μεταφράσει το θεατρικό έργο του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Οι Φασουλήδες με το ρόπαλο. Έχει συμμετάσχει σε μικρό ρόλο στην ξένη παραγωγή Τα δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου.
Δήμος Τανάγρας (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Οικονομία

Η οικονομία της περιοχής στηρίζεται κυρίως στον πρωτογενή τομέα και ιδιαίτερα στη γεωργία. Τα προϊόντα που παράγονται είναι κρασιά, ελιές, στάρι, βαμβάκι, καρότα, πατάτες, κρεμμύδια, ενώ ανεπτυγμένο είναι και το εμπόριο των αγροτικών προϊόντων που παράγονται. Οι πατάτες της περιοχής αλλά πρωτίστως τα κρασιά της, είναι ιδιαιτέρως ονομαστά στην Ελλάδα, λόγω του μικροκλίματος της περιοχής που ευνοεί την καλλιέργεια αμπελιών.
Ο δευτερογενής και ο τριτογενής τομέας της οικονομίας δεν είναι ιδιαιτέρως ανεπτυγμένοι στα όρια του δήμου, αλλά παρουσιάζουν μεγάλη ανάπτυξη σε όμορους δήμους, με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος του πληθυσμού να απασχολείται σε αυτούς τους τομείς.
Όττο και Ελίζε Χάμπελ

Ο Όττο και η Ελίζε Χάμπελ (Otto and Elise Hampel) ήταν ένα ζευγάρι Γερμανών που για δύο χρόνια, στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παρότρυναν τους συμπατριώτες τους να αντιταχθούν στο ναζιστικό καθεστώς, μέσω καρτ ποστάλ που άφηναν σε διάφορα σημεία του Βερολίνου. Συνελήφθησαν και αποκεφαλίστηκαν τον Απρίλιο του 1943.
Ο Όττο Χάμπελ γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου του 1897 στο Mühlbock, που τότε ανήκε στη Γερμανία, ενώ σήμερα βρίσκεται στην Πολωνία, και ήταν εργάτης σε εργοστάσιο. Η γυναίκα του Ελίζε ήταν έξι χρόνια νεώτερή του και είχε γεννηθεί στο Stendal. Ασχολούνταν με τα οικιακά και ήταν μέλος της Εθνικοσοσιαλιστικής Λίγκας Γυναικών (National Socialist Women's League).
Όταν έμαθαν ότι ο αδερφός της Ελίζε σκοτώθηκε στον πόλεμο, οι Χάμπελ αποφάσισαν να στραφούν ενάντια στο ναζιστικό καθεστώς. Από το Σεπτέμβριο του 1940 μέχρι το φθινόπωρο του 1942 έγραψαν και έριξαν στα ταχυδρομικά κουτιά διαφόρων κατοίκων του Βερολίνου και άφησαν σε διάφορα δημόσια μέρη στην πόλη, περισσότερες από 200 καρτ ποστάλ. Με αυτές απευθύνονταν στους συμπολίτες τους και τους παρότρυναν να αρνηθούν τη συνεργασία με τους ναζί, να αρνηθούν να υπηρετούν στο στρατό και να διώξουν τον Χίτλερ. Η Γκεστάπο χρειάστηκε σχεδόν δύο χρόνια για να ανακαλύψει ποιος έστελνε τις κάρτες αν και σχεδόν όλοι όσοι τις είχαν βρει τις είχαν αμέσως παραδώσει στην Γκεστάπο. Οι Χάμπελ συνελήφθησαν ύστερα από καταγγελία το φθινόπωρο του 1942. Στην αστυνομία ο Όττο δήλωσε ότι ήταν χαρούμενος που μπόρεσε να διαμαρτυρηθεί κατά του Χίτλερ και του Γ’ Ράιχ. Οι Χάμπελ καταδικάστηκαν για προδοσία και εκτελέστηκαν δι’ αποκεφαλισμού, τον Απρίλιο του 1943, στη φυλακή Plötzensee του Βερολίνου.
Η ζωή του Όττο και της Ελίζε Χάμπελ ενέπνευσε το 1947 το Γερμανό συγγραφέα Χανς Φαλάντα που έγραψε το μυθιστόρημα Μόνος στο Βερολίνο. Το βιβλίο αυτό γυρίστηκε ταινία το 1962 στη Δυτική Γερμανία, από τον Falk Harnack, με τίτλο Jeder stirbt für sich allein. Τρία χρόνια αργότερα έγινε μίνι σειρά στην τηλεόραση στην Ανατολική Γερμανία. Το 1975 γυρίστηκε και πάλι ταινία, αυτή τη φορά από τον Alfred Vohrer ενώ το 2004 έγινε τηλεοπτική μίνι σειρά, στην Τσεχία.
Μόντε Πλάτα (επαρχία)

Γεωγραφία

Το Μόντε Πλάτα βρίσκεται κεντρικά της Δομινικανής Δημοκρατίας. Συνορεύει στα νότια με το Σάντο Ντομίνγκο, στα νοτιοδυτικά με το Σαν Χοσέ δε Οκόα, στα δυτικά-κεντρικά με το Μονσενιόρ Νουέλ, στα βορειοδυτικά με το Σάντσες Ραμίρες, στα βορειοκεντρικά με τη Ντουάρτε, στα βορειοανατολικά με τη Σαμανά, στα νοτιοανατολικά με το Σαν Πέδρο δε Μακορίς και στα ανατολικά με το Άτο Μαγιόρ.
Η οροσειρά Σιέρρα δε Γιασαμά βρίσκεται βόρεια και ανατολικά του Μόντε Πλάτα. Η Λος Αϊτίσες βρίσκεται βορειαδυτικά. Το μεγαλύτερο μέρος της είναι τώρα εθνικό πάρκο.

Ποταμοί

Ο ποταμός Οθάμα είναι ο σημαντικότερος ποταμός του Μόντε Πλάτα. Άλλοι σημαντικοί ποταμοί είναι ο Γιαμπακάο, ο Γιασαμά, ο Κομάτε, ο Μίχο, και ο Γκουανούμα.

Έκταση

Το Μόντε Πλάτα έχει έκταση 2,632.14 km² (1,016 τ.μ.) (5.4% της συνολικής έκτασης της Δομινικανής Δημοκρατίας).

Δημογραφία

Το Μόντε Πλάτα το 2002, την τελευταία απογραφή , είχε 1.510.971 κατοίκους, από τους οποίους οι 180.376 ήταν αστικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις πόλεις) και 76.987 αγροτικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες).

Προέλευση του ονόματος

Monte Plata σημαίνει Ασημαίνιο Βουνό. Το Μόντε Πλάτα πήρε το όνομά του από την πρωτεύουσα, Μόντε Πλάτα.

Ιστορία

Μετά τη Δομινικανή ανεξαρτησία από την Αϊτή το 1844, το Μόντε Πλάτα ήταν τμήμα της επαρχίας Σάντο Ντομίνγκο. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αναστήλωσης εναντίον της Ισπανίας  (1861 - 1865), υπήρχαν πολλές μάχες στην επαρχία.
Το 1932 το Μόντε Πλάτα ήταν μέρος της σημερινής επαρχίας Σαν Κριστόμπαλ και μετά άλλαξε σε επαρχία με το όνομα Μόντε Πλάτα. Γρήγορα όμως το όνομα άλλαξε σε Μονσενιόρ Μερίνιο από τον αρχιεπίσκοπο Φερνάντο Αρτούρο δε Μερίνιο, που ήταν πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας το 1880-1882.
Μετά από αυτό η επαρχία ξαναέγινε τμήμα του Σαν Κριστόμπαλ μέχρι το 1982.

Οικονομία

Η σημαντικότερη οικονομινή δραστηριότητα στο Μόντε Πλάτα είναι τα αγροτικά. Οι κυριότερες καλλιέργειες είναι τα ζαχαροκάλαμα, το κακάο και τα φρούτα, κυρίως πορτοκάλια.

Υπάρχουν επίσης πολλές αγελάδες.
Μομτσίλο Γιάνκοβιτς

Βιογραφία

Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στην Νις και έπειτα σπούδασε στην νομική σχολή του Βελιγραδίου. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Νις όπου εργάστηκε ως γραμματέας του δικαστηρίου του πρωτοδικείου της πολης το 1910. Ο Γιάνκοβιτς επιμελήθηκε την εφημερίδα «Εμπόριο» του Νις το 1911.
Εξελέγη το 1938 μέλος του Κοινοβουλίου του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας στις εκλογές του Δεκεμβρίου 1938. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Βελιγράδι όπου εργάστηκε ως δικηγόρος. Κατά την Γερμανική κατοχή ήταν υπουργός δικαιοσύνης της Στην κατοχική κυβέρνηση του Μίλαν Ατσίμοβιτς. Έπειτα στην κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας του Μίλαν Νέντιτς ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Αποσύρθηκε από την κυβέρνηση στις 5 Οκτωβρίου 1941 λόγω διαφωνίας με την πολιτική των παραχωρήσεων στους Γερμανούς. Μετά από αυτό αποσύρθηκε από την πολιτική.
Συνελήφθη από την νέα κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας στις 21 Οκτωβρίου 1944 δικάστηκε σε στρατιωτικό δικαστήριο του πρώτου σώματος της προλεταριακής όπου τον καταδίκασε σε θάνατο κι εκτελέστηκε με τουφεκισμό. Το 2012 δικαστική απόφαση αποκατέστησε το όνομα του.
Παντρεύτηκε την Έρνα Μίλιτσα Λούκσιτς με τον οποία είχε τρεις γιους, τον Σλόμπονταν (1920), τον Πέντραγκ (1921) και τον Μίλαν (1927). Η Έρνα είχε από τον προηγούμενο γάμο της με τον Ντούσαν Πόποβιτς (1884-1918) μια κόρη την Μάρα (1917-2007) που παντρεύτηκε μέλος της οικογένειας Πρότιτς.
Γκυ του Ιμπελέν, κοντόσταυλος της Κύπρου

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου της Βηρυτού και της Μελιζέντε, κόρης του Γκυ του Αρσούφ.
Είχε στενές σχέσεις με τον Ερρίκο Α΄ των Λουζινιάν της Κύπρου και εμφανίζεται ως μάρτυς σε δύο βασιλικά διατάγματα. Ήταν ένας από τους εκτελεστές του βασιλιά, που ονομάζονται σε απόφαση (bulla) του πάπα Αλεξάνδρου Δ΄.
Μαζί με τον τέταρτο αδελφό του Βαλδουίνο οδήγησαν τους σταυροφόρους της Κύπρου στην πολιορκία της Δαμιέττης το 1248.
Κατά τον χρονικογράφο Ζαν ντε Ζουανβίλ ήταν ένας από τους πιο επιτυχείς ιππότες της γενιάς του και ένας φιλάνθρωπος ηγέτης της Κύπρου.
Μαφάλντα της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Ήταν η τρίτη κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης. Επειδή ήταν εξαδέλφια και ο γαμπρός 11 ετών και δεν είχε ολοκληρωθεί ο γάμος, ακυρώθηκε.
Κοζέντσα (επαρχία)

Ιστορία

Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης παρουσιάζονται στην Παλαιολιθική εποχή με θέσεις όπως το Σπήλαιο του Ρομίτο στο χωριό Παπασίδερο με τοιχογραφίες από Βοοειδή. H πρώτη εγκατάσταση στην περιοχή ήταν η Ιταλική φυλή Βρέττιοι, από τον 8ο αιώνα π.Χ. ανήκε στην Μεγάλη Ελλάδα, την κατέκτησε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία (204 π.Χ.) και της έδωσαν την ονομασία "Κοζέντσα". Οι Ελληνικές πόλεις Σύβαρις και Πανδοσία βρίσκονται στην παραλιακή ακτή. Ο βασιλιάς των Βησιγότθων Αλάριχος Α΄ κατέκτησε την πόλη από την Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σύμφωνα με τον θρύλο ο Αλάριχος τάφηκε στην Κοζέντσα με έναν τεράστιο θησαυρό. Επόμενοι κατακτητές ήταν η Βυζαντινή αυτοκρατορία και για λίγο χρόνο οι Λομβαρδοί, ο Ρογήρος Β΄ της Σικελίας την έκανε τον 12ο αιώνα πρωτεύουσα της Τέρρα Τζιορντάνα. Τα νεώτερα χρόνια πέρασε στο Βασίλειο της Νεαπόλεως και στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών, οι κάτοικοι ασχολήθηκαν με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Η φεουδαρχία καταργήθηκε τον 19ο αιώνα, η περιοχή έχει δεχτεί όλες τις εποχές σκληρές λεηλασίες.
Φραντς Στουντνίτσκα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1860 στο Ιάσλο (Jasło, Γαλικία, σήμερα στην Πολωνία). Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος. Σπούδασε κλασική αρχαιολογία στην Βιέννη. Διορίστηκε βοηθός το 1882 στη Βιέννη και συνέχισε τις σπουδές του. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1887 με εργασία περί αρχαϊκής ζωγραφικής. Διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ το 1889, και στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας το 1896.
Απεβίωσε στις 4 Δεκεμβρίου 1929 στην Λειψία.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1967

Το 22ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 1967 (τελική φάση) διεξήχθη στις Βρυξέλες του Βελγίου, με συμμετοχή 4 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Τουρκίας.

Σύστημα διεξαγωγής

Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ομίλους που συγκροτήθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια, οι νικητές των οποίων προκρίθηκαν στην τελική φάση που έγινε στις Βρυξέλλες. Σε κάποιους ομίλους υπήρχε βαθμολογία αλλά οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που ευνόησε η κλήρωση. Σε άλλους η πρόκριση κρίθηκε σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ. Η τελική φάση διεξήχθη με σύστημα νοκ-άουτ: δύο ημιτελικοί και τελικός. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση.

Προκριματική φάση

Δεν είναι γνωστή η σύνθεση των ομίλων και τα αποτελέσματα εκτός από ελάχιστα:

Τελική φάση

Διεξήχθη στις Βρυξέλες του Βελγίου, με το σύστημα νοκ-άουτ, δηλαδή δυο ημιτελικοί και τελικός. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση.
Αμπντελκαντέρ Ταλέμπ Ουμάρ

Πρωθυπουργία

Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο της SADR Μοχάμετ Αμπντελαζίζ, έπειτα από το 11ο Γενικό Συνέδριο στο Τιραφιτί, στις 29 Οκτωβρίου του 2003.
Ο Ουμάρ είναι βετεράνος του Μετώπου των Πολισάριο και ζει στην εξορία, στο Τιντούφ της Αλγερίας, από το 1975. Υπήρξε υπουργός σε πολλές προηγούμενες κυβερνήσεις και διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου των Σαράουι (το κοινοβούλιο σε εξορία) το 1999-2003. Νωρίτερα ήταν wali (δήμαρχος) στον προσφυγικό καταυλισμό της Σμάρα (Smara) του Τιντούφ.
Νίκαια (Γαλλία)

Ίδρυση

Οι πρώτες γνωστές ανθρώπινες εγκαταστάσεις στην περιοχή της Νίκαιας χρονολογούνται από τα προϊστορικά χρόνια. Ο αρχαιολογικός χώρος Τέρα Αμάτα εμφανίζει μια πρώιμη χρήση της φωτιάς, κατασκευή οικιμάτων και ευρήματα πυριτίας. Η Νίκαια ιδρύθηκε γύρω στο 350 π.Χ. από Έλληνες της Μασσαλίας και δόθηκε το όνομά της προς τιμήν της Νίκης, θεάς που προσωποποιούσε τη νίκη. Η πόλη σύντομα έγινε ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά λιμάνια της ακτής της Λιγουρίας, με κύριο ανταγωνιστή της τη ρωμαϊκή πόλη Τσεμενέλουμ, η οποία συνέχισε να υπάρχει ως ξεχωριστή πόλη μέχρι την εποχή της λομβαρδικής εισβολής. Τα ερείπια του Τσεμενέλουμ βρίσκονται στο Σιμιέ, σήμερα συνοικία της Νίκαιας.

Πρώιμη ανάπτυξη

Τον 7ο αιώνα, η Νίκαια προσχώρησε στη Γενουάτικη Λίγκα, που σχηματίστηκε από τις πόλεις της Λιγουρίας. Το 729 η πόλη απώθεισε τους Σαρακηνούς, όμως το 859 και πάλι το 880 οι Σαρακηνοί λεηλάτησαν και πυρπόλησαν την πόλη και για το μεγαλύτερο μέρος του 10ου αιώνα παρέμεναν κύριοι της ευρύτερης περιοχής.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η Νίκαια συμμετείχε στους πολέμους και στην ιστορία της Ιταλίας. Ως σύμμαχος της Πίζας ήταν εχθρός της Γένοβας, και τόσο ο βασιλιάς της Γαλλίας όσο και ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας προσπάθησαν να την υποτάξουν, αλλά παρόλα αυτά διατήρησε την τοπική της ελευθερία. Κατά τη διάρκεια του 13ου και του 14ου αιώνα, η πόλη έπεσε πολλές φορές στα χέρια των Κόμιδων της Προβηγκίας, αλλά ξανακέρδισε την ανεξαρτησία της μολονότι συνδέθηκε στενά με τη Γένοβα.
Το 1860 δόθηκε στη Γαλλία με τη Συνθήκη του Τορίνο.
Το βράδυ της Πέμπτης, 14ης Ιουλίου 2016, κατά την επέτειο της γαλλικής εθνικής εορτής, Γάλλος υπήκοος τυνησιακής καταγωγής (πιθανόν φανατικός ισλαμιστής) έπεσε με το φορτηγό του επάνω σε πολίτες που γιόρταζαν και σκότωσε τουλάχιστον 84 από αυτούς -πάνω από 100 οι τραυματίες.

Η πόλη σήμερα

Η σημερινή πόλη έχει πληθυσμό περίπου 350.000 κατοίκων και περιλαμβάνει την παλιά, γραφική πόλη με τους στενούς δρόμους, το λόφο Le Château, το εμπορικό λιμάνι και τη νέα πόλη, με την εντυπωσιακή προκυμαία και τη λεωφόρο Προμενάντ ντεζ Ανγκλαί (Promenade des Anglais). Κύρια οικονομική δραστηριότητα της πόλης, χειμώνα και καλοκαίρι, είναι ο τουρισμός. Στα αξιοθέατά της περιλαμβάνονται Μουσεία, ναοί, η υπαίθρια αγορά, καθώς και το Καρναβάλι της Νίκαιας, το οποίο διεξάγεται από το 1873.
Είναι έδρα Πανεπιστημίου, Σχολής Καλών Τεχνών, ενώ το λιμάνι της και το αεροδρόμιό της είναι από τα σημαντικότερα διαμετακομιστικά κέντρα της Γαλλίας.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2002-2003

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2002-03 κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 24η φορά στην ιστορία του. Ο Παναθηναϊκός που τερμάτισε πρώτος και στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος επικράτησε στον τελικό των Play Off της ΑΕΚ με 3-1 νίκες. Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν ήταν η Νήαρ Ηστ και η Ολύμπια Λάρισας.

Τελικοί (στις 3 νίκες)

Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στο θρόνο του Πρωταθλητή, επικρατώντας της περυσινής πρωταθλήτριας, Α.Ε.Κ., με 3−1 νίκες. Στη σειρά του μικρού τελικού, το Περιστέρι έσπασε το πλεονέκτημα έδρας του Ολυμπιακού και κατέλαβε την 3η θέση.
Denon

Ιστορία

Η ιστορία της Denon ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με την ιστορία των ηλεκτρονικών audio. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1910 ως τμήμα της Nippon Chikuonki Shokai, ως κατασκευαστής γραμμοφώνων και φωνογραφικών δίσκων μίας πλευράς. Αρχικά, είχε την ονομασία 日本電氣音響株式會社 - Nippon 'DENki ONkyo Kabushikigaisha' η οποία συντομεύτηκε σε DEN-ON.  Η εταιρεία ασχολήθηκε ενεργά με την παραγωγή ηλεκτρικών ηχητικών συστημάτων και αργότερα ενώθηκε με άλλες παρεμφερείς εταιρείες.
Στις δεκαετίες που ακολούθησαν έγιναν αρκετές συγχωνεύσεις, αρχικά με την Japan-US Recorders Manufacturing (1912), ενώ το 1927-1928 συνεργάστηκε με την εταιρεία φωνογραφικών δίσκων “Columbia” και η εταιρεία έγινε Japan Columbia Recorders, εστιάζοντας την παραγωγή της σε πικάπ άμεσης οδήγησης, φωνογραφικές κεφαλές και εγγραφείς μαγνητοταινίας. Μία ακόμη αλλαγή στο όνομα έγινε το 1946 όταν η εταιρεία από μόνη της μετονομάστηκε σε Nippon Columbia.
Η μάρκα Denon καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1947 όταν η Nippon Columbia ενώθηκε με τη Japan Denki Onkyo.
Περί τα μέσα της δεκαετίας του 1970, η Denon κυκλοφόρησε μία πλήρη σειρά προϊόντων high end audio, μαζί με τα στιβαρής σχεδίασης πικάπ άμεσης οδήγησης (direct drive) που έγιναν διάσημα για τις μεγάλες βάσεις, τα κομψά πλατό και τους φωτεινούς ενδείκτες LED. Επίσης, εισήγαγε τον πρώτο ψηφιακό εγγραφέα PCM για στουντιακή χρήση, καθορίζοντας την πρωτοποριακή θέση της στον τομέα των ψηφιακών εγγραφών και στον ερχομό του Compact Disc.
Ακολούθησε η κυκλοφορία πολλών προηγμένων CD players για οικιακή και επαγγελματική χρήση, εξοπλισμένων με τον φημισμένο μετατροπέα DAC τύπου κλίμακας Super Linear Converter (SLC). Η Denon συνέχισε την τεχνολογική της πρωτοπορία στον τομέα του οικιακού κινηματογράφου, εισάγοντας τους πρώτους δέκτες και προενισχυτές/επεξεργαστές AC-3 (αργότερα Dolby Digital) και THX.
Η D&M Holdings Inc. δημιουργήθηκε το Μάιο του 2002, με την ένωση της Denon Ltd και της Marantz Japan Inc.
Σήμερα, η εταιρεία εξειδικεύεται στον επαγγελματικό και οικιακό κινηματογράφο, καθώς και στον εξοπλισμό ήχου για το κοινό, δηλαδή ραδιοενισχυτές A/V, Blu-ray/DVD players, δέκτες, ακουστικά κεφαλής και ασύρματα συστήματα ακρόασης μουσικής. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τους υψηλής τεχνολογίας ραδιοενισχυτές AV και τις μαγνητικές κεφαλές κινητού πηνίου για φωνογραφικούς δίσκους. Δύο μοντέλα της σειράς M, τα Denon M31 και M30, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στα μέσα της δεκαετίας του 2000 και έχουν λάβει αρκετά βραβεία στην Ευρώπη.
Τζούλια Κάβανα

Βιογραφικά στοιχεία

Η Κάβανα γεννήθηκε στην κωμόπολη Τέρλας του Τιπερέαρυ, που τότε ανήκε στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, ενώ σήμερα ανήκει στην ελεύθερη Ιρλανδία. Πατέρας της ήταν ο Μόργκαν Κάβανα (περ. 1799 - 1874), συγγραφέας διάφορων φιλολογικών έργων και μερικών ποιημάτων, και μητέρα της η Μπρίτζετ Κάβανα, το γένος Φιτζπάτρικ (Fitzpatrick). Η Τζούλια πέρασε αρκετά χρόνια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας της ζώντας με τους γονείς της στο Παρίσι, θέτοντας εκεί τις βάσεις της καλής της γνώσεως της γαλλικής γλώσσας και της «εκ των ένδον» αντιλήψεως των γαλλικών διανοητικών ρευμάτων, στοιχεία που τελειοποίησε κατά τις μεταγενέστερες συχνές και μακράς διαμονές της στη Γαλλία.
Η λογοτεχνική σταδιοδρομία της Κάβανα άρχισε μετά την εγκατάσταση της ίδιας και της μητέρας της στο Λονδίνο περί το 1844, μετά τον χωρισμό από τον πατέρα της στη Γαλλία. Μετά από αυτό, η Τζούλια συντηρούσε τον εαυτό της και την ανήμπορη μάνα της με τη συγγραφική της δραστηριότητα. Το πρώτο βιβλίο της ήταν το Three Paths (1847), μία ιστορία για νέους. Αλλά το πρώτο της έργο που τράβηξε την προσοχή ήταν το Madeleine, a Tale of Auvergne (1848), μία ιστορία «ηρωικής φιλανθρωπίας και ζωντανής πίστης θεμελιωμένη σε πραγματικά γεγονότα».
Η Τζούλια και η μητέρα της ζούσαν και πάλι στο Παρίσι από τις αρχές της δεκαετίας του 1860, αλλά μετακόμισαν στη Ρουέν και μετά στη Νίκαια εξαιτίας του Γαλλοπρωσικού Πολέμου. Η Τζούλια πέθανε στη Νίκαια σε ηλικία 53 ετών. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, καθώς ζούσε όλη τη ζωή της με τη μητέρα της και ήταν πιστή Ρωμαιοκαθολική Χριστιανή. Η μητέρα της, η Μπρίτζετ, συνέχισε να ζει στη Νίκαια μέχρι τον θάνατό της το 1888. Το 1884 δώρισε μία προσωπογραφία της κόρης της φιλοτεχνημένη από τον Γάλλο ζωγράφο Ανρί Σανέ (Henri Chanet) στην Εθνική Πινακοθήκη της Ιρλανδίας.
Ντραγκολιούμπ Οϊντάνιτς

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 1 Ιουνίου 1941 στο Ούζιτσε. Το 1958 εισήχθη στη Γιουγκοσλαβική Στρατιωτική Ακαδημία, από όπου αποφοίτησε το 1964. Ήταν αναπληρωτής διοικητής του 37ου Σώματος στο Ούζιτσε. Στις 20 Απριλίου 1992 προήχθη στη θέση του Υποστράτηγου και ανέλαβε πλέον τη θέση του Διοικητή του Στρατού στο Ουζίτσε. Στον Πόλεμο της Βοσνίας δραστηριοποιήθηκε στην ανατολική Βοσνία.
Το 1998 προήχθη σε Στρατηγό του Γιουγκοσλαβικού Γενικού Επιτελείου και συμμετείχε στον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Ανέλαβε επίσης την Άμυνα της Σερβίας κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών το 1999.
Το 2000 μετά το θάνατο του Υπουργού Άμυνας Παύλε Μπουλάτοβιτς ανέλαβε τη θέση του και προήχθη στη θέση του Αρχιστράτηγου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού.
Στις 25 Απριλίου 2002 μεταφέρθηκε οικειοθελώς στη Χάγη για να δικαστεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία με την κατηγορία ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου. Ο Οϊντάνιτς στο δικαστήριο δήλωσε αθώος.
To Μάρτιο του 2006 όταν πέθανε ο πρώην Πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ο Οϊντάνιτς ζήτησε να παραστεί στην κηδεία του παλιού του φίλου και συνεργάτη. Τελικά μπόρεσε να παρεβρεθεί.
To 2009 το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης του επέβαλε ποινή 15 ετών. Ο σύμβουλος στην προσφυγή του Οϊντάνιτς είναι ο Αμερικανός Πήτερ Ρόμπινσον. Τον Ιανουάριο του 2013, ο Οϊντάνιτς παραδέχθηκε δημοσίως την συμμετοχή του σε εγκλήματα πολέμου κατά των Κοσοβάρων Αλβανών και απέσυρε την προσφυγή κατά της καταδίκης του. Τον Αύγουστο του 2013, ο Οϊντάνιτς αποφυλακίστηκε πρόωρα και από τότε ζει στη Σερβία.
Έχει τιμηθεί με το μετάλλιο του Τάγματος της Ελευθερίας.
Ρολφ Νεβάνλινα

Βιογραφία

Καταγόταν από οικογένεια μαθηματικών από τουλάχιστον 5 γενιές. Ο παππούς του Ένταβαρτ Ένγκελμπερτ Νεόβιους (1823–88) ήταν αξιωματικός στον τσαρικό στρατό και δίδαξε μαθηματικά στη Σχολή Δοκίμων της Αμίνα, ενώ ο πατέρας του, Ότο Νεόβιους-Νεβάνλινα (1867–1927) υπήρξε σημαίνων καθηγητής μαθηματικών και ένας από τους θείους του ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και ο άλλος καθηγητής μαθηματικών. Ο αδερφός του Ρολφ, Φρίτχιοφ Νεβάνλινα (1894–1977) ήταν καθηγητής πανεπιστημίου (μαθηματικός), με γιο και εγγονό επίσης καθηγητές μαθηματικούς.Ένα μέρος της οικογένειας άλλαξαν το επώνυμό τους από Νεόβιους σε Νεβάνλινα το 1906, λαμβάνοντας μέρος σε πατριωτική εκστρατεία για την αλλαγή των επιθέτων της σουηδικής γλώσσας σε εκείνα της φιλανδικής. Η μητέρα του, Μαργαρίτα, ήταν κόρη αστρονόμου και γερμανίδα.
Ο Ρολφ παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε 4 παιδιά από την πρώτη του γυναίκα, τη Μαίρη Σελίν που παντρεύτηκε το 1919. Από τη Σίνικα Κάλιο είχε και 1 κόρη, γεννηθείσα το 1946.  Μετά τη διάλυση του πρώτου του γάμου, παντρεύτηκε τη Σίνικα το 1958. Από εκείνον τον γάμο απέκτησε τον αιματολόγο Χάρι Νεβάνλινα (1922 – 94) και τον Άρνε, (γ. 1925) , αρχιτέκτονα που έκανε καριέρα και ως μυθιστοριογράφος. Πρώτο του βιβλίο ήταν η Isän maa (Γη του Πατέρα), που δίνει μια μάλλον όχι και τόσο ωραία εικόνα για τον πατέρα του.

Ο Νεβάνλινα ως μαθηματικός

Ο Ρολφ Νεβάνλινα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Αποφοίτησε από εκεί το 1917. Απέκτησε το διδακτορικό του το 1919 και το 1922 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, όπου ανέλαβε καθηγητής το 1926 στη νεοσύστατη θέση. Από το 1947 είχε έδρα στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. 
Το άρθρο του Zur Theorie der meromorphen Funktionen που περιέχει τις κυριότερες θεωρίες του δημοσιεύτηκε το 1925 στην επιστημονική επιθεώρηση Acta Mathematica. Ο Χέρμαν Βάιλ το αποκάλεσε "ένα από τα λιγοστά σπουδαία μαθηματικά γεγονότα στον 20ό αιώνα." Ο Νεβάνλινα έδωσε μια καλύτερη εικόνα της θεωρίας του στο Le théoreme de Picard – Borel et la théorie des fonctions méromorphes (1929) και στο Eindeutige analytische Funktionen  (1936). 
Το όνομα του Νεβάνλινα δόθηκε στον αστεροειδή 1679 Νεβάνλινα.
Τη δεκαετία του '30 ανέλαβε και διάφορες πολιτικές θέσεις και διετέλσε πρόεδρος της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης(IMU) από το 1959 ως το 1963 και ως πρόεδρος του Διεθνούς Μαθηματικού Κογκρέσου (ICM) το 1962.
Το 1964, χάρη στις διασυνδέσεις του με τον πρόεδρο Ούρχο Κέκονεν επέφερε συνολική αναδιοργάνωση στην Ακαδημία της Φινλανδίας.
Το 1981 η Διεθνής Μαθηματική Εταιρεία θεσμοθέτησε βραβείο που φέρει το όνομά του και απονέμεται κάθε 4 χρόνια.
Νικόλαος Σπεντζάρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1908. Σπούδασε ιατρική και άσκησε το λειτούργημα του ιατρού.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής Ηλείας με το Εθνικό Κόμμα Ελλάδος του Ζέρβα, το 1946, αλλά δεν εξελέγη, καθώς έλαβε 1.771 ψήφους. Εξελέγη για πρώτη φορά το 1950. Στη συνέχεια επανεξελέγη βουλευτής με τη σημαία της ΕΡΕ το 1958, 1961 και 1963. Μεταπολιτευτικά εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 συγκεντρώνοντας 9.219 ψήφους. Απεβίωσε το 1978. Η κόρη, του, Φρόσω Σπεντζάρη, εξελέγη και εκείνη βουλευτής Ηλείας.