Σοφία του Ηνωμένου Βασιλείου

Πρώτα χρόνια

Η πριγκίπισσα Σοφία Ματθίλδη γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στις 3 Νοεμβρίου 1777 και βαφτίστηκε στις 1 Δεκεμβρίου στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι, Φρέντερικ Κορνουάλις.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής της επικεντρώνονται στην εκπαίδευσή της, με την Σάρλοτ Φιντς να έχει το ρόλο της γκουβερνάντας της. Η Σοφία έλαβε μαθήματα αγγλικών, γαλλικών, μουσικής, τεχνών και γεωγραφίας. 
Σ' αντίθεση με τους περισσότερους άντρες της εποχής, ο πατέρας της Σοφίας συμμετείχε στην πρώιμη ανατροφή των παιδιών του και προτιμούσε τις κόρες του από τους γιους του. Όταν ήταν δυνατόν, παρακολούθησε τα πάρτι γενεθλίων των πριγκιπισσών και άλλα ειδικά γεγονότα και ενημερωνόταν για τη σχολική πρόοδό τους. Ένας οικογενειακός φίλος κάποτε παρατήρησε ότι «δεν έχω δει ποτέ πιο όμορφα παιδιά ούτε μια πιο ευχάριστη θέα από την αγάπη του βασιλιά για τα παιδιά του». Από την άλλη πλευρά, η βασίλισσα Σάρλοτ προκαλούσε φόβο στις κόρες της και, σύμφωνα με τον βασιλικό ιστορικό A. W. Purdue , δεν ήταν «γεννημένη για μητέρα».

Ενηλικίωση

Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, η Σοφία έκανε ντεμπούτο στο δικαστήριο για τα γενέθλια του πατέρα της στις 4 Ιουνίου του 1792. Σύμφωνα με τον βιογράφο Christopher Hibbert, στα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης, η Σοφία ήταν ένα "ευχάριστο κορίτσι, όμορφο, λεπτό και παθιασμένο". Η Σοφία λάτρευε τον πατέρα της, παρόλο που περιστασιακά τον έβρισκε εκνευριστικό. Έγραψε ότι «ο αγαπητός Βασιλιάς είναι όλο καλοσύνη σε μένα και δεν μπορώ να πω πόσο ευγνώμων αισθάνομαι γι' αυτό». Ήταν έντεκα ετών όταν ο πατέρας της υπέστη την πρώτη κρίση τρέλας.
Ο πατέρας της Γεώργιος και η μητέρα της Σάρλοτ ήθελαν οι κόρες να μένουν ανύπαντρες και δίπλα τους. Έτσι, η Σοφία, όπως και οι περισσότερες αδελφές της, υποχρεώθηκε να ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της δίπλα στη μητέρα της. Οι πριγκίπισσες δεν είχαν τη δυνατότητα να αναμειγνύονται με κανέναν που δεν ήταν μέλος του βασιλικού οίκου και σπάνια έρχονταν σε επαφή με άνδρες, εκτός από άρχοντες, στρατιώτες ή συνοδούς. Οι ίδιες ανέφεραν ότι ένιωθαν σαν να ζούσαν σε "μοναστήρι". Το 1811, με το διορισμό του αδελφού της, Διαδόχου Γεωργίου, στην αντιβασιλεία έδωσε στη Σοφία και τις υπόλοιπες ανύπαντρες πριγκίπισσες αύξηση στο μισθό τους και τις προέτρεψε να κοινωνικοποιηθούν. Αυτές οι προσπάθειες εξόργισαν την Βασίλισσα Σάρλοτ.

Νόθο παιδί

Κατά τη διάρκεια της ζωής της υπήρχαν φήμες ότι η Σοφία είχε συνάψει αιμομικτικές σχέσεις με τον αδελφό της Ερνέστο Αύγουστο, χωρίς ωστόσο να είναι γνωστό αν αυτό αληθεύει ή ήταν απλώς φήμες από πολιτικούς του αντιπάλους. Ο αδερφός της Γεώργιος τις συμβούλευε να μην μένουν μόνες μαζί του και ο Ερνέστος δεν ήταν δημοφιλής στον βρετανικό λαό. Η Σοφία είχε, επίσης, σχέση με τον σταυλάρχη του πατέρα της, Τόμας Γκαρθ, ο οποίος ήταν κατά τριάντα τρία χρόνια μεγαλύτερός της. Υπάρχουν, ακόμα, υπόνοιες ότι γέννησε ένα παιδί. Η Flora Fraser πίστευε τις φήμες ότι η Σοφία είχε ένα παιδί, αλλά δεν ήταν σίγουρη αν το παιδί ήταν του Γκαρθ, ή του αδερφού της Σοφίας Ερνέστου. Οι ιστορικοί γράφουν επίσης ότι το παιδί, που ονομάστηκε Τόμας Γκαρθ όπως ο πατέρας του, ανατράφηκε από τον πατέρα του στο Weymouth, όπου η μητέρα του τον επισκεπτόταν περιστασιακά. Το 1828 προφανώς προσπάθησε να εκβιάσει την βασιλική οικογένεια με ορισμένα ενοχοποιητικά έγγραφα του πατέρα του για τη σχέση των υποτιθέμενων γονιών του, αν και απέτυχε.

Μετέπειτα ζωή και θάνατος

Ήταν πολύ κοντά στην ανιψιά της, Σάρλοτ της Ουαλίας, η οποία περιφρονούσε τις υπόλοιπες θείες της.
Η Σοφία ήταν τυφλή για τουλάχιστον δέκα χρόνια πριν από το θάνατό της στις 27 Μαΐου 1848. Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Κένσαλ Γκριν του Λονδίνου, σύμφωνα με δική της επιθυμία. Ο Τσαρλς Γκρένβιλ έγραψε στο ημερολόγιό του στις 31 Μαΐου 1848: 
Η Πριγκίπισσα Σοφία πέθανε πριν λίγες μέρες. (...) Ήταν τυφλή κι ανήμπορη, μια έξυπνη, καλά πληροφορημένη γυναίκα, που δεν έζησε ωστόσο ποτέ στον πραγματικό κόσμο.