google/wiki40b huggingface dataset:
Force of Habit

Τραγούδια

1. Thorn in My Side (Holt, Souza) - 4:06

2. Me, Myself & I (Holt, Hunolt) - 5:03

3. Force of Habit (Holt, Souza) - 4:19

4. Bitch (Jagger, Richards) - 2:48

5. Fuel for the Fire (Holt, Souza) - 6:04

6. One Foot in the Grave (Holt) - 5:19

7. Count Your Blessings (Holt, Hunolt) - 7:31

8. Climb Before the Fall (Holt, Souza, Hunolt) - 5:38

9. Architect of Pain (Holt) - 11:02

10. When It Rains It Pours (Holt) - 4:20

11. Good Day to Die (Holt, Souza, Hunolt) - 4:48

12. Pump It Up (Costello) - 3:10

13. Feeding Time at the Zoo (Holt, Souza, Hunolt, Butler, Tempesta) - 4:33
1985 Χόπμαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χόπμαν εκτιμάται σε 35,51 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,067 ± 0,014. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Χόπμαν γύρω από τον εαυτό του.
Χαϊντεραμπάντ (Ινδία)

Γενικά

Το Χαϊντεραμπάντ, που η προέλευση της ονομασίας του αποδίδεται μεταξύ άλλων στην παλαιότερη ισλαμική "Χαϊντέρ Μαχάλ", ενώ κατ΄ άλλους στο χαλίφη Χαϊντέρ, είναι κτισμένο στο οροπέδιο Ντέκαν, σε υψόμετρο 535 μ., παρά τις όχθες του ποταμού Μούσι. Φέρεται να ιδρύθηκε περί το 1600 μ.Χ., και έναν αιώνα μετά πέρασε στη Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας, οπότε και κατέστη έδρα πριγκιπάτου, του μεγαλύτερου και πλουσιότερου της Ινδίας, που διατηρήθηκε και μετά την εγκατάσταση των Άγγλων, μέχρι την εθνική ανεξαρτησία το 1948. Τελικά με το νόμο του 1956 «Περί αναδιοργάνωσης του κράτους» η πόλη κατέστη πρωτεύουσα της σημερινής ομοσπονδιακής πολιτείας Άντρα Πραντές. Το κλίμα είναι τροπικό υγρό και ξηρό, με περίοδο μουσώνων κατά τους θερινούς μήνες.
Κάθμπερτ Σεμπάστιαν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1921 και ήταν γιος του βουλευτή του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις-Ανγκουίλλας, Τζόζεφ Μάθιου Σεμπάστιαν, ο οποίος απεβίωσε το 1944. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μάουντ Άλισον και έκανε επίσης σπουδές στην Νόβα Σκότια του Χάλιφαξ, στον Καναδά. Τη δεκαετία του 1960 έκανε σπουδές μαιευτικής στη Σκωτία. Ακολούθησε το επάγγελμα του χειρουργού. Από το 1980 ως το 1983 ανέλαβε ανώτατος ιατρικός αξιωματούχος στο νησί του. Διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης το 1995 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου του 1996, αντικαθιστώντας τον Κλέμεντ Άριντελ. Το 2005 απέκτησε δικό του θυρεό. Αποχώρησε από το αξίωμα την 1η Ιανουαρίου 2013. Τον διαδέχθηκε ο Σερ Έντμουντ Λόρενς.
Πέθανε στις 25 Μαρτίου 2017.
Ο κος πτέραρχος

Πλοκή

Ο Κανέλος, ένας πορτιέρης σε ένα ξενοδοχείο, περιμένει πως και πως πλούσιους πελάτες που θα του αφήσουν κάτι παραπάνω για φιλοδώρημα. Ωστόσο, φίλοι του είναι μία παρέα από σμηνίτες. Ένας από αυτούς τους σμηνίτες, ο Βαγγέλης Ντάρλας, είναι ερωτευμένος με τη Δημητρούλα, την κόρη του Θανάση Στριγγάρη. Παρόλα αυτά, ο έρωτάς του είναι κρυφός και, παράλληλα, ο πατέρας της την έχει λογοδοτήσει με ένα πλούσιο αρχοντόπουλο του χωριού, τον Νότη Κλοκανά. Όμως, ο Κλοκανάς δε προχωρά στον γάμο, γιατί θέλει να εξασφαλίσει το μέλλον του θέλοντας προίκα κάποια οικόπεδα, τα οποία περιμένουν να μάθουν αν θα τα απαλλοτριώσει ο πτέραρχος για να πάρουν έτσι κάποια αποζημίωση. Τη δουλειά αυτή, την έχει αναλάβει ο βουλευτής Καράτζοβας, ο οποίος συνομιλεί με τον πτέραρχο.
Ωστόσο, ο Βαγγέλης μαθαίνει ότι η Δημητρούλα είναι λογοδοσμένη από τον πατέρα της και πάει στο χωριό, με σκοπό να τον σκοτώσει. Όμως τον αφοπλίζουν και τον πάνε στο αστυνομικό τμήμα. Ο Κανέλος δέχεται να προσφέρει βοήθεια στους φίλους του και να παρουσιαστεί ως πτέραρχος εκεί στο χωρίο, στο Άνω Λεστινιό. Κατά την παρουσία του εκεί θα φτιάξει τα πράγματα, ώσπου φτάνει ο πραγματικός πτέραρχος. Ενώ και ο Νότης, αφού μαθαίνει από τον Κανέλο (ως πτέραρχος) ότι δεν απαλλοτριώνεται το μέρος αποσύρεται από τους αρραβώνες και ο πατέρας της Δημητρούλας δέχεται τον Βαγγέλη για γαμπρό του. Παρόλα αυτά ο Κανέλος εξηγεί τα πάντα στον πραγματικό πτέραρχο, όχι μπροστά σε όλους και το θέμα λύνεται. Η ταινία τελειώνει με τον πραγματικό πτέραρχο να αναχωρεί, αφήνοντας πάλι μικρό φιλοδώρημα στον Κανέλο.
Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Ιστορία

Μετά την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας το 1968, οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις διακόπηκαν και ανεστράφησαν. Η μόνη εξαίρεση ήταν η ομοσπονδοποίηση της χώρας. Το πρώην συγκεντρωτικό κράτος της Τσεχοσλοβακίας διαιρέθηκε σε δύο συνιστώσες δημοκρατίες, τη Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, σύμφωνα με τον Συνταγματικό Νόμο περί της Ομοσπονδίας της 28ης Οκτωβρίου 1968 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1969. Λόγω της μετάβασης σε ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης, κάθε δημοκρατία είχε δικό της κοινοβούλιο (Τσεχικό Εθνικό Συμβούλιο και Σλοβακικό Εθνικό Συμβούλιο αντίστοιχα) ενώ το παραδοσιακό κοινοβούλιο της Τσεχοσλοβακίας μετονομάστηκε σε Ομοσπονδιακή Συνέλευση και χωρίστηκε σε δύο θαλάμος: τον Οίκο του Λαού (τσεχικά: Sněmovna lidu, σλοβακικά: Snemovňa ľudu‎) και τον Οίκο των Εθνών (τσεχικά: Sněmovna národů, σλοβακικά: Snemovňa národov‎). Επίσης τέθηκαν σε ισχύ πολύ περίπλοκες διαδικασίες ψηφοφορίας. 
Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στη Τσεχοσλοβακία, η λέξη σοσιαλιστικός αφαιρέθηκε από τα ονόματα των δύο δημοκρατιών. Έτσι η Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία μετονομάστηκε σε Τσεχική Δημοκρατία (παρόλο που αποτελούσε ακόμα μέρος της Τσεχοσλοβακίας).
Το περίπλοκο σύστημα κοινοβουλευτικών ψηφοφοριών (ντε φάκτο υπήρχαν 5 διαφορετικά νομοθετικά σώματα και όλα είχαν δικαίωμα βέτο) διατηρήθηκε μετά τη πτώση του σοσιαλισμού, περιπλέκοντας και καθυστερώντας πολιτικές αποφάσεις σε μια περίοδο ριζικών αλλαγών στην οικονομία. 
Αργότερα, στα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου 1992 προς την 1η Ιανουαρίου 1993, η Τσεχία έγινε ανεξάρτητο κράτος (δείτε Διάλυση της Τσεχοσλοβακίας).
Ορέστης

Η δολοφονία

Μετά τη δολοφονία του Αγαμέμνονα από την Κλυταιμνήστρα και τον Αίγισθο, η Ηλέκτρα τον φυγάδευσε στη Φωκίδα, στο βασιλιά Στρόφιο, που ήταν θείος του. Ύστερα από χρόνια, ο Ορέστης επέστρεψε στις Μυκήνες με το φίλο και ξάδελφό του Πυλάδη, και εκδικήθηκε το θάνατο του πατέρα του σκοτώνοντας την Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της.

Ερινύες, Ιφιγένεια και η χώρα των Ταύρων

Οι Ερινύες όμως, οι θεές της εκδίκησης, άρχισαν να τον καταδιώκουν μέχρι που έφτασε στην Αθήνα και δικάστηκε στον Άρειο Πάγο, όπου με την ψήφο της θεάς Αθηνάς αθωώθηκε.
Για να εξιλεωθεί, ωστόσο, ο Ορέστης θα έπρεπε να φέρει στην Αθήνα το άγαλμα της θεάς Άρτεμις από την Ταυρίδα. Στη χώρα των Ταύρων, ο Ορέστης και ο Πυλάδης παραλίγο να θυσιαστούν στο βωμό της θεάς από την ίδια την Ιφιγένεια. Αφού τα δυο αδέρφια αναγνωρίστηκαν, με ένα τέχνασμα που σκαρφίστηκε η Ιφιγένεια, κατάφεραν να ξεφύγουν από το βασιλιά της χώρας, Θόα, και να γυρίσουν πίσω σώοι στην Αθήνα. 
Σύμφωνα με το μύθο, ο Ορέστης παντρεύτηκε την Ερμιόνη, κόρη του Μενέλαου και της Ωραίας Ελένης. Ήταν βασιλιάς του Άργους, των Μυκηνών και της Λακεδαίμονας.  Γιος του ήταν ο Τισαμενός.
New Super Mario Bros.

Τρόπος παιχνιδιού

H πλοκή του παιχνιδιού είναι παρόμοια με τα άλλα παιχνίδια της σειράς. Ο Mario πρέπει να σώσει την Peach και να νικήσει τον Bowser. Το παιχνίδι έχει συνολικά 80 επίπεδα. Ο Mario συλλέγει power-ups, συνολικά επτά, τα Blue Shell, Fire Flower, Mega Mushroom, Mini Mushroom, Super Mushroom και Starman. Τα αφεντικά του παιχνιδιού είναι εννέα, οι Bowser Jr. (σε όλα τα Worlds, μόνο στους πύργους και το κάστρο του Bowser), Mummipokey (World 2), Cheepskipper (World 3), Mega Goomba (World 4), Petey Piranha (World 5), Monty Tank (World 6), Lakithunder (World 7), Dry Bowser (World 8), και τέλος ο Bowser (World 1-World 8).
Κωνσταντίνος Βέλλιος

Γενικά

Είχε αδελφούς: 
α) τον Στέφανο Μπέλλιο (Βλάστη 1767 - Βουκουρέστι 1835), ο οποίος διετέλεσε και με το αξίωμα του λογοθέτη (υπουργού) Δικαιοσύνης στη Βλαχία και 
β) τον Γεώργιο Μπέλλιο. Η ύπαρξη θηλυκών ανεψιών σημαίνει πως ο βαρόνος είχε και αδελφές ή ότι κάποιο από τα αδέλφια του είχε κόρες. Δυστυχώς δεν προκύπτουν λεπτομερείς πληροφορίες για το είδος των συγγενικών δεσμών με αυτές τις ανεψιές από τα διασωθέντα γραπτά τεκμήρια.
Όπως προκύπτει από τις σωζόμενες πηγές ο Κωνστ. Βέλλιος έτυχε επιμελούς ανατροφής και παιδείας.
Στο εξώφυλλο  του βιβλίου αναφέρεται ο τόπος της καταγωγἠς του, εκ Λινοτοπόλεως της Μακεδονίας (Λινοτόπι), κοντά στη σημερινή Γράμμουστα του όρους Γράμμου Καστοριάς που δυστυχώς ανήκει στους επτά πρώτους εγκατελειμμένους και κατεστρεμμένους οικισμούς, οι κάτοικοι του οποίου κατέφυγαν μετά την καταστροφή από τους Τουρκαλβανούς 1769 στη Βλάστη, την Εράτυρα και τα Νάματα Κοζάνης, την Καστοριά, τη Σαμαρίνα Γρεβενών, τους Χιονάδες και τον Γοργοπόταμο Ιωαννίνων, την Κορυτσά, το Νεστόριο και την Κλεισούρα Καστοριάς και σε διάφορες άλλες περιοχές όπως, Μοναστήρι, Αχρίδα, Κρούσοβο κ.α.
Μοσχοκαρυά Φθιώτιδος

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μοσχοκαρυά βρίσκεται στο βουνό της Όθρυος, βορειοδυτικά της Λαμίας, και σε απόσταση 27 χλμ. από αυτήν, στο παλιό πέρασμα (δερβένι) της Φθιώτιδας προς Δομοκό και Θεσσαλία. Έχει μεσημβρινό προσανατολισμό, εξαίρετο ξηρό κλίμα και θέα στην κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού και στο βουνό της Οίτης. Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος, από τον οποίο προήλθε το όνομα του ομώνυμου πολιτιστικού συλλόγου.
Λόγω της εγηύτητας του οικισμού με την οριογραμμή της ελεύθερης Ελλάδας του 1895, υπήρχαν "καζάρμες", δηλαδή  κτιριακό συγκρότημα κοιτώνων, αποθηκευτικών χώρων, υδατοδεξαμενή  κ.λ.π. οι οποίες, με τη μετατόπιση των συνόρων στην Ελασσόνα, καταστράφηκαν. Πλέον σώζεται μόνο η υδατοδεξαμενή.  Καταλαμβάνει ίσως τη μεγαλύτερη έκταση από τα χωριά της περιοχής. Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αριθμούσε 200 οικογένειες που ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Πολλοί από τους κατοίκους του χωριού έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών και είχαν μεγάλη και καθοριστική συμμετοχή στα σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκαν στη σιδηροδρομική γραμμή της περιοχής.

Ονομασία - Διοικητικά

Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Δερβέν Καρυά, μέχρι το 1927 που μετονομάστηκε σε Μοσχοκαρυά. Με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης απετέλεσε την Τοπική Κοινότητα Μοσχοκαρυάς και υπήχθη στη Δημοτική Ενότητα Λειανοκλαδίου του Δήμου Λαμιέων. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 215 κατοίκους.
Ρέξαμ ΑΦΚ

1864–1905

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1864 από τα μέλη της Ρέξαμ Κρίκετ Κλαμπ (Wrexham Cricket Club), που ήθελαν μια αθλητική δραστηριότητα για τους χειμερινούς μήνες, η οποία τον καθιστά (μετά τις Σέφιλντ, Κρέι, Χόλαμ, Νοτς Κάουντι και Στόουκ Σίτι) τον έκτο παλαιότερο επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο και τον παλαιότερο στην Ουαλία. Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας διεξήχθη στις 22 Οκτωβρίου 1864 στο Ντένμπι Κάουντι Κρίκετ Γκράουντ (Δε Ρέισκουρς) εναντίον της Πρινς οφ Γουέιλς Φάιαρ Μπρίτζαντ.
Παναγιώτης Λαζόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παναγιώτης Λαζόπουλος γεννήθηκε το 1884 στη Βόσσοβα (Σφηκιά) Ημαθίας. Συμμετείχε από νωρίς στο Μακεδονικό αγώνα, ως οπλίτης. Στη συνέχεια συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα, υπό τις γενικές οδηγίες του Γ. Δικώνυμου Μακρή. Έδρασε με το σώμα του στις περιοχές Φλώρινας και Καστοριάς καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα, μαχόμενος εναντίον Βουλγαρικών στόχων και υπερασπιζόμενος τους Ελληνικούς πληθυσμούς. Συμμετείχε με το σώμα του στην Επιχείρηση της Βύσσανης στις 26 Μαΐου του 1908 και στην Επιχείρηση της Λεσκοβίτσας (Λεπτοκαρυών) στις αρχές Ιουλίου του ίδιου έτους, όπου εξουδετερώθηκαν Βουλγαρικοί στόχοι.
Γυναικεία τοπική ενδυμασία Σπετσών

Η γυναικεία φορεσιά των Σπετσών  και γενικότερα της Ερμιονίδας αποτελείται από το ζιπούνι από ευρωπαϊκή ή ανατολική στόφα. Παλιότερα είχε ένα πράσινο πολύπτυχο φουστάνι με βυσσινί ποδόγυρο, που αργότερα αντικαθίσταται από ένα φόρεμα εποχής. Το καθημερινό ή γιορτινό κεντητό ή άλλο μαντήλι, τις "πιέτες" ή το "τσεμπέρι" , διευθετείται με προσοχή στο κεφάλι και συγκρατείται με ειδικού τύπου καρφίτσες, όπως η "μάρκα", το "κοφινάκι", το "χεράκι". Διατηρείται για αρκετό καιρό, όμως καταργείται, όπως και το ζιπούνι που αντικαθίσταται από το ζιπούνι της φορεσιάς της "Αμαλίας". Από τον ζωγράφο Peter von Hess (1792-1871) απεικονίζεται η θρυλική μορφή της Ελληνικής επανάστασης, η Σπετσιώτισσα Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα με τη φορεσιά των Σπετσών.

Πηγή

Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς. Η έκδοση συνόδευε την έκθεση που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου (4 Φεβρουαρίου-2 Μαρτίου 2014), επανασχεδιάστηκε για τον Ελληνικό Κόσμο στην Αθήνα (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2014), ενώ τελευταίος σταθμός ήταν το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο στη Λευκωσία (Οκτώβριος 2014-Ιανουάριος του 2015) και ήταν αφιερωμένη στη μνήμη της Κούλας Λαιμού.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων 1962

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων για το έτος 1962 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο το διάστημα 5-10 Σεπτεμβρίου του έτους και πρωταθλητής σύλλογος ανακηρύχθηκε ο Ολυμπιακός.
Αντονέν Αρτώ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αρτώ γεννήθηκε στη Μασσαλία. Από νωρίς εμφάνισε δείγματα άστατης υγείας. Στην ηλικία των τεσσάρων ετών προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα. Έπασχε παράλληλα από νευραλγία ενώ περνούσε και μεγάλες περιόδους κατάθλιψης. Την περίοδο της εφηβείας του, οι γονείς του φρόντισαν για μια μακροχρόνια σειρά παραμονών του σε σανατόρια. Διήρκεσαν συνολικά πέντε έτη, με ένα διάλειμμα δύο μηνών, τον Ιούνιο και Ιούλιο του 1916, όταν ο Αρτώ επιστρατεύτηκε. Τελικά όμως απαλλάχθηκε λόγω της υπνοβασίας του. Κατά τη διάρκεια των θεραπειών του στο σανατόριο, ο Αρτώ ήρθε σε επαφή με έργα των Ρεμπώ, Μπωντλαίρ και Έντγκαρ Άλαν Πόε.
Το Μάιο του 1919 ο διευθυντής του σανατορίου, ο Δρ. Dardel, συνιστά τη χορήγηση οπίου για τον Αρτώ, γεγονός που οδήγησε σε μόνιμο εθισμό του. Το Μάρτιο του 1920 ο Αρτώ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Εκεί ήρθε σε επαφή με το κίνημα του υπερρεαλισμού στο οποίο και προσχώρησε, για να αποβληθεί ωστόσο λίγο αργότερα.
Ο Αρτώ υπήρξε επίσης ηθοποιός. Μάλιστα εμφανίστηκε σε δύο ταινίες που θεωρούνται κλασσικές: στο La Passion de Jean d'Arc του Καρλ Ντράγιερ του 1928 (στο ρόλο του Jean Massieu) και στο Napoléon του Αμπέλ Γκανς του 1927 (στο ρόλο του Μαρά).
Τον Ιανουάριο του 1948 διαγνώστηκε πως πάσχει από καρκίνο. Πέθανε την ίδια χρονιά, από μια θανατηφόρα δόση κάποιου φαρμάκου. Δεν είναι γνωστό εάν εν γνώσει του χορήγησε στον εαυτό του αυτή τη θανατηφόρα δόση.
Αποδημία

Ιστορία

Τα πρότυπα της μετανάστευσης έχουν διαμορφωθεί από πολλές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές σε ολόκληρο τον κόσμο κατά τα τελευταία εκατό χρόνια. Για παράδειγμα, εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν τη φτώχεια, τη βία, και την πολιτική αναταραχή στην Ευρώπη για να εγκατασταθούν στην Αμερική και την Ωκεανία τον 18ο, 19ο και 20ο αιώνα.

Απώθηση και Έλξη

Ο δημογράφοι διακρίνουν παράγοντες στην πηγή που απωθούν τους ανθρώπους έξω από την χώρα, σε αντίθεση με το προορισμό που τους έλκει. Τα κίνητρα για τη μετανάστευση μπορεί να είναι περιστάσεις που προσελκύουν μακριά τους ανθρώπους, γνωστοί ως παράγοντες έλξης, ή περιστάσεις που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να φύγουν.
Βαγγέλης Παπανικολάου

Βιογραφία

Καταγόταν από το Κεφαλάρι.  Ήταν πτυχιούχος της Παντείου και της Νομικής Σχολής της Θεσσαλονίκης και άσκησε τη δικηγορία στην Αργολίδα.  
Παράλληλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και ήταν μέλος διοικητικών συμβουλίων στην ΑΕΚ, στην ΕΠΟ και στην ΕΠΑΕ. Χρημάτισε επίσης πρόεδρος του Παναργειακού.
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με την Νέα Δημοκρατία το 1985 χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, εξελέγη τον Ιούνιο του 1989 δεύτερος στον νομό λαμβάνοντας 7.534 ψήφους και το 1990 επίσης δεύτερος με 10.603 ψήφους.
Στις εκλογές του 1993 δεν πέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής και στην έδρα του αντικαταστάθηκε από την Έλσα Παπαδημητρίου.
Ο Παπανικολάου καταδικάστηκε σε κάθειρξη 5 ετών για απάτη (την περίοδο Μαρτίου-Σεπτεμβρίου 1997 στο Ναύπλιο) και η καταδίκη του επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο τον Φεβρουάριο του 2013 και του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου. 
Το 2017, και ενώ ήταν ήδη ασθενής, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του από τον ανακριτή για την υπόθεση ψεύτικων κληρονομιών, κατηγορία την οποία ο ίδιος αρνήθηκε.
Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο "Γιώργος Γεννηματάς", όπου και κατέληξε στις 19 Ιουνίου 2018.  Η σορός του εξετέθη σε προσκύνημα στο παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων στο Κεφαλάρι του Άργους, όπου εψάλη η εξόδιος ακολουθία.
Γαβριέλα των Αψβούργων

Βιογραφία

Η Γαβριέλα γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1956 στην Πόλη του Λουξεμβούργου και είναι το τέταρτο παιδί και κόρη του Αρχιδούκα Όθωνα της Αυστρίας και της Πριγκίπισσας Ρεγγίνας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό γέννησής της, το επώνυμό της είναι "της Αυστρίας-Ουγγαρίας"
Μεγάλωσε στην εξορία, στη Βίλα Αυστρία, στο Χόκιν της Βαυαρίας. Ως αποτέλεσμα της απέλασης των Αψβούργων από την Αυστρία, αισθάνεται ότι μεγάλωσε στερημένη από κάθε αίσθηση υπερηφάνειας της χώρας της. Πιστεύει ότι ο ρόλος της δυναστείας της στην ιστορία διαμορφώνει την ανατροφή της, «μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου ποτέ δεν μιλήσαμε για τίποτα σε γεύματα εκτός από την πολιτική».
Σπούδασε φιλοσοφία για δύο χρόνια στο Πανεπιστήμιο Λουδοβίκος Μαξιμιλιανός του Μονάχου. Από το 1978 έως το 1982, σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου.
Από το 2001 είναι καθηγήτρια τέχνης στην Ακαδημία Τεχνών της Τιφλίδας, ενώ παράλληλα δίδασκε στη Θερινή Ακαδημία Τεχνών στο Νόιμπουργκ της Γερμανίας μέχρι το 2005. Ανακάλυψε τη δημιουργικότητα και την ευθυμία των μαθητών της ενόψει των αντιξοϊκών που επικρατούν στη Γεωργία.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της εκεί της δόθηκε γεωργιανή υπηκοότητα. Διαθέτει πέντε εκτάρια γης στη Γεωργία όπου παράγει κρασί.
Τον Νοέμβριο του 2009, η Γεωργία διόρισε την Γαβριέλα Πρέσβειρα της Γεωργίας στη Γερμανία και από τον Μάρτιο του 2011 διατηρεί ένα διαμέρισμα στο Βερολίνο. Απολύθηκε από τη θέση της τον Ιανουάριο του 2013, μετά την αλλαγή κυβέρνησης στη Γεωργία τον Οκτώβριο του 2012.
Από τον Μάρτιο του 2010, η Γαβριέλα εκπροσώπησε τη Γεωργία στο Διεθνές Συμβούλιο της Αυστριακής Υπηρεσίας Εξωτερικού.
Γκεόργκι Πούλεφσκι

Πρώιμα χρόνια

Ο Πούλεφσκι γεννήθηκε στην περιοχή της φυλής των Μιγιάκων. Σύμφωνα με μια άποψη, το επώνυμο είναι βλάχικης καταγωγής, όπως συμβαίνει με πολλά άλλα επώνυμα στην περιοχή των Μιγιάκων, επισημασμένο από την βλαχική κατάληξη -ουλ (που υπάρχει στα Πούλεφσκι, Γκουγκουλεφτσι, Τουλεφτσι, Γκουλοφτσι, Τσουντουλοφτσι, κ.λπ.), ωστόσο, οι οικογένειες αυτές υιοθέτησαν μια Μιγιάκικη ταυτότητα και δεν είχαν δεσμούς με την κοινότητα των Βλάχων (τσιντσαρ). Σύμφωνα με μια πηγή, οι πρόγονοι του Πούλευσκι εγκαταστάθηκαν στο Γκαλίτσνικ από την Πουλα, μια μικρή παραθαλάσσια πόλη νότια της Σκόδρας, στα τέλη του 15ου αιώνα, εξ ου και το επώνυμο Πούλεφσκι. Ο ίδιος ο Πούλεφσκι προσδιοριζόταν ως μιγιακ γκαλιτσκι («Μιγιάκος από το Γκαλίτσνικ», 1875).
Ως επτάχρονος, πήγε με τον πατέρα του στη Ρουμανία για εποχιακές εργασίες (πετσαλμπα).

Στρατιωτική καριέρα

Το 1862, ο Πούλεφσκι πολέμησε ως μέλος της Βουλγαρικής Λεγεώνας ενάντια στην οθωμανική πολιορκία στο Βελιγράδι. Συμμετείχε επίσης στον Σερβοτουρκικό πόλεμο το 1876 και στη συνέχεια στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878, ο οποίος οδήγησε στην απελευθέρωση της Βουλγαρίας. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου ήταν βοεβόδας μιας μονάδας Βουλγάρων εθελοντών, που συμμετείχε στη μάχη του περάσματος της Σίπκα. Μετά τον πόλεμο, πήγε να ζήσει στην πρόσφατα απελευθερωμένη βουλγαρική πρωτεύουσα της Σόφιας. Συμμετείχε επίσης ως εθελοντής στην εξέγερση Κρέσνα-Ραζλογκ (1878-79), η οποία στόχευε στην ενοποίηση της Οθωμανικής Μακεδονίας με τη Βουλγαρία. Σε μια αίτηση για σύνταξη παλαιμάχου στο Κοινοβούλιο της Βουλγαρίας το 1882, εξέφρασε τη λύπη του για την αποτυχία αυτής της ενοποίησης. Από το 1883 ο Πούλεφσκι έλαβε τελικά μια κυβερνητική σύνταξη ως αναγνώριση της θητείας του ως Βουλγάρου εθελοντή, μέχρι το θάνατό του το 1895.

Ταυτοποίηση

Ο ορισμός της εθνοτικής σλαβομακεδονικής ταυτότητας προέκυψε από τα γραπτά του Γκεόργκι Πούλεφσκι, που αναγνώρισαν την ύπαρξη μιας ξεχωριστής σύγχρονης «σλαβομακεδονικής» γλώσσας και έθνους. Ο Πούλεφσκι συνόψισε τις λαϊκές ιστορίες του slaboμακεδονικού λαού και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Σλαβομακεδόνες ήταν απόγονοι των Αρχαίων Μακεδόνων. Η άποψη αυτή βασίστηκε στον ισχυρισμό ότι η αρχαία μακεδονική γλώσσα είχε σλαβικά συστατικά σε αυτήν, και έτσι, οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν Σλάβοι, και ότι οι σύγχρονοι Σλαβομακεδόνες ήταν απόγονοί τους. Ωστόσο, ο σλαβομακεδονικός αυτοπροσδιορισμός του ήταν διφορούμενος. Ο Πούλεφσκι θεωρούσε την σλαβομακεδονική ταυτότητα ως τοπικό φαινόμενο, παρόμοιο με τους Ερζεγοβινινούς και τους Θράκες.  Επίσης, μερικές φορές περιγράφει τον εαυτό του ως «Σέρβο πατριώτη», αλλά αντιλαμβανόταν επίσης τον εθνικό του χαρακτηρισμό ως «Βούλγαρο από το χωριό του Γκαλίτσνικ». Οι διαφορετικές αναγνωρίσεις του Πούλεφσκι αποκάλυψαν την απουσία σαφούς εθνοτικής ταυτότητας σε ένα τμήμα του τοπικού σλαβικού μακεδονικού πληθυσμού εκείνη την εποχή.
Νικόλαος Μεραμβελιωτάκης-Χριστοφακάκης

Βιογραφία

Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Από το 1989 ως το 1993 διετέλεσε στην αρχή αντιπρόεδρος και έπειτα πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του νοσοκομείου της Ιεράπετρας και συνέβαλε στη ριζική ανακαίνιση του κτηρίου, στην προμήθεια νέου εξοπλισμού και στην πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού.
Εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές του 1994, πρώτος στο ψηφοδέλτιο του γιατρού Κωνσταντίνου Γαροφαλάκη, στον οποίο οφείλεται και το γεγονός ότι αποφάσισε να αναμειχθεί στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Την περίοδο από το 1997 ως το 2001 ανέλαβε πρόεδρος του ΤΟΕΒ Ιεράπετρας.
Στις δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1998 εξελέγη για πρώτη φορά Δήμαρχος Ιεράπετρας με το συνδυασμό "Ενωτική Δημοτική Αλλαγή Ιεράπετρας" συγκεντρώνοντας ποσοστό 53,9% στο δεύτερο γύρο έναντι 46,1% που έλαβε ο Εμμανουήλ Μαστοράκης .
Επανεξελέγη για δεύτερη συνεχή τετραετία στις δημοτικές εκλογές του 2002 με ποσοστό 52,2% από τον πρώτο γύρο έναντι 47,8% για τον Ιωάννη Παπατσάκωνα. Στις δημοτικές εκλογές του 2006 συγκέντρωσε 45,8% και Δήμαρχος εξελέγη ο Εμμανουήλ Μαστοράκης. Από το 2006 ως το 2010 μετείχε στο Δημοτικό Συμβούλιο ως επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας.
Την περίοδο της δημαρχίας του πραγματοποίησε διάφορα έργα ανά την επικράτεια της Ιεράπετρας. Το 2010 συνέπραξε με τον πρώην Νομάρχη Λασιθίου Σήφη Αναστασάκη και εξελέγη πρώτος δημοτικός σύμβουλος στην Ιεράπετρα. Αμφότεροι θεώρησαν ότι ήταν χρήσιμη και εφικτή η υπέρβαση των τυχόν διαφορετικών προσεγγίσεων και η ευρύτερη συνεργασία, σε πνεύμα ενότητας και αλληλοσεβασμού. Ο συνδυασμός Αναστασάκη-Χριστοφακάκη έλαβε ποσοστό 77% και Δήμαρχος εξελέγη ο Σήφης Αναστασάκης.
Το 2011-2012 διετέλεσε πρώτος πρόεδρος του νεοσύστατου Νομικού Προσώπου "Κοινωνία, Πολιτισμός, Αλληλεγγύη Ιεράπετρας" (ΚΟΙΝΩ.ΠΟΛΙΤΙ.Α. Ιεράπετρας), στο οποίο συγχωνεύτηκαν όλα τα προϋφιστάμενα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου, που είχαν ως αρμοδιότητα τον πολιτισμό, την κοινωνική μέριμνα και την προσχολική αγωγή, τα οποία πλέον ανατέθηκαν ως αρμοδιότητες στην ΚΟΙΝΩ.ΠΟΛΙΤΙ.Α. ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ.
Από το 2013 ως το 2014 ήταν πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, με αντιπρόεδρο το Μιχάλη Μαχαιρά, επικεφαλής της παράταξης "Πολίτες εν Δράσει".
Κώστας Κιάσσος

Καριέρα

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1993 στον ΟΦΗ, σύλλογο στον οποίο ολοκλήρωσε και την καριέρα του το 2017 σε ηλικία 42 ετών, συμπληρώνοντας 24 χρόνια συνεχούς επαγγελματικής παρουσίας, όντας ένας από τους μακροβιότερους σε επαγγελματικό επίπεδο Έλληνες ποδοσφαιριστές. Έχει αγωνιστεί σε πολλές ομάδες στην Ελλάδα και στην Κύπρο, ενώ για μια χρονιά αγωνίστηκε στην Ισπανία. Το 1999 ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό, αγωνιζόμενος ως αλλαγή.
Καπετάν Κωνσταντής

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από την Ανδραβίδα της Γαστούνης. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες και αναδείχτηκε, ιδίως στην περίφημη μάχη της 9 Μαρτίου 1822 κατά την πολιορκία της Πάτρας. Τότε ήταν με το στρατιωτικό σώμα του Κωνσταντή Πετιμεζά.
Πολέμησε και σε άλλες πολλές μάχες, και στην πρώτην μάχη των Τούρκων κατά το χωριό Λαντσόι προς τους Λαλαίους. Πήγε και στο Μεσολόγγι όταν πολιορκήθηκε.