Παλαιά Ιρλανδική Βουλή

Το νέο κτίριο

Ο Οίκος των Τσίτσεστερ ήταν σε ερειπωμένη κατάσταση, δήθεν στοιχειωμένος και ακατάλληλος για κοινοβουλευτική χρήση. Το 1727 το Κοινοβούλιο ψήφισε να δαπανήσει £ 6.000 για την κατασκευή ενός νέου κοινοβουλευτικού κτιρίου σε εκείνη τη θέση. Επρόκειτο να είναι το πρώτο κτίριο με δύο αίθουσες συνεδριάσεων, που χτιζόταν παγκοσμίως με σκοπό να αποτελέσει βουλή. Το τότε παμπάλαιο παλάτι του Γουέστμινστερ, η έδρα της αγγλικής Βουλής (πριν το 1707) και, αργότερα, της Βρετανικής Βουλής, ήταν μια ανακατασκευασμένη εκκλησία με διάφορες ελλείψεις για το σκοπό που ήθελε να εξυπηρετήσει. Το γεγονός ότι προϋπήρχε σαν εκκλησία δικαιολογούσε την περίεργη διάταξη των καθισμάτων στην αίθουσα της Βουλής των Κοινοτήτων. Η διάταξη αυτή των καθισμάτων συνεχίστηκε και στο καινούριο Βρετανικό κοινοβούλιο που χτίστηκε στα μέσα του 19ου αι. έπειτα από την καταστροφή λόγω πυρκαγιάς που υπέστη το μεσαιωνικό κτίριο. Το ίδιο σχέδιο ακολουθήθηκε και τη δεκαετία του 40' όταν η αίθουσα της Βουλής των Κοινοτήτων βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια του Β' ΠΠ, παρότι είχε ληφθεί μέριμνα να αντικατασταθεί με μία νέα ημικυκλική αίθουσα που να μη θυμίζει εικόνα διάταξης εκκλησίας.
Ο σχεδιασμός αυτού του ριζικά νέου κοινοβουλευτικού κτιρίου, που αποτελεί ένα από τα δύο ειδικά κατασκευασμένα για αυτό το σκοπό κτίρια (το άλλο είναι η Βουλή στο Stormont), ανατέθηκε σε ένα ταλαντούχο νέο αρχιτέκτονα, τον Έντουαρντ Λάβετ Πήρς (Edward Lovett Pearce), ο οποίος ήταν ο ίδιος μέλος του Κοινοβουλίου και μαθητευόμενος του Προέδρου της Βουλής των Κοινοτήτων, Γουίλιαμ Κόνολι (William Conolly) του Οίκου Κάσλταουν (Castletown House). Ενώ η κατασκευή είχε αρχίσει, το Κοινοβούλιο μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Blue Coat στo Νορθσάιντ (Northside) του Δουβλίνου. Ο θεμέλιος λίθος για το νέο κτίριο μπήκε στις 3 Φεβρουαρίου 1729.

Σχεδιασμός του νέου κτιρίου

Το σχέδιο του Πήρς για το νέο Ιρλανδικό κοινοβούλιο ήταν επαναστατικό. Το κτίριο ήταν ημι-κυκλικό σε σχήμα και καταλάμβανε 6,000 m² (1,5 έικρ). Το νέο κτίριο σε αντίθεση με τον οίκο των Τσίτσεστερ θα χτιζόταν επί της οδού Κόλετζ Γκριν και όχι παραπίσω όπως ο προκάτοχός του. Η κεντρική είσοδος αποτελείται από μία κιονοστοιχία ιωνικού ρυθμού με κίονες που εκτείνονται στις τρεις πλευρές του περιβόλου της εισόδου, σχηματίζοντας το γράμμα "Ε". Τρία αγάλματα, που αποτελούν προσωποποιήσεις της Ιρλανδίας (Ιβερνία στα Λατινικά), της Πίστης και του Εμπορίου (μετέπειτα λαξευμένα από τον Edward Smyth) δεσπόζουν πάνω από το προστώο. Πάνω από την κεντρική είσοδο βρίσκεται το βασιλικό οικόσημο σκαλισμένο σε πέτρα.
Ο Πηρς πέθανε σε μικρή ηλικία και το έργο του συνεχίστηκε από τον αρχιτέκτονα James Gandon. Ο Gandon έχει επίσης επιμεληθεί τρία από τα ωραιότερα αρχιτεκτονικά οικοδομήματα του Δουβλίνου, το Τελωνείο, το Four Courts (Ιρλανδικά Δικαστήρια) και το King's Inns (Δικηγορικός Σύλλογος). Μεταξύ 1785 και 1789 πρόσθεσε μία νέα είσοδο, την είσοδο των ευγενών στην ανατολική πλευρά του κτιρίου, προς την οδό Westmoreland. Σε αντίθεση με τη κεντρική είσοδο στη νότια πλευρά, η οποία έμεινε γνωστή ως η είσοδος της Βουλής των Κοινοτήτων, η νέα είσοδος των ευγενών είχε έξι κίονες κορινθιακού ρυθμού κατόπιν αιτήματος των ευγενών που επιθυμούσαν η δική τους είσοδος να διαφέρει από εκείνη των κοινοτήτων με τις ιωνικές κολώνες. Πάνω από την είσοδο των ευγενών τοποθετήθηκαν τρία αγάλματα του Edward Smyth που αναπαριστούν τη Δύναμη, τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία. Στις επεκτάσεις του Gandon περιλαμβάνεται ένας καμπύλος τοίχος ο οποίος δε φαίνεται από το εξωτερικό του κτιρίου αλλά μπήκε για να καλύψει τις ανισοεπίπεδες ενώσεις. Ο τοίχος είναι από γρανίτη με ένθετες γωνίες, και αποτελεί ένα από τα πιο άμεσα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά του κτιρίου, αν και δε μοιάζει καθόλου με το πως ήταν την εποχή που χρησιμοποιούταν σαν κοινοβούλιο,