Εθνική Βρετάνης (ποδόσφαιρο ανδρών)

Πλαίσιο

Το ποδόσφαιρο στην Βρετάνη διοικείται από την FFF, την Ένωση Ποδοσφαίρου Βρετάνης (22, 29, 35, 56) και την Ένωση Ποδοσφαίρου Ατλαντικού (44). Σε ερασιτεχνικό επίπεδο, υπάρχει μια ομάδα επίλεκτων της Βρετάνης, η οποία τελεί υπό την σκέπη της Ένωσης Ποδοσφαίρου Βρετάνης. Η BFA συγκεντρώνει τους Βρετόνους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και προπονητές, νυν και πρώην, είτις περίπου 500 άτομα (εκ των οποίων οι 100 είναι παίκτες επιπέδου Λιγκ 1, Λιγκ 2 και Νασιονάλ) για αναμετρήσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα.
Οι αγώνες της ομάδας της Βρετάνης δεν θεωρούνται επίσημοι. Συγκεκριμένα, διοργανώνονται από μια επαγγελματική ομάδα που τελεί χρέη οικοδεσπότη για την αναμέτρηση και η οποία πρόσκειται στην FFF και/ή στην Ένωση Βρετάνης ή Ένωση Ατλαντικού, στα πλαίσια των γενικών κανόνων της FFF και του κανονισμού εφαρμογής των καταστατικών της FIFA.

Οι παίκτες της επιλέγονται, επίσης, σύμφωνα με τους ίδιους κανονισμούς της FFF και της FIFA : 
Μικτές ομάδες αποτελούμενες από παίκτες που δεν ανήκουν στην ίδια ομάδα ή την ίδια ομοσπονδία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν συλλόγους, αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα μελών ή άλλες παρόμοιες ομάδες παρά μόνο μετά από σχετική έγκριση του μέλους και της συνομοσπονδίας στο έδαφος της οποίας λαμβάνει χώρα η αναμέτρηση. Εάν οι παίκτες ανήκουν σε συλλόγους ή σε μέλη διαφορετικών συνομοσπονδιών, μια έγκριση από την πλευρά της FIFA είναι απαραίτητη.
 (Chapitre III, Article 8, alinéa 3, p. 54)

Εμφάνιση

Η χρησιμοποιούμενη εμφάνιση είναι μαύρη (ή λευκή), φέρουσα στο πέτο ένα έμβλημα με μια μαύρη ερμίνα σχεδιασμένη σε λευκό φόντο το οποίο αναπαριστά μια μπάλα ποδοσφαίρου. Σε αυτό το έμβλημα περιέχονται τα τρία γράμματα BFA, που είναι και τα αρχικά της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Βρετάνης.

Ιστορία

Η Ένωση Ποδοσφαίρου Δύσης (LOFA), η οποία προηγήθηκε της Ένωσης Ποδοσφαίρου Βρετάνης, συγκέντρωνε σε μία ομάδα επίλεκτων η οποία αποκαλείτο Ομάδα της Δύσης εγγεγραμμένους ποδοσφαιριστές από την Δυτική Γαλλία, κυρίως επαγγελματίες το διάστημα μεταξύ 1932 και 1941. Υπήρξαν Βρετόνοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Αυστριακοί, Ούγγροι, Τσέχοι, οι οποίοι ανήκαν στην Σταντ Ρενναί. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ομάδα της Δύσης αντιμετώπισε δύο εθνικές ομάδες : το Λουξεμβούργο (1922, 1923 εντός και εκτός έδρας, 1924, 1925, 1939) και την Νορβηγία, στις 1 Νοεμβρίου 1923 στην Ρεν. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η LOFA έπαψε να έχει οποιαδήποτε εξουσία επί των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών.
Ήταν μόλις το 1972 που, με πρωτοβουλία της ΦΚ Λοριάν, η οργανωτική επιτροπή του Διακελτικού Φεστιβάλ του Λοριάν, ηγούμενου του Πιέρ Γκεργκαντίκ, επιχείρησε εκ νέου να δημιουργήσει μια επαγγελματική ομάδα επίλεκτων, αποτελούμενη αυτή την φορά αποκλειστικά από παίκτες γεννημένους ή με καταγωγή από την Βρετάνη. Μία αναμέτρηση με τον τίτλο Βρετάνη - Σκωτία προγραμματίστηκε τότε για την Τρίτη 1η Αυγούστου 1972 στο Λοριάν. Όμως οι επαγγελματικές γαλλικές ποδοσφαιρικές ομάδες, οι οποίες προετοιμάζονταν εκείνο τον καιρό για την έναρξη της νέας σεζόν στο πρωτάθλημά τους, δεν θα επιτρέψουν στους περισσότερους παίκτες που είχαν κληθεί (Μπλανσέ, Φλοκ, Κερυζορέ, Εό, κτλ.) να συμμετάσχουν στην αναμέτρηση αυτή.
Ως αποτέλεσμα, μια ενισχυμένη ΦΚ Λοριάν - υπό την τεχνική καθοδήγηση του Υβ Μπουτέ - θα αγωνιστεί, παρ'όλα αυτά, απέναντι στην σκωτσέζικη Φόλκερκ, με τον Άλεξ Φέργκιουσον, τότε, στον πάγκο της (νίκη της Φόλκερκ με σκορ 2-1, με τέρμα από τον Λε Γκουγκέκ για την ομάδα επίλεκτων της Λοριάν). Η εμπειρία αυτή, ωστόσο, θα παραμείνει χαραγμένη στις μνήμες των Βρετόνων ποδοσφαιριστών όπως οι Ζεγκουζό, Καρντιέ, Γκουεφίκ και Μαρέτ. Τον Ιούλιο/Αύγουστο του 1973, η οργανωτική επιτροπή του Διακελτικού Φεστιβάλ οργάνωσε ένα διακελτικό ποδοσφαιρικό τουρνουά συλλόγων (Έιρ, Κορκ, Κονκαρνώ, Λοριάν), ενώ στη συνέχεια, μεταξύ 1974 και 1983, ένα διακελτικό τουρνουά Παίδων στο οποίο θα συμμετέχει μια ομάδα επίλεκτων της Ένωσης Δύσης υπό την ονομασία "Βρετάνη", από την οποία, ωστόσο, θα λείπουν παίδες από τον νομό της Λουάρ-Ατλαντίκ.

Προς ένα Διακελτικό Τουρνουά υπό την αιγίδα της Ένωσης Δύσης

Θα χρειαστεί, στη συνέχεια, να φτάσει η δεκαετία του 80 για να υπάρξει μια επανεκκίνηση αυτής της ιδέας, με την δημιουργία, στις 8 Μαρτίου 1982, της οργάνωσης Araok Vreizh, με έδρα το Σατωμπριάν. Πρόεδρος της ήταν ο Δρ. Μισέλ Γκωμπισέ, με τον Φανκ Γκωμ ως γενικό γραμματέα. Υποστήριζε την ίδρυση μιας επαγγελματικής ομάδας της Βρετάνης στα πλαίσια ενός Διακελτικού Τουρνουά ποδοσφαίρου. Η FFF πήρε θέση αναφορικά με το παραπάνω : "Η διοργάνωση ενός τουρνουά με την συμμετοχή ξένων ομάδων προϋποθέτει, εννοείται, την σχετική έγκριση των ευρωπαϊκών ομοσπονδιών και της διοργανώτριας [τοπικής] Ένωσης. Η έγκριση της Ομοσπονδίας δεν μπορεί να δοθεί παρά μόνο εάν της κατατεθεί φάκελος ο οποίος θα περιλαμβάνει αυτές τις συμφωνίες καθώς και την σχετική έγκριση των συλλόγων στους οποίους ανήκουν οι παίκτες που έχουν κληθεί σε τοπικό επίπεδο."
Μέσω του προέδρου της Λεόν Γκιάρ, η Ένωση Δύσης ανακοίνωσε πρόθυμη να αναλάβει την διοργάνωση των αναμετρήσεων της Εθνικής Βρετάνης στα πλαίσια ενός Διακελτικού Τουρνουά : "Σας γνωστοποιούμε ότι είμαστε ανοιχτοί σε οποιεσδήποτε διοργανώσεις/εκδηλώσεις τοπικού χαρακτήρα που να συγκεντρώνουν τις ομάδες διάφορων περιοχών με κοινές πολιτισμικές καταβολές. [...] Όσον αφορά τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, δεν έχουμε πάνω τους καμία εξουσία κλήτευσής τους. Δεν υπάρχει μεταξύ αυτών και ημών κανένας σύνδεσμος που να επιτρέπει κάτι τέτοιο. Ανήκουν στους συλλόγους τους οι οποίοι, όσο γι'αυτούς, ανήκουν στην Εθνική Ένωση και όχι στην FFF. Θα μπορούσαμε, ωστόσο, να δεχτούμε την ανάληψη της διοίκησης μιας τέτοιας ομάδας [της επαγγελματικής ομάδας της Βρετάνης] όμως θα εναπόκειται σε εσάς, και μονάχα εσάς, η λήψη της σύμφωνης γνώμης των συλλόγων αυτών και των παικτών, καθιστώντας σαφείς την τοποθεσία και τις ημερομηνίες των εκδηλώσεων αυτών, τις οποίες θα μπορούσαμε, από κοινού, να συμφωνήσουμε."
Η Araok Vreizh εκκίνησε τις διαδικασίες το διάστημα μεταξύ 1985 και 1987 για την δημιουργία ενός Διακελτικού Τουρνουά. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1985, την προηγούμενη του προκριματικού αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο, μεταξύ Ουαλίας και Σκωτίας, ο Φανκ Γκωμ συναντήθηκε με τους ιθύνοντες της FA of Wales και της Scottish FA επί αυτού του θέματος. Οι επίσημες συνομιλίες θα συνεχιστούν με ανταλλαγές αλληλογραφίας, ενώ κι άλλες συναντήσεις θα λάβουν χώρα στο περιθώριο διεθνών αναμετρήσεων. Κι ενώ η Ουαλία έδειξε ένα σχετικό ενδιαφέρον, η πρόταση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από την Σκωτία. Οι επιστολές της Scottish FA στις οποίες ήταν γραμμένη η αρνητική της απάντηση, ανέφεραν ως αιτία την αδυναμία εύρεσης ελεύθερων ημερομηνιών, όμως ο υπεύθυνος του αθλητικού τμήματος της "Glasgow Herald", Τζιμ Ρέινολντς παρουσίασε πιο ορθολογική αιτία : "Δεν πάνε παρά μονάχα δύο χρόνια που η Αγγλία με την Σκωτία είχαν βάλει ένα τέλος στο Βρετανικό Πρωτάθλημα, σταματώντας να αγωνίζονται απέναντι σε Βόρεια Ιρλανδία και Ουαλία. Οι πιθανότητες διεξαγωγής ενός Διακελτικού Τουρνουά στο οποίο να συμμετέχει η Σκωτία είναι, συνεπώς, μηδαμινές."
Οι διεθνείς Γιαννίκ Στοπιρά, Πιερίκ Ιάρ και Πατρίκ Ντελαμοντάνι εξέφρασαν τον ενθουσιασμό τους για την ιδέα αυτή, ενώ ο Κλοντ Λε Ρουά, νέος ομοσπονδιακός προπονητής του Καμερούν, την χαρακτήρισε ως "καταπληκτική". Ωστόσο, μη επιθυμώντας να καλέσει απευθείας τους παίκτες, η Araok Vreizh δεν ανέθεσε στην ΦΚ Λοριάν την διοργάνωση της προβλεφθείσας φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην Ισλανδία, την Τρίτη 30 Απριλίου 1985 (δύο μέρες πριν από μια αναμέτρηση μεταξύ Βουλγαρίας και Γαλλίας). Καθώς η Araok Vreizh εξακολουθούσε να έχει την επιθυμία να είναι η FFF και η Ένωση Δύσης που να διοργανώσουν, αλλά και να καλέσουν τους παίκτες απευθείας, κάτι που αυτές οι δύο οντότητες δεν επιθυμούσαν να κάνουν, η εθνική ομάδα υπό τον Μισέλ Λε Μιλιναίρ παρέμεινε, εκ νέου, σε φιλολογικό επίπεδο κι ενώ η Ελβετία είχε αποδεχτεί, στις 10 Σεπτεμβρίου 1985, την διεξαγωγή φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην Βρετάνη...

Η αναγέννηση εντός σάλας απέναντι στις ΗΠΑ

De facto, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βρετάνης (BFA) ανέλαβε την διάδοχη κατάσταση υπό την ηγεσία του Φανκ Γκωμ. Καθώς μονάχα ένας σύλλογος που υπάγετο στην FFF μπορούσε να διοργανώσει μια αναμέτρηση, η ΑΣ Μπρεστουάζ, ήταν αυτή που ανέλαβε το συγκεκριμένο ρίσκο, υπό την διοίκηση του Ζακ Ζουσώμ, διοικητικού παράγοντα και ποδοσφαιριστή. Οι της Μπρεστ έλαβαν την άδεια της FFF, έπειτα από χρονοβόρες διαπραγματεύσεις, ώστε να διοργανώσουν αναμέτρηση σε επίπεδο ποδοσφαίρου σάλας μεταξύ Βρετάνης και ΗΠΑ, την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 1988 στο Παλαί ντε Σπορ της πόλης της Βρέστης. Με αυτή την ευκαιρία, πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση η πρώτη πραγματική επαγγελματική ομάδα της Βρετάνης στην ιστορία.
Στις 4 Ιουλίου 1988, στη διάρκεια του συνεδρίου της FIFA στην Ζυρίχη, οι ΗΠΑ έλαβαν το χρίσμα για την ανάληψη της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994. 13 Αμερικανοί παίκτες κατέφτασαν, τότε, στην Βρετάνη ώστε να προετοιμάσουν το 1ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Σάλας. Βρίσκονταν εκεί οι μελλοντικοί Μουντιαλικοί του 1990, Μάικ Γουάιντισμαν (αρχηγός το 1990), Στιβ Τρίτσα, Ταμπ Ράμος, Πίτερ Βιρμς, Έρικ Άιχμαν, Μπρους Μάρεϊ και Ντέιβιντ Βανόλι, οι οποίο ήταν ήδη βασικοί με την Εθνική Ομάδα των ΗΠΑ όταν έφτασαν στην Βρετάνη. Μεταξύ του Σεπτεμβρίου του 1988 και του Απριλίου του 1989, δεν είχαν κανέναν επίσημο αγώνα, με εξαίρεση δύο που έδωσαν σε σάλα, όμως προετοιμάζονταν για την τελευταία φάση των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990 και την αναμέτρηση με την Κόστα Ρίκα στις 16 Απριλίου 1989.
Από την πλευρά των Βρετόνων, ο Ζακ Ζουσώμ έδωσε μεγάλο αγώνα για να ελευθερώσει από τους συλλόγους τους τους Βρετόνους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές στη διάρκεια της χειμερινής διακοπής. Οι Ιάρ, Στοπιρά, Αμίς, Ντελαμοντάνι, Λε Γκεν, μεταξύ άλλων, δεν θα καταφέρουν να ελευθερωθούν, ενώ ο Υβόν Λε Ρου θα ανακοινώσει την αδυναμία συμμετοχής του την τελευταία στιγμή. Όμως η ομάδα θα είναι καλά οργανωμένη, με τον πολύ καλό Γκουρκίφ στην τεχνική της ηγεσία και τον επιθετικό Τιμπέφ, με νεαρούς ταλαντούχους παίκτες όπως οι Λε Γκαρέκ, Κολετέρ, Πουλικέν, Σαλαούν και Μαρτέν να τους πλαισιώνουν. Η ομάδα της Βρετάνης θα είναι η παρακάτω : Στεφάν Λε Γκαρέκ, Ζαν-Πιέρ Μποσσέ, Ζοέλ Κλοαρέκ, Πατρίκ Κολετέρ, Κριστιάν Γκουρκύφ, Ζαν-Υβ Κερζάν, Πασκάλ Λαγκιγιέ, Φιλίπ Λε Γκερν, Κορεντάν Μαρτέν, Πασκάλ Μελαζά, Υβόν Πουλικέν, Ρονάν Σαλαούν, Ντενί Στεφάν και Φιλίπ Τιμπέφ. Σε μια κατάμεστη σάλα, η αναμέτρηση, η οποία έλαβε χώρα σε δύο ημίχρονα διάρκειας 25 λεπτών το καθένα, θα είναι αρχικώς αρκετά ισορροπημένη, προτού καταλήξει σε αγώνα επίδειξης με ένα one-man show του Φιλίπ Τιμπέφ, ο ποίος αγωνιζόταν τότε στην ΑΣ Σαιντ-Ετιέν. Οι Βρετόνοι θα καταφέρουν να βρουν σύντομα τους αυτοματισμούς τους, ακόμα και εντός σάλας, και θα επικρατήσουν με σκορ 6-2 των ΗΠΑ, μελλοντικών χάλκινων πρωταθλητών του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Σάλας του 1989. Οι Τιμπέφ (3 τέρματα), Κολετέρ (2 τέρματα) και Κλοαρέκ ήταν οι σκόρερ για την ομάδα της Βρετάνης.
Όπως και αργότερα με το Καμερούν, οι Βρετόνοι διοργανωτές υποχρεώθηκαν να ξοδέψουν πολλά χρήματα, έως υπερβολικά πολλά, για μία διεθνή αναμέτρηση. Το γεγονός αυτό παρέμεινε, τότε, χωρίς συνέχεια, όπως και το σχέδιο για μια ομάδα ποδοσφαίρου σάλας της Βρετάνης για μια περιοδεία στις ΗΠΑ ή μιας ομάδας ποδοσφαίρου σάλας της Μπρεστ. Η νίκη της ομάδας επίλεκτων της Ένωσης Βρετάνης Παίδων στη διάρκεια του Eurofoot U-17 του Σαιν-Μπριέκ το 1992 (χωρίς ωστόσο να υπάρχει ο παραμικρός παίκτης προερχόμενος από ομάδα της Λουάρ Ατλαντίκ, αλλά με τον τερματοφύλακα Τονί Ερτεμπί, ο οποίος καταγόταν από το Σαιν-Ναζαίρ) έφερε, τότε, μεγάλη χαρά στο φίλαθλο κοινό της Βρετάνης, καθώς αυτό βρισκόταν στην αναμονή για την επιστροφή στην αγωνιστική δράση των επαγγελματιών.