google/wiki40b huggingface dataset:
Κώστας Φιλίνης

Βιογραφία

Εντάχθηκε στη νεολαία ΟΚΝΕ κατά τις σπουδές του στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, πριν συμπληρώσει τα 20 του χρόνια. Έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εργάστηκε στο παράνομο ΚΚΕ. Συνελήφθη το 1955 και φυλακίστηκε ως το 1966. Εν συνεχεία εργάστηκε ως υποδιευθυντής της εφημερίδας "Αυγή" (συνεκδότης της εφημερίδας την περίοδο 1993-98) και στο κόμμα της ΕΔΑ. Το 1967, έπειτα από την εγκαθίδρυση της χούντας, οργανώθηκε ξανά στην αντίσταση, μέσα από το ΠΑΜ μαζί με το Μίκη Θεοδωράκη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συλληφθεί την ίδια χρονιά και να καταδικαστεί για δεύτερη φορά σε ισόβια κάθειρξη. Παρέμεινε έγκλειστος στη φυλακή ως το 1973.
Ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού, συνετέλεσε στη μετεξέλιξή του στην Ελληνική Αριστερά και στην ίδρυση αργότερα του Συνασπισμού. 
To 1985 έγινε ευρωβουλευτής ως επιλαχών, αντικαθιστώντας το Λεωνίδα Κύρκο του ΚΚΕ Εσωτερικού.
Επιμελήθηκε μεταφράσεις ξένων συγγραφέων, όπως ο Καρλ Μαρξ και ο Αντόνιο Γκράμσι, ενώ ο ίδιος συνέγραψε το έργο "Η θεωρία των παιγνίων και στρατηγική πολιτική".
Το 2015 κυκλοφόρησε προς τιμήν του το συλλογικό έργο: Κώστας Φιλίνης, ένας διανοούμενος της δράσης.
Λιάνα Μιχαήλ

Βιογραφία

Σε παιδική ηλικία εμφανίστηκε σε επιθεωρήσεις των θεατρικών επιχειρήσεων του πατέρα της. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Κωστή Μπαστιά καθώς και στη Φιλοσοφική Σχολή και Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συγκρότησε θιάσους και πραγματοποίησε περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, ενώ ρόλους ενσάρκωσε και στον κινηματογράφο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε στην ιδιαίτερη πατρίδα της τα Ψαρά, ενώ πέθανε σε νοσοκομείο στην Γερμανία. Με τη διαθήκη της άφησε όλοι της την περιουσία στον Δήμο Ψαρών με μοναδικό όρο να συντηρείται η εκκλησία των Αγίων Σπυρίδωνα και Ταξιάρχη που βρίσκεται πλησίον της οικίας της. Δυστυχώς ο Δήμος Ψαρών και ο Ε.Ο.Τ. γκρέμισαν την οικία της για να χτιστεί στην θέση του ξενοδοχείο στις αρχές του 1980.
Αστική Επιχείριση Βόρειας Ντάκα

Ιστορία

Η Αστική Επιχείριση Βόρειας Ντάκα ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2011. Πριν από την ίδρυση της εταιρείας, αστική περιοχή διέπεται από την πρώην Αστική Επιχείριση της Ντάκα. Η Αστική Εταιρεία της Ντάκα διαλύθηκε από το Νομοσχέδιο Τροποποίησης της Τοπικής Κυβέρνησης 2011 στις 29 Νοεμβρίου 2011, που πέρασε στο Κοινοβούλιο του Μπανγκλαντές, και έπαψε επισήμως να υφίσταται στις 1 Δεκεμβρίου 2011, ύστερα από την έγκριση του Προέδρου, ανοίγοντας τον για τις αστικές εταιρείες Βόρειας και Νότιας Ντάκα. Οι δημοτικές εκλογές είναι μη-κομματική στη φύση τους. Οι πρώτες εκλογές της Αστικής Εταιρείας Βόρειας Ντάκα διεξήχθησαν στις 28 Απριλίου 2015, η οποία είδε τη νίκη του Αννισούλ Χουκ στην πρώτη πολιτική εκστρατεία της καριέρας του, αφού επέτυχε θρυλική επιτυχία στους  επιχειρηματικούς και αναπτυξιακούς τομείς του Μπαγκλαντές.

Διοίκηση

Η Αστική Εταιρεία της Βόρειας Ντάκα αποτελείται από 36 πτέρυγες που καλύπτουν τις θάνα Μιρπούρ, Μοχαμμαντπούρ, Σερ-ε-Μπάνγκλα Ναγκάρ, Παλλάμπι, Ανταμπόρ, Καφρούλ, Ντάκα Καντόνμεντ, Τετζγκαόν, Γκουλσάν, Ραμπούρα, Μπανάνι, Χιλχέτ, Βατάρα, Τουράγκ, Μπάντα, Ουττάρα, Ουτταρχάν, Ντακσινχάν και άλλες.
Babymetal

2010–2012: Αρχές

Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 2010, ως το metal κομμάτι του γυναικείου γκρουπ Sakura Gakuin, στοχεύοντας στο να δημιουργήσει μία "μείξη μουσικής metal και ειδώλων". Κανένα από τα τρία μέλη του δεν είχε σχέση με τη metal μουσική πριν το σχηματισμό.
Σομέκ Σιακίρ Σελτσιούκ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σομέκ Σιακίρ Σελτσιούκ γεννήθηκε στη Λεύκα το 1918. Ομιλούσε, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε ιατρική και εργαζόταν ως ιατρός.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Τουρκικό Εθνικό Μέτωπο. Το 1961 αποχώρησε από το Εθνικό Τουρκικό Μέτωπο μαζί με άλλους 10 Τουρκοκύπριους βουλευτές. Συγκρότησαν την Ανεξάρτητη Τουρκική Ομάδα. Παρέμεινε στη θέση του βουλευτή έως τον Δεκέμβριο του 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Κολ Γκαλί

Κληρονομιά

Τα ποιήματά του γιορτάζονται από τους Τατάρους, Μπασκίρους και Τσουβάς.
Το Κισσάι Γιοσίφ ήταν εμπνευσμένο από τις κορανικές ιστορίες του Ιωσήφ. Το ποίημα αφιερωμένο στον αγώνα ενάντια στο κακό και για την ανθρώπινη ευτυχία. Το ποίημα έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πολιτισμό των Μουσουλμάνων Βουλγάρων του Βόλγα και αργότερα στο ταταρικό πληθυσμό. Περισσότερα από 200 χειρόγραφα έχουν βρεθεί μεταξύ των Τατάρων. Το ποίημα ετοιμάστηκε για δημοσίευση για πρώτη φορά από τον ποιητή Ουτίζ Ιμάνι τυπώθηκε το 1839 από τον Ραχματούλλα Αμιρχάνοφ. Από τότε έχει αναδημοσιευτεί 80 φορές.

Βραβείο Κολ Γκαλί

Το Διεθνές Βραβείο Κολ Γκαλί πήρε το όνομά του από τον Κολ Γκαλί. Βραβεύεται για την αναγνώριση της αριστείας στη λογοτεχνία και την ποίηση. Το βραβείο καθιερώθηκε το 1992.
Μισαλλοδοξία (ταινία)

Υπόθεση

Ένα ταξίδι σε σημαντικά γεγονότα της ιστορίας της ανθρωπότητας, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους από την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης και από το φαινόμενο της Μισαλλοδοξίας. Ο πρώτος σταθμός είναι η Βαβυλώνα του 539 π.Χ. και η κατάληψή της από τους Πέρσες. Ο δεύτερος σταθμός είναι η Ιερουσαλήμ και η περίοδος της διδασκαλίας του Ιησού (από το θαύμα του γάμου στην Κανά μέχρι και τη Σταύρωση). Ο τρίτος σταθμός μας μεταφέρει στη Γαλλία του 1572 και στα γεγονότα που προηγήθηκαν της Νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου, ενώ ο τέταρτος σταθμός μας μεταφέρει στη σύγχρονη ιστορία, όπου ένας νέος συμμετέχει σε απεργία και βρίσκεται άνεργος. Σύντομα ο νέος θα πάρει τον κακό δρόμο και θα κατηγορηθεί για ένα έγκλημα που δε διέπραξε ποτέ. Οι σκηνές ανάμεσα στις διαφορετικές αυτές ιστορίες εναλλάσσονται και συνδέονται από τη μορφή της μητρότητας (που ερμηνεύει η Λίλιαν Γκις) που λικνίζει την κούνια στην οποία κείτεται το βρέφος της ανθρωπότητας, μήνυμα αισιοδοξίας για ένα καλύτερο μέλλον.

Πληροφορίες παραγωγής

Η ταινία είχε ως αρχικό τίτλο Η Μητέρα κι ο Νόμος (The Mother and the Law) και επρόκειτο να έχει ως θέμα της μόνο την τελευταία ιστορία, που μεταφέρει το θεατή στις Η.Π.Α. του 1910 κι επρόκειτο να προβληθεί πριν την ταινία Η Γέννηση ενός Έθνους. Η πρώιμη πρόβολή της Γέννησης ενός Έθνους και οι αντιδράσεις που έλαβε έκανε τον Γκρίφιθ, να προσθέσει και τις άλλες τρεις ιστορίες με κοινό τους θέμα την προκατάληψη. Το αποτέλεσμα ήταν μια επική υπερπαραγωγή με εναλλαγές χρωμάτων και γεγονότων, στην οποία συμμετείχαν 3.000 κομπάρσοι. Ο προϋπολογισμός της ταινίας είναι άγνωστος, αλλά η ταινία με εισπράξεις κοντά στα 2.000.000 δολάρια θεωρήθηκε αποτυχημένη και η εταιρία παραγωγής Triangle Film Corporation βγήκε σε πλειστηριασμό στη συνέχεια. 
Παρά την εμπορική αποτυχία της ταινίας, οι κριτικοί της εποχής την εκθείασαν, χαρακτηριζοντάς την ένα από τα αριστουργήματα της τέχνης και τη μοναδική ταινία που αξίζει μια θέση δίπλα σε αριστουργήματα όπως την 5η Συμφωνία του Μπετόβεν και τα αριστουργήματα του Μιχαήλ Άγγελου. Η ταινία προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού το 1982 στο φεστιβάλ των Καννών, λαμβάνοντας τη θέρμη του κοινού, ενώ το Ινστιτούτο Αμερικανικού Κινηματογράφου την κατέταξε στην 49η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Άλλες εκδοχές

Η μεγαλύτερη έκδοση της ταινίας που σώζεται μέχρι και σήμερα είναι εκείνη των 197 λεπτών, αν και υπάρχουν μαρτυρίες ότι στο επεισόδιο της Πτώσης της Βαβυλώνας υπήρχαν σκηνές γυμνού, οι οποίες δεν διασώζονται. 
Η πιο πρόσφατη εκδοχή της ταινίας ήταν εκείνη των 177 λεπτών που προβλήθηκε στο φεστιβάλ της Βενετίας στις 29 Αυγούστου του 2007. Η συγκεκριμένη έκδοσή έχει την καλύτερη ποιότητα εικόνας λόγω της ψηφιακής επεξεργασίας που υπέστη.
Εκτέλεση στο Μονοδένδρι Λακωνίας

Η  Εκτέλεση στο Μονοδένδρι Λακωνίας  αναφέρεται στην εκτέλεση 118 Ελλήνων στις 26 Νοέμβρη του 1943, από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής.

Τα γεγονότα

Στις 23 Νοεμβρίου 1943 οι αντάρτες του ΕΛΑΣ επιτέθηκαν σε αυτοκίνητο στον επαρχιακό δρόμο της Κορίνθου-Πατρών, με αποτέλεσμα 4 νεκρούς Γερμανούς και 22 τραυματίες. Μεταξύ τους ένας νεκρός κατώτερος αξιωματικός, και ένας τραυματίας Ευγενής ανθυπολοχαγός. Στις 25 Νοεμβρίου 1943 οι αντάρτες κτύπησαν φάλαγγα γερμανικών αυτοκινήτων στην τοποθεσία Μονοδένδρι στον δρόμο Τρίπολη-Σπάρτη και σκότωσαν 4 Γερμανούς με 9 να κηρυχτούν αγνοούμενοι. Ως αντίποινα για τη δράση των ανταρτών, στις 26 Νοέμβρη οι Γερμανοί μετέφεραν στην τοποθεσία Χάνι Μονοδενδρίου 100 κρατούμενους συνδεδεμένους άμεσα ή έμμεσα το ΕΑΜ, μεταξύ τους έμποροι, δικηγόροι, γιατροί, δημόσιοι υπάλληλοι, επιστήμονες, καθώς και 18 αγρότες που συνελήφθησαν στη περιοχής της επίθεσης των ανταρτών. Οι συλλήψεις είχαν γίνει στην Σπάρτη στις 22-23 Οκτώβρη με βάση πληροφορίες Ελλήνων ταγματασφαλιτών που έλεγχε ο Λεωνίδας Βρεττάκος, ενώ οι εντολές για αντίποινα δόθηκαν από τον διοικητή της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών Καρλ φον Λε Σουίρ. 
Στην εκτέλεση ο δικηγόρος και πολιτευτής του φιλελεύθερου χώρου και μέλος του ΕΑΜ Γιώργος Γιατράκος, απηύθυνε λόγο στους μελλοθάνατους και ο σπουδαγμένος στην Γερμανία γιατρός Χρίστος Καρβούνης (μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του Λακωνίας του ΕΑΜ, είχε ήδη φυλακιστεί για περίθαλψη Βρετανού), ο οποίος αφού απαίτησε την απελευθέρωση των ανηλίκων, δεν αποδέχθηκε χάρη των Γερμανών, εφόσον εκείνη αφορούσε μόνο το πρόσωπό του. Από την εκτέλεση επέζησε ένα άτομο, ο Μιχάλης Τζιγκάκος, ο μικρότερος σε ηλικία.
Η μνήμη των εκτελεσθέντων τιμάται κάθε χρόνο με εκδηλώσεις. Στο σημείο της εκτέλεσης, επί της παλαιάς εθνικής οδού Τρίπολης-Σπάρτης, έχει ανεγερθεί μνημείο με τα ονόματα των πεσόντων ενώ απέναντι από τον Ιερό Ναό του Οσίου Νίκωνος στο κέντρο της Σπάρτης έχει τοποθετηθεί μνημειακό γλυπτό. Η κατασκευή του μνημείου στο σημείο της εκτέλεσης αντιμετώπισε πολλά εμπόδια και μετά την κατασκευή του χρειάστηκε νυχτερινή φύλαξη για να αποφευχθούν οι δολιοφθορές. Τέλος, ένας από τους κεντρικούς δρόμους της Σπάρτης, που συνδέει την κεντρική λεωφόρο Κωνσταντίνου Παλαιολόγου με την έξοδο προς Τρίπολη και προς Μονοδένδρι, μετονομάστηκε προς από οδός Τριπόλεως σε οδό "Των 118", όπως επικράτησε να λέγεται από τους κατοίκους αμέσως μετά την εκτέλεση.

Δεύτερη εκτέλεση στο Μονοδένδρι

Τέσσερις μήνες μετά την εκτέλεση στις 13 Μαρτίου 1944, στη θέση Κοκκινόλουτσα, μερικά χιλιόμετρα από το Μονοδένδρι οι αντάρτες του ΕΛΑΣ επιτέθηκαν γερμανική φάλαγγα γερμανικών αυτοκινήτων και σκότωσαν 17 Γερμανούς στρατιώτες. Σε αντίποινα οι Γερμανοί φέρεται να εκτέλεσαν στο Μονοδένδρι άλλους 45 Έλληνες. Στην Κοκκινόλουτσα ανεγέρθη μνημείο για τους εκτελεσθέντες από τις Κροκεές, το οποίο φιλοτέχνησε ο ζωγράφος Μιχάλης Αγρανιώτης. 
Στην περιοχή σημειώθηκαν και άλλες εκτελέσεις την περίοδο της Κατοχής: 32 ατόμων στο Αλεποχώρι, 25 στην Ανάληψη Σπάρτης, 55 στην Τρύπη, 50 στον Πασαβά Γυθείου, 10 στην Μονεμβασιά. Επίσης υπήρξαν εκτελέσεις άλλων εκατοντάδων που εκτελέστηκαν μεμονωμένα στα διάφορα χωριά.
Αλίαρτος

Αρχαία πόλη

Δυτικά της σημερινής κωμόπολης, σε χαμηλό λόφο σε πολύ μικρή απόσταση από αυτή, βρισκόταν η ομώνυμη αρχαία βοιωτική πόλη. Η πόλη ιδρύθηκε σύμφωνα με την μυθολογία από τον Αλίαρτο, απόγονο του Σίσυφου. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας η πόλη καταστράφηκε από τους Πέρσες - και συγκεκριμένα από τον Ξέρξη - κατά το πέρασμά τους από την Βοιωτία. Έξω από τα τείχη της δόθηκε (395 π.Χ.) μεγάλη μάχη του Κορινθιακού πολέμου. Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς από το Ρωμαίο πραίτορα Λουκρήτιο, το 71 π.Χ., επειδή είχε πάρει το μέρος του τελευταίου Μακεδόνα βασιλιά Περσέα, στον πόλεμό του εναντίον της Ρώμης. Από το τείχος της αρχαίας ακρόπολης, διατηρούνται τμήματα της λίθινης ισοδομικής θεμελίωσης.

Νεότερα χρόνια

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, στην θέση της σημερινής Αλιάρτου υπήρχαν οι μικροί αγροτικοί οικισμοί Μούλκι και Κριμπάς. Το όνομα Αλίαρτος χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τον δήμο που συστάθηκε στην περιοχή το 1835. Το όνομα Αλίαρτος αποδόθηκε για πρώτη φορά σε οικισμό το 1919, όταν ο οικισμός Κριμπάς μετονομάστηκε σε Αλίαρτο. Το 1951 όμως ο οικισμός καταργήθηκε και δύο χρόνια μετά, το 1953, μετονομάστηκε σε Αλίαρτο ο οικισμός Μούλκι. Οι ονομασίες Μούλκι και Κριμπάς διασώζονται σήμερα ως ονομασίες συνοικισμών της πόλης.
Η περιοχή άρχισε να αναπτύσσεται μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν  η αγγλική εταιρεία για την αποξήρανσης της Κωπαΐδας Lake Copais Co Lmd, κατασκεύασε στην Αλίαρτο σημαντικές κτιριακές εγκαταστάσεις. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν βιομηχανικές εγκαταστάσεις, κατοικίες, μύλοι, στάβλοι, γραφεία, και αποθήκες. Η αποξήρανση της Κωπαΐδας, που ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της καλλιεργήσιμης γης και επιπλέον την εξάλειψη της ελονοσίας που ταλαιπωρούσε ιδιαίτερα την περιοχή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι κάτοικοι των γειτονικών ορεινότερων χωριών να αρχίσουν να μετακινούνται προς την Αλίαρτο, με αποτέλεσμα την μεγάλη αύξηση του πληθυσμού της Αλιάρτου, που άρχισε να αποκτάει σταδιακά όψη κωμόπολης.

Οδικές μεταφορές

Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται από την πόλη συνδέοντάς την με τη Θήβα, τη Λειβαδιά και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Σιδηροδρομικές μεταφορές

Οι περιφερειακές σιδηροδρομικές γραμμές Αθήνας - Καλαμπάκας και Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετούν την κωμόπολη με τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό.
Ιωάννης Δόμπολης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1769 στην Αγία Πετρούπολη ή στην Νίζνα αλλά καταγόταν από την Ήπειρο και ήταν γιος του του δερματέμπορου Τριαν. Δομπόλλη που είχε μεταναστεύσει στη Ρωσία.
Το 1818 έγινε ταμίας της Φιλομούσου Εταιρίας που είχε ιδρυθεί στη Βιέννη από τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Μητροπολίτη Ιγνάτιο και τον Άνθιμο Γαζή. Με τον Καποδίστρια ο Ιωάννης Δόμπολης γνωρίστηκε την επόμενη χρονιά στην Ρωσία, συνδέθηκε μαζί του με στενή φιλία και οι δυο τους έκαναν σχέδια για την διάδοση των γραμμάτων στην Ελλάδα.
Το 1828 ο Δόμπολης ήρθε στην Ελλάδα με τη συνοδεία του Καποδίστρια και διορίστηκε ταμίας της Ελλάδας, θέση που διατήρησε χωρίς μισθό, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, μέχρι τις 18 Νοεμβρίου του 1829 οπότε παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Επέστρεψε στην Πετρούπολη όπου τιμήθηκε με τίτλο ευγενείας.
Στις 4 Φεβρουαρίου 1849 συνέταξε στην Πετρούπολη τη διαθήκη του με την οποία άφησε στο ελληνικό δημόσιο ολόκληρη την περιουσία του με τον όρο ότι το ποσό που θα σχηματιζόταν (στην αυτοκρατορική τράπεζα της Ρωσίας) μαζί με τους τόκους μέχρι το 1906 θα χρησιμοποιούνταν για την ίδρυση και λειτουργία πανεπιστημίου στα Γιάννενα ή στην Αθήνα, που θα ονομαζόταν Καποδιστριακό. Στη διαθήκη του επίσης ανέφερε ότι το πανεπιστήμιο αυτό θα έπρεπε να είχε εκτός των άλλων επιστημονικών οργάνων και εργαστηρίων, και ιδιαίτερο παρεκκλήσιο για να εκκλησιάζονται σε αυτό οι διδάσκαλοι και οι φοιτητές.
Το 1911 η ρωσική κυβέρνηση έδωσε στην ελληνική το ποσό 7.700.000 δρχ. Τα ποσά που δεν παραδόθηκαν από τη ρωσική κυβέρνηση μέχρι το 1918 εξανεμίστηκαν λόγω του πληθωρισμού του ρωσικού νομίσματος.
Μαργαρίτα της Αυστρίας, βασίλισσα της Βοημίας

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας και της Θεοδώρας Αγγελίνας, μάλλον κόρης του Ιωάννη (γιου της Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης του Αλεξίου Α΄).
Ευγένιος Ιωάννης του Σουασόν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Θωμά-Εμμανουήλ κόμη του Σουασόν και της Μαρίας-Θηρεσίας του Λιχτενστάιν.
Το 1729 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Μαζί με τη μητέρα του ήταν και δούκας του Τραπώ (νυν Οπάβα στην Τσεχία). Το 1731 έγινε στην Αυστρία ιππότης στο Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος, όπως ήταν και ο πατέρας του. Νυμφεύτηκε δι' αντιπροσώπου τη Μαρία-Τερέζα δούκισσα της Μάσα (στην Τοσκάνη), αλλά ο Ευγένιος-Ιωάννης απεβίωσε 13 ημέρες αργότερα στο Μανχάιμ της Βάδης. Επειδή ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε, κηρύχθηκε άκυρος και η νύφη παντρεύτηκε έπειτα τον Έρκολε Γ΄ δούκα της Μόντενα.
Ήταν ο τελευταίος κόμης του Σουασόν, πόλης της ΒΑ Γαλλίας και όταν απεβίωσε ο τίτλος επέστρεψε στο γαλλικό Στέμμα. Το 1772 απεβίωσε και η μητέρα του και το δουκάτο του Τραπώ κληροδοτήθηκε στον Φραγκίσκο-Ιωσήφ Α΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.

Οικογένεια

Το 1734 στην πόλη Μάσα νυμφεύτηκε δι' αντιπροσώπου (by proxy) τη Μαρία Θηρεσία Τσύμπο-Μαλασπίνα, δούκισσα της Μάσσα και πριγκίπισσα της Καρράρα, αλλά ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε και ακυρώθηκε.
172 Βαυκίς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βαυκίδος εκτιμάται σε 62,43 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,138. Η Βαυκίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 27 ώρες και 25 λεπτά.
Σομπιέσλαφ Β΄ της Βοημίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σομπιέσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας και της Αδελαΐδας των Αρπάντ, κόρης τού Άλμος πρίγκιπα της Ουγγαρίας. 
Το 1172 παραιτήθηκε ο εξάδελφός του Βλαδίσλαος Β΄ της Βοημίας και τον διαδέχθηκε ο γιος εκείνου Φρειδερίκος της Βοημίας. Το 1173 ο Φρειδερίκος Α΄ των Χοενστάουφεν βασιλιάς της Γερμανίας συγκάλεσε Συνέλευση (λατιν. Dieta) στο Χέρμσντορφφ, όπου εκθρόνισε τον Φρειδερίκο και τοποθέτησε τον Όλντριχ, νεότερο γιο τού Σομπιέσλαφ Α΄. Ο Όλντριχ αμέσως παραιτήθηκε υπέρ τού μεγαλύτερου αδελφού του Σομπιέσλαφ Β΄, ο οποίος ήταν φυλακισμένος από το 1161.
Ο νέος δούκας της Βοημίας χορήγησε καταστατικό χάρτη στην πόλη της Πράγας. Ήλθε σε διαμάχη με τον Ερρίκο Β΄ των Μπάμπενμπερκ δούκα της Αυστρίας το 1175. Το επόμενο έτος στρατός υπό την ηγεσία τού Κορράδου, γιού τού Κορράδου Β΄ πρίγκιπα τού Ζνόιμο (εξαδέλφου τού Σομπιέσλαφ Β΄) λεηλάτησε την περιοχή βόρεια τού Δούναβη. Επιτέθηκε σε ναούς και μονές με αποτέλεσμα ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄ να τον αφορίσει. Ο Φρειδερίκος Α΄ παρενέβη το 1177 και αναγνώρισε τον Φρειδερίκο ως δούκα. Ο Σομπιέλσαφ Β΄ απομακρύνθηκε και απεβίωσε "σε ξένη χώρα" το 1180, άτεκνος.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Πιαστ, κόρη τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας· δεν επέκτησαν απογόνους.
Portable Document Format

Το Portable Document Format (φορμά φορητού εγγράφου) (PDF) είναι φορμά αρχείου που χρησιμοποιείται για την απεικόνιση εγγράφων ανεξαρτήτως λογισμικού, hardware και λειτουργικού συστήματος. Κάθε PDF αρχείο περιλαμβάνει πλήρη περιγραφή ενός καθορισμένου εγγράφου, στην οποία περιλαμβάνεται το κείμενο, οι γραμματοσειρές, τα γραφικά και άλλες απαιτούμενες πληροφορίες.  Το 1991, ο συνιδρυτής της Adobe Systems Τζον Γουόρνοκ (John Warnock) περιέγραψε ένα σύστημα που αποκαλούσε "Camelot" (Κάμελοτ) και εξελίχθηκε στo PDF.
Ενώ η Adobe Systems διέθεσε τις προδιαγραφές του PDF ελεύθερα το 1993, ουσιαστικά το φορμά PDF παρέμεινε ιδιοκτησιακό, ελεγχόμενο από την Adobe, έως ότου απελευθερώθηκε επίσημα ως ανοικτό πρότυπο στις 1 Ιουλίου, 2008, και δημοσιεύτηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης ως ISO 32000-1:2008 Το 2008, η Adobe δημοσίευσε μία Άδεια Δημόσιας Ευρεσιτεχνίας (Public Patent License) στο ISO 32000-1 παρέχοντας ελεύθερες δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίες που κατείχε η Adobe, έτσι ώστε να είναι δυνατή η δημιουργία, πώληση και διανομή εφαρμογών PDF Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα τεχνολογίες που  χρησιμοποιούνται σε αρχεία PDF τα οποία καθορίζονται και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από την Adobe παραμένοντας σε ιδιοκτησιακό καθεστώς (π.χ. Adobe XML Forms Architecture, Adobe JavaScript).

Ιστορία

Το φορμά PDF αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας 1990 ως τρόπος διανομής εγγράφων, που περιλάμβανε κείμενο, φορμάρισμα και εικόνες, για χρήστες υπολογιστών που εργάζονταν σε διαφορετικές πλατφόρμες και δεν είχαν πρόβαση σε αμοιβαία συμβατό λογισμικό εφαρμογής. Το φορμά αναπτύχθηκε ανάμεσα σε άλλα ανταγωνιστικά φορμά όπως το DjVu (αναπτύσσεται ακόμα), το Envoy, το Common Ground Digital Paper, το Farallon Replica ακόμη και το PostScript φορμά της Adobe (.ps). Εκείνα τα πρώιμα χρόνια, πριν την ανάδυση του World Wide Web και των εγγράφων HTML, το PDF έγινε δημοφιλές για Ροή εργασιών ηλεκτρονικής έκδοσης .
Η υιοθέτηση του φορμά PDF υπήρξε αργή αρχικά. Το Adobe Acrobat, η σουΐτα της Adobe για ανάγνωση και δημιουργία αρχείων PDF δεν ήταν ελεύθερα διαθέσιμο. Οι πρώτες εκδόσεις PDF δεν είχαν υποστήριξη για υπερσυνδέσμους, μειώνοντας τη χρησιμότητα του φορμά στο Διαδίκτυο. Άλλο αρνητικό στοιχείο ήταν το γεγονός ότι το μεγαλύτερο συγκριτικά μέγεθος των PDF αρχείων απαιτούσε μεγαλύτερους χρόνους ανάκτησης στα βραδύτερα μόντεμ εκείνης της εποχής. Επίσης, χρόνο απαιτούσε η απόδοση αρχείων PDF στους συγκριτικά αργούς επεξεργαστές της δεκαετίας 1990.
Από την έκδοση 2.0 και ύστερα, η Adobe διένειμε το δικό της λογισμικό ανάγνωσης αυτού του τύπου αρχείων, γνωστό ως  Acrobat Reader , το οποίο διέθεσε δωρεάν, και συνέχισε να υποστηρίζει το αρχικό φορμά PDF, το οποίο βαθμιαία αποτέλεσε και το εκ των πραγμάτων πρότυπο για τα προς εκτύπωση έγγραφα στο Διαδίκτυο.
Βράχμι

Με την ονομασία βράχμι, σανσκριτικά μπράχμι, φέρεται το πρόγονο σύστημα γραφής όλων των ινδικών γραφών εκτός της γραφής χαρόστι.
Η Βράχμι γραφή θεωρείται να προέρχεται από την αραμαϊκή γραφή που άρχισε να εμφανίζεται περί τον 8ο - 7ο αιώνα π.Χ. κυρίως στην Ινδία από έμπορους που μετακινούνταν στη περιοχή. Η γραφή αυτή δεν είναι καθαρά αλφαβητική. Κάθε σύμφωνο συνεκφέρεται με α, εκτός στην αρχή της λέξης όπου τα φωνήεντα έχουν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό.
Η Βράχμι γραφή στα περισσότερα κείμενα φέρεται από αριστερά προς τα δεξιά, αν και έχει βρεθεί αρχαίο νόμισμα με τέτοια γραφή από δεξιά προς τ΄ αριστερά. Κατά τους ειδικούς ερευνητές και μελετητές αρχαίων γραφών από τη βράχμι γραφή προέρχονται οι γραφές ντεβαναγκάρι που αναπτύχθηκε κυρίως στη Βεγγάλη και γκουτζαράτι καλούμενη η τελευταία και δραβιδιανή ή δραβιδική γραφή.
Ντέγιαν Μποντιρόγκα

Καριέρα

Μετά από μια επιτυχημένη καριέρα στη Γιουγκοσλαβία (Proleter Zrenjanin, KK Zadar) την Ιταλία (Stefanel Trieste, Olimpia Milano) και την Ισπανία (Ρεάλ Μαδρίτης) μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ευρώπης (Ευρωλίγκα 2000, 2002) και 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1999, 2000, 2001). Έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς αθλητές του Παναθηναϊκού για τον μαχητικό και έξυπνο τρόπο παιχνιδιού του και ο ίδιος παραδέχεται ότι ο Παναθηναϊκός είναι η αγαπημένη του ομάδα. Μετά τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα και στη Βίρτους Ρόμα όπου και έκλεισε την πλούσια καριέρα του. Ύστερα διατέλεσε και τζέναραλ μάνατζερ της ιταλικής ομάδας από το 2007 έως το 2009. Έχει πει ότι θα είναι πάντα πιστός στον Παναθηναϊκό και κάποια μέρα θα επιστρέψει. Μάλιστα στις 23 Σεπτεμβρίου 2015, τιμήθηκε από την ομάδα του Παναθηναϊκού ως μέλος της καλύτερης πεντάδας όλων των εποχών στο τμήμα μαζί με τους: Δημήτρη Διαμαντίδη, Φραγκίσκο Αλβέρτη, Αντώνη Φώτση και Στόγιαν Βράνκοβιτς.
Στράτος Δαναμπάσης

Καριέρα

Ο Δανάμπασης ξεκίνησε την καριέρα του από την ΑΕ Κιλκίς και μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1957. Αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1957-58, το Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1957, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Τον Μάρτιο του 1963, επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους με σκοπό να βοηθήσει τον Άρη στην προσπάθεια να παραμείνει στην Α' Εθνική εκείνη την χρονιά. Αγωνίστηκε σε εννέα ματς, προκαλώντας και διαμάχη μεταξύ των παικτών στον σημαντικό αγώνα εναντίον του Εθνικού, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 2-1. Στο 89ο λεπτό του αγώνα, ο Δανάμπασης είχε δοκάρι και ο συμπαίκτης του, Γιάννης Κούζας, ανέκτησε την μπάλα και πέτυχε το νικητήριο τέρμα.
Την σεζόν 1963-64, αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός σε 25 αγώνες, διακρινόμενος για τα αθλητικά του προσόντα και το πολύ δυνατό παιχνίδι του. Έπαιξε για τελευταία φορά στις 7 Μαρτίου 1965, στην ήττα του Άρη από τον Παναθηναϊκό στην Αθήνα.
Απεβίωσε το 2005.