google/wiki40b huggingface dataset:
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1992-93

Η διοργάνωση

Στην 51η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1992-93 μετείχαν συνολικά 72 ομάδες (18 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 36 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Στα χαρακτηριστικά της προκριματικής φάσης των ομίλων υπήρξε το γεγονός ότι το σύστημα βαθμολογίας που ακολουθήθηκε ήταν το 2-1-0, ενώ στα πρωταθλήματα που ξεκίνησαν αμέσως μετά τη φάση αυτή χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το σύστημα 3-1-0. 
Από τη φάση αυτή, μόνη έκπληξη αποτέλεσε ο αποκλεισμός του Άρη από ομάδες μικρότερων κατηγοριών (Εθνικό και Πανηλειακό), ενώ οι τρεις μεγάλες ομάδες της Αττικής έφτασαν εύκολα ή δύσκολα ως τους ημιτελικούς. Εκεί ο Ολυμπιακός απέκλεισε μετά από 2 πολύ ενδιαφέροντες αγώνες (η ρεβάνς κρίθηκε στην παράταση) τη μετέπειτα πρωταθλήτρια ΑΕΚ, τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός είχε πιο εύκολο έργο με αντίπαλο τον Απόλλωνα.
Στον τελικό που έγινε στο Ολυμπιακό Στάδιο (έδρα του Παναθηναϊκού), οι "πράσινοι" έφτασαν στη νίκη επί του αιωνίου αντιπάλου τους με σκορ 1-0, ανοίγοντας το δρόμο για μια μικρή σειρά 3 συνεχόμενων κατακτήσεων του κυπέλλου. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Βασίλης Δημητριάδης της ΑΕΚ που σημείωσε 10 γκολ.
Αντίοχος ΙΓ΄ Ασιατικός

Βιογραφικά στοιχεία

Η μητέρα του, Κλεοπάτρα Σελήνη Α', διετέλεσε επίτροπος του ανήλικου γιου της μετά το θάνατο του πατέρα του, κάπου μεταξύ του 92 και 83 π.Χ. 
Κάποια στιγμή μετά την κατάκτηση της Συρίας από τον Τιγράνη το Μέγα, βασιλιά της Αρμενίας, η Κλεοπάτρα ταξίδεψε στη Ρώμη με τους γιους της, διεκδικώντας για εκείνους το θρόνο της Αιγύπτου ο οποίος είχε μείνει κενός. Τελικά δεν κατάφερε να πετύχει το στόχο της αυτό, παρόλο που η ίδια ήταν η τελευταία των Πτολεμαίων με επίσημα αναγνωρισμένη καταγωγή. Η παραμονή τους στη Ρώμη κράτησε τουλάχιστον την περίοδο μεταξύ του 75 και 73 π.Χ. Αναγνωρίστηκαν εντούτοις βασιλείς της Συρίας.
Τελικά η Κλεοπάτρα Σελήνη αιχμαλωτίστηκε και θανατώθηκε από τον Τιγράνη το 69 π.Χ. Όταν όμως ο βασιλιάς ηττήθηκε από τους Ρωμαίους στα πλαίσια του Τρίτου Μιθριδατικού Πολέμου, οι κάτοικοι της Αντιόχειας αναγνώρισαν τον Αντίοχο ΙΓ' ως νόμιμο βασιλιά τους, κι έτσι ο στρατηγός Λεύκιος Λούκουλλος αναγνώρισε την αναγόρευσή του σε υποτελή ηγεμόνα της Συρίας. 
Την εξουσία του υπονόμευσε ο συγγενής του, Φίλιππος Β', ο λεγόμενος «Φιλορωμαίος», τελικά όμως, το 64 π.Χ., ήταν ο Πομπήιος αυτός που φρόντισε για την εκθρόνιση και θανάτωσή του, από έναν Άραβα φύλαρχο, το Σαμπσικέραμο. Ο ίδιος προέβαλε σαν αιτιολογία ότι δεν άξιζε να χαριστούν οι καρποί της δουλειάς των ρωμαίων σε κάποιον τρίτο. Με αυτό τον τρόπο οι Ρωμαίοι πήραν στα χέρια τους την Κιλικία, την ηπειρώτική Συρία, την Κοίλη Συρία, τη Φοινίκη και την Παλαιστίνη, μετατρέποντάς τις περιοχές αυτές σε ρωμαϊκή επαρχία. 
Κατά την παράδοση ο Αντίοχος αποτελεί τον τελευταίο βασιλιά των Σελευκίδων ηγεμόνων της Συρίας, αν και ο Φίλιππος Β' πρέπει να έζησε λίγο παραπάνω.
2325 Τσερνίχ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσερνίχ είναι άγνωστα.
Σημαία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Η σημαία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης αποτελείται από μια κάθετη μπλε λωρίδα, με ένα κίτρινο ισοσκελές τρίγωνο στην κορυφή. Το υπόλοιπο της σημαίας είναι μεσαίο μπλε και έχει επτά ολόκληρα πεντάκτινα αστέρια χρώματος λευκού, με δύο μισά αστέρια στην πάνω και στην κάτω πλευρά, στην υποτείνουσα του τριγώνου. Οι τρεις κορυφές του τριγώνου συμβολίζουν τα τρία έθνη της Βοσνίας: τους Βόσνιους, τους Κροάτες και τους Σέρβους. Εναλλακτικά, συμβολίζει το σχήμα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στο χάρτη, που μοιάζει με τρίγωνο.Τα αστέρια εκπροσωπούν την Ευρώπη και θεωρούνται απεριόριστου αριθμού. Τα χρώματα έχουν να κάνουν με την ουδετερότητα και την ειρήνη: το άσπρο, το μπλε και το κίτρινο. H σημαία υιοθετήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1998.
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 14 Δεκεμβρίου 1995.
Θεόδωρος Δημήτριεφ

Βιογραφία

Ξεκίνησε από το μουσικό θέατρο. To 1955-58 τραγουδούσε στις επιθεωρήσεις των θεάτρων «Βέμπο» και «Αλίκη», καθώς και στα κοσμικά κέντρα «Αστέρια» (Γλυφάδας) και «Μπλε Αλεπού» (οδού Τροίας). Αργότερα τραγούδησε και στα κέντρα «Λαλέουσα», μπουάτ «Χνάρι», "Belle Maison", "Le Grillon", «Νινέττα». 
Το 1959 προσελήφθη για τις ανάγκες της τριλογίας του Αισχύλου «Ορέστεια» (σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη) στο Εθνικό Θέατρο και έκτοτε έπαιζε σε αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες, κυρίως ως κορυφαίος του χορού, λόγω της βαθειάς και ιδιαίτερης φωνής του. Η τελευταία εμφάνιση στο Εθνικό Θέατρο ήταν το 2003/2004 στον «Άμλετ» ως φάντασμα (σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη).
Έπαιξε (ως Δημητρίου) το 1961 στην ταινία «Άτλας» (σκηνοθεσία: Ρότζερ Κόρμαν) και το 1962 τον Αγαμέμνονα στην ταινία «Ηλέκτρα» (σενάριο, σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη).
Το 1964 τραγούδησε (σε α' εκτέλεση στο Θέατρο Κοτοπούλη «ΡΕΞ») στο ορατόριο «Άξιον εστί» του Οδυσσέα Ελύτη 
σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη 
 
και το 1968 στο ορατόριο «Αθανάσιος Διάκος» του Γιάννη Νούσια, που ηχογραφήθηκε αργότερα από το ΕΙΡ (1971/72). To 1984 τραγούδησε στην «Ελληνική ραψωδία» του Σώτου Βασιλειάδη (α' εκτέλεση) με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού στο «ΠΑΛΛΑΣ» (26.3.1984). 
Επίσης έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ραδιοφωνικές εκπομπές, μεταγλωττίσεις, χορωδίες και άλλες μουσικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 25 Δεκεμβρίου 2016.

Σε εκκλησίες

Έψαλε σε χορωδίες (ευρωπαϊκής μουσικής) στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονα (ΦΙΞ) το 1947-1948 (δ/νση Τζανής Κορωναίος), στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονα Αχαρνών (δ/νση Αντώνης Μπελούσης), στον Ι.Ν. Αγ. Θωμά Ζωγράφου (δ/νση Γρηγόρης Κορωναίος), στον Ι.Ν. Αγ. Θεράποντα Ζωγράφου (δ/νση Σωκράτης Βενάρδος), στον Ι.Ν. Κοίμησης Θεοτόκου Παλ. Φαλήρου και Αγ. Ζώνης Κυψέλης (δ/νση Αντώνης Σαμαρτζής), στον Ι.Ν. Αγ. Γεωργίου Καρύτση (2008, δ/νση Μίμης Μαλισιάνος), στον Ι.Ν. Αγ. Ιωάννη Γαργαρέττας Μακρυγιάννη (2009-, δ/νση Αντώνης Σαμαρτζής) και (από το 2012) στον Ι.Ν. Αγ. Διονυσίου επί της οδού Σκουφά (δ/νση Ηλίας Κοτσυφάκος).
Ρόμπερτ Στούκερ

Βιογραφία

Υιός εύπορου Ελβετού καθηγητή, ο Ρόμπερτ Στούκερ έλαβε τμήμα της εκπαίδευσής του στο εξωτερικό. Ως συνέπεια, κατόπιν σπουδών στη Βέρνη και τη Βασιλεία, μετέβη στο Λονδίνο, όπου και έλαβε διδακτορικό στην φιλολογία. Το 1888, προσελήφθη ως παιδαγωγός από αριστοκρατική οικογένεια των Αθηνών. Δύο χρόνια αργότερα, ο Βασιλέας των Ελλήνων, Γεώργιος Α΄ τον προσέλαβε ως καθηγητή των παιδιών του.
Κατά την περίοδο στην διάρκεια της οποίας εργάστηκε για λογαριασμό του μονάρχη, ο Στούκερ διετέλεσε, επίσης, προσωπικός συμβουλός του, ενώ, το 1902, ο μονάρχης του απέδωσε τον τίτλο του βασιλικού αρχιθαλαμηπόλου. Ως αποτέλεσμα, ο Στούκερ πραγματοποίησε σειρά διπλωματικών αποστολών στην Αγία Πετρούπολη, την Κωνσταντινούπολη, την Κοπεγχάγη, το Λονδίνο και το Βερολίνο. Αποτέλεσμα αυτών, ήταν να λάβει αριθμό ξένων τιμητικών τίτλων, μεταξύ των οποίων εκείνοι του βαρόνου, του πασά και του κομμεντατόρε.
Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Στούκερ αποδείχτηκε πιστός στην βασιλική οικογένεια της Ελλάδας, την οποία και ακολούθησε στην διάρκεια της εξορίας της στην Ελβετία. Μετά την κατάργηση της ελληνικής μοναρχίας, έγινε, το 1924, τελετάρχης και διερμηνέας του Βατικανού, παρά το γεγονός πως ο ίδιος ήταν Προτεστάντης.
Ο Ρόμπερτ Στούκερ αποσύρθηκε το 1935. Απεβίωσε το 1940, κατά την διάρκεια του ύστατου ταξιδιού του στην Αθήνα.
Δημήτριος Κιουσόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα του νομού Ηλείας στην Πελοπόννησο το 1892. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1916 εισήλθε στο δικαστικό κλάδο ως έμμισθος πάρεδρος. Αφού διήλθε όλη την ιεραρχία, διορίστηκε αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου το 1939. 
Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διορίσθηκε το 1950, όπου και παρέμεινε έως το 1962.
Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών. Την περίοδο 1973-74 χρημάτισε πρόεδρος της Αθηναϊκής Λέσχης.
Το 1945 εκπροσώπησε την Ελλάδα, ως βοηθός κατήγορος, στη Δίκη της Νυρεμβέργης, με κατηγορούμενους τους ναζιστές εγκληματίες πολέμου. Το 1951 συμμετείχε ως υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (εκλογές 9ης Σεπτεμβρίου 1951) και τον Οκτώβριο του 1952 έγινε Πρωθυπουργός και σχημάτισε υπηρεσιακή κυβέρνηση για τη διενέργεια των εκλογών της 16ης Νοεμβρίου, που έφεραν στην εξουσία τον «Συναγερμό» του Αλέξανδρου Παπάγου. 
Διακρίθηκε για την άριστη νομική κατάρτισή του, το θάρρος του, και την ακεραιότητα με την οποία άσκησε τα υπηρεσιακά και κυβερνητικά του καθήκοντα. Χαρακτηριστικά, το 1972, επί χούντας, και ενώ ήταν 80 ετών, προσήλθε ως μάρτυρας υπεράσπισης στελεχών του ΠΑΚ και εξήρε το δημοκρατικό ήθος τους. Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου του 1977.
Τζόνι Ρεπ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1951. Έχει αγωνιστεί στον μεγάλο ΑΦΚ Άγιαξ της δεκαετίας του 1970 καθώς και στις Βαλένθια, Μπαστιά, ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, ΠΕΚ Ζβόλε και Φέγενορντ, ενώ έκλεισε την καριέρα του στην Χάαρλεμ.
Με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας συμμετείχε στα Μουντιάλ του 1974 και 1978 όπου η Ολλανδία έφτασε μέχρι τον τελικό, ενώ σε 42 συνολικές παρουσίες με το εθνόσημο και πέτυχε 12 γκολ.
Εθνόσημο των Κομορών

Το Εθνοσημο των Κομορών έχει το σχήμα του αραβικού δίσκου όπου φέρει την πράσινη ημισέληνο που απαντάται και στη Σημαία των Κομορών στο κέντρο, ανεστραμμένη προς τα άνω. Μέσα σε αυτήν φέρονται τα τέσσερα αστέρια που υπάρχουν και στη σημαία. Ένας πράσινος ήλιος με 8 πεπλατυσμένες ακτίνες προεκτείνεται κάτω από την ημισέληνο.
Γύρω από το σημείο αναφοράς, αναγράφεται το όνομα της χώρας, τόσο στα γαλλικά όσο και στα αραβικά. Το όλο σχήμα περικλείεται κυκλοτερώς από δύο κλαδιά ελιάς, που φέρουν κάτω στην ένωσή τους το ρητό, στα γαλλικά (Ενότητα, Δικαιοσύνη, Πρόοδος).
Παυσανίας Α΄ ο Λακεδαιμόνιος

Βιβλιογραφικές αναφορές

Το 405 π.Χ. πολιόρκησε την Αθήνα μαζί με τον συμβασιλέα Άγι Β' των Ευρυποντιδών. Ήταν αντίθετος με τις απόψεις του στρατηγού Λύσανδρου. Έτσι το 403 εξεστράτευσε στην Αττική για να εμποδίσει το απολυταρχικό πρόγραμμα του Λύσανδρου (δηλ. την διατήρηση  των τριάκοντα τυράννων στην Αθήνα). Συνδιαλεγόμενος με τις αντιμαχόμενες μερίδες της Αθήνας συνεργάστηκε με τον Αθηναίο Θρασύβουλο και έτσι αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στην Αθήνα. 
Το 395 π.Χ. στον Κορινθιακό πόλεμο ο Λύσανδρος και ο Παυσανίας θα επιτίθεντο συντονισμένα από διαφορετικές μεριές το συνασπισμό Θηβαίων-Αθηναίων. Αλλά ο Λύσανδρος βιάστηκε να επιτεθεί μόνος, νικήθηκε και σκοτώθηκε. Ο Παυσανίας αναγκαστικά συνθηκολόγησε και υποχώρησε. Κατηγορήθηκε από πολλούς Σπαρτιάτες ότι συναίνεσε στην επανόρθωση της δημοκρατίας είτε από ζηλοτυπία προς τον Λύσανδρο είτε ορμώμενος από φιλελεύθερες αρχές, αλλά αφέθηκε ελεύθερος.
Κατηγορήθηκε και πάλι το 394 π.Χ. γιατί παραμέλησε τα συμφέροντα της πατρίδας του και έγινε αίτιος της ήττας και του θανάτου του Λύσανδρου καθόσον καθυστέρησε να σπεύσει σε βοήθειά του στην Αλίαρτο. Ο Παυσανίας αντί να παρουσιαστεί στο δικαστήριο, διέφυγε στην Τεγέα όπου έζησε ως ικέτης στο ναό της Αθηνάς Αλέας ως το θάνατό του το 385 π.Χ.
Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Αγησίπολις Α' και μετά ο Κλεόμβροτος Α'.
Πύθωνας

Τροφή

Η κύρια τροφή στα μεγάλα φίδια του γένους είναι τα διάφορα θηλαστικά ζώα. Αυτά τα καταπίνουν ολόκληρα και για το λόγο αυτό η στοματική και φαρυγγική τους κοιλότητα διαστέλλεται.

Αναπαραγωγή

Ο πύθωνας γεννά αυγά και ο αριθμός τους σε μερικά είδη υπερβαίνει τα 100 ανά γέννα. Η διάρκεια της επώασης είναι 9-11 εβδομάδες. Κατά την περίοδο αυτή το θηλυκό δεν προσλαμβάνει τροφή.
Ροστισλάβ Βσεβολόντοβιτς

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Βσέβολοντ Α΄ πρίγκιπα τού Περεγιασλάβ και μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Άννας Πολοβέτσκαγιας, κόρης τού χαν των Κουμάνων (Πολόβτσι).
Αμφιθαλής αδελφή του ήταν η Ευπραξία, σύζυγος τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας και ετεροθαλή αδέλφια του ήταν ο Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχος και η Άννα, που αρραβωνιάστηκε τον Κωνσταντίνο δούκα το 1074. Ο Βλαντίμιρ και η Άννα ήταν τέκνα της Αναστασίας (κόρης τού Κωνσταντίνου Θ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων). 
Ο Ροστισλάβ πολέμησε στον ποταμό Στούγκνα εναντίον των Κουμάνων, αλλά καθώς διέφευγε από τη μάχη, πνίγηκε στον ποταμό.
Χρύσα Μπισκιτζή

Βιογραφικό

Η Χρύσα Μπισκιτζή γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1974. Κατάγεται από το Θεραπειό του Έβρου αλλά κατοικεί στην Αθήνα. Η Χρύσα Μπισκιτζή είναι Ανθυποπλοίαρχος στο Λιμενικό Σώμα.

Προσωπική ζωή

Η Χρύσα Μπισκιτζή είναι παντρεμένη με τον δις Ολυμπιονίκη Βασίλη Πολύμερο και έχουν αποκτήσει 2 παιδιά.

Καριέρα

Άρχισε να ασχολείται με την κωπηλασία από το 1990 από το σύλλογο ΕΝΟΑ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1994, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα. Από το 2006 ανήκει στο δυναμικό του  Ολυμπιακού. Το 2009 σταματάει την κωπηλασία για χάρη της μητρότητας. Έχει πάρει μέρος δύο φορές σε Ολυμπιαδα με παρτενέρ την Αλεξάνδρα Τσιάβου

Βραβεύσεις

Το 2009 η Χρύσα Μπισκιτζή με την Αλεξάνδρα Τσιάβου βραβεύονται από τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών για την 6η θέση που κατέλαβαν στην Ολυμπιάδα του Πεκίνο.
Τόποι εξορίας στην Ελλάδα

Ως τόποι εξορίας στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν, σε περιόδους εμφύλιων πολέμων ή πολιτικής καταπίεσης, πολλά νησιά κυρίως του Αιγαίου. Ο εκτοπισμός ως αστυνομικό μέσο υπήρξε από την εποχή του Όθωνα. Εκτοπισμοί σημειώθηκαν και κατά τη διάρκεια της ταραγμένης περιόδου 1914-1918, κυρίως την περίοδο του Εθνικού Διχασμού. Σε μεγαλύτερη έκταση όμως το μέτρο χρησιμοποιήθηκε μετά την ψήφιση του νόμου 4229/1929, γνωστού ως «ιδιώνυμο». Με το ιδιώνυμο, που ψηφίστηκε στις 25 Ιουλίου 1929, θεσπίστηκε η ποινή της δικαστικής εκτόπισης και όλο και περισσότερα νησιά άρχισαν να χρησιμοποιούνται ως τόποι εξορίας. Ο αριθμός των πολιτικών εξορίστων αυξήθηκε πολύ την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά. Υπολογίζεται οτί οι εξόριστοι αυτή την περίοδο ξεπέρασαν τις 5.000. Πολύ μεγαλύτερος αριθμός πολιτικών εξορίστων υπήρξε την περίοδο του εμφυλίου, οπότε και δημιουργούνται νέα και μεγαλύτερα στρατόπεδα εξορίας. Το μέτρο του εκτοπισμού παρέμεινε σε ισχύ κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της μετεμφυλιακής περιόδου. Μέχρι το 1967 είχε αρχίσει να αδρανοποιείται, όμως την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών χρησιμοποιήθηκε ξανά σε μεγάλο βαθμό. Καταργήθηκε οριστικά μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974.
Σύνταγμα της Ανδόρρας

Το Σύνταγμα της Ανδόρρας είναι η υπέρτατη νομοθεσία του Πριγκιπάτου της Ανδόρρας. Υιοθετήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1993 και εγκρίθηκε από το λαό του πριγκιπάτου σε δημοψήφισμα στις 14 Μαρτίου 1993. Το Σύνταγμα υπεγράφη από τους δύο συμπρίγκιπες της Ανδόρρας, τον Πρόεδρο της Γαλλίας και τον Επίσκοπο του Ουρζέλ, οι οποίοι την εποχή εκείνη ήταν ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Τζοάν Μαρτί ι Αλανί αντίστοιχα. Το σύνταγμα ορίζει ότι αυτοί οι δύο αξιωματούχοι είναι οι επικεφαλής του κράτους.
Στο σύνταγμα περιγράφεται ότι η επίσημη γλώσσα του πριγκιπάτου, που είναι η καταλανική, η σημαία, το εθνόσημο, ο εθνικός ύμνος και η πρωτεύουσα, που είναι η Ανδόρρα λα Βέλια. Παρέχονται τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολιτών και οι ελευθερίες τους, αναφέρεται ότι απαγορεύεται η θανατική ποινή και δικαστικά θέματα.
Στέλιος Σπεράντζας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1888 στη Σμύρνη όπου και ανατράφηκε. Σπούδασε στην Ευαγγελική Σχολή της γενέτειράς του και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου σπούδασε ιατρική (αναγορεύτηκε διδάκτορας το 1915). Στη συνέχεια υπηρέτησε για επτά χρόνια στις ένοπλες δυνάμεις ως ακτινολόγος. Το 1922 διορίστηκε διευθυντής του ακτινολογικού στα κρατικά αντιφυματικά ιατρεία ενώ μετά την απόκτηση του πτυχίου οδοντιατρικής κατά το 1932 μετέβη στο Παρίσι όπου ειδικεύτηκε στην ορθοδοντική. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εξελέγη το 1933 ως ο πρώτος καθηγητής του τμήματος ορθοδοντικής του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου δίδαξε μέχρι το 1952. Απεβίωσε το βράδυ της 6ης Ιουνίου του 1962 μετά από χρόνια και επώδυνη ασθένεια. 
Υπήρξε συνεργάτης εφημερίδων και περιοδικών της Σμύρνης όπως η «Αρμονία», ο «Αριστοτέλης» και η «Νέα Σμύρνη». Το 1946 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εθνικής Εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών ενώ διετέλεσε συνεργάτης και μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Μικρασιατικά Χρονικά». Σύμφωνα με τα αρχεία της ελληνικής Μασονικής Στοάς ο Σπεράντζας ήταν ελευθεροτέκτονας.

Ποίηση

Ο Σπεράντζας εμφανίστηκε στα γράμματα το 1901 όταν κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό για τη δημιουργία του ύμνου του Πανιωνίου Σμύρνης και το ίδιο έτος εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ιάδες αύραι». Ακολούθησαν οι «Συμφωνίες» (1905), τα «Ψηφιδωτά» (1920), το «Όταν φεύγουν οι ώρες» (1922), οι «Γαλάζιες ρίμες» (1947), ο «Ορφικός λόγος» (1952) και το «Λάλον ύδωρ» (1959). Ενδιάμεσα το 1931, σε συνεργασία με τους συνθέτες  Αλ. Παναγιωτόπουλο και Διονύσιο Λαυράγκα, δημιούργησε το δεύτερο ύμνο του Πανιωνίου.

Παιδική λογοτεχνία

Ο Σπεράντζας υπήρξε γόνιμος συγγραφέας έργων της παιδικής λογοτεχνίας έχοντας στο ενεργητικό του ποιητικές συλλογές («Παιδικές ψυχές», «Σαν τα πουλιά», «Μικρές φωνές» κλπ), θεατρικά έργα αλλά και το πεζογράφημα του 1951 «Ταξιδεύοντας με τον Κοντορεβιθούλη».

Επιστημονικά συγγράμματα

Μεταξύ των επιστημονικών έργων του Σπεράντζα ξεχωρίζει το ογκώδες σύγγραμμα «Ορθοδοντική», το οποίο όταν εκδόθηκε ήταν το πρώτο του είδους του στην Ελλάδα. Άλλα έργα του είναι «Αι ακτίνες Ραίντγκεν εν τη διαγνώσει της σκωληκοειδίτιδος», το «Υπόμνημα προς την Κοινωνίαν των Εθνών επί τη λήψει νομοθετικών μέτρων διά την προφύλαξιν εκ των κινδύνων Χ και του Ραδίου», «Η φυματίωσις», τα «Ορθοδοντικά μελετήματα» κλπ.

Άλλα έργα

Εκτός των παραπάνω, ο Σπεράντζας έγραψε τα σενάρια για έξι μελοδράματα («Μαύρη πεταλούδα», τα «Κασσιανή», «Αμφιτρύων» κλπ) καθώς και μια διασκευή του Άσματος Ασμάτων για ορατόριο. Εξέδωσε επίσης τις μελέτες «Μπάιρον», τα «Στο δρόμο του στοχασμού» και «Οι Έλληνες γιατροί λογοτέχνες από την άλωση της Πόλης ως τα σήμερα».
Yokosuka E14Y

Επιχειρησιακή ιστορία

Τα E14Y αξιοποιήθηκαν σε πολλές σημαντικές αποστολές αναγνώρισης. Ένα E14Y είναι το μοναδικό ιαπωνικό αεροσκάφος που πέταξε πάνω από την Νέα Ζηλανδία κατά την διάρκεια του πολέμου. Στις 8 Μαρτίου 1942 ο Nobuo Fujita φωτογράφησε τις συγκεντρώσεις των συμμαχικών δυνάμεων στο Ουέλλινγκτον. Στις 13 Μαρτίου το ίδιο αεροσκάφος, που επιχειρούσε από το υποβρύχιο Ι-15, πέταξε πάνω από το Όκλαντ. Τη νύχτα 24/25 Μαΐου ο Susumo Ito από το υποβρύχιο Ι-21 επίσης πέταξε πάνω από το Όκλαντ. Ένα Ε14Υ με χειριστή τον Nobuo Fujita είναι επίσης το μόνο αεροσκάφος του Άξονα που βομβάρδισε τις ηπειρωτικές ΗΠΑ.
Ο Κλέψας του Κλέψαντος

Υπόθεση

Ένας άτυχος μικροαπατεώνας, ο Κοσίμο (Μέμο Καροτενούτο), συλλαμβάνεται κατά την προσπάθεια του να κλέψει ένα αυτοκίνητο και καταδικάζεται σε λίγους μήνες  φυλάκιση. Όταν τον επισκεφτούν στη φυλακή η κοπέλα του και ο δικηγόρος του, ο Κοσίμο θα τους πει να βρουν έναν αντικαταστάτη του που θα ομολογήσει την κλοπή για να μπορέσει να βγει ο ίδιος από την φυλακή. 
Συντόμα τα νέα θα διαδοθούν στην πιάτσα των μικροαπατεωνών της Ρώμης και θα βρεθεί ο Πέπε (Βιτόριο Γκάσμαν), ένας αποτυχημένος πυγμάχος που θα δεχτεί να μπει στη φυλακή στη θέση του Κοσίμο. Μπαίνοντας όμως ο Πέπε μέσα θα έρθει σε επαφή με τον Κοσίμο και θα τον ψαρέψει για να μάθει τον λόγο που ο Κοσίμο βιάζεται να αποφυλακιστεί. Στην αρχή ο Κοσίμο θα αρνηθεί να μιλήσει στον Πέπε αλλά τελικά θα το κάνει λέγοντας του ότι πρόκειται να κάνει μια ληστεία σε ένα ενεχυροδανειστήριο. 
Ο Πέπε τότε θα πει στον Κοσίμο  ότι βρέθηκε στην φυλακή για άλλον λόγο και όχι για να τον αντικαταστήσει αφήνοντας έκπληκτο τον Κοσίμο. 
Κατά την έξοδο του από την φυλακή ο Πέπε θα πάει στον Τιβέριο (Μαρτσέλο Μαστρογιάνι), και θα του πει να κάνουν αυτοί την ληστεία. Ο Τιβέριο θα αρχίσει να καταστρώνει το σχέδιο και σιγά σιγά θα μπει σε εφαρμογή. 
Αφού καταφέρουν στο τέλος να μπούνε σε ένα διπλανό διαμέρισμά θα κάνουν λάθος υπολογισμό και θα σκαψούν σε ένα τοίχο όπου θα πέσουν στην κουζίνα του διαμερίσματος.
625 Ξενία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ξενίας εκτιμάται σε 28,37 ± 1,9 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι Sa (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2195. Η Ξενία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 21 ώρες και 6 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ιάπυγες

Οι Ιάπυγες (Iapyges) ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη νότια Ιταλία, στη σημερινή Απουλία, πριν αφομοιωθεί από τους Ρωμαίους.
Κατά μία εκδοχή, οι Ιάπυγες ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία από την Ιλλυρία. Κατά την εκδοχή του Ηροδότου, προέρχονται από την Κρήτη, ως απόγονοι Κρητών στρατιωτών του Μίνωα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά από τρικυμία που κατέστρεψε τα πλοία τους. Το όνομα Ιάπυγες δόθηκε από τους Έλληνες αρχαίους συγγραφείς και ανέφεραν σχετικά τον μύθο του Ιάπυγα θεωρώντας τον ιδρυτή και επώνυμο των Ιαπύγων. Οι Ρωμαίους συγγραφείς τους αποκαλούσαν Απουλίους, Σαλεντίνους ή Καλαβρούς.
Σιδηροδρομικός σταθμός της Άγκυρας

Ο σταθμός Άγκυρα είναι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός στην Άγκυρα της Τουρκίας. Ο σταθμός βρίσκεται στη συνοικία Ουλούς απέναντι από το δημόσιο πάρκο Γκεντσλίκ και κοντά στο δεύτερο κτίριο της Μεγάλης Εθνικής Συνέλευσης της Τουρκίας. Πριν από το 2009, ο σταθμός ήταν ο πιο πολυσύχναστος στην Τουρκία από άποψη μεταφοράς επιβατών, δεχόμενος 181 τρένα την ημέρα. Ο σταθμός είναι το ανατολικό άκρο του σιδηροδρομικού διαδρόμου Κωνσταντινούπολη-Άγκυρα, καθώς και το ανατολικό άκρο της σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας Yüksek Hızlı Tren. Λόγω της αναμόρφωσης του σιδηροδρομικού δικτύου στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του έργου Başkentray, οι αμαξοστοιχίες έχουν παύσει προσωρινά την εξυπηρέτηση του σταθμού της Άγκυρας.
Το αρ ντεκό κτίριο του σταθμού κτίστηκε το 1937 για να ικανοποιήσει την αύξηση της σιδηροδρομικής κίνησης και έχει γίνει ένα ορόσημο της πόλης. Στις 29 Οκτωβρίου 2016 εγκαινιάστηκαν πλατφόρμες για αμαξοστοιχίες μεγάλης ταχύτητας, οι οποίες στεγάζονται κάτω από ένα νέο κτίριο, το Ankara Tren Garı.

Ιστορικά στοιχεία

Ο σταθμός άνοιξε τις πύλες του το 1892. Μεταξύ του 1914 και του 1918 δεν είχε υπηρεσία μεταφοράς επιβατών, παρά μόνο λίγα δρομολόγια μεταφοράς εμπορευμάτων. Η εταιρεία Οθωμανικοί Σιδηρόδρομοι της Ανατολίας έπεσε, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον έλεγχο των Βρετανών, όμως οι Τούρκοι εθνικιστές κατέλαβαν την Άγκυρα και τμήματα του δικτύου της εταιρείας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Τουρκικής Ανεξαρτησίας, η εταιρεία μετέφερε στρατεύματα από την Άγκυρα στο μέτωπο κοντά στο Εσκί Σεχίρ.
Μετά το τέλος του πολέμου οι υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών από την Κωνσταντινούπολη προς την Άγκυρα αποκαταστάθηκαν. Τα επόμενα χρόνια το δίκτυο θα επεκταθεί προς την Καισάρεια, με την Άγκυρα να μην αποτελεί πλέον τον τερματικό σταθμό. Οι Οθωμανικοί Σιδηρόδρομοι της Ανατολίας αποκτήθηκαν την 1η Ιουνίου 1927 από τους Τουρκικούς Κρατικούς Σιδηροδρόμους (TCDD). Το 1927 εγκαινιάστηκε το δρομολόγιο Anatolian Express από την Κωνσταντινούπολη προς την Άγκυρα από την εταιρεία Compagnie Internationale des Wagons-Lits.
Το σημερινό αρ ντεκό κτίριο κτίστηκε το 1937 από Γερμανούς αρχιτέκτονες. Η εταιρεία Τουρκικοί Κρατικοί Σιδηρόδρομοι ολοκλήρωσε τη σύνδεση της Άγκυρας με άλλες σημαντικές πόλεις, δημιουργώντας το δρομολόγιο 9η Σεπτεμβρίου Εξπρές (1939) προς τη Σμύρνη, το Ανατολικό Εξπρές (1939) προς την Καρς και το Νότιο Εξπρές (1944) προς το Ντιγιαρμπακίρ και το Κουρταλάν. Το 1972 ο σταθμός, μαζί με το κομμάτι μεταξύ Σινκάν και Καγιάς, ηλεκτροδοτήθηκαν με 25 kV AC γραμμές για τις ανάγκες εξυπηρέτησης του Προαστιακού Σιδηροδρόμου της Άγκυρας. Το 1993 η γραμμή Κωνσταντινούπολη-Άγκυρα ήταν πλήρως ηλεκτροδοτούμενη. Στη δεκαετία του 1990 άνοιξε ένα μουσείο τρένων ατμού δίπλα στο σταθμό της Άγκυρας. Το 2009 ένα τρένο υψηλής ταχύτητας ξεκίνησε να λειτουργεί από την Άγκυρα προς το Εσκί Σεχίρ.
Λιούμπομιρ Μέσαρος

Βιογραφικό

Ο Λιούμπομιρ Μέσαρος γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1979 στην Μπρατισλάβα και ξεκίνησε την καριέρα του το 1997 στη Σλόβαν Μπρατισλάβας, με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Σλοβακίας το 1999. Το 2002 δοκίμασε την τύχη του στην Τουρκία, όπου αγωνίστηκε δύο σεζόν με τις Ελάζιγκσπορ και Άδανασπορ. Το 2004 μετακινήθηκε στην Ελλάδα, στον Πανιώνιο. Το 2005 επέστρεψε στη Σλόβαν με την οποία κατέκτησε άλλον ένα τίτλο το 2009. Τη σεζόν 2009-10 αγωνίζεται στην τσεχική Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε.
Παράλληλα, από το 2000 ως το 2002 αγωνίστηκε 8 φορές στην εθνική Σλοβακίας.