google/wiki40b huggingface dataset:
Τζακ ο καβαλάρης

Υπόθεση

Ο Γιάννης Καβαλάρης(Κώστας Βουτσάς), γυρίζει από την Αμερική που είχε μεταναστεύσει πριν 16 χρόνια για να βρει δουλειά εκεί και να γυρίσει πλούσιος. Η γειτονιά του τον υποδέχεται με τιμές, περιμένοντας να τους ευνοήσει οικονομικά. Όμως, ο Γιάννης δεν έκανε περιουσία στην Αμερική. Αντίθετα, μπλέχτηκε με την μαφία και έγινε εγκληματίας. Στην εγκληματική του δράση γνώρισε μια γυναίκα(Νέλλη Γκίνη), με την οποία άνεπτυξε ερωτική σχέση.
Παράλληλα με τον Τζακ έρχεται στην Ελλάδα υπό άκρα μυστικότητα από την Αμερική ο μαφιόζος δον Κορνίλιο(Ντίνος Ηλιόπουλος) για την κλοπή του καζίνο της Πάρνηθας.
Ο Γιάννης, χωρίς αρχικά να ξέρει την άφιξη και τα σχέδια τα σχέδια του δον Κορνίλιο, οργανώνει και αυτός την κλοπή του καζίνο της Πάρνηθας, βάζοντας στο κόλπο τον κολλητό του φίλο(Νίκος Τσούκας)και τον μικρό του αδελφό(Παύλος Λιάρος). Όταν πληροφορείται τα σχέδια του δον Κορνίλιο, αποφασίζει να βάλει στο κόλπο τρεις όμορφες γυναίκες(Μαίρη Βιδάλη,Δήμητρα Νομικού,Βίκυ Παπά) για να ξελογιάσουν την συμμορία του δον Κορνίλιο. Ο δον Κορνίλιο, μην ξέροντας την ύπαρξη του Γιάννη και τα σχέδιά του, κάνει και εκείνος τις δικές του προετοιμασίες και μαζεύει την συμμορία του(Δημήτρης Ιωακειμίδης, Γιάννης Μαλούχος, Ντάνος Λυγίζος), που στο μεταξύ είχε διαλυθεί.
Το σχέδιο του Γιάννη είναι¨οι τρεις γυναίκες και η γυναίκα του (Νέλλη Γκίνη) να προσελκύσουν ερωτικά την συμμορία του δον Κορνίλιο, ώστε να τους καθυστερήσουν από την ληστεία και όταν η συμμορία του Δον Κορνίλιο θα κάνει την ληστεία, ο κολλητός του Γιάννη και ο μικρός αδελφός του να παραστήσουν τους αστυνομικούς, να τους πάρουν τα λεφτά, να τα δώσουν στις γυναίκες του σχεδίου, και αυτές μέσω ελικοπτέρου να δώσουν τα δώσουν τα λεφτά στον Γιάννη και στην γυναίκα του, που θα περιμένουν στην κορυφή της Πάρνηθας.
Το σχέδιο πάει μια χαρά, μέχρι που οι γυναίκες αποφασίζουν με απειλή όπλου να οδηγήσουν το ελικόπτερο στην Ελβετία, για να πάρουν εκείνες τα λεφτά. Η μία από τις τρεις όμως(Μαίρη Βιδάλη) αντιτίθεται στο σχέδιο των γυναικών, καθώς έχει ερωτευτεί τον μικρό αδελφό του Γιάννη. Επίσης, μια άλλη από τις τρεις (Δήμητρα Νομικού), είναι μυστική αστυνόμος και καταλαμβάνει το ελικόπτερο, διατάζοντας τον οδηγό να το πάει στην ασφάλεια Αθηνών. Η τρίτη (Βίκυ Παπά)από τις τρεις καταφέρνει να πετάξει τα λεφτά στον Γιάννη. Τελικά, τα λεφτά τα παίρνει ο αέρας και τα τρώνε οι αγελάδες της Πάρνηθας! Ο Γιάννης, η γυναίκα του, ο δον Κορνίλιο και η συμμορία του συλλαμβάνονται από την αστυνομία

Σχόλια

η σκηνοθεσία είναι του Ντίμη Δαδήρα και το σενάριο του Γιώργου Μυλωνά
.Η μουσική είναι του Γιώργου Χατζηνάσιου και στο τραγούδι των τίτλων ο Λουκιανός Κηλαηδόνης.
Η παραγωγή είναι της Greca films-Lefakis
Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια

Ιστορία

Το Πενν έχει τις ρίζες του στο όραμα του Βενιαμίν Φραγκλίνου να δημιουργήσει ένα ακαδημαϊκό ίδρυμα του οποίου η εκπαίδευση δεν θα στόχευε κυρίως σε άτομα που συνδεόταν με την εκκλησία, αντίθετα με την τακτική των τριών άλλων κολεγίων που λειτουργούσαν εκείνη την περίοδο, του Χάρβαρντ, του Γέιλ και του Κολεγίου Γουΐλιαμ και Μέρι. Το 1749 ο Φραγκλίνος κυκλοφόρησε ένα κείμενο με τίτλο «Προτάσεις για την Εκπαίδευση των Νέων στη Φιλαδέλφεια», το οποίο οδήγησε στην ίδρυση του πανεπιστήμιου, όμως η επίσημη ημερομηνία ίδρυσης τοποθετήθηκε στο 1740 με βάση τα προϋπάρχοντα ιδρύματα που απορρόφησε το Πενν όταν απέκτησε το 1750 μόνιμη έδρα.
Από το 1755 μέχρι το 1779 το Πενν ήταν γνωστό ως Κολέγιο της Φιλαδέλφεια, το 1779 μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Πενσυλβάνιας, ενώ το σημερινό του όνομα -Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας- το απέκτησε το 1791. Πολλά κτίρια του αρχικού κάμπους και κάποιες πρώτες επεκτάσεις, όπως το κτίριο της νομικής σχολής, σχεδιάστηκαν με πρότυπο τα πανεπιστήμια του Κέιμπριτζ και της Οξφόρδης από την εταιρία Κόουπ και Στιούαρτσον, η οποία σχεδίασε επίσης το κάμπους του Πρίνστον.
Το πανεπιστήμιο άρχισε να επεκτείνεται γρήγορα ιδρύοντας πολλές επαγγελματικές σχολές. Ανάμεσά τους ήταν η πρώτη ιατρική σχολή της Αμερικής το 1765, το πρώτο πανεπιστημιακό νοσοκομείο το 1874, και η πρώτη σχολή διοίκησης επιχειρήσεων το 1881. Η νομική ιδρύθηκε το 1790 από τον Τζέιμς Γουίλσον, έναν από τους ιδρυτικούς πατέρες των ΗΠΑ έχοντας υπογράψει τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ενώ με τη σημερινή της μορφή λειτουργεί από το 1850. Εξάλλου από το Πενν είχαν αποφοιτήσει 8 από τους 56 υπογράψαντες ιδρυτικούς πατέρες.

Ακαδημαϊκές Επιδόσεις και Έρευνα

Το Πενν κατατάσεται ως το 5ο καλύτερο πανεπιστήμιο της Αμερικής. Στην παγκόσμια κατάταξη η έγκριτη λίστα QS World University Rankings το τοποθετεί στην 9η θέση, ενώ η λίστα Shanghai Jiao Tong University's Academic Ranking of World Universities στη 14η θέση. Πολλές από τις επιμέρους σχολές του βρίσκονται στις κορυφαίες θέσεις στην Αμερική και διεθνώς. Η σχολή διοίκησης επιχειρήσεων (Wharton School for Business) προσφέρει σύμφωνα με τις Financial Times το καλύτερο ΜΒΑ στον κόσμο, ενώ η ιατρική σχολή βρίσκεται στη δεύτερη θέση στην Αμερική μετά την ιατρική σχολή του Χάρβαρντ. Το Πενν ειναι ενα απο τα πιο επιλεκτικά ιδρύματα ανώτατης εκπαίδεuσης στις ΗΠΑ και παγκοσμίως. Ενδεικτικα αναφερεται οτι στο προπτυχιακο επιπεδο μόνο το 9% των αιτούντων έγιναν δεκτοι το 2016 (class of 2020). 
Με 189 ερευνητικά κέντρα και πάνω από 4.700 ερευνητές μέλη ΔΕΠ το Πενν είναι ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα ερευνητικά ιδρύματα στην Αμερική. Ο ερευνητικός προϋπολογισμός του ξεπέρασε το 2019 το 1 δισεκατομμύριο δολάρια. To 2017 ήταν 4ο σε ερευνητικό προϋπολογισμό στην Αμερική και πρώτο ανάμεσα στα πανεπιστήμια του Ivy League. Σε παγκόσμια κλίμακα το Πενν είναι 11ο όσον αφορά την επιρροή που έχουν οι δημοσιεύσεις του ακαδημαϊκού προσωπικού του.
Ντογκάνα

Γεωγραφία

Η πόλη βρίσκεται στο βορειότερο σημείο του Αγίου Μαρίνου μετά το Φαλτσιάνο, κοντά στα σύνορα με την Ιταλία (στο Τσερασόλο, μιας πληθυσμιακής κοινότητας του Κοριάνο, στην περιφέρεια του Ρίμινι).

Ιστορία

Η Ντογκάνα διαθέτει πληθυσμό που αγγίζει τις 7.000 κάτοικους. Εξαιτίας του μεγέθους της, το 2006 ζήτησε να αποκοπεί από την Σερραβάλλε και να γίνει ένα αυτόνομο castello, αλλά το 2007 η πρόταση απορρίφτηκε. Μια μερική αυτονομία αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι η Ντογκάνα διαθέτει τον δικό της ταχυδρομικό κωδικό (47891), ενώ το υπόλοιπο της Σερραβάλλε έχει το 47899.

Οικονομία

Η Ντογκάνα αποτελεί το κύριο σημείο εισόδου για τους ταξιδιώτες που έρχονται στο Άγιο Μαρίνο από την Ιταλία (από την εθνική οδό no. 72 από το Ρίμινι). Αν και Ντογκάνα σημαίνει τελωνείο στα Ιταλικά, δεν υπάρχει συνοριακός έλεγχος πουθενά στα σύνορα που χωρίζουν την Ιταλία από τον Άγιο Μαρίνο , ώστε οι οδηγοί να μπορούν να σταματήσουν στην Ντογκάνα μόνο για να κάνουν τα ψώνια τους από τα εμπορικά καταστήματά της.

Αθλητισμός

Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Γιουβένες.
Περκόμορφα

Οικογένειες Περκομόρφων

H τάξη των περκομόρφων περιλαμβάνει περισσότερες από 25 υποτάξεις, οι σπουδαιότερες των οποίων που απαντώνται σε διάφορες περιοχές του κόσμου και στις οποίες υπάγονται οι ακόλουθες οικογένειες ψαριών, (κατά ελληνική αλφαβητική σειρά), είναι:
Αθερινίδες, Αμμοδυτίδες, Αναρριχίδες, Βλενιίδες, Γωβίδες, Εμβριοτοκίδες, Θυνίδες, Ιστιοφορίδες, Καλλιωννυμίδες, Καρανγκίδες, Κεντραρχίδες, Κιχλίδες, Λαβρίδες, Λουτιανίδες, Μακαιρίδες, Μουγιλίδες, Μυλίδες, Ξιφίδες, Ουρανοσκοπίδες, Περκίδες, Πομακεντρίδες, Σερανίδες, Σκαρίδες, Σκιαινίδες, Σκομβρίδες, Σπαρίδες, Σφυραινίδες, Τραχινίδες, Φολίδες και Χαιτοδοντίδες .
Κεβρήνας

Στην ελληνική μυθολογία ο Κεβρήνας (Κεβρήν) ή Κεβρηνός ήταν ποτάμιος θεός που αντιστοιχούσε σε κάποιο παραπόταμο του Σκαμάνδρου, στη Μικρά Ασία. Ο Κεβρήνας αναφέρεται ότι είχε δύο θυγατέρες: την Οινώνη, Νύμφη της Ίδης η οποία παντρεύτηκε τον Πάρι πριν αυτός απαγάγει την Ωραία Ελένη, και την Αστερόπη, η οποία παντρεύτηκε τον Αιακό.
Ο Κεβρήνας δεν αναφέρεται σε σχέση με την αρχαία πόλη Κεβρήνα, που ίσως πήρε το όνομά της από τον ποταμό.
Μωρίς Μαίτερλινκ

Βιογραφία

Ο κόμης Μωρίς Μαίτερλινκ γεννήθηκε στη Γάνδη του Βελγίου, σε μία εύπορη, γαλλόφωνη οικογένεια. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έγραψε ποιήματα και σύντομα μυθιστορήματα, τα οποία κατέστρεψε αργότερα και από τα οποία έχουν διασωθεί μόνο αποσπάσματα. 
Αφού τελείωσε τις νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης το 1885, πέρασε μερικούς μήνες στο Παρίσι. Εκεί γνώρισε κάποια μέλη του τότε νέου κινήματος του Συμβολισμού, και ιδιαίτερα τον Βιγιέρ ντε λ'Ιλ Αντάμ. Ο τελευταίος θα επηρέαζε σημαντικά το έργο του Μαίτερλινκ.
Το 1889 έγινε διάσημος μέσα σε μια νύχτα όταν το πρώτο του θεατρικό έργο, La princesse Maleine, δέχθηκε ενθουσιώδη εγκώμια από τον Οκτάβ Μιρμπώ, λογοτεχνικό κριτικό της Le Figaro (Αύγουστος 1890). Τα επόμενα χρόνια έγραψε μια σειρά συμβολιστικών θεατρικών έργων που χαρακτηρίζονταν από μοιρολατρεία και μυστικισμό, με πιο σημαντικά τα L'Intruse (Η παρείσακτη, 1890), Les Aveugles (Οι Τυφλοί, 1890) και Pelléas et Mélisande (1892, που υπέστη αρκετές γνωστές μουσικές κατεργασίες (βλέπε παρακάτω). Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν το θεατρικό έργο L'Oiseau Bleu (Το Γαλάζιο Πουλί, 1908).  Στις 26 Ιανουαρίου 1914 το σύνολο του έργου του περιελήφθη στον Index Librorum Prohibitorum της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Είχε σχέση με τη σοπράνο Ζωρζέτ Λεμπλάν από το 1895 μέχρι το 1918. Το 1919 νυμφεύθηκε τη Ρενέ Νταόν, με την οποία και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1940. 
Το 1926 εξέδωσε το La Vie des Termites (Η Ζωή των Τερμιτών) λογοκλέπτοντας το "The Soul of the White Ant" (Η Ψυχή του Τερμίτη) που είχε ερευνήσει και γράψει ο Νοτιοαφρικανός ποιητής και επιστήμονας Εζέν Μαραί (1871-1936). Η μετέπειτα αυτοκτονία του Μαραί έχει αποδοθεί από μερικούς σε αυτή την πράξη λογοκλοπής ('The Dark Stream', Leon Rousseau, Jonathan Ball Publishers, Cape Town, 1982). 
Το 1930 αγόρασε ένα κάστρο στη Νίκαια της Γαλλίας και το ονόμασε Orlamonde, όνομα που εμφανίζεται στο έργο του Quinze Chansons. 
Το 1932 έγινε κόμης από τον Αλβέρτο Α΄ του Βελγίου. 
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε στους The New York Times το 1940, έφτασε στις ΗΠΑ από τη Λισαβόνα με το ελληνικό πλοίο γραμμής Νέα Ελλάς. Είχε φύγει στη Λισαβόνα για να αποδράσει από τη ναζιστική εισβολή στο Βέλγιο και τη Γαλλία. Οι Times παραθέτουν τα λόγια του: «ήξερα πως αν συλλαμβανόμουν από τους Γερμανούς θα με σκότωναν αμέσως, αφού θεωρούμουν ανέκαθεν εχθρός της Γερμανίας εξαιτίας του έργου μου, Le Bourgmestre de Stillemonde, το οποίο αναφερόταν στις συνθήκες στο Βέλγιο κατά τη Γερμανική Κατοχή του 1918».
Επέστρεψε στη Νίκαια μετά τον πόλεμο και πέθανε εκεί το 1949.

Κινηματογράφος

Το Γαλάζιο πουλί' έχει μεταφερθεί σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες, συμπεριλαμβανομένης μιας του 1940 από την Technicolor με πρωταγωνίστρια τη Σίρλεϊ Τεμπλ (η πρώτη αποτυχημένη της ταινία), και η Αμερικανό/Σοβιετική παραγωγή The Blue Bird (Ρωσικά: Sinyaya Ptitsa, 1976), με πρωταγωνίστρια την Ελίζαμπεθ Τέιλορ (και αυτή η διασκευή δεν ήταν εισπρακτική επιτυχία και δεν σχολιάστηκε ευνοϊκά από τους κριτικούς).
Ρας Αλχάγκ

Ονομασίες και Ιστορία

Το όνομα Ras Alhague ή Rasalague προέρχεται από την αραβική φράση Ras al Hawwa, που σημαίνει «το Κεφάλι του Γητευτή των Φιδιών», του El Hauwe των Μαυριτανών. Το Ras Alhague είναι η μοναδική ονομασία που παραθέτει ο Bayer για τον αστέρα αυτό. Οι Αλφόνσειοι Πίνακες του 1521 τον αποκαλούν Rasalauge, ενώ κατά καιρούς σημειώθηκαν οι παραφθορές Ras Alhagas, Ras Alhagus, Rasalange, Ras al Hangue, Rasalangue, Ras Alaghue, Rasalhagh, Alhague, Ras al Hayro και Alangue. Το Azalange έχει αποδοθεί στο τουρκικό όνομα του αστερισμού, αλλά είναι πιθανότερο ότι οι Τούρκοι υιοθέτησαν περισσότερο παρεφθαρμένο το αραβικό πρωτότυπο.
Ο Kazwini παραθέτει το Al Rai = ο Βοσκός, από τους αρχαίους Άραβες. Αυτό, παρότι σήμερα προσδιορίζει κυρίως τον γ Κηφέως, ίσως ήρθε από τη γειτονική Raudah (= Βοσκή) καθώς ο γειτονικός αστέρας α Ηρακλέους ήταν ο Kalb al Rai, δηλαδή ο Σκύλος του Βοσκού, το τσοπανόσκυλο.
Στην Κίνα ο Ρας Αλχάγκ ήταν ο «Χόου», ο Δούκας.

Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα

Η επιφανειακή θερμοκρασία του Ρας Αλχάγκ είναι 8.500 K, ενω η μάζα του εκτιμάται ότι είναι διπλάσια ως τετραπλάσια της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του 2,5 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, επομένως ο όγκος του είναι 15 ως 16 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το μέσο απόλυτο μέγεθος είναι +1,30, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 29,2 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.
Ο Ρας Αλχάγκ, ως κοντινός αστέρας, εμφανίζει σημαντική ιδία κίνηση, η οποία μετρήθηκε σε 0,248 arcsec/έτος, και απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 12,6 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (45.400 χιλιόμετρα την ώρα).
Γεώργιος Αινιάν

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Ζαχαρίας Αινιάν, ιερέας και διδάσκαλος, ο οποίος αρχικά λεγόταν Οικονόμου ή Αναγνώστου ή Αναγνωστόπουλος, αλλά άλλαξε το επίθετό του σε Αινιάν, από τους αρχαίους κατοίκους της περιοχής, τους Αινιάνες. Στις αρχές του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την οικογένειά του (μαζί με τα παιδιά του Γεώργιο, Δημήτριο και Χριστόδουλο Αινιάν) όπου εργαζόταν ως οικοδιδάσκαλος. Συνδέθηκε με τους Φαναριώτες και το 1818 έγινε Φιλικός. Το σπίτι των Αινιάνων ήταν τόπος συγκεντρώσεως των Φιλικών. Ο Γεώργιος λοιπόν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Παπαφλέσσα, τον Χριστόφορο Περραιβό, τον Ηλ. Χρυσοσπάθη, τον Αναγνωσταρά και άλλους Φιλικούς. Εκεί σχεδιάστηκε και η μύηση του Μουρούζη.
Ο Γεώργιος είχε σπουδάσει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη και εργάστηκε ως δάσκαλος των παιδιών του Μεγάλου Διερμηνέα Δημ. Μουρούζη. Έχοντας μυηθεί και αυτός στη Φιλική Εταιρεία το 1818, επέστρεψε αργότερα στη Φθιώτιδα και εργάστηκε στην προετοιμασία της επανάστασης.
Το Νοέμβριο του 1821 πήρε μέρος στον Άρειο Πάγο, το κυβερνητικό όργανο της προσωρινής διοίκησης της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας. Στη συνέχεια, το Δεκέμβριο του 1821, πήρε μέρος στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως πληρεξούσιος της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος. Τον Απρίλιο του 1823 ήταν πληρεξούσιος στη Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους και τρία χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 1826 πήρε μέρος στη Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου, αλλά δεν φαίνεται ως πληρεξούσιος τον επόμενο χρόνο ούτε στην Ερμιόνη, ούτε στην Τροιζήνα όπου έγινε η συνέχεια της Γ' Εθνοσυνέλευσης.
Είχε σημαντική δραστηριότητα με διάφορες θέσεις στη διοίκηση του Ελληνικού κράτους. Ήταν Γενικός Έφορος των στρατευμάτων της Στερεάς. Είχε υπηρετήσει ως υπουργός της αστυνομίας και επικεφαλής ενός μικρού σώματος πολεμιστών στην Ναύπακτο. Κατά τη διοίκηση του Καποδίστρια ήταν γερουσιαστής, ενώ αργότερα, επί Όθωνα, ήταν σύμβουλος Επικρατείας.
Τον Απρίλιο του 1827 έγραψε και εκφώνησε λόγο στην κηδεία του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Αδελφός του Γεωργίου Αινιάν ήταν ο Δ. Αινιάν, βιογράφος του Καραϊσκάκη.
Στη Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους, το καλοκαίρι του 1829, ήταν ξανά πληρεξούσιος της Υπάτης μαζί με τον Δημήτριο Κοντογιάννη. Το 1833, με την παράδοση της Εύβοιας από τους Τούρκους, διορίστηκε πρώτος νομάρχης Χαλκίδας, ένας από τους δέκα πρώτους Νομάρχες του ελληνικού κράτους .
Ήταν πολυγραφότατος και έγραψε πολλές μελέτες οι οποίες δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά.
Απεβίωσε στις 9 Ιανουαρίου (22 με το νέο ημερολόγιο) του 1848.
Μπεϊχάν Σουλτάνα

Ζωή

Η Μπεϊχάν Σουλτάνα γεννήθηκε το 1497 στην Τραπεζούντα. Το 1515 σε ηλικία 18 ετών, παντρεύτηκε τον Φερχάτ Πασά που ήταν τρίτος βεζίρης του Σουλτάνου Σελίμ Α΄, κατά την περίοδο του Πιρί Πασά. Μαζί με τον Φερχάτ Πασά απέκτησαν 1 γιο, τον Σουλτανζάντε Ορχάν. Ο Φερχάτ κατηγορήθηκε για ληστεία και αδίστακτη συμπεριφορά στις επαρχίες που διοικούσε.
Μέσα από τη διαμεσολάβηση της Μπεϊχάν και της μητέρα του Σουλεϊμάν, Αϊσέ Χαφσά Σουλτάναας, ο Φερχάτ είχε χάρη μετά τα πρώτα αδικήματα του, αλλά συνέχισε να προκαλεί τα παράπονα από τους ψηφοφόρους του, και έτσι ο Σουλτάνος διέταξε να τον εκτελέσουν.
Το 1524, ο αδερφός της ο Σουλεϊμάν, εκτέλεσε τον Φερχάτ Πασά, με αποτέλεσμα η Μπεϊχάν να μείνει χήρα. Αποξενώθηκε από τον αδερφό της και αρνήθηκε να ξαναπαντρευτεί και έζησε μιά αυτοεξορία από την Κωνσταντινούπολη. Η πίστη της Μπεϊχάν Σουλτάνας στον σύζυγό της ξεπέρασε την πίστη της στην οικογένειά της, κάτι που ήταν μια σπάνια περίπτωση.
Η Μπεϊχαν παντρεύτηκε το 1536, σε ηλικία 39 ετών, τον Αγιάς Μεχμέτ Πασά, που ήταν μεγάλος βεζίρης μετά τον θάνατο του Ιμπραήμ Πασά. Το 1539, ο Αγιάς Πασά πέθανε από πανούκλα και η Μπεϊχάν έγινε και πάλι μια χήρα. Το ζευγάρι είχε 2 κόρες, την Ραφιγιέ Σουλτάνα και την Γκεβχερχάν Σουλτανα.
Η Μπεϊχάν πέθανε το 1559 σε ηλικία 62 ετών στην Αμάσεια, στο παλάτι της και τάφηκε στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί όπου έχουν ταφεί ο πατέρας της, Σελίμ Α΄.
Αλμπέρ Κοέν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αλβέρτος Κοέν γεννήθηκε στην Κέρκυρα από Έλληνες Ρωμανιώτες γονείς. Οι γονείς του είχαν σαπωνοποιείο και η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Μασσαλία όταν ο Αλβέρτος ήταν παιδί. Αυτό το διάστημα περιγράφεται στο έργο Le Livre de ma mère του συγγραφέα, που πήγε στο Λύκειο Thiers, όπου συνάντησε και απέκτησε έναν ισόβιο φίλο: τον Μαρσέλ Πανιόλ.
Το 1914 πήγε για σπουδές στη Γενεύη της Ελβετίας, όπου εγγράφηκε στο εκεί πανεπιστήμιο. Πήρε πτυχίο νομικής το 1917 και αμέσως εγγράφηκε στο Τμήμα Φιλολογίας. Το 1919 πήρε ως σύζυγό του την Ελιζαμπέτ Μπροσέ (Elisabeth Brocher), με την οποία το 1921 απέκτησαν μία κόρη, τη Μυριάμ. Το 1924 η Ελιζαμπέτ πέθανε από καρκίνο. Το 1925 ο Αλμπέρ Κοέν έγινε διευθυντής της Revue Juive, ενός περιοδικού όπου έγραφαν μεταξύ άλλων οι Άλμπερτ Αϊνστάιν και Σίγκμουντ Φρόυντ. Από το 1926 ως το 1931 υπηρέτησε ως δημόσιος υπάλληλος στη Γενεύη και το 1933 νυμφεύθηκε τη δεύτερη γυναίκα του, τη Μαριάν Γκος (Marianne Goss).
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1940, ο Κοέν πήγε στο Μπορντώ, από όπου διέφυγε δια θαλάσσης στο Λονδίνο. Τότε το Εβραϊκό Γραφείο για την Παλαιστίνη τον διόρισε υπεύθυνο των επαφών του με εξόριστες εκεί κυβερνήσεις. Στις 10 Ιανουαρίου 1943 η μητέρα του απεβίωσε στη Μασσαλία και το ίδιο έτος ο συγγραφέας γνώρισε τη μελλοντική τρίτη σύζυγό του, την Μπέλα Μπέρκοβιτς (Bella Berkowich). Το 1944 έγινε δικηγόρος της Διακυβερνητικής Επιτροπής Προσφύγων. Τρία χρόνια αργότερα επέστρεψε στη Γενεύη. Το 1957 απέρριψε τη θέση του πρεσβευτή του Ισραήλ στην Ελβετία, δηλώνοντας ότι ήθελε να συνεχίσει τη συγγραφική του σταδιοδρομία.
Ο Αλβέρτος Κοέν απεβίωσε στη Γενεύη σε ηλικία 86 ετών και η σορός του βρίσκεται στο Ιουδαϊκό Κοιμητήριο του κοντινού Veyrier.

Το έργο του

Τέσσερα από τα βιβλία του Αλμπέρ Κοέν μπορούν να θεωρηθούν ως μία μακρά μυθιστορηματική αυτοβιογραφία: ο ήρωάς τους Σολάλ (Solal) είναι ένας γοητευτικός και επιτυχημένος υπάλληλος της Κοινωνίας των Εθνών, του οποίου η χαρισματική προσωπικότητα κρύβει μια συνεχή πάλη ανάμεσα στις εβραϊκές του ρίζες και στην κοινωνική του θέση.
Το θεωρούμενο ως αριστούργημά του, το Belle du Seigneur, που κέρδισε το Μέγα Βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1968, αρχικώς εμπεριείχε το μυθιστόρημα που εκδόθηκε αργότερα υπό τον τίτλο Les Valeureux. Το Belle du Seigneur, αποκαλούμενο και «το βιβλίο του έρωτα», αφηγείται τον σκληρό και παθιασμένο έρωτα του Σολάλ με την Ariane Deume, μια μη Εβραία γυναίκα παντρεμένη με άλλον. Από την πρώτη κυκλοφορία του μέχρι σήμερα, το μυθιστόρημα αυτό αποτελεί ένα από τα πλέον ευπώλητα έργα της υψηλού κύρους «Λευκής Συλλογής» των Εκδόσεων Gallimard.
Μεθαναμίδιο

Με φορμυλίωση αμμωνίας

Με επίδραση μεθανοϋλοαλογονίδιου (HCOX) σε αμμωνία παράγεται μεθαναμίδιο:

Με θέρμανση μεθανικού αμμωνίου

Με θέρμανση μεθανικού αμμωνίου παράγεται μεθαναμίδιο:

Με μερική υδρόλυση υδροκυανίου

Με μερική υδρόλυση υδροκυανίου παράγεται μεθαναμίδιο:

Με αμμωνιόλυση μεθανικού αλκυλεστέρα

Με επίδραση αμμωνίας σε κάποιο μεθανικό αλκυλεστέρα (HCOOR) παράγεται μεθαναμίδιο

Αφυδάτωση

Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P₂O₅) ή πενταχλωριούχο φωσφόρο (PCl₅) ή θειονυλοχλωρίδιο (SOCl₂), παράγεται υδροκυάνιο (HCN):

Αμφολυτική συμπεριφορά

Με επίδραση ισχυρών οξέων ή ισχυρών βάσεων σχηματίζει αντίστοιχα άλατα. Π.χ.:

Απαζώτωση

Με επίδραση νιτρώδους οξέος (HNO₂) παράγεται μεθανικό οξύ και άζωτο:

Αναγωγή

Με επίδραση υδρογόνου ή λιθιοαργιλλιοϋδρίδιου σε μεθαναμίδιο παράγεται μεθαναμίνη:

«Αυτοαναπαραγωγή»

Το μεθαναμίδιο είναι μια από τις ελάχιστες ενώσεις που μπορεί να «αυτοαναπαραχθεί», με την έννοια ότι καταλύει το ίδιο τον σχηματισμό νέας ποσότητας μεθαναμιδίου από μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και αμμωνία (NH₃). Δηλαδή αν διοχετεύουμε ποσότητες από τις παραπάνω ενώσεις σε μια ποσότητα μεθαναμίδιου, προσφέροντας και ελαφριά θέρμανση, διαπιστώνουμε ότι η ποσότητα του μεθαναμιδίου διαρκώς αυξάνεται αργά, με αντίστοιχη κατανάλλωση του μονοξειδίου και της αμμωνίας που προστέθηκε:

Παραγωγή γουανίνης

Έχει διαπιστωθεί ότι με θέρμανση μεθαναμίδιου στους 130 °C υπό πίεση και κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία παράγεται γουανίνη, μια από τις βάσεις του RNA .

Εφαρμογές

Το μεθαναμίδιο είναι ένα από τα συστατικά μιγμάτων που χρησιμοποιούνται για κρυοπροστασία ιστών και οργάνων που τίθενται σε κρυοσυντήρηση (στον ενδιάμεσο χρόνο, μέχρι τη μεταμόσχευση). Χρησιμοποιείται ακόμη για τη σταθεροποίηση του RNA σε τζελ ηλεκτροφόρησης με απιονισμό του νουκλεϊκού οξέος. Σε τριχοειδή ηλεκτροφόρηση χρησιμοποιείται για τη σταθεροποίηση και ακόμη και μόνο σκελών μετουσιωμένου DNA. Χρησιμοποιείται ακόμη ως πρόσθετο σε διαλύματα sol-gel για να αποφευχθούν ρωγμές κατά τη διάρκεια της συσσωμάτωσης. Ακόμη, καθαρό μεθαναμίδιο χρησιμοποιείται ως ένας εναλλακτικός διαλύτης για ηλεκτροστατικά αυτοσυναρμολογούμενα νανοφίλμς. Χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή πρωτοταγών αμινών απευθείας από κετόνες, μέσω των N-φορμυλοπαραγώγων, χρησιμοποιώντας την αντίδραση Leuckart.

Υποθετική βιοχημεία

Στα πλαίσια της υποθετική βιοχημείας, έχει προταθεί ότι το μεθαναμίδιο είναι ένας εναλλακτικός διαλύτης για το νερό, με τη δυνατότητα υποστήριξης ζωής μιας εναλλακτικής βιοχημείας από αυτή που έχει βρεθεί ως τώρα στη Γη.

Ασφάλεια

Το μεθαναμίδιο είναι πολύ διαβρωτικό και όταν έρχεται σε επαφή με το δέρμα ή ταυς οφθαλμούς, αλλά ακόμη και θανατηφόρο σε περίπτωση κατάπωσής του. Σε περίπτωση εισπνοής μεγάλων ποσσοτήτων μεθαναμιδίου είναι απαραίτητη η ιατρική φροντίδα. Είναι ακόμη ένα τερατογόνο. Για τους παραπάνω λόγους όσοι το μεταχειρίζονται πρέπει πάντα να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί και εφοδιασμένοι με γάντια και γυαλιά ασφαλείας. Υπάρχει ακόμη ο μικρός (αλλά υπαρκτός) κίνδυνος της αυτοδιάσπασής του σε υδροκυάνιο και νερό.
Ορθοδοντική

Δυσκολίες

Πρώτα από όλα, τα στραβά, συνωστισμένα δόντια είναι δύσκολο να καθαριστούν σωστά με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος τερηδόνας και σφραγισμάτων. Δεύτερον, δόντια και γνάθοι που δεν ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους δεν επιτρέπουν στο άτομο να δαγκώνει με τρόπο σωστό και λειτουργικό με αποτέλεσμα τα δόντια και το οστό που τα συγκρατεί να εμφανίσουν βλάβες. Αργά ή γρήγορα αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια των δοντιών αυτών. Τρίτον, τα στραβά δόντια ή γνάθοι μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό των ούλων και τελικά να οδηγήσουν σε ουλίτιδα ή άλλα περιοδοντικά προβλήματα.
Χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις της ορθοδοντικής τα τελευταία χρόνια, οποιαδήποτε ηλικία είναι πλέον κατάλληλη για ορθοδοντική. Η πιο κατάλληλη ηλικία για την πρώτη επίσκεψη στον ορθοδοντικό είναι η ηλικία των 7 ετών. Ο ορθοδοντικός θα κρίνει αν η θεραπεία είναι καλύτερο να ξεκινήσει αμέσως ή να αναβληθεί για αργότερα. Η πλειοψηφία των ασθενών είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν ορθοδοντική θεραπεία μεταξύ 7 και 12 ετών.
Ραγιόν

Το ραγιόν (ρωσικά: район) είναι ένας τύπος διοικητικής μονάδας αρκετών μετασοβιετικών κρατών (όπως ενός τμήματος μιας περιοχής). Ο όρος προέρχεται από το γαλλικό όρο rayon (που σημαίνει "κηρήθρα, τμήμα"), που αποτελεί και τύπο μιας υποεθνικής οντότητας και ενός τμήματος μιας πόλης και μεταφράζεται συνήθως ως «περιοχή».
Ο όρος «ραγιόν» μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί απλώς ως ένα είδος διοικητικής διαίρεσης χωρίς να έχει καμία σχέση με εθνότητα ή εθνικότητα. Το ραγιόν αποτελούσε μια τυποποιημένη διοικητική οντότητα στην πλειονότητα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και ήταν συνήθως υποδιαίρεση δύο βαθμίδες κάτω από το εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, στις μικρότερες δημοκρατίες της ΕΣΣΔ, θα μπορούσε να είναι το πρωτεύον επίπεδο διοικητικής διαίρεσης (διοικητικές διαιρέσεις της Αρμενίας, διοικητικές διαιρέσεις του Αζερμπαϊτζάν). Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, μερικές από τις δημοκρατίες διέκοψαν τη χρήση τους (Αρμενία).
Στη Βουλγαρία αναφέρεται ως εσωτερική διοικητική υποδιαίρεση μιας πόλης που δεν σχετίζεται με τη διοικητική διαίρεση της χώρας στο σύνολό της ή, στην περίπτωση του δήμου Σόφιας, με την υποδιαίρεση του δήμου.