google/wiki40b huggingface dataset:
Μαξ Βέμπερ

Η ατομική - κοινωνική δράση

Η ατομική-κοινωνική δράση είναι έννοια που την βρίσκουμε στην ορολογία της βεμπεριανής επιστημολογίας και αποτελεί τον άξονα της ανάλυσης του κοινωνικού αντικειμένου που κατά τον Γερμανό κοινωνιολόγο Maximilian Weber δεν είναι άλλο από την δράση του υποκειμένου μέσα στο όλον της κοινωνίας. Ο Weber ξεφεύγοντας από τον θετικιστικό αναγωγισμό του Κοντ και του Ντυρκάϊμ αλλά και από τον οικονομικό αναγωγισμό του Μarx, χρησιμοποιεί την μέθοδο του ατομισμού ψάχνοντας τα υποκειμενικά κριτήρια που οδήγησαν τον εκάστοτε δρώντα σε μία πράξη. Ο βεμπεριανός ορισμός της πράξης απαιτεί η τελευταία να έχει νόημα αποδομένο από τον δράστη της,ενώ ο ορισμός της ατομικοκοινωνικής δράσης, απαιτεί από το υποκείμενο πέραν της νοηματοδοτημένης ανακατασκευής, την εποπτεία της δράσης άλλων κοινωνικών υποκειμένων από το δρώντα.
Ζαν-Ζακ Μπουρλαμακί

Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη σε μια Καλβινιστική οικογένεια (καταγόταν από τον πλούσιο ιταλό έμπορο του 16ου αιώνα Francesco Burlamacchi της Λούκκα, ο οποίος εκτελέστηκε λόγω των δημοκρατικών του αισθημάτων), οι οποίοι είχαν καταφύγει εκεί για θησκευτικούς λόγους (religionis causa), σπούδασε νομικά και στα 25 του είχε οριστεί επίτιμος καθηγητής ηθικής και Φυσικών Νόμων στο πανεπιστήμιο της Γενεύης. Πριν αναλάβει την έδρα, ταξίδεψε μέσω της Γαλλίας και της Αγγλίας, και έκανε γνωριμίες με τους πιο επιφανείς συγγραφείς της περιόδου.
Με την επιστροφή του άρχισε να διδάσκει και σύντομα απέκτησε μεγάλη φήμη για την απλότητα του ύφους του και την ακρίβεια των απόψεών του. Συνέχισε να παραδίδει μαθήματα για 15 χρόνια, οπότε υποχρεώθηκε να παραιτηθεί εξαιτίας προβλημάτων υγείας. Οι συμπολίτες του τον εξέλεξαν μέλος του συμβουλίου του κράτους, και απέκτησε τόσο υψηλή φήμη για την πρακτική σοφία του, όση είχε για τις θεωρητικές του γνώσεις.

Έργα

Έργα του ήταν οι «Αρχές του Φυσικού Δικαίου» (Principes du droit naturel, 1747) και οι «Αρχές του Πολιτικού Δικαίου» (Principes du droit politique, 1751). Αυτά εκδόθηκαν πολλές φορές, και χρησιμοποιήθηκαν ευρέως ως εγχειρίδια. Το στυλ του Μπουρλαμακί είναι απλό και σαφές, και η διάταξη του υλικού καλή. Η θεμελιώδης αρχή του μπορεί να περιγραφεί ως ορθολογικός ωφελιμισμός και αποτελεί μια περίληψη σκέψεων ομοϊδεατών του θεωρητικών, ιδιαίτερα του Ρίτσαρντ Κάμπερλαντ και του Ούγκο Γκρότιους.
Η πραγματεία του Μπουρλαμακί «Οι Αρχές του Φυσικού και Πολιτικού Δικαίου» έχει μεταφραστεί σε έξι γλώσσες (πέρα από το γαλλικό πρωτότυπο) σε 60 εκδόσεις. Το όραμά του συνταγματισμού είχε σημαντική επίδραση στους Αμερικανούς «Πατέρες του Έθνους»: «Η πρόωρη αμερικανική σκέψη επέστησε επίσης την προσοχή στις ιδέες που κυκλοφορούν στην ήπειρο. Ο συγγραφέας που διαδραμάτισε το μεγαλύτερο ρόλο στη μετάδοση αυτών των ιδεών πάνω από τον Ατλαντικό ήταν ο ελβετός συγγραφέας Ζαν-Ζακ Μπουρλαμακί, ο οποίος τώρα έχει σχεδόν ξεχαστεί, αλλά ήταν κάποτε συγγραφέας με τεράστιες πωλήσεις». Για παράδειγμα, η κατανόησή του περί αλληλοελέγχου εξουσιών ήταν πολύ πιο εξελιγμένη και πρακτική από ό,τι εκείνη του Μοντεσκιέ, εν μέρει επειδή η θεωρία του Μπουρλαμακί περιείχε το σπέρμα του δικαστικού ελέγχου. Αναφερόταν συχνά ή παραφρασμένος, αν και λίγες μόνο φορές του αποδιδόταν, σε πολιτικά κηρύγματα κατά τη διάρκεια της προ-επαναστατικής περιόδου. Ήταν ο πρώτος φιλόσοφος που θεώρησε την αναζήτηση της ευτυχίας ως ένα φυσικό ανθρώπινο δικαίωμα, μια αρχή που ο Τόμας Τζέφερσον επανέλαβε αργότερα στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας
Η περιγραφή του Μπουρλαμακί για τα ευρωπαϊκά κράτη, ότι αποτελούν «ένα είδος δημοκρατίας, τα μέλη της οποίας, ανεξάρτητες, αλλά δεσμευόμενες από κοινό συμφέρον, συνεργάζονται για να διατηρήσουν την τάξη και την ελευθερία» αναφέρεται από τον Μισέλ Φουκώ σε διαλέξεις που έδωσε το 1978 στο Collège de France στο πλαίσιο της συζήτησης περί διπλωματίας και δικαίου των εθνών
Μεσιέ 28

Ιστορικό

Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1764. Το 1987 ανακαλύφθηκε στο Μεσιέ 28 ένα πάλσαρ , το PSR 1620-26, με περίοδο περιστροφής 11 μιλλισεκόντ από το παρατηρητήριο Jodrell Bank. Είναι το δεύτερο πάλσαρ με περίοδο μιλλισεκόντ που ανακαλύπτεται σε σφαιρωτό σμήνος. Το πρώτο ανακαλύφθηκε νωρίτερα τον ίδιο χρόνο στο Μεσιέ 4.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 28 έχει διάμετρο περίπου 60 έτη φωτός. Έχουν παρατηρηθεί σε αυτό το σμήνος 20 παλλόμενοι μεταβλητοί αστέρες, εκ των οποίων 18 είναι τύπου RR Lyrae, που είναι γνωστοί ως μεταλητοί των σμηνών.
Α.Π.Σ. Αχιλλέας Τριανδρίας

Ιστορικό

Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου δημιουργήθηκε το 1982, μετά από εισήγηση του τότε γενικού γραμματέα του συλλόγου, Γιώργου Αλατζογιάννη. Η ομάδα εντάχθηκε στα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στη Δ' Κατηγορία.
Κέρδισε για πρώτη φορά το δικαίωμα συμμετοχής στη Γ' Εθνική Κατηγορία κατά την αγωνιστική περίοδο 2000-01, οπότε και τερμάτισε στην 6η θέση του 2ου Ομίλου Βορρά. Την επόμενη χρονιά, 2001-02, ο σύλλογος κατετάγη 2ος , ένα μόλις βαθμό πίσω από τον πρωτοπόρο Μ.Α.Σ. Μαντουλίδη .
Η επόμενη περίοδος, 2002-03 δεν υπήρξε εξίσου επιτυχημένη, με τον σύλλογο να τερματίζει στην 8η θέση της βαθμολογίας. Κατά τη χρονιά 2003-04 ο Αχιλλέας τερμάτισε δύο θέσεις χαμηλότερα. Η επόμενη χρονιά, 2004-05 χαρακτηρίστηκε από αισθητή βελτίωση, με την ομάδα να τερματίζει στην 3η θέση του ομίλου της. 
Την περίοδο 2005-06 ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση της βαθμολογίας. Την επόμενη χρονιά, 2006-07, έχοντας συγκεντρώσει 7 νίκες και 17 ήττες, ο σύλλογος τερμάτισε τρίτος από το τέλος και υποβιβάστηκε στο τοπικό του πρωτάθλημα.
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο Αχιλλέας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ., καταλαμβάνοντας στην τελική βαθμολογική κατάταξη την 3η θέση.
Την σεζόν 2013-2014 ο Αχιλλέας αναδείχθηκε υπερπρωταθλητής στην κατηγορία της Β Ε.ΚΑ.Σ.Θ ολοκληρώνοντας την χρόνια με μια μεγάλη επιτυχία και με τον προβιβασμό στην Ά Κατηγορία Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-2017 ο Αχιλλέας Τριανδρίας συμμετέχει στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. στο 1ο όμιλο όπου κατέκτησε την 6η θέση και εξασφάλισε την παραμονή της στην κατηγορία και για την νέα αγωνιστική περιόδο.

Έδρα του συλλόγου είναι το Δ.Α.Κ. Τριανδρίας.

Ιστορικό

Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου δημιουργήθηκε την αγωνιστική περίοδο 1985-86, οπότε και εντάχθηκε στα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1998-99 η ομάδα κατέκτησε την κορυφή της Α' Κατηγορίας, λαμβάνοντας το δικαίωμα να αγωνιστεί σε πανελλαδικό επίπεδο. 
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 1999-00, ο σύλλογος αναδείχθηκε αμέσως Πρωταθλητής στη Β' Εθνική Κατηγορία (η οποία σήμερα έχει καταργηθεί) και συγκεκριμένα στον Όμιλο Βορρά. Την επόμενη χρονιά, 2000-01, στην Α2 Κατηγορία πλέον, η ομάδα συνέλλεξε μόλις 7 νίκες και κατετάγη προτελευταία (σε τριπλή ισοβαθμία). Συνεπώς υποβιβάστηκε και πάλι στη Β' Εθνική.
Κατά την περίοδο 2001-02 ο Αχιλλέας τερμάτισε στην 5η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης του Ομίλου Βορρά της Β' Εθνικής. Η επόμενη χρονιά, ωστόσο, 2002-03, κατετάγη προτελευταίος με 4 νίκες και 18 ήττες με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στο τοπικό του πρωτάθλημα.
Η λειτουργία του τμήματος ανεστάλη την περίοδο 2009-10.
Ερευθαλίωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο Ερευθαλίωνας (Ερευθαλίων) ήταν ένας ευγενής Αρκάδας, τον οποίο σκότωσε ο βασιλιάς της Πύλου Νέστορας σε κάποιο πόλεμο μεταξύ των Αρκάδων και των Πυλίων. Ο Ερευθαλίωνας αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Η, στίχος 136 κ.ε.), σε μία διήγηση του Νέστορα, ως «άνδρας ισόθεος», που έφερε τα όπλα του Αρηιθόου. Τα όπλα αυτά, δώρα του θεού του πολέμου `Αρη, τα είχε πάρει ο φονιάς του Αρηιθόου Λυκούργος «και αφού στο σπίτι εγήρασε τα χάρισε ο Λυκούργος / εις τον Ερευθαλίωνα, καλόν θεράποντά του. / Τούτος μ' εκείνα τ' άρματα τους πολεμάρχους όλους / επροκαλούσε κι έτρεμε καθείς, δεν είχε τόλμην. / Κι εμ' έφερε ν' αγωνισθώ η θαρρετή ψυχή μου, / αν κι ήμουν ο νεότερος απ' όλους τους ανδρείους. / Πολέμησα κι η Αθηνά μου χάρισε την νίκην. / Τρανόν και ανδρείον ως αυτόν δεν φόνευσ' άλλον άνδρα. / Φαρδύς μακρύς απέραντος εκείτετο στο χώμα.» (η 148-156, μετάφραση Ι. Πολυλά). Ο Ερευθαλίων λοιπόν περιγράφεται και ως γιγάντιος στο ανάστημα. Αλλά και σε προηγούμενη ραψωδία ο Νέστορας αναφέρεται στο περιστατικό: «Ατρείδη, το 'θελα κι εγώ να είμαι ως ήμουν πρώτα / που τον Ερευθαλίωνα εφόνευσα τον θείον. / Αλλά δεν δίδουν στους θνητούς οι αθάνατοι όλ' αντάμα. / Αγόρι τότε ήμουν κι εγώ, τώρα το γήρας μ' ήβρε...» (δ 318-321).
Κεφαλόβρυσο Σουλίου Αχαΐας

Τοποθεσία

Το Κεφαλόβρυσο είναι χτισμένο στους δυτικούς-νοτιοδυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού όρους και συγκεκριμένα στην ορεινή περιοχή του Σουλίου, κοντά στον Γλαύκο ποταμό, σε υψόμετρο περίπου 720 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει περίπου 17 χιλιόμετρα οδικώς από το κέντρο της πόλης της Πάτρας.

Γενικά στοιχεία

Το Κεφαλόβρυσο αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1951 με την ονομασία Χαρμανταίικα ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1955, μετονομάστηκε σε Κεφαλόβρυσο. Ωστόσο, η παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι αρκετά διαδεδομένη και σήμερα, ιδίως στους ντόπιους.
Ευάγγελος Κουκουδέας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ευάγγελος Κουκουδέας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Στρώμνιτσα της Μακεδονίας. Κατάγονταν από παλιά και σημαντική οικογένεια της Στρώμνιτσας. Συγγενείς του ήταν ο βιολιστής Δημήτριος Κουκουδέας ή Σέμσης και η δασκάλα του παρθεναγωγίου Στρωμνίτσης, Αικατερίνη Κουκουδέα. Αφού τελείωσε το Ελληνικό σχολείο στη γενέτειρά του, Στρώμνιτσα μετέβη στην Αθήνα το 1905 για να αποφύγει τις Βουλγαρικές επιθέσεις και να καταταγεί στα σώματα που συγκεντρώνονταν για το Μακεδονικό Αγώνα. Στην Αθήνα τελείωσε τη Γυμνασιακή Σχολή και κατατάχτηκε στο Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό, ως δίοπος.

Βαλκανικοί Πόλεμοι

Πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους, κατά τον Ιταλοτουρκικό πόλεμο (1911 - 1912) και ενώ οι Ιταλοί είχαν καταλάβει τα Δωδεκάνησα, μετέβη στην Ικαρία και βοήθησε τον Ιωάννη Μαλαχία στην επανάσταση κατά του Οθωμανικού ζυγό τον Ιούλιο του 1912, προλαβαίνοντας την κατάληψη της Ικαρίας από την Ιταλία. Στη συνέχεια δημιούργησε σώμα Ικαριωτών εθελοντών και αποβιβάστηκε στη Χίο στις 14 Δεκεμβρίου του 1912, όπου πήρε μέρος στη Μάχη της Βολισσού και στη Μάχη του Αίπους κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, που οδήγησαν στην απελευθέρωση της Χίου.

Βόρεια Ήπειρος, Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και Μικρασιατική εκστρατεία

Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων πολέμησε στη Βόρεια Ήπειρο. Στη συνέχεια μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου μετά το Κίνημα Εθνικής Άμυνας στη Θεσσαλονίκη και την είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οργάνωσε πολιτοφυλακή ώστε να διευκολύνει τη μεταφορά εθελοντών προς την Ελλάδα. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε ως έφεδρος αξιωματικός του πεζικού και στη συνέχεια μονιμοποιήθηκε στον Ελληνικό Στρατό, ως ανθυπολοχαγός. Συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία, όπου αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους. Μετά την απελευθέρωσή του και τη λήξη του πολέμου, συνέχισε την πορεία του στον Ελληνικό Στρατό, φτάνοντας το βαθμό του συνταγματάρχη.
Πυραμίδα (αρχιτεκτονική)

Γεωμετρικά χαρακτηριστικά

Η Πυραμίδα είναι γεωμετρική κατασκευή της οποίας όλες οι εξωτερικές επιφάνειες (εκτός της βάσης) είναι τριγωνικού σχήματος και συγκλίνουν σε ένα κοινό σημείο. Η βάση της πυραμίδας μπορεί να είναι τριγωνικής, τετράπλευρης ή πολυγωνικής μορφής, που σημαίνει ότι μία πυραμίδα αποτελείται από τουλάχιστον τρεις τριγωνικές πλευρές. Μία συνηθισμένη μορφή της είναι η τετραγωνική πυραμίδα της οποίας η βάση είναι τετράγωνη και οι πλευρές είναι τριγωνικού σχήματος.
Ο σχεδιασμός της πυραμίδας, με το κέντρο βάρους της κοντά στο έδαφος και το σημείο σύγκλισης των πλευρών στην κορυφή, απαιτεί ελάχιστο μέρος του υλικού που χρησιμοποιείται για την κατασκευή της να μεταφερθεί σε μεγάλο ύψος. Αυτή η κατανομή της μάζας επέτρεψε πρώιμους, ιστορικά, πολιτισμούς να δημιουργήσουν ευσταθείς μνημιακές κατασκευές.

Ιστορική αναδρομή

Για χιλιάδες χρόνια οι μεγαλύτερες κατασκευές πάνω στη γη ήταν πυραμίδες. Η Κόκκινη Πυραμίδα που βρίσκεται στη νεκρόπολη στο Νταχσούρ, στη συνέχεια η Πυραμίδα του Χέοπα, η οποία είναι και το μοναδικό από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου που διασώζεται ως σήμερα, εκτός από το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, από το οποίο σώζονται ανάγλυφα.
Κυβερνείο Αλ Χασακά

Γεωγραφία

Το Αλ Χασακά βρίσκεται βορειοανατολικά της Συρίας. Είναι το βορειότερο και ανατολικότερο κυβερνείο της Συρίας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με το Αρ Ρακκά, στα βορειοανατολικά με το Ντέιρ εζ-Ζορ, στα βόρεια με την Τουρκία και στα νότια με το Ιράκ. Έχει έκταση 23.334 km².
Αντώνιος Χρηστομάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1871 στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Αναστάσιος και αδελφός του ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, της γνωστής οικογένειας με καταγωγή από τους Πύργους (Κατράνιτσα) Εορδαίας. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Αθήνα και το 1887 εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Μετά από έναν χρόνο μετέβη στη Βιέννη όπου συνέχισε τις σπουδές του στο εκεί Πανεπιστήμιο και το 1894 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της ιατρικής. Κατά την παρουσία του εκεί εργάστηκε ως βοηθός των καθηγητών οφθαλμολογίας Fuchs και Nothnagel στα εργαστήρια τους. 
Επέστρεψε στην Αθήνα και το 1897 διορίστηκε επιμελητής του χημικού και μικροβιολογικού εργαστηρίου του θεραπευτηρίου «Ο Ευαγγελισμός». Από το 1898 διετέλεσε επιμελητής του παθολογικού τμήματος υπό τον Νικόλαο Μακκά και υφηγητής της Γενικής Παθολογίας, την περίοδο 1899–1901 επιμελητής της παθολογικής κλινικής του Εθνικού Πανεπιστημίου υπό τον Γεώργιο Καραμήτσα, και το 1912 διευθυντής του παθολογικού τμήματος του Ευαγγελισμού. Το ίδιο έτος διορίστηκε καθηγητής της Γενικής Πειραματικής Παθολογίας, θέση που κράτησε μέχρι το 1921. 
Εισήλθε στον πολιτικό χώρο από το 1921, έγινε γενικός διευθυντής του Υπουργείου Υγιεινής και εκλέχτηκε βουλευτής Νομού Σερρών το 1920 και το 1928, ενώ διετέλεσε Υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων στην Κυβέρνηση Σωτηρίου Κροκιδά του 1922, Υπουργός Συγκοινωνιών στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου του 1928 και Υφυπουργός Υγιεινής στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου του Ιουνίου 1929 μετά τον ανασχηματισμό. 
Το 1925 ίδρυσε και έγινε πρόεδρος της Μακεδονικής Εκπαιδευτικής Εταιρείας, ενώ διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, του Αντιφυματικού Συλλόγου, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Κοινωνίας των Εθνών και μέλος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Το 1928 ήταν πρόεδρος και από το 1929 επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοτελικής Εταιρείας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 1933.
Κείμενα των Σαρκοφάγων

Τα αποκαλούμενα Κείμενα των Σαρκοφάγων είναι ένας σύγχρονος όρος για το σώμα νεκρικών κειμένων ή μαγικών νεκρικών επωδών που χρησιμοποιούνταν για την καθοδήγηση των νεκρών στον άλλο κόσμο. Ως γραμματειακό είδος προέκυψαν εν μέρει από τα Κείμενα των Πυραμίδων στο πλαίσιο του μερικού εκδημοκρατισμού της αιγυπτιακής θρησκείας κατά την Πρώτη Ενδιάμεση Περίοδο, από το 2200 Π.Κ.Ε. έως και το Μέσο Βασίλειο. Οι προστατευτικές επωδοί, οι επικλήσεις, οι μύθοι και οι χάρτες του επέκεινα γράφονταν μέσα στις σαρκοφάγους και τους τάφους εκείνων που διέθεταν την οικονομική ευχέρεια μιας τέτοιας ταφής, χωρίς η θεϊκή καθοδήγηση να είναι αποκλειστικό προνόμιο των Φαραώ. Το συγκεκριμένο coprus περιλαμβάνει πολυάριθμα κείμενα που ενσωματώθηκαν στο ύστερο σώμα κειμένων της ταφικής λογοτεχνίας, γνωστό ως Αιγυπτιακή Βίβλος των Νεκρών
Green Arrow

Χρυσή Εποχή

Ο Green Arrow, έχοντας κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο More Fun Comics #73, συνέχισε την πορεία του μέσα από πολλές σειρές comics. Τον Δεκέμβριο του 1941, αυτός και ο βοηθός του γίνανε μέλος της ομάδας “Οι 7 Στρατιώτες της Νίκης”. Οι ιστορίες της ομάδας εκδίδονταν στην σειρά Leading Comics στα τεύχη #1-#14. Ο ήρωας συνέχισε να έχει σημαντικό ρόλο και στην σειρά More Fun Comics, αυτός και ο βοηθός του Speedy  ήταν στο εξώφυλλο σε 23 τεύχη ( #77-#85, #88-#99, #101, #103). Ιστορίες του υπήρχαν επίσης και σε άλλες σειρές, ως δεύτερες ιστορίες (Action Comics, Adventure Comics, World’s Finest Comics)

Στην Ελλάδα

Ο Green Arrow στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό μέσω των εκδόσεων Ατλαντίς στην σειρά κόμικ "Τα Καλύτερα Κόμικς"  που έγιναν πιο γνωστά ως "Διαπλανητικά-Παράξενα-Δυναμικά-Εκπληκτικά" που κυκλοφορούσαν εβδομαδιαίως για τρία χρόνια από ως το 1963. Εμφανιζόταν σε ιστορίες μαζί με τα άλλα μέλη τού Συνδικάτου τής Νεμέσεως (Λεγεώνα τής Δικαιοσύνης) όπως ονομαζόταν στην σειρά κόμικ.
Βσέβολοντ Μστισλάβιτς της Βολινίας

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Μστισλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Αγνής των Πιαστ, κόρης τού Μπολεσλάβ Β΄ τού στραβόστομου δούκα της Πολωνίας.
Αδελφός του ήταν ο Ρόμαν ο μέγας πρίγκιπας τού Νόβγκορντ, τού Βλαντίμι-Βολίνσκι και της Γαλικίας. Ο Βσέβολοντ έγινε πρίγκιπας τού Μπελζ και τού Βολοντίμιρ-Βολίνσκι. 
Το 1196 απεβίωσε. Διεκδίκησε τον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.
Φραντζ Ντόλγκερ

Βίος

Ο Φραντζ Ντόλγκερ γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1891. Σπούδασε κλασική φιλολογια. Η διδακτορική διατριβή του που υποβλήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1919 είχε τον τίτλο Πηγές και πρότυπα του ποιήματος του Μελιτηνιώτη (1919). Έγινε υφηγητής το 1926με θέμα Συμβολαί εις την οικονομικήν διοίκησιν του Βυζαντίου ιδία κατά τους 10 και 11 αι. και καθηγητής το 1931 στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.έως το 1959.Από το 1928 συνεκδότης και από το 1931 εκδότης της Byzantinsche zeitschrift. Στην διάρκεια της Γερμανικής κατοχής ήλθε στο Άγιο Όρος και εργάστηκε ως ταγματάρχης. Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 1968. O Ντόλγκερ ήταν τακτικό, αντεπιστέλλον ή επίτιμο μέλος οκτώ Ακαδημιών (Βαυαρικής, Ρουμανικής, Βιέννης, Σόφιας, Βρετανικής, Αθηνών, Βερολίνου και Βρυξελλών) και επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίου Αθηνών, Σόφιας και Θεσσαλονίκης. Έγινε μέλος της πολιτικής τάξεως του τάγματος Pour le merite της ανώτατης επιστημονικής διακρισεως της Δυτικής Γερμανίας.

Ερευνητικά ενδιαφέροντα

Ασχολήθηκε με τους κλάδους της μεσαιωνικής ελληνικής φιλολογίας, λόγιας και δημοτικής, της βυζαντινής γλώσσας και της βυζαντινής ορολογίας. Μελέτησε τα αυτοτελή συγγράμματα του Ιωάννη Δαμασκηνού,Ιωάννη Λυδού, Θεόδωρου Μλιτηνιώτη και Αλέξιου Μετοχίτη. Ασχολήθηκε με θέματα παιδείας, πνευματικής ιστορίας και γραμματολογίας. Τον απασχόλησε το θέμα των ξένων γλωσσών στο Βυζάντιο.
Βουλευτικές εκλογές στο Μακάου (2017)

Γενικές εκλογές στο Μακάου έλαβαν χώρα στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 σύμφωνα με τον Θεμελιώδη Νόμο του Μακάου. Επί συνόλου 33 εδρών, οι 14 εξελέγησαν άμεσα από τον λαό  με τη μέθοδο των υψηλότερων μέσων όρων, ενώ οι 12 αναδείχθηκαν από μια λειτουργική περιφέρεια και άλλοι 7 βουλευτές διορίστηκαν από τον  αρχηγό της κυβέρνησης, δηλαδή την Ανώτατη Εκτελεστική Αρχή (Chief Executive).
Χάονες

Οι Χάονες ήταν ένα από τα αρχαία ελληνικά φύλα  που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Αρχαίας Ηπείρου, και συγκεκριμένα στα βορειοδυτικά της. Υποστηρίζεται ότι η ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου είναι απόγονοι των αρχαίων Χαόνων. 
Γεωγραφικά, η Χαονία εκτεινόταν στη σημερινή νοτιοδυτική Αλβανία, φραγμένη από τα βόρεια και βορειοανατολικά από τα Κεραύνια όρη, και επίσης περιελάμβανε το βόρειο κομμάτι του νομού Θεσπρωτίας (με νότιο σύνορο τον ποταμό Καλαμά/Θυάμη), και περιλαμβάνει τις παράκτιες περιοχές Ωρικού, Χειμάρρας, Ογχησμού (σύγχρονων Αγίων Σαράντα) και Βουθρωτού στην Αδριατική θάλασσα και στο Ιόνιο πέλαγος. Πρωτεύουσα της Χαονίας ήταν η Φοινίκη (σύγχρονη Finiq), πρωτεύουσα αργότερα του Κοινού των Ηπειρωτών. 
Στην ηπειρωτική ενδοχώρα οι Δέξαροι (ή Δασσαρέται) που κατοικούσαν στο όρος Άμυρον  (σημ. Τομόρι) και εκτείνονταν ως το νότιο πέρας της λίμνης Λιχνήτιδος (σημ. Αχρίδα), ήταν η βορειότερη από τις φυλές της ομάδας των Χαόνων. Κατά την περίοδο αυτή της ακμής τους οι Χάονες κατείχαν ασφαλώς την πεδιάδα της Κορυτσάς. Δεδομένου ότι ο τύμβος ΙΙ στη θέση Κούτσι, κοντά στην Κορυτσά, περιείχε ταφές νέων ηγεμόνων της περιόδου 650-500 π.Χ. περίπου, η αρχή της επεκτάσεως των Χαόνων μπορεί να χρονολογηθεί στις αρχές  του 7ου αι. π.Χ. Η εξουσία της ομάδας των Χαόνων μπορεί να εκτεινόταν εκείνο το διάστημα και επί των Μολοσσών. 
Μαζί με τα φύλα των Μολοσσών και των Θεσπρωτών αποτελούσαν τις τρεις κύριες φυλές που εγκαταστάθηκαν στην Ήπειρο την Αρχαία εποχή. Οι Χάονες υπήρξαν το πιο βόρειο ελληνικό φύλο στην περιοχή και συνόρευαν με ιλλυρικά φύλα. Σύμφωνα με τον Βιργίλιο οι Χάονες υπήρξαν απόγονοι του επώνυμου γενάρχη τους Χάονα (Αρχ.: Χάων). Κατά τον 5ο π.χ. αιώνα, κατακτήθηκαν από τους Θεσπρωτούς και τους Μολοσσούς. Ο Χάονες αποτελούσαν μέρος του Κοινού των Ηπειρωτών ως το 170 π.Χ., όταν υποτάχθηκαν στους Ρωμαίους.
Ινάρως

Εξέγερση των Αιγυπτίων

Οι Αιγύπτιοι, υπό την ηγεσία του Ινάρω, εξεγέρθηκαν κατά των Περσών το 460 π.Χ. Ο Ινάρως είχε ζητήσει τη βοήθεια των Αθηναίων, οι οποίοι έστειλαν στην Αίγυπτο 200 τριήρεις. Ο Αρταξέρξης έστειλε τον Αχαιμένη, μαζί με 400.000 άνδρες πεζικό και 80 πλοία. Στη μάχη της Παμπρήμιδος, ο Ινάρως νίκησε, σκοτώνοντας τον Αχαιμένη και στέλνοντας το σώμα του σατράπη στον Αρταξέρξη. Παράλληλα, στην θάλασσα, ο Χαριτιμίδης νίκησε τους Πέρσες, αιχμαλωτίζοντας 20 περσικά πλοία και βυθίζοντας άλλα 30.
Τότε, ο Αρταξέρξης έστειλε τον Μεγάβυζο, με επιπρόσθετο στρατό 200.000 ανδρών και 300 πλοίων. Τότε διεξήχθη μια μάχη, και οι απώλειες των δύο στρατών ήταν βαριές, αλλά οι Αιγύπτιοι είχαν περισσότερες απώλειες, με τον Μεγάβυζο να τραυματίζει τον Ινάρω στον μηρό. Ο Ινάρως υποχώρησε, μαζί με όσους Έλληνες δεν σκοτώθηκαν στην μάχη, και σχεδόν όλη η Αίγυπτος έπεσε στα χέρια των Περσών.
Αργότερα, ο Μεγάβυζος επιτέθηκε στην Βύβλο, όπου βρίσκονταν ο Ινάρως και οι Έλληνες (που υπολογίζονται στους 6000), αλλά φαίνεται ότι απέτυχε να την καταλάβει. Τότε, ο Μεγάβυζος πρότεινε όρους παράδοσης στον Ινάρω, σύμφωνα με τους οποίους, ο Ινάρως δεν θα σκοτωνόταν και οι Έλληνες μπορούσαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους όποτε ήθελαν. Οι Έλληνες δέχθηκαν, και τότε ο Μεγάβυζος τους οδήγησε στον Αρταξέρξη και τον έπεισε να μην σκοτώσει τον Ινάρω.

Θάνατος

Η Άμηστρις, ωστόσο, προσπάθησε να πείσει τον Αρταξέρξη και τον Μεγάβυζο να σκοτώσουν τον Ινάρω, καθώς αυτός είχε σκοτώσει τον Αχαιμένη, ο οποίος ήταν γιος της, αλλά δεν τα κατάφερε. Αργότερα, όμως, ο βασιλιάς της παρέδωσε τον Ινάρω και 50 Έλληνες - η Αμέστρις αποκεφάλισε τους Έλληνες και σούβλισε ή σταύρωσε τον Ινάρω.
Ομάδες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2006

Το άρθρο αυτό για τις ομάδες του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2006 παρουσιάζει τις συνθέσεις των 18 εθνικών ομάδων που συμμετείχαν στην διοργάνωση, με αναλυτικά στοιχεία για τον κάθε παίκτη. Οι πληροφορίες πάρθηκαν από τον ιστότοπο της FIBA για την διοργάνωση:
Σβιετοχλοβίτσε

Ιστορία

Η πόλη είναι γνωστή από τον 13ο αιώνα. Ανήκε στη Γερμανία ως το 1920, οπότε πέρασε στην Πολωνία (παρόλο που το 51,9% του πληθυσμού ψήφισε υπέρ της παραμονής στη Γερμανία). Το 1939 ενσωματώθηκε εκ νέου στη Γερμανία και το 1945 ξανά στην Πολωνία.
Το 1943 δημιουργήθηκε στην πόλη γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, το Eintrachthütte. Το 1945 το στρατόπεδο άνοιξε πάλι από το κομμουνιστικό καθεστώς ως στρατόπεδο συγκέντρωσης με το όνομα Zgoda. Εκεί εκτελέστηκαν περίπου 2.500 αντικαθεστωτικοί.

Τοποθεσία

Η Σβιετοχλοβίτσε (Świętochłowice) βρίσκεται στη νότια πλευρά της πεδιάδας της Σιλεσίας.

Πληθυσμός

Στην πόλη κατοικούν 55.527 κάτοικοι. Έχει τη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού στην Πολωνία και μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη (4.200 κάτοικοι ανά km²).

Κλίμα

Η Σβιετοχλοβίτσε (Świętochłowice) έχει το τυπικό κλίμα της Κρακοβίας και Σιλεσίας. Η βροχή φτάνει το ύψος των περίπου 700 mm το χρόνο. Η θερμοκρασία ποικίλλει μεταξύ -2,5 °C τον Ιανουάριο και 18 °C τον Ιούλιο.

Πολιτική

Δήμαρχος της πόλης είναι από το 2018 ο Ντάνιελ Μπέγκερ.