google/wiki40b huggingface dataset:
Αδόλφος ΦιτςΚλάρενς

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος από τους νόθους γιους του Γουλιέλμου Δ΄ της Βρετανίας και της ερωμένης του Δωροθέας Τζόρνταν, ηθοποιού, κόρης του Φράνσις Μπλάνντ, εργαζόμενου σε θέατρο.
Γεννήθηκε στο μέγαρο Μπούσυ Χάουζ του Μίντλεσεξ και ήταν οικότροφος σε σχολείο του Σάνμπουρυ επί του Τάμεση. Σε ηλικία 11 ετών εστάλη για Ναυτική σταδιοδρομία στο πλοίο Νιούκαστλ, που ταξίδευε στη Βόρεια Αμερική και στη Μεσόγειο. Το 1821 έγινε υποπλοίαρχος στο πλοίο Ευρύαλος και δύο έτη μετά έγινε πλωτάρχης. Υπηρέτησε τα πλοία Μπρισκ και Ρέντγουϊνγκ στη Βόρειο Θάλασσα. Όταν προήχθη το 1824 σε πλοίαρχο, ανέλαβε το Αριάδνη, το Τσάλεντζερ και το Παλλάς.
Με την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο το 1830 έγινε διοικητής της β. θαλαμηγού β. Γεώργιος. Ο πατέρας του απένεμε σε αυτόν και τους αδελφούς του το 1831 τον τίτλο τού λόρδου και τη θέση τού "νεότερου γιου τού μαρκησίου" στη σειρά Προτεραιότητας· έγινε ιππότης το επόμενο έτος. Έγινε υπεύθυνος τού β. Βεστιαρίου (1830) και άρχων τού β. Κοιτώνος (1833).
Το 1837 τον πατέρα του, που δεν είχε νόμιμους γιους, τον διαδέχθηκε η ανιψιά του Βικτώρια της Βρετανίας και ο Αδόλφος διατήρησε τη θέση του στη β. θαλαμηγό, ώσπου προήχθη σε υποναύαρχο το 1853, Τη νέα θέση δεν την ήλπιζε ως νόθος γιος και συγκινήθηκε που την έλαβε. Το 1848 έγινε βοηθός τού στρατοπέδου. Το 1856 απεβίωσε στο Νιούμπουργκ Πράιορυ, άγαμος. Τάφηκε μέσα στο ιερό του ναού του Αγ. Μιχαήλ στο Κόξγουολντ.
Λουίζα Μαουντμπάττεν

Πρώιμα χρόνια

Η Λουίζα γεννήθηκε στην Χαϊδελβέργη του Μεγάλου Δουκάτου της Έσσης της Γερμανίας και ήταν το δεύτερο παιδί του πρίγκιπα Λουδοβίκου του Μπάττενμπεργκ, αξιωματικού του αγγλικού πολεμικού ναυτικού και μετέπειτα ναυάρχου του στόλου, και της πριγκίπισσας Πριγκίπισσας Βικτώριας της Έσσης και του Ρήνου, εγγονή της βασίλισσας της Αγγλίας Βικτωρίας.
Το 1909 αρνήθηκε να παντρευτεί τον Βασιλιά Εμμανουήλ Β΄ της Πορτογαλίας ενώ διατηρούσε σχέσεις με έναν Σκωτσέζο ζωγράφο, με τον οποίο χώρισε λόγω των διαφορετικών σεξουαλικών τάσεών του. Στις 3 Νοεμβρίου του 1923 παντρεύτηκε με τον χήρο Βασιλιά Γουσταύο ΣΤ΄ Αδόλφο της Σουηδίας στο βασιλικό παρεκκλήσι του Λονδίνου. Στις 30 Μαΐου του 1926 γέννησε ένα κοριτσάκι, το οποίο πέθανε αμέσως λόγω της αδυναμίας του πλακούντα της να το αναθρέψει σωστά.
Απεβίωσε στις 7 Μαρτίου του 1965 στο νοσοκομείο του Σαιντ Γκόαν της Στοκχόλμης της Σουηδίας και ενταφιάστηκε στο βασιλικό κοιμητήριο στη Στοκχόλμη.
Άγιος Αντώνιος Κιλκίς

Ιστορικά στοιχεία

Παρά την ίδρυση της Βουλγαρικής εξαρχίας το 1870 οι κάτοικοι του Λελόβου παρέμειναν πιστοί στο πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το 1879 με την εγκατάσταση του Βούλγαρου ουνίτη επισκόπου στο Κιλκίς, Νείλου Ισβόρωφ, οι κάτοικοι του χωριού ασπάστηκαν την Ουνία. Μετά το 1893, όταν ο νέος Βουλγαρουνίτης επίσκοπος, Λάζαρος Μλαντένωφ προσχώρησε στην Βουλγαρική εξαρχία, οι Λελοβίτες προσχώρησαν σταδιακά και αυτοί στη Βουλγαρική εκκλησία (το 1905 οι Ουνίτες του Λελόβου ήταν 120 άτομα, ενώ το 1910 δεν υπήρχαν πλέον Ουνίτες στο χωριό). Μετά την συνθήκη του Νεϊγύ, το 1919, και το Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ του 1924 οι κάτοικοι αποχώρησαν στη Βουλγαρία. Με τη συνθήκη της Λωζάνης, το 1923 με την Τουρκία, Έλληνες πρόσφυγες ήρθαν στο χωριό από τον Άγιο Αντώνιο του Πόντου. H εκκλησία του χωριού κτίστηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (1870).
Οικογενειακές ιστορίες

Πλοκή

Η πλοκή της σειράς είναι τα προβλήματα, οι τσακωμοί, οι χωρισμοί καθώς και οι έρωτες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες και τα μέλη της ξεχωριστά. Σε κάθε επεισόδιο βλέπουμε και μια διαφορετική οικογένεια η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα και προσπαθεί κατά τη διάρκεια του επεισοδίου να τα λύσει. Πρέπει να σημειωθεί ότι η σειρά είναι προϊόν μυθοπλασίας και απλά βασίζεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε οικογένεια.
Αντικυκλώνας των Αζόρων

Ο Αντικυκλώνας των Αζόρων γνωστός και ως Βορειοατλαντικός αντικυκλώνας ή αντικυκλώνας Αζόρων-Βερμουδών αποτελεί μια ημιμόνιμη ζώνη υψηλού βαρομετρικού νοτίως του αρχιπελάγους των Αζόρων στον Ατλαντικό Ωκεανό στην επικράτεια της Ζώνης υποτροπικής σύγκλισης. Επηρεάζει μεγάλες περιοχές της Βόρειας Αφρικής και Νότιας Ευρώπης καθώς σε αυτόν οφείλεται η ξηρότητα της Μεσογείου το καλοκαίρι και της ερήμου Σαχάρας. Το καλοκαίρι επεκτείνεται προς τις Βερμούδες από όπου προκαλεί ένα νοτιοανατολικό ρεύμα θερμού τροπικού ανέμου προς την ανατολική ακτή των ΗΠΑ.
Η παρουσία του επίσης οδηγεί τα ανατολικά ρεύματα αέρα προερχόμενα από την Αφρική προς την Καραϊβική και τις Μπαχάμες, ευνοώντας την εμφάνιση τροπικών κυκλώνων στον Ατλαντικό.
Παλάτσο ντελ Τερτζεστέο

Ιστορία

Το 1838, το οικόπεδο στο οποίο  βρίσκεται σήμερα το κτίριο πουλήθηκε από τον Τζουζέπε Μπραμμπίλα στην ιδιωτική εταιρεία «s.p.a. Tergesteo», με σκοπό την ανέγερση ενός νέου μεγαλοπρεπούς κτιρίου στο κέντρο της Τεργέστης. 
Το Τερτζεστέο προοριζόταν να λειτουργήσει ως κέντρο εμπορικών δραστηριοτήτων αλλά και ως σημείο συνάντησης των κατοίκων. Με βάση αυτό το σκεπτικό, η κατασκευή του έγινε δίπλα στο θέατρο «Βέρντι» και το παλαιό Χρηματιστήριο. Το έργο ανέλαβε ο αρχιτέκτονας Francesco Bruyn και οι εργασίες, που άρχισαν το 1840, ολοκληρώθηκαν το 1842. Το 1844 μεταφέρθηκε στο κτίριο η έδρα του Χρηματιστηρίου της Τεργέστης. Στο εσωτερικό του Τερτζεστέο υπάρχει μια στοά, η οποία από το 1842 έως το 1883 υπήρξε έδρα της αυστριακής ναυτιλιακής εταιρείας Lloyd. Η στοά σήμερα φιλοξενεί ένα από τα πιο ιστορικά καφέ της πόλης, το Caffè Tergesteo, το οποίο πρωτοάρχισε να λειτουργεί το 1863 και αρχικά βρισκόταν κοντά στο θέατρο Βέρντι. 
Η κύρια είσοδος βρίσκεται στην πλατεία Χρηματιστηρίου ενώ η πρόσβαση είναι εφικτή και από την πλατεία Βέρντι. Γλυπτά αλληγορικής σημασίας κοσμούν τις δύο εισόδους του κτιρίου. Το Τερτζεστέο ανακαινίστηκε πρόσφατα.
Magnavox Odyssey

Το Magnavox Odyssey ήταν η πρώτη εμπορική οικιακή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών στον κόσμο. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1972 και κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του ίδιου έτους, προηγούμενη του Atari Pong κατά τρία χρόνια. Πρόκειται για μια ψηφιακή κονσόλα παιχνιδιών, αν και λανθασμένα πιστεύεται ότι είναι αναλογική, λόγω της χρήσης αναλογικών κυκλωμάτων για την υλοποίηση της εξόδου βίντεο, καθώς και του αναλογικού χειριστηρίου που συνόδευε την κονσόλα. 
Το Odyssey σχεδιάστηκε από τον Ραλφ Μπάερ, ο οποίος ξεκίνησε να δουλεύει την ιδέα γύρω στο 1966 και ολοκλήρωσε ένα λειτουργικό πρωτότυπο το 1968. Αυτό το πρωτότυπο, γνωστό ως Brown Box, βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας του Ιδρύματος Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον.
Φυλακίδης

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο Φυλακίδης ήταν ημίθεος, γιος του Απόλλωνα και της νύμφης Ακακαλλίδας.
Ο Φυλακίδης μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Φίλανδρο φέρονται ως πρώτοι οικιστές και ιδρυτές της αρχαίας πόλης Ελύρου στην Κρήτη στην οποία τιμόταν με ιδιαίτερο ιερό.
Άδεια Ελεύθερης Τεκμηρίωσης GNU

Η GNU Free Documentation License (GFDL) (Άδεια Ελεύθερης Τεκμηρίωσης GNU) είναι μια άδεια ελεύθερης διάθεσης για ελεύθερο περιεχόμενο σχεδιασμένη από το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού (FSF) για το εγχείρημα GNU. Η σημερινή έκδοση της άδειας είναι η 1.3, το επίσημο κείμενο της οποίας μπορεί να βρεθεί στην διεύθυνση http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html.
Η άδεια έχει σχεδιαστεί για τεκμηρίωση λογισμικού καθώς και λοιπές αναφορές και για εγχειρίδια οδηγιών. Εδραιώνει ότι κάθε αντίγραφο του εν λόγω υλικού, έστω και τροποποιημένο, φέρει την ίδια άδεια. Τα αντίγραφα αυτά μπορούν να πωληθούν, αλλά εάν παραχθούν σε ποσότητα επιβάλλεται να γίνουν διαθέσιμα σε μορφή που επιδέχεται περαιτέρω επεξεργασία. Η Βικιπαίδεια είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα τεκμηρίωσης που χρησιμοποιεί αυτή την άδεια. 
Πολλά άτομα και ομάδες, όπως το εγχείρημα «Debian» (βασιζόμενοι στις δικές τους κατευθυντήριες γραμμές Debian ελευθέρου λογισμικού), θεωρούν το GFDL μη ελεύθερη άδεια. Οι λόγοι για αυτό είναι ότι το GFDL επιτρέπει «αναλλοίωτο» κείμενο που δεν μπορεί να τροποποιηθεί ή να αφαιρεθεί και ότι η απαγόρευση κατά των συστημάτων διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων (DRM) επηρεάζει και τις έγκυρες χρήσεις εξίσου.
Phase

Ιστορία

Οι Phase συστάθηκαν το 2008 όταν οι πολυετείς προσπάθειες, από το 2003, να πάρουν πραγματική διάσταση, απέδωσαν. Τον Φεβρουάριο του 2010, κυκλοφόρησαν το single Perdition σε ψηφιακή μορφή για τη Microsoft, το οποίο ήταν μέρος της, κατά λίγους μήνες, επόμενης κυκλοφορίας τους ονόματι In Consequence η οποία και τους επέτρεψε να κάνουν συναυλίες σε περιοχές μεταξύ των οποίων και η Συρία.
Έχουν πραγματοποιήσει αρκετές συναυλίες στην Ελλάδα, σε πόλεις όπως Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Τρίκαλα, Κομοτηνή, Βέροια, Αλεξανδρούπολη, Διδυμότειχο και άλλα. Λέγεται πως οι Phase είναι το δεύτερο ροκ σχήμα στην ιστορία από το εξωτερικό που έχει δώσει ποτέ συναυλία στην Συρία μετά τους Gorillaz (Ιανουάριος 2011).
Στις 15 Μαρτίου του 2012 και μέσω του επίσημου site του συγκροτήματος, ανακοινώθηκε η έναρξη των ηχογραφήσεων του δεύτερου τους δίσκου «The Wait»
Βιράνσεχιρ

Ιστορία

Το όνομα Βιράνσεχιρ σημαίνει η κατεστραμένη πόλη και πράγματι είχε καταστραφεί επανειλημμένα στην ιστορία της.
Η πόλη μπορεί να είναι η τοποθεσία της Αντιόχειας της Μεσοποταμίας.
Σύμφωνα με τον Βυζαντινό ιστορικό Ιωάννη Μαλάλα, η πόλη κτίστηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ στην τοποθεσία της προηγούμενης Μαξιμιανούπολης, που είχε καταστραφεί από μια Περσική επίθεση και ένα σεισμό. Κατά τη διάρκεια των δυο επόμενων αιώνων, ήταν μια σημαντική τοποθεσία στην Ρωμαϊκή/Βυζαντινή Εγγύς Ανατολή, παίζοντας σημαντικό ρόλο στους Ρωμαιοπερσικούς πολέμους του 6ου αιώνα ως έδρα του δούκα Μεσοποταμίας (363–540). Ήταν επίσης επισκοπή, υπαγόμενη σε αυτή της Έδεσσας Μεσοποταμίας. Ο Ιάκωβος Βαραδαίος γεννήθηκε κοντά στην πόλη και ήταν μοναχός σε ένα κοντινό μοναστήρι. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Άραβες το 639.
Η πόλη έγινε η βάση για τον Ιμπραήμ Πασά, αρχηγό της φυλής των Μιλάν, στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. Ξεκινώντας το 1891, ο Ιμπραήμ Πασάς οδήγησε πολλά συντάγματα του, υπό κρατική αιγίδα, φυλετικού ελαφρού ιππικού γνωστού ως Ταξιαρχίες Χαμιντιέ. Απολάμβανε την εύνοια του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, και επέκτεινε την προστασία του στους τοπικούς χριστιανικούς πληθυσμούς, με περίπου 600 οικογένειες να εγκαθίστανται στην περιοχή από τις αρχές του 1900. Ο Βρετανός κατάσκοπος και διπλωμάτης Μαρκ Σάικς ισχυρίστηκε ότι ο Ιμπραήμ Πασάς είχε σώσει περίπου 10.000 χριστιανούς εν μέσω των σφαγών της δεκαετίας του 1890.  Ο ιστορικός Janet Klein γράφει ότι «την παραμονή της Επανάστασης των Νεοτούρκων, ο Ιμπραήμ Πασάς ήταν μια από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες σε όλο Κουρδιστάν». Ωστόσο, μετά την επανάσταση, ο Ιμπραήμ Πασάς δεν μπορούσε πλέον να υπολογίζει στην υποστήριξη του παλατιού. Πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1908 από δυσεντερία, στενά διωκόμενος από τα οθωμανικά στρατεύματα κοντά στην Νίσιβι.
Στις παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αρμενικός πληθυσμός της Βιράνσεχιρ ήταν 1339. Ο Καϊμακάμης της πόλης προφανώς αντιτάχθηκε στις διαταγές επιδρομών επί του πληθυσμού τον Μάιο 1915, αλλά υψηλότεροι αξιωματούχεοι τελικά επικράτησαν, και ολόκληρος ο πληθυσμός σφαγιάστηκε ή στάλθηκε στο Ρας αλ-Αΐν.

Σύγχρονη πόλη

Χάρη στο εισόδημα από το βαμβάκι η Βιράνσεχιρ είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στην Τουρκία, και ο πληθυσμός έχει υπερδιπλασιαστεί από 57.461 το 1990 σε 121.382 το 2000 (στοιχεία απογραφής). (Ο αστικός πληθυσμός ήταν 89.940 το 2009.)
Η Δήμαρχος της Βιράνσεχιρ, Λέιλα Γκιουβέν, συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2009, υπό την αντιτρομοκρατική νομοθεσία της Τουρκίας. Η δίκη της άρχισε στις 18 Οκτωβρίου 2010. Τελικά απελευθερώθηκε τον Ιούλιο του 2014, με 30 άλλους τοπικά εκλεγμένους αντιπροσώπους, μετά από τέσσερα χρόνια κράτησης.
Πένταθλον

Το Πένταθλον (Νέα Ελληνικά: πένταθλο) ήταν ένα αγώνισμα των αρχαίων Ολυμπιακών αγώνων, καθώς και άλλων Πανελλήνιων αγώνων στην Αρχαία Ελλάδα.
Το όνομά του προέρχεται από το συνδυασμό των λέξεων πέντε και άθλος (άθλημα). Πέντε αθλήματα που αρχικά διεξάγονταν σε μία ημέρα, ξεκινώντας από το άλμα εις μήκος, στη συνέχεια ο ακοντισμός και η δισκοβολία, ακολουθούσε το στάδιον (ένας αγώνας σπριντ) και τελείωνε με την πάλη. Οι πενταθλητές θεωρήθηκαν ότι είναι μεταξύ των πιο ειδικευμένων αθλητών, και η εκπαίδευσή τους ήταν συχνά μέρος της στρατιωτικής θητείας, διότι πίστευαν ότι κάθε ένα από τα πέντε αυτά αγωνίσματα ήταν χρήσιμο στη μάχη. Υπήρξε ο πρώτος τεκμηριωμένος τύπος του πεντάθλου (ένας διαγωνισμός που αποτελείται από πέντε διακριτά αθλήματα) και ήταν ο προάγγελος για όλες τις διοργανώσεις αυτού του τύπου, στις οποίες και δανείζει το όνομά του.

Αθλήματα

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η πάλη πραγματοποιούταν σε ένα σκάμμα με άμμο έξω από τον Ναό του Δία, ενώ όλα τα άλλα αθλήματα πραγματοποιούνταν στο στάδιο της Ολυμπίας, από την οποία πήραν και το όνομά τους οι αγώνες. Η πάλη και η δισκοβολία ουσιαστικά εξακολουθούν να έχουν την ίδια βασική μορφή και στις σύγχρονες εκδόσεις τους (αν και η τρέχουσα τεχνική και οι κανόνες τους μπορεί να διαφέρουν). Ωστόσο, η δισκοβολία διεξαγόταν πάνω σε ένα υπερυψωμένο βάθρο, και όχι όπως αργότερα στο πεδίο του εδάφους.
Στον ακοντισμό χρησιμοποιούσαν ένα δερμάτινο λουρί (ιμάντας), που ονομαζόταν αγκύλη, αντί του να κρατά ο αθλητής τον άξονα του ακοντίου. Το στάδιον ήταν ένα σπριντ περίπου 200 γιάρδων (ή περίπου 180 μέτρων), δηλαδή ήταν περισσότερο από το σύγχρονο σπριντ των 100 μέτρων, αλλά το μικρότερο από όλα τα άλλα αρχαία αγωνίσματα δρόμου.
Το άλμα εις μήκος είναι ίσως το πιο ασυνήθιστο, σε σχέση με τη σύγχρονη έκδοσή του στο στοίβο. Ο άλτης του μήκους χρησιμοποιούσε βάρη που ονομάζονταν αλτήρες για να ωθήσει τον εαυτό του μακρύτερα από το σημείο που στεκόταν, ενώ το άλμα του, πιθανότατα αποτελείτο από πέντε ξεχωριστά άλματα, και έτσι μοιάζει περισσότερο με το σύγχρονο άλμα τριπλούν. Διαφορετικά, οι αποστάσεις των γνωστών αλμάτων (τα οποία συχνά ήταν στα 50 πόδια μήκος) φαίνεται να είναι αδύνατα.
Οι αθλητές στις ρίψεις ακοντίου και δίσκου έριχναν από πέντε φορές ο κάθε ένας και μόνο η μεγαλύτερη ρίψη τους μετρούσε. Είναι πιθανό και το άλμα εις μήκος να επιχειρούταν επίσης για πέντε φορές. Στους παραδοσιακούς αυτούς αγώνες οι αθλητές, σε όλα τα αγωνίσματα, ήταν κατά παράδοση γυμνοί.
Τσαρούχι

Το τσαρούχι είναι ελαφρύ, δερμάτινο χειροποίητο ανδρικό ή γυναικείο υπόδημα με ή χωρίς φούντα το οποίο φορούσαν οι χωρικοί στην ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και σε άλλες ορεινές περιοχές των Βαλκανίων και της Τουρκίας μέχρι και τις αρχές του εικοστού αιώνα. Σήμερα φοριούνται στην Ελλάδα ως υποδήματα μαζί με τη φουστανέλα και με τη στολή των Ευζώνων.
Η αρχική τους ονομασία ήταν «πίγγες» ενώ η σημερινή λέξη που προσδιορίζει τα συγκεκριμένα υποδήματα πιστεύεται ότι προέρχεται από το τουρκικό «τσαρίκ» (carik). Στην Ιταλία υπάρχουν όμως μυτερά υποδήματα ονομαζόμενα «chiòchiera» («τσιότσιερα») ή «ciòcia» κάτι που επιτρέπει να υποθέσουμε την Ιταλική καταγωγή της ονομασίας. Κατασκευαζόταν από ακατέργαστο ή κατεργασμένο δέρμα από τέσσερα συνήθως τεμάχια την «πατωσιά» (ή σόλα) τα δύο πλάγια και στην άκρη του τη «μύτη» σε διάφορες παραλλαγές, άλλοτε γυμνή και γυρισμένη προς τα πάνω είτε καλυμμένη με πλούσια, μάλλινη φούντα, η οποία ήταν συνήθως μαύρη για τους άνδρες και τις γυναίκες είτε πολύχρωμη για τα παιδιά. Το δέρμα από το οποίο κατασκευάζονταν ήταν το λεγόμενο «τελατίνι» χρώματος ερυθρού. Τα τσαρούχια καθημερινής χρήσης ήταν απλά χωρίς στολίδια, ενώ τα πλουσιώτερα είχαν κορδόνια και πούλιες. 
Τα τσαρούχια που χρησιμοποιούνται στις μέρες μας στην Προεδρική Φρουρά φέρουν επίσης στο κάτω μέρος τους περίπου 50 καρφιά το καθένα. Τα καρφιά αυτά είναι υπεύθυνα για τον χαρακτηριστικό ήχο που παράγουν τα τσαρούχια κατά τη διάρκεια ευζωνικών παρελάσεων. Ως συνεπακόλουθο, τα καρφιά αυτά αυξάνουν αρκετά το βάρος του τσαρουχιού, το οποίο μπορεί να φτάσει και τα τρία κιλά το καθένα.
Εκτός από τον παραπάνω τύπο υποδήματος οι χωρικοί και ποιμένες πολλών περιοχών της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας κατασκευάζουν παρόμοια υποδήματα από ακατέργαστο δέρμα χοίρου καλούμενα "γουρουνοτσάρουχα" που θεωρούνται ως ελαφρά πέδιλα τα οποία και εξασφαλίζουν άνετο βάδισμα σε ανώμαλα εδάφη. Αυτά αποτελούνται από ενιαίο τεμάχιο που αναδιπλώνεται και συγκρατείται στο πόδι από ιμάντες από το ίδιο δέρμα.
Στη στρατιωτική ορολογία, το τσαρούχι που φέρουν οι εύζωνες (τσολιάδες) ονομάζεται «ταρρούχιον». Παρ'όλα αυτά είναι ευρέως γνωστό υπό τον όρο «τσαρούχι». Την εποχή που τα ευζωνικά τάγματα ήταν μάχιμα τμήματα του Ελληνικού Στρατού, στις φούντες ήταν τοποθετημένα αιχμηρά  αντικείμενα τα οποία χρησιμοποιούνταν στις μάχες εκ του συστάδην.
Μίμης Τραϊφόρος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Πειραιά. Απο μικρός ασχολήθηκε με το θέατρο, τη συγγραφή, τη σκηνοθεσία και την ποίηση. Πήρε το δίπλωμα του ηθοποιού απ' τη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου ενώ φοιτούσε ταυτόχρονα και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1934 πήγε στη Μάντρα του Αττίκ όπου εργάστηκε σαν ποιητής και κονφερανσιέ και δύο χρόνια αργότερα(το 1936) στην μπουάτ Όαση. Το 1940 έγραψε για τη Σοφία Βέμπο το τραγούδι Παιδιά της Ελλάδος παιδιά. Τότε γνώρισε τη θρυλική τραγουδίστρια, αγαπήθηκαν και αργότερα παντρεύτηκαν. Να πούμε πως οι στίχοι όλων σχεδόν των τραγουδιών τα οποία ερμήνευσε η Βέμπο γράφτηκαν απ' τον Τραϊφόρο. Επίσης έχει γράψει τους στίχους του επίσημου ύμνου του Π.Α.Ο.Κ.  
Πέθανε στις 28 Μαρτίου του έτους 1998 στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στην Αθήνα και κηδεύτηκε δυο μέρες αργότερα στο Πρώτο Νεκροταφείο της Αθήνας.
Γοργόνειο (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1601)

Περιγραφή

Παριστάνει σκελετό Γοργόνειο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι τρομακτικά, με ανοιχτό στόμα, έντονη οδοντοστοιχία με μακριούς, αιχμηρούς χαυλιόδοντες στο επάνω και κάτω γνάθο, προεξέχουσα γλώσσα και εξογκωμένους οφθαλμούς. Στις εσοχές των ματιών είναι τοποθετημένο παχύ χρυσό κυρτό δισκίο.
NGC 1261

Το NGC 1261 ή Caldwell 87 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Ωρολόγιον τον οποίο ανακάλυψε ο αστρονόμος James Dunlop το 1826. Έχει φαινόμενο μέγεθος +8,3 και απέχει από τη Γη περίπου 54.000 έτη φωτός.
Ιωάννης Καντακουζηνός (Καίσαρ)

Βιογραφία

Οι γονείς του δεν είναι γνωστοί. Ίσως ήταν αδελφός του Θεοδώρου Καντακουζηνού, που ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει ότι σκοτώθηκε το 1184, όταν βοηθούσε τον Ισαάκιο Β΄ να υπερασπιστεί τη Νίκαια εναντίον του Ανδρόνικου Α΄. Εξάδελφος του Ιωάννη ήταν ο Μανουήλ ο μετέπειτα πιγκέρνης στη Νίκαια, πατέρας του Ιωάννη επίσης πιγκέρνη.
Ήταν ένα από τα θύματα του Ανδρόνικου Α΄ Κομνηνού, που για να εδραιωθεί το 1183 στο θρόνο εξαπέλυσε τρόμο: τον τύφλωσε μερικώς και τον έριξε στη φυλακή, επειδή επιτέθηκε σε έναν ευνούχο της Αυλής που κατηγόρησε τον προκάτοχο Αλέξιο Β΄ Κομνηνό για ανικανότητα.
Όταν το 1185 ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος έγινε Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, τον έκανε καίσαρα και τον διόρισε διοικητή της εκστρατείας εναντίον των Βουλγάρων, που είχαν επανιδρύσει το κράτος τους. Οι αντάρτες δεν πολεμούσαν στο ανοικτό πεδίο, αλλά αποσυρόταν στα οχυρά όρη τους. Ο Ιωάννης τους ακολούθησε εκεί, αλλά από υπερβολική αυτοπεποίθηση αμέλησε την οχύρωση του στρατοπέδου του, που περικυκλώθηκε. Έτσι υπέστη ταπεινωτική ήττα· τα επίσημα ενδύματά του κατασχέθηκαν και οι Βούλγαροι ηγέτες αδελφοί Πέτρος Δ΄ και Ιβάν Ασέν Α΄ τα επιδείκνυαν. Ο Ισαάκιος Β΄ τον αντικατέστησε με τον Αλέξιο Βρανά και ο Ιωάννης αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Φιλίπ ντ'Ορλεάν (1838-1894)

Βιογραφία

Ήταν γιος του Φερδινάνδου-Φιλίππου δούκα της Ορλεάνης, διαδόχου της Γαλλίας και της Ελένης, κόρης του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Στρατηγάτο Παλατζά

Το Στρατηγάτο Παλατζά (Στρατηγάτον Παλατζά) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα.
Η Άννα Κομνηνή το αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν στρατηγάτο και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως. Περιλάμβανε το Κάστρο του Παλατζά την ομώνυμη πολίχνη, και τα γύρω χωριά. Περιλάμβανε το Κάστρο του Παλατζά, στην σημερινή Συρία όπου ταυτίζεται με το Μπαλγκάτ, την ομώνυμη πολίχνη, και τα γύρω χωριά.
Αρχικά δημιουργήθηκε σαν ξεχωριστό θέμα αλλά με την απελευθέρωση της Αντιόχειας και την δημιουργία του Δουκάτου, εντάχτηκε την ίδια χρονιά, εκεί σαν στρατηγίδα του.
Μπιόμκες Τσακραμπάρτι

Ζωή

Ο Μπιόμκες Τσακραμπάρτι, γιος των Σαράτ Τσάντρα Τσακραμπάρτι και Σιτάλα Σουντάρι Τσακραμπάρτι, γεννήθηκε στο χωριό Χαράρ-Γκοπιναθπούρ στην επαρχία Παστσίμ Μεντινιπούρ της Δυτικής Βεγγάλης της Ινδίαςς το 1923.
Πήρε το πτυχίο Μ.Α. στην αγγλική και τη βεγγαλική γλώσσα από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτας. Ήταν ο πρώτος που έλαβε διδακτορικό στη γλώσσα Σαντάλι από αυτό το πανεπιστήμιο. Ο Τσακραμπάρτι ήρθε σε στενή επαφή με τους Δρ. Σουνίτι Κουμάρ Τσατερτζί και Δρ. Σουκουμάρ Σεν ως μαθητές τους και διδάχθηκε ικανότητες για γλωσσικές μελέτες από αυτούς τους εκπαιδευτικούς στο πεδίο. Η γνωριμία του με τις φυλετικές βάσεις της τότε επαρχίες Μεντινιπούρ τον έπεισε να μελετήσει τον πολιτισμό τους. Αυτός επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στον πολιτισμό των Σαντάλι και απέκτησε καλή γνώση της γλώσσας Σαντάλι. Αυτός διεξήγαγε συστηματική έρευνα σχετικά με την συγκριτική μελέτη της γλώσσας Σαντάλι και της βεγγαλικής γλώσσας.
Ο δρ. Τσακραμπάρτι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως διευθυντής και στη συνέχεια κατείχε τη θέση του Πρύτανη στο κολλέγιο Ράτζα Μπιρέντρα Τσάντρα, στο Κάντι της επαρχίας Μουρσινταμπάντ της Δυτικής Βεγγάλης.
Ο θάνατος σε ηλικία 58 ετών έβαλε τέλος στη σταδιοδρομία του το 1981.

Ερευνητική εργασία

Το έργο του Τσακραμπάρτι καλύπτει όλες τις πτυχές της φωνητικής και φωνολογίαςς, μορφολογίας, σύνταξης, σημασιολογίαςς, τα γενικά χαρακτηριστικά των γλωσσών στη λογοτεχνία, και το λεξιλόγιο. Τα Σαντάλι, που ανήκουν στην Αυστροασιατική οικογένεια και έχοντας μια παράδοση ανιχνεύσιμη από τις προάριες ημέρες διατήρησαν την ξεχωριστή ταυτότητά τους και συνυπήρχαν με τη βεγγαλική, μια γλώσσα που ανήκει στην Ινδοάρια οικογένεια, στη Βεγγάλη. Αυτή η σχέση είναι γενικά αποδεκτή, αλλά υπάρχουν πολλά ερωτήματα και γρίφοι.
Στις σύγχρονες ινδικές γλώσσες, όπως τα δυτικά Χίντι, τα βήματα της εξέλιξης από τα Μέσα Πρακριτικά Σαουρασένι μπορούν να εντοπιστούν με σαφήνεια. Στην περίπτωση της βεγγαλικής τέτοια βήματα εξέλιξης δεν είναι πάντα σαφή και ευδιάκριτα. Θα πρέπει να εξεταστούν και άλλες επιρροές που σχημάτισαν τα βασικά χαρακτηριστικά της βεγγαλικής. Ο Τσακραμπάρτι διερεύνησε τη σύνθετη διαδικασία της αφομοίωσης των μη-άρειων στοιχείων, ιδιαίτερα των σανταλικών στοιχείων από τη βεγγαλική, και έδειξε τη συντριπτική επιρροή της βεγγαλικής στα σαντάλι. Τα σκευάσματα που βασίζονται στη λεπτομερή μελέτη των αμοιβαίων επιρροών σε όλες τις πτυχές και των δύο γλωσσών και να προσπαθήσει να αναδείξει τα μοναδικά χαρακτηριστικά των γλωσσών.
Ζιλούρ Ραχμάν

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στο Κισόργκανι. Ο πατέρας του, Μεχέρ Αλί Μιάν, ήταν διάσημος δικηγόρος και πρόεδρος της τοπικής και επαρχιακής επιτροπής του Μιμεσίνγκ. Απέκτησε πτυχίο Νομικής και μάστερ στην Ιστορία από το πανεπιστήμιο της Ντάκα.

Πολιτική καριέρα

Ο Ραχμάν έλαβε μέρος στο κίνημα για τη γλώσσα Βεγγάλης του 1952. Αργότερα, ως υποψήφιος του συνδέσμου Αουάμι, εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου το 1970 στις εθνικές εκλογές του Πακιστάν. Στη διάρκεια του Απελευθερωτικού Πολέμου του Μπανγκλαντές ο Ραχμάν  έλαβε μέρος στην κυβέρνηση σε εξορία.
Έπειτα από τον πόλεμο ο Ραχμάν έγινε γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Αουάμι το 1972. Εξελέγη βουλευτής στο κοινοβούλιο το  1973 στις γενικές εκλογές της χρονιάς. Έπειτα από τη δολοφονία του Σεΐχ Μπουτζιμπούρ Ραχμάν ο Ζιλούρ συνελήφθη από τη στρατιωτική χούντα και έμεινε στη φυλακή για 4 χρόνια.  
Ο Ραχμάν θήτευσε ως υπουργός στην κυβέρνηση του Αουάφμι μεταξύ 1996 και 2001.

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε την πολιτικό Άιβι Ραχμάν η οποία ήταν γραμματέας του κόμματος επί Γυναικείων Υποθέσεων. Η Ραχμάν σκοτώθηκε σε επίθεση με χειροβομβίδες το 2004 στην Ντάκα, έργο ισλαμιστών τρομοκρατών.
Πέθανε στις 20 Μαρτίου 2013 στη Σιγκαπούρη ύστερα από χρόνια ασθένεια.

Πρόεδρος

Ο Ραχμάν ανακηρύχθηκε ο 19ος πρόεδρος από την Εκλογική Επιτροπή του Μπανγκλαντές στις 11 Φεβρουαρίου του 2009 όταν κανένας άλλος υποψήφιος δεν έκανε αίτηση για την προεδρική εκλογή του 2009. Ορκίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 2009. 
Ήταν ανώτερο μέλος του Προεδρείου του Συνδέσμου Αουάμι.
Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης

Τμήμα στίβου

Στο παρελθόν ο Ιπποκράτης καλλιεργούσε και τμήμα στίβου  το οποίο σήμερα βρίσκεται σε αδράνεια.
Σημειώνεται πως από το 2014 δραστηριοποιείται στο νησί ομώνυμος ανεξάρτητος σύλλογος στίβου και ρυθμικής γυμναστικής με επίσημη ονομασία «Γ.Σ. Ιπποκράτης ο Κώος».