google/wiki40b huggingface dataset:
Μάρω Κοντού

Βιογραφία

Κατάγεται από τα Ψαρά. Αποφοίτησε από το Γ' Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη. Παράλληλα ολοκλήρωσε τη σχολή χορού, σημερινή Κρατική Σχολή Χορού, εξασφαλίζοντας και μια υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία.
Σε διάστημα μεγαλύτερο των τριάντα πέντε ετών θεατρικής και κινηματογραφικής καριέρας, πρωταγωνίστησε σε 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 Θεατρικά έργα, ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.
Η πρώτη επαγγελματική της ενασχόληση άρχισε το 1954 στο χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1958. Έλαβε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος της ηθοποιού, ως εξαιρετικό ταλέντο, από Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το 1959 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, δίπλα στο Δημήτρη Χόρν, με το έργο Ρομανσέρο του Ζακ Ντεβάλ.
Το 1990, παρουσίασε τη εκπομπή "Χωρίς παρεξήγηση", που είχε συνολικά μόλις 14 επεισόδια, προβαλλόταν από την ΕΤ2 και στο πρώτο επεισόδιο, στις 7 Μαΐου 1990, είχε καλεσμένη τη Ρένα Βλαχοπούλου.
Ασχολείται επίσης με τη ζωγραφική, έχοντας ήδη πραγματοποιήσει με επιτυχία έκθεση στην Γκαλερί Αντήνωρ το 1993. Πίνακάς της εκτίθεται στο Μουσείο Βορρέ.

Πολιτική

Υπήρξε βουλευτής στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών, με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η αρχική της θητεία ήταν από τις 29 Ιουλίου 1999, μέχρι και τον Απρίλιο του 2000. Ορκίστηκε για τρίτη φορά στο βουλευτικό θώκο τον Ιανουάριο του 2007, ως πρώτη επιλαχούσα των εκλογών του 2004, λόγω της παραίτησης του Νικήτα Κακλαμάνη, ο οποίος έθετε εκείνη την περίοδο υποψηφιότητα για τη θέση του Δημάρχου Αθηναίων. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 έλαβε την 12η θέση ανάμεσα στους υποψηφίους της Νέας Δημοκρατίας στην Α' Αθηνών και δεν εξελέγη.
Διετέλεσε ακόμα Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, την περίοδο 1994 - 2002 επί Δημαρχίας Δ. Αβραμόπουλου. Υπήρξε Πρόεδρος του Δημοτικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθήνα 9.84 (1995 - 2002), και δύο χρόνια Πρόεδρος του κέντρου βρεφών "ΜΗΤΕΡΑ" (2004 - 2006).

Προσωπική ζωή

Η Κοντού υπήρξε παντρεμένη με τον διευθυντή φωτογραφίας της Φίνος Φιλμς, Αριστείδη Καρύδη-Φουκς.
Στέφαν Λίχτσταϊνερ

Οι ομάδες νέων και οι πρώτοι σύλλογοι

Ο Λίχσταϊνερ ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Άντλιγεσβιλ το 1991. Το 1996 πήγε στις ακαδημίες της Λουκέρνης ως το 2000 που πήγε στην Γκρασχόπερς. Το 2001 προάχθηκε στην πρώτη ομάδα. Σκόραρε 4 γκολ σε 79 εμφανίσεις.

Λιλ

Το καλοκαίρι του 2005 ο Λίχσταϊνερ ήταν ένας από τους πέντε Ελβετούς που πήγαν σε σύλλογο της Γαλλίας. Έγινε γρήγορα βασικός στην εντεκάδα και τη βοήθησε να βγει στην 3η θέση που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οι άλλες 2 σεζόν ήταν απογοητευτικές τελειώνοντας την περίοδο 2006-2007 στη 10 θέση και την επόμενη στην 7η θέση. Συνολικά σκόραρε 5 γκολ σε 89 αγώνες.

Λάτσιο

Οι καλές εμφανίσεις του Λίχσταϊνερ στο Euro 2008, μεγάλες ομάδες όπως η Παρί Σεν Ζερμέν και η Έβερτον εξέφραζαν μεγάλο ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Τελικά ο Ελβετός αμυντικός υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Λάτσιο. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στη νίκη της ομάδας του με 3-1, επί της αιώνιας αντιπάλου, της ΑΣ Ρόμα. Έμεινε στη Ρώμη για 3 σεζόν σκοράροντας μόνο 3 γκολ σε 100 εμφανίσεις.

Γιουβέντους

Στις 27 Ιουνίου 2011 ο Λίχσταϊνερ υπέγραψε στη Γιουβέντους και την 1 Ιουλίου επισημοποιήθηκε η μεταγραφή. Η ομάδα του Τορίνου έδωσε 30.000.000€ σε 3 δόσεις για την απόκτηση του παίκτη. Σκόραρε το πρώτο γκολ με τη φανέλα της Γιουβέντους στις 11 Σεπτεμβρίου με αντίπαλο την Πάρμα. Συνολικά πέτυχε 12 γκολ σε 201 ματς.

Άρσεναλ

Στις 5 Ιουνίου 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ, στην οποία έμεινε για έναν χρόνο.

Άουγκσμπουργκ

Τον Αύγουστο του 2019 έγινε παίκτης της Άουγκσμπουργκ.

Εθνική ομάδα

Ο Λίχσταϊνερ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 11 Νοεμβρίου 2006, σε ένα φιλικό παιχνίδι, κόντρα στη Βραζιλία. Το ματς έληξε 2-1 υπέρ της Βραζιλίας.
Συμμετείχε στο Euro 2008 και στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2010, του 2014 και του 2018.
Αθανάσιος Ρήτωρ

Βίος

Ο Αθανάσιος Ρήτωρ γεννήθηκε στην Σαλαμίνα της Κύπρου το 1571. Μετά τη φοίτησή του στο Κολλέγιο των Ιησουιτών στην Κωνσταντινούπολη διορίσθηκε πρωτοσύγκελος στο Πατριαρχείο. Το 1614 πήγε για σπουδές στο Ελληνικό Κολλέγιο του Αγίου Αθανασίου αλλά, χωρίς να τις ολοκληρώσει, μετέβη στο Παρίσι.Το 1643 επέστρεψε στην Ελλάδα και την Κύπρο προκειμένου να συγκεντρώσει έγγραφα κατά παραγγελία του Γάλλου καγκελάριου Πιερ Σεγκιέ και του καρδινάλιου Ζυλ Μαζαρέν. Κατόρθωσε να συγκεντρώσει περί τα 300 χειρόγραφα από το Άγιον Όρος και τα Μετέωρα που αποτέλεσαν τον βασικό πυρήνα της συλλογής ελληνικών χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας.
Πέθανε στο Παρίσι στις 13 Μαρτίου 1663.
Ινβάρ

Το Ινβάρ (αγγλ. Invar) αποτελεί ένα από τα βασικά κράματα. Πρόκειται για κράμα χάλυβα και νικελίου, περιέχοντας 36% Ni. Το κράμα αυτό παρουσιάζει ελάχιστο συντελεστή διαστολής, σχεδόν μηδενικό. Εφευρέθηκε το 1896 από τον Ελβετό Σαρλ Εντουάρ Γκιγιόμ, ο οποίος τιμήθηκε το 1920 με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας και γι' αυτή του την ανακάλυψη, καθώς το κράμα αυτό αποδείχθηκε ζωτικής σημασίας για την κατασκευή επιστημονικών οργάνων υψηλής ακρίβειας. Σήμερα ο όρος Invar αποτελεί σήμα κατατεθέν της εταιρείας ArcelorMittal.
Χρησιμοποιείται κυρίως για την κατασκευή οργάνων ακριβείας, συρμάτων και ράβδων καταμέτρησης κ.λπ.
Μίμης Πιερράκος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1909 στο Γύθειο αλλά από το 1912 με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Ένωση Αμπελοκήπων, όπου τον εντόπισαν οι υπεύθυνοι του Παναθηναϊκού και το 1926 εντάχθηκε στους πρασίνους σε ηλικία 17 ετών. Τα πρώτα δύο χρόνια ήταν αναπληρωματικός του επιθετικού Μιχάλη Παπαδόπουλου και αγωνίστηκε σε ένα μόνο παιχνίδι με το Π.Σ. Γουδί. Στη συνέχεια καθιερώθηκε και με τον ΠΑΟ κατέκτησε επτά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών, το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1929-1930 και το Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1940. Στον Παναθηναϊκό υπήρξε συμπαίκτης με τον αδερφό του Στέφανο Πιερράκο, επίσης βασικό στέλεχος των πρασίνων τη δεκαετία του '30. Το 1933 μετακόμισε στην Κύπρο και ανέλαβε για τρία χρόνια προπονητής και παίκτης στην Ανόρθωση Αμμοχώστου με την οποία συμμετείχε στο πρώτο Κυπριακό πρωτάθλημα.

Ο θάνατός του στον πόλεμο του '40

Με το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε στο μέτωπο ως ασυρματιστής. Στις 18 Νοεμβρίου 1940 βρισκόταν στην περιοχή Διποταμιά της Βορείου Ηπείρου και το πρωί συνέλαβε αιχμάλωτο έναν Ιταλό αεροπόρο που είχε πέσει με αλεξίπτωτο. Αργότερα την ίδια ημέρα η μονάδα του δέχτηκε πυρά από το ιταλικό πυροβολικό. Ο Πιερράκος απασχολημένος να ολοκληρώσει μια επιστολή που έγραφε προς τον αδερφό του δεν έσπευσε να καλυφθεί, με αποτέλεσμα να χτυπηθεί από το θραύσμα μιας οβίδας και να σκοτωθεί.
Θάφτηκε σε νεκροταφείο της Αλβανίας, μαζί με άλλους Έλληνες νεκρούς στρατιώτες. Μετά τον πόλεμο ο αδερφός του Στέφανος, με τη βοήθεια του έφεδρου λοχία Χαράλαμπου Παπαδόπουλου που συνυπηρετούσε με τον Μίμη και ενός βορειοηπειρώτη κατοίκου της Διποταμιάς που είχε βοηθήσει στην ταφή, εντόπισε τον τάφο του Μίμη Πιερράκου. Το 1950 μετέβη στην Αλβανία, από όπου μετέφερε τα οστά του, τα οποία τάφηκαν στο νεκροταφείο Ζωγράφου με τιμές, σκεπασμένα με την ελληνική σημαία και το λάβαρο του Παναθηναϊκού.
Χιλιόμετρο μηδέν (ταινία)

Πλοκή

Ένας νεαρός σκηνοθέτης μουσικών βίντεο, μια χορεύτρια μπαλέτου και ένας άντρας που αναζητά Dolce Vita - πηγαίνουν στη Μόσχα για να κατακτήσουν την πόλη, αλλά ο καθένας από αυτούς με τον δικό του τρόπο. Αργά ή γρήγορα, οι τρεις τους θα συνειδητοποιήσουν: για να κερδίσει ο καθένας αυτό που θέλει πρέπει να θυσιάσει πολλά πράγματα, όπως η φιλία και η αγάπη.
Μομτσίλο Ταπάβιτσα

Αθλητική καριέρα

Ο Ταπάβιτσα πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα με την ομάδα της Ουγγαρίας . Στο τουρνουά του τένις τερμάτισε στην τρίτη θέση μαζί με τον Κ. Πασπάτη. Στον πρώτο γύρο νίκησε τον Φραγκόπουλο και στον δεύτερο γύρο έχασε από τον Κάσδαγλη μένοντας στην τρίτη θέση . Δεν υπήρξε μικρός τελικός επειδή στους συγκεκριμένους αγώνες μετάλλιο δόθηκε μόνο στους δύο πρώτους κάθε αγωνίσματος.
Πήρε μέρος χωρίς να διακριθεί στην άρση βαρών και στην πάλη όπου αποκλείστηκε στον πρώτο αγώνα από τον Χρηστόπουλο. 
Το 1904 έγινε αθλητής κωπηλατικής λέσχης στο Νόβι Σαντ.

Επαγγελματική καριέρα

Το 1908 πήγε στο Μαυροβούνιο όπου σχεδίασε διάφορα κτήρια. Κατά τη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου, έζησε στο Μαρόκο, αλλά αργότερα επέστρεψε στο Νόβι Σαντ όπου και άνοιξε δικό του γραφείο. Πέθανε το 1949 και θάφτηκε στο νεκροταφείο στην Πούλα.
Ανάμεσα στα έργα του είναι το κτίριο της Σερβικής Matica στο Νόβι Σαντ, το γερμανικό προξενείο και η Εθνική Τράπεζα στο Τσετίνιε, και το ξενοδοχείο Boka Hotel στο Χέρτζνόβι το οποίο καταστράφηκε κατά το σεισμό του 1977.
Σέρχιο Μπουσκέτς

Καριέρα

Ο Μπουσκέτς ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπαρτσελόνα C΄ το 2006, χωρίς όμως να έχει χρόνο συμμετοχής. Αγωνίστηκε μόνο σε ένα ματς. Το 2007 προάχθηκε στη Μπαρτσελόνα Β΄ και βοήθησε την ομάδα να προβιβαστεί στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β'. Με τον ερχομό του Ζοζέπ Γκουαρδιόλα στους «μπλαουγκράνα», ο Μπουσκέτς προάχθηκε στην κανονική ομάδα.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2008 ο Μπουσκέτς έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβιζιόν εναντίον της Ρασίνγκ Σανταντέρ. Στις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους έκανε 3ετής επέκταση του συμβολαίου του με ρήτρα που φτάνει στα 80.000.000€.
Τη σεζόν 2009-2010 ο Μπουσκέτς αντικαταστάθηκε από το Γιαγιά Τουρέ. Όμως σε έναν αγώνα για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2009-10 ο Γιαγιά Τουρέ τραυματίζεται και δίνεται η ευκαιρία στον Μπουσκέτς να κερδίσει τις εντυπώσεις του Γκουαρδιόλα.
Την επόνενη σεζόν ο Μπουσκέτς έγινε πάλι βασικός στην εντεκάδα. Στις 27 Ιανουαρίου 2011 ο Ισπανός μέσος έκανε επέκταση του συμβολαίου μέχρι το 2015 και με ρήτρα εξαγοράς το ποσό των 150.000.000€.
Στις 24 Απριλίου 2012 ο Μπουσκέτς σκόραρε σπάνιας ομορφιάς γκολ εναντίον της Τσέλσι στους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ 2011-12. Όμως η Μπαρτσελόνα ηττήθηκε με 3-2. Μέχρι στιγμής στο πρωτάθλημα με την πρώτη ομάδα έχει αγωνιστεί σε 282 ματς και έχει σκοράρει 6 φορές.

Εθνική Ομάδα

Στις 11 Οκτωβρίου 2008 ο Μπουσκέτς αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελπίδων. Στις 11 Φεβρουαρίου 2009 έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ισπανίας στο φιλικό παιχνίδι με την Εθνική Αγγλίας. Το επίσημο ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στα προκριματικά του Μουντιάλ 2010.
Τζιμ Ντάγκαν

Χαρακτήρας

Στην καριέρα του στην επαγγελματική πάλη, σχεδόν σε όλη την διάρκειά της, παριστάνει έναν πατριώτη Αμερικανό, που έχει μαζί του στο ρινγκ, μια σημαία τεραστίου μεγέθους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, την οποία αρκετές φορές χρησιμοποιεί και ως όπλο. Επίσης, έχει σαν μότο του, την πολεμική κραυγή "Χοοο" και συχνά φωνάζει ως σύνθημα το όνομα της χώρας των Η.Π.Α..

WWF/E & WCW

Το περισσότερο διάστημα της καριέρας του, το πέρασε στο WWE, την δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η εταιρεία ονομαζόταν World Wrestling Federation. Επίσης έχει αγωνιστεί για αρκετό, από το 1994 ως το 2001 που εξαγοράστηκε από το WWE, και στο World Championship Wrestling.

Άλλες εταιρείες, TNA και HoF

Μετά το κλείσιμο του WCW. το 2001 ως το 2005, συνέχισε στην ανεξάρτητη σκηνή πάλης και σε μικρότερες εταιρείες, ενώ έκανε και δύο έκτακτες εμφανίσεις για το Total Nonstop Action Wrestling το 2003. Από το 2005, επέστρεψε στο WWE και είχε μικρούς ρόλους σε σενάρια και κόντρες. Το 2009 επέστρεψε για λίγους μήνες στην ανεξάρτητη σκηνή της επαγγελματικής πάλης, γυρίζοντας στο WWE το 2011, για να εισαχθεί στο τιμητικό WWE Hall of Fame, ενώ έχει συμβόλαιο ακόμα, κάνοντας σποραδικές εμφανίσεις.

Επιτεύγματα

Σαν γνήσιος πατριώτης (εκτός του σεναρίου είναι και στην πραγματική του ζωή), υποστηρίζει πως έχει αγωνιστεί σε όλες τις 50 πολιτείες της Αμερικής, αλλά και σε όλα τα κράτη που αποτελούν αποικία των Η.Π.Α.. Πέραν αυτών, είναι ο πρώτος παλαιστής που νίκησε σε αγώνα Royal Rumble, το 1988. Στο WCW, έγινε μια φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών και μια φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής Τηλεόρασης.

Προσωπική ζωή

Ο Ντάγκαν γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη, σε μια μικρή της περιοχή, στην οποία ο πατέρας του, ήταν αρχηγός της αστυνομίας. Είναι παντρεμένος με την Ντέμπρα, με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά, την Σίλια και την Ρεμπέκα. Την περίοδο που πήγαινε κολέγιο, ασχολήθηκε με το ράγκμπι, στο οποίο ήταν τόσο καλός, που ήταν αρχηγός της κολεγιακής ομάδας. Σύντομα τον κέρδισε η επαγγελματική πάλη και τα παράτησε. Το 1987, συμμετείχε σε ένα σκάνδαλο με τον Άιρον Σέικ, με τον οποίο βρέθηκε να έχουν στην κατοχή τους, ποσότητες ναρκωτικών. Εκείνη την περίοδο απολύθηκαν αλλά μόλις ηρέμησαν τα πράγματα, επέστρεψαν στην δράση. Όταν ήταν στο WCW, διαγνώστηκε ότι πάσχει από ένα είδος καρκίνου, κάτι που μετέπειτα κατάφερε να ξεπεράσει επιτυχώς.
Έλενα Ανάγια

Προσωπική ζωή

Η Ανάγια το 2011 επιβεβαίωσε πως έχει σχέση με μία γυναίκα.
Ουίλιαμ Χόλμαν Χαντ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χαντ παντρεύτηκε δύο φορές. Αφού διαλύθηκε ο αρραβώνας του το 1859 με το μοντέλο του Άνι Μίλερ (Annie Miller, 1835 – 1925), νυμφεύθηκε την Fanny Waugh, η οποία όμως πέθανε στην ώρα του τοκετού της στην Ιταλία. Για δεύτερη φορά παντρεύεται την αδελφή της Fanny Waugh, Edith. Την εποχή εκείνη ήταν παράνομο στη Βρετανία να παντρεύεται κανείς την αδελφή της πεθαμένης συζύγου κι έτσι ο Χαντ αναγκάστηκε να ταξιδέψει στο εξωτερικό για να τελέσει το δεύτερο γάμο του.

Καλλιτεχνικό έργο

Ο Χαντ αντέδρασε στην επιρροή που ασκούσε στην αγγλική τέχνη ο Τζόσουα Ρέυνολντς (Joshua Reynolds, 1723 – 1792) και από κοινού με τον Τζων Έβερετ Μίλαι αναζητούσαν τρόπους για να ανανεώσουν την τέχνη της εποχής τους, δίνοντας έμφαση στον πραγματικό κόσμο της φύσης σ’ ένα πνεύμα αλήθειας και αντλώντας έμπνευση από τη μεσαιωνική τέχνη. Δημιούργησε, αφού γνωρίστηκε με τον ποιητή και καλλιτέχνη Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι, το προραφαηλιτικό κίνημα στην Αγγλία, το 1848.
Οι πίνακες του Χαντ, με έντονες νατουραλιστικές σκηνές της σύγχρονής του αγροτικής και αστικής ζωής, όπως το βουκολικής έμπνευσης «The Hireling Shepherd” (1851) και «Η ένοχη συνείδηση» (1853, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο), του χάρισαν ξεχωριστή αναγνώριση στους καλλιτεχνικούς κύκλους της αγγλικής πρωτεύουσας. Ήταν όμως οι πίνακές του με θρησκευτικό περιεχόμενο που τον έκαναν διάσημο, όπως το αριστουργηματικό «Το Φως του Κόσμου» (1851 – 1853), που βρίσκεται σήμερα στο Κολέγιο Κίμπλ (Keble College) της Οξφόρδης, όπως και μια δεύτερη παραλλαγή του που υπάρχει στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο.          
Στα μέσα της δεκαετίας του 1850, ο Χαντ ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους σε αναζήτηση τοπογραφικού και εθνογραφικού υλικού για τους θρησκευτικούς πίνακές του. Εκεί ζωγράφισε τους πίνακες «Ο αποδιοπομπαίος τράγος» (1854 – 55, Πινακοθήκη Τέχνης, Μάντσεστερ), «Η εύρεση του Σωτήρα στο Ναό» (1860) και «Η σκιά του θανάτου» (1871, Πινακοθήκη Τέχνης, Μάντσεστερ).
Επισκέφτηκε επίσης το Κάιρο το 1854, πριν ακόμη από διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ, όπου εντυπωσιάστηκε από το διαφορετικό πολιτισμό, τα ήθη και έθιμα και τις σκηνές στους δρόμους, που του ενέπνευσαν τον οριενταλιστικό πίνακα «Η ερωτοτροπία του φανοποιού: Μια σκηνή σε δρόμο του Καϊρου» (περ. 1854). Στο ίδιο κλίμα είναι και ο πίνακας «Η νύφη του Λιβάνου» (1891, Λίβερπουλ, Walker Art Gallery).
Ο Χαντ ζωγράφισε ακόμη πολλά έργα βασισμένα σε ποιήματα, όπως «Ισαβέλα ή Η γλάστρα με το βασιλικό» (1868), από ένα ποίημα του Τζων Κητς (John Keats) και « Η κυρία του Σάλοτ» (1905), από μια βικτωριανή μπαλάντα του Άλφρεντ Τένυσον (Alfred Tennyson), έργο που άρχισε να το ζωγραφίζει το 1886 και το τελείωσε μετά είκοσι περίπου χρόνια το 1905, ένα από τα τελευταία μεγάλα έργα της προραφαηλιτικής ζωγραφικής.
Φραγκίσκος Αντώνιος του Χοεντσόλερν-Χάιγκερλοχ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Μάινρατ Α΄ πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν και της Άννας-Μαρίας, κόρης του Φερδινάνδου βαρόνου του Τέρρινκ.
Το 1702 απεβίωσε σε ηλικία 45 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φερδινάνδος-Λεοπόλδος και μετά ο Φραγκίσκος-Χριστόφορος-Αντώνιος.
Αστυνομία Πόλεων

Το Μηχανοκίνητο Τμήμα και οι «Μπουραντάδες»

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-44) μία μονάδα της Αστυνομίας Πόλεων, το «Μηχανοκίνητο Τμήμα», εξελίχθηκε σε μία από τις πλέον διαβόητες κρατικές υπηρεσίες της περιόδου, λόγω της έντονα αντικομμουνιστικής και αντιΕΑΜικής δράσης του και της ανοικτής και συστηματικής συνεργασίας του με τις δωσιλογικές οργανώσεις και τα γερμανικά SS.
Το Μηχανοκίνητο Τμήμα δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 1939, επί δικτατορίας του Μεταξά, με απόφαση του διαβόητου Κωνσταντίνου Μανιαδάκη, υφυπουργού Δημοσίας Ασφαλείας στο υπουργείο Εσωτερικών και συντονιστή όλων των κατασταλτικών μηχανισμών του καθεστώτος. Αποστολή του Μηχανοκίνητου ήταν να δρα ως ένοπλη μονάδα καταστολής και άμεσης επέμβασης σε περιπτώσεις εξεγέρσεων και ταραχών στο κέντρο και τις συνοικίες της Αθήνας. Το Τμήμα διέθετε 120 τρίκυκλες και δίκυκλες μοτοσικλέτες, 26 ειδικά τεθωρακισμένα αυτοκίνητα για ταχεία μεταφορά αστυνομικών δυνάμεων, 30 κοινά επιβατηγά αυτοκίνητα και 120 ποδήλατα, ενώ αποτελείτο από 700 άνδρες όλων των βαθμών, εξοπλισμένων με αυτόματα όπλα τύπου Steyr. Η πρώτη δημόσια εμφάνιση του νέου Τμήματος πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια της παρέλασης για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1940, παρουσία του δικτάτορα Μεταξά.
Διοικητής του Τμήματος τοποθετήθηκε ο αστυνόμος Νικόλαος Μπουραντάς και οι άνδρες του ήταν γνωστοί ως «Μπουραντάδες». Σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, το Τμήμα πρωταγωνίστησε σε διωγμούς, συλλήψεις, φυλακίσεις και εκτελέσεις αντιστασιακών, με αποκορύφωμα της δωσιλογικής δράσης του στο Μπλόκο της Κοκκινιάς το 1944. Έτσι, στον δημόσιο λόγο, και για πολλά χρόνια μετά το τέλος της Κατοχής, ο χαρακτηρισμός «Μπουραντάς» έφτασε να σημαίνει «τον δωσίλογο, τον ακροδεξιό παρακρατικό».

Οχήματα

Μεταπολεμικά, το Σώμα προέβη στην αγορά ποικίλων μεταφορικών μέσων: περιπολικά ("κούρσες"), μοτοσικλέτες, λεωφορεία και άλλα βοηθητικά οχήματα. Η προμήθεια οχημάτων γινόταν με όλο και αυξανόμενους ρυθμούς κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και έπειτα. Τη δεκαετία του 1960 απέκτησε (μεταξύ άλλων) οχήματα Ford Zephyr (1964), Chevrolet Chevelle (1966)
και και Chevrolet Nova (δύο γενιές: 1966-67 και 1969-70). Τα επόμενα χρόνια (δεκαετία 1970 και αρχές δεκαετίας 1980) απέκτησε (μεταξύ άλλων) περιπολικά Plymouth Valiant (1970 και 1972)
Ford Cortina (1973-74), Datsun Skyline 240KGT (1973-74), Datsun Skyline 160K (1975), Datsun Bluebird (1977), Volvo 264GL (1977), Mitsubishi Galant (δύο γενιές: 1978-79-80 και 1981-82-83), Fiat 131 (1981-82-83), Datsun Stanza (1982-83)
(1984). Επίσης, απέκτησε ανακριτικά Dodge K160 . Xαρακτηριστική αποτέλεσε η προμήθεια μοτοσικλετών μεγάλου κυβισμού Harley-Davidson Electra Glide (έως τα μέσα της δεκαετίας του '70), Honda (τέλη δεκαετίας '70 και μετά), Yamaha και τεθωρακισμένων, λεγόμενες "Αύρες",
τύπου Mowag Roland (1974-75) και Mowag Grenadier (1974-75), καθώς και ένα σημαντικό αριθμό γερανοφόρων οχημάτων.
Ούγγροι στη Σερβία

Οι Ούγγροι στη Σερβία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εθνική ομάδα στη χώρα, σε περίπτωση που δεν υπολογιστεί το Κοσσυφοπέδιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, υπήρχαν 253.899 Ούγγροι που αποτελούσαν το 3,5% του πληθυσμού της Σερβίας. Οι περισσότεροι από αυτούς ζουν στη βόρεια επαρχία Βοϊβοντίνα, όπου αριθμούσαν 251.136 ή το 13% του πληθυσμού της επαρχίας. Οι περισσότεροι Ούγγροι στη Σερβία είναι ρωμαιοκαθολικοί στο θρήσκευμα, ενώ κάποιοι λιγότεροι είναι προτεστάντες (ως επί το πλείστον Καλβινιστές). Η ουγγρική είναι μία από τις έξι επίσημες γλώσσες της Βοϊβοντίνα.
Σχεδόν όλοι οι Ούγγροι στη Σερβία βρίσκονται στη Βοϊβοντίνα και ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της (Βόρεια Μπάκα και Βόρειο Μπανάτ) όπου ζει η πλειοψηφία (57,17%) από αυτούς. Οι Ούγγροι αποτελούν την απόλυτη πλειοψηφία σε πέντε δήμους: Κανζίγια (85,13%), Σέντα (79,09%), Άντα (75,04%), Μπάκα Τοπόλα (57,94%) και Μάλι Ιντός (53,91%). Οι δήμοι με μικτή εθνοτική σύνθεση είναι οι Τσόκα (49,66%), η Μπεσέι (46,34%) και Σουμπότιτσα (35,65%). Η πολυεθνική πόλη Σουμπότιτσα είναι ένα πολιτιστικό και πολιτικό κέντρο για τους Ούγγρους στη Σερβία. Προτεστάντες Ούγγροι αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού στους οικισμούς Στάρα Μοραβίτσα, Πατσίρ, Φεκέτιτς, Νόβι Ιτέμπεϊ και Ντεμπελιάτσα.
Ο ουγγρικός πληθυσμός παρουσιάζει σταθερά πτωτική τάση από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως λόγω των χαμηλών ποσοστών γεννήσεων και της μετανάστευσης. Το 1974 το γιουγκοσλαβικό σύνταγμα τροποποιήθηκε και έδωσε στη Βοϊβοντίνα ένα πολύ υψηλό επίπεδο αυτονομίας και τοπικοί Ούγγροι συμμετείχαν στη διοίκηση της επαρχίας τους. Οι Ούγγροι είχαν επίσης την ευκαιρία να διατηρήσουν ζωντανή την κουλτούρα και τη γλώσσα τους, είχαν δικά τους σχολεία και πολιτιστικά ιδρύματα. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, η ζωή στη Βοϊβοντίνα ήταν ειρηνική τόσο για τους Ούγγρους όσο και για τους άλλους λαούς της. Το σοσιαλιστικό καθεστώς εναντιώθηκε έντονα σε εθνικιστικές πολιτικές.
Όσο οι πόλεμοι της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετία του 1990 ήταν σε εξέλιξη, οι περισσότεροι Ούγγροι υπήκοοι εγκατέλειψαν τη Βοϊβοντίνα. Ένας από τους λόγους αυτής της μετανάστευσης ήταν η καταστροφή της τοπικής οικονομίας και η αδυναμία για εξεύρεση απασχόλησης, γεγονός που ήταν και ο λόγος για τον οποίο πολλοί Σέρβοι, καθώς και άλλοι, μετανάστευσαν επίσης από τη Βοϊβοντίνα. Παρόλο που η επαρχία ήταν ειρηνική και ήρεμη σε σύγκριση με άλλα μέρη της Γιουγκοσλαβίας, ορισμένοι Ούγγροι αισθάνθηκαν απειλούμενοι, ειδικά επειδή η Βοϊβοντίνα ήταν κοντά στις πρώτες γραμμές κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κροατίας. Με τη μετανάστευση των Ούγγρων από τη Βοϊβοντίνα, ένα μέρος των πρώην κατοικιών τους χρησιμοποιήθηκε για την επανεγκατάσταση προσφύγων από άλλα μέρη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αυτό δημιούργησε μια αλλαγή της εθνοτικής δομής σε ορισμένα μέρη της περιοχής. Ο ουγγρικός πληθυσμός μειώθηκε από 340.946 (16,9%) το 1991 σε 290.207 (14,28%) το 2002. Τα τελευταία χρόνια (κυρίως το 2004 και το 2005) ορισμένα μέλη της ουγγρικής εθνικής κοινότητας έγιναν μερικές φορές στόχοι Σέρβων εθνικιστών.
Ζένια Γκόρτσανιουκ

Καριέρα

Ο Ζένια Γκόρτσανιουκ προέρχεται από οικογένεια αθλητών του βόλεϊ, καθώς τόσο ο πατέρας του (παίκτης της Εθνικής ομάδας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης) όσο και ο θείος του, αγωνίστηκαν στο ελληνικό πρωτάθλημα, ενώ και η αδερφή του Ελένη έχει φορέσει τη φανέλα αρκετών ομάδων στην Ελλάδα.
Στα πρώτα βήματα της καριέρας του, αγωνίστηκε στην ουκρανική Lokomotiv Khrarkov (1996-2000), στον Επίκουρο Πολίχνης (2004-05) και στον Αριστοτέλη Σκύδρας (2005-06). Στη συνέχεια έπαιξε στις μικρές ομάδες και με την καλή του απόδοση κατάφερε να φτάσει στην πρώτη ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2006-11), ενώ ακολούθησε ο Φοίνικας Σύρου (2012), η Αλ Μάτι (2012-13) του Καζακστάν, η ρωσική Γκουμπέρνσκι (2013-14), ο Άρης (2014), η Μ.Ε.Ν.Τ. (2015), Αλ Σάαντ (2015) του Κατάρ, ο Ηρακλής Χαλκίδας (2015-16), η τουρκική Μπελεντίγε Πλέβνεσπορ (2016-17) και η Νίκη Αιγινίου (2017). Στην αγωνιστική περίοδο 2017-18 αγωνίστηκε στην πολωνική Μπίντγκοτζς. Τον Ιούνιο του 2018 υπέγραψε στον Π.Α.Ο.Κ. επιστρέφοντας στην Ελλάδα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ζένια Γκόρτσανιουκ έχει αγωνιστεί σε 19 αγώνες με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Λεύκα Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Λεύκα βρίσκεται στα βόρεια της λίμνης Λυσιμαχίας και είναι κτισμένη στον κάμπο του Αγρινίου, σε απόσταση 5 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Στα βορειοδυτικά του χωριού είναι το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Αγρινίου. Η παλιά του ονομασία είναι Μπίτσοβος και έτσι απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 ως οικισμός του δήμου Αγρινίου. Μετονομάστηκε σε Λεύκα το 1940 με το ΦΕΚ 101Α - 24/05/1954. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αγρινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 152 κατοίκους.

Σημείωση

Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Λεύκα Αποδοτίας και Λεύκα Βομβοκούς.