google/wiki40b huggingface dataset:
Δίκες των βασανιστών της Χούντας

Οι Δίκες των βασανιστών της Χούντας ήταν η προσαγωγή στο εδώλιο των κατηγορουμένων (με την κατηγορία βασανισμούς πολιτών) αρκετών δεκάδων αξιωματικών και οπλιτών που υπηρέτησαν στην Ειδική Ασφάλεια και την ΕΑΤ-ΕΣΑ, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας 1967-1974 και διεξήχθη, τμηματικά, τόσο στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, όσο και στη Χαλκίδα, αλλά και στην Πάτρα.
Ενώ για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας(πραξικόπημα - Κυπριακό) και της στάσης που βάρυναν τους πρωταίτιους της δικτατορίας, δεν είχε ληφθεί καμία πρόνοια από την κυβέρνηση της "Εθνικής Ενότητας" υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, για τα αντίστοιχα της αιματηρής καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και των βασανισμών των πολιτικών κρατουμένων, η διαδικασία από την εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία της μεταπολίτευσης κινήθηκε αυτεπάγγελτα.

Οι δίκες

Η πρώτη δίκη των βασανιστών άρχισε στις 7 Αυγούστου του 1975, με βασικούς κατηγορούμενους τους Θεόδωρο Θεοφιλογιαννάκο (διοικητή της ΕΑΤ-ΕΣΑ), Νικόλαο Χατζηζήση, Σπανό, Τσάλα, Κόφα κ.α. και το αποτέλεσμά της ήταν καταδικαστικό για περίπου το ήμισυ των κατηγορουμένων, στους οποίους επιβλήθηκαν, σχετικά, με βάση τα αδικήματα για τα οποία παραπέμφθηκαν, ελαφρές ποινές κάθειρξης. Σε ξεχωριστή δίκη (δεύτερη) η οποία έλαβε χώρα και πάλι στον Κορυδαλλό από τις 13 Οκτωβρίου έως στις 9 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους παραπέμφθηκε, μεταξύ άλλων βασανιστών, ο Μιχαήλ Πέτρου. Μια ακόμη παρόμοια δίκη για τους βασανιστές Ευάγγελο Μάλλιο, Πέτρο Μπάμπαλη, Καραπαναγιώτη, Κραβαρίτη κ.α. άρχισε στη Χαλκίδα στις 11 Νοεμβρίου, ενώ παρόμοια διαδικασία ξεκίνησε στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών, στις 15 Δεκεμβρίου 1975. Οι Μάλλιος και Μπάμπαλης κηρύχθηκαν αθώοι, αλλά αργότερα δολοφονήθηκαν από τρομοκρατικές οργανώσεις, ο πρώτος στις 14 Δεκεμβρίου του 1976 από την οργάνωση «17 Νοέμβρη» και ο δεύτερος στις 31 Ιανουαρίου του 1979 από την οργάνωση «Ιούνης '78» (αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν η οργάνωση «Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας»). 
Κατά τη διάρκεια των ακροαματικών διαδικασιών, οι μαρτυρίες που κατατέθηκαν από πρώην στελέχη των ΕΑΤ-ΕΣΑ κλπ υπηρεσιών του καθεστώτος, έφεραν στο φως τις λεπτομέρειες της εκπαίδευσης των βασανιστών, η οποία τους μετέτρεπε σε πειθήνια όργανα της δικατορίας που βιαιοπραγούσαν έναντι των συλληφθέντων αντιπάλων της (δήθεν) επαναστατικής κυβέρνησης, χωρίς να αντιμετωπίζουν τύψεις συνείδησης, λόγω προηγούμενης πλύσης εγκεφάλου με μισαλλόδοξη κατεύθυνση, στην οποία είχαν υποβληθεί και οι ίδιοι .
Ψευδοεπιστήμη

Ψευδοεπιστήμη ονομάζεται κάθε σύνολο απόψεων, παραδόσεων, θεωρία, μεθοδολογία, πίστη ή πρακτική σε κάποιο τομέα, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι επιστημονική, που όμως είτε δεν ακολουθεί επιστημονικές μεθόδους και διαδικασίες είτε τις ακολουθεί αλλά δεν ακολουθεί το πνεύμα της επιστήμης. Η ψευδοεπιστήμη, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον πραγματικό κόσμο. Για παράδειγμα, υποστηρικτές του αντιεμβολιαστικού κινήματος παρουσιάζουν ψευδοεπιστημονικές έρευνες και μελέτες, που λανθασμένα ισχυρίζονται ότι η ασφάλεια των εμβολίων είναι αμφίβολη, πράγμα που έχει οδηγήσει σε αρκετούς θανάτους.

Το πνεύμα της επιστήμης

Ψευδοεπιστήμη επίσης θεωρείται από τον Ρίτσαρντ Φάινμαν, (Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1965) η διαδικασία του «να παρατηρεί, να πειραματίζεται, να γράφει κανείς κλπ» που μοιάζει επιστημονική σε όλες τις λεπτομέρειες και είναι τυπικά αποδεκτή, αλλά χάνει το περιεχόμενο και την ουσία γιατί δεν δίνει αξία στην κατανόηση και την ελευθερία της σκέψης που εκδηλώνονται κυρίως με την αμφισβήτηση των πραγμάτων που έχει κανείς διδαχθεί. Υπό την έννοια αυτή επισήμανε μια μορφή «τυραννίας της επιστήμης» από φορείς όπως εκπαιδευτικά ιδρύματα που καταδιώκουν αυτόν τον τρόπο σκέψης, τον οποίο ο ίδιος θεωρεί ως τον αληθινά επιστημονικό. Επισημαίνει ακόμα την παραγωγή σωρείας «ειδικών» χωρίς ουσιαστική γνώση οι οποίοι προκύπτουν μιμούμενοι την επιστημονική διαδικασία που ακολουθεί αυτή η μορφή ψευδοεπιστήμης. Υποδεικνύει πως οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να διδάσκουν σε πρώτη ευκαιρία την «αμφισβήτηση των ειδικών» (οι οποίοι μπορεί να σφάλλουν και να καθοδηγούν λανθασμένα) και να ενθαρρύνουν περισσότερο την εμπιστοσύνη στην «κοινή αίσθηση» και τη «νοημοσύνη της φυσικότητας».

Παραδείγματα

Παραδείγματα ψευδοεπιστημών που δεν φαίνονται να ακολουθούν την επιστημονική διαδικασία σε όσα υποστηρίζουν είναι η Αστρολογία, κάποιες από τις μεθόδους εναλλακτικής ιατρικής, όπως ο βελονισμός, η ομοιοπαθητική, η ρεφλεξολογία, πριν αποκτήσει επιστημονική διαδικασία μελέτης η παραψυχολογία κλπ.
Μαρία του Γούντστοκ

Μοναχή στο Αμέσμπουρι

Η Μαρία αποφάσισε σε ηλικία 7 ετών να αποσυρθεί στο Αμέσμπουρι παρά την άρνηση της μητέρα της, μετέφερε ευγενείς από 30 χώρες και φόρεσε το μοναχικό κάλυμμα τον Δεκέμβριο του 1291 σε ηλικία 12 ετών.  Η Ελεονώρα της Βρετάνης φόρεσε το μοναχικό κάλυμμα τον Μάρτιο του 1291 ενώ η γιαγιά τους το είχε φορέσει από το 1286.  Οι γονείς της παρείχαν ετήσιο μισθό των 100 στερλινών, της επετράπη να εισπράττει την ειδική προμήθεια για τα υφάσματα όπως και να κερδίζει απο τις αποσκευές, ζούσε με άνεση σε ιδιωτικά διαμερίσματα.

Συμμετοχή στην βασιλική αυλή

Ο πατέρας της Εδουάρδος Α' την επισκέφτηκε πολλές φορές (1286, 1289, 1290, 1291).  Η γιαγιά της Ελεονώρα της Προβηγκίας πέθανε (1291) και ζητήθηκε από τον πατέρα της να την μεταφέρει μόνιμα στο Φοντεβρώ, οι μοναχές του Φοντεβρώ το είχαν ζητήσει πολλές φορές αλλά ο Εδουάρδος αρνήθηκε επειδή ήθελε να προστατέψει την κόρη του από πιθανό πόλεμο με τους Γάλλους, παρέμεινε στο Αμέσμπουρι με ετήσιο μισθό 200 στερλίνες. Το 1292 της δόθηκαν 40 βελανιδιές από τα βασιλικά δάση και 20 βυτία κρασιού από το Σαουθάμπτον.  Παρά το ότι ήταν μοναχή η Μαρία έκανε συχνά ταξίδια, επισκέφτηκε τον αδελφό της Εδουάρδο (1293), μετείχε σε μεγάλο βαθμό στα βασιλικά δικαστήρια ενώ κάθισε εκεί 5 εβδομάδες όταν αναχώρησε η αδελφή της Ελισάβετ στην Ολλανδία(1297). Στα τέλη του 13ου αιώνα έγινε ηγουμένη με το δικαίωμα να μεταφέρει τις μοναχές σε διαφορετικές μονές.  Το 1302 ο μισθός των 200 στερλίνων αντικαταστάθηκε με εξοχικές κατοικίες και τον δήμο του Ουίλτον υπό την προϋπόθεση να μείνει στην Αγγλία, ωστόσο η ίδια προτίμησε να ρισκάρει και πήγε στην αυλή του πατέρα της (1305) και να δώσει τις 200 στερλίνες για να ξοφλήσει.  Ανέλαβε κατόπιν την διεύθυνση της μονής του Γκρόβ στο Μπέντφορντσερ που την κράτησε μέχρι τον θάνατο της.

Αντιδράσεις του πάπα για τα πολλά ταξίδια

Η Μαρία απέτυχε να πάρει υψηλή θέση στο τάγμα αντίθετα η Ελεονώρα της Βρετάνης έγινε ηγουμένη στο Φοντεβρώ (1304), παπική βούλα που στάλθηκε στο Αμέσμπουρι (1303) όρισε να μένουν οι μοναχές στην κατοικία τους και να διακόψουν τα ταξίδια τους. Η Μαρία του Γούντστοκ δεν επηρεάστηκε, πήγε ξανά πολλά ταξίδια μεταξύ των οποίων ένα στο Καντέρμπερι, επισκέφτηκε πολλές φορές την βασιλική αυλή και είχε στην κατοχή της 21 άλογα.  Μετά το 1313 της αφαιρέθηκε ο ρόλος του επισκέπτη, ο αδελφός της Εδουάρδος Β΄ έκανε αίτηση στον πάπα να αποκατασταθεί (1317) αλλά απερρίφθη, μετά πολλές επίμονες προσπάθειες στάλθηκε βούλα στη Ελεονώρα για την αποκατάσταση της Μαρίας και υπάκουσε. 
Παρά την σύγκρουση της με την Ελεονώρα η Μαρία ζούσε άνετα, το 1316 είχε εισόδημα 2 στερλίνες τον μήνα από κάθε μονή. Ο Δομηνικιανός μοναχός και συγγραφέας Νικόλας Τρέβετ αφιέρωσε τα Χρονικά του στην Μαρία του Γούντστοκ με προτροπή της ίδιας, τα Χρονικά έγιναν σημαντική πηγή πληροφόρησης για τους μετέπειτα ιστορικούς.  Η Μαρία πέθανε γύρω στο 1332 και τάφηκε στο Αμέσμπουρι, μετά τον θάνατο της ο Ιωάννης του Βάρεν, 7ος κόμης του Σάρρεϋ που είχε παντρευτεί την ανιψιά της Ιωάννα ζήτησε να την χωρίσει λόγω μιας σχέσης που είχε με την Μαρία λίγο πριν παντρευτεί, η απόφαση του πάπα δεν έχει διευκρινιστεί.
Ζιζάνιο Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Το Ζιζάνι βρίσκεται βορειοδυτικά από την Κορώνη από την οποία απέχει 23,5 περίπου χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο από την οποία απέχει περίπου 27,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 232 μέτρα και απέχει 8 περίπου χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Κοντά στο Ζιζάνι βρίσκονται, προς τα νότιά του το Καπλάνι σε απόσταση μικρότερη των 3 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά του ο Γριζόκαμπος σε απόσταση 6 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία

Η περιοχή του χωριού, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Κορώνης και της Πυλίας. Κατά την αρχαιότητα, ήταν υπό τον έλεγχο της Ασίνης, της αρχαίας πόλης, η οποία μεταγενέστερα αναπτύχθηκε ως η σύγχρονη Κορώνη. Το χωριό αναφέρεται σε διάφορες πηγές, τουλάχιστον από τα πρώτα χρόνια της σύστασης του νεοελληνικού κράτους, με την ονομασία Ζιζάνι.

Διοικητική ιστορία

Το Ζιζάνι ή Ζιζάνιον προσαρτήθηκε, το 1845, στον παλαιό Δήμο Κολωνίδων, με έδρα την Κορώνη, όπου και παρέμεινε, ως το 1912, που ο δήμος αυτός καταργήθηκε. Τουλάχιστον από το 1844 ως το 1889 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως το Ζιζάνι, ενώ από το 1889 ως το 1896 ως το Ζιζάνιον. Από το 1896 ως το.1940 αναφερόταν και πάλι ως το Ζιζάνι και από το 1940 ως σήμερα ως το Ζιζάνιον. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Ζιζάνι στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Κολωνίδων της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 52 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1912 το χωριό προσαρτάται στην Κοινότητα Καπλανίου, με έδρα το Καπλάνι. Στην ίδια κοινότητα προσαρτώνται επίσης οι οικισμοί Βάλτσουκα (σήμερα το Εξοχικόν), Γρίζι (σήμερα το Ακριτοχώριον και Τσαΐζι (σήμερα η Υάμεια). Το Ζιζάνιον παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Καπλανίου, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Ζιζάνιον υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κορώνης, με έδρα την Κορώνη, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Ζιζάνιον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Το Ζιζάνιον σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Καπλανίου του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί Εξοχικόν και Καπλάνι (έδρα).

Κτίρια – εκδηλώσεις – αξιοθέατα

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια υπάρχει το παλαιό Δημοτικό Σχολείο, το οποίο λειτούργησε για πρώτη φορά το 1905 και το εκκλησάκι του Αγίου Εφραίμ, το οποίο υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Διάφορες εκδηλώσεις και πολιτιστικά δρώμενα διοργανώνει ο Σύλλογος Απανταχού Ζιζαναίων. Σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι το Παλιόκαστρο, αλλά και οι μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι στη θέση Βίγλα, ανάμεσα στο χωριό και το Καπλάνι.
Πέντρο Μοράλες

Καριέρα

Ο Μοράλες ξεκίνησε την καριέρα του στην εφηβική του ηλικία και έμεινε ενεργός στην επαγγελματική πάλη, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Αγωνίστηκε για δύο κυρίως εταιρείες, το WWE σε δύο θητείες, πρώτα με την ονομασία του τελευταίου ως World Wide Wrestling Federation, την περίοδο 1970-1973 και με την ονομασία ως World Wrestling Federation από το 1980 ως το 1987. Από το 1974 ως το 1980 αγωνίστηκε για το National Wrestling Alliance.

Επιτεύγματα

Στην μεγάλη του καριέρα κατέκτησε πολλούς τίτλους. Το Πρωτάθλημα WWE μια φορά, το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE δύο φορές, το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE μια φορά, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων WWE μια φορά με τον Μπομπ Μπάκλουντ και άλλα πολλά.

Διακρίσεις

Αφού έχει κατακτήσει όλους τους μεγάλους τίτλους του WWE, έγινε ο πρώτος παλαιστής όλων των εποχών που καταφέρνει κάτι τέτοιο. Επίσης, με την εισαγωγή του το 1995, στο τιμητικό Hall of Fame (WWE), έγινε ο πρώτος Λατινοαμερικάνος και Ισπανός παλαιστής που κατακτά τους δύο κορυφαίους τίτλους και εισάγεται και στο Hall of Fame.
Μπανόβινες του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας

Μπανόβινες ονομάζονταν οι διοικητικές υποδιαιρέσεις του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας από το 1929 ως το 1941.

Ιστορία

Τον Ιούνιο του 1928 ένας Μαυροβούνιος βουλευτής του κοινοβουλίου του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων πυροβόλησε δύο Κροάτες βουλευτές, τους οποίους σκότωσε, και πλήγωσε τον πρόεδρο του Κροατικού Αγροτικού Κόμματος, Στέπαν Ράντιτς, ο οποίος απεβίωσε τον Αύγουστο. Τον θάνατο του Ράντιτς ακολούθησε εξάμηνη πολιτική κρίση, εξαιτίας της δυσαρέσκειας Κροατών και Σλοβένων με την κυβέρνηση. Στις 6 Ιανουαρίου 1929, ημέρα των Χριστουγέννων, ο βασιλιάς Αλέξανδρος έκανε πραξικόπημα, κατέλυσε το Σύνταγμα, απαγόρευσε τη λειτουργία πολιτικών κομμάτων, συνδικάτων κ.ά. οργανώσεων και συγκέντρωσε στα χέρια του όλη τη νομοθετική και πολιτική εξουσία. Στόχος του ήταν βραχυπρόθεσμα να αποφύγει την κατάρρευση και μακροπρόθεσμα αντικαταστήσει τις τοπικές εθνικές ταυτότητες με μια ενιαία γιουγκοσλαβική συνείδηση. Για τον σκοπό αυτό, στις 3 Οκτωβρίου άλλαξε την ονομασία του κράτους από «Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων» σε «Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας» και με τον ίδιο νόμο αντικατέστησε τα 33 διαμερίσματα της χώρας με εννιά μπανόβινες (επαρχίες). Οι επαρχίες αυτές καθορίστηκαν και ονομάστηκαν με βάση τη γεωγραφία (ποταμούς ή τη θάλασσα) και όχι με βάση εθνικές ή ιστορικές ονομασίες.
Θέρμες

Πού σώζονται τα συγκροτήματα των Θερμών;

Στη Ρώμη βρίσκονται οι αρχαιότερες γνωστές θέρμες, του Αγρίππα μεταξύ 25 και 12 π.Χ. και του Τραϊανού. Ωστόσο θέρμες εντοπίζονταν σε κάθε ρωμαϊκή πόλη και επαρχία.
Συγκροτήματα θερμών βρέθηκαν επίσης στη Γόρτυνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Επίδαυρο, στους Δελφούς, στους Φιλίππους, στα Ίσθμια, στον Μαραθώνα,  στην Κόρινθο, την Βέροια, την Ολυμπία, την Κέρκυρα και την Κεφαλονιά.
Βουλευτικές εκλογές της Γκαμπόν (2018)

Οι βουλευτικές εκλογές του 2018 στην Γκαμπόν διεξήχθησαν παράλληλα με τις δημοτικές εκλογές. Ο πρώτος γύρος διενεργήθηκε στις 6 Οκτωβρίου και ο δεύτερος στις 27 Οκτωβρίου. Παρότι έχασε 15 έδρες, το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα της Γκαμπόν διατήρησε την πλειοψηφία των δύο τρίτων της Εθνοσυνέλευσης, κερδίζοντας τις 98 από τις συνολικά 143 έδρες (το 2018 αποφασίστηκε να αυξηθούν οι έδρες της Εθνοσυνέλευσης από 120 σε 143).

Πλαίσιο

ΟΙ βουλευτικές εκλογές διεξάγονται κανονικά κάθε πέντε χρόνια, όμως οι προηγούμενες εκλογές έγιναν τον Δεκέμβριο του 2011. Έτσι, οι επόμενες είχαν οριστεί αρχικά για τις 27 Δεκεμβρίου 2016, στη συνέχεια αναβλήθηκαν για τις 29 Ιουλίου 2017 , και έπειτα μετατέθηκαν στον Απρίλιο του 2018 με το πρόσχημα της έλλειψης πόρων αλλά και για τη διευκόλυνση του πολιτικού διαλόγου. Ωστόσο, οι εκλογές δεν έγιναν στις 28 Απριλίου 2018 και η κυβέρνηση δεν εξέδωσε ανακοίνωση ή να ζητήσει από το Συνταγματικό Δικαστήριο και νέα αναβολή. Αυτό σήμαινε ότι η θητεία της βουλής του 2011 είχε λήξει. Ως αποτέλεσμα, η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο και τις εξουσίες της ανέλαβε προσωρινά η νόμιμη Γερουσία. Ο πρωθυπουργός Εμανιέλ Ισόζ-Ενγκοντέ απολύθηκε.

Εκλογικό σύστημα

Τα 143 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε ενιαίες (μονοεδρικές) εκλογικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος των δύο γύρων.
Νήσοι Τάνγκα

Οι Νήσοι Τάνγκα είναι νησιιωτική ομάδα στην Παπούα Νέα Γουινέα, που βρίσκεται βορειοανατολικά της Νέας Ιρλανδίας και μέρος του Αρχιπελάγους του Βπίσμαρκ. Αποτελείται από τέσσερα κύρια νησιά—τα Μποένγκ, Μαλεντόκ, Λιφ και Τέφφα—και μια σειρά από μικρότερα ακατοίκητα νησιά. Το Μποένγκ (με έκταση περίπου 27 τ.χλμ.) αποτελείται εξ'ολοκλήρου από ένα υπερυψωμένο, σχετικά με επίπεδη κορυφή οροπέδιο του Πλειστόκαινου, κοραλλιογενή ασβεστόλιθο, το οποίο ανεβαίνει σε 170 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και έχει απόκρημνα βράχια γύρω από ένα μεγάλο μέρος της περιμέτρου του. Τα νησιά είναι υπολείμματα από ένα στρατοηφαίστειο που κατέρρευσε για να σχηματίσει μια καλντέρα. Το Λιφ (με υψόμετρο 283 μέτρων), το Τέφα (με υψόμετρο 155 μέτρων), και το Μαλεντόκ (με υψόμετρο 472 μέτρων) βρίσκεται στο χείλος της καλντέρας, ενώ τα νησιά Μπιτλίκ και Μπιτμπόκ είναι ηφαιστειακοί δόμοι κατασκευασμένοι κοντά στο κέντρο της καλντέρας.
Ο πρώην Πρωθυπουργός της Παπούα Νέας Γουινέας Τζούλιους Τσεν και ο Σουμσούμα, ηγέτης της Απεργίας του Ραμπαούλ του 1929 και ο Πρώτος Ενωτικός της χώρας κατάγεται από τα νησιά Τάνγκα.
Οι μυστικές κοινωνίες που ασκούνται στα νησιά είναι τα Σοκαπάνα, Τουμπουάν και Ινγκιάτ. Οι χοροί μάσκας όπως οι Λορ, Τεντάκ και Κιπόνγκ εκτελούνται κατά τη διάρκεια πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Τέοντορ Χέρμαν φον Χέλντραϊχ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις  3 Μαρτίου 1822 στη Δρέσδη.  Σπούδασε φιλοσοφία στο Φράιμπουργκ και αργότερα  από το 1837 μέχρι το 1842 βοτανική στο Μονπελιέ και στη Γενεύη.  Το 1843 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.  Από το 1849 μέχρι το 1851 διέμεινε στην Αγγλία. Το 1851 επανεγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και  τον ίδιο χρόνο έγινε διευθυντής του Βοτανικού κήπου της Αθήνας, θέση που υπηρέτησε μέχρι τον θάνατό του. Από το 1880 μέχρι το 1883 δίδαξε φυσική ιστορία στα παιδιά της βασιλικής οικογένειας.  Δημοσίευσε πάνω από 70 εργασίες σχετικές με την ελληνική χλωρίδα σε σοβαρά επιστημονικά περιοδικά της Ελλάδας και του εξωτερικού. Σε συνεργασία με τον βοτανολόγο και εκδότη του  περιοδικού "Γεωπονικά", Θεόδωρο Ορφανίδη (1817-1886), ήταν οι θεμελιωτές της σύγχρονης βοτανικής επιστήμης στην Ελλάδα και δημιούργησαν δύο από τις σπουδαιότερες συλλογές αποξηραμένων φυτών  της ελληνικής χλωρίδας.  Από το 1858 μέχρι το 1883 υπήρξε  γενικός επιμελητής του Φυσιογραφικού Μουσείου του Οθώνειου Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1892 έγινε μέλος της γερμανικής ακαδημίας  Leopoldina.  Στα πολυάριθμα ταξίδια του σε όλη σχεδόν την επικράτεια της Ελλάδας   μελέτησε λεπτομερώς την Ελληνική χλωρίδα.  Aνακάλυψε 7 νέα γένη φυτών και 700 είδη, τα 70 από τα οποία φέρουν το όνομά του.  Ταξίδεψε επίσης στην  Ιταλία, την   Αίγυπτο
και τη Μικρά Ασία, τη χλωρίδα της οποίας μελέτησε συστηματικά.  Στις 31 Ιουλίου 1851 ανακάλυψε στα βουνά της βόρειας Ελλάδας το ρόμπολο (Pinus  heldreichii), το οποίο ονομάστηκε έτσι  προς τιμήν του. Το  έργο του εξυμνείται  από τον στενό του συνεργάτη, Ελβετό βοτανολόγο  Πιέρ Εντμόν Μπουασιέ (Pierre Edmond Boissier) στο έργο του  "Flora Orientalis". Ο Μπουασιέ, ως ένδειξη εκτίμησης της δουλειάς του τότε μόλις δεκαεννιάχρονου Χέλντραϊχ  ονόμασε προς τιμήν του το γένος Heldreichia.  
Πέθανε σε ηλικία 80 ετών, στις 7 Σεπτεμβρίου 1902.
Τα είδη φυτών Acer heldreichii, Allium heldreichii, Carum heldreichii, Chaerophyllum heldreichii, Centaurea heldreichii, Cirsium heldreichii, Crepis heldreichiana, Helichrysum heldreichii, Hieracium heldreichii, Alyssum heldreichii, Jasione heldreichii, Trifolium heldreichianum, Jankaea heldreichii, Muscari heldreichii, Juncus heldreichianus, Gagea heldreichii, Alcea heldreichii, Goniolimon heldreichii, Myosurus heldreichii, Crataegus heldreichii, Galium heldreichii ,Viola heldreichiana, Pinus heldreichii, Isoetes heldreichii ειναι μερικά απο αυτά που έχουν ονοματισθεί προς τιμήν του.
Σταγονομετρική χοάνη

H σταγονομετρική χοάνη είναι μέρος του εργαστηριακού εξοπλισμού ενός εργαστηρίου χημείας. Χρησιμοποιείται για την προσθήκη αντιδραστηρίων σε ένα διάλυμα σε μορφή σταγόνων. Είναι γυάλινη με κυλινδρικό ή ελλειψοειδές σχήμα. Στο κάτω μέρος της περιλαμβάνει βαλβίδα για τον έλεγχο της ροής του υγρού. Η σταγονομετρική χοάνη χρησιμοποιείται επίσης ως διαχωριστική χοάνη.
Νήσος Δαίδαλος

Η Νήσος Δαίδαλος (αραβικά : ديدالوس) ή Αμπού ελ Κιζάν είναι ακατοίκητο νησί της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα. Βρίσκεται στο μέσο της Ερυθράς θάλασσας ανάμεσα σε Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία. Το νησί είναι κοραλιογενής ύφαλος με οβάλ σχήμα και πλάτος έως 500 μέτρα και μήκος 300 μέτρα που απέχει 150 χλμ από την Μάρσα Αλάμ και 80 χλμ από την Χαμάτα.
Στον νησί υπάρχει φάρος χτισμένος από τους Βρετανούς και οι μόνοι κάτοικοι του είναι οι φαροφύλακες. Είναι σημαντικός βιότοπος για πολλά είδη ψαριών και είναι γνωστό για καταδύσεις.
Uptime

Το uptime στην επιστήμη υπολογιστών είναι ένα μέτρο του χρόνου κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι ανοιχτός και λειτουργεί. Είναι ο αντίθετος όρος του downtime, του χρόνου δηλαδή κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής παραμένει εκτός λειτουργιάς. Ο χρόνος uptime και η αξιοπιστία ενός υπολογιστικού ή τηλεπικοινωνιακού συστήματος πολλές φορές μετριέται με εννιάρια. Για παράδειγμα 5 εννιάρια σημαίνουν ότι το σύστημα παρέμεινε λειτουργικό για το 99,999% του χρόνου, δηλαδή ο χρόνος για τον οποίο δεν λειτούργησε είναι λιγότερος των 5 λεπτών το χρόνο.

Χρήσεις

Ο χρόνος uptime χρησιμοποιείται σε πολλές περιπτώσεις για να μετρήσει την αξιοπιστία και τη σταθερότητα των λειτουργικών συστημάτων των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Στην περίπτωση αυτή αντιπροσωπεύει τον χρόνο κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορεί να παραμείνει σε λειτουργία χωρίς να χρειαστεί επέμβαση ενός εξωτερικού χειριστή/χρήστη ή να μην χρειαστεί να επανεκκινήσει λόγων αναβάθμισης σε λογισμικό και συντήρησης. Παρόλα αυτά, μεγάλοι χρόνοι uptime μπορεί επίσης να υποδεικνύουν ότι ο διαχειριστής του συστήματος δεν κάνει τα απαραίτητα updates, πολλά από τα οποία απαιτούν την επανεκκίνηση του υπολογιστή.

Η εντολή uptime

Στους υπολογιστές που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα UNIX ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο λειτουργικό σύστημα (Linux, BSD κοκ), μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εντολή uptime για να απεικονίσει στην οθόνη του υπολογιστή τον χρόνο λειτουργίας του συστήματος, τους χρήστες που είναι συνδεδεμένοι και τον φόρτο του συστήματος για τα προηγούμενα 15, 5 και 1 λεπτό.
 $ uptime
 10:52PM  up 1337 days,  7:45, 3 users, load averages: 0.21, 0.24, 0.23
Η αντίστοιχη εντολή για τους χρήστες Windows XP Professional και Windows Server 2003 είναι η systeminfo, η οποία μαζί με τον χρόνο uptime παρουσιάζει και πολλές άλλες πληροφορίες συστήματος.

Το Uptime-Project

Μέχρι την 1η Μαρτίου 2007 λειτουργούσε το Uptime-Project, το οποίο μάζευε στοιχεία από διαφόρους χρήστες σχετικά με το uptime των υπολογιστών τους. Μέχρι στιγμής ο μεγαλύτερος χρόνος uptime ανέρχεται σε 6 χρόνια, 98 μέρες, 12 ώρες, 6 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα
σε έναν υπολογιστή που χρησιμοποιούσε το λειτουργικό σύστημα SunOS 5.6.
Πολλές φορές οι χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών παραθέτουν στις προσωπικές τους ιστοσελίδες ή στα email που στέλνουν τον χρόνο uptime του υπολογιστή τους. Αυτή η πρακτική ήταν πολύ συνηθισμένη κυρίως στην εποχή των Windows 9x, όπου οι χρήστες συστημάτων Windows NT και Windows 2000 υπερηφανεύονταν για χρόνους uptime μεγαλύτερους των 30 ημερών, σε αντιδιαστολή με τους υπόλοιπους χρήστες Windows 9x, οι υπολογιστές των έβγαιναν εκτός λειτουργίας (crash) πολύ συχνά. Στην σημερινή εποχή που τα Windows 9x έχουν πρακτικά εκλείψει και ο πυρήνας των Windows βασίζεται στην τεχνολογία NT, η επίτευξη μεγάλων χρόνων uptime είναι πιο εύκολη.
Σημείο Feynman

Το σημείο του Feynman  είναι μια σειρά έξι 9αριών που ξεκινά από τη 762η δεκαδική θέση της δεκαδικής αναπαράστασης του αριθμού π. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του φυσικού Ρίτσαρντ Φάινμαν, που κάποτε σε μια διάλεξή του δήλωσε ότι θα επιθυμούσε να απομνημονεύσει τα ψηφία του αριθμού π μέχρι εκείνο το σημείο, οπότε θα μπορούσε να τα απαγγείλει και φτάνοντας εκεί να κλείσει λέγοντας "εννιά, εννιά, εννιά, εννιά, εννιά, εννιά κλπ." αστειευόμενος έτσι ότι ο αριθμός π είναι ρητός.
Αργυροκοπείο

Το Αργυροκοπείο (αρχαία ελληνικά: ἀργυροκοπείον) ήταν το νομισματοκοπείο στην αρχαία Ελλάδα. Στο αργυροκοπείο κοβόταν κυρίως ασήμι. Στην Αθήνα φαίνεται να βρίσκεται δίπλα σε ένα παρεκκλήσι (ηρώο) ενός ήρωα με το όνομα Στεφανηφόρος, όπου φυλάσσονταν τα τυποποιημένα βάρη των νομισμάτων. Κατά παρόμοιο τρόπο, τα τυποποιημένα βάρη φυλάσσονται στο Ναό της ήρας Μονέτα στο Ρωμαϊκό Φόρουμ.