google/wiki40b huggingface dataset:
Υδρίδιο του βηρυλλίου

Παραγωγή

Αντίθετα από τα υπόλοιπα χημικά στοιχεία της ομάδας των αλκαλικών γαιών, δηλαδή της ομάδας 2 του Περιοδικού Συστήματος, το βηρύλλιο δεν αντιδρά (απευθείας) με το υδρογόνο, οπότε δεν είναι εφικτή η ολική σύνθεση του υδριδίου του βηρυλλίου. Για το λόγο αυτό αξιοποιούνται μέθοδοι έμμεσης σύνθεσης της ένωσης, οι οποίοι γενικά περιλαμβάνουν την αναγωγή ενώσεων του Beᴵᴵ.
1. Το υδρίδιο του βηρυλλίου συνθέθηκε για πρώτη φορά το 1951, με επίδραση λιθιοβοριοϋδρίδιου σε διμεθυλοβηρύλλιο:
2. Πιο καθαρό υδρίδιο του βηρυλλίου σχηματίζεται με πυρόλυση του δι(τ. βουτυλο)βηρύλλιου στους 210 °C:
3. Το καθαρότερο υδρίδιο του βηρυλλίου λαμβάνεται με αντίδραση της τριφανινυλοφωσφίνης και του τετραϋδροβοριούχου βηρυλλίου:

Δομή

Το υδρίδιο του βηρυλλίου σχηματίζεται συνήθως ως ένα άμορφο λευκό στερεό, αλλά έχει αναφερθεί και μια εξαγωνική κρυσταλλική μορφή, με υψηλότερη πυκνότητα (περίπου 780 kg/m³). Η μορφή αυτή παράγεται όταν θερμαίνεται υπό πίεση άμορφο υδρίδιο του βηρυλλίου, παρουσία 0,5-2,5% υδριδίου του λιθίου, ως καταλύτη.
Μια πιο πρόσφατη έρευνα βρήκε ότι το κρυσταλλικό υδρίδιο του βηρυλλίου έχει μια επαναλαμβανόμενη κεντραρισμένη ορθορομβική μονάδα, που περιέχει ένα δίκτυο από τετράεδρα BeH₄ με κοινές γωνίες, σε αντιδιαστολή με τις επίπεδες, με γέφυρα υδρογόνου, ατελείωτες αλυσίδες, που προηγουμένως θεωρούνταν ότι υπάρχουν στο κρυσταλλικό υδρίδιο του βηρυλλίου.
Μελέτες της άμορφης δομής αποκάλυψαν, επίσης, ότι και αυτή συνίσταται από ένα δίκτυο τετραέδρων διαμοιρασμένων στις γωνίες της δομής.

Χημικές ιδιότητες

1. Το υδρίδιο του βηρυλλίου αντιδρά αργά με το νερό, αλλά υδρολύεται τάχιστα παρουσία οξέων:

2. Με υδροχλωρικό οξύ παράγει χλωριούχο βηρύλλιο:
3. Το υδρίδιο του βηρυλλίου αντιδρά με βάσεις κατά Lewis όπως η τριμεθυλαμίνη, σχηματίζοντας ένα διμερές σύμπλοκο, «γεφυρώνοντας» τα άτομα υδρογόνου του, αλλά με τη διμεθυλαμίνη σχηματίζει τριμερές δι(διμεθυλ)αμίδιο του βηρυλλίου [Be(N(CH₃)₂)₂]₃ και υδρογόνο. Η αντίδραση του υδριδίου του βηρυλλίου με το υδρίδιο του λιθίου δίνει λιθιοβηρυλλιοτριυδρίδιο (LiBeH₃) ή διλιθιοβηρυλλιοτετραϋδριδιο (Li₂BeH₄) .

Διυδριδοβηρύλλιο

Το διυδριδοβηρύλλιο είναι μια συγγενική (και ισομερής) ένωση με χημικό τύπο (ΒeH₂, αλλά γράφεται επίσης [ΒeH₂]). Είναι αέριο, που δεν μπορεί να διατηρηθεί αδιάλυτο. Το αδιάλυτο διυδριδοβηρύλλιο αυτοπολυμερίζεται έντονα, σχηματίζοντας ολιγομερή του. Ελεύθερο μοριακό διυδριδοβηρύλλιο παράγεται με ηλεκτρική εκκένωση σε υψηλή θερμοκρασία και έχει επιβεβαιωθεί ότι η μοριακή του δομή ως γραμμική, με μήκος δεσμού Be-H στα 133,376 pm.

Χημικές ιδιότητες

Θεωρητικά, οι υδροβηρυλλιακές ομάδες (-BeH), που έχουν αριθμό συναρμογής δύο (2) στα υδριδοβηρύλλια, μπορούν να δεκτούν (τουλάχιστον από) ένα ηλεκτρονιακό ζεύγος (τουλάχιστον) από ένα συναρμοτή - δότη (παριστάνεται παρακάτω με L), σχηματίζοντας σύμπλοκο:
Εξαιτίας αυτής της αποδοχής ηλεκτρονιακού ζεύγους από συναρμοτή δότη, το διυδριδοβηρύλλιο έχει όξινο χαρακτήρα κατά Λιούις. Το διυδριδοβηρύλλιο μπορεί να αποδεκτεί ως δύο (2) ηλεκτρονιακά ζεύγη από συναρμοτές, όπως δείχνει η περίπτωση του τετραϋδριδοβηρυλλιούχου ανιόντος [BeH₄]²⁻:
Αναγνώστης Κοκοράκης

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία του Μιστρά.
Ο Παναγιώτης Γιατράκος ο τότε αρχηγός της επαρχίας του Μυστρά έκανε πρόταση στην Πελοποννησιακή Γερουσία να δεχτούν ως γερουσιαστή τον Κοκοράκη, ως αναπληρωτή για τον επίσκοπο Βρεσθένη, τον οποίο είχαν ζητήσει οι Τούρκοι του Ναυπλίου ως όμηρο. Η Γερουσία δέχτηκε την αίτηση και ο Κοκοράκης αναδείχτηκε καλός πολιτικός με μεγάλη και άδολη φιλοπατρία.
Λουίζα Μαρία της Αυστρίας-Έστε

Βιογραφία

Η Λουίζα Μαρία γεννήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1995 στο Νοσοκομείο Άγιος Ιωάννης των Βρυξελλών και είναι το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Λορέντζ, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε και της Πριγκίπισσας Άστριντ του Βελγίου.
Όλοι οι παππούδες της και οι προ-παππούδες της είναι βασιλικής και ευγενικής καταγωγής. Προέρχεται από τις βασιλικές οικογένειες της Αυστρίας, του Βελγίου, της Ιταλίας, της Σουηδίας, της Γαλλίας, της Δανίας, της Βρετανίας, της Πορτογαλίας, της Γερμανίας και της Γερμανίας. Μέσω της γιαγιάς της, της πρώην βασίλισσας Πάολα, προέρχεται από μια σειρά από ιταλικών ευγενών οικογενειών.
Σπούδασε στο σχολείο Sint-Jan-Berchmans των Βρυξελλών, όπως και τα περισσότερα νεότερα μέλη της βασιλικής οικογένειας. Από το 2009 παρακολουθεί μαθήματα στο σχολείο Sevenoaks στο Κεντ της Αγγλίας, όπως και ο μεγαλύτερος αδελφός της, Αμεδαίος.
Σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο McGill στο Μόντρεαλ του Καναδά. Το 2014 ήταν παράνυφος μαζί με την αδελφή της, Λετίσια Μαρία, στο γάμο του αδελφού της Αμεδαίου. Το 2017, ταξίδεψε στην Αυστραλία με μια ομάδα πανεπιστημιακών φίλων της.
Ιτιά

Είδη

Ο τυπικός εκπρόσωπος της ομάδας αυτής των δέντρων είναι η κλαίουσα ιτιά ή απλά κλαίουσα (Salix × sepulcralis), δέντρο που το ύψος του φτάνει τα 20 μέτρα και το χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι η φυλλωσιά του που γέρνει προς τα κάτω και από μακρινή απόσταση δίνει την εντύπωση μιας βροχής «δακρύων», δικαιολογώντας την ονομασία του.
Στην Ελλάδα βρίσκονται 12 είδη και είναι αυτοφυή. Το κυριότερο και πιο κοινό είδος είναι η λευκή ιτιά (Salix alba). Την ονομασία της την οφείλει στις λευκές αποχρώσεις του κορμού της. Το ύψος της μπορεί να φτάσει τα 20 μέτρα, αλλά αργά και σταθερά μέσα σε 15 χρόνια. Το ξύλο της χρησιμοποιείται σε παραγωγή φύλλων επένδυσης και σπίρτων. Όταν ο κορμός είναι λεπτός χρησιμοποιείται στην παραγωγή διαφόρων κουτιών και κιβωτίων , στην παραγωγή χαρτοπολτού και στη γλυπτική καθώς χαράζεται εύκολα. Το κάρβουνο της λευκής ιτιάς χρησιμοποιείται στην παραγωγή πυρίτιδας και από τα κλαδιά της κατασκευάζονται διάφορα κοφίνια. Όταν η ιτιά ανθίζει δημιουργεί ένα ευχάριστο τοπίο εξ ου και το παραδοσιακό τσάμικο.
Μικρά Κεφαλή Ερμού (1886)

Μικρά Κεφαλή Ερμού χαρακτηρίζουν οι φιλοτελιστές την δεύτερη έκδοση του ελληνικού γραμματοσήμου που τυπώθηκε από το 1886 ως το 1888 και κυκλοφόρησε ως το 1901. Φέρεται πως τα χαρακτικά που χρησιμοποιήθηκαν για την τυπογραφία χαράχτηκαν από τον H. Hendricks βάσει σχεδίου του A. Dome και ότι η εκτύπωσή τους έγινε στο Βέλγιο, στο Εθνικό τυπογραφείο του Μαλίν. Εξαιτίας της σπανιότητάς τους και της μεγάλης τιμής τους οι μικρές μαζί με τις μεγάλες κεφαλές του Ερμή θεωρούνται σίγουρες επενδύσεις. Τη μικρή κεφαλή του Ερμή της τυπογραφίας του 1886 με τις στιβαρές χρωματικές αποδόσεις σε πολύ καλής για την εποχή ποιότητας χαρτιά μπορεί να αναζητήσει ο ενδιαφερόμενος στη φιλοτελική αίθουσα του Ταχυδρομικού και φιλοτελικού μουσείου, προθήκες 1-21.
Μάρκο Μιχόγεβιτς

Καριέρα

Ο Μάρκο Μιχόγεβιτς άρχισε την καριέρα του στην Λέοταρ. Έκανε το ντεμπούντο του σε ηλικία 16 ετών στις 6 Οκτωβρίου του 2012.
Τον  Φεβρουάριο του 2014 πήγε στην Σαράγεβο και εκεί πέρασε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του. Μάλιστα τον Ιούνιο του 2017 έγινινε αρχηγός της Σαράγιεβο σε ηλικία 21 ετών.

ΠΑΟΚ

Στις 31 Ιανουαρίου του 2018, ο Μιχόγιεβιτς πήγε στην Σούπερ λιγκ για τον ΠΑΟΚ πέρνοντας το νούμερο 16. Έκανε το ντεμπούτο του στο ματς με τον Πλατανιά, ωστόσο δεν ήταν στην 18άδα του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ στον τελικό κυπέλλου. Παρόλα αυτά, σε εκείνο τον αγώνα πανηγύρισε το τρόπαιο.

ΟΦΗ

Το καλοκαίρι του 2018 πήγε ως δανεικός στον ΟΦΗ. Συνολικά έπαιξε σε 27 ματς (πρωταθλήματος και κυπέλλου). Την επόμενη χρονιά (2019-2020) πήγε δανεικός στην Γερμανική Άουε.
Συκιά Ναυπάκτου Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

H Συκιά βρίσκεται ΒΔ. της Ναυπάκτου, σε απόσταση 10,5 χλμ και πολύ κοντά στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Ναυπάκτου. Το χωριό αρχικά ήταν κτισμένο δυτικότερα στη θέση "Παλιόχανο" και η παλαιότερη ονομασία του ήταν Χονδροκωστέικα από τον πρώτο οικιστή της περιοχής, Κώστα Χονδροκώστα. Στη θέση αυτή, μέχρι τις αρχές του 1900, λειτουργούσε χάνι και νερόμυλος.

Διοικητικά

Το χωριό  ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Πιτσιναίικων. Το 1997, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, μαζί με τα Πιτσιναίικα και το Καστράκι προσαρτάται στον τότε Δήμο Ναυπάκτου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Πιτσιναίικα και το Καστράκι συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πιτσιναιίκων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 11 κάτοικους.
Μαξιμιλιάνο Λοβέρα

Ροσάριο Σεντράλ

Ο Λοβέρα εντάχθηκε στην Ροσάριο Σεντράλ για την Πριμέρα Ντιβισιόν Αργεντινής 2016, κάνοντας το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 2 Μαΐου 2016, κατά τη διάρκεια μίας ήττας εναντίον της Χιμνάσια ντε Λα Πλάτα. Έκανε ακόμη μία εμφάνιση το 2016, εναντίον της Κίλμες στις 15 Μαΐου.  Στον πρώτο του αγώνα τη σεζόν 2016-17, το Δεκέμβριο, ο Λοβέρα σημείωσε το πρώτο γκολ της σταδιοδρομίας του, σε μία ήττα εναντίον της Λανούς.  Ολοκλήρωσε εκείνη τη σεζόν με 2 γκολ σε 16 αγώνες.

Ολυμπιακός

Στις 31 Αυγούστου 2019, μετά από 3 γκολ σε 69 αγώνες, ο Λοβέρα μετακινήθηκε από τη Ροσάριο Σεντράλ στον Ολυμπιακό.

Διεθνής σταδιοδρομία

Τον Ιούλιο του 2017, ο Λοβέρα κλήθηκε για τις προπονήσεις της Εθνικής Αργεντινής U20. Κλήθηκε και πάλι από την Εθνική Αργεντινής U20s τον επόμενο Μάιο, για τις προπονήσεις της Εθνική Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.  Τον Οκτώβριο του 2018, έπαιξε και σκόραρε για την Αργεντινή U20 σε μία φιλική ήττα εναντίον του Ισημερινού.
Bird Has Flown

Το Bird Has Flown είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τρίτο δίσκο τους με τίτλο "Deep Purple" και του οποίου αποτέλεσε το έβδομο κομμάτι.

Σύνθεση και ηχογράφηση

Η αρχική ηχογράφηση του κομματιού πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1969 στα "De Lane Lea Studios" του Λονδίνου, την ίδια ημέρα που ηχογράφησαν και το επόμενο σινγκλ τους, "Emmaretta". Το "Bird Has Flown" κυκλοφόρησε αρχικά στην δεύτερη πλευρά του συγκεκριμένου σινγκλ, με τίτλο "The Bird Has Flown". Για την έκδοση που συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο τους, οι Deep Purple ηχογράφησαν μία βαρύτερη και μακρύτερη εκδοχή σε σχέση με την αρχική, διάρκειας 5 λεπτών και 36 δευτερολέπτων.
Το "Bird Has Flown" είναι ένα από τα πιο ψυχεδελικά τραγούδια του δίσκου και ξεκινάει με ένα παραμορφωμένο ριφ από την κιθάρα του Ρίτσι Μπλάκμορ, ακολουθούμενο από έναν βαρύ και πομπώδη ήχο του μπάσου και των τυμπάνων.
Αυτό ήταν ένα από τα τραγούδια της πρώτης γραμμής μελών του συγκροτήματος τα οποία έπαιξαν και μετά την ένταξη του Ίαν Γκίλαν και του Ρότζερ Γκλόβερ στο συγκρότημα. Μία ζωντανή εκτέλεση του υπάρχει στην συλλογή "Listen, Learn, Read On", ηχογραφημένη στις 11 Αυγούστου 1969 για το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC".
Ιχθύαση

Κοινή ιχθύαση

Η νόσος μεταβιβάζεται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα τύπο κληρονομικότητας. Οι ασθενείς έχουν φυσιολογική σωματική και πνευματική ανάπτυξη. Εμφανίζεται συνήθως κατά τον πρώτο χρόνο ζωής και διαρκεί διά βίου, συχνά με σταδιακή βελτίωση.

Κλινική εικόνα

Κλινικά η κοινή ιχθύαση χαρακτηρίζεται από έντονη ξηρότητα δέρματος σε συνδυασμό με λέπια μικρά, λεπτά, αλευρώδη ή μεγάλα, παχιά και φυλλώδη. Ανάμεσα στα λέπια το δέρμα είναι λεπτό και πτυχωτό. Η έκκριση των ιδρωτοποιών και σμηγματογόνων αδένων είναι ελαττωμένη με αποτέλεσμα τη δυσανεξία στις θερμές και υγρές μέρες. Το εξάνθημα μπορεί να είναι γενικευμένο και συνήθως είναι συμμετρικό. Καταλαμβάνει κυρίως τον κορμό και τις εκτατικές επιφάνειες των άκρων. Χαρακτηριστικό της νόσου είναι η απουσία δερματικών βλαβών από τις καμπτικές επιφάνειες των μεγάλων αρθρώσεων(αγκώνες,ιγνυακές και μασχαλιαίες κοιλότητες)
Συχνά η κοινή ιχθύαση συνυπάρχει με ατοπική δερματίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα ή άσθμα. Συχνά συνυπάρχει θυλακική κερατίαση, ενώ πιο σπάνια συνυπάρχει και βλάβη του κερατοειδούς.

Πρόγνωση-Θεραπεία

Η νόσος εξελίσσεται διά βίου, χωρίς υποτροπές, ενώ μπορεί να παρατηρηθεί και βαθμιαία βελτίωση. Ως συμπτωματική θεραπεία χρησιμοποιούνται μαλακτικά, που μειώνουν την ξηρότητα του δέρματος. Σε σοβαρές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται και κερατολυτικά φάρμακα.

Φυλοσύνδετη ιχθύαση

Εμφανίζεται κατά τη γέννηση, τη νεογνική ή και βρεφική ηλικία. Μεταβιβάζεται κατά τον φυλοσύνδετο υπολειπόμενο χαρακτήρα, συνεπώς ουσιαστικά προσβάλλει μόνο τους άρρενες.

Κλινική εικόνα

Το εξάνθημα συνίσταται από μεγάλα λέπια, φαιά, μελανά ή κιτρινωπά. Τα λέπια καταλαμβάνουν συνήθως όλη την επιφάνεια του σώματος και ιδιαίτερα την κοιλιακή χώρα και το τριχωτό της κεφαλής. Οι τρίχες είναι λεπτές και ξηρές.

Πρόγνωση-Θεραπεία

Η νόσος διαρκεί εφ' όρου ζωής, χωρίς βελτίωση. Κατά τη 2η με 3η δεκαετία της ζωής μπορεί να εμφανιστεί θόλωση του κερατοειδούς. Ως συμπτωματική θεραπεία χρησιμοποιούνται μαλακτικές αλοιφές, υγρά επιθέματα ή αμυλούχα λουτρά. Επίσης ορισμένοι συνιστούν τη χρησιμοποίηση ρετινοειδών από του στόματος,ενώ σπανίως χρησιμοποιούνται και κερατολυτικά φάρμακα.
Αριστείδης Σκυλίτσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Πειραιά και ήταν γιος του Στέφανου Σκυλίτση, αδελφού του Δημοσθένη Ομηρίδη-Σκυλίτση. Καταγόταν από πολιτική οικογένεια και ήταν εγγονός του Αριστείδη Σκυλίτση και συγγενής του Πέτρου Ομηρίδη Σκυλίτση. Το 1967 διορίστηκε από την Χούντα των Συνταγματαρχών δήμαρχος Πειραιά, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1974. Επίσης είχε διατελέσει πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς για λίγους μήνες του 1971.
Οι απόψεις για το έργο του κατά τη διάρκεια της θητείας του διίστανται. Προχώρησε στην καταστροφή κτηρίων-κοσμημάτων για την πόλη, μεταξύ των οποίων της Ράλλειου, του ιστορικού Ρολογιού του Πειραιά κ.ά., ενώ υποστηρίζεται ότι το δημοτικό θέατρο διασώθηκε επειδή είχε ανεγερθεί επί θητείας του παππού του, Αριστείδη Σκυλίτση. Για τις αποφάσεις του αυτές κατηγορήθηκε από αρκετούς συμπολίτες του και ιστορικούς. Το 1969 ολοκλήρωσε το σημερινό Δημαρχιακό Μέγαρο, κατασκεύασε τα υπαίθρια θέατρα Βεάκειο και Δελφινάριο, το Πειραϊκόν Λυρικόν Θέατρον, τον κινηματογράφο «Σινεάκ», το Μουσείο Ζωγραφικής και Σκηνογραφίας, τον Πύργο του Πειραιώς και πολλά σημαντικά έργα ζωτικής σημασίας.
Διεκδίκησε τον δημαρχιακό θώκο στις δημοτικές εκλογές του 1978, 1982 και 1986 χωρίς επιτυχία, εκλεγόμενος μόνο δημοτικός σύμβουλος. Το 1978 έφτασε κοντά στο να κερδίσει τις εκλογές λαμβάνοντας ποσοστό 48,7% στον α΄ γύρο, όμως έχασε στον β΄ γύρο για λίγες ψήφους από τον αντίπαλό του, Γεώργιο Κυριακάκο.
Απεβίωσε το 2006 σε ηλικία 98 ετών. Η κηδεία του έγινε στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, το απόγευμα της Παρασκευής 21 Ιουλίου 2006 και η ταφή στον οικογενειακό τάφο των Σκυλίτσηδων στο Νεκροταφείο Αναστάσεως. Γύρω στα 80 άτομα ήταν παρόντα στην κηδεία του Αριστείδη Σκυλίτση, που τέλεσε ο νέος Μητροπολίτης Πειραιώς, Σεραφείμ, παρουσία του τότε δημάρχου, Χρήστου Αγραπίδη και του τότε υφυπουργού Άμυνας, Βασίλη Μιχαλολιάκου.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1976-77

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1976-77 συμμετείχαν οι 16 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1976-77, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1976-77 και οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1976-77.
Διεξήχθη σε 6 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1977-78.
Λάνασσα (κόρη του Αγαθοκλή)

Βιογραφικά στοιχεία

Το 295 π.Χ. απεβίωσε η πρώτη σύζυγος του Πύρρου, Αντιγόνη. Λίγο καιρό αργότερα ο Πύρρος και Αγαθοκλής ήρθαν σε συμφωνία για την τέλεση γάμου ανάμεσα στο νεαρό βασιλιά της Ηπείρου και τη Λάνασσα. Ο πατέρας της προσέφερε στο γαμπρό του ως προίκα το νησί της Κέρκυρας, το οποίο είχε κατακτήσει ο ίδιος το 300 π.Χ. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, ο οποίος έλαβε το όνομα Αλέξανδρος. Στην εκδοχή αυτή συμφωνούν οι ιστορικοί Πλούταρχος και Διόδωρος, ενώ ο Ιουστίνος θεωρεί γιο της Λάνασσας τον πρίγκιπα Έλενο. Η ένωση του Πύρρου με τη Λάνασσα στάθηκε ιδιαίτερα σημαντική για τη μελλοντική πορεία του Ηπειρώτη μονάρχη, καθώς όταν χρόνια αργότερα πραγματοποίησε τη φιλόδοξη εκστρατεία του στην Ιταλία, οι σικελικές πόλεις προσέβλεπαν σε εκείνον εξαιτίας των συγγενικών του δεσμών με την οικογένεια του Αγαθοκλή.
Για πολιτικούς λόγους, ο Πύρρος παντρεύτηκε τα επόμενα χρόνια δύο ακόμη γυναίκες, μια κόρη του Αυτολέοντα, βασιλιά των Παιόνων και τη Βιρκέννα, κόρη του Βαρδύλλιος, ηγεμόνα των Ιλλυριών. Η Λάνασσα δυσαρεστήθηκε με το γεγονός, θεωρώντας ότι ο σύζυγός της έδινε περισσότερη σημασία στις άλλες γυναίκες του που ήταν βαρβαρικής καταγωγής. Έτσι το 290 π.Χ. εγκατέλειψε τον Πύρρο με προορισμό την Κέρκυρα, όπου αποφάσισε να πάρει την εκδίκησή της. Προσκάλεσε στο νησί το βασιλιά της Μακεδονίας, Δημήτριο τον Πολιορκητή, ο οποίος βρισκόταν σε συνεχή πόλεμο με τον Πύρρο, και τον έπεισε να την παντρευτεί. Ο Δημήτριος ήταν πρόθυμος κι έτσι πέρασε η Κέρκυρα στον έλεγχό του.
Τα επόμενα δύο χρόνια, όταν οι Διάδοχοι είχαν συνασπιστεί ενάντια στο Δημήτριο επικοινώνησαν με τον Πύρρο προκειμένου να ενώσει τα όπλα του στον κοινό σκοπό. Ανάμεσα στα επιχειρήματά τους ήταν και η προοπτική της εκδίκησης για το ζήτημα της Λάνασσας και της απώλειας της Κέρκυρας. Τελικά ο Πύρρος ανέκτησε τον έλεγχο του νησιού το 281 π.Χ. με τη βοήθεια στρατιωτών από τον Τάραντα, ωστόσο στις αρχαίες πηγές δεν γίνεται κάποια αναφορά σχετικά με την τύχη της Λάνασσας.
510 Μαμπέλλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαμπέλλας εκτιμάται σε 57,44 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι PD (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0687. Η Μαμπέλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19,4 ώρες.
Βασίλης Μαγγίνας

Βιογραφικά στοιχεία

Είχε καταγωγή από τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ήταν δικηγόρος. 
Μεταξύ 1977-1981 διετέλεσε Γενικός Διευθυντής τού ΟΓΑ. Κατά το 1992-1993 ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη. Εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας το 1993. Το 1995 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος τού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Kόμματος στη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο τής Ευρώπης και επανεκλέχθηκε το 1999. Μεταξύ 1995-1996 ήταν εκπρόσωπος τύπου τής Νέας Δημοκρατίας, όταν αρχηγός της ήταν ο Μιλτιάδης Έβερτ. Επανεκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας στις εκλογές του 1996 και του 2004. Το 2006 διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Τον Απρίλιο του 2007, μετά την παραίτηση τού Σ. Τσιτουρίδη, διορίστηκε Υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Μετά τις εκλογές του 2007, οπότε επανεκλέχθηκε βουλευτής, διορίστηκε και πάλι Υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας στην νέα κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή. Στις 15 Δεκεμβρίου 2007 παραιτήθηκε για λόγους ευθιξίας μετά από δημοσιεύματα του Τύπου σχετικά με την πολεοδομική νομιμότητα της οικίας του και την θέση του ανέλαβε η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά. Πέθανε στις 6 Μαρτίου 2015, από σηψαιμία.
Νέον Μαρτυρολόγιον

Το Νέον Μαρτυρολόγιον είναι έργο του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτη που περιέχει 85 βιογραφίες «νεοφανών μαρτύρων» (ανθρώπων που μαρτύρησαν μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως). 
Ο πλήρης τίτλος του είναι: «Νέον Μαρτυρολόγιον, ήτοι Μαρτύρια των νεοφανών μαρτύρων των μετά την άλωσιν της Κωνσταντινουπόλεως κατά διαφόρους καιρούς και τόπους μαρτυρησάντων. Συνταχθέντα εκ διαφόρων συγγραφέων και μετ' επιμελείας ότι πλείστως διορθωθέντα, εν οις και ικαναί ακολουθίαι προσετέθησαν». Η πρώτη έκδοση του έργου πραγματοποιήθηκε το 1794 στην Αθήνα.  Η δεύτερη έκδοση , στην οποία προστέθηκαν τα μαρτύρια που συνέβησαν μέχρι το 1838, έγινε το 1856 (αναφέρει όμως ως τόπο της πρώτης έκδοσης την Ευρώπη, εννοώντας ίσως την Βενετία). Στο έργο αυτό παραθέτει τα μαρτύρια 85 γνωστών νεομαρτύρων.

Περιεχόμενο

Η ένταση των εξισλαμισμών στις ελληνικές ηπειρωτικές χώρες και στις άλλες βαλκανικές κατά τον 18ο αιώνα ήταν η αιτία που έκανε τον Νικόδημο τον Αγιορείτη , να συλλέξει τις πιο γνωστές και πιο δραματικές βιογραφίες των νεομαρτύρων και να τις παρουσιάσει στους ομοδόξους του σαν ένα ζωντανό παράδειγμα για υπομονή και εγκαρδίωση.
Ο Νικόδημος ο Αγιορείτης αναπτύσσει την θεολογία των Νεομαρτύρων υποστηρίζοντας πως η εμφάνισή τους, κατά θείαν ευδοκίαν όπως λέει ο ίδιος, στους χρόνους εκείνους αποσκοπούσε στην αναζωογόνηση της κλονιζόμενης πίστης των συγχρόνων του Χριστιανών. Επίσης, αναμειγνυόμενοι με τους πολλούς αλλόπιστους θα διαδώσουν την ορθόδοξη πίστη. Οι Νεομαρτύρες θα αποτελέσουν δόξα και καύχημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Χωρίς να υστερούν σε τίποτα από τους μάρτυρες της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας κι αυτοί επέδειξαν παρρησία, έχυσαν το αίμα τους για τον Ιησού Χριστό. Έτσι μόνο κατά τον χρόνο εμφάνισής τους μπορούν να αποκληθούν νέοι, αλλά παλαιοί όσον αφορά το μαρτύριό τους. Οι νέοι αυτοί μάρτυρες λειτουργούν και ως παράδειγμα υπομονής για τους ορθόδοξους πληθυσμούς που ζουν κάτω από τον ζυγό της δουλείας. Τέλος, δίνουν θάρρος σε όσους οδηγούνται στο μαρτύριο εκείνη την εμπερίστατη περίοδο καθώς γίνονται μιμητές των νεομαρτύρων, και η καλύτερη απόδοση τιμής προς τους νεομάρτυρες αποτελεί η μίμηση του δικού τους έργου.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2003-2004

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2003−2004, ήταν το 16ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη με τη συμμετοχή 12 ομάδων σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα play off τα οποία επανήλθαν έπειτα από τη διακοπή τους την προηγούμενη περίοδο. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα των Βριλησσίων έπειτα από 5 χρόνια. Στην Α2 υποβιβάστηκαν μετά από αγώνες play out ο Ηρακλής Κηφισιάς και ο Αίας Ευόσμου.

Αγώνες κατάταξης 5−8

Οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες.
Φιλίπ ντε Πλεσίς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε γύρω στο 1165 στο φρούριο των Plessis-Macé, στο Ανζού της Γαλλίας. Το 1189 εντάχθηκε στην Τρίτη Σταυροφορία ως απλός ιππότης, και ανακάλυψε το Τάγμα του Ναού στην Παλαιστίνη. Την άνοιξη του 1201, λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Ζιλμπέρ Οράιγ, εκλέχθηκε Μεγάλος Μαγίστρος στη θέση του.

Δράση

Βοήθησε να επικυρωθεί η συνθήκη μεταξύ του Σαλαντίν και του Ριχάρδου Α΄. Στην ανανέωση αυτής της συνθήκης το 1208 υποστήριξε ότι το Τευτονικό Τάγμα και οι Ιωαννίτες Ιππότες θα πρέπει να κάνουν μια νέα προσφορά συνθήκης ειρήνης στον Μαλέκ-Αντέλ, αλλά η συμφωνία αυτή επικρίθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄.
Υπήρξαν ελάχιστες στρατιωτικές ενέργειες κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του. Η Τέταρτη Σταυροφορία δεν έφθασε ποτέ στους Αγίους Τόπους και οι σχέσεις του τάγματος με τους Οσπιταλιέρους ήταν τεταμένη. Ο βασιλιάς της Αρμενίας ήρθε σε αντίθεση με τους Ιππότες του Ναού σχετικά με το οχυρό Γκαστάιν και οι Ναΐτες αρχικά εκδιώχθηκαν από τη χώρα, αλλά στη συνέχεια ο Πάπας παρενέβη επιτυχώς και έλυσε την αντιδικία τους με τον βασιλιά.
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του το Τάγμα του Ναού έφθασε στο απόγειό του στην Ευρώπη. Το 1209 τον διαδέχτηκε ως Μεγάλος Μάγιστρος ο ιππότης Γκιγιόμ ντε Σαρτρ. Η υπογραφή του Φιλίπ ντε Πλεσίς είναι καταγεγραμμένη για τελευταία φορά σε μια πράξη το 1209. Η Νεκρολογία του Ναού στο Ρεμς (Obituary of the Temple at Reims) αναφέρει το θάνατό του στις 12 Νοεμβρίου 1209.
Παλαιό Πυλί

Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία

Ο λόφος (υψόμ. 300μ.) του Παλαιού Πυλίου βρίσκεται στο κέντρο της Κω, σε απόσταση 15χλμ. Δ. της ομώνυμης πρωτεύουσας της νήσου, στα ΝΑ. του σημερινού οικισμού του Πυλίου. Σύμφωνα με το βίο του Οσίου Χριστοδούλου –ιδρυτή της Μονής Πάτμου– ήταν ακατοίκητος όταν εκείνος έφτασε στο χώρο προσκεκλημένος από το γηγενή μοναχό Αρσένιο Σκηνούρη το 1080. Αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί και να ιδρύσει μονή, με την οποία ταυτίζεται ο ερειπιώνας που περιβάλλει το μονόχωρο ναό της Παναγίας των Καστριανών (σημ. Υπαπαντή του Χριστού), καθώς και κάστρο. Σύμφωνα πάντοτε με το βίο, μέχρι την αναχώρηση του Οσίου για την Πάτμο το 1088, ο χώρος είχε μετατραπεί σε αστικό κέντρο. 
Στην κορυφή του λόφου σώζεται σήμερα το κάστρο (τέλη 11ου αι. - μέσα 15ου αι.), με τείχη που ακολουθούν το φυσικό ανάγλυφο, επτά πύργους, σύνθετο πυλώνα, δύο κινστέρνες και άλλα κτίσματα στο εσωτερικό του και στις κλιτύες οικίες, ναοί –οι περισσότεροι αναγόμενοι στην περίοδο της Ιπποτοκρατίας (1309-1522)– και η μονή που ίδρυσε ο Όσιος Χριστόδουλος, στο καθολικό της οποίας αναγνωρίζονται τρεις φάσεις, ισάριθμες (αλλά όχι απολύτως σύγχρονες) με τα στρώματα του τοιχογραφικού διακόσμου (τέλη 11ου-αρχές 16ου αι.).