google/wiki40b huggingface dataset:
Φούτμπολ Λιγκ Τρόφι

Ιστορία

Η ιδέα του Λιγκ Τρόφι πρέπει να αναζητηθεί σε δυο διοργανώσεις κυπέλλου που διεξάγονταν τη δεκαετία του ’30 για τις ομάδες των δύο ομίλων της τότε 3ης επαγγελματικής κατηγορίας με τις ονομασίες "Λιγκ Καπ Γ΄ κατηγορίας Νοτίου Ομίλου" (έξι σεζόν: 1934 ως 1939) και "Βορείου Ομίλου" (επτά σεζόν: 1934 ως 1939 και 1946).
Μέχρι το 1984 έγιναν διάφορες προσπάθειες να δημιουργηθούν διοργανώσεις για τους συλλόγους της 3ης και 4ης κατηγορίας, ώστε να αγωνίζονται και μεσοβδόμαδα αλλά χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Τέτοιες ήταν το Κύπελλο Τεξάκο, το Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο και άλλες.
Το 1982/83 δημιουργήθηκε το Λιγκ Γκρουπ Καπ, το οποίο το 1983/84 μετονομάστηκε σε Λιγκ Τρόφι. Το σύστημα διεξαγωγής και ο αριθμός των συλλόγων που μετείχαν άλλαξε πολλές φορές μέχρι να καθιερωθεί το σημερινό.
Η διοργάνωση δεν τραβά πάντα το ενδιαφέρον των φιλάθλων, ειδικά στους πρώτους γύρους, όπου συχνά παρουσιάζεται το φαινόμενο αγώνων με λιγότερους από 1000 θεατές. Το ρεκόρ προσέλευσης σε προκριματικό αγώνα κατέχει η συνάντηση Σέφιλντ Γουένσντεϊ – Μπλάκπουλ στις 25-2-2004, με 21.390 θεατές. Ο τελικός με τα περισσότερα εισιτήρια ήταν του 1988 μεταξύ Γουλβς – Μπέρνλι, με 80.841.
653 Βερενίκη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βερενίκης εκτιμάται σε 39,22 ± 2,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS). O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2444 ± 0,034 (από δεδομένα του IRAS). Η Βερενίκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 29 λεπτά.
Γιάκομπ ντε Πούντερ

Βιογραφία

Ο ντε Πούντερ γεννήθηκε στο Μέχελεν. Ο πρώιμος Φλαμανδός βιογράφος Κάρελ φαν Μάντερ αναφέρει στο Schilder-boeck του 1604 ότι ο ντε Πούντερ ήταν μαθητής του ζωγράφου από το Μέχελεν Μάρκους Βίλλεμς (1527-1561). Ο Βίλλεμς ήταν μαθητής του Μίχιελ Κόξι, ενός από τους κορυφαίους ρομανιστές ζωγράφους της Φλάνδρας, ο οποίος είχε συμβάλει στην εισαγωγή της ιταλικής Αναγέννησης στην περιοχή. Ο Βίλλεμς νυμφεύτηκε την αδελφή του ντε Πούντερ, Καταρίνα.
Ο ντε Πούντερ νυμφεύτηκε την Μπάρμπαρα (Μπάρμπελ) Φερχούλστ (Barbara (Barbel) Verhulst). Αυτή ήταν αδελφή της Λάισμπετ Φερχούλστ, πρώτης συζύγου του ζωγράφου και χαράκτη Χούμπερτ Γκόλτζιους. Ο ντε Πούντερ και ο Γκόλτζιους συνεργάστηκαν σποραδικά σε παραγγελίες.
Το 1559 ο ντε Πούντερ ήταν δάσκαλος κάποιου Βίλλεμ ντε Φος στο Μέχελεν. Εργάστηκε στη Λειψία το 1570 πριν μετοικήσει στη Δανία, όπου αργότερα απεβίωσε.

Έργο

Ο φαν Μάντερ περιγράφει τον ντε Πούντερ ως επιδέξιο προσωπογράφο. Ωστόσο, σήμερα μόνον τρεις πίνακες αποδίδονται με βεβαιότητα στον ντε Πούντερ, και οι τρεις προσωπογραφίες.
Το Μουσείο Τέχνης Γουόλτερς διαθέτει ένα ζεύγος πορτρέτων χρονολογούμενων από το 1543: Ένας είναι το Πορτρέτο του Ηγουμένου Nicholas à Spira και το άλλο το Πορτρέτο του Αγίου Νικολάου. Στο πίσω μέρος των πάνελ βρίσκονται υπολείμματα της σκηνής του Ευαγγελισμού, με τον Γαβριήλ στο ένα πάνελ και την Παρθένο στο άλλο. Τα πάνελς ήταν, αρχικά, τμήμα μιας εικόνας για την Αγία Τράπεζα με τον Ευαγγελισμό να αποτελεί ενιαία σκηνή στο εξωτερικό των πτερύγων, όταν το ρετάμπλ έκλεινε. Περιέβαλαν ένα κεντρικό τμήμα το οποίο έχει χαθεί, πιθανόν με την Παναγία Βρεφοκρατούσα. Το ρετάμπλ είχε παραγγελθεί από τον Νίκολας α Σπίρα (Nicholas à Spira, 1510-1568) ηγούμενο στο Αβαείο του Τάγματος του Πρεμοντρέ στη Φλάνδρα. Απεικονίζοντας τον Άγιο Νικόλαο μαζί με τον συνονόματό του εν ζωή ηγούμενο με παρόμοια εκκλησιαστικά ενδύματα, προσδίδει αξιοπρέπεια στον τελευταίο. Το ρετάμπλ είχε τοποθετηθεί στο Αβαείο, το οποίο, όμως, καταστράφηκε κατά την εικονοκλαστική μανία του Beeldenstorm, αλλά το ρετάμπλ διασώθηκε. Κατά τις αντικληρικές εκστρατείες της δεκαετίας του 1790, που ακολούθησαν τη Γαλλική Επανάσταση, το ρετάμπλ διαχωρίστηκε, πιθανόν για να διαχωριστούν τα πορτρέτα από το κεντρικό του τμήμα, το οποίο πιθανότατα καταστράφηκε.
Στο Μουσείο Φρις (Fries Museum) του Λέουβαρντεν, υπάρχει ένα Πορτρέτο του Viglius of Aytta, χρονολογούμενο από το 1554, το οποίο αποδίδεται στον ντε Πούντερ. Απεικονίζει τον Ολλανδό πολιτικό και δικαστικό Βιγίλιο ως καγγελάριο του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Ένα Πορτρέτο του Εμμανυέλ Φιλιμπέρ, Δούκα της Σαβοΐας του Γιάκομπ ντε Πούντερ (ο οποίος αναφέρεται ως Jaques Pindar) βρισκόταν στη συλλογή του Τζων Λάμλεϋ, 1ου Βαρώνου του Λάμλεϋ, σύμφωνα με τις απογραφές των Λάμλεϋ. Το έργο αυτό σήμερα αγνοείται.
Γεώργιος Μαντζαβίνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Άμφισσα το 1888 και ήταν γιος γιατρού.
Σπούδασε νομικά, οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Eντάχθηκε στο δυναμικό του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, φθάνοντας μέχρι τη θέση του γενικού διευθυντή. Στην κυβέρνηση Δεμερτζή διορίστηκε υπουργός Οικονομικών, θέση την οποία διατήρησε και στην κυβέρνηση Μεταξά, από την οποία όμως αποχώρησε μόλις επιβλήθηκε η δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Εν συνεχεία, στις 28 Σεπτεμβρίου 1936, εξελέγη υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τις 11 Φεβρουαρίου 1946, οπότε και εξελέγη διοικητής της. Διαδέχτηκε τον Κυριάκο Βαρβαρέσο, ο οποίος είχε εξαναγκαστεί σε παραίτηση. Η κυβέρνηση της 1ης Νοεμβρίου 1945 του Παναγιώτη Κανελλόπουλου τον διόρισε στη νεοσύστατη τότε Ανωτάτη Οικονομική Επιτροπή, στην οποία συμμετείχαν –μεταξύ άλλων− και οι Ξενοφών Ζολώτας, Δημήτριος Μάξιμος, Αριστοτέλης Σίδερης και Γ.Ι Πεσματζόγλου. Ο Μαντζαβίνος παρέμεινε στη θέση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος μέχρι τη 2α Φεβρουαρίου 1955, οπότε και αποχώρησε.
Λόγω της θεσμικής του θέσης, έλαβε μέρος σε πολλές μεταβατικές ή υπηρεσιακές κυβερνήσεις διατελώντας υφυπουργός και αναπληρωτής υπουργός οικονομικών στην εξόριστη κυβέρνηση Τσουδερού, υφυπουργός οικονομικών στις κυβερνήσεις Σοφοκλή Βενιζέλου (1944) και Γεωργίου Παπανδρέου (Απριλίου 1944),  καθώς και υπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Πέτρου Βούλγαρη (Απριλίου και Αυγούστου 1945), Αρχιεπισκόπου Δαμάσκηνου και Ιωάννη Θεοτόκη. 
Απεβίωσε αιφνιδίως από καρδιακή προσβολή το 1955. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο Σταμάτης Μαντζαβίνος, ο οποίος διατέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Μποδοσάκη, από το το 1991 μέχρι και το θάνατό του, τον Αύγουστο του 2007.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2015)

Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του Πρωταθλήματος

Η Μάνορ-Μαρούσια αποφάσισε πως από το Γκραν Πρι Σιγκαπούρης στη θέση του Ισπανού οδηγού Ρομπέρτο Μέρχι θα τοποθετηθεί ο Αμερικανός Αλεξάντερ Ρόσι. Εξαίρεση θα αποτελέσουν τα Γκραν Πρι Ρωσίας και Άμπου Ντάμπι, στα οποία ο Ρόσι δε μπορεί να πάρει μέρος λόγω των υποχρεώσεών του στο GP2. Στα δύο αυτά Γκραν Πρι οδήγησε και πάλι ο Μέρχι.
Στλεγγίς (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, αρ. 11.107)

Περιγραφή

Έχει μήκος 27 εκατοστά. Το χερούλι είναι μεγάλο για να χωράει την παλάμη που το συγκρατούσε. Η λεπίδα είναι πλατιά και σχηματίζει ορθογώνια καμπύλη.
Α.Ε. Πολυκάστρου

Ιστορία

Η «Αθλητική Ένωση Πολυκάστρου» ιδρύθηκε το 1968 από την ένωση δύο παλαιότερων αθλητικών συλλόγων, του «Ολυμπιακού Πολυκάστρου» που αναγνωρίστηκε το 1951 και του «ΠΟΑ» (Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ανατολικορωμυλιωτών) που ιδρύθηκε το 1956.
Την περίοδο 1980–81, η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Κιλκίς, πετυχαίνοντας έτσι την άνοδο στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία.
Μάχη της Κλοκοτνίτσας

Τα προηγηθέντα της Μάχης

Ήδη από το 1221/22 ο τσάρος Ιβάν Ασέν Β΄ είχε συμμαχήσει με το Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα. Χάρη σ’ αυτήν τη συμμαχία τα δύο κράτη μπόρεσαν να καταλάβουν τις περισσότερες κτήσεις της Λατινικής αυτοκρατορίας στον βόρειο ελλαδικό χώρο, περιορίζοντάς την στην Κωνσταντινούπολη και τα περίχωρά της. Όταν εμφανίστηκε στον ορίζοντα η αυτοκρατορία της Νίκαιας, που υπό τον Ιωάννη Βατάτζη κατέλαβε την Αδριανούπολη, η κατάσταση για τους δυο συμμάχους περιεπλάκει. Ο Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας επιτέθηκε και απέσπασε την Αδριανούπολη, όμως ο Ιβάν Ασέν άρχισε να καλλιεργεί διπλωματικές σχέσεις με τον Βατάτζη. Λίγο αργότερα, το 1228, μετά το θάνατο του Λατίνου αυτοκράτορα Ροβέρτου του Κουρτεναί, ο Ασέν διεκδίκησε την επιτροπεία του ανήλικου Βαλδουίνου Β’. 
Μετά την απόρριψη της πρότασης του Ασέν από τους βαρόνους της Λατινικής αυτοκρατορίας και την τοποθέτηση του Ιωάννη Βρυέννιου ως αυτοκρατορα-επιτρόπου του ανήλικου Βαλδουίνου, ο Ασέν ανανέωσε τη συμμαχία με τον Θεόδωρο. Λίγο όμως αργότερα ο Θεόδωρος που θεωρούσε τον εαυτό του έτοιμο για να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, πιστεύοντας πως το μόνο εμπόδιο γι’ αυτήν ήταν η Βουλγαρία αποφάσισε να εισβάλλει και να την εξουδετερώσει.

Η Μάχη

Μετά την εισβολή του Θεοδώρου, ηγέτη ενός πολυάριθμου στρατού, ο Ιβάν Ασέν αποφάσισε να ακολουθήσει τακτική έμμεσης προσέγγισης και να αφήσει τον Θεόδωρο να απομακρυνθεί από τις βάσεις του. Σαν σημαία του στρατού του έθεσε το κείμενο της παραβιασθείσης συμμαχία καρφωμένο σ’ ένα κοντάρι.
Τελικά αφού κατάφερε να περικυκλώσει τα ηπειρωτικά στρατεύματα, στις 9 Μαρτίου του 1230 επιτέθηκε, κοντά στο χωριό Κλοκότνιτσα.
Η μάχη υπήρξε φονικότατη, με τον ηπειρωτικό στρατό να καταστρέφεται. Ο ίδιος ο Θεόδωρος συνελήφθη αιχμάλωτος, και μόνο ένα μικρό τμήμα υπό τον Μανουήλ, αδελφό του Θεοδώρου, μπόρεσε να διαφύγει.

Συνέπειες της μάχης

Ο Ιβάν Ασέν ελευθέρωσε όλους τους συλληφθέντες στρατιώτες, κρατώντας μόνο τους ευγενείς , που τους μετέφερε στην πρωτεύουσά του, το Τύρνοβο. Γρήγορα κατάφερε με μια θυελλώδη επίθεση να καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος του Δεσποτάτου. Η Θεσσαλονίκη, με τα περίχωρά της κατέστη υποτελής του υπό τον Μανουήλ, ενώ η περιοχή της Ηπείρου ανεξαρτητοποιήθηκε υπό τον Μιχαήλ Β’, νόθο γιο του ιδρυτή του Δεσποτάτου Μιχαήλ Α’. Το μεγαλύτερο μέρος τον εδαφών, από το Δυρράχιο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα κατελήφθη από τους Βουλγάρους και το οικοδόμημα της αυτοκρατορίας της Θεσσαλονίκης κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος.
Ιλλυρικοί πόλεμοι

Οι πόλεμοι

Οι πόλεμοι αυτοί κράτησαν από το 229 π.Χ. μέχρι το 168 π.Χ. και είναι οι εξής:
Δημήτρης Ι. Σταμάτης

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Δημήτριος Σταμάτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 25 Ιανουαρίου 1950. Είναι μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης, όπου ζει με τη σύζυγο και τα δύο του παιδιά.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ασκεί ενεργά το επάγγελμα του δικηγόρου.
Το 1985, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία, έως και το 1993. Ακόμα διατέλεσε Γενικός Γραμματέας του πρώην Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών. Κατά την περίοδο 2005 - 2009, χρημάτισε Γενικός Γραμματέας της τότε Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Στις 21 Ιουνίου 2012, ορκίστηκε υπουργός Επικρατείας της τρικομματικής κυβέρνησης του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά, ενώ είναι αρμόδιος για την ομαλή λειτουργία και συνεννόηση των κυβερνητικών εταίρων.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν υποψήφιος στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΝΔ, θέση στην οποία εξελέγη.
483 Σεππίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σεππίνας εκτιμάται σε 69,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 353 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,162 (από δεδομένα του IRAS). Η Σεππίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 125 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1990-91 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1991-92. Η τρίτη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1990-91, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1991-92 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1991-92. 
Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1991-92. Η 12η στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1990-91, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1991-92 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1991-92.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ελίνα Ανδριόλα

Καριέρα

Γεννημένη στην Αθήνα, στις 9 Νοεμβρίου του 1986,   εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και ήταν 5η στο σύνθετο ατομικό.
Στον τελικό του σύνθετου ατομικού της ρυθμικής γυμναστικής, κατά την τελευταία ημέρα των Μεσογειακών Αγώνων της Αλμερίας στην Ισπανία, στις 2 Ιουλίου 2005, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Η αθλήτρια ήρθε τρίτη με 56.575 βαθμούς. Αναλυτικά, ήταν 7η στο σκοινάκι με 13.450, 4η στην μπάλα με 13.950, 1η στις κορίνες με 15.200 και 2η στην κορδέλα με 13.975.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2007 η Ανδριόλα προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, καθώς ήταν 12η στον τελικό του σύνθετου ατομικού με 64,875 βαθμούς, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Πάτρα. Έπειτα από απουσία αρκετών μηνών από αγώνες, το Μάιο του 2008  ήρθε 4η με 63,700 βαθμούς στο διεθνές τουρνουά της ιταλικής πόλης Κιέτι. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Τορίνο τον Ιούνιο του 2008 κατέλαβε τη 19η θέση.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο αγωνίστηκε στο σύνθετο ατομικό. Αποκλείστηκε από τον τελικό, καθώς ήταν 21η με σύνολο 59.700 βαθμούς.
Αρνητική μάζα

Υποθετική μορφή ύλης της οποίας η ύπαρξη, αν και δεν αντιτίθεται σε κάποιον νόμο της Φυσικής, δεν έχει αποδειχτεί. Η περίπτωση της ύπαρξης της μελετήθηκε για πρώτη φορά από τον Herman Bondi με την βοήθεια της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Το 2017 έγινε η πρώτη δημιουργία αρνητικής μάζας μέσα σε επιστημονικά εργαστήρια. Σύμφωνα με αυτήν την ανακάλυψη, η αρνητική μάζα βρίσκεται σε μία φάση της ύλης η οποία αποκαλείται συμπύκνωμα Bose-Einstein, όπου τα επιμέρους σωματίδια κινούνται πολύ αργά εμφανίζοντας κυματική συμπεριφορά. Επιπροσθέτως τα σωματίδια κινούνται σαν μία ολική οντότητα, [ως ένα σωματίδιο] παρουσιάζοντας ιδιότητες υπερρευστού.

Που μπορούμε να εντοπίσουμε αρνητική μάζα;

Η ύπαρξη της αρνητικής μάζας δεν έχει επιβεβαιωθεί, αν και δεν παραβιάζει κανέναν νόμο της Φυσικής. Αν υπάρχει, που μπορούμε να βρούμε ποσότητες αρνητικής μάζας;

Ο Robert Forward αναφέρει πως ίσως να υπάρχει σε περιοχές του Σύμπαντος που ονομάζονται Φυσαλίδες, κενές περιοχές οι οποίες έχουν διάμετρο τουλάχιστον 100 εκατομμύρια έτη φωτός.

Μία ομάδα επιστημόνων στην Ρωσία μελέτησε την πιθανότητα ύπαρξης σωματιδίων αρνητικής ύλης τα οποία έλκονται από τον Ήλιο. Αν όντως ίσχυε αυτό, τότε οι αλληλεπιδράσεις των σωματιδίων αρνητικής ύλης με τον Ήλιο θα τον έκανε να λάμπει για πάντα, κάτι το οποίο δεν ισχύει.

Ο φυσικός Paul Wesson προτείνει την ύπαρξη αρνητικής μάζας στο κέντρο μιας μαύρης τρύπας ή ενός άστρου νετρονίων καθώς καταρρέει.
Ιωάννης Β΄ του Λίχτενσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Άλοϋς Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και της Φραντσίσκα Κίνσκυ, κόρης του Φραγκίσκου ντε Πάουλα-Ιωσήφ Κίνσκυ κόμη του Βχίνιτς & Τέτταου. Ανέλαβε το πριγκιπάτο 18 ετών και η εξουσία του έγινε από τις πιο μακρές στην ιστορία: ο Ράμα Θ΄ τον περνά μόλις κατά 35 ημέρες. 
Το 1862 έδωσε το πρώτο Σύνταγμα. Το 1866 το Λίχτενσταϊν άφησε τη Γερμανική Συνομοσπονδία και λίγο μετά ο στρατός του καταργήθηκε, καθώς θεωρήθηκε μη αναγκαία δαπάνη. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έδωσε ένα δεύτερο Σύνταγμα το 1921, παρέχοντας σημαντικά πολιτικά δικαιώματα στους κοινούς πολίτες του κρατιδίου· έτσι το πριγκιπάτο έγινε συνταγματική μοναρχία. Από τότε έχουν γίνει κάποιες αναθεωρήσεις, με μεγαλύτερη αυτή του 2003.

Εξωτερική πολιτική

Αρχικά ο Ιωάννης Β΄ κράτησε τις παραδοσιακές σχέσεις με την Αυστρο-Ουγγαρία και τα διάδοχα κράτη της. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κράτησε ουδετερότητα, αλλά ο Πόλεμος έθραυσε τη συμμαχία του Λίχτενσταϊν με την Αυστο-Ουγγαρία. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σφυρηλάτησε στενότερες σχέσεις με την Ελβετία και εισήλθε σε τελωνειακή ένωση με αυτή. Μάλιστα το 1924 το Ελβετικό φράγκο έγινε το επίσημο νόμισμα του πριγκιπάτου.
Ο Ιωάννης Β΄ πρόσθεσε πολλά στις Πριγκιπικές Συλλογές. Ήταν ένας εξέχων προστάτης των τεχνών και των επιστημών κατά τη μακρά ηγεμονία του. Ωστόσο δεν ήταν πολύ κοινωνικός και δεν συμμετείχε σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Δεν νυμφεύτηκε, όπως και άλλα μέλη του Οίκου του.
Το διάστημα 1905-20 το ανάκτορο Βάντουτς ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε. Ο Ιωάννης Β΄ δεν ζούσε στο κάστρο, ούτε στο Λίχτενσταϊν, αν και οι διάδοχοί του μετακόμισαν εκεί το 1938 και έκαναν το ανάκτορο Βάλντουτς έδρα τους. Χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Αυστρία. Όταν απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φραγκίσκος.
Βάκιλος

Ο βάκιλλος είναι γένος βακτηρίων, μέλος της φυλής των Φιρμικούτων με 266 γνωστά είδη. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει το σχήμα (ράβδος) ορισμένων βακτηρίων και ο πληθυντικός Βάκιλοι είναι το όνομα της κλάσης των βακτηρίων που ανήκει το γένος. Τα είδη των βάκιλλων μπορεί να είναι υποχρεωτικά αερόβια (αυτά που εξαρτώνται από οξυγόνο) ή αναερόβια, δηλαδή αυτά που έχουν την ικανότητα να είναι αναερόβια στην απουσία οξυγόνου. Η καλλιέργεια του βακίλλου είναι θετική στην καταλάση ενζύμου, αν το οξυγόνο έχει χρησιμοποιηθεί ή είναι παρόν.
Οι βάκιλοι μπορεί να μειώσουν τον εαυτό τους σε οβάλ ενδοσπόρια και μπορούν να παραμείνουν σε αυτή τη λανθάνουσα κατάσταση για χρόνια.  Ο σχηματισμός ενδοσπόριων συνήθως προκαλείται από έλλειψη θρεπτικών συστατικών: το βακτήριο χωρίζεται εντός του κυτταρικού τοιχώματος, και η μία πλευρά, στη συνέχεια, καταπίνει την άλλη. Δεν είναι αληθινά σπόρια.
Πανταχού παρών στη φύση, οι βάκιλοι περιλαμβάνουν τόσο τα ελεύθερα (μη παρασιτικά) είδη, και δύο παρασιτικάπαθογόνα είδη. Αυτά τα δύο είδη είναι ιατρικώς σημαντικά: το B. anthracis προκαλεί άνθρακα και το B. cereus προκαλεί τροφική δηλητηρίαση.
Πολλά είδη βακίλων παράγουν άφθονες ποσότητες ενζύμων που χρησιμοποιούνται σε διάφορες βιομηχανίες, όπως η παραγωγή της άλφα αμυλάσης που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία.
Κυκλική Λεωφόρος της Λα Ντεφάνς

Επαναξιολόγηση της κυκλικής λεωφόρου

Από το 1996, η Δημόσια Υπηρεσία για την Διαμόρφωση της Περιοχής της Λα Ντεφάνς (EPAD) εργάστηκε πάνω σε μια ευρεία επιχείρηση επαναξιολόγησης της κυκλικής λεωφόρου, η οποία στόχευε στο να την κάνει να έχει ένα πιο αστικό ρόλο.
Κύριος στόχος της ανάπτυξης της κυκλικής λεωφόρου ήταν η μεταμόρφωση αυτού του αστικού αυτοκινητοδρόμου σε αστική λεωφόρο. Οι οδογέφυρες και οι είσοδοι/έξοδοι του αυτοκινητόδρομου κατεδαφίστηκαν προς όφελος διασταυρώσεων με φωτεινούς σηματοδότες (παράδειγμα : η διασταύρωση Γκαμπετά). Νέες ζώνες απαλλοτρίωσης απελευθερώθηκαν ώστε να είναι δυνατή η κατασκευή νέων πολυκατοικιών (παράδειγμα : Tour Mazars). Δέντρα φυτεύτηκαν κατά μήκος της λεωφόρου και των πεζοδρομίων και των ποδηλατοδρόμων. Οι συνδέσεις μεταξύ της πλατφόρμας της Λα Ντεφάνς και των πόλεων του Πυτώ και της Κουρμπεβουά απλοποιούνται μέσω της τάσης κατεδάφιση των πεζογέφυρων και των υπογείων περασμάτων προς όφελος των πεζοδρόμων.
Στο βόρειο τμήμα, μεταξύ της Γέφυρας του Νεϊγί και του Carrefour de la Folie, οι εργασίες έλαβαν χώρα μεταξύ του 2004 και του 2008. Με χρονικό ορίζοντα το 2015, είναι το νότιο τμήμα της κυκλικής λεωφόρου που θα επανασχεδιαστεί. Οι σχετικές μελέτες βρίσκονται αυτόν τον καιρό (Απρίλιος 2010) σε εξέλιξη.
Σπήλαιο των Ολύμπων

Το Σπήλαιο των Ολύμπων βρίσκεται 8χλμ. νότια του μεσαιωνικού οικισμού Ολύμποι της Χίου. Το 1972 η τότε κοινότητα Ολύμπων ζήτησε από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία να το εξερευνήσει, πράγμα που έγινε το 1985. Από το 2003 είναι ανοιχτό για το κοινό.
Είναι διανοιγμένο σε πετρώματα ηλικίας 195-140 εκατομμυρίων ετών. Η χρονολόγηση διαφόρων δειγμάτων ανθρακικών υλικών του σπηλαίου, από το Εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής «Δημόκριτος» έδειξε ότι το αρχαιότερο από αυτά δημιουργήθηκε πριν από 230 χιλιάδες χρόνια. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό σπηλαιοβάραθρο που έχει μέγιστο βάθος 52m. Αποτελείται από μία μεγάλη, ευρύχωρη αίθουσα με εξαιρετικά πλούσιο και εντυπωσιακό διάκοσμο και ένα στενό, επιμήκη διάδρομο.
Από τη φυσική του είσοδο που βρίσκεται στην οροφή της μεγάλης αίθουσας μπαίνει ακτίνα φωτός και σε συνδυασμό με τα φυσικά χρώματα των σχηματισμών δημιουργεί εικόνες μαγικές που σπάνια απαντώνται σε σπήλαια.
Η θερμοκρασία (17οC) και η υγρασία (95%) στο εσωτερικό του παραμένουν σχεδόν σταθερές όλο το χρόνο ενώ η σταγονορροή μεταβάλλεται εποχιακά.
Κορράδος Β΄ της Καρινθίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Α΄ δούκα της Καρινθίας και της Ματίλντας των Κορραδιδών, κόρης του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας. 
Το 1011 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Κορράδος Β΄ ήταν μόλις 8 ετών. Έτσι ο Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας έδωσε το δουκάτο στον Αντάλμπερο των Έππσταϊν. Πάντως διαδέχθηκε τον πατέρα του στις παρόχθιες περιοχές (gau) του Βορμς, Σπάυερ, Νάχεν. 
Με τη βοήθεια του εξαδέλφου του Κορράδου του πρεσβύτερου νίκησε τον Αρνούλφο στη μάχη κοντά στο Ολυμ το 1019. Ο Ερρίκος Β΄ απεβίωσε το 1024 και εξελέγη ο Κορράδος ο πρεσβύτερος ως Κορράδος Β΄ της Γερμανίας. Ο Κορράδος Β΄ ο νεότερος ήταν επίσης υποψήφιος, αλλά αποχώρησε για χάρη του εξαδέλφου του. 
Το 1035 ο Αντάλμπερο εξεγέρθηκε εναντίον του Κορράδου Β΄ του πρεσβύτερου· για τιμωρία στερήθηκε του δουκάτου του το οποίο δόθηκε στον Κορράδο Β΄ τον νεότερο. Αυτός το 1036-37 συνόδευσε τον βασιλιά της Γερμανίας στην εκστρατεία του στην Ιταλία. Απεβίωσε το 1039 και τάφηκε στον καθεδρικό της Βορμς, δίπλα στους γονείς του. Δεν είχε γνήσια τέκνα και κληρονόμος του ήταν ο γιος του Κορράδου Β΄ του πρεσβύτερου, ο Ερρίκος Γ΄.
Σένζου (διαστημόπλοια)

Ιστορία

Οι πρώτες προσπάθειες για επανδρωμένες εκτοξεύσεις, ξεκίνησαν το 1968 με μία προγραμματισμένη εκτόξευση για το 1973. Αν και η Κίνα εκτόξευσε ένα μη- επανδρωμένο δορυφόρο το 1970 και παρέμεινε ενεργή στο τομέα αυτό από τότε, η επανδρωμένη εκτόξευση αναβλήθηκε χάρη στην έλλειψη πόρων και πολιτικού ενδιαφέροντος.
Η πρώτη μη- επανδρωμένη πτήση του διαστημόπλοιου έγινε στις 20 Νοεμβρίου 1999 και το Project 921/1 μετονομάστηκε, από τον Ζιανγκ Ζεμίν, σε Σέντζοου. Ακολούθησε μία σειρά από τρεις ακόμη μη- επανδρωμένες πτήσεις. Αναμένεται ότι αργότερα, θα σχεδιαστούν διαστημόπλοια που να αποτελούνται από 4 μέλη αντί για 3, που παίρνουν τα Σογιούζ, με καθορισμένα φυσικά χαρακτηριστικά των αστροναυτών, όπως είχε πειραματιστεί η ομάδα των Σογιούζ.
Γιαννούλης Ζέρμας

Βιογραφικό

Ο Γιαννούλης Ζέρμας γεννήθηκε το 1854 στη Ζέρμα των Μαστοροχωρίων της Ηπείρου (σημερινή Πλαγιά Ιωαννίνων) από την οποία πήρε το όνομά του. Η καταγωγή του ήταν από το γένος των Κουρλαίων που ζούσαν στη Ζέρμα και μέχρι τα εφηβικά του χρόνια ήταν τσοπάνος (κτηνοτρόφος). Το 1878, σε ηλικία 43 χρονών, μαζί με τον καπετάν Νταβέλη πήρε μέρος ως αρματολός στην Μακεδονική επανάσταση του 1878 που είχε ως σκοπό την κατάργηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου. Το 1881, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, διαλύει το σώμα του και εγκαθίσταται στη Φαλάνη Τυρνάβου (τουρκ. Tatar). Το 1897 ορκίζεται "αδελφός" στην Εθνική Εταιρεία και συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.