google/wiki40b huggingface dataset:
Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών Πανεπιστημίου Κρήτης

Προσωπικό

Τον Σεπτέμβριο  του 2016 το προσωπικό περιελάμβανε 18 μέλη Δ.Ε.Π., 2 Ε.Τ.Ε.Π., 3 Ε.Δι.Π, 4 Διοικητικό Προσωπικό.

Εγκαταστάσεις

Η έδρα του Τμήματος είναι η πανεπιστημιούπολη των Βουτών όπου βρίσκεται η Γραμματεία του (Κτίριο Μαθηματικού). Τα μαθήματα και τα εργαστήρια διεξάγωνται στις εγκαταστάσεις της  Σχολής Θετικών και Τεχνολογικών Επιστημών. Το τμήμα δεν διαθέτει αυτόνομο κτήριο, έτσι τα γραφεία και τα ερευνητικά εργαστήρια των μελών ΔΕΠ είναι κατανεμημένα στις εγκαταστάσεις της Σχολής. Επίσης, το τμήμα συνεργάζεται ισχυρά σε ερευνητικό επίπεδο με το παρακείμενο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας αξιοποιώντας την υπολογιστική υποδομή και τα ερευνητικά εργαστήρια (μικροηλεκτρονικής, πολυμερών, ημιαγωγών, υπεραγωγών, επιφανειών, βιοχημείας, βιοϋλικών, ιατρικών εφαρμογών, εφαρμογών laser για επεξεργασία υλικών), για τη διεξαγωγή των διπλωματικών και μεταπτυχιακών εργασιών των φοιτητών.
Swiss International Airlines

Η Ιστορία

Η εταιρεία δημιουργήθηκε πριν από την πτώχευση της Swissair (του πρώην αερομεταφορέα της Ελβετίας) το 2001. Οι μεγαλύτεροι πιστωτές της πτωχευμένης εταιρείας, η Credit Suisse και η UBS, αποφάσισαν να πωλήσουν όλα τα στοιχεία του ενεργητικού της Swissair στην Crossair, που ήταν η αντίστοιχη εταιρεία της Swissair για την εξυπηρέτηση των ευρωπαϊκών περιφερειακών αεροδρομίων (τόσο η Swissair όσο και η Crossair ήταν θυγατρικές μιας εταιρείας συμμετοχών, της SRGroup). Η Crossair άλλαξε το όνομά της σε Swiss και η νέα εταιρεία ξεκίνησε πτήσεις στις 31 Μαρτίου 2002. Η εταιρεία ανήκει σε επενδυτικά ιδρύματα (61,3%), στο Ελβετικό Δημόσιο (20,3%), σε διάφορα καντόνια και κοινότητες (12,2%) και σε άλλους επενδυτές (6,2%). Η Swiss έχει δύο θυγατρικές εταιρείες, την Swiss Sun (100%) και την Crossair Europe (99,9%). Οι εργαζόμενοί της φτάνουν τους 5.970.
Μετά από ένα χρόνο διαβουλεύσεων, η Swiss έγινε δεκτή στην αεροπορική συμμαχία oneworld, αφού η British Airways μπλόκαρε την αίτησή της (οι LX και ΒΑ είναι ανταγωνίστριες εταιρείες σε πολλά δρομολόγια). Τον Ιούνιο του 2004, η LX ανακοίνωσε την απόφασή της να μην ενταχθεί στην συμμαχία oneworld, διότι ήθελε να διατηρήσει ανέπαφο το πρόγραμμα ανταμοιβής συχνών επιβατών της και να μην το συγχωνεύσει στο πρόγραμμα της ΒΑ, Executive Club.
Στις 22 Μαρτίου 2005 η Lufthansa ανακοίνωσε το σχέδιό της να εξαγοράσει τη Swiss, ξεκινώντας με μειοψηφικό ποσοστό (11%) σε μια εταιρεία συμμετοχών στην οποία θα ανήκουν οι μετοχές της Swiss, την Air Trust. Η εξαγορά θα ολοκληρωθεί το 2007 και σύντομα οι δραστηριότητες της LX θα συγχωνευθούν με αυτές της Lufthansa. Οι δύο εταιρείες όμως προβλέπεται ότι θα πετούν με τα δικά τους χρώματα, όπως στην περίπτωση των Air France-KLM. Η Swiss εντάχθηκε στην αεροπορική συμμαχία Star Alliance και έγινε μέλος του προγράμματος συχνών επιβατών της Lufthansa, Miles and More.
Η εταιρεία έχει κάνει αίτηση για τη δημιουργία μιας νέας περιφερειακής αεροπορικής εταιρείας, της Swiss European Air Lines. Το δίκτυο της εξυπηρετεί 45 χώρες και 90 πόλεις παγκοσμίως.
Αμάνι Αμπέιντ Καρούμε

Βιογραφία

Γιος του πρώτου Προέδρου της Ζανζιβάρης, Σεΐχ Αμπέιντ Αμάνι Καρούμε , γεννήθηκε στις 1 Νοεμβρίου του 1948. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Λουμούμπα ως το 1969 οπότε και εργάστηκε ως λογιστής. Έγινε μέλος του κόμματος Chama Cha Mapinduzi (CCM).Είναι παντρεμένος και πατέρας 6 παιδιών. Μιλά απταίστως σουαχίλι και αγγλικά.

Πολιτική καριέρα

Στη διάρκεια της δεκαετίας του ' 70 υπηρέτησε σε πολλά αξιώματα στα Υπουργεία Οικονομίας, Σχεδιασμού και Μεταφορών και Επικοινωνιών.
Τη δεκαετία του ' 80 ήταν σύμβουλος ιδιωτικών επιχειρήσεων στο νησί του, βρετανικών συμφερόντων. Εξελέγη βουλευτής το 1990 στην εκλογική περιφέρεια Ραχαλέο και επανεξελέγη σε πολυκομματικές εκλογές, το 1995.

Ανέλιξη στην προεδρία

Ο Καρούμε κατήλθε ως προεδρικός υποψήφιος με το CCM και αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές στη Ζανζιβάρη, με 67,04% των ψήφων. Οι εκλογές αυτές αμαυρώθηκαν από επεισόδια βίας και καταγγελίας για νοθεία και διεξήχθησαν το 2000. Οι διεθνείς παρατηρητές επίσης έκαναν λόγο για παρατυπίες στην ψηφοφορία, σε αντίθεση με τις ταυτόχρονες εκλογές στην επικράτεια της Τανζανίας. Ακολούθησαν μαζικές διαδηλώσεις, ιδίως στο νησί Πέμπα, όπου σκοτώθηκαν 12 άνθρωποι από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας.
Ο Καρούμε κέρδισε επανεκλογή στις 30 Οκτωβρίου 2005 με 53,18% των ψήφων σε μία ακόμη εκλογική αναμέτρηση με παρατυπίες, όπως ανέφερε η Εφορευτική Επιτροπή της Ζανζιβάρης.
Τον Νοέμβριο 2010 τον διαδέχθηκε ο Αλί Μοχάμεντ Σέιν.
Φερντινάν Λεσσέψ

Διώρυγα Σουέζ

Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε την απευθείας ένωση της Μεσογείου με την Ερυθρά θάλασσα που κατόπιν μερικών τροποποιήσεων εγκρίθηκε και από την διεθνή επιτροπή μηχανικών το 1856. Ενθαρρυμένος ο Λεσσέψ από εκείνη την έγκριση παραμέρισε κάθε εμπόδιο που διέβλεπε την ματαίωση ή επιβράδυνση του έργου επί των οποίων παρενέβαινε κυρίως η αγγλική πολιτική πετυχαίνοντας να κινήσει το ενδιαφέρον του γαλλικού λαού που έσπευσε να εγγραφεί επί ποσού μεγαλύτερου του μισού του απαιτουμένου κεφαλαίου της εταιρίας που είχε δημιουργήσει. Η Εταιρία αυτή τελικά οργανώθηκε δύο χρόνια αργότερα από την Διεθνή Επιτροπή Μηχανικών και το συμβολικό πρώτο χτύπημα της σκαπάνης έγινε σε επίσημη τελετή από τον Λεσσέψ στις 25 Απριλίου 1859 στο Πορτ Σάιντ. Δέκα χρόνια μετά, στις 17 Νοεμβρίου 1869, η διώρυγα άνοιξε για τους ναυτιλομένους, εν ονόματι του Ισμαήλ Πασά που ο ίδιος και εγκαινίασε τη έναρξη λειτουργίας.

Διώρυγα Παναμά

Πέντε χρόνια αργότερα, το 1874 η Γεωγραφική Υπηρεσία των Παρισίων υπό την προεδρία του ναυάρχου Ντε λα Πονσιέρ ντε Νουρύ ψήφισε την εκτέλεση του έργου της διόρυξης του τότε ισθμού του Παναμά και υπέδειξε στον Λεσσέψ να διευθύνει ο ίδιος τις επιχειρήσεις. Ο Λεσσέψ, αν και 74 ετών, δέχθηκε και ανέλαβε την ευθύνη του έργου. Μετέβη στην Αμερική και στα οκτώ χρόνια που ακολούθησαν δεν έπαυσε να παλεύει με πολλά προβλήματα, δυσκολίες και αντιδράσεις με κυριότερο εμπόδιο την ελονοσία των εργατών του. Παρά ταύτα αρνούμενος ο ίδιος να ομολογήσει την αποτυχία της προσπάθειάς του έφθασε στο σημείο η Εταιρία του Παναμά να χρεοκοπήσει. Στη δίκη που ακολούθησε στο Παρίσι ο γιος του Λεσσέψ, Σαρλ Λεσσέψ (1849-1923) ανέλαβε ολόκληρη την ευθύνη και το βάρος της κατηγορίας του πατέρα του και καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση.
Η απόφαση αυτή ακυρώθηκε αργότερα πλην όμως ο Φερντινάν Λεσσέψ είχε απολέσει τη διανοητική του διαύγεια συνεπεία του ισχυρού κλονισμού που είχε υποστεί από την τελευταία περιπέτειά του και στις 7 Δεκεμβρίου 1894 πέθανε στη γενέτειρά του Λα Σεναί.

Τιμές

Έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, της Ακαδημίας των Επιστημών και πολλών άλλων οργανώσεων. Τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο της Λεγεώνας της Τιμής καθώς και με τον Αυτοκρατορικό Αστέρα των Ινδιών και με πολλά άλλα παράσημα. Επίσης ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ πολλών Πανεπιστημίων καθώς και πολίτης του Λονδίνου και πολλών άλλων πόλεων από τις οποίες και έλαβε επίσης διακρίσεις. Γενικά ο Λεσσέψ έχαιρε γενικής εκτίμησης και συμπάθειας των συγχρόνων του και παρέμεινε ως μία από τις μεγάλες μορφές δημιουργικού πνεύματος του 19ου αιώνα.
Άλοϋς του Λίχτενσταϊν (1846-1920)

Βιογραφία

Ο Άλοϋς-Φραγκίσκος ντε Πάουλα-Μαρία γεννήθηκε στην Πράγα και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου ντε Πάουλα και της Εύας-Ιωσηφίνας-Ιουλίας, κόρης του Αλφρέδου-Βόιτσεκ Ποτόκι ευγενούς Πολωνού.
Όπως οι περισσότεροι του Οίκου του, παρακολούθησε το Σκωτικό Γυμνάσιο στη Βιέννη. Έγινε πολιτικός στην Αυστρία και κοινωνικός αναμορφωτής. Εναντιώθηκε στον λιμπεραλισμό και υπηρέτησε στο Αυτοκρατορικό Συμβούλιο της Αυστρίας (Reichsrat) το διάστημα 1878-1889 ως μέλος των Καθολικών-Συντηρητικών του κοινοβουλίου. Το 1881 έγινε μέλος, και το 1888-89 πρόεδρος, της συντηρητικής Λέσχης του Κέντρου. Το 1875 συνάντησε τον Καρλ φον Βόγκελσανγκ και το 1887 ήλθε σε επαφή με τον Καρλ Λούεγκερ, όπου ακολούθησε τον τελευταίο στο Χριστιανο-Σοσιαλιστικό κόμμα, όταν αυτό ιδρύθηκε το 1891. Ο Άλοϋς, ο Βόγκελσανγκ, ο Λούεγκερ και ο Φραντς-Μάρτιν Σίνντλερ συναντιόταν τακτικά στο Ξενοδοχείο Η Χρυσή Πάπια στην 1η περιοχή της Βιέννης και αναφερόταν σε αυτές τις συναντήσεις ως τα απογεύματα της Πάπιας. Αυτή η ομάδα εργασίας έγινε η αιτία για κοινωνική αναμόρφωση και οργάνωσαν τη Δεύτερη Αυστριακή Καθολική Ημέρα το 1889. Από αυτό ο Σίνντλερ ανάπτυξε τη βάση για το νεοϊδρυθέν Χριστιανικό Κοινωνικό Κόμμα. 
Αντιπροσώπευσε το κόμμα ως το 1911. Εργάστηκε για να φέρει τους Καθολικούς Συντηρητικούς και τους Χριστιανούς Σοσιαλιστές σε συνασπισμό το 1896-1907 και να κρατήσουν τους λιμπεραλιστές στην αντιπολίτευση. Όταν το 1910 ο Λούεγκερ απεβίωσε, ο Άλοϋς έγινε πρόεδρος του κόμματος.
Το 1906-18 ήταν μάρσαλ της Κάτω Αυστρίας. Το 1911 διορίστηκε στην Άνω Βουλή (Herrenhaus), αλλά σταδιακά αποσυρόταν από τη δημόσια ζωή, λόγω της όχι καλής υγείας του. Το 1918 παραιτήθηκε από όλα τα αξιώματά του. Οι εκστρατείες του για κοινωνική αναμόρφωση, θρησκευτικά σχολεία (confessionsschulen) και θρησκευτικούς νόμους ήταν στο πνεύμα του πάπα Λέοντα ΙΓ΄. Όπως ο Λόυεγκερ, εθεωρείτο αντι-Σημίτης. Απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 74 ετών και τάφηκε στο Κεντρικό Κοιμητήριο (Zentralfriedhof) της Βιέννης.
Dead Winter Dead

Τραγούδια

1. Overture (J.Oliva, O'Neill) - 1:50

2. Sarajevo (J.Oliva, O'Neill) - 2:31

3. This is the Time (1990) (J.Oliva, O'Neill) - 5:40

4. I Am (J.Oliva, O'Neill) - 4:32

5. Starlight (J.Oliva, O'Neill) - 5:38

6. Doesn't Matter Anyway (J.Oliva, O'Neill) - 3:47

7. This Isn't What We Meant (J.Oliva, O'Neill) - 4:12

8. Mozart and Madness (J.Oliva, O'Neill) - 5:01

9. Memory (J.Oliva, O'Neill) - 1:19

10. Dead Winter Dead (J.Oliva, O'Neill) - 4:18

11. One Child (J.Oliva, O'Neill) - 5:14

12. Christmas Eve (Sarajevo 12/24) (J.Oliva, O'Neill, Kinkel) - 3:24

13. Not What You See (J.Oliva, O'Neill) - 5:02
Ντένια Καμπαγιέρο

Καριέρα

Ήταν 9η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2011, και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2011.
Στην επόμενη διοργάνωση, στους Παναμερικανικοί Αγώνες 2015 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με βολή στα 69.28 μέτρα, αφήνοντας πίσω της τη μεγάλη Κροάτισσα Σάντρα Πέρκοβιτς.
Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, με βολή στα 65.34 μέτρα.
Η Καμπαγιέρο, ως ανερχόμενη παγκόσμια πρωταθλήτρια, μπορούσε μόνο να κατακτήσει την πέμπτη θέση στον τελικό, με βολή στα 64.37 μέτρα.
Οισοφαγεκτομή

Οισοφαγεκτομή ονομάζεται μία πολύπλοκη και ιδιαίτερα αιματηρή χειρουργική επέμβαση, με την οποία το σύνολο ή μέρος του οισοφάγου αφαιρείται κυρίως για θεραπευτικό σκοπό και προκειμένου να σωθεί η ζωή του ασθενή, π.χ. σε περίπτωση που αυτός έχει προσβληθεί από καρκίνο, ενώ σπανιότερα εφαρμόζεται σε ανατομικές βλάβες (π.χ. οισοφάγος Barrett, ατροφία ή αχαλασία οισοφάγου), τραύματα ή εγκαύματα. Διακρίνεται σε ολική ή μερική οισοφαγεκτομή. Στην πρώτη περίπτωση εξαιρείται ολόκληρο το όργανο, ενώ στη δεύτερη παραμένει ένα μικρό του τμήμα (κολόβωμα). Εν συνεχεία, ο αφαιρεθείς οισοφάγος αντικαθίσταται από τμήμα (μόσχευμα)  του στομάχου ή του εντέρου του πάσχοντα (αναστόμωση).
Η κυριότερη τεχνική αφαίρεσης του οισοφάγου επιτυγχάνεται με θωρακοτομή, όμως αρκετά συχνά αυτή μπορεί να αποφευχθεί  και να υπάρξουν μόνο δύο τομές, διαμέσου των οποίων γίνεται η αφαίρεση και αντικατάσταση του οργάνου. Μετά την χειρουργική επέμβαση, είναι δυνατόν να ακολουθήσει λεμφαδενικός καθαρισμός της περιοχής και πιθανώς, χημειοθεραπεία. Λόγω της δυσκολίας της επέμβασης, αρκετές φορές παρατηρούνται μετεγχειρητικές επιπλοκές, οι οποίες είναι πιθανόν να θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή του εγχειρισμένου ατόμου. Ο πρώτος ιατρός που ασχολήθηκε με τη χειρουργική του οισοφάγου ήταν ο Γερμανός καθηγητής χειρουργικής Θεόδωρος Μπίλλροτ (Christian Albert Theodor Billroth, 1829 - 1894)
Α.Π.Σ. Ελπίς Γενισέας

Ιστορία

Η «Ελπίς» Γενισέας ιδρύθηκε το 1952. Η ομάδα, την περίοδο 1982–83, κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της ΕΠΣ Ξάνθης. Την αμέσως επόμενη περίοδο 1983–84 μετείχε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα αλλά υποβιβάστηκε. Την περίοδο 1984–85 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλήτρια στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Ξάνθης. Την επόμενη περίοδο, 1985–86, μετείχε και πάλι στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα όμως υποβιβάστηκε ξανά στις τοπικές κατηγορίες.
Η ομάδα, την περίοδο 1984–85, κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της ΕΠΣ Ξάνθης. Την επόμενη περίοδο, 1990–91, έκανε την παρθενική της εμφάνιση στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, στο οποίο και παρέμεινε για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους έως και την περίοδο 1993–94, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες. Την περίοδο 1994–95 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Ξάνθης. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1995–96, αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική αλλά υποβιβάστηκε.
Την περίοδο 2006–07 η ομάδα επανεμφανίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της ΕΠΣ Ξάνθης και τις επόμενες δύο περιόδους αγωνίστηκε στη Β΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Ξάνθης. Έπειτα από την αγωνιστική απραξία για τις ακόλουθες δύο περιόδους, επέστρεψε υπό νέα διοίκηση ξανά την περίοδο 2011–12 αγωνιζόμενη στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας της ΕΠΣ Ξάνθης κατακτώντας την πρώτη θέση και την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία στην οποία και παρέμεινε έως και την περίοδο 2018-2019. Τον Μάιο του 2019 στέφθηκε πρωταθλήτρια της Β΄ Κατηγορίας της ΕΠΣ Ξάνθης κερδίζοντας και πάλι την άνοδο στην Α' κατηγορία στην οποία και θα αγωνίζεται για την αγωνιστική περίοδο 2019-2020.
Αρτηριοσκλήρυνση

Η αρτηριοσκλήρυνση ή αθηρωμάτωση είναι εκφυλιστική πάθηση των μεγάλου και μεσαίου μεγέθους αρτηριών, η οποία προσβάλλει μεγάλες αλλά και μικρές ηλικίες. Προκαλείται λόγω δημιουργίας μιας πλάκας, του λεγόμενου αθηρώματος, στο εσωτερικό τοίχωμα των αγγείων.
Το 1958, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) όρισε την αρτηριοσκλήρυνση ως: "το σύνολο των μεταβολών του ενδοθηλίου των αρτηριών, που περιλαμβάνει την τοπική συγκέντρωση λιποειδών, βλεννοπολυσακχαριτών, αίματος και προϊόντων του ινώδους ιστού και ασβεστίου, με συνύπαρξη αλλοιώσεων στο μέσο χιτώνα".

Διάγνωση

Η διάγνωση προϋποθέτει χρόνο, υπομονή και απαιτεί άριστη λήψη ιστορικού του ασθενούς. Μια σειρά από κλινικές δοκιμασίες δερματικής κυκλοφορίας, απεικονιστικές μεθόδους (υπέρηχοι, Αξονική τομογραφία, Μαγνητική τομογραφία) και κυρίως η αγγειογραφία θέτουν σήμερα τη διάγνωση της ασθένειας.

Αντιμετώπιση

Η σημερινή αντιμετώπιση της αρτηριοσκλήρυνσης περιλαμβάνει χειρουργικές τεχνικές αγγειοχειρουργικής με τοποθέτηση αρτηριακών, βιολογικών ή συνθετικών μοσχευμάτων.Στα πρώτα στάδια συνίστανται η κατανάλωση τροφών χαμηλών λιπαρών αλλά και η μέτριας έντασης αερόβια άσκηση .Ακόμα και μια αναερόβια  προπόνηση μπορεί να επιφέρει ευεργετικά αποτελέσματα αρκεί να υπάρξει μεγάλη ενεργειακή δαπάνη .

Επιπλοκές

Οι κύριες εκδηλώσεις της αρτηριοσκλήρυνσης είναι τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, το έμφραγμα του μυοκαρδίου και η περιφερική αρτηριοπάθεια. Σε ορισμένες προηγμένες χώρες, η αρτηριοσκλήρυνση κατέχει ακόμη και την πρώτη θέση στις αιτίες θανάτου, ενώ κάποιες φορές χαρακτηρίζεται και ως μάστιγα της εποχής μας.
Α.Σ. Ηρακλής Πατρών

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1930 από μέλη που αποχώρησαν από την Παναχαϊκή τους Γ. Σταματόπουλο, Π. Τρωίζο, Γ. Πολίτη, Ν. Ζησιμάτο, Π. Κοτοπούλη και άλλους. Χρώματα της ομάδος ήταν το πορτοκαλί και μαύρο, έμβλημα το τριφύλλι κι έδρα η συνοικία Βλατερό.

Τμήμα ποδοσφαίρου

Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το πρώτο που ιδρύθηκε το 1930, με αριθμό μητρώου ΕΠΟ 1311. Ανήκει στο δυναμικό της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και είναι από τα πιο παλιά σωματεία στην Πάτρα. Κατά καιρούς έχει περάσει από όλες τις κατηγορίες της ΕΠΣ Αχαΐας με διακρίσεις σε τοπικό επίπεδο. Ο Ηρακλής έχει και 15 συμμετοχές στο κύπελλο Ελλάδος πριν το 1972 που απαγορεύτηκε η συμμετοχή ερασιτεχνικών συλλόγων.
Από το 1930 που ιδρύθηκε έως το 1972 αγωνιζόταν στις Β', Γ' και Α2' τοπικές κατηγορίες. Ξεκίνησε από τη Γ' για να ανέβει το 1930-31 στην Β'. Στη Β΄κατηγορία έπαιξε μέχρι την περίοδο 1959-60 με εξαίρεση την περίοδο 1939-40 που ανέβηκε στην Α2', όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα και κέρδισε την άνοδο Η παίκτες που κατέκτησαν το πρωτάθλημα ήταν οι: Νίκος Αντύπας, Νίκος Χριστόπουλος, Αντώνης Γιαννιώτης, Νίκος Κιέκκας, Λάκης Παπαδόπουλος, Αλέκος Αντωνάτος, Δημήτρης Φωκάς, Δημήτρης Σπυρόπουλος, Βασίλης Μόσχος και Γιώργος Μουρμούτης. Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία της ομάδος που δημοσιεύτηκε στον τύπο της εποχής.
Στην Α΄κατηγορία ο Ηρακλής παρέμεινε έως το 1967 όπου διαλύθηκε μαζί με τους Α.Π.Σ. Θύελλα, Α.Π.Σ. Ολυμπιακός, Α.Ο. Αχιλλέας Πάτρας, Προοδευτική, Πατραϊκός Ο.Φ., Α.Σ. Απόλλων και ιδρύθηκε ο Α.Π.Σ. Πάτραι. Το 1968 επανιδρύεται σαν Αναγέννηση Βλατερού  και το 1975 αμέσως μετά την πτώση της χούντας ξαναπαίρνει το παλιό του όνομα με χρώματα μπλε και άσπρο και έμβλημα τον ημίθεο Ηρακλή. Το 1967 πριν την διάλυση είχε κερδίσει το πρωτάθλημα Πατρών και στον τελικό της Ένωσης έχασε την άνοδο σε εθνική κατηγορία από την Αχαϊκή.
Το 1972 ανέβηκε ξανά στην Α' , όπου παρέμεινε έως την περίοδο 1981-82. Σήμερα αγωνίζεται στην Γ' κατηγορία.
Το παιδικό τμήμα του συλλόγου έφτασε δύο φορές στον τελικό του παιδικού πρωταθλήματος χωρίς να το κατακτήσει τις χρονιές 1983 και 1988. Ο σύλλογος έχει κατακτήσει και πέντε φορές το κύπελλο ήθους της ένωσης.

Τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης

Από τα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου, το πινγκ-πονγκ έχει πανελλήνιες διακρίσεις και συμμετοχές μέχρι την Β Εθνική. Μεγάλος αθλητής του Ηρακλή με πανελλήνιες νίκες ήταν ο Ζαχαρίας Κοκμότος, 3ος στο πανελλήνιο ατομικών παίδων το 1989 και 4ος το 1990 και 4ος το 1992 στο διπλό ατομικό παίδων.

Τμήμα Χειροσφαίρισης

Το τμήμα χάντμπολ έχει συμμετοχή στην Α2 εθνική κατηγορία και διατηρούσε τμήματα εφήβων παίδων και μίνι με πολλές επιτυχίες.

Τμήμα Καλαθοσφαίρισης

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης έχει παρουσίες στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΣΚΑ-Η με τμήματα ανδρών και γυναικών.
Μίλος Βούγιανιτς

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα παιδικά τμήματα του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου, με την αντρική ομάδα του Ερυθρού Αστέρα αγωνίστηκε στο Σερβικό πρωτάθλημα την σεζόν 1998-99.
Το καλοκαίρι του 2001 πήρε μεταγραφή για την Παρτιζάν Βελιγραδίου και αγωνίστηκε εκεί για 2 σεζόν (2001-03). Το 2002 επιλέχτηκε στο νούμερο 34 του ντραφτ από τους Νιού Γιορκ Νικς. Επόμενος σταθμός της καριέρας του η Φορτιτούντο Μπολόνια, όπου αγωνίστηκε για δυο σεζόν (2003-05).
Τη σεζόν 2005-2006 αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα, από την οποία τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός τη σεζόν 2006-2007 με τον οποίο κατέκτησε τα πάντα, Ευρωλίγκα, Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας.
Το Νοέμβριο του 2007 αφού ξεκίνησε να αγωνίζεται για τη νέα χρονιά δεν κατάφερε να καθιερωθεί στο βασικό κορμό της ομάδας και έτσι μεταγράφηκε στη Ντιναμό Μόσχας για να μπορέσει να διεκδικήσει θέση βασικού.
Τον Ιούνιο του 2008 μεταγράφηκε στην Εφές Πίλσεν.

Εθνική Σερβίας

Με την Εθνική Σερβίας αναδείχτηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 2002 στην Ιντιανάπολη και έχει αγωνιστεί στο Ευρωμπάσκετ του 2003 και τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην Αθήνα.
Ανταρτικό Φλώρινας

Ονομασία

Η αρχική ονομασία του οικισμού ήταν Ζέλοβο, μετονομάστηκε όμως το 1927 σε Ανταρτικό. Η ονομασία δόθηκε προς τιμήν των πολυάριθμων κατοίκων του χωριού που συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα.

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό ιδρύθηκε γύρω στα 1800 από οικογένειες Ηπειρωτών, καθώς και Σλάβων από την περιοχή της Δίβρης (Βόρεια Μακεδονία). Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα το Ανταρτικό αποτέλεσε προπύργιο των ελληνικών δυνάμεων ένεκα της επικράτησης της πατριαρχικής παράταξης, η οποία παρά τις απώλειες που είχε υποστεί στις αρχές του 20ού αιώνα με την προσχώρηση αρκετών κατοίκων στη βουλγαρική Εξαρχία, εξακολουθούσε να έχει τον έλεγχο. Η επικράτηση της πατριαρχικής παράταξης, έκανε το Ανταρτικό στόχο των κομιτατζήδικων ένοπλων σωμάτων που ήταν εγκατεστημένα στο γειτονικό Τρίγωνο. Για την προστασία του χωριού, έδρασε κατά τα τέλη του 1904 στην ευρύτερη περιοχή το αντάρτικο σώμα των Καούδη - Κύρου. Στις 29 Νοεμβρίου του 1904, στο χωριό ξέσπασε μάχη μεταξύ μακεδονομάχων και κομιτατζήδων, η οποία διακόπηκε με την επέμβαση του οθωμανικού στρατού. Τον Νοέμβριο του 1906, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια σύγκρουσης με οθωμανικές δυνάμεις σε τοποθεσία κοντά στο Ανταρτικό, ο οπλαρχηγός Δημήτριος Νταλίπης. Την ίδια εποχή, ο οικισμός διέθετε σχολείο αρρένων με τέσσερις τάξεις και 95 μαθητές καθώς και παρθεναγωγείο με 60 μαθήτριες. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, περίπου 100 κάτοικοι του χωριού εξοπλίστηκαν από την δοσιλογική οργάνωση του Βουλγαρικού Κομιτάτου. Από την περιόδο του Εμφυλίου και έπειτα, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού εγκατέλειψε το Ανταρτικό.
Διοικητικά, ο οικισμός ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Φλώρινας. Αργότερα, υπήχθη στα όρια του καποδιστριακού δήμου Πρεσπών ενώ από το 2011 υπάγεται στον διευρυμένο ομώνυμο δήμο που προέκυψε από το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».
Από το Ανταρτικό κατάγονταν αρκετοί μακεδονομάχοι, όπως ο Παύλος Κύρου, ο γιος του Λάζαρος, ο Ναούμ Ανδρέου, ο Τραϊανός ("Τράικος") Λιαντζάκης (Οπλαρχηγός), ο Ηλίας Μήρτσιος , ο δάσκαλος Χρήστος Τραϊανός, ο Βασίλειος Μπάλκος κ.ά.

Γενικά στοιχεία

Το Ανταρτικό ανήκει στον δήμο Πρεσπών. Ο οικισμός του Ανταρτικού έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και είναι ανακηρυγμένος ως παραδοσιακός οικισμός ενώ οι κάτοικοί του ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία. Αξιοθέατα αποτελούν οι ιεροί ναοί του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Αθανασίου. Σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από το Ανταρτικό βρίσκεται η πηγή Πελιόρ.
Κνέσετ

Λειτουργία της Κνέσετ

Ως νομοθετική εξουσία της ισραηλινής κυβέρνησης, η Κνέσετ θεσπίζει νόμους, εκλέγει τον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό (αν και τον τελευταίο εθιμοτυπικά διορίζει ο Πρόεδρος), επιβλέπει το έργο της κυβέρνησης, διατηρεί την αρμοδιότητα για την καθαίρεση του προέδρου του κράτους και του ελεγκτή του κράτους από τα καθήκοντά τους, ενώ μπορεί να διαλυθεί η ίδια και να προκηρύξει νέες εκλογές. Η Κνέσετ έχει de jure κοινοβουλευτική υπεροχή και μπορεί να περάσει οποιοδήποτε νόμο με απλή πλειοψηφία.

Το κτίριο του κοινοβουλίου

Το σημερινό κτήριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Τζόζεφ Κλάρβαϊν (Joseph Klarwein) και είναι δωρεά του ευεργέτη Βαρώνου Τζέιμς Ρότσιλντ (James A. de Rothschild). Τα έργα τέχνης είναι δημιουργίες του καλλιτέχνη Μαρκ Σαγκάλ.

Επιφανείς Έλληνες της Κνέσετ

Δυο τουλάχιστον βουλευτές που είχαν την ελληνική υπηκοότητα και γεννήθηκαν στην Ελλάδα υπηρέτησαν στην Κνέσετ. Ο πρώτος ήταν ο Αβραάμ Ρεκανάτι που γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και υπήρξε μάλιστα αντιδήμαρχος της από το 1925 μέχρι το 1933. Ο δεύτερος είναι ο Μπαρούχ Ουζιέλ που και αυτός γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μεταφορά Θεσσαλονικέων λιμενεργατών στην Χάιφα.
Πέκκο

Στη φινλανδική και εσθονική μυθολογία, ο Πέ(κ)κο ή Πέλλον Πέκκo (φινλ. Pekko, Pellon Pekko) ήταν ο θεός της γεωργίας και της σοδειάς. Ιδιαίτερα συνδεόταν με το κριθάρι και τη ζυθοποιία.
Στην αρχαία διάλεκτο της φινλανδικής γλώσσας, το όνομά του σήμαινε κριθαρένιος, αυτός που κρατάει το ποτό από κριθάρι, ο έχων το χωράφι. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά στον κατάλογο των φινλανδικών θεοτήτων του Μίκαελ Αγκρίκολα το 1551 ως θεότητα της Καρελίας.
Στην περιοχή Σέτουμαα μεταξύ Εσθονίας και Ρωσίας, η λατρεία του επιβίωνε μέχρι τον 20ο αιώνα. Σήμερα, η εθνότητα αυτή των Σέτος στην Εσθονία λατρεύουν τον Πέκο ως εθνικό τους ήρωα και βασιλιά. Ανάμεσα στις παραδόσεις τους, πραγματοποιούν γιορτές προς τιμήν του πριν την Πεντηκοστή, καθώς και κατά τις αρχές Νοεμβρίου (της Υπαπαντής) και στις 24 Ιουνίου (ανήμερα του Άι Γιάννη). Οι πιστοί σκάλιζαν ειδώλια του Θεού, τα οποία συνήθως στο κεφάλι τους είχαν εσοχές για κεριά και τα φυλούσαν στις αποθήκες των σπιτιών τους.
Εθνικός ύμνος της Ονδούρας

Ο "Εθνικός Ύμνος της Ονδούρας" (στα ισπανικά Himno Nacional de Honduras) καθιερώθηκε με το υπ' αριθμ. 42 Προεδρικό Διάταγμα του 1915. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Αουγούστο Κοέγιο (Augusto Constancio Coello), ενώ τη μουσική συνέθεσε ο Κάρλος Χάρτλινγκ (Carlos Hartling). Στο σύνολό του, ο ύμνος παραθέτει την ιστορία της χώρας εν συντομία με χρονολογική σειρά. Αποτελείται από την επωδό και επτά στροφές. Ωστόσο, σε επίσημες περιστάσεις ψάλλονται μόνο η επωδός και ή έβδομη στροφή. Η επωδός ψάλλεται πριν και μετά την έβδομη στροφή και αποτελεί περιγραφή των κυριοτέρων εθνικών συμβόλων της Ονδούρας, της σημαίας και του εθνόσημου. Η όγδοη στροφή είναι ένα πατριωτικό κάλεσμα προς τους κατοίκους της χώρας για να υπερασπιστούν την άμυνα της πατρίδας τους και τη σημαία. Προτού οι κάτοικοι της Ονδούρας κλείσουν τον 6ο τους χρόνο στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, μαθαίνουν να αποστηθίζουν τον ύμνο και διδάσκονται το νόημα και των οκτώ στροφών του. Ανεπίσημα, ο ύμνος ονομάζεται μερικές φορές "Tu bandera es un lampo de cielo" (στα ισπανικά: "Η σημαία σου είναι μια λάμψη στον ουρανό") που αποτελεί τον πρώτο στίχο στην επωδό.