google/wiki40b huggingface dataset:
Δούκας του Έξετερ

Ο τίτλος Δούκας του Έξετερ δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα όταν το Έξετερ έγινε πρωτεύουσα του Ντέβον. Η πρώτη δημιουργία έγινε από τον Τζων Χόλλαντ, 1ο δούκα του Έξετερ, ετεροθαλή αδελφό του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας (1397). Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας όταν έγινε βασιλιάς (1399) ακύρωσε τον τίτλο από την Οικογένεια Χόλλαντ και τον έδωσε στον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Τόμας Μπωφόρ, δούκα του Έξετερ. Ο δούκας πέθανε χωρίς απογόνους και ο τίτλος επανήλθε στους Χόλλαντ, τον κράτησε μέχρι τον θάνατο του ο Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ (1475) οπαδός των Λάνκαστερ.
Υδρίδιο του χαλκού

Παραγωγή

Υο υδρίδιο του χαλκού μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ιωδιούχου χαλκού και λιθιοαργιλιοϋδρίδιου διαλυμένα σε πυριδίνη και υπό κρυογενικές θερμοκρασίες:
Επίσης μπορεί να παραχθεί στην αέρια κατάσταση, με υδρογόνωση ατμών χαλκού που λαμβάνονται με χρήση λέιζερ:

Ιδιότητες

Σε «συνθήκες δωματίου» (Τ = 20°C, P = 1 atn) το υδρίδιο του χαλκού είναι ένα άχρωμο αέριο. Το υδρίδιο του χαλκού έχει ως θερμοκρασία εξάχνωσης τους -20°C, υπό πίεση 1 atm. Το υδρίδιο του χαλκού διαλύεται ταχύτατα στο νερό, αν και υδρολύεται απ' αυτό. Η πυριδίνη είναι λιγότερο οξειδωτική και γι' αυτό το υδρίδιο του χαλκού τείνει να σχηματίζει σχετικά σταθερότερα διαλύματα μ' αυτήν, αφού σχηματίζονται σύμπλοκα που σταθεροποιούν το υδρίδιο. Ωστόσο η πυριδίνη δεν είναι ένα ισχυρό αντιδραστήριο σύμπλεξης, και κάθε απόπειρα κρυστάλλωσης συμπλόκου Py-CuH οδηγεί στη διάσπαση του υδριδίου και το σχηματισμό αδιάλυτου κράματος χαλκού-υδρογόνου. Τα διαλύματα συμπλόκων του υδριδίου του χαλκού έχουν χρώματα που κυμαίνονται από σκούρο κόκκινο ως σκούρο πορτοκαλί. Αντίθετα, τα διαλύματα υδριδίου του χαλκού σε νερό είναι άχρωμα. Σημειώνεται ότι τα κράματα χαλκού-υδρογόνου και τα διαλύματα συμπλόκων του υδριδίο του χαλκού έχουν παρόμοια σταθερότητα. Το υδρίδιο του χαλκού είναι το μοναδικό ανάμεσα στα περισσότερα άλλα μοριακά υδρίδια, που η σύμπλεξή του με άλλα συστήματα δεν προκαλεί αξιόλογη ενίσχυση ρης θερμικής σταθερότητας του μητρικού υδριδίου. Η απόσταση μεταξύ των ατόμων χαλκού και υδρογόνου στο μόριο του υδριδίου του χαλκού είναι 146,26 pm.

Χημικές αντιδράσεις

Το υδρίδιο του χαλκού είναι αρκετά σταθερό ώστε να μπορεί να δώσει μερικές χημικές αντιδράσεις ως ένα δραστικό ενδιάμεσο αντιδραστήριο. Αξιοσημείωτη είναι η περίπτωση της θερμικής διάσπασης της ένωσης [Cu(C₄H₉)][P(C4H₉)₃]. Σ' αυτήν την αντίδραση, το υδρίδιο του χαλκού εξουδετερώνεται από το σύμπλοκο ως μέρος μιας αντίδρασης εξουδετέρωσης β-υδριδίου. Το μονομερές υδρίδιο του χαλκού που παράγεται έτσι αντιδρά με ένα άλλο μόριο του συμπλόκου.
Το υδρίδιο του χαλκού είναι μια ασθενής βάση.
Γιόζεφ φον Ζόνενφελς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1732 στο Νίκολσμπουργκ της Μοραβίας και ήταν γιος του Πέρλιν Λίπμαν (1705 - 1768), ραβίνου του Βραδεμβούργου. Ο Πέρλιν Λίπμαν και τα παιδιά του μεταστράφηκαν στον Καθολικισμό την περίοδο μεταξύ των ετών 1735 ως 1741. Ο Γιόσεφ, ο οποίος είχε βαπτιστεί σε πρώιμη ηλικία, έλαβε τη στοιχειώδη εκπαίδευσή του στο γυμνάσιο της γενέτειράς του, στο Νίκολσμπουργκ. Στη συνέχεια σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1749, εντάχθηκε στο σύνταγμα «Ντοϊτσμάιστερ» ως στρατιώτης, φθάνοντας ως το βαθμό του δεκανέα. Με την στρατιωτική απόλυσή του, το 1754, παρακολούθησε μαθήματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, ενώ έπειτα εξελίχθηκε σε νομικός σύμβουλος. Οι προσπάθειές του να γίνει καθηγητής της γερμανικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης προέβησαν άκαρπες. Ωστόσο, το 1763, διορίστηκε καθηγητής πολιτικών επιστημών, ενώ δύο φορές ανέλαβε καθήκοντα πρύτανη. Το 1779, έλαβε τον τίτλο του «Πραγματικού Συμβούλου» και το 1810 εξελέγη πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών, μια θέση την οποία κατείχε μέχρι το θάνατό του.
Από το 1765 έως το 1767, και ξανά από το 1769 έως το 1775, ο Ζόνενφελς εξέδιδε το έντυπο «Ο Άνθρωπος χωρίς Προκατάληψη», μέσω του οποίου υπερασπίστηκε τις φιλελεύθερες τάσεις στη λογοτεχνία. Μέσω του κριτικού έργου του «Επιστολές σχετικά με τη βιεννέζικη σκηνή» επιτέθηκε στον αρλεκίνο του θεάτρου της Βιέννης, με αποτέλεσμα αυτή η μορφή να εξαλειφθεί από το προσωπικό της σκηνής.
Διετέλεσε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίτευξη της κατάργησης των βασανιστηρίων στην Αυστρία (1776). Η στάση του Ζόνενφελς έναντι του Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ, τον έβαλε σε πολύ δυσμενή θέση, καθώς, εξαιτίας της ίντριγκας και της ζήλιας του, ο Λέσσινγκ δεν κλήθηκε στη Βιέννη. Ο Ζόνενφελς επικρίθηκε έντονα για τη δράση του σε αυτή την υπόθεση.
Ημερολόγιο των Μάγιας

Το ημερολόγιο της μεγάλης απαρίθμησης

Το ημερολόγιο της μεγάλης απαρίθμησης είναι οργανωμένο σε κύκλους. Κάθε κύκλος του ανώτερου επιπέδου αποτελείται από 20 κύκλους του προηγούμενου μικρότερου κύκλου, με την εξαίρεση του tun, ο οποίος αποτελείται από 18 uinal των 20 ημερών το καθένα. Αυτό οδηγεί σε ένα tun των 360 ημερών που υπολείπεται κατά 5 περίπου ημέρες του ηλιακού έτους.

Η πίστη των Μάγια

Οι Μάγια πίστευαν ότι στο τέλος κάθε pictun κύκλου (περίπου 7885 χρόνια) ο κόσμος καταστρέφεται και επαναδημιουργείται...

Η γραφή των ημερών στο ημερολόγιο

Οι ημερομηνίες στο ημερολόγιο της μεγάλης απαρίθμησης γράφονται, κατά σύμβαση, ως:
baktun . katun . tun . uinal . kin (Παράδειγμα 12.4.6.20.5) (Μοιάζουν με την IP Address)

Η πολιτική των Μάγια

Για πολιτικούς σκοπούς οι Μάγια χρησιμοποιούσαν το ημερολόγιο Haab στο οποίο το έτος ήταν χωρισμένο σε 18 επώνυμες περιόδους, των 20 ημερών εκάστη, ακολουθούμενες από πέντε μέρες (μέρες Uayeb) οι οποίες δεν ανήκαν σε καμιά περίοδο. Οι ημερομηνίες σε αυτό το ημερολόγιο γράφονταν σαν ένας αριθμός (0 μέχρι 19 για τις κανονικές περιόδους και 0 έως 4 για την περίοδο Uayeb) ακολουθούμενες από το όνομα της περιόδου. Αυτό το ημερολόγιο δεν είχε σύστημα αρίθμησης των ετών, απλώς επαναλαμβανόταν με την συμπλήρωση ενός κύκλου 365 ημερών.
Ντήτριχ Α΄ του Ίζενμπερκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φρειδερίκου κόμη της Άλτενα & τοί Ίζενμπερκ και της Σοφίας, κόρης του Βάλεραν Γ΄ κόμη τοί Λίμπουργκ.
Ο πατέρας του εισέπραττε τις προσόδους του αββαείου του Έσσεν και όταν ο Ένγκελμπερτ Β΄ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας διαμαρτυρήθηκε, ο Φρειδερίκος με ενέδρα προσπάθησε να τον αιχμαλωτίσει. Όμως στην αψιμαχία ο Ένγκελμπερτ Β΄ θανατώθηκε και ο βασιλιάς της Γερμανίας κατάσχεσε τις κομητείες τού Φρειδερίκου, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε από τους κατοίκους της Κολωνίας και βασανίστηκε έως θανάτου.
Έτσι ο Ντήτριχ Α΄ δεν κληρονόμησε κάτι από τον πατέρα του. Με τη στρατιωτική βοήθεια τού θείου του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Λίμπουργκ ανέκτησε ένα μικρό τμήμα των εδαφών τού πατέρα του. Έκτισε το κάστρο τού Υψηλού Λίμμπουρκ (Hohenlimburg) και του Νέου Ίζενμπερκ (Neu Isenberg). Το δεύτερο σύντομα το κατέλαβαν οι κόμητες του Λα Μαρκ· ο Ντήτριχ Α΄ έλαβε τον τίτλο του κόμη του Λίμμπουρκ.
Κολεκτιβοποίηση

Κολεκτιβοποίηση ήταν πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης προκειμένου να ενθαρρύνει την παραδοσιακή γεωργία στο εσωτερικό της χώρας ως πηγή οικονομικού πλούτου αλλά και για να αποδυναμώσει τους εύπορους αγρότες. Υπό αυτό το καθεστώς, οι αγρότες ήταν υποχρεωμένοι να παραχωρούν την καλλιεργήσιμη έκταση γης τους στο κράτος και να καλλιεργούν και να εργάζονται σε μεγαλύτερες συλλογικές γεωργικές εκτάσεις. Ουσιαστικός σκοπός αυτής της πολιτικής ήταν η γρήγορη εκβιομηχάνιση της Σοβιετικής Ένωσης προκειμένου να αντεπεξέλθει στις πολεμικές ανάγκες της εποχής. Θεμελιωτής αυτής της πολιτικής ήταν ο Ιωσήφ Στάλιν.
Στρατός της Κιργιζίας

Ιστορία

Οι Κιργίζιες αρχές σε πρώτη σκέψη δεν είχαν ολόκληρο στρατό. Αυτή η ιδέα, είχε αντικατασταθεί από σχέδια για να δημιουργηθεί ένας επαγγελματικός στρατός από 5.000 στρατιώτες. Κατά τη διάρκεια των μηνών μετά την ανεξαρτησία, η Κιργιζία υποστήριξε ενωμένο στρατό των ΚΑΚ, που θα αντικαταστούσε το Σοβιετικό στρατό. Αυτά τα σχέδια κατέρρευσαν, όταν η Ρωσία ανακοίνωσε ότι δεν θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τα στρατεύματα του ΚΑΚ. Τον Απρίλιο του 1992, η Κιργιζία διαμόρφωσε μια Κρατική Επιτροπή για την Υποθέσεις Υπεράσπισης, και τον Ιούνιο, η δημοκρατία πήρε τον έλεγχο όλων των στρατευμάτων στο έδαφός της (δηλαδή τις υπόλοιπες μονάδες του πρώην Σοβιετικού στρατού).Το 1994, το 30 τοις εκατό από το σώμα των αξιωματικών ήταν εθνοτικοί Ρώσοι.Ο πρώτος διοικητής ήταν ο Στρατηγός Βαλεντίν Λουκιάνοφ, εθνοτικός Ουκρανός. Στις 25 Ιανουαρίου 2017, ο Πρόεδρος Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ ίδρυσε επίσημα τον Κιργιζικό Στρατό, με τον Συνταγματάρχη Ερλίς Τερντικμπάγιεφ ως πρώτο διοικητή.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανοιχτής θάλασσας 2018

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα μεγάλων αποστάσεων 2018 πραγματοποιήθηκε στις 28 και 29 Ιουλίου στην Πάτρα. Πρωταθλητής στη γενική βαθμολογία, όσο και στις επιμέρους κατηγορίες ανδρών και γυναικών, αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 5η φορά στην ιστορία του.
1374 Ιζόρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος της Ιζόρα είναι Sq. Η Ιζόρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε περίπου 8 ώρες.
Βασίλης Λυπηρίδης

Καριέρα

Το 1985 αποκτήθηκε από τον Άρη και σύντομα έγινε ένας από πιο παθιασμένους αθλητές της ομάδας. Με βασικό πλεονέκτημα τη σκληρή δουλειά και την αγωνιστικότητα ξεπέρασε τις δυνατότητές του και καθιερώθηκε στην ομάδα του Άρη. Ο Γιάννης Ιωαννίδης τον χρησιμοποιούσε κυρίως για τις αμυντικές του ικανότητες.
Με τον Άρη κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991), 5 κύπελλα (1987, 1988, 1989, 1990, 1992), 1 σούπερ καπ (1986) και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων το 1993. Συμμετείχε σε 3 φάιναλ φορ το 1988 στη Γάνδη, το 1989 στο Μόναχο και το 1990 στη Σαραγόσα.
Κατά την περίοδο 1997-98 συνέβαλλε τα μέγιστα για να επιτευχθεί η άνοδος του ΟΦΗ στη Β' Εθνική Κατηγορία.

Εθνική Ελλάδος

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 35 αγώνες και σκόραρε 117 πόντους. Κατέκτησε την 6η θέση στον κόσμο στο Μουντομπάσκετ της Αργεντινής το 1990 και σημείωσε ρεκόρ πόντων με την εθνική απέναντι στην Νότια Κορέα σκοράροντας 17π. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1991 όπου η Ελλάδα αναδείχθηκε 5η.
Κοινοπολιτεία των Εθνών

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1926 -επίσημα το 1931- με το όνομα Βρετανική Κοινοπολιτεία. Τα πρώτα μέλη της ήταν η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, η Νότια Αφρική, η Ιρλανδία (τα οποία ονομάζονταν Ανεξάρτητα Κοινοπολιτειακά Βασίλεια μέσα στην Αυτοκρατορία) και φυσικά το Ηνωμένο Βασίλειο.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1960, η Βρετανική Αυτοκρατορία άρχισε να διαλύεται. Όλες οι πρώην αποικίες γίνονταν ταυτόχρονα με την ανεξαρτησία τους και μέλη της Κοινοπολιτείας. 
Η μόνη χώρα που ήταν μέλος και δεν είναι σήμερα, είναι η Ιρλανδία, η οποία αποχώρησε το 1949 επειδή άλλαξε το πολίτευμά της σε Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Την εποχή εκείνη τα μέλη της Βρετανικής Κοινοπολιτείας ήταν υποχρεωμένα να έχουν ως Αρχηγό Κράτους τον εκάστοτε Βρετανό Μονάρχη και έτσι η Ιρλανδία αυτομάτως έμεινε εκτός. Αυτό όμως άλλαξε το 1950, και έτσι τα μέλη μπορούν να έχουν όποιο αποδεκτό πολίτευμα επιθυμούν. Το 1949, αφαιρέθηκε από τον τίτλο του Οργανισμού η λέξη «Βρετανική».
Η Κοινοπολιτεία έχει ως μέλη 52 χώρες, με συνολικό πληθυσμό 1,9 δισεκατομμύρια κατοίκους, το 29% του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο μεγαλύτερος αριθμός από αυτούς, 1,1 δισεκατομμύρια είναι οι πολίτες της Ινδίας). Οι άλλες μεγαλύτερες σε πληθυσμό χώρες-μέλη είναι το Πακιστάν (165 εκατ.), το Μπανγκλαντές (148 εκατ.), η Νιγηρία (137 εκατ.) και το Ηνωμένο Βασίλειο (60 εκατ.). Αντιπροσωπεύει το 18% του παγκόσμιου ΑΕΠ και τα μέλη της κατέχουν το 21% της γεωγραφικής έκτασης της Γης.
Το μεγαλύτερο γεγονός της Κοινοπολιτείας είναι οι Αγώνες της Κοινοπολιτείας, οι οποίοι γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια (κάθε ζυγό έτος μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες) και είναι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες η πολυπληθέστερη αθλητική διοργάνωση (χώρες και αθλητές).

Διοίκηση

Η Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου αναγνωρίζεται από τα 52 μέλη ως Αρχηγός της Κοινοπολιτείας. Η θέση αυτή είναι συμβολική, εκτελεστικές αρμοδιότητες έχει ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοπολιτείας. Την 1η Απριλίου του 2008, το αξίωμα του Γενικού Γραμματέα ανέλαβε ο Ινδός Καμαλές Σαρμά.
Οικογένεια Γρηγοράκηδων

Με το επώνυμο Γρηγοράκης φέρεται μία από τις τρεις σπουδαίες ιστορικές και ηγεμονικές οικογένειες της Μάνης που διακρίθηκε ιδιαίτερα στη τελευταία πεντηκονταετία της τουρκοκρατίας στην Ελλάδα.

Ιστορικά στοιχεία

Η καταγωγή της οικογένειας αυτής δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη λόγω έλλειψης ιστορικών στοιχείων. Κατά διάφορες παραδόσεις θεωρείται εγχώρια και πολύ παλαιά, κατ΄ άλλες ότι τα μέλη της ήταν έποικοι στη Μάνη μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης από τον γενάρχη της Γρηγοράκη Κομνηνό. Λέγεται επίσης πως η οικογένεια ήταν κλάδος της βυζαντινής Δυναστείας των Κομνηνών. Αυτό όμως που θεωρείται βέβαιο είναι ότι η οικογένεια αυτή πρωτοεμφανίστηκε στα Άλυκα της δυτικής Μάνης (πιθανότατα μαζί με τον Μαυρομιχάλη, όταν οι Οθωμανοί διάβηκαν στην αρχή την Ευρώπη από τον Ελλήσποντο το 1340, και πολλές οικογένειες ήρθαν από την Θράκη), από την οποία και μετοίκησαν αργότερα στην ανατολική Μάνη στο Σκουτάρι Λακωνίας και τον Αγερανό.
 
Από εποχής Ενετοκρατίας, όταν η Πελοπόννησος πέρασε στην κυριαρχία των Ενετών και ο στρατηγός Πολάνι με την βοήθεια 6.000 Μανιατών κατέλαβε το κάστρο του Μυστρά (1687) και ο θρυλικός στρατάρχης Μοροζίνι με την αρμάδα του έδωσε ζωή στην μέχρι τότε έρημη περιοχή του Γυθείου, Μαραθονήσι, όπως λεγόταν τότε, η οικογένεια των Γρηγοράκηδων φέρεται να είναι η πρώτη που τόλμησε και εγκαταστάθηκε στη περιοχή για να αναδειχθεί σε μια αξιοσέβαστη πολεμική πατριά με δύναμη, πολιτισμό, ευγένεια αλλά και πλούτο που το πέρασμά της στην ιστορία χαράχτηκε με σπουδαία κάστρα, πύργους, αξιόλογης αρχιτεκτονικής, εκκλησίες αλλά και ευεργεσίες. Την Οικογένεια των Γρηγοράκηδων στη νέα εγκατάστασή τους ακολούθησαν και άλλες οικογένειες με αξιολογότερες τους Καβαλιεράκηδες και Καλκαντήδες.
Από την οικογένεια αυτή των Γρηγοράκηδων αναπτύχθηκαν πολλοί επιμέρους οικογενειακοί κλάδοι όπως οι Τζαννετάκηδες, Θοδωριάνοι, Τζωρτζιάνοι, (αντί Γεωργιάνοι), Αντωνιάνοι, Εξαρχιάνοι κ.λπ. Κάθε κλάδος εξ αυτών διατηρούσε δικούς του Πύργους και κατά κάποιο τρόπο "καπετανία".
Ο Ανθρωποφάγος

Πλοκή

Μια ομάδα τουριστών βρίσκεται κατά λάθος σε ένα ακατοίκητο μικρό νησί του Αιγαίου όπου καταδιώκονται από έναν τρελό, βίαιο, και παράξενο δολοφόνο ο οποίος έσφαξε και έφαγε τους πρώην κατοίκους του νησιού.

Παραγωγή

Το Antropophagus ήταν η πρώτη "ευθεία" ταινία τρόμου του σκηνοθέτη Τζο Ντ'Αμάτο ο οποίος στο παρελθόν είχε σκηνοθετήσει ερωτικές ταινίες τρόμου όπως το Emanuelle in America και το Erotic Nights of the Living Dead. Ο Ντ'Αμάτο και ο Τζώρτζ Ήστμαν ήταν συνεργάτες εδώ και καιρό, και ο Ήστμαν είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές από τις ταινίες του Ντ'Αμάτο.
Στο ντοκιμαντέρ Totally Uncut 2 ο Ντ'Αμάτο δήλωσε ότι η ταινία έγινε αποκλειστικά και μόνο για τις ξένες αγορές. Ο Ντ'Αμάτο και ο Ήστμαν ισχυρίζονταν ότι, ακόμη και αν η ταινία πήγε πολύ καλά σε άλλες χώρες, ήταν μία αποτυχία στην Ιταλία. Ο Ήστμαν αποκάλυψε ότι ποτέ δεν του άρεσε η ταινία, αν και απολάμβανε παίζοντας σε αυτή.

Κυκλοφορία και Αντιπαραθέσεις

Η ταινία κυκλοφόρησε άκοπη σε βιντεοκασέτα στο Ηνωμένο Βασίλειο από την VFP. Η ταινία έγινε μια από τις κακόφημες ταινίες της λίστας "Video Nasties". Αργότερα διώχθηκε επιτυχώς το 1984. Αυτό οφείλεται κυρίως στην περίφημη σκηνή κανιβαλισμού ενός ανθρώπινου εμβρύου. Στην πραγματικότητα, το έμβρυο ήταν γδαρμένο κουνέλι. Αυτό δεν εμπόδισε την ταινία από το να περιγραφεί ψευδώς ως μια ταινία snuff, μια ιστορία που παρουσιάστηκε ακόμα και στα BBC News. Είναι πλέον διαθέσιμη σε DVD στο Ηνωμένο Βασίλειο σε μια έκδοση με περικοπές από την Hollywood DVD.
Το Antropophagus γνώρισε επίσης μια άλλη κυκλοφορία στο Ηνωμένο Βασίλειο, πριν από την απαγόρευση του από μια πολύ μικρή εταιρεία βίντεο γνωστή ως Videoshack. Αυτή η έκδοση, αν και κομμένη, είναι συλλεκτική μεταξύ των οπαδών σήμερα, λόγω της εξαιρετικά σπάνιας ύπαρξής της. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στην Αμερική με τον τίτλο "The Grim Reaper" γύρω στο 1981 από την πρώην ανεξάρτητη εταιρεία διανομής Film Ventures International, σε μια βαριά επεξεργασμένη έκδοση για την αξιολόγηση Ε.
Φοινικόδασος Καλαμιάρης

Το Φοινικόδασος του Καλαμιάρη ή Φοινικόδασος της Παναγιούδας, είναι ένα ημι-αυτοφυές και πιο συγκεκριμένα, αυτοφυές κατά το 80% της σύστασής του, μικρό φοινικόδασος της Λέσβου, το οποίο απαρτίζεται από αριθμημένα ακριβώς 24 τεχνητά φυτεμένα φοινικόδεντρα του είδους Phoenix canariensis (τα οποία μετέφερε στα τέλη του 19ου αιώνα από την Αίγυπτο, ο Άγγλος διπλωμάτης ΄Άττκινσον ) και άλλα περίπου 120 μεταγενέστερα, μεσαίας ή μικρότερης ηλικίας, τα οποία είναι αυτοφυή πλέων σε ομάδες ή διασκορπισμένα στους γύρω αγρούς και τέλος μια προφανώς τεχνητή δεντροστοιχία 5-6 φοινικόδεντρων στα νότια του φοινικοδάσους. Όλο το φοινικόδασος απαρτίζεται συνολικά από περίπου 150 φοινικόδεντρα Phoenix canariensis. Επίσης να προσθέσουμε την "αδέσποτη" παρουσία μέσα στο σύνολο του φοινικοδάσους δύο άλλων σπάνιων φοινικοειδών για τα ελληνικά δεδομένα, διαφορετικού είδους, πρόκειται για έναν μικρό Livistona chinensis και μια μεξικάνικη Brahea armata.

Η φυσική μετεξέλιξη

Όπως φαίνεται από τον τρόπο που είναι φυτεμένοι οι 24 παλαιότεροι φοίνικες, σε δύο παράλληλες δεντροστοιχίες, είναι ξεκάθαρο ότι φυτεύτηκαν τεχνητά από τον άνθρωπο, αλλά με την πάροδο του χρόνου όταν ήρθαν σε ηλικία καρποφορίας, άρχισε τότε με την πτώση των καρπών τους η δημιουργία νέας αυτοφυούς πλέων, μεγαλύτερης ομάδας με φοίνικες κι έτσι σχηματίστηκε πια μαζί με τις δύο πρώτες παράλληλες τεχνητές δεντροστοιχίες στο σύνολο, ένα γραφικό μικρό σε έκταση φοινικόδασος μεν, αλλά συμπαγές σε πυκνότητα δε, δίπλα στον προστατευόμενο από δυνατούς ανέμους και από μεγάλης εντάσεως θαλάσσιους κυματισμούς όρμο των Παμφίλων, με τις οποίες φυσικές και καιρικές συνθήκες κατάφερε να επεκταθεί όπως είναι σήμερα και επίσης «σκορπώντας» μεμονωμένα άτομα ή συστάδες και στα γύρω πλησιέστερα χωράφια. 
Το μικρό φοινικόδασος συνεχίζει και σήμερα να διευρύνεται στην περιφέρειά του με νεαρά ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους σπορόφυτα, όμως δεν προστατεύεται ούτε έχει περιφραχτεί ή αξιοποιηθεί από κάποια τοπική αρχή, με αποτέλεσμα τα νεαρά αυτά φυτά να γίνονται τροφή για κάθε φυτοφάγο ζώο που θα βρεθεί εκεί και με επιπτώσεις όπως, η ακόμα πιο αργή τους ανάπτυξη ή ακόμη και ο θάνατός τους. Επίσης μεγάλο πλήγμα είναι το ποδοπάτημα και η κλοπή των νεαρών σπορόφυτων. Μοναδικό σημάδι ευαισθητοποίησης είναι μια πινακίδα απαγόρευσης της εναπόθεσης απορριμάτων στην παραλία.
Νίκος Βαλιανάτος

Βιογραφικό

Ο Νίκος Βαλιανάτος γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1870 όπου ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Το 1909 σε ηλικία 40 χρονών περίπου εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλία και καλλιεργούσε χωράφια που νοίκιαζε. Αρχικά εντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Όμιλο Λάρισας και το 1918 ήταν από τους πρώτους κομμουνιστές που εντάχθηκαν στο νεοϊδρυμένο τότε ΣΕΚΕ. Το 1922 ήταν γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Λάρισας και γραμματέας του Εργατικού Κέντρου της ίδιας πόλης. Ο Βαλιανάτος, μετά την παραίτηση του Κουντουριώτη τον Μάρτιο του 1926 κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πάγκαλου, είχε προταθεί από το ΚΚΕ για πρόεδρος της Δημοκρατίας αν και εκείνη την εποχή ήταν εξόριστος σε νησί.
Επίσης ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ για δήμαρχος Λάρισας στις δημοτικές εκλογές του Οκτώβρη 1925 και έχασε στις εκλογές εκείνες για 40 ψήφους μετά από μεθοδεύσεις. 
Ο Νίκος Βαλιανάτος, παρά την τυπική αυτή ήττα, συνέχισε να αγωνίζεται με το ΚΚΕ και περιέτρεχε όλα τα χωριά της Θεσσαλίας διαδίδοντας τις κομματικές θέσεις, χωρίς να εγκαταλείψει και τις γεωργικές εργασίες. 
Εκείνη την περίοδο πέθανε ο αδερφός του και ανέλαβε το βάρος της οικογένειας του αδερφού του, χωρίς να μειώσει την πολιτική του δραστηριότητα.
Οι συναγωνιστές του έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση και σεβασμό για το πρόσωπο του Βαλιανάτου και τον αποκαλούσαν χαρακτηριστικά "παππού". Στις αρχές της δεκαετίας του 30 θα κατέβει στην Αθήνα και θα γίνει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Εργατικής Βοήθειας Ελλάδας (ΕΒΕ). Το 1932 ήταν αντιπρόσωπος της Ελλάδας στις εργασίες του Παγκόσμιου Συνεδρίου της Εργατικής Βοήθειας που έγινε στη Μόσχα.

Η δράση του στη Δικτατορία Μεταξά και η δολοφονία του

Με την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ο γηραιός πλέον Βαλιανάτος πέρασε στην παρανομία, συνεχίζοντας την κομματική του δράση παρά την προχωρημένη ηλικία του. Συνελήφθηκε τον Αύγουστο του 1938 και οδηγήθηκε στην Ειδική Ασφάλεια Αθηνών. Εκεί ο παλαίμαχος αγωνιστής βασανίστηκε και στις 9 Αυγούστου τα μεσάνυχτα εκπαραθυρώθηκε από το κτίριο της Ειδικής Ασφάλειας στη γωνία των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Δεριγνύ. Το άψυχο σώμα του Βαλιανάτου βρήκαν περαστικοί που γύριζαν από το γειτονικό θέατρο "Ανδρεάδη". Οι εκτελεστές του τον έθαψαν βιαστικά τη νύχτα στο νεκροταφείο Λιοσίων. Η Ασφάλεια απέδωσε τη δολοφονία του Βαλιανάτου σε αυτοκτονία.
Ο Γιάννης Μανούσακας περιγράφει συγκλονιστικά τα βασανιστήρια που υπέφερε ο ίδιος στην Ειδική Ασφάλεια Αθηνών το 1939: 
"Σταμάτα αυτού βρε! Αυτού που πατάς ξεψύχισε ο Βαλιανάτος. Ο γέρος σας ε; τον καημένο τον υπουργό σας... των οικονομικών! Αυτό θα πάθεις κι εσύ! Μετά σε πετάμε από την ταράτσα... Αυτοκτόνησε... Εδώ βρε νιώσε το είναι Ειδική Ασφάλεια: ή ελεύθερος με δήλωση ή σε βγάνω με τους τέσσερις από δω μέσα!".
Ο εβδομηντάχρονος Βαλιανάτος ήταν ένα ακόμα θύμα της Δικτατορίας του Μεταξά.
Εθνική Νορβηγίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Νορβηγίας U19 είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα της Νορβηγίας για ποδοσφαιριστές κάτω των 19 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νορβηγίας. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19. Δεν έχει προκριθεί ποτέ στην τελική φάση της διοργάνωσης.
Βιτέρμπο (επαρχία)

Ιστορία

Η περιοχή της επαρχίας του Βιτέρμπο περιέχει μία σειρά από Ετρουσκικές πόλεις όπως η [[Βετράλλα], η Ταρκυνία και το Βιτέρμπο. Το Βιτέρμπο κατακτήθηκε από την Ρωμαϊκή Δημοκρατία (310 π.χ.), από τότε ελάχιστα είναι γνωστά μέχρι την εποχή που ο Βασιλιάς των Λομβαρδών Δεσιδέριος το χρησιμοποίησε σαν βάση απέναντι στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η Ματθίλδη της Κανόσα το έδωσε δώρο τον 11ο αιώνα στον πάπα. Ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα έβαλε στόχο να χρησιμοποιήσει το Βιτέρμπο σαν βάση για να επιτεθεί στην Ρώμη (1153), το κατέκτησε για τον σκοπό αυτό (1160).
Μετά από μία περίοδο ελευθερίας κατακτήθηκε τον 13ο αιώνα από τα Παπικά Κράτη. Οι Ιωαννίτες Ιππότες όταν εξορίστηκαν τον 16ο αιώνα από την Ρόδο κατέφυγαν προσωρινά στο Βιτέρμπο μέχρι να εγκατασταθούν οριστικά στην Μάλτα. Ο Πάπας Παύλος Γ΄ περιγράφεται σαν πολίτης του Βιτέρμπο, ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της πόλης. Η περιοχή ενώθηκε με το Βασίλειο της Ιταλίας (12 Σεπτεμβρίου 1870), η επαρχία ιδρύθηκε (2 Ιανουαρίου 1927) με βασιλικό διάταγμα σύμφωνα με την αναδιοργάνωση των ιταλικών επαρχιών που θέσπισε ο Μπενίτο Μουσολίνι. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δέχτηκε σκληρούς βομβαρδισμούς.
Πενβίλ

Γεωγραφία

Η Πενβίλ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μορν οζ Ντιαμπλ, βορειοδυτικά της Βιέιγ Καζ και νότια του κόλπου Αγκουσά.