Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ος λόρδος του Άναντεϊλ

Πρώτα χρόνια

Ο πατέρας του, ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας, ο Ριχάρδος Α΄ της Κορνουάλης και ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας αιχμαλωτίστηκαν στην μάχη του Λιους στο Σάσσεξ (1264). Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους διαπραγματεύτηκε με τον θείο του Βερνάρδο Μπρους και τον ξάδελφο του Γιλβέρτο ντε Κλερ, κόμη του Γκλόστερ που ήταν οπαδοί του Σίμων ντε Μόνφορντ για τα λίτρα της απελευθέρωσης. Τον Αύγουστο του 1265 μετά την μάχη του Ίβσαμ ο Ρόμπερτ και ο πατέρας του εκμεταλλεύτηκαν την κατάσχεση εδαφών των επαναστατημένων βαρόνων για να αποκτήσουν εδάφη στο Γιορκσάιρ, την Νορθουμβρία και το Μπέντφορντσερ. Ο Ρόμπερτ και ο μικρότερος αδελφός του Ριχάρδος δέχτηκαν τον Ιούλιο του 1270 γράμματα με προτάσεις για την συμμετοχή σε Σταυροφορία τον Αύγουστο με τον πρίγκιπα Εδουάρδο και φαίνεται ότι πήραν τον Σταυρό με τον Εδουάρδο στο Νορθάμπτον το 1268. Τα δυο αδέλφια ενώθηκαν με τον πατέρα τους που ζήτησε συγχώρεση από τον Αλέξανδρο Γ΄ της Σκωτίας αλλά η ημέρα της επιστροφής τους από την Άκρα δεν είναι σίγουρη. Είναι πιθανό να είχαν επιστρέψει τον Οκτώβριο του 1271 όταν ο νεαρός Ροβέρτος δέχτηκε ένα έγγραφο παραίτησης στο Γρουίτλ του Έσσεξ και η μητέρα του δέχτηκε ένα δώρο από τον βασιλιά επίσης στον Έσσεξ.
Το 1272 παντρεύτηκε χωρίς την συγκατάθεση των Σκωτσέζων την Μάρζορι, κόμισσα του Κάρικ. Το αποτέλεσμα του γάμου ήταν να χάσει η Μάρζορι τα εδάφη και τις κομητείες της, ο Οράμ την χαρακτήρισε φτωχή αλλά της επετράπη να κερδίσει χρήματα από τα πρόστιμα. Την ίδια εποχή πέθανε η μητέρα του και ο πατέρας του παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Χριστίνα του Ιρέμπι την χήρα του σερίφη της Νορθουμβρίας, ο γάμος έφερε εδάφη του πρώην συζύγου της όπως το Κάμπερλαντ στον πατέρα του και στην οικογένεια των Μπρους. Ο νεαρός Ροβέρτος δεν κέρδισε τίποτα από την θετή του μητέρα αφού προσπαθούσε να κερδίσει περιουσία που ανήκε στον πατέρα του μετά τον θάνατο του (1295). Αυτό φαίνεται καθαρά από το γεγονός ότι ο πατέρας του διαχειριζόταν ανεξάρτητα την ιδιοκτησία του στον βορά διατηρώντας την θέση του Κοντόσταυλου του Καρλάιλ, ο Ροβέρτος κατείχε εκτάσεις στα κεντρικά και στα νότια τμήματα και ο αδελφός του Ριχάρδος κρατούσε το Τότεναμ και το Κέμπστον. Ο Ροβέρτος δεν ήταν μέλος της αυλής του Εδουάρδου Α΄ αλλά ήταν απεσταλμένος του Άγγλου βασιλιά στην αυλή του Αλεξάνδρου Γ΄ στο Ουέστμινστερ, ορκίστηκε πίστη στον Εδουάρδο για λογαριασμό του Αλεξάνδρου (1277) και ακολούθησε τον Εδουάρδο στην Γασκώνη. Ο Ροβέρτος στην συνέχεια το φθινόπωρο του 1278 συνόδευσε τον Αλέξανδρο στο Τιουκέσμπουρι.

Μάχη του Φόλκερκ

Αμέσως μετά την Μάχη του Στέρλινγκ (1297), ο κόμης του Άναντεϊλ λεηλατήθηκε σαν αντίποινα για τις πράξεις του γιου του, ακολούθησε η μάχη του Φόλκερκ :
Το 1298 ο Άγγλος βασιλιάς αρρώστησε και ο στρατός του κινδύνευσε με βαριές απώλειες από τον Γουίλιαμ Γουάλλας, συγκέντρωσε όλους τους ευγενείς της συνοδείας του πολλοί από τους οποίους ήταν Σκωτσέζοι και με έναν τεράστιο στρατό επιτέθηκε στην Σκωτία. Συναντήθηκε με τον Γουίλιαμ Γουάλλας και τους ευγενείς που του είχαν απομείνει σε μια άνιση μάχη κοντά στο Φόλκερκ στις 22 Ιουλίου. Ο Γουάλλας δραπέτευσε με πολύ βαριές απώλειες τόσο σε ευγενείς όσο και σε λαό, οι Κόμυν δραπέτευσαν από την μάχη για να γλυτώσουν την ζωή τους, όταν έμαθε τα νέα ο Γουάλλας δραπέτευσε από άλλο δρόμο. Η μεγάλη υπερηφάνεια των Σκωτσέζων και το μίσος τους για εκδίκηση τους οδήγησε σε μεγάλη συντριβή στα βουνά και στις πεδιάδες. Ο Τζων Στιούαρτ και ο ΜακΝτάφ του Φάιφ ήταν τελείως αποκομμένοι αλλά ακούγεται ότι ο Ροβέρτος Μπρους πολέμησε στο πλευρό του Άγγλου βασιλιά με αποτέλεσμα να τον βοηθήσει σημαντικά στην νίκη του. Είναι γεγονός ότι οι Σκωτσέζοι ήταν ανίκητοι στις μάχες με τους Άγγλους και κανένας δεν μπορούσε να διασπάσει την γραμμή τους αλλά ο Ροβέρτος Μπρους έσπασε την γραμμή τους και τους χτύπησε από τα όπισθεν. Οι δυνατοί Σκωτσέζοι ήταν πάντα ανίκητοι με τους Άγγλους αλλά η προδοσία των ισχυρών ανδρών και η διχόνοια έφεραν την ήττα.
Τον 19ο αιώνα οι ιστορικοί άρχισαν να έχουν σοβαρές αμφιβολίες για το εάν ο Ροβέρτος Μπρους πολέμησε στην μάχη του Φόλκερκ μαζί με τους Άγγλους. Οι ιστορικοί Αλεξάντερ Μουρισον (1847 - 1934) και Τζορτζ Χάλμερς (1742 - 1825) τονίζουν ότι ο Ροβέρτος Μπρους δεν συμμετείχε στην μάχη και την επόμενη μέρα έκαψε το κάστρο του Άυρ για να μην πέσει στα χέρια των Άγγλων. Ο Εδουάρδος Α΄ όταν έκανε κατάσχεση των κτημάτων των Σκωτσέζων εξαίρεσε τα κτήματα του Ροβέρτου Μπρους και του πατέρα του με αποτέλεσμα να καταλήξουν οι περισσότεροι στο συμπέρασμα ότι ήταν σύμμαχος του. Ο κόμης του Άναντεϊλ ήταν πάντοτε πιστός μέχρι το τέλος στον Άγγλο βασιλιά και τον γιο του Ροβέρτο όσο ζούσε ο πατέρας του μπορούσε να του έχει εμπιστοσύνη, ο Ρόμπερτ του Άναντεϊλ ήταν ηλικιωμένος και ασθενής και παρακαλούσε πάντα τον γιο του να έχει καλές σχέσεις με τον Εδουάρδο Α΄. Οι εχθρότητες του γιου του με τους Άγγλους δεν επηρέασαν καθόλου τα μεγάλα εισοδήματα του στον νότο αλλά είχε πάντα τον φόβο ότι αν ο γιος του συγκρουστεί με τον Άγγλο βασιλιά και ηττηθεί θα χάσει τα πάντα. Το 1302 ο γιος Ροβέρτος αποφάσισε την υποταγή του στον Εδουάρδο, είχε αποστατήσει υπέρ των Σκωτσέζων από την σύλληψη μέχρι την εξορία του Μπάλλιολ. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που τον ανάγκασαν να επιστρέψει στον Εδουάρδο καθώς η οικογένεια Μπρους δεν μπορούσε να ρισκάρει περισσότερο και να κινδυνεύσουν τα εδάφη, οι τίτλοι και η περιουσία της. Υπήρχαν πολλές φήμες επίσης ότι ο Τζων Μπάλλιολ ήταν έτοιμος να επιστρέψει στην Σκωτία με την βοήθεια ισχυρού Γαλλικού στρατού και να πάρει τον θρόνο κάτι που θα είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν οριστικά όλες οι ελπίδες της οικογένειας Μπρους για τον θρόνο της Σκωτίας.

Τέχνη

Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους παριστάνεται από τον ηθοποιό Ίαν Μπάνεν (1928 -1999) στην τηλεοπτική σειρά Braveheart (1995) με πρωταγωνιστή τον γιο του Ροβέρτο Μπρους στην σύλληψη του Γουίλιαμ Γουάλας στο Εδιμβούργο. Ο Ρόμπερτ πέθανε το 1304 και ο Γουίλιαμ Γουάλας αιχμαλωτίστηκε στις 3 Αυγούστου 1305 από τον Σερ Τζων ντε Μεντέιθ στην Γλασκώβη γαμπρό του Γκάρτναιτ κόμη του Μαρ και της Χριστίνας Μπρους.