google/wiki40b huggingface dataset:
Χάινριχ Καρλ φον Χάυμερλε

Βιογραφικά στοιχεία

Γόνος οικογένειας ευγενών από τη Βοημία, γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1828, στη Βιέννη της Αυστρίας και σπούδασε νομικά στην Αυτοκρατορική Ακαδημία της Βιέννης. Έλαβε μέρος στην επανάσταση των φοιτητών του 1848 όπου και κατάφερε και γλύτωσε την εκτέλεση μετά από παρέμβαση ευγενών. Αργότερα εισήλθε στο διπλωματικό σώμα και αρχικά υπηρέτησε ως γραμματέας πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη (1850), την Αθήνα (1857), τη Δρέσδη (1861) και τη Φρανκφούρτη (1862).

Το 1864 τοποθετήθηκε πρέσβης της Αυστρίας στην Κοπενχάγη, όπου δύο χρόνια αργότερα έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις στην Πράγα στη συνομολόγηση της ομώνυμης συνθήκης ειρήνης του Αυστροπρωσικού πολέμου. Το 1868 διορίστηκε πρέσβης στη Κωνσταντινούπολη και το επόμενο έτος πρέσβης στην Αθήνα όπου και παρέμεινε μέχρι το 1872, μεταβαίνοντας στη συνέχεια στη Χάγη όπου λαμβάνοντας τον τίτλο του βαρώνου, το 1876, τοποθετήθηκε πρέσβης στη Ρώμη.
Το 1878 συνοδεύοντας τον υπουργό Εξωτερικών της Αυστροουγγαρίας κόμη Ιούλιο Αντράσυ συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις στο Συνέδριο του Βερολίνου. Το επόμενο έτος ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών διαδεχόμενος τον Ιούλιο Αντράσυ. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι το 1881 συμβάλλοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη των Ιταλο-Αυστροουγγρικών σχέσεων, όσο και μεταξύ της Αυτοκρατορίας της Γερμανίας.
Ο Βαρόνος Χάυμερλε ήταν παντρεμένος με την βαρόνη Μπέρνους με την οποία και απέκτησε δύο παιδιά την Μαρία-Καρολίνα-Βιλελμίνη (1868) και τον Φραντς-Αλεξάντερ (1874). Πέθανε στη γενέτειρά του στις 10 Οκτωβρίου του 1881.
Γιώργος Βακαλό

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902 και το πραγματικό του επίθετο ήταν Βακαλόπουλος. Πήρε τα πρώτα του καλλιτεχνικά μαθήματα στην Κωνσταντινούπολη με δάσκαλο τον Λύσανδρο Πράσινο ο οποίος τον δίδαξε ζωγραφική και μικρογραφία και το 1922 πήγε στο Παρίσι για σπουδές ζωγραφικής και σκηνογραφίας και επηρεάστηκε από το σουρεαλισμό. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1928 και έπειτα παρέμεινε στη Γαλλία όπου εργάστηκε σε διάφορες θεατρικές σκηνές μέχρι το 1940 όταν λόγω της γερμανικής εισβολής αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ελλάδα όπου συνεργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος με εγχώριες θεατρικές σκηνές. Το 1944, παντρεύτηκε την ποιήτρια και κριτικό τέχνης Ελένη Βακαλό. Στα τέλη του 1949 συμμετείχε στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας Στάθμη. Το 1957 ίδρυσε μαζί με τους Παναγιώτη Τέτση, τον Φραντζή Φραντζεσκάκη και τη σύζυγό του Ελένη, τη Σχολή Βακαλό που ήταν η πρώτη σχολή διακοσμητικής στην Ελλάδα ενώ παράλληλα έλαβε μέρος μέρος σε σημαντικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ πραγματοποίησε και σειρά ατομικών εκθέσεων.Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ),  Πέθανε σε ηλικία 89 ετών και κηδεύτηκε στο Β΄ Νεκροταφείο, στα Πατήσια.

Τεχνοτροπία & έργο

Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από έναν ιδιότυπο προσωπικό υπερραλισμό όπου πρωτεύοντα ρόλο έχουν η γραμμή και το χρώμα σε απαλές τάσεις και είναι έντονη η διακοσμητική διάθεση. Παρά τη συμμετοχή του το 1949 στην ομάδα Στάθμη, κράτησε αποστάσεις από το νεορεαλιστικό ρεύμα εντός των κόλπων της ομάδας και παρέμεινε πιστός στις μεσοπολεμικές αφαιρετικές τάσεις που είχε γνωρίσει κατά τη διάρκεια της μαθητείας του στη Γαλλία.
Λάκναου

Ιστορία

Το Λάκναου υπήρξε ιστορικά το κέντρο της περιοχής Αβάντ. Ιδρύθηκε από τον Ναουάμπ Ασάφ-ουν-Ντάουλα και υπήρξε πρωτεύουσα των Ναουάμπ, γι' αυτό και έγινε γνωστή ως η πόλη των Ναουάμπ. Η περιοχή ήταν πολύ εύφορη. Από το 1315 μ.Χ. και έπειτα, η πόλη βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Σουλτανάτου του Δελχί, του Σουλτανάτου του Σάρκι, της Μογγολικής Αυτοκρατορίας της Ινδίας, των Ναουάμπ του Αβάντ, της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών και των Βρετανών Ρατζ. Το Λάκναου ήταν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Ινδικής Επανάστασης του 1857. Μετά την απελευθέρωση της Ινδίας αναπτύχθηκε γρήγορα και σήμερα είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες μεγαλουπόλεις της Ινδίας.

Γενικά

Το Λάκναου είναι μια πολυπολιτισμική πόλη. Το 70% των κατοίκων της είναι Ινδουιστές και το 26% είναι μουσουλμάνοι. Η πόλη είναι γνωστή για τους κήπους, τα αρχαία ερείπια, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και την μεγάλη ιστορική και πολιτιστική της κληρονομιά. Μνημεία που βρίσκονται στη πόλη περιλαμβάνουν το Μπάρα Ιμαμπάρα, το οποίο κατασκευάστηκε το 1784, το Τσότα Ιμαμπάρα, που κτίστηκε ως μαυσωλείο του τρίτου Ναουάμπ του Λάκναου, το Τσαττάρ Μανζίλ, το Τζάμα Μαστζίντ, παλάτι του 15ου αιώνα και την εντυπωσιακή πύλη Ρούμι Νταρουάζα.
Στέλιος Σπανός (αντιστασιακός)

Βιογραφία

Ο Στέλιος Σπανός γεννήθηκε το 1926 από πρόσφυγες γονείς στην Κοκκινιά και έμενε στην Αγία Σοφία Πειραιά.
Στη διάρκεια της Κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ και του εφεδρικού ΕΛΑΣ Αθήνας. Ξεκίνησε τη δράση του ως σαλταδόρος, κλέβοντας όπλα για λογαριασμό του ΕΛΑΣ και τρόφιμα, τα οποία μοίραζε στον κόσμο. Διακρίθηκε για τη δράση του και έγινε ομαδάρχης της ΟΠΛΑ.
Διακρίθηκε ιδιαιτέρως για τη γενναιότητα που επέδειξε στη Μάχη της Κοκκινιάς στις 7 Μαρτίου 1944. Παρά το νεαρό της ηλικίας του (ήταν μόλις 18 ετών το 1944) είχε μεγάλη φήμη στους συναγωνιστές και στους εχθρούς του. Συνελήφθη μια μέρα μετά το Μπλόκο της Κοκκινιάς από τα τάγματα ασφαλείας, βασανίστηκε και εκτελέστηκε στον Άγιο Διονύσιο της Δραπετσώνας.
Για τον Σπανό έχει γραφεί τραγούδι από τον Μιχάλη Γενίτσαρη που διηγείται το τέλος του το οποίο παρουσιάστηκε στις εκδηλώσεις του ΕΑΜ για την Απελευθέρωση.
Ουρράκα της Πορτογαλίας

Η ζωή της

Κόρη του Αλφόνσου Α΄, πρώτου βασιλιά της Πορτογαλίας, και της συζύγου του Ματθίλδης της Σαβοΐας, είχε αρκετά αδέλφια, συμπεριλαμβανομένου του βασιλιά Σάντσο Α΄.
Τον Μάιο ή τον Ιούνιο του 1165 παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄, κι έγινε η πρώτη ινφάντα της Πορτογαλίας που παντρεύτηκε μονάρχη της Λεόν. Ο μόνος γιος αυτού του γάμου, ο Αλφόνσος Θ΄, γεννήθηκε στη Ζαμόρα στις 15 Αυγούστου 1171.
Ωστόσο, ο γάμος του Φερδινάνδου Β΄ και της Ουρράκας ακυρώθηκε το 1171 ή 1172 από τον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄ διότι ήταν δεύτερα ξαδέρφια. Η Ουρράκα έγινε τότε μοναχή και αποσύρθηκε για να ζήσει στα κτήματα που είχε δώσει ο πρώην σύζυγός της στη Carta de Arras στη Zamora. Αργότερα, αποσύρθηκε στη Μονή της Santa María de Wamba που ανήκε στην προαναφερθείσα τάξη.
Στις 25 Μαΐου 1176, η βασίλισσα Ουρράκα δώρισε γη και βίλες στο Τάγμα του Αγίου Ιωάννη. Αυτές οι ιδιότητες περιλάμβαναν το Castroverde de Campos και τη Mansilla στη Λεόν και το Salas και το San Andrés στην Αστούρια. Παρουσιάστηκε το 1188 στη στέψη του γιου της Αλφόνσου Θ΄, ο οποίος κληρονόμησε το θρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του στις 22 Ιανουαρίου του 1188 και, το ίδιο έτος, στις 4 Μαΐου, επιβεβαίωσαν τα προνόμια που χορήγησε ο πρώην βασιλιάς στο διάταγμα του Σαντιάγκο . Η παρουσία της καταγράφεται για τελευταία φορά σε μεσαιωνικές πηγές το 1211 όταν δώρισε το χωριό Castrotorafe που είχε λάβει από τον σύζυγό της το 1165 ως γαμήλιο δώρο στον καθεδρικό ναό της Ζαμόρα . 
Η βασίλισσα Ουρράκα θάφτηκε στη Μονή της Σάντα Μαρία ντε Βαμμπά σε αυτό που σήμερα είναι η επαρχία Βαγιαδολίδ, που ανήκε στο Τάγμα του Αγίου Ιωάννη. Στο εσωτερικό της εκκλησίας της Σάντα Μαρία, το μοναδικό τμήμα που απομένει από την αρχαία μονή, βρίσκεται στο παρεκκλήσι της βασίλισσας όπου μια πλάκα που τοποθετήθηκε εκεί αναφέρει ότι η βασίλισσα Ουρράκα της Πορτογαλίας είχε γεννηθεί σε αυτήν την εκκλησία.
Διερμηνέας γραμμής εντολών

Ένας διερμηνέας γραμμής εντολών (Command line Interpreter) ή κέλυφος γραμμής εντολών είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή το οποίο διαβάζει γραμμές κειμένου από τον χρήστη και τα διερμηνεύει προς τον αντίστοιχο λειτουργικό σύστημα ή γλώσσα προγραμματισμού.

Ο διερμηνέας γραμμής εντολών σαν διεπαφή χρήστη

Ο διερμηνέας γραμμής εντολών δίνει στον χρήστη την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει διάφορες εντολές με πολύ αποτελεσματικό (και συχνά λιτό) τρόπο. Απαιτείται από τον χρήστη να γνωρίζει τα ονόματα των εντολών και τις (αν παίρνει) παραμέτρους της κάθε εντολής, και την σύνταξη της γλώσσας την οποία ο χρήστης χρησιμοποιεί. Από το 1960 και μετά, η αλληλεπίδραση του χρήστη με τους υπολογιστές γινόταν κατά κύριο λόγο μέσω της διεπαφής γραμμής εντολών. Στην δεκαετία του 1970 άρχισε η έρευνα για την ανάπτυξη γραφικού περιβάλλοντος χρήστη (GUI) όπου όλες οι λειτουργίες θα γινόταν μέσω γραφικού περιβάλλοντος σε αντίθεση με την διεπαφή γραμμής εντολών που χρησιμοποιείται κείμενο. Μετά από αυτό το GUI είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος επικοινωνίας με τον υπολογιστή. Παρόλα αυτά η γραμμή εντολών χρησιμοποιείται ακόμα σε ορισμένες περιπτώσεις όπου παρέχει ευελιξία έναντι του γραφικού περιβάλλοντος.
Τάγμα του Αγίου Γεωργίου (Ρωσική Ομοσπονδία)

Ιστορία

Η πρώτη σκέψη για την αναβίωση του τσαρικού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου έγινε το 1991, μετά την κατάρρευση του πραξικοπήματος της συντηρητικής πτέρυγας του ΚΚΣΕ τον Αύγουστο του 1991, με σκοπό να βραβευθούν οι υπερασπιστές του Λευκού Οίκου (της έδρας της ρωσικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης), αλλά αργότερα αποφάσισαν να τους βραβεύσουν με το ειδικό Μετάλλιο «Για την άμυνα της Ελεύθερης Ρωσίας».
Το 1992, μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, οι ανεξάρτητες διάδοχες δημοκρατίες, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας, δημιούργησαν δικά τους ομοσπονδιακά βραβεία. Με διάταγμα του Ανώτατου Σοβιέτ της Ρωσικής Ομοσπονδίας № 2424-1 από τις 2 Μαρτίου 1992, αποφασίστηκε να διατηρηθούν μεν ορισμένα σοβιετικά βραβεία, δόθηκε δε διαταγή να δημιουργηθεί νέα έκδοση του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου, του πλέον γνωστού στρατιωτικού βραβείου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Αλλά, τον Οκτώβριο του 1993, εξαιτίας της διαμάχης μεταξύ του τότε προέδρου της Ρωσίας, Μπορίς Γιέλτσιν και του Ανώτατου Σοβιέτ, οι εργασίες για την επαναφορά του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου αναβλήθηκαν μέχρι το 2000.
Στις 8 Αυγούστου 2000, σύμφωνα με το Διάταγμα του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας № 1463, υπογράφτηκαν οι κανονισμοί απονομής του νέου βραβείου, αλλά μέχρι το 2008 δεν διεξήχθη καμία απονομή του βραβείου αυτού. Αιτία για αυτό αποτέλεσε ο κανονισμός, ο οποίος έμοιαζε με αυτόν του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου στην Ρωσική Αυτοκρατορία, ο οποίος έλεγε πώς το βραβείο δινόταν για την άμυνα της Ρωσίας κατά την διάρκεια στρατιωτικής επίθεσης από άλλη χώρα. Αλλά, μέχρι αυτή την περίοδο, η Ρωσία δεν συμμετείχε σε κανέναν πόλεμο.
Στις 13 Αυγούστου 2008, ο κανονισμός απονομής του βραβείου άλλαξε και αποφασίστηκε να δίνεται το βραβείο για στρατιωτικές επιχειρήσεις σε άλλα κράτη, οι οποίες να έχουν στόχο την επικράτηση της ειρήνης στον κόσμο. Στις 18 Αυγούστου 2008, ο τότε Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ δήλωσε: 
«Αυτό το βραβείο επανήλθε το 2000 για αυτούς, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στην προστασία της Ρωσίας και άλλων χωρών. Αλλά, με στόχο της επικράτησης των δοξασμένων παραδόσεων του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου, αποφάσισα να απονέμεται αυτό το βραβείο για την βοήθεια στην προσπάθεια επικράτησης της ειρήνης στην Ρωσία και σε άλλες χώρες.»
Τζάστιν Χάμπερ

Καρίερα

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Φλοριάνα ΦΚ. Την πρώτη χρονιά δόθηκε βασικός στην βουλγάρικη Ντόμπρουτζα Ντόμπριτς αλλά τις επόμενες 2 επέστρεψε στη Φλοριάνα ΦΚ. To 2002 αγωνίστηκε με τα χρώματα της μαλτέζικης Μπιρκιρκάρα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2005. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας με 74 συμμετοχές. Το 2005 εντάχθηκε στη Γαλλική ΟΣ Κεβιγί όπου είχε 27 συμμετοχές. Το 2006 επέστρεψε στη Μάλτα και εντάχθηκε στην Μαρσασλόκκ ΦΚ βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει το πρώτο της πρωτάθλημα. Τον Ιούνιο του 2007 εντάχθηκε στον Α.Ο. Χαϊδαρίου, αγωνιζόμενος στην Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2007-08. Τον Ιούλιο του 2008 συμφώνησε για δύο χρόνια με την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. Ο Χάμπερ είχε δοκιμαστεί την προηγούμενη περίοδο στηΣέφιλντ Γιουνάιτεντ αλλά τελικά δεν του πρόσφεραν συμβόλαιο. Τον Αύγουστο του 2009, δόθηκε δανεικός στην Φερεντσβάρος. Τον Ιανουάριο του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο 18 μηνών με την Φερεντσβάρος. Βοήθησε την ομάδα του να πάρει την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και το εισιτήριο για το Europa League. Ακολούθως υπέγραψε στην Α.Ο. Κέρκυρα, όπου αγωνίστηκε για μία περίοδο (2011-12) στη Σούπερ Λιγκ. Το 2012 επέστρεψε στη Μάλτα και στη Μόστα ΦΚ.
Δεξιά (πολιτική)

Ο όρος Δεξιά στην πολιτική, σήμερα, αναφέρεται στις πολιτικές που προωθούν την ιδέα της συντήρησης. Η ιδεολογία της δεξιάς ασπάζεται την προάσπιση των θρησκειών και των εθνικών παραδόσεων, γιατί  αποτελούν, κατ' αυτή, αναπόσπαστο στοιχείο κάθε κοινωνίας, απαραίτητο  για την μετεξέλιξη και τη διαρκή πρόοδό της. Η δεξιά εμφανίζεται υπέρμαχη μόνο του οικονομικού φιλελευθερισμού, ενώ αντιτίθεται στον πολιτικό φιλελευθερισμό, τις πολιτικές ελευθερίες, στην ανεξιθρησκία και το διαφορετικό.  
Ο όρος αναφέρεται κυρίως σε αντιλήψεις και θέσεις που μπορούν να χαρακτηριστούν ως συντηρητικές, με την πολιτική έννοια του  όρου, που αφορούν δηλαδή τη διαφύλαξη της ιστορικής  εθνικής  κληρονομιάς και της θρησκείας, σφυρηλατώντας την αυθόρμητη τάξη κάθε κοινωνίας. Ανάλογα με την εποχή και τα συμφραζόμενα ωστόσο ο όρος υπόκειται σε διαφορετικές ερμηνείες: ως δεξιοί χαρακτηρίζονται στη σύγχρονη εποχή του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, οι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς στην οικονομία.
Σήμερα, μερικές ακραίες οικονομικές δεξιές πολιτικές, όπως ο νεοφιλελευθερισμός, χαρακτηρίζονται από το αίτημα της ελαχιστοποίησης του κρατικού παρεμβατισμού, έτσι ώστε το κράτος να έχει την ιδιότητα του παρατηρητή και όχι του ρυθμιστή των κοινωνικών πεπραγμένων, με τις δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς να αναλαμβάνουν τον ρόλο του ρυθμιστή. Η   Δεξιά στις μέρες μας πρεσβεύει πότε μετριοπαθείς φιλελεύθερες πολιτικές στην οικονομία, με απώτερο στόχο τη στήριξη του αστικού κράτους και του κράτους πρόνοιας, και πότε νεοφιλελεύθερες επιλογές που επιτείνουν τις κοινωνικές ανισότητες υπέρ της ανεξέλεγκτης οικονομικής δραστηριότητας.
Ισίδωρος Σιδηρόπουλος

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Γαλαξίδι και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ήταν πρόεδρος της Ένωσης Νέων Γαλαξιδίου τη δεκαετία του '30 και συνετέλεσε στη δημιουργία της αρχαιολογικής συλλογής του Ναυτικού Μουσείου της γενέτειράς του.
Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα (αρχικά στην Παρνασσίδα) και διορίστηκε νομάρχης σε διάφορους νομούς της Ελλάδας. Ήταν παντρεμένος με την Πολυξένη Καβαλλίνη και είχε 1 κόρη και 1 γιο. Έγινε Νομάρχης Κερκύρας το 1960, Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας το 1965, Νομάρχης Γρεβενών από το 1965 ως το 1966 και Νομάρχης Ξάνθης από τις 31 Οκτωβρίου 1966 ως το 1967. Την περίοδο της δικτατορίας ήταν Νομάρχης Πέλλας (1967) και μετά Νομάρχης Φθιώτιδας, και τον Σεπτέμβριο του 1969 μετατέθηκε στη Λάρισα. Αποχώρησε από την υπηρεσία τον Μάιο του 1970.
Πέθανε σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε στις 25 Μαρτίου 1999, από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Κυψέλης, ενώ η ταφή του έγινε στο Γαλαξίδι.
Ζώρζης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο κρητικός αγιογράφος ζωγράφος Ζώρζης (Τζώρτζης, Γεώργης) καταγόταν από εξελληνισμένη βενετική οικογένεια της Κρήτης. Δεν είναι γνωστές πολλές χρονολογίες και γεγονότα από τη ζωή του.  Υπήρξε μαθητής του Θεοφάνη του Κρητός από τον οποίο επηρεάστηκε τεχνοτροπικά. Του αποδίδονται πολλά και σημαντικά έργα στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά η παρουσία του δεν μαρτυρείται σε κτητορικές επιγραφές μνημείων και είναι γνωστή μόνο από άλλες πηγές.
Το παλαιότερο έργο του φαίνεται ότι ήταν η αγιογράφηση της μονής Διονυσίου στο Άγιον Όρος. Σύμφωνα με το χειρόγραφο τυπικό της μονής Διονυσίου του Αγίου Όρους, που χρονολογείται στο 1634 (αριθ. 64), σημειώνεται ότι «ο Ζώρζης ο Κρής» ήταν ο αγιογράφος της μονής, της οποίας το καθολικό και μέρος της τράπεζας, αγιογραφήθηκε το 1547, όπως μαθαίνουμε από τη σχετική κτητορική επιγραφή: "εζωγραφήθη δε παρά του θαυμαστού τεχνίτου εκείνου κυρ Ζώρζη του Κρητός".
Σε κώδικα της μονής του Αγίου Βησσαρίωνος (Δουσίκου) κοντά στα Τρίκαλα αναφέρεται πως ο αγιογράφος «Τζώρτζης εκ Κάστρου Κωνσταντινουπόλεως» διακόσμησε το 1557 το καθολικό της μονής. Έργο του θεωρείται και η αγιογράφηση της μονής Δοχειαρίου στο Άγιον Όρος, του σημερινού καθολικού του Μεγάλου Μετεώρου και του καθολικού της μονής Ρουσάνου στα Μετέωρα (1560).

Τεχνοτροπία

Ο Ζώρζης θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πρώιμης μεταβυζαντινής ζωγραφικής, εφάμιλλος  σύμφωνα με ορισμένους με τον Θεοφάνη τον Κρητικό και τα έργα του ανήκουν τεχνοτροπικά στην ονομαζόμενη "Κρητική Σχολή" αγιογραφίας. Χαρακτηριστικό στοιχείο της τεχνικής του είναι η προτίμηση στα σκοτεινά χρώματα και η χρήση έντονων φωτοσκιάσεων στις μορφές των τοιχογραφιών, οι οποίες διακρίνονται για την αυστηρότητα και τη σχηματικότητά τους,  έτσι ώστε αυτές να εμφανίζονται έντονες και ζωντανές.
Α.Ε.Ε.Κ. ΣΥΝ.ΚΑ.

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 2009 από εργαζόμενους της αλυσίδας καταστημάτων του Ινστιτούτου Καταναλωτών Κρήτης με την ονομασία Αθλητική Ένωση Εργαζομένων Κρήτης Ινστιτούτου Καταναλωτών και σε σύντμηση «Α.Ε.Ε.Κ. ΙΝ.ΚΑ.». Το Ινστιτούτο Καταναλωτών Κρήτης μετονομάστηκε σε Προμηθευτικός και Καταναλωτικός Συνεταιρισμός Περιορισμένης Ευθύνης Καταναλωτών Κρήτης και το καλοκαίρι του 2017 η ομάδα μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Εργαζομένων Κρήτης Συνεταιρισμού Καταναλωτών, σε σύντμηση «Α.Ε.Ε.Κ. ΣΥΝ.ΚΑ.».
Με την ίδρυση της εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Χανίων. Ξεκίνησε από τη Γ' Κατηγορία και μέσα σε λίγα χρόνια κατέκτησε 2 ανόδους μέχρι την Α' Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Χανίων. Το 2016 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Χανίων και κέρδισε τη συμμετοχή της στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου όπου τερμάτισε στη 2η θέση του 14ου ομίλου και προβιβάστηκε στην Γ' Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 2016-17 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική κατηγορία, όπου τερμάτισε τελευταία στην 15η θέση και υποβιβάστηκε. Πρώτος αγώνας της ιστορίας της στην Γ' Εθνική ήταν εντός έδρας αγώνας με αντίπαλο τον Ιάλυσο Ρόδου στις 11 Σεπτεμβρίου 2016, όπου επικράτησε με 2-0. Το 2018 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Χανίων και την άνοδο στην Γ' Εθνική. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται για δεύτερη φορά στην ιστορία της στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, συμμετέχοντας στον 5ο όμιλο.
Το 2018 συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Χανίων, έχοντας αποκλείσει στον ημιτελικό τον Πανακρωτηριακό. Στον τελικό ηττήθηκε από τον Α.Ο. Παλαιοχώρας με 1-2. Το ίδιο έτος η «ΑΕΕΚ ΣΥΝΚΑ» κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Χανίων για πρώτη φορά στην ιστορία της, επικρατώντας της κυπελλούχου Ε.Π.Σ. Χανίων Α.Ο. Παλαιοχώρας με 2-0.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1970-71

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1970-71 συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1971-72. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία 1971-72.

Σύστημα βαθμολόγησης

Την περίοδο αυτή το σύστημα βαθμολόγησης άλλαξε. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
2680 Ματέο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ματέο είναι άγνωστα.
Ένδοξη Επανάσταση

Συνωμοσία

Η Μαρία είχε σύζυγο τον ξάδελφό της Γουλιέλμο Ερρίκο της Οράγγης. Ήταν και οι δύο Προτεστάντες και εγγονοί του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας. Πριν γεννηθεί ο γιος του Ιακώβου στις 10 Ιουνίου, ο Γουλιέλμος ήταν τρίτος στη σειρά διαδοχήςμετά την αδελφή της Μαρίας, την Άννα. Αυτή η σειρά διαδοχής ανατράπηκε από τη Χάρτα των Δικαιωμάτων· βλέπε Διαδοχή στο Βρετανικό θρόνο</ref> Όμως υπήρχε μια δυνατή ομάδα στην Αγγλική αυλή, με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Σπένσερ, 2ο Κόμη του Σάντερλαντ, που πρότεινε την αντικατάσταση της Μαρίας και του Γουλιέλμου από κάποιο Καθολικό Γάλλο διάδοχο, λόγω της αντικαθολικής τους στάσης.
Ο Γουλιέλμος ήταν επίσης stadtholder των βασικών επαρχιών της Ολλανδικής Δημοκρατίας, που τότε βρισκόταν στα αρχικά στάδια συμμετοχής στον War of the Grand Alliance εναντίον της Γαλλίας, στο πλαίσιο διεθνών εντάσεων που προκλήθηκαν από την ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ και την αμφιλεγόμενη διαδοχή στην Κολωνία και στο Παλατινάτο. Ο Γουλιέλμος είχε ήδη αποκτήσει τη φήμη του κύριου υπερασπιστή της Προτεσταντικής υπόθεσης ενάντια στον Καθολικισμό και τον Γαλλικό απολυταρχισμό· στην εξελισσόμενη Αγγλική κρίση είδε μια ευκαιρία να αποτρέψει μια Αγγλογαλλική συμμαχία και να φέρει την Αγγλία στην αντιγαλλική πλευρά, διενεργώντας μια στρατιωτική επέμβαση με στόχο τον Ιάκωβο. Αυτό εξυπηρετούσε τις επιθυμίες πολλών Άγγλων πολιτικών που σκόπευαν να εκθρονίσουν τον Ιάκωβο. Είναι ακόμα αντικείμενο συζήτησης το εάν η πρωτοβουλία της συνομωσίας πάρθηκε από τους Άγγλους ή από τον Γουλιέλμο και τη Μαρία. Ο Γουλιέλμος προσπαθούσε να επηρεάσει την αγγλική πολιτική για πάνω από ένα χρόνο, letting Grand Pensionary Gaspar Fagel publish an open letter to the English people in November 1687 deploring the religious policy of James, which action had generally been interpreted as a covert bid for kingship.
Αφότου έγινε βασιλιάς, η σχέση μεταξύ του Ιακώβου και του ανιψιού και γαμπρού του είχε χειροτερέψει βαθμιαία. Αρχικά ο Γουλιέλμος καλωσόρισε την υπόσχεση για μια λιγότερο γαλλόφιλη πολιτική. Το 1685 απέστειλε τα συντάγματα Σκώτων και Άγγλων μισθοφόρων του στρατού του στην Αγγλία για να βοηθήσουν την καταστολή της Εξέγερση του Μόνμουθ. Αλλά σύντομα η πολιτική θρησκευτικής ανεκτικότητας του Ιακώβου έγειρε εντάσεις μεταξύ των δύο. Ο Γουλιέλμος την εξέλαβε ως το πρώτο μόνον βήμα μιας στην κατεύθυνση μιας ολικής επαναφοράς του Καθολικισμού στην Αγγλία και αδυνατούσε να εξηγήσει το πως θα το κατόρθωνε αυτό ο Ιάκωβος χωρίς μια μυστική συμμαχία με τη Γαλλία. Η άρνηση του Ιακώβου να συμμετάσχει σε οποιονδήποτε αντιγαλλικό συνασπισμό και οι προσπάθειές του να αναδιοργανώαει το Βασιλικό Ναυτικό ενίσχυσαν τις υποψίες του Γουλιέλμου. Τα προηγούμενα χρόνια το Γαλλικό ναυτικό είχε αυξηθεί σημαντικά σε δύναμη και η Ολλανδική Δημοκρατία δεν θα ήταν πλέον σε θέση να αντισταθεί σε μια συνδυασμένη Αγγλογαλλική επίθεση. Ο Γουλιέλμος φοβόταν ότι η Αγγλική ουδετερότητα δεν θα επαρκούσε και πως ο έλεγχος του Βασιλικού Ναυτικού ήταν προαπαιτούμενο για μια επιτυχή ναυτική εκστρατεία ενάντια στη Γαλλία.
Εκλογές στην Αϊτή

Στην Αϊτή διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, αποτελούμενη από 83 μέλη, τα οποία εκλέγονται για θητεία τετραετή, καθώς επίσης και από την 27μελή Γερουσία.
Πάπας Πελάγιος Β΄

Βιογραφία

Ο Πελάγιος Β' γεννήθηκε το 520 στη Ρώμη, αλλά πιθανότατα ήταν οστρογοτθικής καταγωγής. Ήταν Πάπας από τις 26 Νοεμβρίου 579 ως το 590. Προσπάθησε να επιλύσει τις διαφορές των επισκόπων έπειτα από το σχίσμα που δημιούργησε ο Πάπας Πελάγιος Α΄, χωρίς όμως και να το κατορθώσει. Ήρθε σε διάσταση με τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Ιωάννη τον Νηστευτή αναφορικά με τον τίτλο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κατά τον Πελάγιο, ο τίτλος αυτός υποβάθμιζε τα παπικά πρωτεία. Στη διάρκεια του ποντιφικάτου του, εκχριστιανίστηκαν οι Βησιγότθοι της Ισπανίας. Πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου του 590 από πανώλη. Τον διαδέχθηκε ο Πάπας Γρηγόριος Α΄.
Κοχίρ Ρασουλζόντα

Βιογραφία

Ο Ρασουλζόντα γεννήθηκε στο νομό Γαφούροφ της Σοβιετικής Ένωσης (σημερινό Τατζικιστάν). Φοίτησε στο Γεωργικό Πανεπιστήμιο του Τατζικιστάν. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ιμομάλι Ραχμόν μετά την απόλυση του Ακίλ Ακίλοφ, το Νοέμβριο του 2013. Ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Νοεμβρίου 2013.
1830 Πόγκσον

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Πόγκσον είναι S (λιθώδης). Ο Πόγκσον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 34 λεπτά και 12,0 δευτερόλεπτα, μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.