google/wiki40b huggingface dataset:
Συνθήκη του Νυμφαίου

Η Συνθήκη του Νυμφαίου υπογράφτηκε το 1214 ανάμεσα στην Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης και στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας σημαίνοντας το τέλος της προέλασης των Λατίνων στην Βυζαντινή Μικρά Ασία. Η υπογραφή έλαβε χώρα στην πόλη Νυμφαίο της Μικράς Ασίας.

Ιστορικό πλαίσιο

Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας εκλέχθηκε αυτοκράτορας και του αποδόθηκαν και περιοχές της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας αν και ουσιαστικά δεν τις ήλεγχε. Αναγκαστικά έπρεπε να χρησιμοποιήσει το στρατό για να υποτάξει αυτές τις περιοχές. Ωστόσο, ο Βαλδουίνος αρχικά ήταν απασχολημένος στο μέτωπο της Θράκης εναντίον των Βουλγάρων (μάχη της Αδριανούπολης). Ο Θεόδωρος Λάσκαρης βρήκε έτσι το χρόνο να ανασυντάξει τις Ρωμαϊκές δυνάμεις και, με ορμητήριο τη Νίκαια, μπόρεσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το Σουλτανάτο του Ρουμ.
Ο Ερρίκος της Φλάνδρας, αδερφός του Βαλδουίνου, ανέβηκε στο θρόνο και το 1206 άρχισε τις ετοιμασίες για εισβολή στη Μικρά Ασία, ωστόσο έως το 1211 δεν έγινε κάποια σοβαρή προσπάθεια κατάληψης της Βιθυνίας. Τον Οκτώβριο του 1211 πέτυχε σημαντική νίκη στη μάχη του Ρυνδακού ποταμού και έφτασε εως την Πέργαμο και το Νυμφαίο Ιωνίας, ωστόσο οι τακτικές άτακτου πολέμου των Βυζαντινών προκαλούσαν βραδυπορία στο στρατό του Ιωάννη. Λόγω των συνεπειών του πολέμου και για τις δύο πλευρές υπογράφηκε τελικά η συνθήκη του Νυμφαίου, σταματώντας έτσι την περαιτέρω εισβολή των Λατίνων στη Μικρά Ασία. Έτσι, οι Λατινικές κτήσεις περιορίστηκαν στα παράλια της Βιθυνίας και της Μυσίας.

Μεθεόρτια

Και οι δύο πλευρές με αυτή τη συνθήκη αποδέχτηκαν ότι δεν ήταν αρκετά δυνατές ώστε να υποτάξει η μία την άλλη. Ο Θεόδωρος πλέον μπορούσε να συγκεντρωθεί στον πόλεμο εναντίον των Σελτζούκων και να καταφέρει διατηρήσει τα ανατολικά σύνορα της Νίκαιας άθικτα. Το 1224 και μετά τη μάχη του Ποιμάνενου η αυτοκρατορία της Νίκαιας περιόρισε τους Λατίνους μόνο στην πόλη της Νικομήδειας. Αυτή η συνθήκη ωφέλησε την αυτοκρατορία της Νίκαιας στα κατοπινά χρόνια αφού υπήρξε χρόνος αναδιοργάνωσης για τους Βυζαντινούς ώστε να ξεκινήσουν την επιχείρηση ανακατάληψης της Πόλης που πραγματοποιήθηκε το 1261 .
Γκόραζντε

Τοποθεσία

Το Goražde βρίσκεται στις όχθες του Ποταμού Ντρίνα στη Νότια Ανατολική Βοσνία (βλ. χάρτες). Η πόλη βρίσκεται στους πρόποδες της ανατολικής πλαγιάς του βουνού Jahorina σε ύψος 345 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Ο οικισμός βρίσκεται σε μια ευρεία κοιλάδα που σχηματίζεται από τη διάβρωση του Ποταμού Drina. Η κοιλάδα είναι συνορεύει στα Νότια-Ανατολικά από Biserna  στα Νότια με το Samari , στα Νότιο-Δυτικά από Misjak, στα Δυτικά με Gubavica και στα Βόρεια από Povrsnica
Η κοιλάδα που βρίσκεται ο Ντρίνα, η οποία, από την αρχαιότητα ήταν τμήμα της διαδρομής από την θάλασσα προς την ενδοχώρα (Ντουμπρόβνικ - Trebinje - Gacko - Foča - το Ντρίνα valley), είναι η κύρια αρτηρία της κυκλοφορίας στο νότιο-ανατολική περιοχή της Βοσνίας. Στο Goražde αυτό το δρόμο συναντά ένας άλλος που έρχεται από το Σεράγεβο και την κεντρική Βοσνία μέσω του  ορεινού περάσματος Jabuka  κάτω από τον Ντρίνα.
Χρήστος Χριστοδούλου (καλαθοσφαιριστής)

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1961 στην Δάφνη, με καταγωγή από τα Ροζενά Κορινθίας. Είναι αδερφός του πρώην διεθνή καλαθοσφαιριστή Φάνη Χριστοδούλου  και πατέρας των πετοσφαιριστριών Έλενας Χριστοδούλου. και Στέλλας Χριστοδούλου. Αγωνίστηκε στον Α.Ο. Δάφνης και το 1981 μεταγράφηκε στο Σπόρτιγκ και στη συνέχεια στον Πανιώνιο με τον οποίο αγωνίστηκε για χρόνια και κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1991. Στη συνέχεια αγωνίστηκε και πάλι στο Σπόρτιγκ το 1994 και βοήθησε την νεοανερχόμενη ομάδα που όχι μόνο εξασφάλισε την παραμονή της αλλά και διακρίθηκε για αρκετά χρόνια αργότερα κατακτώντας μεγάλες διακρίσεις (1995 7η θέση, 1996 6η θέση, 1997 8η θέση).

Εθνική Ελλάδος

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 22 αγώνες (όλοι το 1986) και σημείωσε 22 πόντους. Συμμετείχε στο Μουντομπάσκετ 1986 και στο τουρνουά Ακρόπολις της ίδιας χρονιάς.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2017-2018

Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2017–18 ήταν η 31η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλες οι ομάδες της Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών περιόδου 2017-18, ενώ η συμμετοχή για της ομάδες της Βόλεϊ λιγκ 2017-18 ήταν υποχρεωτική. Τελικά δήλωσαν συμμετοχή 18 ομάδες από την Α2, που με τις 12 ομάδες της Βόλεϊλιγκ αποτέλεσαν ένα σύνολο από 30 ομάδες. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 29 Νοεμβρίου 2017 και ολοκληρώθηκαν με το Φάιναλ-φορ, που διεξήχθη στις 20 και 21 Απριλίου 2018, στη Ρόδο. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Π.Α.Ο.Κ. για 2η φορά στην ιστορία του.

Α' φάση

Στην Α' Φάση αγωνίστηκαν μεταξύ τους οι 18 ομάδες οι προερχόμενες από την Α2, μέχρι να παραμείνουν τέσσερις, οι οποίες συνέχισαν στην Β' Φάση.

B' φάση

Στη φάση αυτή εισήλθαν οι 12 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ, και με τις 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την Α' Φάση αποτέλεσαν ένα σύνολο από 16 ομάδες.

Τελική φάση (Φάιναλ-4)

Η τελική φάση (φάιναλ-4) διεξήχθη στις 20 και 21 Απριλίου 2018, στη Ρόδο και καλύφθηκε τηλεοπτικά από το κανάλι της δημόσιας τηλεόρασης ΕΡΤ-2.
Αρκεβούζιο

Το Αρκεβούζιο ήταν ένα παλαιό πυροβόλο όπλο, τύπου τυφεκίου που εμφανίσθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα.
Ήταν βαρύ εμπροσθογεμές τυφέκιο που στηριζόταν στον ώμο και πυροδοτούνταν με εξωτερική σφύρα (λύκο) στην οποία προηγουμένως προσαρμοζόταν αναμμένη θρυαλλίδα. Αργότερα αυτή αντικαταστάθηκε με σύστημα πυροδότησης δια σπινθήρων που προκαλούνταν από οδοντωτό τροχό πάνω σε τεμάχιο πυρίτη που γινόταν είτε με ελατήριο είτε με μοχλό.
Το αρκεβούζιο ήταν ο πρόδρομος των σημερινών τυφεκίων που παρεχώρησε περί το 1570 τη θέση του στο λεγόμενο μουσκέτο, το οποίο είχε ήδη αρχίσει να εμφανίζεται από το 1520. Οι ακτηρίδες (κοντάκια) των αρκεβουζίων έφεραν υπέροχες διακοσμήσεις από ελεφαντοστό και μάργαρο (σιντέφι). Τα δε καλλίτερα του είδους αυτού τυφεκίων κατασκευάζονταν στη Γερμανία, στο Πεδεμόντιο, και την Λομβαρδία.
Κορέζ

Ονομασία

Η Κορέζ ονομάζεται, στα οξιτανικά λιμουζενικά, Κορέσα.
Ισότητα (μαθηματικά)

Ταύτιση

Μια άλλη έννοια σχετική με την ισότητα είναι η ταύτιση. Η ταύτιση συμβολίζεται με  και σημαίνει ότι τα δύο αντικείμενα δεν έχουν απλώς την ίδια τιμή αλλά είναι ίδια μεταξύ τους, δηλαδή οι δύο παραστάσεις αναπαριστούν το ίδιο πράγμα. Μερικές φορές αυτός ο συμβολισμός χρησιμοποιείται κυρίως στη φυσική, για να δηλωθούν με τύπους ορισμοί, για παράδειγμα ο ορισμός της ταχύτητας μπορεί να τυποποιηθεί ως:
Ελένα Μπλαβάτσκυ

Βιογραφία

Γεννήθηκε σε μία αριστοκρατική Ρωσο-Γερμανική οικογένεια στο Αικατερινοσλάβ (νυν Ντνίπρο Ουκρανίας) της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ταξίδεψε ευρέως μέσα στη Ρωσική Αυτοκρατορία ως παιδί. Κυρίως αυτοδίδακτη, στην εφηβεία της ανέπτυξε ενδιαφέρον για τον Δυτικό εσωτερισμό κατά την εφηβεία της. Σύμφωνα με μετέπειτα αναφορές της, το 1849 ξεκίνησε μία σειρά ταξιδιών στον κόσμο, επισκεπτόμενη την Ευρώπη, την Αμερική και την Ινδία και όπως είπε η ίδια, συνάντησε πνευματικές αυθεντίες, τους Κυρίους της Αρχαίας Σοφίας, που την έστειλαν στο Σιγκάτσε του Θιβέτ. Εκεί εκπαιδεύτηκε για να αναπτύξει μία βαθύτερη κατανόηση της σύνθεσης θρησκείας, φιλοσοφίας και επιστήμης. Πάντως σύγχρονοί της κριτικοί και μετέπειτα βιογράφοι ισχυρίζονται, ότι ότι ορισμένα από (ή όλα) τα ταξίδια της ήταν φανταστικά και πως πέρασε την περίοδο αυτή στην Ευρώπη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1870, η Μπλαβάτσκυ συμμετείχε στο κίνημα του Πνευματισμού. Αν και γενικά υπερασπιζόταν την πραγματική ύπαρξη των πνευματιστικών φαινομένων, ήταν εναντίον της κύριας ιδέας του Πνευματισμού, σύμφωνα με την οποία οι οντότητες με τις οποίες επικοινωνούσαν, ήταν τα πνεύματα των αποβιωσάντων. Όταν μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1873, έγινε φίλη του Χένρυ Στηλ Όλκοττ (Henry Steel Olcott) και ανήλθε στην προσοχή του κοινού ως πνευματιστικό μέντιουμ· ​​ωστόσο μερικές φορές κατηγορήθηκε δημόσια για απάτη.

Η Θεοσοφική Εταιρεία

Στη Νέα Υόρκη η Μπλαβάτσκυ ίδρυσε τη Θεοσοφική Εταιρεία μαζί με τον Όλκοτ και τον Γουίλλιαμ Κουάν Τζαντζ (William Quan Judge) το 1875. Δύο έτη μετά τύπωσε το Η Ίσις αποκεκαλυμμένη, ένα βιβλίο που περιγράφει την Θεοσοφική κοσμοθεωρία. Συνδυάζοντάς τη στενά με τον Ερμητισμό και τον Νεοπλατωνισμό, η Μπλαβάτσκυ περιγράφει τη Θεοσοφία ως "τη σύνθεση της επιστήμης, της θρησκείας και της φιλοσοφίας" και διακήρυξε, πως είναι η αναβίωση της "Αρχαίας Σοφίας", που ενυπάρχει σε όλες τις θρησκείες του κόσμου. Το 1880 μαζί με το Όλκοττ μετέβη στην Ινδία, όπου συνεργάστηκε με την Ευγενή Εταιρεία (Arya Samaj), ένα Ινδουιστικό αναμορφωτικό κίνημα. Το ίδιο έτος στην Κεϋλάνη, οι δύο τους -θεωρείται ότι- έγιναν οι πρώτοι κάτοικοι των ΗΠΑ, που μεταστράφηκαν στον Βουδισμό. Αν και η Βρετανική διοίκηση αντιτέθηκε, η Θεοσοφία διαδόθηκε γρήγορα, αλλά αντιμετώπισε εσωτερικά προβλήματα, όταν η Μπλαβάτσκυ κατηγορήθηκε ότι παρήγαγε ψευδή παραφυσικά φαινόμενα. Επειδή η Μπλαβάτσκυ είχε και θέματα υγείας, επέστρεψε το 1885 στην Ευρώπη και ίδρυσε τη Στοά Μπαβάτσκυ στο Λονδίνο. Εδώ εξέδωσε το έργο Το Μυστικό Δόγμα, που -όπως ισχυριζόταν- ήταν σχόλια σε αρχαία χειρόγραφα του Θιβέτ, καθώς και δύο άλλα βιβλία: Το κλειδί στη Θεοσοφία και το Η φωνή της Σιωπής. Ασθένησε από γρίπη και απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών.
Όσο ζούσε, η μορφή της ήταν αμφιλεγόμενη: οι οπαδοί της τη θεωρούσαν φωτισμένη διδάσκαλο (guru), ενώ οι επικριτές της απατηλή τσαρλατάνο και λογοκλόπο. Τα Θεοσοφικά δόγματά της επηρέασαν τη διάδοση των Ινδουϊστικών και των Βουδδιστικών ιδεών στη Δύση, όπως επίσης και την ανάπτυξη των Δυτικών εσωτερικών ρευμάτων της Αριοσοφίας, της Ανθρωποσοφίας και του κινήματος της Νέας Εποχής.
Επαρχία Καστελόρουμ

Η Επαρχία Καστελόρουμ, αργότερα ονομαζόταν Βυζαντινός Διάδρομος ήταν το όνομα που υιοθετήθηκε για μια στενή λωρίδα γης στην Εξαρχία της Ραβένα κατά την διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλική χερσόνησο. Καταλάμβανε εδάφη των σημερινών περιφερειών Λάτιο, Ούμπρια και Μάρκε και συνέδεε τη Ραβένα με τη Ρώμη.
Η Βυζαντινή επαρχία-Διάδρομος είχε διαμορφωθεί κατά το έτος 570, όταν από τις Λομβαρδικές κατακτήσεις είχε απομείνει στους Βυζαντινούς μια λωρίδα γης σε ορεινό έδαφος, που φυλασσόταν από κάστρα, δύσκολο να την διασχίσουν ενώ ο δρόμος επικοινωνίας μεταξύ Ραβένα και Ρώμης, η Βία Φλαμίνια, ελεγχόταν ποια από τους Λομβαρδούς. Ο σχηματισμός του βυζαντινού διαδρόμου ήταν το αποτέλεσμα της προσεκτικής πολιτικής και στρατιωτικής στρατηγικής που είχε τεθεί σε εφαρμογή από τους Βυζαντινούς με σκοπό την επικοινωνία των περιοχών της εξαρχίας ώστε να μην είναι αποκομμένες. Η περιοχή αυτή χώριζε επίσης το Λομβαρδικό Δουκάτο του Σπολέτο με το Λομβαρδικό βασίλειο.
Ασημάκης Φωτήλας

Βιογραφία

Τον Ιανουάριο του 1821 πήρε μέρος στην Συνέλευση της Βοστίτσας και τον Μάρτιο του 1821 στη συνέλευση στην Αγία Λαύρα, στα οποία υποστήριξε την ιδέα για άμεση δράση κατά των Τούρκων. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και πρόεδρος του Βουλευτικού το 1822. Το 1824 ήταν μέλος της κυβέρνησης Γ. Κουντουριώτη, παραιτήθηκε όμως γρήγορα και έγινε πολιτικός αντίπαλος του Κουντουριώτη, ο οποίος τον καταδίωξε λεηλατώντας του και το σπίτι. Τέλος επί Όθωνα αποκαταστάθηκε και έγινε στρατηγός.
Επιστήμη του Web

Η Επιστήμη του Web (ή Επιστήμη του Παγκόσμιου Ιστού, αγγλ. World Wide Web, συντμ. WWW, στην καθομιλουμένη ταυτίζεται με τον όρο Διαδίκτυο) αποτελεί μια ερευνητική πρωτοβουλία του εφευρέτη του Παγκόσμιου Ιστού Τιμ Μπέρνερς Λι (Tim Berners-Lee) και σηματοδοτείται από την ίδρυση της Ερευνητικής Πρωτοβουλίας για την επιστήμη του Web  
Το WSRI (Web Science Research Initiative, Πρωτοβουλία Έρευνας Επιστήμης του Web) είναι μια κοινή προσπάθεια μεταξύ του Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory (CSAIL) στο MIT και του Τμήματος επιστήμης των Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Southampton. Η στόχευση του WSRI είναι να οργανώσει και να συστηματοποιήσει τις ερευνητικές μεθόδους για τον μελλοντικό σχεδιασμό και τη χρήση του Παγκόσμιου Ιστού.  To 2009 συνδιοργάνωσε στην Αθήνα το 1ο Διεθνές συνέδριο της επιστήμης του Web. Από το 2010 η συγκεκριμένη πρωτοβουλία έχει λάβει την νομική μορφή του φιλανθρωπικού οργανισμού με την ονομασία Web Science Trust. Έλαβε τη σημαντικότερη επιστημονική αναγνώριση από την αρχαιότερη επιστημονική κοινότητα, τη Βασιλική Ακαδημία (Royal Society). Ειδικότερα, η επιστήμη του Web, αποτέλεσε την τιμώμενη επιστήμη στα πλαίσια των εορτασμών για τα 350 χρόνια από την ίδρυση της Ακαδημίας. Το 2011, κλείνοντας των πρώτο κύκλο δημιουργίας, το Web Science Trust ανακοίνωσε τον επίσημο ταξινομικό κατάλογο της επιστήμης του Web.
Estonica

Η Estonica είναι μια ολοκληρωμένη εγκυκλοπαίδεια για θέματα που αφορούν την Εσθονία, ιδιαίτερα στον πολιτισμό και την ιστορία της Εσθονίας.
Το έργο έχει αναπτυχθεί από το Εσθονικό Ινστιτούτο από το 2000. Χρηματοδοτείται μεταξύ άλλων από το Tiigrihüpe.
Το υλικό της Estonica είναι διαθέσιμο στα εσθονικά, καθώς και στα ρωσικά και αγγλικά, και είναι επαναχρησιμοποιήσιμο υπό τους όρους της άδειας Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike.
Χαμπής Κυριάκου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χαμπής Κυριάκου γεννήθηκε στο Γεράνι Αμμοχώστου το 1945. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο ιατρικής με ειδικότητα στην παθολογία. Εργάζεται ως παθολόγος.

Πολιτική διαδρομή

Διεκδίκησε εκλογή στις Βουλευτικές εκλογές 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το  ΔΗΚΟ αλλά δεν εξελέγη αρχικά. Μετά από απόφαση του εκλογοδικείου ανακηρύχθηκε βουλευτής στις 18 Φεβρουαρίου 1982.
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Φλώρινας "Βασιλική Πιτόσκα"

Ωράριο λειτουργίας

Η βιβλιοθήκη λειτουργεί από τη Δευτέρα έως και την Παρασκευή τις ώρες 10:00 – 14:00. Το Παιδικό Τμήμα λειτουργεί από την Τρίτη έως και την Πέμπτη τις ώρες 10:00 – 20:00 ενώ την Δευτέρα και το Σάββατο λειτουργεί τις ώρες 11:00 – 15:00.
Χανιώτικα Νέα

Ταυτότητα

Ιδρυτής της εφημερίδας είναι ο δημοσιογράφος Γιάννης Γαρεδάκης, ενώ ιδιοκτήτρια η ομότιτλη εκδοτική και εκτυπωτική ανώνυμη εταιρεία.
Η έδρα της εφημερίδας είναι στην οδό Καραϊσκάκη 49 στα Χανιά σε ιδιόκτητα γραφεία και τα δημοσιογραφικά της γραφεία βρίσκονται στην οδό Μπουνιαλή 11 - 19 (Εμπορικό κέντρο "Ερμής") σε ιδιόκτητο χώρο. Το τυπογραφείο της εφημερίδας βρίσκεται σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στο Βιοτεχνικό Πάρκο Χανίων στην περιοχή της Σούδας.
Εκδότης της εφημερίδας είναι ο Μανώλης Α. Γαρεδάκης, και διευθυντής ο Παρασκευάς Ν. Περάκης.
Η εφημερίδα είναι μέλος του Συνδέσμου Ημερήσιων Περιφερειακών Εφημερίδων Ελλάδος

Μουσείο Τυπογραφίας

Τα Χανιώτικα νέα έχουν δημιουργήσει στα Χανιά το μοναδικό στην Ελλάδα Μουσείο αφιερωμένο στην Τυπογραφία. Το μουσείο ιδρύθηκε από τον Γιάννη και την Ελένη Γαρεδάκη και διευθύντρια σήμερα είναι η Ελευθερία Μ. Κουμή. Το Μουσείο βρίσκεται λίγο πριν την είσοδο της πόλης, στο Βιοτεχνικό Πάρκο Σούδας και αναπτύσσεται σε δύο μεγάλες πτέρυγες, και τρεις επιμέρους αίθουσες που καλύπτουν έκταση περίπου 1.200 τ.μ.
Προσωπικό μεράκι και στοίχημα του δημιουργού του Γιάννη Γαρεδάκη, ιδρυτή της εφημερίδας “Χανιώτικα νέα” και της συζύγου του Ελένης, το Μουσείο ξεκίνησε ως ιδιωτική συλλογή σε περιβάλλον φυσικό για ένα τεχνολογικό – βιοτεχνικό μουσείο. Το 2005 εγκαινιάστηκε επίσημα και το 2012 προστέθηκε σε αυτό νέα πτέρυγα.
Το 2015 εγκαινίασε μία ακόμα αίθουσα με σπάνιες εκδόσεις, γκραβούρες, ξυλογραφίες κλπ. Από το 2012 το Μουσείο είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Μουσείων Τυπογραφίας (Association of European Printing Museums). Το 2016 το Μουσείο Τυπογραφίας ήταν υποψήφιο για το σπουδαίο βραβείο “Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς 2016”, European Museum of the Year Award (EMYA 2016) που απονέμεται από το Φόρουμ των Ευρωπαϊκών Μουσείων (European Museum Forum – EMF) και τελεί υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο Μουσείο που μέσα από την ξενάγηση “αφηγείται” διαδραστικά, (συμμετοχή επισκεπτών, σχετικά βίντεο) πως ξεκίνησε και πως αναπτύχθηκε η σπουδαιότερη – ίσως- εφεύρεση του ανθρώπου, η Τυπογραφία. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης μικροί και μεγάλοι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να τυπώσουν στα παλιά πιεστήρια και να ανακαλύψουν ένα ξεχασμένο αυτονόητο: τον κόπο και την ανθρώπινη ευφυΐα που βρίσκονται πίσω από κάθε τυπωμένο κείμενο.
Παράλληλα το Μουσείο είναι χώρος πολιτισμού και γραμμάτων. Στους χώρους του φιλοξενούνται συνέδρια, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, κάθε χρόνο διοργανώνει διεθνή διαγωνισμό αφίσας κλπ. Πρόκειται για ένα Μουσείο “ζωντανό”, που διαρκώς εξελίσσεται και αλλάζει, όπως ακριβώς η Τέχνη που παρουσιάζει, η Τυπογραφία.

Διακρίσεις

Σύμφωνα με ανεξάρτητες έρευνες τα Χανιώτικα νέα είναι η πρώτη περιφερειακή εφημερίδα σε αναγνωσιμότητα με 48.000 καθημερινούς αναγνώστες στον μετρούμενο πληθυσμό των 92.000 κατοίκων της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων.
Το 2005 τα Χανιώτικα νέα έλαβαν τιμητικό έπαινο στο πλαίσιο των βραβείων Περιφερειακού Τύπου «για τη συνεχή τους εκδοτική παρουσία, τη σοβαρότητα και το υψηλό επίπεδο ενημέρωσης που παρέχουν»
Μεγαλοδοξοτάτος

Ο Μεγαλοδοξοτάτος ήταν βυζαντινός αριστοκρατικός, τιμητικός τίτλος που δινόταν την εποχή των Κομνηνών κυρίως σε αριστοκράτες των επαρχιών μαζί με άλλα αξιώματα.
Οι κάτοχοι του τίτλου έφεραν συνήθως και τα αξιώματα του μάγιστρου, του σεβαστού, του έπαρχου ή κάποιο στρατιωτικό. Οι στρατιωτικοί υπάγονταν και στον θεσμό της πρόνοιας.
Κωνσταντίνος Θάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Στις 5 Ιανουαρίου 1968 εξελέγη υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1969. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού.
Διοίκηση Κυλληνίας

H Διοίκηση Κυλληνίας ήταν παλαιότερη διοικητική διαίρεση του ελληνικού κράτους.

Διοικητική ιστορία

Το χρονικό διάστημα 1836-1845 ίσχυε στο Βασίλειο της Ελλάδας η διοικητική διαίρεση του 1836, με την οποία καταργήθηκε το νομαρχιακό σύστημα. Απότοκο ήταν ο Νομός Αχαΐας και Ήλιδος να καταργηθεί, ο οποίος κατόπιν χωρίστηκε στις Διοικήσεις Αχαΐας με έδρα την Πάτρα, Κυλληνίας με έδρα τα Καλάβρυτα, και Ηλείας με έδρα τον Πύργο.
Η Διοίκηση Κυλληνίας αποτελείτο από την Επαρχία Καλαβρύτων και τμήμα της κατηργημένης Επαρχίας Διποταμίας και έδρα της ορίστηκε η Κυναίθη (Καλάβρυτα). Μετονομάστηκε σε Διοίκηση Κυναίθης με τον νόμο της 22/6/1838 (4/7/1838) (ΦΕΚ 24). Μετονομάστηκε σε Διοίκηση Καλαβρύτων με το Νόμο ΚΕ΄, άρθρο 8, της 5 Δεκεμεβρίου 1845.
Η Επαρχία Καλαβρύτων απαρτιζόταν αρχικά από 20 δήμους, τους δήμους: Καλαβρύτων, Κερπηνής, Κερηνείας, Σελλινόης, Λαπαθών, Βλασίας, Καλλιφωνίας, Ψωφίδος, Πάου, Λυκουρίας, Κάτω Κλειτορίας, Κλειτορίας, Σουδενών, Κραθίδος, Αιγών, Νεζερών, Σειρών, Φελόης, Αροανείας και Νωνάκριδος. Το 1837 οι δήμοι Κερηνείας και Σελλινόης συγχωνεύτηκαν και σχημάτισαν το διευρυμένο Δήμο Σελληνόης. Την ίδια χρονιά συγχωνεύτηκαν και οι δήμοι Κάτω Κλειτορίας και Αροανείας και δημιούργησαν το νέο Δήμο Αροανείας. Το 1840 οι 18 πια δήμοι της επαρχίας μετασχηματίστηκαν σε 9, τους δήμους: Καλαβρύτων, Κερπινής, Λαπαθών, Αροανείας, Ψωφίδος, Κλειτορίας, Νωνάκριδος, Κράθιδος και Φελλόης.
Με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του 1845, και την κατάργηση του συστήματος των διοικήσεων και υποδιοικήσεων, επανήλθε το νομαρχιακό σύστημα του 1833 με το οποίο επανασυστάθηκε ο Νομός Αχαΐας και Ήλιδος ενώ η Διοίκηση Κυλληνίας καταργήθηκε και έδωσε τη θέση της στην Επαρχία Καλαβρύτων, που διατήρησε τα όρια και τη σύστασή της ως επαρχία του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος.
Ψαμμήτιχος Α΄ της Αιγύπτου

Η δυναστεία της Σάιδας

Καταγόταν από την πόλη της Σάιδας. Ήταν γιος του Νεχώ Α', του τελευταίου από τους 20 βασιλείς, οι οποίοι ήταν διορισμένοι από τους Ασσύριους την εποχή του Εσαραδδών και του γιου του, Σαρδανάπαλου, βασιλείς της πόλης. Ονομάζονταν και βασιλείς των 12. Η ενοποίηση ολόκληρης της Αιγύπτου ξανά από τη δυναστεία της Σάιδας περιγράφεται αναλυτικά από τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο (Βιβλίο Β' : 151-157). Την εποχή του Νεχώ Α' οι Αιγύπτιοι άρχισαν να αντιδρούν έντονα απέναντι στον ζυγό των Ασσυρίων, άρχισαν να συμπαθούν περισσότερο τους Κουσίτες στα νότια που είχαν γίνει εκείνη την εποχή πολύ ισχυροί με βασιλιά τον Τανταμανί. Οι Κουσίτες επιτέθηκαν στα βόρεια, προκειμένου να αποσπάσουν την Αίγυπτο από τους Ασσυρίους. Στη μάχη που ακολούθησε το 664 π.Χ. σκοτώθηκε ο Νεχώ Α' και τον διαδέχθηκε στην πόλη της Σάιδας ο γιος του, Ψαμμήτιχος. Στα επόμενα 10 χρόνια ο ικανότατος Ψαμμήτιχος κατάφερε να ενώσει ξανά ολόκληρη την Αίγυπτο σε ένα ενιαίο βασίλειο ανεξάρτητο από τους Ασσύριους υπό την ηγεσία του.

Η ενοποίηση της Αιγύπτου

Η ενοποίηση ολόκληρης της Αιγύπτου σε ένα βασίλειο έγινε τον 9ο χρόνο της βασιλείας του Ψαμμήτιχου Α΄ στην Σάιδα το 656 π.Χ., όταν κατέλαβε τις Θήβες, καταλύοντας την 25η δυναστεία που είχε τοποθετηθεί από τον βασιλιά των Κουσιτών της Νουβίας, Τανταμανί. Προσέλαβε την κόρη του βασιλιά Σεπενούπετ Β', την Νικοτρίς Α', ως σύμβουλό του, η οποία παρέμεινε βασιλική σύμβουλος 70 ολόκληρα χρόνια ως τον θάνατό της το 586 π.Χ.. Στη συνέχεια αντιμετώπισε ο Ψαμμήτιχος επιτυχώς όλα τα επαναστατικά κινήματα και όλες τις επιδρομές από τη Νουβία, ισχυροποιώντας τη βασιλεία του. Στη μακρόχρονη βασιλεία του που κράτησε 54 χρόνια έφερε μεγάλη ανάπτυξη και ευημερία. Πέθανε το 610 π.Χ. και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Νεχώ Β΄.

Το πείραμα του Ψαμμήτιχου

Ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος στον δεύτερο τόμο των ιστοριών του (2,2) αναφέρει το πείραμα που έκανε ο Φαραώ Ψαμμήτιχος Α' με δυο βρέφη, προκειμένου να ανακαλύψει την καταγωγή της ανθρώπινης γλώσσας. Μεγάλωσε δυο βρέφη από την ώρα που γεννήθηκαν σε ένα κλειστό δωμάτιο με διαταγή να μην ακούσουν ποτέ λέξη από άνθρωπο, ώστε να ακούσει ο ίδιος την πρώτη γλώσσα που θα πουν από μόνα τους. Η λέξη τελικά που είπαν, όταν έφτασαν σε ηλικία 2 ετών, ήταν "βεκός", που ανήκει στη Φρυγική γλώσσα και είναι σχετική με το ψωμί. Με αυτόν τον τρόπο ο Ψαμμήτιχος έβγαλε το συμπέρασμα ότι η καταγωγή της ανθρώπινης γλώσσας ήταν Φρυγική και όχι Αιγυπτιακή, όπως πιστεύανε μέχρι τότε.
Ερρίκος Β΄ της Ναβάρρας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ιωάννη των Αλμπρέ και της Αικατερίνης των Φουά βασίλισσας της Ναβάρρας (1483-1517). Ο πατέρας του ήταν συμβασιλιάς ως Ιωάννης Γ΄ (1484-1516)· το 1516 είχε προσπαθήσει να ανακαταλάβει το κατεχόμενο μέρος της Ναβάρρας, όταν απεβίωσε. Το επόμενο έτος απεβίωσε και η μητέρα του και τη διαδέχθηκε ο Ερρίκος Β΄. Στέφθηκε με μεγαλοπρέπεια στο Λεσκάρ. Τον τίτλο είχε διεκδικήσει ο Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας όταν κατέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της και διεκδικούσε και ο εγγονός του Κάρολος Ε΄ Αψβούργων. Ο Ερρίκος Β΄ απολάμβανε την προστασία του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας.
Έγιναν διαπραγματεύσεις στο Νογιόν (1516) και στο Μονπελιέ (1518), αλλά δεν απέδωσαν. Έγινε προσπάθεια να καταλάβει την Παμπλόνα (1521) και πάλι εκστράτευσε το ίδιο έτος με Γάλλους, όμως ο Κάρολος Ε΄ τους απώθησε στο Νοάιν. Στη μάχη της Παβία (1525) αιχμαλωτίστηκε, αλλά κατόρθωσε να δραπετεύσει και μεταμφιεσμένος να διαφύγει. Το επόμενο έτος νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα των Βαλουά, αδελφή του Φραγκίσκου Α΄. Μετά τη Συνθήκη του Καμπραί (1530) μεταξύ της Ισπανίας και της Γαλλίας ο Κάρολος Ε΄ εκκένωσε τη βόρεια κομητεία της Ναβάρρας, την Κάτω Ναβάρρα, αφήνοντας τον Ερρίκο Β΄ να την καταλάβει. Τα Πυρηναία, που χωρίζουν την Κάτω από την άνω Ναβάρρα, είναι ως τώρα τα σύνορα Γαλλίας-Ισπανίας.
Ο Ερρίκος Β΄ είχε ισχυρή συμπάθεια με τους Ουγενότους και μιλούσε άπταιστα Γαλλικά και Ισπανικά, σύμφωνα με τον κύριο του Μπραντόμ. Απεβίωσε το Χαζετμώ το 1555.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο γυναικών

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο γυναικών, διεξάγεται κάθε χρόνο, κυρίως το μήνα Δεκέμβριο, από την Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο. Το πρώτο πρωτάθλημα γυναικών διεξήχθη στις 10 Ιουνίου 1984, στο κλειστό του Πανελληνίου, με πρωταθλητή τον Πανελλήνιο, ο οποίος έχει και τα περισσότερα πρωταθλήματα, 15 στο σύνολο.

Νικητής σύλλογος

Ο νικητής σύλλογος αναδεικνύεται μέσω των μεταλλίων, και συγκεκριμένα ο σύλλογος του οποίου οι αθλητές κατέκτησαν τα περισσότερα χρυσά μετάλλια. Σε περίπτωση ισοπαλίας χρυσών μεταξύ δύο ή παραπάνω συλλόγων υπολογίζονται και τα αργυρά μετάλλια, ενώ σε νέα ισοπαλία υπολογίζονται τέλος και τα χάλκινα μετάλλια. Ο νικητής αναφέρεται επισήμως ως "πολυνίκης", αναφέρεται όμως και ως "πρωταθλητής".