google/wiki40b huggingface dataset:
Γιώργος Μαρίνος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1939 στο Βοτανικό στην Αθήνα. 
Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του, Βασιλική. Ο πατέρας του, Αλέξανδρος, έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά, όταν ήταν 12 χρόνων. 
Οι γονείς του ήθελαν να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ήταν ο πατέρας του, άλλωστε είχε κλίση στα μαθηματικά. Εκείνος όμως, ανήλικος ακόμη, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1962, δευτεροετής στο Εθνικό, έπαιξε στην «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι, μαζί με το Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε Κήπος». Από τότε ξεκινά την πετυχημένη του καριέρα στο θέατρο, αλλά και τις μπουάτ της εποχής. 
Παράλληλα, πραγματοποίησε μερικές εμφανίσεις και στο σινεμά, όπως λ.χ. στην ταινία του Ίωνα Νταϊφα "Τρίτος Δρόμος", με πρωταγωνίστρια τη Μάρω Κοντού. Συνδυάζοντας την υποκριτική και το τραγούδι, παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα διαφορετικό είδος διασκέδασης που αποτελούνταν από πρόζα, σάτιρα, χορό και τραγούδι. Ουρές σχηματίζονταν κάθε βράδυ στην Πλάκα, στη «Μέδουσα», όπου εμφανιζόταν για σχεδόν 20 χρόνια (1973-1992). Συνεργάστηκε με το Δ. Δανίκα επί σειρά ετών, ενώ στίχους του έχουν γράψει η Λ. Νικολακοπούλου, ο Δ. Ιατρόπουλος, ο Στ. Κραουνάκης, η Νινή Ζαχά.
Είχε στενή φιλία με το Μάνο Χατζιδάκι και το Νίκο Γκάτσο.
Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος «σόουμαν» της Ελλάδας, ο άνθρωπος που  με τα σκετς, τις καυστικές ατάκες και τις μιμήσεις, προκαλούσε γέλιο και σατίριζε τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Στην προσωπική του ζωή ήταν ιδιαίτερα μοναχικός. Τα δύο του πάθη ήταν πάντα η αστρολογία και τα σκυλιά του. Πριν από μερικά χρόνια αποχώρησε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα και απομονώθηκε στο σπίτι του στο Νέο Βουτζά, μια περιοχή κοντά στη Ραφήνα. 
Εργάσθηκε επί σειρά ετών σε διάφορες μουσικές πίστες και θεατρικές σκηνές παρουσιάζοντας τις δημιουργίες του, ενώ έλαβε μέρος σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές με πιο χαρακτηριστική την εκπομπή “Ciao ANT1”, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Επίσης, έχουν καταγραφεί και λίγες κινηματογραφικές του εμφανίσεις.

Προσωπική ζωή

Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος επώνυμος που βγήκε και μίλησε ανοιχτά για τις ερωτικές του προτιμήσεις στα μέσα του ΄60, σε μια ιδιαιτέρως συντηρητική Ελλάδα. Είχε αποκαλύψει και στους γονείς του στα δεκαέξι του χρόνια πως είναι ομοφυλόφιλος. Παρόλα αυτά όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα. Ήταν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια  στα τέλη του ΄60. Όπως έχει πει δεν θέλησε να προχωρήσει σε γάμο και να κάνει παιδιά, γιατί θεωρούσε πως  θα ήταν άδικο για το παιδί του να υποστεί το «αμαρτωλό» παρελθόν του. Παρόλα αυτά οι δρόμοι τους δε χώρισαν, ούτε επαγγελματικά, ούτε φιλικά. Συνεργάστηκαν για χρόνια στη «Μέδουσα» και η φιλία τους παραμένει μέχρι σήμερα.  
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα υγείας, ενώ για ένα διάστημα φιλοξενήθηκε στο «Σπίτι του Ηθοποιού» που έχει δημιουργήσει η Άννα Φόνσου.
Mary (μυθιστόρημα Ναμπόκοφ)

Η υπόθεση

Σε μια πανσιόν του Βερολίνου στην οποία ζουν Ρώσοι εξόριστοι και αυτο-εξόριστοι της Οκτωβριανής Επανάστασης, μέρος της Ρωσικής συνοικίας της πόλης, περνάει τον καιρό του ο νεαρός μεγαλοαστός πρώην αξιωματικός της «Λευκής Φρουράς» Λεβ Γκανίν. Ο Γκανίν, ασυνήθιστος σε αυτόν τον τρόπο ζωής, φτωχική επίπλωση, ελλιπής υγιεινή, θορυβώθεις ένοικοι, περνά το μεγαλύτερο μέρος της μέρας του, έξω όπου μπορεί ονειροπολεί και να θυμάται ανενόχλητος. Ο Γκανίν μαθαίνει ότι ο συγκάτοικος στο διπλανό διαμέρισμα Αλφιόροφ περιμένει την γυναίκα του από τη Ρωσία. Σε μια φωτογραφία που του δείχνει ο Αλφιόροφ, ο Γκανίν αναγνωρίζει τον πρώτο του έρωτα, την Μάσενκα (Μαίρη). Αναστατωμένος από αυτήν την προοπτική, ο Γκανίν διαλύει έναν εφήμερο δεσμό που είχε, και θυμάται τον έρωτα που είχε με την Μάσενκα. Σχεδιάζει με τη γνωστή προσήλωση του Ναμπόκοφ στην αισθητική λεπτομέρεια που και πως θα συναντήσει την κοπέλα. Ωστόσο διαισθάνεται πως είναι άλλο το παρελθόν και άλλο το παρόν. Πως ίσως το παρόν καταστρέψει το παρελθόν, που του είναι πιο πολύτιμο. Έτσι αλλάζει γνώμη. Το μικρό αυτό μυθιστόρημα, 170 σελίδες, τελειώνει χωρίς η συνάντηση να πραγματοποιηθεί.
Στέφανος Δαίδαλος

Περιγραφή

Ο χαρακτήρας του Στέφανου Δαίδαλου μεγαλώνει χωρίς πατέρα. Είναι ένας ευαίσθητος νέος με ανησυχίες και ευγενή αισθήματα. Διαθέτει μόρφωση ανώτερη του περιβάλλοντός του, δεν διαθέτει όμως φίλους της ηλικίας του. Είναι εμπνευσμένος από τον χαρακτήρα του Τηλέμαχου από την Οδύσσεια, ενώ το όνομά του είναι συμβολικό, εφόσον τον παραλληλίζει με δύο σημαντικές φυσιογνωμίες, τον πρωτομάρτυρα Στέφανο που μαρτύρησε, και τον Δαίδαλο, ο οποίος τελικά με την δύναμη του μυαλού του κατόρθωσε να δραπετεύσει από τον λαβύρινθο οπου ήταν φυλακισμένος, αφού κατανίκησε τα δεσμά του νόμου της βαρύτητας.
Ζαν-Εζέν Ντυράν

Βιογραφία

Ο Ντυράν ήταν φωτογράφος ο οποίος εργαζόταν για λογαριασμό της διοικητικής υπηρεσίας των ιστορικών μνημείων.
Οι πρώτες του φωτογραφίες, χρονολογούμενες από το 1876, αφορούσαν μνημεία ευρισκόμενα εντός του νομού της Σεν-ε-Ουάζ, ενώ, τα πρώτα αρνητικά, τα οποία αγοράστηκαν από την παραπάνω διοικητική υπηρεσία την αμέσως επόμενη χρονιά, αφορούσαν μνημεία ευρισκόμενα εντός των νομών του Σερ και του Αλλιέ.
Ο Ντυράν, όπως και ο Μιεζεμάν, μετέβη στο σύνολο των γαλλικών εδαφών, προκειμένου να πραγματοποιήσεις χιλιάδες φωτογραφήσεις, με απώτερο σκοπό τον εμπλουτισμό των αρχείων των Αρχείων της Επιτροπής των Ιστορικών Μνημείων. Στην διάρκεια των, συνολικά, σαράντα ετών δραστηριοποίησής του (1876-1917), η οποία συνεχίστηκε και μετά την συνταξιοδότησή του, συνέχισε την φωτογράφηση μνημείων, πριν, κατά την διάρκεια και μετά το πέρας των εργασιών αποκατάστασής τους.
Περίπου 1750 γυάλινες πλάκες αγοράστηκαν από την Υπηρεσία Καλώ Τεχνών, κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1923-1924. Υπό την ονομασία του, επίσης, ενσωματώθηκε στα Φωτογραφικά Αρχεία αριθμός γυάλινων πλακών προερχόμενων από τον Σαρλ Μαρβίλ.

Συλλογές

Τα φωτογραφικά αρχεία (Οπτικοακουστικό κέντρο της αρχιτεκτονικής και της κληρονομιάς) διατηρούν, έως σήμερα, αρκετές χιλιάδες φωτογραφιών του.
Θήρα Καρίας

Η πόλη της Θήρας αναφέρεται από το Στέφανο Βυζάντιο και από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο στη «Γεωγραφική Υφήγησή» του. Η τοποθεσία της ήταν στα Β-ΒΔ. της Καύνου (πόλη στην παραλιακή Καρία) και κοντά στις όχθες του Κάλβιου ποταμού. Πολύ πιθανόν να την ίδρυσαν οι Δωριείς της νήσου Θήρας. Μετά την απελευθέρωση της Αλικαρνασσού από τον Μεγάλο Αλέξανδρο (334 π.Χ.), οι καρικές πόλεις της Θήρας, μαζί την Καλλίπολη, την Μύνδο, την Καύνο, το Τριόπιο και το νησί της Κω έπεσαν στα χέρια των Ελλήνων Μακεδόνων, παρά τις εχροπραξίες του τελευταίου Πέρση σατράπη Οροντοβάτη. Άλλες πληροφορίες για την πόλη αυτή δεν υπάρχουν.
Σαχέρ Ζαρούρ

Ντιζόν ΦΚΟ

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, ο Ζαρούρ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας τριών ετών με την ομάδα της Λιγκ 2, Ντιζόν ΦΚΟ. Δύο ημέρες αργότερα, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα μπαίνοντας ως αλλαγή στην αναμέτρηση πρωταθλήματος απέναντι στην ΦΚ Μετς. Στις 2 Οκτωβρίου 2009, ο Ζαρούρ πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τη φανέλα της νέας του ομάδας σε μία αναμέτρηση για το πρωτάθλημα απέναντι στην Χάβρη ΑΚ.
Τον Ιούλιο του 2012, ο Ζαρούρ μεταγράφηκε στην ομάδα της Λιγκ 2, ΑΚ Αρλ-Αβινιόν, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών.
Ροδόκηπος Χαλκιδικής

Ιστορικά στοιχεία

Στον Ροδόκηπο εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες μετά την μικρασιατική καταστροφή το 1922 οι περισσότεροι εκ των οποίων προήλθαν απο τον Γκιούλμπαξε(Gulbahce) της χερσονήσου της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας απέναντι απο τη Σμύρνη. Σύμφωνα με την Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) το 1928 στον Ροδόκηπο εγκαταστάθηκαν 27 οικογένειες προσφύγων συνολικού πληθυσμού 96 κατοίκων. Ο πληθυσμός του οικισμού ήταν καθαρά προσφυγικός.

Η oνομασία του οικισμού

Το όνομα του οικισμού πριν την εγκατάσταση των μικρασιατών προσφύγων ήταν Σενελί ή Σέλελη. Αμέσως μετά την εγκατάσταση των προσφύγων η ονομασία του οικισμού αλλάζει, το 1928, σε Ροδόκηπος απο την μετάφραση του Γκιούλμπαξε (Gulbahce)gul = ρόδο, bahce = κήπος.
Βιομεγέθυνση

Τρέχουσα κατάσταση

Η ανασκόπηση πολλών μελετών έδειξε ότι η βιομεγέθυνση ως φαινόμενο ίσως είναι πιο περιορισμένη από ότι πιστευόταν, αλλά τεκμηριώθηκε ότι τα DDT, DDE, PCBs, τοξαφαίνιο, και οι οργανικές μορφές του υδραργύρου και του αρσενικού πράγματι βιομεγενθύνονται στη φύση. Για άλλους ρύπους, η βιοσυγκέντρωση και η βιοσυσσώρευση δικαιολογούν τις υψηλές συγκεντρώσεις στους ιστούς του οργανισμού. Κατόπιν της απαγόρευσης στη χρήση του φυτοφάρμακου DDT αποκαταστάθηκαν με επιτυχία οι πληθυσμοί των κορυφαίων αρπακτικών πουλιών (φαλακροί αετοί, γεράκια) στη Βόρεια Αμερική.

Ουσίες που βιομεγενθύνονται

Διακρίνονται σε δύο τύπους που είναι εξίσου λιπόφιλες και μη αποικοδομήσιμες:  
Οι έμμονοι οργανικοί ρύποι για τους οποίους οι οργανισμοί δεν διαθέτουν μηχανισμούς αποικοδόμησης, μεταβολισμού, απέκκρισης και αποτοξίνωσης. 
Τα μέταλλα δεν είναι αποικοδομήσιμα επειδή είναι στοιχεία. Οι οργανισμοί διαθέτουν μηχανισμούς για απομόνωση και απέκκριση των μετάλλων, αλλά όταν εκτίθενται σε υψηλότερες συγκεντρώσεις από τις συνήθεις ο κανονικός ρυθμός αποτοξίνωσης δεν προλαβαίνει να παρεμποδίσει τη βλάβη. Κάποια βαρέα μέταλλα είναι πολύ επικίνδυνα και επιβλαβή για το αναπαραγωγικό σύστημα του οργανισμού.
Τριχλωριούχο αρσενικό

Ιστορία

Το τριχλωριούχο αρσενικό ανακαλύφθηκε το 1648 από τον χημικό Γιόχαν Ρούντολφ Γκλάουμπερ με επίδραση αλατιού (χλωριούχου νατρίου, NaCl) και θειικού οξέος (H₂SO₄) σε τριοξείδιο του αρσενικού (As₂O₃) και θέρμανση του μείγματος, οπότε αποστάζεται το τριχλωριούχο αρσενικό: 
 
 
Η ουσία έγινε γνωστή στους αλχημιστές ως "βούτυρο του αρσενικού".

Παρασκευή

Το τριχλωριούχο αρσενικό παρασκευάζεται με επίδραση πυκνού υδροχλωρίου (HCl) σε τριοξείδιο του αρσενικού: 
 
 

Εναλλακτικά, η ουσία μπορεί να παρασκευαστεί με επίδραση ρεύματος αερίου χλωρίου σε μεταλλικό αρσενικό, μέθοδος όμως δαπανηρότερη της προηγούμενης: 
 
 

Το προϊόν που αποστάζεται με αυτό τον τρόπο περιέχει διαλυμένο χλώριο και για την απομάκρυνσή του προστίθεται μεταλλικό αρσενικό.

Ιδιότητες

Το τριχλωριούχο αρσενικό αποσυντίθεται παρουσία νερού, προς αρσενικώδες οξύ (H₃AsO₃) και υδροχλώριο, αντίδραση η οποία είναι αμφίδρομη: 
 
 

Αν υπάρχει περίσσεια πυκνού υδροχλωρίου, τότε το τριχλωριούχο αρσενικό μπορεί να αποσταχθεί αμετάβλητο, ιδιότητα η οποία χρησιμοποιήθηκε για τον ποσοτικό προσδιορισμό του αρσενικού. 
Η ουσία αντιδρά με βρωμιούχο κάλιο (KBr) παρέχοντας τριβρωμιούχο αρσενικό:
 
 

Και με ιωδιούχο κάλιο (KI) παρέχοντας τριιωδιούχο αρσενικό:
 
 

Με χλωριούχα άλατα, το τριχλωριούχο αρσενικό σχηματίζει άλατα τα οποία περιέχουν το αρσενικικό ανιόν [AsO₄]⁻ 
Η ουσία αποτελεί διαλυτικό μέσο για διάφορες οργανικές ουσίες, όπως το θείο και ο φώσφορος.

Χρήσεις

Το τριχλωριούχο αρσενικό χρησιμεύει στη σύνθεση χλωριούχων παραγώγων του αρσενικού τα οποία χρησιμοποιούνται ως ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, παρασιτοκτόνα  κ.ο.κ., καθώς και για φαρμακευτικούς σκοπούς.
Σαμπίτς

Ετυμολογία

Το όνομά του φαγητού προέρχεται από τον ιδρυτή του πρώτου πάγκου σαμπίτς στο Ισραήλ, τον Σαμπίτς Τσβι Χαλάμπι, Εβραίος γεννημένος στο Ιράκ.
Μια θεωρία λέει ότι το σαμπίτς προέρχεται από την αραβική λέξη صباح sˤaˈbaːħ, που σημαίνει "το πρωί", καθώς τα συστατικά του σαμπίτς είναι τυπικά για το Ιρακινό Εβραϊκό πρωινό.

Συστατικά

Το σαμπίτς, που σερβίρεται σε πίτα, παραδοσιακά περιέχει τηγανητές μελιτζάνες σε φέτες, σκληρά βρασμένα αυγά, μια λεπτή σως ταχινιού (ταχίνι, χυμός λεμονιού, και σκόρδο), Ισραηλιή σαλάτα, ψιλοκομμένο μαϊντανό, και άμπα. Ορισμένες εκδόσεις χρησιμοποιούν βραστές πατάτες. Παραδοσιακά, παρασκευάζεται με αυγά χαμινάντος, αργοψημένα σε Χαμίν μέχρι να γίνει καφέ. Σύμφωνα με τη προτίμηση του πελάτη μπορεί να σερβιριστεί με πράσινο ή κόκκινο ζουγκ ως καρύκευμα στη κορυφή και πασπαλισμένο με ψιλοκομμένο κρεμμύδι.

Ιστορία

Το σαμπίτς εισήχθη στο Ισραήλ από Ιρακινούς Εβραίους που μετακινήθηκαν στη δεκαετία του 1940 και του 1950. Το Σάββατο, όταν δεν μαγείρεμα δεν επιτρεπόταν, οι Ιρακινοί Εβραίοι έτρωγαν ένα κρύο γεύμα προμαγειρεμένων τηγανητών μελιτζάνων, βραστές πατάτες και βραστά αυγά. Στο Ισραήλ, τα συστατικά αυτά γεμίστηκαν σε πίτα και άρχισαν να πωλούνται ως γρήγορο φαγητό. Στη δεκαετία του 1950 και του 1960, οι πωλητές άρχισαν να πωλούν τα σάντουιτς σε υπαίθριους πάγκους.
Υπάρχει αγροτική έκδοση που ονομάζεται σαλάτα σαμπίτς (Σαλάτ Σαμπίτς στα εβραϊκά)
Μαχαμανέ Τραορέ

Βιογραφία

Αρχηγός των Αετόπουλων του Μάλι (Εθνική Παίδων), ο Μαχαμανέ Τραορέ προέρχεται από τα τμήματα υποδομής της Σερκλ Ολιμπίκ ντε Μπαμακό (COB), προτού μετακομίσει το 2006 σε άλλα Αετόπουλα, αυτά της ΟΖΚ Νις. Καθ΄'ως ήταν αρκετά νέος κατά την άφιξή του στην Κυανή Ακτή, ο Μαχαμανέ Τραορέ περιορίστηκε κυρίως σε συμμετοχές μς την δεύτερη ομάδα του συλλόγου, ενώ στη πορεία άρχισε να παίρνει, ως αλλαγή, χρόνο συμμετοχής με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στη διάρκεια της σεζόν 2006-2007, με σημαντικότερη παρουσία του αυτή απέναντι στην Λυών. 
Την επόμενη σεζόν, ένας τραυματισμός στο γόνατο τον άφησε εκτός αγωνιστικής δράσης για διάστημα αρκετών μηνών. Μετά την αποθεραπεία του, ο Μαχαμανέ Τραορέ επανεντάχθηκε στην ομάδα, με την οποία πρόλαβε να σημειώσει δέκα συμμετοχές. Αυτό του έδωσε την δυνατότητα να κληθεί επανειλημμένως στην Εθνική Μάλι. Στη διάρκεια της σεζόν 2008/2009, πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας στη διάρκεια της αναμέτρησης Νις-Νανσί, στο 89ο λεπτό χαρίζοντας την νίκη στα Αετόπουλα, με τελικό σκορ 2-1. Την χρονιά εκείνη, αγωνίστηκε συνολικά σε 22 αγώνες με την φανέλα της Νις, πετυχαίνοντας, ταυτόχρονα, τρία τέρματα. Την επόμενη σεζόν, χρησιμοποιήθηκε λιγότερο, ωστόσο κατάφερε να μετρήσει 16 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Λιγκ 1, στην διάρκεια των οποίων πέτυχε ένα τέρμα.
Έχοντας μικρό χρόνο συμμετοχής στην Κυανή Ακτή, παραχωρήθηκε υπό την μορφή δανεικού στην ΦΚ Μετς τον Αύγουστο του 2010. Το πέρασμά του από την Λωρραίνη του έδωσε την δυνατότητα να μαζέψει εμπειρίες, αλλά και χρόνο συμμετοχής. Ωστόσο, τραυματίστηκε στη διάρκεια προπόνησης πριν καν προλάβει να αγωνιστεί για πρώτη φορά με την νέα του ομάδα, και παρέμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για διάστημα αρκετών εβδομάδων. Έχασε, έτσι, το μεγαλύτερο τμήμα του πρώτου μισού της σεζόν. Όμως, με το που αποθεραπεύτηκε από τον τραυματισμό του, ο Μαχαμανέ Τραορέ εξελίχθηκε σε ρυθμιστή του παιχνιδιού της Μετς. Προσεκτικός, παθιασμένος, δυνατός στις προσωπικές μονομαχίες, εύστοχος στις μεταβιβάσεις του, αγωνίστηκε σε συνολικά 22 αναμετρήσεις με την Μετς (19 αγώνες για το πρωτάθλημα, 3 για το Κύπελλο Γαλλίας), ενώ ήταν ένας εκ των πρωταγωνιστών της παραμονής της ομάδας στην Λιγκ 2. Η συνεργασία του με τον Ματιέ Ντυαμέλ τον βοήθησε να δώσει 7 ασίστ και να πετύχει επίσης 4 τέρματα.   
Το επόμενο καλοκαίρι, ο Μαχαμανέ επέστρεψε στη Νις με στόχο να βρει θέση στη βασική ενδεκάδα του συλλόγου. Ωστόσο, η Νις είχε δώσει τον ρόλο του δημιουργικού μέσου στο νέο της μεταγραφικό απόκτημα Καμέλ Μεριέμ. Αγωνίστηκε σε ορισμένες φιλικές αναμετρήσεις, πραγματοποιώντας θετική εμφάνιση, χωρίς όμως να καταφέρει να πείσει το τεχνικό επιτελείο του συλλόγου να του δώσει μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής. Επέστρεψε, τότε, για δεύτερη φορά ως δανεικός, στην ΦΚ Μετς, προς ικανοποίηση των οπαδών της τελευταίας, αφού πρώτα ανανέωσε το συμβόλαιο συνεργασίας του με τη Νις για έναν επιπλέον χρόνο, παραμένοντας, έτσι, σε ισχύ έως το 2013. 
Με το πέρας της σεζόν 2011/2012, επέστρεψε στην ομάδα της ΟΖΚ Νις και ξεκίνησε την θερινή προετοιμασία μαζί της, προπονούμενος υπό τις οδηγίες του Κλοντ Πυέλ.
Ταντούρι μασάλα

Το Ταντούρι μασάλα (Tandoori masala) ή σάλτσα Ταντούρι, είναι μείγμα μπαχαρικών ειδικά για χρήση με ταντούρ (tandoor) ή πήλινο φούρνο, στην παραδοσιακή μαγειρική της βόρειας Ινδίας και του Πακιστάν. Τα συγκεκριμένα μπαχαρικά διαφέρουν ελαφρώς από περιοχή σε περιοχή, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν γκαράμ μασάλα, σκόρδο, τζίντζερ, κρεμμύδι, πιπέρι καγιέν και μπορεί να περιλαμβάνουν και άλλα καρυκεύματα και πρόσθετα. Τα μπαχαρικά συχνά θρυμματίζονται μαζί στο γουδί, με το γουδοχέρι.
Το ταντούρι μασάλα χρησιμοποιείται εκτενώς με πιάτα όπως το κοτόπουλο ταντούρι. Στο πιάτο αυτό, το κοτόπουλο καλύπτεται με ένα μείγμα από απλό γιαούρτι και ταντούρι μασάλα. Κατόπιν, το κοτόπουλο ψήνεται σε πολύ υψηλή θερμοκρασία στο ταντούρ. Το κοτόπουλο που προετοιμάζεται κατ' αυτόν τον τρόπο, έχει εξωτερικά ρόδινο χρώμα και αλμυρή γεύση.
Άλλα πιάτα με κοτόπουλο, εκτός από το κοτόπουλο ταντούρι, χρησιμοποιούν αυτό το masala, όπως tikka ή βούτυρο κοτόπουλο, τα περισσότερα πιάτα με προέλευση από το Πουντζάμπ. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και κρέας αντί κοτόπουλου, όπως paneer (paneer tikka).
Αν φρεσκο-ετοιμαστεί, το μασάλα δύναται να αποθηκευτεί σε αεροστεγή βάζα έως και δύο μήνες. Το μείγμα μπαχαρικών πωλείται επίσης στα μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ και τα εξειδικευμένα καταστήματα Ασιατικών τροφίμων, με διαφορετικές γεύσεις, αναλόγως της μάρκας.
Ψυχρόφιλος

Ψυχρόφιλοι ή κρυόφιλοι είναι ακραιόφιλοι οργανισμοί που μπορούν να αναπτυχθούν και να αναπαραχθούν σε χαμηλές θερμοκρασίες, από −20 °C έως +10 °C. Θερμοκρασίες χαμηλές μέχρι −15 °C βρίσκονται σε θύλακες πολύ αλμυρών υδάτων (άλμη) περιβαλλόμενοι από θαλάσσιο πάγο. Μπορούν να αντιπαραβληθούν με τους θερμόφιλους, οι οποίοι ακμάζουν σε ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες. Τα περιβάλλοντα που κατοικούν είναι παντού στη γη, καθώς ένα μεγάλο τμήμα της επιφάνειας του πλανήτη μας βρίσκεται σε θερμοκρασίες μικρότερες από 15 °C. Είναι παρόντες σε αλπικά και αρκτικά εδάφη, σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη και σε ύδατα βαθέων ωκεανών , σε πολικό πάγο, σε παγετώνες και σε εκτάσεις χιονιού. Ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την βιοαστρονομία, στον τομέα που αφιερώνεται στον σχηματισμό της θεωρίας για την πιθανότητα εξωγήινης ζωής και τη γεωμικροβιολογία στη μελέτη των δραστικών μικροβίων στις γεωχημικές διεργασίες. Σε πειραματική εργασία στο Πανεπιστήμιο της Αλάσκας στο Φέρμπανκς, από έναν χωνευτήρα 1000 λίτρων βιοαερίου χρησιμοποιώντας ψυχρόφιλα που συλλέχτηκαν από "λάσπη σε μια παγωμένη λίμνη στην Αλάσκα" παρήχθησαν 200–300 λίτρα μεθανίου την ημέρα, περίπου 20–30% της παραγωγής από χωνευτήρες σε πιο θερμά κλίματα.

Ο μεταβολισμός

Τα ψυχρόφιλα χρησιμοποιούν μια πλατιά ποικιλία μεταβολικών οδών, συμπεριλαμβανομένων της φωτοσύνθεσης, χημειοαυτοτροφίας (μερικές φορές γνωστής και ως λιθοτροφία) και ετεροτροφίας και σχηματίζουν σφριγηλές, ποικίλες κοινότητες. Τα περισσότερα ψυχρόφιλα είναι βακτήρια ή αρχαία και η ψυχροφιλία εμφανίζεται σε πολύ ποικίλα μικροβιακά είδη μέσα σε αυτές τις πλατιές ομάδες. Επιπλέον, έρευνες τον Οκτώβριο του 2012 ανεκάλυψαν νέες ομάδες ψυχρόφιλων μυκήτων που ζουν σε περιοχές φτωχές σε οξυγόνο κάτω από τις αλπικές περιοχές χιονιού. Μια επιπλέον ομάδα από ευκαρυωτικά κύτταρα οργανισμών προσαρμοσμένων στο κρύο είναι τα φύκη χιονιού. Τα ψυχρόφιλα χαρακτηρίζονται από κυτταρική λιπιδική μεμβράνη που αντιστέκεται χημικά στη δυσκαμψία που προκαλείται από ακραίο κρύο και συχνά δημιουργούν πρωτεϊνικά 'αντιψυκτικά' για να κρατήσουν τον εσωτερικό τους χώρο υγρό και να προστατέψουν το DNA τους, ακόμα και σε θερμοκρασίες κάτω από το σημείο πήξης του νερού.
Παραδείγματα είναι τα είδη αρθροβακτήρια, ψυχροβακτήρια και μέλη των γενών Halomonas, Pseudomonas, Hyphomonas, και Sphingomonas.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1935

Παραλειπόμενα

Το Υπουργείο Παιδείας για να δείξει το ενδιαφέρον του για τον γυναικείο αθλητισμό αθλοθέτησε κύπελλο για την σκυταλοδρομία 4Χ100μ το οποίο απενεμήθη στον Α.Ο. Παλαιό Φάληρο.
Μετά τους αγώνες ο Πρόεδρος της ΤΕΓΑ ΣΕΓΑΣ κ. Νικόλαος Λανίτης στην έκθεσή του πρότεινε την διεξαγωγή στην Αθήνα διεθνούς (βαλκανικής ή άλλης) συνάντησης ώστε να ενισχυθεί το φίλαθλο πνεύμα και την διάνοιξη του δρόμου στον Γυναικείο Αθλητισμό. Πράγματι, η εισήγησή του έγινε δεκτή και τον Σεπτέμβριο (14 και 15) έγινε η πρώτη διεθνής συνάντηση στίβου Γυναικών, σε πέντε αγωνίσματα, μεταξύ των εθνικών ομάδων Ελλάδος και Αυστρίας.
Εξπρεσιονιστική αρχιτεκτονική

Ορισμός

Ο όρος εξπρεσιονισμός πρωτοχρησιμοποιήθηκε από ένα Γάλλο ζωγράφο τον Julien Auguste Hervé το 1901 ο οποίος εξέθεσε 8 πίνακες στο Salon des Indépendants στο Παρίσι στους οποίου έδωσε τίτλο "εξπρεσιονισμοί" ("expressionismes"). Στη συνέχεια ο όρος αυτός επανεμφανίστηκε στη Γερμανία, αναφερόμενος και πάλι σε πίνακες. Μετά το 1910 ο όρος άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως και σταδιακά εξαπλώθηκε από τη ζωγραφική στη λογοτεχνία, στο θέατρο, στη μουσική αλλά και στην αρχιτεκτονική. Ένας ορισμός που έδωσε ο Edschmid για τον εξπρεσιονισμό στην αρχιτεκτονική είναι ο εξής: " Ένα σπίτι δεν είναι πια μόνο ένα θέμα για έναν καλλιτέχνη, αποτελούμενο από πέτρα, άσχημο ή όμορφο, πρέπει να ειδωθεί έως ότου η πραγματική του μορφή να αναγνωρισθεί, μέχρι να απελευθερωθεί από τα δεσμά μιας ψευδούς πραγματικότητας, μέχρι οτιδήποτε είναι λανθάνον σε αυτό, να εκφραστεί." Οι ρίζες της εξπρεσιονιστικής αρχιτεκτονικής εντοπίζονται κυρίως σε δυο κινήματα του 19ου αιώνα, του Εθνικού Ρομαντισμού (Νational Romantisicm) και της Αρ Νουβώ (Art Nouveau). Οι φόρμες του εξπρεσιονισμού περιέχουν το στοιχείο της υπερβολής, στυλιζαρισμένο και μνημειακό χαρακτήρα, οργανικές μορφές καθώς και το γνώρισμα ότι δινόταν έμφαση εξίσου στην εσωτερική και στην εξωτερική διακόσμηση πράγμα που ενδεχομένως ενισχύθηκε από την μαζική παραγωγή υλικών κατασκευής( τούβλο, ατσάλι και κυρίως γυαλί).

Iστορικό Πλαίσιο

Η μεταπολεμική ατμόσφαιρα που επικρατούσε στη Γερμανία εκείνη την περίοδο (μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) και η απελπισία των ανθρώπων, τους ώθησε να ψάξουν μια μορφή τέχνης πιο βαθιά συναισθηματικά και με περισσότερη έντονη την προσωπική έκφραση. Σημαντική επιρροή σε αυτήν την αναζήτηση είχαν οι απόψεις ορισμένων επιφανών προσωπικοτήτων. Των Φρίντριχ Νίτσε και Σαίρεν Κίρκεγκωρ στη φιλοσοφία, των Φωβιστών και του Έντβαρτ Μουνκ στη ζωγραφική και στην αρχιτεκτονική το κίνημα του εθνικού ρομαντισμού και της Αρ Νουβώ.

Παραδείγματα

Κατά την μεταπολεμική περίοδο στο Βερολίνο συνυπάρχει τόσο η παλαιότερη όσο και και η νεότερη γενιά αρχιτεκτόνων του κινήματος του εξπρεσιονισμού. σε αυτούς περιλαμβάνονται οι: Hans Poelzig (Grosses Schauspielhaus, Βερολίνο 1919), Μπρούνο Τάουτ (γυάλινο περίπτερο, Κολωνία 1914), Έριχ Μέντελσον (πύργος του Αϊνστάιν, Πότσδαμ 1919), Βάλτερ Γκρόπιους (κτήριο του Μπάουχαους, Ντεσσάου 1932) και Μις φαν ντε Ρόε (περίπτερο της Βαρκελώνης , Βαρκελώνη 1929, ). Έξω από τη Γερμανία εμφανίζεται η "σχολή του Άμστερνταμ" της οποίας οι ιδέες είναι συγγενικές με αυτές του εξπρεσιονισμού και κύριος εκπρόσωπος της είναι ο Ρούντολφ Στάινερ (Γκαιτεάνουμ I, Ντόρναχ 1913 και Γκαιτεάνουμ II, Ντόρναχ 1928). Γεγονότα ιδιαίτερης σημασίας για τον εξπρεσιονισμό είναι η Werkbund Exhibition η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κολωνία το 1914 και η λειτουργία του Grosses Schauspielhaus που έκανε το θέατρο προσιτό και στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα.
2311 Ελ Λεονθίτο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ελ Λεονθίτο εκτιμάται σε 53,14 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0388. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Ελ Λεονθίτο γύρω από τον εαυτό του.