google/wiki40b huggingface dataset:
Τζόι Ντόρσεϊ

Κολεγιακή καριέρα

Ο Τζόι Ντόρσεϊ εισήχθη το 2002 στο Πανεπιστήμιο του Μέμφις και αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα του πανεπιστημίου, τους Μέμφις Τάιγκερς. Από το Πανεπιστήμιο του Μέμφις αποφοίτησε το 2008.
Το ίδιο έτος συμμετείχε στα Ντραφτ του ΝΒΑ όπου κατάφερε να ξεχωρίσει εξασφαλίζοντας συμβόλαιο με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς. Ωστόσο, στην ομάδα του Πόρτλαντ δεν αγωνίστηκε ποτέ μιας και δόθηκε στους Χιούστον Ρόκετς ως αντάλλαγμα για τον Νικολά Μπατούμ.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Τζόι Ντόρσεϊ παρέμεινε στην ομάδα του Χιούστον μέχρι και το 2010, έχοντας νωρίτερα αγωνιστεί για ένα μικρό χρονικό διάστημα ως δανεικός στους Ρίο Γκράντε Βάλει Βάιπερς (NBA Development League). Στις 8 Φεβρουαρίου του 2010, ο Ντόρσεϊ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Σακραμέντο Κινγκς, ωστόσο ένα μήνα αργότερα ανακοινώθηκε επίσημα η λύση του συμβολαίου. Στις 4 Απριλίου 2010 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Τορόντο Ράπτορς, άλλη μια ομάδα του ΝΒΑ, στους οποίους παρέμεινε για ενάμιση χρόνο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το Σεπτέμβριο του 2011, ο Ντόρσεϊ αποφάσισε για πρώτη φορά στην καριέρα του να αφήσει την Αμερική και να ταξιδέψει στην Ευρώπη για λογαριασμό της Κάχα Λαμποράλ. Στις 11 Ιανουαρίου του 2012, η Ισπανική ομάδα άφησε ελεύθερο τον Ντόρσει και μόλις λίγες ώρες αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου του 2012, έχοντας κατακτήσει με την ομάδα ένα πρωτάθλημα Ελλάδας (2012) καθώς και την Ευρωλίγκα του 2012. Παράλληλα, είχε ανακηρυχθεί και καλύτερος αμυντικός του ελληνικού πρωταθλήματος για το 2012. Στις 22 Νοεμβρίου του 2012, ο Ντόρσει υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την τουρκική Ρόγιαλ Χάλι Γκαζιαντέπ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν 2012-13. Το καλοκαίρι του 2013, ο Τζόι Ντόρσεϊ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ισπανική Μπαρτσελόνα, στην οποία αγωνίστηκε για ένα χρόνο έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ισπανίας της σεζόν 2013-14.
Στις 19 Ιουλίου του 2014, ανακοινώθηκε επίσημα η επιστροφή του Ντόρσεϊ στους Χιούστον Ρόκετς, την ομάδα του ΝΒΑ από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα. Το 2015 υπέγραψε στην τούρκικη Γαλατασαράι. Στις 19 Φεβρουαρίου 2016 έφυγε από την Γαλατασαράι για να αγωνιστεί την ομάδα της Μπαρτσελόνα. Το καλοκαίρι ανανέωσε το συμβόλαιο του μέχρι το 2018 αλλά στις 18 Ιανουαρίου 2017 η Μπαρτσελόνα τον άφησε ελεύθερο λόγω πειθαρχικών παραπτωμάτων. Στις 13 Φλεβάρη 2017 ανακοινώθηκε από την τουρκική Μπαλκισίρ.Στις 3 Νοεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε από τον Πανιώνιο.
Άντονυ Μάρα

Βιογραφία

Ο Μάρα γεννήθηκε στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον το 1984, αλλά απεφοίτησε με πτυχίο φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια. Στη συνέχεια πήρε μάστερ παρακολουθώντας από το 2009 το περίφημο «Εργαστήριο Συγγραφέων της Αϊόβα» (Iowa Writers' Workshop) στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα.
Από το 2011 μέχρι το 2013 ο Μάρα ήταν υπότροφος Stegner στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, όπου και διδάσκει μέχρι σήμερα συγγραφή μυθοπλασίας. Ωστόσο, έζησε και σπούδασε επί χρόνια και στην Ανατολική Ευρώπη.
Η συγγραφική του δραστηριότητα άρχισε με τη συνεισφορά κειμένων στα περιοδικά The Atlantic, Narrative Magazine και MAKE Magazine.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, το Αστερισμός ζωτικών φαινομένων, κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2013 από τον εκδοτικό οίκο Hogarth Press.

Διακρίσεις

Ο Αστερισμός ζωτικών φαινομένων βραβεύθηκε με το καινούργιο Βραβείο John Leonard του Εθνικού Κύκλου Κριτικών Βιβλίου των ΗΠΑ για έργο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα. Το ίδιο έργο κέρδισε και το Βραβείο Βιβλίου Anisfield-Wolf.
Το 2010 το διήγημά του «Τσετσενία» κέρδισε το Βραβείο Pushcart και το βραβείο του περιοδικού Narrative Magazine. Ο Μάρα έχει κερδίσει επίσης ένα από τα Βραβεία Whiting του 2012,, καθώς και το «Athens Prize for Literature» του 2014.
Το 2016 το διήγημά του "The Grozny Tourist Bureau", που δημοσιεύθηκε αρχικώς στο λογοτεχνικό περιοδικό Zoetrope: All Story, κέρδισε ένα National Magazine Award μυθοπλασίας.
Περσεύς (βρίκιο)

Ιστορία

Η ναυπήγησή του άρχισε στις 16 Ιουνίου 1839 στο ναυπηγείο Νικολάγιεφ κατά παραγγελία του Ναυαρχείου Σεβαστούπολης για το Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και στις 23 Ιουνίου 1840 εντάχθηκε στην υπηρεσία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Από το 1841 μέχρι το 1843 το μπρίκι «Περσεύς» ακολούθησε αποστολές με ταξίδια στην Μαύρη Θάλασσα. Στις 20 Ιουλίου 1843, το Ναυαρχείο Σεβαστούπολης το έστειλε στο Αιγαίο πέλαγος στη διάθεση του Ρώσου πρεσβευτή στην Ελλάδα. Το 1844 επέστρεψε στην Σεβαστούπολη και την περίοδο 1846-1848 αποσπάστηκε προς υπηρεσία στην ακτή του Καυκάσου. Τον Ιούλιο του 1851 το μπρίκι επανεντάχθηκε στη διάθεση του Ρώσου πρεσβευτή στην Ελλάδα και επέστρεψε στο Αιγαίο πέλαγος.
Το 1853, με την έναρξη του Κριμαϊκού πολέμου, το «Περσεύς» περιπολούσε στη Μεσόγειο Θάλασσα και λόγω του πολέμου δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στη Ρωσία, έτσι με διαταγή του Τσάρου πωλήθηκε στη Ζάρα (τη σημερινή Ζαντάρ της Κροατίας) προς την ελληνική κυβέρνηση, μαζί με τα πλοία «Αριάδνη» και «Ορφεύς» που ήταν στην Τεργέστη.
Το 1854 κατέπλευσε στον Πειραιά μετά από παραμονή έξι μηνών στο αυστριακό λιμάνι λόγω κατασχέσεώς του κατά τον πόλεμο από την Αυστροουγγαρία. Κατά την επιδημία χολέρας στην Αθήνα του 1854–1855 χρησιμοποιήθηκε ως ξενώνας μαζί με τα πλοία «Αριάδνη» και «Ορφεύς». Το 1862, τα πυροβόλα του τοποθετήθηκαν στο πλοίο «Λουδοβίκος». Τελικά, εκποιήθηκε το 1868 και από την διάλυσή του αναφέρεται ότι εξοικονομήθηκαν 3.587 οκάδες χαλκού και 340 οκάδες ορειχάλκου.

Πλοία με το όνομα «Περσεύς»

Το βρίκιο «Περσεύς» είναι το πρώτo κατά σειρά από τα τρία πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό, τα άλλα δύο είναι τα δίδυμα ρυμουλκά Περσεύς Ρ/Κ 8, Α-429.
Άρης Μαραγκόπουλος

Βιογραφία

Ο Μαραγκόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ιστορία και αρχαιολογία και στη συνέχεια στο Παρίσι, ιστορία της τέχνης. Έχει γράψει και εκδόσει δεκάδες βιβλία, πεζογραφήματα, κριτικά δοκίμια, λευκώματα, καθώς και μεταφράσεις. Επίσης, έχει συμμετοχή ως συγγραφέας σε πολλούς συλλογικούς τόμους, ενώ ως κριτικός λογοτεχνίας έχει συνεργαστεί με διάφορα έντυπα. Υπήρξε μέλος της ιδρυτικής ομάδας του αθηναϊκού εκδοτικού οίκου «Τόπος», με τον οποίο συνεργάζεται πλέον ως σύμβουλος εκδόσεων «μετά τη συνταξιοδότησή του». Στο πλαίσιο των ενδιαφερόντων του και της συγγραφικής και εκδοτικής ενασχόλησης του Μαραγκόπουλου εμπίπτει η φωτογραφία και, εν γένει, οι εικαστικές και αναπαραστατικές τέχνες και μέσα.
Έχει ασχοληθεί επισταμένα με το έργο και τη ζωή του Τζέιμς Τζόυς. H μεταφραστική και σχολιαστική εργασία του Μαραγκόπουλου σε αυτό το πεδίο έχει θεωρηθεί ως σημαντική για τη γνωριμία του ελληνικού αναγνωστικού κοινού με το διάσημο Ιρλανδό συγγραφέα, καθώς και στην «κατανόηση» του έργου του στην Ελλάδα. 
Ο Μαραγκόπουλος θήτευσε δυο φορές στη θέση του γενικού γραμματέα της ελληνικής Εταιρείας Συγγραφέων.
Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου

Τα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου (γαλλικά: Les Musées royaux des Beaux-Arts de Belgique· ολλανδικά: Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België) είναι ένα σύνολο έξι μουσείων που βρίσκονται στην πρωτεύουσα Βρυξέλλες. Δύο από τα μουσεία αυτά, το Βασιλικό Μουσείο Παλαιάς Τέχνης (ήδη Oldmasters Museum), και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στεγάζονται στο κεντρικό κτίριο των Βασιλικών Μουσείων, στο κέντρο των Βρυξελλών. Το Μουσείο Μαγκρίτ (Musée Magritte) και το Musée Fin-de-Siècle βρίσκονται σε κτίρια συνδεδεμένα με το κεντρικό ενώ τα άλλα δύο μουσεία, το Μουσείο Κονσταντέν Μενιέ (Constantin Meunier) και το Μουσείο Αντουάν Βιέρτς (Antoine Wiertz), αφιερωμένα σε συγκεκριμένους Βέλγους καλλιτέχνες και αρκετά μικρότερα, βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία στην πόλη.
Το Βασιλικό Μουσείο περιέχει πάνω από 20.000 σχέδια, γλυπτά και ζωγραφικούς πίνακες που χρονολογούνται από τις αρχές του 15ου αιώνα μέχρι σήμερα. Το μουσείο διαθέτει εκτενή συλλογή Φλαμανδικής ζωγραφικής. Μεταξύ των έργων υπάρχουν πίνακες των Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβυτέρου (Pieter Bruegel de Oude), Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν (Rogier van der Weyden), Ρομπέρ Καμπέν (Robert Campin), Άντονυ βαν Ντάικ (Anthony van Dyck) και Γιάκομπ Γιόρντενς (Jacob Jordaens). Το μουσείο είναι επίσης περήφανο γαι το "Δωμάτιο Ρούμπενς", το οποίο φιλοξενεί περισσότερους από 20 ζωγραφικούς πίνακες του καλλιτέχνη. Το μουσείο στεγάζει επίσης τον διάσημο ζωγραφικό πίνακα "Ο Θάνατος του Μαρά" του Ζακ-Λουί Νταβίντ (Jacques-Louis David).
Πέρα από τη μόνιμη έκθεση στο μουσείο λαμβάνουν χώρα συνεχείς περιοδικές εκθέσεις ανταλλαγής. Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο του 2007, το μουσείο φιλοξένησε εκθέσεις πάνω στον Βέλγο καλλιτέχνη Λεόν Σπιγιέρτ (Léon Spilliaert) καθώς και έκθεση με Χριστουγεννιάτικα φαγητά στη Φλαμανδική ζωγραφική.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1979-80

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1979-80 συμμετείχαν οι 15 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1979-80, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1979-80 και οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1979-80.
Διεξήχθη σε 6 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1980-81.
Κένας Αρόι

Προφίλ

Ήταν βουλευτής και υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών επί προεδρίας του Κέναν Αντέανγκ. Προτού γίνει πρόεδρος, ο Αρόι έλαβε μέρος στην Ένωση Φωσφάτας του Ναουρού (Nauru Phosphate Corporation).

Προεδρία

Με την υποστήριξη του Κέναν Αντέανγκ, καθώς ο Χάμερ ντε Ρομπίρτ αντιμετώπισε στρατιωτική κατάσταση, ο Αρόι έγινε πρόεδρος στις 17 Αυγούστου 1989. Εν συνεχεία ο Αντέανγκ έγινε υπουργός Οικονομικών. Στη διάρκεια της προεδρικής θητείας ο Αρόι αντιμετώπισε προβλήματα υγείας και έπειτα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο τον Νοέμβριο του 1989 δεν κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του Δεκεμβρίου εκείνου του έτους. Τον διαδέχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1989 από τον Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο.

Προεδρικές θητείες

Ο Αρόι πέθανε τον Ιανουάριο του 1991. Η χήρα του, Μίλισεντ Αρόι, είναι ύπατη αρμοστής του Ναουρού στα Φίτζι και συνθέτρια.
Χερσόνησος της Κυλλήνης

Η Χερσόνησος της Κυλλήνης είναι χερσόνησος της Ελλάδας που βρίσκεται στη βορειοδυτική Πελοπόννησο και στην Ηλεία. Στο άκρο της χερσονήσου βρίσκεται το Ακρωτήριο Κυλλήνης και βρέχεται από τον κόλπο της Κυλλήνης και τον κόλπο Χελωνίτη.
Το όνομα της το οφείλει στην κωμόπολη της Κυλλήνης. Αποτελεί την κοντύτερη ακτή της Πελοποννήσου της νήσου Ζάκυνθος και το στενό ανάμεσα τους ονομάζεται Στενό της Ζακύνθου. Η περιοχή καλύπτεται από έντονη σεισμικότητα και αποτελεί τμήμα της ελληνικής τάφρου.
Grumman F-14 Tomcat

Σχεδιασμός

Το F-14 Tomcat σχεδιάστηκε ως μαχητικό και για μεγάλη εμβέλειας ναυτική αναχαίτιση. Το F-14 διαθέτει ένα διθέσιο πιλοτήριο με ένα θόλος σε σχήμα φούσκας που παρέχει ολόπλευρη ορατότητα. Διαθέτει οπισθοκλινείς πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας που ταλαντεύονται αυτόματα κατά τη διάρκεια της πτήσης. Για υψηλές ταχύτητες τομής, μαζεύονται πίσω ενώ για χαμηλότερη ταχύτητα πτήσης ανοίγουν προς τα εμπρός. Είχε σχεδιαστεί για να βελτιώσει τις επιδόσεις σε εναέριες μάχες του F-4 Phantom σε περισσότερα σημεία.
Η άτρακτος και τα φτερά του F-14 του επιτρέπουν να ανέβει ταχύτερα από το F-4, ενώ η ρύθμιση διπλής-ουράς προσφέρει καλύτερη σταθερότητα. Είναι εξοπλισμένο με ένα εσωτερικό 20 χιλιοστών M61 Vulcan Gatling κανόνι που τοποθετημένο στην αριστερή πλευρά, και μπορεί να μεταφέρει αντιαεροπορικούς πυραύλους AIM-54 Phoenix, AIM-7 Sparrow και AIM-9 Sidewinder. Οι δίδυμες μηχανές στεγάζονται σε ατρακτίδια που απέχουν μεταξύ τους κατά 0,30 έως 0,91 m. Η επίπεδη επιφάνεια της ατράκτου μεταξύ των ατρακτιδίων περιέχει τα καύσιμα και τα ηλεκτρονικά συστήματα συστήματα όπως ο μηχανισμός wing-sweep και ελέγχου πτήσης, και το κάτω μέρος χρησιμοποιείται για να μεταφέρει το συμπλήρωμα του F-14 για τους πυραύλους Phoenix ή Sparrow, ή ανάμικτες βόμβες. Από μόνη της, η άτρακτος παρέχει περίπου 40 έως 60 τοις εκατό της αεροδυναμικής επιφάνειας ανύψωσης του F-14 ανάλογα με την θέση των πτερυγίων.
Βουλευτικές εκλογές στο Ιρακινό Κουρδιστάν (2018)

Βουλευτικές εκλογές έλαβαν χώρα στο Ιρακινό Κουρδιστάν , στις 20 Οκτωβρίου του 2018, για να εκλεγεί το Κοινοβούλιο. Το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (KDP) ήρθε πρώτο στις βουλευτικές εκλογές στην Περιοχή του Κουρδιστάν στο Ιράκ, κερδίζοντας 45 έδρες, που θα του επιτρέψουν να ηγηθεί της επόμενης περιφερειακής κυβέρνησης. Έναν χρόνο μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια για ανεξαρτησία, οι Κούρδοι του Ιράκ ψήφισαν σε βουλευτικές εκλογές. Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων καθυστέρησε για τρεις εβδομάδες. Η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK) ήρθε στη δεύτερη θέση με 21 έδρες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το KDP του Μασούντ Μπαρζανί θα αποκτήσει δεσπόζουσα θέση στην κουρδική πολιτική.
Κτήριο Φιλίας Ελλάδας-Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Ιστορία

Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1974 και καταλήφθηκε από την κυβέρνηση της πρώην Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αρχικά ονομάστηκε Κτίριο του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Zgrada Izvršnog Vijeća). Χρησίμευσε ως το κυριότερο κυβερνητικό κτίριο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη έως ότου υπέστη σοβαρές ζημιές από το Σερβικό βομβαρδισμό το Μάιο του 1992 στις πρώτες εβδομάδες της πολιορκίας του Σεράγεβο, μέρος του πολέμου στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μετά το τέλος του πολέμου, το κτίριο εκκενώθηκε και παρέμεινε κενό μέχρι να ανακατασκευαστεί το 2006.

Ανακατασκευή

Το 2006, η κυβέρνηση της Ελλάδας παρείχε το 80,4% της χρηματοδότησης για την ανακατασκευή του κτιρίου. Το συνολικό κόστος του έργου ανήλθε στα 17.057.316 ευρώ. Η ανασυγκρότηση ολοκληρώθηκε από την ελληνική εταιρεία ΔΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ μέσα σε λίγο χρόνο και το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 23 Ιουλίου 2007 από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και τον Πρόεδρο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ονώριος Β΄ του Μονακό

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1597 και ήταν ο γιος του Ηρακλή (1562-1604) κυρίου του Μονακό και της Μαρίας Λάντι. Ο πατέρας του δολοφονήθηκε όταν ο Ονώριος ήταν έξι ετών. Τον διαδέχτηκε ως Λόρδος του Μονακό, όμως τα καθήκοντά του εξασκούνταν από το θείο του Φρειδερίκο Λάντι. Ο Λάντι ήταν ένας πιστός σύμμαχος και φίλος της Ισπανίας και επέτρεψε την είσοδο ισπανικών στρατευμάτων στο Μονακό το 1605. Οι κάτοικοι του Μονακό απαγορεύθηκε να φέρουν όπλα και ο Λόρδος Ονώριος με τις δύο αδελφές μεταφέρθηκαν στο Μιλάνο. 
Η ισπανική κατοχή διήρκεσε μέχρι το 1614, αν και ο Ονώριος αναγνωρίστηκε επίσημα το 1633 ως κυρίαρχος πρίγκιπας. Τον τίτλο "πρίγκιπας" φαίνεται να τον χρησιμοποιεί επίσημα από το 1612.
Στις 13 Φεβρουαρίου 1616 παντρεύτηκε την Ιππολύτη Τριβούλτσιο, με την οποία απέκτησε ένα γιο τον Ηρακλή.
Από την ενηλικίωσή του, ο Ονώριος ήταν επικριτικός προς την Ισπανία και στράφηκε προς τη Γαλλία για υποστήριξη. Ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ της Γαλλίας του έδωσε την υποστήριξη που χρειαζόταν μέσω της συνθήκης του Περόν (1641), η οποία έθετε το Μονακό υπό γαλλική προστασία. Το αρνητικό αποτέλεσμα της συνθήκης για τον Ονώριο ήταν το ότι έχασε τις ισπανικές και ιταλικές του κτήσεις και εισοδήματα.
Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του επέκτεινε και ανασκεύασε το γενουατικό φρούριο των Γκριμάλντι στο Μονακό, το οποίο σήμερα είναι το Πριγκιπικό Παλάτι.
Ο Ονώριος πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1662 και ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου. Τον διαδέχτηκε στο θρόνο ο εγγονός του Λουδοβίκος.
Ακίν Ακινόζου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Άγκυρα της Τουρκίας την 22η Σεπτέμβρη 1990. Μεγάλωσε σε πλούσια οικογένεια ως μοναχοπαίδι και ως εκ τούτου είχε καλή εκπαίδευση στο εξωτερικό. Η μητέρα του Akın, Özlem, ήθελε να γίνει ο γιος της ηθοποιός, αλλά ο ίδιος προτίμησε να σπουδάσει μαθηματικά λόγω κλίσης. Μέχρι τώρα διατηρεί σχέση με την Αρμενικής καταγωγής Σάντρα Πεστελμετζιγιάν την οποία λέγεται ότι την γνώρισε στο εξωτερικό κατά την διάρκεια των σπουδών του.Έχει μια πολύ ζεστή και στενή σχέση με τη μητέρα του την οποία εμπιστεύεται σε όλα.

Σπουδές

Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο TED College Ankara με κατεύθυνση στα Μαθηματικά (TED Ankara Koleji Matematık Fen Bölümü). Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, σπούδασε στο Berkeley Εφαρμοσμένα Μαθηματικά (IC Berkeley Applied Mathematics).
Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, ο Ακίν αποφάσισε να γίνει ηθοποιός και συνέχισε τις σπουδές του στον τομέα αυτό με στόχο τη βελτίωση του υποκριτικού ταλέντου του. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο CRAFT Oyunculuk Atölyesı. Μετά την ολοκλήρωση των προπτυχιακών του σπουδών έλαβε μέρος σε διάφορα θεατρικά έργα, ταινίες και σειρές.
Υρμίνη (αρχαία πόλη)

Η Υρμίνη ή Ύρμινα ή Όρμινα ήταν πόλισμα της αρχαίας Ηλείας.
Ιδρύθηκε από Πελασγούς πρωτοέλληνες. Ήταν πόλη των Επειών. Βρισκόταν δίπλα στο ακρωτήριο της Κυλλήνης και κοντά σε αυτό του Αράξου, στα αρχαία σύνορα Αχαΐας και Ηλείας. Οικιστής της ήταν ο Άκτορας, γιος του Φόρβαντα, εγγονός του Λαπίθη και αδελφός του ήταν ο βασιλιάς Αυγείας.
Η πόλη ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της μητέρας του Υρμίνης, η οποία ήταν κόρη του Επειού. Η Υρμίνη συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία του βασιλιά Αμαρυγκείδη μαζί με τους άλλους Επειούς.
Η θέση της αρχαία πόλης έχει βρεθεί κοντά στο σημερινό Κουνουπέλι και στον Δήμο Βουπρασίας, 9 χιλιόμετρα από την Βάρδα. Στην θέση υπάρχουν κατάλοιπα ενετικών κτισμάτων και κάστρου, και κατάλοιπα του πελασγικού τείχους.
Δημήτριος Γ. Τσαούσης

Βιογραφία

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Ευρυτανίας το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών τον Φεβρουάριο του 1985 και κηδεύτηκε στις 23 Φεβρουαρίου από τον ιερό ναό Αγίου Ισιδώρου στο Δεύτερο Νεκροταφείο Πατησίων.
Δημήτρης Ψαρράς

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ. Ήταν μέλος της συντονιστικής επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973. Υπήρξε συντάκτης της της εφημερίδας Ελευθεροτυπίας για πολλά χρόνια, από το 1990 μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Το Νοέμβριο του 2012 ξεκίνησε η συνεργασία του με την Εφημερίδα των Συντακτών. Είναι γνωστός για τις έρευνες του σχετικά με την ακροδεξιά και θεωρείται κατά την άποψη κάποιων ως ειδικός στη Χρυσή Αυγή, την οποία παρουσιάζει μέσα από τις μελέτες του ως βίαιη νεοναζιστική και εγκληματική οργάνωση που δρα με παραστρατιωτική δομή. Επιπλέον, έχει καταθέσει στην δίκη της Χρυσής Αυγής όπου τόνισε πως η οργάνωση είναι σύμφυτη με την βία.
Gulfstream G500

Gulfstream G500

Το Gulfstream G500 είναι έκδοση του Gulfstream V η οποία παρουσιάστηκε το 2002 και πιστοποιήθηκε από την FAA το 2003. Εισήχθη σε υπηρεσία το 2004. Έχει μικρότερη χωρητικότητα καυσίμου από το G550 και εμβέλεια 10,742 χιλιομέτρων, την ίδια εξωτερική εμφάνιση και πιλοτήριο, δίχως το σύστημα ενίσχυσης της όρασης (Enhanced Vision System), το οποίο όμως μπορεί να τοποθετηθεί κατόπιν παραγγελίας.

Gulfstream G550

Το Gulfstream G550 παρουσιάστηκε στην αγορά το 2003 και είχε αυξημένες επιδόσεις, με την εμβέλεια να έχει αυξηθεί στα 12,501 χιλιόμετρα, καθιστώντας το επιχειρηματικό αεροσκάφος με την μεγαλύτερη ταχύτητα στον κόσμο. Το πιλοτήριο είναι εξοπλισμένο με τέσσερις οθόνες πολλαπλών χρήσεων και σύστημα ενίσχυσης της όρασης (Enhanced Vision System), για μεγαλύτερη ασφάλεια σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας. 
Κύριοι ανταγωνιστές του Gulfstream 550 είναι τα Airbus Corporate Jet, Boeing Business Jet και Bombardier Global Express.
958 Ασπλίνδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ασπλίνδης εκτιμάται σε 47,08 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0415. Η Ασπλίνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 18 περίπου λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Καραγκίγιε

Το Καραγκίγιε (καζακικά: Қарақия ойпаты, Καραγκίγια σημαίνει Μαύρο Σαγόνι στα Τουρκικά) είναι καρστική τάφρος μήκους 40 χιλιομέτρων κοντά στην Κασπία Θάλασσα. Βρίσκεται περίπου 132 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας και είναι το χαμηλότερο σημείο στην Κεντρική Ασία, το Καζακστάν, και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Είναι επίσης γνωστή ως "Βύθισμα Καραγκίγιε" και "Ορεινή Τάφρος Καραγκίγιε".
Η τάφρος σχηματίστηκε ως διαλυμένος ασβεστόλιθος, δολομίτης και διαλυμένο γύψο σχηματίζοντας λακκούβες, χοάνες και σπηλιές που τελικά κατέρρευσε. Σήμερα η τάφρος διαθέτει χαρακτηριστικά που παράγουν μακριά τα σύννεφα της βροχής που προκαλούνται από τον αέρα που υψώνονται πάνω από αυτό. Υπάρχει μια λίμνη στα νοτιοδυτικά της τάφρου και το ρεύμα αυξάνεται από μία διάτρητη πηγή που εξαφανίζεται πίσω στο έδαφος εντός του ορύγματος.
Η τάφρος κατοικείται από αγρινούς, φίδια, λαγούς, γύπες και άλλα ζώα. Είναι το μόνο μέρος εντός της Χερσονήσου Μανγκισλάκ όπου τα μανιτάρια αναπτύσσονται και αυτά συλλέγονται από τους ντόπιους.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πούλα

Ιστορία

Την εποχή που ιδρύθηκε ήταν γνωστό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γιουγκοσλαβίας και σύντομα έγινε το πιο σημαντικό φεστιβάλ κινηματογράφου της χώρας. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν το φεστιβάλ απέκτησε παγκόσμια αίγλη, μαζί με τον Γιουγκοσλαβικό κινηματογράφο, ο οποίος σημείωσε άνοδο τη δεκαετία του 1960. Δημιουργήθηκαν πολλές εταιρείες παραγωγής, και ετησίως κυκλοφορούσαν 20 νέες ταινίες παγκοσμίως. Το Φεστιβάλ ακολούθησε το Οσκαρικό μοντέλο και δομή, με κατηγορίες κ.λπ. σε αντίθεση όμως με τα Όσκαρ, το Φεστιβάλ προβάλει και νέες παραγωγές σε πρώτη προβολή στην αρχή της σεζόν και όχι στο τέλος της.
Το 1991, με τη Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ακυρώθηκε και το Φεστιβάλ. Τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε εκ νέου, υπό την ονομασία Filmski festival u Puli. Το 1992, ήταν η πρώτη φορά που το Φεστιβάλ ασχολήθηκε αποκλειστικά με κροατικές ταινίες, εφόσον η ταινίες από την Γιουγκοσλαβία σταμάτησαν να παράγονται με τη διάλυση της χώρας.
Το 1995, μετονομάστηκε σε Festival hrvatskog filma, δίνοντας έμφαση στην κροατική του προέλευση. Παρόλα αυτά, κι εφόσον η παραγωγή ταινιών στην Κροατία ήταν μικρή, το Φεστιβάλ έχασε κατακόρυφα τη δημοτικότητα του. Το 2001, στο Φεστιβάλ συμμετείχαν για πρώτη φορά ξενόγλωσσες ταινίες, και μετονομάστηκε ξανά σε Festival hrvatskog i europskog filma. Από εκεί και πέρα το Φεστιβάλ, προβάλει μία κροατική ταινία, ενώ έχει και διεθνές πρόγραμμα, μεταξύ άλλων εκδηλώσεων.
Αγαλματίδιο της Νεφερτίτης

Περιγραφή

Το αγαλματίδιο ύψους 40 εκ. είναι κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο. Ήταν σπασμένο και ανασυγκολλήθηκε, ενώ λείπουν το δεξί χέρι, μέρη του αριστερού βραχίονα, μέρη από τα αυτιά, τα δάχτυλα των ποδιών και οι ρώγες του στήθους. Τα πόδια είναι αποκαταστημένα. Η πίσω μεριά του είναι ενισχυμένη από μια στήλη που υψώνεται από την βάση ως τον αυχένα υποστηρίζοντας το άγαλμα. Παριστάνει την Νεφερτίτη σε όρθια στάση επάνω σε υψηλό τετράγωνο βάθρο με το αριστερό πόδι να κάνει ένα βήμα μπροστά. Η κεφαλή είναι στεφανωμένη με την βασιλική κανόπη, κάτω από την οποία διακρίνεται το διάδημα, το οποίο αρχικά ήταν ζωγραφισμένο χρυσό. Η οπή στο κούτελο χρησίμευε ως βάση του βασιλικού ουραίου. Στα χείλη διακρίνουμε ακόμη ίχνη από κόκκινο κραγιόν, ενώ τα βλέφαρα και τα φρύδια ήταν ζωγραφισμένα με μαύρο μολύβι. Στον λαιμό και τον θώρακα διακρίνουμε επίσης τα υπολείμματα κάποιας διακόσμησης, η οποία ήταν μάλλον ένας φαρδύ περιδέραιο. Τα κοντά μανίκια στα μπράτσα υποδεικνύουν ότι φοράει σχεδόν διαφανή μανδύα, ο οποίος αφήνει να διαγράφονται λεπτομερώς οι καμπύλες του σώματος. Στα πόδια φοράει σανδάλια. Η γυναικεία μορφή είναι κάποιας μέσης ηλικίας, με τα σημάδια του πρώιμου γήρατος, κατόπιν αρκετών τοκετών.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Οι γραμμές του σχεδίου που βλέπουμε στο άγαλμα υποδεικνύουν ότι πρόκειται για κάποιο προχωρημένο προσχέδιο, στο οποίο έπρεπε να γίνουν μερικές ακόμα αλλαγές, ενώ ο χρωματισμός του προσώπου υποτίθεται ότι του έδινε πια κάποια τελική όψη. Το φόρεμα είναι καλλιτεχνικό χαρακτηριστικό του πρώιμου 14ου αιώνα π.Χ.. Η απεικόνιση της βασίλισσας ως ηλικιωμένη γυναίκα καινοτομεί σε σύγκριση με την αιγυπτιακή τέχνη των προηγουμένων χρόνων, στην οποία συναντάμε το ιδανικό της νεανική ομορφιάς. Πρόκειται για εξέχον καλλιτέχνημα αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης που χρονολογείται περίπου το 1350 π.Χ. και συγκαταλέγεται στον ρεαλιστικό ρυθμό της εποχής Αμάρνα.