google/wiki40b huggingface dataset:
Αμυγδαλέα Αχαΐας

Τοποθεσία

Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο περίπου 820 μέτρων στις πλαγιές του «κοκοβίτικου» βουνού Δάσιλος, καθώς και λίγα χιλιόμετρα βορειότερα από την Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως («111»).
Εγγύς του ή και σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα κεφαλοχώρια της Δάφνης (Στρέζοβα) και των Κλειτορίας (Μαζαίικα), οι οικισμοί της Χόβολης, η Σκοτάνη και τα Καλύβια Σκοτάνης, τα χωριά Κάτω Δρυμός, Κλείτορας, Λευκάσιο, Πεύκο, Φίλια και ο μικρός οικισμός Άγιοι Θεόδωροι Φιλίων.
Στην περιοχή ανάμεσα στην Αμυγλαδιά και το γειτονικό χωριό Πεύκο, εικάζεται ότι βρισκόταν η αρχαία Αζανική κώμη των Λυκούντων. Αναφέρεται στα 1901, το χωριό να απέχει δεκαοκτώ ώρες δρόμο από την Πάτρα, εξίμισι ώρες από τα Καλάβρυτα, δύο ώρες από το κεφαλοχώρι της Στρέζοβας και δυόμισι ώρες από το Σοπωτό.

Ονομασία

Το χωριό έφερε και άλλες ονομασίες παλιότερα. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε αρχικά από Μαμαλούκα σε Μυγδαλιά ενώ την 16/10/1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αμυγδαλέα.
Η παλιά ονομασία «Μαμαλούκα» εικάζεται βιβλιογραφικά ότι έχει Βλάχικη καταγωγή χωρίς ωστόσο να έχει δοθεί κάποια ετυμολογία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γ. Παπανδρέου «Μαμαλούκα» ονομάζεται στα Σλαβικά ένα είδος χυλού, που είναι φτιαγμένος από αλεύρι και βούτυρο.

Κάτοικοι

Η τοπική οικονομία βασίζεται κατά κύριο λόγο στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και η κύρια απασχόληση των μόνιμων κατοίκων της περιοχής είναι η κτηνοτροφία.
Το χωριό πλέον έχει λίγους μόνιμους κάτοικους και αρκετοί έχουν μετακομίσει στο Αίγιο. Έχει δεχθεί δύο φορές στο παρελθόν δημογραφική μείωση λόγω της μετανάστευσης· μεταξύ 1890-1912 στην Αμερική και τη δεκαετία 1950 στην Αυστραλία. Επίσης, από τις δεκαετίες 1970-1980 εμφανίζεται μείωση του πληθυσμού του χωριού, ενώ όπως φαίνεται και στις εθνικές απογραφές από τότε και έπειτα, μόνο στην Απογραφή του 2001 καταδεικνύεται μια μικρή πληθυσμιακή αύξηση.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Λυκουρίας. Την 01/07/1841 αποσπάται από το Δήμο Λυκουρίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Κλειτορίας. Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 προσαρτάται στον τότε Δήμο Αροανείας ενώ με το ΦΕΚ 2Α της 20/01/1870 αποσπάται από τον τότε Δήμο Αροανείας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Παΐων. Μεταξύ 1912 και 1913 εθεωρείτο επισήμως κατηργημένος διοικητικά οικισμός. Με το ΦΕΚ 200Α της 09/10/1913 προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Στρέζοβας. Το 1946, με το ΦΕΚ 290Α της 26/09/1946, ορίστηκε έδρα της Κοινότητας Αμυγδαλέας αποσπώμενη από την τότε Κοινότητα Δάφνης Καλαβρύτων. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας», προσαρτάται στο Δήμο Παΐων μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στον «καλλικρατικό» Δήμο Καλαβρύτων (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης «Καλλικράτης».

Λοιπά στοιχεία

Ναοί του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος (ενοριακός-κοιμητηριακός) και το ξωκλήσι, πάλι του Αγίου Νικολάου. Γειτονιές του είναι η «Κοκκινίτσα» ή το «Χάνι Πίττα».
Λουκάς Χαρ. Μαργαρίτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1943 στην  Νέα Ερυθραία Αττικής από Μικρασιάτισσα μητέρα ( Αλάτσατα Μ. Ασίας) και Ρουμελιώτη πατέρα (Στείρι Βοιωτίας). Πήγε στο Γυμνάσιο Κηφισιάς και σπούδασε Φυσική και Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μαθήτευσε στους αειμνήστους καθηγητές Γεώργιο Πανταζή και  Φώτη Καφάτο. Έκανε μεταδιδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Harvard με τον καθηγητή Κυτταρικής Βιολογίας Daniel Branton, Μετεκπαιδευτηκε στα Πανεπιστήμια Brandeis, Colorado, John Hopkins, και στα Ερευνητικά κέντρα EMBL, CNRS, MRC, CAMBRIDGE. Μετά την επάνοδο του στην Ελλάδα διορίστηκε σε θέση Επιμελητή στο Εργαστήριο Βιολογίας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έγινε Υφηγητής Βιολογίας και σταδιακά εξελέγη στις βαθμίδες Επίκουρου Καθηγητή, Αναπληρωτή Καθηγητή και Τακτικού Καθηγητή στο Τμήμα Βιολογίας του ΕΚΠΑ. Έχει λάβει μέρος σε πολυάριθμα διεθνή και ελληνικά Συνέδρια, ενώ έχει δημοσιεύσει 170 επιστημονικές εργασίες.
Μιχαήλ Παπαδόπουλος

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μεσόβουνο Εορδαίας της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης το 1962. Είναι καθηγητής Ηλεκτρονικής και Ηλεκτρολογίας, πτυχιούχος του Τμήματος Ηλεκτρονικής Τ.Ε.Ι Πειραιώς και Ηλεκτρολογίας ΣΕΛΕΤΕ. Είναι παντρεμένος με την Αναστασία Κολιοπούλου, επίσης εκπαιδευτικό, και έχει τρία παιδιά (ένα γιο και δυο κόρες).
Το 1978, εντάχθηκε στην ΟΝΝΕΔ. Την περίοδο 1980-1989, διετέλεσε περιφερειάρχης Μακεδονίας Θράκης της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Το 1981, πρωτοστάτησε στην ίδρυση της ΜΑΚΙ και στη δημιουργία Τοπικής Οργάνωσης στην Κοζάνη.
Από το 1984 μέχρι το 2000, εκλεγόταν συνεχώς στο Κεντρικό Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελλήνων Τεχνολόγων Μηχανικών ως εκπρόσωπος της ΔΑΚΕ. Το 1985, ανέλαβε υπεύθυνος Σπουδαστικού και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ και εκπρόσωπος της ΝΔ στο Συμβούλιο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Το 1989, άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στη ΑΣΕΤΕΜ-ΣΕΛΕΤΕ και στα ΤΕΙ. Την ίδια χρονιά, υπηρέτησε ως σύμβουλος στο υπουργείο Εμπορίου μέχρι το 1990 και ως ειδικός σύμβουλος του υπουργείου Εθνικής Άμυνας μέχρι το 1993. Ως στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και αργότερα ως καθηγητής συμμετείχε στην ΟΚΕ (Ομάδα Κοινοβουλευτικού Έργου) Παιδείας της ΝΔ. Το 1994, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ και μέχρι το 1996, διετέλεσε περιφερειάρχης της ΝΔ Δυτικής Μακεδονίας. Το 1996, εξελέγη πρόεδρος της Πανελλήνιας ΔΑΚΕ Πτυχιούχων Μηχανικών και το 1997, στο τέταρτο συνέδριο της ΝΔ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ου κόμματος. Το 1998, τοποθετήθηκε μέλος στις ΟΚΕ Εθνικής Άμυνας και Αθλητισμού.
Το 2000, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Τον Ιούλιο του 2001, στις πρώτες εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη συντονιστών και τομεαρχών των κοινοβουλευτικών επιτροπών του κόμματος, εξελέγη αναπληρωτής υπεύθυνος του τομέα Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Από το 2000 έως και το 2012 εκλέγεται βουλευτής Κοζάνης.
Λεονίντ Καντορόβιτς

Βιογραφικά στοιχεία

O Καντορόβιτς γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας από Ρωσοεβραίους γονείς. Ο πατέρας του, Βιτάλι, ήταν γιατρός, αλλά πέθανε όταν ο Λεονίντ ήταν 10 ετών. Το 1926, σε ηλικία μόλις 14 ετών, ο Λεονίντ άρχισε να φοιτά στο πανεπιστήμιο της πόλης, από το Τμήμα Μαθηματικών του οποίου αποφοίτησε το 1930 και ξεκίνησε μεταπτυχιακά. Το 1934, σε ηλικία μόλις 22 ετών, έγινε καθηγητής.
Αργότερα, ο Καντορόβιτς εργάσθηκε σε κυβερνητική θέση, με αντικείμενο τη βελτιστοποίηση της παραγωγής μιας βιομηχανίας κατασκευής κόντρα πλακέ. Το 1939 εφηύρε τη μαθηματική τεχνική που είναι σήμερα γνωστή ως γραμμικός προγραμματισμός, χρόνια πριν την ανάπτυξή της από τον Τζωρτζ Ντάντσιχ. Συνέγραψε αρκετά βιβλία, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν τα Η μαθηματική μέθοδος του προγραμματισμού και της οργάνωσης της παραγωγής και Οι βέλτιστες χρήσεις των οικονομικών πόρων. Για τη σχετική με αυτά τα έργα έρευνα, ο Καντορόβιτς πήρε το Βραβείο Στάλιν το 1949.
Μετά το 1939, ο Καντορόβιτς έγινε καθηγητής του Στρατιωτικού Πολυτεχνείου του Λένινγκραντ (VITU). Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλεως, υπήρξε υπεύθυνος για την ασφάλεια της μοναδικής γραμμής ανεφοδιασμού της, από την παγωμένη λίμνη Λάντογκα: υπολόγισε τη βέλτιστη απόσταση μεταξύ οχημάτων πάνω στον πάγο ως συνάρτηση του πάχους του πάγου και της θερμοκρασίας του αέρα. Παρά το ότι δεν σημειώθηκε ατύχημα, πολλά φορτηγά με τρόφιμα για τους πολιορκούμενους καταστράφηκαν από γερμανικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Ανεξαρτήτως αυτού, για το κατόρθωμά του και για το θάρρος του, ο Καντορόβιτς τιμήθηκε με το Παράσημο του Πατριωτικού Πολέμου και με το «Μετάλλιο για την Άμυνα του Λένινγκραντ».
Από το 1960 ο Καντορόβιτς έζησε και εργάσθηκε στο Νοβοσιμπίρσκ, όπου δημιούργησε και ήταν υπεύθυνος του Τμήματος Απειροστικού Λογισμού στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ. Το 1965 του απονεμήθηκε το Βραβείο Λένιν.
Το 1975 ο Καντορόβιτς μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών με τον Ολλανδοαμερικανό Τιάλιν Κούπμανς «για τη συνεισφορά τους στη θεωρία βέλτιστης κατανομής των πόρων». Ο Καντορόβιτς απεβίωσε στη Μόσχα σε ηλικία 74 ετών.

Η συνεισφορά του στα μαθηματικά

.
Στη μαθηματική ανάλυση ο Καντορόβιτς βρήκε σημαντικά αποτελέσματα στους κλάδους της συναρτησιακής αναλύσεως, της θεωρίας των προσεγγίσεων και της θεωρίας των τελεστών.
Ειδικότερα, διετύπωσε θεμελιώδη αποτελέσματα στη θεωρία των διανυσματικών πλεγμάτων. Τέτοιοι διανυσματικοί χώροι που έχουν νόρμα αποκαλούνται «K-χώροι» προς τιμή του.
Ο Καντορόβιτς κατέδειξε ότι η συναρτησιακή ανάλυση μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην ανάλυση των μεθόδων των διαδοχικών προσεγγίσεων (iterations), ανακαλύπτοντας τις ανισότητες Καντορόβιτς στον ρυθμό συγκλίσεως των μεθόδων της κλίσεως και του Νεύτωνα. Σχετικό είναι το λεγόμενο Θεώρημα Καντορόβιτς.
Μελέτησε επίσης απειροδιάστατα προβλήματα βελτιστοποιήσεως, όπως το «Πρόβλημα Kantorovich-Monge» στη μαθηματική Θεωρία των μεταφορών. Πρότεινε εξάλλου τη λεγόμενη «μετρική του Καντορόβιτς» ή «μετρική του Βάσερστάιν», που χρησιμοποιείται στη θεωρία πιθανοτήτων.
846 Λιππέρτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λιππέρτας εκτιμάται σε 52,4 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι πιθανώς C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,051. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λιππέρτα γύρω από τον εαυτό της.
Συμμαχικό σώμα (ρωμαϊκός στρατός)

Το συμμαχικό σώμα ή βοηθητικό σώμα (Λατινικά, lit. "auxiliaries", Αγγλικά: "Auxilia"), ήταν υποστηρικτικό στρατιωτικό σώμα, που υπήρχε από τις αρχές της δημιουργίας του ρωμαϊκού στρατού. Αποτελούταν από μόνιμους επαγγελματίες στρατιώτες που δεν ήταν Ρωμαίοι πολίτες και υπήρχαν παράλληλα με τις λεγεώνες που απαρτίζονταν αποκλειστικά από Ρωμαίους πολίτες. Όπως και οι λεγεωνάριοι, οι νεοσύλλεκτοι των σ.σ. ήταν ως επί το πλείστον εθελοντές, όχι επιστρατευμένοι, δηλαδή κατατάσσονταν στο στρατό με την θέλησή τους και λάμβαναν το ένα τρίτο του μισθού του Ρωμαίου λεγεωνάριου.
Μέχρι τον 2ο αιώνα, τα σ.σ. αποτελούνταν από τον ίδιο αριθμό πεζικού με τις λεγεώνες και, επιπλέον, είχαν όλο σχεδόν το ιππικό του ρωμαϊκού στρατού (ειδικά ελαφρύ ιππικό), τοξότες, σφενδονιστές και πιο εξειδικευμένα στρατεύματα. Την εποχή εκείνη, τα σ.σ. αντιπροσωπεύουν τα τρία πέμπτα των τακτικών στρατιωτικών δυνάμεων της Ρώμης.
Τα σ.σ. στρατολογούνταν κυρίως από τους ελεύθερους υπηκόους των επαρχιών που δεν ήταν Ρωμαίοι πολίτες (Ρωμαϊκή υπηκοότητα) και αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού κατά τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ. (περίπου 90% στις αρχές του 1ου αιώνα). Μπορούσαν να στρατολογηθούν ακόμα και πολίτες από περιοχές που δεν ανήκαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Συνήθως το σ.σ. λάμβανε το όνομα της περιοχής από όπου στρατολογούνταν οι άνδρες του. Αυτές οι κοόρτεις έφεραν τα ονόματα «quingenaria», «milliaria» και «equitata» ανάλογα με τον αριθμό των στρατιωτών και την σύνθεσή τους.
Η εξάρτηση από διάφορα στρατεύματα τών οποίων οι στρατιώτες δεν ήταν Ιταλοί, ιδιαίτερα τού ιππικού, αυξήθηκε όταν η Ρωμαϊκή Δημοκρατία τούς χρησιμοποίησε σε αυξανόμενους αριθμούς για να στηρίξει τις λεγεώνες της, μετά το 200 π.Χ.
Στη διάρκεια της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας (30 π.Χ.-68 μ.Χ.) το σ.σ. μετατρέπεται σε θεσμό. Ενώ πριν βασιζόταν σε περιστασιακές στρατολογήσεις, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες, μετατρέπεται σε μόνιμο σώμα με τυποποιημένη δομή, οργάνωση, εξοπλισμό και συνθήκες υπηρεσίας. Μέχρι το τέλος αυτής της περιόδου, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των λεγεώνων και των σ.σ. όσο αφορά την κατάρτιση και την μαχητική ικανότητα.
Τα σ.σ. τοποθετούνταν συχνά σε επαρχίες διαφορετικές από εκείνες στις οποίες είχαν αρχικά δημιουργηθεί, άλλοτε για λόγους ασφάλειας και για να «εκρωμαϊσουν» τις εν λόγω επαρχίες. Τα ονόματα πολλών σ.σ. διατηρήθηκαν μέχρι τον 4ο αιώνα, αλλά μέχρι τότε είχαν διαφοροποιηθεί σε μέγεθος, δομή και ποιότητα.
Ζοζέ Μανουέλ Ιμμπάμμπα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπόμα (Boma) του Σαουρίμο στις 7 Ιανουαρίου 1965. Σπούδασε στη θεολογική σχολή της Λουάντα (Luanda), όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1991.
Από το 1992 ως το 1995 διετέλεσε εφημέριος του καθεδρικού ναού της Λουάντα και το 1999 έλαβε πτυχίο στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο Pontificia università urbaniana της Ρώμης.
Χειροτονήθηκε επίσκοπος της Δούνδο στις 14 Δεκεμβρίου 2008 από τον επίσκοπο Φιλομένο ντο Νασιμέντο Βιέιρα Ντίας (Filomeno do Nascimento Vieira Dias) στις 12 Απριλίου 2011 και μετατέθηκε γενόμενος ο πρώτος αρχιεπίσκοπος της Σαουρίμο.
2464 Νόρντενσκελντ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Νόρντενσκελντ εκτιμάται σε 17,2 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,150 ± 0,037. Ο Νόρντενσκελντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 12,5 λεπτά (Moravec κ.ά. 2012).
Ποινή

Ποινή είναι η τιμωρία  που επιβάλλεται από ποινικό δικαστήριο σε αυτόν που διέπραξε έγκλημα, προκειμένου να σωφρονισθεί ο ίδιος και να παραδειγματισθούν τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας ώστε να αποτρέπονται από την τέλεση εγκλημάτων.
Τζον Μπένερ

Πρώιμη ζωή, εκπαίδευση και καριέρα

Ο Μπένερ γεννήθηκε στο Ρήντινγκ, Οχάιο, γιος της Μέρι Αν (πρώην Χολl) και του Ερλ Χένρυ Μπένερ, δεύτερος από δώδεκα παιδιά. Ο πατέρας του ήταν Γερμανικής καταγωγής και η μητέρα του είχε Γερμανική και Ιρλανδικής καταγωγής. Μεγάλωσε σε ήπιες συνθήκες, μοιραζόμενος ένα μπάνιο με τα έντεκα αδέλφια του σε ένα σπίτι δύο δωματίων στο Σινσινάτι. Οι γονείς του κοιμόνταν σε έναν καναπέ κρεβάτι. Άρχισε να εγάζεται στο μπαρ της οικογένειάς του σε ηλικία 8 ετών, μια επιχείρηση που ιδρύθηκε από τον παππού του Άντυ Μπένερ το 1938. Ζει στο Νοτιοδυτικό Οχάιο όλη του τη ζωή.
Πειραματική γλωσσολογία

Διάκριση πειραματικής γλωσσολογίας-ψυχογλωσσολογίας

Ένας κλάδος με τον οποίο είναι στενά συνδεδεμένη η πειραματική γλωσσολογία είναι η ψυχογλωσσολογία. Και οι δύο κλάδοι έχουν κοινές προσεγγίσεις των γλωσσικών φαινομένων μέσω πειραματικών μεθόδων και ένα μεγάλο μέρος της έρευνας που έχει εκδοθεί στην ψυχογλωσσολογία είναι κεντρικό στα ερευνητικά ερωτήματα που θέτει η πειραματική γλωσσολογία. Παρόλα αυτά, η διάκριση μεταξύ των δύο κλάδων έγκειται στο γεγονός ότι η ψυχογλωσσολογία εστιάζει στις γενικές αρχές της επεξεργασίας της γλώσσας και στους γενικούς γνωσιακούς μηχανισμούς, όπως οι περιορισμοί της μνήμης ή οι εκτελεστικές λειτουργίες του εγκεφάλου, ενώ η πειραματική γλωσσολογία ασχολείται κυρίως με γλωσσικές αναπαραστάσεις και τους αντίστοιχους περιορισμούς τους, οι οποίες προκαλούν την ποικιλομορφία των γλωσσικών εκφράσεων.
Επώνυμο

Ισπανία & Μεξικό

Στην Ισπανία και στο Μεξικό, οι άνθρωποι έχουν δύο επώνυμα. Το πρώτο είναι το πρώτο του πατέρα τους και το δεύτερο το πρώτο της μητέρας τους. Οι παντρεμένες γυναίκες μπορούν, αν το επιθυμούν, να αντικαταστήσουν το δεύτερο τους επώνυμο με το πρώτο του συζύγου τους.
2473 Χέυερνταλ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χέυερνταλ είναι άγνωστα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1973

Το 59ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1973 διεξήχθη από τις 21 ως τις 23 Σεπτεμβρίου 1973 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1973. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 19η συνεχόμενη χρονιά.

Χρονικό

Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή αθλητές και αθλήτριες από σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Παρά τη μεγάλη συμμετοχή αθλητών, η προσέλευση των θεατών ήταν μικρή. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, την Παρασκευή 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, με διεθνή συμμετοχή. Χωριστά διεξήχθη και το δέκαθλο, στις 4-5 Μαΐου, κατά τη διάρκεια των Εαρινών Αγώνων Στίβου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην ομαδική βαθμολογία. Γενικά στους αγώνες δεν σημειώθηκαν αξιόλογα ρεκόρ με λίγες εξαιρέσεις, καθώς οι πρωταθλητές ήταν κουρασμένοι από τους βαλακνικούς που είχαν προηγηθεί. 
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. αλλά με μικρή διαφορά βαθμών από Εθνικό Αθ., Πανελλήνιο και Ηρακλή Θ. Οι ιθύνοντες του Ηρακλή Θεσσαλονίκης είχαν πολλά παράπονα, ισχυριζόμενοι πως έγιναν παρατράγουδα εις βάρος αθλητών του συλλόγου τους που τους στέρησαν πολλούς βαθμούς, με συνέπεια την απώλεια της πρωτιάς. Στα αξιοσημείωτα η επαναφορά στους αγώνες των παλιών γραφικών ελληνικών αγωνισμάτων της λιθοβολίας και της ελληνικής δισκοβολίας, τα οποία είχαν αφαιρεθεί από το επίσημο πρόγραμμα των αγώνων μετά το 1955.
Νίκος Πινακίδης

Νομάρχης

Διορίστηκε Νομάρχης Ημαθίας το 1982 και υπηρέτησε στο νομό αυτό ως το 1986. Εν συνεχεία ανέλαβε Νομάρχης Θεσσαλονίκης και  γενικός διευθυντής της Helexpo- ΔΕΘ μετά το 1996.
Ήταν πολύ αγαπητός στην Ημαθία.
Απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών. Κηδεύτηκε το Σεπτέμβριο του 2010 από τον ιερό ναό του Αγίου Παντελεήμονα, στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης.
Δημήτρης Μούγιος

Βιογραφικο

Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου του 1981 και κατάγεται απο τον Πόρο. Εχει σπουδάσει Οικονομικά στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και τραπεζικής Διοικητικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Είναι Οικονομικός αξιωματικός στο Πολεμικό Ναυτικό.

Ολυμπιακοί Αγώνες

Στις 17 Αυγούστου του 2008 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο μαζί με τον Πολύμερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αγωνιζόμενος στον τελικό του διπλού σκιφ ελαφρών βαρών.

Διακρίσεις στο διπλό σκιφ

Το δίδυμο Πολύμερου- Μούγιου κατέκτησαν και ένα χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Σχινιά, το Σεπτέμβριο του 2008.
Η ομάδα των δύο αθλητών (Πολύμερος- Μούγιος) ψηφίστηκε ως κορυφαία ομάδα του 2008 από τον ΠΣΑΤ, το Δεκέμβριο του 2008.
Τον επόμενο χρόνο στις 20 Σεπτεμβρίου του 2009, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Λευκορωσία κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών ανδρών, με παρτενέρ τον Πολύμερο.
Γερολιμένας Λακωνίας

Ονομασία

Η ονομασία του οικισμού πιθανότατα οφείλεται στην θεώρησή του ως ιερού λιμανιού. Αναφέρεται ως επίνειο των αρχαίων λακωνικών πόλεων Μέσσα και Ιππόλα που βρίσκονταν στα ΒΔ του σημερινού οικισμού. Κατά το παρελθόν αναφερόταν στην τοπική διάλεκτο της Μάνης ως Λιμένας.

Γενικά στοιχεία

Ο Γερολιμένας είναι κτισμένος σε υψόμετρο 8 μέτρων, στο νότιο άκρο της Μάνης στο μυχό ενός ομώνυμου όρμου, του τρίτου επιμέρους βορειοδυτικά του ακρωτηρίου του Ταινάρου. Κοντά στον Γερολιμένα καταλήγει το υψίπεδο Εμπρός το οποίο εκτείνεται μέχρι τον Μέζαπο. Απέχει 49 χλμ από το Γύθειο και 95 χλμ από την, πρωτεύουσα του νομού Λακωνίας, Σπάρτη. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη μητρόπολη Μάνης ενώ ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Η οικονομία του Γερολιμένα βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.

Ιστορικά στοιχεία

Επί τουρκοκρατίας ο Γερολιμένας ήταν ένα από τα ορμητήρια των Μανιατών πειρατών. Κατά την ύστερη τουρκοκρατία αξιοποιήθηκε από την οικογένεια των Μαντούβαλων ως τοπικό εμπορικό κέντρο. Πέραν των Μαντούβαλων, στον Γερολιμένα έδρευαν ακόμη οι οικογένειες Νταϊφά και Περιμένη, ενώ και οι τρεις οικογένειες διέθεταν δικούς τους πύργους.
Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, πραγματοποιήθηκε περαιτέρω εμπορική αξιοποίηση του οικισμού. Δείγματα αυτής της ανάπτυξης του Γερολιμένα είναι η ύπαρξη νεοκλασικών κτιρίων που χρονολογούνται εκείνη την περίοδο.
Παράλληλα ο Γερολιμένας αποτελούσε σημαντικό αλιευτικό καταφύγιο με πολλές εγκαταστάσεις διάθεσης πάγου, καταστήματα διακίνησης αλιευμάτων καθώς και λιμάνι προσέγγισης σπογγαλιευτικών σκαφών. Ήταν ένα από τα τελευταία λιμάνια προσέγγισης των ελληνικών αλιευτικών που κατευθύνονταν προς τις ακτές της Αφρικής  (προς "Μπαρμπαριά και Τούνεσι") και λιμένας επιλογής κατά την επιστροφή τους. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 στον όρμο του Γερολιμένα προσέγγιζε το πλοίο της άγονης τότε ακτοπλοϊκής γραμμής Πειραιώς - Νότιας Πελοποννήσου-Κυθήρων.
Διοικητικά ο Γερολιμένας υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Οιτύλου ως έδρα της κοινότητας, ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Οιτύλου. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Ανατολικής Μάνης.

Εξωρερικοί Συνδέσμοι

- Οδηγός για τη Μάνη Λακωνίας
Ντμίτρι Μπικμπάγεφ

ΜΠιΣ

Ο Μπικμπάγεφ ήταν στο ίδιο γκρουπ με τον Βλαντ Σοκολόφσκι (2007-2010).
Στέλιος Κερομύτης

Βιογραφία

Ο Κερομύτης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1908. Ήταν γόνος οικογένειας με καλή οικονομική κατάσταση και άρχισε να ασχολείται με το ρεμπέτικο από μικρή ηλικία. Μπουζούκι άρχισε να μαθαίνει ακούγοντας τον πατέρα του  Χαρίλαο που έπαιζε ερασιτεχνικά,παρ'όλο που αυτός τον απέτρεπε.Το 1935, ύστερα από ιδέα του Στράτου Παγιουμτζή, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα.Ο Βασίλης Τσιτσάνης χαρακτήριζε τη φωνή του ως λιονταρίσια.Ο πρώτος δίσκος με δική του σύνθεση είναι το<Μες στου Βάβουλα τη γούβα>στην άλλη πλευρά του οποίου βρίσκεται το επίσης τραγούδι του Κερομύτη <Το λάθος μου αισθάνομαι> που τραγουδάει ο Στράτος Παγιουμτζής(1937)
Ζωζώ Σαπουντζάκη

Βιογραφία

Απο πατέρα Κωνσταντινουπολίτη και μητέρα Σμυρνιά. Ξεκίνησε τη θεατρική της καριέρα από την ηλικία των 7 ετών με την ηθογραφία του Ελευθεριάδη Το Αγρίμι μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή της, Βάσω. Η Βάσω σταμάτησε νωρίς από το θέατρο γιατί παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια, η Ζωζώ συνέχισε από 'κει και ύστερα μια θεατρική και κινηματογραφική καριέρα.  
Χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως «η βασίλισσα της νύχτας». Έχει συμμετάσχει σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις.  
Παντρεύτηκε 2 φορές  χωρίς να κάνει παιδιά. Ο πρώτος γάμος με τον Γιώργο Χατζηπαρασκευά κράτησε 3 μήνες. Με το δεύτερο της σύζυγο Ανδρέα Πολίτη έμειναν μαζί 23 χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του.
Συνθήκη της Ακυίσγρανου (798)

Η Συνθήκη της Ακυίσγρανου ήταν συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε το 798 στην πόλη Ακυίσγρανος, όπως αποδόθηκε το όνομα από τους Βυζαντινούς, η λατινική  Aquisqranum, το σημερινό Άαχεν. Η συνθήκη υπογράφηκε ανάμεσα στους απεσταλμένους της αυτοκράτειρας Ειρήνης και του Καρλομάγνου, ανάμεσα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Η αυτοκράτειρα Ειρήνη έχοντας πόλεμο με τους Άραβες στο ανατολικό της σύνορο θέλησε να διασφαλίσει τα δυτικά της σύνορα. Έστειλε αντιπροσωπία στο Ακυίσγρανο, πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τους Μιχαήλ Γανγκλιανό και τον ιερέα Θεόφιλο.
Η συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε προέβλεπε για ανταλλάγματα την κυριαρχία του Καρλομάγνου στην Ίστρια και το Μπενεβέτο ενώ ο Κάρολος απελευθέρωσε τον Σισσίνιο, αδελφό του πατριάρχη Ταράσιου που ήταν αιχμάλωτος των Φράγκων.
Μονή Δαδίου Φθιώτιδας

Ιστορία

Το καθολικό της μονής είναι τρίκλιτη βασιλική με ψηλό τετραγωνικό τρούλο και κτίστηκε το 1755. Η αγιογράφησή του ξεκίνησε το 1756. Είναι διακοσμημένη με θαυμάσιες τοιχογραφίες που χρειάζονται συντήρηση. Το τέμπλο είναι του 1838 και η αγιογράφηση του τρούλου του 1848. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 αποτελούσε ορμητήριο του Αθανασίου Διάκου και του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Υπέστη πολλές καταστροφές αλλά το 1836 και το 1848 ανακαινίσθηκε. Την περίοδο της κατοχής έγιναν νέες καταστροφές ενώ το 1956 κάηκε. Ανακατασκευάστηκε το 1957 και μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι. Αξιόλογα  κειμήλια της μονής θεωρούνται ένα σιγίλιο του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄, ένα αντιμήνσιο με Ελληνική και Σλαβική γραφή χρονολογίας 1717, λειψανοθήκες του 1815 και 1870. Πανηγυρίζει στις 6 Αυγούστου που εορτάζει το παρεκκλήσι Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 καταγράφεται στη δημοτική ενότητα Αμφίκλειας του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και έχει ως πληθυσμό 3 μοναχές.
Ιππασία

Η Ιππασία είναι ένα από τα αρχαιότερα αθλήματα. Η εφαρμογή ίδιων κανόνων αξιολόγησης και βαθμολόγησης ανδρών και γυναικών, καθώς επίσης και η επιβράβευση όχι μόνο του ιππέα ή της αμαζόνας αλλά και του αλόγου, καθιστούν την Ιππασία μοναδική ως άθλημα.
Ο ιππέας ή η αμαζόνα και το άλογο θεωρούνται μια ομάδα. Απαιτούνται χρόνια συστηματικής προσπάθειας προκειμένου να μπορούν να εκτελούν ασκήσεις δεξιοτεχνίας, ταχύτητας, αντοχής και υπερπήδησης εμποδίων. Η ιππασία είναι ολυμπιακό άθλημα από το 1900.

Περιγραφή

Τα αναγνωρισμένα από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιππασίας (Federation Equestre Internationale – FEI) αγωνίσματα είναι τα ακόλουθα: Υπερπήδηση εμποδίων, Dressage, Ιππικό τρίαθλο, Reining, Γυμνιππευτική (vaulting), Μαραθώνιος και Αμαξοδήγηση (driving). Τα επτά αυτά αγωνίσματα συμπεριλαμβάνονται στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων Ιππικών Αγώνων (World Equestrian Games), τα οποία διεξάγονται ανά τέσσερα χρόνια, στο ζυγό έτος μεταξύ δύο θερινών Ολυμπιάδων. Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα διεξήχθη το Σεπτέμβριο του 2002 στην Jerez της Ισπανίας, ενώ το επόμενο θα λάβει χώρα στο 'Aαχεν (Aachen) της Γερμανίας το 2006.

Εξοπλισμός Ιππέα

Ο βασικός εξοπλισμός του ιππέα ή της αμαζόνας για τα αγωνίσματα Υπερπήδησης εμποδίων και το Cross Country αποτελείται από το προστατευτικό καπέλο ιππασίας, παντελόνι ιππασίας, μπότες ιππασίας και σακάκι. Οι ιππείς φορούν πουκάμισο και γραβάτα ενώ οι αμαζόνες φορούν πουκάμισο με κολαρίνα.