Βάισενμπουργκ ιν Μπάγιερν

Τοποθεσία

Το Βάισενμπουργκ βρίσκεται στην κεντρική Βαυαρία, στα νότια της διοικητικής περιοχής του Μίτελφρανκεν. Μεγαλύτερες πόλεις της περιοχής είναι το Ίνγκολστατ (55.5 km), η Νυρεμβέργη (61.7 km), το Άουγκσμπουργκ (85 km), το Μόναχο (134.6 km) και το Βύρτσμπουργκ (150.4 km).

Υποδιαίρεση

Ο δήμος είναι χωρισμένος σε 27 Ortsteile: η κυρίως πόλη και τα 26 χωριά το Ντέτενχαϊμ, του Έμετζχαϊμ, του Γκέντσβιρτσχαουζ, του Χάαρτ, του Χάγκενμπυχ, του Χάμερμυλε, του Χάτενχοφ, του Χάουζερ αμ Βύλτζμπουργκερ Μπεργκ, του Χόιμπεργκ, του Χόλτζινγκεν, του Κάτενχοκστατ, του Κελ, του Λάουμπενταλ, του Μάρκχοφ, του Νίντερχοφεν, του Όμπερχοκστατ, του Πότσμυλε, του Ρόρβαλκ, του Ρότενσταϊν, του Σχλάιφερ αμ Μπεργκ, του Σμάλβιζεν, του Στάντελχοφ, του Σύφερσχαϊμ, του Βάιμερσχαϊμ, του Βάισενχοφ και του Βύλτζμπουργκ.

Πρότερη ιστορία

Η ιστορία του Βάισενμπουργκ ανάγεται, γενικότερα, στο ρωμαϊκό φρούριο που χτίστηκε στην περιοχή προς τα τέλη του πρώτο αιώνα. Ο οικισμός ο οποίος βρισκόταν στα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την Tabula Peutingeriana από τον 4ο αιώνα και έφερε την ονομασία Μπιρικιάνα. Γερμανικά φύλα κατέστρεψαν το φρούριο και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, η οποία αποτελεί, μέχρι σήμερα, το κέντρο της πόλης. Η πρώτη αναφορά του ονόματος Βάισενμπουργκ είναι σε ένα έγγραφο που χρονολογείται από το 867. Η πόλη αποτέλεσε την έδρα βασιλικής κατοικίας κατά την περίοδο εξουσίας των Φράγκων, ενώ, σύμφωνα με τον μύθο, ο Καρλομάγνος διέμεινε εκεί προκειμένου να επιβλέψει τις εργασίες ανέγερσης της Φόσα Καρολίνα.
Η πόλη κατέστη Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη το 1296 και εξακολούθησε να ακμάζει ως την Μεταρρύθμιση. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Νυρεμβέργης, η πόλη τάχθηκε στο πλευρό των Προτεσταντών, ωστόσο υπέστη σημαντικές ζημιές στην διάρκεια των πολέμων που ακολούθησαν. Παρόλα αυτά, τα δικαιώματα της πόλης ως Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη και Αυτοκρατορική Κτήση επανήλθαν με την τελευταία συνθήκη ειρήνης και η ακμή της επανήλθε, αν και σε περιορισμένο βαθμό. Παρά το μικρό της μέγεθος και οικονομική της σημασία, η πόλη, όπως και οι υπόλοιπες σχεδόν πενήντα στον αριθμό ελεύθερες αυτοκρατορικές πόλεις, ήταν θεωρητικά ανεξάρτητη.

Νεότερη ιστορία

Το Βάισενμπουργκ έχασε την ανεξαρτησία του το 1802 και αποτέλεσε μέρος του Βασιλείου της Βαυαρίας το 1806. Ωστόσο, σώθηκε από την αφάνεια, χάρη στην κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε την Νυρεμβέργη με το Άουγκσμπουργκ και η οποία διέσχιζε την πόλη, συμβάλλοντας, με αυτόν τον τρόπο, στην βιομηχανική της ανάπτυξη. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πάνω από 6.000 πρόσφυγες και άνθρωποι εκδιωγμένοι από τα εδάφη που είχε απολέσει η Γερμανία εγκαταστάθηκαν στην πόλη και διαδραμάτισαν, έκτοτε, σημαντικό ρόλο στην βιομηχανική και πολιτισμική ανάπτυξή της.
Τα διάφορα στάδια της ιστορίας του Βάισενμπουργκ είναι ακόμη ορατά. Υπάρχουν ακόμη αριθμός ερειπίων από την ρωμαϊκή περίοδο. Ένα από τα καλύτερα διατηρημένα είναι αυτά ρωμαϊκών λουτρών τα οποία ήρθαν στο φως το 1977 και, έκτοτε, μετατράπηκαν σε μουσείο. Τα τείχη της πόλης που χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα διατηρήθηκαν σχεδόν άθικτα, μαζί με τους πύργους τους, ενώ στο γοτθικού αρχιτεκτονικού ρυθμού Δημαρχείο της πόλης, τα εκλεγμένα μέλη συνεδριάζουν εκεί από το 1476.

Βύλτζμπουργκ

Το Βύλτζμπουργκ είναι ιστορικό φρούριο χτισμένο σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων στα ανατολικά του κέντρου του Βάισενμπουργκ. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου ύψους 200 μέτρων πάνω από το Βάισενμπουργκ, σε συνολικό υψόμετρο 630,5 μέτρων, ενώ αρχικά επρόκειτο για μοναστήρι Βενεδικτίνων, το οποίο χρονολογείτο από τον 11ο αιώνα. Μετατράπηκε σε φρούριο από το 1588 ως το 1605 και αποτελεί ένα από τα καλύτερα διατηρημένα φρούρια της αναγεννησιακής περιόδου στην Γερμανία. Σήμερα αποτελεί τμήμα της πόλης του Βάισενμπουργκ.
Οι Ναζί το χρησιμοποίησαν ως στρατόπεδο κράτησης στην διάρκεια του πολέμου. Εκεί ήταν που ο Τσέχος συνθέτης Έρβιν Σχούλχοφ φυλακίστηκε για διάστημα άνω του ενός έτους προτού πεθάνει από φυματίωση.