google/wiki40b huggingface dataset:
Τριολέτο

Τριολέτο ή τριολέ λέγεται ένα ολιγόστιχο στιχουργικό είδος που καλλιεργήθηκε κυρίως στη Γαλλία. Την ονομασία του την πήρε, επειδή μόνο τρεις στίχοι δεν επαναλαμβάνονται.

Ιστορία

Η αρχή του ανάγεται στο 13ο αιώνα, ενώ ως όρος πρωτοεμφανίζεται στη γαλλική γλώσσα το 1486.
Το είδος αυτό άνθησε κυρίως το 19ο αιώνα με τους μεγάλους ποιητές Daudet και Banville, οι οποίοι συνέθεσαν αριστουργηματικά τριολέτα με ποικίλα θέματα, όπως ερωτικά, χιουμοριστικά και σατιρικά.

Μορφή

Το τριολέτο αποτελείται από οχτώ στίχους, απ' τους οποίους ο πρώτος επαναλαμβάνεται και ως τέταρτος και έβδομος, ενώ ο δεύτερος και ως όγδοος. Έχει μόνο δύο ομοιοκαταληξίες και εμφανίζει δύο τύπους.
Στον πρώτο τύπο ομοιοκαταληκτεί ο πρώτος στίχος με τον τέταρτο, τον πέμπτο και τον έβδομο, ενώ ο δεύτερος με τον τρίτο, τον έκτο και τον όγδοο ως ακολούθως:
α β β α α β α β.
Στο δεύτερο τύπο ομοιοκαταληκτεί ο πρώτος στίχος με τον τρίτο, τον τέταρτο, τον πέμπτο και τον έβδομο, ενώ ο δεύτερος με τον έκτο και τον όγδοο ως ακολούθως:
α β α α α β α β.

Νεοελληνική λογοτεχνία

Στη νεοελληνική λογοτεχνία δεν καλλιεργήθηκε σε βάθος το εν λόγω ποιητικό είδος, παρά μόνο από λίγους ποιητές του 19ου και του 20ου αιώνα, όπως ο Άγγελος Δόξας, ο Γιάννης Σαραλής, ο Μάρκος Τσιριμώκος, η Μελισσάνθη.
Ακολουθεί το τριολέτο του Άγγελου Δόξα, το οποίο είναι βασισμένο στον πρώτο τύπο.
Στίχε με ρόδα κι Ήλιο ζυμωμένε,

Στίχε αναγεννημένε αριστοκράτη,

Σε θρόνο ανέβα απάνω από τα κράτη,

Στίχε με ρόδα κι Ήλιο ζυμωμένε.

Δικιά σου η βασιλεία, στα ύψη μένε

που η αρμονία σε κράζει κοσμοκράτη

Στίχε με ρόδα κι Ήλιο ζυμωμένε

Στίχε αναγεννημένε αριστοκράτη.
Ακολουθεί το τριολέτο του Μάρκου Τσιριμώκου, το οποίο είναι βασισμένο στο δεύτερο τύπο.
Τραγούδι κ' η ζωή θα σβήση,

Σαν πω στον κρυφό πόθο σου σβήσε,

Βουβή κ' η κελαδούσα βρύση,

Τραγούδι κ' η ζωή θα σβήση,

Κι ο μαύρος πόνος θ' αναβρύση,

Απ' το βυθό μαύρης αβύσου.

Τραγούδι κ' η ζωή θα σβήση

Σαν πω στον κρυφό πόθο σου σβήσε.
Βαρύτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Είναι το πιο κοινό ορυκτό του βαρίου και από τα πλέον κοινά ορυκτά γενικότερα που συχνά συγχέεται με τον σελεστίνη (SrSO₄), ο οποίος έχει ίδια κρυσταλλική συμμετρία και παρόμοιο τύπο κρυστάλλων. Η μακροσκοπική διάκριση των δύο ορυκτών είναι πρακτικά αδύνατη και επιτυγχάνεται μόνο με την βοήθεια φλόγας λύχνου Bunsen: Ρίπτοντας στην φλόγα κονιοποιημένο δείγμα, η φλόγα χρωματίζεται πράσινη, αν πρόκειται για βαρύτη, ή κόκκινη, αν πρόκειται για σελεστίνη.
Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες χαμηλών θερμοκρασιών, σε υπολειμματικές αποθέσεις προερχόμενες από αποσαθρωμένους βαρυτικούς ασβεστολίθους, σε αποθέσεις θερμών πηγών και, ως συμπληρωματικό ορυκτό βασικών εκρηξιγενών πετρωμάτων μέσα σε κοιλότητες και ιδιαίτερα σε υδροθερμικές φλέβες που περιέχουν μεταλλεύματα μολύβδου και άργυρου. Επίσης εντοπίζεται ως πρωτεύον συστατικό μαζών γύρω από υποθαλάσσια ηφαίστεια, μαζί με άλλα θειικά ορυκτά.
Σχετίζεται με απατίτη, ασβεστίτη, ροδοχρωσίτη, γύψο, αντιμονίτη, γαληνίτη και σφαλερίτη, ενώ συχνά περιέχει άργυρο, αντιμόνιο, κοβάλτιο, μαγγάνιο, μόλυβδο και χαλκό.
Είναι ευρύτατα διαδεδομένο ορυκτό ιδιαίτερα άφθονο στην Καστίλλη και Λεόν και την Ανδαλουσία καθώς επίσης και στη Βεστφαλία. Σημαντικές αποθέσεις του απαντούν στην Ελλάδα (νήσοι Μύκονος, Μήλος, Κίμωλος, Τυρός) όπου είναι αργυρομιγής και ονομάζεται "βαρυτίνη". Μεγάλοι κρύσταλλοί του ευρίσκονται, επίσης, στην Γερμανία, στην Ρουμανία, την Αγγλία, την Τσεχία, τη Νότια Αφρική, τον Καναδά και σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ κυρίως στην Καλιφόρνια.

Χρήσεις

Βιομηχανικά ο βαρύτης σε κονιορτοποιημένη μορφή χρησιμοποιείται σε πολτούς εκπλύσεως γεωτρήσεων πετρελαίου, ή αερίων, αυξάνοντας το ειδικό βάρος, στη παρασκευή ενώσεων στην υφασματοβιομηχανία, τη χαρτοβιομηχανία, την υαλουργία στη βιομηχανία ελαστικών καθώς και ως αδρανές υλικό στην παραγωγή χρωμάτων.
Λεωνίδας Ροζάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Σπάρτης το 1895 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών.  Διορίστηκε Πρωτοδίκης το 1925 και αργότερα έγινε αρεοπαγίτης.
Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Κόλλια ο Ροζάκης διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης στις 22 Απριλίου 1967. Παρέμεινε υπουργός ως την 1η Νοεμβρίου 1967.

Κηδεύτηκε στις 25 Νοεμβρίου 1981.
Τόμας Πέρσι, 1ος βαρόνος του Έγκρεμοντ

Συγκρούσεις

Η νεότητα του ήταν ειρηνική, σε ηλικία 25 ετών προσέλαβε μισθοφόρους του Τζον Κεμπ, αρχιεπισκόπου της Υόρκης (1380 - 1454) χωρίς την έγκριση του πατέρα του και του μεγαλύτερου αδελφού του λόρδου του Πόινινγκς που ξεκίνησαν την προπαγάνδα εναντίον του Κεμπ. Μετά τις συγκρούσεις του με τους άντρες του Μπέβερλι φυλακίστηκε στο κάστρο της Γιορκ και έγινε πρόταση στον αρχιεπίσκοπο να χειριστεί την κομητεία με δικούς του ενοίκους. Η υποστήριξη του βασιλιά στον αρχιεπίσκοπο ήταν σαφής, παρά την μεγάλη ισχύ των Πέρσι ο αρχιεπίσκοπος μπορούσε να τους πολεμήσει μόνος του χωρίς να καλέσει τον βασιλιά σαν διαιτητή.
Οι συγκρούσεις στα βόρεια δεν περιορίστηκαν μονάχα τοπικά, οι πόλεμοι των Άγγλων με την Σκωτία ήταν συνηθισμένο φαινόμενο τον Μεσαίωνα και τα τέλη του 15ου αιώνα δεν αποτελούσαν εξαίρεση. Ο Έγκρεμοντ συμμετείχε σε εκστρατεία εναντίον της Σκωτίας τον Οκτώβριο του 1448 μαζί με τον πατέρα του και τον αδελφό του λόρδο του Πόινινγκς με 60.000 άνδρες στην μάχη του Σάρκ, ο αδελφός του συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Σκωτσέζους αλλά αργότερα ελευθερώθηκε με λύτρα.

Έσοδα

Η αγορά του Κόκερμαουθ στο Κάμπερλαντ που βρισκόταν στην κατοχή του Τόμας ήταν άλλο ένα παραδοσιακό φέουδο των Πέρσι όπως το Έγκρεμοντ, το κέρδισε λόγω της ισχυρής επίδρασης του πατέρα του στην βασιλική αυλή σαν συμβούλου και λόγω των σχέσεων του με τον καρδινάλιο Ερρίκος Μπωφόρ. Τα ετήσια έσοδα του Έγκραμοντ από την κομητεία σύμφωνα με τις Ευρασιτεχνικές επιστολές ήταν 10 λίρες, αρκετά μικρό ποσό που δείχνει ότι δεν ήταν πλούσιος άνδρας. Τα έσοδα των Πέρσι στο Κάμπερλαντ παρουσίασαν την περίοδο 1416 - 1470 μια πτώση γύρω στο 25%. Ένας άλλος σημαντικός λόγος για την πτώση στα έξοδα του Έγκρεμοντ ήταν ότι η κομητεία είχε διαιρεθεί τρεις φορές και τουλάχιστον το ένα τρίτο αυτό της οικογένειας Φίτσυάλτερ είχε παραχωρηθεί στον κόμη του Σόλσμπερι με 40ετή μίσθωση την εποχή της δωρεάς στον Τόμας Πέρσι.
Δεν είναι γνωστό πότε ξεκίνησε ο πόλεμος ανάμεσα στην Οικογένεια Πέρσι και την Οικογένεια Νέβιλ, ο Πόλλαρντ σημειώνει ότι συνεργάστηκαν μαζί στις Κοινοβουλευτικές επιτροπές την περίοδο 1449 - 1453, o Τόμας Πέρσι βρέθηκε στις κοινοβουλευτικές συνομιλίες πριν την άνοδο του στην βαρονία.
Μιχαλίτσι Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Μιχαλίτσι βρίσκεται νότια της λίμνης Δοϊράνης, ανάμεσα στα χωριά Σουλτογιανναίικα (ΒΔ.), Μεγάλη Στέρνα (ΒΑ.), Ηλιόλουστο (ΝΑ.) και Βαλτούδι (Ν.). Απέχει 25,5 χλμ.  ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς (μέσω Χέρσου) και 71 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης. Από την περίοδο της τουρκοκρατίας, αλλά και αρκετά χρόνια μετά, η περιοχή γύρω από το χωριό ήταν τσιφλίκι των αδελφών Σουλτογιάννη και αναφερόταν με το όνομα Μιχάλοβο. Το 1927 μετονομάστηκε σε Μιχαλίτσι. Το "Kονάκι" των αδελφών Σουλτογιάννη, που βρίσκεται πάνω στον επαρχιακό δρόμο που ενώνει το Kιλκίς με το Πολύκαστρο, από το 1985 έχει χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης γιατί "είναι αξιόλογο δείγμα αρχιτεκτονικής της πρώτης εικοσαετίας του 20ου αιώνα και χαρακτηρίζεται από τα στοιχεία αυτής της μεταβατικής για την Eλληνική αρχιτεκτονική περιόδου". Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις απογραφές από το 1981 μέρος της τότε κοινότητας Μεγάλης Στέρνας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Μεγάλη Στέρνα και τα Σουλτογιανναίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μεγάλης Στέρνας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 14 μόνιμους κατοίκους.
Γόρδιος της Καππαδοκίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Καππαδοκία και ήταν ευγενής στην Αυλή τού Πόντου. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τού ανέθεσε το 116 πΧ να σκοτώσει τον Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας. Αυτόν διαδέχθηκε ο γιος του Αριαράθης Ζ΄ της Καππαδοκίας, που όταν ζήτησε να τιμωρήσει τον Γόρδιο για την πράξη του, φονεύθηκε από αυτόν. Τότε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έθεσε βασιλιά τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄, που ήταν μικρός και ο Γόρδιος ανέλαβε την εκπαίδευσή του. Ο βασιλιάς τού Πόντου έστειλε τον Γόρδιο ως απεσταλμένο του στη Ρώμη και μετά τού ανέθεσε, μαζί με τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο της Αρμενίας να εκδιώξουν τον Αριοβαρζάνη Α΄, που οι Ρωμαίοι είχαν επιβάλλει στην Καππαδοκία το 93 πΧ. 
Το επόμενο έτος ο Σύλλας αποκατέστησε τον Αριαβαρζάνη Α΄ και έδιωξε τον Γόρδιο. Αυτός αντιτέθηκε στον Λ. Λ. Μουρένα στη μάχη τού Άλυος ποταμού το 82 πΧ.
Περιστέρα Καλαβρύτων

Τοπική Κοινότητα Περιστέρας

Η Περιστέρα από το 1999 έως το 2010 αποτελούσε Δημοτικό Διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ακράτας. Από το 2011 ανήκει διοικητικά στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας ως Τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Ακράτας. Εκτός από τον ομώνυμο οικισμό, η Τοπική κοινότητα της Περιστέρας περιλαμβάνει το χωριό Χαλκιάνικα, χτισμένο σε υψόμετρο 1.029 μέτρων, και το χωριό Αγρίδι, χτισμένο σε υψόμετρο 945 μέτρων.
Υακινθίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Υακινθίδες είναι γνωστές οι 4 θυγατέρες του Υακίνθου, των οποίων τα ονόματα ήταν: Αιγληίδα, Ανθηίδα, Λυπαία και Ορθαία. Σύμφωνα με την κυρίαρχη αττική παράδοση, οι Υακινθίδες θυσιάστηκαν από τον πατέρα τους στον τάφο του Κύκλωπα Γεραιστού, μετά από χρησμό, ώστε να σωθεί η πόλη των Αθηνών από μία επιδημία που αποδεκάτιζε τον πληθυσμό κατά την πολιορκία των Αθηνών από τον βασιλιά Μίνωα.
Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή, Υακινθίδες ονομάζονταν οι 6 θυγατέρες του Ερεχθέως, οι οποίες θυσιάστηκαν στον «Λόφο Υακίνθου» για τη σωτηρία της Αθήνας από τους Βοιωτούς, που την πολιορκούσαν.
Live ?!*@ Like a Suicide

Σχετικά

Το άλμπουμ αναφέρεται πολλές φορές ως ένα live album. Ωστόσο, σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του ντράμερ Στίβεν Άντλερ, το EP ηχογραφήθηκε σε studio και οι ήχοι του κοινού προστέθηκαν στην επεξεργασία. Το 1988, το άλμπουμ επανεκδόθηκε ως η πρώτη πλευρά (πλευρά G) του δεύτερου studio album της μπάντας, G N' R Lies.

Εξώφυλλο

Στο εξώφυλλο παρουσιάζονται δύο μέλη του συγκροτήματος, ο Νταφ ΜαΚέγκαν και ο Αξλ Ρόουζ, με ένα από τα πρώτα λογότυπα των Guns N' Roses σχεδιασμένο από τον κιθαρίστα της μπάντας Slash. Το εξώφυλλο επίσης αποτελεί το οπισθόφυλλο του άλμπουμ G N' R Lies.
Ντούλα Μουρίκη

Βιογραφικά στοιχεία

Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην ιδιαίτερη πατρίδα της και το 1956 πήρε το πτυχίο από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Δύο χρόνια αργότερα έγινε και πτυχιούχος Γαλλικής Φιλολογίας. Την ίδια περίοδο είχε φοιτήσει με υποτροφία στη Σορβόννη και στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960 πάλι με υποτροφία στο Πρίνστον από όπου απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις καλές τέχνες με άριστα. Στο ίδιο πανεπιστήμιο αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας το 1970 και ήταν η πρώτη γυναίκα που πέτυχε κάτι τέτοιο. Το 1971 έγινε ξανά η πρώτη γυναίκα που εξελέγη καθηγήτρια στην έδρα της Γενικής Ιστορίας της Τέχνης στην Ανωτάτη Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Το σημαντικότερο ίσως έργο της είναι η μονογραφία της για τα ψηφιδωτά της Νέας Μονής Χίου, που εκδόθηκε το 1985. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της μελέτησε τις τοιχογραφίες του Μυστρά.
Γκράντινα (Ντέρβεντα)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Κόλπος Πρινς Ρούπερτ

Ο Κόλπος Πρινς Ρούπερτ (αγγλικά: Prince Rupert Bay, γαλλικά: Baie de Prince Rupert) είναι ένας κόλπος της Δομινίκας. Είναι ο σημαντικότερος κόλπος της ενορίας του Αγίου Ιωάννη. Βρίσκεται νότια της Χερσονήσου Κάρμπιτ. Η Πόρτσμουθ, πρωτεύουσα του Αγίου Ιωάννη, βρίσκεται εκεί.
Τα Τετράποδα (τοιχογραφία)

"Τα τετράποδα" είναι τοιχογραφία της ώριμης Υστεροκυκλαδικής Ι περιόδου, η οποία κοσμούσε τοίχο του δωματίου Β6 του Κτιρίου Β του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί μόνο σπαράγματα. Στην αρχή είχε θεωρηθεί ότι απεικονίζονταν σκυλιά, όμως μετά την εύρεση περισσότερων σπαραγμάτων, πιστεύεται ότι απεικονίζονται μοσχαράκια.
Η τοιχογραφία βρίσκεται στο Μουσείο Προϊστορικής Θήρας, στα Φηρά της Σαντορίνης.
Πρίγκιπας Φίλιππο Ορσίνι

Ο Πρίγκιπας Φίλιππο Ορσίνι ήταν κάτοχος του οφικίου του βοηθού στον παπικό θρόνο.

Βιογραφικά στοιχεία

Υπήρξε επικεφαλής της οικογένειας Ορσίνι, μιας εκ των παλαιοτέρων αριστοκρατικών οικογενειών της Ιταλίας και κληρονομικός κάτοχος του οφικίου του βοηθού στον παπικό θρόνο. Υπήρξε γνωστός playboy της εποχής. Τον Σεπτέμβριο του 1957 γνώρισε την Βρετανίδα ηθοποιό Belinda Lee συνάπτοντας μαζί της σχέση, αν και ήταν παντρεμένος. Στις 28 Ιανουαρίου του 1958 μεταφέρεται στο νοσοκομείο καθώς είχε κόψει τις φλέβες του. Παράλληλα στον ημερήσιο τύπο κυκλοφόρησαν φήμες περί απόπειρας αυτοκτονίας αναγκάζοντας τον Πάπα Πίο ΙΒ΄ να τον διατάξει να αποσυρθεί στο Μοναστήρι. Λίγο αργότερα τον καθαίρεσε από την θέση του αποπέμποντας παράλληλα τα κληρονομικά δικαιώματα της οικογένειας Ορσίνι στο οφφίκιο του βοηθού του Πάπα, τα οποία διατηρούσε από τα 1700.
Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1984 στη Ρώμη. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.
Ιωάννης Κάρολος του Γκέλνχαουζεν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπίσβαϊλερ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Α΄ κόμη του Μπίρκενφελντ-Μπίσβαϊλερ και της Μαγδαληνής-Αικατερίνης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Τσβάιμπρυκεν. Ο Ιωάννης-Κάρολος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Χριστιανό Β΄ είχαν παιδαγωγό τον Φίλιππο-Ιάκωβο Σπένερ και αργότερα σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Μετά από αυτό οι δύο αδελφοί έκαναν τη μεγάλη περιήγηση στη Γαλλία, Ολλανδία, Αγγλία, Σουηδία και Ελβετία που κράτησε πέντε έτη.
Το 1654 ο δεύτερος εξάδελφός του Κάρολος Ι΄ Γουσταύος έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και ο Ιωάννης-Κάρολος ανέλαβε διοικητής ιππικού. Πολέμησε εναντίον της Δανίας και μετά εναντίον των Οθωμανών στην Ουγγαρία. Έπειτα εισήλθε στον Ολλανδικό στρατό, όπου έγινε Πρώτος Ηγέτης του Στρατού. Ακολούθως αποσύρθηκε στο Γκέλνχαουζεν.
Το 1669 αγόρασε το ανάκτορο Γκέλνχαουζεν με τους κήπους και τις γαίες του, που ανήκε κάποτε στον Λουδοβίκο Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου. Το 1671 απεβίωσε ο εξάδελφός τους Κάρολος-Όθων κόμης του Μπίρκενφελντ άκληρος και τον κληρονόμησε ο αδελφός του Χριστιανός Β΄ κόμης του Μπίσβαϊλερ, συμφώνησαν όμως ο Ιωάννης-Κάρολος να λαμβάνει ως χορηγία (appanage) 6.000 φλορίνια, τέσσερα φορτία οίνου από τον Μοζέλα και τη διοίκηση του Γκέλνχαουζεν. 
Νυμφεύτηκε το 1685, αλλά η σύζυγός του απεβίωσε το 1695. Σε οκτώ μήνες νυμφεύτηκε την κυρία επί των τιμών της συζύγου του, την χήρα, ευγενή της Θουριγγίας και κόρη ενός αρχιδασοφύλακα του μικροσκοπικού Σαξονίας-Ρέμιλντ. Έγραψε στον αδελφό του ότι δεν μπορούσε μόνος και δεν είχε τη δυνατότητα να νυμφευτεί μία του περιβάλλοντος του αυτοκράτορα, έτσι νυμφεύτηκε από αίσθημα. Ο Χριστιανός Β΄ τον αποδοκίμασε και ο Ιωάννης-Κάρολος τον βεβαίωσε ότι οι απόγονοί του δεν θα ζητούσαν να διαδεχθούν τον Χριστιανό Β΄. Όταν έκανε τρία τέκνα όμως, ζήτησε από τον αυτοκράτορα τίτλο για τη σύζυγό του· ο αδελφός του αποκήρυξε από τη διαδοχή τους απογόνους του Ιωάννη-Καρόλου.
Το 1704 απεβίωσε και η χήρα του, για να μη χαθεί η ιδιοκτησία τους, κατέθεσε αγωγή εναντίον του Χριστιανού Β΄. Ο αυτοκράτορας τη δικαίωσε και το 1716 ο Χριστιανός Β΄ αναγκάστηκε να αυξήσει τα 6.000 γκούλντεν σε 50.000. Πάντως οι άλλοι κλάδοι των Βίττελσμπαχ έβλεπαν ως μοργανατικά τα τέκνα του. Αρχικά στη συμφωνία του Οίκου το 1771, όπου συμφωνήθηκε η διαδοχή του κλάδου του Παλατινάτου από αυτόν της Βαυαρίας ή αντίστροφα, εξαιρέθηκαν τα τέκνα από άνισους γάμους (ex disari matrimonio). Έπειτα όμως από τον Πόλεμο της Βαυαρικής Διαδοχής το 1779, συμφωνήθηκε να γίνουν δεκτά τα δικαιώματα των απογόνων του Ιωάννη-Καρόλου, μάλιστα στον εγγονό του Γουλιέλμο έδωσαν το δουκάτο του Μπεργκ (1803-1806) ως αντιστάθμισμα των απωλειών που είχε από τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας.
Αραβικά της Κεντρικής Ασίας

Περιγραφή

Κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα αποτελούσε κοινή γλώσσα σε χρήση μεταξύ των πολλών νομαδικών αραβικών κοινοτήτων στην Κεντρική Ασία, σε περιοχές όπως την Σαρμακάνδη, Μπουχάρα, Κασκαντάρυα, Σουρχαντάρυα, και Χατλόν, καθώς και γενικότερα στο Αφγανιστάν.
Το πρώτο κύμα Αράβων έφτασε στις περιοχές αυτές τον 8ο αιώνα με το πρώτο κύμα των μουσουλμανικών κατακτήσεων, και κατόπιν ακολούθησαν και αραβικοί πληθυσμοί από το Μπαλχ και το Αντχόυ. Βάσει της ισχυρής επιρροής της μουσουλμανικής θρησκείας, τα αραβικά σύντομα έγιναν η κοινή γλώσσα της εποχής για την επικοινωνία καθώς και τις επιστήμες και λογοτεχνία. Οι περισσότεροι αραβικοί πληθυσμοί έτειναν να μην αναμειγνύονται με τους ντόπιους αλλά κρατούσαν τις δικές τους κλειστές κοινωνικές ομάδες, κάτι που ευνόησε την διατήρηση της μορφής αυτής της αραβικής γλώσσας έως τον 20ό αιώνα παρά την μεγάλη ποικιλία άλλων γλωσσών που ιστορικά εμφανίστηκε στις περιοχές αυτές. Με την κατάκτηση μεγάλων τμημάτων της Κεντρικής Ασίας από την Ρωσία τον 19ο αιώνα, πολλοί Άραβες που ζούσαν στην ύπαιθρο ως βοσκοί και κτηνοτρόφοι μετακινήθηκαν νοτιότερα προς το βόρειο Αφγανιστάν, αφήνοντας τις περιοχές που σήμερα αντιστοιχούν σε αυτές του Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν, όπου εκεί με την πάροδο του χρόνου η χρήση της αραβικής γλώσσας εξασθένησε και αντικαταστάθηκε από τα ουζμπεκικά και την περσική διάλεκτο των νταρί. 
Με την εγκαθύδριση της σοβιετικής επικυριαρχίας την δεκαετία του 1920 σε Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν, ο τρόπος ζωής των αραβικών πληθυσμών επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό, καθώς πέρα από τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν με την γλωσσική και πολιτισμική αλλαγή καθώς αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον βουκολικό τρόπο διαβίωσης και να εγκατασταθούν στις πόλεις, αναμείχθηκαν σε μεγάλο βαθμό με τους ντόπιους πληθυσμούς των Ουζμπέκων, Τατζίκων και Τουρκμένων. Κατά την απογραφή του 1959, μόνο 34% Σοβιετικών αραβικής καταγωγής, και κυρίως οι μεγάλες ηλικίες, μιλούσαν πλέον αραβικά. 
Κατά την σύγχρονη εποχή, η γλώσσα επιβιώνει έχοντας δεχθεί σημαντικές επιδράσεις από τις άλλες τοπικές γλώσσες, και ομιλείται κυρίως σε 5 χωριά στις περιοχές της Μπουχάρα, Κασκαντάρυα, και Σουρχαντάρυα. Στο Ουζμπεκιστάν διατηρούνται τουλάχιστον 2 διάλεκτοι αραβικών, τα μπουχαρικά (με επιρροές από την τατζικική γλώσσα), και τα κασκανταρυάβι (με επιρροές από τουρκικές γλώσσες), χωρίς να είναι κατανοητές μεταξύ τους. Στο Τατζικιστάν, τα κεντροασιατικά αραβικά χρησιμοποιούνται από το 35,7% του αραβικού πληθυσμού της χώρας και έχουν σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί από τα τατζικικά.
Σύμφωνα με νεότερες μελέτες τα αραβικά του Χορασάν στο Ιράν, εκτιμούνται ως τμήμα των κεντροασιατικών αραβικών και εμφανίζονται να έχουν στενή σχέση με την διάλεκτο των κασκανταρυάβι.
1447 Ούτρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ούτρα εκτιμάται σε 18 περίπου χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα. Η Ούτρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 250 ως 265 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή (Martinez 2011).
We Are Motörhead

Ιστορία του δίσκου

Μετά την είσοδο της νέας χιλιετίας, το μοναδικό ιδρυτικό μέλος των Motörhead, ο Lemmy, γιόρτασε τα 55α γενέθλια του μαζί με την επέτειο των 25 χρόνων του συγκροτήματος. Ταυτόχρονα, στα τέλη του 1999 και τις αρχές του 2000, ηχογράφησαν στα "Karo Studios" στη Γερμανία και τα "American Recorders" στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών τον διάδοχο του "Snake Bite Love".

Το εξώφυλλο του άλμπουμ σχεδιάστηκε από τον Τζο Πετάνιο και ο δίσκος κυκλοφόρησε στα μέσα Μαΐου του 2000, ανεβαίνοντας για πρώτη φορά μετά το 1992 στο Top-100 των βρετανικών τσαρτ, ενώ μπήκε στο Top-40 αρκετών ευρωπαϊκών χωρών. Ο δίσκος έλαβε θετικές βαθμολογίες με το "Sputnik Music" να του δίνει μέσο όρο βαθμολογιών 3,5 και το "Allmusic" τρία αστέρια.

Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Lemmy ηχογράφησε μαζί με τους ροκαμπίλι μουσικούς Slim Jim Phantom και Danny B. Harvey κυκλοφορώντας το "Lemmy, Slim Jim & Danny B.", όπου έπαιζαν διασκευές σε ροκ εντ ρολ και μπλουζ τραγούδια.

Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε στις 4 Μαΐου 2000 από την Κουριτίμπα της Βραζιλίας, δίνοντας επτά συναυλίες στη Λατινική Αμερική για να μεταβούν στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του μήνα, όπου έδωσαν 29 συναυλίες μέχρι τις 28 Ιουνίου. Ένα μικρό ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας ξεκίνησε στις 1 Ιουλίου από το "Walrock Festival" στο Μπουργκούμ της Ολλανδίας για να συνεχίσουν με μερικές εμφανίσεις στη Γερμανία, τη Βουλγαρία και την Μεγάλη Βρετανία.

Τον Σεπτέμβριο του 2000 έδωσαν δύο συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλη μία στο Μανί-Κουρ της Γαλλίας, για να μεταβούν στην Ιαπωνία για τέσσερις εμφανίσεις τον Οκτώβριο και να ξεκινήσουν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία με την εμφάνιση για τα 25 τους χρόνια στο "Brixton Academy" του Λονδίνου, στις 22 Οκτωβρίου. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με 32 εμφανίσεις μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου του 2000.

Τραγούδια

1. See Me Burning (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:59

2. Slow Dance (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:29

3. Stay Out of Jail (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:02

4. God Save the Queen (Jones, Lydon, Cook, Matlock) - 3:19

5. Out to Lunch (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:26

6. Wake the Dead (Kilmister, Campbell, Dee) - 5:14

7. One More Fucking Time (Kilmister, Campbell, Dee) - 6:46

8. Stagefright/Crash & Burn (Kilmister) - 3:02

9. (Wearing Your) Heart on Your Sleeve (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:42

10. We Are Motörhead (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:21
Αοτεαρόα

Μετάφραση

Η αρχική προέλευση του όρου Αοτεαρόα δεν είναι βέβαιη. Ao=σύννεφο, tea=λευκό και roa=μακρύ και ανάλογα μεταφράζεται συχνότερα ως "Η γη του μακρύ λευκού σύννεφου". Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, η κόρη του εξερευνητή Κουπέ είδε λευκό στον ορίζοντα και φώναξε "He ao! He ao!" ("ένα σύννεφο! ένα σύννεφο!"). Επομένως η πρώτη γη που εθεάθη ονομάστηκε Aotea (Λευκό Σύννεφο) και είναι σήμερα γνωστή ως Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ. Όταν ανακαλύφτηκε ένα μεγαλύτερο σώμα γης πέρα από την Αοτέα, αποκλήθηκε Aotea Roa (Μακριά Αοτέα). Έτσι, ο όρος Αοτεαρόα είναι παραδοσιακό όνομα μόνο για το Βόρειο Νησί, αν και σήμερα αναφέρεται σε ολόκληρη τη χώρα.

Σημερινή χρήση

Είναι σχεδόν βέβαιο πως η χρήση του Αοτεαρόα με το σκοπό να περιγραφεί το σύνολο της Νέας Ζηλανδίας είναι μετα-αποικιακή συνήθεια και έχει προταθεί πως η συνήθεια αυτή ξεκίνησε από Πακέχα (δηλ. μη-Μαορί). Ιστορικοί έχουν διατυπώσει τη θεωρία πως κατάγεται από λάθη στη School Journal του Φεβρουαρίου 1916 και έτσι διαδόθηκε με παρόμοιο τρόπο με τους μύθους που περιβάλλουν τους Μοριορί. Παρ'όλα αυτά πρόσφατα έχει γίνει όλο και περισσότερο δημοφιλής μεταξύ των Μαορί. Επίσης μερικές φορές συναντάται και ο όρος Αοτέα, αλλά βρίσκεται σε παρακμή. 
Το όνομα Αοτεαρόα χρησιμοποιείται ως εναλλακτικό όνομα για τη Νέα Ζηλανδία και από Μαορί και από μη-Μαορί. Δεν έχει κερδίσει επίσημη αναγνώριση ως νόμιμο εναλλακτικό όνομα για τη χώρα, αλλά η αυξανόμενη δημοφιλία του τα τελευταία 25 χρόνια, και η χρήση του σε επίσημα Μαορί ονόματα, όπως η Εθνική Βιβλιοθήκη/Te Puna Mātauranga o Aotearoa, καθιστά πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο. Από τη δεκαετία του 1990 ο εθνικός ύμνος της Νέας Ζηλανδίας God Defend New Zealand έχει επισήμως τραγουδηθεί δίγλωσσα, και έτσι η χρήση του όρου Αοτεαρόα έχει κερδίσει ένα ευρύτερο κοινό.