google/wiki40b huggingface dataset:
Χαρίσιος Βαμβακάς

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Καταγόταν από εύπορη οικογένεια της Κοζάνης. Μετά τις βασικές του σπουδές στην Κοζάνη, έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έπειτα στην Ελβετία, όπου αναγορεύτηκε σε διδάκτορα. Στη Γενεύη ίδρυσε και τον πρώτο ελληνικό σύλλογο φοιτητών. Για μερικά χρόνια έζησε στην Κωνσταντινούπολη. Ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία, καθώς διηύθυνε και εξέδιδε στα γαλλικά την εφημερίδα "Tribune".

Πολιτική σταδιοδρομία

Έχοντας την υποστήριξη του Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ εξελέγη βουλευτής Σερβίων και Κοζάνης στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο το 1909 και αντικατέστησε τον Κωνσταντίνο Δρίζη, εκλεγμένο βουλευτή, ο οποίος παραιτήθηκε από την έδρα του υπέρ του Βαμβακά. Υπήρξε ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Ελευθερίου Βενιζέλου και εκπρόσωπος στα συνέδρια της ειρήνης στις διαπραγματεύσεις για τη Θράκη με τον Γάλλο στρατηγό Σαρπί. Αγωνίστηκε και πέτυχε να αποφασιστεί η προσάρτηση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα με μία ψήφο, εκείνη του φίλου του, Χαφούζ Αλί στην συνέλευση. Μετά την προσάρτηση της Θράκης έγινε Γενικός Διοικητής Ανατολικής Θράκης. 
Εξελέγη γερουσιαστής και υπηρέτησε από τις 21 Απριλίου 1929 ως την παραίτησή του στις 7 Δεκεμβρίου 1930, προκειμένου να είναι υποψήφιος δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη. Διετέλεσε επίσης αντιπρόεδρος της Γερουσίας από τις 22 Νοεμβρίου 1929 ως τις 3 Ιουλίου 1930. 
Κέρδισε τις εκλογές του 1931 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και ορκίστηκε Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, δύο χρόνια μετά, στις 30 Ιουνίου 1933 παύτηκε, στο πλαίσιο αντιβενιζελικών διώξεων με εντολή του Γενικού Διοικητή Μακεδονίας, Φίλιππου Δραγούμη.

Τελευταία χρόνια και θάνατος

Αργότερα, ο Βαμβακάς ασχολήθηκε και με το εμπόριο.
Aπεβίωσε στη Θεσσαλονίκη  στις 31 Αυγούστου 1952. Το όνομά του δόθηκε σε μία οδό στην Κομοτηνή. Ήταν διαζευγμένος με 5 παιδιά.
Μάργκαρετ Τουτγουίλερ

Βιογραφικά στοιχεία

Από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής της σταδιοδρομίας, αποτελεί μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη πολιτεία της Αλαμπάμα. Υπηρέτησε ως βοηθός υφυπουργός Δημοσίων Υποθέσεων και εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από το 1989 έως το 1992 υπό την προεδρία του Τζωρτζ Μπους του πρεσβύτερου. Από το 1992 έως το 1993, διετέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου. Από το 2001 έως το 2003, διετέλεσε πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο. Τον Δεκέμβριο του 2003, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζωρτζ Μπους ο νεότερος, τη διόρισε υφυπουργό Διπλωματίας και Δημοσίων Υποθέσεων, αντικαθιστώντας έπειτα από έγκριση της Γερουσίας τη Σάλροτ Μπηρς, θέση που διατήρησε εντέλει μέχρι τον Ιούνιο του 2004. Ωστόσο, παραιτήθηκε για να αναλάβει τη θέση εκτελεστικού αντιπροέδρου για θέματα επικοινωνιών στο χρηματοοικονομικό όμιλο "NYSE Euronext". Το 2007, διορίστηκε υπεύθυνη επικοινωνίας στη εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων "Μέριλ Λιντς", και το 2010, ξεκίνησε να εργάζεται στη χρηματοοικονομική εταιρεία χαρτοφυλακίου "CIT Group".
Αποτελεί μέλος του διοικητικού συμβουλίου της μη κυβερνητικής πολιτικής οργάνωσης "International Republican Institute".
Κανάλι Ρήνου-Μάιν-Δούναβη

Το Κανάλι Ρήνου-Μάιν-Δούναβη (γερμ.: Rhein-Main-Donau-Kanal, γνωστό και ως Κανάλι της Ευρώπης ή διεθνώς RMD Canal) είναι κανάλι στην Βαυαρία που ενώνει τους ποταμούς Μάιν και Δούναβη διαπερνώντας το κεντροευρωπαϊκό όριο των δύο μεγάλων υδρογραφικών συστημάτων. Η πορεία του ξεκινάει από το Μπάμπεργκ και περνώντας από τη Νυρεμβέργη φτάνει στο Κέλχαϊμ. Το κανάλι συνδέει τη Βόρεια Θάλασσα και τον Ατλαντικό Ωκεανό με την Μαύρη Θάλασσα, λειτουργώντας ως σύνδεσμος μιας συνεχούς ποτάμιας αρτηρία από το δέλτα του Ρήνου στο Ρότερνταμ μέχρι το δέλτα του Δούναβη στην Κωνστάντζα της Ρουμανίας. Το παρόν κανάλι ολοκληρώθηκε το 1992 και έχει μήκος 171 χμ., πλάτος 55 μ. και βάθος 4 μ.

Ιστορία

Σχέδια σύνδεσης των δύο ποταμών έχουν υπάρξει ήδη από την εποχή του Καρλομάγνου. Το 793 σχεδιάστηκε το Κανάλι του Καρλομάγνου μήκους δύο χιλιομέτρων (λατ.: Fossa Carolina) που θα συνέδεε τον ποταμό Schwäbische Rezat με τον Άλτμιουλ. Μεταξύ 1836 και 1846 χτίστηκε το Κανάλι του Λουδοβίκου (λατ.: Ludwigskanal) μεταξύ Μπάμπεργκ και Κέλχαϊμ που εντούτοις ήταν ελαττωματικό καθώς έπασχε από προβλήματα τροφοδοσίας νερού ενώ είχε να ανταγωνιστεί και την παράλληλη ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου της υπαίθρου της νότιας Γερμανίας. Εν τέλει εγκαταλείφθηκε το 1950, όταν αποφασίστηκε να μην επιδιορθωθούν οι ζημιές που είχαν προκληθεί από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κατασκευή

Τα πρώτα σχέδια για μια νέα υδάτινη λεωφόρο προέκυψαν το 1938 αλλά ακυρώθηκαν λόγω του πολέμου. Το 1966 η κυβέρνηση της Βαυαρίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της (Δυτικής) Γερμανίας συμφώνησαν την ολοκλήρωση του σχεδίου, που είχε ενισχυθεί με την επικήκυνση του Μάιν μέχρι το Μπάμπεργκ. Το τελευταίο σκέλος μεταξύ Νυρεμβέργης και Κέλχαϊμ που περιελάμβανε μια διαδρομή 34 χμ. διαμέσω της κοιλάδας του Άλτμιουλ προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1992 με ένα συνολικό κόστος 2,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων το 20% αφιερώθηκε σε έργα περιβαλλοντικής προστασίας. Την εποχή διάνοιξής του εκφράστηκαν σοβαρές ενστάσεις τόσο για την χρησιμότητά του ως ποτάμια εμπορική οδό μα και λόγω του πολέμου στην Γιουγκοσβαβική Ένωση.

Διαδρομή

Από το Μπάμπεργκ στο Φυρτ το κανάλι ρέει στην κοιλάδα του παραπόταμου του Μάιν, Ρέγκνιτς. Από το Φυρτ μέχρι το Ροτ συνεχίζει μέσω της κοιλάδας του Ρέντνιτς, παραποτάμου του Ρέγκνιτς. Διασχίζει τον Ιουρά της Φραγκονίας και συναντά τον ποταμό Άλτμιουλ στο Ντίτφουρτ από όπου ρέει κατά μήκος της κοιλάδα του έως το Κέλχαϊμ κοντά στο Ντονάου.
Αρχαιολογικό Μουσείο Κω

Συλλογές

Στο μουσείο θα δείτε μια πλούσια συλλογή από τα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στο νησί και καλύπτουν μια μεγάλη περίοδο από την αρχαιότητα μέχρι τα υστερορωμαϊκά χρόνια. 
Στον ισόγειο χώρο του αρχαιολογικού μουσείου και στο αίθριο εκτίθενται τα σημαντικότερα έργα γλυπτικής, καθώς και ψηφιδωτά. Στη δυτική αίθουσα εκτίθενται αγάλματα ελληνιστικής εποχής, τα περισσότερα από τα οποία βρέθηκαν φυλαγμένα στις στοές του Ωδείου. Στη βορειοδυτική αίθουσα εκτίθεται το επιβλητικό άγαλμα του Ιπποκράτη (4ος αι. π .Χ.), ενώ στους τοίχους παρουσιάζεται ανάγλυφο με παράσταση συμποσίου υστεροαρχαϊκής τέχνης, καθώς και επιτύμβια γλυπτά της υστεροαρχαϊκής και κλασικής περιόδου.
Στη βόρεια αίθουσα βρίσκονται αγάλματα Δήμητρας, Κόρης και Αθηνάς (μέσα 4ου - μέσα 3ου αι. π.Χ.). Στην ίδια αίθουσα εκτίθενται ελληνιστικά αγάλματα της Αφροδίτης, των Νυμφών, Τύχης, (1ος αι. π.χ) κ.α. Στην ανατολική αίθουσα εκτίθενται αγάλματα της ρωμαϊκής περιόδου, ανάμεσά τους ένας καθιστός Ερμής (αρ. 91) και η Δήμητρα. Τέλος ένα ακόμη ψηφιδωτό, ελληνιστικής εποχής, με παράσταση θαλάσσιου βυθού, κοσμεί το βόρειο τοίχο του περιστυλίου και προέρχεται από την αναστηλωμένη Ρωμαϊκή Οικία (Casa Romana).​
Το Μουσείο είναι κλειστό λόγω συντήρησης. Τον Ιούνιο του 2011 ανακοινώθηκε η ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Κρήτης & Νήσων Αιγαίου 2007-2013, του έργου «Αποκατάσταση-επανέκθεση Αρχαιολογικού Μουσείου Κω». Είναι άγνωστο πότε θα δεχθεί και πάλι επισκέπτες
Σαλούμ

Ιστορία

Από τους Ρωμαίους ήταν γνωστή σαν "Μπαρανίς" χρησιμοποιήθηκε ως λιμένας και σήμερα διασώζονται λίγα ερείπια της εποχής. Στον Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το λιμάνι δέχτηκε επίθεση από το γερμανικό υποβρύχιο  SM U-35, δύο Βρετανικά πολεμικά πλοία καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές. Στην πόλη υπάρχει στρατιωτικό νεκροταφείο του Β΄ παγκοσμίου πολέμου όπου η πόλη είχε καταληφθεί από τους Ιταλούς. Οι Ιταλοί είχαν βομβαρδίσει επανειλημμένα τη πόλη όπου είχε έδρα τμήμα του Βρετανικού στρατού.
Αγκίμ Τσέκου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1960 στο χωριό Τσούσκα κοντά στο Πετς του Κοσσυφοπεδίου.
Ο Τσέκου είναι αλβανικής καταγωγής και υπηρέτησε ως αξιωματικός στον κροατικό στρατό, στη διάρκεια του Πολέμου για την Ανεξαρτησία της Κροατίας εναντίον της αποσχισθείσας (σερβικής) Κράινας. Στη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, το 1999 ήταν διοικητής των δυνάμεων του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου.

Στρατιωτική και παραστρατιωτική καριέρα

Απόφοιτος στρατιωτικής ακαδημίας στο Βελιγράδι, εισήλθε στις τάξεις του γιουγκοσλαβικού στρατού και το 1991 αυτομόλησε στον νεοσύστατο κροατικό στρατό. Στη συνέχεια αναμείχθηκε ενεργά στον πόλεμο της Κροατίας με τη Σερβία και τραυματίστηκε το 1993. Παραιτήθηκε από τον κροατικό στρατό το 1999. 
Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος στο Κόσοβο τον Μάρτιο του 1999, ο Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου δεν είχε αρχικά νίκες εξαιτίας της κακής ηγεσίας από έναν άπειρο διοικητή. Ωστόσο, με το διορισμό του Τσέκου στην αρχηγία του στρατού αυτού, τον Μάιο του 1999, ο στρατός συνεργάστηκε με το ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας και συνετέλεσε στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ.
Έπειτα από το τέλος του πολέμου, το 1999, ο Τσέκου ηγήθηκε της αποστρατιωτικοποίησης του Απελευθερωτικού Στρατού και της μετατροπής του σε Σώμα για την Προστασία του Κοσσυφοπεδίου.
Η σερβική κυβέρνηση θεωρεί τον Τσέκου εγκληματία πολέμουπαρά το γεγονός ότι τα Ηνωμένα Έθνη δεν ανανωρίζουν τη δικαιοδοσία της Σερβίας στο Κόσοβο. Τον Οκτώβριο του 2003 ο Τσέκου συνελήφθη και κρατήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα στη Σλοβενία, σε εκτέλεση εντάλματος σύλληψης που διέταξε η Σερβία μέσω της Ιντερπόλ.Παρόμοια σύλληψη έγινε και τον Μάρτιο του 2004 στην Ουγγαρία. Και στις δύο περιπτώσεις ο Τσέκου αφέθηκε ελεύθερος έπειτα από παρεμβάσεις της Προσωρινής Διοίκησης του ΟΗΕ στο Κόσοβο.

Πολιτική καριέρα

Ο Τσέκου εξελέγη πρωθυπουργός στις 10 Μαρτίου του 2006 από τη Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου. Έπειτα από την ορκωμοσία του, εξέφρασε την υποστήριξή του στην ανεξαρτησία του Κοσόβου, υποσχόμενος παράλληλα να σεβαστεί τα δικαιώματα της σερβικής μειονότητας. Ο πρώην πρωθυπουργός Ραμούς Χαραντινάι, που παραιτήθηκε το 2005 έπειτα από την απαγγελία εναντίον του κατηγοριών για εγκλήματα πολέμου από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, υποστήριξε τον διορισμό του Τσέκου. Τον Μάιο του 2009 απελάθηκε από την Κολομβία, όπου ζούσε την περίοδο εκείνη.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Χασίμ Θάτσι, τον Ιανουάριο του 2008.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με γυναίκα από την Κροατία και έχουν 3 παιδιά. Έζησαν στο Κόσοβο και στην κροατική πόλη Ζαντάρ, όπου κατοικούσαν τον περισσότερο χρόνο.

Σύλληψη

Στις 24 Ιουνίου του 2009 ο Τσέκου συνελήφθη στο σταθμό ελέγχου Γιουέσεβο στα σύνορα της Βουλγαρίας με την ΠΓΔΜ ως καταζητούμενος από την Ιντερπόλ, αλλά αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από προφυλάκιση περίπου 48 ωρών. Νωρίτερα, είχε καταδικαστεί ερήμην σε είκοσι χρόνια φυλακή στη Σερβία, κατηγορούμενος για το θάνατο Σέρβων στο Κόσοβο το 1999.
Χυμοπαθολογία

Η θεωρία τής χυμοπαθολογίας ή των τεσσάρων χυμών τού σώματος διατυπώθηκε και διαδόθηκε από τους εκπροσώπους της σχολής του Ιπποκράτη και βασιζόταν στη θεωρία των τεσσάρων στοιχείων του Εμπεδοκλή.
Γιάννης Βαλαώρας

Βιογραφικό

Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού και αγωνίστηκε για 14 χρόνια (1978-1992) στη Λάρισα για όλη του την καριέρα. Ήταν ο ηγέτης της ομάδας και από τους βασικούς πρωταγωνιστές στις επιτυχίες της τη δεκαετία 80 έως 90. Έχοντας σημειώσει 102 γκολ είναι ο πρώτος σκόρερ με τη φανέλα της ΑΕΛ.

Διεθνής

Στις 16 Ιανουαρίου 1980 έκανε το ντεμπούτο στην Εθνική Ελλάδος με την οποία αγωνίστηκε 4 φορές.
Στις 13 και 15/5/1978 αγωνίστηκε με την Εθνική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας στο Κύπελλο Ερασιτεχνών ΟΥΕΦΑ στους δύο αγώνες της τελικής φάσης που έγιναν στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον ημιτελικό με την Ιρλανδία, όπου σκόραρε το 2ο γκολ και στον τελικό με την Γιουγκοσλαβία.
Άγιοι Πάντες

Επειδή μεταξύ του μεγάλου αριθμού των Χριστιανών που μαρτύρησαν ή κατά οποιοδήποτε τρόπο προσέφεραν ή εργάσθηκαν υπέρ του Χριστιανισμού υπάρχουν πολλοί των οποίων τα ονόματα παρέμειναν άγνωστα, όρισαν τόσο η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία όσο και η Δυτική συγκεκριμένη ημέρα που να τιμώνται όλοι ανεξαιρέτως οι άγιοι, οι Άγιοι Πάντες.
Έτσι ορίσθηκε από μεν την Ανατολική Εκκλησία να τιμάται η μνήμη όλων των Αγίων κατά την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, από δε τις Δυτικές Εκκλησίες (Καθολική και Προτεσταντικές) την 1 Νοεμβρίου.
Η Κυριακή των Αγίων Πάντων αναφέρεται ιδιαιτέρως στο Τυπικό της Εκκλησίας.
Άλφρεντ Χέρσεϊ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ογουόσο της πολιτείας Μίσιγκαν των Η.Π.Α. και πήρε πτυχίο Χημείας από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το 1930 και διδακτορικό στη βακτηριολογία το 1934. Λίγο αργότερα απέκτησε θέση στο τμήμα βακτηριολογίας του παραρτήματος του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σαιν Λιούις.
Ξεκίνησε πειράματα με βακτηριοφάγους (φάγους) με τον Ιταλοαμερικανό Σαλβαδόρ Λούρια και τον Γερμανό Μαξ Ντελμπρούκ το 1940, και παρατήρησε ότι όταν δύο διαφορετικά είδη βακτηριοφάγων είχαν μολύνει τα ίδια βακτήρια, οι δύο ιοί είχαν τη δυνατότητα ανταλλαγής γενετικών πληροφοριών.
Εγκαταστάθηκε στο Κολντ Σπρινγκ Χάρμπορ της Νέας Υόρκης το 1950 προκειμένου να εργαστεί στο τμήμα Γενετικής του Ινστιτούτου Κάρνεγκι, όπου το 1952 εκτέλεσε με τη Μάρθα Τσέις το περίφημο Πείραμα των Χέρσεϊ και Τσέις. Το πείραμα αυτό παρείχε επιπλέον ενδείξεις ότι το γενετικό υλικό ήταν το DNA, και όχι πρωτεΐνη.
Έγινε διευθυντής του Ινστιτούτου Κάρνεγκι το 1962 και βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1969, από κοινού με τους Λούρια και Ντελμπρούκ για την ανακάλυψη του μηχανισμού αντιγραφής των ιών και της γενετικής δομής τους.
O Χέρσεϊ απέκτησε με τη σύζυγό του Χάριετ ένα γιο, τον Πίτερ.
Μετά το θάνατο του Χέρσεϊ, ένας άλλος μελετητής των φάγων, ο Φράνκλιν Σταλ, έγραψε: "Η Εκκλησία των Φάγων, όπως μερικές φορές αποκαλούνταν, διοικούνταν από την τριάδα των Ντελμπρούκ, Λούρια και Χέρσεϊ. Η ιδιότητα του Ντελμπρούκ σαν ιδρυτή και η «από καθέδρας» συμπεριφορά του, τον έκανε τον πάπα, φυσικά, και ο Λούρια ήταν ο σκληρά εργαζόμενος, κοινωνικά ευαίσθητος, ιερέας-εξομολογητής. Και ο Αλ (Χέρσεϊ) ήταν ο άγιος."
Ουράνιος άξονας

Ουράνιος άξονας ή άξονας του κόσμου ονομάζεται ο άξονας περί του οποίου περιστρέφεται η ιδεατή ουράνια σφαίρα και που ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή σε 24 αστρικές ώρες.
Ο Ουράνιος άξονας είναι η προέκταση του άξονα της Γης που τέμνει την Ουράνια σφαίρα στα αντίστοιχα σημεία που ονομάζονται ουράνιοι πόλοι. Ο παρά τον Πολικό αστέρα ονομάζεται Βόρειος Ουράνιος Πόλος και ο άνωθεν του Νότιου Πόλου της Γης Νότιος Ουράνιος Πόλος.
Παύλος, πρώην Διάδοχος της Ελλάδας

Επάγγελμα

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Παύλος εργαζόταν στην Global Family Partners, η οποία ενδιαφερόταν για την εξαγορά του Ιπποδρομιακού στοιχήματος στην Ελλάδα το 2014. Σύμφωνα με το Βήμα «Στην ιστοσελίδα του GFP εμφανίζεται ως εταίρος του σχήματος και ο κ. Παύλος Γλύξμπουργκ, πρωτότοκος γιος του τέως βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ. Αναφέρεται μάλιστα ότι αξιοποίησε γνωριμίες-«κλειδιά» του οικογενειακού του περιβάλλοντος και τη δεκαπενταετή εμπειρία του ως συμβούλου και διαχειριστή κεφαλαίου για λογαριασμό οικογενειών, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση επενδυτικού κεφαλαίου άνω του 1 δισ. ευρώ».
Γκεραρντέλο ντα Φιρέντσε

Βιογραφία

Ο Γκεραρντέλο ήταν μέλος οικογένειας μουσικών. Ο αδελφός του, Jacopo και ο γιος του, Τζιοβάνι ήταν επίσης συνθέτες. Κανένα δείγμα της μουσικής τους δεν έχει ληφθεί. Γεννήθηκε μάλλον στη Φλωρεντία ή στη γύρω περιοχή και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πόλη της Τοσκάνης. 
Το 1343 , εμφανίζεται το όνομά του στα γραπτά του Καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας ως υπάλληλος. Αυτό συνέβη πριν χτιστεί ο παρόν καθεδρικός ναός της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε. Αργότερα έγινε ιερέας και ήταν εφημέριος της Santa Reparata από το 1345 έως το 1351 κατά τη διάρκεια της επιδημίας της πανώλης.
Πιθανότατα γύρω στο 1351 μπήκε στην εκκλησία του Vallombrosani, ένα μοναστήρι των βενεδικτίνων 30 χιλιόμετρα από τη Φλωρεντία. 
Υπάρχουν μερικές λεπτομέρειες από τα τελευταία χρόνια της ζωής του, και η ημερομηνία του θανάτου του περιλαμβάνονται στο σονέτο "Ralegratevi, Muse, or giubilate" που γράφτηκε μεταξύ 1362 και 1363 από τον Francesco di Simone Peruzzi, το οποίο μιλάει για το θάνατό του στη Φλωρεντία.

Μουσική

Αν και ο Γκεραρντέλο ήταν γνωστός για την εκκλησιαστικη μουσική, λίγα απομεινάρια από αυτή την παραγωγή έχουν διασωθεί. Τα Gloria και Agnus Dei, και τα δύο του Γκεραρντέλο , είναι από τα λίγα κομμάτια που έχουν απομείνει από τη παραγωγή των Ιταλών συνθετών του 14ου αιώνα.Το ύφος της παραγωγής του Γκεραρντέλο είναι παρόμοια με τα μαδριγάλια της ίδιας περιόδου. Τα κομμάτια είναι δύο φωνές, με πέρασμα σε μια ενιαία φωνή εναλλάξ. 
Η κοσμική μουσική του Γκεραρντέλο υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες: δέκα μαδριγάλια για δύο φωνές, πέντε μπαλάντες για σόλο φωνή, και μία δημοφιλής caccia (ιδιαίτερος τύπος μαδριγαλίου), Tosto che l'alba για τρεις φωνές. Από στυλιστική άποψη, η μουσική του είναι χαρακτηριστική των αρχών 14ου αιώνα κυρίως ορμονική, με εξαίρεση τη caccia στην οποία οι δύο ανώτερες φωνές τραγουδούν έναν κανόνα και η τρίτη φωνή είναι ένας τενόρος χωρίς κείμενο (πιθανώς ενόργανος) σε μακριές νότες. Σε μία από τις μονοφωνικές μπαλάντες του βρέθηκε ρυθμός Landini.
Μεγάλο μέρος από τη μουσική του Γκεραρντέλο βρίσκεται στον κώδικα Squarcialupi, αν και άλλα χειρόγραφα επίσης, όλα από την Τοσκάνη, περιέχουν τα έργα του. Στον κώδικα υπάρχει ένα πορτρέτο, κατά πάσα πιθανότητα δικό του (κάθε συνθέτης απεικονίζεται στις σελίδες του κώδικα).
Καθεδρικός Ναός της Βαρκελώνης

Ιστορία

Τμήματα ενός πρώιμου χριστιανικού και βησιγοτθικού επισκοπικού συμπλέγματος, το περιλάμβανε το βαπτιστήριο (4ος αιώνας), μια βασιλική αίθουσα (5ος αιώνας), μια σταυροειδή εκκλησία (6ος-7ος αιώνας) και το επισκοπικό μέγαρο (6ος-7ος αιώνας), εκτείθονται στο ιστορικό μουσείο της πόλης της Βαρκελώνης. Αυτό το βησιγοτθικό παρεκκλησί θεωρείται ότι αφιερωμένο στον απόστολο Ιάκωβο και ανήκε στον υποκόμη της Βαρκελώνης. Όμως, ένα έγγραφο από το δεύτερο συμβούλιο της Βαρκελώνης το 599, αναφέρει ότι ο καθεδρικός ήταν αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Αυτή η εκκλησία καταστράφκηε σπό τον αλ-Μανσούρ (Αλμανζόρ) κατά τη διάρκεια της επίθεσής του στη Βαρκελώνη το 985.
Το 1046, ο κόμης Ραμόν Μπερενγέρ Α΄ και η σύζυγός του Αλμόδις, μαζί με τον επίσκοπο Γκισλαμπέρτ, άρχισαν την κατασκευή ενός ρομανικού καθεδρικού σε εκείνη τη θέση. Ο ναός καθαγιάστηκε τον Νοέμβριο του 1058. Ο καθεδρικός κατασκευάστηκε πάνω από την κρύπτη του προηγούμενου ναού. Αναφέρεται ότι ένας υποκόμης της Βαρκελώνης, ο Μιρ Ζεριμπέρτ, πούλησε το χώρο στον αρχιεπίσκοπο Γκισλαμπέρτ το 1058, αλλά αυτή η ημερομηνία δεν συμπίπτει να με την καταγεγραμμένη έναρξη των κατασκευών.
Ο σημερινός γοτθικός καθεδρικός άρχισε να κατασκευάζεται στα θεμέλια των προηγούμενων εκκλησιών την 1η μαΐου 1298. Ο Ιάκωβος Β΄ ο Δίκαιος ήταν βασιλιάς της Αραγωνίας εκείνη τη χρονική περίοδο και ο Μπερνάτ Πελεγρί ήταν επίσκοπος Βαρκελώνης. Η εκκλησία κατασκευάστηκε από το ανατολικό άκρο προς το δυτικό, και η απέριττη δυτική πρόσοψη ολοκληρώθηκε το 1417. Ο πλευρικός διάδρομος ολοκληρώθηκε το 1448, και έτσι η συνολική διάρκεια των κατασκευών ήταν 150 χρόνια. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Μιγέλ Ζιρόνα ι Αγραφέλ προσφέρθηκε για να ολοκληρώσει μια νεογοτθική πρόσοψη και πύργους, όπως ήταν στο αρχικό σχέδιο του 15ου αιώνα του αρχιτέκτονα Ζοζέπ Ο. Μέστρες. Αυτό το έργο ολοκληρώθηκε το 1913 από τα παιδιά του Ζιρόνα.
Στο πρώτο του ταξίδι στην Ισπανία, ο Κάρολος, ο μελλοντικός άγιος ρωμαίος αυτοκράτορας, επέλεξε τη Βαρκελώνη για παράρτημα του τάγματός του. Ο βασιλιάς είχε φτάσει για την απονομή του τίτλου του Κόμη της Βαρκελώνης, και η πόλη, ως μεσογειακό λιμάνι, προσέφερε την πιο γρήγορη επικοινωνία με άλλα μακρινά εδάφη των Αψβούργων, ενώ ο καθεδρικός, με το μεγάλο του μέγεθος, θα φιλοξενούσε τις σημαντικές τελετές. Το 1518, ο επικεφαλής του τάγματος, Τόμας Ισαάκ, και ο θησαυροφύλακάς του, Ζαν Μικώλ, ανέλαβαν να προετοιμάσουν το ιερό για την πρώτη συνέλευση του παραρτήματος το 1519. Ο Χουάν δε Μποργόνια ολοκλήρωσε τον ζωγραφικό διάκοσμο του ιερού.
Ένα πρόγραμμα καθαρισμού και αποκατάστασης του καθεδρικού έλαβε χώρα από το 1968 μέχρι το 1972.
Ο Άγιος Γεώργιος και ο δράκος (Ραφαήλ)

Λεπτομέρειες

Ο Άγιος Γεώργιος παρουσιάζεται να δίνει το καίριο χτύπημα στον δράκο, πάνω σε άσπρο άλογο ανασηκωμένο στα δυο πόδια, κάτι που, όπως και ο ανασηκωμένος από τον άνεμο μανδύας, υπογραμμίζει την ένταση της στιγμής. Πίσω, σ' ένα τοπίο με μεγάλο βάθος, τυπικό τοπίο της Ούμπρια, η πριγκίπισσα φεύγει γεμάτη φόβο. Είναι ευδιάκριτη η επιρροή από τον ντα Βίντσι που τότε βρισκόταν στη Φλωρεντία. Κατά τους ειδικούς πιθανώς ο Ραφαήλ ζωγράφισε τον πίνακα για τον Γκουϊντομπάλντο ντα Μοντεφέλτρο, ισχυρό άρχοντα, τον οποίο είχε τιμήσει το Τάγμα της Περικνημίδας το 1504. Το έργο αποτελεί δίπτυχο μαζί με τον Άγιο Μιχαήλ και το δράκο, που βρίσκεται επίσης στο Λούβρο. Τον Άγιο Μιχαήλ είχε παραγγείλει στον Ραφαήλ η Giovanna Feltria το 1503, επειδή ο σύζυγός της Τζιοβάνι ντέλα Ρόβερε και ο γιος της Φραντσέσκο Μαρία έλαβαν τιμητική διάκριση από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ. Υπάρχει ένα σονέτο του Lomazzo, το 1587, το οποίο μιλά για κάποιον κάτοικο του Μιλάνου, χωρίς καλλιέργεια και φιλοχρήματο, ο οποίος πούλησε τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Μιχαήλ στον κόμη Ασκάνιο Σφόρτσα, δούκα της Πιατσέντζα. Είναι η πρώτη πηγή που γίνεται γνωστό ότι αναφέρεται στα έργα αυτά, τα οποία αργότερα περιήλθαν στην κατοχή του καρδινάλιου Μαζαρίνου. Επόμενος ιδιοκτήτης τους ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄, ο οποίος τα είχε στο Φονταινεμπλώ.
Τάφοι των Βασιλιάδων της Μπουγκάντα στο Κασούμπι

Τάφοι

Η βασιλική περίφραξη του Λόφου Κασούμπι χτίστηκε το 1881.
Η κυκλική περιοχή του χώρου, περιέχει πολλά κτίσματα, συμπεριλαμβανομένων και των βασιλικών τάφων των τεσσάρων Καμπάκα της Μπουγκάντα, όπου έχουν ταφεί οι προηγούμενοι Καμπάκα.
Οι τάφοι βρίσκονται μέσα σε κυκλικά κτήρια, με αχυρένια στέγη, και αποτελούν ακόμη και σήμερα ένα σημαντικό πνευματικό και πολιτικό μνημείο για τους ανθρώπους της φυλής Μπαγκάντα.
Οι Τάφοι Κασούμπι ανακηρύχτηκαν Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2001.Είναι σημαντικός πόλος έλξης τουριστών.
Χάγκος Γκέμπριβετ

Καριέρα

Το παγκόσμιο ρεκόρ των εφήβων το κατέρριψε στο Diamond League του Παρισιού το 2012, με χρόνο 12:47.53 στα 5000 μέτρα. Το ρεκόρ του αργότερα καταρρίφθηκε από το Σελεμόν Μπαρέγκα στο Diamond League των Βρυξελλών, το 2018.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013 στη Μόσχα κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 5000 μέτρα ανδρών, πίσω από τον Μο Φάρα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014 στο Σόποτ κατέκτησε την 5η θέση στα 3000 μέτρα.
Κατέκτησε το χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο στα 5000 μέτρα, το δευτέρο μετάλλιο του σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου.
Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 5000 μέτρα ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, με χρόνο 13:04.35 δευτερόλεπτα.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών

Τα final four

Για 10 χρόνια (1994–95 έως 2003–04) η τελική φάση του κυπέλλου γινόταν σε μορφή final four, όπου εκτός των ημιτελικών και του τελικού, διεξαγόταν και μικρός τελικός ανάμεσα στις ηττημένες ομάδες των δύο ημιτελικών. Οι 10 αυτές διοργανώσεις διεξήχθησαν στην Αθήνα 4 φορές, στην Θεσσαλονίκη και στην Λαμία από 2 φορές (στη Λαμία η πρώτη και η τελευταία διοργάνωση final four) και από μία φορά σε Πάτρα και Λάρισα.

Σημερινό σύστημα

Από την περίοδο 2007–08 υπάρχει μια καινοτομία, που έγκειται στο γεγονός ότι στην προημιτελική φάση της διοργάνωσης (στους «8») προκρίνονται αυτόματα οι 6 ομάδες που κατέλαβαν τις 6 πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα της Α1 της προηγούμενης χρονιάς, ενώ για τις δύο θέσεις που απομένουν αγωνίζονται σε διαδοχικούς γύρους οι υπόλοιπες 8 ομάδες της Α1, οι 16 ομάδες της Α2 και οι 16 ομάδες της Β' εθνικής.
Από την περίοδο 2012–13, και έκτοτεστη διοργάνωση του Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Ελλάδας συμμετέχουν οι 62 ομάδες των 3 πρώτων κατηγοριών της ελληνικής καλαθοσφαίρισης (14 ομάδες της Α1, 16 της Α2 και 32 της Β Εθνικής Κατηγορίας.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε το φαινόμενο της απόσυρσης από την διοργάνωση αρκετών ομάδων, κυρίως για οικονομικούς λόγους. Παρ' ότι αναδεικνύονται ζευγάρια από την κλήρωση διαφόρων φάσεων, κάποια από αυτά καταλήγουν σε νίκη του ενός αντιπάλου με σκορ 20–0 χωρίς αγώνα. Την περίοδο 2009–10 υπήρξαν τέσσερα τέτοια ζευγάρια, την περίοδο 2010–11 πέντε ζευγάρια, ενώ την περίοδο 2011–12, τα ζευγάρια αυτά αυξήθηκαν σε 13. Από την περίοδο 2012–13 με την μείωση των αγώνων, δεν παρουσιάστηκε ξανά τέτοιο φαινόμενο.