Ομοφυλοφιλία

Ομοφυλοφιλία (ομο- + φύλο + φιλία)  είναι η ερωτική έλξη και η σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου φύλου (ή κοινωνικού φύλου).  Ως σεξουαλικός προσανατολισμός, η ομοφυλοφιλία είναι το «διαρκές μοτίβο συναισθηματικής, ερωτικής και/ή σεξουαλικής έλξης» προς άτομα του ίδιου φύλου. Επίσης αναφέρεται στην ταυτότητα ενός ατόμου, σχετικά με την έλξη αυτή, και στη συμμετοχή σε κοινότητα ατόμων με την ίδια έλξη.
Μαζί με την αμφιφυλοφιλία και την ετεροφυλοφιλία, η ομοφυλοφιλία είναι μία από τις τρεις βασικές κατηγορίες σεξουαλικού προσανατολισμού στο ετερο-ομοφυλοφιλικό φάσμα. Η επιστήμη δεν γνωρίζει τις ακριβείς αιτίες που διαμορφώνουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό, αλλά πιστεύεται ότι οφείλεται σε μία περίπλοκη αλληλεπίδραση γενετικής, ορμονών και περιβαλλοντικών επιρροών, και δεν τη θεωρούν επιλογή. Οι επιστήμονες δείχνουν να συμφωνούν με θεωρίες βασισμένες στη βιολογία, οι οποίες κατευθύνονται προς γενετικούς παράγοντες, το πρώιμο μητρικό περιβάλλον, και τα δύο ή την συμπερίληψη γενετικών και κοινωνικών παραγόντων. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές μαρτυρίες που να υποδηλώνουν ότι η ανατροφή ή η πρώιμη παιδική ηλικία παίζουν κάποιο ρόλο όσον αφορά το σεξουαλικό προσανατολισμό. Ενώ κάποιοι πιστεύουν ότι η ομοφυλοφιλική συμπεριφορά δεν είναι φυσιολογική, επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι η ομοφυλοφιλία είναι μία φυσική και φυσιολογική μορφή ανθρώπινης σεξουαλικότητας και δεν προκαλεί από μόνη της αρνητικά ψυχολογικά φαινόμενα. Δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να στηρίζουν ότι η χρήση ψυχολογικών παρεμβάσεων αλλάζει το σεξουαλικό προσανατολισμό.
Οι πιο συχνοί όροι που αφορούν τα ομοφυλόφιλα άτομα είναι λεσβία για τις γυναίκες και γκέι για τους άντρες, αν και ο όρος γκέι μπορεί να αναφέρεται και σε άντρες και σε γυναίκες. Ο αριθμός των ατόμων που προσδιορίζονται ως γκέι ή λεσβίες και το ποσοστό των ανθρώπων που έχουν ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές εμπειρίες είναι δύσκολο να υπολογιστεί από τους ερευνητές με αξιοπιστία για διάφορους λόγους, όπως το γεγονός ότι πολλοί γκέι και λεσβίες δεν αυτοπροσδιορίζονται ανοιχτά λόγω της ομοφοβίας και της ετεροσεξιστικής διάκρισης. Η ομοφυλοφιλική συμπεριφορά έχει καταγραφεί και παρατηρηθεί επίσης και σε πολλά είδη ζώων.
Πολλοί γκέι και λεσβίες αναπτύσσουν σχέσεις, αν και μόλις πρόσφατα άρχισαν να καταγράφονται και να διαμορφώνονται πολιτικές συνθήκες που να θεμελιώνουν την ορατότητα και την απαρίθμησή τους. Αυτές οι σχέσεις είναι ισοδύναμες με τις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις από ψυχολογική άποψη. Ομοφυλοφιλικές σχέσεις και δράσεις έχουν θαυμαστεί, αλλά και καταδικαστεί, μέσα στην ιστορία, ανάλογα με τη μορφή που είχαν και τον πολιτισμό στον οποίο αναπτύσσονταν. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, υπήρξε ένα παγκόσμιο κίνημα υπέρ της αυξημένης ορατότητας, αναγνώρισης και νόμιμων δικαιωμάτων για τα ομοφυλόφιλα άτομα, μεταξύ των οποίων ο γάμος ομοφύλων και το σύμφωνο συμβίωσης, η υιοθεσία και η άσκηση του γονικού ρόλου, η εργασία, η στράτευση, η ίση πρόσβαση στην υγεία και η εισαγωγή νόμου κατά της βίας και του εκφοβισμού για την προστασία των γκέι μειονοτήτων.

Ετυμολογία

Ο όρος ομοφυλοφιλία είναι νεότερο, λόγιο μεταφραστικό δάνειο. Πλάστηκε στην Ελληνική κατά τον 19ο αι. ως απόδοση του γερμ. Homosexualität. Τον γερμανικό όρο είχε πλάσει ο Αυστριακός νευρολόγος-ψυχίατρος von Krafft-Ebing, ο οποίος μελέτησε συστηματικά τις σεξουαλικές αποκλίσεις. Η γερμανική λέξη είναι, εν μέρει, ελληνογενής (ως προς το λεξικό πρόθεμα Homo-, το οποίο ανάγεται στο αρχ. επίθετο ὁμός «κοινός, ο ίδιος»).
Συνεπώς, η ελληνική λέξη, αποδίδοντας τη γερμανική, πλάστηκε από το λεξικό πρόθεμα ομο- (< επίθ. ὁμός), το ουσιαστικό φύλον και το λεξικό επίθημα -φιλία, γνωστό από την ήδη αρχ. ομοφυλία «κοινή καταγωγή». Το ουσιαστικό ομοφυλόφιλος πλάστηκε αργότερα ως υποχωρητικός σχηματισμός (retrograde Bildung) από τη λ. ομοφυλοφιλία.

Συμπεριφορά και επιθυμία

Η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρία, η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρία, και o Εθνικός Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών ορίζουν το σεξουαλικό προσανατολισμό ως «κάτι παραπάνω από ένα προσωπικό χαρακτηριστικό που διακρίνεται μεμονωμένα. Αντ' αυτού, ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός ατόμου είναι το φάσμα των ανθρώπων με τους οποίους πιστεύει ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει ικανοποιητικούς και πλήρεις δεσμούς»:
Ο σεξουαλικός προσανατολισμός θεωρείται από πολλούς ατομικό χαρακτηριστικό, όπως το βιολογικό φύλο, η ταυτότητα φύλου ή η ηλικία. Αυτή η αντίληψη είναι ημιτελής επειδή ο σεξουαλικός προσανατολισμός αφορά πάντα πλαίσια συντροφικότητας και απαραιτήτως εμπλέκει σχέση με άλλα άτομα. Οι σεξουαλικές δράσεις και οι ερωτικές έλξεις διακρίνονται σε ομοφυλοφιλικές ή ετεροφυλοφιλικές σύμφωνα με το βιολογικό φύλο των ατόμων που εμπλέκονται. Πράγματι, μέσω των πράξεων - ή της επιθυμίας για πράξεις - με άλλα άτομα εκφράζει ένα άτομο την ετεροφυλοφιλία, την ομοφυλοφιλία ή την αμφιφυλοφιλία του. Αυτές οι πράξεις μπορεί να είναι το κράτημα των χεριών ή το φίλημα σε ένα άτομο. Άρα, ο σεξουαλικός προσανατολισμός συνδέεται ολοκληρωτικά με τις οικείες προσωπικές σχέσεις που συνάπτουν οι άνθρωποι για να συναντήσουν τις πραγματικές τους ανάγκες για αγάπη, αφοσίωση και οικειότητα. Επιπρόσθετα με την σεξουαλική συμπεριφορά, αυτοί οι δεσμοί περικλείουν μη σεξουαλική σωματική επίδραση μεταξύ των συντρόφων, κοινούς στόχους και αξίες, αμοιβαία υποστήριξη και συνεχή αφοσίωση.
Η κλίμακα Κίνσεϊ αποπειράται να περιγράψει το σεξουαλικό ιστορικό ενός ανθρώπου ή επεισόδια της σεξουαλικής του δραστηριότητας σε μια δεδομένη στιγμή. Χρησιμοποιεί μία κλίμακα από το 0, που σημαίνει αποκλειστικά ετεροφυλόφιλος, μέχρι το 6, που σημαίνει αποκλειστικά ομοφυλόφιλος. Και στους Θηλυκούς και στους Αρσενικούς τόμους στις Αναφορές του Κίνσεϋ, είχε ερμηνευθεί ένας επιπλέον βαθμός, με την ένδειξη Χ, από τους μελετητές για να υποδηλώσουν την ασεξουαλικότητα.
Σε μία μελέτη του 2004, οι γυναίκες (γκέι και στρέιτ) είχαν ερεθιστεί σεξουαλικά όταν είδαν ετεροφυλοφιλικές και λεσβιακές ερωτικές ταινίες. Μεταξύ των ανδρών όμως, οι στρέιτ άνδρες είχαν ερεθιστεί μόνο με ερωτικές ταινίες με γυναίκες, ενώ οι γκέι άνδρες μόνο με ταινίες με άνδρες. Ο πρωτεύων ερευνητής της μελέτης είπε ότι η σεξουαλική επιθυμία των γυναικών έχει λιγότερο άκαμπτη τάση προς ένα συγκεκριμένο φύλο σε σχέση με τους άνδρες και είναι πιο μεταβλητή στο χρόνο.

Σεξουαλικός προσανατολισμός και σεξουαλική ρευστότητα

Πολύ συχνά, ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα του σεξουαλικού προσανατολισμού (γκέι, λεσβία, αμφί κτλ) είναι το ίδιο και αυτό μπορεί να αποτελέσει σαφή εκτίμηση της σεξουαλικής ταυτότητας και κατά πόσο μπορεί να αλλάξει ή όχι ο σεξουαλικός προσανατολισμός. Η ταυτότητα του σεξουαλικού προσανατολισμού μπορεί να αλλάξει κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου και ενδέχεται να ταιριάζει με το φύλο, τη σεξουαλική συμπεριφορά ή και τον ίδιο το σεξουαλικό προσανατολισμό. Ενώ το Κέντρο Εξάρτησης και Ψυχικής Υγείας και η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρία υποστηρίζουν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι έμφυτος, συνεχής ή σταθερός κατά τη διάρκεια της ζωής για μερικά άτομα, αλλά για άλλους είναι ρευστός ή αλλάζει κατά καιρούς για κάποιους, η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρία ξεχωρίζει το σεξουαλικό προσανατολισμό (μία έμφυτη τάση) από την ταυτότητα σεξουαλικού προσανατολισμού (που μπορεί να αλλάξει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση στη ζωή ενός ανθρώπου).
Μία μελέτη του 2012 έδειξε ότι το 2% ενός δείγματος 2.560 ενήλικων συμμετεχόντων ανέφεραν αλλαγή στην ταυτότητα σεξ. προσανατολισμού ύστερα από μία δεκαετή περίοδο. Για τους άντρες, αναφέρθηκε αλλαγή στο 0,78% εκείνων που αυτοπροσδιορίζονταν ως ετεροφυλόφιλοι, στο 9,52% των ομοφυλοφίλων και στο 47% των αμφιφυλοφίλων. Για τις γυναίκες, αναφέρθηκε αλλαγή στο 1,36% των ετεροφυλοφίλων, στο 63,6% των λεσβιών και στο 64,7% των αμφιφυλοφίλων. Οι ερευνητές εισηγήθηκαν ότι η ετεροφυλοφιλία ίσως είναι πιο σταθερή ταυτότητα εξαιτίας του κανονιστικού καθεστώτος της.
Η διετής μελέτη της Λίζα Ντάιμοντ (Lisa M. Diamond) σε ένα δείγμα 80 μη ετεροφυλόφιλων ενήλικων γυναικών (ηλικίας 16-23) ανέφερε ότι οι μισές συμμετέχουσες είχαν αλλάξει ταυτότητες μειονοτικών σεξουαλικών προσανατολισμών (λεσβία, αμφί, κουήρ κτλ.) παραπάνω από μία φορά, το ένα τρίτο από τις οποίες έγινε κατά τη διάρκεια της έρευνας. Η Ντάιμοντ συμπέρανε ότι "αν και οι σεξουαλικές έλξεις μοιάζουν αρκετά σταθερές οι σεξουαλικές ταυτότητες και συμπεριφορές είναι πιο ρευστές."

Ομόφυλες σχέσεις

Οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι μπορούν να εκφράσουν τη σεξουαλικότητά τους με διάφορους τρόπους και δεν είναι απαραίτητο να υποδηλώνεται στη συμπεριφορά τους. Οι περισσότεροι έχουν σεξουαλικές σχέσεις κατά κύριο λόγο με άτομα ίδιας ταυτότητας φύλου, αν και κάποιοι έχουν σεξουαλικές σχέσεις και με το αντίθετο φύλο (αμφισεξουαλικές σχέσεις) και άλλοι δεν έχουν καθόλου (αγαμία). Στοιχεία έρευνας έχουν δείξει ότι περίπου 40 έως 60% των γκέι αντρών και 45 έως 80% των λεσβιών βρίσκονται σε ρομαντική σχέση. Η έρευνα λέει επίσης ότι το 18 έως 28% των γκέι ζευγαριών και το 8% έως 21% των λεσβιών στις Η.Π.Α. έχουν ζήσει μαζί 10 ή περισσότερα χρόνια. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα ζευγάρια του ίδιου και ζευγάρια του αντίθετου φύλου είναι ισότιμα σε μέτρηση ικανοποίησης και αφοσίωσης, ότι η ηλικία και το φύλο είναι πιο αξιόπιστος προγνωστικός παράγοντας ικανοποίησης και αφοσίωσης από ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός και ότι οι ομοφυλόφιλοι και οι ετεροφυλόφιλοι μοιράζονται παραβλητές προσδοκίες και ιδανικά όσον αφορά τις ρομαντικές σχέσεις.

Αποδοχή και εκδήλωση

Η φράση Βγαίνω από την ντουλάπα (Coming out (of the closet)) αναφέρεται στην αποκάλυψη ενός ατόμου σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ή την ταυτότητα του φύλου του και περιγράφεται και βιώνεται με πολλούς τρόπους μέσω μιας ψυχολογικής διαδικασίας ή διαδρομής. Γενικά, η αποκάλυψη περιγράφεται σε τρία στάδια. Το πρώτο στάδιο είναι το "γνώθι σαυτόν" (αυτογνωσία) και η συνειδητοποίηση ότι το άτομο είναι έτοιμο να προχωρήσει σε σχέσεις με το ίδιο φύλο. Αυτό συνήθως το αποκαλούμε εσωτερικό coming out (αποκάλυψη). Το δεύτερο στάδιο αφορά την απόφασή του να το μοιραστεί με άλλους, πχ. με την οικογένεια, με φίλους ή συνάδελφους. Το τρίτο στάδιο είναι γενικότερα το να ζεις ανοιχτά ως ΛΟΑΤ άτομο. Σήμερα στην Αμερική, οι άνθρωποι ανοίγονται συνήθως στο λύκειο ή στο κολέγιο. Σε αυτή την ηλικία, δύσκολα εμπιστεύονται ή ζητούν βοήθεια, ειδικά όταν ο προσανατολισμός τους δεν είναι αποδεκτός από την κοινωνία. Πολλές φορές δεν είναι ενημερωμένη ούτε η ίδια τους η οικογένεια.
Σύμφωνα με τους Rosario, Schrimshaw, Hunter, Braun (2006), "η ανάπτυξη λεσβιακής, γκέι ή μπάι (ΛΟΑ) ταυτότητας είναι μία περίπλοκη και συχνά δύσκολη διαδικασία. Σε αντίθεση με άλλες μειονότητες (π.χ. εθνικές και φυλετικές μειονότητες) τα περισσότερα ΛΟΑ άτομα δεν μεγαλώνουν σε μία κοινότητα ομοίων από τους οποίους θα μάθουν για την ταυτότητά τους και οι οποίοι θα στηρίξουν την ταυτότητά τους. Αντίθετα, τα ΛΟΑ άτομα μεγαλώνουν συνήθως σε κοινότητες με άγνοια επί του θέματος ή ανοιχτά εχθρικές προς την ομοφυλοφιλία."
Outing (έκθεση ή αποκάλυψη) είναι η πράξη του να εκθέτεις δημοσίως κάποιον που είναι "κλεισμένος στη ντουλάπα". Αξιόλογοι πολιτικοί, διασημότητες, στρατιωτικοί και μέλη του ιερατείου έχουν ξεσκεπαστεί δημόσια, με κίνητρα από κακεντρέχεια μέχρι πολιτικές ή ηθικές πεποιθήσεις. Πολλοί σχολιαστές αντιτίθενται στις πράξεις αυτές εξ ολόκληρου, την ώρα που κάποιοι άλλοι ενθαρρύνουν την έκθεση δημόσιων προσώπων που χρησιμοποιούν τις θέσεις επιρροής τους για να βλάψουν άλλα γκέι άτομα.

Ταυτότητα φύλου

Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι συγγραφείς θεωρούσαν τον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό άρρηκτα συνδεδεμένο με το φύλο του υποκειμένου. Για παράδειγμα, πίστευαν ότι ένα άτομο με τυπικό γυναικείο σώμα που έλκεται από άτομα με γυναικεία σώματα, θα έχει αρρενωπά χαρακτηριστικά και το αντίστροφο. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη περί σεξουαλικής αντιστροφής στην πορεία αμφισβητήθηκε και κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα η ταυτότητα φύλου (ή έμφυλη ταυτότητα) αντιμετωπιζόταν όλο και περισσότερο ως ένα διαφορετικό φαινόμενο από τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Οι τρανς και οι cis άνθρωποι μπορεί να έλκονται και από άντρες και από γυναίκες ή και από τα δύο, παρόλο που η επικράτηση των προσανατολισμών είναι λίγο διαφορετική σε αυτούς τους δύο πληθυσμούς. Ένα άτομο ομοφυλόφιλο, ετεροφυλόφιλο ή αμφιφυλόφιλο μπορεί να είναι αρρενωπό, θηλυπρεπές ή με ανδρογυνική συμπεριφορά. Πρόσθετα, πολλά μέλη και υποστηρικτές της λεσβιακής και γκέι κοινότητας, αντιλαμβάνονται ως αρνητικό στερεότυπο την επικράτηση ότι "τα στρέιτ άτομα συμμορφώνονται στις νόρμες των φύλων και τα γκέι όχι". Ωστόσο, οι μελέτες των J. Michael Bailey και K.J. Zucker δείχνουν ότι η πλειοψηφία των γκέι αντρών και των λεσβιών ανέφερε κάποια μη συμμόρφωση με το φύλο τους στην παιδική ηλικία.

Βιολογικοί καθοριστικοί παράγοντες εναντίον περιβαλλοντικών

Μολονότι οι επιστήμονες τείνουν το βλέμμα τους στα βιολογικά μοντέλα ως η αιτία που οφείλεται ο σεξουαλικός προσανατολισμός, δεν πιστεύουν ότι είναι αποτέλεσμα ενός και μόνο παράγοντα. Γενικότερα πιστεύουν ότι καθορίζεται τόσο από βιολογικούς, όσο και από περιβαλλοντικούς παράγοντες· υποστηρίζουν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός στους περισσότερους ανθρώπους καθορίζεται σε μικρή ηλικία και η ανάπτυξή του περιλαμβάνει μία σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ φύσης και ανατροφής. Οι βιολογικοί παράγοντες είναι γενετικοί και ορμονικοί, και οι δύο επηρεάζουν την εμβρυακή ανάπτυξη του εγκεφάλου, ενώ οι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι είτε κοινωνιολογικοί, είτε ψυχολογικοί ή έχουν να κάνουν με το πρώιμο περιβάλλον της μήτρας. Οι επιστήμονες γενικότερα δεν πιστεύουν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι θέμα επιλογής.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής δήλωσε στην εφημερίδα Pediatrics το 2004:
Δεν υπάρχει καμία επιστημονική μαρτυρία ότι η κακή ανατροφή, η σεξουαλική κακοποίηση ή άλλα δυσμενή γεγονότα επηρεάζουν το σεξουαλικό προσανατολισμό. Η μέχρι τώρα γνώση μας υποδεικνύει ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός εγκαθιδρύεται συνήθως στην πρώιμη παιδική ηλικία.
Η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία, Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία και ο Εθνικός Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών δήλωσε το  2006:
Προς το παρόν, δεν υπάρχει επιστημονική ομοφωνία σχετικά με τους συγκεκριμένους παράγοντες που προξενούν σε ένα άτομο την ετεροφυλοφιλία, την ομοφυλοφιλία ή την αμφιφυλοφιλία - συμπεριλαμβανομένων πιθανών βιολογικών, ψυχολογικών ή κοινωνικών επιδράσεων από τον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία υποδεικνύουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των λεσβιών και των γκέι ενηλίκων έχουν μεγαλώσει με ετεροφυλόφιλους γονείς και η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών που έχουν μεγαλώσει με γκέι γονείς μεγαλώνουν τελικώς ως ετεροφυλόφιλοι.
Οι έρευνες σχετικά με τα αίτια της ομοφυλοφιλίας παίζουν εξέχοντα ρόλο σε πολιτικές και κοινωνικές διαμάχες και επίσης προκαλούν ανησυχίες όσον αφορά το γενετικό προφίλ και τον προγεννητικό έλεγχο.
Παρά τις αναρίθμητες προσπάθειες, δεν έχει αναγνωριστεί κάποιο "γκέι γονίδιο". Ωστόσο, υπάρχουν ουσιώδεις μαρτυρίες σχετικά με μια γενετική βάση ομοφυλοφιλίας ειδικά στους άντρες, βασιζόμενη σε μελέτες πάνω σε δίδυμα, με κάποια σύνδεση με περιοχές του χρωμοσώματος 8 και με το γονίδιο Xq28 στο χρωμόσωμα Χ. Πρόσφατα, όσον αφορά το σεξουαλικό προσανατολισμό έχει εμπλακεί και η επιγενετική. Σε πέντε περιοχές του γονιδιώματος το μοτίβο μεθυλίωσης φαίνεται να συνδέεται πολύ στενά με το σεξουαλικό προσανατολισμό. Το μοτίβο μεθυλίωσης προέβλεψε τον σεξουαλικό προσανατολισμό μιας ομάδας ελέγχου με ακρίβεια 70%.

Εξελικτικές απόψεις

Οι συγγραφείς μιας μελέτης του 2008 δήλωσαν ότι "δεν υπάρχουν σημαντικές μαρτυρίες ότι ο ανθρώπινος σεξουαλικός προσανατολισμός οφείλεται σε γενετική επίδραση, ωστόσο δεν είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο η ομοφυλοφιλία, η οποία τείνει να μειώνει την αναπαραγωγική επιτυχία, διατηρείται στον πληθυσμό σε μία σχετικά υψηλή συχνότητα". Υποθέτουν ότι "ενώ τα γονίδια που προδιαθέτουν σε ομοφυλοφιλία μειώνουν την αναπαραγωγική επιτυχία των ομοφυλοφίλων, ίσως παρέχουν πλεονεκτήματα στους ετεροφυλόφιλους φορείς τους". Τα αποτελέσματά τους υποδεικνύουν ότι "τα γονίδια που προδιαθέτουν σε ομοφυλοφιλία ενδέχεται να παρέχουν συντροφικά πλεονεκτήματα στους ετεροφυλόφιλους, το οποίο γεγονός θα μπορούσε να είναι η εξήγηση στην εξέλιξη και διατήρηση της ομοφυλοφιλίας στον πληθυσμό". Μία έρευνα του 2009 επίσης υποδεικνύει μία σημαντική αύξηση στη γονιμότητα των γυναικών που συγγενεύουν με ομοφυλόφιλους ανθρώπους από την πλευρά της μητέρας (αλλά όχι με άτομα από την πλευρά του πατέρα).
Μία ανασκοπική φυλλάδα από τους Bailey και Zuk που μελετά την ομόφυλη σεξουαλική συμπεριφορά στα ζώα, ερωτά την άποψη ότι η εν λόγω συμπεριφορά μειώνει την αναπαραγωγική επιτυχία, παραθέτοντας διάφορες εικασίες περί το πώς η ομόφυλη σεξουαλική συμπεριφορά μπορεί να είναι προσαρμοστική. Αυτές οι εικασίες διαφέρουν σημαντικά ανάμεσα σε διαφορετικά είδη. Οι Bailey και Zuk συνιστούν επίσης στις μελλοντικές έρευνες να εστιάσουν στις εξελικτικές συνέπειες της ομόφυλης σεξουαλικής συμπεριφοράς, παρά να μελετούν μόνο την καταγωγή αυτής της συμπεριφοράς.

Ψυχολογία

Η ομοφυλοφιλία αντιμετωπίστηκε αρχικά από την επιστήμη της ψυχολογίας ως ψυχική νόσος. Το 1952 κατά την κατάρτιση του εγχειριδίου διαγνωστικής και στατιστικής των νοητικών ασθενειών (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, η ομοφυλοφιλία συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στις ψυχικές διαταραχές. Το 1974 το λήμμα που αφορά στην ομοφυλοφιλία απαλείφθηκε από το συγκεκριμένο εγχειρίδιο, λόγω σφοδρής κριτικής από την ψυχιατρική κοινότητα. Η ομοφυλοφιλία πλέον θεωρείται από την επιστήμη ως «κανονική και θετική παραλλαγή της ανθρώπινης σεξουαλικότητας».       

Χριστιανισμός

Ο Ιησούς Χριστός ποτέ δεν αναφέρθηκε στην ομοφυλοφιλία ούτε και δίδαξε κάτι σχετικά με αυτήν. Ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή του κατά Ρωμαίους καταδικάζει την ομοφυλοφιλική πράξη και όχι τον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό την οποία κατατάσσει μαζί με την ειδωλολατρία στο παρά φύσιν κτίσμα. Σήμερα ορισμένες Προτεσταντικές εκκλησίες έχουν αποδεχτεί την τέλεση ομοφυλοφιλικων θρησκευτικών γάμων ενώ χειροτονούν πλέον και ομοφυλόφιλους ιερείς. Αντίθετα οι δύο μεγαλύτερες εκκλησίες του κόσμου η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι κάθετα αντίθετες στην αποδοχή της. Ωστόσο σε αρκετά κράτη που αποτελούν κυρίαρχη θρησκευτική ομάδα υφίσταται πλέον νομική αναγνώριση των ομοφύλων ζευγαριών (π.χ Γαλλία, Ισπανία, Βραζιλία, Γερμανία, καθώς στην Ελλάδα, αν και υπό την μορφή απλού συμφώνου συμβίωσης). Εξαίρεση αποτελούν χώρες που οι εκκλησίες διαθέτουν πολύ ισχυρή επιρροή και στις οποίες η ομοφυλοφιλία είτε είναι παράνομη είτε βρίσκεται στο κοινωνικό περιθώριο και υφίσταται πολύ σημαντική καταπίεση με την σύμφωνη γνώμη πολλές φορές και των κυβερνήσεων των κρατών αυτών όπως η Ρωσία, η Αιθιοπία, η Αρμενία, η Κένυα, η Νιγηρία, η Σιγκαπούρη και αλλά κράτη.

Ισλάμ

Όλα τα δόγματα του Ισλάμ θεωρούν την ομοφυλοφιλία θανάσιμο αμάρτημα. Στο Κοράνι και στην Ισλαμική παράδοση κατακρίνεται παρουσιάζοντας ως παράδειγμα την ιστορία του προφήτη Λωτ και το πως ο λαός του διέπραττε το συγκεκριμένο αμάρτημα. Ο Μωάμεθ μέσα από τη διδασκαλία του καταδίκασε έντονα την ομοφυλοφιλία ως αμαρτωλή πράξη αναφέροντας την ώς έναν από τους λόγους καταστροφής των πόλεων Σόδομα και Γόμορα (παρόμοια αντίληψη έχουν ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός) ενώ σύμφωνα με την Μωαμεθανική διδασκαλία μπορεί να προκαλέσει ακόμα και την επέμβαση του Θεού  με καταστροφικές συνέπειες για όσους διαπράττουν ομοφυλοφιλικές πράξεις ενώ όσοι πραγματοποιούν ομοφυλοφιλικές πράξεις θα υποστούν μια φρικτή τιμωρία στην κόλαση. Τα περισσότερα μουσουλμανικά κράτη θεωρούν παράνομη την ομοφυλοφιλία. Εξαίρεση αποτελούν κράτη όπως η Τουρκία, η Ιορδανία, η Παλαιστίνη κ.α που η κοινωνία είναι σχετικά πιο ανεκτική. Ωστόσο σε κανένα κράτος που να έχει το Ισλάμ ως επικρατέστερη θρησκεία δεν υφίσταται νομική κάλυψη των ομοφύλων ζευγαριών.

Ιουδαϊσμός

Ο Ιουδαϊσμός θεωρεί την ομοφυλοφιλία αμαρτία που εναντιώνεται στα σχέδια του Θεού αναφέροντας το παράδειγμα των βιβλικών πόλεων Σόδομα και Γόμορα που καταστραφηκαν από τον Γιαχβέ. Οι παραδοσιακές συναγωγές αντιμετωπίζουν εχθρικά την ομοφυλοφιλία, ενώ οι μεταρρυθμιστικές υποστηρίζουν την νομιμοποίηση τής αλλά όχι την νομική κάλυψη της.

Η τεκμηρίωση της ομοφυλοφιλίας ως φυσιολογικής ερωτικής και σεξουαλικής συμπεριφοράς

Τα δύο κυριότερα επιχειρήματα προέρχονται από τη φύση και τις θεωρούμενες σήμερα φυσιολογικές πρακτικές του ανθρώπινου είδους. Το επιχείρημα από τη φύση είναι ότι η ομοφυλοφιλία συναντάται και σε μερικά ζώα (οι εκτιμήσεις ποικίλουν),πολλά από από τα οποία κινδυνεύουν να εξαφανιστούν αλλά αυτό μάλλον οφείλεται  στον άνθρωπο. Κατά τα άλλα, σε πολλές περιπτώσεις θεωρείται αρετή η επικυριαρχία πάνω στα φυσικά ένστικτα. Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι το σεξ με προφυλάξεις (που στοχεύει μόνο στην ηδονή) και γίνεται από ετερόφυλα ή/και  άτεκνα με τη θέλησή τους ζευγάρια, δεν αντιμετωπίζει την ίδια εχθρότητα όπως το σεξ των ομοερωτικών ζευγαριών.
Επιπροσθέτως, στο ζωικό βασίλειο η εμφάνιση της ομοφυλοφιλίας έχει παρατηρηθεί ότι αποσκοπεί σε συγκεκριμένα αποτελέσματα (κάτι το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν αποκλείεται και στον άνθρωπο να εμφανίζεται τουλάχιστον περιοδικά ενστικτωδώς για να επιφέρει συγκεκριμένα οφέλη στην εξέλιξη του είδους). Για παράδειγμα, έχει παρατηρηθεί ότι σε συγκεκριμένα είδη τα αρσενικά εμποδίζουν την σπερματική αποτελεσματικότητα άλλων αρσενικών με το να ζευγαρώνουν μαζί τους. Παρομοίως σε άλλα το ζευγάρωμα με άλλο αρσενικό αποσκοπεί στην μεταφορά γενετικού υλικού, το οποίο θα μεταφερθεί σε θηλυκό με το οποίο ο αποδέκτης θα ζευγαρώσει αργότερα (συνεπώς ένα είδος εξελικτικού ανταγωνισμού). Η στάση ζευγαρώματος παρόμοιας με εκείνη των θηλυκών έχει παρατηρηθεί σε άλλα, όταν επικρατεί ήττα από άλλο αρσενικό, λειτουργία που πιθανόν αποσκοπεί στην παραδοχή και αρμονική συνύπαρξη προς όφελος της ομάδας. Ζευγάρια θηλυκών γλάρων είναι κοινότυπα, κάτι το οποίο συνήθως πιστεύεται ότι οφείλεται στην έλλειψη αρσενικών στο είδος σε σχέση με τις ανάγκες μεγαλώματος των νεογνών.

Σύμφωνα με τη θρησκεία

Γενικά, οι Αβρααμικές θρησκείες (η ιουδαϊκή, η χριστιανική και η ισλαμική) αντιτίθενται με βάση τα ιερά κείμενά τους στην ομοφυλοφιλία.
Στις Εβραϊκές Γραφές (Παλαιά Διαθήκη) γίνεται η εξής αναφορά στην ομοφυλοφιλία: «Καὶ ὃς ἂν κοιμηθῇ μετά ἄρσενος κοίτην γυναικός, βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι· θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν». (Λευιτικό 18:22· 20:13, Ο') Παρόμοια, στην Καινή Διαθήκη η ομοφυλοφιλία χαρακτηρίζεται ως αφύσικη συνήθεια: «Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες». (Ρωμαίους 1:27) Μάλιστα όσοι εμμένουν σε αυτή την πορεία «βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι». (1 Κορινθίους 6:9, 10) Εκκλησιαστικοί πατέρες αντιμετώπισαν την αρσενοκοιτία — πολύ πιο σπάνια ασχολήθηκαν με το λεσβιασμό — ως αμαρτία, ενώ κάτι τέτοιο απαγορεύει και το Κοράνι, από το οποίο έχει εμπνευστεί η Σαρία, που ορίζει ως ποινή για την ομοφυλοφιλία την θανατική καταδίκη, και εφαρμόζεται σε 10 χώρες το 2016.

Αντεπιχειρήματα

Το βασικό θεολογικό αντεπιχείρημα στα θρησκευτικά επιχειρήματα είναι ότι τα θρησκευτικά κείμενα πρέπει να ερμηνεύονται υπό τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες. Απαγορεύοντας οι θρησκείες την αρσενοκοιτία είχαν κυρίως κατά νου την πολλές φορές σκοτεινή και ανομολόγητη σαρκική της πλευρά, την αναζήτηση δηλαδή καθαρά σαρκικής ηδονής, αφού τις εποχές που γράφτηκαν οι κοινωνικά αποδεκτές ενώσεις ομοφύλων που στόχευαν σε αληθινή κοινωνία μεταξύ των συμμετεχόντων (όπως ο γάμος) ήταν μάλλον σπάνιες. Στην εποχή μας όμως τα ζευγάρια ομοφυλοφίλων που δε στοχεύουν μόνο στην πρόσκαιρη σαρκική ηδονή, αλλά και στην ένωση ψυχής και σώματος είναι πολύ περισσότερα (καθώς η διαρκής και επίσημη συμβίωση ομοφύλων εραστών είναι περισσότερο αποδεκτή). Οπότε απαγορεύοντας οι θρησκείες την ομοφυλοφιλία, στην ουσία δεν απαγόρευαν τίποτε άλλο από άλλη μια μορφή υποδούλωσης της ψυχής στο σώμα. Έτσι, απαγόρευσαν τη λαιμαργία, χωρίς, όμως, να απαγορεύσουν και το φαγητό.
Επίσης ενώ τα θρησκευτικά κείμενα καταδικάζουν τις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ανδρών δεν κάνουν καμία αναφορά στις σεξουαλικές σχέσεις και τον έρωτα μεταξύ γυναικών.
Άλλα αντεπιχειρήματα μπορούν να ενταχθούν στη γενικότερη συζήτηση για τον ρόλο των θρησκειών στη σύγχρονη κοινωνία, όπως για παράδειγμα το επιχείρημα ότι ένα σύγχρονο κράτος θα πρέπει να είναι κοσμικό και όχι θεοκρατικό, με τους θρησκευτικούς κανόνες να ισχύουν στην καλύτερη περίπτωση -μόνο και εθελοντικά- για τους πιστούς της εκάστοτε θρησκείας. 
Ένα ακόμα επιχείρημα υπέρ της απόρριψης των θρησκευτικών κειμένων -ως οδηγών για τη σεξουαλική συμπεριφορά και τη θέσπιση νόμων- αναφέρει την γενικότερη απαξίωση και δαιμονοποίηση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, ακόμη και απολύτως φυσιολογικών συμπεριφορών μεταξύ ετεροφυλόφιλων, από κοινωνίες, εποχές και κοινωνικές τάξεις που θεωρούσαν ως αποκλειστικό σκοπό της σεξουαλικής πράξης την τεκνοποίηση.

Απόψεις υπέρ της ομοφυλοφιλίας

Ο Μισέλ Φουκώ στο βιβλίο του L' usage de plaisir (κεφάλαιο ΙV, 1), από βιβλία ιστορικών σχετικά με τα ήθη των αρχαίων, βγάζει το  συμπέρασμα ότι η οροθετική, ηθική γραμμή στην Ελλάδα, δεν περνούσε ανάμεσα στους ομοφυλόφιλους και τους ετεροφυλόφιλους, αλλά ανάμεσα στους εγκρατείς και τους έκφυλους. Το να μην μπορείς να αντισταθείς στους άνδρες δεν ήταν περισσότερο σοβαρό από το να ενδίδεις στα θέλγητρα μιας γυναίκας και μόνο η έλλειψη αυτοελέγχου επέσυρε την αποδοκιμασία. Αντίστροφα, για να εγκωμιάσουν την εγκράτεια ενός άντρα, υπογράμμιζαν ότι ήταν ικανός να απέχει τόσο από τους άντρες όσο κι από τις γυναίκες.
Ο ιστορικός Ξενοφών βάζει τον τύραννο Ιέρωνα να λέει: «Ο έρωτάς μου για τον Δαΐλαχο συνδέεται ίσως με την ανθρώπινη φύση που μας αναγκάζει ν' αναζητούμε τα πλάσματα που είναι ωραία, αλλά διακαής μου επιθυμία είναι να μη χρωστώ το αντικείμενο των πόθων μου παρά στον έρωτά του για μένα και στην ελεύθερη βούλησή του». (Ιέρων, Ι, 33).
Ο φιλόσοφος Αριστοτέλης εκφράζει για την ανθρώπινη φύση, την απαλλαγμένη από κάθε ηθική εκτίμηση, κρίση για την ομοφυλοφιλία: «Όταν αιτία είναι η φύση, κανείς δεν θα ονόμαζε αυτά τα άτομα ανήθικα, όπως δεν ονομάζει ανήθικες τις γυναίκες επειδή έχουν παθητικό και όχι ενεργητικό ρόλο κατά την ερωτική συνομιλία». (Ηθικά Νικομάχεια, 7, 5, 3).
Στους Νόμους του ο Πλάτων καταδικάζει την ομοφυλοφιλία στο όνομα της φύσης. Μια καλή νομοθεσία, προτείνει, πρέπει να απαγορεύει αυτή τη μορφή σχέσεων. Εκείνο που περισσότερο μέμφεται στην ομοφυλοφιλία είναι περισσότερο το αναιτιολόγητο της ηδονής, «η ασέλγεια στην ηδονή» (Ι, 636), η θορυβώδης αναζήτηση της ηδονής, παρά ο αντρικός έρωτας.
Στο έργο του Συμπόσιο ο Πλάτων βάζει τον Αριστοφάνη να λέει για τους ομοφυλόφιλους τα εξής: «Και είν' αυτοί οι εκλεκτοί μεταξύ των παιδιών και των εφήβων, επειδή έχουν στην φύση τους πολύ ανδρισμό. Μερικοί βέβαια τους αποκαλούν αδιάντροπους. Αλλά δεν είν' αλήθεια. Διότι το κάνουν όχι από αναισχυντία, αλλ' από θάρρος και από γενναιότητα και από τον αρρενωπό τους χαρακτήρα. Τους ενθουσιάζει ό,τι είναι όμοιο προς την φύση τους.»