google/wiki40b huggingface dataset:
Αυτοκρατορική Σφραγίδα των Μογγόλων

Η Αυτοκρατορική Σφραγίδα των Μογγόλων είναι σφραγίδα (τάμγκα, μογγολικά: тамга) που χρησιμοποιήθηκε από τους Μογγόλους. Οι αυτοκρατορικές σφραγίδες είχαν επιγραφές στο μογγολικό αλφάβητο ή άλλα αλφάβητα που χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορα μογγολικά καθεστώτα όπως η Μογγολική Αυτοκρατορία και η Βόρεια δυναστεία Γιουάν. 
Σύμφωνα με τον Πλάνο Καρπίνι, ο Κοζμά, δημιούργησε μια σφραγίδα για τον Γκουγιούκ Χαν. Αυτή η σφραγίδα μπορεί να είναι μια σφραγίδα που χρησιμοποιήθηκε για το σφράγισμα της επιστολής για τον Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄.
Ο πολωνός λόγιος Κύριλλος Κοραλέφσκι τράβηξε μια φωτογραφία της σφραγίδας στο 1920. Ο εξέχων Γάλλος Μογγολιστής Πωλ Πελιό μετέφρασε τα Μογγολικά αλφάβητα στη σφραγίδα αργότερα. Ωστόσο, οι μογγολιστές πιστεύουν ότι ο Κόζμα έφτιαξε μόνο μία από τις αυτοκρατορικές σφραγίδες και μια σφραγίδα στην επιστολή είναι αυτή του Τζένγκις Χαν, που κληρονομήθηκε από τους διαδόχους του.
Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Γιουάν, η οποία κυβέρνησε όλη την Κίνα, υπήρχαν πολλές σφραγίδες. Ο Αγιουσριντάρ είχε μια αυτοκρατορική σφραγίδα με την επιγραφή "Μεγάλοι Γιουάν". Τον 16ο αιώνα, οι Μογγόλοι χρησιμοποιούσαν μια τετράγωνη σφραγίδα. Ο Ετζέι Χαν έδωσε μία από αυτές τις σφραγίδες στους Μαντσού το 1635 οι οποίοι με τη σειρά τους ίδρυσαν την δυναστεία Τσινγκ.
Ο Μπογκντ Τζιβσουντάμπα (Μπογκντ Χαν), κυβερνήτης του Χαγανάτου Μπογκντ, είχε μια τάμγκα (σφραγίδα) με την επιγραφή "Αγιότητα - ο Μπογκντ Χαν που κατέχει την θρησκεία και την εξουσία" τον 20ου αιώνα.
Δονάτος της Έσσης

Βιογραφία

Ο Χάινριχ-Ντονάτους-Φίλιππ-Ουμπέρτο είναι ο μόνος γιος του Μαυρικίου τιτουλάριου: εκλέκτορα της Έσσης, μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και βασιλιά της Φινλανδίας και της Τατιάνας, κόρης του Γουσταύου-Αδόλφου πρίγκιπα του Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Μπέρλεμπουρκ. 
Είναι εκπαιδευμένος Οικονομολόγος και διευθύνει το Ίδρυμα του Οίκου της Έσσης, που σκοπό έχει την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορίας του Οίκου. Μέλη του είναι ο Φρειδερίκος της Σουηδίας, η Αλεξάνδρα σύζυγος του Νικολάου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας, ο Λουδοβίκος κόμης του Μαουνμπάττεν, αρχιναύαρχος της Βρετανίας και αντιβασιλιάς της Ινδίας και η εξαδέλφη του Βικτώρια-Ευγενία, σύζυγος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας.
Επίσης διαχειρίζεται τον αμπελώνα πρίγκιπας της Έσσης έκτασης 45 εκταρίων, που ειδικεύεται στην παραγωγή ποικιλιών. Το 1968 απεβίωσε ο Λουδοβίκος μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω, τελευταίος του κλάδου της Έσσης-Ντάρμστατ, και τον κληρονόμησε ο Φίλιππος του κλάδου της Έσσης-Κάσσελ. Πιο πριν ο Λουδοβίκος είχε υιοθετήσει τον γιο τού Φιλίππου, τον Μαυρίκιο. Ο τελευταίος έγινε από το 1980 αρχηγός του Οίκου της Έσσης (κλάδοι Κάσσελ και Ντάρμστατ) και το 2013 που απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Δονάτος.

Το Ίδρυμα του Οίκου της Έσσης

Ιδρύθηκε το 1928 και διαχειρίζεται την περιουσία του Οίκου: δάση, αγροτικές εκτάσεις, κάστρα, ξενοδοχεία και μία συλλογή έργων Τέχνης. Η Συλλογή εκτίθεται στο ανάκτορο Φαζανερή στο Άιχεντσελλ της Έσσης, πρώην θερινή διαμονή του ηγουμένου της Φούλντα. Το ανάκτορο αποκτήθηκε το 1803 με τη διάλυση του Γερμανικού βασιλείου. Υπάρχουν τα ανάκτορα Κρόνμπεργκ και Χέσσισχερ που έχουν γίνει ξενοδοχεία, ο αμπελώνας πρίγκιπας της Έσσης στο Γιοχάννισμπερκ (αγοράστηκε το 1957) και τα ανάκτορα Βόλφσγκαρτεν και Πάνκερ, που χρησιμοποιούνται για τη διαμονή της οικογένειας. Έχουν πωληθεί τα ανάκτορα Γίλιππσρουε στο Χανάου (το 1950), Ρούμπενχαϊμ στο Όφφενμπαχ επί του Μάιν (το 1965) και το κάστρο Τάρασπ στην Ελβετία (2016).
Χουρουφισμός

Ίδρυση

Ο ιδρυτής και πνευματικός ηγέτης του κινήματος των Χουρουφιστών (Χουρούφι) ήταν ο Αζέρος Φαζλαλλάχ Ασταραμπαντί, καλούμενος επίσης Ναΐμι (1339/40-1394). Γεννημένος στο Ασταραμπάντ (σημερινό Γκοργκάν) του Ιράν, στράφηκε σε νεαρή ηλικία στο Σουφισμό και τις διδασκαλίες του Μανσούρ αλ-Χαλλάτζ και του Τζελαλεντίν Ρουμί. Στα μέσα της δεκαετίας του 1370 ο Ναΐμι ξεκίνησε να προπαγανδίζει τη διδασκαλία του σε ολόκληρη την Περσία και το Αζερμπαϊτζάν. Ενώ ζούσε στην Ταυρίδα των Τζαλαγιριδών, κέρδισε υποστήριξη και επιρροή στην Αυλή των τελευταίων, όπου έλαβε επίσης χώρα η γραφή του κύριου έργου του, Τζαβιντάν αλ-Καμπίρ. Εκείνο τον καιρό ακολουθούσε ακόμη το βασικό ρεύμα της σουφικής παράδοσης. Αργότερα, κινήθηκε προς μια πιο εσωτερική πνευματικότητα, αποτυγχάνοντας όμως να προσηλυτίσει τον Ταμερλάνο, εκτελέστηκε το 1394 κοντά στο κάστρο Αλίντζα στο Ναχιτσεβάν από τον υιό του Ταμερλάνου, σάχη Μιράν. Η εξέγερση των Χουρουφιστών, των οποίων το τάγμα αποτελείτο από πολλούς ακολούθους, συντρίφθηκε στο Αζερμπαϊτζάν, αλλά το κίνημα επιβίωσε στις τάξεις του λαού για άλλη μια δεκαετία περίπου με διαφορετικές μορφές.

Βασικά στοιχεία του Χουρουφισμού

Σύμφωνα με τον Φαζλαλλάχ, το κλειδί για να ανοιχθεί το έβδομο σφραγισμένο βιβλίο, το Κοράνι (δηλ. ερμηνευθεί η βαθύτερη αλήθεια του), είναι ένα καββαλιστικό σύστημα γραμμάτων, που αναπτύσσεται και ερμηνεύεται από τους μετέπειτα Χουρουφιστές στα έργα Χινταγιάτ-νάμα, Τζαβιντάν-νάμα και Μαχράν-νάμα. Το Σύμπαν είναι αιώνιο και κινείται περιστρεφόμενο. H μορφή του Θεού είναι άφθαρτη και εκδηλώνεται στον Άνθρωπο, την καλύτερη από τις μορφές. Ο Θεός ενσαρκώνεται σε κάθε άτομο. Οι Χουρουφιστές θεωρούσαν τον Φαζλαλλάχ μια εκδήλωση της θεϊκής δύναμης μετά τους Αδάμ, Μωυσή και Μωάμεθ. Ο Θεός επίσης ενσαρκώνεται σε λέξεις και τα 28 γράμματα του αραβικού αλφαβήτου και τα 32 του αντίστοιχου περσικού είναι η βάση της αγάπης και ομορφιάς στον κόσμο. Ο αριθμός επτά είναι αριθμός-κλειδί καθώς αντιστοιχεί σε ευγενικά τμήματα του προσώπου, στους στίχους της σούρα της Αλ-Φατίχα, και συμβολίζει τη λεκτική ομολογία της πίστης. Ο Άνθρωπος είναι ανώτερο αντίγραφο του Θεού και το κλειδί στη χακίκα - η χακίκα είναι ένα από τα τέσσερα στάδια στο Σουφισμό, τα οποία είναι: η σαρία (εξωτερικό μονοπάτι), η ταρίκα (εσωτερικό μονοπάτι), η χακίκα (μυστικιστική αλήθεια) και η μαρίφα (τελική μυστικιστική γνώση).
Σύμφωνα με τον Ρ.Ν. Φράι στο έργο του "Ιστορία του Ιράν", ο Χουρουφισμός ήταν μια έκφραση του Ισμαηλισμού στη μυστικιστική του ταυτοποίηση της ανθρώπινης εικόνας, αλλά διέφερε στην αναγνώριση της χακίκα (μυστικιστικής αλήθειας) στην ουσία των γραμμάτων παρά στο πρόσωπο του Ιμάμη.
Το χαλασμένο σπίτι

Το χαλασμένο σπίτι είναι θεατρικό έργο του Σπύρου Μελά.

Υπόθεση

Ο Μανώλης Τζίτζικας είναι ο αυταρχικός και διεφθαρμένος αρχηγός μιας οικογένειας, καταγόμενης από τη γενιά των Τζιτζικαίων. Εκμεταλεύεται τον αδελφό του ο οποίος εργάζεται και ό,τι κερδίζει τα δίνει στον Μανώλη. Τα παιδιά του Μανώλη, ο Αναστάσης και η Ανθούλα παραμένουν αλώβητα από τη συμπεριφορά του. Όμως η Ανθούλα είναι μισότρελη (γεννήθηκε έτσι λόγω του αλκοολισμού του πατέρα της) και η άλλη αδελφή της, η Καλλιόπη, εκδίδεται. Ο Αναστάσης αντιδρά σε όλη αυτήν την κατάσταση: οι δύο άντρες, ο Μανώλης και ο Αναστάσης αναμετριώνται και καθώς ο πατέρας ορμά να μαχαιρώσει τον γιο ο τελευταίος σκοτώνει τον πατέρα του. Τελικά αποκαλύπτεται πως ο γιος είναι νόθος.

Πληροφορίες

Γράφτηκε στα 1909 και θεωρείται ως ένα από «τα πιο ακραία έργα του ελληνικού θεατρικού νατουραλισμού»
Άουγκσμπουργκ

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε το 15 π.Χ. από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο ως Augusta Vindelicorum. 
Έγινε ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη στις 9 Μαρτίου 1276. Λόγω της στρατηγικής θέσης της στους εμπορικούς δρόμους για την Ιταλία, έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Μετά από την ειρήνη του Άουγκσμπουργκ το 1555, και μετά από την παραχώρηση δικαιωμάτων στις θρησκευτικές μειονότητες, οι αυτοκρατορικές πόλεις διοικούνταν από ένα μικτό καθολικό-προτεσταντικό συμβούλιο πόλης. Μέχρι τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-1648), η ειρήνη στην πόλη διατηρήθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος παρά την αύξηση των εξομολογητικών εντάσεων. Μια σημαντική οικογένεια που προώθησε το εμπόριο στην πόλη ήταν οι Φούγκερ (Fugger), δίνοντας και το όνομα στο δικό τους είδος συναλλαγών, Fuggerei. Το 1808, όταν διαλύθηκε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το Άουγκσμπουργκ έχασε την ανεξαρτησία του και έγινε μέρος του βασιλείου της Βαυαρίας. Αυξήθηκε αρκετά η βιομηχανική σημασία της πόλης κατά τον δέκατο ένατο αιώνα.

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Η τοπική εφημερίδα είναι η Augsburger Allgemeine με πρώτη έκδοσή της το 1807. Ακόμα, υπάρχουν αρκετοί τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και ένας τοπικός τηλεοπτικός σταθμός (το a.tv).

Αθλητισμός

Η FC Άουγκσμπουργκ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Άουγκσμπουργκ και αγωνίζεται στην WWK Arena. Η FC Άουγκσμπουργκ προβιβάστηκε στη Μπουντεσλίγκα το 2011. Το νέο γήπεδο (άνοιξε τον Ιούλιο του 2009) έχει χωρητικότητα 30.660 θεατές και φιλοξένησε επίσης αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Γυναικών του 2011.
Η πόλη αποτελεί έδρα μιας ομάδας χόκεϊ επί πάγου της DEL (πρώτη εθνική κατηγορία), της Augsburger Panther. Η πρώτη ομάδα, η AEV, ιδρύθηκε το 1878,και είναι η γηραιότερη Γερμανική ομάδα χόκεϊ επί πάγου. Οι εντός έδρας αγώνες της διεξάγονται στο Curt Frenzel Stadion, το οποίο έχει χωρητικότητα 6.129 θεατές και έχει ανακαινιστεί το 2010.
Ο φαντασμένος

Σχόλια

Η συνεργασία του Λάμπρου Κωνσταντάρα με τον Φιλ. Φίνο ξεκίνησε το 1939 με την ταινία Το Τραγούδι του Χωρισμού, την μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε ο Φίνος πριν καν ιδρύσει την Φίνος Φιλμ και τελείωσε με αυτήν την ταινία. Ήταν η εποχή που το πετρέλαιο ήταν πολύ της μόδας στην Ελλάδα σαν θέμα συζήτησης, γιατί είχαν βρεθεί κοιτάσματα στο βόρειο Αιγαίο. Μια από τις σπάνιες εμφανίσεις του Στράτου Διονυσίου στον ελληνικό κινηματογράφο σε αυτήν την ταινία, όπου ο Λάμπρος Κωνσταντάρας ξανασυναντά την παρτενέρ του στο Κάτι κουρασμένα παλικάρια, Μπέτυ Αρβανίτη.
Γιάννης Φρονιμίδης

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Φρονιμίδης, με καταγωγή από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, γεννήθηκε το 1937 στον Πειραιά. 
Ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία. Αρχικά ήταν αθλητής στην Α.Ε. Νίκαιας, στα τμήματα μπάσκετ, στίβου και πινγκ - πονγκ. Με το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε σε μεγαλύτερη ηλικία, καθώς οι γονείς του, του είχαν απαγορεύσει να παίξει, πριν συμπληρώσει την ηλικία των 13 ετών και αυτό, εξετίας ενός τραγικού συμβάν, όπου ένας θείος ο οποίος έπαιζε ποδόσφαιρο, αρρώστησε από το κρύο και απεβίωσε. 
Μετά από χρόνια, όταν απολύθηκε από τον στρατό, τον πλησίασε ένας παράγοντας του ποδοσφαίρου και του πρότεινε να παίξει στην Α.Ε. Νίκαιας ως τερματοφύλακας, σε ένα παιχνίδι με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη. Έτσι, το 1961 ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του με την Α.Ε. Νίκαιας, στην οποία καθιερώθηκε για δύο χρόνια. 
Το 1963 μεταπήδησε στην Προοδευτική, έπειτα από πρόταση του προπονητή της, Θανάση Σούλη, στην οποία καθιερώθηκε επίσης για δύο χρόνια. Αρχικά, με την φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε στην Β' Εθνική, την περίοδο 1963-64, από την οποία προβιβάστηκε και την περίοδο 1964-65 στην Α' Εθνική, ως βασικό στέλεχος της ομάδας, με 23 σύνολο συμμετοχές, η οποία εκείνη την περίοδο τερμάτισε στην 4η θέση της βαθμολογίας.
Το καλοκαίρι του 1965 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό, όντας μέρος της συμφωνίας που έγινε μεταξύ των δύο ομάδων για ανταλλαγή έμψυχου δυναμικού. Έκανε μεγάλη καριέρα κάτω από τα δοκάρια του Ολυμπιακού και ήταν εκλεκτό μέλος της μεγάλης ομάδας του Μπούκοβι. Με τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε δύο χρονιές στην Α' Εθνική, 1965-66 και 1966-67, με 17 συμμετοχές στην καθεμία αντίστοιχα, κατακτώντας παράλληλα ισάριθμα πρωταθλήματα. Σταμάτισε το ποδόσφαιρο ξαφνικά, το καλοκαίρι του 1967, σε ηλικία 30 ετών, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, την οποία ουσιαστικά έκλεισε στον Ολυμπιακό.
Ήταν διεθνής μία φορά με την Εθνική Ελλάδας στις 27 Οκτωβρίου 1965, στον αγώνα Δανία - Ελλάδα 1-1, για τα προκριματικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου.
Κωνσταντίνος Βασαρδάνης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Μεσενικόλα Καρδίτσας και έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη γενέτειρά του, ενώ αποφοίτησε αργότερα από το Γυμνάσιο της Καρδίτσας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Ηπείρου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1950 και σε εκείνες του 1951 και του 1952 (με την ΕΠΕΚ) και επανεξελέγη το 1956 (με το ΔΚΕΛ του Καρτάλη που ανήκε στη Δημοκρατική Ένωση).
Πέθανε σε ηλικία 92 ετών και κηδεύτηκε στην Αθήνα στις 26 Ιανουαρίου 2000. Με τη σύζυγό του, Ολυμπία Βαλάφα, απέκτησε μια κόρη και έναν γιο, το Γεώργιο, μετέπειτα Νομάρχη.
Γιάννης Γιαννιώτας

Άρης

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη και το 2011 ο τότε προπονητής της ομάδας, Μίχαλ Πρόμπιερζ τον προώθησε στην πρώτη ομάδα, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 5 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, σε έναν αγώνα με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τον Άρη, στη δεύτερη μόλις εμφάνισή του με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, εναντίον του ΟΦΗ, όπου έλαβε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της 10ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος (2011-12), ενώ σημείωσε ακόμη ένα γκολ, αυτή τη φορά με αντίπαλο τον Λεβαδειακό, το οποίο και αναδείχτηκε ως το καλύτερο της 4ης αγωνιστικής. Η επόμενη περίοδος (2012-13), τον βρήκε βασικό και αναντικατάστατο στην ενδεκάδα του συλλόγου, με 26 συμμετοχές και 5 γκολ στο πρωτάθλημα.

Φορτούνα Ντίσελντορφ

Στις 23 Ιουνίου 2013 η Φορτούνα Ντίσελντορφ ανακοίνωσε την απόκτησή του για τα επόμενα τρία χρόνια, όμως έναν χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 2014, παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού για έναν χρόνο στον Αστέρα Τρίπολης.

Ολυμπιακός

Στις 17 Ιουνίου 2015, στην καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτησή του, όμως έξι μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 2016, παραχωρήθηκε ως δανεικός στον ΑΠΟΕΛ.

Ρεάλ Βαγιαδολίδ

Το καλοκαίρι του 2017 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έναν χρόνο στην ισπανική Ρεάλ Βαγιαδολίδ.

Α.Ε.Κ.

Στις 29 Αυγούστου 2018, στην καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο, η Α.Ε.Κ. ανακοίνωσε την απόκτησή του για τα επόμενα τρία χρόνια .

Διεθνής καριέρα

Έχει αγωνιστεί σε όλες τις μικρότερες εθνικές ομάδες της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, έχει διατελέσει διεθνής στις εθνικές ομάδες Παίδων, Νέων (της οποίας υπήρξε βασικό στέλεχος στην πορεία μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 2012) και Ελπίδων, ενώ τον Μάρτιο του 2015 κλήθηκε από τον Σέρχιο Μαρκαριάν στην Ανδρών, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 29 του ίδιου μήνα, στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Ουγγαρίας (0-0) για τα προκριματικά του Euro 2016.
Νεογνικός ίκτερος

Ίκτερος από μητρικό θηλασμό

Τα παιδιά που θηλάζουν μπορεί να παρουσιάσουν ίκτερο, που να οφείλεται στο μητρικό γάλα. Συμβαίνει σε ποσοστό περίπου 1% των παιδιών που θηλάζουν. Υπάρχει μια ουσία στο μητρικό γάλα που μπορεί να παρέμβει στη λειτουργία πρόσληψης της χολερυθρίνης από το συκώτι με αποτέλεσμα η χολερυθρίνη να παραμένει και να κυκλοφορεί στο αίμα. Ο ίκτερος τούτος εμφανίζεται συνήθως την 4η-7η μέρα της ζωής και μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 3 μήνες. Συνιστάται διακοπή του θηλασμού για 1-2 μέρες. Αν ο ίκτερος πέσει, τότε ησυχάζουμε και μπορείτε να συνεχίσετε το θηλασμό. Αν όμως δεν πέσει τότε ο γιατρός πρέπει να ψάξει άλλες αιτίες για τον ίκτερο.
Η θεραπεία του νεογνικού ικτέρου είναι η φωτοθεραπεία ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί αφαιμαξομετάγγιση.
Βλαντίμιρ Μακόφσκι

Βιογραφία

Ο Μακόφσκι ήταν ο γιος του συλλέκτη Ιεγκόρ Ιβάνοβιτς Μακόβσκι, ο οποίος ήταν ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Καλών Τεχνών της Μόσχας. Ο Μακόφσκι είχε τρία αδέλφια, τον Νικολάι Μακόφσκι, τον Κονσταντίν Μακόφσκι και την Αλεξάνδρα Μακόφσκι, όλοι τους ήταν διάσημοι ζωγράφοι. Ο Μακόφσκι σπούδασε στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, τελείωσε τις σπουδές του το 1869 και το επόμενο έτος έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας "Πιριντβίζνικι" (ρωσικά: Передви́жники, Ελληνικά: Περιπλανώμενοι), όπου μετά από πολλά χρόνια εργασίας τον έφερε σε ηγετική θέση.

Τα έργα του Μακόφσκι χαρακτηρίζονται από χιούμορ καθώς και από ειρωνεία και περιφρόνηση. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1870 απεικόνιζε κυρίως την ζωή σε μικρές λαϊκές πόλεις. Ο πίνακας, "Ο πωλητής χυμού σταφύλι" (1879), "Διατήρηση φρούτων" (1876) και "Ο συγχαίρων" (1878) απεικονίζουν διάφορες σκηνές με χαρούμενο ύφος όπου σου προκαλούν γέλιο . Άλλα έργα του, όπως "Ο ευεργέτη" (1874) και "Ο κατάδικος» (1878) είναι έργα με τα οποία ο Μακόφσκι είτε επικρίνει την ψεύτικη συμπάθεια της αριστοκρατίας προς τους φτωχούς, ή εφιστά την προσοχή στην καταπίεση και τις διώξεις από την τσαρική χωροφυλακής. Το 1878, έγινε ακαδημαϊκός.
Την δεκαετία του 1880, κατά τη διάρκεια της ρωσικής "δημοκρατικής" ζωγραφική, ο Μακόφσκι έκανε μερικά από τα πιο γνωστά έργα του. Το 1882, έγινε καθηγητής στο Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας μετά το θάνατο του Βασίλι Περόφ. Μερικά από τα μεγαλύτερα έργα του Μακόφσκι της περιόδου αυτής είναι: "Στο προθάλαμο του Δικαστηρίου της συνδιαλλαγής» (1880), "Ο ελεύθερος κατάδικος" (1882), και "Η κατάρρευση της Τράπεζας" (1881). Από τα τέλη της δεκαετίας του 1880, ο Μακόφσκι άρχισε να παράγει πιο ζοφερή έργα. Κάποια από τα έργα αυτής της περιόδου είναι: "Δεν θα πας" (1892), και "Στην λεωφόρο" (1888).
Το 1894, ο Μακόφσκι έγινε πρύτανης της προπαρασκευαστικής σχολής της Ακαδημίας Τέχνης. Μετά την πρώτη ρωσική επανάσταση, ζωγράφισε τον πίνακα "9 Ιανουαρίου 1905, στο νησί Βασιλιέφσκι" στο οποίο απεικονίζεται η ένοπλη αστυνομία να πυροβολεί σε ανυπεράσπιστους ανθρώπους. Στον πίνακα "Οι θυσίες στο Χοντίνκα" απεικονίζεται ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της τελετής στέψη του Νικολάου 'Β το 1896. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, ο Μακόφσκι βοήθησε στην μεταφορά των ρεαλιστικών τεχνικών στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, ο οποίος τότε ήταν ακόμα σε πρώιμο στάδιο.
Πεχαμετρικός δείκτης

Δείκτης (ή πεχαμετρικός δείκτης) είναι χημική (χρωστική) ουσία η οποία εάν προστεθεί σε ένα διάλυμα προσδίδει σε αυτό χαρακτηριστικό χρώμα που εξαρτάται απο το pH του διαλύματος. Συνήθως είναι αρκετή μια πολύ μικρή ποσότητα δείκτη. Έτσι, για παράδειγμα, όταν προσθέσουμε λίγες σταγόνες βάμματος ηλιοτροπίου σε ένα διάλυμα αυτό θα χρωματιστεί κόκκινο εάν είναι όξινο ή μπλε εάν είναι βασικό (αλκαλικό).
Οι δείκτες χρησιμοποιούνται στην ογκομετρία (αλκαλιμετρία, οξυμετρία) και οι συνηθέστεροι είναι το βάμμα του ηλιοτροπίου, η ηλιανθίνη, το μπλε της βρωμοθυμόλης και η φαινολοφθαλεΐνη σε αραιό αλκοολικό διάλυμα.
Εκτός από τους συνηθισμένους χρωματικούς δείκτες, στους οποίους η αλλαγή του pH μεταβάλλει το χρώμα, υπάρχουν και δείκτες των οποίων αλλάζει η οσμή όταν μεταβάλλεται το pH. Τέτοιοι δείκτες είναι το κρεμμύδι και η βανίλια. Επίσης στη ποσοτική χημική ανάλυση χρησιμοποιούνται οι οξειδοαναγωγικοί δείκτες σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις και συμπλοκομετρικοί δείκτες στην συμπλοκομετρία.

Θεωρία

Οι πεχαμετρικοί δείκτες επίσης ονομάζονται δείκτες οξέων - βάσεων ή  ηλεκτρολυτικοί ή πρωτεολυτικοί δείκτες και συνήθως είναι ασθενή οξέα ή βάσεις. Η ιοντισμένη μορφή του δείκτη έχει διαφορετικό χρώμα από τη μη ιοντισμένη και έτσι όταν το pH αλλάξει ώστε να αλλάξει η μορφή του δείκτη η αλλαγή του pΗ γίνεται αντιληπτή.
Εάν ο δείκτης ΗΔ ιοντίζεται σύμφωνα με την αμφίδρομη χημική εξίσωση:
και το χρώμα του ΗΔ είναι διαφορετικό από το χρώμα του Δ⁻  τότε εάν αυξηθεί η συγκέντρωση του Η₃Ο⁺ η ιοντική ισορροπία μετατοπίζεται προς τα αριστερά και εμφανίζεται το χρώμα του ΗΔ ενώ εάν μειωθεί η συγκέντρωση του Η₃Ο⁺ η ιοντική ισορροπία μετατοπίζεται προς τα δεξιά και εμφανίζεται το χρώμα του Δ⁻ . Για να επικρατήσει το ένα χρώμα έναντι του άλλου πρέπει η συγκέντρωση της μορφής αυτής να είναι περίπου 10 φορές μεγαλύτερη απο την συγκέντρωση της άλλης μορφής. Εάν Κα είναι η σταθερά ιοντισμού του δείκτη ΗΔ και το pH = pKα η συγκέντρωση του ΗΔ είναι ίση με την συγκέντρωση του Δ⁻ και δεν επικρατεί κανένα χρώμα. Σύμφωνα με την εξίσωση Henderson-Hasselbalch 
όταν το pH < pKα -1 επικρατεί το χρώμα του ΗΔ (η ισορροπία είναι μετατοπισμένη προς τα αριστερά), ενώ όταν το pH > pKα +1 επικρατεί το χρώμα του Δ⁻ (η ισορροπία είναι μετατοπισμένη προς τα δεξιά).
Η φαινολοφθαλεΐνη που είναι ευρύτατα χρησιμοποιούμενος δείκτης στην αλκαλιμετρία έχει περιοχή αλλαγής χρώματος από pH 8,2 έως 10,0. Σε pH <8,2 είναι άχρωμη ενώ σε pH>10,0 είναι κόκκινη(φούξια). Σε ενδιάμεσα pH έχει διάφορες αποχρώσεις του ροζ.

Χρήσεις.

Οι δείκτες χρησιμοποιούνται στον κατά προσέγγιση προσδιορισμό του pH ενός διαλύματος. Είτε χρησιμοποιείται διηθητικό χαρτί σε μορφή ταινίας εμβαπτισμένο σε δείκτη οπότε μπορούμε να προσδιορίσουμε εάν το pΗ είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από συγκεκριμένη τιμή (το pKα του δείκτη), είτε χρησιμοποιείται χαρτί, εμβαπτισμένο σε ένα μείγμα δεικτών, γνωστό ως γενικός δείκτης (universal indicator) οπότε μπορούμε να προσδιορίσουμε σε ποια περιοχή βρίσκεται το pΗ (συνήθως με προσέγγιση μονάδας). Για μεγαλύτερη ακρίβεια χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικό πεχάμετρο.
Επίσης στην αναλυτική χημεία οι δείκτες χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του τελικού σημείου στις ογκομετρήσεις.
Παντελής Κανδύλας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παντελής Κανδύλας γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Βογατσικό Καστοριάς. Συμμετείχε στη Μακεδονική επανάσταση του 1896, καθώς και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Το 1904 συγκρότησε ένοπλη ομάδα, αποτελούμενη από 5 άνδρες. Το ίδιο έτος συναντήθηκε με τον Παύλο Μελά, τον οποίο συνόδευσε στο Λέχοβο της Φλώρινας. Τέθηκε επικεφαλής ομάδας, συνεργαζόμενος με το Γεώργιο Τσόντο (Βάρδα), με τον οποίο συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις στα Καστανοχώρια και στην επαρχία Βοΐου. Πήρε μέρος στην επιχείρηση του Λιμπισόβου (σήμερα Άγιος Ηλίας) του νομού Καστοριάς, όπου εξοντώθηκε ο κομιτατζής Κωνστάντο Ζίφκωφ. Το 1905 συνελήφθη από τις Οθωμανικές αρχές, με άντρες του Αλέξανδρου Καραλίβανου και καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση.
Δρόμος 3000 μ. στις Ολυμπιάδες

Ο δρόμος αντοχής 3.000 μέτρων ήταν γυναικείο ολυμπιακό αγώνισμα στίβου από την Ολυμπιάδα του 1984 στο Λος Άντζελες ως το 1992 στη Βαρκελώνη. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τα 5.000 μ.
Τα 3.000 μ. δεν ήταν ποτέ ατομικό ανδρικό ολυμπιακό αγώνισμα στίβου. Τελούνταν όμως ως ομαδικό αγώνισμα από το 1912 στη Στοκχόλμη ως το 1924 στο Παρίσι.
Ως ατομικό ανδρικό και γυναικείο αγώνισμα ο δρόμος 3000 μ. διεξάγεται σε αγώνες κλειστού στίβου.
Φάτιμα

Ετυμολογία

Το όνομα της πόλης (στο παρελθόν ένα μικρό χωριό) προέρχεται από το αραβικό όνομα Fatima, και οφείλεται σε μία τοπική μουσουλμάνα πριγκήπισσα που ονομαζόταν Fatima, η οποία μετά την σύλληψη της από Χριστιανικές δυνάμεις, κατα την μουσουλμανική κατοχή της Πορτογαλίας, βαφτίστηκε πριν παντρευτεί τον κόμη το 1158. Το βαπτιστικό όνομά της ήταν Oureana (Οριάνα).
Η πόλη προσελκύει πλήθη χριστιανών και τουριστών, ιδιαίτερα τις ημέρες του προσκυνήματος.

Τα θαύματα της Παναγίας της Φάτιμα

Ήταν 13 Μαΐου του 1917, όταν τρία παιδιά βοσκών -η Λουσία (10 ετών), ο Φρανσίσκο (9 ετών) και η Ζασίντα (7 ετών)- από το χωριό Φάτιμα της Πορτογαλίας είδαν ένα όραμα. Η Παναγία εμφανίστηκε μπροστά τους μέσα σ' ένα λαμπρό σύννεφο και τους ανήγγειλε πως θα εμφανιζόταν στο ίδιο σημείο κάθε 13 του μήνα, έως τον Οκτώβριο. Τους προέτρεψε σε μετάνοιες για τη σωτηρία των αμαρτωλών, ενώ τους έδωσε και τρεις προφητείες.
Σε κάθε προαναγγελθείσα εμφάνιση της Παναγίας συγκεντρώνονταν όλο και περισσότεροι πιστοί, αν και την έβλεπαν μόνο τα τρία παιδιά. Για να πειστούν οι άπιστοι, προανήγγειλε ότι στην τελευταία εμφάνισή της, στις 13 Οκτωβρίου, θα γινόταν ένα λαμπρό θαύμα. 70.000 άνθρωποι που έδωσαν το παρών υποστήριξαν ότι είδαν τον ήλιο να «χορεύει», αλλάζοντας χρώματα που πλημμύρισαν τον ουρανό.
Μεγάλος θόρυβος γίνεται εδώ και χρόνια και για τις τρεις προφητείες, οι οποίες φυλάχτηκαν ως μυστικό από τα παιδιά, για ν' αποκαλυφθούν όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Η πρώτη περιέγραφε μία φρικιαστική εικόνα της κόλασης, ενώ η δεύτερη προέβλεπε το τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και την έναρξη του δευτέρου. Η τρίτη αποτέλεσε πραγματικό μυστήριο. Επιδιώχθηκε να αποσιωπηθεί από το Βατικανό και όταν αποκαλύφθηκε σχεδόν 80 χρόνια αργότερα, το Πάσχα του 2000, έλαβε διάφορες ερμηνείες, λόγω του διφορούμενου χαρακτήρα της.
Σύμφωνα με την Καθολική Εκκλησία, η τρίτη προφητεία αφορούσε στην απόπειρα δολοφονίας του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' από τον Τούρκο «γκρίζο λύκο» Μεχμέτ Αλί Αγκτζά, κατά την επέτειο του θαύματος, στις 13 Μαΐου 1981, στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου της Ρώμης. Πολλοί, όμως, αμφισβητούν αυτή την ερμηνεία, υποστηρίζοντας ότι η προφητεία περιγράφει ακόμη και το τέλος του κόσμου.
Σήμερα, εκατομμύρια πιστοί συρρέουν κάθε χρόνο στη Φάτιμα για να προσκυνήσουν στο μέρος όπου εμφανίστηκε η Παναγία. Στο σημείο έχει δημιουργηθεί και μία πηγή, στα νερά της οποίας λέγεται πως όποιος μπει θεραπεύεται από κάθε ασθένεια.