Οικογένεια Ρούφου

Η Οικογένεια Ρουφ ή Ρούφου ήταν αρχοντική οικογένεια που άκμασε στην Πάτρα.

Η καταγωγή

Η πρώτη αναφορά για το επώνυμο Ρούφος στην περιοχή της Ελλάδας γίνεται το 1435, όταν ο Κυριάκος Αγκωνιάτης περιγράφει τον Ιάκωβο Ρούφο, έπαρχο Λευκάδος (1435) και Ζακύνθου (1435-1436). Η οικογένεια Ρουφ καταγόταν από αριστοκρατική Σικελική οικογένεια και είχε ηγεμονεύσει, κυρίως κατά την περίοδο της Νορμανδικής κατάκτησης, την Καλαβρία. Μέλη της Σικελικής οικογενείας ήρθαν στην Ελλάδα και διασκορπίστηκαν στην Κέρκυρα, στην Πάτρα και στην Αθήνα. Τα μέλη των τριών κλάδων είχαν καθολικό θρήσκευμα.
Τα μέλη του κλάδου των Πατρών είχαν προέλθει κυρίως από την Αθήνα, γι' αυτό και συνήθιζαν να βαφτίζονται με Αθηναϊκά ονόματα όπως: Αγγελής, Μαμονάς και Μπενιζέλος. Η συγγένεια με τον Κερκυραϊκό κλάδο της οικογενείας προκύπτει από τον Στέργιο Ρούφο ή Ρουφόπουλο, κάτοικο Κέρκυρας, ο οποίος άφησε την περιουσία του στους Ρούφους των Πατρών.
Η ημερομηνία εγκατάστασης της οικογενείας στην Πάτρα προσδιορίζεται γύρω στο 1698, έτος στο οποίο συναντάμε τον Γεωργάκη και τον Σταμάτη Ρούφο να δραστηριοποιούνται στην αγορά των Πατρών. Το 1794 ο Σικελός Σκροφάνι, φιλοξενούμενος στην εξοχική κατοικία των Ρούφων στη μέση του Ωλένου, αναφέρει ότι η οικογένεια Ρουφ εγκαταστάθηκε στην Πάτρα πριν από δύο αιώνες. Το 1720 αναφέρεται στα Ενετικά έγγραφα ο έμπορος Πατρών Άγγελος Ρούφος.

Συμμετοχή στην Επανάσταση του 1821

Η ακμή της οικογένειας Ρουφ έφτασε στο απόγειο της όταν ο Μπενιζέλος το 1750 παντρεύτηκε δι' απαγωγής την Αγγελική Κανακάρη, αδελφή των πλούσιων Πατρινών εμπόρων. Τα αδέλφια της Λουκάς και Ρόδης Κανακάρης ήταν αντίθετα με τον γάμο, λόγω του Καθολικού δόγματος του Μπενιζέλου Ρούφου. Και οι δύο όμως ήταν άγαμοι με αποτέλεσμα, μετά τον θάνατο του Λουκά, ο Ρόδης Κανακάρης να συμφιλιωθεί με τον Μπενιζέλο, με τον όρο ότι η αδελφή του και τα παιδιά τους θα βαφτιζόταν Ορθόδοξοι, ενώ τα αγόρια θα έπαιρναν τα όνομα Θάνος (Αθανάσιος), Λουκάς και Ρόδης. Επίσης οι γιοί που θα έπαιρναν τα προαναφερόμενα ονόματα θα έπαιρναν και το επώνυμο Κανακάρης.
Η οικογένεια Ρουφ συμμετείχε ενεργά στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, ενώ ανέδειξε και μεγάλες μορφές της πολιτικής αλλά και της πνευματικής ζωής του τόπου. Πολλά μέλη της Πατρινής οικογενείας διετέλεσαν πρόκριτοι, δήμαρχοι Πατρέων, νομάρχες, γερουσιαστές, βουλευτές και πρωθυπουργοί. Στις δημοτικές εκλογές του 1899 υπήρξε διάσπαση του Ρουφικού κόμματος, γιατί δύο από τους γιούς του Μπενιζέλου Ρούφου, ο Αθανάσιος και ο Αγγελής έθεσαν υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο. Ο δεύτερος είχε και τη στήριξη του ανιψιού Ιωάννη. Αυτό είχε ως συνέπεια να μην εκλεγεί κανείς από τους δύο και δήμαρχος να αναδειχθεί ο Δημήτριος Βότσης.
Σήμερα στην Πάτρα δεν κατοικεί κανένας απόγονος της οικογενείας με το επώνυμο "Ρούφος". Υπάρχουν όμως τέσσερις δρόμοι που με την επωνυμία τους μας υπενθυμίζουν το πέρασμα των Ρούφων από την πόλη. Οι δρόμοι είναι οι εξής: οδοί Γεωργίου (εκεί που βρίσκεται και το Ρούφειο δημοτικό σχολείο), Βασιλείου και Μπενιζέλου Ρούφου καθώς και η οδός Κανακάρη-Ρούφου. Η οικογένεια Ρουφ διαθέτει ένα πραγματικά εντυπωσιακό μνήμα, σε δικό της λόφο, στο Α' νεκροταφείο Πατρών. Επίσης στην Ζάστοβα, χωριό στους πρόποδες του Παναχαϊκού, συναντάται έως και σήμερα το τοπωνύμιο "Πύργος του Ρούφου", όπου υπάρχουν τα ερείπια του πύργου του Βασιλείου Ρούφου.
Είναι χαρακτηριστικό των μεγάλων οικογενειών να δημιουργούν στενούς δεσμούς με άλλες ισχυρές αριστοκρατικές οικογένειες. Τέτοιες συγγένειες είχε με τις εξής οικογένειες: Ζαΐμη και μέσω αυτής με αυτή των Δεληγιάννη-Παπαγιαννόπουλων, Σισίνη, Κουντουριώτη, Προβελέγγιου, Μαυρομιχάλη, Αθηνογένη, Κωστάκη, Νοταρά και Σουλτάνη.