google/wiki40b huggingface dataset:
Λεμούριος

Καταγωγή

Θεωρείται η πιο αρχέγονη οικογένεια θηλαστικών. Εμφανίστηκαν στις αρχές του Καινοζωικού αιώνα και ταξινομούνται στην υπόταξη Προπίθηκοι. Σύμφωνα με τα απολιθώματα παλαιότερων εποχών, οι λεμούριοι ζούσαν σε όλο τον κόσμο, ωστόσο δεν κατάφεραν να επικρατήσουν όταν εμφανίστηκαν οι πίθηκοι και επέζησαν για εκατομμύρια χρόνια μόνο στη Μαδαγασκάρη.

Γένη και είδη

Υπάρχουν τρεις οικογένειες: Λεμουριίδες, Ιντριίδες και Δωβεντονιίδες. Οι εν λόγω οικογένειες περιλαμβάνουν 11 γένη με 20 είδη.
Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πρωτεύοντα, στους λεμούριους τα θηλυκά υπερισχύουν των αρσενικών.

Περιγραφή

Οι λεμούριοι μοιάζουν στις διαστάσεις με μεγάλες γάτες και έχουν ρύγχος που θυμίζει αλεπού. Το τρίχωμά τους είναι πυκνό και μαλακό, ενώ τα μάτια και τα αυτιά τους είναι μεγάλα. Η ουρά τους είναι μακριά και φουντωτή και είναι δίχρωμη (χρώματος μαύρου και άσπρου εναλλακτικά σε ορισμένα είδη).
Τα ζώα αυτά παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά των πρωτευόντων, που αναπτύχθηκαν εξελικτικά για να φθάσουν στο αποκορύφωμά τους, τον άνθρωπο. Παρουσιάζουν επίσης και τα χαρακτηριστικά των εντομοφάγων. Έχουν ανεπτυγμένη όσφρηση και μάλιστα περισσότερο από την όραση. Η νοημοσύνη τους δεν είναι αναπτυγμένη, καθώς η εξέλιξη του φλοιού στον εγκέφαλό τους δεν παρουσίασε ικανοποιητική ανάπτυξη. Το θηλυκό γεννάει μόνο μία συγκεκριμένη περίοδο του χρόνου. Το πρώτο δάχτυλο στα άκρα τους είναι σχεδόν αντιτακτό προς τα άλλα τέσσερα δάχτυλα.
O λεμούριος Μικροκήβος ο μυόξινος - Microcebus myoxinus της Μαγαδασκάρης είναι το μικρότερο πρωτεύον στον κόσμο με βάρος 30 γραμμάρια

Διάφορα

Στα παιδιά είναι γνωστός από τον ήρωα της ταινίας "Μαδαγασκάρη". Συναντώνται δεκατρία διαφορετικά είδη στο συγκεκριμένο νησί. Πολύ λίγα είδη απαντώνται και σε άλλα νησιά, όπως στις Κομόρες.
Ποταμιού

Τοποθεσία

Η Ποταμιού βρίσκεται βορειοδυτικά της Λεμεσού, σε απόσταση 39 χιλιομέτρων. Το χωριό είναι κτισμένο στη δυτική όχθη του ποταμού Χαποτάμι, σε μέσο υψόμετρο 680 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με την Κισσούσα, στα δυτικά με τη Βάσα Κοιλανίου, στα βόρεια με το Όμοδος και στα ανατολικά με το Βουνί.

Φυσικό περιβάλλον

Το χωριό κατατάσσεται στα αμπελοχώρια της γεωγραφικής περιφέρειας Λεμεσού-Πάφου. Στα ασβεστούχα εδάφη της Ποταμιούς υπάρχουν αμπελώνες οινοποιήσιμων ποικιλιών αλλά και καλλιέργειες με φρουτόδεντρα, όπως μηλιές, αχλαδιές, δαμασκηνιές, χρυσομηλιές και ροδακινιές.

Ονομασία

Η ονομασία του χωριού σχετίζεται με την τοποθεσία του. Το πιθανότερο πήρε τον ονομασία από το γεγονός ότι βρίσκεται κτισμένο στις όχθες ενός ποταμού. Σε παλαιά γραπτά κείμενα αναφέρεται το όνομα του χωριού με διάφορους τύπους που έχουν όμως ως κοινή ρίζα τη λέξη ποταμός. Ειδικότερα, ο Λουί Ντε Μας Λατρί αναφέρει το χωριό ως Ποτάμι, αλλά και με το σημερινό του όνομα.

Ιστορία

Η Ποταμιού υπήρχε από τα μεσαιωνικά χρόνια. Την περίοδο της φραγκοκρατίας ήταν βασιλικό κτήμα. Την περίοδο της βενετοκρατίας το χωριό υπαγόταν στην επισκοπική περιφέρειας της Πάφου. Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό αποτέλεσε έδρα χωρεπισκοπής την περίοδο αυτή.
Στην Ποταμιού γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Νεόφυτος Ροδινός, ένας από τους σημαντικότερους πεζογράφους και λαογράφους του 17ου αιώνα.
Μπερνάρ ντε Μονφωκόν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1655 στον πύργο της Soulatgé στην Κορμπιέρ (Corbières) που βρίσκεται στην σημερινό διαμέρισμα Aude της Γαλλίας. Σε βρεφική ηλικία μετακόμισε οικογενειακώς στον πύργο Roquetaillade. Σχολείο πήγε στο Limoux και δέχτηκε θρησκευτική εκπαίδευση από ηλικίας επτά χρονών. Υπηρέτησε στον Γαλλικό στρατό ως εθελοντής και πήρε μέρος στον Γαλλο-Ολλανδικό πόλεμο του 1673. Κατείχε το βαθμό του αρχηγού γρεναδιέρων και διεύθυνε δύο εκστρατείες υπό τις διαταγές του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν. Πήρε μέρος στην μάχη του Μαρίενταλ, ασθένησε όμως στην Σαβέρν (Saverne) της Αλσατίας και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την στρατιωτική σταδιοδρομία, ενώ κατατάχτηκε στο μοναχικό τάγμα των Βενεδικτίνων. Μετά τον θάνατο του πατέρα του εγκαταστάθηκε το 1675 στη μονή του Bream στην Τουλούζη, όπου ασχολήθηκε με την σπουδή αρχαίων γλωσσών, Ελληνικά, Εβραϊκά, Χαλδαιο-Αραμαϊκά, Συριακά και Κοπτικά. Το 1687 έλαβε πρόσκληση στο Αβαείο του Σεν Ζερμέν ντε Πρε όπου συντέλεσε στην έκδοση των ελληνικών έργων των Εκκλησιαστικών Πατέρων. Έγινε μέλος της Γαλλικής ακαδημίας επιγραφών και καλών γραμμάτων (Académie des Inscriptions et Belles-Lettres) το 1719.
Απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 1741 στο Αβαείο Σεν Ζερμέν ντε Πρε.
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις

Η πρώτη συμμετοχή ελληνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης σε διεθνή διοργάνωση είναι του Πανελληνίου Γ.Σ. το 1958 στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών (η σημερινή Ευρωλίγκα). Η πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας επετεύχθη από την Α.Ε.Κ., την περίοδο 1963-64, επί της Γαλατασαράι (73-66) καθώς και η πρώτη επιτυχημένη πορεία κατά την περίοδο 1965-66, φτάνοντας στο Final-4 του θεσμού. Το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο που κέρδισε ελληνική ομάδα σε οποιοδήποτε άθλημα, είναι το Κύπελλο Κυπελλούχων (μετέπειτα Κύπελλο Σαπόρτα). Στις 4 Απριλίου 1968 η ΑΕΚ επικράτησε με 89-82 της Σλάβια Πράγας, στο κατάμεστο από περίπου 80.000 θεατές Παναθηναϊκό Στάδιο, προσέλευση που μέχρι σήμερα αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ για αγώνα καλαθοσφαίρισης εκτός NBA (το ρεκόρ καταρρίφθηκε το 2010 στο NBA All Star Game εκείνης της χρονιάς, που συγκέντρωσε 108.713 θεατές).

Από το 1968 και ένθεν 8 ομάδες (7 ανδρών και 1 γυναικών) έχουν φτάσει σε 31 ευρωπαϊκούς τελικούς, κατακτώντας τους 19. Επίσης, το γυναικείο τμήμα του Αθηναϊκού ως Κυπελλούχος Ευρώπης διεκδίκησε και έχασε το Σούπερ Καπ Ευρώπης του 2010, από την Πρωταθλήτρια Ευρώπης, Σπαρτάκ Περιφέρειας Μόσχας. Ακόμα, 3 ομάδες διεκδίκησαν και κατέκτησαν τον Διηπειρωτικό τίτλο και μία φορά ο Ολυμπιακός διεκδίκησε το McDonald's Championship όπου έχασε από τους Σικάγο Μπουλς, του Μάικλ Τζόρνταν. Τους περισσότερους ευρωπαϊκούς τίτλους έχει η ομάδα του Παναθηναϊκού με 6 τρόπαια, ενώ τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικούς ο  Ολυμπιακός (8).

Ανδρών

1η Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών / Ευρωλίγκα (1957/58-σήμερα)
2η EuroCup 7days (2002/03-σήμερα)
2η Basketball Champions League (2016/17-σήμερα)
4η FIBA Europe Cup (2015/16-σήμερα)
*2η Κύπελλο Κυπελλούχων / Σαπόρτα (1966/67-2001/02)
*3η Κύπελλο Κόρατς (1972/73-2001/02) 
*3η EuroChallenge (2003/04-2014/15)
*4η EuroCup Challenge (2002/03-2006/07)

Γυναικών

1η Ευρωλίγκα (1958/59-σήμερα)
2η EuroCup (2002/03-σήμερα)
*2η Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι (1971/72-2001/02)
Μπάκλα Χοράνι

Το Μπάκλα Χοράνι ή Μπάκλαχοράνι ή Ταταυλιανή Αποκριά είναι καρναβάλι που εορτάζεται από τους Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως. Εορτάζεται πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή και ομοιάζει στις ελληνικές απόκριες. Τον Μάρτιο 2011 εορτάσθηκε μετά από 70 χρόνια τούρκικης απαγορεύσεως στη δημοσιότητα.
Στα πέρσικα, το «Μπάκλα Χοράνι» σημαίνει «τρώμε φασόλια».
Όμιλος Δ΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο

Ο Όμιλος Δ΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο αποτελείται από την Αργεντινή, την κάτοχο του τίτλου Χιλή, τον Παναμά και τη Βολιβία. Τα παιχνίδια ξεκινούν στις 6 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 14 Ιουνίου του 2016. Όλες οι ώρες είναι EDT (UTC-4).
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βοϊβοντίνα

Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βοϊβοντίνα (Σερβικά: Vojvođanska akademija nauka i umetnosti / Војвођанска академија наука и уметности, Ουγγρικά: Vajdasági Tudományos és Művészeti Akadémia, ρουμανικά: Academia Voivodeană de ștințe și arte, κροατικά: Vojvođanska akademija nauka i umetnosti, συντομογραφία: VANU, ВАНУ) είναι ακαδημαϊκό ίδρυμα στην Αυτόνομη Επαρχία της Βοϊβοντίνα της Σερβίας. Βρίσκεται στην πρωτεύουσα της επαρχίας, το Νόβι Σαντ. Ο σημερινός πρόεδρος της ακαδημίας είναι ο Έντρε Παπ.

Ίδρυμα

Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βοϊβοντίνα (VANU) ιδρύθηκε το 1979. Η σύγχρονη ακαδημία ιδρύθηκε ως μια ομάδα πολιτών στις 23 Οκτωβρίου 2003 με διάταγμα του Νέναντ Τσάνακ, τότε Πρόεδρο της Συνέλευσης της Βοϊβοντίνα. Από τις 15 Δεκεμβρίου 2009 έχει αναγνωριστεί ως ακαδημαϊκό ίδρυμα που λειτουργεί στην ΑΕ Βοϊβοντίνας. Ήταν ντε γιούρε μη αναγνωρισμένο ως ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από τις αρχές μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 2009 όταν αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Συνέλευση της Βοϊβοντίνα. Η κατάστασή της έχει επιλυθεί από το νέο καταστατικό της Βοϊβοντίνα.

Σκοπός

Η VANU είναι η ακαδημία της Αυτόνομης Επαρχίας της Βοϊβοντίνα. Κύριος στόχος του είναι να μεταδώσει τις παραδόσεις των επιστημών και των τεχνών στη πολυπολιτισμική και πολυεθνική περιοχή μέσω της συνεργασίας με άλλες ακαδημίες και ιδρύματα. Ο δευτερεύων στόχος της είναι να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης στην επαρχία της Βοϊβοντίνα, χρησιμοποιώντας τους πνευματικούς και φυσικούς πόρους της Βοϊβοντίνα.
Η VANU είναι περιφερειακή ακαδημία με τη φιλοδοξία να εξελιχθεί σε κεντροευρωπαϊκή. Είναι προσανατολισμένη προς το σύστημα αξιών της περιοχής και το περιβάλλον στο οποίο ενεργεί, ξεκινώντας με ορισμένες αρχές. Βλέπει την παγκοσμιοποίηση ως αναπόφευκτη με σεβασμό στα πρότυπα της επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης αλλά να διατηρηθούν οι αξίες της περιοχής, του έθνους, ο πολιτισμός και οι παραδόσεις τους, εφόσον αυτά είναι σύμφωνα με τον ανθρωπισμό και την ανεκτικότητα.

Διαμάχη

Ο οργανισμός έχει έρθει σε διαμάχη με την Σερβική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών (SANU). Μετά την διακοπή λειτουργίας της αρχικής VANU (1974-1992), η ιδιοκτησία και τα μέλη είχαν απορροφηθεί από τη SANU παρά τη δυσαρέσκεια ορισμένων μελών της. Σύμφωνα με δήλωση που εκδόθηκε από τη VANU, επίσης ήρθε σε σύγκρουση με ακραίες εθνικιστικές οργανώσεις, των οποίων οι ταυτότητες παραμένουν άγνωστες. Μερικά μέλη έλαβαν ακόμη και επιστολές με θανατικές απειλές από αυτοαποκαλούμενης "πατριωτικές" ομάδες στη Σερβία.
Ρούτουλοι

Οι Ρούτουλοι ή Ροδωλοί (Rutuli) ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας. Ήταν Πελασγικής καταγωγής ή κατάγονταν από τους Ούμπρι ,κέντρο του βασιλείου τους ήταν η πόλη Άρντεα , 20 μίλια νοτιοανατολικά της Ρώμης.
Σύμφωνα με την Ρωμαϊκή μυθολογία, όταν ήταν βασιλιάς τους ο Τύρνος ο βασιλιάς των Λατίνων, του είχε υποσχεθεί το χέρι της κόρης του Λαβινίας. Όταν όμως ήρθαν στο Λάτιο οι Τρώες με αρχηγό τον Αινεία, ο Λατίνος αποφάσισε να την παντρέψει με αυτόν. Αιτία ήταν ένας χρησμός που είχε πάρει και που έλεγε ότι έπρεπε να παντρέψει την κόρη του με ξένο. Ο Τύρνος εξοργισμένος μάζεψε στρατό και κινήθηκε εναντίον των Τρώων. Στη μάχη που ακολούθησε ο Τύρνος σκοτώθηκε από τον Αινεία.
Κατά την διάρκεια του 6ου αιώνα π.χ. οι Ρωμαίοι κατέλυσαν το βασίλειο των Ρούτουλων και από τότε έγιναν αναπόσπαστο τμήμα του Ρωμαϊκού κράτους.
Ποταμός Αχουριάν

Ο Αχουριάν (αρμενικά: Ախուրյան, Axuryan, παλαιά αρμενικά: Ախուրեան, Axurean, τουρκικά: Arpaçay, ρωσικά: Арпачай ή Ахурян) είναι ένας ποταμός στον νότιο Καύκασο. Προέρχεται από την Αρμενία και ρέει από τη λίμνη Άρπι, κατά μήκος των κλειστών συνόρων με την Τουρκία, αποτελώντας μέρος των γεωγραφικών συνόρων μεταξύ των δύο κρατών, μέχρι να φτάσει στον ποταμό Αράς ως αριστερός παραπόταμος κοντά στο Μπαγκαράν. Ο Αχουριάν αποστραγγίζει μια έκταση περίπου 9.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων  και έχει συνολικό μήκος 186 χιλιομέτρων.
Το Γκιούμρι, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας, βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού, ο οποίος διέρχεται επίσης από τέσσερις από τις δώδεκα ιστορικές πρωτεύουσες της Αρμενίας: Άνι, Μπαγκαράν, Γιερβαντασάτ και Γιεραζγκαβόρς.

Ιστορία

Όταν ο βυζαντινός στρατός έφτασε στην επαρχία Σιράκ το 1041, οι τοπικοί αρμένιοι άρχοντες (ναχαράροι) συγκεντρώθηκαν εναντίον τους υπό την εποπτεία του στρατηγού Βαχράμ Παχλαβούνι. Στη συνέχεια, ο Βαχράμ επέλεξε ένα σώμα 30.000 πεζικού και 20.000 ιππικού, που αποτελούσαν τρία τμήματα, τα οποία πολέμησαν εναντίον των Βυζαντινών. Ακολούθησε μια μάχη στην οποία οι εισβολείς διέφυγαν με μεγάλη σφαγή. Η μάχη ήταν τόσο άγρια ώστε η έκχυση του αίματος που έρρεε στον ποταμό Αχουριάν λέγεται ότι είχε χρωματίσει τα νερά εντελώς κόκκινα. Οι Βυζαντινοί άφησαν πίσω τους 21.000 νεκρούς. Αυτή η νίκη επέτρεψε στον Βαχράμ Παχλοβούνι μαζί με τον Καθολικό Πέτρο Γκενταντάρτς να στέψει τον Γκαγκίκ Β΄ ως βασιλιά της Αρμενίας και στη συνέχεια να πάρει το φρούριο του Άνι, το οποίο ήταν στα χέρια του Βεστ Σάρκις.

Γέφυρες

Αρκετές μεσαιωνικές γέφυρες υπήρχαν κάποτε πάνω από τον ποταμό Αχουριάν. Η γέφυρα στο Άνι μπορεί να χρονολογείται από τη δυναστεία Μπαγκρατούνι. Πιο πιθανά χρονολογείται στον δέκατο τρίτο αιώνα. Μια επιγραφή που βρέθηκε κοντά, ανέφερε ότι η οικοδομική δουλειά έγινε κατά την προσέγγιση της γέφυρας στις αρχές του 14ου αιώνα.
Η μονή αψίδα της γέφυρας έχει πέσει, αφήνοντας μόνο ψηλά στηρίγματα που ήταν ίσως μέρος μιας οχυρωμένης πύλης. Οι ταξιδιώτες του δέκατου ένατου αιώνα ανέφεραν ένα πειθαρχείο στη γέφυρα, αλλά σήμερα έχει εξαφανιστεί.
Τζατζίκι

Παρασκευή

Αφού ξύσουμε το αγγούρι απ΄ το χοντρό μέρος του τρίφτη, τ΄ αφήνουμε σε σουρωτήρι να στραγγίξει. Εάν θέλουμε αλατίζουμε πρώτα το αγγούρι και μετά το στραγγίζουμε και με τα χέρια. Είναι πολύ σημαντικό να στραγγίσουν τα κομματάκια του αγγουριού πριν τα ανακατέψουμε με το γιαούρτι και τα άλλα συστατικά. Με τον τρόπο αυτό, το μίγμα παραμένει πηχτό. Αν δεν προηγηθεί στράγγισμα, το τζατζίκι γίνεται νερουλό. Στη συνέχεια περνάμε από το χοντρό επίσης μέρος του τρίφτη το σκόρδο ή το ψιλοκόβουμε με μαχαίρι. Ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα έχουμε χρησιμοποιώντας γουδί και γουδοχέρι για να λιώσουμε το σκόρδο μαζί με λίγο αλάτι και επιμένοντας μέχρι το στουμπηγμένο σκόρδο να γίνει λεία κρέμα. Τέλος βάζουμε σ΄ ένα μπολ το γιαούρτι προσθέτουμε το ξυσμένο και στραγγισμένο αγγούρι, το σκόρδο, αλατοπίπερο (όχι πολύ), λάδι, ξίδι και τ΄ ανακατεύουμε ελαφρά. Για διακόσμηση προσθέτουμε 2-3 ελιές στη μέση, ή ένα κλαδάκι άνηθο.

Χρήση

Σερβίρεται ως επιτραπέζιο ορεκτικό, κυρίως συνοδεύοντας ψητά κρέατα.  Ταιριάζει πολύ και με τηγανητές πατάτες ή κολοκυθάκια. Μπορεί να σερβιριστεί, αλειμμένο πάνω σε ψωμί, και ως μεζές για το ούζο ή το τσίπουρο. Το τζατζίκι είναι συνηθισμένο συστατικό  και στο σουβλάκι με πίτα.
Λωράνς Μπιμπό

Βιογραφία

Από το 1989 έως το 1993, έκανε τα πρώτα της βήματα στη σκηνή στο Ligue d'improvisation . Την ίδια περίοδο, γνωρίζει τις Snuls και συμμετέχει στα τηλεοπτικά σκετσάκια τους, υποδύωντας τη Μις Bricola, μια χαζή και αδέξια βοηθό μεταμφιεσμένη ως Μπάνι  . 
Το 1990, έγραψε το πρώτη της σόλο σόου στη σκηνή, το La Velue . Ταυτόχρονα, συνεργάζεται με άλλους συγγραφείς και ηθοποιούς ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. 
Στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση συμμετείχε εδώ και πολύ καιρό στην ομάδα του Παιχνιδιού των λεξικών και της Απάισιας Τηλεόρασης για την RTBF 
Από το 1999, τραγουδά στη σκηνή με τον τραγουδιστή Μάρκα σε εκπομπές των οποίων οι στίχοι και η μουσική είναι κοινά γραμμένοι. Αυτό το ντουέτο φέρει το όνομα του À Nous Deux και κάνει το επώνυμο άλμπουμ το 2000. 
Στη συνέχεια περνάει στη σκηνοθεσία του Un homard où ça ? από τον Σεμπαστιάν Μινιστρού , το Décollage immédiat του Σαρλί Ντουπόν , του Μπενουά Φορζέ και της ίδιας, αλλά και το Noooon pas eux από τον Ζαν-Λουκ Φονκ . 
Από το 2007 συμμετέχει στο Monologues du vagin της Ίβ Ένζλερ, με τους Ντελφίν Ινζέ, Μαρτίν Γουιλκέ και Νικόλ Σιρέ . 
Ενώνεται πάλι με τον Μαρκά για να γίνουν οι Monsieur et Madame σε ένα ηλέκτρο-ποπ-ροκ ντουέτο. Ηθοποιός, το 2008, παίζει στο έργο Qui est le véritable inspecteur Dupif ? από τον Τομ Στόπαρντ, σε σκηνοθεσία του Ολιβιέ Μασάρ   . 
Συνεχίζει με το Cendrillon ce macho του Σεμπαστιάν Μινιστρού, σε σκηνοθεσία της Ναταλί Ουφνέ . 
Μάρτιος 2011, επιστρέφει στη σκηνή για μια νέα γυναικεία εκτέλεση σόλο το Sœurs Emmanuelle, σε σκηνοθεσία της Ναταλί Ουφνέρ στο θέατρο La Toison d'Or . Μετά από το 2011 σκηνοθετεί ένα χρονικό στην εκπομπή Matin Première για το La Première και συμμετέχει στην εκπομπή On n'est pas rentré . Το 2012 συμμετείχε στη διαφημιστική εκστρατεία της ING, αναζητώντας το πιο σοβαρό πρόσωπο στο Βέλγιο. Το 2013, έπαιξε την Nancy στο Ciao Ciao Bambino, τη νέα δημιουργία του Σεμπαστιάν Μινιστρού στο Théâtre de la Toison d'Or, ένα έργο που σκηνοθέτησε η Ναταλί Ουφνέρ . 
Το 2016 ξεκίνησε μια τύπου αυτοβιογραφική stand-up  . Παίζει τη μητέρα του Γκιγιερμό Γκιζ στο Roi de la vanne στο Canal +.

Προσωπική ζωή

Η Λωράνς Μπιμπό είναι παντρεμένη με τον τραγουδιστή Μαρκά . Είναι επίσης η μητέρα του ράπερ Ρομεό Ελβίς και της τραγουδίστριας Ανζέλ .
Κόλπος της Βενεζουέλας

Ο Κόλπος της Βενεζουέλας είναι κόλπος της Καραϊβικής Θάλασσας, ο οποίος οριοθετείται από τις Βενεζουελάνικες πολιτείες Θούλια και Φαλκόν και από το διαμέρισμα Γκουαχίρα στη Κολομβία. Ένα στενό 54 χιλιομέτρων τον συνδέει με τη Λίμνη Μαρακαΐμπο στα νότια.

Τοποθεσία

Ο κόλπος βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής, μεταξύ της χερσονήσου Παραγουανά της πολιτείας Φαλκόν στη Βενεζουέλα και τη χερσόνησο Γκουαχίρα στην Κολομβία. Συνδέεται με τη Λίμνη Μαρακαΐμπο μέσα από τεχνητό κανάλι πλοήγησης. Επί του παρόντος, μια διαφορά μεταξύ των δύο χωρών για τον κόλπο δεν έχει επιλυθεί, παρά τις χρόνιες διαπραγματεύσεις για την επίλυσή της.

Ιστορία

Ο κόλπος ανακαλύφθηκε από τους δυτικούς το 1499, όταν μια αποστολή με επικεφαλής τον Αλόνσο ντε Οχέδα στην οποία συνοδευόταν από τον Αμέρικο Βεσπούτσι, εξερεύνησε τις ακτές της Βενεζουέλας συλλέγοντας πληροφορίες και ονομάζοντας τα νέα εδάφη. Η αποστολή έφτασε στον κόλπο αφού πέρασε τις Ολλανδικές Αντίλλες και την Χερσόνησο Παραγουανά. 
Τα χωρικά ύδατα στον κόλπο αμφισβητούνται. Η διαφορά επιτάθηκε μετά την ανεξαρτησία της Κολομβίας και της Βενεζουέλας από την Ισπανία τον 19ο αιώνα. Η Ισπανική Αυτοκρατορία δεν οριοθέτησε την περιοχή επειδή οι αυτόχθονες Ουαγιουού έκαναν αντίσταση. Τα χερσαία σύνορα καθορίστηκαν τελικά το 1941, αλλά τα ναυτικά βρίσκονται ακόμη υπό αμφισβήτηση.

Οικονομική σημασία

Ο κύριος παράγοντας που δίνει σημασία στο κόλπο είναι το γεγονός ότι συνδέει την Καραϊβική Θάλασσα και τη Λίμνη Μαρακαΐμπο, μια σημαντική πηγή αργού πετρελαίου στη Βενεζουέλα. Ως εκ τούτου ο κόλπος βοηθά τη σύνδεση των πηγαδιών και διυλιστηρίων της λίμνης Μαρακαΐμπο με τις αγορές του κόσμου.
Μεταλλικό υδρογόνο

Το μεταλλικό υδρογόνο είναι ένα είδος εκφυλισμένης ύλης, μια φάση της ύλης του υδρογόνου, στην οποία το στοιχείο συμπεριφέρεται ως ηλεκτρικός αγωγός. Η ύπαρξη της φάσης αυτής προβλέφθηκε το 1935 σε θεωρητικό επίπεδο από τον Γιουτζίν Ουίγκνερ και τον Χίλλαρντ Μπελ Χάντιγκτον. 
Σε συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας, το μεταλλικό υδρογόνο ενδέχεται να υπάρχει ως υγρό και όχι ως στερεό. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υγρό υδρογόνο υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στο εσωτερικό του Δία, του Κρόνου και ορισμένων εξωπλανητών, όπου σχηματίζεται λόγω βαρυτικής συμπίεσης.
Τον Οκτώβριο του 2016, υποστηρίχθηκε ότι μεταλλικό  υδρογόνο είχε παρατηρηθεί στο εργαστήριο, σε πίεση περίπου 495 gigapascals (4.950.000 bar; 4.890.000 atm; 71.800.000 psi). Τον Ιανουάριο του 2017, επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ανακοίνωσαν για πρώτη φορά τη δημιουργία μεταλλικού υδρογόνου σε εργαστήριο. Παρατηρήσεις που ήταν σύμφωνες με τη συμπεριφορά του μεταλλικού υδρογόνου είχαν αναφερθεί και παλαιότερα, όπως η παρατήρηση ορισμένων νέων φάσεων του στερεού  υδρογόνου υπό στατικές συνθήκες  και, σε περιβάλλον πυκνού υγρού δευτερίου, ηλεκτρικές μεταβάσεις μεταξύ κατάστασης μονωτή και αγωγού συσχετιζόμενες με αύξηση στην οπτική ανακλαστικότητα.
Βερόνικα Γκαμπάρα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πραταλμποΐνο (Pratalboino), σήμερα αποκαλούμενο Πραλμποΐνο (Pralboino) στις 30 Ιουνίου 1485. Έλαβε εξαιρετική παιδεία και διδάχτηκε την λατινική και ελληνική γλώσσα. Παντρεύτηκε το 1508 τον Τζιμπέρτο Ι', Κόμη του Κορρέτζιο. Μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1518 κυβέρνησε η ίδια τη μικρή επικράτειά της, και αναδείχτηκε ικανή και εξαιρετική πολιτικός, αν και προσωπικά προτιμούσε την ήρεμη ζωή. Οι λυρικές της ικανότητές της θαυμάστηκαν από το κοινό της εποχής της. Είχε τακτική αλληλογραφία με τον επίσκοπο Πιέτρο Μπέμπο, ενώ ο οίκος της στην Μπολόνια ήταν συχνό φιλολογικό στέκι, στο οποίο συναθροίζονταν οι σημαντικότεροι ποιητές της εποχής της. Εξύμνησε την αγάπη, τον πόνο, την τύχη, το κάλλος, την απλοϊκή ζωή της επαρχίας και τοπία της φύσης. Έγραψε επίσης στίχους πολιτικού περιεχομένου και θούριους κατά των Τούρκων. 
Απεβίωσε στο Κορρέτζιο στις 13 Ιουνίου 1550.

Συγγράμματα

Τα άπαντά της δημοσιεύτηκαν από τον Φελίτσε Ριτσάρντι υπό τον τίτλο Rime e lettere di V. G. το  1759 και από την Πία Μεστίκα Τσιαππέττι το 1879.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1996-97

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1996-97 συμμετείχαν 9 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Θρησκεία στην Κύπρο

Η θρησκεία στην Κύπρο χαρακτηρίζεται από δύο βασικές θρησκείες: τον Χριστιανισμό, στον οποίο ανήκει το 73% του πληθυσμού του νησιού. Οι περισσότεροι ελληνοκύπριοι, καθώς και η πλειοψηφία του πληθυσμού της Κύπρου, είναι μέλη της αυτοκέφαλης ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου). Οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Στην Κύπρο υπάρχουν επίσης άλλες θρησκευτικές μειονότητες. Στην Κύπρο υπάρχουν μέλη της πίστης Μπαχάι, Καθολικοί, Εβραίοι, Προτεστάντες (συμπεριλαμβανομένων των Αγγλικανικών), Μαρωνίτες, Αρμένιοι Αποστολικοί και άθρησκοι.
Αριστείδης Καρνάλης

Βιογραφία

Υπηρέτησε το 1864 ως Υπουργός των Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη Ιουλίου 1864. Συνολικά έγινε τέσσερις φορές Υπουργός. Ο Α. Καρνάλης εκτός από υπουργός έφτασε στα ανώτατα στρατιωτικά αξιώματα και τιμήθηκε με τον ανώτερο Ταξιάρχη της Ελλάδας.
Λάκι

Το Λάκι ή Λακαγκιγκάρ (ισλανδικά: Lakagígar), γνωστό και ως Σκαφτάρ, είναι μια ηφαιστειακή ρωγμή, μήκους 27 χιλιομέτρων, στη νότια Ισλανδία. Το σωστό όνομα είναι Λακαγκιγκάρ, καθώς το ίδιο το Λάκι δεν εξεράγει, αλλά οι ρωγμές που άνοιξαν εκατέρωθέν του. Είναι μερός ενός ηφαιστειακού συστήματος που περιλαμβάνει το Γκρίμσβοτν και το Θορμπαρύρνα, ένα ηφαίστειο που βρίσκεται κάτω από τον παγετώνα Βατναγιοκούλ. Βρίσκεται ανάμεσα στους παγετώνες Βατναγιοκούλ και Μυρδαλσγιοκούλ, σε μια περιοχή με ρωγμές με κατεύθυνση από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά.
Το σύστημα εξεράγει τη περίοδο 1783-1784 και παρήγαγε συνολικά 14 κυβικά χιλιόμετρα βασαλτικής λάβας και δηλητηριώδη νέφη από υδροφθορικό οξύ και διοξείδιο του θείου, που σκότωσε περισσότερο από το μισό ζωϊκό κεφάλαιο της Ισλανδίας, που οδήγησε σε λιμό που σκότωσε το 25% των κατοίκων του νησιού, περίπου 9.000 άτομα. Υπολογίζεται ότι η έκρηξη είχε ισχύ 6 στη κλίμακα VEI. Μια από τις συνέπειες της έκρηξης του Λάκι ήταν η πτώση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, καθώς το διοξείδιο του θείου απλώθηκε στο βόρειο ημισφαίριο. Αυτό προκάλεσε καταστροφή των σοδειών στην Ευρώπη και πιθανόν ξηρασία στην Ινδία. Υπολογίζεται ότι εξαίτιας της έκρηξης πέθαναν 6 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, κατατάσσοντας την έκρηξη ως τη πιο θανάσιμη τους ιστορικούς χρόνους. Επίσης, η έκρηξη θεωρείται σήμερα μία από τις γενεσιουργούς αιτίες της Γαλλικής Επανάστασης, επειδή το ηφαιστειακό νέφος οδήγησε στη καταστροφή της σοδειάς στη Γαλλία και στον λιμό της περιόδου 1785-87.
Μαχαιράς Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Μαχαιράς βρίσκεται δυτικά της λίμνης Οζερός, σε απόσταση 35 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο και 16 χλμ. Β.-ΒΑ. από τον Αστακό. Το χωριό είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Αστακού - Μπαμπίνης. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία αν και μέχρι τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 2000 καλλιεργούσαν σιτηρά και καπνό. Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί ίχνη αρχαίας κατοίκησης με πιο σημαντικό δύο αρχαίοι τάφοι του 4ου π.Χ. αιώνα κατασκευασμένοι από πλάκες Αστακού καθώς η θεμελίωση αρχαίου κτίσματος στη τοποθεσία "Ρούστα". Οι πρώτες αναφορές για το χωριό είναι του 1521 όπου κατοικείτο από 13 οικογένειες. Το 1805, ο Βρετανός περιηγητής και διπλωμάτης Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, όταν πέρασε από την περιοχή αναφέρει ότι ο χωριό είχε καταστραφεί από τους Τούρκους και ότι οι κάτοικοί του διέφυγαν στη Ζάκυνθο, όπου σύμφωνα με τη τοπική παράδοση έφτιαξαν τον οικισμό Μαχαιράδο. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Μαχαιρά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 320 κατοίκους.