google/wiki40b huggingface dataset:
Γιάννης Ψιλάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1967. Λίγα χρόνια αργότερα, μετέβη στο Λονδίνο, για να σπουδάσει Παγκόσμια ιστορία, στο τοπικό Πανεπιστήμιο. Εκεί, είχε την πρώτη του επαφή με την τέχνη της φωτογραφίας, καθώς την επέλεξε, μεταξύ άλλων μαθημάτων. Μέσα από αυτήν, κατάφερε να καταγράψει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του. Η επαγγελματική του ενασχόληση με τον τομέα αυτόν, ξεκίνησε το 1997. Οι φωτογραφίες του αφορούσαν τη λαογραφία των τελευταίων γηγενών φυλών, σε απομονωμένες -από τον πολιτισμένο κόσμο- περιοχές. Επηρεάσθηκε από το ρεύμα του ουμανισμού.
Επισκέφθηκε μέρη, όπως: η Αιθιοπία, το Πακιστάν, η Ινδονησία, τα υψίπεδα της Παπούα Νέας Γουινέας, η Ινδία, το Κασμίρ, η Τυνησία, οι βολιβιανές και χιλιανές Άνδεις, η Δυτική Σαχάρα, το Μάλι και το Περού. Όσο παρέμεινε εκεί, γνώρισε τη ζωή φυλών, όπως αυτές των Μενταβάι (νήσος Σιμπερούτ, στον Ινδικό Ωκεανό), των Χούλι (ορεινή Παπούα Νέα Γουινέα), των Καλάς (οροσειρά Καρακοράμ), των Χουνζακούτ (Ινδικός Καύκασος) και των ινδιανικών φυλών Μαπούτσε και Αϋμάρα (Αμαζόνιος και Άνδεις Λατινικής Αμερικής). O Γιάννης Ψιλάκης ήταν ιδρυτικό στέλεχος του "Συλλόγου Βοηθείας Παιδιών Aιθιοπίας".
Το ενδιαφέρον του για τους πολιτισμούς αυτόυς, τόν οδήγησε στο να ενταχθεί στις κοινωνίες τους και να μελετήσει τη μουσική και τα όργανά τους. Τα έργα του Ψιλάκη έχουν κερδίσει διεθνή βραβεία και έχουν χρησιμοποιηθεί σε έντυπα, σε όλον τον κόσμο. Ο Γιάννης Ψιλάκης σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 2006, σε αυτοκινητιστικό ατυχημα.

Αναγνώριση

Την 21η Νοεμβρίου του 2006, η Διοικητική Επιτροπή του Μουσείου Μπενάκη διοργάνωσε μια έκθεση με τα σημαντικότερα έργα του, με τίτλο "Ο κόσμος είναι ένας". Στην ίδια έκθεση παρουσιάσθηκε και το βιβλίο του.
Το 2007, στα πλαισια του Ελληνικου Πολιτιστικου Ετους Ελλάδος στο Πεκινο, Κινα, πραγματοποιηθηκε και εγκαινιαςτηκε απο τον Πρεςβυ της Ελλάδος στο Πεκινο, κυριο Μίκη Καμπάνη, εκθεςη με φωτογραφιεςες του Γιαννη. η διαρκεια της έκθεσης ηταν 2 μηνες.
Νικόλαος Κατούντας

Βιογραφία

Ο Nικόλαος Κατούντας ήταν απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων και ήταν εκπαιδευμένος ως καταδρομέας, αλεξιπτωτιστής, βατραχάνθρωπος και χιονοδρόμος ενώ ήταν τελειόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Το 1973 όντας υπολοχαγός, μετατέθηκε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην 33η Μοίρα Καταδρομών ως διοικητής λόχου. 
Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής ο Κατούντας έλαβε μέρος ως διοικητής του 31ου Λόχου Κρούσεως της 33 ΜΚ στην επιχείρηση κατάληψης του φρουρίου του Αγίου Ιλαρίωνα Παρά την αρχική της επιτυχία (κατάληψη υψώματος Πετρομούθκια), το πρωί της επόμενης μέρας η 33 ΜΚ αναγκάστηκε να συμπτυχθεί εξαιτίας της έλλειψης πυρομαχικών και της μη έλευσης ενισχύσεων, ενώ την κατάσταση επιδείνωσε ο θάνατος του διοικητή της μοίρας, Γεωργίου Κατσάνη.
Το πρωί της 22ας Ιουλίου του 1974 ο Νικόλαος Κατούντας, όντας επικεφαλής λόχου δύναμης 62 καταδρομέων έσπευσε προς ενίσχυση του 251 Τ.Π. του Παύλου Κουρούπη, το οποίο μαχόταν εναντίον των εισβολέων στην Κερύνεια. Εκεί, ο Κατούντας και οι άνδρες του έδωσαν μάχες εκ του συστάδην καθώς βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον κύριο όγκο της τουρκικής αποβατικής δύναμης. Την ίδια μέρα, κατά τη διάρκεια της οπισθοχώρησης, διότι ήταν πλέον ορατός ο κίνδυνος του εγκλωβισμού μετά την κατάληψη της πόλης από τον εχθρό, ο Κατούντας (ο οποίος είχε ενδιάμεσα τραυματιστεί ελαφρά στο πόδι) μαζί με ομάδα τεσσάρων ή έξι ανδρών δέχτηκε επίθεση από πολυάριθμη εχθρική δύναμη κοντά στο Τέμπλος. Αν και δύο από τους στρατιώτες που τον ακολουθούσαν διασώθηκαν, μεταξύ αυτών και πεζικάριοι του 251 τάγματος πεζικού ως επίσης και μέλη του επιτελείου του διοικητή του 251 αντισυνταγματάρχη παύλου κουρούπη , ο ίδιος παραμένει από τότε αγνοούμενος. Στρατιώτες που πολέμησαν υπό τις διαταγές του Κατούντα, πιστοποίησαν την γενναιότητα που επέδειξε κατά τη διάρκεια των μαχών τοσον  σε Άγιο Ιλαρίωνα οσον  και στο κτιριο της μητρόπολης Κερύνειας.

Τιμές μετά την εξαφάνιση

Μετά την εισβολή, προήχθη επ' ανδραγαθία  σε αντισυνταγματάρχης πεζικού ενώ με Προεδρικό Διάταγμα της 12ης Δεκεμβρίου του 2008 προήχθη στο βαθμό του αντιστράτηγου. Προτομές του υπάρχουν σήμερα στην πλατεία της οδού Αριστομένους στην Καλαμάτα καθώς και στο στρατόπεδο Δελφινιού Λαγκάδας στη Χίο, το οποίο φέρει και το όνομά του. Παράλληλα το ονοματεπώνυμο του Νικολάου Κατούντα δόθηκε και σε δρόμο του ημικατεχόμενου δήμου Αγλαντζιάς στη Λευκωσία.
Αντίπαλος με τις σκιές 3D: Τελευταίος γύρος

Πλοκή

Ο πρωταθλητής στο μποξ Αρτιόμ Κόλτσιν ξεπέρασε όλες τις δυσκολίες και έγινε εθνικός ήρωας. Δεν ξανανέβηκε στο ρινγκ πια, επιλέγοντας την προπόνηση και την άγρια ζωή, συμπεριλαμβανομένου τις συνεχείς εμφανίσεις στην τηλεόραση, βγαίνοντας βόλτα και έχοντας ερωτικές σχέσεις. Ένα πρωί η γυναίκα του Βίκα και η κόρη τους τον συναντάνε στο σπίτι. Η Βίκα δε βλέπει πλέον τον Αρτιόμ που γνώρισε και ερωτεύτηκε. Η ευτυχισμένη ζωή του Αρτιόμ καταρρέει όταν ο μποξέρ που ο ίδιος προπονεί παραλίγο να πεθάνει κατά τη διάρκεια αγώνα στο ρινγκ με αντίπαλο τον διάσημο μποξέρ Κουέρτε. Ο Αρτιόμ υποψιάζεται ότι ο Κουέρτε χρησιμοποίησε κάποια απαγορευμένη τεχνική. Για να το αποδείξει, πρέπει να ταξιδέψει στο Χονγκ Κονγκ, όπου ο παλιός του φίλος Βαγκίτ Βάλιεφ τον περιμένει: γνωρίζει κάτι για τον Κουέρτε, κάτι που δεν το ξέρει κανένας άλλος. Για να κερδίσει, ο Αρτιόμ πρέπει να ξανανέβει στο ρινγκ, ξανά.
Στρατηγίς Λούλους

Η Στρατηγίς Λούλους (Στρατηγίς Λουλοῦ) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.
Η στρατηγίδα περιλάμβανε το Κάστρο Λούλος ή Μέγας Λούλος, σήμερα Γκεντελί Καλέσι δίπλα στο Τουρκικό χωριό Gedelle, βρισκόταν ανάμεσα στην Ποδενδό και την Ηράκλεια και κοντά στις Κιλιακές πύλες ενώ διοικητικά υπαγόταν στον Δούξ της Καππαδοκίας. Ο Λούλος ήταν χτισμένος σε απόκρημνο πετρώδες βράχο, πριν γίνει ξεχωριστώ θέμα αποτελούσε κλεισούρα του Θέματος Ανατολικών.
Η Άννα Κομνηνή αναφέρει τον Λούλον, στην Αλεξιάδα ως μία από τις περιοχές που αναγνώρισε ο βυζαντινός αυτοκράτορας υπό την εξουσία του Βαλδουίνου της Βουλώνης ως πρώην βυζαντινά εδάφη με την Συνθήκη της Δεαβόλεως το 1108.
Όρος Έλγκον

Το Όρος Έλγκον αγγλ. Mount Elgon) είναι ηφαίστειο στα σύνορα Ουγκάντας - Κένυας πού σήμερα είναι ανενεργό. Ο κρατήρας του έχει συνολική διάμετρο 8 χιλιόμετρα με ψηλότερη κορυφή τη Γουαγκαγκάι (4.321 μέτρα). Καλύπτει συνολική έκταση 3.200 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται από κομμάτια βράχου και ένα μικρό στρώμα λάβας.
BBC Radio Jersey

Ιστορικό

Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 15 Μαρτίου του 1982, όταν εγκαινιάστηκε από τον George Howard. Στεγάζονταν στο Ραδιομέγαρο του Σεντ Χέλιερ μέχρι το 1994, όταν ο σταθμός μετακόμισε στα καινούργια στούντιο.

Πρόγραμμα

Όταν ο σταθμός δεν έχει προγράμμα δικής του παραγωγής, κυρίως το βράδυ και τα Σαββατοκύριακα, αναμεταδίδει το πρόγραμμα των ραδιοφωνικών σταθμών του BBC Νοτιοδυτικά και BBC Δυτικά στην συχνότητά του στα FM. Στα AM, αναμεταδίδει το πρόγραμμα του BBC Radio 5 Live, κυρίως το βράδυ και το απόγευμα της Κυριακής.
Πούσκινο

Ιστορία

Σύμφωνα με μία από τις ιστορικές εκδοχές, το χωριό Πουσκίνο τεκμηριώνεται για πρώτη φορά το 1499 όταν ανήκε στον Γκριγκόρι Μορκίνιν, γνωστός και ως "Pushka" ενός Βογιάρου του οποίου οι απόγονοι συμπεριλαμβάνουν τον Aleksandr Pushkin. Ένα άγαλμα του "Pushka" χαρίζει μια από τις κύριες πλατείες της πόλης. Κατά τους επόμενους αιώνες, η γειτονιά εξελίχθηκε σε μια ευνοημένη καλοκαιρινή υποχώρηση της ρωσικής ευγένειας. Το Πουσκίνο είχε χορηγηθεί καθεστώς πόλης τον Αύγουστο του 1925.

Επιστήμη

Η πόλη φιλοξενεί το Ινστιτούτο Δασικής Επιστήμης, ένα από τα λίγα στη Ρωσία.

Αρχιτεκτονική και κουλτούρα

Το 1678 χτίστηκε η πετρόκτιστη εκκλησία του Αγίου Σέργιου στο κάστρο του Κομγιάνι. Ένα άλλο αξιοσημείωτο κτήμα είναι το Muranovo, όπου οι Ρώσοι ποιητές Yevgeny Baratynsky και Φιόντορ Τιούτσεφ χρησιμοποιούσαν για να περάσουν τα καλοκαίρια τους. Μια ντάκα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, που έζησε στο Πουσκίνο κατά τη θερινή περίοδο 1920-1928, είναι επίσης σε μουσείο.
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 2007–08

Το Κύπελλο Ισπανίας 2008 το κατέκτησε για 7η φορά η Βαλένθια ΚΦ νικώντας στον τελικό την Χετάφε με 3-1. Η Φ.Κ. Σεβίλλη, που πήρε πέρυσι το κύπελλο, αποκλείστηκε στον Γύρο των 16 από τη Φ.Κ. Σεβίλλη.
Λεύκιος Ιούλιος Γαΐνιος Φάβιος Αγρίππας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γαΐου Ιουλίου Αγρίππα ταμία (quaestor) της επαρχίας της Ασίας, που πριν το 109 υπηρέτησε στην Πραιτωριανή Φρουρά και μίας Ρωμαίας, που ανήκε (ή συνδεόταν) με το γένος των Φαβίων. Αδελφός του ήταν ο Γάιος Ιούλιος Αγρίππας ο Νεότερος.
Η καταγωγή του ήταν Ιουδαϊκή, Ναβαταίων, Εδομιτών, Ελληνική, Αρμενική, Μηδική και Περσική. Πάππος του πατέρα του ήταν ο Γάιος Ιούλιος Αλέξανδρος, γιος του Τιγράνη ΣΤ΄ της Αρμενίας, απογόνου του Αρχελάου της Καππαδοκίας και του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου της Ιουδαίας. Σύζυγος του Γαΐου Ιουλίου Αλεξάνδρου ήταν η Ιουλία Ιοτάπα, κόρη του Έλληνα Αντιόχου Δ΄ της Κομμαγηνής. Ο Λ. Ι. Γ. Φ. Αγρίππας ήταν αποστάτης του Ιουδαϊσμού, παρά τις οικογενειακές διασυνδέσεις με τους βασιλείς της Ιουδαίας. Είναι απίθανο να προσπάθησε να ασκήσει επιρροή στην Ιουδαϊκή πολιτική.
Έζησε και έγινε πολίτης της Απάμειας στη δυτική Συρία. Λίγα γνωρίζουμε για τη νεανική του ζωή. Στη σταδιοδρομία του έγινε γυμνασίαρχος και μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus).

Υστεροφημία

Υπάρχει ένα σύνολο από τιμητικές επιγραφές και ψηφίσματα, που επέζησαν και είνα αφιερωμένα στον Αγρίππα, στην Απάμεια και τη Ρώμη. Αυτές οι τιμητικές επιγραφές και τα δημοψηφίσματα χρονολογούνται από το 115-118. Στην πρόσοψη των λουτρών ο Αγρίππας αφιέρωσε μία επιγραφή στον Ιούλιο Βάσσο, έναν υπέρ των Πραιτωριανών απεσταλμένο (legatus) στην Απάμεια. Άλλες επιγραφές σε βάσεις κιόνων των λουτρών είναι αφιερωματικές από τους σκλάβους του Αγρίππα, απελεύθερους ή πελάτες.
Στον Καπιτωλίνο λόφο της Ρώμης υπάρχει μία μπρούτζινη επιγραφή αφιερωμένη στον Αγρίππα. Η επιγραφή στη Ρώμη αποκαλύπτει, ότι ανέλαβε πολυάριθμες εθελοντικά λειτουργίες. Από κάτω είναι ένα τιμητικό ψήφισμα, που επέζησε στη βάση ενός αγάλματος του Αγρίππα και αναφέρει: "Λεύκιος Ιούλιος Γαΐνιος Φάβιος Αγρίππας. Ο τιμώμενος μετείχε σε πρεσβείες με δικά του έξοδα στους Αυτοκράτορες, τη Ρώμη και τους κυβερνήτες".
Άγιος Αθανάσιος Δράμας

Κάτοικοι

Οι κάτοικοι του είναι κατά πλειοψηφία πρόσφυγες Πόντιοι, Μικρασιάτες και Θρακιώτες.

Οικονομία

Με την ανταλλαγή των πληθυσμών, η συνέχιση της μονοκαλλιέργειας του καπνού εξασφάλισε την επιβίωση και την προκοπή στους ξεριζωμένους πρόσφυγες. Οι αρνητικές, όμως, διεθνείς εξελίξεις περιόρισαν τη ζήτηση των ανατολικών καπνών και οδήγησαν τους αγρότες σε άλλες καλλιέργειες, όπως στα σιτηρά και τα δημητριακά, ή στο δρόμο της μετανάστευσης. Μεγάλη υπήρξε η απώλεια του πιο ζωντανού τμήματος του πληθυσμού, της νεολαίας, στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, όταν αναζήτησαν καλύτερη τύχη κυρίως στη Γερμανία. Στο βιοτεχνικό τομέα τώρα, η ανάπτυξη – κυρίως τη δεκαετία του ’80 – του κλάδου έτοιμου ενδύματος, που έστρεψε και το γυναικείο πληθυσμό σε μη αγροτικές ασχολίες, ενίσχυσε τα οικογενειακά εισοδήματα και έδωσε περισσότερες ευκαιρίες μόρφωσης στους νέους. Ωστόσο, ο κλάδος δέχθηκε αργότερα ισχυρά πλήγματα εξαιτίας του διεθνούς ανταγωνισμού.

Πολιτισμός - Αθλητισμός

Ο πολιτιστικός του σύλλογος «Η Βοίράνη» ιδρύθηκε το 1977,δραστηροποιείται στα θέματα παράδοσης και πολιτισμού με τα χορευτικά του συγκροτήματα αλλά και θεατρικές παραστάσεις. Κάτω από την αιγίδα του συλλόγου λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη. Μία από τις κορυφαίες στιγμές του συλλόγου ήταν η έκδοση της Βοϊράνης, της διμηνιαίας εφημερίδας που εκδιδόταν για 10 χρόνια, από το Μάιο του 1991 και ως το Μάρτιο του 2001.
Στην κωμόπολη λειτουργούν δύο δημοτικά σχολεία και ένα γυμνάσιο. Ο ΜΑΣ Μέγας Αλέξανδρος, καθώς και η ποδοσφαιρική ακαδημία, συνδράμουν στην άθληση των νέων του χωριού.
Νικολάι Βολκόφ

Καταγωγή - Χαρακτήρας

Ο Βολκόφ, προέρχεται από την πρώην Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Η μητέρα του ήταν από την Ιταλία και ο πατέρας του από την Κροατία. Ο ίδιος είναι Κροάτης. Στο σενάριο της επαγγελματικής πάλης όμως, παρίστανε έναν Ρώσο παλαιστή, αφού έχει στην πραγματικότητα ρίζες από την χώρα.

Καριέρα

Η καριέρα του Βολκόφ ξεκίνησε το 1967, όταν παράτησε την άρση βαρών, με την οποία ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία. Πέρασε από διάφορες εταιρείες, από αυτές ήταν και τα American Wrestling Association και WWE, σε διάφορες φάσεις και ονομασίες του. Το περισσότερο της καριέρας του, το πέρασε με το WWE.

Διακρίσεις

Στην καριέρα του, στην οποία αφιερώθηκε περισσότερο στην ομαδική κατηγορία, κέρδισε πολλούς ομαδικούς τίτλους, με αρκετούς παλαιστές. Με τον Ιβάν Κόλοφ, με τον Άιρον Σέικ και με άλλους. Ο σημαντικότερος τίτλους του ήταν με τον Σέικ, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων. Το 2005, τιμήθηκε με την εισαγωγή του στο WWE Hall of Fame.
Χρήστος Ιωάννου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1932.  Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία. 
Πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία και αποτέλεσε προσωπική επιλογή του Ευάγγελου Αβέρωφ.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων με την Νέα Δημοκρατία  το 1974 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1977.
Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών τον Νοέμβριο του 2016 και κηδεύτηκε στην Περίβλεπτο.
Θλιμμένη Τζάσμιν

Πλοκή

Η Τζάσμιν μετά τον θάνατο του συζύγου της, τον Χαλ, έναν πλούσιο επιχειρηματία από το Μανχάταν, μετακομίζει μόνιμα στο Σαν Φρανσίσκο όπου κατοικεί η αδελφή της, Τζίντζερ. Οι δυο αδερφές είναι πολύ διαφορετικές και η στάση που κρατούσε η Τζάσμιν απέναντι στη ζωή ήταν κάπως υπεροπτική, κάτι το οποίο η Τζίντζερ ανεχόταν. Ένα βασικό ελάττωμα της Τζάσμιν είναι ότι δίνει πολύ σημασία στο πως την βλέπει ο κόσμος αδιαφορώντας εντελώς για το τι συμβαίνει γύρω της. Μετά από λίγο καιρό συμβίωσης, η Τζάσμιν πιάνει δουλειά ως γραμματέας σε ένα οδοντιατρείο, ενώ παρακολουθεί και μαθήματα κομπιούτερ. Ενώ είναι ακόμη σε θέση να προβάλλει την αριστοκρατική της εικόνα, συνεχίζει να είναι συναισθηματικά επισφαλής και αδυνατεί να υποστηρίξει τον εαυτό της. Δεν εγκρίνει και αποδοκιμάζει συνεχώς τον φίλο της αδελφής της, τον Τσίλι, τον οποίο θεωρεί τελείως αποτυχημένο. Ώσπου έρχεται η μέρα που η Τζάσμιν θα γνωρίσει τον Ντουάιτ, έναν διπλωμάτη, ο οποίος αμέσως εκδηλώνει τα συναισθήματά του για εκείνη αναδεικνύοντας συνεχώς την ομορφιά της, τη φινέτσα και το απαράμιλλο στιλ της.

Box office

Με προϋπολογισμό 18.000.000 δολάρια, η ταινία Θλιμμένη Τζάσμιν έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 10η θέση με 3,9 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 33,4 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 64,1 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 97,5 εκατομμύρια δολάρια.
Ολυμπία Οδός Α.Ε.

Η Ολυμπία Οδός Α.Ε. είναι εταιρεία δημοσίων έργων. Έχει αναλάβει την κατασκευή και την συντήρηση του ομώνυμου αυτοκινητοδρόμου «Ολυμπία Οδός» καθώς και της Περιμετρικής Οδού Πατρών που αποτελεί τμήμα της Ιονίας Οδού. Η κατασκευή των παραπάνω έργων έχουν ολοκληρωθεί το 2017, ενώ σήμερα εκτελούνται έργα συντήρησης.
Δρουσίλλα της Μαυριτανίας η Νεότερη

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο τού Πτολεμαίου της Μαυριτανίας και της Ιουλίας Ουρανίας. Ο Πτολεμαίος ήταν βασιλιάς υποτελής στους Ρωμαίους, γιος τού Ιόβα Β΄ της Νουμιδίας & μετά της Μαυριτανίας και της Κλεοπάτρας Σελήνης Β΄. Η τελευταία ήταν κόρη τού Μάρκου Αντώνιου και της Κλεοπάτρας Ζ΄ της Αιγύπτου. Η μητέρα της ίσως ήταν Σύρια πριγκίπισσα από τη βασιλική δυναστεία της Έμεσας.

Ο πρώτος γάμος της

Μάλλον γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της Μαυριτανίας, την Καισάρεια (νυν Τσερτσέλ Αλγερίας) το 38 μΧ. Έλαβε το όνομα της 2ης εξαδέλφης της Ιουλίας Δρουσίλλας, αδελφής τού Καλιγούλα, η οποία απεβίωσε το έτος αυτό. Η εκ πατρός θεία της ονομαζόταν Δρουσίλλα η Πρεσβύτερη.
Το έτος 40 ο πατέρας της κλήθηκε στη Ρώμη και φονεύθηκε από τον Καλιγούλα. Η Μαυριτανία προσαρτήθηκε στη Ρώμη και διαιρέθηκε σε δύο επαρχίες. Η Δρουσίλλα η Νεότερη μάλλον ανατράφηκε στην αυτοκρατορική οικογένεια της Ρώμης. Περί το 53 ο Κλαύδιος κανόνισε τον γάμο της με τον Μ. Αντώνιο Φήλικα, Έλληνα απελεύθερο που είχε διατελέσει κυβερνήτης της Ιουδαίας. Περί το έτος 55 ο Φήλικας διαζεύχθηκε τη Δρουσίλλα τη Νεότερη για να νυμφευτεί τη Δρουσίλλα των Ηρωδιανών, με την οποία είχε ερωτευτεί.
Η Δρουσίλλα η Νεότερη έφερε, όπως μας πληροφορεί ο Σουητώνιος, τον τίτλο της βασίλισσας (regina). Αν και κανονικά ο όρος χρησιμοποιείται για γυναίκες, που βασίλευαν οι ίδιες ή οι σύζυγοί τους, ωστόσο ο ιστορικός την αναφέρει ως μία από τις τρεις βασίλισσες συζύγους τού Φήλικα. Ίσως ο τίτλος της να ήταν τιμητικός, ή ίσως να αποκαλύπτει την επιρροή τού Φήλικα, την υψηλή θέση στην οποία ο Κλαύδιος τον είχε διορίσει και τη σχεδόν βασιλική θέση του στην Αυλή. Ο ιστορικός Τάκιτος μας πληροφορεί, ότι ο Φήλικας καταγόταν από τους βασιλείς της Αρκαδίας. Την εποχή τού γάμου της η Δρουσίλλα η Νεότερη ήταν κόρη ενός (αποβιώσαντος) βασιλιά σε ένα πρώην βασίλειο, το οποίο ίσως εξηγεί τον τίτλο της. Μάλλον όμως το βασίλισσα να προέρχεται από τον 2ο σύζυγό της.

Ο δεύτερος γάμος της

Το 56 η Δρουσίλλα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον -ίσως συγγενή της- Σόαιμο, ιερέα-βασιλιά της Έμεσας (βασ. 54-73). Ο Σόαιμος ήταν ιερέας τού Συριακού θεού Ήλιου (αραμαϊκά: Ελ-Γκεμπάλ). Με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Έμεσας, κράτους υποτελούς στη Ρώμη. Απέκτησαν γιο τον Γ. Ιούλιο Αλεξίωνα (Β΄), που αργότερα διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ίσως απόγονός του να είναι η Ζηνοβία της Παλμύρας (βασ. 260-272).