google/wiki40b huggingface dataset:
Ίσμαρος (αρχαία πόλη)

Η Ίσμαρος ή Ισμάρα, είναι αρχαία παραθαλάσσια θρακική πόλη των Κικόνων που αναφέρεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια. Αποτέλεσε τον πρώτο σταθμό του ταξιδιού του Οδυσσέα μετά την καταστροφή της Τροίας. Στη ραψωδία ι, ο Οδυσσέας διηγείται ότι ο άνεμος έφερε τα πλοία του στην Ίσμαρο, την οποία κυρίευσε με τους συντρόφους του. Αφού σκότωσαν τους άνδρες, πήραν πολλά λάφυρα και δούλες, φροντίζοντας να μοιραστούν όλα εξ ίσου. Ο Οδυσσέας προέτρεψε τους συντρόφους του να αποχωρήσουν το συντομότερο δυνατό, όμως αυτοί έστησαν φαγοπότι και μέθυσαν. Στο μεταξύ, οι επιζήσαντες Κίκονες της πόλης ζήτησαν ενισχύσεις από τους Κίκονες της ενδοχώρας, οι οποίοι κατέφθασαν σε μεγάλους αριθμούς, έφιπποι και πεζοί. Στη μάχη που ακολούθησε οι Κίκονες επικράτησαν των Αχαιών, από τους οποίους πέθαναν έξι από κάθε καράβι και οι υπόλοιποι τράπηκαν σε φυγή προς τα πλοία.
Το κρασί που πρόσφερε ο Οδυσσέας στον Πολύφημο του είχε δοθεί στην Ίσμαρο ως δώρο από τον Μάρωνα, ιερέα του πολιούχου Φοίβου Απόλλωνος, επειδή σεβάστηκαν τον ίδιο και την οικογένειά του.
Ορισμένοι ιστορικοί ταυτίζουν την Ίσμαρο με τη Μαρώνεια.
Ίνσμπρουκ

Ιστορία

Στη σημερινή συνοικία Βίλτεν υπήρχε κάποτε το ρωμαϊκό στρατόπεδο της Veldidena. Ωστόσο, ιδρυτές της πόλης θεωρούνται οι κόμητες του Άντεχ, που το 1187 έχτισαν στο σημείο αυτό έναν οικισμό. Κατά το Μεσαίωνα εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό σταθμό. Το 1964 και το 1976 φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, αν και ορισμένα αγωνίσματα έγιναν στο Άξαμερ Λίτσουμ, 20 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη.
Ελληνικά τάγματα αριστείας

Υπόβαθρο

Τα πρώτα Τάγματα Αριστείας δημιουργήθηκαν τον ύστερο Μεσαίωνα, αρχικά ως ηγεμονικά ιπποτικά τάγματα, η απονομή των οποίων στηριζόταν σε θρησκευτικά ή στρατιωτικά κριτήρια αλλά και στην θέληση του ηγεμόνα. Τα μέλη και η ιεραρχία των ταγμάτων αυτών διακρινόταν από τις ειδικές στολές που είχαν κεντημένα τα διάσημα καθώς και το είδος του βαθμού. Ως τα τέλη του 18ου αιώνα, τα τάγματα αριστείας παρέμεναν αποκλειστικά στα χέρια της αριστοκρατίας. Σε πολλές περιπτώσεις, η απονομή των διασήμων ενός ιπποτικού τάγματος σήμαινε και την αυτόματη άνοδο του τιμώμενου στην κληρονομική αριστοκρατία. Τα σύγχρονα τάγματα αριστείας, ανοιχτά σε όλους τους πολίτες και απονέμονται επί αξία, ανάγονται στην ίδρυση της Λεγεώνας της Τιμής από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη το 1804.

Μεταβίβαση Ταγμάτων Αριστείας

Στο παρελθόν τα διάσημα επιστρεφόταν μετά το θάνατο του τιμηθέντος, πλέον όμως διατηρούνται μεταβιβαζόμενα ως αναμνηστικά στους κληρονόμους του τιμηθέντος.

Αρχηγός Ταγμάτων Αριστείας και Απονομή

Επικεφαλής των Ταγμάτων Αριστείας θεωρείται ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος είναι αρμόδιος για την απονομή τους, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφο 2 του Συντάγματος και τις διατάξεις του νόμου 106/1975, με πρόταση του Υπουργού Εξωτερικών.

Όσοι έχουν τιμηθεί με Τάγμα Αριστείας

Όσοι έχουν ήδη τιμηθεί με Τάγμα Αριστείας δικαιούνται να φέρουν τα απονεμηθέντα παράσημά τους, εφ' όρου ζωής, εκτός από αυτούς που έχουν διαγραφεί από το μητρώο τάγματός τους λόγω περιπτώσεων που γράφονται στον Ποινικό Κώδικά ή με απόφαση του Συμβουλίου των Ταγμάτων Αριστείας αν κρίνουν ότι η διατήρηση της τιμής και της ανάρτησης των παρασήμων προκαλεί κοινή δυσφορία και θίγει το γόητρο του Τάγματος. Μετά το θάνατο των τιμηθέντων, τα απονεμηθέντα σ΄ αυτούς παράσημα, περνούν για φύλαξη στην κατοχή των νόμιμων κληρονόμων τους.
Scribus

Δυνατότητες

Το Scribus υποστηρίζει τους περισσότερους τύπους εικόνων, συμπεριλαμβανομένων των SVG. Άλλα επαγγελματικά χαρακτηριστικά φωτοθεσίας και στοιχειοθεσίας συμπεριλαμβάνουν το χρωματικό μοντέλο CMYK και το πρότυπο ICC για διαχείριση χρωμάτων. Έχει ενσωματωμένη δυνατότητα scripting με τη χρήση της Python. Διατίθεται σε περισσότερες από 24 γλώσσες.
Η εκτύπωση επιτυγχάνεται με χρήση του δικού του οδηγού PostScript επιπέδου 3, ο οποίος συμπεριλαμβάνει υποστήριξη για ενσωμάτωση  γραμματοσειρών και αντικατάσταση με γραμματοσειρές τύπου TrueType, Type 1 και OpenType. Ο εσωτερικός αυτός οδηγός υποστηρίζει πλήρεις PostScript constructs επιπέδου 2 και ένα τεράστιο υποσύνολο constructs Επιπέδου 3.
Η υποστήριξη για PDF συμπεριλαμβάνει διαφάνεια, κρυπτογράφηση και ένα μεγάλο μέρος του προτύπου PDF 1.4 καθώς και του PDF/X3, συμπεριλαμβανομένων διαδραστικών πεδίων σε φόρμες PDF, σημειώσεις και σελιδοδείκτες. Ενώ η εξαγωγή σε PDF είναι πάρα πολύ καλή, δεν είναι ακόμα δυνατή η εισαγωγή και επεξεργασία υφιστάμενων αρχείων PDF, και τα PDF που έχουν εξαχθεί από το Scribus δεν είναι αναζητήσιμα από τον Acrobat Reader, αν το έγγραφο περιέχει συγκεκριμένους τύπους γραμματοσειρών
Ο τύπος αρχείου του Scribus, που ονομάζεται SLA, βασίζεται στην XML και είναι πλήρως τεκμηριωμένος. Το κείμενο μπορεί να εισαχθεί από έγγραφα OpenDocument, όπως επίσης και από RTF, Microsoft Word .doc, και HTML, παρότι υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί.
Το Scribus δε μπορεί να διαβάσει ή να γράψει τους εγγενείς τύπους αρχείων εμπορικών προγραμμάτων όπως το QuarkXPress, το Microsoft Publisher, και το InDesign. Οι δημιουργοί του πιστεύουν ότι η αντίστροφη μηχανική εκείνων των τύπων θα ήταν απαγορευτικά πολύπλοκη και θα μπορούσε να έχει νομικές συνέπειες από τους δημιουργούς αυτών των προγραμμάτων.
Επίσης, για πιθανώς νομικούς λόγους δεν περιλαμβάνεται στο πακέτο υποστήριξη για το σύστημα διαχείρισης χρωμάτων Pantone, το οποίο περιλαμβάνεται σε άλλες εμπορικές εφαρμογές για DTP.
Παρότι το Scribus υποστηρίζει κωδικοποίηση χαρακτήρων Unicode, δεν υποστηρίζει ακόμη κάποια πολύπλοκα χαρακτηριστικά της, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να χρησιμοποιηθεί με γλώσσες όπως τα Αραβικά, Εβραϊκά, Ινδικά και συστήματα γραφής της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Ζιτσιουίφαλου

Το Ζιτσιουίφαλου (Ουγγρική: Zichyújfalu [[ˈziʧiuːjfɒlu]]) ένα χωριό στην Ουγγαρία. Ο πληθυσμός το 2011 ήταν 944 άτομα. Η έκτασή του είναι 10,82 τετραγωνικά χιλιομέτρα. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 87,25 άτομα / τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 125 μέτρων. Η πρώτη γραπτή αναφορά χρονολογείται από το 1239.
2282 Αντρές Μπέλο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Αντρές Μπέλο είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
The Very Best of Uriah Heep

Τραγούδια

1. Gypsy - 6:39

2. Bird of Prey - 4:14

3. Look at Yourself - 5:11

4. July Morning - 10:32

5. The Wizard - 3:00

6. Easy Livin'  - 2:37

7. Sweet Lorraine - 4:17

8. Stealin'  - 4:51

9. Something or Nothing - 2:56

10. Prima Donna - 4:06

11. One Way or Another - 4:41

12. Wise Man - 4:42

13. Carry On - 3:57

14. That's the Way That It Is - 4:09

15. Hold Your Head Up - 4:31

Μέλη των Uriah Heep

Στις ηχογραφήσεις των τραγουδιών του  The Very Best of Uriah Heep, συμμετείχαν οι εξής μουσικοί:
Μπέρνι Σο - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Φιλ Λανζόν - πλήκτρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Ντέηβιντ Μπάιρον - φωνητικά
Κεν Χένσλεϊ - πλήκτρα
Πητερ Γκόλμπι - φωνητικά
Πωλ Νιούτον - μπάσο
Νάιτζελ Όλσον - τύμπανα
Κηθ Μπέηκερ - τύμπανα
Ίαν Κλαρκ - τύμπανα
Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Γκάρι Τέην - μπάσο
Τζον Γουέτον - μπάσο
Τζον Λότον - φωνητικά
Κρις Σλέηντ - τύμπανα
Τζον Σλόμαν - φωνητικά
Μπομπ Ντέισλι - μπάσο
Α.Σ. Λεωνίδιο

Ιστορία

Με επίσημο έτος ίδρυσής το 1969, ο Αθλητικός Σύλλογος Λεωνιδίου «Το Λεωνίδιον» προέκυψε από τη συνένωση δύο προγενέστερων ομάδων, του «Λεωνίδα» (έτος ίδρυσης: 1932) και του «Π.Α.Ο.» (έτος ίδρυσης: 1959).

Τμήμα ποδοσφαίρου

Από την ίδρυσή του το 1969, έχει κατακτήσει 7 πρωταθλήματα και 10 κύπελλα Αρκαδίας.Το τελευταίο κύπελλο κατέκτησε το 2019, ενώ το 2017 κατέκτησε το νταμπλ. Το 1999 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας στον όμιλό του, ενώ κατά την περίοδο 1999-2004 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική. Από το 2004 αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία, από την οποία υποβιβάστηκε την άνοιξη του 2009. Από το 2009 έως το 2017 αγωνίστηκε στο Α΄ τοπικό Αρκαδίας. Το 2017, το Λεωνίδιο προβιβάστηκε ξανά στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Από το 2018 αγωνίζεται στη Α' τοπική κατηγορία.
Παναγιώτης Γεωργίου

Η δράση του

Ο Παναγιώτης Γεωργίου γεννήθηκε το 1804 στη Λήμνο. Μετείχε στην Επανάσταση από το ξεκίνημά της, σε ηλικία 17 ετών, ως το τέλος της. Αρχικά μετείχε στο στράτευμα του Λήμνιου καπετάνιου Τριαντάφυλλου Τζούρα αλλά στη συνέχεια πολέμησε υπό τις διαταγές διαφόρων αρχηγών: Καρατάσου, Μαυροβουνιώτη, Κριεζώτη, Μακρυγιάννη, Β. Χατζηχρήστου και του φιλέλληνα Φαβιέρου. Έλαβε μέρος στις μάχες Χίου, Καρύστου, Ναυπάκτου, Πατρών, Νιόκαστρου, Ανηφορίτη καθώς και στη μάχη της Πέτρας που έκλεισε τον επαναστατικό αγώνα.
Πιάστηκε αιχμάλωτος από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ το 1825. Μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια, από όπου κατάφερε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1827 τραυματίστηκε στο δεξί πόδι στη Μάχη του Καματερού και αποθεραπεύθηκε με δικά του έξοδα. Στη συνέχεια κατατάχτηκε στον «τακτικό στρατό» του φιλέλληνα Φαβιέρου, ως λοχίας, ως το τέλος του αγώνα.
Με την έλευση του Καποδίστρια εντάχθηκε στην «Αρχηγία» του Μαυροβουνιώτη ως πεντηκόνταρχος και έπειτα στο ΙΒ΄ Ελαφρό Τάγμα του Τζουρά ως λοχίας. Μετέπειτα κατατάχτηκε στο «Πυροβολικό Σύνταγμα» και επί Όθωνα στην Χωροφυλακή. Το 1838 ήταν αξιωματικός της Φάλαγγος (ανθυπολοχαγός). Το Μάρτιο του 1842 προτάθηκε για το «σιδηρούν μετάλλιο». Τελικά, στις 3 Δεκεμβρίου 1842, του απονεμήθηκε το δίπλωμα του «χαλκού αριστείου ανδρείας».
Το 1865, παρά τα έγγραφα που προσκόμισε στην Επιτροπή Αγωνιστών, παραδόξως κρίθηκε «άξιος να καταταχθεί εις την τάξιν των στρατιωτών». Την εποχή αυτή αναφέρεται ως «κάτοικος Αθηνών, οικογενειάρχης τεσσάρων ψυχών πατήρ, ακτήμων και άπορος». Όμως, το 1867 αποκαταστάθηκε η αδικία και «ετάχθη εις την Ζ΄ τάξιν των αξιωματικών».
Δεν είναι γνωστό αν είχε συγγενική σχέση του με τον Λήμνιο αγωνιστή του '21, Κωνσταντίνο Γεωργίου, ο οποίος πολέμησε ως απλός στρατιώτης υπό τις διαταγές του στρατηγού Θ. Κεφάλα (1821-1823), του χιλίαρχου Ευστράτιου Πίσσα (1824) και του Δημ. Υψηλάντη (1829).
Πλατεία Ρολογιού (Σπέτσες)

Η Πλατεία Ρολογιού είναι η κεντρικότερη και σημαντικότερη πλατεία της πόλης των Σπετσών. Πήρε το όνομά της από τον πύργο του ρολογιού ο οποίος βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της και χτίστηκε το 1915 από τον Γεώργιο Ιωάννη Λεωνίδα, ο οποίος ήταν πρώην βουλευτής και υπουργός Ναυτικών.  Στην πλατεία παλιά ήταν η κεντρική αγορά όπου βρίσκονταν πολλά μαγαζιά, βιοτεχνίες και ταβέρνες. Σήμερα η πλατεία αποτελεί το νοτιοανατολικό άκρο της εμπορικής περιοχής των Σπετσών και σε αυτήν υπάρχουν πολυάριθμα εστιατόρια και ξενοδοχεία.
Φιλίππο Μαρία Βισκόντι

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα του Μιλάνου και της Αικατερίνης Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου. Πρωτότοκος αδελφός του ήταν ο Τζαν-Μαρία.
To 1402 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Τζαν-Μαρία, που το 1412 δολοφονήθηκε από Γιβελίνους (οπαδούς του βασιλιά της Γερμανίας). Λίγο πριν αποβιώσει, όρκισε τους αξιωματούχους του να υποστηρίξουν τον αδελφό του Φιλίππο-Μαρία, που τον διαδέχθηκε. O Φιλίππο-Μαρία νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη Λάσκαρις του Τέντε, κόρη του Πιέτρο Μπάλμπο Β΄, με προίκα σχεδόν 500.000 φλωρίνια. Αυτή έδειξε υπερβολικό ενδιαφέρον για τα πράγματα του κράτους και ο Φιλίππο-Μαρία την κατηγόρησε για μοιχεία και την αποκεφάλισε το 1418 στο κάστρο Μπινάσκο. 
Ήταν σκληρός, παρανοϊκός και εξαιρετικά ευαίσθητος για την προσωπική του ασχήμια. Παρ' όλα αυτά ήταν ικανός πολιτικός και με το να έχει μισθοφόρους τους Καρμανιόλα, Πιτσινίνο και Φραντσέσκο Σφόρτσα κατάφερε να ανακαταλάβει το μέρος του πατρικού δουκάτου στη Λομβαρδία. 
Όταν απεβίωσε ο Τζόρτζιο Ορντελάφι κύριος του Φορλί, τον άφησε κηδεμόνα του γιού του Τεμπάλντο. Εκμεταλλεύτηκε τη θέση αυτή για να κάνει κατακτήσεις στη Ρομάνια το 1423. Προκάλεσε πόλεμο με τη Φλωρεντία, η οποία αντέδρασε στην επεκτατικότητά του. Το 1425 η Βενετία αποφάσισε να πάρει το μέρος της Φλωρεντίας και προκλήθηκαν έτσι οι Λομβαρδικοί Πόλεμοι (1423-54). Η Γαληνότατη Δημοκρατία κατέκτησε τη Μπρέσια, επεκτείνοντας τα όριά της ως τη λίμνη Γκάρντα. Ο Φιλίππο-Μαρία αναγκάστηκε να αποδεχθεί την ειρήνη του πάπα Μαρτίνου Ε΄, που ευνοούσε τη Βενετία. Αν και οι όροι έγιναν αποδεκτοί από τον βασιλιά της Γερμανίας, ο δούκας του Μιλάνου επανέλαβε τις εχθροπραξίες και ηττήθηκε στο Μακλόντιο το 1427. Με τη μεσολάβηση του Νικολό Γ΄ των Έστε υπογράφτηκε στο δουκάτο της Φερράρας διαρκέστερη ειρήνη.
Το επόμενο έτος νυμφεύτηκε την κόρη του Αμεδαίου Η΄ δούκα της Σαβοΐας και υποστήριξε τον πεθερό του να γίνει το 1449 αντίπαπας με το όνομα Φήλιξ Ε΄. Ο γάμος έγινε για να αποκτήσει ο Φιλίππο-Μαρία σύμμαχο. Το 1440 η Φλωρεντία τον νίκησε στη μάχη του Ανγκιάρι. Κάλεσε τον διάσημο λόγιο Γκασπαρίνο Μπαρτσίτσα να ιδρύσει Σχολή στο μιλάνο και τον είχε ως δημόσιο ομιλητή. Μάλλον ο Φιλίππο-Μαρία παρήγγειλε τη σχεδίαση ενός συνόλου καρτών Ταρώ, που τώρα είναι το παλαιότερο σωζόμενο του είδους του.
Απεβίωσε το 1447 και ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος των Βισκόντι. Τότε Πανεπιστημιακοί της Παβίας εγκαθίδρυσαν Δημοκρατία, τη λεγόμενη Αμβροσιανή. Για τις επιθέσεις της Βενετίας μίσθωσαν τον Φραντσέσκο Σφόρτσα, που όμως τελικά τους πρόδωσε και κατέλαβε το Μιλάνο ως δούκας το 1450. Ήταν σύζυγος της Μπιάνκας-Μαρίας Βισκόντι, νόθης κόρης του Φιλίππο-Μαρία.
Τηλεγραφία

Η τηλεγραφία, από τις ελληνικές λέξεις τηλε- (μακριά) και γραφή, είναι η μεγάλης απόστασης μετάδοση γραπτών μηνυμάτων χωρίς φυσική μεταφορά των επιστολών, αρχικά με την αλλαγή αντικειμένων που μπορούσαν να γίνουν ορατά από απόσταση (οπτική τηλεγραφία). Η ραδιοτηλεγραφία ή ασύρματη τηλεγραφία μεταδίδει μηνύματα με τη χρήση ραδιοκυμάτων. Η τηλεγραφία περιέχει και σύγχρονες μορφές μετάδοσης δεδομένων όπως τηλεομοιοτυπία (φαξ), ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δίκτυα υπολογιστών εν γένει. 
Μηνύματα τηλεγραφίας τα οποία αποστέλλονται από χειριστές τηλέγραφων με χρήση σημάτων Μορς λέγονται τηλεγραφήματα. Αργότερα τα τηλεγραφήματα που μεταδόθηκαν με δίκτυο τηλέτυπων (τέλεξ), ένα διακοπτικό δίκτυο τηλεκτυπωτών, παρόμοιο με το τηλεφωνικό, ονομάζονταν τηλετυπίες. Πριν τη διάδοση και πτώση του κόστους των υπεραστικών και διεθνών τηλεφωνημάτων τα τηλεγραφήματα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή. Τα τηλεγραφήματα χρησιμοποιούνταν συχνά για την επιβεβαίωση εμπορικών συμφωνιών και, αντίθετα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, θεωρούνταν συχνά δεσμευτικά νομικά έγγραφα για την ολοκλήρωση εμπορικών συναλλαγών.

Οπτικοί τηλέγραφοι

Οι πρώτοι τηλέγραφοι χρησιμοποιούσαν οπτικά σήματα, συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης αναγνωριστικών σημάτων καπνού, τα οποία υπήρξαν από τους αρχαίους χρόνους.
Ένα δίκτυο σηματοφόρων που εφευρέθηκε από τον Claude Chappe λειτούργησε στη Γαλλία από το 1792 μέχρι το 1846. Σηματοφόροι χρησιμοποιήθηκαν για τελευταία φορά στη Σουηδία το 1880.
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1931

Οι Πανελλήνιοι Κολυμβητικοί αγώνες του 1931, έγιναν στις 1-2 Αυγούστου 1931 στο Τουρκολίμανο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. Στην υδατοσφαίριση τον τίτλο πήρε ο Εθνικός Πειραιώς.

Η διοργάνωση

Στους αγώνες αυτούς είχαμε πλούσια συμμετοχή σωματείων (η "Πατρίς" ομιλεί περι 14 σωματείων). Για πρώτη φορά μετέχουν οι σύλλογοι: ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Άτλας Κεραυνός ή Ατλοκέραυνος Καβάλας, Απόλλων Σμύρνης, Ν.Ο. Πειραιεύς. Επίσης, μετέχει η ομάδα του Πολεμικού Ναυτικού σε ξεχωριστούς αγώνες ειδικά για ναύτες, στους οποίους νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Στόλου και κατέκτησε το ειδικό έπαθλο.
Στους αγώνες κάνει την εμφανισή του για πρώτη φορά ο κολυμβητής Τάκης Προβατόπουλος του Ολυμπιακού σε ατομικό αγώνισμα (το 1930 μετείχε στη σκυταλοδρομία 4Χ200), ο οποίος κερδίζει τα 400μ ελευθέρας ανδρών με χρόνο 5.42.0 σπάζωντας το Πανελλήνιο ρεκόρ του Μ. Πετρούτσου με 5.44.0.
Αξιοσημείωτη ειναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος υδατοσφαίρισης για πρώτη φορά από τον Εθνικό Πειραιώς. Στους αγώνες πόλο συμμετείχαν 12 ομάδες, κάτι που ανάγκασε την Ομοσπονδία να εφαρμόσει σύστημα νοκ-άουτ ώστε να ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα στις τρεις ημέρες των αγώνων.
Μπαμπούτος

Τα όρη ή ορεινός όγκος Μπαμπούτος είναι ομάδα ηφαιστείων στο Καμερούν, που βρίσκεται στο Δυτικό υψηλό οροπέδιο του Καμερούν, συγχωνεύονται στο βορρά με το Ηφαιστειακό πεδίο Οκού.
Εκτείνεται σε κατεύθυνση Βόρειοανατολικά-Νότιοδυτικά για πάνω από 50 χλμ, με τις υψηλότερες κορυφές σε άνοδο έως 2.679 μέτρα γύρω από το χείλος της καλντέρας με διάμετρο 10 χιλιομέτρων. Η λάβα που χρονολογείται δίνει ηλικίες από 23 έως 6.000.000 χρόνια πριν, με χαμηλότερή βασαλτική σειρά και μία ανώτερη σειρά από τραχίτες, τραχυφωνολίτες και Φωνόλιθους.
Το άνω μέρος του ορεινού όγκου άνω των 2.000 μέτρων έχει δροσερό και θολό κλίμα με 2.510 χιλιοστά βροχής ετησίως. Τα εδάφη είναι όξινα ,ε χαμηλή περιεκτικότητα σε φωσφορικά και σχετικά άγονο. Λόγω της πίεσης του πληθυσμού, η γεωργία πραγματοποιείται στις απότομες πλαγιές, με αποτέλεσμα τη διάβρωση και την περαιτέρω απώλεια της γονιμότητας
Cattle are also grazed on the upper slopes where foodcrop cultivation is uneconomical. τα βοοειδή βοσκούν στις ανώτερες πλαγιές όπου η καλλιέργεια είναι αντιοικονομική.
Λεβαντίνικη κουζίνα

Η Λεβαντική κουζίνα είναι όρος που περιγράφει και προσδιορίζει την παραδοσιακή κουζίνα της γεωγραφικής και περιοχής του Λεβάντε, τμήματος της Μέσης Ανατολής. Τα σύγχρονα κράτη όπου υφίσταται η κουζίνα αυτή, είναι η Ιορδανία, το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Παλαιστίνη και η Συρία, όπως επίσης και τμήματα της Τουρκίας. Χαρακτηρίζεται ως Μεσογειακή.
Σημαία της Τσεχίας

Η σημαία της Τσεχίας είναι η ίδια με τη σημαία της πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακίας. Με τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας, το 1993, η Τσεχία κράτησε τη σημαία της, ενώ η Σλοβακία υιοθέτησε δική της σημαία.
Η σημαία περιέχει ερυθρά και λευκά χρώματα και προέρχεται από το αρχαίο εθνόσημο της Βοημίας. 
Η σημαία της Πολωνίας και της Βοημίας ήταν εκτός από τις αναλογίες ίδια, και για αυτό αποφασίστηκε το 1920 να προστεθεί και ένα γαλανό τρίγωνο ως σύμβολο της Σλοβακίας. Άλλες ερμηνείες λένε ότι τα τρία χρώματα είναι τα σλαβικά χρώματα, η ότι το ερυθρό και λευκό θύμισε τη σημαία της Αυστρίας. Κατά πάσα πιθανότητα και τα δυο είναι συμπτωματικά, αφού η αυστριακή αυτοκρατορία είχε άλλα χρώματα.
Ο επικρατέστερος δημιουργός της σημαίας θεωρείται ο Γιαροσλάβ Κούσα. Η επίσημη έγκριση της σημαίας έγινε από τη Συνέλευση της Τσεχοσλοβακίας, το 1920. Έκτοτε, η σημαία χρησιμοποιείται ανελλιπώς, με εξαίρεση τα δύσκολα χρόνια της ναζιστικής Κατοχής.
Στυλιανός Γονατάς (πρεσβύτερος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1807 στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας και προερχόταν από επιφανή οικογένεια της περιοχής. Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση για να αποφύγει τις οθωμανικές διώξεις κατέφυγε στην επαναστατημένη Ελλάδα. Εκεί εντάχθηκε στις δυνάμεις των επαναστατών και συμμετείχε σε αρκετές μάχες καταφέρνοντας να διακριθεί. Μεταξύ άλλων πολέμησε στις μάχες των Μύλων και του Χαϊδαρίου, στην εκστρατεία της Καρύστου, στην πολιορκία της Ακρόπολης και στην εκστρατεία της Χίου. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης τραυματίστηκε δύο φορές στο στήθος. Από το 1825 ήταν μέλος του τακτικού στρατού που συστάθηκε από τον Φαβιέρο και το 1828 έφερε το βαθμό του λοχαγού, ενώ μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους ακολούθησε στρατιωτική καριέρα φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστρατήγου. Πέθανε τον Οκτώβριο του 1871 στην Αθήνα.

Οικογένεια

Ήταν παντρεμένος από το 1834 με την Ευφροσύνη Οικονομίδου, η οποία προερχόταν από επιφανή οικογένεια της Κύπρου που είχε υποστεί εκτεταμένες διώξεις κατά το 1821. Από αυτόν τον γάμο απέκτησε έξι παιδιά (τρία αγόρια και τρία κορίτσια). Μεταξύ των τέκνων του συγκαταλέγονταν ο στρατιωτικός και πανεπιστημιακός Δημοσθένης Γονατάς και ο νομικός Επαμεινώνδας Γονατάς. Γιος του τελευταίου και εγγονός του Στυλιανού ήταν ο συνονόματός του στρατιωτικός και πολιτικός Στυλιανός Γονατάς.
Σκωληκοειδίτιδα

Διάγνωση σκωληκοειδίτιδας

Η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας δεν είναι πάντα εύκολη. Μπορεί να συγχυστεί με άλλες αρρώστιες όπως πνευμονία, γαστρεντερίτιδα, ουρολοίμωξη. Ακόμα και ο καλύτερος χειρουργός δεν μπορεί να περηφανευτεί ότι όλα τα παιδιά που χειρούργησε για σκωληκοειδίτιδα, είχαν όλα σκωληκοειδίτιδα. Ο γιατρός θα κάνει μια λεπτομερή εξέταση του παιδιού και θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην κοιλιά. Πολύ συχνά ζητά να γίνουν εξετάσεις αίματος και πιθανό να ζητήσει να γίνουν εξετάσεις ούρων και ακτινογραφία. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για αυτό και συχνά ο γιατρός το ζητά να γίνει. 
Η θεραπεία είναι χειρουργική και συνίσταται σε εκτομή της σκωληκοειδούς. Στα σύγχρονα νοσοκομεία γίνεται με λαπαροσκόπηση, η οποία επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο της κοιλιάς, την ανεύρεση τυχόν άλλων συνυπαρχουσών παθήσεων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και σαν διαγνωστική εξέταση, όταν οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν θέτουν τη διάγνωση.
Άρωμα

Το άρωμα είναι μίγμα ουσιών το οποίο διαθέτει ευχάριστη μυρωδιά. Αποτελούνται από τις αρωματικές ουσίες, μαζί με σταθεροποιητές και διαλύτες, συνήθως αλκοόλες. Αρχαία κείμενα και αρχαιολογικές ανασκαφές δείχνουν ότι τα αρώματα χρησιμοποιούνται από την αρχαιότητα. Τα αρώματα αυτά προέρχονταν από αιθέρια έλαια, βάλσαμα κ.ά. και άλλες φυσικές ουσίες. Η ανάπτυξη της σύγχρονης αρωματοποιίας άρχισε τον 19ο αιώνα, με την ανάπτυξη συνθετικών αρωμάτων, όπως η κουμαρίνη και η βανιλλίνη.

Ιστορία

Μια αρωματοποιός, γνωστή ως Ταπούτι, αναφέρεται σε μια επιγραφή με σφηνοειδή γραφή από τη Μεσοποταμία η οποία χρονολογείται από τη 2η χιλιετία π.Χ. Απέσταζε άνθη, έλαια και καλάμια, τα οποία φίλτραρε και τοποθετούσε ξανά στο αποστακτήριο αρκετές φορές. Στην Ινδία, η αρωματοποιία υπήρχε στον πολιτισμό του Ινδού. Η παρασκευή του αιθέριου ελαίου ιττάρ αναφέρεται στα ινδουιστικά αγιουρβεδικά κείμενα Τσαράκα Σαμχίτα και Σουσχρούτα Σαμχίτα.
Το 2003, Ιταλοί αρχαιολόγοι ανέσκαψαν στην περιοχή Μαυροράχη, κοντά στον Πύργο της Κύπρου, τα υπολείμματα αρχαίας βιοτεχνίας αρωμάτων εμβαδού 300 τετραγωνικών μέτρων, η οποία καταστράφηκε από σεισμό το 1.850 π.Χ. Στο χώρο βρέθηκαν δοχεία αρωμάτων, δοχεία ανάμειξης και αποστακτήρια. Αποτελούν τα παλαιότερα γνωστά αρώματα.
Τον 9ο αιώνα, ο Άραβας χημικός Αλ-Κίντι έγραψε το βιβλίο της Χημείας Αρωμάτων και Απόσταξης, το οποίο περιλαμβάνει περισσότερες από εκατό συνταγές αιθέριων ελαίων, αρωματικών νερών και υποκατάστατα ή απομιμήσεις ακριβών φαρμάκων. Το βιβλίο επίσης περιγράφει επίσης μεθόδους και εξοπλισμό ο οποίος χρησιμοποιείται για την παρασκευή αρωμάτων, όπως ο άμβυκας, τον οποίο είχε επίσης περιγράψει ο Συνέσιος τον 4ο αιώνα. Ο Πέρσης χημικός Αβικέννας εισήγαγε τη διεργασία με την οποία εξάγονται τα ελαία από τα άνθη με τη μέθοδο της απόσταξης, διαδικασία η οποία χρησιμοποιείται ακόμη. Άρχισε πειραματιζόμενος σε τριαντάφυλλα, τα οποία έκτοτε, λόγω της πιο λεπτής οσμής τους έγιναν πολύ δημοφιλή.
Η τέχνη της αρωματοποιίας εξαπλώθηκε και στην Ευρώπη. Τον 16ο και τον 17ο αιώνα, τα αρώματα χρησιμοποιούνταν κυρίως από πλούσιους ώστε να καλύψουν την οσμή του σώματος, αποτέλεσμα της έλλειψης συχνής προσωπικής υγιεινής. Το 1693, ο Ιταλός κουρέας Τζοβάνι Πάολο Φέμινις δημιούργησε ένα άρωμα το οποίο ονόμασε Aqua Admirabilis, το οποίο σήμερα είναι γνωστό ως κολόνια. Ο ανιψιός του Γιόχαν Μαρία Φαρίνα ανέλαβε την επιχείρηση το 1732.
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, με την ανάπτυξη της σύνθεσης οργανικών ουσιών, εμφανίστηκαν συνθετικά αρώματα, όπως η κουμαρίνη (1866), η σαλικυλική αλδεΰδη (1876), η βανιλλίνη (1876), η φαινυλακεταλδεΰδη (1883), η πιπερονάλη (1890) και η β-ιονόνη (1893). Μέσω των συνθετικών ουσιών έγινε εφικτή η παραγωγή όχι μόνο ουσιών οι οποίες είναι όμοιες με τις αντίστοιχες φυσικές πρώτες ύλες σε υψηλή ποιότητα και χαμηλές τιμές, αλλά και η δημιουργία ουσιών με νέες χαρακτηριστικές οσμές, όπως η μεθυλοϊονόνη (1893) και η αιθυλοβανιλλίνη (1894). Τα δύο τελευταία χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς στο άρωμα «Shalimar», το 1925.
Πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες

Οι Πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, ή μετα-σοβιετικά κράτη, είναι τα 15 ανεξάρτητα κράτη που προέκυψαν από διάλυση της ΕΣΣΔ το Δεκέμβριο του 1991, με τη Ρωσία διεθνώς αναγνωρισμένη ως το διάδοχο κράτος της Σοβιετικής Ένωσης. Στις 11 Μαρτίου του 1990, η Λιθουανία ήταν η πρώτη που κήρυξε την ανεξαρτησία της, με την Εσθονία και τη Λετονία να ακολουθούν τον Αύγουστο του 1991. Τα τρία αυτά κράτη της Βαλτικής ισχυρίστηκαν οτι υπήρχαν πριν από την προσάρτηση τους από την Σοβιετική Ένωση το 1944 και είχαν εισαχθεί στα Ηνωμένα Έθνη στις 17 Σεπτεμβρίου 1991. Οι εναπομείνασες 12 δημοκρατίες ακολούθησαν και αυτές στη συνέχεια την απόσχιση. 12 από τα 15 κράτη μέλη, με εξαίρεση τις χώρες της Βαλτικής, αρχικά σχημάτισαν την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών η οποία εντάχθηκε στον ΟΣΣΑ, ενώ οι χώρες της Βαλτικής επικεντρώθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.