google/wiki40b huggingface dataset:
Εθνικό Πάρκο Ρας Μοχάμεντ

Ονομασία

Το όνομα Ρας Μοχάμεντ στα Αραβικά σημαίνει κυριολεκτικά Κεφάλι του Μωάμεθ. Λέγεται ότι δόθηκε στην περιοχή από ντόπιους ψαράδες επειδή κοιτώντας από τη θάλασσα ο ψηλότερος βράχος του ακρωτηρίου θυμίζει το προφίλ του κεφαλιού ενός άντρα με γενιάδα.
Αυτή την ομοιότητα την είχαν παρατηρήσει από τα αρχαία χρόνια οι Ρωμαίοι και Έλληνες ναυτικοί οι οποίοι ονόμαζαν τον βράχο Ποσειδώνα.

Βιοποικιλότητα

Το πάρκο έχει μεγάλο πλούτο τόσο χερσαίας όσο και θαλάσσιας ζωής και είναι επίσης γνωστό για τον Κοραλλιογενή ύφαλο που βρίσκεται σε αυτό.
Στο πάρκο ζούν περισσότερα από 1000 είδη ψαριών στα οποία περιλαμβάνονται και πελαγίσια είδη όπως σφυροκέφαλοι, λευκοί καρχαρίες και σαλάχια μάντα. Το πάρκο φιλοξενεί επίσης 40 είδη αστερία και 25 είδη αχινών. Επίσης υπάρχει και ένας σημαντικός πληθυσμός θαλάσσιων χελωνών.
Το πάρκο είναι επίσης γνωστό για το Μαγκρόβιο δάσος του.

Κλίμα

Το κλίμα που επικρατεί στο Ρας Μοχάμεντ είναι πολύ άνυδρο, με ελάχιστες βροχοπτώσεις μόνο τον χειμώνα. Τα καλοκαίρια η θερμοκρασία ξεπερνά συχνά τους 40°C και δεν πέφτει κάτω από τους 27°C. Οι χειμώνες είναι πολύ ήπιοι με θερμοκρασίες από 23°C μέχρι 13°C.

Το Ναυάγιο του Θίσλγκορμ

Μέσα στη σημερινά προστατευόμενη περιοχή του Ρας Μοχάμεντ βυθίστηκε το Θίσλγκορμ (αγγλικά: SS Thistlegorm), ενα πλοίο του βρετανικού εμπορικού στόλου που μετέφερε πολεμικό εξοπλισμό κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1941), μετά από βομβαρδισμό που δέχτηκε από δύο αεροσκάφη της Λούφτβαφε τα οποία εστάλησαν από την Κρήτη. Στο ναυάγιο σκοτώθηκαν συνολικά 9 άτομα.
Το ναυάγιο ανακάλυψε ο διάσημος Γάλλος ωκεανογράφος Ζακ-Υβ Κουστώ το 1955, καθοδηγούμενος από πληροφορίες που έλαβε από ντόπιους ψαράδες.
Το ναυάγιο του Θίσλγκορμ έχει καταταχτεί ως ένα από τα πλέον κορυφαία ναυάγια για καταδύσεις παγκοσμίως. Σήμερα είναι πολύ δημοφιλής τόπος καταδύσεων και φιλοξενεί πλήθος θαλάσσιας ζωής, μεταξύ της οποίας και πολλούς σφυροκέφαλους. Μάλιστα εάν αποφασίσει να το επισκεφτεί κανείς ιδιαίτερα κατά την τουριστική περίοδο μπορεί να συναντήσει μέχρι και 20 βάρκες κατάδυσης σταθμευμένες πάνω από το ναυάγιο, αφού το μικρό του βάθος επιτρέπει ακόμα και σε αρχάριους δύτες να το εξερευνήσουν.
Σπύρος Ταλιαδούρος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1956 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1980 και το διδακτορικό του, το 1986. Στο ενδιάμεσο, το 1981, είχε λάβει το μεταπτυχιακό του από το Βασιλικό Κολλέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Είναι παντρεμένος, και έχει έναν γιό, ενώ ομιλεί αγγλικά και γαλλικά. Έχει ασκήσει δικηγορία, ενώ επίσης έχει διατελέσει Καθηγητής Εμπορικού Δικαίου, στο ΤΕΙ Χαλκίδας. Έχει γράψει δύο βιβλία. Είναι γιός του επίσης πολιτικού, Αθανάσιου Ταλιαδούρου.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Σπύρος Ταλιαδούρος εκλεγόταν συνεχώς με τη Νέα Δημοκρατία από τις εκλογές του Ιουνίου 1989 έως και αυτές του Ιουνίου το 2012, στην εκλογική περιφέρεια Καρδίτσας. Διετέλεσε υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αρμοδιότητα στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή το 2004 και το 2007.
Τη περίοδο από το 1989 έως το 1993, διετέλεσε Γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής, ενώ από το 1989 έως το 2014 ήταν μέλος των Διαρκών Επιτροπών Μορφωτικών Υποθέσεων και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής. Ακόμη, μεταξύ 1989 και 1993, αλλά και 2000 με 2004 ήταν μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τέλος, από το 2010 έως το 2012 ήταν Αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Κομματικά, κατείχε αρχικά, μεταξύ 1997 και 2000, τη θέση του Αναπληρωτή Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος και Υπεύθυνος Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας, ενώ μεταξύ 2009 και 2012 τη θέση του Αναπληρωτή Τομεάρχη Πολιτικής Ευθύνης Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Χριστίνα Καλογερίκου

Βιογραφία

Ήταν κόρη ηθοποιών του θεάτρου, του Παντελή Ρούσσου και της συζύγου του, Ελπινίκης. Οι δύο αδερφές της, Ευαγγελία και Ανθή, έκαναν επίσης καριέρα ως καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου. Η Ανθή μάλιστα ήταν η πρώτη σύζυγος του Νίκου Μηλιάδη, πατέρα του διάσημου ηθοποιού Τάκη Μηλιάδη.

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε αρχικά τον ηθοποιό Νικόλαο Κουκούλα και έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Πάνο Καλογερίκο. Πιθανότατα έκανε και τρίτο γάμο με το Μάριο Παλαιολόγο.

Διακρίσεις

Παρασημοφορήθηκε για τη σημαντική της προσφορά ως ηθοποιού με τον Ταξιάρχη Ευποιίας.

Καλλιτεχνική παρουσία

Ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή σε ηλικία 14 ετών στο έργο "Οι δύο Ορφανές" (με το θίασο Ταβουλάρη) στην Κωνσταντινούπολη. Έπαιξε κυρίως σε ρόλους στο Εθνικό Θέατρο, στο οποίο εντάχθηκε το 1955. Μεταπολεμικά εμφανίστηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες, με σημαντικότερο ίσως ρόλο της μητέρας του Γιώργου Φούντα και υποψήφιας πεθεράς της Μελίνας Μερκούρη στη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη το 1955. Στην ταινία «Το αμαξάκι» του Ντίνου Δημόπουλου υποδύθηκε την ξεπεσμένη γηραιά αρχόντισσα, στο πλευρό των Ορέστη Μακρή και Βασίλη Αυλωνίτη.
Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου του 1937. Εξελέγη Πρόεδρος στις 11 Νοεμβρίου του 1978. Τον Οκτώβριο του 2003 επανεξελέγη για 6η συνεχή επταετή θητεία, με ποσοστό  90,28% των ψήφων. Ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, επιλεγμένος από την Εθνοσυνέλευση (ή Majlis). Οι εκλογές διεξάγονται με τη μορφή δημοψηφίσματος. Ο Γκαγιούμ έχει γίνει δέκτης έντονων επικρίσεων για την αυταρχική του διακυβέρνηση.Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, οι πολιτικοί κρατούμενοι συχνά εξορίζονται σε απομακρυσμένες ατόλες.
Επί μακρόν, ο Γκαγιούμ ήταν επίσης Υπουργός Αμύνης και Οικονομικών, μέχρι την πρώτη Σεπτεμβρίου του 2004, οπότε και παρέδωσε τα αξιώματα αυτά, υποκύπτοντας στη διεθνή κριτική.
Στις 8 Ιανουαρίου του 2008 ο Γκαγιούμ διέφυγε από εναντίον του δολοφονική απόπειρα .

Προεδρικές εκλογές 2008

Στις 8 Οκτωβρίου του 2008 διεξήχθησαν οι πρώτες προεδρικές εκλογές στην ιστορία της χώρας με δημοκρατικό σύστημα και τη συμμετοχή περισσοτέρων του ενός υποψηφίων. Οι εκλογές θεωρήθηκαν δοκιμασία για το καθεστώς του Γκαγιούμ, ο οποίος διεκδικούσε ξανά το αξίωμα του προέδρου. Ένας από τους 5 ακόμα υποψηφίους , ο πρώην πολιτικός κρατούμενος, Μοχάμεντ Νασίντ από το Δημοκρατικό Κόμμα των Μαλδίβων, ήρθε δεύτερος στον πρώτο γύρο των εκλογών και αναμετρήθηκε με τον Γκαγιούμ σε δεύτερο γύρο, σύμφωνα με τα αποτελέσματα (40% έλαβε ο Γκαγιούμ και 26 ο Νασίντ).
Ο δεύτερος γύρος των εκλογών πραγματοποιήθηκε στις 28 Οκτωβρίου και είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη του Μοχάμεντ Νασίντ. Ο Γκαγιούμ απέτυχε να επανεκλεγεί για έβδομη φορά και έτσι η επί 30 συνεχή έτη διακυβέρνησή του έλαβε τέλος.
Ματθίλδη Β΄ του Νεβέρ

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Αρσαμμπώ Θ΄ κυρίου του Μπουρμπόν και της Γιολάντας των Σατιγιόν, κόμισσας του Νεβέρ, Ωσέρ, Τοννέρ.
Με τον γάμο της με τον δούκα της Βουργουνδίας, επανενώθηκαν δύο σημαντικές περιοχές, που πριν ήταν μαζί ως δουκάτο της Βουργουνδίας. Δεν απέκτησε όμως απογόνους και οι ενωμένες περιοχές, έπειτα  κληρονομήθηκαν στον αδελφό του συζύγου της, τον Ροβέρτο Β΄. Το 1249 απεβίωσε ο πατέρας της και τον διαδέχθηκε ως κυρία του Μπουρμπόν. Το 1266 απεβίωσε ο σύζυγός της και το 1272 ο πατέρας του.
Γεράσιμος Βλάχος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Κρήτη και αρχικά διετέλεσε εφημέριος και ιεροκήρυκας Βενετίας και κατόπιν ηγούμενος στη Κέρκυρα της Ιερής μονής της Θεοτόκου. Εκλέχτηκε το 1679 και χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλαδελφείας. Απεβίωσε το 1685.
Φραγκίσκος της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ο Φραγκίσκος γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1933 στο Μόναχο. Είναι ο γιος του Αλβέρτου, Δούκα της Βαυαρίας, και της συζύγου του, Μαρίας Ντράσκοβιτς, η οποία είχε κροατική καταγωγή.
Η δυναστεία των Βιττελσβάχων εναντιώθηκε στο ναζισμό και το 1939 ο πατέρας του Φραγκίσκου, Αλβέρτος, μετακόμισε με την οικογένειά του στην Ουγγαρία. Εκεί έζησαν στην Βουδαπέστη για τέσσερα χρόνια και έπειτα, κατά τα τέλη του 1943, μετέβησαν στο κάστρο τους στο Σάρβαρ. Τον Μάρτιο του 1944 η Ναζιστική Γερμανία κατέλαβε την Ουγγαρία και στις 6 Οκτωβρίου του 1944 ο Φραγκίσκος με την οικογένειά του συνελήφθησαν. Αργότερα εστάλησαν σε μια σειρά από ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, συμπεριλαμβανομένων των Οράνιενμπουργκ και Νταχάου. Κατά τα τέλη Απριλίου του 1945 απελευθερώθηκαν από τον αμερικανικό στρατό.
Μετά τον πόλεμο ο Φραγκίσκος έλαβε δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο μοναστήρι του Έτταλ του Τάγματος των Βενεδικτίνων. Στη συνέχεια σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στη Ζυρίχη. Πέραν της μητρικής του γερμανικής γλώσσας έμαθε ουγγρικά, αγγλικά και γαλλικά.

Ο Φραγκίσκος ανέπτυξε ένα πάθος για τη συλλογή έργων σύγχρονης τέχνης. Σήμερα μεγάλο μέρος της συλλογής του βρίσκεται στην Πινακοθήκη του Μοντέρνου (Pinakothek der Moderne) στο Μόναχο. Ο Φραγκίσκος είναι επίσης επίτιμος επιμελητής του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στη Νέα Υόρκη.
Ο Φραγκίσκος ζει σε μια πτέρυγα του Παλατιού Νίμφενμπουργκ, πρώην θερινής κατοικίας των βασιλέων της Βαυαρίας στο Μόναχο. Χρησιμοποιεί επίσης περιστασιακά το Κάστρο Μπεργκ στην Άνω Βαυαρία, το Κάστρο του Μπερχτεσγκάντεν και το Κάστρο Χοενσβάνγκαου.
Ροβέρτος Β΄ του Αρτουά

Η μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών

Ο Ροβέρτος Β΄ αντιμετώπισε τον Φλαμανδικό στρατό στην "μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών" (11 Ιουλίου 1302), το ιππικό του προχώρησε επιτυχώς αλλά ο ίδιος τους διέταξε να γυρίσουν πίσω για να κάνει την τελική επίθεση. Το ιππικό κόλλησε στο βάλτο με αποτέλεσμα οι έμπειροι Φλαμανδοί να τους συντρίψουν, όσοι σώθηκαν επέστρεψαν στον Ροβέρτο για να κάνει την τελική επίθεση, ολόκληρος ο στρατός και ο ίδιος ο Ροβέρτος σφαγιάστηκαν από τους Φλαμανδούς.
Προεδρικές εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ (2009)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις 15 Μαρτίου. Οι κύριοι διεκδικητές του προεδρικού θώκου ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα από την Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία (ARENA) και ο υποψήφιος του κόμματος των πρώην ανταρτών, Μαουρίσιο Φούνες από το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί  (FMLN). Οι δημοσκοπήσεις έφερναν τον Φούνες να προηγείται του αντιπάλου του.
Λορέντζο Μπερνάρντι

Καριέρα

Ο Λορέντζο Μπερνάρντι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ιταλική Πάντοβα, στην οποία παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο (1984-85).
Το 1985 μεταπήδησε στην Μοντένα, στην οποία αγωνίστηκε για πέντε χρόνια.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Μπερνάρντι ήταν η επίσης ιταλική Σίσλεϊ Τρεβίζο, στην οποία παρέμεινε για 12 ολόκληρα χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2002.
Το 2002 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Τρέντο και μετά από δύο χρόνια μετεγγράφει στη Ματσεράτα.
Τη διετία 2005-07, ο Λορέντζο Μπερνάρντι αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στη Βερόνα, καθώς και στη Μοντισιάρι.
Το 2007 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Λορέντζο Μπερνάρντι έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα βόλλεϋ της Ιταλίας.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 1990 και του 1994, καθώς επίσης και στα Ευρωπαικά Πρωταθλήματα του 1989, του 1991, του 1995 αλλά και του 2001.
Αλφόνσος της Γκαλιέρα

Βιογραφία

Ήταν γιος του Αντωνίου δούκα της Γκαλιέρα και της Ευλαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δούκα του Κάδιθ. Από τη μητέρα του ήταν εξάδελφος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και εγγονός της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας.
Ο Αλφόνσος-Μάριος-Φραγκίσκος-Αντώνιος-Ντιέγκο γεννήθηκε στη Μαδρίτη και μαζί με τον νεότερο αδελφό του Λουδοβίκο-Φερδινάνδο εστάλησαν στην Αγγλία για εκπαίδευση στο Κολλέγιο Μπωμόν των Ιησουιτών. Έμειναν εκεί ως το 1904.
Πούνε

Ιστορία

Η πόλη βρίσκεται στη σημερινή θέση της από το 847 μ.Χ. Η πόλη αναπτύχθηκε κατά τον 17ο αιώνα, παρά τις επιδρομές από την δυναστεία Αντίλ Σάχι. Το 1640 ολοκληρώθηκε το παλάτι Λαλ Μαχάλ. Ο Σιβάτζι, ο οποίος είχε κατασκευάσει και το Λαλ Μαχάλ, ίδρυσε το 1674 την Αυτοκρατορία των Μαράτα, η οποία κατάφερε να νικήσε έπειτα από μακροχρόνιο πόλεμο την Αυτοκρατορία των Μουγκάλ. Η Πούνε έφτασε στην μέγιστη ακμή της όταν την εξουσία είχαν οι Πέσβα (πρωθυπουργοί των Μαράτα), των οποίων η έδρα, το παλάτι Σανίβαν Βάντα, βρισκόταν στην Πούνε, και παρέμεινε έτσι μέχρι την πρώση των Μαράτα και την κατάκτηση της Ινδίας από τους Βρετανούς το 1818. Το 1856, η Πούνε ενώθηκε σιδηροδρομικώς με τη Βομβάη. Στις 22 Ιουνίου 1897, στο αδαμάντινο ιωβηλαίο της βασίλισσας Βικτώρια, δύο Βρετανοί αξιωματούχοι δολοφονήθηκαν στην Πούνε. Θεωρούνται οι πρώτες δολοφονίες στον αγώνα της Ινδίας για ανεξαρτησία, η οποία τελικά ήρθε το 1947.

Σύγχρονη πόλη

Η Πούνε θεωρείται το πολιτιστικό κέντρο της Μαχαράστρα. Η κυριάρχη θρησκεία σήμερα στην Πούνε είναι ο Ινδουισμός. Η βιομηχανία στην Πούνε άρχισε να αναπτύσσεται μετά την δεκαετία του 1960. Σήμερα η πόλη είναι κατασκευαστικό κέντρο και κέντρο τεχνολογίας πληροφόρησης. Στην πόλη έχουν εργοστάσια οι General Motors, Volkswagen και Fiat, με αποτέλεσμα η Independent να αποκαλέσει την Πούνε «Πόλη των Αυτοκινήτων».Διαθέτει επίσης μεγάλο αριθμό πανεπιστημίων και κολλεγίων. Από αυτά ξεχωρίζει το πανεπιστήμιο της Πούνε, το οποίο ιδρύθηκε το 1948.
Μπακού

Ετυμολογία

Το όνομα Μπακού θεωρείται ότι προέρχεται από το αρχαίο περσικό όνομα της πόλης περσικά: باد-کوبه‎ Μπαντ-κουμπέ, που σημαίνει «ανεμοδαρμένη πόλη», όπου μπαντ σημαίνει «άνεμος» και το κούμπε προέρχεται από το ρήμα περσικά: کوبیدن‎ κουμπιντάν, «κοπανάω», «σφυροκοπώ», κάνοντας αναφορά σε τόπο με ισχυρούς ανέμους. Όντως, η πόλη είναι γνωστή για τον δριμύ χειμώνα, τις έντονες χιονοθύελλες, και τους θυελλώδεις ανέμους, γεγονός που που αντανακλάται και στο προσωνύμιο της πόλης καθώς καλείται η «πόλη των ανέμων». Μία λιγότερο πιθανή λαϊκή ετυμολογία ερμηνεύει το όνομα ως «πόλη του θεού» από το Μπαγκούι. Μπάγκα (σύγχρονο περσικά: بغ‎ μπαγκ) και κούι σημαίνουν στα αρχαία περσικά «θεός» και «πόλη» αντίστοιχα. Το όνομα Μπαγκούι μπορεί να συγκριθεί με το Μπαγκντάντ (Βαγδάτη, «δοσμένη από τον θεό») στην οποία το νταντ σημαίνει «δίνω» στα αρχαία περσικά. Οι αραβικές πηγές αναφέρουν την πόλη ως Μπακού, Μπακούκ, Μπακούγια, και Μπακούγιε, που όλες φαίνεται να προέρχονται από το περσικό όνομα.
Έχουν προταθεί και διάφορες άλλες υποθέσεις για την ετυμολογία του ονόματος Μπακού στα πλαίσια συγκεκριμένων πολιτικών στοχεύσεων. Σύμφωνα με τον Λ. Γ. Λοπατίνσκι και τον Αλί Χουσεινζάντε, για παράδειγμα, το Μπακού ετυμολογείται από την τουρκική λέξη για τον «λόφο». Ο ειδικός στην ιστορία του Καυκάσου, Κερόπε Πατκάνοφ επίσης ερμηνεύει τη λέξη ως «λόφο», στην γλώσσα λακ όμως.
Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1922 στην Αθήνα και ήταν γιος του Αντωνίου Μαγκάκη από τη Νάξο, δικηγόρου και βουλευτή Κυκλάδων, που είχε διατελέσει και διευθυντής του πολιτικού γραφείου του αντιβενιζελικού πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη που τουφεκίστηκε στη Δίκη των έξι ως ένας από τους υπεύθυνους της Μικρασιατικής καταστροφής. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπολεμικά συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Ποινικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Νυμφεύθηκε την Αγγελική Γονατά, κόρη του στρατηγού και πρωθυπουργού Στυλιανού Γονατά.
Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές της Πανελληνίου Ενώσεως Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ), όπου συνυπήρξε με τον Αναστάσιο Πεπονή, επίσης μετέπειτα κορυφαίο υπουργό των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου. 
Το 1953 εξελέγη υφηγητής του Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ξεκίνησε να διδάσκει. Κατά το διάστημα 1962 - 1963 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της Γερμανίας ως επισκέπτης καθηγητής, ενώ το 1968 εξελέγη παμψηφεί καθηγητής στην Έδρα του Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Όμως η χούντα δεν ενέκρινε τον διορισμό του. Τον Φεβρουάριο του 1969 τον απομακρύνει και από τη θέση του υφηγητή. Οι παραδόσεις του στη Νομική Σχολή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας αποτέλεσαν ευθείες αντιδικτατορικές εκδηλώσεις, γεγονός που τον οδήγησε τον Ιούλιο του 1969 στη σύλληψη. Για πέντε μήνες παρέμεινε σε απομόνωση και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια, ενώ τον Απρίλιο του 1970 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 18 ετών. 
Από τη φυλακή γράφει αντιστασιακά κείμενα καταγγέλλοντας το καθεστώς. Ένα από τα κείμενα αυτά, το Γράμμα από τη φυλακή, δημοσιεύεται εκτενώς από τα ΜΜΕ του εξωτερικού ενώ ένα άλλο με τίτλο Η Ελλάδα μου συμπεριλαμβάνεται στην αντιστασιακή έκδοση Νέα Κείμενα που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1971. Το 1972, ενώ ήταν έγκλειστος στις φυλακές, το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης τον εξέλεξε τακτικό καθηγητή του Ποινικού Δικαίου και της Φιλοσοφίας του Δικαίου. Τον Απρίλιο του 1972 αποφυλακίζεται, για λόγους υγείας και καταφεύγει στη Χαϊδελβέργη όπου διδάσκει Ποινικό Δίκαιο και Φιλοσοφία του Δικαίου.
Μετά την πτώση της δικτατορίας (1974) επιστρέφει στην Ελλάδα και αρχίζει ξανά τις παραδόσεις του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συγκεκριμένα στην πανηγυρική έναρξη των παραδόσεων ξεκίνησε τον λόγο του προς τους φοιτητές με την περίφημη φράση: «Κύριοι και τώρα συνεχίζουμε από εκεί που μας σταμάτησαν». Η φράση αυτή προκάλεσε ξέφρενο ενθουσιασμό και συγκίνηση όπου οι ακροατές του όρθιοι επί 15 λεπτά της ώρας τον χειροκροτούσαν, μη μπορώντας και ο ίδιος να κρύψει την συγκίνησή του.
Εθνική Γερμανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Μεγαλύτερες επιτυχίες της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γερμανίας το 1993, του ασημένιου μεταλλίου το 2005 και το χάλκινο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ το 2002.
NGC 6325

Το NGC 6325 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Οφιούχο. Κατατάσσεται ως IV στο σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 24 Μαΐου 1835. Απέχει περίπου 26.100 έτη φωτός από τη Γη.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1948-49

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1948-49 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή 25 ομάδων. Στις 24 ομάδες τις προηγούμενες περιόδου προστέθηκε ο Ερμής Κοκκινιάς. Τον τίτλο κατέκτησε ο σχεδόν μόνιμος πρωταθλητής Ολυμπιακός και προκρίθηκε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1948-1949.

Γ΄ Κατηγορία

*Η Ελλάς Μοσχάτου από την επόμενη σεζόν μετονομάστηκε σε "Ένωσις Μοσχάτου".

**Ο Αχιλλεύς την προηγούμενη σεζόν υποβιβάστηκε και αρχικά ξεκίνησε να μετέχει στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας. Όμως, στη συνέχεια κέρδισε κάποια προσφυγή και απέκτησε το δικαίωμα να παραμείνει ως 9η ομάδα στη Β΄ κατηγορία, στην οποία εντάχθηκε τον Ιανουάριο του 1949 και ενώ είχε λήξει ο α΄ γύρος.
Δήμος Ρίου

Έμβλημα

Έμβλημα του δήμου ήταν η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και το πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου.

Ιστορία

Ο δήμος συστάθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Το 2010, με το σχέδιο Καλλικράτης, ο δήμος καταργήθηκε και έγινε μέρος του διευρυμένου Δήμου Πατρέων ως δημοτική ενότητά του.

Αξιοθέατα

Στον Δήμο Ρίου υπάρχει η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και το Κάστρο Ρίου ενώ για το πέρασμα του πορθμείου υπάρχουν και τα φεριμπότ. Στο Δήμο Ρίου υπάρχει ακόμα το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο και το Πανεπιστήμιο Πάτρας.
Ισά Μουστάφα

Πρώτα χρόνια

Ο Μουστάφα γεννήθηκε στο χωριό Προπαστίτσα, στην Επαρχία της Πρίστινας, στο Κόσοβο, στις 15 Μαΐου 1951, από Αλβανούς γονείς. Πήγε γυμνάσιο και λύκειο στην Πρίστινα και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πρίστινας, από την Σχολή των Οικονομικών. Το 1974 προσελήφθη στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινας.

Πολιτική Καριέρα

Αναμείχθηκε στην πολιτική τη δεκαετία του 1980, όταν έγινε επικεφαλής στο δημοτικό συμβούλιο της Πρίστινας από το 1984 έως το 1988. Μιας και η Γιουγκοσλαβία είχε αρχίσει να καταρρέει, ο Μουστάφα έγινε Υπουργός Οικονομικών στην αυτοανακηρυσσόμενη Δημοκρατία του Κοσόβου, στην κυβέρνηση του Μπουγιάρ Μπουκόσι.  
Μετά τον πόλεμο του Κοσόβου, που τελείωσε το 1999, ο Μουστάφα επέστρεψε στο Κόσοβο, αλλά μόλις το 2006 ασχολήθηκε ξανά με την πολιτική. 
Τον Δεκέμβριο του 2007 εξελέγη δήμαρχος Πρίστινας στις δημοτικές εκλογές, νικώντας τον αντίπαλό του, Φατμίρ Λιμάι. Τον Νοέμβριο του 2009 επανεξελέγη στο αξίωμα. 
Στις 7 Νοεμβρίου 2010 ανέλαβε τα ηνία της Δημοκρατικής Ένωσης του Κοσόβου νικώντας τον Φατμίρ Σεϊντίου, στις εκλογές του κόμματος. 
Στις 1 Δεκεμβρίου 2013 ηττήθηκε στις δημοτικές εκλογές και αποχώρησε από το αξίωμα του δημάρχου της Πρίστινας.
Στις 9 Δεκεμβρίου 2014 ορκίστηκε πρωθυπουργός του Κοσόβου και υποστήριξε ότι η κυβέρνησή του θα επικεντρωθεί κυρίως σε οικονομικά ζητήματα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2015, στην Εθνοσυνέλευση του Κοσόβου σε μια συμφωνία με τη Σερβία για την προστασία των δικαιωμάτων των Σέρβων του Κοσόβου, δέχτηκε επίθεση με αυγά από βουλευτές της αντιπολίτευσης.
Στις 11 Μαΐου 2017 η κυβέρνησή του κατέρρευσε με πρόταση δυσπιστίας στο κοινοβούλιο. Προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές για τον Ιούνιο του 2017.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά. Είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα.
Κωνσταντίνος Γουλιμής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Νικολάου Γουλιμή, πολιτικού και γόνου παλιάς οικογένειας του Μεσολογγίου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Ρώμη, το Παρίσι, το Λονδίνο καθώς και στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και αναγορεύθηκε διδάκτωρ αυτού. Διετέλεσε διευθυντής του υπουργείου Εσωτερικών (1912 - 1913). Ιδιώτευσε ως δικηγόρος αποκτώντας σημαντική περιουσία. Υπήρξε νομικός σύμβουλος της βρετανικής πρεσβείας στην Ελλάδα, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος (1945) καθώς και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη του Σαν Φρανσίσκο (1945).
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έζησε στην Νότιο Αφρική για να επιστρέψει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα, οπότε και άρχισε να ασχολείται με την ελληνική χλωρίδα. Διατηρούσε έπαυλη με μεγάλο κήπο στην περιοχή Καλυφτάκi της Κηφισιάς. Το κτήμα είχε αγοραστεί για 5.000 λίρες.
Απεβίωσε στην Κηφισιά το 1963. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Πράτσικα και είχε αποκτήσει έναν γιο και μια κόρη, την Άλκη Γουλιμή. Εγγονός του είναι ο Κωνσταντίνος Γουλιμής, ιδρυτής της εταιρείας Greycon.

Βοτανολόγος

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα αφιέρωσε στην μελέτη της ελληνικής χλωρίδας. Η συλλογή του αποτελείτο από εκατό χιλιάδες φυτά δημιουργώντας μια από τις σημαντικότερες συλλογές. Κατέγραψε πολλά άγνωστα είδη φυτών, μερικά από τα οποία φέρουν το όνομά του. Το 1954 κατέγραψε ένα νέο είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Λειριοειδών, το οποίο φέρει την ονομασία Τουλίπα του Γουλιμή. 
Η βοτανική συλλογή του σε συνδυασμό με την βοτανική βιβλιοθήκη και το φυτολόγιό του αποτελούν το ίδρυμα Βοτανικής Συλλογής Ελληνικής Χλωρίδας, το οποίο βρίσκεται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή στη Κηφισιά. Συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της Ανθοκομικής Έκθεσης Κηφισιάς διατελώντας πρώτος προεδρός της ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Φύσης.
Είχε γράψει αρκετά έργα σχετικά με την χλωρίδα στην Ελλάδα, το σημαντικότερο εκ των οποίων ήταν το γραμμένο στην αγγλική Wild Flowers of Greece, το οποίο και τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών.