Billboard Hot 100

Το Billboard Hot 100 είναι ένα chart, το οποίο κυκλοφορεί εβδομαδιαίως στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από το περιοδικό Billboard και αφορά στα singles. Οι κατατάξεις πωλήσεων προκύπτουν από τη ραδιοφωνική συχνότητα που παίζει κάποιο τραγούδι, από το online streaming και από τις πωλήσεις (φυσικές ή ψηφιακές).
Όταν η Nielsen ξεκίνησε να καταμετρά τις πωλήσεις το 1991, η εβδομαδιαία περίοδος πωλήσεων διαρκούσε απο τη Δευτέρα έως και την Κυριακή, όμως τον Ιούλιο του 2015 η περίοδος άλλαξε και διαρκεί πια από την Παρασκευή έως και την Πέμπτη. Το ραδιοφωνικό airplay, σε αντίθεση με τα streaming δεδομένα και τα νούμερα των πωλήσεων, είναι διαθέσιμο ανά πάσα στιγμή και καταμετριέται με βάση τον κύκλο Δευτέρα έως και Κυριακή (στο παρελθόν ακολουθούσε τον κύκλο Τετάρτη έως και Τρίτη). Τα εκάστοτε καινούρια charts καταμετρώνται και επισήμως δημοσιοποιούνται από το Billboard κάθε Τρίτη.
Το πρώτο Νο1 τραγούδι που ανέβηκε ποτέ στο Hot 100 ήταν το ''Poor Little Fool'' του Ricky Nelson στις 4 Αυγούστου, 1958. Μέχρι και το τεύχος για την εβδομάδα που λήγει στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, από την κορυφή του Hot 100 έχουν περάσει 1.089 διαφορετικά τραγούδια. Το τραγούδι που βρίσκεται στο Νο1 αυτή τη στιγμή είναι το "Truth Hurts" από τη Lizzo.

Αλλαγές στην πολιτική του Hot 100

Οι μέθοδοι και οι πολιτικές βάσει των οποίων τα δεδομένα αποκτώνται και συγκεντρώνονται έχουν αλλάξει πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ιστορίας του chart.
Παρόλο που η έλευση ενός μουσικού chart γέννησε τους λεγόμενους ιστορικούς και τους παρατηρητές των charts, επηρέασε άμεσα την ποπ κουλτούρα και δημιούργησε ένα σωρό αμέτρητες ασήμαντες πληροφορίες, ο βασικός σκοπός του Hot 100 είναι να βοηθήσει αυτούς που βρίσκονται εντός της μουσικής βιομηχανίας: να αντικατοπτρίσει την επιτυχία ενός ''προιόντος'' (singles, άλμπουμς κλπ.) και να παρακολουθήσει τις τάσεις του αγοραστικού κοινού. Το Billboard έχει ουκ ολίγες φορές αλλάξει τη μεθοδολογία και τις πολιτικές του, ώστε να δίνει πάντα την πιο ακριβή και έγκυρη εντύπωση του τι είναι δημοφιλές. Ένα πολύ βασικό παράδειγμα έιναι η αναλογία που αποδίδεται ανάμεσα στις πωλήσεις και στο ραδιοφωνικό airplay. Κατά την πρώιμη εποχή του Hot 100 τα singles ήταν το μέσο με το οποίο οι άνθρωποι αγόραζαν μουσική. Στις περιόδους, όπου οι πωλήσεις ήταν εύρωστες, περισσότερο βαρός δινόταν στους πόντους ενός τραγουδιού που προέκυπταν από τις πωλήσεις του παρά από το ραδιοφωνικό του airplay.
Όσο περνούσαν οι δεκαετίες, η μουσική βιομηχανία επικεντρώθηκε στις πωλήσεις των άλμπουμς παρά των αυτόνομων singles. Οι μουσικοί, εν τέλει, άρχισαν να εκφράζουν τις δημιουργικές τους ανησυχίες μέσω ολοκληρωμένων άλμπουμς παρά μέσω singles και ως τη δεκαετία του 1990 πολλές δισκογραφικές εταιρείες έπαυσαν εντελώς να κυκλοφορούν singles ( Δες ''Περικοπές στα Άλμπουμς", παρακάτω). Τελικά, το ραδιοφωνικό airplay κατέληξε να έχει περισσότερο βάρος στους πόντους ενός τραγουδιού έναντι των πωλήσεών του.

Singles δύο πλευρών

Το Billboard επίσης, έχει τροποποιήσει αρκετές φορές την πολιτική του όσον αφορά στα ''singles δύο πλευρών''. Το προ Hot 100 chart "Τα Best Sellers των καταστημάτων" κατέτασσαν τις δημοφιλείς Α- και Β-πλευρές μαζί, με την πλευρά που είχε παιχτεί συχνότερα να βρίσκεται πιο ψηλα στη λίστα. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα, αλλά σίγουρα όχι το μοναδικό ήταν το "Don't Be Cruel'' / ''Hound Dog'' του Elvis Presley. Καθόλη την πορεία αυτών των singles του Presley στα charts, το τοπ τραγούδι εναλλασσόταν αρκετές φορές ανάμεσα στα δύο προαναφερθέντα. Αλλά στα τότε σύγχρονα charts ''Τα δημοφιλέστερα ανάμεσα στους DJs των Disco", "Τα δημοφιλέστερα στα Jukeboxes" και στο Top 100, τα δύο τραγούδια μπήκαν ξεχωριστά, όπως γινόταν και με όλα τα υπόλοιπα. Με τον ερχομό του Hot 100 το 1958, οι Α- και Β-πλευρές έμπαιναν στα charts ξεχωριστά, όπως γινόταν και στο προηγούμενο Top 100.
Ξεκινώντας με το chart της εβδομάδας που έληξε στις 29 Νοεμβρίου, 1969, αυτός ο κανόνας τροποποιήθηκε. Αν και οι δύο πλευρές αποκτούσαν σημαντικό airplay, κατατάσσονταν μαζί. Αυτό, βέβαια, άρχισε να γίνεται συζητήσιμο θέμα μέχρι και το 1972, αφού οι περισσότερες μεγάλης εμβέλειας δισκογραφικές εταιρείες παγίωσαν μία τάση που ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960 βάζοντας το ίδο τραγούδι και στις δύο πλευρές των singles.
Πιο σύνθετα θέματα άρχισαν να προκύπτουν από τη στιγμή που ξεκίνησαν να κυκλοφορούν τα singles των 12 ιντσών και τα maxi-singles, πολλά από τα οποία περιείχαν περισσότερες από δυο πλευρές. Ακόμη περισσότερα προβλήματα ήρθαν στην επιφάνεια όταν, σε αρκετές περιπτώσεις, η Β-πλευρά ξεπερνούσε σε δημοτικότητα την Α- και έτσι με την έλευση του νέου single, το τελευταίο είχε την πρώην Β-πλευρά στη θέση της Α- μαζί με τη ''νέα'' Β-πλευρά.
Το τέλος στα θέματα των singles δύο πλευρών δόθηκε με τη συμπερίληψη των περικοπών στα άλμπουμς που ενσωματώθηκαν στο Hot 100.

Τα EP

Οι Extended play (EP) κυκλοφορίες είναι κάτι σαν μίνι άλμπουμς και περιέχουν συνήθως τέσσερα με έξι κομμάτια. Μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1960, μπορούσαν να μπουν στο Top 100 και έπειτα στο Hot 100. Με την αυξανόμενη δημοτικότητα των άλμπουμς, όμως, αποφασίστηκε να μεταφερθούν τα EP από το Hot 100 στο Billboard 200, όπου και συμπεριλαμβάνονται μέχρι και σήμερα.

Ψηφιακά downloads και διαδικτυακό streaming

Από τις 12 Φεβρουαρίου, 2005, το Billboard Hot 100 συμπεριελάμβανε τα ψηφιακά downloads των τραγουδιών από διαδικτυακές πλατφόρμες, όπως τα iTunes, το Musicmatch και τη Rhapsody. Το Billboard είχε αρχίσει να καταμετρά τα downloads το 2003 σύμφωνα με το Hot Digital Tracks chart. Παρόλα αυτά, αυτά τα downloads δε μετρούσαν για το Hot 100 και το chart αυτο (εν αντιθέσει με το chart Hot Digital Songs) μετρούσε κάθε εκδοχή του τραγουδιού ξεχωριστά (το chart υπάρχει ακόμη και σήμερα μαζί με το Hot Digital Songs). Αυτή ήταν η πρώτη σημαντική διόρθωση της φόρμουλας του Hot 100 μετά τον Δεκέμβριο του 1998.
Η αλλαγή στη μεθοδολογία τάραξε αισθητά το chart, με μερικά τραγούδια να κάνουν το ντεμπούτο τους στο chart ακολουθώντας αποκλειστικά τις εύρωστες διαδικτυακές πωλήσεις τους και άλλα να κατορθώνουν δραστικά άλματα. Τα τελευταία χρόνια, πολλά τραγούδια έχουν καταφέρει άνοδο 80 ή και 90 θέσεων μέσα σε μια βδομάδα, από τη στιγμή που γίνονταν διαθέσιμα σε διαδικτυακά καταστήματα. Από το 2006 και έπειτα, το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη άνοδο όλων των εποχών μέσα σε μόλις μία εβδομάδα έχει ξεπεραστεί εννιά φορές.
Στο τεύχος της 11ης Αυγούστου, 2007, το Billboard ξεκίνησε να ενσωματώνει εβδομαδιαία δεδομένα από υπηρεσίες streaming και on-demand υπηρεσίες στο Hot 100. Οι δύο πρώτες μεγάλης εμβέλειας εταιρείες που έδωσαν τα στατιστικά τους στη Nielsen BDS ήταν η AOL music και η Yahoo! Music. Στις 24 Μαρτίου, 2012, το Billboard παρουσίασε το On-Demand Songs chart, τα δεδομένα του ενσωματώθηκαν στον αλγόριθμο που δημιουργεί το Hot 100. Αυτό επεκτάθηκε σε ένα πιο ευρύ chart, τα Streaming Songs τον Ιανουάριο του 2013, το οποίο κατατάσσει τα streams διαδικτυακών μουσικών σταθμών από υπηρεσίες, όπως το Spotify και άλλες on-demand πλατφόρμες. Τον Φεβρουάριο του 2013, οι προβολές ενός τραγουδιού στις Ηνωμένες Πολιτείες στο YouTube προστέθηκαν στη φόρμουλα για το Hot 100. Το "Harlem Shake" ήταν το πρώτο τραγούδι που ανέβηκε στην κορυφή αφότου οι αλλαγές αυτές τέθηκαν σε εφαρμογή. Η φόρμουλα του Hot 100 ξεκινώντας απο το 2013 γενικά ενσωματώνει τις πωλήσεις (35-45%), το ραδιοφωνικό airplay (30-40%) και το διαδικτυακό streaming (20-30%), ενώ τα ακριβή ποσοστά αλλάζουν από βδομάδα σε βδομάδα.

Τα Ρεμίξ

Το Billboard έχει αποκριθεί επίσης και σε αρκετές ερωτήσεις γνωστών της μουσικής βιομηχανίας για το θέμα που αφορά στα ρεμίξ των τραγουδιών. Μια αυξανόμενη τάση στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα ήταν να κυκλοφορεί ένα τραγούδι ως ''ρεμίξ'', το οποίο ήταν δραστικά διαφορετικό από την αυθεντική εκδοχή, όσον αφορά στη δομή και τους στίιχους, ήταν στην ουσία ένα ''νέο τραγούδι''. Στην πραγματικότητα όμως, οι πόντοι για το airplay της άλμπουμ εκδοχής ενός τραγουδιού μαζί με το ραδιοφωνικό μιξ του και/ή το dance μιξ του κλπ. όλα μαζί συγκεντρώνονταν και ενσωματώνονταν στην πορεία του τραγουδιού στο chart, ενώ η δομή, οι στίχοι και η μελωδία παρέμεναν ανέπαφα. Οι κριτικές ξεκίνησαν όταν τραγούδια άρχισαν να ηχογραφούνται από την αρχή, σε σημείο να μη θυμίζουν καθόλου την αυθεντική ηχογράφηση. Το πρώτο παράδειγμα ήταν το ''I'm Real'' της Jennifer Lopez. Ενώ η άλμπουμ εκδοχή του τραγουδιού μπήκε στο chart, στα μέσα της πορείας του κυκλοφόρησε ένα ''ρεμίξ'' που περιείχε και τον ράπερ Ja Rule. Αυτή η νέα εκδοχή αποδείχθηκε μακράν πιο δημοφιλής και προώθησε το τραγούδι στο νούμερο ένα.
Για να επιλύσει αυτό το θέμα, το Billboard διαχωρίζει πια τους πόντους για το airplay της αυθεντικής εκδοχής ενός τραγουδιού και του ρεμίξ του, αν το ρεμίξ θεωρείται ως ''νέο τραγούδι''. Από τότε που τέθηκε σε εφαρμογή αυτός ο κανόνας, αρκετά τραγούδια έχουν μπει δύο φορές στο chart, συνήθως βαπτισμένα ''Μέρος 1ο'' και ''Μέρος 2ο''. Ο κανόνας για τα ρεμίξ ισχύει μέχρι και σήμερα.

Τραγούδια με επαναλαμβανόμενη συχνότητα

Το Billboard στην προσπάθειά του να επιτρέψει στο chart να παραμείνει όσο το δυνατόν πιο επίκαιρο και για να αποδώσει τη σωστή παρουσίαση σε νέους και ανερχόμενους καλλιτέχνες και κομμάτια, έχει (από το 1991) αφαιρέσει ορισμένα τραγούδια που έχουν καλύψει συγκεκριμένα κριτήρια όσον αφορά στην εβδομαδιαία θέση και στο εβδμαδιαίο σύνολο παρουσίας στο chart. Τα κριτήρια της επαναλαμβανόμενης συχνότητας έχουν τροποποιηθεί αρκετές φορές και πια (απο το 2015) ένα τραγούδι θεωρείται ότι καλύπτει αυτά τα κριτήρια, άν έχει περάσει 20 εβδομάδες στο Hot 100 και έχει πέσει κάτω από το νούμερο 50. Επιπλέον, τραγούδια που βρίσκονται κάτω από το νούμερο 25 μετά από 52 εβδομάδες στο chart, αφαιρούνται επίσης. Εξαιρέσεις υφίστανται για τις επανεκτελέσεις και για την ξαφνική άνοδο τραγουδιών που άργησαν πάρα πολύ να κάνουν επιτυχία. Αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις διαχειρίζονται μία προς μία και απόφασίζονται κάθε φορά από τους διευθυντές και το προσωπικό του Billboard.

Προσαρμογή της εβδομαδιαίας παρακολούθησης

Το Billboard έχει τροποιήσει την εβδομαδιαία παρακολούθηση των πωλήσεων, του ραδιοφωνικού airplay και του διαδικτυακού streaming, ώστε να συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα Νέων Κυκλοφοριών, η οποία πέφτει κάθε Παρασκευή σε όλες τις περιοχές σημαντικής αγοράς μουσικής (Τα προιόντα στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφορούσαν κάθε Τρίτη έως τον Ιούνιο του 2015). Αυτό το τροποποιημένο πρόγραμμα παρακολούθησης τέθηκε σε εφαρμογή από το τεύχος της 25ης Ιουλίου, 2015.

Τα ετήσια charts

Το μουσικό έτος για το Billboard διαρκεί από την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου μέχρι και την τελευταία εβδομάδα του Νοεμβρίου. Το τροποποιημένο αυτό ημερολόγιο επιτρέπει στο Billboard να καταμετρά τα ετήσια charts και να τα δημοσιεύει έγκαιρα στο τελευταίο τεύχος την τελευταία εβδομάδα του Δεκεμβρίου.
Πριν τη Nielsen Soundscan, τα ετήσια charts των singles υπολογίζονταν βάσει ενός αντίστροφου συστήματος που εξαρτιόταν αποκλειστικά από την πορεία ενός τραγουδιού στο Hot 100 (για παράδειγμα, ένα τραγούδι θα κέρδιζε έναν πόντο για μία εβδομάδα στο νούμερο 100, δύο πόντους για μία εβδομάδα στο νούμερο 99 και ούτω καθεξής έως και 100 πόντους για μία εβδομάδα στο νούμερο ένα). Άλλοι παράγοντες, όπως το σύνολο των εβδομάδων παρουσίας ενός τραγουδιού στο chart και στην κορυφαία θέση του προσμετρώνταν επίσης για το ετήσιο αποτέλεσμα.
Αφότου το Billboard άρχισε να αποκτά τις πληροφορίες για τις πωλήσεις και το ραδιοφωνικο airplay από τη Nielsen Soundscan, υιοθετήθηκε ένα ευθέως συγκεντρωτικό σύστημα για την καταμέτρηση των ετήσιων πωλήσεων και του airplay. Αυτό το σύστημα δίνει μία ακριβέστερη εικόνα για τα δημοφιλή τραγούδια ενός έτους, αφού πιο πριν ένα τραγούδι που υποθετικά είχε περάσει εννιά εβδομάδες στο νούμερο ένα τον Μάρτιο πιθανότατα θα κέρδιζε λιγότερους πόντους σε σχέση με ένα τραγούδι που είχε περάσει έξι εβδομάδες στο νούμερο τρία τον Ιανουάριο. Τραγούδια που βρίσκονταν στην ακμή τους στην αλλαγή του μουσικού έτους (Νοέμβριος-Δεκέμβριος) πολλές φορές κατέληγαν να κατατάσσονται και στο chart του επόμενου έτους, αφού οι συγκεντρωτικοί πόντοι τους μοιράζονταν ανάμεσα στα δύο έτη, αλλά συχνά κατατάσσονταν χαμηλότερα από τη θέση στην οποία θα μπορούσαν να βρίσκονται, αν βρίσκονταν στην κορυφαία τους θέση μόνο εντός ενός έτους.

Περιορισμοί

Οι περιορισμοί του Hot 100 αναφέρονται όλο και περισσότερο όσο περνούν τα χρόνια. Αφού το Hot 100 βασίζεται στις πωλήσεις των singles και τα τελευταία έχουν γίνει ένα λιγότερο συχνός τρόπος για τις κυκλοφορίες των τραγουδιών, τα δεδομένα του Hot 100 παρουσίαζαν ενα μικρό κομμάτι των πωλήσεων μέχρι και την αλλαγή της φόρμουλας για την κατάταξη το Δεκέμβριο του 1998.
Λίγοι είναι οι μουσικοί ιστορικοί που θεωρούν πως το Hot 100 είναι ένας τέλειος και ακριβής δείκτης των δημοφιλέστερων τραγουδιών κάθε εβδομάδας ή έτους. Για παράδειγμα, γύρω στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, οι δωροδοκίες και άλλα προβλήματα στρέβλωσαν τα νούμερα με φανερά απροσδόκητους τρόπους.
Επιπρόσθετα, η ιστορία της δημοφιλούς μουσικής γνώρισε και σημαντικές αποτυχίες πέραν των αξιοσημείωτων γεγονότων. Συγκεκριμένοι καλλιτέχνες (όπως οι Pink Floyd και οι Led Zeppelin) είχαν απίστευτες πωλήσεις άλμπουμς, έμειναν όμως αφανείς στα charts για τα singles. Οι επιχειρηματικές αλλαγές στη μουσική βιομηχανία επηρέασαν επίσης τα στατιστικά διαφόρων καλλιτεχνών. Οι κυκλοφορίες των singles ήταν περισσότερο συχνές και σταθερές, ενώ αναμενόταν να έχουν μικρότερο προσδόκιμο ζωής στα ράφια, καθιστώντας έτσι τις άμεσες ιστορικές συγκρίσεις απατηλές και εύσχημες. Από τα 16 singles που ανέβηκαν στην κορυφή των charts του Billboard για περισσότερες από δέκα εβδομάδες από το 1955 και έπειτα, μόλις τα δύο κυκλοφόρησαν πριν το 1992. Κατά τη διάρκεια των 40 πρώτων χρόνων της ροκ εποχής, κανένα τραγούδι δεν ανέβηκε απευθείας στο νούμερο ένα, κάτι που έγινε εφικτό για 19 τραγούδια μετά τις αλλαγές στη μεθοδολογία του 1995.
Η στρατηγική έπαιξε, επίσης, σημαντικό ρόλο. Πολυάριθμες δισκογραφικές εταιρείες έχουν πάρει ορισμένα εσκεμμένα μέτρα για να αυξήσουν τις θέσεις τους στα charts υιοθετώντας κάποιες πρακτικές, όπως να προγραμματίσουν την κυκλοφορία ενός single, ώστε να αντιμετωπίσουν τον οσο το δυνατό λιγότερο ανταγωνισμό ή να αποδώσουν τεράστια έκπτωση στην τιμή των singles σε σημείο όπου κάθε μία ξεχωριστή πώληση παρουσιαζόταν ως οικονομική ζημία. Στο μεταξύ, άλλες δισκογραφικές θα αναχαίτιζαν εσκεμμένα την κυκλοφορία ακόμη και των πιο πωλήσιμων single τους, για να τονώσουν τις πωλήσεις των άλμπουμς τους. Συγκεκριμένα στη δεκαετία του 1990, πολλά από τα πιο πολυπαιγμένα singles στο MTV και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, δεν ήταν διαθέσιμα προς μεμονωμένη αγορά. Εξαιτίας αυτών των αντισταθμιστικών στρατηγικών, δεν μπορεί να ειπωθεί πως το Hot 100 κατέτασσε απαραίτητα τα 100 πιο πετυχημένα και τα 100 πιο δημοφιλή τραγούδια μιας χώρας. Στρατηγικές όπως αυτές, ήταν η κύρια αιτία πίσω από την αλλαγή στα charts το Δεκέμβριο του 1998.
Μερικοί κριτικοί έχουν ισχυριστεί ότι η υπερβολική έμφαση σε ένα μικρό αριθμό singles έχει διαστρεβλώσει τις απόπειρες για εξέλιξη της μουσικής βιομηχανίας, ενώ υπάρχουν τόσοι επικριτές του Hot 100 όσοι και οι υποστηρικτές του. Μερικοί από τους επικριτές, βέβαια, γίνονται όλο και πιο επιεικείς, αφού θεωρούν ότι τα ψηφιακά downloads έχουν αναζωογονήσει τις πωλήσεις των singles.
Τα charts του Billboard έχουν αντέξει στο χρόνο ως η μοναδική αναφορά στα δημοφιλή τραγούδια των Ηνωμένων Πολιτειών σε ευρεία κυκλοφορία για τον τελευταίο μισό αιώνα. Ανταγωνιστικές εκδόσεις, όπως είναι το Cash Box, το Record World, η Radio & Records και πιο πρόσφατα η Mediabase έχουν προσφέρει εναλλακτικά charts, τα οποία ορισμένες φορές διαφέρουν σημαντικά.

Χρήση στα Μ.Μ.Ε.

Το Hot 100 ήταν για πολλά χρόνια η πηγή πληροφοριών για το εβδομαδιαίο ραδιοφωνικό countdown American Top 40. Αυτή η σχέση έληξε στις 30 Νοεμβρίου, 1991, όταν το American Top 40 άρχισε να ακολουθεί ένα άλλο chart του Billboard, το Hot 100 Airplay (τότε ονομαζόταν Top 40 Radio Monitor). Το τότε σχίσμα των Top 40 Ραδιοφώνων στις αρχές της δεκαετίας του 1990 οδήγησε τους σταθμούς να αφοσιωθούν σε συγκεκριμένα είδη μουσικής, γεγονός που σήμαινε ότι πρακτικά κανένας σταθμός δε θα έπαιζε το ευρύ φάσμα των μουσικών ειδών που τυπικά συνέθεταν το εβδομαδιαίο Hot 100.

Παρόμοια Charts

Ένα νέο chart, το Pop 100, παρουσιάστηκε από το Billboard τον Φεβρουάριο του 2005, για να απαντήσει στις κριτικές που έλεγαν πως το Hot 100 είναι προκατειλημμένο υπέρ των ρυθμικών τραγουδιών, αφού καθόλη τη διάρκεια της ύπαρξής του, το Hot 100 έδινε την εντύπωση ενός ποπ chart. Το Pop 100 διεκόπη τον Ιούνιο του 2009 αφού έμοιαζε υπερβολικά πολύ με το Hot 100.
Το Canadian Hot 100 ξεκίνησε στις 16 Ιουνίου, 2007. Όπως και το βασικό Hot 100, χρησιμοποιει τα δεδομένα των πωλήσεων και του ραδιοφωνικού airplay, τα οποία συλλέγονται από τη Nielsen SoundScan και την BDS.
Το Japan Hot 100 ξεκίνησε στο τεύχος της 31ης Μαίου, 2008, χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθοδολογίες με τα Hot 100 charts των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, αντλώντας τα δεδομένα για τις πωλήσεις και το ραδιοφωνικό airplay από την SoundScan Japan και την εταιρεία παρακολούθησης ραδιοφώνων Plantech.