Περιεκτική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία

Η Περιεκτική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία (Comprehensive Economic and Trade Agreement CETA) είναι μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ του Καναδά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Εάν τεθεί σε ισχύ, η συμφωνία θα εξαλείψει το 98% των δασμών μεταξύ του Καναδά και της ΕΕ.
Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του 2014. Όλα τα 28 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκριναν την τελικό κείμενο της CETA για την υπογραφή της, με το Βέλγιο να είναι η τελευταία χώρα για να δώσει την έγκρισή της. Ο Τζάστιν Τρυντώ, ο πρωθυπουργός του Καναδά ταξίδεψε στις Βρυξέλλες στις 30 Οκτωβρίου 2016 για να υπογράψει την συμφωνία εκ μέρους του Καναδά. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία για την 15 Φεβρουαρίου 2017 το μεγαλύτερο μέρος του μπορεί να εφαρμοστεί προσωρινά ήδη από τον Απρίλιο του 2017. Τα υπόλοιπα μέρη της συμφωνίας υπόκειται για επικύρωση από τα εθνικά νομοθετικά σώματα(κοινοβούλια).
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει η συνθήκη θα οδηγήσει σε εξοικονόμηση λίγο περισσότερο από μισό δισεκατομμύριο ευρώ σε φόρους για τους εξαγωγείς της ΕΕ κάθε χρόνο, η αμοιβαία αναγνώριση σε νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα, όπως αρχιτέκτονες, λογιστές και μηχανικούς, και ευκολότερη μεταφορά του προσωπικού της εταιρείας και των άλλων επαγγελματιών μεταξύ της ΕΕ και τον Καναδά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η CETA θα δημιουργήσει πιο ισότιμους όρους ανταγωνισμού μεταξύ Καναδά και ΕΕ σχετικά με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Μια δημοσκόπηση που διεξήχθη από το Ινστιτούτο Angus Reid τον Φεβρουάριο 2017 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 55% των Καναδών υποστηρίζει την CETA, ενώ μόνο το 10% είναι αντίθετο. Η υποστήριξη της ωστόσο έχει εξασθενίσει κατά τη σύγκριση με τη δημοσκόπηση που διεξήχθη το 2014. Αντίθετα, η Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Βόρειας Αμερικής (NAFTA) έχει ένα ποσοστό 44% υποστήριξη από τους Καναδούς τον Φεβρουάριο του 2017.
Οι επικριτές έχουν αντιταχθεί στην συνθήκη με την αιτιολογία ότι θα αποδυναμώσει τα δικαιώματα των Ευρωπαίων καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την ασφάλεια των τροφίμων, και ότι τα τιμολόγια είναι ήδη πολύ χαμηλά. Επίσης έχει επικριθεί ως όφελος μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις και την πολυεθνικές εταιρείες, ενώ διακινδυνεύει καθαρές απώλειες, αύξηση της ανεργίας, και περιβαλλοντικές ζημίες επηρεάζοντας μεμονωμένους πολίτες. Η συμφωνία περιλαμβάνει επίσης ένα αμφιλεγόμενο μηχανισμό επίλυσης διαφορών μεταξύ επενδυτών και κράτους. Σε αντίθεση με τη δημοτικότητά του μεταξύ των Καναδών, η συμφωνία έχει προκαλέσει διαμαρτυρίες σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.

Ιστορία

Η CETA είναι η μεγαλύτερη διμερής πρωτοβουλία του Καναδά από την NAFTA. Είχε εκκολαφτεί ως αποτέλεσμα μιας κοινής μελέτης «Αξιολόγηση του Κόστους και τα Οφέλη μιας Στενότερης Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης ΕΕ-Καναδά», η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2008. Οι αξιωματούχοι ανακοίνωσαν την έναρξη των διαπραγματεύσεων στις 6 Μαΐου 2009 στην Σύνοδος Κορυφής του Καναδάς-ΕΕ στην Πράγα.
Αυτή μετά τη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Καναδά στην Οτάβα στις 18 Μαρτίου 2004, όπου οι ηγέτες συμφώνησαν σε ένα πλαίσιο για μια νέα Συμφωνία Εμπορίου και Ενίσχυση Επενδύσεων Καναδά-ΕΕ (TIEA). Η TIEA είχε ως στόχο να κινηθεί πέρα από τα θέματα της παραδοσιακής πρόσβασης στην αγορά, ώστε να περιλαμβάνει τομείς όπως το εμπόριο και η διευκόλυνση των επενδύσεων, τον ανταγωνισμό, την αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, το ηλεκτρονικό εμπόριο, την προσωρινή είσοδο, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεις, την αειφόρο ανάπτυξη, και την κοινή χρήση της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Αγροτική

Η CETA δεν επηρεάζει τα μη δασμολογικά εμπόδια της ΕΕ, όπως τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για το βόειο κρέας, οι οποίες περιλαμβάνουν την απαγόρευση της χρήσης των αυξητικών ορμονών. Οι Καναδικοί ενδιαφερόμενοι φορείς έχουν επικρίνει τις καθυστερήσεις της ΕΕ στη διαδικασία έγκρισης των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ), και τις απαιτήσεις ανιχνευσιμότητας ΓΤΟ και την επισήμανση τους, κανένα από τα οποία απευθύνονται στην CETA.

Περιβαλλοντική

Τόσο η ΕΕ όσο και ο Καναδάς θα διατηρήσουν το δικαίωμα να ρυθμίζουν ελεύθερα σε τομείς δημοσίου συμφέροντος, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, ή της υγείας των ανθρώπων και της ασφάλειας.