Όη Οινηίδας

Όνομα

Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του από μια από τις κόρες του Κεφάλου.

Τοποθεσία της αρχαίας Όης

Ο δήμος της Όης, εθεωρείτο δήμος της παραλίας, αν και η ακριβής τοποθεσία του δήμου σήμερα, που έχει ταυτισθεί αρχαιολογικά, βρίσκεται σε σχετική απόσταση από τη θάλασσα. Κατά το παρελθόν η τοποθεσία του δήμου συναγόταν από την αναφορά σχολιαστή της αρχαιότητας για το έργο του Σοφοκλή, «Οιδίπους επί Κολωνώ», ο οποίος ίσως ήταν ειδικός στα τοπωνύμια της Αττικής ή είχε συμβουλευθεί έγκυρες πηγές. Στην τραγωδία, όταν Κρέοντας απαγάγει τις κόρες του Οιδίποδα, Αντιγόνη και Ισμήνη, οδηγώντας τες προς την Θήβα και ενώ ο Θησέας τις επιστρέφει πίσω στην ασφάλεια, ο χορός εικάζει για τον τόπο συνάντησης του Αθηναίου βασιλιά με τις δυο γυναίκες, ότι θα μπορούσε να ήταν σημείο με θέατρο ή  ναό του Απόλλωνα ή σημείο στην περιοχή της Ελευσίνας ή σημείο στη δυτική πλευρά του λόφου, κοντά σε τοποθεσία όπου βρισκόταν αυτός ο δήμος. Τα τρία αυτά σημεία–μέρη ήταν τόσο κοντά το ένα στο άλλο και στο δρόμο μεταξύ του Κολωνού και της Θήβας. Σχετικά όμως, με την πρώτη τοποθεσία, κανείς δεν γνώριζε πού ακριβώς βρισκόταν ο ναός του Απόλλωνα (εκτός αν η αναφορά είναι για το Ιερό του Δαφναίου ή Δαφνίου Απόλλωνα) ή η τοποθεσία συνάντησης. Αυτή η τελευταία πιθανώς να ήταν σε ίση απόσταση ανάμεσα στην πόλη της Θήβας και του δήμου του Κολωνού στη μέση του δρόμου από το Θριάσιο πεδίο. Ανάλογα με τις διαφορετικές ερμηνείες, θα μπορούσε να είχε ξεσπάσει μάχη μεταξύ των δύο (Θησέα και Κρέοντα), όπως αναφέρεται από τον Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, η οποία θα μπορούσε να είχε λάβει χώρα στο Θριάσιο πεδίο ή στην περιοχή των Ελευθερών. Ο δήμος της Ελευσίνας δεν προσδιορίζεται ρητά από τον ποιητή, ενώ η τρίτη θέση υποδεικνύεται από τον αρχαίο σχολιαστή ως πιο κοντά στο δήμο της Οίης και πολύ κοντά σε ένα λευκό βράχο (ή όπως στο αρχικό κείμενο σε μια «χιονισμένη κορυφή», παρά το γεγονός ότι αυτό αποδεικνύεται αντιφατικό σε σχέση με  το χαμηλό υψόμετρο σε αυτά τα βουνά), αν και θα μπορούσε να προσδιορίζεται μεταφορικά, ως ένας «γυαλιστερός βράχος». Κατά τη σχετική ταυτοποίηση, οι ερευνητές έχοντας τη δυνατότητα να αποκλείσουν την περίπτωση της οροσειράς που βρίσκεται νότια του Δαφνίου (διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Χαϊδαρίου) και κοντά στο δήμο Κορυδαλλού, που δεν είναι στο δρόμο προς τη Θήβα και χωρίς θέα στη δυτική πλευρά, συμπεραίνουν ότι ο δήμος θα μπορούσε να βρίσκεται βορειοανατολικά του σύγχρονου κέντρου του Ασπροπύργου, στο θριάσιο πεδίο, στη δυτική πλαγιά του όρους Αιγάλεω, στη θέση Καλιστήρι, απαραίτητα βόρεια του Ποικίλου Όρους, στους πρόποδες του όρους του Αιγάλεω που διαχωρίζουν την πεδιάδα της Αθήνας με την πεδιάδα του Θριασίου πεδίου. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση, στα βορειανατολικά του Ασπροπύργου, στους πρόποδες του όρους Καλλιστήρι, η οποία υπάγεται στον Δήμου Ασπροπύργου. 
Οι ανασκαφές, από τη Β' Εφορεία Κλασσικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων Αττικής, (η πρώτη ανασκαφική περίοδος το 1994-1995 και η δεύτερη το 1996-1997) αρχικά στη θέση Καλιστήρι - Σπηλιές Φυλής και στη συνέχεια στις γύρω περιοχές, επιβεβαίωσαν τη  θέση του δήμου, που τοποθετείται τώρα με βεβαιότητα νοτιοδυτικά του Καλιστηριού κοντά στο ρέμα της Μαύρης Ώρας, στη θέση με την τοπωνυμία Σπηλιές.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Οινηίδας φυλής, συμμετείχε με 6 ή 7 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.) και τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), με 6 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι της Όης

Ο δημότης της αρχαίας Όης αναφερόταν ότι προέρχεται από την Όη με την χρήση της λέξης «Οήθεν» ή «Όηθεν ή «Όαθεν». Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους Μ. Πλάτωνος-Γιώτα και Χ. Καραγιαννόπουλο: «Ο δήμος της Όης αποτελούσε μια εκτεταμένη αρχαία κοινότητα που διέθετε όλα τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής, θρησκευτικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής. Η ύπαρξή του βάσει της κεραμεικής, μπορεί να τοποθετηθεί από τον 4ο-3ο αιώνα π.Χ. έως τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια».