Ουάζ (νομός)

Γεωγραφία

Ο Ουάζ είναι ένας από τους 5 νομούς της περιοχής Ω-ντε-Φρανς και βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού. Συνορεύει με τους νομούς Σομ, Αιν, Σεν-ε-Μαρν, Βαλ-ντ'Ουάζ, Eρ και Σεν-Μαριτίμ. Διαρρέεται από τους ποταμούς Ουάζ και Αιν, καθώς και πολλούς παραποτάμους τους. Αποτελείται από πολυάριθμα δάση, ειδικότερα στην αριστερή όχθη του Ουάζ, όπως τα δάση της Κομπιένης, Σαντιγύ ή Ερμενονβίλ καθώς και πολλές λίμνες.

Ιστορία

Την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης το έδαφος του νομού Ουάζ μοιράζονταν μεταξύ διαφόρων γαλατικών φυλών. Η πιο σημαντική φυλή ήταν οι Μπελοβάκοι, που καταλάμβαναν τη μεγαλύτερη περιοχή στα δεξιά του ποταμού Oυάζ (που οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν Isara). Οι Μπελοβάκοι έδωσαν το όνομά τους στην πρωτεύουσά τους, Μπελοβάκουμ, που εξελίχθηκε στη σημερινή Μπωβαί. Στην αριστερή όχθη του ποταμού ζούσαν οι Σιλβάνεκτοι (Silvanectes ), από τους οποίους  πήρε το όνομά της η πόλη Σανλίς.
Την 1η Ιουνίου 987, μετά το θάνατο του Λουδοβίκου Ε΄, του Οκνηρού, ο Ούγος Καπέτος, κόμης του Παρισιού, εξελέγη βασιλιάς στο Σανλίς.
Ο νομός Ουάζ είναι ένας από τους 83 νομούς (σήμερα 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790, σε εφαρμογή του νόμου της 22ας Δεκεμβρίου 1789, κυρίως από ένα τμήμα της επαρχίας Ιλ-ντε-Φρανς.
Από το 1791 έως το 1793, ο νομός πρόσφερε 14 τάγματα εθνικών εθελοντών.
Μετά την ήττα του Ναπολέοντα στη Μάχη του Βατερλώ (18 Ιουνίου 1815), ο νομός κατελήφθη από βρετανικά στρατεύματα από τον Ιούνιο του 1815 έως το Νοέμβριο του 1818. 
Στο δάσος της Κομπιένης υπογράφηκαν δύο στρατιωτικές ανακωχές. Με την πρώτη, στις 11 Νοεμβρίου 1918, επικυρώνονταν η νίκη της Γαλλίας και τελείωνε ο Α΄Παγκόσμιος πόλεμος. Με τη δεύτερη, στις 22 Ιουνίου 1940, η Γαλλία παραδόθηκε στη Γερμανία και άρχισε η περίοδος της Κατοχής και της Αντίστασης.
Την 1η Ιανουαρίου 2016, η περιοχή Πικαρδία, στην οποία ανήκε ο νομός, συγχωνεύτηκε με την περιοχή Νορ-Πα-ντε-Καλαί για να γίνει η νέα διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς.

Οικονομία

Η οικονομία του νομού στηρίζεται στη γεωργία, καλλιεργούνται σιτάρι, ζαχαρότευτλα και κηπευτικά, στην κτηνοτροφία (βοοειδή) στη βιομηχανία (μεταλλουργία, υαλουργία, τσιμέντο, χημικά προϊόντα) και στον τουρισμό.

Τουρισμός

Ο νομός Ουάζ, προσελκύει κυρίως τουρίστες για την ιστορική, πολιτιστική και θρησκευτική του κληρονομιά. Πράγματι, είναι ένας από τους νομούς με τα πιο ιστορικά μνημεία της Γαλλίας. Οι περισσότερες πόλεις έχουν μια εκκλησία ή καθεδρικό ναό ή αβαείο που αξίζουν την επίσκεψη, όπως ο Καθεδρικός Ναός Σαιν-Πιερ στην Μπωβαί, ο καθεδρικός ναός της Νουαγιόν, η Νότρ Νταμ της Σανλίς και το αβαείο Σαλίς μέσα στο δάσος της Ερμενονβίλ, που είναι από τα πιο δημοφιλή.
Τα πιο διάσημα διατηρητέα κτίρια είναι το κάστρο του Σαντιγί, διάσημο για τον ιππόδρομό του, αλλά και για το μουσείο Κοντέ και το μουσείο αλόγου που στεγάζονται μέσα στο κάστρο, το παλάτι της Κομπιένης, το κάστρο του Πιερφόν. Επιπλέον, οι περισσότερες μεγάλες πόλεις του νομού Ουάζ, όπως η Κομπιένη και η Σανλίς, έχουν διατηρημένες παλιές γειτονιές με μεσαιωνικά σπίτια και στενά δρομάκια που προσελκύουν το ενδιαφέρον του επισκέπτη. 
Ο Ουάζ, με τα πολυάριθμα δάση, τους ποταμούς και τους παραποτάμους και τις λίμνες του έχει πανέμορφο φυσικό περιβάλλον και επωφελείται από τον πράσινο τουρισμό και λόγω της εγγύτητάς του στην περιοχή του Παρισιού.
Υπάρχουν επίσης πάρκα αναψυχής, όπως το πάρκο Αστερίξ, το Μαρ ντε Σαμπλ ή το πάρκο Σαιν-Πωλ, που προσελκύουν πολλούς επισκέπτες, κυρίως οικογένειες.
Έχει επίσης πολλά μουσεία και ιστορικούς χώρους και η ύπαιθρος είναι διάσπαρτη από κάστρα και πύργους.