google/wiki40b huggingface dataset:
Λαγκούβαρδος Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται δυτικά των Γαργαλιάνων και βόρεια από τον Μάραθο, σε υψόμετρο 20 μέτρων από τη θάλασσα. Είναι πολύ κοντά στις ακτές του Ιονίου Πελάγους και βρίσκεται διαγώνια απέναντι από τη νήσο Πρώτη, ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκονται οι οικισμοί Λαγκουβάρδος προς τα βόρεια, Γεφυράκι προς τα νότια και Βατιάς προς τα ανατολικά. Η απόστασή του οικισμού από τους Γαργαλιάνους είναι περίπου 7,5 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 2,5 ως 3,5 χιλιόμετρα.

Ιστορία

Ο Λαγκούβαρδος είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1940 (με επίσημη ονομασία τότε Λαγκουβάρδος και πληθυσμό 32 μόνιμων κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 1940) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαργαλιάνων. Το 1951 είχε 80 μόνιμους κατοίκους, με βάση την απογραφή του 1951, ενώ το 1956 μετονομάζεται σε Κρυσταλλοπηγή, και μόλις 5 χρόνια μετά, το 1961, ο οικισμός καταργείται. Το 2011 αναγνωρίζεται εκ νέου και μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 110 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με τον τουρισμό και σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, εκτός από ελαιώνες, διάφορες ποτιστικές καλλιέργειες και θερμοκήπια.

Κτίρια και αξιοθέατα

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων ή εκκλησία, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στους Γαργαλιάνους και τον Μάραθο. Αξιοθέατα για τον οικισμό εκτός από την παραλία της περιοχής, αποτελεί και η νήσος Πρώτη, την οποία έχει αντίκρυ, σε διαγώνια θέα. Στην περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα.

Παραλία του Λαγκουβάρδου

Σε απόσταση περίπου 3,5 ως 2,5 χιλιομέτρων, προς τα νότια, από τον οικισμό βρίσκεται το λιμάνι και οι παραλίες του Μαράθου, ενώ σε απόσταση μερικών μέτρων προς τα δυτικά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Λαγκουβάρδου, η οποία διαθέτει «χρυσή» αμμώδη παραλία, η οποία εκτείνεται σε μήκος περίπου 2 χιλιομέτρων και είναι φημισμένη, ως μια από τις συνηθισμένες επιλογές, για τους ενασχολούμενους με το wind surfing.
Κοράκι

Ιστορία - Λαογραφία

Ο κόρακας εξημερώνεται πολύ εύκολα και μαθαίνει να συζεί με τον άνθρωπο σε μεγάλο βαθμό. Κατά τον Μεσαίωνα σε πολλούς Πύργους στην Ευρώπη εκτρέφονταν  και διατηρούνταν κοράκια όπου σε πολλές των περιπτώσεων ήταν και προσωπικοί φύλακες των ιπποτών εκτροφέων τους.

Στην Αρχαιότητα οι αρχαίοι Έλληνες έτρεφαν ιδιαίτερη αγάπη στο πτηνό αυτό που το είχαν αφιερώσει στο θεό Απόλλωνα. Επίσης στη Γένεση αναφέρεται ως το πρώτο πτηνό που απελευθερώθηκε μετά τον κατακλυσμό το οποίο στη συνέχεια λησμόνησε και τον Νώε και την Κιβωτό του εξαιτίας των πολλών πτωμάτων ανθρώπων και άλλων ζώων που βρήκε. Έτσι ο Μωσαϊκός νόμος σύμφωνα με το Λευιτικό θεωρεί τον κόρακα "ακάθαρτο ζώο".
Γενικά το κοράκι θεωρείται στις περισσότερες κουλτούρες κακός οιωνός. Χαρακτηριστικά όπως το μαύρο χρώμα του και το γεγονός ότι τρέφεται με νεκρά ζώα ,ακόμη και σε πλήρη αποσύνθεση, συνέδεσε το κοράκι με τον θάνατο και την αρρώστια.

Λογοτεχνία

Το πλέον διάσημο ποίημα του Αμερικανού λογοτέχνη Έντγκαρ Άλαν Πόε τιτλοφορείται "Το Κοράκι" (The Raven).
948 Γιουκούντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γιουκούντας είναι άγνωστα.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2011-12

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 2011-12 συμμετείχαν 15 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2012-13. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Δυναστεία των Γκιράι

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής επικυριαρχίας

Σύμφωνα με μερικούς μελετητές, οι Γκιράι θεωρήθηκαν ως η δεύτερη οικογένεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τον Οίκο των Οσμανιδών: «Αν η Ρώμη και το Βυζάντιο αντιπροσώπευαν δύο από τις τρεις διεθνείς παραδόσεις της αυτοκρατορικής νομιμότητας, το αίμα του Τζένγκις Χαν ήταν το τρίτο ... Αν ποτέ οι Οθωμανοί εξαφανιστούν, έγινε κατανοητό ότι οι Γκενγκισίδες Γκιράι θα τους διαδεχτούν "(Σεμπάγκ Μοντεφιόρε, Πρίγκιπας των Πριγκιπών: Η ζωή του Ποτέμκιν, Λονδίνο, 2000).
Κατά τη διάρκεια του 15ου και των αρχών του 16ου αιώνα, ο Χάνος των Γκιράι ήταν δεύτερος προς στον Οθωμανό αυτοκράτορα και ανώτερος του Μεγάλου Βεζίρη στο οθωμανικό πρωτόκολλο. Μετά την εξέγερση του Σεμίζ Μεχμέντ Γκιράι, ο σουλτάνος υποβάθμισε τον Κριμαίο Χάνο στο επίπεδο του Μεγάλου Βεζίρη. Οι Χάνοι των Γκιράι ήταν επίσης κυρίαρχοι της δικής τους επικράτειας. Μπορούσαν να κόβουν νομίσματα, να κάνουν νόμο με διάταγμα και είχαν τις δικές τους τουγκρά (σφραγίδες, αποφάσεις).

Συμμαχίες

Το Χανάτο της Κριμαίας επίσης σύναψε συμμαχίες με την Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία και το Ζαπορίζικο Σιχ. Η βοήθεια του Ισλάμ Γ΄ Γκιράι κατά της εξέγερσης του Χμελνίττσκι το 1648 συνέβαλε σημαντικά στην αρχική ορμή των στρατιωτικών επιτυχιών για τους Κοζάκους. Ακόμη, η σχέση με την Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία ήταν επίσης αποκλειστική, καθώς οι χάνοι της δυναστεία των Γκιράι συνήθιζαν να αναζητούν καταφύγιο στη Λιθουανία τον 15ο αιώνα, πριν από την εγκατάστασή τους στην χερσόνησο της Κριμαίας.

Πτώση

Μετά την προσάρτηση του χανάτου από την αυτοκρατορική Ρωσία το 1783, ο τελευταίος χάνος Σαχίν Γκιράι παρέμεινε ονομαστικά στην εξουσία μέχρι το 1787, όταν κατέφυγε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και εκτελέστηκε στη Ρόδο.
Σε άλλους δυνάστες επιτράπηκε από τις ρωσικές αρχές να διαμένουν στο παλάτι τους στο Μπαχτσισαράι. Ο νεαρός γιος του Σελίμ Γ΄, ο Καττί Γκιράι, προσηλυτίστηκε από ιεραποστόλους στον προτεσταντισμό και νυμφεύτηκε μία κληρονόμο της Σκωτίας, την Αν Νέιλσον.

Μετά την πτώση

Από την προσάρτηση, οι περισσότεροι από τους Γκιράι ζούσαν στην Τουρκία. Μερικοί από αυτούς, ωστόσο, έζησαν σε άλλες χώρες. Ο τελευταίος χάνος της Κριμαίας, ο Σαχίν Γκιράι, τα εγγόνια του και οι κόρες του έζησαν στην Προύσα και την Κωνσταντινούπολη.
Λεονίντ Λακερμπάια

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννημένος την 1η Ιανουαρίου 1947, κατάγεται από την Γκουντάουτα (Gudauta). Είναι παντρεμένος, με τρία παιδιά - δύο γιους και μία κόρη.
Το 1962 εισήλθε στη Σχολή Συγκοινωνιών της Μόσχας, όπου αποφοίτησε το 1966. Από το 1970 έως το 1975 ήταν φοιτητής στην σοβιετική πρωτεύουσα στο Ινστιτούτο Αυτοκινήτου και Δρόμων (MADI). Από το 1975 έως το 1979, εργάστηκε ως μηχανικός με την εταιρεία μεταφοράς Gagra. Από το 1979 έως το 1985 ήταν Διευθυντής Φορτίου για την ATP. Από το 1985 έως το 1991 διετέλεσε Διευθυντής στο πιλοτικό εργοστάσιο "Gagra". Το 1991 εκλέχτηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο της Αμπχαζίας. Από το 1992 έως το 1995, ήταν ο πρώτος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Από το 1995 έως το 1996 χρημάτισε Υπουργός Εξωτερικών, ενώ από το 1998 έως το 2002 ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης, έπειτα από την σύγκληση του 13ου Κοινοβουλίου. Από τον Φεβρουάριο του 2005 έως τον Ιανουάριο του 2009 διετέλεσε αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Αμπχαζίας. Από τον Ιανουάριο του 2009 ως το Σεπτέμβριο του 2011 υπηρέτησε ως ο πρώτος αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Το Σεπτέμβριο του 2011 διορίστηκε Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Αμπχαζίας.
Πρωτομαγιά

Απαρχή

Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές, όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη και γίνονται μέχρι σήμερα. Με τον εκχριστιανισμό, όμως, της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής, όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.
Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορτάζοταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού.
Άννα των Μεδίκων, αρχιδούκισσα της Αυστρίας

Βιογραφία

Ήταν η τρίτη κόρη του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μανταλένας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.
Χίτσκοκ (ταινία)

Πληροφορίες Παραγωγής

Το 2005 υπήρξε η είδηση ότι το δίκτυο Arts & Entertainment σκόπευε να χρηματοδοτήσει μια τηλεταινία βασισμένη στο βιβλίο του Στίβεν Ρεμπέλο Alfred Hitchcock and the Making of Psycho. Στη συνέχεια τα δικαιώματα του βιβλίου πέρασαν στα χέρια των Ίβαν Ράιτμαν και Τομ Πόλοκ, ιδιοκτητών της εταιρίας Montecito Picture, ο οποίοι σκόπευαν να αναλάβουν την παραγωγή της μεταφοράς του βιβλίου στη μεγάλη οθόνη. Έκλεισαν λοιπόν συμφωνία με την εταιρία Paramount Pictures, υπεύθυνη για την παραγωγή και τη διανομή του Ψυχώ το 1960. Μετά από τέσσερα χρόνια ανάπτυξης του εγχειρήματος στην Paramount, η παραγωγή μετακινήθηκε στην εταιρία Fox Searchlight Pictures. 
Το Νοέμβριο του 2011, ανακοινώθηκε ότι ο Σάσα Τζερβάζι βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με την εταιρία προκειμένου να αναλάβει τη σκηνοθεσία της ταινίας κι ένα μήνα αργότερα ανέλαβε καθήκοντα σκηνοθέτη. Τον ίδιο μήνα ο Άντονι Χόπκινς και η Έλεν Μίρεν υπέγραψαν με την εταιρία για να ερμηνεύσουν τους ρόλους του Άλφρεντ Χίτσκοκ και της συζύγου του Άλμα Ρεβίλ. Ο Τζον Μακ Λάφλιν, ένας από τους σεναριογράφους της ταινίας του Ντάρεν Αρονόφσκι Μαύρος Κύκνος (Black Swan, 2010) ανέλαβε να διασκευάσει το βιβλίο του Ρεμπέλο, ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου προσφέρθηκε να κάνει προσθήκες που έριχναν φως στην πολύπλοκη σχέση μεταξύ του σκηνοθέτη και της συζύγου του.
Τα ονόματα των υπόλοιπων ηθοποιών που συμμετέχουν στην ταινία ανακοινώθηκαν το Μάρτιο του 2012. Την 1 Μαρτίου του 2012 ανακοινώθηκαν τα ονόματα των Σκάρλετ Τζοχάνσον και Τζέιμς Ντ'Άρσι που πρόκειται να υποδυθούν τους πρωταγωνιστές της ταινίας Ψυχώ Τζάνετ Λι και Άντονι Πέρκινς. Αργότερα τον ίδιο μήνα ο ρόλος της ηθοποιού Βέρα Μάιλς ανατέθηκε στην Τζέσικα Μπίελ. Άλλα μέλη του καστ περιλαμβάνουν την Τόνι Κολέτ που υποδύεται την πιστή συνεργάτιδα του Χίτσκοκ, Πέγκι Ρόμπερτσον, τον Ντάνι Χιούστον στο ρόλο του σεναριογράφου και δραματουργού Γουίτφιλντ Κουκ, τον Μάικλ Στούλμπαργκ που εμφανίζεται στο ρόλο του ατζέντη Λιου Γουάσερμαν, τον Μάικλ Γουίνκοτ στο ρόλο του ψυχοπαθούς δολοφόνου Εντ Γκάιν, τον Ραλφ Μάκιο στο ρόλο του σεναριογράφου Τζόσεφ Στέφανο, τον Ρίτσαρντ Πόρτναου στο ρόλο του διευθυντή της Paramount, Μπάρνεϊ Μπάλαμπαν και τον Γουάλας Λάνγκαμ στο ρόλο του σχεδιαστή γραφικών Σολ Μπας. 
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 13 Απριλίου 2012 στο Λος Άντζελες κι η ταινία ονομάστηκε Hitchcock. Τα γυρίσματα έληξαν στις 31 Μαΐου του 2012 μετά την ολοκλήρωση της σκηνής που καταγράφει τα γεγονότα της πρεμιέρας της ταινίας Ψυχώ στη Νέα Υόρκη στις 16 Ιουνίου του 1960. 
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2012 ανακοινώθηκε ότι ο Ντάνι Έλφμαν πρόκειται να συνθέσει τη μουσική επένδυση της ταινίας. Στο παρελθόν ο Έλφμαν επανηχογράφησε το αυθεντικό θέμα της ταινίας Ψυχώ του Μπέρναρντ Χέρμαν για τις ανάγκες της επανεκτέλεσης του Ψυχώ το 1998 από τον Γκας Βαν Σαντ.
Γιαν Ματέικο

Ζωή και σπουδές

Ο Γιαν Ματέικο γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1838 στην Κρακοβία, από πατέρα μουσικοδιδάσκαλο. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Κρακοβίας από το 1852 μέχρι το  1858. Τελειοποίησε περαιτέρω τις σπουδές του στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου υπό τον καθηγητή της και ιστορικό ζωγράφο Χέρμαν Άνσυτς (Hermann Anschuetz, 1802 – 1880).
Γίνεται ευρύτερα γνωστός εκθέτοντας το 1861 το έργο του "Η δηλητηρίαση της Βασίλισσας Μπόνα" (1859), με θέμα παρμένο από την ιστορία της Πολωνίας και τη δηλητηρίαση της Μπόνα Σφόρτσα, Μεγάλης Δούκισσας της Λιθουανίας και Βασίλισσας της Πολωνίας.   
Κοντά στον Ματέικο μαθήτευσαν πολλοί γνωστοί ζωγράφοι, μεταξύ των οποίων και ο διάσημος Πολωνός ζωγράφος Στανισλάβ Βισπιάνσκι (Stanisław Wyspiański, 1869 – 1907). O Ματέικο πέθανε στην Κρακοβία το 1893 σε ηλικία 55 ετών.
Μια περίτεχνη μπρούτζινη προτομή του Γιαν Ματέικο κοσμεί το Μέγαρο Τεχνών (πολωνικά: Pałac Sztuki) στην Πλατεία Szczepanski της Κρακοβίας, ένα εντυπωσιακό κτήριο με αρ-νουβό διακοσμήσεις και αρχιτεκτονικές αναφορές στους αρχαίους ελληνικούς ναούς.

Ζωγραφικό έργο

Από τα ιστορικών θεμάτων έργα του Ματέικο εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας «Η μάχη του Γκρούνβαλντ» (1878), ένα αριστούργημα της πολωνικής τέχνης στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, που απεικονίζει τη στρατιωτική νίκη του πολωνικού και λιθουανικού στρατού επί των Ιπποτών του Τευτονικού Τάγματος στις 15 Ιουλίου του 1410. Ο μεγαλύτερος ιστορικός πίνακας εκτίθεται στo εθνικό μουσείο . Με θέμα την υποτέλεια των Πρωσων. Απεικονίζεται το σημαντικότερο ιστορικό γεγονός στη γηραιά ήπειρο . Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. 
Άλλα πατριωτικά έργα του Ματέικο, που εκτίθενται στο Βασιλικό Ανάκτορο της  Βαρσοβίας, είναι «Ο Στέφαν Μπάτορυ στην πολιορκία της Πσκοφ» (1872) και  «Το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791» (1891). 
Αξιόλογα είναι και τα έργα του: «Ο Κοπέρνικος σε συνομιλία του με το Θεό» (1872, Collegium Novum του Γιαγκελονείου Πανεπιστημίου της Κρακοβίας), «Η Καμπάνα του Σιγισμούνδου» (1874, Εθνικό Μουσείο Βαρσοβίας), «Ο Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι στη μάχη της Βιέννης» (1883, Mουσεία Βατικανού), «Ο Ταντέους Κοστσιούσκο στη μάχη του Ρακλάβιτσε» (1888, Εθνικό Μουσείο Κρακοβίας), «Ιστορία του πολιτισμού της Πολωνίας», που περιλαμβάνει τον πίνακα "Ο εκχριστιανισμός της Πολωνίας (1889),  «Η  Ένωση της Λούμπλιν» (1892, Οικία  Γιαν Ματέικο στην Κρακοβία). Χαρακτηριστικής ομοιότητας είναι και μια «Αυτοπροσωπογραφία» (1892) του Ματέικο.
Φριτς Φρέντερικ Ζερνίκε

Βιογραφία

Ο Ζερνίκε γεννήθηκε στο Άμστερνταμ το 1888 από τους Carl Frederick August Zernike και Antje Dieperink. Και οι δυο γονείς του ήταν καθηγητές μαθηματικών, και αυτός είχε το πάθος του πατέρα του για τη φυσική. Σπούδασε χημεία, μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Το 1912 πήρε βραβείο για τη δουλειά του πάνω σε αέρια. Το 1913 έγινε βοηθός του Ιακώμπους Καπτέυν στο αστρονομικό εργαστήριο του Πανεπιστήμιου του Χρόνινγκεν. Το 1914 μαζί με τον Leonard Salomon Ornstein ανέπτυξαν την εξίσωση που πήρε το όνομα τους. Το 1915 πήρε θέση στη θεωρητική φυσική του ίδιου πανεπιστημίου και το 1920 προάχθηκε σε διδάκτορα της θεωρητικής φυσικής.
Μπαγκερία

Οικοδόμιση της πόλης

Ο πρίγκιπας της Μποτέρα και πρώην αντιβασιλιάς της Σικελίας οικοδόμησε μία μεγάλη βίλα στην Μπαγκερία, από τότε έγινε η αγαπημένη παραθεριστική τοποθεσία για την άρχουσα τάξη του Παλέρμο. Η βίλα του Σαν Μάρκο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Αντρέα Σιρρινσιονε με γωνιακούς προμαχώνες και μία κινητή γέφυρα. Η περιοχή γνώρισε μεγάλη οικοδομική ανάπτυξη την εποχή που κυβερνούσαν την Σικελία ο Οίκος της Σαβοΐας (1713–21) και ο Οίκος των Αψβούργων (1721–30), η ανάπτυξη συνεχίστηκε πολλές δεκαετίες. Οι δύο δημοφιλέστερες βίλες με ρυθμό Μπαρόκ ήταν η "Βίλα Βαλγκουαρνέρα" και η "Βίλα Παλαγωνία" που σχεδιάστηκαν από τον αρχιτέκτονα Τομάζο Μαρία Νάπολι (1712, 1715) ολοκληρώθηκαν μερικές δεκαετίες αργότερα. Ο Τομάζο Μαρία Νάπολι είχε ζήσει πολλά χρόνια στην Ρώμη και την Βιέννη κάτι που είναι εμφανέστατο στα σχέδια του. Άλλος ένας μεγάλος αρχιτέκτονας της εποχής στην Μπαγκερία ήταν ο Τζιουζέππε Μαριάνι που σχεδίασε την Βίλα Αραγκόνα σύμφωνα με τα Ρωμαϊκά πρότυπα (1714). Μετά το 1763 τα αρχιτεκτονικά σχέδια άλλαξαν, οι νέες βίλες οικοδομήθηκαν με νεοκλασικές μορφές.
Ο πρίγκιπας της Μποτέρα αποφάσισε να σχεδιάσει ξανά την κατοικία του (1769) με χρηματικές εισφορές των κατοίκων, η Μπαγκερία έγινε ο αγαπημένος τόπος για όλους τους διάσημους επισκέπτες από την Ευρώπη στην Σικελία.
Τον 20ο και τον 21ο αιώνα τα κτίσματα τα κτίρια ρυθμού Μπαρόκ και τα νεοκλασικά καλύφτηκαν με κτίρια οικοδομημένα χωρίς σχέδιο. Ο πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Ιωσήφ, η Μπαγκερία ωστόσο δεν εορτάζει την μνήμη του στις 19 Μαρτίου που είναι η επίσημη ημερομηνία της εορτής του αλλά την πρώτη Κυριακή του Αυγούστου. Οι εορταστικές εκδηλώσεις διατηρούνται όλη την εβδομάδα πριν την Κυριακή στην οποία ακολουθούν μεγαλοπρεπείς παρελάσεις, οι εκδηλώσεις ολοκληρώνονται το βράδυ της Δευτέρας με πυροτεχνήματα.

Καλλιτεχνικό κέντρο

Τον 20ο αιώνα γεννήθηκαν στην Μπαγκερία διάσημοι άντρες όπως ο ποιητής Ινιάτσιο Μπουττίττα, ο φωτογράφος Φερντινάντο Σιάνα (γεν. το 1943) και ο ζωγράφος Ρενάτο Γκουτούσο (1911 - 1987). Ο σκηνοθέτης Τζουζέπε Τορνατόρε απεικόνισε την μεγάλη αγάπη για την πόλη του στα έργα του Σινεμά ο Παράδεισος και Μπαγκερία (2009) όπου περιγράφει την ιστορία της πόλης του την περίοδο 1930 - 1980 και την ζωή μίας τοπικής οικογένειας. Η πόλη απεικονίζεται επίσης στην διάσημη ταινία Ο Νονός III.
Η διάσημη συγγραφέας Nτάτσια Mαραΐνι (γεν. 1936) επέλεξε την Μπαγκερία για να γράψει το αυτοβιογραφικό της έργο.
Στέφανος Κουμανούδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1818, από πλούσια οικογένεια μεγαλεμπόρων. Εξαιτίας διωγμών, η οικογένειά του μετεγκαταστάθηκε στο Βελιγράδι. Μεγάλωσε εκεί, αλλά και στη Σιλίστρα της Βουλγαρίας. Σπούδασε στη Γαλλία και τη Γερμανία και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα. Όσο βρισκόταν στο Βερολίνο για τις σπουδές του στο εκεί Πανεπιστήμιο, διακατέχονταν από έντονο ενδιαφέρον για τα γεγονότα που αφορούσαν την Ελλάδα της εποχής καθώς και τη νεοελληνική παιδεία. Πίστευε πως η δημώδης γλώσσα ήταν επιβεβλημένη στην Ελλάδα. Ακόμη θεωρούσε πως οι Σλάβοι δεν αλλοίωσαν το ελληνικό στοιχείο κατά την κάθοδό τους, εξαιτίας της φυσικής συνέχειας της ελληνικής γλώσσας και των διαλέκτων της. Μεταξύ των συμφοιτητών του ήταν ο Ευθύμιος Καστόρχης, ο Ηρακλής Μητσόπουλος, ο Λύσανδρος Καυταντζόγλου και ο Εμμανουήλ Κόκκινος.
Έγινε υφηγητής το 1845, ενώ το 1846 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής της λατινικής φιλολογίας. Προήχθη το 1854 σε τακτικό καθηγητή και εκλέχθηκε τέσσερις φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1855-1856, 1866-1867, 1877-1888, 1884-1885). Αποχώρησε τον Αύγουστο το 1886 μετά από σαράντα χρόνια ενεργής διδασκαλίας. Τα μαθήματα του αφορούσαν την ιστορία των ρωμαϊκών γραμμάτων, τον βίο των Ρωμαίων, την ερμηνεία των Λατίνων ποιητών και συγγραφέων. Ήταν διδάσκαλος του μετέπειτα βασιλιά Γεωργίου Α΄ και της συζύγου του Όλγας. Διετέλεσε γραμματέας της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας επί 36 έτη. Μεταξύ των ανακαλύψεων του, κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Αρχαιολογική Εταιρεία, ήταν η Στοά του Αττάλου, η Βιβλιοθήκη του Αδριανού, το Ολύμπιο, το Θέατρο του Διονύσου, το Δίπυλο, το Ασκληπιείο και ο Κεραμεικός. Ήταν μέλος του Ινστιτούτου της Γαλλίας, της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και της Ακαδημίας του Γκέτινγκεν. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 1899 και κηδεύτηκε μια μέρα αργότερα.

Συγγραφικό έργο

Συνέγραψε ανασκαφικές και επιγραφικές δημοσιεύσεις, λεξικά και σχολιασμένες εκδόσεις κλασσικών έργων και μετέφρασε σερβικά λαϊκά τραγούδια καθώς και έργα του Βολταίρου. Το ημερολόγιό του διασώθηκε και μετεγράφη από τον δισέγγονό του, τον επίσης φιλόλογο και επιγραφολόγο Στέφανο Ν. Κουμανούδη, και εκδόθηκε το 1980. Ακόμη, εμπλούτισε και μετέφρασε το λεξικό λατινικών του Ερρίκου Ουλερίχου, ενώ το 1883 συνεισέφερε στην επανέκδοση της Αρχαιολογικής Εφημερίδας, ενώ από το 1861 έως το 1863 εξέδιδε το ιστορικό περιοδικό «Φιλίστωρ». Επίσης, εξέδιδε μαζί με τον Ευθύμιο Κατόρχη, το περιοδικό «Αθήναιον».
Μπόρις Ντράνγκοβ

Τιμές

Στη Βουλγαρία, τρία χωριά έχουν ονομαστεί προς τιμήν του Ντράνκοβ - το Ντράνγκοβο (επαρχία Καρντζάλι), το Ντράνγκοβο (επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ) και το Ντράνγκοβο (επαρχία Πλόβντιβ). Η Κορυφή Ντράνγκοβ στα Υψώματα Μπρέζνικ στο Νησί Γκρίνβιτς της Ανταρκτικής επίσης έλαβε το όνομα του.
Ιωσήφ Ριτσιάρδης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σε ηλικία 6 ετών πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου και αρμονίας απ' τον Άλεξ Γκρεκ. Το 1912 μετανάστευσε στο Κίεβο της Ουκρανίας όπου έκανε προκαταρκτικά μαθήματα κι ύστερα στο Μόναχο της τότε Δυτικής Γερμανίας όπου τελειοποίησε τις σπουδές του. Την πρώτη του εμφάνιση την έκανε στο Βόλο μ' ένα μικρό Ιταλικό θίασο όπερας, με τον οποίο ταξίδεψε και μετά τους Βαλκανικούς πολέμους σε Σμύρνη και Κωνσταντινούπολη και απ' το 1914 μέχρι το 1919 έκανε περιοδεία στη Ρωσία, μόνο που εκεί ο θίασος είχε ενισχυθεί. Έγραψε γύρω στις 50 οπερέτες
Πέθανε στην Αθήνα στις 18 Σεπτεμβρίου του 1979 σε ηλικία 83 ετών.
Στάση του Νικηφόρου Φωκά

Η Στάση του Νικηφόρου Φωκά έγινε το 963 στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο Νικηφόρος Φωκάς ήταν στρατηγός και δομέστικος των σχολών της Ανατολής όταν σαν διοικητής του στρατού βρισκόταν στην Καισάρεια, ή την Τζαμανδό, έμαθε τον θάνατο του αυτοκράτορα Ρωμανού Β΄.
Ο Φωκάς μαθαίνοντας τον θάνατο του Ρωμανού και γνωρίζοντας ότι οι δύο διάδοχοι ήταν ανήλικοι ανακηρύχθηκε από τον στρατό αυτοκράτορας και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Ο Φωκάς παντρεύτηκε έπειτα την χήρα του Ρωμανού Θεοφανώ παραγκωνίζοντας τον παρακοιμώμενο Ιωσήφ Βρίγγα και καταργώντας την αντιβασιλεία μένοντας μόνος αυτοκράτορας.
Ο Βρίγγας προσπάθησε να κάνει συνωμοσία, χωρίς να τα καταφέρει, εναντίον του Φωκά επειδή τον βόλευε η αντιβασιλεία και είχε μεγάλη δύναμη και επιρροή. Έπειτα έκανε και Στάση συλλαμβάνοντας μέλη της οικογένειας των Φωκάδων η οποία κατεστάλει από τον Βασίλειο Λεκαπηνό.
Η ζωή ενός ανθρώπου

Υπόθεση

Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ (Κερκ Ντάγκλας) ήταν μια από τις πιο ταλαιπωρημένες καλλιτεχνικές ιδιοφυΐες. Η ψύχωσή του με την τέχνη του σε συνδυασμό με τα ψυχολογικά του προβλήματα και την ασθένειά του, τον έκαναν να ζήσει μια δυστυχισμένη ζωή γεμάτη απογοητεύσεις. Απέτυχε να γίνει ιερέας των ανθρακωρύχων, όπως απέτυχε και στις σχέσεις του με τις γυναίκες. Κέρδισε το σεβασμό κάποιων από τους συναδέλφους του, όπως ο Πολ Γκογκέν (Άντονι Κουίν), αλλά δεν είχε καλές σχέσεις μαζί τους. Δεν έγινε διάσημος όσο ζούσε και κατάφερε να πουλήσει μόνο ένα του πίνακα σε όλη του τη ζωή. Το μοναδικό πρόσωπο που έμεινε στο πλευρό του ολόκληρή του τη ζωή, ήταν ο αδελφός του Θίο (Τζέιμς ΜακΝτόναλντ), ο οποίος του παρείχε πνευματική και οικομική βοήθεια. Στο τέλος της ζωής του κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική εφόσον δεν μπορούσε πια να υποφέρει τα φρικτά οράματα και τους πονοκεφάλους που τον ταλαιπωρούσαν. Όταν βγήκε από την κλινική, συνέχισε να ζωγραφίζει και στο τέλος αυτοκτόνησε, λόγω της απόγνωσης που του προκαλούσε η ιδέα ότι δε θα μπορούσε ποτέ να ζωγραφίσει όλα όσα φανταζόταν.

Πληροφορίες παραγωγής

Η Metro-Goldwyn-Mayer αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος του Στόουν και ανάθεσε τη σκηνοθεσία στον Βινσέντε Μινέλι. Ο ρόλος του μεγάλου ζωγράφου πήγε στον Κερκ Ντάγκλας, ο οποίος έφερε μεγάλη ομοιότητα με εκείνον.
Η ταινία γυρίστηκε σε τοποθεσίες της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας. Ο Τζορτζ Κιούκορ ανέλαβε μέρος της σκηνοθεσίας, γυρίζοντας μια σκηνή.
Για την παραγωγή χρησιμοποιήθηκαν μεγενθυμένες φωτογραφίες που αντιπροσωπεύουν τα έργα του Βαν Γκογκ, όπως χρησιμοποίηθηκαν επίσης για την αναπαράσταση των ημιτελών του έργων αντίγραφα τα οποία σχεδίασε ο Ρόμπερτ Πάρκερ. Ο Κερκ Ντάγκλας προκειμένου να προετοιμαστεί για την ταινία έκανε πρακτική ζωγραφίζοντας κοράκια. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε όλα τα μέρα στα οποία βρέθηκε στη ζωή του ο Βαν Γκογκ. Ενώ για τον χρωματισμό της ταινίας χρησιμοποιήθηκε το ancho, το οποίο στους τίτλους της ταινίας περιγράφεται ως Metrocolor. Το χρώμα αυτό που είναι πολύ λαμπερό δεν αντέχει στο χρόνο και γι' αυτό το λόγο σε πολλές κόπιες της ταινίας το χρώμα έχασε τη ζωντάνια του, με την πάροδο του χρόνου.
Σπυρίδων Γάγγας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1909 στην Κέρκυρα και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών.
Από το 1976 ως το 1977 διετέλεσε πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Στην κυβέρνηση Καραμανλή υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης από τις 21 Οκτωβρίου ως τις 28 Νοεμβρίου του 1977.
Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών τον Αύγουστο του 1986 και κηδεύτηκε στις 6 Αυγούστου. Ήταν παντρεμένος με παιδιά και εγγόνια.
Νικόλαος Γ΄ του Βέρλε

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ κυρίου του Βέρλε-Γκύστρο και της Μέχτιλτ/Ματίλντας των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊχ-Γκρούμπενχαγκεν.
Το 1361 απεβίωσε σε ηλικία 23-50 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λαυρέντιος.