Άνυδρο Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Το Άνυδρο βρίσκεται περίπου 22,5 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά της Κυπαρισσίας, στη διαδρομή μετά τον Σελλά προς το Καλογερέσι, από τα οποία αυτά χωριά απέχει περίπου 3,5 χιλιόμετρα και 4 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το Άνυδρο είναι σε υψόμετρο 565 μέτρα και απέχει 22,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Από το Ραπτόπουλο το Άνυδρο απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα.

Ιστορία

Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το ίδιο το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Τριφυλίας και της ευρύτερης περιοχής της Τριπύλης. Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Λεσοβίτι (Lescoviti). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το Λεσοβίτι (Lescoviti), ανήκε, το 1700, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Το Λεσοβίτι ή ΛεσοΒίτι/ ΛεσοΒίτη, αναφερόταν ως Lescoviti, στην απογραφή Grimani του 1700 και ως Lesouiti/ Lescouiti στην απογραφή Pacifico/Alberghetti του 1704. Επίσης το χωριό αναφερόταν τον 19ο αιώνα ως Lessoviti σύμφωνα με τον Pouqueville το 1815 και Lesoviti σύμφωνα με την απογραφή του 1829, που έγινε από την «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), η οποία ήταν τμήμα της γαλλικής αποστολής με την ονομασία Εκστρατεία του Μοριά (Expédition de Morée), η οποία ήταν αποστολή εκστρατευτικού σώματος 13.000-15.000 ανδρών, υπό την αρχηγία του Νικολάου - Ιωσήφ Μαιζώνος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833. Το Λεσοβίτι προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Τριπύλης το 1835. Το 1844 αναφέρεται επίσημα ως Λεποβίτη. Το 1853 αναφέρεται σαν Λεσοβίτι, στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή και ως χωριό του Δήμου Τριπύλης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 61 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Από το 1879 ως το 1889 αναγράφεται επίσημα ως Λεσοβίτη και στη συνέχεια ως Λεσοβίτι. Το 1896 αναγράφεται επίσημα ως Λεσοβίτα, ενώ το 1907 και πάλι ως Λεσοβίτι. Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το Λεσοβίτι προσαρτάται στην Κοινότητα Σελά, με έδρα τον Σελά, η οποία κοινότητα αναγράφεται επίσημα, από το 1940, ως Κοινότητα Σελλά και το χωριό ως Σελλάς. Το 1927 το Λεσοβίτι μετονομάζεται επίσημα σε Άνυδρον. Ο Σελλάς παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», αυτός και το Άνυδρον υπήχθησαν στην κατηργημένη Κοινότητα Τριπύλας,  ως το 2010. Η Κοινότητα Τριπύλας μετονομάσθηκε επίσημα, το 2006, σε Κοινότητας Τριπύλης και καταργήθηκε στα τέλη του 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Άνυδρον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Άνυδρο σήμερα είναι οικισμός που υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα του Σελλά του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα τον οικισμό Σελλά.

Κτίρια

Στο χωριουδάκι αυτό, στο οποίο τις εποχές της μεγαλύτερης οικιστικής ανάπτυξής του στεγάζονταν περίπου 10 οικογένειες, διασώζονται σήμερα παλαιά παραδοσιακά σπίτια.