google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Παπαρρόδου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1904 στη Λαμία. Σπούδασε στην Σχολή Ευελπίδων και το 1923 στις 29 Σεπτεμβρίου εξήλθε ως Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού. Το 1930 μετατέθηκε στο μόνιμο Επιστημονικό προσωπικό της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού. Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940, στην αρχή ως διοικητής του τάγματος της 21 Μοίρας Ορειβατικού Πυροβολικού στην περιοχή Πόγραδετς. Αργότερα έγινε Διοικητής της 21ης Μοίρας Ορειβατικού Πυροβολικού.
Κατά την σύμπτυξη από το αλβανικό μέτωπο λόγω της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα, ως Διοικητής της παραπάνω μοίρας, διατάχθηκε και κατέλαβε αρχικά στρατηγικές θέσεις στα υψώματα νοτιοανατολικά της κωμόπολης Μανιάκοι Καστοριάς, κοντά στο Δισπηλιό. Έπειτα πολέμησε εναντίον γερμανικών μηχανοκίνητων στρατιωτικών τμημάτων στην Μάχη της στενωπού της Κλεισούρας. Σκοτώθηκε τις απογευματινές ώρες της 13ης Απριλίου 1941 μαχόμενος και πληγωμένος θανάσιμα από ριπή πολυβόλου.
Ο Παπαρρόδου ήταν αθλητής χειμερινών αγώνων και είχε διακριθεί στο χιονοδρομία στους Πανελλήνιους Αγώνες του 1935.
Κιρμίζι Σεφέκ

Το Κιρμίζι Σεφέκ είναι χωριό στο δήμο Γιενικέντ στην επαρχία Νεφτσαλά του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Σεξουαλική ποικιλία

Ο όρος ποικιλότητα φύλου ή σεξουαλικότητας ή απλά σεξουαλική ποικιλία, αφορά τις ποικιλομορφίες των σεξουαλικών χαρακτηριστικών, των σεξουαλικών προσανατολισμών και τις ταυτότητες φύλου, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για προσδιορισμό για κάθε μία ταυτότητα, συμπεριφορά ή χαρακτηριστικό, διαμορφώνοντας έτσι αυτήν την ποικιλότητα.
Η σεξουαλική ποικιλία περιλαμβάνει τα ίντερσεξ άτομα, τα οποία γεννιούνται με γυναικεία και αντρικά χαρακτηριστικά. Περιλαμβάνει, επίσης, και όλα τα transgender και transsex άτομα καθώς κι εκείνα που δεν αυτοπροσδιορίζονται με κάποιο από τα δυαδικά φύλα. Η σεξουαλική ποικιλία περιλαμβάνει και ασέξουαλ άτομα, τα οποία ενδέχεται να έχουν έλλειψη ερωτικής έλξης. Περιλαμβάνει επίσης και άτομα, που τα ίδια θεωρούν, πως η ταυτότητά τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί στα queer άτομα.
Κοινωνικά, η σεξουαλική ποικιλία, θεωρείται ως η αποδοχή του να είναι κάποιος διαφορετικός και να έχει ίσα δικαιώματα, ελευθερία και ευκαιρίες, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε πολλές χώρες, η εικόνα της σεξουαλικής ποικιλίας, υπερασπίζεται μέσω των Pride parade.
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Με αλυσίδα, στόχου 50 μέτρων

Σύνοψη αγωνίσματος

Στον τελικό αγωνίστηκαν οι έξι κορυφαίοι τοξοβόλοι από τον προκριματικό αγώνα. Είναι γνωστά μόνο τα ονόματα των τεσσάρων κορυφαίων τοξοβόλων στην τελική κατάταξη του αγωνίσματος.
Ο Γάλλος Εζέν Μουζέν πήρε την πρώτη θέση, ενώ στη δεύτερη και τρίτη θέση ακολούθησαν οι επίσης Γάλλοι Ανρί Έλλι και Εμίλ Μερσιέ αντίστοιχα. Την τέταρτη θέση πήρε ο Βέλγος Χούμπερτ Φαν Ίνις. Παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις δύο άλλες θέσεις καθώς και όλες οι επιδόσεις στο αγώνισμα.
Κόλπος της Ρίγας

Ο Κόλπος της Ρίγας ή κόλπος της Λιβονίας (λετονικά: Rīgas jūras līcis, εσθονικά: Liivi laht, ρωσικά: Рижский залив) είναι κόλπος της Βαλτικής θάλασσας μεταξύ της Λετονίας και της Εσθονίας. Έχει έκτασή περίπου 18.000 τ.χλμ., μέσο βάθος 26 μέτρα και μέγιστο βάθος 67 μ. Το εσθονικό νησί Σάαρεμαα χωρίζει την Βαλτική θάλασσα από τον κόλπο της Ρίγας. Κυριότερες πόλεις στον κόλπο είναι η Ρίγα, η Γιούρμαλα, το Πάρνου και το Κουρέσααρε.
Αγία Παρασκευή Πετρωτού Αχαΐας

Ονομασία

Το παλιό όνομα του χωριού έχει πιθανόν σλαβική προέλευση, ενώ σύμφωνα με άλλες προσεγγίσεις ίσως να είναι αλβανικής προέλευσης. Μάλιστα, ο Χρήστος Κορύλλος στο έργο του Χωρογραφία της Ελλάδος του 1903, αναφέρει ότι στις αρχές του 20ού αιώνα οι κάτοικοι του χωριού ήταν αλβανικής καταγωγής. 
Το παλιό όνομα του χωριού παραμένει αρκετά γνωστό και σήμερα και είναι ακόμα σε ευρεία χρήση κυρίως από τους ντόπιους και τους κατοίκους της γύρω περιοχής Η μετονομασία του χωριού έγινε στις 20/09/1955 (Φ.Ε.Κ. 287/1955).

Ιστορία

Το χωριό αναφέρεται στις βενετικές καταστάσεις χωριών περιοχής Πατρών ήδη από το 1697, ενώ στη βενετική απογραφή του 1700 (καταγραφή Grimani) φαίνεται ότι έχει πληθυσμό 95 κατοίκους (22 οικογένειες). Το 1816 αναφέρεται ότι έχει 30 οικογένειες, το 1828 αντιστοίχως 10 οικογένειες, 19 το 1851 και το 1889 ότι έχει 182 κατοίκους.
Ονοματεπωνυμικά στοιχεία καθώς και ονομασίες τοποθεσιών του χωριού (π.χ. θέσεις Παντοκράτωρ, Μικρογιάννη, κ.α.) αναφέρονται σε δικαιοπρακτικά έγγραφα του 18ου αιώνα επί Τουρκοκρατίας.
Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε τέσσερις ώρες δρόμο από την Πάτρα, την έδρα του Δήμου Πατρέων στον οποίο ανήκε διοικητικά.

Διοικητική εξέλιξη

Από το 1835 μέχρι το 1840 ανήκε στο Δήμο Παναχαιών, ενώ με τη διάλυση του δήμου το 1841 (σύμφωνα με το Β.Δ. 27/11/1840 περί συγχωνεύσεων δήμων) υπήχθη στο Δήμο Πατρέων. Το 1912 (με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912) αποσπάται από το Δήμο Πατρέων και προσαρτάται στην Κοινότητα Μοίρας, ενώ το 1919 (με το ΦΕΚ 130Α της 12/06/1919) προσαρτάται στην τότε Κοινότητα Βαλατούνας. Με τη διοικητική μεταρρύθμιση «Καποδίστριας» του 1998 (ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997) εντάχθηκε στον τότε Δήμο Μεσσάτιδος και με τη διοικητική μεταρρύθμιση «Καλλικράτης» του 2011 (ΦΕΚ 87Α της 07/06/2010) υπήχθη στον πλέον διευρυμένο Δήμο Πατρέων.

Λοιπά στοιχεία

Στην περιφέρεια του χωριού βρίσκεται το ιστορικό ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, το οποίο υπάγεται εκκλησιαστικά στην ενορία του Ρωμανού.
Οι κάτοικοι της περιοχής απασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα και η κύρια δραστηριότητα τους είναι η κτηνοτροφία, ενώ σε δεύτερο βαθμό έρχεται και η γεωργία.
Αριούσιος οίνος

Το κρασί που παραγόταν στο νησί Χίος ήταν ένα από τα πλέον φημισμένα στον κλασικό αρχαίο κόσμο, γνωστό ως Αριούσιος οίνος. Σύμφωνα με τον Θεόπομπο και την ελληνική μυθολογία, υπήρξε το πρώτο κόκκινο κρασί, που τότε ονομαζόταν μέλας οίνος (= μαύρο κρασί), στην ιστορία. Το αν ονομαζόταν «Αριούσιος» ο οίνος που παραγόταν γενικώς από τη Χίο ή από κάποια συγκεκριμένη, άγνωστη σε εμάς περιοχή του νησιού (το Αριούσιον ή την Αριουσία, λατιν. Ariusium), όπως αναφέρει ο Στράβων, είναι κάτι που παραμένει αδιευκρίνιστο.

Στην αρχαία Ελλάδα

Το κρασί της Χίου εξαγόταν σε μεγάλες ποσότητες στην Αθήνα ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., όπως μαρτυρείται από τον μεγάλο αριθμό χιακών αμφορέων που ανακαλύφθηκαν σε ανασκαφές στην αθηναϊκή Αγορά. Αιώνες αργότερα, το χιακό κρασί χαρακτηρίσθηκε από τον Πλούταρχο και τον Αθήναιο ως ακριβό είδος πολυτελείας στην κλασική Ελλάδα. Πιθανώς αυτός ο ισχυρισμός να είναι υπερβολικός, αφού επιγραφές σε έναν αμφορέα φαίνεται να υποδεικνύουν μια μάλλον προσιτή τιμή: δύο δραχμές ανά οινοχόη, έναντι περίπου 2 ως 10 οβολών για το τοπικό κρασί της Αττικής. Ο Αθήναιος επιπλέον μνημονεύει τον Έρμιππο να εξυμνεί την ποιότητα του κρασιού από τη Χίο τον 5ο αιώνα π.Χ .

Στην αρχαία Ρώμη

Πριν από τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο Αριούσιος οίνος ήταν σπάνιος και ακριβός στη Ρώμη. Συνταγογραφείτο κυρίως σε μικρές ποσότητες για ιατρικούς σκοπούς, όπως γινόταν τότε συχνά για σπάνια είδη φαγητού ή ποτού. Κατά τα άλλα, τον θεωρούσαν «ακραία» πολυτέλεια: Ο Οράτιος, γράφοντας τον 1ο αιώνα μ.Χ., βάζει τον Νασιδένιο στις Σάτιρες να σερβίρει το κρασί της Χίου σε μία εξαιρετικά πολυδάπανη και μεγαλοπρεπέστατη δεξίωση. Μετά τον αιώνα αυτόν, ο Αριούσιος οίνος έγινε πιο συνηθισμένη παρουσία στους όλο και πιο άσωτους, ιδιωτικούς και δημόσιους, εορτασμούς της Ρώμης, ενώ συνέχισε να θεωρείται και ευεργετικό για την υγεία ασθενών. Ο μεγαλύτερος γιατρός της κλασικής αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη, ο Γαληνός, αλλά και ο φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ταξινομούν τον χιακό οίνο ανάμεσα στα καλύτερα κρασιά.
Συμμετοχή της Λευκορωσίας στη Eurovision

Ιστορία

Η Λευκορωσία μπήκε στο διαγωνισμό την ίδια χρονιά που καθιερώθηκαν οι ημιτελικοί. Η χώρα έχει μέχρι στιγμής καταφέρει να προκριθεί στον τελικό πέντε φορές: το 2007 με τον Ντμίτρι Καλντούν, το 2010 με το συγκρότημα 3+2, το 2013 με την Αλιόνα Λανσκάγια, το 2014 με τον Teo και το 2017 με τους Naviband.
Μετά το διαγωνισμό του 2009, ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο, δήλωσε ότι ήταν αναγκαίο να αντικαταστήσει πλήρως την τρέχουσα ομάδα που δούλευε πίσω από την συμμετοχή της Λευκορωσίας. Ο Λουκασένκο τόνισε τις απογοητεύσεις του πάνω στην ομάδα. [Παραπομπή που απαιτείται]
Ο Αλεξάντερ Ρίμπακ, ο νικητής του διαγωνισμού του 2009 που εκπροσωπούσε τη Νορβηγία, εξέφρασε ενδιαφέρον να συνθέσει ένα τραγούδι για πιθανή συμμετοχή για τη χώρα γέννησής του τη Λευκορωσία. Μια προσπάθεια να συνθέσει ένα τραγούδι για τη Λευκορωσία υλοποιήθηκε το 2015, όταν ο Ρίμπακ συνέθεσε ένα τραγούδι που ονομαζόταν "Accent" και εκτελέσθηκε από μια ομάδα νεαρών γυναικών που δημιουργήθηκε από τον ίδιο, ονόματι Milki. Παρά το γεγονός ότι ήταν φαβορί για να κερδίσει το εθνικό τελικό εκείνο το έτος, τερμάτισε μόνο στην 4η θέση.
Γαλάτης που σκοτώνει τη γυναίκα του και αυτοκτονεί

Σύγχρονα αντίγραφα

Ο Τζιοβάνι Φραντσέσκο Σουσίνι (Giovanni Francesco Susini) δημιούργησε ένα μικρότερο, μπρούτζινο αντίγραφο του συμπλέγματος. Επίσης, αντιγράφηκε από τον Φρανσουά Λεσπινγκολά (François Lespingola), για λογαριασμό του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ'. Το αντίγραφο αυτό βρίσκεται ακόμη στην είσοδο της μεγάλης αλέας (Tapis Vert) στους κήπους του ανακτόρου των Βερσαλλιών, μαζί με αντίγραφο του γλυπτού συμπλέγματος Ο Λαοκόων και οι γιοί του. Το εκμαγείο που κατασκευάστηκε για την προετοιμασία του αντιγράφου αυτού βρίσκεται στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης. Οι κληρονόμοι των Λουντοβίζι απαγόρευσαν περαιτέρω αντιγραφές αλλά, το 1816-19, ο πρίγκηπας Λουίτζι Μπονκομπάνι Λουντοβίζι έστειλε γύψινα εκμαγεία του γλυπτού σε μερικές εξέχουσες προσωπικότητες της μετα-ναπολεόντειας εποχής όπως ο Γεώργιος ο Δ' της Μεγάλης Βρεττανίας, ο Μέγας Δούκας της Τοσκάνης, ο καγκελλάριος Μέττερνιχ και ο διπλωμάτης του Συνεδρίου της Βιέννης Βίλελμ φον Χάμπολντ.
Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν

O Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν, γερμ. Hohenzollern-Sigmaringen είναι κλάδος του Οίκου των Χοεντσόλερν. Μέλη του Οίκου έγιναν βασιλείς της Ρουμανίας. 
Το 1200 δημιουργήθηκε ο κλάδος της Σουηβίας, που παρέμεινε Καθολικός, ενώ ο κύριος κλάδος των Χοεντσόλερν στο Βρανδεμβούργο και στην Πρωσία έγιναν Προτεστάντες. Μέλος του κλάδου της Σουηβίας ήταν ο Κάρολος Α΄ κόμης του Χοεντσόλερν, που όταν απεβίωσε το 1579 μοίρασε την κτήση του μεταξύ των τριών γιων του: ο πρώτος έλαβε το Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν (Hechingen), o δεύτερος Κάρολος Β΄ το Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν (Sigmaringen) και ο τρίτος το Χοεντσόλερν-Χάιγκερλοχ (Haigerloch). Ο υποκλάδος Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν και ο υποκλάδος Χοεντσόλερν-Χάιγκερλοχ εξέλιπαν το 1869 και το 1634 αντίστοιχα. Έτσι ο υποκλάδος Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν από το 1869 και εξής μετονομάστηκε σε Χοεντσόλερν.
Ο υποκλάδος Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν είχε έδρα το ομώνυμο κάστρο. Το πριγκιπάτο ήταν υποτελές στην Α.Ρ.Α.Γ.Ε. ως το 1806, που ο θεσμός καταργήθηκε. Ως αποτέλεσμα των Ναπολεοντίων Πολέμων το 1815 έγινε ανεξάρτητο. Με τις επαναστάσεις του 1848 ο ηγεμόνας Κάρολος εκτοπίστηκε. Ο γιος του Κάρολος-Αντώνιος ζήτησε την βοήθεια της Πρωσίας, που έφθασε το επόμενο έτος. Το 1850 υπογράφτηκε συνθήκη προσάρτησης στην Πρωσία. Ο Κάρολος-Αντώνιος έγινε πρωθυπουργός της Πρωσίας (1858-61) και ο γιος του Κάρολος Α΄ έγινε πρίγκιπας (1866-81) και μετά βασιλιάς (1881-1914) της Ρουμανίας. Οι απόγονοί του τον διαδέχθηκαν στον θρόνο της χώρας.
Φίλιππος Λουδοβίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Βήζενμπουρκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπεκ και ήταν ο τρίτος γιος του Αλεξάνδρου δούκα του Σ.Χ.Σ. και της Δωροθέας, κόρης του Ιωάννη Γκύντερ Α΄ κόμη του Σβάρτσμπουρκ-Ζόντερσχαουζεν.
Το 1627 διαδέχθηκαν τον πατέρα του οι μεγαλύτεροι αδελφοί του: ο Ερνέστος-Γκύντερ έλαβε το Αουγκούστενμπουρκ και ο Αύγουστος-Φίλιππος έλαβε το Μπεκ. Ο Φίλιππος-Λουδοβίκος ήταν 7 ετών. Αργότερα για την εκπαίδευσή του επισκέφθηκε διάφορες Αυλές στην Έσση. Το 1663 απέκτησε την περιοχή του Βήζενμπουρκ με το ομώνυμο κάστρο, την πόλη Κίρχμπερκ και 20 κώμες από τον Ιωάννη Γεώργιο Β΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας, με τον οποίο είχε πολύ καλές σχέσεις. Εγκαταστάθηκε στο κάστρο Βήζενμπουρκ.
Το 1668 όρισε τον Ιωάννη Βίνκλερ εκπαιδευτή των γιων του. Έκανε επενδύσεις στην μεταλλευτική βιομηχανία στο Σνέεμπερκ και το Νόιστετελ. Αρχικά δεν είχε επιτυχία, αλλά μετά το 1670 έκανε πολλά κέρδη και έγινε ένας πλούσιος επιχειρηματίας ορυχείων. Ανακαίνισε το κάστρο του εξ' ολοκλήρου. 
Ως το 1672 ήταν στρατάρχης της Αυστρίας και υποδιοικητής σε ένα Σύνταγμα θωρακοφόρων. Το 1675 πώλησε το κάστρο του και τη γύρω περιοχή αντί 100.000 ταλήρων στον πρωτότοκο γιο του Φρειδερίκο. Το 1686 αγόρασε το Όμπερκοτσαου. Έζησε τα τελευταία έτη του στο Σνέεμπερκ με τον παλαιό φίλο του Βάιτ-Χανς Σνορ φον Κάρολσφελτ.
Παύλος Μαρία Βοναπάρτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παύλος Βοναπάρτης ήταν το τρίτο παιδί του Λυσιέν Βοναπάρτη και της συζύγου του Αλεξανδρίνας ντε Μπλεσάμπ-Βοναπάρτη. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.
Τον Μάρτιο του 1827, σε ηλικία 18 ετών, έφυγε από την πόλη κρυφά από τους γονείς του, και πήγε στην Ανκόνα από εκεί με ξένο όνομα ταξίδεψε στην Ελλάδα για να λάβει μέρος στον πόλεμο για την ανεξαρτησία των Ελλήνων. Ο Παύλος Βοναπάρτης έφτασε πρώτα στα Ιόνια Νησιά, αργότερα βρέθηκε με τον Βρετανό Ναύαρχο Κόχραν, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν επιφορτισμένος με τον ελληνικό στόλο. Ο Παύλος υπηρέτησε στην ναυαρχίδα Ελλάς. Μετά από μια σειρά αποτυχημένων ενεργειών, ο στολίσκος του Κόχραν αγκυροβόλισε στο στενό έξω απο τις Σπέτσες.
Ο Παύλος Βοναπάρτης πέθανε στο Ναύπλιο στις 7 Σεπτεμβρίου [[[Ιουλιανό ημερολόγιο|Π.Η.]] 26 Αυγούστου] του 1827, όταν μία ημέρα πριν βρέθηκε στην φρεγάτα Ελλάς βαριά πληγωμένος απο απρόσεκτο χειρισμό όπλου, καθώς καθάριζε το πιστόλι του. Το 1832, μετά το τέλος του Πολέμου στην Ελλάδα, το ταριχευμένο σώμα του Παύλου Βοναπάρτη θάφτηκε σε μαυσωλείο στο νησί της Σφακτηρίας, μαζί με τους Γάλλους ναύτες που έπεσαν στην Ναυμαχία του Ναυαρίνου.
Αξύλου

Τοποθεσία

Η Αξύλου βρίσκεται σε απόσταση 15 χιλιομέτρων ανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 350 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με την Ελεδιώ, στα νότια με τη Νατά, στα δυτικά με την Επισκοπή και στα βορειοδυτικά με την Καλλέπεια και την Πιταρκού.

Ονομασία

Η ονομασία Αξύλου σημαίνει χωρίς ξύλο. Οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας υιοθέτησαν το 1958 την ονομασία Αξού που σημαίνει λευκό νερό.

Ιστορία

Πριν το 1953 ο οικισμός της Αξύλου βρισκόταν ένα χιλιόμετρο δυτικά της τοποθεσίας του σημερινού οικισμού. Το 1953 ένας σεισμός προκάλεσε πολλές ζημιές στον παλιό οικισμό. Η βρετανική διοίκηση της Κύπρου αποφάσισε να μετακινήσει τον οικισμό στη σημερινή τοποθεσία του, κατασκευάζοντας προκατασκευασμένα σπίτια για τους κατοίκους. Επιπλέον, κατασκευάστηκαν επιπρόσθετα σπίτια για 35 Τουρκοκύπριους από τη γειτονική κοινότητα Ελεδιώ, οι οποίοι παρακινήθηκαν να εγκατασταθούν στην Αξύλου παρά να ξαναφτιάξουν τα σπίτια τους στη μικτή κοινότητα Ελεδιώ, στην οποία παρέμειναν μόνο Ελληνοκύπριοι.
Discoverer 21

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Thor DM-21 Agena-B από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ στις 18 Φεβρουαρίου 1961 (22:58 UTC) on 18 February 1961. Όταν τέθηκε επιτυχώς σε χαμηλή περιγήινη τροχιά έλαβε την ονομασία Χάρβαρντ 1961 Zeta 1.
Η τροχιά του είχε περίγειο 243 km, απόγειο 1026 km, κλίση 80,7 μοιρών και τροχιακή περίοδο 97,4 λεπτών. Η συνολική του μάζα ήταν 1110 kg, χρησιμοποιήθηκε δε για την επίδειξη/δοκιμή επανεκκίνησης πυραυλοκινητήρα στο διάστημα καθώς και για τον έλεγχο αισθητήρων υπερύθρων για το πρόγραμμα Midas. Παρέμεινε σε τροχιά μέχρι τις l 20 Απριλίου 1962, οπότε και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα.
Κύπελλο Ιντερτότο 1993

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1993 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.

Ομίλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 8 ομίλους των 5 ομάδων ο κάθε ένας. Η κάθε ομάδα έπαιξε με τις υπόλοιπες του ομίλου της από μία φορά.
Χριστόφορος Παπουλάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1770 στο χωριό Άρμπουνας της επαρχίας Καλαβρύτων του νομού Αχαΐας ως Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος και αρχικά εργαζόταν ως κρεοπώλης. Ήταν τελείως αγράμματος, όταν πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο. Αρχικά μόνασε στην Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, ενώ αργότερα ασκήτεψε σε καλύβι κοντά στο χωριό του. Έμεινε στην απομόνωση για περίπου 20 χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων έμαθε γραφή και ανάγνωση. Σε ηλικία 80 ετών πήρε την απόφαση να κηρύξει. Η φήμη του διαδόθηκε γρήγορα, αφού είχε τον δικό του τρόπο να συνεπαίρνει το κοινό του. Κυρίως κήρυττε εναντίον της μοιχείας και της κλοπής, και υπέρ της προσευχής. Μέσα από τα κηρύγματα του καυτηρίαζε την πολιτική της Βαυαρικής διακυβέρνησης και την συγκατάβαση σε αυτήν της Συνόδου της Εκκλησίας. Παραπέμφθηκε ενώπιον του Επισκόπου Καλαβρύτων, ο οποίος τον επέπληξε και του ζήτησε να περιορίσει τα κηρύγματα του.
Έξι μήνες αργότερα ο Παπουλάκος ξεκίνησε περιοδεία στην νότια Πελοπόννησο συγκεντρώνοντας χιλιάδες κόσμο στο πέρασμα του. Ύστερα από πιέσεις, ο Όθων υπέγραψε διάταγμα για τον περιορισμό του Παπουλάκου σε μοναστήρι. Ο Παπουλάκος κατέφυγε στην Μάνη για να σωθεί. Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν να στείλει άμεσα τον Στρατηγό Γενναίο Κολοκοτρώνη με επιτελείο αξιωματικών για να οργανώσει την σύλληψη του. Ο στρατός έφτασε τη νύχτα, αλλά το πρωί βρέθηκε περικυκλωμένος από 2000 Μανιάτες. Ακολούθησε εξέγερση των Μανιατών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ο στρατός έδινε μάχη σώμα με σώμα με τους οπαδούς του Παπουλάκου. Τελικά στις 21 Ιουνίου 1852 συνελήφθη από τον στρατό, ύστερα από προδοσία, και μεταφέρθηκε στις φυλακές του Ρίου όπου έμεινε δύο χρόνια στην απομόνωση. Επρόκειτο να δικαστεί από το κακουργιοδικείο Αθηνών ως στασιαστής, αλλά τα γεγονότα του Κριμαϊκού πολέμου υποχρέωσαν τον Όθωνα να του δώσει αμνηστία. Το 1854 εξορίστηκε στη Μονή Παναχράντου της Άνδρου, όπου απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1861 και ετάφη. Κατά τη διάρκεια της παραμονή του στο μαναστήρι, δεχόταν πλήθος επισκεπτών. 
Η σκέψη του επηρεάστηκε πολύ από τον πνευματικό του δάσκαλο Κοσμά Φλαμιάτο, των οποίων η δράση υπήρξε παράλληλη και η διδασκαλία παρόμοια.
Sinclair Research

Η Sinclair Research Ltd ήταν μία από τις σημαντικότερες εταιρείες στην αγορά των προσωπικών/οικιακών υπολογιστών την δεκαετία του 1980. Ιδρύθηκε στο Κέμπριτζ (Αγγλία) το 1961 από τον Κλάιβ Σίνκλερ (Sir Clive Sinclair), με ειδίκευση σε ραδιόφωνα, συσκευές υψηλής πιστότητας (ΗiFi) και αριθμομηχανές. Το 1973 μετεξελίχθηκε σε εταιρεία παραγωγής ηλεκτρονικών και κατέληξε στα τέλη της δεκαετίας του '70 στην παραγωγή των θρυλικών πλέον οικιακών υπολογιστών όπως ο ZX Spectrum.
Το 1980 εισήγαγε στην αγορά την έννοια του οικιακού υπολογιστή με τον ZX80 που επωλείτο στην τιμή των 100 λιρών. Την επομένη χρονιά η βρετανική εταιρεία παρουσίασε τον ZX-81 και ένα χρόνο μετά 1982 τον Spectrum, που υπήρξε σημείο απογείωσης για την εταιρεία  σε πωλήσεις, διάρκεια  και αναγνώριση. Ο Spectrum διείσδυσε σε όλες τις αγορές του κόσμου (συμπεριλαμβανομένης και των ΗΠΑ όπου επωλείτο ως Timex). Στην Ελλάδα είχε τεράστια εμπορική επιτυχία, περισσότερο όμως θα μείνει στην ιστορία γιατί εξοικείωσε και γαλούχησε μια  γενιά νέων ανθρώπων στην έννοια του ηλεκτρονικού υπολογιστή, του gaming και του προγραμματισμού. Ακολούθησαν ο Spectrum+ (με καλύτερο πληκτρολόγιο), ατυχείς όμως επιλογές όπως ο QL (ενδιαφέρων υπολογιστής) με ατυχείς σχεδιαστικές επιλογές όπως τα microdrives, το ηλεκτρικό όχημα C5 και η επίπεδη (CRT) φορητή τηλεόραση TV-80, εξάντλησαν τα διαθέσιμα κεφάλαια και την εμπιστοσύνη της αγοράς. 
Το 1985 η εταιρεία εξαγοράστηκε από την Amstrad, τα προϊόντα της όμως συνέχισαν να κυκλοφορούν με τον ίδιο λογότυπο, ο Sir Clive Sinclair συνέχισε τον μοναχικό δρόμο της έρευνας χωρίς όμως να μπορέσει από τότε να παρουσιάσει στην αγορά κάτι τόσο σημαντικό και καινοτόμο όπως ο Spectrum.
Τουσόνκα

Το Τουσόνκα (ρωσικά: тушёнка‎, από тушение — "ψήσιμο") είναι ένα είδος κονσερβοποιημένου βρασμένου κρέατος ιδιαίτερα δημοφιλές στη Ρωσία και άλλες χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Έχει γίνει σύνηθες όνομα για τα διαφορετικά είδη κονσερβοποιημένου βρασμένου κρέατος τα οποία δεν αντιστοιχούν όλα στα αυστηρά πρότυπα GOST.
Το Τουσόνκα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και διατηρηθεί σε ακραίες καταστάσεις, και ως εκ τούτου είναι ένα μέρος των εφοδιασμών στρατιωτικών τροφίμων του ΚΑΚ. Για το λαό της Σοβιετικής Ένωσης το τουσόνκα ήταν μέρος των στρατιωτικών και τουριστικών προμηθειών τροφίμων σε ορισμένες ακραίες περιόδους που θα μπορούσε να αγοραστεί με κουπόνια τροφίμων.
Jack Ruby

Jack Ruby είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο αποτέλεσε το έβδομο κομμάτι του άλμπουμ "Abandon" που κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου 1998. Αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα με πρωταγωνιστή τον Τζακ Ρούμπι, ο οποίος δολοφόνησε τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ, εκτελεστή του τότε προέδρου των ΗΠΑ, Τζ.Φ. Κένεντι.

Σύνθεση

Το τραγούδι ξεκινάει με τα τύμπανα και το μπάσο σε ρυθμό έξι τετάρτων, ακολουθούμενα από το ριφ της κιθάρας του Στηβ Μορς. Με διάρκεια 3 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα, οι στίχοι του κομματιού παρουσιάζουν τον Ρούμπι ως έναν θερμόαιμο δολοφόνο με σκοπό την δημοσιότητα της πράξης του.

Η ιστορία που έκανε γνωστό τον Τζακ Ρούμπι

Στις 22 Νοεμβρίου 1963, ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ δολοφόνησε τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Αρχικά, ο Όσβαλντ συνελήφθη για την δολοφονία ενός αστυνομικού και λίγο αργότερα διαπιστώθηκε ότι αυτός ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο του προέδρου.

Δύο ημέρες αργότερα, ο Όσβαλντ μεταφερόταν στις τοπικές φυλακές του Ντάλας, όταν ο Ρούμπι βρέθηκε στο υπόγειο του αστυνομικού τμήματος και τον πυροβόλησε στο στομάχι από κοντινή απόσταση. Δύο ώρες αργότερα, ανακοινώθηκε ο θάνατος του Όσβαλντ.

Ο Ρούμπι συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, με μία δεύτερη δίκη να προγραμματίζεται για τον Φεβρουάριο του 1967, αλλά ο Ρούμπι είχε διαγνωστεί με καρκίνο του πνεύμονα που είχε κάνει μετάσταση στο συκώτι και τον εγκέφαλο του. Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1967.

Τα μέλη του συγκροτήματος

Το Jack Ruby ηχογραφήθηκε από τη έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Ίαν Γκίλαν - φωνητικά
Στηβ Μορς - κιθάρα
Τζον Λορντ - πλήκτρα
Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
Ίαν Πέις - τύμπανα
Λεόντιος Ευστράτιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Κοιλάνι της Κύπρου και χρημάτισε μαθητής του Μαξίμου του Μαργουνίου. Διακόνησε για μικρό χρονικό διάστημα στην Κωνσταντινούπολη, και αργότερα ακολούθησε τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ματθαίο.
Επισκέφτηκε την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο, όπου ίσως δίδαξε. Από εκεί έγραψε επιστολή προς τον Μαργούνιο. Ενώ ήταν ιεροδιάκονος, επέστρεψε στην πατρίδα του, και δίδαξε για λίγο τα ελληνικά. Απεβίωσε όντας ηγούμενος της μονής του Αγίου Ιωάννη του Πίπη στη Λευκωσία σε ηλικία τριάντα πέντε χρονών.

Συγγράμματα

Ο Λεόντιος Ευστράτιος έγραψε επιστολές, οι οποίες τυπώθηκαν.
Ποτάμια καραβίδα

Οικολογία

Η ποτάμια καραβίδα είναι νυκτόβια και περνάει την μέρα της σε τρύπες ή λαγούμια. Τρέφεται με σκουλήκια, υδρόβια έντομα, μαλάκια και υδρόβια φυτά. Φτάνει σε σεξουαλική ωριμότητα στην ηλικία των τεσσάρων ετών και αναπαράγεται από τον Οκτώβριο μέχρι το Νοέμβριο. Το θηλυκό μεταφέρει τα γονιμοποιημένα αυγά στα πόδια της μέχρι τον Μάιο οπότε και θα εκκολαφθούν. Οι κύριοι θηρευτές της ποτάμιας καραβίδας είναι τα Βιζόν, χέλια, πέρκες, λούτσοι και βίδρες.

Κατανάλωση

Η ποτάμια καραβίδα κάποτε ήταν άφθονη σε όλη την Ευρώπη και, παρά την υψηλή τιμή της, καταναλωνόταν ευρέως από τους ανθρώπους επειδή θεωρείται η καλύτερη βρώσιμη καραβίδα. Όμως οι αριθμοί της μειώθηκαν από την πανούκλα των καραβίδων, μια ασθένεια που μεταδόθηκε από τις αμερικανικές καραβίδες (Pacifastacus leniusculus). Σήμερα κατατάσσεται στα εκτεθειμένα είδη από την IUCN.
Αναφορές κατανάλωσης ποτάμιων καραβίδων χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα, όπου ήταν δημοφιλές τρόφιμο των Σουηδών ευγενών. Αργότερα η κατανάλωση της εξαπλώθηκε σε όλες τις κοινωνικές τάξεις λόγω της άμεσης διαθεσιμότητάς της. Παραδοσιακά οι καραβίδες συλλέγονται από την φύση με παγίδες. Σήμερα αυτή η τεχνική έχει αντικατασταθεί με πιο μοντέρνους τρόπους, όπως υδατοκαλλιέργεια σε τεχνητές λίμνες.  Η καραβίδα είναι σημαντικό μέρος της Σκανδιναβικής κουλτούρας, κάθε χρόνο στην Σουηδία γίνεται γιορτή καραβίδας για να σημάνει το τέλος του καλοκαιριού.
Εθνόσημο της Παλαιστίνης

Το εθνόσημο της Εθνικής Παλαιστινιακής Αρχής είναι το εθνικό έμβλημα που χρησιμοποιεί η Παλαιστίνη. Έχει τα λεγόμενα παναραβικά χρώματα, τα οποία υπάρχουν και στη σημαία της Παλαιστίνης. Τα χρώματα αυτά βρίσκονται σε θυρεό που μεταφέρει ένα πτηνό, ο αετός του Σαλαδίνου, γνωστός και από τα εθνικά σύμβολα άλλων αραβικών χωρών. Από κάτω, σε μια περγαμηνή διαβάζουμε την επιγραφή "السلطة الفلسطينية", που σημαίνει "Παλαιστινιακή Αρχή" στα αραβικά.