google/wiki40b huggingface dataset:
Πιέρια Όρη

Θέση και κορυφές

Η περιοχή των Πιερίων αποτελεί έκταση που απλώνεται στους νομούς Πιερίας, Κοζάνης και Ημαθίας. Αποτελεί τη ΒΔ προέκταση του Ολύμπου  με ψηλότερη κορυφή το Φλάμπουρο (2193 μ.). Άλλες λιγότερο ψηλές κορυφές είναι: η Τούρλα (2.104), η  Αβδέλλα (2.049 μ.), ο Αρβανίτης (2.023), η  Πλάκα (1.938 μ.), το Χτένι (1.791 μ.) και οι Πέντε Πύργοι (1.710 μ.).

Χλωρίδα

Τα Πιέρια  είναι γνωστά για την  πλούσια  χλωρίδα τους, κυρίως για τα φυλλοβόλα δάση τους καθώς και για ορισμένα σπάνια είδη αγριολούλουδων. Είναι κατάφυτα με  πλούσια και  ποικίλη  βλάστηση  από  πυκνά δάση οξιάς, βελανιδιάς και καστανιάς, μαύρων και κόκκινων  πεύκων,  ενώ θάμνοι και φυλλοβόλα συναντιούνται στα χαμηλότερα επίπεδα.

Μυθολογία

Κατά την ελληνική μυθολογία οι εννέα Πιερίδες Μούσες, κόρες του Πιέρου και της Ευίππης, προστάτιδες της ποίησης, της μουσικής, του τραγουδιού και του χορού τόσο πολύ μαγεύτηκαν από το θαυμάσιο περιβάλλον των Πιερίων, ώστε παρέμεναν για πάντα στην περιοχή αυτή και το μελωδικό τραγούδι τους αντηχούσε στις βουνοκορφές και στα φαράγγια μέχρις ότου νικήθηκαν σε αγώνα από τις Ελικωνιάδες Μούσες και μεταμορφώθηκαν από αυτές σε πουλιά.

Οι πρώτοι κάτοικοι

Πρώτοι κάτοικοι των βουνών αυτών ήταν οι Πίερες που κατοικούσαν  στη Θράκη, αλλά, όταν εκδιώχθηκαν από τους Τημενίδες βασιλείς της Μακεδονίας, κατέφυγαν στην περιοχή που έχει λάβει από αυτούς την ονομασία της.
Λάμπερτ της Λυών

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Έρλεμπερτ κυρίου τού Κερν, γιου τού Χαριβέρτου κόμη τού Εσμπαί. Θείος του ήταν ο Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέας, μαγιορδόμος της Βουργουνδίας και επίσκοπος της Τουρ.
Λόγω της υψηλής καταγωγής του εστάλη στην Αυλή τού Χλωτάριου Γ΄ της Νευστρίας-Βουργουνδίας, όπου γρήγορα κέρδισε την εκτίμηση τού βασιλιά και των υπουργών του. Παρ' όλα αυτά επέλεξε τη ζωή τού ιερωμένου και σπούδασε υπό την καθοδήγηση τού αγίου Βανντρέγκιζελ ηγουμένου στο αββαείο τού Φοντανέλ, όπου έλαβε το μοναστικό ένδυμα. Έπειτα από την αποβίωση τού Βανντρίλ (όπως είναι γνωστός ο άγιος στη Γαλλία) το 665, εκλέχθηκε διάδοχός του.
Η ικανότητά του στη διοίκηση της μονής έγινε σύντομα γνωστή. Βασιλείς είχαν το παράδειγμά του και τις συμβουλές του. Ο Χιλδέριχος Β΄ της Αυστρασίας τίμησε την εμπιστοσύνη του και έκανε μεγάλες δωρεές στο αββαείο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θευδέριχος Γ΄ το 675, που όμως ήταν υπερβολικά ελευθεριάζων για τον Λάμμπερτ. Ωστόσο ο βασιλιάς τού έδωσε γη στο Ντονζέρ, όπου ο Λάμμπερτ οικοδόμησε μονή.
Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο θείος του Άντελμπερτ, που ήταν μοναχός, ο άγιος Χέρμελαντ Ίνντρε, ο άγιος Έρεμμπερτ επίσκοπος της Τουλούζης, ο άγιος Κονντέντ ερημίτης στην Αγγλία, που ίδρυσε τη μονή τού Μπελσινάκ σε νήσο επί τού Σηκουάνα (Σεν).
Ο άγιος Γενέσιος επίσκοπος της Λυών απεβίωσε π. το 679 και εκλέχθηκε ο Λάμμπερτ διάδοχός του με την υπόδειξη τού βασιλιά και με την επιδοκιμασία τού κλήρου και τού λαού. Απεβίωσε το 688.
Ανατόλι Κασίροφ

Καριέρα

Ο Κασίροφ ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, αγωνιζόμενος για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, κατακτώντας τρεις φορές το πρωτάθλημα Ρωσίας και δύο φορές την Ευρωλίγκα και το κύπελλο Ρωσίας. Πριν ενταχθεί στους κόλπους της ομάδας της Μόσχας, είχε αγωνιστεί στα τμήματα υποδομής του Τρίντα Σπορτ.
Το 2008/09, μεταγράφηκε στην Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης, ενώ την επόμενη σεζόν υπέγραψε στην γερμανική Μίτελντόιτσερ, κατακτώντας την δέκατη θέση της Μπουντεσλίγκα.
Για την σεζόν 2010/11, συμφώνησε με τους Τούμπινγκεν Τάιγκερς και τον Απρίλιο του 2011 υπέγραψε στον Άρη για να αγωνιστεί στα πλέι-οφ του ελληνικού πρωταθλήματος. Με τους "κίτρινους" σημείωσε 61 πόντους σε 11 παιχνίδια και βοήθησε την ομάδα του να καταλάβει την τέταρτη θέση στην τελική κατάταξη.
Επέστρεψε στην Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης για δύο χρονιές, ενώ ξεκίνησε την σεζόν 2013-14 στην λετονική Βέντσπιλς. Στην συνέχεια υπέγραψε και πάλι στους Τούμπινγκεν Τάιγκερς, όπου παρέμεινε μέχρι το 2015.
Το 2015, ξεκίνησε να αγωνίζεται για την ομάδα της Χίμκι Μόσχας, αλλά ολοκλήρωσε την σεζόν στην Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης. Το καλοκαίρι του 2016, μεταγράφηκε στην Ζούκιγια από την Λιθουανία.
Χιονάδες Ιωαννίνων

Ιστορία

Ο πληθυσμός του χωριού δε φαίνεται να ξεπέρασε ποτέ τα 350-400 άτομα· ήταν από παλιά ένα από τα μικρότερα χωριά της επαρχίας Κόνιτσας. Φαίνεται πως έφθασε στην ακμή του περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Τότε ανακαινίστηκε ο κεντρικός ναός, κατασκευάστηκε το πέτρινο γεφύρι στο χείμαρρο, λίγο πριν το χωριό, και οι Χιονιαδίτες λαϊκοί ζωγράφοι και μαραγκοί φιλοτέχνησαν πλήθος ζωγραφικών έργων και περίτεχνων ξύλινων κατασκευών σε πάμπολλα μέρη.
Οι Χιονιάδες και τα χωριά της περιοχής, φαίνεται πως δημιουργήθηκαν κάποια εποχή από ανάγκη, που επέβαλε τη συγκρότηση ενιαίας κοινότητας με συνένωση συγγενικών ομάδων, πιθανώς νομάδων. Το χωριό είχε ελάχιστους πόρους από τη γεωργία και την κτηνοτροφία, που δύσκολα κάλυπταν τις ανάγκες των κατοίκων. Το ορεινό έδαφος και η έλλειψη των απαραίτητων για τον βιοπορισμό των κατοίκων του χωριού ανάγκασαν τον ανδρικό πληθυσμό να στραφεί προς τα τεχνικά επαγγέλματα από τα πολύ παλιά χρόνια. 
Η μακροχρόνια αποδημία του ανδρικού πληθυσμού ήταν αναγκαία για τη συντήρηση των οικογενειών. Ασχολήθηκαν με τεχνικά επαγγέλματα και με το εμπόριο, και πολλοί διέπρεψαν στους τόπους αποδημίας τους. Μαραγκοί, χτίστες και λαϊκοί ζωγράφοι ήταν οι εξειδικευμένοι τεχνίτες. 

Χιονιαδίτες ζωγράφοι

Οι Χιονιαδίτες ζωγράφοι περιφέρονταν στα χωριά της περιοχής αλλά και σε μακρινότερα μέρη της Ηπείρου, φθάνοντας μέχρι και τη Βόρειο Ήπειρο, στη Μακεδονία, το Άγιο Όρος, τη Θεσσαλία και τις γειτονικές χώρες, όπου ζωγράφιζαν ναούς και διακοσμούσαν αρχοντικές κατοικίες.
Οι αρχές της χιονιαδίτικης οικογενειακής ζωγραφικής παράδοσης δεν είναι γνωστές. Η πρώτη υπογραμμένη και χρονολογημένη εικόνα στα 1747 είναι ο Άγιος Γεώργιος, στον ναό της Κοίμησης Θεοτόκου στη Βούρμπιανη, διά χηρός Κώνστα εκ κώμις Χιωνηάδες. Σε γραπτό κείμενο διασώζεται χρονολογία εικόνας ανυπόγραφης του 1744. Ακόμη υπάρχει παλαιότερη εικόνα του Αγίου Αθανασίου, έργο που μπορεί να αποδοθεί στο τέλος του 16ου ή στις αρχές του 17ου αιώνα. Η παλαιότερη χρονολογημένη επιγραφή, με το όνομα των Χιονιαδιτών Κωνσταντίνου και Μιχαήλ Μιχαήλ, που διασώζεται σε τοιχογραφία, είναι του 1770 και βρίσκεται στη Μονή Άβελ της Βήσσανης.
Η ζωγραφική τέχνη στους Χιονιάδες ασκήθηκε στη βάση της οικογενειακής επαγγελματικής ενασχόλησης. Οι ανάγκες απαιτούσαν τα νεώτερα μέλη της οικογένειας να μαθητεύουν κοντά στους έμπειρους συγγενείς τους. Έτσι τους βοηθούσαν ασχολούμενοι με τις δευτερεύουσες εργασίες και παράλληλα μαθήτευαν κοντά τους. Ανάλογα με τον βαθμό εξέλιξής τους στη ζωγραφική, συχνά γίνονταν συνεργάτες τους και τους διαδέχονταν ή έκαναν δικά τους συνεργεία με τον ίδιο τρόπο. 
Οι τοιχογραφημένοι ναοί, αποτελούν το μεγαλύτερο και ίσως το σημαντικότερο τμήμα της χιονιαδίτικης ζωγραφικής. Πολλοί ναοί είναι κατάγραφοι και η ποιότητα των τοιχογραφιών είναι τέτοια ώστε να αποτελούν μνημεία για τη νεοελληνική λαϊκή τέχνη. Πλήθος φορητών εικόνων υπάρχουν διάσπαρτες σε πολλούς ναούς που βρίσκονται σε πολλές περιοχές της χώρας μας.
Μικαέλ Ζελαμπάλ

Επαγγελματική Καριέρα

Ο Ζελαμπάλ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Σολέ Μπασκέτ, όπου είχε 10 πόντους και 5 ριμπάουντ ανά αγώνα στη διάρκεια της τελευταίας του σεζόν με την ομάδα (2003–04). Στη συνέχεια, μεταγράφηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης, όπου χρησιμοποιούνταν για σημαντικό διάστημα στη διάρκεια των αγώνων (περίπου 23 λεπτά ανά αγώνα κατά μέσο όρο).
Στο τέλος της πρώτης του σεζόν, ο Ζελαμπάλ επελέγη από τους Σιάτλ ΣούπερΣόνικς στο δεύτερο γύρο (48ο μ.ο.) του NBA Draft 2005, όμως προτίμησε να παραμείνει στην ισπανική πρωτεύουσα αντί να αναχωρήσει άμεσα για το NBA.
Στις 12 Ιουλίου 2006, υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τους Σόνικς, όπου βρήκε τον Ζοάν Πετρό, αποτελώντας, έτσι, τον δεύτερο Γάλλο παίκτη της ομάδας. Έχοντας να αντιμετωπίσει των ανταγωνισμό των Ρέι Άλεν και Ρασάρντ Λιούις (την σεζόν 2006–07) και του rookie Κέβιν Ντιουράν (την σεζόν 2007–08), ο Ζελαμπάλ αγωνίστηκε ελάχιστα με την ομάδα, ενώ, ταυτόχρονα, υπέστη ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου στα μέσα της δεύτερής του σεζόν.
Στις 29 Μαρτίου 2009, επέστρεψε στην αγωνιστική δράση, ύστερα από αποχή ενός έτους λόγω του τραυματισμού του, αγωνιζόμενος με τους Λος Άντζελες Ντι-Φέντερς της D-League του NBA.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2009, οι Λος Άντζελες Λέικερς τον απέκτησαν στην διάρκεια της προετοιμασίας τους ενόψει της νέας σεζόν, με στόχο να του δώσουν, στην πορεία, την δυνατότητα να υπογράψει συμβόλαιο μακράς διάρκειας, όμως απομακρύνθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2009, δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη της κανονικής περιόδου για την σεζόν 2009–10. Στη συνέχεια, υπέγραψε στην γαλλική Σολέ Μπασκέτ στις 26 Νοεμβρίου 2009. Κατέκτησε το πρωτάθλημα της Pro A για την σεζόν 2009–2010, ενώ έλαβε το βραβείο του MVP για τον τελικό των πλέι-οφ με την Σολέ.
Τον Ιούλιο του 2010, ο Ζελαμπάλ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΣΒΕΛ.
Τον Αύγουστο του 2011, αποκτήθηκε από την βελγική Σπιρού Σαρλερουά με συμβόλαιο ενός έτους, όμως το συμβόλαιό του διακόπηκε, αργότερα, οριστικά, λόγω τραυματισμού του παίκτη.
Τον Ιανουάριο του 2012, υπέγραψε στην Χίμκι Μόσχας συμβόλαιο συνεργασίας έως το τέλος της σεζόν.
Τον Αύγουστο του 2012, αποκτήθηκε από την κροατική ΚΚ Τσεντεβίτα. Μετά τον αποκλεισμό των Κροατών από την συνέχεια της Ευρωλίγκα, ο Ζελαμπάλ αποχώρησε με προορισμό την Βαλένθια ΜΚ τον Δεκέμβριο του 2012.
Στις 19 Ιανουαρίου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας δέκα ημερών με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Στις 29 Ιανουαρίου 2013, υπέγραψε, εκ νέου, δεκαήμερο συμβόλαιο. Στις 8 Φεβρουαρίου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο με τους Τίμπεργουλβς για το υπόλοιπο της σεζόν. Ο Ζελαμπάλ αποχώρησε από τους Τίμπεργουλβς στις 7 Ιουλίου 2013.
Στις 31 Ιουλίου 2013, ο Ζελαμπάλ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με την παλιά του ομάδα, Χίμκι.

Εθνική Γαλλίας

Τον Σεπτέμβριο του 2005, ο Ζελαμπάλ βοήθησε την ανδρική ομάδα της Γαλλίας να φτάσει στην κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ του 2005. Το 2011, η ομάδα του κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ, ενώ το 2013, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Πόγραδετς

Ιστορία

Οι ακτές της Λίμνης Λύχνιδος κατοικήθηκαν κατά την πρώιμη αρχαιότητα. Κοντά στο Πόγραδετς ήταν μια από τις εγκαταστάσεις της Ιλλυρικής φυλής των Εγχελέων. Στην αρχαιότητα η περιοχή ήταν στα σύνορα Χαονίας και Ιλλυρίας.
Ο Δρίλων, το όνομα του ποταμού που εκβάλλει στη λίμνη κοντά στο Τουσεμίστ, αναφέρεται σε αρχαία κείμενα. Ο λόφος που δεσπόζει πάνω από το Πόγραδετς είναι θέση ερειπίων παλιού κάστρου, που χρονολογείται από τον πέμπτο αιώνα.
Το Πόγραδετς ανά τους αιώνες καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους, Βουλγάρους, Σέρβους, Αλβανούς, Οθωμανούς, Γάλλους, Ιταλούς, Έλληνες και Γερμανούς. Το δεύτερο Αλβανόφωνο σχολείο ιδρύθηκε στο Πόγραδετς. Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941) το Πόγραδετς και η γύρω περιοχή κόπηκαν στα δύο από το μέτωπο. Η πόλη ήταν προτιμώμενο θέρετρο διακοπών πολλών αξιωματούχων του κομμουνιστικού καθεστώτος, ιδιαίτερα του Ενβέρ Χότζα. Οι θερινές τους κατοικίες και η γύρω περιοχή ήταν αποκλεισμένες για το κοινό.

Τέχνη και πολιτισμός

Το Πόγραδετς είναι γνωστό για τους διάσημους συγγραφείς και ποιητές του, όπως ο Λασγκούς Ποραντέτσι (1899-1987) και ο Μιτρούς Κουτέλι (1907-1967) και τελευταία η Λούαν Στάροβα. Τα έργα τους είναι ζωτικής σημασίας για την Αλβανική λογοτεχνία. Η πόλη είναι επίσης πατρίδα των εθνικού επιπέδου ζωγράφων Αναστάς Κοσταντίν (Τάσο), Τζέρτζι Λάκο, Τζεντιάν Ζέκα, Βάγκο Βασίλι και Ιλίρ Ντίμα. 
Το Πόγραδετς έχει επίσης πλούσια λαϊκή παράδοση. Ανά τους αιώνες έχουν παραχθεί πολλά τραγούδια και χοροί, που τα θέματά τους βασίζονται στην ομορφιά της φύσης και στην αγάπη για τη φύση. Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία του κουκλοθέατρου "Πίρο Τζέτζι", λαμβάνει χώρα στην πόλη το "Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου", με συμμετοχές τόσο από την Αλβανία όσο και την υπόλοιπη Ευρώπη. Ολες οι πόλεις γύρω από τη Λίμνη Οχρίδα συγκεντρώνονται για την Ημέρα της Λίμνης σε ένα φεστιβάλ, όπου παρουσιάζονται σπεσιαλιτέ, γευστικές και πολιτιστικές.

Μεταφορές

Το Πόγραδετς απέχει 139 χλμ. από τα Τίρανα, πρωτεύουσα της Αλβανίας, 40 από την Κορυτσά και 5 από τη Βόρεια Μακεδονία. Είναι ο τελευταίος σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Τίρανα - Δυρράχιο - Ελμπασάν - Λιμπράζντ - Πόγραδετς και βρίσκεται στην εθνική οδό SH3, που περνά από το Ντεβόλ και συνεχίζει στην Ελλάδα. Διαλίμνιες μεταφορές άρχισαν στις 15 Ιουνίου 2014 με ένα τουριστικό φέρρυ μεταξύ Πόγραδετς και Οχρίδας, αλλά η λειτουργία του είναι ακανόνιστη και αναξιόπιστη.
Αδρήστη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αδρήστη (ιωνικός τύπος του Αδράστη) είναι γνωστή μία από τις γυναίκες που συνόδευαν την Ωραία Ελένη. Μνημονεύεται στην Οδύσσεια (δ 123), όπου αναφέρεται ότι έφερε ένα «ομορφοσκάλιστο θρονί» στην Ελένη για να καθίσει, όταν είχε επιστρέψει στα ανάκτορα της Σπάρτης από την Τροία μετά τον πόλεμο και δέχθηκε την επίσκεψη του Τηλεμάχου.
Χατζηγιάννης Μέξης

Βιογραφία

Καταγόταν από Ηπειρώτικη οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Θεόδωρος Μέξης, οπλαρχηγός του Λαμπόβου της Ηπείρου (στη σημερινή Αλβανία, κοντά στο Αργυρόκαστρο). Λόγω των διώξεων των Τούρκων κατέφυγε στο Λεωνίδιο της Κυνουρίας και στη συνέχεια στις Σπέτσες. Ο Ιωάννης ήταν ο πρωτότοκος, νεώτερος αδελφός του ήταν ο Θοδωράκης Μέξης. Κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 1790, ο Ιωάννης Μέξης ταξίδεψε στους Άγιους Τόπους και από τότε πήρε την προσωνυμία Χατζής και αναφέρεται ως Χατζηγιάννης. Δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο και τη θάλασσα από μικρός με μεγάλη επιτυχία λόγω της ευστροφίας του και του ριψοκίνδυνου χαρακτήρα του.
Ο Χατζηγιάννης Μέξης είχε γίνει μέλος της Φιλικής Εταιρείας και ήταν αρχηγός της αριστοκρατικής μερίδας των Σπετσών οι οποίοι δεν ήθελαν να συμμετάσχουν στην Επανάσταση το 1821. Αμέσως όμως μετά την έναρξη της επανάστασης, συμφιλιώθηκε με τον αρχηγό της λαϊκής μερίδας Μπόταση και σήκωσαν από κοινού τη σημαία της ελληνικής επανάστασης στις Σπέτσες, προέτρεψε δε την Ύδρα και τα Ψαρά να κάνουν το ίδιο και στάθηκε ένας από τους πιο θερμούς υποστηριχτές της και οργανωτές της. Έβγαλε στον κοινό αγώνα τέσσερα πλοία του, το «Θεμιστοκλής», το «Επαμεινώνδας», το «Λεωνίδας» και το «Περικλής». Ήταν και τα τέσσερα άρτια εξοπλισμένα. Στον αγώνα συμμετείχαν και άλλα πλοία του Μέξη, στα οποία είχε μερίδιο.
Διακρίθηκε όμως και για την επιβλητική εκτιμώμενη φυσιογνωμία του, την αποφασιστικότητά του, τη δραστηριότητά του και το θάρρος του. Πήρε προσωπικά μέρος στις διάφορες μάχες και ήταν πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου και στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους. Όταν τέλειωσε η Επανάσταση, εκλέχτηκε σύμβουλος Επικρατείας, γερουσιαστής και πληρεξούσιος από τις Σπέτσες. Ο Όθωνας τον τίμησε με το παράσημο του Χρυσού Σταυρού.
Πέθανε το 1844.

Οικογένεια

Σύζυγός του ήταν η Διαμάντω Μωραΐτη, κόρη του εμπόρου Νικολού Μωραΐτη από την Πελοπόννησο. Είχε εννέα παιδιά: Τέσσερις γιους και πέντε κόρες, με των οποίων τους γάμους ισχυροποίησε τις σχέσεις του με τις περισσότερες Σπετσιώτικες οικογένειες.
Γιοί του ήταν ο Θεόδωρος και ο Νικόλαος, ο Παναγιώτης και ο Γεώργιος. Ο Θεόδωρος έγινε βουλευτής Σπετσών και ο Νικόλαος δήμαρχος Σπετσών γερουσιαστής, πληρεξούσιος, πληρεξούσιος Σπετσών και υπουργός κατά την έξωση του Όθωνος. Ο Παναγιώτης (1800-1885) συμμετείχε με ιδιόκτητο πλοίο στην επανάσταση και έγινε πρόεδρος της Δημογεροντίας Σπετσών. Για τους γιους του αναφέρεται ότι είχαν παντρευτεί κόρες των Αναγνώστη Βασίλη Γκίνη, της Μπουμπουλίνας και των Λαζαραίων.
Ο μικρότερος Γεώργιος (1810-1837), παντρεμένος με την κόρη του Γεωργίου Κουντουριώτη από την Ύδρα πέθανε 27 ετών στο Ναύπλιο. Η κόρη του Καλομοίρα, είχε παντρευτεί τον Ανδρέα Χατζηαναργύρου, επίσης πλοιοκτήτη των Σπετσών και οι άλλες του κόρες παιδιά των Νικολού Γιάννη Λάμπρου, Αδριανού Λαζάρου Μανιάτη και του Γεωργάκη Κούτση.

Το αρχοντικό του

Το αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη χτίστηκε μεταξύ των ετών 1795-1798 και το 1938, δωρήθηκε στο κράτος από την Καλομοίρα Μέξη και τη Νικέτα Θερμισιώτη-Κατσίνα, κληρονόμους του και εκεί στεγάζεται το Μουσείο Σπετσών και το ιστορικό αρχείο του νησιού.
Μιχαήλ του Βλαντίμιρ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ πρίγκιπα τού Σούζνταλ, Ροστόβ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Ελένης από την Κωνσταντινούπολη. Τον έδιωξε ο ετεροθαλής αδελφός του Αντρέι από το Σούζνταλ, διότι δεν συμπαθούσε τη μητέρα αυτού Ελένη. 
Ζούσε στο Οστιόρ το διάστημα 1162-69, μία μικρή πόλη κοντά στο Τσέρνιγοβ και έπειτα μετακινήθηκε στο Τορτσέσκ. Όταν το 1171 απεβίωσε ο ετεροθαλής αδελφός του Γκλεμπ μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου, ο Αντρέι τον όρισε κυβερνήτη εκεί, αλλά ο Μιχαήλ αρνήθηκε και έστειλε τον μικρότερο αδελφό του Βσέβολοντ Γ΄ στη θέση του. Ο Ρούρικ πρίγκιπας τού Σμολένσκ (γιος τού εξαδέλφου του), διεκδικητής τού Κιέβου, τον πολιόρκησε στο Τοστσέσκ· τελικά κατέληξαν σε ειρήνη και τού επετράπη να μετακινήσει την πρωτεύουσά του στο Περεγιασλάβ. Όταν το επόμενο έτος ο Αντρέι εισέβαλλε στους νότιους Ρως, ο Μιχαήλ διέρρηξε τους δεσμούς του με τον Ρούρικ και ορκίστηκε πίστη στον ετεροθαλή αδελφό του. 
Το 1174 απεβίωσε ο Αντρέι και ο Μιχαήλ τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ, αλλά η εχθρότητα από τους βογιάρους τού Σούζνταλ και τού Ροστόβ, που ένοιωθαν αγνοημένοι από την άνοδο τού Βλαντίμιρ, τον ανάγκασαν να το εγκαταλείψει· μετέβη του Τσέρνιγοβ. Σύντομα οι πολίτες του Βλαντίμιρ τον κάλεσαν να τους συνδράμει στον πόλεμο εναντίον τού ανιψιού του Γιαροπόλκ, γιού τού Ροστισλάβ. Αφού τον νίκησε, ξανακέρδισε τον θρόνο του στο Βλαντίμιρ το 1175. Απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βσέβολοντ Γ΄ ο πολύτεκνος.
Μάριο Κασάρ

Η Carolco Pictures

Το 1975 στο Φεστιβάλ των Καννών ο Κασάρ γνώρισε τον Άντριου Βάζνα, έναν Ουγγρό-Αμερικάνο παραγωγό ταινίών, όπου έναν χρόνο αργότερα θα ιδρύσουν μαζί την εταιρία παραγωγής Carolco Pictures, αρχικά με έδρα τον Παναμά και κατόπιν το Λος Άντζελες, όπου και ο Κασάρ θα εγκατασταθεί μόνιμα. 
Η πρώτη τους ταινία που χρηματοδότησαν και ανελάβαν και την διανομή τηςήταν η ιταλική Σικελικός Σταυρός το 1976 με πρωταγωνιστή τον Ρότζερ Μουρ. 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 θα αγοράσουν τα δικαιώματα της νουβέλας "Πρώτο Αίμα" του Ντέιβιντ Μόρελι από την Warner Bros. για 383.000 δολάρια.
Ο Κασάρ με τον Βάζνα επελέξαν για τον ρόλο του Τζων Ράμπο, τον Σιλβέστερ Σταλόνε λόγω μιας προηγούμενης συνεργασίας που είχαν και θεωρώντας ότι θα τους εξασφάλιζε την απαιτούμενη επένδυση. 
Το αποτέλεσμα ήταν η ταινία να έχει μεγάλη εμπορική επιτυχία τον Οκτώβριο του 1982, με εισπράξεις 125 εκατομμύριων δολάριων, κάνοντας την Carolco μια από τις μεγάλες εταιρείες παραγωγής του Χόλυγουντ την δεκαετία του 1980. 
Κατά την δεκαετία του 1990 ο Κασάρ με τον Βάζνα θα συνεχίσουν να επενδύουν σε μεγάλες επιτυχίες, όπως το Βασικό Ένστικτο του Πολ Βερχόφεν με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Ντάγκλας και την Ολική Επαναφορά με πρωταγωνιστή τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Την δεκαετία του 2000 η Carolco θα αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα, λόγω αστόχων επενδύσεων σε ταινίες χωρίς εμπορική επιτυχία, οδηγόντας τον Μάριο Κασάρ και τον Άντριου Βάζνα στην απόφαση να δηλώσουν την πτωχεύση της Carolco.
Αριθμός Φερμά

Εικασία του Σέλφριτζ

Ο Τζον Λ. Σέλφριτζ έκανε μια ενδιαφέρουσα εικασία. Έστω ότι g(n) είναι το πλήθος των διακριτών πρώτων παραγόντων του 2²ⁿ + 1 (ακολουθία A046052 στην OEIS). Τότε, η g(n) δεν είναι μονότονη (μη φθίνουσα) και αν υπάρχει κάποιος ακόμα πρώτος Φερμά, η εικασία θα συνεπάγεται.

Σχέση με τα κατασκευάσιμα πολύγωνα

Ένα κανονικό πολύγωνο με n πλευρές μπορεί να κατασκευαστεί με κανόνα και διαβήτη αν και μόνον αν ο n είναι γινόμενο μιας δύναμης του 2 ή διακριτός πρώτος Φερμά. Με άλλα λόγια, αν και μόνο αν ο n είναι της μορφής n = 2ᵏp₁p₂…pₛ, όπου ο k είναι ένας μη αρνητικός ακέραιος αριθμός και οι pᵢ είναι διακριτοί πρώτοι Φερμά.
Ένας θετικός ακέραιος n είναι της παραπάνω μορφής αν και μόνον αν η τιμή φ(n) είναι δύναμη του 2.

Άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία

Ένας αριθμός Φερμά δεν μπορεί να είναι τέλειος αριθμός ή μέρος ενός ζεύγους φιλικών αριθμών.
Η σειρά των αντίστροφων από όλους τους πρώτους διαιρέτες των αριθμών Φερμά είναι συγκλίνουσα.
Αν nⁿ + 1 είναι πρώτος, τότε υπάρχει ακέραιος m τέτοιος ώστε n = 2²ᵐ, και τότε ισχύει η εξίσωση nⁿ + 1 = F₍₂ᵐ₊ₘ₎.
Έστω ότι ο μεγαλύτερος πρώτος παράγοντας του αριθμού Φερμά Fₙ είναι ο P(Fₙ). Τότε ισχύει P(Fₙ) ≥ 2ⁿ⁺²(4n + 9) + 1.

Γενικευμένοι αριθμοί Φερμά

Οι αριθμοί της μορφής a²ⁿ + b²ⁿ όπου a, b είναι σχετικά πρώτοι ακέραιοι και a > b > 0, ονομάζονται γενικευμένοι αριθμοί Φερμά. Ένας περιττός πρώτος p είναι ένας γενικευμένος αριθμός Φερμά αν και μόνο αν ο p είναι σύμφωνος στο 1 (mod 4), εδώ θεωρούμε ότι το n > 0, για να μην είναι αντιπαράδειγμα το 3 = 2²⁰ + 1.
Κατ' αναλογία με τους απλούς αριθμούς Φερμά, είναι σύνηθες να γράψουμε τους γενικευμένους αριθμούς Φερμά της μορφής a²ⁿ + 1 ως Fₙ(a). Για παράδειγμα, με αυτή τη σημειογραφία ο αριθμός 100000001 θα γράφονταν ως F₃(10). Ακολούθως θα πρέπει να περιοριστούμε σε πρώτους της μορφής a²ⁿ + 1.
Εάν απαιτήται το n > 0, τότε το τέταρτο πρόβλημα Λαντάου ρωτά εάν υπάρχουν απείρως πολλοί γενικευμένοι πρώτοι Φερμά Fₙ(a).
Νίκος Πενταράς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου στις 9 Απριλίου 1949. Εκτός από την προσφορά του στην εκπαίδευση της Κύπρου, την οποία υπηρέτησε από τη θέση του απλού δασκάλου μέχρι τη θέση του Α' Λειτουργού Εκπαίδευσης, έχει εκδώσει βιβλία με ποιήματα, μυθιστορήματα και μελέτες.
Ο Νίκος Πενταράς ασχολείται, επίσης, με την κριτική-παρουσίαση νέων εκδόσεων. Από το 1989 έως το 1991, είχε μόνιμη στήλη σε κυπριακή εφημερίδα για την κριτική-παρουσίαση νέων εκδόσεων και συνεργαζόταν παράλληλα και με το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου για το ίδιο θέμα. Έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα εκατοντάδες νέες εκδόσεις βιβλίων ποικίλου περιεχομένου.
Βίσλα Κρακοβίας (ποδόσφαιρο)

Ιστορία

Η Βίσλα ιδρύθηκε το 1906, όταν δύο ερασιτεχνικές ομάδες της Κρακοβίας συγχωνεύτηκαν δημιουργώντας την TS Wisła (πολ. Towarzystwo Sportowe Wisła), καθιστώντας την το δεύτερο παλαιότερο κλαμπ στην Πολωνία. Το έμβλημα του συλλόγου είναι ένα λευκό αστέρι σε κόκκινο φόντο που διασχίζεται από μια μπλε κορδέλα. Συμβολίζει τη συγχώνευση των δύο ομάδων: η μία ονομαζόταν οι Κόκκινοι και η άλλη ομάδα ονομαζόταν οι Μπλε. 
Η Βίσλα Κρακοβίας είναι μια από τις πιο επιτυχημένες ομάδες ποδοσφαίρου στην Πολωνία τα τελευταία χρόνια, κερδίζοντας 8 Πολωνικά πρωταθλήματα από το 1999. Μαζί με τους τίτλους πρωταθλήματος η Βίσλα  κέρδισε επίσης 4 φορές το πολωνικό κύπελλο. Το 1978-79 η Βίσλα έμφασε μέχρι τα προημιτελικά του UEFA Champions League και κέρδισε το Κύπελλο Ιντερτότο το 1969, το 1970 και το 1973. Η ομάδα είχε τότε προπονητή τον ολλανδό Robert Maaskant.
Εθνική Ισημερινής Γουινέας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Ισημερινής Γουινέας είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα της Ισημερινής Γουινέας. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ισημερινής Γουινέας. Είναι μέλος της Αφρικανική Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Συμμετείχε στην τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2012 ως οικοδέσποινα. Έδρα της ομάδας είναι το Nuevo Estadio de Malabo. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.
Απόδραση από τον Πλανήτη των Πιθήκων

Πλοκή

Στην ταινία αυτήν,θέλοντας να μάθουν τι συνέβη στο παρελθόν και οι πίθηκοι απέκτησαν ανθρώπινες ικανότητες, ο Κορνήλιος, η Ζίρα κι ένας ακόμα σύντροφός τους ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο. Βρίσκονται στο Λος Άντζελες του 20ού αιώνα, όπου οι άνθρωποι τους υποδέχονται αρχικά με ενθουσιασμό. Όμως, σύντομα οι πίθηκοι επιστήμονες βρίσκονται κυνηγημένοι.
Αγρίππας (κρατήρας)

Χαρακτηριστικά

Το χείλος του Αγρίππα έχει ασυνήθιστο σχήμα, που θυμίζει ασπίδα, με στρογγυλευμένο το νότιο μέρος και πιο γωνιώδες το βόρειο ήμισυ. Το εσωτερικό του κρατήρα είναι ανώμαλο, με κεντρικό ύψωμα. Το βάθος του κρατήρα φθάνει τα 3,1 km. Ο Αγρίππας χρονολογείται στην Ερατοσθένεια περίοδο της σεληνιακής ιστορίας, που διάρκεσε από 3,2 μέχρι 1,1 δισεκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα.