google/wiki40b huggingface dataset:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1960

Συμμετοχές - Σύστημα διοργάνωσης

17 ομάδες δήλωσαν μόνο συμμετοχή με αισθητές απουσίες αυτές της Δυτικής Γερμανίας, της Ιταλίας και της Αγγλίας. Οι ομάδες θα έπαιζαν νοκ-αουτ αγώνες εντός και εκτός έδρας για να φτάσουν στις 4 ομάδες που θα έπαιρναν μέρος στην τελική φάση.
Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, η Ισπανία, υπό τη δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο, αρνήθηκε να ταξιδέψει στη Σοβιετική Ένωση για τον μεταξύ τους αγώνα στην προημιτελική φάση, με αποτέλεσμα την παρουσία 3 ομάδων του Ανατολικού Μπλοκ στην τελική φάση της διοργάνωσης.

Γήπεδα

Η τελική φάση διεξήχθη στη Γαλλία, τη χώρα που έκανε τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να υπάρξει η διοργάνωση. Χρησιμοποιήθηκαν μόλις δύο στάδια: το Παρκ ντε Πρενς στο Παρίσι (έδρα της Παρί Σεν Ζερμέν από το 1973) στο οποίο διεξήχθη ένας ημιτελικός και ο μεγάλος τελικός και το Σταντ Βελοντρόμ στη Μασσαλία (έδρα της Ολιμπίκ Μαρσέιγ) που φιλοξένησε έναν ημιτελικό καθώς και τον μικρό τελικό της διοργάνωσης.
Κατασκευή ιστοσελίδων

Περιεχόμενο

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες τεχνικές προβολής του περιεχομένου μιας σελίδας, μεταξύ αυτών: κινούμενα σχέδια, γραφιστική, αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή, μάρκετινγκ, φωτογραφία, βελτιστοποίηση μηχανών αναζήτησης και τυπογραφία.

Ιστορικά Στοιχεία

Ο Τιμ Μπέρνερς-Λι δημοσίευσε αυτό που σήμερα θεωρούμε ότι ήταν η πρώτη ιστοσελίδα των Αύγουστο του 1991. Ο Τιμ Μπέρνερς-Λι ήταν ο πρώτος που συνδύασε τη Διαδικτυακή επικοινωνία (μέσω της οποίας μετέφερε την ηλεκτρονική αλληλογραφία και το Usenet επί δεκαετίες) με υπερκείμενο (Hypertext) (το οποίο επίσης υπήρχε για δεκαετίες με περιορισμένες δυνατότητες στην αναζήτηση πληροφοριών οι οποίες ήταν αποθηκευμένες σε έναν μόνο υπολογιστή). Οι ιστοσελίδες γράφονται σε γλώσσες σήμανσης κειμένου (markup languages) που ονομάζονται HTML. Οι προγενέστερες εκδόσεις της HTML ήταν περιορισμένων δυνατοτήτων, μόνο για να δίνουν στην ιστοσελίδα τη βασική της δομή (Επικεφαλίδες και παραγράφους), και τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν υπερκείμενο. Αυτή ήταν μια νέα μορφή επικοινωνίας διαφορετική από τις ήδη υπάρχουσες-οι χρήστες μπορούν να οδηγηθούν σε άλλες σελίδες με συνεχόμενα συνδέσμων (hyperlinks).

Σχεδιασμός Ιστοσελίδων

Ο σκοπός του σχεδιασμού στο Διαδίκτυο είναι πολυσύνθετος αλλά βασικός κατά την εφαρμογή του. Πριν τη δημιουργία και το «ανέβασμα» μιας ιστοσελίδας είναι σημαντικό να σχεδιαστεί ακριβώς ότι είναι αναγκαίο για την ιστοσελίδα. Είναι πολύ σημαντικό να αποφασιστούν, το κοινό στο οποίο θα απευθύνεται, ο σκοπός της δημιουργίας της και το περιεχόμενο της.

Περιεχόμενο

Ο σχεδιασμός που αφορά το διαδίκτυο είναι κατά μία έννοια παρόμοιος με την κλασσική τυπογραφία. Κάθε ιστοσελίδα είναι ένα σύνολο αναπαραγόμενων πληροφοριών, όπως ένα βιβλίο και κάθε σελίδα της ιστοσελίδας είναι το αντίστοιχο της σελίδας ενός βιβλίου. Ωστόσο στη σχεδίαση ιστοσελίδων χρησιμοποιείται ένα πλαίσιο εργασίας (framework) βασισμένο σε ένα ψηφιακό κώδικα και σε μια τεχνολογία απεικονίσεων για να δημιουργήσει και να διατηρήσει ένα περιβάλλον που θα διανέμει την πληροφορία σε πολλαπλές μορφές αρχείων (formats) όπως pdf, html, doc, κλπ. Οι δυνατότητες του web design το καθιστούν αδιαμφισβήτητα ως τον πλέον κομψό και σύνθετα αναπτυσσόμενο τρόπο επικοινωνίας στο σημερινό κόσμο.
Δημήτριος Δαβάκης

Πρώτα χρόνια και στρατιωτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1909 στα Κεχριάνικα Λακωνίας, στην Μέσα Μάνη, και ήταν γιος του Δικαίου Δαβάκη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης. Αρχικά φοίτησε στο Γυμνάσιο Αρεόπολης Λακωνίας, ενώ τελικά αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Καλλιθέας στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του.
Το 1933 αποφοίτησε από το Φαρμακευτικό Τμήμα της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και την επόμενη χρονιά, το 1934, πέτυχε σε διαγωνισμό και κατατάχθηκε ως μόνιμος αξιωματικός στο τότε Φαρμακευτικό Σώμα του ελληνικού Στρατού Ξηράς. Τοποθετήθηκε στο Κέντρο Χημικού Πολέμου, αναλαμβάνοντας την θέση του διευθυντή εργαστηρίων. Επίσης, δίδαξε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) τα μαθήματα «Τεχνολογία Χημικών Πολεμικών Ουσιών» και «Ανίχνευση και Απολύμανση Χημικών Πολεμικών Ουσιών».
Αποστρατεύθηκε το 1946 ως λοχαγός, με αίτησή του. Νυμφεύθηκε την Ευαγγελία Σιγαλά και απέκτησαν μία κόρη.

Πολιτική σταδιοδρομία

Μετά την αποστρατεία του, ασχολήθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε βουλευτής Λακωνίας με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και βουλευτής Οιτύλου το 1952, και στην συνέχεια βουλευτής Λακωνίας με την ΕΡΕ το 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964. Μεταπολιτευτικά εκλέχθηκε βουλευτής Λακωνίας με την Νέα Δημοκρατία το 1974, το 1977 και το 1981. 
Προδικτατορικά, στην οκταετία των κυβερνήσεων της ΕΡΕ, διατέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών από τις 6 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956, υφυπουργός Εθνικής Αμύνης από τις 29 Φεβρουαρίου 1956 ως τις 5 Μαρτίου 1958, και υφυπουργός Εσωτερικών (αρμόδιος για την Δημόσια Τάξη) από τις 4 Νοεμβρίου 1961 ως τις  19 Ιουνίου 1963.
Στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της ΝΔ, χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ως τις 21 Οκτωβρίου 1977, και υπουργός Δημοσίας Τάξεως στην κυβέρνηση Ράλλη από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.
Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1989, σε ηλικία 80 ετών, και κηδεύτηκε την επομένη από τον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς.
Αλέκος Παπαδάτος

Ζωή και Εκπαίδευση

Γεννημένος στην Θεσσαλονίκη, άρχισε να ζωγραφίζει σκίτσα από μικρή ηλικία καθώς και μέχρι και την αποφοίτησή του από το Κολέγιο Ανατόλια. Αφού αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με πτυχίο στα οικονομικά, πήγε να λάβει πτυχίο αισθητικής από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, στο Παρίσι. Παράλληλα, άρχισε να μελετά animation και σχεδιασμό κινουμένων σχεδίων που οδήγησε να εργαστεί ως σχεδιαστής σε διαφημίσεις για τη γαλλική τηλεόραση.

Καριέρα

Το 1988, ο Παπαδάτος κέρδισε το πρώτο βραβείο στην ειδική τεχνική (Κινούμενα σχέδια) κατηγορία  στον μικρού μήκους Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Δράμας, για την ταινία κινουμένων σχεδίων του, Τζίτζικας και Μέρμηγκας, που βασίζεται στον ομώνυμο Μύθο του Αισώπου. Το 1989, κέρδισε την επίσημη ελληνική συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Την ίδια χρονιά, δούλευε ως animator για τα κινούμενα σχέδια Babar.
Το 1991, o Παπαδάτος μετακόμισε στην Αθήνα. Εκεί, σε συνεργασία με την Annie Di Donna, διδάχτηκε κινούμενα σχέδια και παραγωγή ταινιών. Στο στούντιό του, Spicy Toons, παράγονται τηλεοπτικές ταινίες σε 2D / 3D για την ελληνική και την ευρωπαϊκή αγορά, καθώς και κινούμενα σχέδια για εκπαιδευτικά ντοκιμαντέρ. Ο Παπαδάτος εργάστηκε ως σκιτσογράφος για τη τότε μεγάλη εφημερίδα της Αθήνας: Το Βήμα. Επίσης σχεδίασε τα εξώφυλλα των "Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ", "Gutter" και "Εγώ ο Ζάχος Ζάχαρης".
Άρχισε να απεικονίζει το Logicomix, το 2003, σε βάση πλήρους απασχόλησης, μέχρι την ολοκλήρωση του, το 2008. Μια ταινία που γυρίστηκε κατά τη συγγραφή και την παραγωγή του μυθιστορήματος του Logicomix, απεικονίζει τη δημιουργική διαδικασία, από την περιγραφή, τη συγγραφή ιστοριών, την απεικόνιση και το χρωματισμό, μέχρι το τελικό προϊόν. Το Logicomix έλαβε πολυάριθμα βραβεία και ευνοϊκές κριτικές όπου η τέχνη του Παπαδάτου είχε χαρακτηριστεί από πολλούς κριτικούς εξαιρετική.
Εικονογραφίσεις του βρίσκονται σε διάφορα ελληνικά και ξένα περιοδικά, μεταξύ των οποίων, το Athens Voice , οι Financial Times  και το Publishers Weekly. Επίσης είναι ο μοναδικός εικονογράφος του εξωφύλλου του The Books' Journal, περιοδικό που εξερευνά και περιγράφει τον κόσμο των βιβλίων, της πολιτικής, των ιδεών, της λογοτεχνίας, των τεχνών.
Το τελευταίο του έργο, "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2015 στο οποίο υπήρξε συν-σχεδιαστής με την Annie Di Donna και συν-συγγραφέας με τον Αβραάμ Κάουα. H "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" πραγματεύεται τον τρόπο γέννησης ενός νέου πολιτικού συστήματος στην αρχαία Ελλάδα.

Προσωπική Ζωή

Ζει στην Αθήνα με τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά τους. Όταν δεν κάνει σχέδιο, απολαμβάνει να παίζει μπουζούκι με τους Τζάμπα Μάγκες, μία μικρή ρεμπέτικη μπάντα.
Κρατιδιακές εκλογές του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας (2016)

Οι κρατιδιακές εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία του 2016 διεξήχθησαν στις 4 Σεπτεμβρίου του 2016 για την ανάδειξη των μελών του 7ου Κοινοβουλίου (Landtag) στο γερμανικό κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Διεκδικήθηκαν και οι 71 έδρες. Γύρω στα 1,3 εκατομμύρια ψηφοφόροι είχαν τη δυνατότητα να προσέλθουν στις κάλπες. Η ψηφοφορία με το ταχυδρομείο ξεκίνησε τον Αύγουστο, πριν τις 4 Σεπτεμβρίου, που ήταν και η ημέρα της ψηφοφορίας.

Εκστρατεία

Το SPD και το CDU επιδόθηκαν στον αγώνα να υπερασπιστούν την πλειοψηφία. Επιπλέον, το δεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) , το οποίο προειδοποίησε για την "εξάπλωση του Ισλάμ", ήλπιζε να καταστεί η ισχυρότερη πολιτική δύναμη μετά τις εκλογές.

Επακόλουθα

Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Έρβιν Σέλερινγκ δήλωσε ότι θα ηγηθεί διερευνητικών συνομιλιών με το CDU και με την Αριστερά.
Μαντάμ Ορτάνς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννημένη στη Γαλλία, αν και για τον ακριβή τόπο γέννησής της ερίζουν οι πόλεις Παρίσι, Τουλόν και Μασσαλία. Πολύ νεαρή, σε ηλικία 16 ετών, έγινε πόρνη. Όταν ξεκίνησε η κατοχή της Κρήτης, το 1898, η Γκιτάρ εγκαταστάθηκε με γύρω στις 500 ακόμα γυναίκες στα Χανιά, για να προσφέρει τις υπηρεσίες της στους άνδρες των Μεγάλων Δυνάμεων που υπηρετούσαν στους στόλους. Έπειτα από την επανάσταση στο Θέρισο, το 1905, η Μαντάμ Ορτάνς έφυγε και περιπλανήθηκε στην ανατολική Κρήτη και ειδικότερα στο Ηράκλειο, στη Σητεία και στον Άγιο Νικόλαο. Τελικά, στις αρχές του 1910 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ιεράπετρα, όπου άνοιξε χαρτοπαικτική λέσχη και εστιατόριο στην Μεσοκαστελλιά. Εν συνεχεία, λειτούργησε ένα ξενοδοχείο ύπνου, στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα το «Hotel Creta». Το ξενοδοχείο εκείνο ονομαζόταν «Η Γαλλία». Αργότερα η Ορτάνς έγινε υποπρόξενος της Γαλλίας και πολλοί την υποπτεύονταν για κατάσκοπο. Έπειτα από τον πόλεμο ανέπτυξε έντονη κοινωνική δραστηριότητα και καταξιώθηκε στην Ιεράπετρα, όπου πέθανε το 1938.

Η Μαντάμ Ορτάνς στην λογοτεχνία

Η Μαντάμ Ορτάνς αποτέλεσε την ηρωίδα σε πολλά λογοτεχνικά έργα, όπως στο "Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Νίκου Καζαντζάκη, ενώ στον κινηματογράφο την υποδύθηκε η ηθοποιός Λίλα Κέντροβα. Επίσης, στα πάρεργα του Γεώργιου Πάγκαλου αναφέρονται αφηγήσεις της Ορτάνς. Στο έργο του Πρεβελάκη Χρονικό μιας Πολιτείας βρίσκουμε την Μαντάμ Ορτάνς ως Φατμέ. Βιογραφία της έγραψε ο Ιωάννης Μανωλικάκης.
Ναυτέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναυτέας (Ναυτεύς, δηλαδή «ναύτης») είναι γνωστός ένας από τους νεαρούς ευγενείς Φαίακες που πήγαν στους αγώνες τους οποίους διοργάνωσε ο Αλκίνοος προς τιμή του Οδυσσέα. Ο Ναυτέας αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου (ραψωδία θ, στίχος 112) (ως «Ναυτιάς» στη μετάφραση του Ζ. Σίδερη).
Λάτμος

Μυθολογία

Ο Λάτμος συνδέεται με τον μύθο του Ενδυμίωνα, του μυθικού βασιλιά της Ήλιδας, τον οποίο ερωτεύτηκε η Σελήνη κατά τη διάρκεια του αγέραστου ύπνου που του είχε χαρίσει ο Δίας.
Σύμφωνα με μία μεταγενέστερη παραλλαγή του μύθου που μεταφέρεται από τον Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Ενδυμίων ήταν βοσκός από την Καρία με απαράμιλλη ομορφιά. Η Σελήνη τον είδε σε μία σπηλιά του Λάτμου και τον ερωτεύτηκε. Τον επισκεπτόταν κάθε βράδυ την ώρα που κοιμόταν, όμως ανησυχώντας πως σαν θνητός θα γεράσει και θα πεθάνει παρακάλεσε τον Δία να τον αφήσει να κοιμάται για πάντα τον αγέραστο ύπνο ώστε να μην τον χάσει ποτέ.
Στην Ηράκλεια του Λάτμου ο Ενδυμίων λατρευόταν ως μυθικός ιδρυτής της πόλης και υπήρχε ιερό αφιερωμένο σ’ αυτόν.

Ιστορικά στοιχεία

Στον Λάτμο ανακαλύφθηκαν το 1994 βραχογραφίες του 6.000 π.Χ. Από εκείνη την περίοδο η περιοχή κατοικείται συνεχώς. Σύμφωνα με τον Εκαταίο, την άποψη του οποίου μεταφέρει ο Στράβων, το βουνό αναφέρεται στην Ιλιάδα με το όνομα Φθείρων. 
Στα ιστορικά χρόνια στην περιοχή του Λάτμου κατοικούσαν Κάρες και Ίωνες. Οι Κάρες είχαν ιδρύσει την ομώνυμη πόλη στην νότια πλευρά του βουνού, ενώ οι Ίωνες την Μίλητο στη χερσόνησο που βρίσκεται δυτικά του βουνού και την Μυούντα στα βόρεια του. Τον 4ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε στη θέση της πόλης Λάτμου η Ηράκλεια, στην οποία μεταφέρθηκαν οι κάτοικοι της Λάτμου. Η Ηράκλεια του Λάτμου παρήκμασε οριστικά όταν οι προσχώσεις του Μαίαδρου έφραξαν τον Λατμικό κόλπο και την πόλη.
Την Βυζαντινή περίοδο, μέχρι και τις αρχές του 13ου αιώνα ο Λάτμος αποτελούσε τόπο μοναχισμού στυλιτών μοναχών.
Επαρχία Πάφου

Γεωγραφία

Η επαρχία Πάφου αποτελεί την τέταρτη σε έκταση επαρχία της χώρας. Έχει έκταση 1389,819 km²  που αποτελεί το 15,04% της έκτασης της Κύπρου.

Τοποθεσία

Η επαρχία Πάφου βρίσκεται στο δυτικό μέρος της Κύπρου. Στα ανατολικά συνορεύει με την επαρχία Λεμεσού και με την επαρχία Λευκωσίας.
Μάικ Γαλάκος

Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε στην Καλογρέζα. Σε μικρή ηλικία μετανάστευσε με την οικογένειά του στη Γερμανία. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 16 ετών από την Μπότροπ (ομάδα τότε της 4ης Κατηγορίας Γερμανίας) και την περίοδο 1972-1973 αγωνίστηκε στη Φορτούνα Ντίσελντορφ. 
Στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό έως το 1981, κατακτώντας 4 πρωταθλήματα (1974, 1975, 1980, 1981), 2 Κύπελλα (1975, 1981) και 1 Σούπερ Καπ το 1980. 
Επόμενη ομάδα του ήταν ο Παναθηναϊκός στον οποίο αγωνίστηκε έως το 1985 κερδίζοντας 1 Κύπελλο το 1982 και 1 νταμπλ το 1984.

Στην Εθνική Ελλάδας

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 6 Μαΐου 1976 στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Πολωνίας (1-0). Συμμετείχε συνολικά σε 30 αγώνες σκοράροντας 5 τέρματα. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία.
Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας

Το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας (ιαπωνικά: 大日本帝國憲法‎), γνωστό επίσης ως Σύνταγμα Μεϊντζι) αποτελούσε το συνταγματικό δίκαιο στην Ιαπωνική Αυτοκρατορία, από τις 11 Φεβρουαρίου 1889 μέχρι τις 2 Μαΐου 1947. Δημιουργός του Συντάγματος ήταν ο Ιάπωνας πολιτικός Ιτό Χιρομπούμι. Όταν το Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ, στην Ιαπωνία δημιουργήθηκε η πρώτη, στην Ασία, βουλή. Το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας επηρέασε το Σύνταγμα της Αιθιοπίας, το οποίο τέθηκε σε ισχύ το 1931. Μετά την ήττα της Ιαπωνίας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο δημιουργήθηκε νέο Σύνταγμα με βάση τα Συντάγματα των χωρών της Δύσης.
Μεγαλέξαντρος

Υπόθεση

Η υπόθεση αφορά τον Αλέξανδρο, έναν ισχυρό ηγέτη που με τη συνοδεία μιας ομάδας ληστών καταφέρνουν να διαφύγουν από το σωφρονιστικό ίδρυμα στο οποίο κρατούνταν. Πιάνουν σαν ομήρους μερικούς ευγενείς και μαζί με αρκετούς αναρχικούς οδεύουν προς ένα μικρό χωριό, στο οποίο βρισκόταν ο αρχηγός τους. Σε εκείνο το μέρος έχει κατασκευαστεί επιτυχώς ένα σύστημα που λειτουργεί με βάση την κοινοκτημοσύνη, την ισότητα και τη δικαιοσύνη των πολιτών. Λένε στους τοπικούς άρχοντες να δώσουν πίσω τα κτήματα που κατέχουν στους χωρικούς και τους αγρότες, όμως τα αιτήματά τους αντικρούουν σε στρατιωτικά τάγματα που περικυκλώνουν το μέρος αυτό. Από αυτό το σημείο και μετά τα πράγματα ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο.

Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε 5 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και τα βραβεία Special Jury Prize και FIPRESCI Prize στο Φεστιβάλ Βενετίας.Βραβεύθηκε επίσης με το Χρυσό Λιοντάρι.
Ορθαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορθαίος είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Φρυγία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Δεν είναι γνωστοί οι γονείς του, ούτε αν σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ο Ορθαίος, που καταγόταν από την περιοχή ή πόλη Ασκανία της Φρυγίας, αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 791).
Άμος Οζ

Πολιτικές απόψεις

Πολλοί συγγενείς του Άμος Οζ από την πλευρά του πατέρα του ήταν δεξιοί, οπαδοί των Ρεβιζιονιστών Σιωνιστών. Ο θείος του πατέρα του, ο Γιόζεφ Κλάουσνερ, σημαντική μορφή των εβραϊκών γραμμάτων, ήταν υποψήφιος του κόμματος Χερούτ για την προεδρία του Ισραήλ ενάντια στον Χάιμ Βάιζμαν, που ήταν υποψήφιος με τους εργατικούς. Αντίθετα, ο Άμος Οζ ήταν για χρόνια υποστηρικτής του εργατικού κόμματος και στενός φίλος του Σιμόν Πέρες ενώ αργότερα, κατά τη δεκαετία του '90 στράφηκε στο αριστερό κόμμα Meretz. Στις εκλογές για την Κνεσσέτ το 2003, εμφανίστηκε στην τηλεόραση και κάλεσε τους ψηφοφόρους να στηρίξουν το κόμμα Meretz.

Παλαιστινιακό ζήτημα

Ο Άμος Οζ ήταν ένας από τους πρώτους Ισραηλινούς που υποστήριξε ήδη μετά το τέλος του Πολέμου των έξι ημερών τη δημιουργία δύο κρατών στην Παλαιστίνη: ενός εβραϊκού και ενός παλαιστινιακού, ως την μόνη λύση για την ισραηλινο-παλαιστινιακή διαμάχη. Το 1978 συμμετέχει στην ίδρυση  της οργάνωσης «Ειρήνη τώρα». Σε αντίθεση όμως με άλλα μέλη του φιλειρηνικού κινήματος στο Ισραήλ, δεν ήταν αντίθετος με την κατασκευή του Τείχους στη Δυτική Όχθη, που άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του '90, έχει όμως εκφράσει την αντίθεσή του στην πολιτική του εποικισμού της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας και ήταν από τους πρώτους που χαιρέτισαν τη συμφωνία του Όσλο και την έναρξη συνομιλιών με την PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης).

Τον Ιούλιο του 2006, ο Άμος Οζ υποστήριξε την εισβολή του ισραηλινού στρατού στον Λίβανο για την αντιμετώπιση των μελών της Χεζμπολάχ. Σε συνέντευξή που έδωσε στην εφημερίδα Λος Άντζελες Τάιμς εκείνη την περίοδο δήλωσε μεταξύ άλλων: 
Πολλές φορές στο παρελθόν το ισραηλινό φιλειρηνικό κίνημα έχει ασκήσει κριτική στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Όχι αυτή τη φορά. Αυτή τη φορά ο πόλεμος δεν αφορά την επέκταση του Ισραήλ. Δεν υπάρχουν εδαφικές διεκδικήσεις από καμία πλευρά. Το ισραηλινό φιλειρηνικό κίνημα οφείλει να στηρίξει την προσπάθεια της χώρας για αυτοάμυνα
. Αργότερα όμως ο Οζ, όπως και οι συγγραφείς Νταβίντ Γκρόσμαν και Αβραάμ Γεοσούα, άλλαξε γνώμη και στάση απέναντι στον πόλεμο στο Λίβανο.

Το έργο του

Η πρώτη του συλλογή από ιστορίες (Where the Jackals Howl) δημοσιεύθηκε το 1965, ενώ τον επόμενο χρόνο δημοσιεύθηκε το πρώτο του διήγημα (Elsewhere, Perhaps). Είχε γράψει 18 βιβλία στα εβραϊκά και γύρω στα 450 άρθρα και δοκίμια. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε τουλάχιστον 30 γλώσσες. 
Το 1998, του απονεμήθηκε το βραβείο Ισραήλ για την λογοτεχνία, το 2005 το βραβείο Γκέτε, το οποίο στο παρελθόν έχει απονεμηθεί σε προσωπικότητες όπως ο Σίγκμουντ Φρόιντ και ο Τόμας Μαν, το 2007 το βραβείο Prince of Asturias Award of Letters και το 2008 το βραβείο Χάινριχ Χάινε. Επανειλημμένα ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Στα περισσότερα από τα έργα του Άμος Οζ η πλοκή τοποθετείται στη γειτονιά όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο συγγραφέας, ενώ οι ήρωές του παρουσιάζονται με μια ελαφρώς ειρωνική διάθεση.
Μηχανή σειράς Α.451 ΟΣΕ

Εργοστασιακός χρωματισμός

Ο εργοστασιακός χρωματισμός των δηζεληλεκτραμαξών (Δ/Η) αποτελείται από λευκές οριζόντιες λωρίδες σε πορτοκαλί χρώμα, το οποίο καλύπτει την μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων. Στης μετώπες, οι λωρίδες αυτές δημιουργούν ένα τρίγωνο,
Τζο Μανγκανιέλο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου το 1976 στο Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνια. Από το 2011 πρωταγωνιστεί στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του ΗΒΟ True Blood, στο ρόλο του λυκανθρώπου Αλσιντ Έρβω. Ανάμεσα σε άλλες ταινίες ξεχωρίζει η συμμετοχή του στις ταινίες Spider-Man και Spider-Man 3, στο Magic Mike το 2012 και το στο Sabotage το 2014.
Αγία Αργυρή η νεομάρτυς

Η Αγία Αργυρή είναι Νεομάρτυς της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας το 1688. Σε νεαρή ηλικία τη ζήτησε να την παντρευτεί μουσουλμάνος προύχοντας, απαιτώντας επίσης να αλλάξει θρήσκευμα και να γίνει μουσουλμάνα, κάτι το οποίο η Αργυρή αρνήθηκε. Σε ηλικία 17 ετών οι γονείς της την πάντρεψαν με Χριστιανό νέο, γεγονός που προκάλεσε την οργή του μουσουλμάνου. Λίγες μέρες μετά τον γάμο, σύμφωνα με έθιμο της περιοχής, οι νεόνυμφοι πήγαν στο ναό, με τη γυναίκα ντυμένη με το νυφικό της. Τότε ο μουσουλμάνος που την επιθυμούσε, επικεφαλής ομάδας άλλων μουσουλμάνων την απήγαγαν και την οδήγησαν στον ιεροδικαστή της Προύσας, λέγοντας ότι δήθεν είχε υποσχεθεί να να αλλάξει θρησκεία. Αυτό το είδος συκοφαντίας ήταν ένα συνηθισμένο μέσον εκβιασμού των Χριστιανών  στην εποχή της τουρκοκρατίας.Η Αργυρή αρνήθηκε ότι επιθύμησε να αλλάξει θρησκεία και κατήγγειλε τη συκοφαντία του Τούρκου. Μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου επανελήφθη η δίκη, και τελικώς φυλακίστηκε και βασανίστηκε επί 17 χρόνια σε φυλακή της περιοχής Χάσκιοϊ. Πλούσιος Χριστιανός έμπορος προσφέρθηκε να διαθέσει χρήματα για την απελευθέρωσή της, το οποίο αυτή αρνήθηκε χαρακτηρίζοντας τη φυλακή "βασιλικό παλάτι του βασιλεως Χριστού". Πέθανε στις 5 Απριλίου 1721. Πριν το θάνατό της κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων που κάποις γέροντας έφερε στη φυλακή κρυμμένα μέσα σε σταφίδα. Θάφτηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού Ναού Αγίας Παρασκευής στο Χάσκιοϊ. Στις 30 Απριλίου 1725 έγινε ανακομιδή του λειψάνου της, το οποίο βρέθηκε άφθορο να ευωδιάζει, και τοποθετήθηκε στο ναό της Αγίας Παρασκευής, με την άδεια του τότε Πατριάρχου Παϊσίου και ορίστηκε να εορτάζεται η μνήμη της στις 30 Απριλίου. Κατά το πογκρόμ του 1955 οι Τούρκοι έκαψαν τη λάρνακα και κατέστρεψαν το λείψανο, εκτός από ένα μικρό τεμάχιο. 
Η αγία Νεομάρτυς Αργυρή θεωρείται προστάτης του γάμου και εικονίζεται να κρατά τα τελετουργικά στέφανα του γάμου.
Αγαθόκλεια

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Αγαθοκλή πατρός, ευγενούς της Αιγύπτου και της Οινάνθης, που η καταγωγή της δεν μας είναι γνωστή. Ο πατέρας της ήταν γιος τής Θεοξένας  της Νεότερης, κόρης της Θεοξένας της Πρεσβύτερης. Η τελευταία ήταν ετεροθαλής αδελφή τού Πτολεμαίου Β΄ (βασ. 283-246 πΧ). 
Ο Πολύβιος αναφέρει και άλλους συγγενείς της, που υπηρέτησαν τους Πτολεμαίους: τον Νίκωνα ναύαρχο τού Πτολεμαίου Δ΄, τον Φίλο και τον Φιλάμμωνα, που διορίστηκε λιβυάρχης της Κυρήνης από τον αδελφό της.
Η Αγαθόκλεια μάλλον ήταν ιδιοκτήτρια ενός πλοίου σιτηρών. Η φιλόδοξη μητέρα τους τούς εισήγαγε στον Πτολεμαίο Δ΄ και η Αγαθόκλεια και ο Αγαθοκλής άσκησαν σχεδόν απεριόριστη επιρροή στον βασιλιά. Ο Πολύβιος (15.31.13) αναφέρει, ότι η πρώτη έγινε τροφός τού γιού τού βασιλιά. Αν και ο Πτολεμαίος Δ΄ νυμφεύτηκε το 220 πΧ την αδελφή του Αρσινόη Γ΄, η Αγαθόκλεια συνέχιζε να ήταν η ευνοούμενή του· μάλιστα το 210 πΧ μάλλον γέννησε έναν γιο από τη σχέση της με τον βασιλιά, που όμως απεβίωσε σύντομα μετά.
Το 205 πΧ απεβίωσε ο Πτολεμαίος Δ΄ και ο Αγαθοκλής και οι φίλοι του το κράτησαν μυστικό, έτσι ίσως είχαν την ευκαιρία να λεηλατήσουν τον βασιλικό θησαυρό. Έκαναν συνωμοσία με τον Σωσίβιο με σκοπό να θέσουν τον Αγαθοκλή στον θρόνο ή τουλάχιστον να τον κάνουν αντιβασιλιά τού ανήλικου Πτολεμαίου Ε΄. Με την υποστήριξη τού Σωσίβιου, σκότωσαν την Αρσινόη Γ΄. Έπειτα ο Αγαθοκλής ενεργούσε ως κηδεμόνας τού νεαρού βασιλιά. 
Το 203/2 πΧ οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες της Αλεξάνδρειας, οργισμένοι από τις εκτροπές τού Αγαθοκλή, εξεγέρθηκαν εναντίον του· ο στρατιωτικός διοικητής Τληπτόλεμος τέθηκε επικεφαλής τους. Περικύκλωσαν το ανάκτορο τη νύκτα και εισέβαλαν. Ο Αγαθοκλής και η Αγαθόκλεια μάταια ικέτευαν να τους συγχωρήσουν. Ο πρώτος σκοτώθηκε από τους φίλους του για να γλυτώσει έναν βίαιο θάνατο. Η Αγαθόκλεια, οι δύο αδελφές της και η Οινάνθη είχαν καταφύγει σε ναό, όμως σύρθηκαν έξω και αφού απογυμνώθηκαν, εκτέθηκαν στη μανία τού όχλου, που τις έκοψε κομμάτια. Όλοι οι συγγενείς τους και αυτοί που είχαν οποιαδήποτε συμμετοχή στη δολοφονία της Αρσινόης Γ΄, εκτελέστηκαν όμοια.

Ομώνυμη με αυτήν

Υπήρχε και μία άλλη Αγαθόκλεια, κόρη ενός Αριστομένη, που είχε γεννηθεί στην Ακαρνανία και ανήλθε σε μεγάλη ισχύ στην Αίγυπτο.