google/wiki40b huggingface dataset:
Άκτια

Τα Άκτια ήταν αρχαία κλασσική εορτή - αγώνες που γίνονταν στον ελλαδικό χώρο, σε παρακείμενη πεδιάδα της εισόδου του Αμβρακινού Κ., όπου εκεί υπήρχε και το ιερό του "Ακτίου Απόλλωνα", προς τιμή του οποίου και έλαβαν την ονομασία οι αγώνες.
Η μεγαλύτερη άνθηση των Ακτίων αγώνων στην αρχαιότητα ήταν μετά το 31 π.Χ. όπου και θεσπίστηκαν και σε ανάμνηση της μεγάλης νίκης του Αυγούστου κατά του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας. Στην αρχή τα Άκτια τελούνταν ανά διετία, από του Αυγούστου όμως και μετά ανά πενταετία οι οποίοι και περιλάμβαναν αθλητικούς, ναυτικούς, μουσικούς και ποιητικούς αγώνες και αγώνες ιπποδρομίας.
Μετά το θάνατο όμως του Αυγούστου τα Άκτια παράκμασαν και εξέλιπαν εντελώς παρά την ύστατη προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη να αναστηλώσει το παλιό τους γόητρο.
Πολεμιστές του Ριάτσε

Ιστορικό της ανακάλυψης

Το καλοκαίρι του 1972, μια μέρα μετά τον δεκαπενταύγουστο, ο ερασιτέχης ψαράς Στεφάνο Μαριοτίνι έκανε κατάδυση 300 μέτρα στα ανοικτά της ακτής, όταν σε βάθος οκτώ μέτρων ανακάλυψε κάτι που έμοιαζε με ανθρώπινο σκέλος. Αμέσως ειδοποίησε δύο συναδέλφους του, και μαζί εντόπισαν τα δύο μπρούντζινα αγάλματα στον πυθμένα της θάλασσας. Ειδοποίησαν τις αρχές, ήρθαν οι καραμπινιέροι και με φουσκωτές συσκευές στις 20 Αυγούστου ανέσυραν τα αρχαιολογικά ευρήματα. Το επόμενο έτος μια ομάδα ερευνητών έψαξε το μέρος αναζητώντας κάποιο ναυάγιο, αλλά βρήκαν μόνο μερικούς μολύβδινους κρίκους και μια μπρούτζινη λαβή μιας ασπίδας.

Αποκατάσταση

Αμέσως μετά την ανέγερση, τα δύο αγάλματα ήταν σε άριστη κατάσταση. Παρότι μπρούντζινα δεν είχαν διαβρωθεί, αλλά λόγω των αιώνων ήταν καλυμμένα από στρώμα φυκιών, μυδιών και στρυδιών,όμως ήταν άριστα διατηρημένα τα σημαντικότατα ευρήματα. Μεταφέρθηκαν αμέσως στη Φλωρεντία, όπου τα υποδέχτηκαν οι πιο φημησμένοι αρχαιολόγοι. Τα έπλυναν, τα γυάλισαν, και μετά από πέντε χρόνια επιμελημένης συντήρησης και ακτινολογικής εξέτασης όλων των επιφανειών μπήκαν για πρώτη φορά στην έκθεση του  Αρχαιολογικού Μουσείου της Φλωρεντίας, και στη συνέχεια στο Ανάκτορο του Κυρηνάλιου, την επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας στη Ρώμη. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην τελική τους θέση στο  Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας στο Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια.

Περιγραφή

Τα αγάλματα είναι χυτά με την τεχνική του χαμένου κεριού. Προέρχονται από Αθηναϊκό εργαστήριο του 5ου αιώνα π.Χ., ενώ η προέλευση του μετάλου είναι από το Άργος. Εκτός από χαλκό χρησιμοποιήθηκαν και άλλα υλικά: άργυρος για τα δόντια, ελεφαντόδοντο για τις κόρες των οφθαλμών. Παρά τις ομοιότητες, η μελέτη αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο αγαλμάτων, που αποδίδονται σε δύο διαφορετικούς καλλιτέχνες. Οι λεπτομέρειες του σώματος αποδίδονται με κάθε λεπτομέρεια στους μυς, τις φλέβες, και όλα τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης ανατομίας.   
Τα δύο αγάλματα που ονομάζονται «ηλικιωμένος» και «έφηβος» ή «Α» και «Β» έχουν και ύψος 2,05 και 1,98 μέτρα αντίστοιχα, πολύ υψηλά για την εποχή τους. Ζυγίζουν 400 kg το ένα. Η κοντραπόστο στάση του σώματος υποδεικνύει ότι κρατούσαν ασπίδα στο αριστερό και σπαθί, δόρυ ή σφενδόνα στο δεξί. Ο ηλικιωμένος φοράει ταινία στα μαλλιά, ενώ ο έφηβος φοράει κράνος στο κεφάλι.

Χρονολόγηση

Τα δύο αγάλματα σποδίδονται σε δύο διαφορετικούς καλλιτέχνες. Ο έφηβος χρονολογείται στο 460 π.Χ. και ο ηλικιωμένος στο 430 π.Χ. Ο πρώτος είναι αυστηρού ρυθμού και ο δεύτερος κλασσικού ρυθμού. Αποδίδονται στην σχολή του Πολύκλειτου, ενώ μπορεί και να είναι έργο του Φειδία ή του εργαστηρίου του.
Τζοάννα Έιντζελ

Βιογραφία

Γεννημένη στο Μπρούκλιν στις 25 Δεκεμβρίου 1980, από εβραϊκή οικογένεια και απόφοιτη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (High School) σε ηλικία 17 χρονών. Σπούδασε καλές τέχνες και αγγλική λογοτεχνία και ίδρυσε την ιστοσελίδα Burning Angel. Έγραψε διάφορα σενάρια, τα οποία και υλοποίησε.
Κουβουκλείσιος

Ο κουβουκλείσιος ήταν τίτλος ο οποίος απονεμόταν από τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες σε εκκλησιαστικούς αρχιθαλαμηπόλους, ειδικότερα εκείνους του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Η ύπαρξη του τίτλου αναφέρεται για πρώτη φορά κατά την διάρκεια της Β΄ Συνόδου της Νίκαιας, το 787, ενώ εμφανίζεται σε γραπτές πηγές και σφραγίδες των κατόχων του έως τα τέλη του 11ου αιώνα, όταν και πιθανώς καταργήθηκε. Οι κουβουκλείσιοι ήσαν το εκκλησιαστικό αντίστοιχο των οικειακών υπηρετών του αυτοκράτορα, των κουβικουλάριων. Αρχικά ο συγκεκριμένος τίτλος παραχωρείτο από τους αυτοκράτορες, αν και κατά την διάρκεια του 11ου αιώνα ο ισχυρός πατριάρχης Μιχαήλ Κηρουλάριος ανέλαβε ο ίδιος το συγκεκριμένο προνόμιο.
Σύμφωνα με το Τακτικόν Μπενέσεβιτς, το οποίο χρονολογείται περί το 934/944, υπήρχαν δύο κατηγορίες κουβουκλείσιων, οι ιερείς και οι διάκονοι. Η συγκεκριμένη θέση, συνήθως, συνδυαζόταν με άλλα αξιώματα της εκκλησιαστικής διοικήσεως, όπως εκείνα του χαρτοφύλακα ή του σκευοφύλακα. Ήταν επίσης δυνατό να κατέχεται από μοναχούς.
Ντόρις Ντέι

Βιογραφία

Η Ντέι γεννήθηκε στο Σινσινάτι του Οχάιο στις 3 Απριλίου 1922, αν και η ίδια δήλωνε ως έτος γεννήσεως το 1924, και άρχισε τη σταδιοδρομία της τραγουδώντας σε μπάντα το 1939. Η δημοφιλία της άρχισε να αυξάνεται μετά την ηχογράφηση του τραγουδιού "Sentimental Journey" το 1945. Μετά την εγκατάλειψη της μπάντας του Λες Μπράουν για την έναρξη σόλο καριέρας, η Ντέι άρχισε τη μακρά συνεργασία της με την Columbia Records, από το 1947 ως το 1967 και με περισσότερες από 650 ηχογραφήσεις, που κατέστησαν την Ντέι μία από τις δημοφιλέστερες τραγουδίστριες του 20ού αιώνα. Το 1948 μία ακρόαση για τον σκηνοθέτη Μάικλ Κερτίζ, την οδήγησε στον πρώτο γυναικείο ρόλο της κινηματογραφικής ταινίας Το ρομάντζο των 7 θαλασσών (Romance on the High Seas).
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της η Ντέι εμφανίσθηκε σε 39 κινηματογραφικές ταινίες που σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Η Ντέι ήταν υποψήφια για Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία Τα Απόρρητα της Κρεβατοκάμαρας (Pillow Talk, 1959), χάνοντας το βραβείο από τη Σιμόν Σινιορέ. Κέρδισε τρία Βραβεία Henrietta, ένα βραβείο για το σύνολο της προσφοράς της από την Ένωση Κινηματογραφικών Κριτικών του Λος Άντζελες και, το 1989, το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Σεσίλ Ντε Μιλ για το σύνολο του έργου της στον κινηματογράφο. Γύρισε την τελευταία ταινία της το 1968.
Ως τραγουδίστρια, τιμήθηκε με το Βραβεία Γκράμι για Συνολική Προσφορά. Τραγούδησε επίσης το βραβευμένο με Όσκαρ τραγούδι «Que Sera, Sera» (στην ταινία του 1956 Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά). Το 2011 κυκλοφόρησε το 29ο άλμπουμ της, το My Heart, που έφθασε στο νo. 9 των Top 40 charts του Ηνωμένου Βασιλείου και μέχρι σήμερα (2015) η Ντέι παραμένει η μεγαλύτερη σε ηλικία εν ζωή καλλιτέχνιδα που έφθασε στο Τop 10 του Ην. Βασιλείου με άλμπουμ νέου υλικού.
Από το 1971 η Ντέι άρχισε τη δραστηριότητά της ως υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ζώων, όταν συνίδρυσε τον σύλλογο "Actors and Others for Animals" («Ηθοποιοί και άλλοι υπέρ των ζώων»). Στα τέλη της δεκαετίας ίδρυσε τον δικό της μη κερδοσκοπικό οργανισμό, τον Doris Day Animal Foundation και αργότερα το Doris Day Animal League (DDAL).
Το 2004 η Ντόρις Ντέι τιμηθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους σε αναγνώριση των «διακεκριμένων υπηρεσιών της προς τη χώρα».
Η Ντέι παντρεύτηκε 4 φορές και απέκτησε ένα γιο, τον μουσικό Τέρυ Μέλτσερ (1942-2004), και έναν εγγονό. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της είχε αποσυρθεί από την ερμηνεία και ζούσε στο Κάρμελ της Καλιφόρνια.
Φλωριάδα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Φλωριάδα βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, σε απόσταση 46,5 χλμ. Β. από την Αμφιλοχία και 25 χλμ. ΝΑ. από την Άρτα. Είναι κτισμένη στις βόρειες πλαγιές του Μακρυνόρους και δίπλα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Κομποτίου - Πατιοπούλου. Το πιο σημαντικό θρησκευτικό αξιοθέατο της περιοχής είναι στα νότια του χωριού ανάμεσα με το Ελαιόφυτο, η  Ιερά Μονή Δρυμοναρίου που είναι  αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και από το 1986 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Το καθολικό της μονής είναι "στενόμακρη βασιλική χτισμένη σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα (με παλαιότερη χρονολογία 1639), με ξυλόγλυπτο τέμπλο, ταβάνι με ρομβόσχημο φάτνωμα, είναι δε κατάγραφη με τοιχογραφίες του 18ου αιώνα".  Ιστορικό διατηρητέο μνημείο είναι και η  "Κούλια Φλωριάδας", διώροφος πύργος κυλινδρικής διατομής ο οποίος αποτελεί "χαρακτηριστικό κτίσμα φρουριακής τεχνικής, από τα ελάχιστα που σώζονται σήμερα, σε καλή κατάσταση στην Eλλάδα"

Ονομασία - Διοικητικά

Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Λιάσκοβο και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Φλωριάδας. Το 1974 με το ΦΕΚ 229Α - 24/08/1974 ορίζεται έδρα της κοινότητας Φλωριάδας και το 1978 με το ΦΕΚ 18Α - 16/02/1978 μετονομάστηκε σε Φλωριάδα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Παλαιά Φλωριάδα, το Ελαιόφυτο, το Καθαροβούνι, την Καστριώτισσα, την Χρυσοπηγή, το Παλαιόκαστρο και τη Χρυσορράχη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Φλωριάδας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 699  κατοίκους, ενώ ως οικισμός 127.
Νεσερέκ Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Νεσερέκ Καντινεφέντι γεννήθηκε την 1 Απριλίου 1848 στο Σότσι, και ήταν κόρη του Ισμαήλ Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ. Το πραγματικο της όνομα ήταν Νεσρίν Ζέβς-Μπαρακάϊ. Είχε δυο αδελφούς τον Χασάν Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ και τον Οσμάν Πασά Μπέη Ζέβς-Μπαρακάϊ βοηθό του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.
Το 1868 η Νεσρίν παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Αζίζ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ο γάμος αυτός οφείλεται στις προσπάθειες του πατέρα της Νεσρίν να καθιερώσει πολιτική συμμαχία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετονομάστηκε σε Νεσερέκ και έλαβε τον τίτλο "Dördüncü Kadınefendi" (τέταρτη γυναίκα). Μεταξύ 1872 και 1874 γέννησε δυο παιδιά, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεβκέτ Εφέντι και την Εμινέ Σουλτάν.
Στις 30 Μαΐου 1876 ο σύζυγός της Αμπντούλ Αζίζ εκθρονίστηκε από του υπουργούς του και πέθανε λίγες μέρες αργότερα, στις 4 Ιουνίου 1876, είτε από δολοφονία είτε από αυτοκτονία.
Η Νεσερέκ Καντινεφέντι πέθανε εφτά μέρες μετά τον σύζυγός της, στις 11 Ιουνίου 1876 σε ηλικία 28 ετών, στο Παλάτι Φεριγιέ. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Γιόχαν Καρλ Φούλροτ

Βιογραφία

Έμεινε ορφανός σε παιδική ηλικία 10 ετών, όταν ο πατέρας του, Γιοχάνες Φίλιππ Φούλροτ, ταβερνιάρης στο επάγγελμα, και η μητέρα του Μαρία Μαγκνταλένα Φούλροτ, το γένος Νούσμπάουμ πέθαναν. Την ανατροφή του ανέλαβε ο θείος του και κληρικός της καθολικής εκκλησίας, Κάρλ Μπέρναρντ Φούλροτ († 1839) στο Σόιλινγκεν. Νυμφεύτηκε το 1835 την Γιοζέφα Αμάλια Κέλλνερ (1812-1850), με την οποία απέκτησε έξι παιδιά.
Ο Φούλροτ ξεκίνησε τις σπουδές του το 1824. Αρχικά παρακολούθησε μαθήματα θεολογίας για να συνεχίσει με μαθήματα θετικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Ιδιαίτερα παρακολούθησε Παλαιοντολογία και Ζωολογία με τον καθηγητή Γκέοργκ Άουγκουστ Γκόλντφους, Ορυκτολογία με τον καθηγητή Γιόχαν Γιάκοπ Νέγγερατ και Βοτανική με τον Κρίστιαν Γκόττφριντ Νέες φον Έζενμπεκ. Τελείωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Μύνστερ λαμβάνοντας κρατικό δίπλωμα. Το 1835 έκανε διδακτορικό στο πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν και έλαβε τον διδακτορικό τίτλο του Dr. phil..
Μετά τις σπουδές του άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής Γυμνασίου στο Χάιλιγκενστάτ και από το 1830 και μετά ήταν καθηγητής στο Ρεάλσούλε στο Έλμπερφελντ. Το 1835 κατέλαβε την έδρα του καθηγητή Φυσικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν. Επίσης, ήταν Καθηγητής και αναπληρωτής Διευθυντής στο Όμπερρεάλσούλε στο Έλμπερφελντ, που σήμερα προς τιμή του φέρει το όνομά του, αφού το 1986 ονομάστηκε Κάρλ-Φούλροτ-Γκυμνάζιουμ.

Μια συγκλονιστική ανακάλυψη

Ο Φούλροτ το 1856 εξέταζε έναν σωρό οστών που ανακαλύφθηκαν στην τοποθεσία Νεάντερταλ κοντά στο Ντύσελντορφ. Ο ιδιοκτήτης ενός λατομείου είχε βρει τα οστά και τα παρέδωσε στον Φούλροτ, ο οποίος περιέγραψε τα ιδιόμορφα χαρακτηριστικά τους. Το κρανίο, π.χ., είχε χοντρά εξογκώματα στα υπερόφρια τόξα, ενώ και τα άλλα οστά είχαν χοντρές ραβδώσεις, ένδειξη ότι στήριζαν ισχυρούς μύες. Ο Φούλροτ αμέσως εξέφρασε την άποψη ότι τα οστά αυτά ανήκαν σε απολιθωμένο σκελετό προϊστορικού ανθρώπου. Την εποχή εκείνη η θεωρία της εξέλιξης ήταν ακόμα άγνωστη, αφού ο Δαρβίνος δημοσίευσε το σύγγραμμά του περί της καταγωγής των ειδών δύο χρόνια αργότερα. Έτσι, το 1857, όταν πρωτοπαρουσίασε το πόρισμά του, οι συνάδελφοι του Φούλροτ δεν το αποδέχτηκαν και τον κορόιδεψαν για την άποψή του αυτή, τόσο που ο Φούλροτ εκφράστηκε με μεγάλη απογοήτευση για την στάση τους αυτή. Κατοπινές αναλύσεις, όμως, οστών του ίδιου τύπου επαλήθευσαν την άποψή του και ο προϊστορικός αυτός άνθρωπος ονομάστηκε σύμφωνα με τον τόπο της ανακάλυψής του ως άνθρωπος του Νεάντερταλ, ενώ ο Φούλροτ καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος της παλαιοανθρωπολογίας.

Εργογραφία

Ένα από τα κυριότερα έργα του είναι το Der fossile Mensch aus dem Neandertal … (1865).
Βρία Πιερίας

Υποδομή

Στο χωριό έχει ένα διθέσιο Δημοτικό Σχολείο και μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, τον Παμβριακό, που είναι Γυμναστικός Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος, αγροτικό ιατρείο και κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Στέφανος, ο οποίος εγκαινιάσθηκε το 1971. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια καπνού. Η περιοχή Σεντούκια της Βρίας προσφέρεται για διημέρευση και από εκεί μπορεί να περάσει κάποιος που έχει προορισμό το Ελατοχώρι.

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό ονομαζόταν Βρυάζα μέχρι το 1926. Η Βρυάζα είχε 112 κατοίκους το 1920.
Στα δυτικά του χωριού έχει βρεθεί αρχαίο λατομείο μαρμάρου.
Η Παλιά Βρύα χτίστηκε το 1910 στις πλαγιές των Πιερίων. Αρχικά είχε 10 οικίες με γύρω στους 80 κατοίκους. Στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έγινε χώρος συγκέντρωσης των Ναζί, οι οποίοι κατόπτευαν τους αντάρτες που δρούσαν στα Πιέρια. Για το λόγο αυτό, το χωριό μεταφέρθηκε αργότερα από την Παλιά Βρύα στη σημερινή Βρία. Σήμερα το παλιό χωριό, όπως το λένε οι ντόπιοι κάτοικοι, βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα από το νέο και έχει μόνο λίγα σπίτια και αυτά σαν εξοχικά ενώ μόνιμα διαμένουν μόνο κάποιοι βοσκοί αιγοπροβάτων. Στην Παλιά Βρύα βρίσκεται και η γραφική εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Παλαιότερα, η Βρία υπαγόταν στην Κοινότητα Ρητίνης.
Το Δημοτικό Σχολείο του χωριού, σύμφωνα με στοιχεία του 1934 (Εφημερίδα Ηχώ των Πιερίων) είχε 1 δάσκαλο και 32 μαθητές.
Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1966. Οι κοινοτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Οκτωβρίου 1966 και η εγκατάσταση των νέων κοινοτικών αρχόντων έγινε την 1η Ιανουαρίου 1967.

Εορτές και εκδηλώσεις

Η Βρία πανηγυρίζει στις 21 Μαΐου, ημέρα εορτασμού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, όπως και το γειτονικό Ελατοχώρι.
Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου (Ε.Σ.Η.Ε.), ή Greek eCommerce Association (GR.EC.A.), αποτελεί το συλλογικό όργανο των Ελληνικών Επιχειρήσεων, οι οποίες δραστηριοποιούνται στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο.

Ίδρυση

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου ιδρύθηκε στις 7 Ιουλίου του 2012 μετά από Γενική Συνέλευση. Τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου ήταν 22 Ελληνικές επιχειρήσεις. Ως έδρα ορίστηκε ο Δήμος Αθηναίων.

Σκοπός

Ο πρωταρχικός σκοπός του Συνδέσμου είναι η διαφύλαξη και προαγωγή των κοινών συμφερόντων των μελών του και γενικότερα του κλάδου του Ηλεκτρονικού Εμπορίου.
Επιμέρους στόχοι είναι (1) η ανάπτυξη ενός πνεύματος συνεργασίας μεταξύ των μελών του, (2) η εκπαίδευση των μελών του σε θέματα ηλεκτρονικού επιχειρείν, (3) η προώθηση του Ηλεκτρονικού Εμπορίου στο ευρύ κοινό με τη στήριξη των φορέων που εμπλέκονται στον κλάδο και (4) η συμβολή στην προστασία τόσο των μελών του, όσο και του καταναλωτικού κοινού.
534 Νασόβια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Νασόβιας εκτιμάται σε 33,12 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,199. Η Νασόβια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 28 λεπτά.
1271 Ιζεργκίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιζεργκίνας εκτιμάται σε 44,34 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0517.
Βασίλειος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1989 στο Γούντσαιντ της Καλιφόρνιας σε ηλικία 82 ετών.
1303 Λουτέρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λουτέρας εκτιμάται σε 85,45 ± 2,1 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0608 ± 0,003. Η Λουτέρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 53 λεπτά.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1957

Το ΚΒ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1957 διεξήχθη από τις 3 Ιουλίου ως τις 4 Ιουλίου 1957 στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. της Αθήνας και περιλάμβανε δέκα αγωνίσματα. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για πέμπτη συνεχόμενη φορά. Το 7ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πεντάθλου διεξήχθη χωριστά, στα τέλη Δεκεμβρίου, αλλά τα αποτελέσματα δεν υπολογίστηκαν στη βαθμολογία του πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Αιμίλιος Βεάκης

Βιογραφία

Εγγονός του λόγιου και θεατρικού συγγραφέα Ιωάννη Βεάκη, αλλά ορφανός και από τους δυο γονείς, πέρασε τα παιδικά του χρόνια μαζί με άτεκνους συγγενείς. Παρά τις ενστάσεις των κηδεμόνων του, γράφτηκε  σε ηλικία 16 ετών (1900) στη «Βασιλική Δραματική Σχολή». Μετά την απότομη διακοπή της δραματικής σχολής του  Βασιλικού Θεάτρου, εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου και σπούδασε ζωγραφική. Το 1901 όμως, διέκοψε τις σπουδές του και άρχισε την καριέρα του ως ηθοποιός στο Βόλο με το θίασο της Ε. Νίκα. Από τότε θα περιοδεύσει στις επαρχίες όπου υπάρχει ελληνικό στοιχείο, μέχρι την επιστράτευσή του στους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913), κατά την οποία και θα προαχθεί σε λοχία λόγω «ανδραγαθίας».
Επιστρέφοντας από το μέτωπο, ο Βεάκης συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους θιάσους της εποχής (Λεπενιώτη, Καλογερίκου, Κοτοπούλη, Κυβέλη, Οικονόμου) και διακρίθηκε σε όλα τα θεατρικά είδη. Αναδείχθηκε εξαίρετος "καρατερίστας" και διέπρεψε στις κλασικές τραγωδίες και δράματα. Σταθμός στην καριέρα του θεωρήθηκε η ερμηνεία του Οιδίποδα στην ομώνυμη τραγωδία (Οιδίπους τύραννος), σε σκηνοθεσία του Φώτου Πολίτη με την «Εταιρεία Ελληνικού Θεάτρου». Από το 1932 μεσουράνησε στο επανασυσταθέν Βασιλικό Θέατρο, ως Εθνικό Θέατρο. Διετέλεσε και ο ίδιος θιασάρχης του, καθώς επίσης και καθηγητής υποκριτικής στην επαγγελματική σχολή του Εθνικού θεάτρου.

Πόλεμοι

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συνεργάστηκε με την κυρία Κατερίνα και συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση από τις τάξεις του ΕΑΜ. Μετά τα Δεκεμβριανά, ακολούθησε το ΕΑΜ μαζί με άλλους ηθοποιούς στην υποχώρηση προς τα βουνά, όπου και συνέχισαν να δίνουν θεατρικές παραστάσεις. Υπήρξε μέλος του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου. Για αυτήν την πολιτική του τοποθέτηση ο Βεάκης μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, αντιμετώπισε διώξεις που κλόνισαν την υγεία του και έκαμψαν την ιδιοσυγκρασία του.

Θάνατος

Συνταξιοδοτήθηκε  το 1947 και έκανε κάποιες σποραδικές εμφανίσεις, μέχρι τις αποχαιρετιστήριες παραστάσεις του στο Εθνικό θέατρο τον Απρίλιο και το Μάιο του 1951. Πέθανε ξεχασμένος και πένης και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Οι τιμές μετά θάνατον

Μετά το θάνατό του, αναγνωρίστηκε μερικώς η τεράστια προσφορά του στο ελληνικό θέατρο με ορισμένες τιμητικές κινήσεις. Το σύγχρονο θερινό θέατρο -τύπου αρχαίου θεάτρου- "Σκυλίτσειο" στη Καστέλα, στον Πειραιά, που είχε ανεγείρει ο δήμαρχος Αριστείδης Σκυλίτσης το 1969, μετονομάσθηκε το 1976 σε "Βεάκειο". Επίσης προτομή του Αιμίλιου Βεάκη ανεγέρθη στη δεξιά πλευρά της πρόσοψης του Δημοτικού Θεάτρου του Πειραιά, ενώ το θεατρικό μουσείο απονέμει σε άνδρες ηθοποιούς από το 1994 και ανά διετία, το Έπαθλο «Αιμίλιος Βεάκης» για την ερμηνεία α΄ ανδρικού ρόλου, καθώς και το τιμητικό Έπαθλο Βεάκη για τη συνολική προσφορά τους στο θέατρο.
Πολιτικά κόμματα στη Ρωσία

Το παρόν λήμμα αφορά τα πολιτικά κόμματα στη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Ρωσία διαθέτει ένα πολυκομματικό σύστημα. Μετά τις εκλογές του 2018 έξι κόμματα έχουν εκλεγμένους βουλευτές στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο, την Κρατική Δούμα, με κυρίαρχο το Ενωμένη Ρωσία.
Μετά τις οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, που έλαβαν χώρα στη Σοβιετική Ένωση από τον Απρίλιο του 1985 μέχρι το Δεκέμβριο του 1991 και ονομάστηκαν περεστρόικα, η Ρωσία απέκτησε πάνω από 100 εγγεγραμμένα κόμματα, αλλά οι βουλευτές που εκλέχθηκαν στην Κρατική Δούμα αντιπροσώπευαν μόνο ένα μικρό αριθμό κομμάτων. Κατά τη διάρκεια της πρώτης Προεδρίας του Βλαντίμιρ Πούτιν (2000-2008), ο αριθμός των κομμάτων μειώθηκε δραστικά. Από το 2008 έως το 2012 υπήρχαν μόνο επτά κόμματα στη Ρωσία και κάθε νέα προσπάθεια εγγραφής νέων ανεξάρτητων κομμάτων δέχτηκε εμπόδια από την κρατική μηχανή. Το τελευταίο κόμμα της περιόδου αυτής ήταν το Κόμμα της Ανάπτυξης, που ιδρύθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2009. Πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011, απαγορεύτηκε η εγγραφή περίπου 10 κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, μετά από μια σειρά μαζικών διαμαρτυριών και μιας απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την περίπτωση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της Ρωσίας, ο νόμος άλλαξε και ο αριθμός των εγγεγραμμένων κομμάτων αυξήθηκε γρήγορα σε πάνω από 48 τον Δεκέμβριο του 2012.
Α.Ο. Ερμής Κιβερίου

Ο Α.Ο. Ερμής Κιβερίου είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στο Κιβέρι Αργολίδας.
Το γήπεδο της ομάδας είναι το γήπεδο Λέρνας. Ωστόσο, λόγω της πολύ μικρής χωρητικότητας (100 άτομα), οι εντός έδρας αγώνες παίζονται στο στάδιο Άργους. Συμμετείχε στην Γ΄ Εθνική 2017-18 (7ος όμιλος), ωστόσο τερμάτισε 9η και υποβιβάστηκε.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πάλης 2012

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ελληνορωμαϊκής πάλης ανδρών 2012 ήταν το 71ο στην ιστορία του θεσμού και διεξήχθη το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό Γυμναστήριο "Γεώργιος Κακούρης", στο Ίλιον.
Αιγυπτιακή κρίση (2011–14)

Η αιγυπτιακή κρίση ξεκίνησε με την αιγυπτιακή επανάσταση του 2011, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι βγήκαν στους δρόμους σε ένα ιδεολογικά και κοινωνικά ποικίλο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας και τελικά ανάγκασαν τον επί σειρά ετών πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ σε παραίτηση από το αξίωμά του. Μία παρατεταμένη πολιτική κρίση ακολούθησε, ενώ Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας μέχρις ότου μια σειρά εκλογικών αναμετρίσεων έφερε την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην εξουσία. Ωστόσο, οι διαμάχες μεταξύ του εκλεγμένου ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι και των κοσμικών συνεχίστηκαν έως ότου οι αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες τον Ιούνιο του 2013 οδηγήσουν στην ανατροπή του Μόρσι το 2013, σε μια κίνηση που χαρακτηρίστηκε ως πραξικόπημα ή ως τερματισμό της δεύτερης επανάστασης ή και τα δύο. Ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, ο οποίος ανακοίνωσε την ανατροπή του Μόρσι, έγινε ο ηγέτης της Αιγύπτου το επόμενο έτος, κερδίζοντας τις εκλογές για την προεδρία σε μια σαρωτική νίκη που οι παρατηρητές της ΕΕ περιέγραψαν ως ελεύθερη αλλά όχι απαραίτητα δίκαιη. Παρ' όλ' αυτά, η εκλογή του Σίσι αναγνωρίστηκε ευρέως και η πολιτική κατάσταση σταθεροποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τότε που ανέλαβε επίσημα την εξουσία. Ωστόσο, ορισμένες διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν παρά την καταστολή της κυβέρνησης. Η κρίση έχει επίσης προκαλέσει μια συνεχιζόμενη εξέγερση υπό την ηγεσία του Ανσάρ Μπάιτ αλ Μακντίς στη χερσόνησο του Σινά, η οποία έγινε όλο και περισσότερο αλληλένδετη με την περιφερειακή σύγκρουση κατά του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας αργότερα το 2014.