Πρίπιατ

Γενικές Πληροφορίες

Η πρόσβαση στο Πρίπιατ, σε αντίθεση με τις πόλεις στρατιωτικής σημασίας, δεν περιορίστηκε πριν από την καταστροφή, καθώς οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτρικής ενέργειας θεωρήθηκαν από τη Σοβιετική Ένωση ως ασφαλέστεροι από άλλους τύπους σταθμών ηλεκτροπαραγωγής. Οι πυρηνικοί σταθμοί παραγωγής ενέργειας παρουσιάστηκαν ως επίτευγμα της σοβιετικής τεχνολογίας, όπου η πυρηνική ενέργεια χρησιμοποιήθηκε για ειρηνικά έργα. Το σύνθημα "ειρηνικό άτομο" (Ρωσικά: мирный атом), ήταν δημοφιλές εκείνη την εποχή. Το αρχικό σχέδιο περιελάμβανε την κατασκευή του εργοστάσιο μόνο 25 χιλιόμετρα (16 μίλια) από το Κίεβο, αλλά η Ουκρανική Ακαδημία Επιστημών, μεταξύ άλλων φορέων, εξέφρασε ανησυχία για το γεγονός ότι ήταν πολύ κοντά στην πόλη. Ως αποτέλεσμα, ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής και το Πρίπιατ χτίστηκαν στις σημερινές τοποθεσίες τους, περίπου 100 χλμ. Από το Κίεβο. Μετά την καταστροφή η πόλη εκκενώθηκε σε δύο ημέρες.

Τα χρόνια μετά το ατύχημα

Το 1986 η πόλη της Σλάβουτιτς κατασκευάστηκε για να αντικαταστήσει το Πρίπιατ. Μετά από το Πρίπιατ, αυτή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη για την υποδοχή εργαζομένων και επιστημόνων στην Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ). Τα τελευταία χρόνια πολλά τοπικά ουκρανικά τουριστικά γραφεία προσφέρουν επίσκεψη στην πόλη και στο εργοστάσιο του "Τσερνόμπιλ".
Ένα αξιοσημείωτο ορόσημο που συχνά εμφανίζεται σε φωτογραφίες της πόλης και είναι ορατό από ιστότοπους αεροφωτογραφιών είναι ο εγκαταλελειμμένος τροχός που βρίσκεται στο ψυχαγωγικό πάρκο της πόλης, το οποίο αναμενόταν να ανοίξει την Πρωτομαγιά του 1986, δηλαδή 5 μέρες μετά το ατύχημα. Το κολυμβητικό κέντρο Αζούρ και το Στάδιο Αβανχάρντ είναι δύο άλλα δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα.

Ασφάλεια

Ένα σημαντικό ερώτημα είναι αν είναι ασφαλής η επίσκεψη στο Πρίπιατ και το γύρω περιβάλλον. Η Ζώνη της αποξένωσης θεωρείται σχετικά ασφαλής στην επίσκεψη, και πολλές ουκρανικές εταιρείες προσφέρουν ξεναγήσεις γύρω από την περιοχή. Επί του παρόντος, τα επίπεδα ακτινοβολίας έχουν μειωθεί σημαντικά, σε σύγκριση με τα θανατηφόρα επίπεδα του Απριλίου 1986, λόγω της αποσύνθεσης των βραχύβιων ισοτόπων που απελευθερώθηκαν κατά το ατύχημα. Στα περισσότερα σημεία της πόλης, το επίπεδο ακτινοβολίας δεν υπερβαίνει μια ισοδύναμη δόση 1 μSv (1 μικροζίβερτ) ανά ώρα.

Μεταφορές

Η πόλη εξυπηρετούταν από τον σιδηροδρομικό σταθμό Γιανίβ στο σιδηροδρομικό δίκτυο "Τσερνιχίβ-Οβρούτς". Ήταν ένας σημαντικός κόμβος των επιβατών της γραμμής και βρισκόταν ανάμεσα στο νότιο προάστιο της πόλης και το χωριό του Γιανίβ. Ένα ηλεκτρικός τερματικός σταθμός που χτίστηκε το 1988 και βρίσκεται μπροστά από το πυρηνικό εργοστάσιο, είναι σήμερα ο μόνος λειτουργικός σταθμός κοντά στην πόλη μέσω της σύνδεσής του με το Σλάβουτιτς.

Εκκένωση

Το Πρίπιατ όπως προαναφέρθηκε βρισκόταν κοντά στον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ (25 χιλιόμετρα) . Η κυβερνητική επιτροπή που έφτασε στην περιοχή την νύχτα του ατυχήματος, με επικεφαλής τον Βαλέρι Λεγκάσοφ κατέγραψε μέχρι τότε τον θάνατο 2 ανθρώπων και την νοσηλεία άλλων 52 σε τοπικό νοσοκομείο.. Την νύχτα 26 προς 27 Απριλίου πάνω από 24 ώρες μετά την έκρηξη η ομάδα αντιμέτωπη με πλήθος αποδείξεων για ιδιαίτερα μεγάλα επίπεδα ραδιενέργειας και αριθμό περιπτώσεων έκθεσης σε ακτινοβολία, αναγκάστηκε να παραδεχτεί την καταστροφή του αντιδραστήρα και έδωσε εντολή να εκκενωθεί η πόλη του Πρίπιατ. Η εκκένωση έγινε στις 14:00 ώρα Ουκρανίας στις 27 Απριλίου 1986. Για να μειωθεί ο αριθμός των αποσκευών ειπώθηκε ότι η εκκένωση θα είναι προσωρινή, τριών ημερών με αποτέλεσμα να βρίσκονται ακόμα προσωπικά αντικείμενα που δεν θα μπορέσουν ποτέ να μετακινηθούν λόγω της ραδιενέργειας. Σύμφωνα με έρευνες η πόλη θα μπορεί να είναι πλέον κατοικήσιμη ξανά μετά τον υπάρχων αιώνα.