google/wiki40b huggingface dataset:
Λουτρόν Μεσσηνίας

Ιστορία

Η παλαιότερη αναφορά στο όνομα «Λουτρό» γίνεται το 1835 σαν δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Οιχαλίας. Το χωριό πάντως φαίνεται πως ήταν μέρος και της αρχαίας πόλης, μιας και στις αναφορές που υπάρχουν για την Οιχαλία από τον Παυσανία, το Στράβωνα και άλλους, η περιοχή από την άκρη της Οιχαλίας έως την άκρη του Φίλια φέρεται ως Οιχαλία. Το όνομα Οιχαλία οφείλεται στη γυναίκα του Βασιλιά Μελανέα, υιού του Απόλλωνα. Στην περιοχή υπήρχε μεγάλος ναός αφιερωμένος στη θεά Δήμητρα και στην Περσεφόνη. Στο ναό γίνονταν τελετουργικές εκδηλώσεις παρόμοιες με τα Ελευσίνια μυστήρια.
Στο Λουτρό έγινε η πρώτη ουσιαστική μάχη για την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1821. Στις 20 Μαρτίου 1821 στη θέση «Μουρίτσες» έγινε μια καθοριστική μάχη για την έκβαση του αγώνα, αφού το σημείο εκείνο ήταν το πέρασμα προς την Καλαμάτα. Από το Λουτρό μάλιστα ήταν ο ένας από τους τρεις οπλαρχηγούς με το όνομα Πετρόπουλος (Μπαράμπος), η οικογένεια υπάρχει ακόμα και σήμερα, βασικός οπλαρχηγός ήταν ο Παπατσώνης όπου μετά από τρίωρη μάχη αιχμαλώτισε όλους τους Τούρκους Ονόματα δε από το χωριό αναφέρονται στα αριστεία που δόθησαν στη μάχη της Βέργας και του Αλμυρού από 22 έως 24 Ιουνίου 1826. Τα ονόματα είναι: Ηλιακόπουλος Γιάνης, Ηλιακόπουλος Θοδωράκης, Κωνσταντόπουλος Δημητράκης, Μυλωνάς Αδάμης. Επίσης στη μάχη πήραν μέρος και οι Λιάρος, Μαυράνδρας και ο οπλαρχηγός Μπαράμπος (Πετρόπουλος).
Λόγω της στρατηγικής θέσης της περιοχής ανατολικά του χωριού και πάνω από τη θέση Τσακώνα έχει λάβει χώρα η μεγαλύτερη μάχη επί εποχής Φραγκοκρατίας. Το 1265 έγινε η μάχη του Μακρυπλαγίου που κατέληξε σε συντριβή των Ελλήνων μετά της προδοσίας των Σελτζούκων Τούρκων που είχαν σταλθεί από το Βυζάντιο. Οι Έλληνες και οι Σλάβοι των Σκόρτων Γορτυνίας ήταν παραταγμένοι στις πλαγιές των Χειράδων (από τα Παραδείσια και το Δερβένι έως την Ελληνίτσα), ενώ οι Φράγκοι με τους Σελτζούκους ανέβαιναν από το πέρασμα της Τσακώνας αλλά και από τα χωριά του Λάκκου ή λακκοχώρια (ΜΕΡΟΠΗ-ΜΟΥΣΤΑ-ΤΣΑΟΥΣΗ-ΤΟΣΚΕΣΗ(ΟΙΧΑΛΙΑ)-ΛΟΥΤΡΟ-ΦΙΛΙΑ). Κατά το χρονικό του Μορέως, η μάχη έφτασε ως την Αλλαγή αλλά και ως το Τουρκολέκα (υπήρχε σημαντικό κάστρο, το κάστρο του Γαρδικίου η κάστρο της Ωριάς). Η στρατηγική θέση του Μακρυπλαγίου άλλωστε φαίνεται και από την αναφορά του Σπυρίδωνα Τρικούπη όπου στο βιβλίο του "Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ" μας λέει ότι ο Κολοκοτρώνης για να ανακόψει την πορεία του Ιμπραήμ προς την Τρίπολη τοποθέτησε στα τέλη Μαΐου του 1825, 3000 οπλοφόρους στο Μακρυπλάγι και άλλους 1000 στο τζαμί (Χάρανδρος) που βρίσκεται βόρεια των χωριών.
Cosmos: A Personal Voyage

Το Cosmos: A Personal Voyage είναι τηλεοπτική σειρά δεκατριών επεισοδίων της αμερικανικής δημόσιας τηλεοράσεως PBS, γραμμένη από τον γνωστό εκλαϊκευτή της αστρονομίας Καρλ Σαγκάν, τη συγγραφέα Ανν Ντρήαν (Ann Druyan) και τον αστροφυσικό Στήβεν Σότερ, και με παρουσιαστή τον Καρλ Σαγκάν. Καλύπτει ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών θεμάτων, όπως την προέλευση της ζωής, την εξέλιξη των ειδών, την ιστορία της επιστήμης, τη θέση του ανθρώπου στο Σύμπαν και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Μεταδόθηκε το 1980 και αποτελούσε τη σειρά με την υψηλότερη τηλεθέαση στην ιστορία της PBS μέχρι το 1990.

Περιγραφή

Η παραγωγή της σειράς έγινε το 1978 και το 1979 από τον τηλεοπτικό σταθμό KCET του Λος Άντζελες και κόστισε περί τα 6,3 εκατομμύρια δολάρια με επιπλέον 2 εκατομμύρια για διαφήμιση της σειράς. Η μορφή ήταν παρόμοια με προηγούμενα ντοκιμαντέρ του BBC, όπως το Η ζωή πάνω στη Γη του Ντέιβιντ Ατένμπορω, αλλά αντίθετα με αυτά γυρίσθηκε και σε βιντεοταινία, και όχι μόνο σε φιλμ.
Η σειρά είναι αξιοσημείωτη για την πρωτοπόρα χρήση ειδικών εφέ και για τη μουσική του Vangelis.
Βερνάρδος Ζ' του Αρμανιάκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ιωάννη του Β 'και της Ιωάννας του Περιγκόρ. Έγινε κύριος των εδαφών του Αρμανιάκ μετά το θάνατο του αδελφού του, Ιωάννη Γ', το 1391. Μετά από παρατεταμένες μάχες, έγινε επίσης κόμης της Κομάνζ το 1412.
Όταν ο αδελφός του, ο οποίος διεκδικούσε το βασίλειο της Μαγιόρκας, εισέβαλε στη βόρεια Καταλονία το 1389, σε μια προσπάθεια να καταλάβει εδάφη του βασιλείου (την κομητεία του Ρουσιγιόν), ο Βερνάρδος διοικούσε τμήμα των δυνάμεών του.
Η σύζυγος του Βερνάρδου ήταν η Βόννη, κόρη του Ιωάννη δούκα του Μπερί και χήρα του Αμεδαίου Ζ΄ της Σαβοΐας. Απέκτησε συγγενικές σχέσεις με τη γαλλική βασιλική Αυλή όταν ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης παντρεύτηκε την Βαλεντίνα Βισκόντι, κόρη του Τζιαν Γκαλεάτσο Βισκόντι, δούκα του Μιλάνου. Η αδελφή του Βερνάρδου Μπεατρίς ήταν σύζυγος του αδελφού της Βαλεντίνα Κάρλο.
Μετά τη δολοφονία του Λουδοβίκου της Ορλεάνης το 1407, ο Βερνάρδος έμεινε στενά συνδεδεμένος με την υπόθεση της Ορλεάνης. Πάντρεψε την κόρη του Μπόν με τον νεαρό Κάρολο της Ορλεάνης το 1410. Ο Βερνάρδος ντ'Αρμανιάκ έγινε ο επικεφαλής της παράταξης που αντιτάχτηκε στον Ιωάννη τον Άφοβο στον γαλλικό εμφύλιο πόλεμο Αρμανιάκ και Βουργουνδών και η παράταξη έλαβε το όνομά του, «Αρμανιάκ».
Το 1415 ονομάστηκε στρατάρχης της Γαλλίας και ήταν επικεφαλής της κυβέρνησης του δελφίνου, του μέλλοντος Καρόλου Ζ' , έως ότου οι Βουργουνδοί εισέβαλαν στο Παρίσι τη νύχτα 28-29 Μαΐου 1418. Στις 12 Ιουνίου 1418 ήταν ένα από τα πρώτα θύματα από τις σφαγές στις οποίες σκοτώθηκαν πάνω από 550 από τους  οπαδούς του.
Χοσέ Σεγούρα

Σταδιοδρομία

Ο Χοσέ Σεγούρα ξεκίνησε την καριέρα του στην Βαρκελώνη. Εργάστηκε στις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα ως βοηθός του Λορένθο Σέρα Φερέρ και ως σκάουτερ και βοηθός προπονητή στην πρώτη ομάδα με προπονητή τον κ. Φερέρ.
Από το καλοκαίρι του 2006 και για ένα χρόνο διετέλεσε βοηθός προπονητή του Σέρα Φερέρ στην ΑΕΚ. Από το καλοκαίρι του 2007 ο κ. Σεγούρα ανέλαβε την θέση του βοηθού προπονητή στον Ολυμπιακό με προπονητή τον Τάκη Λεμονή και από τις 11 Μαρτίου του 2008 ανέλαβε την θέση του προπονητή της ομάδας. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το νταμπλ το 2008 και αντικαταστάθηκε με τη λήξη της σεζόν στη θέση του προπονητή από τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Τον Μάιο του 2009, ο Σεγούρα συμφώνησε να εργαστεί στην Λίβερπουλ Φ.Κ. ως τεχνικός διευθυντής των ακαδημιών του συλλόγου του αγγλικού λιμανιού.
Στις 12 Μαρτίου 2011, η Λίβερπουλ ανακοίνωσε πως απολύθηκε από τον σύλλογο ο προπονητής της δεύτερης ομάδας Τζον ΜακΜάχον με τον τεχνικό διευθυντή των ακαδημιών Χοσέ 'Πεπ' Σεγούρα να αναλαμβάνει την τεχνική καθοδήγηση της ομάδας για το υπόλοιπο της σεζόν.
NGC 52

Ο NGC 52 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Πήγασο. Απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο 150.000 ετών φωτός. Έχει ένα γαλαξία συνοδό, τον PGC 1.563.523.
Ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (Frederick William Herschel) ανακάλυψε τον NGC 52 στις 18 Σεπτεμβρίου 1784.
Φαλακρό

Προστατευόμενη τοποθεσία

Οι κορυφές του όρους Φαλακρό είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000, κατά μία έκταση 99,57 τ.χλμ. Η περιοχή περιλαμβάνει ψηλές κορυφές, βραχώδη ασβεστολιθικά πετρώματα, αλπικά και υποαλπικά λιβάδια που καλύπτονται από δάση και θαμνώνες. Στα χαμηλά υψόμετρα υπάρχουν δάση πεύκων και πλατύφυλλων.  
Η προστατευόμενη χλωρίδα του βουνού περιλαμβάνει πολλά φυτικά είδη περιορισμένης κατανομής, όπως: Γλαδιόλος ο ελοχαρής, Ιμαντόγλωσσο κάπρινο, βιόλα δελφινάνθα, ανδροσάκη βιλόσα, αρκουδοστάφυλα, χαμπερλέα της Ροδόπης, νιγριτέλα η μελανή, καμένη ορχιδέα, βαλεριάνα, τσάι του βουνού, σιληνή η φασολοειδής, κ.α. 
Στην προστατευόμενη πανίδα περιλαμβάνονται τα ασπόνδυλα: Αγροδίαιτος νεφοϊπτάμενος, Μακουλινέα η Άλκον, ροπαλόκερα και ψευδοχάζαρα, κ.α. Και τα θηλαστικά: ευρωπαίκές ενυδρίδες, τρανομυωτίδες, λύκοι, δενδρομυωξοί, τρανονυχτερίδες, αγριόγατες, βουνομυωξοί, καφέ ωτονυχτερίδες, πιπιστρέλλοι, κ.α.
Χακόμπο Ματσοβέρ

Βιογραφία

Ο Χακόμπο Ματσοβέρ είναι κάτοχος ενός μεταπτυχιακού διπλώματος στην ιστορία, το οποίο έλαβε το 1983, ένα δίπλωμα εμπεριστατωμένων σπουδών με αντικείμενο τις ιβηρικές και λατινοαμερικάνικες σπουδών, καθώς και ένα διδακτορικό με αντικείμενο τις λατινοαμερικάνικες σπουδές, το οποίο έλαβε το 2000.
Υιός Κουβανού εξόριστου, ο οποίος διετέλεσε διερμηνέας του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, ακολούθησε την οικογένειά του στην εξορία και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία το 1963.
Δίδαξε στην Université de Paris XII, ενώ, πλέον, διατελεί επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αβινιόν. Εργάστηκε ως κριτικός λογοτεχνίας για λογαριασμό του Le Magazine littéraire και της Libération. Διετέλεσε, επίσης, ανταποκριτής στο Παρίσι για λογαριασμό δύο σημαντικών ισπανικών εφημερίδων: της καθημερινής εφημερίδας Diario 16 και του περιοδικού Cambio 16. Εργάστηκε, επίσης, στο ερευνητικό κέντρο της ESG.
Εξέδωσε αριθμό συγγραφικών έργων με αντικείμενο την γενέτειρα χώρα του, τηρώντας, πάντοτε, μία επικριτική στάση απέναντι στο καστρικό καθεστώς. Συγκεκριμένα, ασκεί ιδιαίτερη κριτική προς το πρόσωπο του Τσε Γκεβάρα, τον οποίον χαρακτηρίζει ως έναν «φανατισμένο δήμιο», «όργανο του καστρισμού», υποστηρικτή της ιδέας ενός σοσιαλιστικού «νέου ανθρώπου» και ιδρυτή στρατοπέδων επανεκπαίδευσης μέσω της εργασίας.

Κριτική

Για τον ιστορικό Πιερ Ριγκουλό, είναι χάρη σε πρόσωπα όπως ο Χακόμπο Ματσοβέρ που η ύπαρξη των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας στην Κούβα έχει γίνει γνωστή.
Ο δημοσιογράφος Εμμανυέλ Εκτ αναφέρει πως το έργο του υπό τον τίτλο La Face cachée du Che παρουσιάζει «γεγονότα και μαρτυρίες».
Τώνης Βαβάτσικος

Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσ/νίκης

Το 1974 απέσπασε το 1ο βραβείο με το τραγούδι "Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας", σε στίχους και μουσική δική του

Δισκογραφία

Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία με το τραγούδι του Κ. Πρέντα «Παρηγοριά μου». Άλλες επιτυχίες του (Αθήνα 1968):"Απόψε στ' όνειρο", "Στείλε Θεέ μου", "Το κόκκινο φως", "`Ηταν η πιο όμορφη εποχή". Ο τελευταίος προσωπικός του δίσκος "Τζάμπα είναι τα όνειρα"(1994) κυκλοφόρησε σε CD. `Αλλοι δίσκοι του:«Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω» (1974), «`Ολα είναι σχετικά» (1977)। Επίσης, συμμετοχή στους δίσκους:«Ερωτικά ψιθυρίσματα» (1968), «35 χρόνια μαέστρο πάμε» (1991)
Στέλιος Μαυρομάτης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Χριστόφορου και της Ελένη Μαυρομάτη. Είχε τρία νεότερα αδέλφια. Ήταν εξάδελφος του Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Αφού υπηρέτησε για δύο χρόνια στον αγγλικό στρατό, επέστρεψε στην Κύπρο όπου εργάστηκε ως γραφέας.

Συμμετοχή στον ΕΟΚΑ

Ο Μαυρομάτης άρχισε να συμμετέχει σε επιχειρήσεις του ΕΟΚΑ αφού προσχώρησε λίγο μετά την ίδρυση του. Στις 1 Απριλίου 1955 συμμετείχε σε επιχείρηση δολιοφθοράς. Έδρασε κυρίως στις οδούς Λήδρας και Ονασαγόρου. Είχε αρκετούς συνεργάτες στην μεταφορά του οπλισμού καθώς και την αποθήκευση τους σε ασφαλές σημείο, ενώ η οικογένεια του φιλοξενούσε και φυγάδευε καταζητούμενους αγωνιστές. Ύστερα από μη επιτυχημένη επίθεση στον Νόρμαλ Άλφρεντ και τον Λώρενς Λιθ προδόθηκε από Άγγλο και συνελήφθη.

Δίκη

Ο Μαυρομάτης φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 00:30 της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τον Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα σύμφωνα με τη δικαστικά απόφαση. Μετά την εκτέλεση του, έρευνες που διεξήγαγαν τα αγγλικά στρατεύματα είχαν ως αποτέλεσμα τον πυροβολισμό της αδερφής του Μαρίας στη σπονδυλική στήλη, με αποτέλεσμα να καθηλωθεί σε αναπηρικό αμαξίδιο για το υπόλοιπο της ζωής της.
Αραβική Λεγεώνα

Δημιουργία

Μετά τη νίκη τους στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία μοιράστηκαν τις κτήσεις της ηττημένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Μέση Ανατολή. Οι Γάλλοι πήραν τη Συρία και τον Λίβανο και οι Βρετανοί την Παλαιστίνη, την Υπεριορδανία (μετέπειτα Ιορδανία) και το Ιράκ.
Τον Οκτώβριο του 1920, μετά την κατοχή της Υπεριορδανίας, οι Βρετανοί σχημάτισαν μια στρατιωτική μονάδα με την ονομασία Εφεδρική Δύναμη Ερήμου αποτελούμενη από 150 άνδρες υπό τη διοίκηση του Λοχαγού Φρέντερικ Τζέραρντ Πηκ για να προστατεύει την περιοχή ενάντια σε εσωτερικές και εξωτερικές απειλές.
Η μονάδα αυτή γρήγορα αναπτύχθηκε σε 1.000 άνρρες αραβικής καταγωγής που είχαν υπηρετήσει στον Οθωμανικό Στρατό στο παρελθόν, στα χρόνια κατοχής της Υπεριορδανίας από τους Τούρκους.
Στις 22 Οκτώβρη 1923, οι αστυνομικές δυνάμεις της Υπεριορδανίας συγχωνεύτηκαν με την Εφεδρική Δύναμη Ερήμου, υπό τον Πηκ ακόμα, ο οποίος τώρα ήταν υπάλληλος του Εμιράτου της Υπεριορδανίας.
Η δύναμη ανέλαβε αστυνομικά καθήκοντα για να διατηρήσει το νόμο και την τάξη ανάμεσα στις φυλές της Υπεριορδανίας και να φρουρεί τη σημαντική οδική αρτηρία Ιερουσαλήμ-Αμμάν.
Η δύναμη ονομάστηκε Αραβικός Στρατός Al Jeish al Arabi αλλά ήδη ήταν επισήμως γνωστός ως Αραβική Λεγεώνα. Η Αραβική Λεγεώνα χρηματοδοτείτο από τους Βρετανούς και διοικείτο από Βρετανούς αξιωματικούς,οι οποίοι είχαν παραιτηθεί έπειτα από χρόνια καριέρας από τον Βρετανικό Στρατό και πρόσφεραν την εμπειρία τους στον στρατό της Υπεριορδανίας.
Την 1η Απριλίου 1926, δημιουργήθηκε η Συνοριακή Δύναμη Υπεριορδανίας από τον πυρήνα της Αραβικής Λεγεώνας. Την αποτελούσαν μόλις 150 άντρες εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν εγκατεστημένοι κατά μήκος των οδικών αξόνων της Υπεριορδανίας. Κατά τη χρονική αυτή διάρκεια, η Αραβική Λεγεώνα μειώθηκε στους 900 άντρες και απογυμνώθηκε από τα πολυβόλα της, το πυροβολικό της και τα στρατεύματα επικοινωνιών της.
Το 1939, ο Τζον Μπάγκοτ Γκλαμπ, πιο γνωστός ως Γκλαμπ Πασά, έγινε διοικητής της Λεγεώνας και τη μεταμόρφωσε στον καλύτερα εκπαιδευμένο αραβικό στρατό.
Σον Σεντ Λέτζερ

Η καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο

Ο Σον Σεντ Λέτζερ αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός αλλά έχει αγωνιστεί σε διάφορες άλλες θέσεις στη διάρκεια της θητείας του στις ακαδημίες της Πίτερμπρο Γιουνάιτεντ όπου αγωνίστηκε ως μπακ ή αμυντικός μέσος. Τον Ιανουάριο του 2004 πηγαίνει δανεικός στην Στίβενεϊτζ Μπόρο μαζί με τον Ρίτσαρντ Σκοτ. Δεν θα καταφέρει όμως να ενταχθεί στην πρώτη ομάδα του συλλόγου.
Με την επιστροφήτου στην Πιτέρμπορο, συμμετέχει στα γυρίσματα ενός ντοκιμαντέρ με θέμα τον Ρον Άτκινσον με τον τίτλο Big Ron Manager που δείχνει την ομάδα να παλεύει για να προκριθεί για τα πλέι-οφ της τρίτης κατηγορίας. Η στάση του Σεντ Λέτζερ κατά τη διάρκεια των μαγνητοσκοπημένων προπονήσεων αποτελεί αντικείμενο κριτικής από τους οπαδούς της ομάδας που σταδιακά αρχίζουν να τον βλέπουν με κακό μάτι. Μετά την αποτυχία της ομάδας στο πρωτάθλημα, ο Σεντ Λέτζερ γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος των οπαδών της ομάδας.
Κι ενώ άπαντες πίστευαν πως ο παίκτης θα έπαιρνε μεταγραφή για την Μπέρμιγχαμ Σίτι, ο Σεντ Λέτζερ υπογράφει συμβόλαιο συνεργασίας με την Πρέστον Νορθ Εντ. Το συμβόλαιο, τριετούς διάρκειας, υπογράφεται στις 7 Ιουλίου 2006 έναντι ενός ποσού του ύψους των 225.000£.
Ο Σον Σεντ Λέτζερ γίνεται σύντομα μέλος της πρώτης ομάδας του αγγλικού συλλόγου με τον οποίο θα μετρήσει 130 συμμετοχές, σε έναν σύλλογο που υπήρξε ο πρώτος πρωταθλητής Αγγλίας στα τέλη του 19ου αιώνα. Κι ενώ αποτελεί έναν από τους αγαπημένους παίκτες της εξέδρας, εγκαταλείπει την ομάδα τον Σεπτέμβριο του 2009.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2009, η διοίκηση της Πρέστον ανακοιινώνει πως ο Σεντ Λέτζερ ήρθε σε συμφωνία με την Μίντλεσμπρο για αρχικά έναν τρίμηνο δανεισμό που αναμένεται να εξελιχτεί σε μεταγραφή τον Ιανουάριο του 2010. Αλλά με το τέλος της σεζόν 2010-2011, η Πρέστον υποβιβάζεται στην Λιγκ Ουόν και ως αποτέλεσμα ο Σεντ Λέτζερ εγκαταλείπει την ομάδα και υπογράφει τον Ιούλιο του 2011 στην Λέστερ Σίτι.
Έμιλι Γουάτσον

Βιογραφία

Η Γουάτσον γεννήθηκε στο Ίσλινγκτον. Ο πατέρας της, Ρίτσαρντ Γουάτσον, ήταν αρχιτέκτονας και η μητέρα της, Καταρίνε, ήταν καθηγήτρια αγγλικών στο St David's Girls' School στο δυτικό Λονδίνο. Ανατράφηκε ως αγγλικανή. Η Γουάτσον έχει περιγράψει τον εαυτό της ως ένα όμορφο παιδί της μεσαίας αγγλικής τάξης ... Θα ήθελα να πω πως ήμουν μια επαναστάτρια έφηβη αλλά δεν ήμουν.
Η Γουάτσον εκπαιδεύτηκε σε ανεξάρτητα σχολεία του δυτικού Λονδίνου, τα οποία την χαρακτήρισαν ως "προοδευτική". Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ από όπου έλαβε πτυχίο αγγλικής φιλολογίας το 1988. Μετά το πανεπιστήμιο, σπούδασε υποκριτική στο London Drama Studio. Το 2003 έκανε ένα μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο Μπρίστολ.

Θεατρική καριέρα

Η καριέρα της Γουάτσον ξεκίνησε στο θέατρο. Οι θεατρικές επιτυχίες της περιλαμβάνουν τις παραστάσεις The Children's Hour (στο Royal National Theatre), Three Sisters, Much Ado About Nothing και The Lady from the Sea. Η Γουάτσον έχει επίσης συνεργαστεί με την Royal Shakespeare Company στις παραστάσεις A Jovial Crew, The Taming of the Shrew, All's Well That Ends Well και The Changeling. Το 2002, σταμάτησε προσωρινά την καριέρα της στον κινηματογράφο για να παίξει στις παραστάσεις του Σαμ Μέντες Uncle Vanya και Twelfth Night, πρώτα στο Donmar Warehouse του Λονδίνου και αργότερα στην Ακαδημία Μουσικής του Μπρούκλιν. Η ερμηνεία της έλαβε αρκετά θετικές κριτικές και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού και της χάρισε μια υποψηφιότητα για Βραβείο Ολίβιε για τη παράσταση Uncle Vanya.

Φιλανθρωπία

Η Γουάτσον υποστηρίζει ενεργά τον φιλανθρωπικό οργανισμό για τα παιδιά NSPCC. Το 2004 ξεκίνησε στην Αγγλία μια εκστρατεία για τον διορισμό ενός Επιτρόπου για τα παιδιά. Στην τελετή λήψης ενός βραβείου στην πολυπληθή Βουλή των Κοινοτήτων, εκφράστηκε ενάντια στην πιθανότητα ύπαρξης ενός Επιτρόπου για τα παιδιά ο οποίος να είναι μια φιγούρα με μικρή πραγματική δύναμη. Η Γουάτσον αποτελεί μια από τους προστάτες του φιλανθρωπικού οργανισμού για τα παιδιά Scene & Heard, ο οποίος εδρεύει στο Λονδίνο.

Προσωπική ζωή

Η Γουάτσον παντρεύτηκε τον Jack Waters, τον οποίο είχε συναντήσει στο Royal Shakespeare Company το 1995. Η κόρη τους Τζούλιετ γεννήθηκε το φθινόπωρο του 2005 και ο γιος τους Ντύλαν το 2009. Κατοικούν στο Γκρήνουιτς του Λονδίνου. Η μητέρα της αρρώστησε με εγκεφαλίτιδα λίγο προτού ξεκινήσουν τα γυρίσματα για την ταινία Oranges and Sunshine. Η Γουάτσον επέστρεψε στο Λονδίνο αλλά έφτασε λίγο μετά τον θάνατό της.
Καρλ Τάικε

Βιογραφία

Ο πατέρας του ήταν σιδεράς στο Άλτνταμ της Στετίνης. Σε ηλικία 14 ετών μαθήτευσε στον Πάουλ Μπέττχερ, διευθυντή ορχήστρας στην Βολλίν όπου έμαθε μουσική και να παίζει πολλά πνευστά όργανα. Επί τέσσερα χρόνια έλαβε μέρος σε παραστάσεις με την ορχήστρα του Μπέττχερ. Από το 1883, ανέλαβε τον οξύαυλο στη βασιλική μουσική μπάντα 123 του Βασιλιά Κάρολου στην Ουλμ. Εκεί έγραψε το «Alte Kameraden». Κατόπιν διορίστηκε αστυνόμος στο Πότσνταμ. Αρώστησε όμως και πήρε μετάθεση. Ασυνάρπαστες συνθέσεις του έγιναν «In Treue fest», «Graf Zeppelin» und «Treue um Treue». Προς τιμή του ανεγέρθηκε αναμνηστική πλάκα στο πατρικό του σπίτι στη γενετειρά του στην Πολωνία.
Ρόυ Μπιουκάναν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Όζακ Αρκάνσας στις 23 Σεπτεμβρίου 1939.
Βρέφος, δύο χρονών ακόμα, οι γονείς του μετακόμισαν στο Πίξλεϋ στην Καλιφόρνια. Ο πατέρας του δούλευε μεροκάματο σε φάρμα. Εννιά χρονών απόκτησε την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα και μπήκε σε ωδείο, αλλά ακόμα και μετά από πολύχρονο μάθημα μουσικής δεν αποδέχτηκε ποτέ τις νότες και τις παρτιτούρες, και προτιμούσε πάντα να παίζει την κιθάρα με αυτοδίδακτο τρόπο. Από όλες τις κιθάρες περισσότερο του άρεσε να παίζει την Φέντερ Τελεκάστερ. Στα δώδεκα έδινε συναυλίες με τους Waw Keen Valley Boys.
Έφυγε από το σπίτι στα δεκαέξι του, και πήγε και βρήκε την αδερφή του που ζούσε στο Λος Άντζελες. Εκεί μπήκε στους Heartbeats όπου έπαιζε και ο Σπένσερ Ντράηντεν, αργότερα ντράμερ των Jefferson Airplane και των The New Riders of the Purple Sage. Μαζί με τους Heartbeats εμφανίστηκε στην ταινία Rock Pretty Baby. Από εκεί πήγε στους Oklahoma Bandstand στην Τάλσα, Οκλαχόμα, ενώ μαζί με τον Dale Hawkins έκανε επιτυχία το My Baby. Συνεργάστηκε επίσης με τους Ronnie Hawkins, The Coasters, Frankie Avalon και Eddie Cochran.
Παντρεύτηκε το 1961 την Τζούντι Όουενς και μετακόμισε στην Ουάσιγκτον, ενώ αποσύρθηκε για λίγα χρόνια από την μουσική σκηνή. Ξαναεμφανίστηκε το 1969 σε μικρές μπουάτ στη Φιλαδέλφεια της Ουάσιγκτον, ενώ έναν χρόνο αργότερα, το 1970 βρήκε κάποια αναγνώριση από το περιοδικό Rolling Stone. Φημολογείται ότι το 1969 οι Ρόλινγκ Στόουνς του πρότειναν να διαδεχθεί τον Μπράιαν Τζόουνς, αλλά αυτός αρνήθηκε. Το 1971 εμφανίστηκε στην τηλεόραση και έγινε γνωστότερος στο ευρύτερο κοινό. Με την κυκλοφορία των δίσκων του στην δεκαετία του 1970 έγινε δημοφιλής και απέκτησε τον τίτλο του «καλύτερου άγνωστου μπλουζίστα». Έκανε περιοδίες, ανέβηκε στα τσαρτ του Billboard και προτάθηκε για βραβείο Γκράμι, κατέφυγε όμως στο αλκοόλ και βρήκε τον μπελά του με την αστυνομία, η οποία τον συνέλαβε την Κυριακή 14 Αυγούστου του 1988 με την κατηγορία της δημόσια μέθης (public drunkenness). Συνελήφθη και μπήκε στην φυλακή, όπου και βρέθηκε νεκρός την ίδια νύχτα. Στο πόρισμα της αστυνομίας λέει ότι κρεμάστηκε στο κελί του με σχοινί το ίδιο του το πουκάμισο. Απεβίωσε στις 14 Αυγούστου 1988 στο Φαίρφαξ της Βιρτζίνια των ΗΠΑ.
Βερίκοκο

Ιστορικό

Κατάγεται από τη Β. Κίνα, Μαντζουρία και Μογγολία και ήρθε στην Ευρώπη από την Αρμενία απ΄ όπου πήρε και το όνομά της. Η καλλιέργειά της ήταν γνωστή στην Κίνα από το 2.200 π.Χ. και φαίνεται ότι μεταφέρθηκε στην Ελλάδα από τον Μέγα Αλέξανδρο, γιατί δεν αναφέρεται από τον Θεόφραστο (400 π.Χ.). Ο Διοσκουρίδης ανέφερε τα βερίκοκα ως αρμενικά μήλα, λόγω της προέλευσης του φυτού. Στην Κύπρο και στα Δωδεκάνησα το ονομάζουν χρυσόμηλο, ενώ σε άλλα μέρη της Ελλάδος χρησιμοποιούν το όνομα ζαρδελιά.

Ονομασία

Η ονομασία «βερίκοκο» προήλθε πιθανώς από το λατ. praecocia που σημαίνει «πρώιμα», επειδή παρουσιάζει πρώιμη ωρίμανση. Από την ελληνική ονομασία προέρχεται η αραβική berkuk.

Περιγραφή

Είναι σαρκώδης, σφαιρικός, με αυλακωτή κοιλιακή ραφή. Ο πυρήνας (κουκούτσι) είναι ξυλώδης και στο εσωτερικό του περιέχει 1-2 σπόρια με πικρή γεύση που μοιάζουν με αμύγδαλα και χρησιμοποιούνται στην φαρμακοποιία.Το σαρκώδες και χυμώδες περικάρπιο είναι εύγευστο, γλυκό και έχει χρώμα πορτοκαλοκίτρινο. Το εξωτερικό του βερίκοκου (φλούδα) είναι λεπτό, συνήθως χνουδωτό και είναι χρώματος κίτρινου με μερικές κόκκινες κηλίδες στη μπροστινή του πλευρά.
Είναι πλούσιο σε βιταμίνη Α και Κάλιο. Επίσης περιέχει βιταμίνες C, Β1, Β2 και φυσικό σάκχαρο. Επίσης τα βερίκοκα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες. 
Το βερίκοκο καταναλώνεται νωπό ως φρούτο. Επίσης μπορεί να καταναλωθεί και αποξηραμένο, γίνεται μαρμελάδα, κομπόστα, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική και γίνεται λικέρ και χυμός.
Κάστρο Χώτσας Βεσινίου

Το Κάστρο της Χώτσας είναι κάστρο της Φραγκοκρατίας, τα ερείπια του οποίου διασώζονται κοντά στο χωριό Βεσίνι της Επαρχίας Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐα. Βρίσκεται στην κορυφή μικρού λόφου που ονομάζεται «Καστέλλι» και το τείχος του περικλείει έκταση τριών περίπου στρεμμάτων. Εντός του κάστρου υπάρχουν ερείπια 20 περίπου οικιών, ερείπια πύργων και ερείπια μιας υδατοδεξαμενής.
Το κάστρο αναφέρεται ότι κτίστηκε κατά την Φραγκοκρατία και ότι αποτελούσε ιδιοκτησία του Βαρώνου της Άκοβας και εχρησιμοποιήτω μαζί με άλλα γειτονικά οχυρά για τον έλεγχο του τιμαρίου της Στρέζοβας. Ανασκαφικά ευρήματα δείχνουν ότι το κάστρο περιλάμβανε οικισμό, πιθανότατα το Βεσίνι, που αναφέρεται με την έναρξη της Τουρκοκρατίας ότι είχε 13 οικογένειες και ήταν έδρα του τιμαρίου του Βεσινιού.
Όταν τον 14ο αιώνα την περιοχή καταλάμβανε ο Εβρενός Μπέης, που είχε συμμαχήσει με την Καταλανική εταιρεία, το κάστρο και ο οικισμός δεν αντιστάθηκαν και δεν καταστράφηκαν όπως άλλα γειτονικά. Επί Α΄ Τουρκοκρατίας έγινε το οικονομικό κέντρο της περιοχής της Στρέζοβας, όπου εκεί συλλέγονταν οι Οθωμανικοί φόροι. Άγνωστο σε ποια εποχή εγκαταλείφθηκε το κάστρο και ο οικισμός.
Ποτάμι (τοιχογραφία)

Το "Ποτάμι" είναι μικρογραφική ζωφόρος, η οποία κοσμούσε τον ανατολικό τοίχο του δωματίου 5 της Δυτικής Οικίας του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης. Η τοιχογραφία έχει ύψος 0,21 μέτρα και πλάτος 1,75 μέτρα. Είναι γνωστή και ως η τοιχογραφία με το Ημιτροπικό τοπίο.

Περιγραφή

Το θέμα της τοιχογραφίας με το ποτάμι παραπέμπει στην ζωφόρο του στόλου, στην απεικόνιση του περιβάλλοντος κοντά στην δεύτερη πόλη που απεικονίζεται σε αυτή.
Στην τοιχογραφία απεικονίζεται με μπλε χρώμα ένας αγριόγατος, ο οποίος ορμάει σε αγριόπαπιες δίπλα σε ένα ποτάμι. Το ποτάμι απεικονίζεται, επίσης, με μπλε χρώμα, ενώ οι κοίτες του με καφέ. Η μία αγριόπαπια απεικονίζεται αμέριμνη να καθαρίζει τα φτερά της, ενώ η δεύτερη, από την οποία υπάρχουν μόνο σπαράγματα, φαίνεται έτοιμη να πετάξει για να διαφύγει τον κίνδυνο. Στο πάνω κομμάτι του αριστερού άκρου της τοιχογραφίας  υπάρχει ένας γρύπας, ο οποίος καλπάζει προς την μεριά του αγριόγατου, ενώ στο ίδιο σημείο, από την άλλη πλευρά του ποταμού απεικονίζεται άλλο ένα ζώο να τρέχει προς τα δεξιά, πιθανώς κατσίκι. Στην τοιχογραφία απεικονίζονται, επίσης, φοινικόδεντρα και πάπυροι.
Σε συνδυασμό με την ζωφόρο του στόλου, θεωρείται ότι η σκηνή απεικονίζει μία από τις περιοχές που επισκέφτηκε ο στόλος.