google/wiki40b huggingface dataset:
De Lorean DMC-12

Το κλασικό μοντέλο

Το αρχικό πρωτότυπο παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 1976 και η κατασκευή του εργοστασίου ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1978. Η μαζική παραγωγή του μοντέλου ξεκίνησε επίσημα τις πρώτες ημέρες του 1981 στο εργοστάσιο της De Lorean, στο Ντάνμαρρυ της Βόρειας Ιρλανδίας. Το πρώτο αντίτυπο του μοντέλου κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 21 Ιανουαρίου 1981.
Τα βασικά του χαρακτηριστικά ήταν οι πόρτες σε σχήμα «φτερών γλάρου», που άνοιγαν προς τα πάνω, και το σασί από υαλοβάμβακα (fiberglass), πάνω στον οποίο στερεώνονται τα εξωτερικά πάνελ του αμαξώματος, τα οποία ήταν από ανοξείδωτο ατσάλι. Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, τροποποιήθηκαν αρκετά χαρακτηριστικά, όπως το καπό, οι ζάντες και κάποιες λεπτομέρειες στο σαλόνι.
Συνολικά παρήχθησαν 9.200 αντίτυπα του DMC-12, πριν η παραγωγή διακοπεί απότομα τον Δεκέμβριο του 1982, όταν η κατασκευάστρια εταιρεία χρεωκόπησε, εξαιτίας της σύλληψης του ιδιοκτήτη John DeLorean τον Οκτώβριο, με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Αν και τελικώς αθωώθηκε, ωστόσο ήταν αργά πλέον για τη διατήρηση του DMC-12 στην παραγωγή. Το 2007, υπολογίστηκε ότι υπήρχαν ακόμα στην κυκλοφορία 6.500 αυτοκίνητα DMC-12.
Aν και το μοντέλο κατασκευαζόταν στη Βόρειο Ιρλανδία, απευθυνόταν κυρίως στην αγορά των ΗΠΑ, ενώ στην Ευρώπη ελάχιστα κυκλοφόρησαν και στις άλλες ηπείρους σχεδόν κανένα. Σημειωτέον ότι μόλις 16 δεξιοτίμονα αντίτυπα, με επίσημη εργοστασιακή έγκριση, παρήχθησαν απευθείας ή μετατράπηκαν σε δεξιοτίμονα.
Παρά την μικρή διάρκεια παραγωγής του και τα λίγα αντίτυπα, σήμερα είναι ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό, λόγω των εμφανίσεών του στην τριλογία ταινιών Επιστροφή στο Μέλλον, ως το αυτοκίνητο του «Ντοκ» Μπράουν που χρησιμοποιούνταν για ταξίδια στο χρόνο.

Μελλοντική παραγωγή

Στις 30 Ιουλίου 2007, η εταιρεία DMC Texas (με βάση στο Humble, Τέξας) ανακοίνωσε ότι θα επαναφέρει στην παραγωγή το DMC-12 το 2008, σε περιορισμένα αντίτυπα - κατά μέσον όρο 20 αυτοκίνητα το χρόνο. Στην πράξη, ωστόσο, υπήρξε τότε μόνο δοκιμαστική παραγωγή λίγων νέων DeLorean και όλα ήταν με βάση τα σασί της αρχικής εταιρείας, διατηρώνας τους κωδικούς VIN. Επομένως, δεν επρόκειτο για κατασκευή «νέων» DeLorean, αλλά για ανακατασκευή και εκσυγχρονισμό του κλασικού μοντέλου DMC-12. Αναμένεται επίσης και μια κανονική μελλοντική παραγωγή, ενδεχομένως από το 2020.
HMS Calliope (1914)

Περιγραφή

Στα πλαίσια του προϋπολογισμού του 1913 για το Βασιλικό Ναυτικό προβλέπονταν μεταξύ των άλλων η ναυπήγηση οκτώ ελαφρών καταδρομικών. 
Τα έξι σκάφη της υποκλάσης Caroline είχαν συμβατικό σύστημα πρόωσης, όμως τα δύο επόμενα (τα HMS Calliope και HMS Champion)
διέθεταν νέες διατάξεις που αξιοποιούσαν μειωτήρες ώστε να επιτυγχάνονται οι βέλτιστες ταχύτητες στροβίλων και ελίκων. Οι διατάξεις αυτές ακολουθούσαν την εμπειρία που είχε αποκομηθεί προηγουμένως με τα αντιτορπιλικά HMS Badger,  HMS Beaver, HMS Leonidas και HMS Lucifer.
Το Calliope ναυπηγήθηκε στο Chatham. Οι εργασίες ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1914, η καθέλκυση έλαβε χώρα στις 17 Δεκεμβρίου αυτού του έτους και τελικά ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1915.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Με την ολοκλήρωσή του, το Calliope έγινε η ναυαρχίδα της 4ης Μοίρας Καταδρομικών. Στις 19 Μαρτίου 1916, εν ήταν εν πλω, ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά στο λεβητοστάσιο με συνέπεια να υποστεί σοβαρές ζημιές. Παρόλα αυτά επισκευάσθηκε εγκαίρως και έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Γιουτλάνδης  
(31 Μαΐου-1η Ιουνίου 1916). Το βράδυ της 31ης Μαΐου δέχθηκε πλήγματα από τα γερμανικά θωρηκτά SMS Kaiser και  SMS Markgraf, με συνέπεια να χάσουν την ζωή τους δέκα άνθρωποι.
Τον Σεπτέμβριο του 1917 το Calliope συνέβαλε στην βύθιση τεσσάρων γερμανικών ναρκαλιευτικών στην Βόρεια Θάλασσα.

Μεταπολεμική περίοδος

Τον Μάρτιο του 1919 το Calliope εντάχθηκε στην δύναμη της 8ης Μοίρας Ελαφρών Καταδρομικών στον Σταθμό Βορείου Αμερικής και Δυτικών Ινδιών (North America and West Indies Station). Τον Οκτώβριο του 1919 ξέσπασε ξανά πυρκαγιά στο λεβητοστάσιο, ενώ βρίσκονταν στα ανοικτά των Αζορών. Στάλθηκε στο Devonport για τις αναγκαίες επισκευές, που κράτησαν μέχρι τον Μάρτιο του 1920. Τον Δεκέμβριο του 1920 επέστρεψε ξανά στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ από τον Οκτώβριο του 1921 μέχρι και τον Μάιο του 1924 ήταν στην εφεδρεία. Στην συνέχεια εντάχθηκε στην 2η Μοίρα Καταδρομικών του Στόλου του Ατλαντικού.
Στα 1925-1926 και ξανά στα 1927-1928, αξιοποιήθηκε στην μεταφορά στρατευμάτων. Τον Σεπτέμβριο του 1928 εντάχθηκε για τελευταία φορά σε επιχειρησιακό σχηματισμό, αυτή τη φορά με την 3η Μοίρα Καταδρομικών στην Μεσόγειο. Το Calliope ολοκλήρωσε την πορεία του το 1931, όταν διαλύθηκε για σκραπ.
Μίλος Μάριτς

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Ούζιτσε της Σερβίας. Ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες της Σλόμποντα Ούζιτσε, ενώ έκανε το ντεμπούτο του στην μεγάλη ομάδα το 1998. Συνολικά στη Σλόμποντα Ούζιτσε αγωνίστηκε 8 φορές. Το 2000 και για δυο χρονιές αγωνίστηκε στη Ρέμοντ Κάκακ και από εκεί πήρε μεταγραφή στη Ζέτα. Το 2004 αλλάζει πρωτάθλημα και έρχεται στην Ελλάδα για τον Ολυμπιακό με τον οποίο αγωνίζεται μέχρι το 2007.Τον πρώτο χρόνο επί Ντούσαν Μπάγεβιτς είχε ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής αλλά τις επόμενες δυο σεζόν αγωνιζόταν κυρίως ως αλλαγή.Μετά την αποχώρησή του από τον Ολυμπιακό βρήκε ποδοσφαιρική στέγη στην βελγική Γάνδη ενώ τον Ιανουάριο του 2010 αγωνίστηκε στην Μπόχουμ προτού μετακομίσει στο Βέλγιο όπου τα επόμενα πέντα χρόνια θα αγωνιστεί στις Λιρς, Λόκερεν και Μπέβερεν.
Το 2004 ήταν μέλος της εθνικής Σερβίας-Μαυροβουνίου κάτω των 21 ετών στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κάτω των 21. Ακόμα ψηφίστηκε και από την UEFA στην καλύτερη ομάδα του τουρνουά.
Σημαία των Αζορών

Σύμβολα

Το όνομα του αρχιπελάγους προέρχεται από την πορτογαλική λέξη açor, που σημαίνει goshawk,επειδή θεωρείται ότι ήταν ένα κοινό πτηνό την περίοδο που ανακαλύφθηκαν τα νησιά.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα ποτέ δεν έζησαν αυτά τα πουλιά στα νησιά αλλά ήταν υποείδη ενός άλλου πτηνού (Buteo buteo),το οποίο κατά λάθος εκλήφθηκε ως τέτοιο από τους εξερευνητές. Ο αετός στη σημαία θυμίζει αυτό το ιστορικό λάθος.
Τα εννέα αστέρια συμβολίζουν τα ισάριθμα νησιά του νησιωτικού συμπλέγματος, ενώ το μικρότερο εθνόσημο της Πορτογαλίας βρίσκεται στην επάνω αριστερή γωνία της σημαίας.
Ολλανδικά κέρματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και η Ολλανδία. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Τα ολλανδικά κέρματα ευρώ απεικονίζουν το πορτραίτο της βασίλισσας της Ολλανδίας Βεατρίκης, σε δύο διαφορετικά σχέδια του Bruno Ninaber van Eyben. Όλα τα κέρματα φέρουν επίσης το έτος κοπής και τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ολλανδία, όπως και η Φινλανδία, έχουν επιλέξει να μην εκδώσουν ξανά κέρματα του ενός και δύο λεπτών, ξεκινώντας από την 1η Σεπτεμβρίου του 2004. Τα κέρματα αυτά παραμένουν νόμιμα, αλλά δεν γίνονται πλέον δεκτά στα καταστήματα. Οι τιμές στρογγυλοποιούνται στο πλησιέστερο πεντάλεπτο (€ 0,05). Έτσι, τιμές που λήγουν σε € 0,01, € 0,02, € 0,06 και € 0,07 στρογγυλοποιούνται προς τα κάτω, ενώ αυτές που λήγουν σε € 0,03, € 0,04, € 0,08 και € 0,09 προς τα πάνω. Η στρογγυλοποίηση εφαρμόζεται στο τελικό ποσό μόνο, ενώ οι καθαρές τιμές (προ ΦΠΑ για παράδειγμα) εμφανίζονται ακόμη σε υποδιαιρέσεις του ενός λεπτού (€ 0,01).
NGC 524

Ο NGC 524 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 90 εκατομμύρια έτη φωτός από το ηλιακό σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύων. Στην κεντρική περιοχή του είναι ορατά αέρια που σχηματίζουν σπειροειδή δομή. Είναι ο μεγαλύτερος γαλαξίας της ομάδας που φέρει το όνομά του και σχετίζεται με τον NGC 488 και την ομάδα του.
Έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς στον γαλαξία αυτό, ο SN 2000cx (τύπου Ia-p) και ο SN 2008Q (τύπου Ia). Ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε τον NGC 524 το 1786.
Ελληνική διασπορά στη Γαλλία

Ελληνική διασπορά υφίστατο στην σημερινή Γαλλία από την περίοδο, κιόλας, της Αρχαιότητας. Αυτή η κοινωνία εξαφανίστηκε στη διάρκεια της Ύστερης Αρχαιότητας, λόγω της απορρόφησής της από τον τοπικό πληθυσμό, ωστόσο εμφανίστηκε εκ νέου μέσω κυμάτων μετανάστευσης στη διάρκεια του 19ου αιώνα (17ου αιώνα στην Κορσική, η οποία δεν βρισκόταν, ακόμη, εκείνη την εποχή, υπό γαλλικό έλεγχο), ενώ αυτό τον καιρό βρίσκεται συγκεντρωμένη γύρω από τους αστικούς πυρήνες του Παρισιού, της Λυών, της Γκρενόμπλ και της Μασσαλίας.

Οι Φωκαείς της Μασσαλίας

Η Μασσαλία ιδρύθηκε κατά το 600 π.Χ. από Έλληνες ναυτικούς οι οποίοι προέρχονταν από την Φώκαια της Μικράς Ασίας υπό την ονομασία Μασσαλία. Ο εξερευνητής και επιστήμονας Πυθέας ήταν μία από τις σημαντικότερες ελληνικές προσωπικότητες της Μασσαλίας εκείνης της περιόδου. Οι Μασσαλιώτες διέθεταν αρκετά λιμάνια και εμπορικούς ναυστάθμους κατά μήκος των προβηγκιανών ακτών: τον Κιθαρίστα (Λα Σιοτά), το Ταυροέντον και το Ταυροέις (το Σαιν-Σιρ και το Μπρυσκ), την Ολβία (την Αλμανάρ), την Ηρακλήια Κακαβάρια (το Καβαλαίρ), την Αντίπολις (την Αντίμπ) και τη Νικήια (τη Νις).
Μπρορ Μέλμπεργκ

Βιογραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ο διεθνής αυτός Σουηδός επιθετικός πέρασε την καριέρα του αγωνιζόμενος στα γήπεδα της Σουηδίας, της Ιταλίας και κυρίως της Γαλλίας. 
Αναδείχτηκε δευτεραθλητής Κόσμου το 1958, στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου που διεξήχθη στην χώρα του, ενώ τερμάτισε τρίτος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 με την Εθνική Σουηδίας.
Ημέρα κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού

Πολιτική στήριξη

Η Ημέρα κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού υποστηρίζεται από το κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου μέσω της κίνησης "νωρίς την ημέρα",
η οποία καλεί τη Βουλή των Κοινοτήτων να προσέξει το αυξανόμενο πρόβλημα του Διαδικτυακού εκφοβισμού και τις απειλές που μπορεί να προκύψουν για την υγεία, την ευημερία και την ασφάλεια των παιδιών και των νέων και να υποστήριξει το Ίδρυμα "Κυβερνοχαμόγελο", να αυξήσει την ευαισθητοποίηση μέσω της έναρξης της Ημέρας κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού στις 21 Ιουνίου 2013.

Ο διάσημος πρεσβευτής του Ιουνίου του 2013

Τον Ιούνιο του 2013, η χορεύτρια Ντανιέλ Πεάζερ ενήργησε ως διάσημος πρεσβευτής της Ημέρας κατά του σχολικού εκφοβισμού, συμμετέχοντας μέσω από συνεντεύξεις στα μέσα ενημέρωσης και στο Q&A του Twitter. Έκτοτε δεν έχει υπάρξει άλλος διάσημος πρεσβευτής.
Πόντος Μερζιφούντα

Ίδρυση

Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1903 από Έλληνες σπουδαστές και αποφοίτους του αμερικανικού κολλεγίου "Ανατόλια" (Anatolia College in Merzifon), το οποίο λειτουργούσε στην πόλη από το 1886 ως το 1924 υπό τη διεύθυνση της αμερικανικής ιεραποστολής και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου λειτουργεί μέχρι σήμερα. Στη διοίκηση του Συλλόγου "Πόντος" συμμετείχαν και εκπαιδευτικοί του κολλεγίου και οι δραστηριότητές του ήταν αθλητικές, καλλιτεχνικές και επιμορφωτικές. Ο σύλλογος δημιούργησε βιβλιοθήκη, ανέβασε θεατρικές παραστάσεις, δημιούργησε ομάδα ποδοσφαίρου και είχε πάνω από 180 μέλη. Από το 1910 εξέδιδε μηνιαίο περιοδικό "φιλολογικόν, επιστημονικόν και παιδαγωγικόν" με τίτλο: "Πόντος". Επίσης, διατηρούσε τμήμα μουσικής και από το 1913 ορχήστρα εγχόρδων, υπό τη διεύθυνση του Ν.Σ. Σειρηνίδη.

Σύμβολα

Οι αθλητές του συλλόγου φορούσαν φανέλες με οριζόντιες λευκές και γαλάζιες ρίγες που θύμιζαν την ελληνική σημαία και λευκά παντελονάκια. Στο στήθος είχαν ζωγραφισμένο το ελληνικό γράμμα "Π". Στη σφραγίδα του συλλόγου απεικονίζονται μια μπάλα (αθλητισμός), μια κουκουβάγια (πνεύμα) και μια λύρα (μουσική), που αντιπροσωπεύουν την τριπλή του δράση: αθλητική, φιλολογική, μουσική.

Διάλυση

Το Μάιο του 1920 πρόεδρος του Δ.Σ. του συλλόγου εκλέχτηκε ο καθηγητής Δ. Θεοχαρίδης, αντιπρόεδρος ο Χαράλ. Ευσταθιάδης, γραμματέας ο Αναστάσιος Παυλίδης, ταμίας ο Συμεών Ανανιάδης και υπεύθυνος αθλητισμού ο Γρηγόριος Τσακάλωφ. Το Φεβρουάριο του επόμενου έτους εκτός από τον Τσακάλωφ, οι υπόλοιποι συνελήφθησαν από τους Τούρκους με την κατηγορία της αντεθνικής δραστηριότητας και λίγους μήνες αργότερα εκτελέστηκαν. Μαζί τους εκτελέστηκε και ο ταμίας και κορυφαίος αθλητής του συλλόγου Συμεών Ανανιάδης από τη Σαμψούντα, ο οποίος ήταν πολύ καλός δρομέας ταχύτητας και φιλοδοξούσε να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ των 100 μ. Το χτύπημα αυτό των κεμαλικών αρχών είχε ως αποτέλεσμα να διακοπεί η δράση του συλλόγου.

Εκδηλώσεις μνήμης

Η εικοσαετής δράση του συλλόγου του Μερζιφούντα άφησε έντονη μνήμη στους επιζήσαντες της ποντιακής γενοκτονίας. Το Δεκέμβριο του 2008 η "Ποντιακή Αδελφότητα Αδελαΐδας" Αυστραλίας και ο ποδοσφαρικός σύλλογος της αδελφότητας "Ποντιακοί Αετοί" αποφάσισαν να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων του ποντιακού συλλόγου. Διοργάνωσαν ποδοσφαιρικό αγώνα με αντιπάλους μια μικτή επιλέκτων της Μελβούρνης, στον οποίο αγωνίστηκαν με την ιστορική ριγέ γαλανόλευκη φανέλλα του Πόντου Μερζιφούντα. 
Επίσης, το Μάιο του 2009 διοργανώθηκε στην Καβάλα αγώνας παλαιμάχων μεταξύ ομάδας του Π.Σ.Α.Π. και παλαιμάχων της Καβάλας, οι οποίοι αγωνίστηκαν με την ιστορική φανέλα του Πόντου Μερζιφούντα.
Τον Μάιο του 2013 υπήρξε αγώνας μεταξύ της Εθνικής Ελλάδος του 2004 που έπαιξε στο EURO και με παλαίμαχους Πόντιους ποδοσφαιριστές. Μάλιστα οι τελευταίοι φορούσαν τις φανέλες του Πόντου Μερζιφούντας. Στο α' ημίχρονο την γαλανόλευκη και μετά την πορτοκαλί.
Φάνης Χηνάς

Βιογραφία

Μικρό παιδί ακόμα, κατάλαβε ότι η ζωή του είναι στην τέχνη και έτσι από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το θέατρο και τον κινηματογράφο, καταγράφοντας δεκάδες συμμετοχές ακόμα και στην τηλεόραση. Αποφοίτησε από τη Δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη και συνεργάστηκε με τους μεγάλους της έβδομης τέχνης, συμμετείχε σε πολλές ελληνικές ταινίες και διέπρεξε στο θέατρο. 
Πρωτοεμφανίστηκε το 1961 με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, με το έργο "Τα Νέα Παιδιά" του Ζ. Λακούρ. Στα χρόνια της δικτατορίας μετανάστευσε στην Γαλλία, όπου παρακολούθησε μεταξύ άλλων σεμινάρια παντομίμας δίπλα στον Μαρσέλ Μαρσώ.

Καριέρα

Είχε αξιόλογη θεατρική παρουσία. Στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησε στις ταινίες : "Εμείς οι Αμαρτωλοί" (1966), "Το Πρόσωπο της Μέδουσας" (1966), "Κοινωνία Ώρα Μηδέν" (1966), "Ναι μεν, αλλά…" (1972). Στην τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στις σειρές: "Χαμένος Παράδεισος" (1977), "Επιστροφή" (1982) και "Όλη η Δόξα Όλη η Χάρη" (1988).
Για την συμμετοχή του στην ταινία "Knock out" με τον Γιώργο Κιμούλη, κέρδισε το βραβείο Β' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1986. Η ίδια ταινία έλαβε επίσης βραβείο για την μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου και για τα 10 μουσικά κομμάτια που ερμήνευσαν μεταξύ άλλων ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Βλάσσης Μπονάτσος και ο Γιάννης Μηλιώκας.
Ιστορική έμεινε η πιστή απόδοση του ποιήματος "Πρέβεζα" του Κώστα Καρυωτάκη, ένα σπάνιο ηχητικό απόσπασμα που διασώζεται. Εξάλλου ο Χηνάς βρισκόταν πολύ κοντά στον Καρυωτάκη λόγω ψυχοσύνθεσης. Επίσης εκπληκτική ήταν η απαγγελία του πάνω στο "Μονόγραμμα" του Οδυσσέα Ελύτη, η οποία επίσης διασώζεται από το αρχείο της Ο Φάνης Χηνάς ήταν ένας μοναχικός χαρακτήρας αλλά και μεγάλο ταλέντο, το οποίο όμως δεν αξιοποιήθηκε όσο θα έπρεπε. ΕΡΤ.

Χαρακτήρας

Ο Φάνης Χηνάς ήταν ένας μοναχικός χαρακτήρας αλλά και ταυτόχρονα ένα μεγάλο ταλέντο, το οποίο δεν αξιοποιήθηκε όσο θα έπρεπε. Και αυτό γιατί τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν εξαρτημένος από το αλκοόλ με αποτέλεσμα να πεθάνει σε ηλικία μόλις 52 ετών, από εγκεφαλίτιδα. Ως ελάχιστο φόρο τιμής στο πρόσωπό του, το Δημοτικό Θέατρο Δάφνης έδωσε το όνομα αυτού του ηθοποιού.
Πέσο Αργεντινής

Πέσο πριν από το 1826

Το peso ήταν το όνομα που χρησιμοποιούνταν για το ισπανικό κέρμα των 8 ρεαλίων. Έπειτα από την ανεξαρτησία της Αργεντινής, η χώρα απέκτησε δικά της νομίσματα τα ριάλ Αργεντινής, σολ Αργεντινής και εσκούδα. Τα ασημένια ρεάλια (κέρματα) ονομαστικής αξίας 8 έγιναν γνωστά ως πέσος (pesos). Τα κέρματα αυτά παρέμειναν σε κυκλοφορία ως το 1881.

Πέσο Φουέρτε, 1826–1881

Το 1826 άρχισαν να κυκλοφορούν δύο σειρές χαρτονομισμάτων, με ονομαστική αξία σε πέσος. Το ένα από αυτά ήταν το μετατρέψιμο peso fuerte ($F) . Τα 17 pesos fuertes ήταν ίσα σε αξία με μία ισπανική ουγγιά (27,0643 γραμμάρια) ή 0.916 καθαρού χρυσού. Αυτό άλλαξε το 1864 και η ισοτιμία μειώθηκε στα 16 pesos fuertes για 1 ουγγιά χρυσού. Αντικαταστάθηκε από το peso moneda nacional το 1881.

Πέσο Μονέδα Κοριέντε, 1826–1881

Το peso moneda corriente ($m/c) κυκλοφόρησε κι αυτό το 1826 χωρίς να είναι όμως μετατράψιμο. Ξεκίνησε ως ίσης αξίας με το peso fuerte, ωστόσο υποτιμήθηκε και το 1881 αντικαταστάθηκε από το peso moneda nacional σε αναλογία 25 προς 1.

Πέσο Μονέδα Νασιονάλ, 1881–1969

Η Αργεντινή δεν εισήλθε στο δεκαδικό σύστημα παρά μόνο μετά το 1881. Το peso moneda nacional (m$n ή $m/n) αντικατέστησε τα νομίσματα που ήταν νωρίτερα και το 1 peso moneda nacional = 8 ρεάλια= 1 peso fuerte]] = 25 peso moneda corriente. Το πέσο Μονέδα Νασιονάλ ήταν ασημένιο αρχικά, σταμάτησε όμως να φτιάχνεται από άργυρο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στα τέλη του 19ου αιώνα.

Πέσο Όρο Σεγιάδο, 1881–1929

Το peso oro sellado ήταν ένα νόμισμα το οποίο ήταν ίσο με 1,4516 γραμμάρια καθαρού χρυσού.

Πέσο Λέι, 1970–1983

Το peso ley 18.188 (απλώς καλούντανpeso ley), αντικατέστησε το προηγούμενο νόμισμα σε ισοτιμία 1 peso ley = 100 pesos moneda nacional.

Αουστράλ, 1985–1991

Το αουστράλ austral (A με μία επιπλέον οριζόντια γραμμή) αντικατέστησε το προηγούμενο νόμισμα σε ισοτιμία 1 austral = 1000 pesos. Στη διάρκεια της κυκλοφορίας του αουστράλ, η Αργεντινή υπέφερε από υπερπληθωρισμό. Οι υποτιμήσεις επέβαλαν την κυκλοφορία νέων χαρτονομισμάτων των 10.000, 50.000 και 500.000 australes) και για πρώτη φορά οι επαρχίες εισήγαγαν δικό τους νόμισμα .

Μετατρέψιμο Πέσο 1992–σήμερα

Το σημερινό πέσο ήταν διάδοχος του austral σε ισοτιμία 1 peso = 10.000 australes. Πολλές φορές αναφέρεται ως μετατρέψιμο πέσο, καθώς η Κεντρική Τράπεζα όρισε σταθερή ισοτιμία του 1 πέσο έναντι του Δολαρίου των ΗΠΑ: 1 peso = 1 Δολάριο των ΗΠΑ. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρχει χαρτονόμισμα τωμ 10.000.000.000.000 pesos moneda nacional. Ωστόσο αυτή η σταθερή αξία έπαψε να υπάρχει μετά την οικονομική κρίση του 2001.
Από τον Ιανουάριο του 2002 το πέσο υποτιμήθηκε κατά 75%. Το πέσο με τη μεγαλύτερη αξία σήμερα είναι αυτό των 100 πέσος (AR$100), το οποίο αξίζει μόνο γύρω στα 10 αμερικανικά δολάρια (US$10) - ( Σεπτέμβριος 2015) . Οι τιμές στην Αργεντινή είναι χαμηλότερες από ότι στις ΗΠΑ.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1992 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας των 1, 2, 5, 10, 20, 50 και 100 πέσος. Τα χαρτονομίσματα του 1 πέσο αντικαταστάθηκαν από ένα αντίστοιχο κέρμα το 1994.
Βασίλης Τερλέγκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πεύκο Καλαβρύτων. Από νωρίς φάνηκε η κλίση του στο τραγούδι. Σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών ξεκίνησε να τραγουδά δίπλα σε μεγάλα ονόματα της εποχής. Ήρθε στην Αθήνα όταν ήταν δεκαέξι ετών και από τότε ακολούθησε καριέρα στο τραγούδι. 
Στην καλλιτεχνική πορεία του συνεργάστηκε με τους: Μάνο Ελευθερίου, Χρήστο Νικολόπουλο, Ιφιγένεια Γιαννοπούλου, Ρίτα Σακελλαρίου, Τζένη Βάνου, Πίτσα Παπαδοπούλου, Ζαφείρη Μελά, Κώστα Μπίγαλη, Σταμάτη Γονίδη, Καίτη Λιβανού κ.ά.
Τα περισσότερα τραγούδια που έχει τραγουδήσει έχουν και την υπογραφή του. Μπορεί και παίζει όλα τα έγχορδα όργανα, ενώ έχει την εξ ολοκλήρου επιμέλεια της παραγωγής. 
Ζει στο Κερατσίνι με τους 3 γιους και τη μητέρα του.
Επαρχία Σαν

Γεωγραφία

Η Επαρχία Σαν βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και νοτιοανατολικά της Περιφέρειας Σεγκού. Συνορεύει στα ανατολικά με την Επαρχία Τομινιάν, στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Μοπτί, στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Μακινά, στα κεντρο-δυτικά με την Επαρχία Σεγκού, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Μπλα και στα νότια με την Περιφέρεια Σικασσό.
Socket M

Η Socket M (mPGA478MT) είναι διεπαφή CPU που εισήχθη από την Intel το 2006 για τη γραμμή επεξεργαστών κινητών Intel Core.

Τεχνική περιγραφή

Το Socket M χρησιμοποιείται σε όλα τα προϊόντα Intel Core, καθώς και το Xeon που προέρχεται από το Core, με την κωδική ονομασία Sossaman. Χρησιμοποιήθηκε επίσης στην πρώτη γενιά της έκδοσης του Core 2 Duo για κινητά της Intel, συγκεκριμένα των γραμμών T5x00 και T7x00 Merom, αν και η γραμμή μετατράπηκε σε Socket P (Σάντα Ρόζα) το 2007. Τυπικά χρησιμοποιεί το σύνολο τσιπ Intel 945PM / 945GM που υποστηρίζουν μέχρι 667 MHz FSB και το Intel PM965 / GM965 που επιτρέπει υποστήριξη 800 MHz FSB, αν και ο συνδυασμός Socket M, PM965 / GM965 είναι λιγότερο συνηθισμένος. Οι Xeon "Sossaman" χρησιμοποιούν το σύνολο τσιπ E7520.

Σχέσεις με άλλες υποδοχές

Το Socket M είναι μερική συμβατότητα με την υποδοχή υπολογιστή mPGA478A, αλλά δεν είναι ηλεκτρικά συμβατό. Παρόλο που έχουν δημοσιευθεί αντικρουόμενες πληροφορίες, δεν έχουν κυκλοφορήσει επεξεργαστές Penryn των 45 nm για το Socket M.
Άγιος Ιωάννης, Δομινίκα

Γεωγραφία

Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και είναι η βορειότερη και δυτικότερη ενορία της χώρας. Συνορεύει στα νότια με τον Άγιο Πέτρο και στα δυτικά με τον Άγιο Ανδρέα. Έχει έκταση 59.0 τετ.χμ. (23 τετρ. μίλια). Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη ενορία της Δομινίκας μετά τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Δαβίδ, τον Άγιο Ιωσήφ και τον Άγιο Πατρίκιο.
Η ψηλότερη κορυφή είναι το βουνό Μορν ο Ντιάμπλ με ύψος 861 μέτρων (2827 ποδιών).

Μεταφορές

Ο Άγιος Ιωάννης έχει πολλούς δρόμους. Ο βορειότερος της Δομινίκας, που συνδέει την Ταντάν με την Πενβίλ, άνοιξε το 2004.
Ο Κόλπος Πρινς Ρούπερτ στην Πόρτσμουθ χρησιμοποιείται συχνά για κρουαζιερόπλοια και θαλαμηγοί.

Τουρισμός

Αξιοσημείωτα μέρη είναι ο Ινδικός Ποταμός και το Εθνικό Πάρκο Κάρμπιτς, που συμπεριλαμβάνει την χερσόνησο Κάρμπιτ και το Φορτ Σίρλεϊ.
Ελένη Τσαλιγοπούλου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1963 στη Νάουσα Ημαθίας, όπου και μεγάλωσε. Ασχολήθηκε από πολύ νωρίς με το τραγούδι μαζί με τον αδελφό της, ο οποίος είναι επίσης μουσικός. Το 1985, παρακολουθεί μαθήματα κλασικού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη. Τον ίδιο χειμώνα τραγουδάει επαγγελματικά για πρώτη φορά στην "Όμορφη Νύχτα", όπου έρχεται σε επαφή με το Γιώργο Ζήκα, τραγούδια του οποίου θα ερμηνεύσει στον πρώτο της προσωπικό δίσκο. 
Το 1987 την καλεί ο Μάνος Χατζιδάκις να εμφανιστεί στο «Σείριο» ως ερμηνεύτρια του Σταμάτη Σπανουδάκη, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους εμφανίζεται μαζί με το Γιώργο Νταλάρα σε μεγάλη περιοδεία του σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική. 
Στην Αθήνα ξεκίνησε κυρίως πλάι στο Γιώργο Νταλάρα. Στην αρχή της καριέρας της, λόγω της χαρακτηριστικής της φωνής συχνά τη συγχέουν με την Ελευθερία Αρβανιτάκη. Το 1989, συνεργάζεται με την Οπισθοδρομική Κομπανία, καθώς και με το Νίκο Ξυδάκη, ενώ την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί ο δίσκος της "Κορίτσι και Γυναίκα", ο οποίος είχε προκαλέσει αίσθηση, καθώς αποτέλεσε μια από τις δουλειές που έδωσαν ώθηση στο λεγόμενο "σύγχρονο έντεχνο", όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τη δεκαετία του 1990. 
Στη συνέχεια, εμφανίζεται με άλλα μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, τόσο σε συναυλίες όσο και δισκογραφικά. Το 1994-1995, εμφανίζεται στο "Χάραμα" μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και το Γεράσιμο Ανδρεάτο. 
Στα τέλη του 1996 κυκλοφορεί η "Αρζεντίνα", ενώ δύο χρόνια αργότερα ακολουθεί το "Στην Εποχή Του Ονείρου", δίσκος που περιλαμβάνει ζωντανές ηχογραφήσεις από τις εμφανίσεις της στην «Ιερά Οδό». Την περίοδο 1998-1999, εμφανίζεται μαζί με τη Μελίνα Κανά στα 13 Φεγγάρια. Το 1999, αλλάζει ύφος τραγουδιών και η νέα της δισκογραφική δουλειά έχει έντονα στοιχεία δυτικής ποπ μουσικής, την οποία προωθεί με συναυλίες ανά τη χώρα και συνεργασίες π.χ. με το Δημήτρη Μπάση, τους Mode Plagal, όπως και τους Μίκρο αργότερα το 2007.
Τα επόμενα χρόνια, συνεργάζεται με τους: Γιάννη Κότσιρα (2000), Νίκο Πορτοκάλογλου και Γιώργο Ανδρέου (2001), Μανώλη Λιδάκη (2002), ενώ συμμετέχει στο soundtrack της ταινίας "Το κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο" των Ρέππα-Παπαθανασίου (2001). Το 2004, συμμετέχει σε αφιέρωμα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για το Βασίλη Τσιτσάνη, ενώ το καλοκαίρι συμμετέχει ως κορυφαία του Χορού στην παράσταση "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.
To 2005, συνεργάστηκε σε καλοκαιρινή περιοδεία με την Τάνια Τσανακλίδου, ενώ παράλληλα στη δισκογραφική της δουλειά "Αγαπημένο μου Ημερολόγιο", μαζί με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας, καταπιάνεται με ερμηνείες παραδοσιακών δημοτικών από όλη την Ελλάδα, έχοντας ήδη από την αρχή της καριέρας της καταβολές και έμπνευση από το λαϊκό και δημοτικό τραγούδι.
Το 2008 εμφανίστηκε με την Ανδριάνα Μπάμπαλη και τη Γιώτα Νέγκα στην "Αποθήκη του Μύλου" στη Θεσσαλονίκη, ενώ μαζί με τη Γλυκερία και το συγκρότημα Τρίφωνο στο "Polis Theater". 
Έχει έναν γιο, τον Αργύρη, που γεννήθηκε το 1981.