google/wiki40b huggingface dataset:
Ηλιανθίνη

Παρασκευή

Η ηλιανθίνη παρασκευάζεται από σουλφανιλικό νάτριο (H₂N-Ar-SO₃Na), νιτρώδες νάτριο (NaNO₂) και διμεθυλ-ανιλίνη (Ar-NMe₂): Το σουλφανιλικό νάτριο αντιδρά με το νιτρώδες νάτριο παρουσία θειικού οξέος οπότε προκύπτει άλας του διαζωτωμένου σουλφανιλικού νατρίου, NaO₃S—Ar—N=N⁺HSO₄—.
Από τη σύζευξη του άλατος αυτού με τη διμεθυλ-ανιλίνη προκύπτει η ηλιανθίνη ενώ παράγεται και θειικό οξύ :

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η ηλιανθίνη είναι σκόνη με πορτοκαλί χρώμα και ασθενή χαρακτηριστική οσμή. Το υδατικό της διάλυμα (δείκτης) είναι άοσμο. Στο νερό η διαλυτότητά της στους 25 °C είναι 200 mg/L αλλά είναι περισσότερο διαλυτή στο ζεστό νερό. Είναι πρακτικά αδιάλυτη στην αιθανόλη (0,3 mg/mL), στον αιθέρα και ελάχιστα διαλυτή στην πυριμιδίνη. Η διαλυτότητά της στη 2-μεθοξυ-αιθανόλη είναι 20 mg/mL. Επειδή είναι ιοντική ένωση, δεν είναι πτητική. Επίσης δεν βιοδιασπάται, ενώ η εντερική μικροχλωρίδα μπορεί να τη μεταβολίσει σε αναερόβιες συνθήκες προς N,N-διμεθυλο-φαινυλο-διαμίνη.

Η ηλιανθίνη ως δείκτης

Η ηλιανθίνη είναι σταθερή ένωση γιατί είναι αρωματικό παράγωγο που περιέχει τη χρωμοφόρο αζωομάδα (-Ν=Ν-) η συζυγία της οποίας με τους αρωματικούς δακτυλίους δημιουργεί "διασπορά" του φορτίου. Οι αζωενώσεις είναι όλες έγχρωμες ενώσεις με διάφορα χρώματα, σχεδόν σε όλο το φάσμα του ορατού φωτός, όπως έντονο κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο, μπλε ακόμα και πράσινο ανάλογα με την ακριβή δομή του μορίου. Λόγω του χρώματός τους οι αζωενώσεις έχουν μεγάλη σημασία ως χρωστικές ουσίες ενώ υπολογίζεται ότι αποτελούν το ήμισυ των χρωστικών που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία. Οι περισσότεροι δείκτες της ομάδας των αζωχρωμάτων, επομένως και η ηλιανθίνη, παρουσιάζουν μεταβολή χρώματος από το ερυθρό προς το κίτρινο καθώς αυξάνεται η αλκαλικότητα του διαλύματος. Η αλλαγή του χρώματος συνήθως είναι στην όξινη περιοχή (pH < 7).

Προετοιμασία

Για την προετοιμασία υδατικού διαλύματος δείκτη 0,1 % w/w διαλύεται 1 g σκόνης ηλιανθίνης σε λίγο  νερό. Το μίγμα μεταφέρεται σε ογκομετρική φιάλη 1 L και συμπληρώνεται με νερό μέχρι τη χαραγή. Η διάλυση δεν είναι και τόσο εύκολη και θα πρέπει να ακολουθήσει θέρμανση ή αναμονή μέχρι την άλλη μέρα.

Τοξικότητα - Προφυλάξεις

Η ηλιανθίνη είναι τοξική σε περίπτωση κατάποσης, εισπνοής ή απορρόφησης μέσω του δέρματος. Προκαλεί ερεθισμούς στα μάτια, στο δέρμα και στο αναπνευστικό σύστημα. Είναι απαραίτητα τα γυαλιά ασφαλείας ενώ πρέπει να αποφεύγεται η εισπνοή της σκόνης. Η τοξική δόση LD50 σε αρουραίους από το στόμα είναι 60 mg/Kg σωματικού βάρους, ενώ για τα ποντίκια η ενδοπεριτοναϊκή δόση είναι 101 mg/Kg σωματικού βάρους.
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Η Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές της, από γονείς μικρασιάτες το 1930. Στα γράμματα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1958 με το έμμετρο ποίημά της «Κύπρος-Αλήθεια» στο περιοδικό των Ελληνίδων Βορείου Ελλάδος, ενώ τρία χρόνια αργότερα το 1961, θα εκδοθεί η πρώτη της ποιητική συλλογή Ψυχή και τέχνη. Στα πρώτα της βήματα η ποιήτρια θα δεχθεί μεγάλες επιρροές από τη Χρυσάνθη Ζιτσαία (1902-1995),¹ ενώ αργότερα, καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση του ποιητικού «εγώ» της θα παίξει η Ζωή Καρέλλη (1901-1998), ο Γιώργος Θέμελης (1900-1976), ο Νίκος Καρούζος (1926-1990) και ο Γιώργος Σαραντάρης (1908-1941). Τη συλλογή Ψυχή και τέχνη θα ακολουθήσουν άλλες δεκατρείς, με τελευταία τα Σεντόνια της αγρύπνιας (2006). Ποιήματα της Κέντρου-Αγαθοπούλου θα δημοσιευθούν σε μεγάλο αριθμό ελληνικών περιοδικών (Νέα Πορεία, Διαγώνιος, Τραμ, Εντευκτήριο, Νέα Εστία, Διαβάζω κ.ά.), κάποια από τα οποία συμπεριλήφθηκαν σε ξενόγλωσσες ανθολογίες και μεταφράστηκαν σε επτά γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, πολωνικά, ρουμανικά και σερβικά).
Η κριτική διακρίνει δύο φάσεις στη δημιουργική πορεία της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου, μία πρώτη, στην οποία ανιχνεύει τις υπαρξιακές δομές της ανθρώπινης φύσης (1965-1975), και μία δεύτερη, ξεκινώντας με τη μεταιχμιακή συλλογή Τα επακόλουθα , στην οποία οι τόνοι χαμηλώνουν και εμφανίζονται στα ποιήματά της εικόνες και στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής.³
Την ποίηση της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου κεντρίζουν τόσο ζητήματα υπαρξιακά, όσο και ερωτικά∙ το γήρας, οικείων και δικό της, και ο παρεπόμενος θάνατος, η βραχύτητα του βίου, ακραίες καταστάσεις της ανθρώπινης ζωής, όπως η απόλυτη μοναξιά, συμπλέκονται με τις σχέσεις των δύο φύλων, τις αρχέτυπες μετωνυμίες τους, το αλγεινό υπόβαθρο της ερωτικής μνήμης, με τη γραφή της να πραγματοποιεί μία κίνηση εκκρεμούς με τα δύο της άκρα στον έρωτα και το θάνατο.² Σταθερά μοτίβα θα επανέρχονται στα ποιήματά της, οριοθετώντας την περιοχή εκείνη που την απασχόλησε περισσότερο, με συχνότερα μοτίβα: το σπίτι, το δέντρο, την πέτρα και το νερό.
Το πεζογραφικό της έργο θα αποτελέσουν μία νουβέλα και πέντε συλλογές διηγημάτων. Ξεκινώντας από το αυτοβιογραφικό Συνοικισμός Σιδηροδρομικών (1998), στο οποίο αναπαρίστανται τα παιδικά και εφηβικά χρόνια της ποιήτριας στο Συνοικισμό Σιδηροδρομικών της Θεσσαλονίκης (ο πατέρας της ήταν μηχανοδηγός) από το Μεσοπόλεμο έως τα μετεμφυλιακά χρόνια, θα ακολουθήσουν τέσσερις συλλογές διηγημάτων, στα οποία κεντρική θέση θα παίξουν και πάλι τα βιώματα της συγγραφέως, ανταποκρινόμενα στις επιταγές της βιωματικής πεζογραφίας την οποία καλλιέργησαν οι λογοτέχνες της Θεσσαλονίκης.
Το 1964 θα τιμηθεί με το «Βραβείο Δήμου Θεσσαλονίκης» για την ανέκδοτη ακόμα συλλογή της, Διασταυρώσεις και σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, το 1993, με το Βραβείο «Νικηφόρου Βρεττάκου» για τη συλλογή Η σκοτεινή διάρκεια των ημερών. Η συλλογή διηγημάτων της Η παραίτηση θα της επιφέρει το «Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη» το 2003.
Καλαθοσφαίριση νερού

Η καλαθοσφαίριση νερού είναι άθλημα του υγρού στίβου, το οποίο συνδυάζει τους κανόνες της καλαθοσφαίρισης και της υδατοσφαίρισης, το οποίο παίζεται σε πισίνα. Ομάδες πέντε παικτών πρέπει να σουτάρουν στο καλάθι με μια μπάλα, μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μετά την απόκτηση κατοχής. 
Στην Τασμανία, η καλαθοσφαίριση νερού άρχισε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2003, με έναν αγώνα επίδειξης μεταξύ δύο ομάδων αποτελούμενων από τις ομάδες ποδοσφαίρου Hobart Chargers, Hobart Hurricanes, Tassie Devils και την ομάδα κρίκετ Tassie Tigers. Το άθλημα έχει αναπτυχθεί περαιτέρω από το Hobart Aquatic Center, για να επιτρέψει μια πιο ψυχαγωγική και μικτή προσέγγιση στο παιχνίδι. Περιλαμβάνει δύο ομάδες έξι παικτών (εκ των οποίων τουλάχιστον τρεις είναι γυναίκες) στον αγωνιστικό χώρο (με μέγιστο αριθμό τεσσάρων αναπληρωματικών), οι οποίοι πασάρουν τη μπάλα κατά μήκος της πισίνας στη ζώνη σκοραρίσματος τους, που βρίσκεται ένα στεφάνι παρόμοιο με της καλαθοσφαίρισης. 
Το 2005, η Ιταλική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης το αναγνώρισε ως μία μορφή καλαθοσφαίρισης.    
Στην Ολλανδία, οι άνθρωποι παίζουν καλαθοσφαίριση νερού (waterbasketbal στα ολλανδικά) από τη δεκαετία του '70. Παιζόταν από άτομα με αναπηρία. Εκτός από τα κανονικά τουρνουά, διοργανώνουν επίσης ένα εθνικό πρωτάθλημα, όπου οι καλύτερες ομάδες ανταγωνίζονται για τον επίσημο τίτλο του Ολλανδικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Νερού. 
Στη Σλοβενία, μία έκδοση του αθλήματος αναπτύχθηκε το 1997. Μέχρι εκείνη τη στιγμή υπήρχαν δύο εκδόσεις του αθλήματος. Στην πρώτη, υπήρχε ένα κλασικό καλάθι που ήταν τοποθετημένο στην άκρη της πισίνας. Αυτό δεν ήταν πολύ βολικό, γιατί ο παίκτης χτυπούσε στο τοίχωμα της πισίνας και το καλάθι ήταν πολύ ψηλά για την πραγματοποίηση κάποιων ελκυστικών ενεργειών. Η δεύτερη έκδοση χρησιμοποιούσε ένα πλωτό καλάθι, καθιστώντας πολύ δύσκολο να σουτάρεις τη μπάλα στο καλάθι. Οι Tomaž Slavec και Matjaž Kodek από το Κραν της Σλοβενίας, ανέπτυξαν ένα ειδικό καλάθι (μακρύ στύλο βυθισμένο στο νερό με καλάθι στο τέλος, ένα μέτρο πάνω από το επίπεδο της στάθμης του νερού), τη μπάλα και έγραψαν νέους κανόνες παιχνιδιού. Όλα τα μειονεκτήματα της προηγουμένως περιγραφείσας εκδοχής του αθλήματος αφαιρέθηκαν. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τα τοιχώματα και την πλευστότητα του καλαθιού, το παιχνίδι έγινε πολύ δυναμικό (όπως με το χόκεϊ), επειδή θα μπορούσε να παιχτεί πίσω από το καλάθι. Αυτό το παιχνίδι παίζεται επίσης στο Πετς της Ουγγαρίας.
Χάλκινος καθρέπτης (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, αρ. 07.259)

Περιγραφή

Το πίσω μέρος του καθρέφτη είναι διακοσμημένο με ανάγλυφη παράσταση δύο Πανών που μαλώνουν ενώ επεμβαίνει ο Έρωτας. Οι δύο Πάνες μαλώνουν σαν μικρά παιδιά, αφού ο ένας (στα αριστερά) κρατάει τον άλλο από το χέρι, ενώ αυτός προσπαθεί να του ξεφύγει. Αντικείμενο της διαμάχης είναι ένα μικρό πουγκί με γκαζάκια. Η σκηνή διαδραματίζεται σε κάποιο βουνίσιο δάσος.
Ο καθρέπτης έχει διάμετρο 13,3 εκατοστά.
Παγκόσμια Κατάταξη ΦΙΦΑ

Η Παγκόσμια Κατάταξη ΦΙΦΑ (επίσημα: FIFA/Coca-Cola World Ranking για εμπορικούς λόγους) είναι ένα σύστημα κατάταξης για τις εθνικές ομάδες ανδρών (Men's Ranking) και γυναικών (Women's Ranking) στο ποδόσφαιρο. Οι ομάδες των χωρών μελών της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA), της ύψιστης διοικητικής αρχής του ποδοσφαίρου, κατατάσσονται με βάση τα αποτελέσματα των παιχνιδιών τους με τις πιο επιτυχημένες ομάδες να τοποθετούνται στις υψηλότερες θέσεις. Το σύστημα που χρησιμοποιείται, βασίζεται στα αποτελέσματα των ομάδων σε όλους τους πλήρως αναγνωρισμένους από τη FIFA διεθνείς αγώνες.
Οι συγκεκριμένες ταξινομήσεις θεσπίστηκαν το Δεκέμβριο του 1992 και οκτώ ομάδες (Αργεντινή, Βέλγιο, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Ισπανία) έως τώρα βρέθηκαν στην πρώτη θέση, εκ των οποίων η Βραζιλία είναι η χώρα που βρέθηκε στην πρώτη θέση για το μεγαλύτερο διάστημα.
Οι Ατελείωτοι Αρραβώνες

Πλοκή

Πέντε Γάλλοι στρατιώτες καταδικάζονται ένοχοι για αυτοακρωτηριασμό στην προσπάθειά τους να απαλλαχθούν από τα στρατιωτικά τους καθήκοντα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Καταδικάζονται να αντιμετωπίσουν σχεδόν βέβαιο θάνατο τοποθετώντας τους στα πεδίο μάχης μεταξύ των Γάλλων και των Γερμανών. Στη μάχη που ακολούθησε φαίνεται να σκοτώθηκαν όλοι, αλλά η Ματίλντ, η αρραβωνιαστικιά του Μάνεκ, ενός από τους πέντες στρατιώτες, αρνείται να το πιστέψει και αρχίζει να ερευνά τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη μέρα στο πεδίο μάχης. 
Στην έρευνά της, ανακαλύπτει το διεφθαρμένο σύστημα της Γαλλικής Κυβέρνησης στον τρόπο που αντιμετώπιζε αυτούς που προσπάθησαν να αποφύγουν το πεδίο μάχης. Επίσης ανακαλύπτει ιστορίες και των υπολοίπων τεσσάρων στρατιωτών. Με τη βοήθεια ενός ιδιωτικούς ντετέκτιβ, προσπαθεί να μάθει την αλήθεια για τον αρραβωνιαστικό της.

Box office

Με προϋπολογισμό 56,6 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία Οι Ατελείωτοι Αρραβώνες έκανε άνοιγμα τριημέρου στημ 33η τρίτη θέση με 101.700 δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 6,5 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office, 31,3 εκατομμύρια δολάρια στη Γαλλία και 32,2 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 70,1 εκατομμύρια δολάρια.
Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου

Ιστορική αναδρομή

Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου έχει κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα της οικείας του τοπικής ένωσης, της Ε.Σ.Κ.Α.Κ. και συγκεκριμένα κατά τα έτη 1998, 2000 και 2011.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2000-01 διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας καταλαμβάνοντας τη 12η και τελευταία θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, με συνέπεια να υποβιβαστεί. 
Επιστρέφοντας στη Γ' Εθνική την περίοδο 2011-12 ο Ποσειδώνας συγκέντρωσε 7 νίκες και 15 ήττες, τερματίζοντας στην 8η θέση του Ομίλου του, όπου και παρέμεινε για την επόμενη χρονιά.

Αγωνιστική περίοδος 2012-13

Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του 1ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 12η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα χωρίς καμία νίκη στο ενεργητικό του.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο «Γ. Γαλανόπουλος». Πρόεδρος του Δ.Σ. είναι ο Χαράλαμπος Γεωργίου.

Αγωνιστική περίοδος

Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου έλαβε μέρος στο Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα Ανδρών και συγκεκριμένα στον Όμιλο Η' (Ε.Σ.ΠΕ.Π.), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Αγωνιστική περίοδος 2012-13

Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Μετά το πέρας της χρονιάς, ο αθλητής του συλλόγου Γιώργος Πέρρος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στην Α1 Εθνική, καλύτερος play-maker του Πρωταθλήματος, ενώ παράλληλα συμπεριελήφθη στην Καλύτερη Επτάδα της χρονιάς.

Τμήμα στίβου

Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2010 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Ποσειδώνας Λουτρακίου
βρέθηκε στην 227η θέση (σε σύνολο 321 συλλόγων). Την επόμενη χρονιά σκαρφάλωσε στην 138η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων). Στην αξιολόγηση του 2012 βρέθηκε στην 83η θέση (σε σύνολο 281 συλλόγων).
Αεροφάρος

Για την διευκόλυνση της αεροναυτιλίας σε ορισμένα σημεία εγκαθίστανται οι Αεροφάροι (air lights, air Lt.) που πολλές φορές τυγχάνουν και ευρείας χρήσης από τους ναυτιλλόμενους που και για τον λόγο αυτόν, ειδικά όσοι είναι παράκτιοι, σημειώνονται και στους ναυτικούς χάρτες και Φαροδείκτες, προτασσόμενης της λέξης AERO ή AIR.
Η χρησιμοποίησή τους όμως από πλευράς ναυτιλλόμενων, ως μέσον αναγνώρισης, θά πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή καθόσον οποιαδήποτε αλλαγή θέσης ή χαρακτηριστικού τους πιθανόν να μην έχει καταχωρηθή στα ναυτιλιακά βοηθήματα, ως μη αφορώντα άμεσα τους ναυτιλλόμενους.

Γενικά

Οι Αεροφάροι εξυπηρετούν πρωτίστως την με κάθε πτητικό μέσο αεροπλοΐα. Τοποθετούνται κυρίως σε αεροδρόμια και συνηθέστερα επί των πύργων ελέγχου αυτών, ώστε να έχουν το μεγαλύτερο δυνατό πεδίο ορίζοντα όπου και σηματοδοτούν «κατ΄ όψη» τη θέση του χώρου τους στους πιλότους που προσεγγίζουν.

Οι Αεροφάροι είναι περιστροφικοί περίβλεπτοι (= φωτοβολούν 360°) και εκπέμπουν δέσμη φωτός μονόχρωμη ή εναλλασσόμενη δίχρωμη μεταξύ των χρωμάτων λευκό, πράσινο και κίτρινο. Η ταχύτητα περιστροφής και ο συνδυασμός των χρωμάτων εκάστου αεροφάρου προσδιορίζεται πάντα από τους εθνικούς φορείς των χωρών που εποπτεύουν αυτούς.
Αεροφάρους φέρουν επίσης τα αεροπλανοφόρα, ελικοπτεροφόρα φρεγάτες, καθώς και πολύ μεγάλα κρουαζιερόπλοια, δεξαμενόπλοια, θαλαμηγοί, ωκεάνια ναυαγοσωστικά που διαθέτουν ελικοδρόμια, καλούμενοι «επίνειοι αεροφάροι» σε αντιδιαστολή με εκείνους «της ξηράς», καθώς και κάποια μεγάλα νοσοκομεία ή βιομηχανικές εγκαταστάσεις που διαθέτουν ομοίως ελικοδρόμια.

Εκτός της περίπτωσης των αεροπλανοφόρων σ΄ όλες τις άλλες περιπτώσεις οι φερόμενοι αεροφάροι περισσότερο σηματοδοτούν τον χώρο του ελικοδρομίου και δεν είναι περιστροφικοί αλλά αναλάμποντες σταθεροί που εκπέμπουν σε ορισμένο τομέα του ορίζοντα, καθ΄ ύψος και κατά εύρος, το λατινικό γράμμα Η (Helicodrome) σε ομάδες των 4 βραχέων αναλαμπών κατά το μορσικό αλφάβητο (* * * *), τρεις έως πέντε φορές ανά λεπτό, σημαίνοντας ταυτόχρονα και την ασφαλή κατεύθυνση προσέγγισης, ελεύθερης εμποδίων.
Σταμάτιος Χατζήμπεης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Πολέμησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στο μέτωπο της Μακεδονίας, τραυματίστηκε και έμεινε ανάπηρος από το ένα μάτι.
Ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΠΕΕΑ και γραμματέας Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση του βουνού, το 1944. Την ίδια περίοδο ήταν και πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ).
Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη σε πολεμική διαθεσιμότητα και ασχολήθηκε με τα κοινά. Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Πειραιώς το 1932 και το 1933 και επανεξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων το 1936 με το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων (ανήκε στην Δημοκρατική Παράταξη). 
Πέθανε στην Αθήνα το 1963 και κηδεύθηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις  8 Νοεμβρίου.
UTF-8

Το UTF-8 (8-bit Unicode Transformation Format) είναι ένα μη-απωλεστικό σχήμα
κωδικοποίησης χαρακτήρων μεταβλητού μήκους για το πρότυπο Unicode που δημιουργήθηκε από 
τους Ken Thompson και Rob Pike. 
Χρησιμοποιεί ομάδες από byte για να αναπαραστήσει τα κωδικά σημεία του Unicode. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για μετάδοση δεδομένων σε 8bit συστήματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. 
Συγκεκριμένα χρησιμοποιεί ένα μέχρι τέσσερα byte ανά χαρακτήρα ανάλογα με το σύμβολο και  το κωδικό του σημείο. Για παράδειγμα χρειάζεται μόνο ένα byte του UTF-8 για την κωδικοποίηση των 128 ASCII χαρακτήρων στο διάστημα του Unicode U+0000 μέχρι U+007F.
Τέσσερα byte μπορεί να φαίνονται πολλά για έναν χαρακτήρα (κωδικό σημείο), παρ'όλα αυτά αυτό αφορά μόνο κωδικά σημεία εκτός του Βασικού πολυγλωσσικού επιπέδου, τα οποία σπάνια χρησιμοποιούνται.
Επίσης το UTF-16 (το κύριο εναλλακτικό σχήμα στο UTF-8) επίσης χρειάζεται τέσσερα byte για αυτά τα κωδικά σημεία. Το οποίο είναι πιο αποδοτικό το UTF-8 ή το UTF-16, εξαρτάται από το εύρος των κωδικών σημείων που θα χρησιμοποιηθούν.
Οι διαφορές των δυο σχημάτων μπορούν όμως  να γίνουν αμελητέες με την χρήση παραδοσιακών συστημάτων συμπίεσης όπως DEFLATE. Για μικρά κομμάτια κειμένου όπου οι παραδοσιακοί αλγόριθμοι δεν αποδίδουν καλά και όπου το μέγεθος του αρχείου μετράει μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το Πρότυπο Σχήμα Συμπίεσης για Unicode.
Η IETF (Internet Engineering Task Force) απαιτεί όλα τα πρωτόκολλα Διαδικτύου να αναγνωρίζουν και να υποστηρίζουν τουλάχιστον ως σχήμα κωδικοποίησης χαρακτήρων τουλάχιστον το UTF-8.

Τροποποιημένο UTF-8

Η Γλώσσα προγραμματισμού Java, που χρησιμοποιεί UTF-16 για την εσωτερική αναπαράσταση κειμένου υποστηρίζει μια μη-τυποποιημένη τροποποίηση του UTF-8 για σειριοποίηση συμβολοσειρών.
Αυτή η κωδικοποίηση λέγεται modified UTF-8.
Πετράλωνα Ηλείας

Ιστορία

Το χωριό απαντάται ήδη στη βενετική απογραφή Corner του 1689 με το παλιό του όνομα και είχε πληθυσμό 119 κατοίκους. Στη βενετική απογραφή Grimani του 1700 είχε 157 κατοίκους. Επί τουρκοκρατίας υπαγόταν διοικητικά και δικαστικά στην επαρχία (καζάς) της Αρκαδίας ως μέρος της περιφέρειας (κόλι) της Ζούρτσας, γεγονός που ίσχυε διοικητικά και επί βενετοκρατίας. Τον Οκτώβρη του 1825 το χωριό, που είχε εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του, πυρπολήθηκε και λεηλατήθηκε από τους Οθωμανούς.
Βρισκόμενος στο ΝΑ τμήμα της πρώην επαρχίας Ολυμπίας, ο οικισμός υπαγόταν για διάφορα χρονικά διαστήματα στο Νομό Μεσσηνίας. Ο οικισμός απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από τη Ζούρτσα, την έδρα του τότε Δήμου Φιγαλείας.
Στα 1870 ιδρύθηκε στο χωριό μονοτάξιο δημοτικό σχολείο αρρένων. Το 1911 λειτουργούσε στο χωριό και δημοτικό σχολείο θηλέων.

Ονομασία

Το τωρινό όνομα του χωριού οφείλεται στην ύπαρξη πλήθους πέτρινων αλωνιών που υπήρχαν παλιότερα στην ευρύτερη περιοχή του. Το παλιό του όνομα έχει σλαβική προέλευση και σημαίνει «τόπος με ιτιές», γεγονός που αντανακλά μάλλον μια πραγματικότητα του παρελθόντος της περιοχής.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Φιγαλείας και ορίζεται ως έδρα του μέχρι και την 09/12/1840. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 ορίζεται ως έδρα της κοινότητας Βερβίτσης. Με το ΦΕΚ 306Α της 22/12/1927 το χωριό μετονομάστηκε από Βερβίτσα σε Πετράλωνα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας», προσαρτάται στο Δήμο Φιγαλείας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ζαχάρως (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης «Καλλικράτης».

Αξιοθέατα

Πολιούχος του χωριού είναι το «Γενέθλιον της Θεοτόκου» του οποίου ο ναός έχει παραδοσιακό λιθόκτιστο καμπαναριό. Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν ακόμα, πέρα από τον κοιμητηριακό ναό του Αγίου Νικολάου, ο Άγιος Αθανάσιος καθώς και τα ξωκλήσια της Αναλήψεως, του Αγίου Βασιλείου, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Χαραλάμπους και του Προφήτη Ηλία. Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν επίσης παραδοσιακά λιθόκτιστα γεφύρια καθώς και παραδοσιακές πέτρινες βρύσες.

Λοιπά στοιχεία

Στο χωριό έχει κατασκευαστεί από το 2011 ηρώο που μνημονεύει τους πεσόντες Πετραλωνίτες σε όλους τους εθνικούς αγώνες. Επίσης, εκδίδεται στην Αθήνα από το 2007 κ.εξ. εφημερίδα επιγραφόμενη «Τα Πετράλωνα (Βερβίτσα)» που αποτελεί τριμηνιαία έκδοση του Συλλόγου Πετραλωνιτών. Από το χωριό επίσης κατάγεται ο φιλόλογος Γεώργιος Πολ. Μανουσόπουλος (γενικός γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων).
Ευρυτειαί

Οι Ευρυτειές (αρχ. Ευρυτειαί) ήταν πολίχνη της αρχαίας Αχαΐας.
Αναφέρεται από τον Παυσανία στο βιβλίο του Αχαϊκά. Βρισκόταν πάνω στον αρχαίο δρόμο μετά την Ώλενο και τις Πειρές. Αμέσως μετά βρισκόταν ο ποταμός Πείρος. Όπως μάλιστα μάς λέει ο Παυσανίας, εκεί και στις Πειρές κατέφυγαν οι Ωλένιοι λόγω κάποιας επιδημίας εγκαταλείποντας την πόλη τους. Το όνομά της πιθανότατα προέρχεται από τον κένταυρο Ευρυτίωνα ο οποίος είχε σχέση με την γειτονική Ώλενο.
Η θέση της είναι άγνωστη, αλλά, πιθανολογείται, λόγω της διαδρομής που ακολούθησε ο Παυσανίας, πως βρισκόταν κοντά στον ποταμό Πείρος, ανάμεσα στις πόλεις Ώλενο και Φαρές.
Περιφέρεια Σαράτοφ

Γεωγραφική θέση

Η Περιφέρεια Σαράτοφ βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος του Ευρωπαϊκού τμήματος της Ρωσίας, στο βόρειο μέρος της περιοχής του Κάτω Βόλγα. Από δυτικά ως τα ανατολικά η εδαφική περιφέρεια εκτείνεται σε μήκος 575 χλμ, και από τον βορρά ως τον νότο στα 330 χλμ. Μέσα από το έδαφος της διέρχεται ο ποταμός Βόλγας, ο οποίος και χωρίζει την περιφέρεια σε 2 μέρη.

Φυσικοί πόροι

Το δυναμικό της υδροηλεκτρικής ενέργειας της περιφέρειας ανέρχεται σύμφωνα με τον Ηλεκτρικό Σταθμό του Σαράτοφ σε μέσο ετήσιο ρυθμό γύρω στα 5,4 δισεκατομμύρια κιλοβάτ ανά ώρα ηλεκτροενέργειας.
Ιδιαίτερη σημασία για την γεωργία παρουσιάζουν οι συνηθισμένες αλλά πολύτιμες ζώνες μαύρου εδάφους στον νότο, περισσότερο γνωστές και ως καφέ ζώνες γόνιμου εδάφους (Каштановые почвы).
Στην περιοχή κατά βάση υπάρχουν επαρκείς ποσότητες νερού, αφού εκτός από τον Βόλγα και τα πολυάριθμα ποτάμια είναι γνωστές και πολλές πηγές και δεξαμενές πόσιμων μεταλλικών υδάτων.

Πολύτιμα ορυκτά

Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, πρώτες ύλες για τσιμέντο, φώσφορο, οικοδομικά υλικά κλπ.

Πληθυσμός

Με δεδομένα του έτους 2006 ο πληθυσμός της περιφέρειας αποτελείται αποό 2608,3 χιλιάδες κατοίκους (2625,7 — 2005). Υπερισχύει ο αστικός πληθυσμός με αναλογία 73,7 %, με τον αγροτικό να φτάνει το 26,3 %.
Χριστιανός Λουδοβίκος του Μπρούνσβικ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Χέτσμπεργκ αμ Χατς (Herzberg am Harz) του Γκέτινγκεν (Göttingen) και ήταν ο πρώτος από τους τέσσερις γιους του Γεωργίου και της Άννας-Ελεονόρας του Έσε-Ντάμστατ. Διαδέχθηκε το 1641 τον πατέρα του ως πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ (Calenberg) και διέμενε στο ανάκτορο Λάινε (Leine schloss) στο Ανόβερο (Hannover). Όταν το 1648 διαδέχθηκε τον θείο του Φρειδερίκο Δ΄ ως πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (Lüneburg), παραχώρησε το Κάλενμπεργκ στον επόμενο αδελφό του Γεώργιο-Γουλιέλμο και μετακινήθηκε στο κάστρο του Σέλε (Celle) στο Λύνεμπουργκ.
Έγινε μέλος της Φρουτοφόρου Εταιρείας, ένα σύλλογο λογίων για την τυποποίηση της γερμανικής γλώσσας. Το 1653 νυμφεύτηκε τη Σοφία-Δωροθέα, κόρη του Φιλίππου των Γκλύξμπουργκ, αλλά απεβίωσε το 1665 άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γεώργιος-Γουλιέλμος, ο οποίος παραχώρησε την προηγούμενη κτήση του, το Κάλενμπεργκ, στον επόμενο αδελφό Ιωάννη-Φρειδερίκο. Η σύζυγός του παντρεύτηκε για 2η φορά με τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Ίαν Χιλ

Βιογραφία

Ο Χιλ γεννήθηκε στο δυτικό Μπρόμγουιτς της Αγγλίας στις 20 Ιανουαρίου 1951 και ξεκίνησε να παίζει μπάσο από την παιδική του ηλικία, επηρεαζόμενος από τον πατέρα του ο οποίος ήταν μουσικός της τζαζ. Το 1969 σχημάτισε τους Judas Priest μαζί με τον φίλο του Κ.Κ.Ντάουνινγκ, τον τραγουδιστή Αλ Άτκινς και το ντράμερ Τζον Έλις, δίνοντας τις πρώτες τους συναυλίες την επόμενη χρονιά. Το 1974, εντάχθηκαν στο συγκρότημα ο τραγουδιστής Ρομπ Χάλφορντ, του οποίου η αδελφή ήταν η μετέπειτα σύζυγος του Χιλ, όπως και ο κιθαρίστας Γκλεν Τίπτον για να ηχογραφήσουν το "Rocka Rolla".
Ο Χιλ έχει συμμετάσχει σε δεκάδες δίσκους καθ' όλη την καριέρα των Judas Priest, με πωλήσεις περίπου πενήντα εκατομμυρίων αντιτύπων, παγκοσμίως. Δώδεκα δίσκοι τους έχουν βραβευθεί ως χρυσοί, με τους τέσσερις από αυτούς να είναι πλατινένιοι και το "Screaming for Vengeance" διπλά πλατινένιο.
Η μεγαλύτερη επιρροή του Χιλ είναι ο Τζακ Μπρους των Cream, ενώ έχει συμμετάσχει στη συγγραφή δύο μόλις τραγουδιών των Judas Priest, των "Winter" και "Caviar and Meths" από το ντεμπούτο άλμπουμ τους.
Το 2004, έκανε την παραγωγή στο ΕΡ "The Sound of Loud" των The New Blacks.
Ο Χιλ ήταν παντρεμένος με την αδελφή του Χάλφορντ, Σου, από το 1976 μέχρι το 1984, έχοντας κάνει μαζί της ένα γιο, τον Άλεξ. Στη συνέχεια παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγο του, Λετίσια, ενώ πλέον διαμένει στην Αγγλία με την τρίτη του γυναίκα, Τζιν και τα δύο παιδιά της.