google/wiki40b huggingface dataset:
Σοφοκλής Φυττής

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σοφοκλής Φυττής γεννήθηκε στη Λάπηθο στις 31 Μαρτίου 1947. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε γεωπονία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη γεωργική και αγροτική ανάπτυξη στο Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικών Σπουδών της Χάγης. Εργαζόταν ως γεωπόνος.
Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Στυλιανού και έχει δύο κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Διετέλεσε βοηθός γραμματέας του Παγκύπριου Συμβουλίου Ευημερίας (ΠΣΕ), μέλος της επαρχιακής Επιτροπής του ΔΗΚΟ Κερύνειας και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με το ΔΗΚΟ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 και στις βουλευτικές εκλογές του 2011. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016.
Ως βουλευτής, διετέλεσε κοσμήτορας της Βουλής, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, αντιπρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κυπριακού Κλάδου του Κοινοπολιτειακού Κοινοβουλευτικού Συνδέσμου και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και της αντιπροσωπίας της Βουλής στον Κοινοπολιτειακό Κοινοβουλευτικό Σύνδεσμο.
Ιβάνγκοροντ

Ιστορία

Η ιστορία της πόλης είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τη Νάρβα. Όταν οι γερμανοί καθολικοί σταυροφόροι της Τευτονικής Ορδής κατέλαβαν την πόλη το 1492, ο ρώσος Ιβάν Γ΄ της Μοσχοβίας ανέγειρε το κάστρο στην απέναντι πλευρά του ποταμού για να θέσει ένα τέρμα στην επέκτασή τους. Μετά την εκδίωξη των γερμανών, πόλη και κάστρο ενοποιούνται.
Το 1581 καταλαμβάνουν τη Νάρβα οι Σουηδοί, αλλά οι Ρώσοι την ανακτούν εννέα χρόνια αργότερα. Το 1612 οι Σουηδοί την ανακαταλαμβάνουν και την κρατούν μέχρι το 1704, όταν ο Μέγας Πέτρος την απελευθερώνει οριστικά.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και την ανεξαρτητοποίηση της Εσθονίας, η Νάρβα ανακηρύσσεται εσθονικό έδαφος με τη Συνθήκη του Ταρτού. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Εσθονία (της οποίας οι κάτοικοι έβλεπαν θετικά τους ναζί) εξαναγκάζεται να προσχωρήσει στη Σοβιετική Ένωση και η πόλη διαιρείται σε δύο τομείς: τον εσθονικό που κρατά το παλαιό όνομα, και το ρωσικό που περιλαμβάνει τη συνοικία του κάστρου και ονομάζεται Ιβάνγκοροντ (πόλη του Ιβάν).
Όταν το 1991 διαλύεται η Σοβιετική Ένωση, το Ιβάνγκοροντ αποτελεί αιτία προστριβής μεταξύ των δύο πρώην ομόσπονδων δημοκρατιών της. Οι εσθονοί ισχυρίζονται ότι τα σύνορα πρέπει να επανέλθουν στο καθεστώς της συνθήκης του Τάρτου, ενώ οι ρώσοι επιμένουν πως πρέπει να διατηρηθούν τα σύνορα όπως ήταν κατά τη σοβιετική εποχή. Η διαμάχη κρατά μέχρι σήμερα, σε αυστηρά διπλωματικό επίπεδο, με τη Ρωσία να έχει κατοχυρώσει ένα ευνοϊκό για αυτήν status quo.
Σημαία της Ουκρανίας

Η σημαία της Ουκρανίας στα ουκρανικά: Державний Прапор України, Derzhavnyi Prapor Ukrainy δηλ. Κρατική Σημαία της Ουκρανίας) καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1918, από τη βραχύβια Δημοκρατία του Ουκρανικού Λαού.
Την περίοδο εκείνη χρησιμοποιούνταν ευρέως η γαλαζοκίτρινη σημαία , που είχε όμως πάνω το κίτρινο χρώμα αρχικά και σύντομα αναστράφηκαν τα χρώματα. Επιπλέον, η νέα σημαία είχε ένα σημερινό εθνόσημο (Tryzub) στην άνω αριστερή γωνία της. Τα σύμβολα παρέμειναν αμετάβλητα από την επόμενη κυβέρνηση του Πάβλο Σκοροπάντσκι και έπειτα από το Διευθυντήριο.
Την περίοδο της σοβιετικής κυριαρχίας, οι Μπολσεβίκοι χρησιμοποιούσαν κόκκινες και στη συνέχεια κυανέρυθρες σημαίες. Η μπλε και κίτρινη σημαία απαγορεύτηκε ως εθνικιστικό σύμβολο. Η επίσημη αποκατάστασή της έγινε το 1992 έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας.
Με το άρθρο 20 του Συντάγματος της χώρας ορίζεται ότι η κρατική σημαία της Ουκρανίας αποτελείται από δύο ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος μπλε και κίτρινου.

Ιστορία

Η προέλευση των ουκρανικών συμβόλων ανάγει στα προχριστιανικά χρόνια, όταν το κίτρινο και το κυανό χρώμα επικρατούσαν στις παραδοσιακές τελετές για το νερό και για τη φωτιά.
Στα χρόνια των Ρως του Κιέβου, τα χρώματα χρησιμοποιούνταν από το Πριγκιπάτο της Χάλικ Βολινίας (Halych-Volhynia), το 13ο και 14ο αιώνα.
Το 16ο και 18ο αιώνα, οι Κοζάκοι χρησιμοποιούσαν ευρέως σημαίες με χρώματα κίτρινο-μπλε, κόκκινο-μαύρο αλλά και στο χρώμα του βατόμουρου.
Πολλοί θεωρούν ότι τα γενέθλια της σημαίας της Ουκρανίας ήταν το 1848, όταν με τις Επαναστάσεις κατά των Αψβούργων παρουσιάστηκε στο Λβιβ για πρώτη φορά μια σημαία κίτρινη με μπλε.
Στα ουκρανικά η σημαία αναφέρεται ως "κίτρινη και ανοικτή γαλάζια" (жовто-блакитний), ενώ στην πραγματικότητα το πάνω μέρος είναι γαλάζιο και το κάτω είναι κίτρινο. Η ιστορική αναστροφή της σημαίας (το χρώμα άλλαξε από κίτρινο- μπλε σε μπλε- κίτρινο) δεν επηρέασε και τον προφορικό λόγο. 
Η κοινή εξήγηση για τα χρώματα που ήταν εσφαλμένη ήταν ότι το μπλε αντιπροσώπευε τον ουρανό και το κίτρινο τα σιτηρά. 
Την περίοδο 1922-1991 χρησιμοποιήθηκε η ερυθρή σοβιετική σημαία με το αρκτικόλεξο "УСРР" ή "УРСР" (Ουκρανική Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία ή Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία) με χρυσά γράμματα στην άνω αριστερή γωνία. Το 1937 προστέθηκε το σφυροδρέπανο.
Το 1990 οι ουκρανικές πόλεις, με πρώτη την Τερνοπίλ ψήφισαν υπέρ της επαναφοράς και της χρήσης της σημαίας με το κίτρινο και το μπλε χρώμα. Έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας, στις 24 Αυγούστου 1991, η εθνική κίτρινη και μπλε σημαία κυμάτισε πρώτη φορά πάνω από το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας, στις 4 Σεπτεμβρίου του1991.
Επίθεση του Βίνερ

Η επίθεση του Βίνερ, όπως ονομάστηκε από τον κρυπτολόγο Μάικλ Τζ. Βίνερ, είναι ένα είδος κρυπτογραφικής επίθεσης εναντίον του κρυπτοσυστήματος RSA. Η επίθεση χρησιμοποιεί την μέθοδο των συνεχών κλασμάτων για τον εντοπισμό του ιδιωτικού κλειδιού d, όταν αυτό είναι μικρό.

Μια ματιά στον αλγόριθμο του RSA

Προτού γίνει αναφορά στον τρόπο που λειτουργεί η επίθεση του Βίνερ, θα παρουσιαστεί σύντομα ο τρόπος λειτουργίας του κρυπτοσυστήματος RSA. Για περισσότερες λεπτομέρειες, υπάρχει και το κύριο λήμμα RSA.
Γίνεται η υπόθεση ότι η Άλις και ο Μπομπ είναι δύο άτομα που θέλουν να επικοινωνήσουν με ασφάλεια. Πιο συγκεκριμένα, η Άλις θέλει να στείλει ένα μήνυμα στον Μπομπ, το οποίο μόνον ο Μπομπ θα μπορεί να διαβάσει. Αρχικά, ο Μπομπ επιλέγει δύο πρώτους αριθμούς p και q και υπολογίζει τον αριθμό N = pq. Αυτός ο αριθμός γίνεται γνωστός (δημόσιος) μαζί με τον δείκτη κρυπτογράφησης e, ενώ τα N και e διαμορφώνουν το δημόσιο κλειδί (e,N). Με αυτόν τον τρόπο, οποιοσδήποτε μπορεί να κρυπτογραφήσει κάποιο μήνυμα για τον Μπομπ. Ο δείκτης αποκρυπτογράφησης d ικανοποιεί τη συνθήκη , ὀπου , είναι η  συνάρτηση  του Όιλερ. (σημείωση: αυτή είναι η τάξη της πολλαπλασιαστικής ομάδας ). Ο δείκτης κρυπτογράφησης e και η τιμή του  πρέπει επίσης να είναι σχετικά πρώτοι (πρώτοι μεταξύ τους) ώστε να υπάρχει αντίστροφη επεκτασιμότητα . 
Η παραγοντοποίηση του N και το ιδιωτικό κλειδί d παραμένουν κρυφά, ώστε μόνον ο Μπομπ να μπορεί να αποκρυπτογραφήσει το μήνυμα. Το ιδιωτικό κλειδί ορίζεται ως (d,N). Η κρυπτογράφηση του μηνύματος M δίνεται από τον τύπο  και η αποκρυπτογράφηση του κρυπτογραφημένου μηνύματος  δίνεται από τον τύπο  (με χρήση του μικρού θεωρήματος του Φερμά).
Με χρήση του Ευκλείδιου αλγορίθμου, μπορεί να γίνει αποτελεσματική ανάκτηση του κρυφού κλειδιού d, αν είναι γνωστή η παραγοντοποίηση του N. Αν κάποιος έχει στην κατοχή του το κρυφό κλειδί d, μπορεί να παραγοντοποιήσει τον ακέραιο Ν.

Το θεώρημα του Βίνερ

Ισχύει  με . Ισχύει . 

Δεδομένου  με , ο επιτιθέμενος μπορεί να ανακτήσει αποτελεσματικά .
Ζοανότ Μαρτορέλ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1413 στη Βαλένθια και ήταν γόνος του ισχυρού βαλενθιανικού οίκου ευγενών των Μαρτορέλ, που παρότι προέρχονταν από την Γκαντία είχαν εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα του Βασιλείου της Βαλένθια ήδη από τις αρχές του 15ου αιώνα. Ο παππούς του ήταν βασιλικός σύμβουλος ενώ ο πατέρας του ήταν καμαράρχης του Μαρτίνου του Ανθρώπινου. Οι πληροφορίες που διασώζονται για τον Ζοανότ Μαρτορέλ, που υπήρξε κουνιάδος του άλλου μεγάλου βαλενθιανού συγγραφέα Αουζιάς Μαρκ, τον περιγράφουν ως έναν ευγενή με έντονο χαρακτήρα που έζησε μια πολύ δραστήρια ζωή. Ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη της εποχής (Αγγλία, Βασίλειο της Νάπολης, Πορτογαλία) και απέκτησε μια βαθιά γνώση της ιπποτικής πραγματικότητας στα τέλη του Μεσαίωνα ενώ συμμετείχε σε πάμπολλες ιπποτικές μονομαχίες. Το μοναδικό έργο που άφησε πίσω είναι ο Τιράντης ο Λευκός, ένα μακροσκελές και πολύπλοκο ιπποτικό μυθιστόρημα που θεωρείται από τα σπουδαιότερα δείγματα του είδους και κατατάσσει τον συγγραφέα του ως έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς στην καταλανική γλώσσα.
Επαρχία Τζαϊπουρχάτ

Η επαρχία Τζαϊπουρχάτ ή Τζοϊπουρχάτ (Βεγγαλικά: জয়পুরহাট জেলা‎) είναι επαρχία στο δυτικό Μπαγκλαντές, στη διαίρεση Ρατζσάχι. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο είναι το Τζαϊπουρχάτ. Η έκταση της επαρχίας είναι 965 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 844.818 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 19,8%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43,1%). Το 88,18% του πληθυσμού της επαρχίας είναι Μουσουλμάνοι, ενώ το 9,57% είναι Ινδουιστές.
Θύρρειο

Το Θύρρειο (Θύρρειον ή Θύριον, ή Θούριον) είναι μια αρχαία πόλη της Ακαρνανίας. Το Θύριο όπως ονομάζεται σήμερα ανήκει στον δήμο Ακτίου-Βόνιτσας της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοκαρνανίας.
Οι κάτοικοί του αναφέρονται από τον Ξενοφώντα που τους αξιολογεί ως τεράστια δύναμη και λέει ότι το έδαφός τους ήταν οχυρωμένο και ότι το 373 π.Χ. πολέμησαν ενάντια στον υπό τις διαταγές του Ιφικράτη στρατό των Αθηναίων
Αναφέρεται επίσης από τον Πολύβιο, από τον οποίο προκύπτει ότι οι Αιτωλοί επιτέθηκαν στην πόλη περί το 220 π.Χ.
Ο Λίβιος την αναφέρει στο πλαίσιο του Ρωμαιοσυριακού Πολέμου και επισημαίνει ότι, κατά το έτος 191 π.Χ. ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας, μετά την κατάληψη της Μεδεώνος, προσπάθησε επίσης να καταλάβει το Θύρρειο, αλλά οι κάτοικοί του αντιστάθηκαν και υπερασπίστηκαν τα εδάφη τους. Λίγο μετά ο στρατός του Αντίοχου αποσύρθηκε λόγω της άφιξης στην Λευκάδα νέων ρωμαϊκών στρατευμάτων.
Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας

Ιστορία

Η ПФЛ ιδρύθηκε στις 26 Μαΐου του 1996 κατά τη διάσκεψη των επαγγελματικών σωματείων (ομάδες) της Ουκρανίας. Ο πρώτος πρόεδρος της εν λόγω οργάνωσης διετέλεσε ο Χριχόρι Σούρκις. Στις 17 Ιουλίου, η ПФЛ πήρε την έγκριση της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Ουκρανίας (ФФУ) για τη διοργάνωση όλων των επαγγελματικών πρωταθλημάτων της χώρας. Τον Αύγουστο του 2000 ο Χριχόρι Σούρκις εξελέγη ο πρόεδρος της ФФУ, και ο νέος πρόεδρος της ПФЛ εξελέγη στις 22 Δεκεμβρίου, ο οποίος ήταν ο αντιπρόεδρος της Σαχτάρ Ντονέτσκ, Ραβίλ Σαφιούλιν. Αργότερα επανεξελέγη για δεύτερη θητεία.
Το καλοκαίρι του 2008, η Βίσα λίχα (Вища ліга) αναμορφώθηκε σε αυτοδιοικούμενο οργανισμό που προστατεύει τα συμφέροντα των συλλόγων που συμμετέχουν σε αυτή. Ως αποτέλεσμα, από τότε η ПФЛ διοργανώνει μόνο την πρώτη και τη δεύτερη κατηγορία. Η ίδια η ПФЛ επίσης μεταρρυθμίστηκε, δημιουργώντας ξεχωριστό συμβούλιο για κάθε κατηγορία.

Λογότυπο

Το λογότυπο της ένωσης έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Ένα νέο λογότυπο παρουσιάστηκε το 2017.
Βακχικά τραγούδια

Βακχικά τραγούδια λέγονται τα άσματα που έψελναν τα αρχαία χρόνια προς τιμή του Θεού Διονύσου.

Αρχαία Ελλάδα

Στην εποχή της αρχαίας Ελλάδας, που κύρια θρησκεία ήταν το Δωδεκάθεο, οι αρχαίοι Έλληνες διοργάνωναν διάφορες γιορτές προς τιμήν των Θεών, στις οποίες ψάλλονταν διάφοροι ύμνοι και τραγούδια.
Έτσι και στις γιορτές προς τιμήν του Θεού Διονύσου οι πιστοί τραγουδούσαν τα βακχικά τραγούδια, που είχαν τον τύπο οργιαστικών ασμάτων.

Νεοελληνική λογοτεχνία

Στην πρώιμη νεοελληνική λογοτεχνία στοιχεία βακχικών τραγουδιών βρίσκουμε στη δημοτική ποίηση εμπνευσμένα από τη λαϊκή Μούσα.
Κατά το 19ο αιώνα τα βακχικά τραγούδια πήραν τη μορφή των νεότερων συμποσιακών τραγουδιών. Αξιόλογοι ποιητές που έγραψαν τραγούδια αυτού του είδους ήταν ο Αθανάσιος Χριστόπουλος και ο Σπυρίδων Βασιλειάδης.
Κυριότεροι ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας που έγραψαν βακχικά τραγούδια ήταν ο Ιωάννης Πολέμης, ο Λάμπρος Πορφύρας, ο Κώστας Βάρναλης, ο Γεώργιος Σουρής κ.ά.
Ακολουθεί χαρακτηριστική στροφή του τραγουδιού Η κατάρα που έγραψε ο ποιητής Αθανάσιος Χριστόπουλος.
Να μη φθάσω, να μη ζήσω,

αν μια μέρα δε μεθύσω,

κι' αν πεθάνω, να πεθάνω,

στο ποτήρι μου επάνω.

Εκκλησιαστική μουσική

Στην εκκλησιαστική μουσική, βακχικά στοιχεία με τη συμποσιακή τους μορφή, μπορούμε να εντοπίσουμε και στις παρωδίες των εκκλησιαστικών ασμάτων.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2016

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2016 είναι η 19η ευρωπαϊκή διοργάνωση για παίκτες κάτω των 20 ετών. Οι αγώνες έγιναν στην πόλη Ελσίνκι της Φινλανδίας.
Ευάγγελος Ευαγγελίδης

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αραδίππου στις 11 Φεβρουαρίου του 1963. Είναι νυμφευμένος με την Καλλιόπη Ευαγγελίδη το γένος Γεωργιάδη και έχει 3 παιδιά: τη Χριστίνα, τον Ανδρέα και τη Μιράντα. 
Απόκτησε πτυχίο στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο με ειδικότητα στο Marketing. Είναι εγκεκριμένος Σύμβουλος Επιχειρήσεων της Καναδικής Κυβέρνησης. 
Με την ολοκλήρωση τον σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και από τότε ζει και εργάζεται στην Αραδίππου όπου διευθύνει επιχείρηση κατασκευής μπρούτζινων αντικειμένων.

Πολιτική Σταδιοδρομία

Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ του των Δασικών Βιομηχανιών Κύπρου, μέλος του Δ.Σ της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων (Ο.Ν.Ε) της ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ και του ΔΗ.ΣΥ, Αντιπρόεδρος ΣΚΕ Αραδίππου και Πρόεδρος του Συνδέσμου Γονέων του Β’ Δημοτικού Σχολείου Αραδίππου.
Επίσης διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος ΔΗ.ΣΥ Αραδίππου για 15 χρόνια, μέλος του Δ.Σ του ΕΒΕΛ Λάρνακας, μέλος της Ομόνοιας Αραδίππου και μέλος του Κ.Ε.Β.Ε.
Το 2011 εκλέγηκε Δήμαρχος Αραδίππου εξασφαλίζοντας στις Δημοτικές Εκλογές του 2011 4526 ψήφους (57.17%) έναντι του Δήμου Ξιούρουππα που εξασφάλισε 3391 (42.83%) 
Στις 18 Δεκεμβρίου 2016 επανεκλέγηκε Δήμαρχος Αραδίππου εξασφαλίζοντας στις Δημοτικές Εκλογές του 2016 4073 ψήφους (53.18%) έναντι του Δημήτρη Χρυσοστόμου Ξιούρουππα που εξασφάλισε 3586 (46.82%)   .
Τάσος Υφαντής

Βιογραφία

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Μιχαηλίδη και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία Εμφανίστηκε σε θεατρικές παραστάσεις ("Παντρολογήματα", 1976) και σε κινηματογραφικές ταινίες ("Ρεπό", "120 ντεσιμπέλ", "Δοξόμπους"). Συμμετείχε σε σειρές της τηλεόρασης και στο τηλεπαιχνίδι "Ομιλείτε ελληνικά" της ΕΤ-1. Το 1983 υποδύθηκε τον εαυτό του στο ντοκιμαντέρ "Ο ερωτισμός στην αρχαία ελληνική τέχνη".  
Απεβίωσε ξαφνικά από ανακοπή της καρδιάς στις 14 Αυγούστου του 1989.
Σούζαν Ίτον

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση

Η Ίτον γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1959, στο Όκλαντ της Καλιφόρνιας. Σύμφωνα με την ίδια, ένα από τα πρότυπα που είχε ως παιδί ήταν ο Σποκ, λόγω της λογικής προσέγγισης του για την επίλυση προβλημάτων. Ήταν ταλαντούχα πιανίστρια, παίζοντας από την ηλικία των 8 ετών, ενώ κατείχε μαύρη ζώνη στο τάε κβον ντο.
Η Ίτον πήρε το πτυχίο της στη βιολογία στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και κέρδισε διδακτορικό μικροβιολογίας Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες το 1988. Η διατριβή της, με τίτλο Μοριακή ανάλυση της βαριάς αλυσίδας του προωθητή ανοσοσφαιρίνης, ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψη της Κάθριν Καλάμ. Το 1988, η Ένωση Ακαδημαϊκών Γυναικών την βράβευσε με το βραβείο Σίδνεϊ. Σ. Ρίτενμπεργκ για Διακεκριμένο Ακαδημαϊκό Επίτευγμα στη Μικροβιολογία για την διδακτορική της εργασία.

Καριέρα και έρευνα

Η Ίτον άρχισε την ερευνητική της καριέρα στα βαριά γονίδια αλυσίδας της ανοσοσφαιρίνης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες στο εργαστήριο της Κάθριν Καλάμ. Το 1988, η Ίτον άρχισε να εργάζεται στο πεδίο της αναπτυξιακής βιολογίας με την ομάδα του Τόμας Β. Κόρνμπεργκ στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο. Η Ίτον μετακόμισε στη Γερμανία το 1993 για να εργαστεί στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας στη Χαϊδελβέργη ως μέλος της ομάδας του Κάι Σίμονς, όπου συνδύασε την εμπειρία της στη μικροβιολογία και αναπτυξιακή βιολογία για να ερευνήσει το πώς ο κυτταρικός σκελετός βοηθά τα κύτταρα να επιτύχουν την πολικότητα σε ιστούς, χρησιμοποιώντας τη μύγα φρούτων ως πρότυπο σύστημα. Το 2000, η Ίτον έγινε επικεφαλής ομάδας στο Ινστιτούτο Μοριακής κυτταρικής Βιολογίας και Γενετικής Μαξ Πλανκ στη Δρέσδη της Γερμανίας. Το 2015, έγινε καθηγήτρια αναπτυξιακής κυτταρικής βιολογίας ασπόνδυλων στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης.

Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις

Το 2006, η Ίτον τιμήθηκε με το Βραβείο Αριστείας στην Έρευνα των Γυναικών στη Κυτταρική Βιολογία από την Αμερικανική Εταιρεία Κυτταρικής Βιολογίας.

Προσωπική ζωή

Η Ίτον ήταν παντρεμένη με τον Βρετανό επιστήμονα Άντονι Α. Χάιμαν. Απέκτησαν δύο παιδιά. Ήταν αθλήτρια, δρομέας, και είχε μαύρη ζώνη στο τάε κβον ντο.
Η Ίτον εξαφανίστηκε στις 2 Ιουλίου 2019. Τελευταία φορά μάρτυρες την είδαν να παίζει πιάνο στο ξενοδοχείο που διεξαγόταν ένα συνέδριο στην Ορθόδοξη Ακαδημία Χανίων της Κρήτης. Πιστεύεται ότι μπορεί να εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια κυνηγητού. Η Ελληνική Αστυνομία βρήκε το σώμα της στις 8 Ιουλίου σε καταφύγιο του Β΄ ΠΠ. Οι έρευνες διαπίστωσαν ότι πέθανε από ασφυξία.
Τιμ Μοντγκόμερι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1975 στο Γκάφνι της Νότιας Καρολίνας. Αρχικά ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση. Στη συνέχεια τον κέρδισε ο στίβος. Με τη Μάριον Τζόουνς, η οποία δεν είναι πλέον σύντροφός του, έχουν έναν γιο, ο οποίος λέγεται κι αυτός Τιμ.

Πορεία στα κουλουάρ

Ο Μοντγκόμερι είδε την πρώτη του μεγάλη αποτυχία το 1996 όταν απέτυχε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες στα 100μ. Ωστόσο, αγωνίστηκε στη σκυταλοδρομία 4 x 100 μέτρων και ήταν 2ος με πρώτο το Καναδά. Το 1997 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κέρδισε χάλκινο μετάλλιο , καθώς ήταν 3ος πίσω από τον Μορίς Γκριν. Δύο χρόνια μετά, ήρθε 6ος στον τελικό του ατομικού όμως κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο με την αμερικανική ομάδα στη σκυταλοδρομία.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 δεν κατάφερε ξανά να πάρει την πρόκριση στα 100 μέτρα ανδρών, ωστόσο αγωνίστηκε στο ομαδικό της σκυταλοδρομίας. Στον τελικό οι ΗΠΑ κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο.

Η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα του Μοντγκόμερι ήρθε το Σεπτέμβριο του 2002, καθώς κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100μ. με διαφορά 0,01 δευτερολέπτων και με 9.78. Κέρδισε τον τίτλο του "γρηγορότερου ανθρώπου στον πλανήτη" και αποκαθήλωσε τον κάτοχο του ρεκόρ, Μορίς Γκριν.

Σκάνδαλα και δύση της αθλητικής καριέρας

Ο Μοντγκόμερι δεν κατάφερε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, καθώς τερμάτισε μόλις έβδομος στα προκριματικά. Πριν τη διεξαγωγή των προκριματικών, κατηγορήθηκε ότι είχε πάρει αναβολικά. Παρά το γεγονός ότι δε βρέθηκε θετικός, παραδέχθηκε ότι μαζί με έναν παίκτη του μπέιζμπολ προμηθεύονταν αναβολικές ουσίες από το εργαστήρι της BALCO στο Σαν Φρανσίσκο. Συνακόλουθα, ο Οργανισμός κατά του Αναβολισμού στις ΗΠΑ (USADA) ζήτησε τετράχρονο αποκλεισμό του αθλητή, ο οποίος άσκησε έφεση. Το αθλητικό εφετείο τον καταδίκασε σε διετή αποκλεισμό, στις 13 Δεκεμβρίου του 2005. Έτσι, όλοι οι τίτλοι και τα ρεκόρ του αθλητή, από τις 31 Μαρτίου του 2001, μεταξύ των οποίων και το παγκόσμιο ρεκόρ του, αφαιρέθηκαν. Έπειτα από την ανακοίνωση της ποινής του, ο Μοντγκόμερι δήλωσε ότι αποσύρεται από τους στίβους. Στο σκάνδαλο ενεπλάκη και η πρώην σύντροφός του, Μάριον Τζόουνς.
Το 2006 συνελήφθη κατηγορούμενος για απάτη και για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Μαζί με τον άλλοτε προπονητή του, κατηγορείται ότι εξαργύρωσε τρεις πλαστές επιταγές συνολικής αξίας 775.000 δολαρίων. Ο Μοντγκόμερι φέρεται να κράτησε για τον εαυτό του 20.000.
Στις 9 Απριλίου του 2007 ομολόγησε την ενοχή του. O Μοντγκόμερι καταδικάστηκε σε φυλάκιση 46 μηνών στις 15 Μαΐου του 2008, καθώς κρίθηκε ένοχος για απάτη και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.
Κονσταντίν μακ Φέργκουσα

Βασιλεία

Τα Ιρλανδικά Χρονικά παρέχουν ελάχιστες πηγές για την εποχή του Κονσταντίν. Η αιτία δεν είναι γνωστή, η παρουσία των Βίκινγκ στην Ιρλανδία και στις δυτικές ακτές της Σκωτίας ίσως να είναι αιτία της έλλειψης πληροφοριών, ακολούθησε η δολοφονία του ηγούμενου Νώε του Κίνγκαρθ στο νησί του Μπιουτ από επιδρομείς. Η πρώτη καταγραφή ήταν μια εμφύλια διαμάχη στους Πίκτες ανάμεσα στον ίδιο τον Κονσταντίν και το προκάτοχο του Κόναλλ μακ Τάιντγκ (789) με νικητή τον Κονσταντίν, ο Κόναλλ αργότερα δολοφονήθηκε (807). Είναι δεδομένο ότι ο Κονσταντίν νίκησε και ανέτρεψε τον Κόναλλ αλλά δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία αφού τα χρονικά του δίνουν περίοδο βασιλείας μεταξύ 35 - 45 ετών. Η δεύτερη αναφορά ήταν ο θάνατος του ίδιου του Κονσταντίν το 820.
Η αρχική εκτίμηση ήταν ότι ο Σταυρός του Ντάπλιν ανεγέρθη για να τιμήσει την νίκη του Κένεθ Α΄ της Σκωτίας στους Πίκτες όπως και ο λίθος του Στόουν. Πρόσφατες έρευνες παρουσίασαν το όνομα του Κονσταντίν σε επιγραφή του σταυρού, οι ιστορικοί ύστερα από αυτό κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο σταυρός ανεγέρθη από τον ίδιο τον Κονσταντίν για να απομνημονεύσει το όνομα του. Το όνομα που εμφανίζεται στον σταυρό είναι "Κονσταντίν φίλους Φίρκους" μια Λατινική μετάφραση της Αρχαίας Ιρλανδικής έκδοσης του ονόματος του όπως εμφανίζεται με το έγγραφο του Πόπλετον στους καταλόγους των Πικτών βασιλέων.

Θρύλοι

Οι απόψεις ότι η σαρκοφάγος του Αγίου Ανδρέα δημιουργήθηκε από τον Κονσταντίν και ότι τα λείψανα του Αγίου Κολούμπα μεταφέρθηκαν από την Ιονά στο Ντάνκελντ από τον Κονσταντίν δεν έγιναν αποδεκτές. Η άποψη ότι τα λείψανα του Αγίου Κολούμπα μεταφέρθηκαν στο Ντάνκελντ από τον Κονσταντίν παρουσιάστηκε 30 χρόνια αργότερα την εποχή του Κένεθ Α΄ της Σκωτίας με βάση μια αναφορά των Σκωτσέζικων Χρονικών για το 818.
Το γεγονός ότι ο Κονσταντίν ίδρυσε το Ντάνκελντ αναφέρεται από μετέπειτα χρονικογράφους όπως ο Ιωάννης του Φορντάν που ακολούθησαν παραλλαγές του καταλόγου των Πικτών βασιλέων ή άλλου υλικού που χάθηκε. Ο Άντριου του Ουίντουν τοποθετεί την ίδρυση του μετά τον θάνατο του Καρλομάγνου και του πάπα Λέων Γ΄ το 816. Ο Κονσταντίν μνημονεύεται στην Μαρτυρολογία του Ταλλάγκτ ένα μοναστηριακό υλικό της εποχής του, σαν συνεργάτης του ηγούμενου Νταϊαρμέιτ του Ιωνά έγινε θρησκευτικός μεταρρυθμιστής σύμφωνα με τις μοναστηριακές του ιδέες. Ο Κονσταντίν και ο ανιψιός του Εογκάναν μακ Οένγκουσα ήταν προστάτες των μοναστηρίων στην Νορθουμβρία όπως φαίνεται στον κατάλογο των σημειώσεων που άφησαν γι'αυτούς οι προσκυνητές γύρω στο 840. Τον Κονσταντίν διαδέχθηκε ο αδελφός του Όνγκους, ο γιος του Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων έγινε αργότερα βασιλιάς ενώ ο άλλος του γιος Ντόναλντ μακ Κωνσταντίν έγινε βασιλιάς της Νταλ Ριάτα την περίοδο 811 - 835. Η φήμη του Κονσταντίν στους βασιλείς που τον ακολούθησαν φαίνεται στο γεγονός ότι χρησιμοποίησαν το όνομα του δυο μετέπειτα βασιλείς ενώ δεν ήταν γνωστό στην Σκωτία μέχρι την εποχή του.