google/wiki40b huggingface dataset:
Σεργκέι Μπαγκάπς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου του 1949 στο Σοχούμι.
Πριν από το διορισμό του στην πρωθυπουργία, ο Μπαγκάπς ήταν επιχειρηματίας, πρώην πρώτος Γραμματέας της Αμπχαζιανής Κομσομόλ και μόνιμος αντιπρόσωπος της αμπχαζιανής ηγεσίας στη Μόσχα.
Ο Μπαγκάπς κυβέρνησε την Αμπχαζία σε εποχή που υπήρχε πραγματικός κίνδυνος για νέες συγκρούσεις με τη Γεωργία. Επίσης ηγήθηκε της Αμπχαζίας και ως αυτονομιστής.

Κρίση με Γεωργία

Το Μάιο του 1998 κορυφώθηκε η κρίση ανάμεσα στη Γεωργία και στην Αμπχαζία. Έντονες συγκρούσεις ξέσπασαν στην περιοχή Γκάλι, στις οποίες τραυματίστηκαν αρκετά άτομα. Η εξόριστη κυβέρνηση στην Τυφλίδα παρέταξε στρατεύματα στα σύνορα. Σε έναν «Πόλεμο των Έξι Ημερών» πάνω από 30.000 Γεωργιανοί πρόσφυγες εγκατέλειψαν τις εστίες τους και πέρασαν τα σύνορα φτάνοντας στην πόλη Ζουγκντίντι.
Το καλοκαίρι του 2008 επιδεινώθηκαν οι σχέσεις της αποσχισθείσας δημοκρατίας με το καθεστώς της Τιφλίδας. Ο αυτονομιστής ηγέτης, κατηγόρησε τη Γεωργία ότι σχεδίαζε να καταλάβει την Αμπχαζία με βίαια μέσα, νωρίτερα μέσα στη χρονιά, όμως η επιχείρηση δεν εκτελέστηκε. Η Μόσχα από την πλευρά της εξέφρασε την ανησυχία της ότι ένας νέος πόλεμος θα μπορούσε να ξεσπάσει στην περιοχή. O Αμπχάζιος πρόεδρος απέρριψε στις 18 Ιουλίου του 2008 το ειρηνευτικό σχέδιο που πρότεινε η Γερμανία. Το σχέδιο προέβλεπε μεταξύ άλλων και επιστροφή των 250.000 Γεωργιανών προσφύγων που βρίσκονται στο έδαφος της αποσχισθείσας δημοκρατίας.

Ανέλιξη στην προεδρία

Ο Μπαγκάπς ήταν υπουργός Ενέργειας όταν πρόβαλε ως πιθανός υποψήφιος της Αντιπολίτευσης λίγο πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών του 2004. Στις 20 Ιουλίου του 2004, τα δύο κύρια κινήματα της Αντιπολίτευσης, τα Amtsakhara και Ενωμένη Αμπχαζία, τον επέλεξαν για κοινό υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Οι εκλογές εκείνες δεν αναγνωρίστηκαν από τη Διεθνή Κοινότητα. Ο Μπαγκάπς πέτυχε να διακριθεί και μάλιστα επί των άλλων φερέλπιδων πολιτικών, μεταξύ των οποίων και ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Σάμπα.
Αρχικά, η Εφορευτική Επιτροπή είχε ανακοινώσει ότι ο νικητής των εκλογών του 2004 ήταν ο Ραούλ Χατζίμπα. Αργότερα όμως το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι νικητής ήταν ο Μπαγκάπς με 50,3% των ψήφων. Έπειτα, το δικαστήριο ανέτρεψε την προηγούμενη απόφασή του, υποκύπτοντας σε εκδηλώσεις βίας από υποστηρικτές του Χατζίμπα. Ο Μπαγκάπς με τους υποστηρικτές του απείλησαν να διοργανώσουν τη δική τους τελετή ορκωμοσίας, στις 6 Δεκεμβρίου του 2004.
Ωστόσο, στις αρχές Δεκεμβρίου, οι δύο αντίπαλοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας στο μέλλον. Οι νέες εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Ιανουαρίου του 2005. Ο Μπαγκάπς έγινε Πρόεδρος με 91,5% των ψήφων και ο Χατζίμπα κατήλθε για αντιπρόεδρος.
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 2009, ο Μπαγκάμπς επανεξελέγη με 59,4% έναντι 15,4 για τον βασικό του αντίπαλο, Ραούλ Χατζίμπα. Ο Μπαγκάπς πέθανε στις 29 Μαΐου 2011, έπειτα από εγχείριση στην οποία είχε υποβληθεί σε κλινική της Μόσχας στις 21 Μαΐου. Ειδικότερα πέθανε από ανακοπή της καρδιάς σε μετεγχειρητικές επιπλοκές. Έπειτα από την εγχείριση, οι γιατροί ανακάλυψαν ότι είχε καρκίνο.
HMS Creole (R82)

Με το Βασιλικό Ναυτικό

Το Creole εντάχθηκε σε υπηρεσία πολύ αργά για να λάβει μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μαζί με το αδελφό HMS Crispin ήταν τα μοναδικά αντιτορπιλικά της υποκλάσης 'Cr' που αξιοποίησε το Βασιλικό Ναυτικό -όλα τα υπόλοιπα δόθηκαν σε άλλες χώρες. Και τα δύο εντάχθηκαν στην 3η Μοίρα Εκπαιδεύσεως με έδρα το Λόντονμπερρυ (Londonderry). Το 1948 ένας από τους πύργους πυροβόλων τους αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε από υπερστέγασμα. Το 1953 το Creole έλαβε μέρος στη μεγάλη ναυτική επιθεώρηση που διοργανώθηκε στα πλαίσια των εορτασμών για την στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ, ενώ το επόμενο έτος τα δύο αντιτορπιλικά στάλθηκαν στην εφεδρεία.

Με το Ναυτικό του Πακιστάν

Το Creole πωλήθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό του Πακιστάν στις 29 Φεβρουαρίου 1956 και μετονομάστηκε σε Alamgir. Πριν την παράδοσή του εγκαταστάθηκε ξανά ο πύργος πυροβόλου που είχε αφαιρεθεί παλαιότερα, ενώ ο οπίσθιος πύργος αφαιρέθηκε για να τοποθετηθούν στην θέση του δύο ανθυποβρυχιακά ολμοβόλα. Η επίσημη παράδοσή του στο Πακιστάν έλαβε χώρα το 1958 στο Σαουθάμπτον.
Ως Alamgir παρέμεινε ενεργό μέχρι το 1982, οπότε και διαλύθηκε για σκραπ.
Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Βιογραφία

Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Άρχισε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και έχει εργαστεί τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση με μεγάλη επιτυχία.

Συνεργασίες

Συνεργάστηκε με την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης στα έργα: Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Σαίξπηρ, Η παρέλαση της Λούλας Αναγνωστάκη, Ρασομόν των Μ. και Φ. Κάνιν με το θεατρικό εργαστήρι Θεσσαλονίκης: Η δολοφονία του Μαρά του Πέτερ Βάις, Με το ίδιο μέτρο του Σαίξπηρ, με το Αεικίνητο: Οι αλλοπαρμένοι των Μίντλετον και Ρόουλεϊ. Από το 1984 μέχρι το 1992 υπήρξε στέλεχος του Ανοιχτού Θεάτρου και έπαιξε στις παραστάσεις του: Πολύ κακό για το τίποτα του Σαίξπηρ, Οι γάμοι του Φίγκαρο του Μπωμαρσαί, Κρίμα που είναι πόρνη του Τζον Φορντ, Η Τρικυμία του Σαίξπηρ, Ο πελεκάνος του Στρίνμπεργκ, Λούλου του Βέντεκιντ, Τρεις αδερφές του Τσέχωφ, Ανθή του Αντρέγιεφ, Βάτραχοι του Αριστοφάνη, Άμλετ του Σαίξπηρ. Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Πάτρας συμμετείχε στις παραστάσεις του Θεατρικού Αναλογίου: Μαντάμ ντε Σαντ του Μίσιμα και Μπλε βαθύ, σχεδόν μαύρο του Θανάση Βαλτινού.  
Συνεργάστηκε με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαμάτας: Τρωίλος και Χρυσηίδα του Σαίξπηρ, με το θέατρο Αθήναιον: Η όπερα της πεντάρας του Μπρέχτ, με την Κάτια Δανδουλάκη: Ο Γλάρος του Τσέχωφ, με το Γιώργο Κιμούλη: Δεσποινίς Τζούλια του Στρίντμπεργκ και Μάκβεθ του Σαίξπηρ, με την Εταιρία Θεάτρου Μηχανή: Decadence του Στήβεν Μπέρκοφ, με το θέατρο του Νότου: Ελένη του Ευριπίδη και Η Δούκισσα του Μάλφι του Τζον Γουέμπστερ. 
Με το Εθνικό Θέατρο έχει συνεργαστεί ως μέλος χορού στις τραγωδίες του Ευριπίδη: Ορέστης, Ιππόλυτος, Βάκχες, Ηλέκτρα και έπαιξε τους ομώνυμους ρόλους στις τραγωδίες Αντιγόνη του Σοφοκλή, Μήδεια του Ευριπίδη και Ηλέκτρα του Σοφοκλή. Από τον Νοέμβριο του 1997 μέχρι τον Ιούλιο του 1999 συμμετείχε στη μεγάλη περιοδεία του Εθνικού Θεάτρου με τη Μήδεια και την Ηλέκτρα ανά τον κόσμο: Τουρκία, Γαλλία, Αυστραλία, Ισραήλ, Πορτογαλία, Η.Π.Α, Καναδά, Δανία, Βουλγαρία, Κίνα, Ιαπωνία.
Σε συνεργασία με τον παραγωγό Γιώργο Κυπραίο έχει ανεβάσει τα έργα: Skriker της Κάρυλ Τσέρτσιλ και Η μνήμη του νερού της Σήλα Στήβενσον.

Όνομά της

Το 1992 η Αλίκη Βουγιουκλάκη, καλεσμένη στην εκπομπή "Πρωινός Καφές", παρότρυνε τους τηλεθεατές να συγκρατήσουν το όνομα της Καραμπέτη καθώς το μέλλον επιφύλασσε μια λαμπρή καριέρα, όπως κι έγινε. 
Φωτογραφίες της Καραμπέτη (απο θεατρικές παραστάσεις αρχαίων τραγωδιών) έχουν μπει στα βιβλία του μαθήματος "Ελένη" της Γ' Γυμνασίου.

Προσωπική ζωή

Όσον αφορά τη προσωπική της ζωή, από το 2006 μέχρι σήμερα, είναι ζευγάρι με τον Βούλγαρο ηθοποιό Κρις Ραντάνοφ.
Συμεών Ιεροσολύμων

Ταυτότητα

Η ταυτότητά του δεν είναι σαφής. Ονομάζεται «Αδελφόθεος» καθώς υπάρχει η παραδοσιακή άποψη ότι ήταν ένας από τους τέσσερις γιους του Ιωσήφ (ταυτιζόμενος με το Βιβλικό πρόσωπο ονόματι Σίμων) και άρα ετεροθαλής αδερφός του Χριστού. Κατ' αυτή την παράδοση, ήταν αδελφός του «αδελφοθέου» Ιακώβου, του πρώτου επισκόπου Ιεροσολύμων, τον οποίο και διαδέχτηκε μετά την εκτέλεσή του. Μια άλλη άποψη είναι ότι ο Συμεών καθώς και τα άλλα αδέρφια του Ιησού ήταν κατά σάρκα αδέρφια, δηλαδή παιδιά της Μαρίας με τον Ιωσήφ. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ήταν γιος του Κλωπά, αδερφού του Ιωσήφ, άρα ήταν εξάδερφος του Χριστού.
Ως επίσκοπος επέδειξε αγωνιστικότητα και θάρρος, ιδιαίτερα αντιμετωπίζοντας το μαρτύριο, καθώς κατά την παράδοση σταυρώθηκε σε ηλικία 120 ετών. Η μνήμη του τιμάται στις 27 Απριλίου.
The Outlaws (συγκρότημα)

Οι Outlaws ήταν βρετανικό συγκρότημα της ροκ και τζαζ μουσικής σκηνής, το οποίο έδρασε από το 1960 ως το 1965. Από τη σύνθεση του συγκροτήματος πέρασαν κατά καιρούς οι Ρίτσι Μπλάκμορ Τσας Χότζες, Κεν Λούντγκρεν, Μικ Άντεργουντ, Ρέτζιναλντ Χώκινς και άλλοι. Στα πρώτα τους χρόνια, ηχογράφησαν τρεις επιτυχίες του Μάικ Μπέρι, οι οποίες ανέβηκαν στα τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας.

Το συγκεκριμένο συγκρότημα έπαιζε μόνο ορχηστρικές συνθέσεις και δεν είχε τραγουδιστή. Η πρώτη τους ηχογράφηση ήταν στο "Set Me Free" του Μάικ Μπέρι, σαν συγκρότημα του παραγωγού Τζο Μηκ, το 1960. Το 1963 εμφανίστηκαν στην ταινία "Live it Up" με τον Στηβ Μάριοτ, ενώ γνώρισαν δύο μικρές επιτυχίες, με τα τραγούδια "Swingin' Low" και "Ambush" τα οποία ανέβηκαν στο βρετανικό Top-50. Το 1961 κυκλοφόρησε το μοναδικό τους άλμπουμ, το ορχηστρικό "Dream of the West".

Η μεγαλύτερη σε διάρκεια, γραμμή μελών του συγκροτήματος περιελάμβανε τον Μικ Άντεργουντ και τον Ρίτσι Μπλάκμορ, τον Τσας Χότζες και τον Κεν Λούτνγκρεν. Αυτή η σύνθεση ηχογράφησε έξι σινγκλ από τον Ιανουάριο του 1963 μέχρι τον Απρίλιο του 1964.

Τελευταία τους κυκλοφορία ήταν το τραγούδι "Don't Cry", τον Φεβρουάριο του 1965.
Τσαλατενάνγκο

Γεωγραφία

Η Τσαλατενάνγκο βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και νοτιοανατολικά του Τσαλατενάνγκο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Κασερίο Λας Μεσίτας και βορειοδυτικά της Ελ Γκραμάλ.

Δημογραφία

Η Τσαλατενάνγκο είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 29.271 κατοίκους.
1205 Εμπέλλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Εμπέλλας είναι άγνωστα.
Κυβερνείο Μίνια

Ιστορία

Το 1913 το κυβερνείο είχε 659.967 κατοίκους κι έκταση 1.948 τργ χλμ, στην απογραφή του 1937 είχε 928.319 κατοίκους κι έκταση 2.025 τργ χλμ, στην απογραφή του 1947 είχε την ίδια έκταση και πληθυσμό 1.044.201 κατοίκους. Το 2008 έγινε μεταβολή των συνόρων του κυβερνείου , εδάφη αποσπάστηκαν στα δύο νέα κυβερνεία που δημιουργήθηκαν, το Κυβερνείο Χελουάν και το Κυβερνείο 6ης Οκτωβρίου, το 2012 καταργήθηκαν τα δύο αυτά κυβερνεία κι τα σύνορα των κυβερνείων επέστρεψαν στην κατάσταση που ήταν το 2008.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1981

Οι 40οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1981 έγιναν στο Σπλιτ. Συμμετείχαν πέντε βαλκανικές χώρες, δηλαδή όλες πλήν της Αλβανίας. Νικήτριες ήταν ήταν η Γιουγκοσλαβία στους άνδρες, σε 23 αγωνίσματα, και η Βουλγαρίαστις γυναίκες, σε 16 αγωνίσματα.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1927

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 29 του Μαΐου 1927. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τη συμμαχία Δημοκρατική συμμαχία-Εθνικό Φιλελεύθερο κόμμα η οποία κέρδισε 174 από τις 261 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 84,3%.
Σάντσο Δ΄ της Καστίλης

Βιογραφία

Ο Σάντσο Δ΄ ήταν δευτερότοκος γιος και διάδοχος του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης και της Γιολάντας της Αραγωνίας μέλους του Οίκου της Βαρκελώνης, μεγαλύτερης κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1284 και ο μεγαλύτερος γιος του Φερδινάνδος δε λα Σέρδα είχε αποβιώσει το 1275, έτσι ο Αλφόνσος, γιος του Φερδινάνδου δε λα Σέρδα, πήρε τον έλεγχο του βασιλείου. Τότε ο Σάντσο Δ΄ δημιούργησε έναν συνασπισμό ευγενών και στέφθηκε στο Τολέδο, παρά τη διαθήκη του πατέρα του. Η υποστήριξή του οφειλόταν στην αντίδραση της ελιτίστικης πολιτικής του πατέρα του. Τον αποδεχόταν η πλειοψηφία των ευγενών και των πόλεων. Οι υπόλοιποι, αν και μειοψηφία, αντιτέθηκαν σε αυτόν στη διάρκεια της βασιλείας του, εργαζόμενοι υπέρ των απογόνων του Φερδινάνδου δε λα Σέρδα. Αρχηγοί της αντιπολίτευσης ήταν ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης και ο Λόπε Ντίαθ Γ' ντε Άρο, κύριος του Βισκάϋ. Ο Σάντσο Δ΄ εκτέλεσε τον Λόπε Ντίαθ, φυλάκισε τον Ιωάννη και εκτέλεσε οπαδούς του Αλφόνσου: 4.000 στη Μπαδαχόθ, 400 στην Ταλαβέρα και άλλους στην Άβιλα και στο Τολέδο.
Αφού κατέστειλε την αντίδραση, συγχώρησε τον αδελφό του. Αλλά ο Ιωάννης σκεπτόταν την επόμενη εξέγερση· πολιόρκησε τον Γκουσμάν στο κάστρο του, την Ταρίφα, με τη βοήθεια των Μαρινιδών του Μαρόκου. Η πόλη αμυνόταν καλά. Ο γιος του Γκουσμάν, σε μια πράξη ηρωισμού του, σκοτώθηκε. Όταν έφθασε ο Σάντσο Δ΄, η πολιορκία λύθηκε και οι Μαρινίδες επέστρεψαν στη Μαγκρέμπ. 
Το 1291 ο Ιάκωβος Β΄ τού Οίκου της Βαρκελώνης έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας και ο Σάντσο Δ΄, όπως και οι προκάτοχοί του, θέλησε να ενδυναμώσει τη σχέση των δύο βασιλείων, με σκοπό να εκτοπισθούν οι Μαυριτανοί από την Ιβηρική. Έτσι πάντρεψε την κόρη του Ισαβέλλα με τον Ιάκωβο Β΄. Λίγο πριν υποκύψει στην ασθένειά του (μάλλον φυματίωση), διόρισε τη σύζυγό του ως αντιβασίλισσα του 9ετούς γιού του Φερδινάνδου Δ΄ το 1295.
Αψίνθιοι

Οι Αψίνθιοι είναι θρακική φυλή που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο. Kατείχαν την χώρα, η οποία εκτεινόταν από τις εκβολές του Έβρου μέχρι της Θρακικής Χερσονήσου και διαρρεόταν από τον Μέλανα ποταμό. Από το τμήμα όμως, το οποίον συνορεύει με τον Έβρο ποταμό, τους εκδίωξαν οι Κορπίλοι, γι' αυτό τον λόγο, ενώ προηγουμένως η χώρα αυτή ονομαζόταν Αψινθίς, ύστερα ονομάστηκε Κορπιλική. 
Οι Αψίνθιοι ήταν εντελώς απολίτιστοι, έμειναν στην ιστορία γνωστοί από τις συχνότατες επιδρομές τους στην γειτονική χώρα των Δολόγκων Θρακών.
1986 Πλάουτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πλάουτ είναι άγνωστα.
Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1945 στο Μόναχο. Η ζωή του ήταν σύντομη, αλλά ταραχώδης, καθώς η ροπή του στα ναρκωτικά και η δυσκολία αποδοχής της σεξουαλικής του ταυτότητας ήταν παράγοντες που του προκάλεσαν διαταραχές και δυστυχία. Αν και ομοφυλόφιλος, νυμφεύθηκε την Ίνγκριντ Κάβεν (1970-1972) και είχε σχέση με τη Γιουλιάνε Λόρεντς. Πέθανε από υπερβολική δόση το 1982 στο Μόναχο και δίπλα του βρέθηκε το σενάριο με θέμα τη ζωή της Ρόζα Λούξεμπουργκ, το οποίο προόριζε για τη Ρόμι Σνάιντερ.
Ήταν οπαδός της Μπάγερν Μονάχου.

Σκηνοθέτης

Είναι ο πιο παραγωγικός σκηνοθέτης στην ιστορία του κινηματογράφου, καθώς μέσα σε 13 χρόνια, κατάφερε να δημιουργήσει 41 ταινίες μεγάλου μήκους. Στα έργα του πραγματευόταν ζητήματα όπως η ηθική πτώση της μεταπολεμικής Γερμανίας, η βία, οι διαπροσωπικές σχέσεις, τα ναρκωτικά, η ομοφυλοφιλία, η προδοσία και η ζωή στο περιθώριο. Πολλοί άσκησαν κριτική στις ταινίες του και τον κατηγόρησαν για αντισημιτισμό, αντικομμουνισμό και μισογυνισμό.
To 1982 κέρδισε την Χρυσή Άρκτο για την ταινία Βερόνικα Φος.
Θεωρείται ένας από τους εκπροσώπους του ρεύματος του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου.
Ζου Λασιθίου

Ετυμολογία

Ο Paul Faure ετυμολογεί το όνομα του χωριού από τη λέξη σου η οποία σημαίνει νερό στα αραβικά και σύμφωνα με τον Στέργιο Σπανάκη αναφέρεται σε μεγάλη πηγή νερού η οποία υπάρχει στο χωριό. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει επίσης ότι η ονομασία Ζου αναφέρεται στην πηγή και η βενετική γραφή του ονόματος του χωριού προέρχεται από την έκφραση στη Σου, η οποία προφερόταν Σιζού, και από εκεί προκύπτει η ονομασία Ζου.

Ιστορικά στοιχεία

Πριν την είσοδο του οικισμού βρίσκονται τα ερείπια μινωικής αγροικίας, την οποία ανέσκαψε το 1955 ο Νικόλαος Πλάτων. Το κτίριο χρονολογήθηκε στην μεσομινωική ΙΙΙβ περίοδο, ήταν πιθανόν διώροφο και περιλαμβάνει πάνω από 30 δωμάτια. Κοντά στην αγροικία βρέθηκε ταφικό σπήλαιο το οποίο χρονολογείται από την μεσομινωική ΙΙΙβ-υστερομινωική εποχή.
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Sisu στην επαρχία Σητείας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Xisù με 377 κατοίκους. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Sisu. Στην τουρκική απογραφή του 1671 δεν αναφέρεται. Ο Εμμανουήλ Αγγελάκης αναφέρει στο έργο του Σητειακά ότι ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα είχε αιχμαλωτίσει τους κατοίκους του χωριού το 1533 και τους απελευθέρωσε ο Γεώργιος Καντανολέος, πληρώνοντας τα λύτρα. Στο χωριό σώζεται ο πύργος του Βενετού φεουδάρχη.
Το χωριό αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Zu με 9 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται ως Ζου με 48 κατοίκους, όλοι Τούρκοι και ανήκε στο δήμο Λιμένος Σητείας. Στην απογραφή του 1900 δεν αναφέρεται. Ο Στέργιος Σπανάκης εξηγεί αυτό το γεγονός υποστηρίζοντας ότι οι Τούρκοι κάτοικοί του τον είχαν εγκαταλείψει.
Κινεζική αγριόγατα των βουνών

Περιγραφή

Η κινεζική αγριόγατα των βουνών έχει αμμώδες χρώμα με σκουρόχρωμες τρίχες.Αχνές σκούρες ρίγες διέρχονται από το πρόσωπό και τα πόδια της.Τα αυτιά της έχουν μυτερές άκρες. Έχει ένα σχετικά ευρύ κρανίο και τα πόδια της, στο κάτω μέρος τους, είναι ιδιαίτερα τριχωτά. Το χρώμα της κοιλιάς, των ποδιών και της ουράς της είναι υπόλευκο. Η άκρη της ουράς της είναι μαύρη.Το μήκος του σώματός της κυμαίνεται από 69 έως 84 cm, με 29 έως 41 cm το μήκος της μακριάς ουράς της. Τα ενήλικα ζώα ζυγίζουν από 6,5 έως 9 κιλά.

Κατανομή και οικότοποι

Οι κινεζικές αγριόγατες των βουνών είναι ενδημικές στην Κίνα και ζουν στο βορειοανατολικό άκρο του οροπεδίου του Θιβέτ.
Ζουν σε στέπες με λιβάδια, σε αλπικά λιβάδια, σε αλπικές θαμνώδεις εκτάσεις και σε δάση κωνοφόρων, μεταξύ 2.500 και 5.000 μέτρων.Δεν έχει επιβεβαιωθεί αν ζουν σε ερήμους ή σε δασικές εκτάσεις.

Οικολογία και συμπεριφορά

Οι κινεζικές αγριόγατες δραστηριοποιούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της ημέρας και κυνηγούν τρωκτικά και πτηνά. Η περίοδος αναπαραγωγής είναι μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου.Τα θηλυκά γεννούν από 2 έως 4 γατάκια κάθε φορά.
Μέχρι το 2007 το είδος ήταν γνωστό μέσω 6 αγριόγατων που ζουν σε κινεζικούς ζωολογικούς κήπους, αλλά και από μερικές γούνες σε μουσεία.

Απειλές

Οι αγριόγατες απειλούνται εξαιτίας των δηλητηρίων που χρησιμοποιούνται σε τρωκτικά. Τα δηλητήρια χρησιμοποιούνται είτε για να τα σκοτώσουν, είτε για να μειώσουν τη λεία τους.
Χρήστος Σακελλαρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την Καλαμπάκα και ήταν δικηγόρος.
Εξελέγη βουλευτής Καλαμπάκας στις εκλογές του 1923.
Σοβιετικό δημοψήφισμα του 1991

Ένα δημοψήφισμα για το μέλλον της Σοβιετικής Ένωσης πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου 1991. Το ερώτημα που δόθηκε στους ψηφοφόρους ήταν:
Θεωρείτε απαραίτητη τη διατήρηση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών ως μια ανανεωμένη ομοσπονδία ίσων κυρίαρχων δημοκρατιών στην οποία θα διασφαλίζονται πλήρως τα δικαιώματα και η ελευθερία ενός ατόμου οποιασδήποτε εθνικότητας;
 Ρωσικό κείμενο: Считаете ли Вы необходимым сохранение Союза Советских Социалистических Республик как обновлённой федерации равноправных суверенных республик, в которой будут в полной мере гарантироваться права и свободы человека любой национальности?
Το δημοψήφισμα έγινε με σκοπό την έγκριση της Ένωσης των Κυρίαρχων Κρατών και αγνοεί τη μεταρρύθμιση του οικονομικού συστήματος που θα λάβει χώρα μετά τη νίκη του Μπόρις Γέλτσιν στις εκλογές.
Στο Καζακστάν, η διατύπωση του δημοψηφίσματος άλλαξε με την αλλαγή του «ίσων κυρίαρχων κρατών» με το «ίσες κυρίαρχες δημοκρατίες».
Παρόλο που οι αρχές της Αρμενίας, της Εσθονίας, της Γεωργίας (αλλά όχι στη αποσχισθείσα επαρχία της Αμπχαζίας, όπου το αποτέλεσμα ήταν πάνω από 98% υπέρ, και τη Νότια Οσετία, της Λετονίας, της Λιθουανίας και της Μολδαβίας (εκτός Υπερδνειστερίας και Γκαγκαουζίας) μποϊκόταραν το δημοψήφισμα, η συμμετοχή ήταν 80% στην υπόλοιπη Σοβιετική Ένωση.
 
Το ερώτημα του δημοψηφίσματος εγκρίθηκε από σχεδόν το 70% των ψηφοφόρων σε όλες τις εννέα άλλες δημοκρατίες που συμμετείχαν. 
Ήταν το μοναδικό δημοψήφισμα στην ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία διαλύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

Πρόσθετα ερωτήματα

Σε πολλές δημοκρατίες, πρόσθετες ερωτήσεις προστέθηκαν στην ψηφοφορία. Στη Ρωσία, υπήρχε ένα πρόσθετο ερώτημα σχετικά με το αν πρέπει να δημιουργηθεί μια εκλεγμένο αξίωμα για τον Πρόεδρο της ΡΣΟΣΔ. Στην Κιργιζία, την Ουκρανία και το Ουζμπεκιστάν, η πρόσθετη ερώτηση αφορούσε την κυριαρχία των δημοκρατιών τους στο πλαίσιο μιας νέας ένωσης.
Επαρχία Γιαφταλί Σούφλα

Η Γιαφταλί Σούφλα (παστού: یفتالی سفلہ, Yaftali Sufla, περσικά: یفتل پایین) είναι μια από τις 29 επαρχίες της περιοχής Μπανταχσάν στο ανατολικό Αφγανιστάν. Δημιουργήθηκε το 2005 από απόσπαση τμήματος της επαρχίας Φαϋζαμπάντ και το 2005 σε αυτή κατοικούσαν περίπου 39.000 άτομα. Σε αυτήν την επαρχία βρίσκεται και ένα ορυχείο χρυσού. Κύριες δραστηριότητες των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το κλίμα της περιοχής επιτρέπει τη καλλιέργεια ορισμένων φρούτων.
Γκι Σ. Κλαιρ

Βιβλία

St. Clair, Guy (2009). SLA at 100: From "Putting Knowledge to Work" to Building the Knowledge Culture. Washington, DC: Special Libraries Association. ISBN 0-87111-559-X
St. Clair, Guy (2002). Beyond Degrees: Professional Learning for Knowledge Services. Walter de Gruyter. ISBN 3-598-24369-3
St. Clair, Guy (1999). Change Management in Action: The InfoManage Interviews. Special Libraries Association. ISBN 0-87111-500-X
St. Clair, Guy; Berner, Andrew (1996). The Best of OPL II: Five Years of The One-Person Library, 1989-1994. Washington, DC: Special Libraries Association. ISBN 0-87111-438-0
St. Clair, Guy (1996). Entrepreneurial Librarianship: The Key to Effective Information Services Management. London and New Brunswick, NJ: Bowker-Saur. ISBN 1-85739-014-8
St. Clair, Guy (1994). Power and Influence: Enhancing Information Services within the Organization. New York, New York: Bowker-Saur. ISBN 1-85739-098-9
St. Clair, Guy (1993). Customer Service in the Information Environment. New York, New York: Bowker-Saur. ISBN 1-85739-004-0
St. Clair, Guy; Williamson, Joan (1992). Managing the New One-Person Library.. New York, New York: Bowker-Saur. ISBN 0-86291-630-5
St. Clair, Guy (1991). A Venerable and Cherished Institution: The University Club of New York 1865-1990. New York, NY: University Club of New York
Τιμπό Μουλέν

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Γεννήθηκε στο Φλερς του Ορν. Κυρίως παίζει ως μεσοεπιθετικός και προήχθη στην πρώτη ομάδα της Καέν για τη σεζόν 2010-11. Ο Μουλέν έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 11 Σεπτεμβρίου 2010, σε έναν αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Οσέρ. Την 1η Φεβρουαρίου 2011, υπέγραψε το πρώτη επαγγελματικό συμβόλαιο του με την Καέν, με ισχύ για τρία χρόνια. 
Στις 28 Ιουνίου 2013, μετακινήθηκε στην Κλερμόν της Λιγκ 2, με διετές συμβόλαιο. 
Μετά τη λήξη του συμβολαίου του με την Κλερμόν, ο Μουλέν εντάχθηκε στη βελγική Βάασλαντ-Μπέβερεν στην μεταγραφική περίοδο του του καλοκαιριού του 2015. Στη πρώτη του σεζόν στο Βέλγιο έπαιξε σε 33 αγώνες (4 γκολ και 10 ασίστ). Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του, έφεραν το ενδιαφέρον της Λέγκια Βαρσοβίας. Στην πρώτη του σεζόν στην Πολωνία, ο Μουλέν έπαιξε σε 45 αγώνες (3 γκολ και 7 ασίστ). Το αποκορύφωμα του με τη Λέγκια ήταν ένα αξιοσημείωτο γκολ εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, ύστερα από ασίστ του Πρίγιοβιτς, σε έναν αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ. Στο τέλος της σεζόν, κέρδισε την Εκστρακλάσα, όπου είχε αποφασιστικό ρόλο στο δρόμο προς τον τίτλο. Στο πρώτο μισό της σεζόν 2017-18, έπαιξε σε 26 αγώνες (3 γκολ και 1 ασίστ).

ΠΑΟΚ

Στις 31 Ιανουαρίου 2018, λίγο πριν το τέλος της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, η Λέγκια κατέληξε σε συμφωνία με τον ΠΑΟΚ, για τη μετακίνηση του Γάλλου μέσου προς τον τελευταίο, έναντι αμοιβής 1.300.000 ευρώ, με τον παίκτη να υπογράφει τριετές συμβόλαιο με ετήσιες απολαβές 600.000 ευρώ.

Άνκαραγκιουτζου (δανεισμός)

Στις 17 Αυγούστου 2018, εντάχθηκε στην Άνκαραγκιουτζου με μονοετή δανεισμό.

Ξάνθη (δανεισμός)

Στις 30 Αυγούστου 2019, ο εντάχθηκε στη Ξάνθη με μονοετή δανεισμό.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει δύο συμμετοχές με την Εθνική Γαλλίας U21.
Χρήστος Παλαμάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος Μιχαήλ Παλαμά, πρωτοδίκη Πατρών και γόνου της Μεσολογγίτικης οικογένειας Παλαμά, και της Πηνελόπης Πεταλά. Αδελφός του ήταν ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. Το 1866, μετά τον θάνατο των γονιών του, εγκαταστάθηκε με τα αδέρφια του στο Μεσολόγγι, όπου κατοικούσε ο θείος του που είχε οριστεί επίτροπός τους. Εκεί περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και έπειτα εγγράφηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε με επιτυχία. Την περίοδο 1891 - 1907 άσκησε την δικηγορία στην Πάτρα ενώ από το 1910 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μεσολόγγι ασκώντας εκεί την δικηγορία.
Αναφέρεται ότι έγραφε ποίηση.
Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Κανάρη και είχαν παιδιά. Εγγονός του ήταν ο πολιτικός και διπλωμάτης Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς.

Πολιτική σταδιοδρομία

Κατά τη διάρκεια της ζωής του υπηρέτησε ως ανώτατος αξιωματούχος σε πολλές περιφέρειες και επαρχείες της Ελλάδας. Υπήρξε υπάλληλος στη νομαρχία Αχαΐας, της οποίας μάλιστα διετέλεσε τρεις φορές νομάρχης κατά τις περιόδους 1901 - 1902, 1906 (για λίγους μήνες) και 1906 - 1909. Επίσης χρημάτισε νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος τις περιόδους 1891 - 1892 και 1892 - 1893, έπαρχος Αιγίου και Κέρκυρας καθώς και νομάρχης Μεσσηνίας.
Υπήρξε υποστηρικτής της πολιτικής του Χαρίλαου Τρικούπη.