Ξηροκρήνη (Θεσσαλονίκης)

Ιστορία

Η περιοχή της Ξηροκρήνης πήρε το όνομα της από την ομώνυμη συνοικία της Κωνσταντινούπολης, καθώς πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία αποτέλεσαν τους πρώτους οικιστές της περιοχής μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την Ανταλλαγή Πληθυσμών το 1923-1924 . 
Ευρήματα ανάγουν την πρώτη εντατική ανθρώπινη δραστηριότητα στα ελληνιστικά χρόνια, όπως μαρτυρούν οι πολυάριθμοι τάφοι που βρέθηκαν σε ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν κατά την ανέγερση πολυκατοικιών αλλά και κατά την κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης. Αυτός ο χαρακτήρας συνεχίστηκε στα πρώτα χριστιανικά χρόνια ταυτόχρονα όμως με όλο και περισσότερο αναπτυσσόμενες οικιστικές και εμπορικές δραστηριότητες στην περιοχή της Χρυσής Πύλης των τειχών της πόλης (στη σημερινή Πλατεία Δημοκρατίας), της Ληταίας Πύλης (στη συμβολή των σύγχρονων οδών Αγίου Δημητρίου, Ειρήνης και Αρκαδιουπόλεως) αλλά και στο Τσερέμπουλον (το βυζαντινό λιμάνι της πόλης που καταλάμβανε την περιοχή όπου σήμερα βρίσκονται τα Δικαστήρια και τα Λαδάδικα).
Στα Ρωμαϊκά χρόνια, στα όρια της περιοχής της σημερινής Ξηροκρήνης, πάνω από την σύγχρονη πλατεία Δημοκρατίας (όπου και η «Χρυσή Πύλη» τότε) και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου, τοποθετείται το μαρτύριο του Αγίου Νέστορα, μαθητή του Αγίου Δημητρίου. 
Στην πρωτοχριστιανική και Βυζαντινή περίοδο, ανεγείρονται στην περιοχή σημαντικοί ναοί. Στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου, βρέθηκε χριστιανικός ναός του πρώτου μισού του 5ου αιώνα μ.Χ. που πιθανώς να είναι κοιμητηριακού χαρακτήρα και να συνδέεται με το μαρτύριο και τη μνήμη του αγίου Νέστορα ή των τριών αδελφών μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας. Ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως άλλους δυο χριστιανικούς κοιμητηριακούς ναούς (από τους συνολικά πέντε ολόκληρης της Θεσσαλονίκης). Ναός του 6ου αιώνα (Παλαιοχριστιανική βασιλική) εντοπίστηκε στην οδό Μαργαροπούλου 20 – πίσω από τον Ν.Σιδηροδρομικό Σταθμό. Ένας ακόμη παλαιοχριστιανικός ναός ανακαλύφθηκε στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος μάλιστα πάνω σε ένα συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου. Ο ναός αυτός καταστράφηκε τον 7ο μ. Χ. αιώνα ενδεχομένως από τις επιδρομές των Σλάβων.
Κατά την οθωμανική περίοδο την περιοχή χαρακτηρίζει η πλήρης εμπορευματοποίηση του άξονα της σημερινής οδού Μοναστηρίου με την ανέγερση χανιών και αποθηκών.
Στα νεότερα χρόνια, βαρύνουσας σημασίας είναι η αντιστασιακή δράση των κατοίκων κατά τη ναζιστική Κατοχή. Στην Ξηροκρήνη υπήρχε κρησφύγετο αντιστασιακών με τυπογραφείο για έκδοση προκηρύξεων και ενημερωτικού υλικού, το οποίο όμως ανακαλύφθηκε από τους Ναζί και καταστράφηκε. Στις 11 Μαΐου 1944 εκτελούνται από τους Ναζί, οκτώ αντιστασιακοί νέοι 20-30 ετών, στην περιοχή Καΐστρι μεταξύ Ξηροκρήνης και Επταλόφου.

Αρχιτεκτονική

Στα αξιόλογα κτίσματα που υπάρχουν στην Ξηροκρήνη συμπεριλαμβάνονται οι δωδεκαόροφες πολυκατοικίες, οι οποίες αποτελούν δείγματα εργατικών κατοικιών με αναφορές στην αισθητική μπαουχάους. Είναι από τα υψηλότερα κτίρια της Θεσσαλονίκης και καθιερώθηκαν ως τοπόσημο στην είσοδο προς το κέντρο της πόλης. 
Το κτίριο του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού καταλαμβάνοντας ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο οριοθετεί την ευρύτερη περιοχή και αποτελεί αρχιτεκτονικά ένα πρωτοποριακό κτίσμα για την εποχή του καθώς είναι από τα πρώτα δημόσια κτίρια που βασίζει την καθημερινή λειτουργία του στον φυσικό φωτισμό. Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός προκηρύχθηκε το 1935, οι εργασίες ξεκίνησαν το 1937 σε σχέδια των Γερμανών αρχιτεκτόνων Κλάινσμιτ και Γιόρνταν, η κατασκευή όμως διακόπηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την Κατοχή. Το συγκρότημα του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού ανασχεδιάστηκε και συμπληρώθηκε από τους αρχιτέκτονες Σ.Μολφέση και Θ.Παπαγιάννη και αφού ολοκληρώθηκε η κατασκευή, το 1961 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια.