google/wiki40b huggingface dataset:
Ημέρα Ζάμενχοφ

Η Ημέρα Ζάμενχοφ (εσπεράντο: Zamenhofa Tago), επίσης γνωστή ως Ημέρα Εσπεραντικής Λογοτεχνίας, είναι ετήσια γιορτή που εορτάζεται στις 15 Δεκεμβρίου κάθε χρόνου, ημέρα γενεθλίων του δημιουργού της Εσπεράντο Λ.Λ. Ζάμενχοφ. Είναι η δημοφιλέστερη εορτή στον πολιτισμό της Εσπεράντο. Αυτή την ημέρα, οι Εσπεραντιστές ανά τον κόσμο δίνουν πληροφοριακές ομιλίες και διεξάγουν πολιτιστικές συγκεντρώσεις.
Η ιστορία σχετικά με τον εορτασμό της ημέρας στα γενέθλια του Ζάμενχοφ χρονολογείται από τις 17 Δεκεμβρίου 1878 (ή 5 Δεκεμβρίου σύμφωνα με το ιουλιανό ημερολόγιο που ήταν σε χρήση στη Ρωσική Αυτοκρατορία εκείνη την εποχή), όπου στο πάρτι γενεθλίων του παρουσίασε στους φίλους του το Lingwe uniwersala. Το βιβλίο περιείχε την πρώτη έκδοση της τεχνητής γλώσσας του. Το 1887, η γλώσσα εξελίχθηκε στα Εσπεράντο όταν δημοσίευσε το Unua Libro. Η Ημέρα της Εσπεεράντο εορταζόταν στις 15 Δεκεμβρίου στο παρελθόν, αλλά τώρα εορτάζεται στις 26 Ιουλίου, ημέρα δημοσίευσης του Unua Libro.

Επέτειος 150 χρόνων από τη γέννηση του Ζάμενχοφ

Η 15η Δεκεμβρίου 2009 σηματοδότησε την 150ή επέτειο από τη γέννηση του Ζάμενχοφ. Γι'αυτό το λόγο, πραγματοποιήθηκαν διάφορες εορτές. Την ίδια ημέρα, οι αρχές στη γενέτειρα του, το Μπιάλιστοκ της Πολωνίας, εγκαινίασαν το κέντρο Ζάμενχοφ. Στη Νέα Υόρκη έλαβε χώρα συμπόσιο, το οποίο τιμούσε τον Ζάμενχοφ. Εκεί μίλησαν διάφοροι καθηγητές, όπως οι Αρίκα Όκρεντ και Χάμφρεϊ Τονκίν. 
Επίσης, την ίδια ημέρα, η μηχανή αναζήτησης Google, τίμησε τον Ζάμενχοφ, εμφανίζοντας μια ειδική έκδοση του λογοτύπου της (ένα Doodle) μαζί με μια σημαία της Εσπεράντο, δημιουργώντας 1.750.000 προβολές στα λήμματα των 30 μεγαλύτερο Βικιπαιδειών για τον "Λ. Λ. Ζάμενχοφ". Το λογότυπο εμφανίστηκε σε 33 εθνικές γλώσσες, αλλά όχι στην αγγλική διεθνής έκδοση.
Ταινία (στέφανος)

Η ταινία ή στρόφαιο στην κλασική αρχαιότητα ήταν διάδημα με υψηλή συμβολική αξία. Ήταν αρχαίο ελληνικό έθιμο που το ασπάσθηκαν και οι Ρωμαίοι. Η λευκή ή ερυθρή ταινία ονομάζονταν διάδημα.
Είχε χρώμα λευκό, ερυθρό, χρυσό ή πράσινο. Το φορούσαν στο κεφάλι σε θρησκευτικές ή και εορταστικές τελετές. Ήταν τιμητικό γνώρισμα και διακριτικό των ποιητών. Με την ταινία τιμούσαν τους νικητές των αγώνων, πριν τους φορέσουν στεφάνι ελιάς ή δάφνης. Την ταινία φορούσαν οι ιερείς κατά την τέλεση της θυσίας, ή αγιασμού.
Φιλιώ Πυργάκη

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Ασπρόκαμπο Κορινθίας το 1939 και τραγουδάει σε γλέντια από την ηλικία των 14 ετών από το 1953. Ύστερα από ένα ατύχημα που είχε μετακόμισε στην Αθήνα, όπου παρουσιάστηκε στη δισκογραφική εταιρία Columbia, με την οποία κυκλοφόρησε πολλούς δίσκους 45 στροφών. Ο πρώτος της δίσκος κυκλοφόρησε το 1967 και λεγόταν «Βαρέθηκα τα νιάτα μου», με μουσική και στίχους του Κώστα Κοντογιώργη, ο οποίος την είχε εντάξει στην ορχήστρα του.
Ηθολογία

Η ηθολογία είναι ο κλάδος της ζωολογίας που μελετά τη συμπεριφορά των ζώων. Εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1930 με τις εργασίες των ζωολόγων Κόνραντ Λόρεντς, Καρλ φον Φρις και Nikolaas Tinbergen, οι οποίοι το 1973 βραβεύθησαν με το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία ή την Ιατρική (σουηδικά: Nobelpriset i fysiologi eller medicin) "για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με την οργάνωση και την πρόκληση ατομικών και κοινωνικών προτύπων συμπεριφοράς".
Ο ορισμός της λέξης είναι ελληνογενής και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις "έθος" (= η συνήθεια) + "λογία" (= διήγηση, έρευνα, ερμηνεία). Τον όρο καθιέρωσε για πρώτη φορά το 1902 ο Αμερικανός μυρμηγκολόγος William Morton Wheeler, ορίζοντας ως "Ethology" την επιστήμη που ασχολείται με τη συμπεριφορά (τις συνήθειες) των ζώων. Σήμερα στην ελληνική έχει επικρατήσει ο όρος Ηθολογία ("ήθος" + "λογία"), αντί του ετυμολογικά ορθότερου "Εθολογία", ως άμεση απόδοση του ακούσματος του ορισμού από την αγγλική γλώσσα.
Αντικείμενο έρευνας της ηθολογίας είναι η εξήγηση της συμπεριφοράς των ζώων, κυρίως στο φυσικό τους περιβάλλον, και η μελέτη του τρόπου με τον οποίο η συμπεριφορά τους συμβάλλει στην επιβίωση τους. Η ηθολογία μελέτα επομένως τα ερεθίσματα των ζώων, με τα οποία αυτά αντιδρούν στις διάφορες αλλαγές στο περιβάλλον, τις συνήθειες που κληρονομούνται και που αποκτώνται με την πάροδο του χρόνου και τη συσσώρευση των εμπειριών. Επιχειρεί επίσης να ερμηνεύσει το σύστημα επικοινωνίας που χρησιμοποιούν τα ζώα, ακόμα και το βαθμό κατανόησης που διαθέτουν.
Συχνά οι ηθολόγοι διατυπώνουν ισχυρισμούς ομοιότητας της ζωικής με την ανθρώπινη συμπεριφορά. Αυτό όταν τεκμηριωθεί για συγκεκριμένο συμπεριφορικό μοτίβο γίνεται δεκτό, όμως τις περισσότερες φορές εγείρει διαμάχες. Στην ηθολογία κατατάσσονται και συμπεριφορικές μελέτες που αφορούν τον άνθρωπο οι οποίες εστιάζουν περισσότερο στις φυσιολογικές ανάγκες του ατόμου, στην θέση του στο κοινωνικό σύνολο και στα μοτίβα των αλληλεπιδράσεών του με άλλα άτομα, με λιγότερη έμφαση στις πολιτισμικές πτυχές της συμπεριφοράς τις οποίες μελετά η κοινωνική ανθρωπολογία και η ψυχολογία (γενικά μοτίβα ανθρώπινης συμπεριφορικής ανάλυσης, με λιγότερη έμφαση στο ποια πολιτισμικά μέσα χρησιμοποιούνται κατά την εκδήλωση της συμπεριφοράς).
Λωτοφάγοι

Οι Λωτοφάγοι είναι μυθικός, φιλόξενος και ειρηνικός λαός της ελληνικής μυθολογίας. Ορισμένοι ιστορικοί που έχουν ασχοληθεί με την γεωγραφία της Οδύσσειας τοποθετούν το νησί τους κοντά στις ακτές της Β. Αφρικής, περιοχή όπου είναι ευρύτατα διαδεδομένο το φυτό λωτός. Ειδικότερα την λωτοφαγίτιδα νήσο την ταυτίζουν με εκείνη στον Κόλπο της Σύρτης στο μυχό όπου βρίσκεται η σημερινή νήσος Ζέρμπα ή Τζέρμπα, που διοικητικά ανήκει στην Τυνησία.

Τα άνθη και οι καρποί του λωτού ήταν η κύρια τροφή των κατοίκων αυτού του νησιού και θεωρούντο σαν ναρκωτικά που προκαλούσαν ειρηνική απάθεια. Τον καρπό αυτό πρόσφεραν στους ταξιδιώτες επισκέπτες τους οι οποίοι στη συνέχεια έχαναν την επιθυμία της επιστροφής στη πατρίδα τους ή τη συνέχιση του ταξιδιού τους.

Περιγραφή του μύθου

Αναφέρονται για πρώτη φορά στην Οδύσσεια (ι - 92-105) όπου και περιγράφονται ως φιλήσυχοι και φιλόξενοι άνθρωποι που φιλοξένησαν μερικούς ναύτες του Οδυσσέα που αποβιβάστηκαν εκεί όταν ο στόλος τους προσορμίστηκε στην ακτή τους, κάπου στην Αφρική. Βγήκανε στη στεριά κι ο Οδυσσέας έστειλε τρεις απ’ τους συντρόφους του να δουν τι άνθρωποι ζούσαν σ’ αυτή τη χώρα. Οι σύντροφοί του πήγαν κι όταν συνάντησαν τους Λωτοφάγους, εκείνοι τους έδωσαν να φάνε λωτούς, που ήταν φρούτα μαγεμένα. Αμέσως ξέχασαν πατρίδα και συντρόφους και δεν ήθελαν να φύγουν από εκεί. Ανήσυχος ο Οδυσσέας πήγε να τους βρει. Τους πήρε με το ζόρι κι αμέσως διέταξε τα καράβια να σαλπάρουν.
Γυναικισμός

Προσδιορισμένος από την φεμινίστρια συγγραφέα Άλις Γουόκερ (Alice Walker), ο Γυναικισμός (Womanism από το woman που σημαίνει γυναίκα στα αγγλικά) είναι ένας κοινά χρησιμοποιούμενος όρος που επινοήθηκε για να περιγράψει συγκεκριμένα τον Αφρο-Αμερικάνικο Φεμινισμό, αλλά αναπτύχθηκε ώστε να περικλείει μια ευρύτερη εκδοχή φεμινισμού που διασχίζει τα όρια της τάξης και της φυλής. 
Η Γουόκερ πρωτοχρησιμοποίησε τον όρο στην ποιητική της συλλογή In Search of Our Mothers’ Gardens: Womanist Prose. Η ανάγκη για αυτόν τον όρο αναδύθηκε από τα πρώτα φεμινιστικά κινήματα που καθοδηγούνταν συγκεκριμένα από λευκές γυναίκες που συνηγορούσαν υπέρ κοινωνικών αλλαγών όπως το δικαίωμα μετακίνησης από τον οικιακό στον εργασιακό χώρο. Η φεμινιστική ατζέντα αγνοούσε το γεγονός πως πολλές γυναίκες δεν ήταν νοικοκυρές και ότι δούλευαν ολόκληρη τη ζωή τους για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. Συγκεκριμένα, οι Αφρο-Αμερικάνες γυναίκες ήταν ήδη εργαζόμενες γυναίκες, αλλά όχι από επιλογή, και όχι σαν ζήτημα προσωπικής ολοκλήρωσης. Παρομόιως, το Κίνημα Ατομικών Ελευθεριών ήταν επίσης ανεπαρκές. Εστίαζε στην ισότητα για του Αφρο-Αμερικανούς άντρες, αλλά είχε αφήσει άθελά του στο παρασκήνιο τις γυναίκες. 
Η Γουόκερ δημιούργησε το γουμανιστικό κίνημα από αυτά τα δύο ξεχωριστά κινήματα. Με την ολοένα αυξανόμενη χρήση του όρου, και τα προγράμματα σπουδών των Αφρο-Αμερικανών και αυτά των σπουδών των Γυναικών άρχισαν να ενσωματώνουν τον γυναικισμό στα πανεπιστημιακά μαθήματα, ενώ οι ιστορικοί που έχουν ενσωματώσει στις ιστορικές τους εκτιμήσεις και περιγραφές τις απόψεις και τις εμπειρίες των Αφρο-Αμερικανών γυναικών θεωρούνται ως γυναικιστές ιστορικοί.
2436 Χατσεψούτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Χατσεψούτ είναι άγνωστα.
Παφνούτιος

Ο ιερομόναχος του Μεγάλου Σπηλαίου Παφνούτιος ήταν αγωνιστής του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την Καρυά της Κορίνθου. Πριν την επανάσταση εγκαταστάθηκε στη Ρωσία, όπου έγινε εφημέριος της εκκλησία του αείμνηστου Βαρβάκη στο Ταϊγάνι. Βρέθηκε στη Βλαχία όταν έγινε η εκεί επανάσταση και κατατάχτηκε στον Ιερό Λόχο. Μετά την αποτυχία της επανάστασης επέστρεψε στην Πελοπόννησο και φάνηκε χρήσιμος στα στρατόπεδα και στην Πολιορκία του Ναυπλίου. Πρώτος αυτός μεταξύ των άλλων βρέθηκε και έβαλε την σκάλα στο Παλαμήδι.
Δηνάριο Αλγερίας

Κέρματα

Το 1964 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά κέρματα ονομαστικής αξίας 1, 2, 5, 10, 20 και 50 santeem, καθώς επίσης και του 1 δηναρίου. Αυτά των 1, 2 και 5 ήταν από αλουμίνιο και αυτά του 1 δηναρίου από χαλκονικέλιο. Η εμπρόσθια όψη απεικόνιζε το  εθνόσημο της Αλγερίας ενώ η πίσω όψη είχε τις αξίες με αραβικούς αριθμητικούς χαρακτήρες. Τις επόμενες δεκαετίες κυκλοφόρησαν αναμνηστικά κέρματα. Ωστόσο, γενικά σε κυκλοφορία είναι σήμερα τα κέρματα των 5 δηναρίων και πάνω.
Η νέα σειρά κερμάτων που κυκλοφόρησε το 1992 ήταν των ¼, ½, 1, 2, 5, 10, 20, 50 και 100 δηναρίων. Τα κέρματα των 10, 20, 50 και 100 δηναρίων είναι διμεταλλικά.
Εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού τα κέρματα σαντίμ σύντομα εξαφανίστηκαν και σπάνια χρησιμοποιούνται τα κέρματα του 1 δηναρίου. Ωστόσο, στην καθημερινή ομιλία αναφέρονται οι αξίες των χρημάτων σε σαντίμ, π.χ. 100 δηνάρια διαβάζονται   عشر الاف "δέκα χιλιάδες".

Τραπεζογραμμάτια

Οι πρώτες σειρές χαρτονομισμάτων του δηναρίου κυκλοφόρησαν το 1964 και αποτελούνταν από τραπεζογραμμάτια αξίας των 5, 10, 50 και των 100 δηναρίων. Το 1970 τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 500 και το 1992 των 1000 δηναρίων. Η εμπρόσθια όψη αυτών των χαρτονομισμάτων είναι στα αραβικά και η πίσω όψη στα γαλλικά.
Το χαρτονόμισμα των 100 δηναρίων αντικαταστάθηκε από κέρματα. Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα των 200, 500 και των 1000 δηναρίων. Το 1998 ένα επιπλέον ολόγραμμα ασφαλείας προστέθηκε στα χαρτονομίσματα των 500 και των 1000 δηναρίων.
Basketball Association of America

Το BAA (Basketball Association of America) αποτελούσε τη διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου επαγγελματικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης στη Βόρεια Αμερική, που ιδρύθηκε το 1946. Μετά την τρίτη αγωνιστική της περίοδο, 1948–49, το ΒΑΑ και το NBL συγχωνεύθηκαν για να δημιουργήσουν το ΝΒΑ.
Νικόλαος Αϊβαζίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1814 στην Κωνσταντινούπολη. Ήρθε στην Ελλάδα το έτος 1827 όπου ζούσαν οι συγγενείς του. Συνεργάστηκε για μια δεκαπενταετία στην «Αθηνά», την από πολλού καθιερωμένη αθηναϊκή εφημερίδα.
Κατά την διακοπή των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το έτος 1855 πήγε ανέλαβε εμπιστευτική αποστολή, την οποία εκπλήρωσε με μεγάλη επιτυχία. Μετά από αυτό διορίστηκε προξενικός υπάλληλος και διευθυντής του Εμπορικού γραφείου της Ελληνικής Πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Διετέλεσε γενικός Πρόξενος.
Σλιγιεπτσέβιτσι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Βέλικα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ρόμπερτ φον Τσέντλιτζ-Τρίτζσλερ

Βίος

Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1837 στο Φράιενβαλντε του Βρανδεμβούργου. Ξεκίνησε την καριέρα του ως αξιωματικός στο σύνταγμα Garde du Corps του Πρωσικού στρατού, όπου υπηρέτησε από το 1856 ως το 1862. Στράφηκε στην διαχείρηση των ιδιωτικών του αγροτικών εκτάσεων στη Σιλεσία. Κατατάχθηκε εθελοντικά και πολέμησε στον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο του 1866, με τη θέση του υπασπιστή, στην 11η Ταξιαρχία Ιππικού της 2ης Στρατιάς. Έλαβε μέρος και στον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο, ως υπασπιστής του γενικού επιτελείου της Garde du Corps.
Μετά τη συνταξιοδότησή του αφοσιώθηκε στην καλλιέργεια του οικογενειακού κτήματος στο Γροσενμποράου (γερμανικά: Großenborau‎, το σημερινό Borów Wielki στην Πολωνία) της Σιλεσίας. Στη συνέχεια ανέπτυξε εκεί έντονη τοπική και επαρχιακή πολιτική δραστηριότητα και ορίστηκε εκπρόσωπος του Κυβερνήτη της περιοχής και Πρόεδρος του Επαρχιακού Διοικητικού συμβουλίου της. Ανήλθε στα αξιώματα του του Προέδρου της κυβέρνησης του Όλπεν, από το 1884 έγινε μέλος του κρατικού Συμβουλίου, το 1886, ανώτερος Πρόεδρος της επαρχίας Πόζεν. Επιπλέον διετέλεσε Πρόεδρος της διακανονιστικής επιτροπής των επαρχιών Πόζεν και και Δυτικής Πρωσίας.
Διορίστηκε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1891.
Το Δεκέμβριο του 1898 διορίστηκε ανώτατος Πρόεδρος της επαρχίας της Έσσης-Νάσσαου , και από το 1903 έως το 1909, ο ανώτατος Πρόεδρος της Σιλεσίας. Εκλέχθηκε στην Πρωσική βουλή των Ανδρών το 1910. Σε αναγνώριση της πολύχρονης υπηρεσίας του τιμήθηκε από τον αυτοκράτορα Γουλιέλμο Β΄ με το μετάλιο των ιπποτών του τάγματος του μαύρου αετού.
Αρμενική γλώσσα

Η αρμενική γλώσσα στην Ελλάδα

Η αρμενική γλώσσα μιλιόταν στη Ελλάδα από 30.000 ομιλητές το 1928 και από περίπου 9.000 ομιλητές το 1951, σύμφωνα με τις επίσημες ελληνικές απογραφές. Πολλοί ομιλητές έχουν από τότε μεταναστεύσει στην Αρμενία. Η σημερινή κατάσταση της γλώσσας στην Ελλάδα είναι άγνωστη, καθώς η απογραφή του 1951 είναι η τελευταία που κατέγραφε τη γλώσσα του απογραφόμενου πληθυσμού. Μια κοινότητα ομιλητών της αρμενικής επιβιώνει στη Θεσσαλονίκη και παράγει ένα μικρό αριθμό εντύπων και εκδόσεων στη γλώσσα της. Λειτουργούν, επίσης, στην Αθήνα τρία αρμενικά ιδιωτικά δημοτικά σχολεία και ένα αρμενικό ιδιωτικό γυμνάσιο, όπου φοιτούν περίπου 250 μαθητές, διδάσκεται η αρμενική γλώσσα, η ιστορία και τα θρησκευτικά. Ωστόσο, η παλαιότερα μεγαλύτερη αρμενική κοινότητα της Θεσσαλονίκης δεν διαθέτει από το 1947 δικό της εκπαιδευτικό ίδρυμα. Το ίδιο συμβαίνει και με τις αρμενικές κοινότητες της Μακεδονίας, της Θράκης και της Κρήτης.

Tο αρμενικό αλφάβητο

Η δημιουργία ενός αρμενικού αλφάβητου, από τον Αρμένιο Άγιο Μεσρώπ, σηματοδότησε και την έναρξη της αρμενικής λογοτεχνίας και σφυρηλάτησε την εθνική ενότητα των Αρμενίων. Λέγεται ότι ο Άγιος Μεσρώπ Μαστότς ανακάλυψε το αρμενικό αλφάβητο μετά από θεϊκό όραμα. Το αλφάβητο διέθετε αρχικά 36 γράμματα και η σειρά τους καθώς και η αντιστοιχία φωνήματος και γραμμάτων δείχνει ελληνική επιρροή, ωστόσο κάποια γράμματα έχουν σχηματιστεί με βάση τη συριακή γραφή. Αυτή η πρώτη γραφή είχε μόνο κεφαλαίους χαρακτήρες και ονομαζόταν γερκαταγκίρ(αρμ. երկաթագիր) δηλ. σιδηρά γραφή. Εν συνεχεία ο αριθμός των γραμμάτων ανήλθε στα 38. Η γραφή αυτή χρησιμοποιείται βασικά μέχρι σήμερα, αν και υπάρχουν διαφορές στην προφορά μεταξύ στην Δυτική Αρμενική (τη γλώσσα της Διασποράς) και την Ανατολική Αρμενική (την επίσημη γλώσσα της δημοκρατίας της Αρμενίας). Κατά την περίοδο που η Αρμενία ήταν Σοβιέτ, πραγματοποιήθηκε μια ορθογραφική μεταρρύθμιση, την οποία όμως δεν ακολούθησε η αρμενική διασπορά, με αποτέλεσμα οι δύο διάλεκτοι να διακρίνονται και με βάση το σύστημα γραφής.
Εθνική Υεμένης (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Όταν η χώρα ήταν διαιρεμένη σε Βόρεια και Νότια, πριν το 1990, υπήρχαν 2 ομάδες η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βόρειας Υεμένης και η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Νότιας Υεμένης. Μετά την ένωση της χώρας, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Υεμένης θεωρήθηκε η διάδοχος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Βόρειας Υεμένης. Η ομάδα δεν προκρίθηκε ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Στάδιο

Φυσική έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Στάδιο Αθλητικής Πόλης Αλθαούρα, χωρητικότητας 30.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Σαναά. Εντούτοις, λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια από την παρέμβαση της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη, χρησιμοποιεί στάδια άλλων χωρών.
Μονή Αγίας Μαρίνης Μαρίτσης

Τοποθεσία

Το μοναστήρι βρίσκεται στην βόρεια Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στην Αχαΐα, χτισμένο στην νότια πλευρά Μόβρης σε υψόμετρο 425 μέτρων. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά: Πολύλοφο (Μπράτι), Αμπελάκια, Πηγάδια (Τζάιλο) και Σαντομέρι της Δημοτικής Ενότητας Ωλενίας του Δήμου Δυτικής Αχαΐας. Επίσης απέχει οδικώς περίπου: 24 χιλιόμετρα από την Κάτω Αχαΐα (ευρέως γνωστή ως Αχαγιά) και 38 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης της Πάτρας.

Ιστορία

Κατά το παρελθόν η μονή ήταν ανδρική. Το 1816 αναφέρεται από τον Λε Μπας και τον Φρανσουά Πουκεβίλ ότι έχει 12 μοναχούς. Τον Σεπτέμβριο του 1824 βρέθηκε εκεί ο Μπενιζέλος Ρούφος και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους συγκεντρώθηκαν οι καπεταναίοι της Επαρχίας Πατρών. Τον Ιανουάριο του 1836 ανακηρύχθηκε ως διατηρούμενη. Κατά το 1889 σύμφωνα με τον Νουχάκη είχε 20 μοναχούς, ενώ σύμφωνα με τον Χρήστο Κορύλλο είχε μόνο 8 μοναχούς και υπηρέτες. Το 1933 συγχωνεύθηκε διοικητικά με την Μονή Χρυσοποδαριτίσσης, ενώ ανασυστάθηκε ύστερα από δέκα χρόνια, το 1943 ως γυναικεία μονή πλέον από την Πατρινή Ευγενία Κολύβρα με τέσσερις μοναχές. Το 1960 είχε εννιά μοναχές, το 1971 επτά, το 1998 πέντε, και σήμερα (2018 τέσσερις.
Το 2017 καταστροφικές πυρκαγιές απείλησαν το μοναστήρι. Την πρώτη φορά στις 25 Αυγούστου 2017 όπου τελικά δεν κινδύνεψε η μονή αν και η πυρκαγιά κατευθυνόταν προς εκείνη. Τη δεύτερη φορά στις 12 Σεπτεμβρίου 2017 μια μεγάλη φωτιά περικύκλωσε τη μονή η οποία τελικά διεσώθη ως εκ θαύματος την τελευταία στιγμή. 
Σύμφωνα με την παράδοση η μονή κατά το παρελθόν έχει πυρποληθεί και καταστραφεί τρεις φορές.
Νγκερενγκέρε (πόλη)

Μεταφορές

Στο Νγκερενγκέρε υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός ο οποίος συνδέει την πόλη με το Νταρ ες Σαλαάμ και το Μορογκόρο.

Χαρακτηριστικά περιοχής

Η περιοχή είναι εύφορη αλλά και ολίγον ελώδης.
Μπράιαν Τζ. Σμιθ

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση

Ο Σμίθ κατάγεται από το Allen, Τέξας. Φοίτησε στο Θεατρικό πρόγραμμα του Collin County community College στο Plano, Texas. Μετά σπούδασε για ένα έτος στο Stephens College στη Κολούμπια. Ο Σμιθ, στη συνέχεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να παρακαλουθήσει το τετραετές Δραματικό Τμήμα του Juilliard School (Ομάδα 36: 2003-2007), όπου μια από τους συμμαθητές του ήταν η Nicole Beharie. Τελικά, ο Σμίθ αποφοίτησε από το Juilliard παίρνοντας πτυχίο επιπέδου Bachelor στις Καλές Τέχνες.
Κοινότητα Βαλτοτοπίου

Η κοινότητα Βαλτοτοπίου ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Στρυμώνα.
Συστάθηκε το 1946, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Πεπονιάς. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Δίκη του Άουσβιτς (Πολωνία)

Σύνοψη

Το Ανώτατο Εθνικό Δικαστήριο που συνεδρίασε στην Κρακοβία, επέβαλε 23 θανατικές ποινές και 17 ποινές φυλάκισης, από ισόβια δεσμά ως τριετούς διάρκειας. Όλες οι εκτελέσεις έγιναν στις 28 Ιανουαρίου 1948 στη φυλακή Μοντελούπιχ (Montelupich) της Κρακοβίας, μιας "από τις πλέον απαίσιες φυλακές των Ναζί στην κατεχόμενη Πολωνία", την οποία χρησιμοποιούσε η Γκεστάπο καθ' ολόκληρη τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Μαρία Μάντελ και Τερέζε Μπραντλ ήταν οι πρώτες που εκτελέστηκαν. Μόνον ένας αθωώθηκε, ο επιλοχίας Χανς Μυνχ, ο οποίος αρνήθηκε να συμμετάσχει στις διαδικασίες επιλογής και έκανε μάταια, αλλά επιβεβαιωμένα, αιτήματα για χορήγηση περισσότερης τροφής στους κρατουμένους.
Σαπωνοποίηση

Σαπωνοποίηση ονομάζεται η διαδικασία της υδρόλυσης ενός εστέρα ανώτερων λιπαρών οξέων, με αλκαλική βάση NaOH ή KOH για να σχηματίσει μία αλκοόλη και το άλας ενός οξέος. Ο όρος είναι γνωστός για την περιγραφή της αντίδρασης μίας αλκαλικής βάσης και λίπους, για τον τελικό σχηματισμό του σαπουνιού. Με την χρήση NaOH παρασκευάζονται κυρίως σκληρά σαπούνια, ενώ με τη χρήση KOH παρασκευάζονται κυρίως τα υγρά σαπούνια.
Η σαπωνοποίηση είναι κατά βάση αυθόρμητη αντίδραση. Κάθε "σούπα" που περιέχει νερό, NaOH και λάδια μπορεί να παραγάγει στερεό σαπούνι.

Οι αντιδράσεις

Το ΝaOH είναι βάση, που σημαίνει ότι διασπάται σε ιόντα όταν βρίσκεται σε υδατικά διαλύματα. Τα μόρια του νερού, ως πολικά, υπερνικούν την ελκτική δύναμη μεταξύ του ατόμου Na και του υδροξυλίου. Κατά συνέπεια, τα άτομα Na και τα υδροξύλια κυκλοφορούν ελεύθερα ως φορτισμένα αντικείμενα (ιόντα), περιτρυγιρισμένα από μόρια νερού. Παράλληλα, απελευθερώνεται θερμότητα (εξώθερμη αντίδραση) και αέριο υδρογόνο.
Αν στο παραπάνω διάλυμα προστεθεί ένα οξύ, ακόμα και ασθενές όπως το λάδι, το πολύ επιθετικό και αντιδραστικό ιόν του νατρίου θα αρχίσει να κολλάει πάνω στη μοριακή αλυσίδα του οξέος. Τελικά θα ενωθούν και θα δημιουργήσουν νερό και ένα νέο ουδέτερο μόριο, το αλάτι (σαπούνι).
Η αντίδραση σαπωνοποίησης συνεχίζεται αυθόρμητα μετά τη μίξη των υλικών και μπορεί να διαρκέσει από αρκετές ώρες μέχρι λίγους μήνες. Το μείγμα σιγά σιγά στερεοποιείται ενώ ταυτόχρονα χάνει νερό μέσω εξάτμισης.
Τα τελικά προϊόντα της σαπωνοποίησης είναι το στερεό σαπούνι και μια παχύρρευστη ουσιά, η γλυκερίνη ή γλυκερόλη. Κατά τη βιομηχανική σαπωνοποίηση, η γλυκερόλη συνήθως αφαιρείται με βρασμό του μείγματος για να μεταπωληθεί ή για να χρησιμοποιηθεί σε άλλες εφαρμογές.
Υψικράτεια

Βιογραφία

Ήταν η πιο διάσημη σύζυγός του και τον αγάπησε τόσο, που φορούσε ανδρική αμφίεση και έμαθε πολεμικές δεξιότητες. Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ηττήθηκε και άρχισε τη φυγή, τον ακολούθησε στην εξορία, όπου και αν εκείνος ζητούσε καταφύγιο, ακόμη και στην πιο ερημική απομόνωση. Θεωρούσε, ότι όπου ήταν ο άνδρας της, εκεί ήταν το βασίλειό της, ο πλούτος της, η χώρα της· έγινε η μεγαλύτερη ευχαρίστηση και παρηγοριά τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ στις κακοτυχίες του. Τον βοήθησε σε όλες τις κακουχίες, ακόμη και στους κινδύνους τού πολέμου. Ίππευε μαζί του στη μάχη, για να κατασταλούν εξεγέρσεις ή για να πολεμήσουν εναντίον των Ρωμαίων.
Κατά την ήττα τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ από τον Γ. Πομπήιο η Υψικράτεια έσπασε τον κλοιό τού Πομπήιου και ενώ οι περισσότεροι σκορπίστηκαν, έμεινε μαζί με άλλους δύο στην πλευρά τού βασιλιά. Ο Πλούταρχος γράφει, ότι "ήταν ανδροπρεπής και πολύ σκληρή, έτσι ο βασιλιάς αρεσκόταν να την καλεί Υψικράτη." Ο Βαλέριος Μάξιμος παρατηρεί: "η βασίλισσα Υψικράτεια αγαπούσε τόσο πολύ τον άνδρα της, που άφησε αυτά που είναι ελκυστικά σε μία γυναίκα και για χάρη του θεωρούσε ευχαρίστηση να αλλάξει την υπέροχη ομορφιά της για να μοιάζει με άνδρα. Έτσι έκοψε τα μαλλιά της και εξοικειώθηκε με τα άλογα και τα όπλα, για να μπορεί εύκολα να συμμετέχει στις επιχειρήσεις του και τους κινδύνους. Πράγματι όταν αυτός ηττήθηκε από τον Γ. Πομπήιο και ζούσε ως φυγάς ανάμεσα σε άγριους λαούς, αυτή τον ακολούθησε ακαταπόνητη. Η πίστη της ήταν για τον Μιθριδάτη η μεγαλύτερη παρηγοριά του και η πιο ευχάριστη αναψυχή του στις πικρές και δύσκολες συνθήκες· ο βασιλιάς θεωρούσε, ότι περιπλανιόταν με το "σπίτι του", καθώς η σύζυγός του ήταν μαζί του στην εξορία".

Οικογένεια

Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου· δεν αναφέρονται τέκνα.
Οικία του Βασιλέα (Πον-Σαιντ-Εσπρί)

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Η οικία φιλοξένησε συνολικά δώδεκα βασιλείς της Γαλλίας. Επίσης, αποτέλεσε, συνολικά έξι φορές, τόπο συνεδριάσεων των Γενικών Τάξεων του Λανγκντόκ.

Περιγραφή

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!