ΦΚ Ντιναμό Μόσχας

Οι απαρχές

Οι ρίζες της Ντιναμό Μόσχας προέρχονται από το σύλλογο Morozovtsi Orekhovo Suevo Moskva, μια εργοστασιακή ομάδα που είχε ιδρυθεί το 1887 από τον Άγγλο Clement Charnock. Το 1906 ο σύλλογος αυτός μετονομάστηκε σε OKS Moskva και από το 1910 ως το 1914 κέρδισε μια σειρά από ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα στην περιφέρεια της Μόσχας.
Στο πρωτάθλημα του 1912 με την OKS Moskva αγωνιζόταν ο Βρετανός διπλωμάτης Robert Hamilton Bruce Lockhart, ο οποίος αργότερα έγινε γνωστός από μια επιχείρηση κατασκοπίας. Συγκεκριμένα, το 1918 συνελήφθη ως συμμέτοχος σε μια απόπειρα δολοφονίας του Λένιν. Καταδικάστηκε σε θάνατο αλλά τελικά ανταλλάχτηκε με το Ρώσο Μαξίμ Λιτβίνοφ που κρατούσαν οι Βρετανοί.

Σοβιετική περίοδος

Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 το σωματείο βρέθηκε στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εσωτερικών, που είχε επικεφαλής τον Φελίξ Ντζερζίνσκι, αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας «Τσεκά». Το 1923 μετονομάστηκε σε Ντιναμό Μόσχας.
Η Ντιναμό κέρδισε τα πρώτα δύο σοβιετικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, το 1936 και το 1937 και το Κύπελλο το 1937. Ξανακέρδισε το πρωτάθλημα το 1940 και το πρώτο μεταπολεμικό, το 1945. 
Ήταν η πρώτη σοβιετική ομάδα που αγωνίστηκε στη Δύση. Το 1945 έδωσε τέσσερις φιλικούς αγώνες στη Μεγάλη Βρετανία χωρίς να ηττηθεί. Νίκησε με 4-3 μια ομάδα της Άρσεναλ ενισχυμένη με τους Στάνλεϊ Μάθιους, Σταν Μόρτενσεν και Τζο Μπακούτσι, συνέτριψε με 10-1 την Κάρντιφ Σίτι κι έφερε δυο ισοπαλίες: 3-3 με την Τσέλσι και 2-2 με τη Ρέιντζερς στη Γλασκόβη.
Η Ντιναμό συνέχισε να έχει δυνατή ομάδα και γνώρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία της τη δεκαετία του ’50. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, από το 1949 ως το 1959 και το Κύπελλο το 1953.
Στη συνέχεια είχε κάποιες επιτυχίες στο Κύπελλο αλλά πήρε μόνο δύο πρωταθλήματα, το 1963 και το 1976. Με 11 τίτλους είναι η τρίτη πολυνίκης πρωταθλήτρια της Σοβιετικής Ένωσης μετά την ΦΚ Ντιναμό Κιέβου (13) και τη Σπαρτάκ Μόσχας (12).
Τη δεκαετία του ’60 αγωνίστηκε στην Ντιναμό ο σπουδαίος τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν, ο οποίος το 1963 αναδείχθηκε κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής κερδίζοντας τη Χρυσή Μπάλα. Επίσης, η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου τον ανακήρυξε κορυφαίο γκολκίπερ του 20ού αιώνα.

Ευρωπαϊκός τελικός

Όμως, η μεγαλύτερη επιτυχία του συλλόγου υπήρξε η συμμετοχή του στον τελικό του Κύπελλο Κυπελλούχων το 1972. Αν και ηττήθηκε με 3-2 από τη Ρέιντζερς της Σκωτίας σε έναν επεισοδιακό τελικό που έγινε στο Νου Καμπ της Βαρκελώνης, κέρδισε τη συμπάθεια των φιλάθλων με το αγωνιστικό πνεύμα που επέδειξε.
Είναι χαρακτηριστικό ότι αγωνίστηκε με 10 παίκτες για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω τραυματισμού ενός παίκτη της από μπουκάλι που πέταξαν μεθυσμένοι οπαδοί της Ρέιντζερς. Βρέθηκε να χάνει με 3-0 και παρά το ό,τι αγωνιζόταν με 10 παίκτες, μείωσε σε 3-2. Ενώ προσπαθούσε να ισοφαρίσει πολλοί Σκοτσέζοι φίλαθλοι μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο αναγκάζοντας το διαιτητή να σφυρίξει τη λήξη τρία λεπτά νωρίτερα.
Ήταν η πρώτη φορά που σοβιετική ομάδα έφτανε σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης και η μοναδική ρώσικη ως τον άθλο της ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 2005 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Ρωσική περίοδος

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης συμμετέχει στην ανώτερη κατηγορία του ρωσικού πρωταθλήματος αλλά δεν έχει κερδίσει ακόμα τον τίτλο. Η πιο αξιοσημείωτη πρόσφατη επιτυχία της είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Ρωσίας το 1995.

Έμβλημα

Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών. Η τελευταία τροποποίησή του έγινε το 2015.