google/wiki40b huggingface dataset:
USA-184

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Delta IV από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ, μάλλιστα από εξέδρα που προορίζονταν αρχικά για επανδρωμένες αποστολές με χρήση πυραύλων Titan ή διαστημικών λεωφορείων.
Η εκτόξευση έλαβε χώρα στις 28 Ιουνίου 2006 (03:33 UTC). Η συγκεκριμένη αποστολή πήρε την προσδιοριστική ονομασία NRO Launch 22 και ήταν η έκτη πτήση ενός Delta IV. Η τροχιά και η φύση της αποστολής είναι απόρρητες.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2015–16

Α1 Κατηγορία

Στην Α1 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες. Η πρωταθλήτρια ομάδα, ο Αστέρας Αμαλιάδας/Πανόπουλο συμμετείχε στον 12ο όμιλο του ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, όπου διεκδίκησε και πέτυχε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία της επόμενης περιόδου απέναντι στους πρωταθλητές Ε.Π.Σ. Αχαΐας,Ζακύνθου και Κεφαλληνίας-Ιθάκης.

Α2 Κατηγορία

Στην Α2 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες.

Β Κατηγορία

Στη Β κατηγορία μετείχαν 32 ηλειακές ομάδες σε δύο ομίλους των 16 ομάδων
Πωλ και Προσπέρ Ανρύ

Σταδιοδρομία

Οι δύο αδελφοί κατασκεύασαν διοπτρικά τηλεσκόπια και όργανα για αστεροσκοπεία. Επίσης, συγκαταλέγονται μεταξύ των εμπνευστών του μεγάλου προγράμματος Carte du Ciel.
Ανεκάλυψαν μαζί συνολικά 14 αστεροειδείς. Το Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως καταγράφει τις ανακαλύψεις τους με τα αρχικά «P.P. Henry» και «P.M. Henry», αντιστοίχως. Τους απονεμήθηκε από κοινού το πρώτο χρονικά Βραβείο Valz το 1877 για τους χάρτες του ουρανού που συνέταξαν ειδικά για τη διευκόλυνση των ανακαλύψεων αστεροειδών.
Νούβιοι

Οι Νούβιοι είναι εθνογλωσσική ομάδα Αφρικανών, ιθαγενών στο σημερινό Σουδάν και τη νότια Αίγυπτο, οι οποίοι κατάγονται από τους πρώτους κατοίκους της κοιλάδας του Νείλου, που πιστεύεται ότι είναι ένα από τα αρχαιότερα λίκνα του πολιτισμού. Μιλούν τις νουβικές γλώσσες, μέρος των Βορειοανατολικών Σουδανικών γλωσσών.
Βιτόρε Πιζάνι

Βιογραφικά στοιχεία

Αυτοδίδακτος στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και στα σανσκριτικά με την επιτήρηση του Έλληνα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης Νικόλαο Φέστα (Nicola Festa) (1860-1940) παρέδωσε το 1916 στο πανεπιστήμιο της Σόφιας, όπου σπούδαζε, τη διατριβή του Ελένη του Ευριπίδη . Καθηγητής από το 1933 της συγκριτικής ιστορίας των κλασικών γλωσσών στη Φλωρεντία και από το 1935 έπισκέπτης καθηγητής της Γλωσσολογίας στο Κάλιαρι και από το 1939 αντεπιστέλλον μέλος του «Ινστιτούτου Επιστημών και Γραμμάτων της Λομβαρδίας», έγινε πλήρες μέλος στο 1952. Το 1946 ίδρυσε το περιοδικό Παιδεία η οποία προώθησε διάφορα διεθνή συνέδρια. Συμμετείχε στην « ιταλική εγκυκλοπαίδεια στο τμήμα της γλώσσας και το 1985 τιμήθηκε με το Βραβείο «Feltrinelli» για τη φιλολογική και γλωσσική του προσφορά.
Πρωτοπρεσβύτερος

Άλλες ονομασίες

Άλλες ονομασίες που έχει το οφφίκιο του πρωτοπρεσβύτερου είναι: του Πρωτοπαπά, του Αρχιπρεσβυτέρου, του Πρώτου τη τάξει των πρεσβυτέρων, του Πρωθιερέως, του Ηγουμένου των πρεσβυτέρων.

Ποιος το χορηγεί

Το χορηγεί με χειροθεσία και ευχή ο Πατριάρχης ή ο Επίσκοπος στους εγγάμους πρεσβυτέρους που έχουν ενεργό το Μέγα και Ιερό Μυστήριο του γάμου.

Καταγωγή αξιώματος

Αρχικά φαίνεται πως δινόταν από τον επίσκοπο στον πρεσβύτερο λόγω των πρεσβείων της χειροτονίας. Στη Δύση όμως κάτι τέτοιο θεωρείτο παράβαση της κανονικής τάξεως. Η εν Αντιοχεία Σύνοδος (ή Σύνοδος Αντιοχείας) το 341, επικαλούμενη και "Σύνοδος εγκαινίων" ,κάνει λόγω για εκλογή πρωτοπαπάδων αντί επισκόπων σε μικρές πόλεις ή κώμες, καθώς και ο Εκκλησιαστικός ιστορικός  Σωκράτης. Επομένως πρέπει να υπάρχουν στην Εκκλησία πριν το 341 οι πρωτοπρεσβύτεροι.
Στην Δύση και πιο ειδικά στην Εκκλησία της Ρώμης απαντάται το αξίωμα από τον 5ο αιώνα. Στις δυτικές εκκλησιαστικές επαρχίες πρωτοπρεσβύτεροι τοποθετούνταν στις επαρχίες των μεγάλων πόλεων λόγω της αύξησης του πληθυσμού τους. Αρχαίες κοπτικές επιγραφές και όστρακα μας πληροφορούν πως ο θεσμός υπήρχε στην πρωτοχριστιανική Αίγυπτο.

Καθήκοντα-αρμοδιότητες

Ήταν αμέσως μετά τον επίσκοπο, τον οποίο αναπλήρωνε στα καθήκοντά του κατά τη χηρεία της επισκοπής, ενώ τελούσε το βάπτισμα κατά την απουσία του επισκόπου. Δεν τεκμηριώνεται η άποψη πως δικαιούτο να διαδεχθεί τον επίσκοπο.
Λάμβαναν διάφορα αξιώματα,όπως του έκδικου, του οικονόμου, του νοτάριου, του έξαρχου. Παλαιότερα ο έγγαμος κληρικός μπορούσε να ανέλθει στο αξίωμα του Επισκόπου.
Σαμβύκη (όργανο)

Η Σαμβύκη λεγόμενη και ιαμβύκη ήταν ένα αρχαίο έγχορδο όργανο σε μια ορθογώνια κατασκευή της οποίας η υποτείνουσα ήταν καμπύλη από την οποία και φέρονταν κάθετες χορδές στο οριζόντιο σκέλος του οργάνου. Έμοιαζε δε πολύ με την αιγυπτιακή άρπα με το γνωστό ημισέληνο σχήμα της αλλά σε μικρότερο μέγεθος εκείνης. Χειριζόμενη με τα δάκτυλα παρήγαγε οξείς ήχους περισσότερο για να συνοδεύει γυναικείες φωνές.
Θεωρείται ανατολικής προέλευσης μουσικό όργανο που το αναφέρει ο Αριστοφάνης ως το πλέον αγαπητό όργανο στην αρχαία Ελλάδα και κατά τον Μαρτιάλιο το προσφιλέστερο στη Ρώμη. Στη τέχνη έχει αποδοθεί το όργανο αυτό. Ο Αθήναιος υποστήριζε πως στην Μυτιλήνη υπήρχε αρχαϊκό άγαλμα που παρουσίαζε Μούσα να κρατάει σαμβύκη. Επίσης περί της ιδέας της ρωμαϊκής σαμβύκης λαμβάνεται από αρχαία τοιχογραφία στο κήπο του Φαρνέζε όπου παριστάνεται γυναίκα καθιστή να παίζει εφτάχορδη σαμβύκη.
Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού

Ιστορία

Το αρχικό όνομα της υπηρεσίας αυτής ήταν "Γεωδαιτικόν απόσπασμα" που οργανώθηκε επί Βασιλέως Γεωργίου του Α' το 1889, όταν για το σκοπό αυτό προσκλήθηκε από την Αυστρία ειδική στρατιωτική αποστολή, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Χαρτλ (Hartl) έχοντας υπ' αυτόν μέλη και βοηθούς τον λοχαγό Λέρλ (Lerhl) και τον υποπλοίαρχο Λορ (Lohr). Η αποστολή εκείνη παρέμεινε στην Ελλάδα 7 χρόνια μέχρι το 1896. Κύριος σκοπός του Γεωδαιτικού αποσπάσματος ήταν η δημιουργία κτηματολογίου, μετά την καταστροφή του αρχικού (που είχαν επιμεληθεί και εκπονήσει οι Βαυαροί) που συνέβη λίγες ημέρες μετά τη λεγόμενη έξωση του Όθωνα.
Από το έτος 1895 το Γεωδαιτικό απόσπασμα μετονομάστηκε σε "Χαρτογραφική Υπηρεσία Στρατού" οπότε, περιοριζόμενη μόνο σε στρατιωτικές υποτυπώσεις, διατήρησε το όνομα αυτό μέχρι το 1926. Το έτος αυτό ακολουθώντας την αντίστοιχη ονομασία ξένων υπηρεσιών μετονομάστηκε σε Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, διατηρώντας το όνομα αυτό μέχρι σήμερα.
Παλαιότερα στη Γ.Υ.Σ. υπάγονταν αρχικά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων και στη συνέχεια ο ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός φορέας ΥΕΝΕΔ.

Εξοπλισμός - αρμοδιότητα

Η Γ.Υ.Σ. εξοπλισμένη σήμερα με άρτια τεχνικά μέσα από γεωδαιτικά όργανα, βαρυτόμετρα, φωτογραμμετρικά όργανα, συστήματα προσδιορισμού θέσης GPS, και αεροσκάφη για λήψη αεροφωτογραφιών και με μόνιμο εκπαιδευμένο στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, αποφοίτους ανωτάτων και μέσων τεχνικών σχολών, είναι επιφορτισμένη με όλες τις σχετικές εργασίες γεωδαισίας, τοπογραφίας, χαρτογραφίας κ.λπ. που αφορούν τον ελληνικό χώρο. Ειδικότερα είναι η καθ' ύλην αρμόδια υπηρεσία για την εκτέλεση όλων των αεροφωτογραφικών εργασιών, την εκπόνηση και έκδοση χαρτών διαφόρων κλιμάκων και διαγραμμάτων  για την κάλυψη των σχετικών αναγκών στρατιωτικών, αστυνομικών, πολεοδομικών και άλλων αρχών, οργανισμών, ακόμα και ιδιωτών.
Ctype.h

Συναρτήσεις ελέγχου

Επιστρέφουν διάφορο του μηδενός (αληθές) αν το c είναι αυτό που ψάχνουν.

Συναρτήσεις αλλαγής

Επιστρέφουν τον αλλαγμένο χαρακτήρα ή c αν ο χαρακτήρας δεν είναι αυτό που θέλουν.
Λουίτζι Τσενάμο

Σταδιοδρομία

Ξεκίνησε το άθλημα σε επαγγελματικό επίπεδο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς την περίοδο 1997-98. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στο Αιγάλεω ως δανεικός (1999-2000) και στη συνέχεια ως ελεύθερος από έναν χρόνο διαδοχικά σε Μπέρνλεϊ (2001-02), Παναιγιάλειο (2002-03) και Προοδευτική (2003-04).
Το 2004 επέστρεψε στο Αιγάλεω, όπου παρέμεινε επί σειρά ετών (μέχρι το 2009), για να ακολουθήσουν κατά σειρά οι ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς (2009-10), Παναιτωλικός (τη διετία 2010-2012), με τον οποίο το 2011 κατέκτησε την άνοδο στην Α΄ Εθνική, Μακάμπι Νετάνια (2012-13), Ατρόμητος Αθηνών (τη διετία 2013-2015), Ξάνθη (2015-16), Λαμία (2016-17), κατακτώντας δεύτερη άνοδο στη μεγάλη κατηγορία μετά από αυτήν του 2011 με τον Παναιτωλικό, στον οποίον τελικά επέστρεψε το καλοκαίρι του 2017, έπειτα από πέντε χρόνια απουσίας, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας.
951 Γκάσπρα

Εξερεύνηση

Το διαστημόπλοιο «Γαλιλαίος» πέρασε σε ελάχιστη απόσταση 1600 χιλιομέτρων από τη Γκάσπρα στις 29 Οκτωβρίου 1991 με σχετική ταχύτητα ως προς αυτή περίπου 8 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο (28.800 χιλιομέτρων την ώρα). 57 εικόνες της μεταδόθηκαν στη Γη, από τις οποίες οι κοντινότερες λήφθηκαν από απόσταση 5300 χιλιομέτρων από την επιφάνεια. Η υψηλότερη διακριτική ικανότητά τους είναι περίπου 54 μέτρα ανά εικονοστοιχείο (pixel). Η περιοχή γύρω από τον νότιο πόλο δεν ήταν ορατή κατά τη διέλευση, αλλά το υπόλοιπο 80% της επιφάνειας του αστεροειδή αποτυπώθηκε στις εικόνες.
Επειδή η θέση της Γκάσπρα ήταν γνωστή με προσέγγιση περίπου 200 χλμ. πριν τη διέλευση και το οπτικό πεδίο της κάμερας του «Γαλιλαίου» ήταν μόνο περί τις 5°, το σκάφος δεν θα «ήξερε» προς τα πού να σκοπεύσει για να απεικονίσει τον αστεροειδή μόλις θα έφθανε εγγύτερα από περίπου 70.000 χιλιόμετρα, κάτι που θα μείωνε το ενδιαφέρον της συναντήσεως. Για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα, μια πρωτοποριακή εκστρατεία οπτικής πλοήγησης αναλήφθηκε από την ομάδα ειδικών της αποστολής ώστε να μειωθεί η αβεβαιότητα στη θέση της Γκάσπρα με τη χρήση εικόνων που λαμβάνονταν κατά την προσέγγιση. Αυτή η διαδικασία υπήρξε εντυπωσιακά επιτυχής και επέτρεψε στο διαστημόπλοιο να μεταδώσει εικόνες από τη μικρή απόσταση που προαναφέρθηκε. Στην ελάχιστη αυτή απόσταση η σκόπευση δεν ήταν ακόμα αρκετά ακριβής, αλλά λήφθηκε ένα μωσαϊκό 51 εικόνων, έτσι ώστε η Γκάσπρα να απεικονισθεί σε τουλάχιστον μία εικόνα. Παρόμοιες τεχνικές οπτικής πλοήγησης έχουν χρησιμοποιηθεί σε όλες τις διελεύσεις διαστημοπλοίων από τότε.
Γουέντι Ρίχτερ

Ξεκίνημα & NWA

Ξεκίνησε την επαγγελματική πάλη το 1979, σε εταιρείες όπως το National Wrestling Alliance, όπου συμμάχησε με την Τζόις Γκραμπλ, με την οποία κατέκτησαν τους Ομαδικούς τίτλος της εταιρείες, δύο φορές.

WWF

Στην δεκαετία του 1980, πήρε στην World Wrestling Federation (WWF). Κατέκτησε το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών δύο φορές και είχε μια μεγάλη κόντρα για τον τίτλο με την Φάμπιουλους Μούλαχ. Επίσης είχε μια κόντρα με την τραγουδίστρια Σίντι Λόουπερ που ονομάστηκε "Rock 'n' Wrestling Connection.". Η Ρίχτερ έφυγε από το WWF μετά την ήττα και την απώλεια του τίτλου με αμφιλεγόμενο τρόπο.

WWC & AWA

Αργότερα δούλεψε στα World Wrestling Council και American Wrestling Association, όπου και στις δύο εταιρείες, κατέκτησε τα γυναικεία πρωταθλήματα. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2005. Το 2010, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame.
Περιοχή Μκίνγκα

Δημογραφικά

Κατά την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μκίνγκα (Mkinga District) ήταν 118.065 άτομα.

Διοικητικές υποδιαιρέσεις

Από το 2012, η Περιοχή Μκίνγκα (Mkinga District), διαιρείται διοικητικά σε 21 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Βασίλειος Νικολόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καρύταινα της Επαρχίας Γορτυνίας το έτος 1816. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στην ιδιαίτερη πατρίδα του και διακρίνονταν πάντα πρώτος μαθητής. Τον ανέλαβε ο αρχιεπίσκοπος Καρυταίνης Ιγνάτιος στο σπίτι του, ο οποίος ανακάλυψε την κλίση του Βασιλείου στα γράμματα και έγινε προσωπικός του δάσκαλος. Μετέβη στην Αθήνα και σπούδασε νομικά, τελειώνοντας το 1846 με άριστα στις διδακτορικές εξετάσεις. Ήταν ο πρώτος πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Διορίστηκε δικαστής από τον Όθωνα, ο οποίος εκτίμησε τις ικανότητές του. Προάχθηκε αμέσως στην θέση του Προέδρου των Πρωτοδικών και μετά από λίγο έγινε Εφέτης και εν συνεχεία Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Παντρεύτηκε την Σταματίνα, θυγατέρα του Δ. Βούλγαρη.
Διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής Αρκαδίας και Υπουργός Δημοσίας Εκπαίδευσης στην επαναστατική κυβέρνηση του 1862 και την Κυβέρνηση του Οροπεδίου του 1863, των Εσωτερικών, επί κυβερνήσεως Ρούφου το 1865 και Εσωτερικών επίσης επί κυβερνήσεως Δ. Βούλγαρη το 1871 και Υπουργός Δικαιοσύνης και Ναυτικών στην κυβέρνηση Βούλγαρη του 1874. Ήταν γαμπρός του Δ. Βούλγαρη.
Η πικρότερη στιγμή της καριέρας του ήταν όταν το 1875 κατηγορήθηκε για ανάμειξη στα Σιμωνιακά. Καταδικάστηκε από Ειδικό Δικαστήριο που συστήθηκε τότε σε φυλάκιση επί δωροληψία και αποσύρθηκε της πολιτικής σκηνής μέχρι το 1887.
Λίγο πριν του θανάτου του, στις βουλευτικές εκλογές της 4ης Ιανουαρίου 1887 επανεξελέγη και πάλι βουλευτής Αρκαδίας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 1887.
Μαξίμ Γκόρκι

Ελληνικές παραστάσεις έργων του

Τα έργα του Μαξίμ Γκόρκι έχουν ανεβεί σε πολλά ελληνικά θέατρα. Το έργο του Οι τελευταίοι παρουσιάστηκε το 1978 από το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο στο Θέατρο Μπρόντγουαιη σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη και μετάφραση Παύλου Μάτεσι. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν ο Μάνος Κατράκης, η Κατερίνα Χέλμη, ο Πέτρος Φυσσούν, ο Χρήστος Καλαβρούζος και η Μαρία Φωκά. 
Οι τελευταίοι ανέβηκαν και το 1995 στο Θέατρο Πόρτα σε σκηνοθεσία Μάγιας Λυμπεροπούλου και μετάφραση Κωστή Σκαλιόρα. Πρωταγωνιστές ήταν οι Δημήτρης Παπαμιχαήλ (Ιβάν), Ξένια Καλογεροπούλου (Σόνια), Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (Γιάκοβ), Κλέων Γρηγοριάδης (Αλέξανδρος), Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης (Πιότρ), Σμαράγδα Καρύδη (Νάντια), Χριστίνα Αλεξανιάν (Βέρα). 
Το γνωστό δράμα Στο βυθό ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1981 σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου και μετάφραση Γιώργου Σεβαστίκογλου. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν οι Λυκούργος Καλλέργης, Θόδωρος Μορίδης, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Νικήτας Τσακίρογλου και Ιάκωβος Ψαρράς. 
Το 2007 παρουσιάστηκε το έργο Βάσσα στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού και μετάφραση Χρύσας Προκοπάκη. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν οι ηθοποιοί Μπέττυ Αρβανίτη, Μαρία Καλλιμάνη, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Μάνος Βακούσης, Κώστας Γαλανάκης.
NGC 35

Ο NGC 35 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 275 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 50.000 ετών φωτός. Ο γαλαξίας αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γειτονικό NGC 17/(34) και η παραμόρφωση τους μπορεί να οφείλεται σε αυτή την αλληλεπίδραση αλληλεπιδράσεις.
Ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) ανακάλυψε τον NGC 35 την 21η Νοεμβρίου 1886.
Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών

Το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών (1815 - 1839, Ολλανδικά: Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, Γαλλικά: Royaume-Uni des Pays-Bas και Γερμανικά: Vereinigtes Königreich der Niederlande) ήταν το ανεπίσημο όνομα που χρησιμοποιήθηκε για να αναφερθεί σε ένα νέο ενοποιημένο Ευρωπαϊκό κράτος δημιουργημένο κατά τη διάρκεια του Κογκρέσου της Βιέννης το 1815. Το κράτος αυτό, επισήμως αποκαλούμενο το «Βασίλειο των Κάτω Χωρών», αποτελείτο από τις πρώην Ενωμένες Επαρχίες (ορθότερα: Δημοκρατία των Επτά Ενωμένων Επαρχιών των Κάτω Χωρών) στα βόρεια, τις πρώην Αυστριακές Κάτω Χώρες στα νότια, και την πρώην πριγκηπική-επισκοπή του Λούττιχ. Ο Οίκος της Οράγγης-Νασσάου ανέλαβε τη μοναρχία το νέου αυτού κράτους.
Σκοπός ήταν η δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους στα βόρεια της Γαλλίας ως βάρος αντιστάθμισης στις δυνάμει νέες Γαλλικές φιλοδοξίες προς αυτή την κατεύθυνση. Διήρκεσε μέχρι την απόσχιση των νοτίων επαρχιών για να δημιουργήσουν το Βέλγιο το 1830, αν και η Βελγική ανεξαρτησία δεν αναγνωρίστηκε επίσημα από το βορρά μέχρι το 1839. Έκτοτε το όνομα "Βασίλειο των Κάτω Χωρών" παρέμεινε ως αναφορά μόνο στις βόρειες επαρχίες. Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου θα κυβερνιόταν από τον Οίκο των Οράνζ-Νασσάου μέχρι το 1890, τη χρονιά που πέθανε ο Γουλιέλμος Γ'. Εφόσον οι γυναίκες δεν μπορούσαν να διαδεχτούν στο Λουξεμβούργο λόγω του Σαλικού νόμου, το Μεγάλο Δουκάτο πέρασε στον Οίκο των Νασσάου-Βέιλμπουργκ. Αυτό συνέβη σε συμφωνία με την Οικογενειακή Συνθήκη του Νασσάου του 1783.
Το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατέρρευσε μετά τη Βελγική Επανάσταση του 1830, αλλά η κυβέρνηση δεν αναγνώρισε το γεγονός παρά μόνο 9 χρόνια αργότερα, το 1839.
Κριστομπάλ ντε Ακούνια

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1597 στο Μπούργος της Ισπανίας. Το 1612 έγινε δεκτός στο μοναχικό τάγμα των Ιησουιτών και αργότερα συνόδευσε ως ιεραπόστολος διάφορες ισπανικές εξερευνητικές αποστολές στο Περού και τη Χιλή, ενώ έγινε ρέκτορας στο κολλέγιο της πόλης Κένκα (στο σημερινό Εκουαδόρ). Την περίοδο 1639 - 1640 συμμετείχε στην αποστολή του Πορτογάλου Πέντρο Τεϊσέιρα, που διεξήγαγε έρευνες στους ποταμούς Νάπο και Αμαζόνιο, δημοσιεύοντας το επόμενο έτος (1641) τις εντυπώσεις του στο βιβλίο «Νέα ανακάλυψη του μεγάλου ποταμού των Αμαζόνων» (ισπ: Nuevo descubrimiento del gran rio de las Amazonas). Το συγκεκριμένο βιβλίο, παρά το γεγονός πως αντιμετωπίστηκε με επιφυλάξεις από τον βασιλιά της Ισπανίας, Φίλιππο Δ΄, μεταφράστηκε ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα, πρώτα στα γαλλικά (1682) και έπειτα στα αγγλικά (1698).
Μετά την επιστροφή του στην Ευρώπη, διετέλεσε επίτροπος του τάγματος στη Ρώμη και ιεροεξεταστής στη Μαδρίτη. Αργότερα πραγματοποίησε νέο ταξίδι στη Νότια Αμερική όπου και απεβίωσε, κατά πάσα πιθανότητα λίγο μετά το 1675.
Γουλιέλμος Φρειδερίκος Φίλιππος της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης-Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.
Το 1779 εισήλθε στον Δανικό στρατό και έγινε λοχαγός. Το 1781 διοικούσε το δικό του Σύνταγμα και το 1783 προήχθη σε υποστράτηγο. Το 1801 έγινε διοικητής της Κοπεγχάγης και αντιμετώπισε τη μάχη της Κοπεγχάγης το ίδιο έτος.
Πλήρωσε 10.000 ράιχσταλερ το 1806 για να αφήσει τον στρατό της Δανίας· ο μεγαλύτερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ είχε μόλις γίνει βασιλιάς και όταν ο Γουλιέλμος-Φρειδερίκος-Φίλιππος επέστρεψε στη Στουτγάρδη έγινε στρατάρχης και υπουργός Πολέμου της Βυρτεμβέργης. Ζούσε στο Χίρρλινγκεν του Ρόττενμπουρκ και στο ανάκτορο Στέττεν του Ρέμσταλ. Το 1811 προσέλαβε υφυπουργό Πολέμου τον Φρήντριχ βαρόνο φον Φουλ ως βοηθό του και de facto υπουργό.
Το 1815 αποσύρθηκε και μελέτησε ιατρική και το 1817 το Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν του έδωσε τιμητικά πτυχίο του ιατρού. Συμμετείχε στην Άνω Βουλή του Κοινοβουλίου της χώρας του το διάστημα 1819-30. Το 1830 απεβίωσε στο ανάκτορο φον Στέττεν ιμ Ρέμσταλ σε ηλικία 69 ετών.
Το 1921 εξέλειπε ο πρεσβύτερος κλάδος του Φρειδερίκου Α΄, αλλά ήδη τρία έτη πριν είχαν καταργηθεί οι ηγεμονίες στη Γερμανία. Ο κλάδος του Γουλιέλμου-Φρειδερίκου-Φιλίππου, λόγω του μοργανατικού του γάμου είχε αποκλειστεί της διαδοχής και έτσι επόμενος διάδοχος έγινε ο νεότερος κλάδος τού Αλεξάνδρου.

Διακρίσεις

Του απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Στέμματος, της Στρατιωτικής Αξίας (και τα δύο από τη Βυρτεμβέργη) και του Ελέφαντος (από τη Δανία).
Επίσης της Λεγεώνος της τιμής.
Γιάννης Ρήγας

Θεατρικές Σπουδές

Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης. Υπήρξε μαθητής του Κάρολου Κουν, του Γιώργου Λαζάνη και του Βασίλη Παπαβασιλείου.

Καριέρα ηθοποιού

Ως ηθοποιός έλαβε μέρος σε περισσότερες από 50 παραστάσεις έργων των : Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Μαριβώ, Έρντμαν, Πιραντέλλο, Χόρβατ, Ντάριο Φο, Στράους, Μποντ, Χέαρ, Μπρέντον, Ίβσικ, Καμπανέλλη, Αναγνωστάκη, Σκούρτη, Μουρσελά, Ευθυμιάδη, Σιμιτζή, Σεβαστάκη, Αρμένη, κ.ά. με σκηνοθέτες τους Κάρολο Κουν, Γ. Λαζάνη, Β. Παπαβασιλείου, Μ. Κουγιουμτζή.
Διδάσκει υποκριτική θεάτρου και Λόγο από το 1977. Το 1990 ίδρυσε το Θεατρικό Οργανισμό “Εστία”. Είναι ιδρυτικό μέλος και διευθύνων σύμβουλος του καλλιτεχνικού οργανισμού «Πανδαιμόνιο 7».

Καριέρα σκηνοθέτη

Σκηνοθέτησε παραστάσεις των:
Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Σαίξπηρ, Γκολντόνι, Κλάιστ, Τσέχωφ, Σνίτσλερ, Μπρεχτ, Κούντερα, Πρίσλεη, Κέσερλινγκ, Ζιροντού, Έντε, Τ.Σ. Έλιοτ, Μανφρίντι, Ντουράνγκ, Μπαρίκο, Ντάριο Φο, Πολίτη, Αξιώτη, Αλεξάνδρου, Ρίτσου, Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Βαλτινού, Στάικου, Αδαμοπούλου, Ευσταθιάδη και Βασιλειάδη. Παραστάσεις του έχουν παρουσιαστεί στην Επίδαυρο, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, σε πολλές πόλεις της Ελλάδος και της Κύπρου. Επίσης στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Μεγάλη Βρετανία και στην Ελβετία.

Συνεργασίες

Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης , το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και με ιδιωτικούς Θιάσους. Διετέλεσε Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός  Διευθυντής  του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από το 1999 έως το 2001 και Διευθυντής της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ από το 1995 έως το 2001. Είναι Διευθυντής σπουδών της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ από το 2009. Επίσης, είναι έκτακτος συνεργάτης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1996. Τέλος, έχει ασχοληθεί με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Monkey Island (σειρά)

Βαθμός δυσκολίας

Η σειρά παιχνιδιών "Monkey Island" είναι γνωστή για το χιούμορ της και τη «φιλικότητα προς τον χρήστη». Ο παίκτης δεν μπορεί να κολλήσει σε μία στάσιμη κατάσταση, αδυνατώντας να προχωρήσει στο επιμύθιο της περιπέτειας και πρέπει να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια, ώστε ο ήρωας, Γκάιμπρας Θρίπγουντ, να πεθάνει. Αυτή η «φιλική προς τον παίκτη» προσέγγιση ήταν ασυνήθιστη το 1990. Τα κραταιά παιχνίδια περιπέτειας της εποχής, των ανταγωνιστριών εταιρειών Sierra On-Line και Infocom ήταν γνωστά για τους συχνούς και απροσδόκητους θανάτους του κεντρικού χαρακτήρα, όπως και για τα «αδιέξοδα».

Μουσική

Μεγάλο μέρος της μουσικής των παιχνιδιών έχει δημιουργηθεί από τον συνθέτη Μάικλ Λαντ. Η μουσική υπόκρουση, βασίζεται στη ρέγκε και μουσική εμπνευσμένη από την παράδοση της Καραϊβικής.
Μαξιμιλιανέουμ

Ιστορία

Στις 5 Οκτωβρίου 1857 ο βασιλιάς Μαξιμιλιανός Β΄ ξεκίνησε την κατασκευή του αρχιτέκτονα Friedrich Bürklein. Λόγω στατικά προβλήματα που προκαλούνται από τη θέση του κτιρίου στο Isarhochufer η πρόσοψη του Μαξιμιλιανέουμ, η οποία είχε αρχικά προγραμματιστεί νεο-γοτθικό Maximilianstraße σχεδιάστηκε υπό την επήρεια Gottfried Semper στο στυλ της Αναγέννησης με καμάρες, κίονες, μωσαϊκά και προτομή-γεμάτο κόγχες. Το 1874 το κτίριο ολοκληρώθηκε τελικά μετά από επανειλημμένες επισκευές.
Μέχρι το 1918, η βασιλική Page Σχολή στεγάστηκε στο Maximilianeum δίπλα από το Ακαδημαϊκό Ίδρυμα και μια ιστορική γκαλερί. Μέχρι λίγο πριν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποιήθηκε στο χώρο της γκαλερί η Έκθεση Τέχνης του Μονάχου. Προς το τέλος του πολέμου, τα δύο τρίτα του κτιρίου βομβάρδισαν. Μετά τον πόλεμο, το κτήριο ανοικοδομήθηκε από τον Karl Kergl. Το 1949, το Βαυαρικό Κρατικό Κοινοβούλιο εξέλεξε το κτίριο ως έδρα του, πράγμα που απαιτούσε αντίστοιχες αλλαγές στο χώρο της γκαλερί. To πρώην Βαυαρικό Κρατικό Κοινοβούλιο στην Prannerstraße είχε υποστεί σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όταν η κατασκευή του Μαξιμιλιανέουμ για τις πολλαπλές χρήσεις ήταν πολύ μικρό, προστέθηκαν 1958/59 και 1964/65 σχετικά με τα ανατολικά φτερά με γραφεία και αίθουσες συσκέψεων.
Από το 1992-1994 ακολούθησε μια επέκταση από τον αρχιτέκτονα Volker Staab και Jürgen Pleuser, 2010-2012 περαιτέρω επέκταση του γραφείου του Βερολίνου Léon-Wohlhage-Wernik αρχιτέκτονες.
Στην ανατολική όψη της αίθουσας συνεδριάσεων του σήμερα να είναι το τμήμα του Ιστορικού Gallery μεγάλο, που δημιουργήθηκε από Engelbert Seibertz τοιχογραφία στην εισαγωγή του Alexander von Humboldt σε μια ομάδα επιστημόνων και καλλιτεχνών με φόντο την Maximilianeum, ούτε στους νεο-γοτθικό μορφές πριν από την τροποποίηση σχεδίου από το 1864, εμφανίζεται. Η ιστορική φωτογραφία Η Hermannsschlacht, ο ζωγράφος Friedrich Gunkel είχε δημιουργήσει 1862-1864 για το Μαξιμιλιανέουμ βρίσκεται στο Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο.