google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Χρυσολούρης

Ο Γεώργιος Χρυσολούρης είναι Έλληνας πανεπιστημιακός που το 1998 διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ. Σήμερα είναι τακτικός καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά και είναι γιος του βιομήχανου Μάριου Χρυσολούρη. Θείος του ήταν ο Σταμάτης Χρυσολούρης, βιομήχανος και εκδότης του περιοδικού "Σύγχρονα Θέματα". Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, απ'όπου αποφοίτησε το 1975, και εν συνεχεία αναγορεύθηκε διδάκτωρ μηχανικής του Πανεπιστημίου του Ανόβερο (1979). Το 1980 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ προκειμένου να αναλάβει την ηγεσία ερευνητικής ομάδας σχετικά με την ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων και τον αυτοσματισμό σε βιομηχανικές εφαρμογές στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT) διδάσκοντας παράλληλα ως καθηγητής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1993. Το ίδιο έτος εξελέγη τακτικός καθηγητής του τμήματος Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Σήμερα είναι διευθυντής του Εργαστηρίου Συστημάτων Παραγωγής και Αυτοματισμού του Πανεπιστημίου Πατρών. 
Έχει χρηματίσει πρόεδρος του τμήματος Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών (2003 - 2007), πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας για την Έρευνα στην Βιομηχανική Παραγωγή (College International pour la Recherche en Productique/CIRP, 2007 - 2008), μέλος του δ.σ. του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας "Πάνος Μυλωνάς" (2005 - 2007), μέλος του δ.σ. του ΟΤΕ και σύμβουλος σε θέματα εκπαίδευσης και τεχνολογίας του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη κατά την περίοδο 1995 - 1998. Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία ανέπτυξε, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, επιχειρηματική δραστηριότητα. Υπήρξε ιδρυτής της εταιρείας Manufacturing Software Inc., αντιπρόεδρος της Brankamp Process Automation καθώς και σύμβουλος σε επιχειρήσεις όπως στην Ford, την Boeing, την Kodak, την Daimler Benz/BMW κ.α. Τον Ιανουάριο του 1998 ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1998, οπότε και παραιτήθηκε ύστερα από διαφωνία του σχετικά με τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων μεταξύ προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου καθώς και λόγω των διαφορετικών προσεγγίσεων με τον τότε υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών, Τάσου Μαντέλη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο ΟΤΕ έγινε η πρώτη ελληνική επιχείρηση που εισήχθη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Το 2008, στα πλαίσια των ερευνών για το σκάνδαλο της Siemens του επιβλήθηκε απαγόρευση εξόδου από την χώρα και απαγόρευση κίνησης κάθε είδους τραπεζικών λογαριασμών χωρίς όμως να του απαγγελθούν κατηγορίες, γεγονός για το οποίο το 2010 προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ζητώντας αποζημίωση από το ελληνικό δημόσιο. Ύστερα από προσφυγή του στο συμβούλιο Εφετών τα περιοριστικά μέτρα τελικώς ήρθησαν.
Έχει συγγράψει επιστημονικές μελέτες και έχει πραγματοποιήσει πάνω από 400 δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά. Το 1986 τιμήθηκε με το βραβείο "Young Outstanding Manufacturing Engineer" του SME ενώ το 2001 με το Μετάλλιο Έρευνας Frederick W. Taylor.
Είναι παντρεμένος με την Αικατερίνη Κατσιγιάννη, κόρη του Χρήστου Κατσιγιάννη, και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά.
Ναυμαχία της Κύμης

Η ναυμαχία της Κύμης συνέβη το 474 π.Χ, όταν οι στόλοι των Συρακουσών και της Κύμης ήρθαν σε σύγκρουση με τον στόλο των Ετρούσκων.
Η ελληνική πόλη της Κύμης ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. σε μια περιοχή προς τα νότια σύνορα της περιοχής των Ετρούσκων. Το 504 π.Χ. οι νότιοι Ετρούσκοι ηττήθηκαν από τους Κυμαίους αλλά διατήρησαν ισχυρή εξουσία. Το 474 π.Χ. είχαν πλέον αναπτύξει έναν στόλο ικανό να κάνει άμεση επίθεση στην Κύμη.
Αφού εκλήθη για στρατιωτική βοήθεια, ο Ιέρων Α΄ ο Συρακούσιος συμμάχησε με ναυτικές δυνάμεις ελληνικών πόλεων της νότιας Ιταλίας, για να αποτρέψουν την επέκταση των Ετρούσκων στην νότια Ιταλία. Το 474 πολέμησαν και νίκησαν τον Ετρουσκικό στόλο στην Κύμη στον Κόλπο της Νάπολης. Μετά την ήττα τους, οι Ετρούσκοι έχασαν το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής επιρροής τους στην Ιταλία. Έχασαν τον έλεγχο της θάλασσας και των εδαφών τους, τα οποία πέρασαν στους Ρωμαίους, τους Σαμνίτες και τους Γαλάτες. Οι Συρακούσιοι αφιέρωσαν ένα κράνος Ετρούσκου μαχητή στο μεγάλο πανελλήνιο ιερό της Ολυμπίας. Οι Ετρούσκοι αργότερα συμμάχησαν με τους Αθηναίους στην αποτυχημένη εκστρατεία εναντίον των Συρακουσών το 415 π.Χ., συμβάλλοντας στην περαιτέρω κατάπτωση τους. 
Αργότερα, ο Πίνδαρος τίμησε την μάχη σε έργο του.
Πλανητική σκίαση

Με τον όρο Πλανητική Σκίαση (Global dimming) περιγράφεται το φαινόμενο της σταδιακής μείωσης της συνολικής ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Η ανάλυση του φαινομένου βασίστηκε σε καταγραφές του ρυθμού εξάτμισης του νερού που ξεκίνησαν την δεκαετία του 1950 καθώς και μελέτες σχετικά με την ανακλαστικότητα των πάγων και την επίδρασή της στο κλίμα. Με βάση τις παρατηρήσεις, έχει καταγραφεί μια παγκόσμια μείωση της ακτινοβολίας που εισέρχεται στη Γη της τάξης του 4%, τις δεκαετίες 1960 έως 1990. 
Κύρια αιτία του φαινομένου θεωρείται η αύξηση των αιωρουμένων σωματιδίων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Σύμφωνα με τον μηχανισμό που έχει προταθεί, τα σωματίδια αφενός αντανακλούν από μόνα τους ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο διάστημα, αφετέρου μετατρέπονται σε πυρήνες πάνω στους οποίους προσκολλούνται σταγονίδια νερού, με παρόμοιο τρόπο με αυτό που δημιουργούνται τα απλά νέφη. Η αυξημένη ρύπανση μεγαλώνει τον αριθμό των σωματιδίων των αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα. Έτσι, δημιουργούνται νέφη αερολυμάτων που αποτελούνται από μεγαλύτερο αριθμό μικρότερων σταγονιδίων, σε σχέση με τα απλά νέφη. Με αυτό τον τρόπο, η ίδια ποσότητα ύδατος που θα υπήρχε σε κάποιο απλό σύννεφο απλώνεται τώρα σε περισσότερα σταγονίδια, αυξάνοντας την δυνατότητα αντανάκλασης. Η εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία ανακλάται σε μεγαλύτερο βαθμό πίσω στο διάστημα και φθάνει λιγότερη στην επιφάνεια της Γης. Παράλληλα, λόγω του μικρότερου μεγέθους των σταγονιδίων, μειώνεται η δυνατότητα βροχόπτωσης. Ως αποτέλεσμα της αυξημένης αντανάκλασης, την ημέρα συχνά παρατηρείται μια μικρή μείωση της θερμοκρασίας. Αντίθετα, τη νύχτα εμποδίζουν την απώλεια της θερμότητας της Γης προς το διάστημα.    
Αν και φαινομενικά δρα με αντίστροφο τρόπο από το φαινόμενο της παγκόσμιας θέρμανσης, συγκαλύπτοντας την αίσθηση των επιπτώσεων της στο Φαινόμενο του θερμοκηπίου, τα αποτελέσματά της είναι εξίσου καταστροφικά. Η Πλανητική Σκίαση επηρεάζει αρνητικά τον υδρολογικό κύκλο, μειώνοντας την εξάτμιση του νερού, προκαλώντας μειωμένες βροχοπτώσεις και ξηρασία σε πολλές περιοχές.
Διαζασιλιριδίνη

«Μητρική» και «θυγατρικές» διαζασιλιριδίνες

Η διαζασιλιριδίνη είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» της παραγώγων (ανόργανων και οργανικών), που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «διαζασιλιριδίνες».
Θεόδωρος Βαρούνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γύθειο και σπούδασε στο εξωτερικό, αρχικά στη Γερμανία και κατόπιν στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε ηλικία 24 ετών διορίστηκε υφηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως αστυχημικός στο Δήμο Αθηναίων. Ήταν ο ιδρυτής της Χημικής Υπηρεσίας του Βασιλικού Ναυτικού και πρώτος διευθυντής της. Το 1917 ανέλαβε τακτικός καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και πρύτανης από το 1946 ως το 1947. Δίδαξε επίσης στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1952.
Παλαιό Κεραμίδι Πιερίας

Υποδομή

Το Παλαιό Κεραμίδι είναι και Δημοτικό Διαμέρισμα με έναν οικισμό. Έδρα του Δήμου Ελαφίνας, εκεί βρίσκεται το Δημαρχείο και το ιατρείο, υπάρχει μικρός χορευτικός σύλλογος, ένα θέατρο, ΚΕΠ, μονοθέσιο νηπιαγωγείο και 3/θέσιο Δημοτικό Σχολείο και γήπεδο. Το τελευταίο είναι έδρα του Μορφωτικού Αθλητικού Ομίλου, με την επωνυμία "Η Πρόοδος". Το ίδιο όνομα έχει και η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, που αγωνίζεται στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του χωριού οφείλεται στους κυραντζήδες, οι οποίοι ήταν επαγγελματίες κεραμοποιοί. Σε αντιδιαστολή με το νέο οικισμό (Νέο Κεραμίδι) που ιδρύθηκε αργότερα από πρόσφυγες, ο παλιός οικισμός ονομάστηκε Παλαιό Κεραμίδι.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν κεφαλοχώρι και ήταν ένα μοναστήρι, αφιερωμένο στους Ταξιάρχες, με δύο Μετόχια (Αγία Τριάδα και Άγιος Γεώργιος, όπου και τα σημερινά παρεκκλήσια).
Ένα παλαιό έθιμο που γινόταν σε αυτό το χωριό είναι η καύση των κέδρων κατά τις Απόκριες.
Στο Κεραμίδι, αναφέρει ο περιηγητής Νίκος Σχοινάς, υπήρξε ένας από τους τρεις μύλους της Κατερίνης.
Greatest Hits 1970-1978

Τραγούδια

1. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:16

2. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:22

3. The Wizard (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:20

4. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:54

5. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:48

6. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:29

7. Sweet Leaf (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:03

8. Children of the Grave (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:15

9. Changes (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:43

10. Snowblind (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:27

11. Supernaut (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:41

12. Sabbath Bloody Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:42

13. Hole in the Sky (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:01

14. Rock 'n' Roll Doctor (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:26

15. Never Say Die (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:48

16. Dirty Women (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:13
Λουκάς Χατζηιωάννου

Οικογένεια

Γεννήθηκε σε μια φτωχή ελληνική Κυπριακή αγροτική οικογένεια στο χωριό Πεδουλάς στις 15 Σεπτεμβρίου 1927, Ο Χατζηιωάννου ήταν ο μεγαλύτερος σε μια οικογένεια 12 παιδιών.

Πρώιμη καριέρα

Ο Χατζηιωάννου έφυγε από το σχολείο του χωριού όταν ήταν 17 ετών και δούλευε ως πωλητής μέχρι το 1950. Ο θείος του, έμπορος, τον προσέλαβε ως λογιστή πριν από το διορισμό του ως διευθυντή του γραφείου του στη Σαουδική Αραβία. Όταν πέθανε ο θείος του, ο Χατζηιωάννου ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση εισαγωγών-εξαγωγών στη Σαουδική Αραβία. Τότε ήταν δύσκολο να γίνει εμπόριο εντός του βασιλείου χωρίς τοπικό συνεργάτη και έγινε ένας από τους λίγους ξένους επιχειρηματίες που το πέτυχαν. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της κατασκευαστικής ανόδου στα τέλη της δεκαετίας του 1950, έγινε ο μόνος εισαγωγέας των ελληνικών εταιρειών Ηρακλής και Τιτάν.
Το 1959 μετακόμισε στο Λονδίνο και μπήκε στη ναυτιλία αγοράζοντας ένα πλοίο 10.500 τόνων που το ονόμασε Νέδη από τη γυναίκα του. Ενώ ζούσε στο Λονδίνο, μέχρι το 1965, έχτισε ένα στόλο με πάνω από 20 φορτηγά πλοία και έγινε σημαντικός πελάτης των βρετανικών διαλυτηρίων, ιδίως των Κλάρκσον. Αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα και κατάλαβε ότι το μέλλον της ναυτιλίας ήταν στο διεθνές εμπόριο πετρελαίου. Αγόρασε το πρώτο του δεξαμενόπλοιο το 1969 και έγινε μια μεγάλη δύναμη στην αγορά μέσα σε 10 χρόνια.
248 Λάμια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λάμιας εκτιμάται σε 49 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,061. Η Λάμια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες.
Πολιτισμική ταυτότητα

Πολιτισμική ταυτότητα είναι η ταυτότητα μιας ομάδας ή πολιτισμού (με την έννοια της κουλτούρας), ή ενός ατόμου στον βαθμό που κάποιος ή κάποια επηρεάζεται από μία ομάδα ή πολιτισμό στον οποίο ανήκει. Είναι παρόμοια ή συμπίπτει με την πολιτική ταυτότητα , αν και δεν είναι ίδια.

Περιγραφή

Υπάρχουν σήμερα πολλά σύγχρονα ζητήματα πολιτισμού, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε ερωτήσεις που αφορούν την ταυτότητα. Το ζήτημα της πολιτισμικής ταυτότητας αποτελεί αντικείμενο έρευνας σε πολλές μελέτες του πολιτισμού και σε πολλές κοινωνικές θεωρίες. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει εμφανιστεί ένας νέος τύπος αναγνώρισης του όρου. Η νέα αυτή μορφή αναγνώρισης κατανέμει την κατανόηση του ατόμου ως σύνολο σε μια σειρά διαφορετικών αναγνωριστικών πολιτισμού. Αυτά τα πολιτιστικά αναγνωριστικά εξετάζουν τις συνθήκες του ατόμου με βάση διαφορετικές πτυχές, όπως ο τόπος, το φύλο, η φυλή, η ιστορία, η γλώσσα, ο σεξουαλικός προσανατολισμός, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, η εθνικότητα και η αισθητική.
Ο πολιτισμός, ως κοινωνική πρακτική, δεν είναι κάτι που κατέχεται από ανθρώπους. Πρόκειται πιο πολύ για κοινωνική διαδικασία με τη συμμετοχή των ατόμων, στα πλαίσια της αλλαγής των ιστορικών συνθηκών.
Ορισμένοι επικριτές της πολιτισμικής ταυτότητας θεωρούν ότι η διατήρησή της , με βάση τις διαφορές, είναι διασπαστική δύναμη για την κοινωνία και ότι ο κοσμοπολιτισμός δίνει στα άτομα πιο έντονη την αίσθηση της ισότιμης ιθαγένειας (shared citizenship). Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πάντοτε τη διάσπαση. Αναφορικά με την βοήθεια στην πράξη που εφαρμόζεται σήμερα από την Διεθνή Κοινότητα, τα κράτη μπορεί να μοιράζονται ένα εγγενές τμήμα της 'δημιουργίας' τους που προσφέρει κοινό έδαφος και εναλλακτικά μέσα για την μεταξύ τους αναγνώριση. Παραδείγματα μπορούν να βρεθούν τόσο από τον παλιό όσο και από τον σύγχρονο κόσμο. Έτσι, στην παλαιά παγκόσμια τάξη τα κράτη της Ευρώπης μοιράζονταν ένα υψηλό επίπεδο πολιτιστικής ομοιογένειας, εξαιτίας της κοινής τους ιστορίας και των "συχνά βίαιων σχέσεων και των πολιτιστικών ριζών από την αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη" (Μπράουν 2001). Ο Μπράουν επίσης θεωρεί ότι οι επιδράσεις της Δύσης στο έθνος-κράτος αποδείχθηκαν ένας ελκυστικός παράγοντας και κάτι που συνετέλεσε στην ομοιογένεια πολλών πολιτισμών.
Corona Extra

Συστατικά

Σύμφωνα με τη Sinebrychoff, μια φινλανδική εταιρεία που ανήκει στον όμιλο Carlsberg, η Corona Extra περιέχει βύνη κριθαριού, ρύζι ή / και καλαμπόκι, λυκίσκο, μαγιά, αντιοξειδωτικά (ασκορβικό οξύ) και αλγινική προπυλενογλυκόλη ως σταθεροποιητή.
Πολ Μπαρόν

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε πέντε διαφορετικούς γαλλικούς συλλόγους μέχρι το 1932, όταν σε ηλικία 37 ετών αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Το 1923 πραγματοποίησε τη μοναδική του διεθνή συμμετοχή με τα χρώματα της Γαλλίας, σε ηλικία 28 ετών.

Προπονητική καριέρα

Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή και βρέθηκε στους πάγκους τριών γαλλικών συλλόγων (στους δύο εκ των οποίων πραγματοποίησε και δεύτερη θητεία), καθώς και δύο εθνικών ομάδων, της Αϊτής (1953-1954) και της Ελλάδας (1959-1960). Συνολικά η καριέρα του ως προπονητής είχε διάρκεια 27 χρόνων (1933-1960).
Μέγας Κομήτης του 1843

O Μέγας Κομήτης του 1843, με επίσημο προσδιορισμό C/1843 D1 και 1843 I, είναι κομήτης μεγάλης περιόδου ο οποίος έγινε πολύ λαμπρός τον Μάρτιο του 1843, όταν πέρασε από το περιήλιό του σε μικρή απόσταση από την επιφάνεια του Ήλιου (0,0055 ΑΜ από το κέντρο του Ήλιου). Ο κομήτης ανακαλύφθηκε τις 5 Φεβρουαρίου 1843 και αύξησε γρήγορα τη φωτεινότητά του καθώς πλησίαζε στο περιήλιό του, το οποίο έλαβε χώρα τις 27 Φεβρουαρίου 1843. Ο κομήτης ήταν εύκολα ορατός κατά τη διάρκεια της ημέρας κοντά στον Ήλιο. Μετά το πέρασμα από το περιήλιο ο κομήτης ήταν καλύτερα ορατός από το νότιο ημισφαίριο. Η τελευταία γνωστή παρατήρησή του έλαβε χώρα τις 19 Απριλίου 1843.
Ο Μέγας Κομήτης του 1843 απέκτησε μια εξαιρετικά μακριά και λεπτή ουρά κατά τη διάρκεια και μετά το πέρασμά του από το περιήλιο. Από τη Γη φαινόταν αν έχει μήκος στον ουράνιο θόλο 45 μοίρες στο μέγιστό της. Η ουρά του υπολογίστηκε ότι είχε μήκος μεγαλύτερο από 2 αστρονομικές μονάδες (περίπου 300 εκατομμυρία χιλιόμετρα) και ήταν η μακρύτερη ουρά κομήτη μέχρι που μετρήσεις από το διαστημόπλοιο Ulysses έδειξαν ότι ο κομήτης Χιακουτάκε το 1996 είχε μια ουρά με σχεδόν το διπλάσιο μήκος.
Εκείνη την επόχη, ο Μέγας Κομήτης του 1843 ήταν ο κομήτης με το μικρότερο γνωστό περιήλιο, λιγότερο από 830.000 χιλιόμετρα από το κέντρο του Ήλιου. Το 1880 παρατηρήθηκε ένας κομήτης με τροχιά πολύ όμοια με αυτή του κομήτη του 1843 και θεωρήθηκε ότι ήταν η επιστροφή του κομήτη του 1843, αν και δεν ήταν το ίδιο λαμπρός με το προηγούμενο. To 1882 παρατηρήθηκε άλλος ένας πολύ λαμπρός κομήτης με παρόμοια τροχιά. Όλοι αυτοί οι κομήτες παρατηρήθηκαν ευρέως μετά το πέρασμα από το περιήλιο. Αρχικά υπήρχε η υπόθεση ότι ήταν ο ίδιος κομήτης, του οποίου η τροχιά γινόταν δραστικά μικρότερη σε κάθε πέρασμα από το περιήλιο. Παρόλα αυτά, η μελέτη της τροχιάς του Μέγα Κομήτη του 1882 έδειξε ότι είχε περίοδο περιφοράς 772 ±3 ετών, ενώ η περίοδος περιστροφής των άλλων κομητών υπολογίστηκε σε 600 με 800 χρόνια. Ο κομήτης του 1843 δεν παρατηρήθηκε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να προσδιοριστεί με ακρίβεια η τροχιά του, η οποία μπορεί να αντιστοιχεί σε περίοδο περιφοράς μεταξύ 600 και 800 ετών. Ο Χάιντριχ Κρόιτς μελέτησε την τροχιά αυτών των κομητών και πρότεινε ότι όλοι προέρχονται από ένα κοινό πρόγονο, ο οποίος διασπάστηκε σε κάποιο προηγούμενο πέρασμα από το περιήλιό του. Αυτοί οι κομήτες, μαζί με τον Κομήτη Ικέγια-Σέκι, ο οποίος ήταν ο λαμπρότερος κομήτης του 20ού αιώνα, και τους C/1963 R1, C/1970 K1 και C/2011 W3, ανήκουν στην οικογένεια κομητών Κρόιτς, οι οποίοι προέρχονται όλοι από ένα κοινό πρόγονο-κομήτη. Για παράδειγμα ο κομήτης του 1880 θεωρείται θραύσμα του κομήτη του 1843.
Άβρεν (Κρούμοβγκραντ)

Ιστορία

Στο χωρίο υπάρχουν σημάδια ότι στην περιοχή ήταν εγκαταστημένοι αρχαίοι Θράκες. Στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί δύο αρχαίοι τάφοι, ένας στην περιοχή Τούμπατα (Тумбата) και ένας κοντά στο παλιό χριστιανικό κοιμητήριο. Σύμφωνα με μια προφορική παράδοση το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Μπέλι Πραν (Бели пран). 
Κατά την Οθωμανική περίοδο υπήρξε εξισλαμισμός. Σύμφωνα με τον Λούμπομιρ Μιλέτις (Βούλγαρος γλωσσολόγος - ιστορικός - εθνογράφος 1863-1937) έως το 1912 το χωριό αποτελείτο από Βούλγαρους χριστιανούς και Πομάκους μωαμεθανούς .
Στο τέλος του 19ου αιώνα κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στον αγώνα της Βουλγάρικης Εξαρχίας για την ανεξαρτησία της εκκλησίας από το Πατριαρχείο. Στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρξαν μυστικές επιτροπές της ΕΜΕΟ για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από του Οθωμανούς - παρόλο που η περιοχή περιβάλλεται από μουσουλμανικούς πληθυσμούς. 
Το φθινόπωρο του 1913 κατά την διάρκεια του Α' Βαλκανικού πολέμου (1912-13) Βασιβουζούκοι Οθωμανοί απήγαγαν 42 γυναικόπαιδα από το χωριό Μοναστήρι (το οποίο βρίσκεται νοτιότερα - σήμερα ανήκει στο Νομό Ροδόπης στην Ελλάδα). Οι Βασιβουζούκοι στην περιοχή Ντουμανλί μέσα στο χωριό αφότου βασάνισαν, δολοφόνησαν τα 42 γυναικόπαιδα και με αφορμή το ιστορικό γεγονός αυτό σήμερα στο κέντρο του χωριού υπάρχει μνημείο ειρήνης και μνήμης.

Αξιοθέατα

Στο χωριό υπάρχει η παλαιά ερειπωμένη εκκλησία του Αγίου Ηλία η οποία χτίστηκε το 1870. Ακριβώς δίπλα στην εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια του παλιού σχολείου. Στο μουσείο του Κρούμοβγκραντ υπάρχει η μαρμάρινη πλάκα που υπήρχε στην είσοδο της εκκλησίας. Στο χωριό υπάρχει και η σύγχρονη εκκλησία του Αγίου Νικολάου.

Σημείωση

α.Το Μοναστήρι είναι χωριό στο Νομό Ροδόπης στην Ελλάδα. Η Γκουμουλζίνα είναι η παλαιότερη ονομασία της Κομοτηνής.
Φαίδων (όνομα)

Φαίδων (γενική: Φαίδωνος και Φαίδωνα), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία

Το όνομα Φαίδων προέρχεται από το θέμα φαιδ- του αρχαιοελληνικού επιθέτου φαιδρός, με αρχική σημασία «λαμπερός, φωτεινός». (Βλ. όνομα Φαίδρος.)

Διάδοση του ονόματος

Όχι διαδεδομένο όνομα στον ελληνικό χώρο σήμερα αλλά ούτε και ασυνήθιστο. Ανήκει στην κατηγορία των αρχαιοελληνικών ονομάτων που ύστερα από αιώνες επανήλθαν στο ελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821 σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το βαφτιστικό Φαίδων παρουσιάζεται ανάμεσα στις θέσεις 791 έως 1010, με 2 εμφανίσεις στο δείγμα, ως το 994ο πιο συχνό όνομα (272ο ανάμεσα στα αντρικά), και υπολογίζεται να το έχουν 314 Έλληνες.
Νήσος Καντών

Ανακάλυψη

Η νήσος Καντών ανακαλύφθηκε στις 5 Αυγούστου του 1824 από δύο Λονδρέζικα φαλαινοθηρικά πλοία: το Phoenix, με καπετάνιο τον Τζων Πάλμερ (John Reed) και το Mary, με καπετάνιο τον Έντουαρντ Ρηντ (Edward Reed). Η ατόλη ονομάστηκε Mary Ballcotts (ή Boulcott's) Νήσος από το όνομα της γυναίκας του ιδιοκτήτη των πλοίων.
Η Kαντών πήρε το σημερινό της όνομα από το φαλαινοθηρικό Καντών (Canton) από το Νέο Μπέντφορντ, που προσάραξε εκεί στις 4 Μαρτίου του 1854, υπό την διοίκηση του καπετάνιου Άντριου Γουίνγκ (Andrew Wing). Οι ναύτες κατάφεραν να διαφύγουν με φαλαινοθηρικές βάρκες και, 45 μέρες αργότερα, έφτασαν στη νήσο Τίνιαν των Μαριάνων, χωρίς να έχουν χάσει ούτε έναν άνδρα.
Ημίκυνες

Στην ελληνική μυθολογία οι Ημίκυνες ήταν λαός που ζούσε στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, όχι μακριά από τους Μασσαγέτες και τους Υπερβορέους. Οι θρύλοι σχετικά με τους Ημίκυνες έλεγαν ότι είχαν κεφάλι και φωνή σκύλου — από όπου και η ονομασία: ημί- (μισο-) + κύνες (σκύλοι) — ενώ κατά τα άλλα ήταν άνθρωποι. Υπάρχει και η εκδοχή ότι ήταν μία φυλή πιθηκανθρώπων.
Κρέων (όνομα)

Κρεών (γενική: Κρέοντος), στη νεοελληνική Κρέοντας (γενική: Κρέοντα), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Θηλυκός τύπος

Κρέουσα (γενική: Κρεούσης· στη νεοελληνική, γενική: Κρέουσας).

Ετυμολογία

Όνομα αρχαιοελληνικής προέλευσης, από το κρε(ί)ων «ισχυρός, κυρίαρχος», που συνδέεται με την ομηρική φράση εὐρύ κρείων «αυτός που έχει εκτεταμένη εξουσία», επίθετο του Ποσειδώνα και του Αγαμέμνονα (πρβ. σανσκριτικό śréyas- «ισχυρότερος», αβεστικό srayah-). Το όνομα σχηματισμένο κατά τις μετοχές σε -ων, -οντος παρήγαγε θηλυκό τύπο Κρέουσα.
Σημασιολογικά, τα ονόματα Κρέων και Κρέουσα είναι παρεμφερή με «βαφτιστικά από αξιώματα και τιμητικές επικλήσεις» όπως Αρχόντω, Αύγουστος, Δέσποινα, Δόμνα, Μάρθα, Ρήγας, Σεβαστός, Σουλτάνα κ.ά.

Διάδοση του ονόματος

Γνωστότερος Κρέοντας στην αρχαιοελληνική μυθολογία είναι ο βασιλιάς της Θήβας, γιος του Μενοικέα, ο οποίος μετά τη μάχη των Επτά εναντίον της Θήβας απαγόρευσε την ταφή του Πολυνείκη (βλ. Αισχύλου Επτά επί Θήβας και Σοφοκλή Αντιγόνη).  Επίσης γνωστός είναι ο Κρέοντας ο βασιλιάς της Κορίνθου, ο οποίος δέχτηκε στην αυλή του τη Μήδεια και τον Ιάσονα. Κόρη του ήταν η Γλαύκη ή Κρέουσα, που ερωτεύτηκε ο Ιάσονας. Μια άλλη Κρέουσα είναι η κόρη του Ερεχθέα και της Πραξιθέας, σύζυγος του Ξούθου, μητέρα του Ίωνα (βλ. Ευριπίδη Ίων).  Στη ρωμαϊκή μυθολογία, η Κρέουσα που ξεχωρίζει είναι η κόρη του Πριάμου και της Εκάβης και γυναίκα του Αινεία (βλ. Βιργιλίου Αινειάδα).
Τα Κρέων και Κρέουσα είναι εξαιρετικά σπάνια ονόματα, που ανήκουν στην κατηγορία των αρχαιοελληνικών ονομάτων που επανήλθαν στο ελληνικό ονοματολόγιο ύστερα από αιώνες, τις παραμονές της επανάστασης του 1821, μαζί με άλλα ονόματα σαν σύμβολα της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. Σήμερα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Κρέων παρουσιάζεται στη θέση 409–498 των πιο συχνών ονομάτων με 2 εμφανίσεις σε σύνολο 168.307 αντρικών ονομάτων, και το Κρέουσα στη θέση 507–614 με 2 εμφανίσεις σε σύνολο 145.224 γυναικείων ονομάτων.

Πρόσωπα

Η Κρέουσα Κονίδη, γυναίκα του Πορφύρη Κονίδη ή Κ. Πορφύρη (1910–1967), Ζακυνθινού δικηγόρου και διανοούμενου, διευθυντή της Επιθεώρησης τέχνης.