google/wiki40b huggingface dataset:
Γλώσσα Μπασκίρ

Ομιλητές

Οι ομιλητές της Μπασκίρ ζουν ως επί το πλείστον ρωσική δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Πολλοί ομιλητές ζουν επίσης στο Ταταρστάν, τις περιφέρειες Τσελιάμπινσκ, Ορενμπούργκ, Τιουμέν, Σβερντλόφσκ και Κουργκάν και άλλες περιφέρειες της Ρωσίας. Μικρές ομάδες ομιλητών ζουν επίσης στο Καζακστάν και σε άλλες χώρες.

Ταξινόμηση

Μαζί με τα ταταρικά ανήκει στην Βουλγαρική (ρωσικά: кыпчакско-булгарская‎) υποομάδα των γλωσσών Κιπτσάκ. Μοιράζονται πολλά φωνολογικά χαρακτηριστικά, σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες Κιπτσακικές και Ογουζικές Τουρκικές γλώσσες.
Η χειλική φωνηεντική αρμονία στα Μπασκίρ γράφεται ρητά. Το ταταρικό тормышым (τορμισίμ) και το μπασκιρικό тормошом (τορμοσόμ) προφέρονται [[tormoˈʃom]], που σημαίνει "η ζωή μου".

Γραμματική

Ανήκει στην οικογένεια των τουρκικών γλωσσών. Είναι συγκολλητική γλώσσα και η σειρά των λέξεων είναι υποκείμενο-αντικείμενο-ρήμα. Ένα μεγάλο μέρος του λεξιλογίου των Μπασκίρ έχει Τουρκικές ρίζες και υπάρχουν πολλές δανεικές λέξεις από τα ρωσικά, αραβικά και περσικά.
Citroën Jumper

Πρώτη γενιά

Οι εργασίες για τον αντικαταστάτη του C25 ξεκίνησαν το 1987 και η σχεδίαση του αμαξώματος έγινε από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο (Giorgetto Giugiaro). Κατά τον σχεδιασμό του Jumper, δόθηκε ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή στην βελτιστοποίηση του συντελεστή αντίστασης του αέρα, επιτυγχάνοντας έναν κορυφαίο για επαγγελματικό όχημα αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,35.
Τελικώς, το Citroën Jumper, μαζί με τα Fiat Ducato και Peugeot Boxer, παρουσιάστηκε το 1994 στο Σαλόνι Επαγγελματικών Οχημάτων της Γενεύης. Το νέο μοντέλο, μαζί με τα συγγενικά του, εξελέγη βαν της Χρονιάς (Van Of The Year) για το 1995.
Η μεταφορική ικανότητα του Citroën Jumper ήταν από 0,9 έως 1,9 τόνοι. Κυκλοφόρησε στις εκδόσεις 290, 330, 350, ανάλογα με το συνολικό βάρος του αμαξώματος: 2,9 και 3,3 και 3,5 τόνοι αντίστοιχα. Προσφερόταν σε 4 μήκη, με πολλές διαφορετικές διαμορφώσεις αμαξώματος και αριθμούς θέσεων. Κατ' επιλογή, μπορούσε να παραγγελθεί με στοιχεία εξοπλισμού όπως κάμερα υποβοήθησης στάθμευσης με σχετική οθόνη στο ταμπλό, Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), κλιματισμό, ηλεκτρικά παράθυρα, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα καθίσματα και ηλεκτρικά ρυθμιζόμενους καθρέφτες. 
Το 2002, όλα τα μοντέλα (Ducato, Boxer και Jumper) υπέστησαν ένα έντονο λίφτινγκ, με πιο σύγχρονη εξωτερική εμφάνιση, αναβαθμίσεις στο εσωτερικό και νέους κινητήρες.

Δεύτερη γενιά

Η δεύτερη γενιά του Jumper, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Μαδρίτης το 2006, μαζί με την δεύτερη γενιά του Boxer και την τρίτη γενιά του Fiat Ducato. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του νέου Jumper, έφτασε στο εντυπωσιακό για αυτοκίνητο βαν 0,31.
Άλωση της Εύβοιας (1470)

Εξέλιξη της μάχης

Το 1470 ο Μωάμεθ αποφάσισε να καταλάβει την Εύβοια. Με μεγάλες δυνάμεις προχώρησε από την Στερεά Ελλάδα και στρατοπέδευσε με εβδομήντα χιλιάδες άνδρες ξηράς στις ακτές του Ευρίπου, ενώ ο στόλος του με τετρακόσια πλοία αγκυροβόλησε κοντά στο νησί. Ο ναύαρχος της Βενετίας, Κανάλης, έχοντας μόνο 35 γαλέρες υπό την διοίκησή του, αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Οι Τούρκοι έκλεισαν το στενό με αλυσίδα και έχτισαν με τα πλοία τους γέφυρα, διαμέσου της οποίας πέρασε ο Τουρκικός στρατός από την στεριά μέχρι το νησί. Αμέσως άρχισε η πολιορκία της πρωτεύουσας Χαλκίδας. Τρεις πολύνεκρες έφοδοι αποκρούστηκαν από τις 10 Ιουλίου μέχρι τις 5 Αυγούστου. Οι νεκροί ήταν πολλοί και από τις δύο μεριές, και η φρουρά εξασθένησε. Ο Κανάλης εμφανίστηκε επιστρέφοντας με εκατό περίπου πλοία. Έσπασε την αλυσίδα και ήταν έτοιμος να διαρρήξει τη γέφυρα, αλλά σταμάτησε περιμένοντας περισσότερα καράβια. Ο Μωάμεθ επέσπευσε τις ενέργειές του. Μια ακόμα έφοδος αποκρούστηκε, αλλά στην επόμενη έφοδο το φρούριο τελικά έπεσε.
Οι απώλειες των Τούρκων ήταν μεγάλες, σύμφωνα με τα Ενετικά χρονικά έφταναν τις 50.000 νεκρούς. Ο Μωάμεθ εκδικήθηκε σκληρά την αντίσταση των Ελλήνων κατά το πλείστον προμάχων. Οι φρικτές ποινές ήταν διχοτόμηση με πριόνι, ανασκολοπισμός και αποκεφαλισμός. Ο Paulo Erizzo, φρούραρχος της Χαλκίδας κόπηκε με πριόνι, και η θυγατέρα του κόπηκε κομματάκια. Ο Κανάλης οδηγήθηκε δέσμιος στην Βενετία και καταδικάστηκε σε εξορία.
Alive, She Cried

Τραγούδια

1. Gloria (Van Morrison) - 6:17

2. Light My Fire (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 9:51

3. You Make Me Real (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 3:06

4. The WASP (Texas Radio and the Big Beat) (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 1:52

5. Love Me Two Times (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 3:17

6. Little Red Rooster (Dixon) - 7:05

7. Moonlight Drive (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 5:34
Τεντούρα

Η τεντούρα είναι το παραδοσιακό ηδύποτο της Πάτρας, το οποίο έχει ιδιαίτερα γλυκιά και ευχάριστη γεύση (αλλά και αρκετά σημαντική περιεκτικότητα αλκοόλ) και παρασκευάζεται με αρωματισμό ή εκχύλιση διαφόρων τύπων αποσταγμάτων, όπως ρούμι ή μπράντι ή και αλκοόλη ποτοποιίας με συνοδεία διαφόρων βοτάνων και μπαχαρικών, με κύρια συστατικά την κανέλα και το γαρύφαλλο. Στην Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή σήμερα όλες οι οινοποιίες κατασκευάζουν τεντούρα και η καθεμία με τη δική της ξεχωριστή γεύση.

Περιγραφή και στοιχεία

Η τεντούρα έχει μαύρο χρώμα και πολύ γλυκιά γεύση. Πίνεται σκέτη ή με πάγο σαν απεριτίφ, ακόμα και σαν χωνευτικό μετά το φαγητό λόγω των συστατικών της. Χρησιμοποιείται στην μαγειρική σαν αρωματικό στα φαγητά, στα γλυκά, στον καφέ, καθώς και σε κοκτέιλ ποτών.

Ονομασία, ιστορία και παραδόσεις

Σύμφωνα με μία παράδοση η προέλευσή της ανάγεται στον 15ο αιώνα, την εποχή της Ενετοκρατίας. Οι παλιοί Πατρινοί την ονόμαζαν επίσης και «μοσχοβολήθρα» επειδή είχε έντονο άρωμα και την έπιναν συνήθως μετά από ένα καλό γεύμα, σαν χωνευτικό λικέρ, αλλά και κατά τα διαλείμματα μιας κοπιαστικής αγροτικής εργασίας, κυρίως στα αλώνια. Η ετυμολογική της προέλευση πιθανολογείται στη λατινική λέξη tinctura που μεταφράζεται ως «βάμμα - εκχύλισμα».
Άλλη παράδοση λέει ότι φτιαχνόταν και πινόταν από λίγους καλόγερους και άρχοντες, άγνωστο πότε φτιάχτηκε πρώτη φορά και σύμφωνα με την παράδοση αυτή το ποτό αυτό δεν είχε συγκεκριμένο ή και καθόλου όνομα. Όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πελοπόννησο και την χώρισαν σε βαρονίες, άρχισαν να διοργανώνουν και αγώνες για την διασκέδαση τους τις γνωστές κονταρομαχίες. Σε μια τέτοια κονταρομαχία το 1218 που νίκησε ο βαρόνος της Χαλανδρίτσας Κουράνδος, και δόθηκε γεύμα προς τιμήν του όπου σερβιρίστηκε και το ποτό. Τότε σηκώθηκε κάποιος και κάλεσε και τους υπόλοιπους να κάνουν πρόποση για τον νικητή φωνάζοντας "ten hurrah" , αυτοί σηκώθηκαν και φώναξαν "tent hurrah" και από έμεινε η ονομασία τεντούρα προς ανάμνηση του γεγονότος.
Δημήτριος Μακρής (στρατιωτικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1772 στη Γαβαλού της σημερινής περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας. Πατέρας του ήταν ο Ευάγγελος Μακρής που είχε πάρει μέρος στην Ελληνική εξέγερση το 1770. 
Ήταν αρχικά κλέφτης στο σώμα του καπετάνιου Γιώργου Σφαλτού και ανέλαβε μετά τον θάνατό του της αρχηγία του σώματος. Διορίστηκε αρματολός του Ζυγού και δεν συνεργάστηκε ποτέ με τον Αλή Πασά, τον οποίο πάντα εχθρευόταν. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία λίγο πριν την Ελληνική Επανάσταση και έδωσε το έναυσμα στην δυτική Ελλάδα στις 5 Μαΐου 1821. Πρωταγωνίστησε στην πολιορκία του Μεσολογγίου, όπου στην έξοδο οδήγησε την αριστερή πτέρυγα της φρουράς. Διακρίθηκε επίσης σε μάχες στο Αγρίνιο και Αιτωλικό. Ακολούθησε αργότερα τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Το 1823 πήρε δίπλωμα στρατηγού. 
Έγινε πληρεξούσιος Ζυγού στην Συνέλευση του 1831. Προτίμησε αργότερα να παραμείνει έξω από τα πολιτικά και τις στρατιωτικές διακρίσεις. Απεβίωσε το 1841 στην ιδιαίτερη πατρίδα του .
Αερίας

Με το όνομα Αερίας στην ελληνική μυθολογία είναι γνωστός ένας μυθικός βασιλιάς της νήσου Κύπρου. Ο Τάκιτος αναφέρει ότι ο Αερίας είναι αυτός που ίδρυσε τον πρώτο ναό της θεάς Αφροδίτης στην Πάφο.
Αυτό το άρθρο μυθολογίας χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!
Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Ζοσλέν Α΄ κόμη της Έδεσσας και της Μαρίας των Ρουπενιδών, κόρης του Κωνσταντίνου Α΄ της Αρμενίας.
Όταν ήταν νέος δόθηκε ως όμηρος για την απελευθέρωση του Βαλδουίνου Β΄ των Ρετέλ της Ιερουσαλήμ. Το 1131 ο πατέρας του πληγώθηκε στη μάχη εναντίον των Δανισμενιδών, που πολιορκούσαν ενα μικρό οχυρό βορειο-ανατολικά του Χαλεπίου και η Έδεσσα πέρασε στον Ζοσλέν Β΄. Αυτός αρνήθηκε να οδηγήσει τον μικρό στρατό της Έδεσσας εναντίον των Δανισμενιδών, που πολιορκούσαν το Καυσούν. Τότε ο Ζοσλέν Α΄ οδήγησε τον στρατό επάνω στην κλίνη του και μόνο με το άκουσμα της άφιξής του, οι Δανισμενίδες αποχώρησαν, απεβίωσε όμως στην οδό της επιστροφής.
Ο Ζοσλέν Β΄ διοίκησε το πιο αδύναμο και απομονωμένο Σταυροφορικό κράτος. Το 1138 συμμάχησε με την Αντιόχεια και τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων για να κτυπήσουν τον Ζενγκί αταμπέγκ του Χαλεπίου, αλλά η εκστρατεία έληξε με την ανεπιτυχή πολιορκία του Σαϊζάρ. Κατά την επιστροφή του εκμεταλλεύτηκε το τοπικό αίσθημα, που ήταν εναντίον των Ρωμαίων και προκάλεσε εξέγερση εναντίον τους, έτσι ο Ιωάννης Β΄ προτίμησε να αποσυρθεί. 
Το 1143 ο Ιωάννης Β΄ και ο Φούλκων των Ανζού -σύζυγος της Μεισσάνθης των Ρετέλ της Ιερουσλαήμ- απεβίωσαν, έτσι ο Ζοσλέν Β΄ βρέθηκε χωρίς δυνατούς συμμάχους για την άμυνα της Έδεσσας. Το 1144 συμμάχησε με τον Καρά Ασλάν των Αρτουκιδών και βάδισε με ένα ευμεγέθη στρατό βόρεια, για να τον ενισχύσει στον αγώνα του εναντίον του Ζενγκί. Τότε ο Ζενγκί άφησε ελαφρά φρουρούμενη την πρωτεύουσά του και οδήγησε το στρατό του στην εισβολή και κατάληψη της Έδεσσας. Ο Ζοσλέν διέφυγε στο Τυρμπεσέλ, όπου περιορίστηκε στο μέρος της κομητείας που βρίσκεται δυτικά του Ευφράτη. 
Ο Γιαρανκάς, ένα Φράγκος σκλάβος, φόνευσε τον Ζενγκί τον Σεπτέμβριο του 1146 και ο Ζοσλέν Β΄ ανακατέλαβε την Έδεσσα τον Οκτώβριο. Χωρίς συνδρομή από άλλο Σταυροφορικό κράτος, η πόλη χάθηκε πάλι τον Νοέμβριο από τον γιο του Ζενγκί, τον Νουρεντίν. Για την πτώση της Έδεσσας κλήθηκε η Β΄ Σταυροφορία, που όμως άλλαξε στόχο και κατευθύνθηκε στη Δαμασκό. Το 1150 ο Ζοσλέν Β΄ ταξίδευε προς την Αντιόχεια για να βοηθήσει την πόλη, αλλά καθ' οδό τον συνέλαβαν οι Τουρκομάνοι του Νουρεντίν. Φυλακίστηκε στο Χαλέπιο, όπου μπροστά σε ένα εχθρικό πλήθος, τυφλώθηκε δημόσια. Πέρασε τα υπόλοιπα εννέα έτη της ζωής του στα στενά υπόγεια της ακρόπολης του Χαλεπίου, ως το 1159. Η χήρα του πώλησε το εναπομείναν Τυρμεσέλ στους Ρωμαίους.
Γιαν Προφόοστ

Βίος

Ο Προφόοστ γεννήθηκε στη Μονς (ολλανδ. Μπέρχεν, Bergen). Ανατράφηκε εκεί από τον πατέρα του, Γιαν Προφόοστ τον Πρεσβύτερο, που ήταν επίσης ζωγράφος. Συμπληρώνει την εκπαίδευσή του με τον ζωγράφο και εικονογράφο χειρογράφων Σιμόν Μαρμιόν στη Βαλανσιέν. Ήταν παραγωγικός καλλιτέχνης, που εγκατέλειψε το πρώιμο εργαστήριό του στη Βαλανσιέν για να δημιουργήσει δύο άλλα, ένα στη Μπρυζ, στην οποία αρχικά εγκαταστάθηκε το 1492 Το 1493 μετέβη για σύντομο διάστημα στην Αμβέρσα, η οποία τότε ήταν το οικονομικό κέντρο των Κάτω Χωρών, για να δημιουργήσει το δεύτερο εργαστήριό του. Εκεί έγινε δεκτός στην τοπική Συντεχνία ζωγράφων και το 1494 επέστρεψε στη Μπρυζ της οποίας έγινε πολίτης το 1494. Στη Μπρυζ λαμβάνει πολλές παραγγελίες από τη διοίκηση της πόλης, την ελεύθερη Μπρυζ και τις εκκλησίες. Κάποιοι από τους πίνακες που έφτιαξε δείχνουν διασύνδεση με τους λογοτεχνικούς και ανθρωπιστικούς κύκλους της πόλης καθώς και το επιμελητήριο της ρητορικής. Εκπληρώνει, επίσης, τις υποχρεώσεις του στις συντεχνίες των γλυπτών και των σελλοποιών. Πραγματοποιεί προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ την ίδια περίοδο (ή μεταξύ 1502-1505) και πιθανόν κατά την επιστροφή του γίνεται μέλος της αδελφότητας της Ιερουσαλήμ στη Μπρυζ. Ήταν επίσης χαρτογράφος, μηχανικός και αρχιτέκτονας. Στην Αμβέρσα συναντήθηκε με τον Άλμπρεχτ Ντύρερ το 1520 και ένα πορτρέτο του Ντύρερ, σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου αποδίδεται στον Προφόοστ. Ήταν, επίσης, ο κύριος οργανωτής των διακοσμήσεων της πόλης προκειμένου να πραγματοποιηθεί η θριαμβευτική είσοδος του Καρόλου του Ε΄ στην πόλη.
Μετά το 1497 ο Προφόοστ νυμφεύεται τη χήρα του Μαρμιόν Ζαν ντε Καρούμπ (Jeanne de Quaroube). Η σύζυγός του απεβίωσε το 1506, οπότε ο Προφόοστ νυμφεύεται την Μαντλέν Ζβάεφ (Madeleine Zwaef), με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Άντριααν (Adriaan), ο οποίος θα γίνει επίσης ζωγράφος. Μετά το θάνατο και της δεύτερης συζύγου του (πριν από τις 20 Ιανουαρίου του 1509), νυμφεύτηκε την Καταρίνα Μπωρέν (Catharina Beaureins, απεβίωσε πριν τον Ιανουάριο του 1528), με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: τον Thomas, υαλόγράφο, την Anna και τη Maria. Το όνομα της τέταρτης συζύγου του δεν είναι γνωστό. Ο τέταρτος γάμος ήταν βραχύβιος, καθώς ο ίδιος πέθανε μόλις ένα χρόνο μετά από την τρίτη σύζυγό του. Το 1523 ο Προφόοστ πιθανόν να έγινε Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Γκράαλ. Απεβίωσε στη Μπρυζ το 1529.

Έργο

Το ύφος των Χέραρντ Ντάβιντ και Χανς Μέμλινγκ είναι εμφανές στα θρησκευτικά έργα του Προφόοστ. Η "Τελευταία Κρίση", που δημιουργήθηκε για το Δημαρχείο της Μπρυζ το 1525 είναι το μόνο έργο του για το οποίο υπάρχει σαφής τεκμηρίωση. Ο ίδιος έχει "υπογράψει" μόνον δύο έργα του. Συνεπώς, το έργο του αποσαφηνίζεται μόνον από τα αποτελέσματα υφολογικών συγκρίσεων και τεχνικών ερευνών και ερευνών επί των χρησιμοποιουμένων υλικών. Το 1971 μια ανώνυμη, πανοραμική "Σταύρωση" που βρέθηκε στο ξωκκλήσι Koolkerke ταυτοποιήθηκε ως έργο του Προφόοστ. Σήμερα βρίσκεται, ως μόνιμο δάνειο, στο Groeningemuseum της Μπρυζ, το οποίο διαθέτει και ορισμένα άλλα έργα του Προφόοστ. Το 2008-9 πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο αναδρομική έκθεση έργων του.
NGC 4666

Ο NGC 4666 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Παρθένο. Είναι αξιοσημείωτος εξαιτίας του εξαιρετικά υψηλού ρυθμού γενέσεως νέων αστέρων, που δημιουργεί ασυνήθιστο «υπεράνεμο» (superwind) αερίων. Τα αέρια αυτά δεν είναι ορατά στο ορατό φως, όμως είναι εύκολα ανιχνεύσιμα στις ακτίνες Χ.Σχετικές παρατηρήσεις έχει κάνει το διαστημικό τηλεσκόπιο XMM-Newton της ESA. υπερκαινοφανής τύπου Ia ανιχνεύθηκε στον NGC 4666 στις 9 Δεκεμβρίου 2014.
Αλβανική στρατιωτική αστυνομία

Aποστολή

Η διατήρηση της τάξης στην Αλβανικές Ένοπλες Δυνάμεις, ανίχνευση, την πρόληψη και τη δίωξη των εγκληματικών δραστηριοτήτων, δέσμευση για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, της συμμετοχής σε ειρηνευτικές και ανθρωπιστικές επιχειρήσεις και την προστασία της κρατικής περιουσίας διαχείριση και η χρήση από τις ένοπλες δυνάμεις.

Εργασίες

- Εξασφαλίζει την στρατιωτική διαταγή έξω από τις στρατιωτικές μονάδες σε δημόσια και μη δημόσια περιβάλλοντα.
- Προστατεύει τη ζωή, την υγεία και την αξιοπρέπεια των στρατιωτικών από οποιαδήποτε παράνομη πράξη
- Προστατεύει την κρατική ιδιοκτησία διαχείριση και η χρήση από τις ένοπλες δυνάμεις από παράνομη δραστηριότητα.
- Επεμβαίνει προκειμένου να εμποδίσει τις τρομοκρατικές ενέργειες στις Ένοπλες Δυνάμεις.
- Έργα για τον εντοπισμό, την πρόληψη και τη δίωξη της εγκληματικής δραστηριότητας εις βάρος των μελών των Ενόπλων Δυνάμεων, της στρατιωτικής περιουσίας και εγκαταστάσεων.
- Εκτελεί τις αποφάσεις του δικαστηρίου, οι πράξεις στρατιωτική εισαγγελία σχετικά με την αναζήτηση, καταγραφή και φέρνοντας τη στρατιωτική βία στο δικαστήριο όταν αποφύγουν την ποινική δίωξη ή την σωφρονιστικών ιδρυμάτων.
- Έλεγχοι και εξασφαλίζει τη στρατιωτική μεταφορά.
- Ελέγχει την κυκλοφορία και τη χρήση των στρατιωτικών μέσων και της τεχνικής.
- Έλεγχοι και λαμβάνει μέτρα για την εφαρμογή της νομοθεσίας κατά των μέτρων επέμβασης
- Εξασφαλίζει την επιβολή της στρατιωτικής τάξης κατά τη διάρκεια στρατιωτικών ασκήσεων, στρατιωτικές τελετές και δραστηριότητες που οργανώνονται από Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων.
- Συνοδοί των στρατιωτικών αξιωματούχων των Ενόπλων Δυνάμεων, και τον ομόλογό ξένες αντιπροσωπείες.
- Εκτελεί καθήκοντα προς το συμφέρον των Αλβανών στρατιωτικών δυνάμεων σε αποστολές στο εξωτερικό και ξένων στρατιωτικών δυνάμεων που δρουν στην Αλβανία, σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους.
- Εκτελεί και υποστηρίζει τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις.
Σίμον Βίζενταλ

Νεαρή ηλικία

Ο Βίζενταλ γεννήθηκε στη Γαλικία, τότε τμήμα της Αυστροουγγαρίας και σήμερα ουκρανικό έδαφος. Σπούδασε αρχιτεκτονική και ζούσε στο Λβιβ όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Φυλακίστηκε και υποχρεώθηκε σε καταναγκαστική εργασία στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης Γιάνοβσκα, Πλάζοβ και Μαουτχάουζεν.

Καταδίωξη των Ναζί

Μετά τον πόλεμο, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη συλλογή πληροφοριών σχετικά με Ναζί εγκληματίες πολέμου που είχαν διαφύγει από τη Γερμανία, με σκοπό να εντοπιστούν και να δικαστούν για τα εγκλήματά τους. Το 1947 ίδρυσε το Εβραϊκό Κέντρο Ιστορικής Τεκμηρίωσης στο Λιντς της Αυστρίας, όπου ο ίδιος και άλλοι ερευνητές συνέλεγαν πληροφορίες για μελλοντικές δίκες εγκληματιών πολέμου και βοηθούσαν πρόσφυγες να αναζητήσουν χαμένους συγγενείς. Το 1961 ίδρυσε το Εβραϊκό Κέντρο Τεκμηρίωσης στη Βιέννη και συνέχισε να αναζητεί Ναζί εγκληματίες πολέμου. Έπαιξε δευτερεύοντα ρόλο στον εντοπισμό του Άντολφ Άιχμαν, που συνελήφθη στην Αργεντινή το 1960, και συνεργάστηκε στενά με το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Αυστρίας στην προετοιμασία του φακέλου στοιχείων για τον Φραντς Στανγκλ, διοικητή των στρατοπέδων εξόντωσης Σομπιμπόρ και Τρεμπλίνκα, που καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά το 1971.

Αυστριακοί πολιτικοί

Στις δεκαετίες του 1970 και 1980 ο Βίζενταλ εμπλέχθηκε σε δύο περιστατικά που έλαβαν δημοσιότητα και αφορούσαν γνωστούς αυστριακούς πολιτικούς. Λίγο αφού ο Μπρούνο Κράισκι ορκίστηκε Καγκελάριος της Αυστρίας τον Απρίλιο του 1970, ο Βίζενταλ αποκάλυψε στον τύπο ότι τέσσερα από τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου υπήρξαν μέλη του Ναζιστικού κόμματος. Ο Κράισκι, οργισμένος, αποκάλεσε τον Βίζενταλ «Εβραίο φασίστα», παρομοίωσε την οργάνωσή του με τη Μαφία και τον κατηγόρησε για συνεργασία με τους Ναζί. Ο Βίζενταλ τον μήνυσε για δυσφήμιση και κέρδισε τη δίκη, που κατέληξε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό το 1989. Το 1986, ο Βίζενταλ εμπλέχθηκε στην υπόθεση του Κουρτ Βαλντχάιμ, του οποίου το ναζιστικό παρελθόν αποκαλύφθηκε λίγο μετά τις προεδρικές εκλογές του 1986 στην Αυστρία. Ο Βίζενταλ βρέθηκε σε δύσκολη θέση, καθώς είχε παλαιότερα απαλλάξει τον Βαλντχάιμ από κάθε κατηγορία σχέσεων με τον Ναζισμό, και δέχθηκε πολλή αρνητική δημοσιότητα ως αποτέλεσμα αυτού του λάθους. Ο Βίζενταλ φημιζόταν επίσης ως αφηγητής και έγραψε αυτοβιογραφίες, στις οποίες περιέχονται εξιστορήσεις που βασίζονται μόνο εν μέρει σε πραγματικά γεγονότα. Ειδικότερα, υπερέβαλε όσον αφορά τον ρόλο του στη σύλληψη του Άιχμαν το 1960.

Θάνατος και απόδοση τιμών

Ο Βίζενταλ πέθανε στον ύπνο του, σε ηλικία 96 ετών στη Βιέννη και τάφηκε στην πόλη Χερτζλίγια στο Ισραήλ. Τιμήθηκε, παρασημοφορήθηκε και βραβεύθηκε σε πολλές χώρες για το έργο του. Το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ στο Λος Άντζελες έχει ονομαστεί προς τιμή του.
Γιόζεφ Βιρτ

Πολιτική δραστηριότητα

Αφού τέλειωσε τις σπουδές του (Οικονομικά και Μαθηματικά) έγινε το 1908 διευθυντής σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το 1913 έγινε βουλευτής στην κρατιδιακή βουλή της Βάδης. Το 1914 ψηφίστηκε βουλευτής του κεντρώου κόμματος (Zentrumspartei) στο Ράιχσταγκ.
Το 1918 έγινε υπουργός οικονομικών της Βάδης. Μετά την δολοφονία του προκατόχου του κλήθηκε να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών του Ράιχ.
Από το 1921 μέχρι το 1922 ήταν καγκελάριος. Η κυβέρνηση του ακολούθησε την πολιτική της εκπλήρωσης (Erfüllungspolitik): είχε σκοπό να πείσει τις νικητήριες δυνάμεις του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ότι η Δημοκρατία της Βαϊμάρης δεν ήταν οικονομικά σε θέση να εκπληρώσει όσα της επέβαλλαν με τη συνθήκη των Βερσαλλιών. Για να πετύχει τον σκοπό αυτό ο Βιρτ προσπάθησε με κάθε τρόπο να εκπληρώσει τις υπερβολικές επανορθωτικές αποζημιώσεις πιστεύοντας ότι η κατάρρευση της γερμανικής οικονομίας θα πείσει τους σύμμαχους. Ως καγκελάριος υπέγραψε με τον Βάλτερ Ράτεναου στις 16 Απριλίου 1922 την συνθήκη του Ραπάλλο.
Από το 1929 μέχρι το 1930 ήταν Υπουργός των Κατεχομένων και από το 1930 μέχρι το 1931 ήταν Υπουργός Εσωτερικών. Κατά την περίοδο του Τρίτου Ράιχ έζησε στην Ελβετία.
Έγινε διάσημος με τον λόγο που έβγαλε μπροστά στο Ράιχσταγκ το 1922, μετά το φόνο του Ράτεναου. ("Ο εχθρός βρίσκεται δεξιά!")
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ίδρυσε το κόμμα Bund der Deutschen, το οποίο υποστήριζε την ουδετερότητα της Γερμανίας.
Κλέων Γρηγοριάδης

Τηλεοπτικές συμμετοχές

Τη σεζόν 1991-1992, έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση με πρωταγωνιστικό ρόλο στη κοινωνική σειρά "Το ταξίδι που σκοτώνει" παίζοντας μαζί με την Άννα Βαγενά και τον Τάσο Χαλκιά. Ακολούθησε η σειρά της Μιρέλλα Παπαοικονόμου "Γυναίκες" τη σεζόν 1992-1993, ενώ τη σεζόν 1994-1995 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά "Το μάτι του φιδιού". Από το 1998 μέχρι το 1999 έκανε κάποιες guest εμφανίσεις στο δεύτερο κύκλο της σειράς "Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή". 
Έγινε ευρύτερα γνωστός τη σεζόν 1999-2000 πρωταγωνιστώντας στην κωμική σειρά "Κάτι Τρέχει με τους Δίπλα" που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Εκεί έπαιξε μαζί με τους Ρένο Χαραλαμπίδη, Δήμητρα Ματσούκα και Ελευθερία Βιδάκη ενώ το σενάριο και τη σκηνοθεσία της σειράς ανήκε στο Βασίλη Νεμέα. Ακολούθησαν δύο τηλεοπτικές σειρές την επόμενη σεζόν: "Εσύ Φταις" στο Mega Channel και "Ο Τέλειος Άνδρας" στο Star Channel. Την περίοδο 2001-2002 συμμετείχε σε δύο ιστορίες της αστυνομικής σειράς του Πάνου Κοκκινόπουλου "Κόκκινος Κύκλος". Από το 2002 μέχρι το 2003 πρωταγωνίστησε μαζί με την Άννα Παναγιωτοπούλου και την Νένα Μεντή στην κωμική σειρά "Πάτρα-Βενετία". Από το 2004 ως το 2005 συμμετείχε στις σειρές "Επτά Θανάσιμες Πεθερές", "Κανείς δε λέει σ' αγαπώ" και "Safe Sex TV Stories" ενώ πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία "Συμφωνίες γυναικών". Τη σεζόν 2005-2006 έπαιξε στη σειρά "Οι Αταίριαστοι" ενώ την επόμενη σεζόν στο "Τύχη Βουνό" και "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα". Τη σεζόν 2008-2009 έκανε μία guest εμφάνιση στη σειρά "Έχω ένα μυστικό" ενώ πρωταγωνίστησε στις σειρές "Η κατάλληλη στιγμή" και "Υπάρχουν άντρες κι άντρες". 
Επέστρεψε τηλεοπτικά τη σεζόν 2014-2015 έχοντας ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή δραματική σειρά του Δημήτρη Αρβανίτη "Δικαίωση".

Κινηματογράφος

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1990 πρωταγωνιστώντας στην ταινία "Η νύχτα της μυστικής συνάντησης" ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε στην ταινία μικρού μήκους "Το εργαστήρι του Δρος Καλιγκάρι". Ακολούθησε η ταινία "Γκρι Σταθμός" το 1991. Το 1995 έπαιξε στην ταινία του Γιώργου Πανουσόπουλου "Ελεύθερη Κατάδυση". Το 1998 έλαβε μέρος στην ταινία "Black Out" ενώ την επόμενη χρονιά συμμετείχε στις ταινίες "Θηλυκή Εταιρία" και "Η διακριτική γοητεία των αρσενικών". Το 2000 έπαιξε στην ταινία "Ριζότο" ενώ το 2001 στις ταινίες "Στάκαμαν" και "To be Continued". Το 2005 έκανε μία μικρή εμφάνιση στην ταινία "Λουκουμάδες με μέλι". Το 2009 έπαιξε στην ταινία "Άμα δε σε θέλει" ενώ το 2013 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Δημήτρη Αρβανίτη "Μία νύχτα στην Αθήνα".

Πολιτική

Στο δημοψήφισμα του 2015 είχε ταχθεί δημοσίως υπέρ του «Όχι». Είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΜέΡΑ25. Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής και συγκέντρωσε 19.107 ψήφους. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής στον Β1' Βόρειο Τομέα Αθηνών και από τον Ιούλιο του 2019 είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος.