Έιμι Γουάινχαουζ

Βιογραφία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή του Σάουθγκεϊτ του Βόρειου Λονδίνου, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1983 σε οικογένεια Εβραίων, με ρωσική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της, η οποία άσκησε επιρροή στο ενδιαφέρον της για τη τζαζ. Η Έιμι ήταν η κόρη του Μίτσελ (Μιτς) Γουάινχαουζ (Mitchell Winehouse), οδηγού ταξί, και της Τζάνις Γουάινχαουζ (Janis Winehouse),το γένος Seaton, φαρμακοποιού. Η γιαγιά της είχε παντρευτεί τον Ρόνι Σκοτ (Ronnie Scott). O αδελφός της, Άλεξ, είναι τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος από αυτήν. Ο Μίτσελ συνήθιζε να τραγουδάει συχνά τραγούδια του Frank Sinatra στη μικρή Έιμι, η οποία επίσης υιοθέτησε αυτή τη συνήθεια, σε σημείο που οι καθηγητές της ήταν αδύνατο να την κρατήσουν ήσυχη στην τάξη. Οι γονείς της χώρισαν όταν η Έιμι ήταν εννέα ετών. 
Όταν η Έιμι ήταν εννέα ετών, η γιαγιά της Σύνθια (Cynthia), πρότεινε να στείλει την Έιμι στην θεατρική σχολή Susi Earnshaw Theatre School για περισσότερη εξάσκηση. Στην ηλικία των δέκα, η Γουάινχαουζ δημιούργησε το μικρό συγκρότημα Σουίτ εν Σόουρ (Sweet 'n' Sour) με την παιδική της φίλη Τζούλιετ Άσμπάι (Juliette Ashby), αλλά το συγκρότημα δεν είχε μέλλον. Έμεινε στη θεατρική σχολή Έρνσο για τέσσερα χρόνια, πριν από την αναζήτησή της για πλήρη εξάσκησή της στην θεατρική σχολή Sylvia Young’s Theatre School, αλλά η Έιμι αποβλήθηκε, κατά ισχυρισμόν, από το σχολείο της στην ηλικία των δεκατεσσάρων, επειδή δεν γράφτηκε εγκαίρως στο σχολείο αλλά και επειδή έκανε μία τρύπα για σκουλαρίκι στη μύτη της.( Η ίδια η Sylvia Young το αρνήθηκε αυτό-  «Η Έιμι άλλαζε σχολεία στα δεκαπέντε της- Έχω ακούσει ότι είχε αποβληθεί, αλλά δεν αυτό δεν είναι αλήθεια. Εγώ ποτέ δεν θα είχα αποβάλλει την Amy.») Με συμμαθητές της από την σχολή  Sylvia Young’s Theatre School, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του σόου The Fast Show το 1997. Αργότερα, παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή BRIT στο Σέλχερστ (Selhurst) του Κρόιντον (Croydon). Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή του Σάουθγκέιτ (Southgate) και στη σχολή του Ασμόουλ (Ashmole).

Πρώιμη καριέρα

Μετά την ασχολία της με την κιθάρα του αδερφού της, η Γουάινχαουζ απέκτησε την πρώτη της κιθάρα όταν ήταν δεκατριών, και άρχισε να γράφει μουσική ένα χρόνο μετά. Σύντομα ξεκίνησε να εργάζεται, όπως για παράδειγμα ως δημοσιογράφος για την World Entertainment News Network, καθώς και επαγγελματικά ως τραγουδίστρια σε ένα συγκρότημα τζαζ. Ο περιστασιακός σύντροφός της και τραγουδιστής της σόουλ, Τάιλερ Τζέιμς (Tyler James), έστειλε ένα ντέμο της Έιμι σε έναν ειδικό για νέα ταλέντα. Η Γουάινχαουζ υπέγραψε στην δισκογραφική εταιρεία του Σάιμον Φούλερ (Simon Fuller) το 2002. Ενώ η δισκογραφική εταιρεία σχημάτιζε το προφίλ της Έιμι, η Γουάινχαουζ έκρυβε ένα μυστικό. Ο μελλοντικός της ατζέντης της δισκογραφικής Ιsland/Universal, Ντάρκους Μπιζ  (Darcus Beese), την άκουσε τυχαία όταν ο διευθυντής της δισκογραφικής The Lewinson Brothers του έδειξε μερικές παραγωγές πελατών του στις οποίες η Γουάινχαουζ εμφανιζόταν ως ερμηνεύτρια. Όταν τον ρώτησε ποιος ήταν ο ατζέντης της, είπε ότι δεν επιτρεπόταν να πει. Έχοντας αποφασίσει ότι ήθελε να γραφτεί στην δική του δισκογραφική εταιρεία, πέρασαν μήνες ρωτώντας τον Μπιζ σχετικά με την άγνωστη ταυτότητα της Γουάινχαουζ. Μέχρι εκείνο τον καιρό η Έιμι είχε ηχογραφήσει έναν αριθμό από τραγούδια και υπέγραψε με την δισκογραφική ΕΜΙ. Μέσα από τις σχέσεις της με τους εκδότες της απέκτησε επαγγελματική σχέση με τον παραγωγό Σαλαάμ Ρέμι (Salaam Remi).
O Μπιζ παρουσίασε την Έιμι στον διευθυντή του, Νικ Γκάτφιλντ (Nick Gatfield), και ο διευθυντής της δισκογραφικής Island μοιράστηκε τον ενθουσιασμό του με την υπογραφή του συμβολαίου της Έιμι στη δισκογραφική εταιρεία του. Η Γουάινχαουζ υπέγραψε συμβόλαιο στην Island/Universal, με τους εκπροσώπους της ΕΜΙ και της Virgin να έχουν ξεκινήσει ήδη κινήσεις ενδιαφέροντος ως προς το ταλέντο της Έιμι. Ο Μπιζ είπε στην HitQuarters, μια παγκόσμια μουσική εκδοτική εταιρεία, ότι ένιωσε τον λόγο πίσω από τον ενθουσιασμό του για μία καλλιτέχνιδα, η οποία ήταν μία τυπική τραγουδίστρια της ποπ μουσικής τον καιρό που επρόκειτο να ξεσπάσει το γεγονός που τα μουσικά ριάλιτι στην τηλεόραση με κοινό χωρίς γνήσια και νέα ταλέντα.   
Η μεγάλη αγάπη της Έιμι ήταν τα κοριτσίστικα συγκροτήματα της δεκαετίας του 1960. Ο στυλίστας της Alex Forden τής υιοθέτησε το «άμεσα αναγνωρισμένο» χτένισμα «σφηκοφωλιά» (μία τάση) καθώς και το μακιγιάζ σε στιλ Κλεοπάτρα από το συγκρότημα The Ronettes. 
O δημοσιογράφος της εφημερίδας New York Times, Guy Trebay, συζήτησε την ποικιλία στις επιρροές του ύφους της Γουάινχαουζ. Ο Trebay έγραψε: «o κομψός σύζυγός της, Μπλέικ Φίλντερ-Σίβιλ, μπορεί να έχει επηρεάσει το στιλ της.»

Mεγάλη δισκογραφική καριέρα, Frank

Το ντεμπούτο άλμπουμ της, Frank, κυκλοφόρησε στις 20 Οκτωβρίου 2003. Το άλμπουμ ήταν μια παραγωγή κυρίως του Σαλαάμ Ρέμι, που πολλά τραγούδια είχαν επηρεαστεί από την τζαζ και, εκτός από δύο διασκευές, κάθε τραγούδι είχε γραφτεί και από την ίδια την Έιμι. Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές και έφερε συγκρίσεις της φωνής τής Γουάινχαουζ με τις φωνές των Σάρα Βον, Μέσι Γκρέι και άλλων.
Το άλμπουμ εισήχθη στα ψηλότερα επίπεδα των βρετανικών τσαρτ, όταν προτάθηκε για βραβεία Brit στις κατηγορίες Βρετανίδα Σόλο Καλλιτέχνις και Καλύτερο Αστικό Έργο. Συνέχισε για να πετύχει πλατινένιες πωλήσεις. Αργότερα το 2004, κέρδισε το βραβείο Ivor Novello στην κατηγορία Καλύτερο Εναλλακτικό Τραγούδι, παράλληλα με τον Σαλαάμ Ρέμι, για τη συμβολή της στο πρώτο της σινγκλ, Stronger Than Me. Toν ίδιο χρόνο, τραγούδησε στο Glastonbury Festival, τo V Festival, στο Παγκόσμιο Τζαζ Φεστιβάλ του Μόντρεαλ (7 Ιουλίου 2004, στο κλαμπ Soda) και στη σκηνή Jazzworld. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, η Γουάινχαουζ σχολίασε ότι ήταν «80 τοις εκατό πίσω στη δημιουργία του επόμενου άλμπουμ», λόγω διαφωνίας στην ένταξη κάποιων τραγουδιών από την δισκογραφική της εταιρεία. Επιπρόσθετα σινγκλς από το άλμπουμ είναι τα Take The Box, In My Bed/You Sent Me Flying και το Pumps/Help Yourself.  
Το Μάιο του 2007 κέρδισε το ίδιο βραβείο με το Rehab  από τη δισκογραφική της δουλειά του 2006, Back to Black. Στις 14 Φεβρουαρίου 2007 κέρδισε ένα βραβείο Brit στην κατηγορία της καλύτερης γυναίκας καλλιτέχνιδας. 
Τον Αύγουστο του 2007 η τραγουδίστρια κατέρρευσε ύστερα από υπερβολική δόση ηρωίνης και χρειάστηκε ένεση αδρεναλίνης αλλά και πλύση στομάχου. Τις επόμενες μέρες τις πέρασε σε κεντρικό ξενοδοχείο του Λονδίνου ενώ αναγκάστηκε να αναβάλει την εμφάνισή της στο Όσλο. Η Γουάινχαουζ αντιμετώπιζε προβλήματα βουλιμίας και εκτός από τα ναρκωτικά ήταν εθισμένη και στο αλκοόλ. Την άρνησή της να ενταχθεί σε κέντρο απεξάρτησης την κατέγραψε στο τραγούδι ''Rehab, το οποίο έγινε επιτυχία και βραβεύτηκε.
Στα τέλη του 2007 έγινε γνωστό ότι ο δίσκος της Back to Black είναι το πιο εμπορικό άλμπουμ για το 2007 στη Βρετανία. Το εν λόγω άλμπουμ κυκλοφόρησε στα τέλη του 2006 και μέχρι το Δεκέμβριο του 2007  είχε πουλήσει 1.500.000 αντίτυπα στη Βρετανία.
Τον Φεβρουάριο του 2008 η Γουάινχαουζ δεν μπόρεσε να παραβρεθεί στην απονομή των βραβείων Γκράμι, επειδή δεν εξασφάλισε εγκαίρως βίζα για τις ΗΠΑ. Εμφανίστηκε μέσω δορυφορικής σύνδεσης για να τραγουδήσει τις επιτυχίες της ''You Know I'm No Good και ''Rehab, και να παραλάβει τα πέντε συνολικά βραβεία που κέρδισε. 
Toν Μάιο του 2008 οι στίχοι του τραγουδιού της ''Love is a Losing Game. αποτέλεσαν μέρος ενός θέματος στις εξετάσεις του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.
To 2009 η Έιμι ιδρύει την δική της δισκογραφική εταιρεία με τίτλο Lioness Records. H Έιμι υποστήριζε, ότι είχε επηρεαστεί από την Motown Records του Μπέρι Γκόρντι και την 2'Tone του συγκροτήματος The Specials, για να την δημιουργήσει.  
Τον Μάρτιο του 2009 απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον της για βιαιοπραγία σε βάρος μιας γυναίκας, στη διάρκεια ενός φιλανθρωπικού χορού στο Λονδίνο, τον Σεπτέμβριο του 2008. 
Η Έιμι Γουάινχαουζ επρόκειτο να τραγουδήσει ζωντανά, για πρώτη φορά στην Αθήνα, στα πλαίσια του Ejekt Festival το καλοκαίρι, στις 22 Ιουνίου 2011, αλλά ακύρωσε αυτή και τις υπόλοιπες δέκα εμφανίσεις της. Η Έιμι ζήτησε συγγνώμη από τους θαυμαστές της, καθώς, είπε χαρακτηριστικά, αυτό ήταν το καλύτερο που έπρεπε να κάνει. Επίσης, η Έιμι επέστρεψε πίσω στο κοινό την αμοιβή της για την εμφάνισή της στο Βελιγράδι.
Τα λόγια ενός συγκεκριμένου τραγουδιού της, του Back to Black στο ρεφρέν είναι : 
Είπαμε μόνο αντίο με λέξεις 
Πέθανα 18. 000 φορές 
Γύρνα πίσω σε αυτήν λοιπόν 
Και εγώ θα γυρίσω πίσω στο Μαύρο.

Τελευταία έργα

Στις 9 Νοεμβρίου 2010, η Έιμι σε συνεργασία με τον Κουίνσι Τζόουνς, κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ από το 2008. Το σινγκλ ήταν η επανεκτέλεση του τραγουδιού It's My Party της Lesley Gore. Το κομμάτι είχε ερμηνευτεί από την Lesley Gore το 1963. Το σινγκλ περιέχεται στον δίσκο Q: Soul Bossa Nostra, ο οποίος περιέχει διάφορες επανεκτελέσεις τραγουδιών.
Ο Αμερικανός τραγουδιστής Τόνι Μπένετ επέλεξε την Έιμι και διάφορους άλλους καλλιτέχνες να κάνουν ντουέτο με τον ίδιο για το απερχόμενο άλμπουμ του ''Tony Bennett: Duets ΙΙ, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2011. To πρώτο σινγκλ από το άλμπουμ είναι το ''Body & Soul και κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2011. Τα έσοδα από τις πωλήσεις του σινγκλ στάλθηκαν στο Ίδρυμα Amy Winehouse για την ενίσχυσή του.

Θάνατος

Ο σωματοφύλακας της Γουάινχαουζ ανέφερε ότι έφτασε στο σπίτι της τρεις μέρες πριν τον θάνατό της και ότι είχε την αίσθηση πως η Γουάινχαουζ ήταν μεθυσμένη. Παρατήρησε ότι η Γουάινχαουζ έκανε μια μέτρια κατανάλωση αλκοόλ μέσα στις μέρες που ακολούθησαν. Παρατήρησε ότι η Γουάινχαουζ "γελούσε, άκουγε μουσική και έβλεπε τηλεόραση στις 2 τα ξημερώματα την ημέρα του θανάτου της". Σύμφωνα με τον σωματοφύλακα, στις 10πμ βρήκε την Γουάινχαουζ να είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι της και προσπάθησε ανεπιτυχώς να την ξυπνήσει. Αυτό δεν του προκάλεσε υποψίες επειδή η ίδια κοιμόταν αργά μετά από μια έξοδο το προηγούμενο βράδυ. Σύμφωνα πάλι με τον σωματοφύλακα, λίγο μετά τις 3μμ, έλεγξε πάλι πού βρισκόταν και την είδε να είναι ξαπλωμένη στην ίδια θέση όπως την προηγούμενη φορά. Έκανε έναν περαιτέρω έλεγχο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ανέπνεε και δεν είχε σφυγμό. Ανέφερε ότι κάλεσε αμέσως την άμεση δράση.
Στις 3:54 μ.μ. ώρα Βρετανίας (14:54  UTC) της 23ης Ιουλίου 2011, δύο ασθενοφόρα κλήθηκαν στην οικία της τραγουδίστριας, στο Κάμντεν του Λονδίνου. Επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα ο θάνατός της από την Σκότλαντ Γιαρντ. Μετά την ανακοίνωση του θανάτου της, εμφανίστηκαν στην περιοχή τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι καθώς τα πλήθη συνέρρεαν στην γειτονιά της Γουάινχαουζ για να αποδώσουν φόρο τιμής.
Οι πραγματογνώμονες μπήκαν στο σπίτι της Γουάινχαουζ και αμέσως μετά η αστυνομία έκλεισε τον δρόμο ; βρέθηκαν ένα μικρό και δυο μεγάλα μπουκάλια βότκας στο δωμάτιό της. Μετά τον θάνατό της, η τραγουδίστρια έσπασε το δεύτερο ρεκόρ της και μπήκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες : για τα περισσότερα τραγούδια γυναίκας καλλιτέχνη τα οποία εμφανίστηκαν ταυτόχρονα στα charts του Ηνωμένου Βασιλείου (8 τραγούδια).
Η αστυνομία ανέφερε ότι τα αίτια του θανάτου της Γουάινχαουζ ήταν ανεξήγητα.  Η νεκροψία έγινε στις 25 Ιουλίου 2011 με τα αποτελέσματά της να είναι ατελή και να μην μπορούν να στοιχειοθετήσουν την αιτία του θανάτου της. Στις 26 Οκτωβρίου 2011, η ιατροδικαστική έρευνα έδειξε ότι η Γουάινχαουζ πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης και αλκοόλ. Σύμφωνα με αυτήν, η περιεκτικότητα του αλκοόλ που βρέθηκε στο αίμα της Γουάνχαουζ ήταν 416 mg ανά 100 ml (0,416%) κατά τον χρόνο του θανάτου της, πέντε φορές περισσότερη από το νόμιμο όριο κατανάλωσης αλκοόλ. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, "Οι συνέπειες αυτών των δυνητικά θανατηφόρων επιπέδων αποτέλεσαν την αιτία του αιφνίδιου θανάτου της".
Η δισκογραφική εταιρεία της Γουάινχαουζ, η Universal Republic, έκανε μια επίσημη δήλωση : "Είμαστε βαθιά λυπημένοι από την ξαφνική απώλεια μιας τόσο χαρισματικής μουσικού, καλλιτέχνη και αρμηνεύτριας". Πολλοί καλλιτέχνες απέδωσαν φόρο τιμής στην Γουάινχαουζ, μεταξύ των οποίων οι U2, M.I.A., Lady Gaga, Marianne Faithfull, Bruno Mars, Nicki Minaj, Keisha Buchanan, Rihanna, George Michael, Adele, Kelly Clarkson, Courtney Love και το ροκ συγκρότημα Green Day, που έγραψε προς τιμήν της το τραγούδι "Amy". Στον δίσκο Banga (2012), η τραγουδίστρια Πάτυ Σμιθ ερμήνευσε το τραγούδι "This Is the Girl", το οποίο απέδωσε φόρο τιμής στην Γουάινχαουζ. Ο Mark Ronson αφιέρωσε τον δίσκο του Uptown Special στην Γουάινχαουζ, αναφέροντας : "Σε σκέφτομαι πάντα και αντλώ έμπνευση από σένα". Για ακόμα μια φορά το 27 Club έγινε το επίκεντρο της προσοχής των ΜΜΕ. Τρία χρόνια νωρίτερα, η Γουάινχαουζ είχε εκφράσει ένα φόβο ότι θα πέθαινε σε αυτήν την ηλικία.
Η κηδεία της τραγουδίστριας έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο, με την παρουσία ελάχιστων φίλων της, στο κοιμητήριο του Έτζγουερ, στο βορειοδυτικό Λονδίνο στις 26 Ιουλίου 2011. Οι γονείς της, Τζάνις και Μιτς Γουάινχαουζ, η στενή φίλη Κέλυ Όσμπορν, ο παραγωγός Μαρκ Ρόνσον και ο φίλος της Reg Traviss ήταν μεταξύ των παρόντων στην κηδεία. Ο πατέρας της έβγαλε τον επικήδειο λόγο, στον οποίο είπε : "Καληνύχτα, άγγελέ μου, κοιμήσου ήρεμα. Η μητέρα και ο πατέρας σου σε αγαπούν τόσο πολύ". Το τραγούδι "So Far Away" της Carole King έκλεισε την τελετή. Η Γουάινχαουζ τάφηκε στο Golders Green Crematorium. Οι γονείς της ίδρυσαν το Ίδρυμα Έιμι Γουάινχαουζ ώστε να αποτρέψουν την ζημιά από την κακή χρήση των ναρκωτικών μεταξύ των νέων ανθρώπων ; ο Άλεξ Γουάινχαουζ, αδερφός της Έιμι, είναι υπάλληλος εκεί. Η Γουάινχαουζ δεν άφησε διαθήκη ; οι γονείς της κληρονόμησαν την κατοικία της.

Στις 17 Δεκεμβρίου 2012, οι βρετανικές αρχές ξανάνοιξαν την υπόθεση γύρω από τον θάνατο της Γουάινχαουζ. Στις 8 Ιανουαρίου 2013, μια δεύτερη ιατροδικαστική έκθεση επιβεβαιώσε ότι η Γουάινχαουζ πέθανε από δηλητηρίαση εξαιτίας του αλκοόλ. Σε μια συνέντευξή του στα τέλη του Ιουνίου 2013, ο Άλεξ Γουάινχαουζ αποκάλυψε την πεποίθησή του πως οι διατροφικές διαταραχές της αδερφής του και η συνεπακόλουθη φυσική αδυναμία της ήταν η βασική αιτία του θανάτου της :
Υπέφερε από υπερβολική βουλιμία. Αυτό δεν αποτελεί απκάλυψη - το καταλάβαινες απλά κοιτώντας την. Θα πέθαινε ούτως ή άλλως, εξαιτίας αυτής της πάθησής της, αλλά αυτό που την σκότωσε πραγματικά ήταν η βουλιμία. Νομίζω ότι την έκανε πιο αδύναμη και πιο ευαίσθητη. Εάν δεν είχε διατροφικές διαταραχές, το ανοσοποιητικό της σύστημα θα ήταν πιο ισχυρό.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Έιμι Τζέιντ Γουάινχαουζ ήταν ένα ακόμα θύμα στη λέσχη των διάσημων που "έφυγαν" στα 27 τους χρόνια.

Αναφορές μετά θάνατον

Οι γονείς της Γουάινχαουζ έχουν γράψει ο καθένας τους απομνημονεύματα για την κόρη τους και έχουν δωρίσει τα έσοδα από τις πωλήσεις των βιβλίων τους στο Ίδρυμα Έιμι Γουάινχαουζ. Στην εισαγωγή της βιογραφίας του Μιτς Γουάινχαουζ, με τον τίτλο Έιμι : Η Κόρη Μου (2012), εξήγησε : "Πέρα από το ότι ήμουν ο πατέρας της, ήμουν επίσης ο φίλος της, ο έμπιστος και ο σύμβουλός της - όχι ότι πάντα λάμβανε υπόψην την συμβουλή μου αλλά πάντα με άκουγε". Η μητέρα της Τζάνις Γουάινχαουζ κυκλοφόρησε την βιογραφία της κόρης της με τίτλο Αγαπώντας την Έιμι : Η Ιστορία Μιας Μητέρας, το 2014.
Η Γουάινχαουζ είναι η πρωταγωνίστρια στο Amy (2015), ένα ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία του Asif Kapadia και σε παραγωγή των James Gay-Rees, Kapadia, Universal Music. Ο Kapadia και ο Gay-Rees παρουσίασαν το ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2013. Η ταινία, με θέμα την ζωή της Γουάινχαουζ, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2015 και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ το 2016.
Μια έκθεση με τα προσωπικά αντικείμενα της Γουάινχαουζ, η οποία διοργανώθηκε από τον αδερφό και την νύφη της, με τον τίτλο Amy Winehouse: A Family Portrait, παρουσιάστηκε στο Ιουδαϊκό Μουσείο του Λονδίνου από τις 3 Ιουλίου έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2013. Τα αντικείμενα που εκτέθηκαν, όπως βιβλία και δίσκοι μουσικής, παρουσιάστηκαν με κείμενα του αδερφού της Γουάνχαουζ.
Στα τέλη του 2011, κυκλοφορούσαν φήμες ότι ο πρώην φίλος της Γουάινχαουζ, Reg Traviss, δημιουργούσε μια ταινία για αυτήν. Ο πατέρας της Γουάινχαουζ, Mitch Winehouse, στον οποίο ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα από τα τραγούδια και την μουσική της κόρης του, ανέφερε ότι δεν θα επέτρεπε την χρήση της μουσικής της κόρης του για την ταινία.