google/wiki40b huggingface dataset:
Μελίνα Ασλανίδου

Βιογραφία

Η Μελίνα Ασλανίδου γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου του 1974 στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας, αλλά πέρασε την παιδική της ηλικία στην Παραλίμνη Γιαννιτσών της Πέλλας. Έκτοτε ζει στην Ελλάδα. Έχει σπουδάσει βοηθός μικροβιολόγου στη Θεσσαλονίκη.

Καριέρα

Την περίοδο 2000 έως 2002 συμμετείχε στο συγκρότημα Οι Απέναντι, με το οποίο κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Το Παρελθόν Θυμήθηκα" και το "Μικρή Αγάπη" που περιέχει την διασκευή του τραγουδιού "Τι σου κανα και πίνεις" το 2008, με την οποία το συγκρότημα έγινε ευρύτερα γνωστό. Έπειτα η Μελίνα ακολούθησε σόλο καριέρα. Το 2003 κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο με τίτλο "Το Πέρασμα". Το 2005 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος "Παιχνίδι Είναι" καθώς και ενα single με τιτλο "3 ευχές". Το 2007 κυκλοφόρησε ένα single με τρία κομμάτια, με τίτλο "Ψηλά Τακούνια". Το 2008 κυκλοφόρησε τη συλλογή "Στο Δρόμο". Το 2009 κυκλοφόρησε το digital single "Άλλη Μια Φορά". Το 2013-14 και 2014-15 συμμετέχει ως κριτής στο τηλεοπτικό show του ant1,The Voice of Greece και παράλληλα κυκλοφόρησε τον δίσκο της "Μελίνα" από τη Heaven Music που έγινε χρυσός σε πωλήσεις. Τον Οκτώβριο του 2014 κυκλοφόρησε και επίσημα το soundtrack της ταινίας "Κοινός Παρανομαστής". Τον Απρίλιο του 2016 κυκλοφόρησε ένα best of από την Feelgood Records με αφορμή τα 15 χρόνια της στη δισκογραφία. Στο δίσκο συμπεριλαμβάνεται και το τραγούδι "9 Μήνες", το οποίο είναι το soundtrack της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς του Star. 
Το 2015, έπειτα από τη συνεργασία της με τον Γιάννη Πάριο, η Ασλανίδου συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Κουινέλη. Έτσι, τον Μάιο του 2016 κυκλοφόρησαν το τραγούδι "Νερό και Χώμα". Κατά τη ραδιοφωνική του πορεία, το τραγούδι έφτασε στο Νο1 του ελληνικού όσο του μικτού airplay chart. Ακόμη, το "Νερό και Χώμα" βραβεύτηκε ως το Καλυτερο ντουέτο/συνεργασία της χρονιάς στα μουσικά βραβεία Mad Video Music Awards το 2017.
Τον Οκτώβριο του 2016 κυκλοφόρησε ο δίσκος της "Με φωνάζουνε με το μικρό μου" από τη Heaven Music. Τον Φεβρουάριο του 2017 ξεκίνησε περιορισμένες εμφανίσεις στο Votanikos Plus και τον Μάιο κυκλοφόρησε ένα live album με τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλου που ηχογραφήθηκε στην Πάτρα το 2010.
Τον χειμώνα του 2017-2018 συνεργάστηκε με την Νατάσα Θεοδωρίδου και τον Γιώργο Παπαδόπουλο στην Ιερά Οδό. Τον Μάρτιο του 2018 ξεκίνησε την ευρωπαϊκή της περιοδεία κάνοντας εμφανίσεις στην Γερμανία, στο Αμβούργο, στην Ολλανδία, στην Σουηδία, στο Βέλγιο, στην Ελβετία και στην Αγγλία.Ακόμη τον Μάιο 2018 κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με διασκευές από τραγούδια του Μίμη Πλέσσα.
Τον Ιούνιο του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Panik Records, συνεργασία που εγκαινιάστηκε με την κυκλοφορία της διασκευής "Σε Ποια Θάλασσα Αρμενίζεις".
137 Μελίβοια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μελίβοιας είναι 128,7 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 3,2 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μελίβοιας εκτιμάται σε 4,06 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 241 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 76,9 m/sec (277 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Μελίβοιας είναι C (ανθρακούχος). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Μελίβοια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 41 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή, ακόμα και μεγάλο.
Θησαυρός της Κεφαλληνίας (1935)

Με την ονομασία Θησαυρός της Κεφαλληνίας (1935) φέρεται ένα σύνολο αρχαίων ελληνικών νομισμάτων που βρέθηκε – κατασχέθηκε στη Σάμη της Κεφαλληνίας το 1935, εξ ου και η ονομασία του.
Συγκεκριμένα ο θησαυρός αυτός αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου θησαυρού που δυστυχώς χάθηκε. Ο υφιστάμενος αυτός θησαυρός περιλαμβάνει 50 αργυρούς στατήρες που δίνουν μια εξαιρετική εικόνα της κυκλοφορίας των αρχαίων ελληνικών νομισμάτων στον δυτικό ελλαδικό χώρο περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. στον οποίο και ανάγεται η χρονολόγηση του θησαυρού.
Ανάμεσα στους στατήρες αυτούς περιλαμβάνονται και κοπές που έχουν γίνει σε αρχαίες πόλεις της Ηπείρου μεταξύ των οποίων του Ανακτορίου, του Θυρρείου, του Δυρραχείου και κάποιων νήσων του Ιονίου όπως της Λευκάδας και της Κέρκυρας. Εξ αυτών ιδιαίτερο νομισματικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι στατήρες της Κορίνθου που απεικονίζουν την Αθηνά και τον Πήγασο, οι αποκαλούμενοι «πόλοι», που χαρακτηρίζονται νομίσματα ευρείας αποδοχής και μεγάλης κυκλοφορίας της εποχής τους.

Μάλιστα διαπιστώνεται πως οι τότε αποικίες της Κορίνθου, στους στατήρες που έκοψαν αυτές, υιοθέτησαν το ίδιο εικονογραφικό τύπο των νομισμάτων της μητρόπολής τους προσθέτοντας η κάθε μία το δικό της ακροφώνημα του ονόματός τους. Έτσι στους πόλους που περιλαμβάνει ο θησαυρός διαπιστώνονται αυτοί που κόπηκαν στη Λευκάδα που φέρουν το γράμμα Λ, ή του Θυρρείου που φέρουν το Θ, του Δυρραχίου το Δ και του Ανακτορίου με το Α.
Κατά τους νομισματολόγους προσδιοριζόμενη χρονολογία απόκρυψης του συγκεκριμένου θησαυρού προσδιορίζεται περί το 300 - 250 π.Χ. Ο Θησαυρός αυτός βρίσκεται σήμερα στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών και περιλαμβάνεται στη κύρια σειρά θησαυρών νομισμάτων που εκθέτονται μόνιμα ως αντιπροσωπευτικός του είδους του, έναντι πολλών άλλων που η έκθεσή τους είναι περιοδική.
Αντρίτσγκραντ

Επισκόπηση

Το Αντρίτσγκραντ βρίσκεται στην Γέφυρα του Μεχμέτ Πασά Σοκόλοβιτς, ένα μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, και απλώνεται από την γέφυρα μέχρι την συμβολή του ποταμού Ρζαβ. Μετά το Ντρβένγκραντ είναι το δεύτερο χωριό που ο Κουστούριτσα δημιούργησε από το μηδέν. Το Αντρίτσγκραντ θα χρησιμοποιηθεί για τα γυρίσματα της ταινίας ''Το γεφύρι του Δρίνου'', βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ίβο Άντριτς.
ΦΚ Κοζούφ

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1922. Αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας την περίοδο 1994-95.
Κώστας Ορφανός

Καριέρα

Ο Κώστας Ορφανός έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, με τον οποίο υπέγραψε τελικά συμβόλαιο συνεργασίας το 1975, σε ηλικία 19 ετών. Στον ΠΑΟΚ παρέμεινε μέχρι το 1980 έχοντας συμμετάσχει στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλά και το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Επίσης, κατάφερε να κατακτήσει με τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης το Πρωτάθλημα Ελλάδας του 1976.
Τον Ιούλιο του 1980, ο Κώστας Ορφανός μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για πέντε χρόνια. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα Ελλάδος (1981, 1982, 1983) αλλά και ένα Κύπελλο Ελλάδος (1981).
Το καλοκαίρι του 1985 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.
Τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 1987, ο Κώστας Ορφανός μετεγγράφη στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1989. Ο Απόλλων Καλαμαριάς έμελλε να είναι η τελευταία ομάδα στην καριέρα του, μιας και το καλοκαίρι του 1989 αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κώστας Ορφανός πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδος στις 5 Απριλίου του 1978, σε αγώνα με αντίπαλο την Πολωνία.
Συνολικά, έχει φορέσει το εθνόσημο 8 φορές.
Ελ Ναθ

Ονομασίες και Ιστορία

Τα ονόματα El Nath και Alnath προέρχονται από την αραβική λέξη Al Natih (النطح), που σημαίνει «αυτός που χτυπά με τα κέρατα» (ενν. του ταύρου), και οφείλεται στη θέση του αστέρα στο άκρο του βόρειου κέρατου του ταύρου που αναπαριστά ο αστερισμός του. Η ονομασία εμφανίζεται και για τον αντίστοιχο αστέρα του Κριού, τον Χαμάλ.
Ο Φερεκύδης, και κατά τον Bayer και πολλοί άλλοι, συγκατέλεγαν τον Ελ Ναθ και τον ζ Ταύρου στις Υάδες, πράγμα που σήμερα φαίνεται απίθανο.
Ο β Ταύρου είναι ο ίδιος αστέρας με τον γ Ηνιόχου, και κατά την αρχαιότητα και μέχρι το 1900 περίπου θεωρούσαν ότι ανήκε σε αμφότερους τους αστερισμούς. Ως αστέρας του Ηνιόχου βρισκόταν στον αριστερό αστράγαλο της μορφής και ήταν ο Kabd al Inan των Αράβων, που συνήθως μεταφράζεται ως «η Φτέρνα του Ηνιόχου».
Μαζί με την Αίγα και άλλους αστέρες στον Ηνίοχο ο Ελ Ναθ ήταν για τους Κινέζους ο Woo Chay. Στη Βαβυλώνα ο β Ταύρου ήταν ο Shur-narkabti-sha-iltanu, δηλαδή ο «Βόρειος Αστέρας στον Ταύρο», και σημείωνε το έκτο τους ζώδιο. Ο Ήλιος φαινόταν να περνά από κοντά του κατά την εαρινή ισημερία πριν από 6.000 χρόνια περίπου.
Για τους Ινδούς ο αστέρας αντιπροσώπευε τον Agni, τον θεό της φωτιάς, και συνήθως αναφερόταν και ο ίδιος με αυτό το όνομα, ή με το παρόμοιο Hutabhuj (= «ο Καταβροχθίζων τη Θυσία»).
Ανάμεσα στον β Ταύρου και τον ψ Ηνιόχου εμφανίσθηκε ο «Καινοφανής του Ηνιόχου» στις 24 Ιανουαρίου 1892, που κίνησε τότε το ενδιαφέρον του αστρονομικού κόσμου.
Πρωτάθλημα Ελλάδας κέρλινγκ

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα κέρλινγκ διεξάγεται υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Κέρλινγκ.  Διεξήχθη για πρώτη φορά στις 21 Μαρτίου του 2007 στις παρυφές του Παρνασσού, 10 χλμ. έξω από την Αράχωβα.  Τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο κατέκτησε ο ΑΓΣ Αιγάλεω.   Το δεύτερο πανελλήνιο πρωτάθλημα διεξήχθη στο Γιαμίκοβο της Βουλγαρίας το 2008 και έλαβαν μέρος συνολικά 15 σύλλογοι.
Μετά το 2008,η το άθλημα δεν έχει καθόλου αγωνιστική δράση.

Ομοσπονδία

Η Ελληνική Ομοσπονδία Κέρλινγκ ιδρύθηκε το 2001 από είκοσι σωματεία του καράτε. Πρόεδρος της Ομοσπονδίας έγινε ο Αλέξανδρος Ρίζος και εκπρόσωπός της ορίστηκε ο Γιώργος Γερόλυμπος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καράτε . Στις εκλογές της EOE το 2005, ψήφισε και εκπρόσωπος της ομοσπονδίας κέρλινγκ.

2ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 2008 (Γιαμίκοβο Βουλγαρίας)

Έλαβαν μέρος 20 σύλλογοι.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2009-2010

Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2009–2010 ξεκίνησε στις 30 Οκτωβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 18 Ιουνίου 2010 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Πανιώνιο. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 25η φορά στην ιστορία του και για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, ενώ όπως και την περσινή περίοδο κατέκτησε το πρωτάθλημα νικώντας και στους 27 αγώνες που έδωσε.
Λιμνίτης

Τοποθεσία

Στα δυτικά συνορεύει με τις Αμμαδιές, στα νότια με τη Μούττη και στα ανατολικά με τον Λουτρό. Το βόρειο τμήμα της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Σονάτα για πιάνο No. 3 (Σοπέν)

Η Σονάτα για πιάνο No. 3 σε Σι ελάσσονα, Op. 58 είναι σονάτα του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1844. Είναι αφιερωμένη στην Κοντέσα Εμίλ ντε Περτουί. Πρόκειται για την τρίτη και τελευταία σονάτα για πιάνο του συνθέτη. Μαζί με την No. 2, θεωρείται ένα από τα πιο απαιτητικά έργα του Σοπέν, τόσο εκφραστικά όσο και τεχνικά. 
Η σονάτα διαθέτει τέσσερα μέρη: Ι) Allegro maestoso, 4/4, ΙΙ) Scherzo: Molto vivace σε Μι ύφεση μείζονα, ΙΙΙ) Largo σε Σι μείζονα και IV) Finale: Presto non tanto. Από τις τρεις του σονάτες, αυτή είναι η μόνη που τελειώνει σε μείζονα κλίμακα. Μία μέση εκτέλεση του έργου διαρκεί περίπου 25 με 30 λεπτά.
Φρειδερίκος του Ζύλιχεν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Φρειδερίκου ή του Χέσσο Β΄ του Ζύλιχγκαου και της Χίλτγκαρτ. Η περιοχή του Ζύλιχ είναι περίπου το σημερινό Τύμπιγκεν.
Η σπουδαιότητά του βρίσκεται στο ότι πιθανό να είναι ο γενάρχης των Χοεντσόλερν, οι οποίοι από μπουργκράβοι της Νυρεμβέργης έγιναν εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου, μετά βασιλείς της Πρωσίας και τέλος αυτοκράτορες της Γερμανίας. Επόμενο καταγεγραμμένο μέλος του Οίκου είναι ο γιος του Μπούρκχαρτ Α΄.
Απόλλων Λυμπιών

Ίδρυση

Το σωματείο ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1948 με την ονομασία Θ.Ο.Ι. Λυμπιών (Θρησκευτικό Ορθόδοξο Ίδρυμα Λυμπιών). To 1954 μετονομάστηκε σε Εθνικόφρον Σωματείο «Απόλλων» Λυμπιών. Ανέπτυξε αθλητική δράση αλλά και πολιτιστική με τη διοργάνωση καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.

Έδρα

Ο Απόλλωνας διαθέτει ιδιόκτητο γήπεδο, το Στάδιο Απόλλων Λυμπιών.
Θεοξένα της Αιγύπτου

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Αγαθοκλή τυράννου των Συρακουσών και της τρίτης συζύγου του Θεοξένας της Πρεσβύτερης, κόρης τού Φιλίππου τού Μακεδόνα. Αμφιθαλής αδελφός της ήταν ο Αρχάγαθος ο Λίβυος. Ετεροθαλή αδέλφια της ήταν ο Αρχάγαθος πατήρ και ο Ηρακλείδης (από τον 1ο γάμο τού πατέρα της)· επίσης ο Αγαθοκλής Β΄ και η Λάνασσα (από τον 2ο γάμο τού ιδίου).
Ο πατέρας της έγινε μετά βασιλιάς της Σικελίας. Η μητέρα της ήταν αδελφή τού Μάγα της Κυρήνης και κόρη της Βερενίκης Α΄, κόρης τού Μάγα τού Μακεδόνα. Η Βερενίκη Α΄ έκανε 2ο γάμο με τον Πτολεμαίο Α΄ της Αιγύπτου. Η μητέρα της Βερενίκης Α΄, η Αντιγόνη ήταν ανιψιά τού πανίσχυρου Αντιπάτρου αντιβασιλιά της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας. 
Ο πάππος της Φίλιππος ήταν διοικητής φάλαγγας στον στρατό τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Όταν ο Φίλιππος απεβίωσε, η σύζυγός του Βερενίκη Α΄ μετέβη στην εξαδέλφη τής μητέρας της Αντιγόνης, την Ευρυδίκη των Αντιπατριδών, σύζυγο τού Πτολεμαίου Α΄. Τελικά η Βερενίκη Α΄ παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Α΄ και απέκτησαν τον Πτολεμαίο Β΄, την Αρσινόη Β΄ και τη Φιλοτέρα. 
Η Θεοξένα η Νεότερη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σικελία μαζί με τον αδελφό της. Όταν ο πατέρας τους αισθάνθηκε το τέλος του, ζήτησε να γίνει δημοκρατία στις Συρακούσες και έστειλε τη σύζυγό του Θεοξένα την Πρεσβύτερη και τα δύο τέκνα τους στη μητέρα της στην Αίγυπτο. Ο Αγαθοκλής απεβίωσε το 289 πΧ και έτσι τα δύο παιδιά πέρασαν το υπόλοιπο της νεότητάς τους στην Αίγυπτο, στην Αυλή τού Πτολεμαίου Α΄ και μετά τού Πτολεμαίου Β΄.
Κατά τη βασιλεία του ο θείος της Πτολεμαίος Β΄ (βασ. 283-246 πΧ) την εξόρισε στη Θηβαΐδα, ίσως στον Κοπτό (νυν Κιφτ). Η Θεοξένα η Νεότερη είχε κατηγορήσει ψευδώς στον Πτολεμαίο Β΄ κάποια πρόσωπα· δεν γνωρίζουμε ποια, διότι ο πάπυρος που καταγράφει το περιστατικό, είναι φθαρμένος στο σημείο που ήταν τα ονόματα. Χρονολογικά το συμβάν συμπίπτει με την εξορία της Αρσινόης Α΄, πρώτης συζύγου τού Πτολεμαίου Β΄, που έγινε το 274/3 πΧ.
Κώστας Δουζίνας

Ακαδημαϊκή καριέρα

Έχει σπουδάσει Νομική στην Αθήνα. Είναι Κοσμήτορας της Σχολής των Ανθρωπιστικών Σπουδών και Τεχνών του Birkbeck College του Λονδίνου. Έχει διδάξει σε διάφορα πανεπιστήμια στο Λονδίνο, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Πράγα στη Φλωρεντία και στο Πεκίνο. Είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού «Law and Critique» και ο Διευθύνων Σύμβουλος του εκδοτικού οίκου Birkbeck Law Press.

Πολιτική σταδιοδρομία

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Α' Πειραιώς με τον ΣΥΡΙΖΑ. 
Ήταν πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων.
Γεώργιος Σούλης

Βίος

Ο Γεώργιος Σούλης γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 4 Ιανουαρίου 1927. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής στην Ζωσιμαία Σχολή. Αφού ολοκλήρωσε την εγκύκλια μόρφωσή του στην γενέτειρά του, το 1946 εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Κλασικών Σπουδών. Λαμβάνοντας υποτροφία, μετά από λίγους μήνες σπουδών μετέβη για σπουδές στις Η.Π.Α. στο Πανεπιστήμιο Ταφτς. Θα λάβει το Bachelor of Arts το 1949. Θα συνεχίσει τις μεταπτυχιακές σπουδές του στα πανεπιστήμια  Κολούμπια και Χάρβαρντ. Από το τελευταίο ο Σούλης θα λάβει το δίπλωμα Masters of Arts το 1950 καθώς και το διδακτορικό δίπλωμα το 1958.
Θα εργαστεί παράλληλα στη βιβλιοθήκη του παραρτήματος Χάρβαρντ στο Dumbarton Oaks στην Ουάσινγκτον από το 1956 έως το 1957, της οποίας διετέλεσε διευθυντής από το 1957 μέχρι το 1961. Την τριετία 1959-1962 εργάστηκε ως λέκτωρ στο Χάρβαρντ, ενώ την περίοδο 1962-1965 ως αναπληρωτής καθηγητής της Σλαβικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα.
Η ευρεία γλωσσομάθειά του, κυρίως των σλαβικών γλωσσών καθώς και η υποδειγματική επιστημονική του δραστηριότητα εκτιμήθηκαν και εκτός Η.Π.Α.. «Είναι χαρακτηριστικό ότι μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου ο Σούλης εξασφάλισε πρόσκληση συνεργασίας από το πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ του οποίου αναγορεύθηκε ξένος εταίρος μετά από ένα χρόνο παραμονής στη Σοβιετική Ένωση (1963-1964)»
To 1965 εκλέχθηκε καθηγητής Βυζαντινής και Μεσαιωνικής Σλαβικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, όπου όμως δίδαξε για λίγους μόνο μήνες καθώς πέθανε αιφνίδια από καρδιακή προσβολή στις 18 Ιουνίου του 1966.
Θεοπασχίτες

Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με τον χαρακτηρισμό θεοπασχίτες αποκαλούνταν οι οπαδοί του μονοφυσίτη Πέτρου του Γναφέα ο οποίος πρώτος εισήγαγε στον τρισάγιο ύμνο τη περιβόητη πασχιτική φράση «ο σταυρωθείς δι΄ ημάς» η οποία είχε προκαλέσει στο βυζαντινό κράτος μια σειρά εκκλησιαστικών ταραχών που διήρκεσαν περίπου ένα ολόκληρο αιώνα.
Τη φράση αυτή καταπολεμούσαν οι ορθόδοξοι, αν και οι περισσότεροι εξ αυτών την καταπολεμούσαν περισσότερο παρεξηγημένα επειδή προερχόταν μόνο και μόνο από του μονοφυσίτες αποκαλώντας αυτούς «θεοπασχίτες».

Η έριδα εξ αυτής της αιτίας είχε λάβει ιδιαίτερη οξύτητα με την ανάμειξη σ΄ αυτή, αφενός μεν, των μοναχών των λεγομένων «ακοιμήτων», οι οποίοι προσπαθώντας να καταπολεμήσουν αυτήν τη φράση περιέπεσαν στο νεστοριανισμό φθάνοντας μάλιστα στο σημείο ν΄ απορρίπτουν στη συνέχεια και το όνομα Θεοτόκος, αφετέρου δε και με οξύτητα ταραχών με την ανάμιξη του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού, που ενεπλάκη στη προσπάθειά του να δώσει τέλος στη διαμάχη αυτή των διισταμένων, υποστηρίζοντας τη φράση, θεωρώντας ότι είναι ορθή.
Τελικά η οξύτητα εκείνη κατευνάστηκε με τη τελική εμβόλιμη φράση «εις (ένας) εκ της Τριάδος έπαθε» που έγινε αποδεκτή από τους αμφότερους διισταμένους χριστιανούς.

Σημείωση

Για τους Θεοπασχίτες είχε συγγράψει ιδιαίτερο βιβλίο ο βυζαντινός θεολόγος Ευθύµιος Ζιγαβηνός, που αποτελεί και τον ομώνυμο τίτλο του 18ου βιβλίου του.
CyanogenMod

Το CyanogenMod είναι μια ανοιχτού κώδικα διανομή του λειτουργικού συστήματος Αndroid για έξυπνα κινητά τηλέφωνα και tablet. Είναι μία εναλλακτική των επισήμων  διανομών των διαφόρων κατασκευαστών συσκευών, ή οποία προσφέρει εκτός από την περισσότερη υποστήριξη, και περισσότερα χαρακτηριστικά.

Συνεργασίες

Τον Απρίλιο του 2014 η εταιρία OnePlus ανακοίνωσε την πρώτη της συσκευή, το OnePlus One.
Είναι η πρώτη συσκευή που έρχεται με προεγκατεστημένη μια ειδική έκδοση του CyanogenMod, την 11S (Android 4.4.2).
Ινδοάριες γλώσσες

Οι Ινδοάριες ή Ινδικές γλώσσες είναι κυρίαρχη γλωσσική οικογένεια της ινδικής υποηπείρου, ομιλείται κυριάρχα από Ινδοαρίους και περιλαμβάνει 232 γλώσσες. Είναι κλάδος των Ινδοϊρανικών γλωσσών που με τη σειρά τους συνιστούν κλάδο των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Οι Ινδοάριοι ομιλητές αντιστοιχούν περίπου στους μισούς ομιλητές ινδοευρωπαϊκών γλώσσών (περίπου 1,5 από τα 3 δισεκατομμύρια) και στις περισσότερες από τις μισές ινδοευρωπαϊκές γλώσσες που αναγνωρίζονται από το Ethnologue.
Η μεγαλύτερη με όρους γηγενών ομιλητών είναι η ινδουστανική γλώσσα (Χίντι-Ουρντού, περίπου 240 εκατομμύρια), κατόπιν η Μπενγκάλι (περίπου 230 εκατομμύρια) και η Παντζάμπι (περίπου 110 εκατομμύρια ομιλητών), η Μαράτι (περίπου 70 εκατομμύρια), η Γκουτζαράτι (περίπου 45 εκατομμύρια), Μποϊπούρι (περίπου 40 εκατομμύρια), η Ορίγια (περίπου 30 εκατομμύρια), η Σίντι (περίπου 20 εκατομμύρια), η Σινχάλα (περίπου 16 εκατομμύρια), η Νεπάλι (περίπου 14 εκατομμύρια) και η Ασαμίζι (περίπου 13 εκατομμύρια ομιλητές).
Αυστριακές προεδρικές εκλογές (2016)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αυστρία στις 24 Απριλίου 2016, με τον δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 22 Μαΐου 2016. Το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου ακυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο έπειτα από την προσφυγή του ακροδεξιού Κόμματος της Ελευθερίας.
Τελικά ο δεύτερος γύρος διεξήχθη ξανά στις 4 Δεκεμβρίου και κερδήθηκε από τον Αλεξάντερ φαν ντερ Μπέλεν, με ποσοστό 53,8% των ψήφων και με συμμετοχή 74,2%. Ο ακροδεξιός Νόρμπερτ Χόφερ παραδέχθηκε την ήττα του. Η ορκωμοσία του νέου προέδρου ορίστηκε για τις 26 Ιανουαρίου 2017.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος της Αυστρίας εκλέγεται απευθείας από το λαό με καθολική ψηφοφορία κάθε 6 χρόνια(προσπάθεια της Αυστριακής κυβέρνησης το 2001 να αλλάξει τον τρόπο εκλογής του προέδρου από άμεση λαϊκή ψήφο σε έμμεση εκλογή μέσω του κοινοβουλίου κηρύχθηκε αντισυνταγματική και αντιδημοκρατική από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας και ακυρώθηκε). Οι εκλογές διενεργούνται σε δύο γύρους. Σε περίπτωση που ένας υποψήφιος δεν συμπληρώνει περισσότερο από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος ανάμεσα στους δύο πρώτους σε ψήφους του πρώτου γύρου. Ο Πρόεδρος διορίζει τον Καγκελάριο και κατ' επέκταση τους ομοσπονδιακούς υπουργούς, τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τους αξιωματικούς του στρατού και τους σημαντικούς γραφειοκράτες. Στην πράξη ωστόσο, ο ρόλος του είναι διακοσμητικός.

Επακόλουθα

Από τις 8 Ιουλίου 2016, οπότε έληξε και η 2η θητεία του προέδρου Χάιντς Φίσερ,  την προεδρία ασκεί εκλογικό κολέγιο, συναποτελούμενο από τους Ντόρις Μπούρες, Καρλχάιντς Κοπφ και Νόρμπερτ Χόφερ.
Φόρος του Θεοδοσίου

Ο Φόρος του Θεοδοσίου A' (λατινικά: Forum Theodosii) ήταν πλατεία της Κωνσταντινούπολης, η οποία κτίστηκε κατά την εποχή του Κωνσταντίνου Α´ στις αρχές του 4ου αιώνα και ήταν αρχικά γνωστή ως Φόρος του Ταύρου (Forum Tauri). Κατά το 393 μετονομάστηκε από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α´, ο οποίος την ξανάκτισε και η περιοχή απέκτησε επιπλέον κτήρια όπως εκκλησίες, λουτρά και στοές καθώς και μια θριαμβευτική στήλη στο κέντρο της, κατά τα πρότυπα των στηλών του Τραϊανού και Μάρκου Αυρήλιου στη Ρώμη, η οποία ήταν γνωστή ως η στήλη του Θεοδοσίου.

Στήλη του Θεοδοσίου

Στο μέσο του φόρου υπήρχε μια Ρωμαϊκή θριαμβευτική στήλη, η οποία ανεγέρθηκε προς τιμή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α´. Ο κορμός της περιείχε ανάγλυφα με αναπαραστάσεις της νίκης του αυτοκράτορα εναντίον των βαρβαρικών φυλών και στην κορυφή της υπήρχε το αργυρό άγαλμα του ίδιου του Θεοδοσίου Α'. Το εσωτερικό της στήλης διέθετε μια εσωτερική σπειροειδή σκάλα, η οποία οδηγούσε στην κορυφή της στήλης και όπου κατά το τέλος της μέσης Βυζαντινής περιόδου αναφέρεται πως ζούσε ένας στυλίτης ασκητής. Αν και το άγαλμα του Θεοδοσίου Α' κατέρρευσε κατά τη διάρκεια σεισμού το 478, η στήλη παρέμεινε στη θέση της χωρίς άγαλμα έως και το 506, όταν τοποθετήθηκε ένα νέο άγαλμα του Αναστασίου Α´. Όταν ο αυτοκράτορας Αλέξιος Ε΄ Δούκας συνελήφθη από τους Γάλλους σταυροφόρους της Δ´ σταυροφορίας κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ρίχτηκε από την κορυφή της στήλης και θανατώθηκε. Η στήλη παρέμενε όρθια έως τα τέλη του 15ου αιώνα, όταν κατεδαφίστηκε από τον Βαγιαζίτ Β´, και μερικά από τα τμήματά της χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των λουτρών του Πατρόνα Χαλίλ τον 18ο αιώνα.

Βασιλική

Οι ανασκαφές στα θεμέλια της περιοχής ανακάλυψαν τα ίχνη από 3 βασιλικές. Η πρώτη βασιλική είναι η μοναδική της οποίας το σχέδιο είναι γνωστό από την περίοδο του Ιουστινιανού (527-565), με τον κεντρικό χώρο της να είναι σχεδόν τετράγωνος και δύο παράπλευρες αυλές. Ο νάρθηκας στη δυτική πλευρά συνδέεται με τις αυλές, και τα διαστήματα μεταξύ των κιόνων οι οποίοι διαχώριζαν την κλίτη του κτίσματος έχουν σφραγιστεί με κιγκλιδώματα. Ο μεγάλου μεγέθους άμβωνας που ανακαλύφθηκε στην πρώτη βασιλική είναι ο μοναδικός που διασώζεται από την πρώιμη βυζαντινή περίοδο και σήμερα βρίσκεται στον κήπο της Αγίας Σοφίας.

Θριαμβευτική αψίδα

Μια μαρμάρινη θριαμβευτική αψίδα ανεγέρθηκε στη δυτική πλευρά του Φόρου, κατασκευασμένη με μάρμαρο από το νησί της Προκοννήσου. Η αψίδα διέθετε 3 περάσματα και θολωτή οροφή. Το κεντρικό τμήμα της αψίδας ήταν ευρύτερο και υψηλότερο από τα άλλα και συμπληρώνονταν από 4 κίονες οι οποίες ήταν λαξευμένοι με τη μορφή Ηράκλειων ροπάλων τα οποία κρατούνταν με μια γροθιά. Στην κορυφή της κατασκευής υπήρχε ένα άγαλμα του Θεοδοσίου Α' το οποίο συνοδευόταν από τους γιους του Αρκάδιο και Ονώριο.
Με τον καιρό η αψίδα καταστράφηκε ως αποτέλεσμα των διαφόρων ταραχών, σεισμών και πολέμων, το άγαλμα του Αρκαδίου είχε ήδη καταρρεύσει το 558, ενώ το υπόλοιπο της αψίδας καταστράφηκε κατά τη διάρκεια σεισμού το 740 και από άλλες φυσικές καταστροφές που ακολούθησαν από τον 5ο αιώνα και έπειτα και έτσι η αψίδα είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά πολύ πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.