google/wiki40b huggingface dataset:
Σημαία της Βρέμης

Η Σημαία της Βρέμης (γερμανικά: Bremische Flagge) είναι η επίσημη σημαία και το έμβλημα της πόλης της Βρέμης και της περιοχής της Ελεύθερης Χανσεατικής πόλης της Βρέμης, η οποία είναι ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας. Η σημαία της Βρέμης καθιερώθηκε το 1952. Η σημαία του κρατιδίου (Staatsflagge, με το ψευδώνυμο Speckflagge, που σημαίνει Σημαία μπέικον) ή αλλιώς αστική σημαία, την οποία χρησιμοποιούν κυρίως οι πολίτες, είναι απλούστερη στη μορφή, όμως δημοφιλής.

Σημαία του κρατιδίου

Η σημαία του κρατιδίου (Staatsflagge) ή αλλιώς αστική σημαία, αποτελείται από τουλάχιστον οκτώ λωρίδες, χρώματος κόκκινου και λευκού και στο προσίστιο βλέπουμε δύο κάθετες λωρίδες με κόκκινα και λευκά τετράγωνα. Τα χρώματα της σημαίας πιθανότατα προέρχονται από τη μεσαιωνική σημαία που τη χρησιμοποιούσαν στις επιθέσεις (Reichssturmfahne), η οποία είχε κόκκινο φόντο με λευκό σταυρό. Το σύμβολο αυτό ήταν κοινός τόπος σε πολλά εμβλήματα και σύμβολα κατά το Μεσαίωνα. Οι κόκκινες-λευκές σημαίες εμφανίζονται πολύ παλιά, το 1227, στη Λίμπεκ, κατά τη διάρκεια της μάχης στο Μπορνχέβεντε.

Υπηρεσιακή σημαία

Η Υπηρεσιακή σημαία (Dienstflagge) έχει τουλάχιστον 8 λωρίδες και περιέχει το εθνόσημο σε ορθογώνιο φόντο χρώματος λευκού στο κέντρο. Αυτού του είδους τη σημαία μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν και οι πολίτες, με βάση τους κανονισμούς του 1891 και του 1897. Μια σημαία του κρατιδίου που έχει 8 λωρίδες, είναι μεσαία.

Σημαία της Γερουσίας

Η Σημαία της Γερουσίας (Senatsflagge) έχει τουλάχιστον 12 λωρίδες. Περιέχει ένα ορθογώνιο λευκό φόντο με το λεγόμενο έμβλημα-σημαία (Flaggenwappen), το οποίο αποτελεί παραλλαγή του μείζονος εμβλήματος. Και οι δύο εκδόσεις της κρατικής σημαίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το Κράτος αλλά και από τους πολίτες.
Καθήκον

Η λέξη καθήκον, με τη γενικότερη έννοια κατά τη χρήση της, συνώνυμα της υποχρέωσης, υποδηλώνει την οποιαδήποτε πράξη που επιτάσσουν αποδεκτοί ρυθμιστικοί κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς και συνεργατικής δράσης. Ειδικότερα χρησιμοποιείται (επί το πλείστον) με την έννοια πράξης που υποδηλώνει "ρόλο" ή "λειτούργημα" με κάποια σχετική διάρκεια, (π.χ. συζυγικό, αστυνομικό, στρατιωτικό, καθήκον του πολίτη κ.ά.).
Πολλές φορές το καθήκον περιλαμβάνει και κάποια έννοια θυσίας, τούτο παρατηρείται περισσότερο στην εθιμοτυπία στους λεγόμενους "κανόνες εθιμοτυπίας" (rules of etiquette), αλλά και στον ορθό λόγο (ορθή ομιλία), όπου στις περιπτώσεις αυτές το επιβαλλόμενο δεν αποτελεί καθήκον. Κάτω από αυτό το πρίσμα κινούνται και οι ηθικολόγοι που προτάσσουν σε αντιδιαστολή τη σύγκρουση μεταξύ καθήκοντος και συμφέροντος.
Παναγιώτης Παναγιωτάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως γιατρός. Αδερφός του ήταν ο διοικητής του Πρώτου Σώματος Στρατού, Χαρίλαος Παναγιωτάκος.
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς το 1935 και το 1936 με το Λαϊκό Κόμμα.
Τον Σεπτέμβριο του 1935 τραυματίστηκε σε ένοπλο επεισόδιο στη Βουλή, μαζί με τον αδερφό του.
Απεβίωσε το 1960 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Με τη σύζυγό του, Πηνελόπη, απέκτησε παιδιά.
Νοσσίς

Βιογραφία

Η Νοσσίς έζησε τον 3ο π.Χ. αιώνα και στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται δώδεκα επιγράμματά της, το ένα αμφισβητούμενο από τον Στέφανο του Μελέαγρου. Τα έργα της κατατάσσονται στη λεγόμενη "δωρική σχολή". Τα θέματά της χαρακτηρίζονται από κάποια "λαϊκότητα" και η έκφρασή της από κάποια εκζήτηση και περιπλοκότητα. Οι αλεξανδρινοί φιλόλογοι την αναφέρουν ως μία από τις εννέα καλύτερες λυρικές ποιήτριες κατ΄ αντιστοιχία με τις εννέα Μούσες. Ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς σε επίγραμμά του την χαρακτηρίζει ως "θηλύγλωσσο", που πιθανόν υποδηλώνει την ενασχόλησή της ιδιαίτερα με τη γυναικεία θεματολογία.
Αδαμάντιος Ταμβακίδης

Βιογραφικό

Ο Αδαμάντιος Ταμβακίδης γεννήθηκε το 1888 στο Διδυμότειχο και πέθανε το 1970 στην Αλεξανδρούπολη. Όσον αφορά τα παιδικά του χρόνια μέχρι και την ενηλικίωση του, δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία. Από ένα διασωθέν έγγραφο, ωστόσο γίνεται γνωστό πως σπούδασε φιλολογία. Τον Ιανουάριο του 1915 διορίσθηκε για πρώτη φορά δημοδιδάσκαλος στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Αρρένων Πειραιώς. Επέστρεψε στην πατρίδα του, μετά τη Συνθήκη των Σεβρών, το 1920, όπου κι η Ανατολική Θράκη βρέθηκε από ελληνική διοίκηση. Στις 6 Νοεμβρίου 1920 διορίζεται ως καθηγητής φιλόλογος στο Γυμνάσιο Σαράντα Εκκλησιών Θράκης. Στη συνέχεια, το 1921, διδάσκει στα Αρχιγένεια Διδασκαλεία Επιβατών και το 1922 λόγω των επιπλέον παιδαγωγικών του προσόντων, στο Ζάππειο διδασκαλείο Αδριανουπόλεως. Το 1929 τα Αρχιγένεια Διδασκαλεία Επιβατών, μετά και την μεγάλη πανωλεθρία και απώλεια της Ανατολικής Θράκης, μεταφέρονται στην Αλεξανδρούπολη και συνεχίζουν τη λειτουργία τους ως Διδασκαλείο Θράκης και το 1934 ως Παιδαγωγική Ακαδημία Αλεξανδρούπολης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Αδ.Ταμβακίδης να μετατεθεί στο Γυμνάσιο Σουφλίου. Από το 1923 έως το 1953, όταν και παραιτήθηκε, μετακινείτο από Αλεξανδρούπολη σε Σιδηρόκαστρο και από Μυτιλήνη σε Διδυμότειχο, ολοκληρώνοντας την καριέρα του όμως ως Γυμνασιάρχης στο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης.

Προσωπική ζωή

Τη δεκαετία του ΄30, ο Αδαμάντιος Ταμβακίδης, παντρεύεται την κατά 20 χρόνια μικρότερη του Μαρίκα Χατζησάββα-Ποιμενίδη, με την οποία απέκτησε δυο κόρες την Αικατερίνη και την Άννα. Ως μεγαλύτερος, στάθηκε συμπαραστάτης, οικονομικά και ηθικά, στα τρία αδέρφια της συζύγου του, ορφανά προσφυγόπουλα από το Ορτάκιοϊ, τον Άγγελο, την Χαρίκλεια και την Άννα. Ιδιαίτερα βοήθησε τη Χαρίκλεια και συνέβαλε ώστε να διορισθεί καθηγήτρια Τεχνικών στο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης, όπου διέγραψε σημαντική καριέρα ως δασκάλα αλλά κυρίως ως σπουδαία ζωγράφος. Βοήθησε όμως και την Άννα, να κάνει τη δική της οικογένεια, αφού την προίκισε, λαμβάνοντας δάνειο από το Μετοχικό Ταμείο.

Δράση

Ασχολήθηκε με την ιστορία της Θράκης και την προσφορά της στους αγώνες του 1821. Δημοσίευσε σχετικές εργασίες του στα Θρακικά, περιοδικό γνωστού Θρακικού κέντρου, που εδρεύει στην Αθήνα. 
Στα χρόνια της κατοχής, υποχρεώθηκε να αναλάβει το έργο του Γενικού Επιθεωρητή στο γερμανοκρατούμενο Διδυμότειχο, μετά τη δολοφονία του Διευθυντή Ιω.Φραγκούλη, όπου κινδύνεψε κι οι ίδιος. Συγκέντρωσε τους παλιούς μαθητές του και τους διόρισε δασκάλους και καθηγητές, για να διατηρήσει άσβεστη την ελληνικότητα και να προλάβει τον αφελληνισμό που επεδίωκαν οι Βούλγαροι φασίστες κατακτητές. 
Μετά το 1945, προσέφερε τις γνώσεις και τις υπηρεσίες του στα ταλαιπωρημένα, από την κατοχή, παιδιά της Αλεξανδρούπολης. Όσοι τον είχαν καθηγητή θυμούνται πως ήταν άριστος φιλόλογος αλλά αρκετά αυστηρός, χωρίς η αυστηρότητα του να προσβάλλει τις ευαίσθητες εφηβικές ψυχές.
Θηβαίος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θηβαίος, εκτός από τον κάθε κάτοικο των Θηβών της Βοιωτίας, είναι γνωστός και ένας από τους Τρώες που έζησαν κατά την εποχή του Τρωικού Πολέμου ή λίγο πιο πριν. Ο γιος του Θηβαίου, ο Ηνιοπέας, πήρε μέρος και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό. Ο Θηβαίος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Θ, στίχοι 119-120): «κι ευρήκε τον ακόλουθον καλόν Ηνιοπέα, / που γόνος ήταν του υψηλού στο φρόνημα Θηβαίου» (μετάφραση Ι. Πολυλά).
.gi

.gi είναι ο top-level domain κωδικός για το Γιβραλτάρ στο διαδίκτυο, μια Βρετανική υπερπόντια επικράτεια.

Χρήση στη Ζιρόνα

Χρησιμοποιείται για μερικούς επίσημους τομείς στην Ισπανική πόλη της Ζιρόνα καθώς συμπίπτει στην συντομογραφία του. Αυτή η περιορισμένη χρήση ξεκίνησε πριν από τη δημιουργία του τομέα κορυφαίου επιπέδου .cat, λόγω της απροθυμίας των Καταλανών να χρησιμοποιήσει τομείς κάτω από τον ισπανικό κωδικό .es. Οι μεταγενέστερες αλλαγές στους κανόνες εμποδίζουν τις νέες καταχωρίσεις 2ου επιπέδου απευθείας υπό τον τομέα .gi για οντότητες που δεν συνδέονται με το Γιβραλτάρ.
Επίθεση χρόνου

Σύστημα RSA

Το σύστημα RSA συνίσταται στον υπολογισµό του από τα οποία τα  καθώς είναι δηµόσιο κλειδί και υποκλεµµένη πληροφορία αντίστοιχα, αποτελούν τα γνωστά στοιχεία του κρυπταναλυτή. Στόχος του τελευταίου είναι να ανακτήσει την τιµή του x, του προσωπικού κλειδιού. Ο παραλήπτης του µηνύµατος (και στην περίπτωσή μας το θύµα του κρυπταναλυτή), οφείλει να υπολογίσει την τιµή  για διάφορες τιµές του y, ενώ οι χρόνοι υπολογισµού που θα χρειαστεί να κάνει τα παραπάνω και να αποκρυπτογραφήσει το κείµενο, θεωρούνται γνωστά για τον κρυπταναλυτή. Από τα δεδοµένα αυτά , δηλαδή τον χρόνο που χρειάστηκε ο συγκεκριμένος υπολογιστής για να αποκρυπτογραφήσει το κείµενο, καθίσταται γνωστό στον κρυπταναλυτή ποιο κρυπτοσύστηµα χρησιµοποιήθηκε.

Υπολογισμός

Σε αυτό το σηµείο ας κατανοήσουµε τι συµβαίνει κατά τον υπολογισµό του  όπου το  είναι µεγέθους  δυαδικών ψηφίων (bits), από τον επεξεργαστή του υπολογιστή µας:
Το  παίρνει τιµές ακολουθίες ψηφίων  και  και ο υπολογιστής υπολογίζει την εκάστοτε αριθµητική παράσταση. Εποµένως αν το  παίρνει τιµές ακολουθίες ψηφίων  και και ο υπολογιστής υπολογίζει την εκάστοτε αριθµητική παράσταση. Εποµένως αν το  ήταν , µεγέθους 32 bit δηλαδή, ο επεξεργαστής θα έκανε την πράξη 
Ουσιαστικά ο επεξεργαστής υπολογίζει την παραπάνω αριθµητική παράσταση έως ότου το επόµενο δυαδικό ψηφίο δεν υπάρχει όπου και σταµατά. Βάσει όλων αυτών ο κρυπταναλυτής πρέπει να εφαρµόσει κάποια µέθοδο για να µπορέσει να προσδιορίζει το εκάστοτε δυαδικό ψηφίο της παράστασης  και ο προσδιορισµός αυτός να µην είναι κάτι το εντελώς τυχαίο, όπως στην χρήση της ωµής επίθεσης όπου και θα δίναµε αυθαίρετες τιµές στο  έως ότου είχαµε κάποιο αποτέλεσµα που να έβγαζε νόηµα µετά την αποκρυπτογράφηση του κειµένου µε το υποτιθέµενο κλειδί .
Βάσει των προαναφερθέντων αυτό που έχει να κάνει ο κρυπταναλυτής είναι κάτι απλό. Παρατηρεί τον υπολογιστή του παραλήπτη και καταγράφει τη χρήση του επεξεργαστή για τον υπολογισµό του . Αν ο χρόνος που απαιτείται από το σύστηµα του υπολογιστή να υπολογίσει τον αλγόριθµο, είναι γρήγορος, ενώ το  είναι πολύ γρήγορο, το εκθετικό ψηφίο  είναι µάλλον µηδέν (). Προφανώς η χρήση της παραπάνω διαδικασίας γίνεται έως ότου βρεθούν - υποτεθούν και τα επόµενα εκθετικά ψηφία.
Παναχαϊκή Γ.Ε. (πυγμαχία)

Ιστορία

Η Παναχαϊκή διατηρούσε πυγμάχους προπολεμικά. Χαρακτηριστικά το 1922 αναφέρονται στον τύπο αγώνες του πυγμάχου του συλλόγου Ανδρέα Αδαμόπουλου, χωρίς να είναι γνωστό τελικά εάν έγιναν. Το 1925 αναφέρεται από την εφημερίδα "Το Φως" ο πυγμάχος του συλλόγου Ανδρέας Αδαμόπουλος νίκησε στα σημεία τον Κατσαρό από την Σμύρνη στα πλαίσια των Παναχαϊκών αγώνων της χρονιάς. Η ίδια εφημερίδα αναφέρει ότι ήταν, λανθασμένα, ο πρώτος αγώνας πυγμαχίας στην Πάτρα. 
Το 1932 έγινε μια προσπάθεια ίδρυσης τμήματος με πρόσληψη του προπονητή Αγιαννόπουλου ενώ ο σύλλογος παραχώρησε αίθουσα για γυμναστήριο , άλλη προσπάθεια ίδρυσης αναφέρεται το 1934 από τον Μαυρόπουλο. Το 1946 το τμήμα πυγμαχίας επανιδρύθηκε με την συγχώνευση στην Παναχαϊκή του Πυγμαχικού Ερασιτεχνικού Ομίλου Πατρών και προπονητή τον Ε. Μαυρόπουλο . Το 1947 σε αγώνες πυγμαχίας της Παναχαϊκής στο Κινηματοθέατρο Πάνθεον τους παρακολούθησαν 1.000 θεατές. Συμμετέχει ανελλιπώς σε όλα τα πανελλήνια πρωταθλήματα κατακτώντας αυτά των αντρών του 2008, του 2009, του 2012 και του 2013, ενώ ήταν πολυνίκης σύλλογος το 2008, το 2012 και το 2013.
Από τους πρώτους μεγάλους πυγμάχους της Παναχαϊκής αναφέρονται οι Δημήτρης Γιαννιτσόπουλος και Ανέστης Τσεμπερλίδης που ασχολήθηκαν επαγγελματικά με την πυγμαχία. Ο Γιαννιτσόπουλος το 1947 άφησε την Παναχαϊκή και μετέβη στην Γαλλία και έπειτα στις ΗΠΑ με την καθοδήγηση του μάνατζερ Εντουάρ Μονζάν για να ξεκινήσει επαγγελματική σταδιοδρομία, μετέπειτα τον ακολούθησε και ο Τσεμπερλίδης. Το 1947 επίσης αθλητές του συλλόγου αναφέρονται οι  Αθανασόπουλος, Παναγιωτόπουλος, Λαινιώτης, Μπρίλης, Αθανασάτος, Άνυχος, Λυκούδης, Ε. Ευαγγελάτος, Κανελλόπουλος, Καναβής, Σταθόπουλος, και Ξένος.
Ο σύλλογος έχει αναδείξει πολλούς πανελληνιονίκες και βαλκανιονίκες, όπως οι : Λουκάς Γαντίδης, Γιάννης Γαντίδης, Χριστίνα Αθανασοπούλου, Γιάννης Γκρέκος, Αλ. Παπαδόπουλος, Γιώργος Τσούνης, Αλέκος Λουμπαρδέας, Άγγελος Μπέης, Αλέκος Ζουρνατζής, Πεφάνης, Γιώργος Γεωργόπουλος, Κλεάνθης Βασιλείου, Γιαννόπουλος Λεωνίδας, Κορίνα Σμαγκούλοβα, Φωτεινή Πλέα και άλλους.

Πρωτάθλημα 2009

Το 2009 στο Πανγκρήτιο Στάδιο πήρε μέρος με 4 αθλητές και κατέκτησε πάλι το πρωτάθλημα με νίκες των 
Γιώργος Γεωργόπουλος , Κλεάνθης Βασίλης, Άγγελος Μπέης, και Κώστας Καββαδίας

Πρωτάθλημα 2012

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας έγινε στην Πάτρα και στο κλειστό γυμναστήριο της Ε.Α.Π., η πρωταθλήτρια αντρών Παναχαϊκή κατέκτησε 5 μετάλλια από τα οποία 2 χρυσά, 2 αργυρά κι ένα χάλκινο. Χρυσό κατέκτησαν οι Μπέης και Γεωργόπουλος, αργυρό οι Θεοδοσίου και Γασπαρινάτος και χάλκινο ο Καββαδίας. Στις γυναίκες κατέκτησε δύο χαλκινα με τις Αθανασοπούλου και Σμαγκούλοβα.

Πρωτάθλημα 2013

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 2013 έγινε στην Ελευθερούπολη Καβάλας, η Παναχαϊκή κατέκτησε 2 χρυσά και 2 αργυρά μετάλλια. Χρυσά κατέκτησαν οι Άγγελος Μπέης και Γιώργος Γεωργόπουλος, κι αργυρά οι Παυσανίας Γουρζέλας και ο Νίκος Γασπαρινάτος. 
Στον τελικό των 91 κιλών το χρυσό διεκδίκησαν οι δυο αθλητές Παναχαϊκής Γεωργόπουλος και Γουρζέλας .
Νταϋλάμ

Το Νταϋλάμ, επίσης γνωστή στον πληθυντικό ως Νταϋλαμάν (γνωστή και με τις παραλλαγές όπως Νταϊλάμ, Ντεϋλάμ, και Ντεϊλάμ), ήταν το όνομα μιας ορεινής περιοχής του εσωτερικού Γκιλάν του Ιράν. Έλαβε το όνομά του από τους κατοίκους του, που είναι γνωστοί ως Νταϋλαμίτες.
Τονική οξυγραφία

Η τονική οξυγραφία, γνωστή και ως ακουατίντα (ιταλ. acquatint), είναι μια τεχνική βαθυτυπίας σε μέταλλο (χαλκό ή ψευδάργυρο).  Η πρώτη φάση είναι η κατάλληλη διάβρωση του μετάλλου ώστε όλη η επιφάνεια της πλάκας να αποκτήσει την απαιτούμενη πορώδη υφή. Όταν επιτευχθεί η διάβρωση του μετάλλου εκτελείται το σχέδιο κατά αρνητικό τρόπο, καλύπτοντας δηλαδή με μονωτικό βερνίκι τα τμήματα εκείνα που κατά την εκτύπωση θα παραμείνουν λευκά.

Τεχνική

Στην τονική οξυγραφία, που θυμίζει υδατογραφία, ο καλλιτέχνης ρίχνει πάνω στη χάλκινη πλάκα κόκκους κολοφωνίου, οι οποίοι όταν ζεσταθούν κολλούν στην επιφάνειά της, αφήνοντας ανάμεσά τους ακάλυπτα μέρη. Έπειτα περνάει με βερνίκι την πλάκα, προσπαθώντας να μην καλύψει τα τμήματα που θέλει να αποδοθούν σκιές. Βυθίζει μετά την πλάκα στο νιτρικό οξύ, που διαβρώνει τα κενά μεταξύ των κόκκων. Με επαναλαμβανόμενα λουτρά στο νιτρικό οξύ, πετυχαίνει τονικές διαβαθμίσεις του γκρίζου ή του μαύρου. Η διαδικασία ολοκληρώνεται με το μελάνωμα της πλάκας και την εκτύπωση πάλι σε νοτισμένο χαρτί (και η τονική οξυγραφία συνιστά βαθυτυπία). Σε ασπρόμαυρη τονική οξυγραφία έχουν τυπωθεί πολλά χαρακτικά, με χαρακτηριστικότερα τις σειρές του Φρανθίσκο Γκόγια Καπρίτσια και Συμφορές του Πολέμου. Όταν ο καλλιτέχνης θέλει να προσθέσει και χρώματα, τότε χρησιμοποιεί διαφορετική χάλκινη πλάκα για κάθε απόχρωση. Σε μερικές τονικές οξυγραφίες τα χρώματα προστίθενται κατόπιν (επιχρωματισμένες/ επιζωγραφισμένες τονικές οξυγραφίες). Εκτός από τις απλές τονικές οξυγραφίες, υπάρχουν και σύνθετες, όπως οι τονικές οξυγραφίες με ζάχαρη και με αλάτι, στις οποίες ο καλλιτέχνης επιδιώκοντας αποτελέσματα άλλα από εκείνα των απλών τονικών οξυγραφιών αναμιγνύει μελάνι με ζάχαρη στην πρώτη περίπτωση και ρίχνει αλάτι στην επιφάνεια της χάλκινης πλάκας όσο το βερνίκι είναι ζεστό και ρευστό στη δεύτερη. Άλλα είδη σύνθετης τονικής οξυγραφίας είναι με ψεκαστήρα, με αερογράφο, με άσφαλτο, με αραιωμένο μελάνι, με θείο, με νιτρικό άργυρο.

Ιστορία

Η τονική οξυγραφία έκανε την εμφάνισή της στην Ευρώπη, μετά τα μέσα του 18ου αιώνα. Η εφεύρεση της μεθόδου αποδίδεται γενικά στον Γάλλο ζωγράφο και χαράκτη Ζαν-Μπατίστ Λε πρενς (Jean-Baptiste Le Prince, 1734-1781), ύστερα από ένα ταξίδι του στη Ρωσία τα χρόνια 1758-1763, σχέδια που είχε κρατήσει με αραιωμένα υδροχρώματα. Η μέθοδος διαδόθηκε ευρύτατα στις πρώτες δεκαετίες του 19ου αι. και από δύο άλλους επίσης Γάλλους ζωγράφους: τον Λουί Φιλιμπέρ Ντεμποκούρ και τον Ζαν Ζαζέ φτάνοντας στο ύψιστο σημείο της τεχνικής της τελειότητας. Την ίδια περίοδο, ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της εποχής, ο Φρανθίσκο Γκόγια, χρησιμοποίησε την ακουαντίνα είτε μεμονωμένα είτε, συχνότερα, σε συνδυασμό με την οξυγραφία και πέτυχε καταπληκτικά αποτελέσματα.
Επαρχία Μακινά

Γεωγραφία

Η Επαρχία Μακινά βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και κεντρο-δυτικά της Περιφέρειας Σεγκού. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Νιονό, στα κεντρο-δυτικά με την Επαρχία Σεγκού, στα νοτιοδυτικλα με την Επαρχία Σαν και στα ανατολικά με την Περιφέρεια Μοπτί.
209P/LINEAR

Ο 209P/LINEAR είναι περιοδικός κομήτης ο οποίος ανακαλύφθηκε το 2004 από την έρευνα για γεωπλήσιους αστεροειδείς LINEAR. Ο κομήτης προς το παρόν παράγει μικρές ποσότητες σκόνης και μάλλον μεταπίπτει σε ανενεργή κατάσταση. 
Ο κομήτης βρέθηκε σε εικόνες οι οποίες τραβήχτηκαν τις 3 Φεβρουαρίου 2004 με ανακλαστικό τηλεσκόπιο ενός μέτρου. Ο κομήτης αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν αστεροειδής και έλαβε τον προσωρινό προσδιορισμό 2004 CB μέχρι που ο Ρόμπερτ ΜακΝότ ανακάλυψε σε φωτογραφίες που τράβηξε τις 30,8 Μαρτίου του 2004 ότι παρουσίαζε ουρά μήκους 1,1 λεπτού της μοίρας. Η παρουσία της ουράς στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε από τον Μ. Κόσερ. Ο κομήτης στο πέρασμα του 2004 είχε φαινόμενο μέγεθος περίπου 17. Με βάση τις θέσεις που παρατηρήθηκε ο κομήτης σε αυτό το πέρασμα υπολογίστηκε ότι το επόμενο περιήλιό του θα λάμβανε χώρα τις 15.83 Απριλίου 2009 (που αντιστοιχεί σε περίοδο περιφοράς 5,03 ετών), πρόβλεψη η οποία απείχε από την πραγματικότητα λίγες ώρες. Ο κομήτης στο πέρασμα του 2009 είχε φαινόμενο μέγεθος 19-20.
Στο πέρασμα του 2014, ο κομήτης πέρασε από το περιήλιό του στις 6 Μαΐου 2014 και υπολογίζεται ότι θα περάσει 0,0554 AM (8.290.000 χιλιόμετρα) από τη Γη στις 29 Μαΐου 2014 και είναι το ένατο (μέχρι στιγμής) γνωστό εγγύτερο πέρασμα κομήτη από τη Γη. Ο κομήτης αναμένεται να φτάσει φαινόμενο μέγεθος περίπου 11. Σε αυτό το πέρασμα, ο κομήτης παρατηρήθηκε από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο από τις 23 έως τις 27 Μαΐου και βρήκε ότι ο πυρήνας του ήταν επιμήκεις, με διαστάσεις 3 επί 2,4 χιλιόμετρα και παρουσίαζε διάφορα χαρακτηριστικά, πιθανόν ράχες και γκρεμούς. Πρόκειται για την πιο λεπτομερή απεικόνιση κομήτη με ραδιοκυμάτα που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.
Προκαταρκτικά αποτελέσματα από έρευνα του Έσκο Λουτίνες και Πέτερ Τζένισκενς, τα οποία στη συνέχεια επιβεβαιώθηκαν από άλλες έρευνες, προβλέπουν ότι ο 209P/LINEAR μπορεί να προκαλέσει μεγάλη βροχή μετεώρων με ακτινοβόλο σημείο στον αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης τη νύχτα της 23ης/24ης Μαΐου 2014. Οι προβλέψεις έκαναν λόγω για περίπου 100 με 400 μετέωρα την ώρα, ή ακόμη περισσότερα. Η μέγιστη δραστηριότητα αναμενόταν να λάβει χώρα στις 24 Μαΐου 2014, 7:40 UT (10:40 ώρα Ελλάδας). Τελικά ο ρυθμός τους κυμάνθηκε σε 5-20 μετέωρα την ώρα.
Μίλα (Αλγερία)

Γαλλική αποικιακή εποχή

Σύμφωνα με τον επιστήμονα και τον στρατιωτικό Ε. Καρέτ (1808-1890), τον 19ο αιώνα υπήρχε μια πόλη, η Μίλα που είχε 800 εθνοτικούς Άραβες και 800 εθνοτικούς Βέρβερους. Η πόλη ήταν υπό γαλλική αποικιακή κυριαρχία μια πόλη στο διαμέρισμα της Κωνσταντίνης στην Αλγερία. Στην αρχή του 20ού αιώνα 8000 κατοίκους, από τους οποίους οι 400 ήταν Ευρωπαίοι.

Σύγχρονη ιστορία

Το διαμέρισμα της Κωνσταντίνης αργότερα έγινε επαρχία Κωνσταντίνης μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Σε αυτή υπαγόταν και η Μίλα μέχρι τη δημιουργία της επαρχίας Μίλα το 1984. Στην απογραφή του 1998 η πόλη είχε πληθυσμό 59.959 κατοίκων.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1978-1979

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1978-79 ήταν το 20ό που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε η ΑΕΚ για 7η φορά στην ιστορία της και για δεύτερη συνεχόμενη, ισοβαθμώντας με τον Ολυμπιακό. Ενώ ο κανονισμός προέβλεπε μπαράζ σε περίπτωση ισοβαθμίας, ο Ολυμπιακός αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αγώνα-μπαράζ με την ΑΕΚ, διαμαρτυρόμενος για τη διαιτησία του τελευταίου αγώνα του με τον ΟΦΗ στην Κρήτη και πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ΑΕΚ.
Σε γενικές γραμμές επρόκειτο για ένα πρωτάθλημα που στιγματίστηκε από πλείστες καταγγελίες για δωροδοκία, όπως του Οικονόμου (Απόλλων Αθηνών), του Δοξάκη (Ρόδος) και παικτών του ΟΦΗ (στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος) κατά παραγόντων του Ολυμπιακού Πειραιά, ενώ είχε διακοπεί και προσωρινά με απόφαση της ΓΓΑ. Ο παράγοντας του Ολυμπιακού Λεωνίδας Θεοδωρακάκης παραπέμφθηκε, ειδικές επιτροπές ανέλαβαν την εξιχνίαση των υποθέσεων, αλλά ουδέποτε βγήκε κάποια απόφαση.
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1913

Το κύπελλο Ισπανίας 1913 ήταν η δέκατη φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο. Η διοργάνωση είχε δύο νικητές.
Θερμικός εκτυπωτής

Οι θερμικοί εκτυπωτές ή thermal printers είναι ειδικοί εκτυπωτές που εκτυπώνουν σε θερμικό χαρτί. Τους συναντάμε στην καθημερινότητα μας, γιατί χρησιμοποιούνται σε φορολογικούς μηχανισμούς, fax, τερματικά πιστωτικών καρτών, εκτυπώσεις εισιτηρίων σινεμά, συναυλιών, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και κυρίως σε ταμειακές μηχανές καταστημάτων, ΑΤΜ κ.α.

Πως λειτουργεί

Η βασική διαφορά ενός θερμικού εκτυπωτή με έναν κοινό εκτυπωτή είναι θερμική εκτυπωτική κεφαλή που διαθέτει, αλλά και το θερμικό χαρτί το οποίο μαυρίζει όπου εφαρμοστεί αυξημένη θερμότητα. Το κυριότερο όμως είναι ότι ένας θερμικός εκτυπωτής δεν χρησιμοποιεί μελάνι ή τόνερ. Κατά την εντολή της εκτύπωσης τα δεδομένα μεταφέρονται στην θερμική κεφαλή και ανάλογα το είδος του εκτυπωτή, μεταφέρει θερμικά το μελάνι από την μελανοταινία στην ετικέτα ή απευθείας στο ειδικό χαρτί.
Υπάρχουν διάφορα είδη μελανοταινιών και διαφέρουν ως προς το υλικό κατασκευής τους (ρητίνης, κεριού ή και συνδυασμός) και τις χρησιμοποιούμε ανάλογα την ετικέτα που θέλουμε να εκτυπώσουμε, εάν είναι χάρτινη ή πλαστική.
Βητακισμός

Ο βητακισμός αποτελεί φθογγική μεταβολή κατά την οποία το ηχηρό διχειλικό κλειστό φώνημα και αλλόφωνο /b/ συγχέεται με έτερα παρεμφερή φωνήματα όπως τα ηχηρά τριβόμενα διχειλικό /β/ ή χειλοδοντικό /v/. Είναι αρκετά συχνό φαινόμενο στη διαχρονία των ομιλούμενων γλωσσών και έχει λάβει χώρα σε γλώσσες όπως τα ελληνικά, τα εβραϊκά και τις ιβηρορομανικές και οξιτανορομανικές γλώσσες είτε με σύγκλιση προς το ισχυρότερο αρθρωτικά φώνημα (το κλειστό) είτε με εξασθένιση προς προσεγγιστικά ή τριβόμενα φωνήματα.

Ελληνική γλώσσα

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα το γράμμα <β> συμβόλιζε το ηχηρό διχειλικό κλειστό φώνημα /b/. Εντούτοις, από τους πρώτους αιώνες μ.Χ. ξεκίνησε η μετατροπή του αρχικά σε διχειλικό τριβόμενο κι έπειτα σε χειλοδοντικό τριβόμενο. Είναι μια διαδικασία παράλληλη με την μετατροπή των έτερων κλειστών /d, g/ σε τριβόμενα /ð ɣ/.

Ιβηρικές γλώσσες

Τα γραφήματα <b> και <v> που σε πολλές ρομανικές γλώσσες αντιστοιχούν στο διχειλικό κλειστό και το χειλοδοντικό τριβόμενο προέρχονται από τα λατινικά διχειλικό κλειστό και ημίφωνο /w/. Εντούτοις, η πορεία αυτή δεν είχε ομοιογενή εξέλιξη στο σύνολο των ρομανικών γλωσσών με δείγματα βητακισμού να εντοπίζονται σε λατινικές επιγραφές της εποχής της αυτοκρατορίας (π.χ. SECUNDUM BOCIS αντί για VOCIS). Στα μεσαιωνικά ισπανικά το λατινικό ημίφωνο μετατράπηκε σε τριβόμενο ηχηρό /β/ (που αντιστοιχούσε στα γραφήματα <u, v> π.χ. uiuir /βiβiɾ/ και διέθετε μια προσεγγιστική πραγμάτωση) για να οδηγηθεί στη σύγχυση με το κλειστό φώνημα με την απλοποίηση του διχειλικού συμφωνητικού συστήματος σε ένα φώνημα. Σε αυτή την περίτπωση τα ισπανικά ποτέ δεν έφτασαν να διαθέτουν ένα χειλοδοντικό φώνημα παρά μονάχα δύο αλλόφωνα (κλειστό και προσεγγιστικό) του αποκλειστικού φωνήματος κλειστού ή προσεγγιστικού.
Παρόμοια εξέλιξη επηρέασε ορισμένες διαλέκτους των καταλανικών και τις βόρειες διαλέκτους των πορτογαλικών. Στην πρώτη περίπτωση το φαινόμενο της σύγχυσης του χειλοδοντικού τριβόμενου (που υπήρξε διαχρονικά στα καταλανικά) περιορίζεται στις κεντρικές διαλέκτους με έτερες (π.χ. νότια βαλενθιανικά και μαγιορκινά) να διατηρούν έτερα φωνήματα αν και όλο και περισσότεροι ομιλητές τα συγχέουν. Ως αιτίες της εξάπλωσης του φαινομένου έχουν προταθεί τόσο η φωνητική συγγένεια των προσεγγιστικών πραγματώσεων των ενδοφωνηεντικών /b/ (< λατινικά -p-) όσο και η επιρροή άλλων γλωσσών όπως τα βασκικά. Γενικότερα τα βασκικά, που ιστορικά διαθέτουν μόνο ένα φώνημα σε αυτές τις θέσεις άρθρωσης, θεωρούνται ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του φαινομένου σε αμφότερες πλευρές των Πυρηναίων, έχοντας επηρεάσει τόσο τις ιβηρικές ρομανικές γλώσσες όσο και οξιτανικές διαλέκτους όπως τα γασκωνικά. Στα βόρεια ιδιώματα της Πορτογαλίας, υφίσταται ένα προσεγγιστικό αλλόφωνο του φωνήματος /b/ που ωστόσο συνδυάζεται με την διατήρηση του χειλοδοντικού τριβόμενου.
Άλλες ρομανικές γλώσσες που παρουσιάζουν το ίδιο φαινόμενο είναι νότιες ρομανικές γλώσσες της Ιταλίας όπως τα σικελικά και η ναπολιτανική διάλεκτος, που κατέληξαν στο χειλοδοντικό τριβόμενο σε μονές ακολουθίες (BUCCAM>vokka) ή στο διχειλικό κλειστό σε μακρά σύμφωνα (ADVENTARE>abbentá).