Ημέρα της Αυστραλίας

Η Άφιξη του Πρώτου Στόλου

Στις 13 Μαΐου του 1787, στόλος αποτελούμενος από 11 πλοία, ο οποίος έμελε να γίνει γνωστός ως ο «Πρώτος Στόλος», στάλθηκε από το Βρετανικό Ναυαρχείο από την Αγγλία στην Αυστραλία. Υπό τη διοίκηση του πλοιάρχου Arthur Phillip, ο στόλος επεδίωξε να καθιερώσει μια σωφρονιστική αποικία στο Botany Bay στην ακτή της Νέας Νότιας Ουαλίας, το οποίο είχε εξερευνηθεί και διεκδικηθεί από τον Υποπλοίαρχο James Cook το 1770. Η αποίκιση κρινόταν απαραίτητη λόγο της απώλειας των Δεκατριών Αποικιών στη Βόρειο Αμερική. Ο Στόλος έφτασε μεταξύ 18 και 20 Ιανουαρίου του 1788, αλλά έγινε αμέσως φανερό, ότι το Botany Bay ήταν ακατάλληλο μέρος.
Στις 21 Ιανουαρίου, ο Phillip και μερικοί αξιωματικοί πήγαν στο Port Jackson, 12 χιλιόμετρα βόρεια, για να δουν αν αυτό το σημείο θα ήταν καλύτερο μέρος για αποικία. Έμειναν εκεί μέχρι τις 23 Ιανουαρίου. Ο Phillip ονόμασε το μέρος Sydney Cove, προς τιμήν του Thomas Townshend, 1ου Υποκόμη του Σίδνεϋ. Επίσης, ήρθαν σε επαφή με τους ντόπιους Αβορίγινες.
Επέστρεψαν στο Botany Bay το απόγευμα στις 23 Ιανουαρίου, όπου ο Phillip έδωσε εντολές για τη μετακίνηση του στόλου στο Sydney Cove το επόμενο πρωί, 24 Ιανουαρίου. Εκείνη την ημέρα φυσούσαν σφοδροί άνεμοι, κάνοντας αδύνατη την αποχώρησή τους από το Botany Bay και έτσι αποφάσισαν να περιμένουν μέχρι την επόμενη μέρα, 25 Ιανουαρίου. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της 24ης Ιανουαρίου. Εντόπισαν τα πλοία Astrolabe και Boussole, που είχαν τη Γαλλική σημαία, στην είσοδο του Botanh Bay. Είχαν ισάξια προβλήματα στο να μπουν στο Botany Bay με αυτά που είχε ο Πρώτος Στόλος για να βγει.
Στις 25 Ιανουαρίου οι άνεμοι φυσούσαν ακόμη. Ο στόλος προσπάθησε να φύγει από το Botany Bay, αλλά μόνο το HMS Supply κατάφερε να βγει, μεταφέροντας τον Arthur Phillip, τον Philip Gidley King, μερικούς ναύτες και περίπου 40 κρατούμενους. Αγκυροβόλησαν στο Sydney Cove το απόγευμα. Νωρίς το πρωί στις 26 Ιανουαρίου, ο>Phillip μαζί με μερικούς ναύτες, αξιωματικούς και κωπηλάτες, κωπηλάτησαν στην παραλία και έλαβαν υπό την κατοχή τους τη γη, στο όνομα του Βασιλιά Γεωργίου του 3ου. Τα υπόλοιπα πληρώματα πλοίων και οι κατάδικοι παρακολούθησαν από το κατάστρωμα του Supply.
Εν τω μεταξύ, πίσω στο Botany Bay, ο Καπετάνιος John Hunter από το HMS Sirius ήρθε σε επαφή με τα Γαλλικά πλοία και ο ίδιος με τον διοικητή, Καπετάνιο de Clonard, αντάλλαξαν χαιρετισμούς. Ο Clonard ενημέρωσε τον Hunter πως αρχηγός του στόλου ήταν ο Jean-Francois de Galaup, comte de Laperouse. Το Sirius βγήκε επιτυχώς από το Botany Bay, αλλά τα υπόλοιπα πλοία είχαν μεγάλες δυσκολίες. Το Charlotte είχε οδηγηθεί από τους ανέμους επικίνδυνα κοντά στα βράχια. Το Friendship και το Prince of Wales συγκρούστηκαν και το Lady Penrhyn παρολίγο να προσαράξει. Παρόλες τις δυσκολίες, όλα τα υπόλοιπα πλοία τελικά, κατάφεραν να βγουν από το Botany Bay και να πλεύσουν προς το Sydney Cove στις 26 Ιανουαρίου. Το τελευταίο πλοίο αγκυροβόλησε εκεί, περίπου στις 3μμ.
Η επίσημη εγκατάσταση της Αποικίας της Νέας Νότιας Ουαλίας δε συνέβη στις 26 Ιανουαρίου όπως θεωρείται. Δε συνέβη παρά μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου του 1788, οπότε και διαβάστηκε η επίσημη προκήρυξη της αποικίας υπό την κυβέρνηση του Arthur Phillip. Η κατοχύρωση του συνόλου της γης υπό τον βασιλεύον μονάρχη Βασιλιά Γεώργιο τον 3ο, χρονολογείται επίσης από τις 7 Φεβρουαρίου του 1788.

Τα πρώτα 50 χρόνια: από το 1788 ως το 1838

Αν και δεν υπήρχε επίσημη αναγνώριση της επετείου της αποικίας, με τα ημερολόγια της Νέας Νότιας Ουαλίας του 1806 και του 1808 να μη δίνουν κάποια ιδιαίτερη σημασία στην 26 Ιανουαρίου, από το 1808 η ημερομηνία χρησιμοποιήθηκε από τους μετανάστες της αποικίας, ιδιαίτερα από τους απελευθερωμένους καταδίκους, για να «γιορτάσουν την αγάπη τους για τη γη που ζούσαν» με «ποτό και ευθυμία». Οι εορτασμοί του 1808 ακολούθησαν αυτό το πρότυπο, ξεκινώντας από τη δύση του ηλίου στις 25 Ιανουαρίου και κράτησαν όλη τη νύχτα, με κύρια πρόποση της περίστασης το Δήμαρχο George Johnston. Ο Johnston είχε την τιμή να να είναι ο πρώτος αξιωματικός που βγήκε στην ακτή από τον Πρώτο Στόλο, αφού τον είχε κουβαλήσει προηγουμένος από τη βάρκα στην πλάτη του ο κατάδικος James Ruse. Παρόλο που υπέφερε από τις αρνητικές συνέπειες μιας πτώσης από την άμαξά του καθ’ οδόν στο σπίτι του στο Annandale, ο Johnston ηγήθηκε τους αξιωματικούς των σωμάτων της Νέας Νότιας Ουαλίας στο να συλλάβουν τον Κυβερνήτη William Bligh την επόμενη μέρα, 26 Ιανουαρίου 1808, σε κάτι που έγινε γνωστό ως η «Επανάσταση του Ρουμίου».
Το 1817 η εφημερίδα The Sydney Gazette and New South Wale Advertiser, ανάφερε σε μια από αυτές τις ανεπίσημες συγκεντρώσεις στο σπίτι του Isaac Nichos:
Τη Δευτέρα την 27η μια συγκέντρωση δείπνου στο σπίτι του Κου Isaac Nichols, για το σκοπό του εορτασμού της Επετείου της Ίρδυσης αυτής της Αποικίας υπό τον Κυβερνήτη Phillip, που έλαβε χώρα την 26η Ιανουαρίου 1788, και αυτή τη χρονιά λαμβάνει χώρα Κυριακή, το εορταστικό δείπνο έκλεισε για την ακόλουθη μέρα. Τα άτομα που παρεβρέθηκαν ήταν εκλεκτά και περί τα 40 τον αριθμό. Στις 5 το απόγευμα το δείπνο ήταν στο τραπέζι και δεν θα μπορούσε να προσδοκάται μια πιο ευχάριστη ψυχαγωγία. Μετά το δείπνο ειπώθηκε ένας αριθμός προπόσεων καθώς και ένας αριθμός από εορταστικά τραγούδια. Και περίπου στις 10 η συντροφιά χώρισε αρκετά ικανοποιημένη που η συνάντηση πραγματοποιήθηκε.
-The Sunday Gazette and New South Wales Advertiser
Το 1818 ήταν η 30η επέτειος της ίδρυσης της αποικίας και ο Κυβερνήτης Lachlan Macquarie επέλεξε να αναγνωρίσει την ημέρα με τον πρώτο επίσημο εορτασμό. Ο Κυβερνήτης ανακοίνωσε ότι η μέρα θα ήταν αργία για όλους τους κυβερνητικούς υπαλλήλους, και δίνοντας στον καθένα μια επιπλέον παροχή, αυτήν της «μίας λίβρας φρέσκου κρέατος» και διέταξε χαιρετισμό 30 όπλων στο Dawes Point –ένα πυροβολισμό για κάθε χρόνο ύπαρξης της αποικίας. Αυτό ξεκίνησε μια παράδοση η οποία διατηρήθηκε από τους επόμενους Κυβερνήτες που ακολούθησαν.
Η Ημέρα της Ιδρύσεως, όπως ήταν γνωστή εκείνο τον καιρό, συνέχισε να εορτάζεται επισήμως στη Νέα Νότια Ουαλία και με αυτό τον τρόπο, συνδέθηκε με αθλητικά γεγονότα. Ένα από αυτά έγινε παράδοση η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα: το 1837, ο πρώτος αγώνας αυτού που θα γινόταν αργότερα η λεμβοδρομία της ημέρας της Αυστραλίας, έλαβε μέρος στο Λιμάνι του Σίδνεϋ. Έλαβαν μέρος πέντε αγώνες με σκάφη διαφορετικών κατηγοριών, από σκάφη πρώτης κατηγορίας, μέχρι λέμβους κωπηλασίας το πλήθος παρακολούθησε τους εορτασμούς, τόσο από την ακτή, όσο και από τα καταστρώματα πλοίων στο λιμάνι, μεταξύ των οποίων και τα ατμόπλοια Australian και Francis Freeling –εκ των οποίων το δεύτερο προσάραξε κατά τη διάρκεια των εορτασμών και έπρεπε να ανελκυστεί την επόμενη μέρα. Χαρούμενοι με την επιτυχία των λεμβοδρομιών, οι οργανωτές αποφάσισαν να να τις κάνουν ετήσιο γεγονός. Παρόλα αυτά, κάποιοι από τους εορτασμούς είχαν πάρει έναν αέρα ελιτισμού, με το δείπνο των «United Australians» να είναι μόνο για αυτούς που είναι γεννημένοι στην Αυστραλία. Σε μια περιγραφή του δείπνου, η εφημερίδα Sydney Herald δικαιολόγησε αυτή την απόφαση λέγοντας:
Τα μέλη που συνδέουν τους εαυτούς τους υπό τον τίτλο «United Australians» (Ενωμένοι Αυστραλοί) λογοκρίθηκαν λόγο υϊοθεσίας ενός προνομίου αποκλειστικότητας. Δεν είναι δίκαιο να τους λογοκρίνουμε. Αν καλούσαν μετανάστες μαζί τους θα ήταν σα να προσβάλουν μια άλλη τάξη ανθρώπων –και αν καλούσαν τους πάντες θα γινόταν θέμα στην παρουσία των ατόμων με τους οποίους δεν θα ήθελαν να συναναστραφούν/ Αυτός ήταν ένας καλός λόγος. Οι «Αυστραλοί» είχαν απόλυτο δικαίωμα να δειπνήσουν μαζί εφόσον το επιθυμούσαν και κανείς δεν έχει δικαίωμα να παραπονιέται.
-The Sydney Herald
Την επόμενη χρονιά, το 1838, ήταν η 50η επέτειος από την ίδρυση της αποικίας και ως μέρος των εορτασμών, ανακηρύχθηκε η πρώτη δημόσια αργία. Οι λεμβοδρομίες έλαβαν μέρος για δεύτερη φορά και επεκράτησε πλήθος ανθρώπων στις ακτές για να δουν το γεγονός. Άλλοι το παρακολούθησαν από τα πέντε ατμόπλοια (Maitland, Experiment, Australia, Rapid και το ατμόπλοιο μινιατούρα Firefly) θέλοντας να δουν τις διαδικασίες από το νερό. Στα μέσα της ημέρας έλαβαν μέρος 50 πυροβολισμοί από την πυροβολαρχία του Dawe, καθώς υψώθηκε το Βασιλικό Πρότυπο και το απόγευμα ρουκέτες και άλλα πυροτεχνήματα φώτισαν τον ουρανό. Το δείπνο ήταν μικρότερο από την προηγούμενη χρονιά με μόνο 40 άτομα σε σύγκριση με τα 160 από το 1837 και την επέτειο στο σύνολό της να περιγράφεται ως μια «ημέρα για όλους».

Εορτασμοί της εκατονταετηρίδας: 1839 με 1888

Πριν το 1888, η 26η Ιανουαρίου ήταν περισσότερο μια υπόθεση της Νέας Νότιας Ουαλίας, αφού κάθε μια από τις αποικίας είχαν τους δικούς τους εορτασμούς για την ίδρυσή τους. Στην Τασμανία, η Ημέρα των Λεμβοδρομιών λάμβανε χώρα το Δεκέμβριο, στην Νότια Αυστραλία είχαν την Ημέρα της Προκυρήξεως στις 28 Δεκεμβρίου και στη Δυτική Αυστραλία είχαν τη δική τους Ημέρα Ιδρύσεως (σήμερα Ημέρα Δυτικής Αυστραλίας) την 1η Ιουνίου.
Το 1888, όλες οι αποικιακές πρωτεύουσες, εκτός από την Αδελαΐδα γιόρτασαν την «Ημέρα της Επετείου». Το 1910, η Νότια Αυστραλία υιοθέτησε της Ημέρα της Αυστραλίας, ακολουθούμενη από τη Βικτώρια το 1931. Το 1935, όλες οι πολιτείες της Αυστραλίας θα γιορτάζουν την 26η Ιανουαρίου ως Ημέρα της Αυστραλίας (αν και ήταν ακόμη γνωστή με την ονομασία Ημέρα Επετείου στη Νέα Νότια Ουαλία). Η ονομασία «Ημέρα Ιδρύσεως» παρέμεινε σε τοπική όμως χρήση.

Εκατονπενηντηκονταετηρίδα

Η 150η επέτειος της Βρετανικής εγκατάστασης στην Αυστραλία το 1938, γιορτάστηκε ευρέως. Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν το 1936 με το σχηματισμό ενός Συμβουλίου Εορτασμών. Αυτή τη χρονιά, η Νέα Νότια Ουαλία ήταν η μόνη πολιτεία η οποία που παράτησε το παραδοσιακό τριήμερο αργίας και η ετήσια αργία της Ημέρας Επετείου γιορτάστηκε την πραγματική επετειακή ημέρα –Πέμπτη 26 Ιανουαρίου. Η Κοινοπολιτειακή κυβέρνηση και οι κυβερνήσεις των Πολιτειών, συμφώνησαν να ενώσουν τους εορτασμούς στις 26 Ιανουαρίου με την ονομασία «Ημέρα της Αυστραλίας» το 1946, αν και η αργία, αντί της κανονικής ημέρας, γιορτάστηκε τη Δευτέρα, που ήταν κοντινότερη στην πραγματική εορτή.

Διακοσιονταετηρίδα

Το 1988, οι εορτασμοί των 200 ετών από την άφιξη του Πρώτου Στόλου, οργανώθηκε σε μεγάλη κλίμακα, με πολλά σημαντικά γεγονότα να λαμβάνουν μέρος σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Πάνω από 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν το παρών στο Σίδνεϋ. Αυτό περιλαμβάνει πάρτυ στους δρόμους, συναυλίες, παραστάσεις στις σκάλες και το προαύλιο της Όπερας του Σίδνεϋ και πολλούς άλλους τόπους συνάντησης, διαγωνισμούς τεχνών και λογοτεχνίας, ιστορικές αναπαραστάσεις και το άνοιγμα του Μουσείου Powerhouse στη νέα του τοποθεσία. Μια αναπαράσταση της άφιξης του Πρώτου Στόλου έλαβε μέρος στο λιμάνι του Σίδνεϋ, με πλοία που είχαν σαλπάρει από το Portsmouth ένα χρόνο νωρίτερα.

Σύγχρονοι εορτασμοί

Από το 1988 η συμμετοχή στην ημέρα της Αυστραλίας είχε αυξηθεί και το 1994 όλες οι πολιτείες και επικράτειες άρχισαν να γιορτάζουν μια ενοποιημένη δημόσια αργία την πραγματική ημέρα για πρώτη φορά. Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2007 ανάφερε ότι το 27,6% των Αυστραλών ψήφιζε στο να παραβρεθεί σε ένα οργανωμένο εορτασμό της Ημέρας της Αυστραλίας και ένα 25,6% στο να γιορτάσει με οικογένεια και φίλους, κάνοντας την Ημέρα της Αυστραλίας το μεγαλύτερο ετήσιο δημόσιο γεγονός του έθνους. Αυτά τα αποτελέσματα προχώρησαν σε μια έρευνα όπου το 66% των ατόμων, δήλωναν ότι θα συμμετείχαν ενεργά στους εορτασμούς της ημέρας της Αυστραλίας το 2005.
Υπαίθριες συναυλίες, κοινοτικά μπάρμπεκιου, αθλητικοί διαγωνισμοί, φεστιβάλ και πυροτεχνήματα, είναι μερικά από τα πολλά συμβάντα που λαμβάνουν χώρα απανταχού στην Αυστραλία. Αυτά τα επίσημα συμβάντα παρουσιάζονται από το Συμβούλιο της Εθνικής Ημέρας της Αυστραλίας, που είναι ένα επίσημο συμβούλιο ή επιτροπή σε κάθε πολιτεία ή επικράτεια και τοπικές επιτροπές.
Στο Σίδνεϋ το λιμάνι είναι τόπος εστίασης και γίνονται αγώνες σκαφών, όπως αγώνες ferryboat, και ψηλών πλοίων. Στην Αδελαΐδα ο εορτασμός κλειδί, είναι η «Ημέρα της Αυστραλίας στην Πόλη» και αποτελείται από παρέλαση, συναυλίες και ρίψεις πυροτεχνημάτων, που γίνονται στο πάρκο Elder καθώς και από τον παραδοσιακό Διεθνή αγώνα κρίκετ που γίνεται στο γήπεδο Adelaide Oval. Με χαρακτηριστικό την Παρέλαση των Ανθρώπων και τη Συναυλία των Ταξιδιών, οι εορτασμοί της Μελβούρνης εστιάζουν καθαρά στον εορτασμό της πολυπολιτισμικότητας. Παρά μια πτώση στη συμμετοχή το 2010, αν και με το κοινό να υπολογίζεται ακόμη στις 400.000, το Perth Skyworks είναι το μεγαλύτερο συμβάν που γίνεται σε κάθε Ημέρα της Αυστραλίας.
Οι τελετές απονομής υπηκοότητας είναι πολύ κοινές κατά την Ημέρα της Αυστραλίας και πλέον η μεγαλύτερη ευκαιρία για την απόκτηση υπηκοότητας. Στις 26 Ιανουαρίου 2011, έγιναν περισσότερες από 300 τελετές υπηκοότητας και 13.000 άτομα από 143 χώρες απέκτησαν την Αυστραλιανή υπηκοότητα. Στα πρόσφατα χρόνια, πολλές τελετές υπηκοότητας συμπεριέλαβαν ορκωμοσίες με συμμετοχές από αυτούς που είναι ήδη υπήκοοι. Μια έρευνα που έγινε το 2007 ανάφερε πως το 78,6% των ατόμων, πίστευαν πως οι τελετές υπηκοότητας ήταν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της ημέρας.
Το επίσημο Πρόγραμμα, Πρεσβευτής της Ημέρα της Αυστραλίας ενισχύει τους εορτασμούς σε όλη τη χώρα, φέρνοντας Αυστραλούς που έχουν καταφέρει πολλά, στη συμμετοχή των εορτασμών από μικρές κοινότητες. Το 2011, 385 πρεσβευτές συμμετείχαν σε 384 εορτασμούς κοινοτήτων. Τα βραβεία του Τάγματος της Αυστραλίας, είναι επίσης το χαρακτηριστικό της ημέρας. Το Μενταγιόν του Άθλου της Ημέρας της Αυστραλίας απονέμεται σε πολίτες από τις τοπικές διοικήσεις, με βάση αν έχουν διαπρέψει, τόσο σε διοικητικούς, όσο και σε μη-διοικητικούς οργανισμούς. Ο Γενικός-Κυβερνήτης και ο Πρωθυπουργός απευθύνονται προς το έθνος. Κάθε χρόνο, την παραμονή της Ημέρας της Αυστραλίας, ο Πρωθυπουργός ανακοινώνει το νικητή του βραβείου του Αυστραλού της Χρονιάς, το οποίο δίνεται σε ένα Αυστραλό πολίτη ο οποίος έχει δείξει «σημαντική προσφορά προς την Αυστραλιανή κοινωνία και το έθνος» και αποτελεί «μοντέλο έμπνευσης για την Αυστραλιανή κοινωνία». Οι υποκατηγορίες του βραβείου είναι Νεαρός Αυστραλός της Χρονιάς, και Πρεσβύτερος Αυστραλός της Χρονιάς, καθώς υπάρχει και ένα βραβείο για τον Τοπικό Ήρωα της Αυστραλίας.
Υπάρχουν πολλά μουσικά φεστιβάλ κατά την ημέρα της Αυστραλίας, όπως το Big Day Out, το Triple J Hottest 100, και το Australia Day Live Concert το οποίο μεταδίδεται ζωντανά από την τηλεόραση σε όλη τη χώρα. Για πολλά χρόνια ο διεθνής αγώνας κρίκετ, γινόταν την Ημέρα της Αυστραλίας στο γήπεδο Adelaide Oval. Οι αγώνες αυτοί περιλαμβάνουν αγώνες δοκιμής και Διεθνής της Μιας Ημέρας.
Μια έρευνα το 2009 έδειξε πως οι Αυστραλοί συλλογίζονται την ιστορία και το μέλλον εξίσου το ίδιο την Ημέρα της Αυστραλίας. Από αυτούς που πήραν μέρος στην έρευνα, το 43% συμφώνησαν πως η ιστορία είναι το πιο σημαντικό πράγμα στις σκέψεις τους την Ημέρα της Αυστραλίας και το 41% είπε ότι κοιτούν «προς το μέλλον μας», ενώ το 13% σκεφτόταν πως είναι σημαντικό να «σκεφτόμαστε το παρών αυτή τη στιγμή» και το 3% δεν ήταν σίγουρο. Παρά το ότι η ημέρα ανακλά την άφιξη του Πρώτου Στόλου, οι σύγχρονοι εορτασμοί δεν είναι ιδιαίτερα ιστορικοί στο θέμα τους. Δεν περιλαμβάνει αναπαραστάσεις μεγάλης κλίμακας και η συμμετοχή των εθνικών ηγετών εστιάζεται κυρίως σε θέματα όπως τις ανακοινώσεις του βραβείου του Αυστραλού της Χρονιάς και τελετές Υπηκοότητας.
Με πιθανή την προοπτική μιας αλλαγής στην κατανόηση των Αυστραλών περί της θέσης των Αυτόχθονων Αυστραλών στην εθνική τους ταυτότητα, μια έρευνα της Newspoll τον Νοέμβριο του 2009, ανέφερε ότι το 90% των Αυστραλών που ρωτήθηκαν, πιστεύουν πως «είναι σημαντικό να αναγνωρισθούν οι άνθρωποι και η κουλτούρα των Αυτόχθονων της Αυστραλίας», ως μέρος των εορτασμών της Ημέρα της Αυστραλίας. Μια παρόμοια αναλογία (89%) συμφώνησε πως «είναι σημαντικό να αναγνωριστεί η πολιτιστική ποικιλία του έθνους». Παρά την ισχυρή παρουσία στους εορτασμούς της Ημέρας της Αυστραλίας και τη θετική διάθεση επί της αναγνώρισης των Αυτόχθονων Αυστραλών, η ημερομηνία των εορτασμών, παραμένει πηγή πρόκλησης και εθνικής συζήτησης.

Κριτική

Για κάποιους Αυστραλούς, ιδίως για τους Αυτόχθονες, η ημέρα της Αυστραλίας έχει γίνει το σύμβολο των δυσμενών επιπτώσεων της Βρετανικής αποικίας προς τους Αυτόχθονες ανθρώπους της Αυστραλίας. Οι εορτασμοί του 1938 συνοδεύτηκαν από την Αβορίγινη Ημέρα Θρήνου. Μια τεράστια συγκέντρωση Αβορίγινων στο Σίδνεϋ το 1988 κατέληξε σε μνημόσυνο «Ημέρας Εισβολής», συμβολίζοντας την απώλεια της Αυτόχθονης κουλτούρας. Η επέτειος είναι επίσης γνωστή ως «Ημέρα Επιβίωσης» και σηματοδοτείται από συμβάντα όπως τη συναυλία της Ημέρας της Επιβίωσης που πρωτοέγινε στο Σίδνεϋ το 1992, γιορτάζοντας το γεγονός πως, οι Αυτόχθονες και η κουλτούρα τους δεν εξαλείφθηκαν εντελώς.
Σε απάντηση, επίσημοι εορτασμοί προσπάθησαν να συμπεριλάβουν τους Αυτόχθονες, δημιουργώντας τελετές, όπως την τελετή Woggan-ma-gule, η οποία έγινε στο Σίδνεϋ το 2006 τιμώντας το παρελθόν και γιορτάζοντας το παρών. Συμμετείχαν Αυτόχθονες Αυστραλοί και ο Κυβερνήτης της Νέας Νότιας Ουαλίας.

Ημέρα Εισβολής

Ημέρα Εισβολής είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από κάποια Αυτόχθονα στοιχεία και τους υποστηρικτές τους ως αναφορά της 26ης Ιανουαρίου με διαδηλώσεις που συμβαίνουν σχεδόν κάθε χρόνο, μερικές φορές σε συγκεντρώσεις της Ημέρας της Αυστραλίας.
Τον Ιανουάριο του 1988, διάφορες ομάδες Αυτοχθόνων έκαναν μια συλλογική προσπάθεια για να προωθήσουν μια ενημέρωση στους Αυστραλούς, για την παρουσία τους, τις ανάγκες τους και την επιθυμία τους, πως πρέπει να υπάρχει επικοινωνία, συμβιβασμός και συνεργασία σε θέματα δικαιωμάτων γης. Για αυτό το σκοπό, κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου στήνουν μια καθαρά εμφανή σκηνή με την ονομασία Σκηνή της Πρεσβείας σε μια ακτή σε ένα μέρος που ονομάζεται Mrs Macquarie’s Chair, δίπλα από τους Βασιλικούς Βοτανικούς Κήπους του Σίδνεϋ. Η πρεσβεία, που αποτελείται από διάφορες μεγάλες και μικρές τέντες επανδρώνεται από μια ομάδα Αβορίγινων από την Οδό Eveleigh του προαστίου Redfern και οργανώνεται με τη συνεργασία της υπηρεσίας πάρκων και κήπων του τοπικού συμβουλίου. Έχει γίνει τόπος συγκέντρωσης για τους Αβορίγινες από κάθε μεριά του Σίδνεϋ. Ένας από τους στόχους της πρεσβείας ήταν να γίνουν ορατοί από τους χιλιάδες κατοίκους του Σίδνεϋ των οποίων οι διοργανωτές ισχυρίζονται πως έχουν γνώση και ακόμη πως σπάνια είδαν ποτέ, Αβορίγινες.

Προτεινόμενες αλλαγές της ημερομηνίας

Πριν την καθιέρωση της Ημέρας της Αυστραλίας ως εθνική μέρα της Αυστραλίας και στα ακόλουθα χρόνια της δημιουργίας της, προτάθηκαν διάφορες ημερομηνίες για τον εορτασμό της και, κάποιες φορές, έγινε συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα να μεταφερθεί η Ημέρα της Αυστραλίας σε κάποια εναλλακτική ημερομηνία. Και ενώ υπήρξαν διάφοροι λόγοι για μια τέτοια μετακίνηση, οι ανησυχίες για τη σημερινή κατάσταση περιλαμβάνουν:
·        Την παρούσα ημερομηνία, με τον εορτασμό της ίδρυσης της Αποικίας της Νέας Νότιας Ουαλίας, μπορεί να φανεί πως χάνει από πλευράς εθνικής σημασίας.
·        Η Ημέρα της Αυστραλίας πέφτει κατά τη διάρκεια της σχολικής αργίας, περιορίζοντας την ικανότητα των σχολείων να συμπεριλάβουν τους μαθητές σε αυτήν.
·        Η ημερομηνία μπορεί να συμπεριληφθεί σαν μια που είναι ουσιαστικά συνδεδεμένη με το παρελθόν των καταδίκων της Αυστραλίας, γιορτάζοντας το γεγονός ότι «η Βρετανία έφερε στην Αυστραλία τους πρώτους λευκούς πολίτες της δεμένους με αλυσίδες»/
·        Δεν καταφέρνει να συμπεριλάβει όλους τους Αυστραλούς, καθώς και τα μέλη της κοινότητας των αυτοχθόνων και άλλους που τη βλέπουν ως μέρα που τιμάται η ημερομηνία της εισβολής στη γη τους. Αυτό συνδέεται με την πρόταση, του να μεταφερθεί η επέτειος σε άλλη ημερομηνία, κάτι που θα ληφθεί ως μια σημαντική συμβολική πράξη.
Μερικοί από αυτούς που φωνάζουν για αλλαγή είναι ο Tony Beddison, τότε πρόεδρος της επιτροπής της Ημέρας της Αυστραλίας (στη Βικτώρια), ο οποίος έκανε συζήτηση για αλλαγή και ζήτησε δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό το 1999 και ο Mick Dodson, που ήταν ο Αυστραλός της Χρονιάς το 2009 και ζήτησε δημόσια συζήτηση σχετικά με το πότε έλαβε μέρος η Ημέρας της Αυστραλίας.

Ομοσπονδία της Αυστραλίας, 1η Ιανουαρίου

Από το 1957, προτάθηκε η 1η Ιανουαρίου ως πιθανή εναλλακτική ημέρα, για τον εορτασμό της Ομοσπονδίας της Αυστραλίας. Το 1902, ένα χρόνο μετά την Ομοσπονδία, η 1η Ιανουαρίου ονομάστηκε «Ημέρα Κοινοπολιτείας». Ωστόσο,η Πρωτοχρονιά ήταν ήδη ημέρα αργίας και η Ημέρα Κοινοπολιτείας δεν είχε αρκετή υποστήριξη.

Ημέρα πριν τη Βρετανική αποικίας, 25η Ιανουαρίου

Η ημέρα πριν την άφιξη του Arthur Phillip στο Sydney Cove είχε προταθεί ως εναλλακτική ημερομηνία, μιας και θα τιμούσε τη μνήμη της τελευταίας ημέρας που η Αυστραλιανή ήπειρος κατοικούνταν αποκλειστικά από αυτόχθονες ανθρώπους. Μεταφέροντας την αργία κατά μία μόνο ημέρα, θα είχε το πλεονέκτημα το ότι θα παρέμενε σε καλοκαιρινό μήνα. Μια τόσο μικρή αλλαγή, θα είχε ελάχιστη επιρροή στους εμπόρους και θα εξασφάλιζε το γεγονός ότι οι αργίες θα παρέμεναν μοιρασμένες, όπως είναι σήμερα.

Ημέρα Anzac, 25η Απριλίου

Υπήρχε ένας βαθμός υποστήριξης τα πρόσφατα χρόνια, στο να γίνει η 25η Απριλίου, η εθνική μέρα της Αυστραλίας, αν και αυτή η πρόταση αντιμετώπισε ισχυρές αντιθέσεις. Το 1999, η παρακίνηση του Tony Beddison στο να αλλάξει η ημερομηνία με ενσωμάτωσή της με την Ημέρα Anzac, βρήκε την υποστήριξη του Peter Hollingworth (Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος του Brisbane στο Qeensland), και του Ομοσπονδιακού Αρχηγού της Αντιπολίτευσης, Kim Beazley.
Η πρόταση έγινε και πάλι το 2001, όταν ο εθνικός πρόεδρος του Returned and Services League of Australia (RSL), Αρχιστράτηγος (εν αποστρατεία) Peter Phillips, πρότεινε πως μια συγχώνευση μπορεί να είναι πιθανή στο μέλλον. Ο Phillips ήταν στη διαδικασία σχεδιασμού μιας μεγάλης αναθεώρησης σχετικά με το μέλλον της Ημέρας Anzac και η ενσωμάτωση αυτών των δύο, προκάλεσε σημαντικές ανησυχίες στον RSL. Αν και μετά δήλωσε πως παρεξηγήθηκε και πως η αναθεώρηση δεν αφορούσε κάποια συγχώνευση των δύο ημερομηνιών, η πρόταση αυτή ξεκίνησε διαμάχες. Η ιδέα ήρθε σε μεγάλη αντιπαράθεση, τόσο με τον Πρωθυπουργό John Howard, όσο και με τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης Kim Beazley οι οποίοι μ΄λησαν εναντίον του σχεδίου. (Ο Beazley ξεκαθάρισε την αρχική του στάση, δηλώνοντας πως δεν υποστηρίζει μια συγχώνευση, αλλά, παρ'όλα αυτά βλέπει την Ημέρα Anzac ως πραγματική εθνική ημέρα της Αυστραλίας).
Αντεπιχειρήματα για τη συγχώνευση των δύο αργιών συμπεριλάμβαναν τη γνώμη πως πολλοί βετεράνοι πολέμου έβλεπαν την Ημέρα Anzac, ως δική τους ημέρα. Η Ημέρα Anzac είναι επίσης αργία στη Νέα Ζηλανδία, τα Νησιά Κουκ, το Νιούε, τη Σαμόα και την Τόνγκα. Επίσης υπήρχε η γνώμη πως μια συγχώνευση θα παρέκκλινε από τον κύριο σκοπό της Ημέρας Anzac –την τίμηση δηλαδή των νεκρών πολέμου.

Εγκαίνια της πρώτης Ομοσπονδιακής Βουλής, 9 Μαίου

Προτάθηκε μερικές φορές η ημερομηνία 9 Μαΐου, που είναι όχι μόνο η μέρα που άνοξε η πρώτη Ομοσπονδιακή Βουλή στη Μελβούρνη το 1901, αλλά επίσης η ημερομηνία των εγκαινίων της Προσωρινής βουλής στην Καμπέρα το 1927 και η ημερομηνία των εγκαινίων της Νέας Βουλής το 1988. Η ημερομηνία αυτή, ανά καιρούς, έχει κερδίσει την υποστήριξη των Πρωθυπουργών του Queensland, Peter Beattie, Tony Beddison και Geoffrey Blainey. Παρόλα αυτά, όπως και με την ημερομηνία του Φράχτη του Eureka, η ημερομηνία έχει ληθφεί από πολλούς, ως πολύ κοντά συνδεδεμένη με τη Βικτώρια και το γεγονός ότι είναι πολύ κοντά στον χειμώνα να θεωρείται εμπόδιο.

Επέτειος του Δημοψηφίσματος του 1967, 27 Μαίου

Η επέτειος του δημοψηφίσματος του 1967 για την τροποποίηση του συνταγματικού καθεστώτος των Αβορίγινων προτάθηκε και αυτή ως εναλλακτική. Η μέρα του δημοψηφίσματος ήταν η 27η Μαΐου και οι τροποποιήσεις στο σύνταγμα έγιναν στις 10 Αυγούστου. Οι αλλαγές που έγιναν, καθιστούσαν ικανούς τους Αβορίγινες να αντιπροσωπεύονται κάτω από τον ομοσπονδιακό νόμο και να συμπεριλαμβάνονται στην εθνική απογραφή. Το κοινό ψήφισε υπέρ με 90.77%. Το συμβάν ήταν ορόσημο στην αναγνώριση των δικαιωμάτων των Αυτόχθονων στην Αυστραλία.

Ο Φράχτης του Eureka, 3 Δεκεμβρίου

Ο Φράχτης του Eureka στις 3 Δεκεμβρίου, έχει μεγάλη ιστορία ως εναλλακτική επιλογή για την ημέρα της Αυστραλίας και είχε προταθεί από το περιοδικό The Bulletin τη δεκαετία του 1880. Η εξέγερση του Eureka συνέβη το 1854 κατά τη διάρκεια του Βικτωριανού πυρετού του χρυσού. Και ήταν μια αποτυχημένη επανάσταση των μεταλλωρύχων ενάντια στη Βικτωριανή αποικιακή κυβέρνηση. Αν και η επανάσταση κατατροπώθηκε, οδήγησε σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις και της δόθηκε η περιγραφή της γενέτειρας της Αυστραλιανής δημοκρατίας. Ανάμεσα στους υποστηρικτές της ημερομηνίας είναι ο γερουσιαστής Don Chipp και ο Πρωθυπουργός της Βικτώρια Steve Bracks. Παρόλα αυτά, η ιδέα απέτυχε να τραβήξει την προσοχή στη δεκαετία του 1880, πιθανόν λόγο της πίστης των αποίκων στη Βρετανία, μιας και ακόμη και στο Ballarat (πόλη στην οποία το Eureka βρισκόταν) το Eureka έπρεπε να ξεχαστεί. Η ιδέα του Φράχτη του Eureka αντικρούστηκε αφού προτάθηκε και από τις δύο «ακροαριστερές ενώσεις» και «δεξιές εθνικιστικές ομάδες» και από μερικούς ακόμη είναι ένα ζωτικό συμβάν της Βικτώρια.

Άλλες προτεινόμενες ημερομηνίες

·        Η Wattle Day στις 1 Σεπτεμβρίου προτάθηκε ως ενωτική εθνική πατριωτική αργία από τον Οργανισμό Wattle Day, σαν μια εναλλακτική ημέρομηνία για την Ημέρα της Αυστραλίας. Υπάρχει ένας βαθμός ιστορικών προηγουμένων για την πρόταση: η Wattle Day γιορτάστηκε ως Ημέρα της Αυστραλίας στη Νότια Αυστραλία για πολλά χρόνια, αν και από το 1915 ως το 1918, η Ημέρα της Αυστραλίας εορταζόταν εκεί στις 26 Ιουλίου.
·        Η Ημέρα του Συντάγματος, στις 9 Ιουλίου επίσης προτάθηκε ως πιθανή εναλλακτική, μνημονεύοτνας την ημέρα του 1900, κατά την οποία η Βασίλισσα Βικτώρια έδωσε τη συγκατάθεσή της στο Σύνταγμα της Αυστραλίας.
·        Η επέτειος της 3ης Μαρτίου με τους Νόμους της Αυστραλίας να μπαίνουν σε ισχύ, επιλέχθηκε ως επιλογή, με την ονομασία Ημέρα Ανεξαρτησίας της Αυστραλίας. Αυτοί οι νόμοι απομάκρυναν το Ηνωμένο Βασίλειο από την ικανότητά του να νομοθετεί για λογαρισμό των Αυστραλιανών Πολιτειών, την ικανότητα της Βασίλισσας να απορρίπτει ή να αναστέλλει κρατικές νομοθεσίες, όπως και να ανακόπτει τα εναπομείναντα κανάλια έφεσης από τα Ανώτατα Δικαστήρια των Πολιτειών και το Υπέρτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας, προς το ιδιαίτερο Συμβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ υπέγραψε μια προκύρηξη στον Κυβερνητικό Οίκο στην Καμπέρα στις 2 Μαρτίου του 1986 ώστε να μπουν σε εφαρμογή οι Νόμοι, στις 5πμ ώρα Γκρίνουϊτς την επόμενη μέρα.

Αντιπαραθέσεις ως προς την αλλαγή

Κάθε απόφαση για την αλλαγή της ημερομηνίας στην Ημέρα της Αυστραλία θα πρέπει να γίνει από ένα συνδυασμό της Αυστραλιανής Ομοσπονδίας και των Κρατικών Κυβερνήσεων. Στα πρόσφατα χρόνια, μια τέτοια κίνηση δεν είχε την κατάλληλη υποστήριξη, έχοντας τους Πρωθυπουργούς, όσο και από τους Αρχηγούς της Αντιπολίτευσης να μιλούν ενάντια στην ιδέα. Το 2001 ο Πρωθυπουργός John Howard δήλωσε πως αναγνώριζε το ενδιαφέρον των Αβορίγινων σχετικά με την ημερομηνία, αλλά παρ'όλα αυτά ήταν μια σημαντική ημέρα για την ιστορία της Αυστραλίας και έτσι έκλεινε στο να παραμείνει στην τρέχουσα ημερομηνία. Επίσης σημείωσε, πως η 1η Ιανουαρίου, η οποία ήταν υπό συζήτηση υπό το φως της Εκατονταετηρίδας της Ομοσπονδίας, ήταν ακατάλληλη μιας και συνέπεφτε με την Πρωτοχρονιά. Ο Πρωθυπουργός Kevin Rudd έδωσε ένα «ευθύ όχι» για κάποια αλλαγή στην ημερομηνία, απαντώντας στο Mick Dodson που είχε προτείνει για επαναδημιουργία κάποιου debate. Ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, Malcolm Turnbull, επανέλαβε την υποστήριξη του Rudd για την 26η Ιανουαρίου, αλλά, μαζί με το Rudd, υποστήριξε το δικαίωμα των Αυστραλών να σηκώσουν το θέμα. Σχετικά με τους Αρχηγούς των Πολιτειών, ο Πρωθυπουργός της Νεάς Νότιας Ουαλίας Nathan Rees, δήλωσε ότι ακόμα δεν είχε ακούσει κάποιο «ακαταμάχητο επιχείρημα» που να υποστηρίζει την αλλαγή. Η Πρωθυπουργός του Queensland Anna Bligh, εξέφρασε την αντίεθσή της για αλλαγή της ημερομηνίας παρά τις όποιες διαμάχες.
Το 2004, ένα ψήφισμα που ρώτησε αν η ημερομηνία της Ημέρας της Αυστραλίας θα πρέπει να πάει σε κάποια που δεν έχει σχέση με την Ευρωπαϊκή αποίκιση, βρήκε το 79% των ερωτηθέντων να μην επιθυμούν την αλλαγή, 15% να θέλουν την αλλαγή και 6% να μη δηλώνουν κάτι. Ο ιστορικός Geoffrey Blainey είπε πως πιστεύει ότι η 26η Ιανουαρίου τα πήγε καλά ως Ημέρα της Αυστραλίας και πως: «Η άποψή μου είναι πως είναι πιο επιτυχημένη τώρα από ότι ήταν ποτέ».