google/wiki40b huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Τσώπρος

Στο ημιγυμνάσιο Μελενίκου

Το έτος 1900 τοποθετήθηκε στο Μελένιο ως Διευθυντής του ημιγυμνασίου ο Γεώργιος Σφήκας, Σιατιστεύς, και το 1904 ιδρύθηκε ο Σύνδεσμος Ευελπίδων Μελενοίκου που ανέπτυξε αξιόλογη εθνική και κοινωνική δράση μέχρι το 1913 συνεχίζοντας έκτοτε στο Σιδηρόκαστρο τις δραστηριότητές του ως φιλανθρωπικό πλέον σωματείο, όπου ανήγειρε τον Κινηματογράφο Παλλάς και το κέντρο Ομόνοια.

Στο Ιδαδί Θεσσαλονίκης

Το Ιδαδί (Αυτοκρατορικό Λύκειο) Μεκτεπί, όπως ονομάζονταν, ήταν κρατικό, συνεπώς δεν καταβάλλονταν δίδακτρα αλλά τροφεία (12 τουρκικές χρυσές λίρες ετησίως), στεγάζονταν δε στο κτίριο όπου είναι σήμερα το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ανεγέρθηκε το 1892  και η σχετική δαπάνη ανήλθε στο ποσό των 12.000 χρυσών τουρκικών λιρών και ήταν επτατάξιο. Υπήρχε πλήρες εργαστήριο επιστημονικών οργάνων Φυσικής και Χημείας όπως και μικρό μουσείο Φυσικής ιστορίας και Ζωολογίας που ατυχώς διήρπασαν οι Βούλγαροι κατά τον στρατωνισμό τους το 1912 και τα απέστειλαν στην Σόφια, αίθουσα διασκευασμένη σε τζαμί, αίθουσα νοσοκομείου και φαρμακείο με φαρμακοποιό τον Νικόλαο Μαρτίνη. Το Λύκειο αυτό ήταν επτατάξιος σχολή μέσης εκπαίδευσης, όπως το τότε ελληνικόν γυμνάσιο Θεσσαλονίκης, αντί δε των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων διδάσκονταν τα αρχαία περσικά συγγράμματα «Γκουλιστάν» και «Μποστάν και τα δυο έργα του Πέρση ποιητή Σεϊχ  Σαδή και τα εγκύκλια μαθήματα ήταν: Θρησκευτικά των οποίων η διδασκαλία για τους μη μουσουλμάνους δεν ήταν υποχρεωτική, Τουρκικά, Αραβικά, Περσικά, Γαλλικά, επίσημη αλληλογραφία, Θεωρητική Αριθμητική, Γεωμετρία, Άλγεβρα, Τριγωνομετρία,, Στοιχεία Μηχανικής, Κοσμογραφία, Ιστορία, Υγιεινή, Φυσική και Χημεία, Ιχνογραφία και Καλλιγραφία.

Στη Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης

Η τουρκική Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε, όπως μας πληροφορεί ο συγγραφέας, με εισήγηση του Γενικού Επιθεωρητή των Νομών Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Σκοπίων  Χιλμή Πασσα για τη μόρφωση δικαστών που κατάγονταν από τους τρεις νομούς. Ήταν ομότιμη της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως. Ιδρύθηκε το 1907 και λειτούργησε μέχρι το 1912 στα καινούργια κτίρια της Γαλλικής Εταιρείας Λιμένος. Στη σχολή αυτή διδάσκονταν το Ρωμαϊκό Δίκαιο, ο τότε εν ισχύει Κώδικα «Μετζελέ» που ήταν κωδικοποίηση του Ιερού Νόμου (Κοράνιον), το δίκαιο των ενοχών μαζί με κάποιες βασικές διατάξεις του Εμπράγματου Δικαίου, Πολιτική Δικονομία, Πολιτική Δικονομία, Ποινικό Δίκαιο, Ποινική Δικονομία, Πολιτική Οικονομία, Διοικητικό Δίκαιο, Οικογενειακό Δίκαιο, Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο».
Ιωάννης Παπαγεωργίου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Παπαγεωργίου του Χρήστου γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Γουμένισσα Παιονίας, της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Κατάγονταν από επιφανή οικογένεια της Γουμένισσας, με μακρά παράδοση στα όπλα. Είχε πλούσια μόρφωση καθώς είχε φοιτήσει στα Ελληνικά σχολεία της περιοχής. Αρχικά συμμετείχε στο Μακεδονικό Αγώνα, ως μεταφορέας επιστολών, πολεμοφοδίων, καθώς και στη συλλογή πληροφοριών. Στη συνέχεια συγκρότησε ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Στην ένοπλη ομάδα του συμμετείχε και ο ξάδελφός του Ιωάννης Παπαγεωργίου του Γεωργίου. Έδρασε με το σώμα του, στην Παιονία και την Αλμωπία με ορμητήριο το Πάικο, στρεφόμενος κατά των Οθωμανικών στρατιωτικών αποσπασμάτων και των Βουλγαρικών ένοπλων ομάδων καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Κατάφερε να δει την ιδιαίτερη πατρίδα του, Γουμένισσα ελεύθερη και πέθανε σε ώριμη ηλικία.
Γουλιέλμος του Μομφερράτου

Βιογραφία

Από 20 ετών ανέλαβε διπλωματικές αποστολές και συμμετείχε στις εκστρατείες των συγγενών του με τη Λομβαρδική Ένωση. 
Το προσωνύμιο "Μακρόξιφος" έχει σχέση με τις πολεμικές του ικανότητες, το αναφέρει ο Γουλιέλμος της Τύρου στο έργο του "Ιστορία των Υπερπόντιων κατορθωμάτων". Περιγράφεται στην εποχή του σαν ο "ψηλότερος άντρας του κόσμου". Ο Γουλιέλμος της Τύρου τον περιγράφει σαν άνθρωπο "γενναιόδωρο, με μεγάλη ευφυΐα και εξαιρετικό χειριστή του όπλου. 
Οι αρραβώνες του με κόρες του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και αδελφές του Γουλιέλμου του Λέοντα ακυρώθηκαν λόγω συγγένειας. Τελικά νυμφεύτηκε το φθινόπωρο του 1176 την αδελφή του Βαλδουίνου Δ΄ της Ιερουσαλήμ Σιβύλλα της Ιερουσαλήμ κόμισσα της Γιάφα και της Ασκελόν στον πρώτο της γάμο.
Ο Γουλιέλμος και ο Ραϋνάλδος του Σατιγιόν παραχώρησαν εκτάσεις στο νεοϊδρυθέν στρατιωτικό Τάγμα του Μάουντζοι για την προστασία των προσκυνητών από την Καστίλη, το διοικούσε ο Ροντρίγκο Αλβάρεζ κόμης της Σαρία. 
Τον Ιούνιο του  1177 ασθένησε από ελονοσία και απεβίωσε στην Ασκελόν, τάφηκε στο Νοσοκομείο του Αγ. Ιωάννου στην ˞˞Ιερουσαλήμ. Η Σιβύλλα λίγο αργότερα γέννησε τον γιο τους.
Αμερικανισμός (γλωσσολογία)

Με τον όρο Αμερικανισμός (Αmericanism), που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το 1781, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου του Πίνκερτον, Τζων Γουΐδερσπουν, χαρακτηρίζεται γενικά μια ανομοιογένεια που παρατηρείται μεταξύ της αγγλικής γλώσσας της Βρετανίας και της αγγλικής των ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα με τον όρο αυτό χαρακτηρίζονται: α) κάθε λέξη ή συνδυασμός λέξεων που δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ αλλά που δεν έγιναν δεκτές στην Αγγλία πλην όμως χρησιμοποιούνται και εκεί ως ξενικές και β) κάθε λέξη ή συνδυασμός λέξεων που προέρχεται από αρχαϊκό τύπο της αγγλικής που έχει πάψει να χρησιμοποιείται στην Αγγλία πλην όμως χρησιμοποιείται στην αμερικανική γλώσσα. Το φαινόμενο αυτό που παρατηρείται κυρίως στις ΗΠΑ και τον Καναδά οφείλεται κυρίως από τους πρώτους μετανάστες που είχαν ή και ανέπτυξαν στη συνέχεια διαφορετικές κουλτούρες.
Σε πολλές μάλιστα των περιπτώσεων όταν οι μετανάστες έβλεπαν περίεργα φαινόμενα ή ζώα, ή διατηρούσαν τις ονομασίες που είχαν οι Ινδιάνοι, ή δημιουργούσαν καινούργιες. Έτσι πολλά ονόματα ζώων αφορούν μόνο τις ΗΠΑ. Μετά το 1770 πολλές επίσης αγγλικές λέξεις ξέπεσαν της πραγματικής τους σημασίας και κατάντησαν να σημαίνουν είτε παραπλήσιες έννοιες, είτε τελείως ασχετες, ή ακόμα και τελείως αντίθετες από την πραγματική τους. Τέτοιες λέξεις συναθροίζονται περίπου στις διακόσες.
Πολλοί επεκτείνουν τον όρο «αμερικανισμός», πέρα των παραπάνω, και σε διαφορές της προφοράς, περισσότερο μακρόσυρτες, (των ΗΠΑ), ή και σε ανάπτυξη (αύξηση) των συλλαβών των λέξεων.
Έσπερος Α.Ο.Π.Α.

Ιστορική αναδρομή

Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 2004 και προέκυψε από τη συγχώνευση του Έσπερου Πατρών (ίδρυση 1978) και του Α.Ο. Παναγιάς Αλεξιώτισσας (ίδρυση 1987). Ξεκίνησε την πορεία του από το τοπικό πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Η., την κορυφή του οποίου κατέκτησε την περίοδο 2004-05.
Κατά την παρθενική του συμμετοχή στη Γ' Εθνική Κατηγορία το 2005-06, ο σύλλογος κατέλαβε τη 12η θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα του 1ου Ομίλου Νότου επιστρέφοντας στις κατηγορίες της Ε.Σ.Κ.Α.Η. 
Η εκ νέου κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ένωσης την περίοδο 2008-09 επέτρεψε στην πατρινή ομάδα να αγωνιστεί εκ νέου σε εθνικο επίπεδο. 
Κατά την περίοδο 2009-10 η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 9η θέση της βαθμολογίας παραμένοντας στη Γ' Εθνική. Την επόμενη χρονιά, 2010-11 με 22 νίκες και 4 ήττες βρέθηκε στη 2η θέση του ομίλου της, διεκδικώντας ανεπιτυχώς την άνοδο στη Β' Εθνική Κατηγορία μέσω μπαράζ. Η άνοδος στη Β' Εθνική Κατηγορία επετεύχθη τελικά την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2011-12, οπότε και ο Έσπερος αναδείχθηκε Πρωταθλητής στον όμιλό του.
Η παραμονή του συλλόγου στη νέα αυτή κατηγορία αποδείχθηκε βραχύβια. Ο Έσπερος έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Νότου της Β' Εθνικής για την περίοδο 2012-13, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα, εντός της ζώνης του υποβιβασμού.
Μιχάλης Τσαϊρέλης

Καριέρα

Ξεκίνησε την αγωνιστική του πορεία στα νεανικά τμήματα του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Το 2007 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Άρη, παραμένοντας στην ομάδα για ένα χρόνο. Ακολούθησαν δύο χρονιές στη Θεσσαλία όπου ο αθλητής φόρεσε τα χρώματα της Α.Ε.Λ. (2008-09) και των Τρικάλων (2009-10), αμφότερων ομάδων της Α1 Εθνικής. Κατόπιν επέστρεψε στον Άρη για τη διετία 2010-12, με τον οποίο συμμετείχε σε 21 παιχνίδια του EuroCup. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο ΠΑΟΚ, με τον οποίο ανανέωσε το συμβόλαιό του το καλοκαίρι του 2013. Το καλοκαίρι του 2014 υπέγραψε στην Ισπανική Ιμπεροστάρ Τενερίφε. Από το Φλεβάρη του 2015 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό μέχρι το καλοκαίρι του 2016, όταν στις 5/8/2016 ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον Άρη Θεσσαλονίκης υπογράφοντας συμβόλαιο διετούς διάρκειας. Στις 15 Ιουνίου ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Προμηθέα Πατρών. Με τον Προμηθέα είχε 5.2 πόντους και 1.8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο στη Basket League φτάνοντας μέχρι τους τελικούς του πρωταθλήματος, όπου τερμάτισε στην δεύτερη θέση. Τον Ιούλιο του 2019 ανακοινώθηκε από τον Ήφαιστο Λήμνου.

Εθνικές Ομάδες

Διεθνής με όλες τις μικρές Εθνικές Ελλάδος, αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 2004, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων το 2006 και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Νέων Ανδρών το 2007 και το 2008. Το 2010 αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP) στο All Star Game νέων του Ελληνικού πρωταθλήματος μπάσκετ, ενώ συμμετείχε στην αντίστοιχη ανδρική διοργάνωση του 2013. Το 2014 ο Φώτης Κατσικάρης τον κάλεσε για την προετοιμασία της Εθνικής ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014.
Ούλριχ της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ, κόρης του Σίμωνα Ζ΄ Βέκερ κόμη του Τβάιμπρυκεν-Μπιτς.
Το 1550 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Χριστόφορος.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σουδάν

Ιστορία

Ο οργανισμός συστάθηκε το 1936. Η SFA προσχώρησε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1948. Εννέα χρόνια αργότερα, το 1957 εντάχθηκε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF). Στις 30 Ιουνίου 2017, η FIFA απέβαλε τη SFA από μέλος της. Η ιδιότητα μέλους επανήλθε στις 13 Ιουλίου 2017.
Αντίοχος Πτολεμαΐδας

Βίος

Κατά τον 4ο αιώνα υπήρξε επίσκοπος Πτολεμαΐδος (Άκρα) στην Φοινίκη. Κάτοχος επιμελημένης παιδείας  και ιδιαίτερα χαρισματικός στο λόγο του, χαρακτηριζόταν Χρυσόστομος από τους ακροατές των ομιλίων του στην Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια της εκεί παρουσίας του ανήκε στον κύκλο των αντιπάλων του Ιωάννης του Χρυσόστομου. Συγκεκριμένα μετείχε στην σύνοδο Επί Δρυν (404)και στις διαβουλεύσεις που οδήγησαν τον Ιωάννη Χρυσόστομο στην εξορία. Από την κηρυγματική δράση του προσποριζόταν χρήματα. Πέθανε μεταξύ 404 και 408 μ.Χ.

Συγγραφικό έργο

Λίγα αποσπάσματα μας έχουν σωθεί από τα έργα του. Ο Γεννάδιος Μασσαλίας αναφέρει εγκωμιαστικά δύο έργα του: Κατά της φιλαργυρίας και Περί της θεραπείας του τυφλού
Δύο ομιλίες Εις την Γέννησιν του Χριστού βρεθηκαν από τον Chr. Martin. Από αυτές προέρχονται κομμάτια που παρατίθενται σε έργα των Θεοδώρητου και Λεόντιου Βυζαντίου και στα Πρακτικά της συνόδου της Χαλκηδόνας. Ο Πάπας Γελάσιος παραθέτει δύο αποσπάσματα από ομιλία του με τίτλο   Κατά Ιουδαίων περί Πάσχα.
Γαϊδουρίσιο γάλα

Το γαϊδουρίσιο γάλα ή γάλα γαϊδούρας είναι γάλα που προέρχεται από οικόσιτες γαϊδούρες (Equus asinus). Το γάλα αυτό ήταν ήδη σε διατροφική και καλλυντική χρήση από τα χρόνια της αιγυπτιακής αρχαιότητας.

Γενικά χαρακτηριστικά

Σύμφωνα με τον οργανισμό U.S.D.A το γαϊδουρίσιο γάλα δεν θεωρείται κατάλληλο για κατανάλωση μέχρι το 2001, και η χρήση του δεν ενδεικνυόταν για τη μέση αμερικανική κοινωνία. Η γαλακτοκομική παραγωγή του γίνεται σε φάρμες εκτροφής γαϊδουριών χωρητικότητας έως και εξακοσίων ζώων, ενώ η δυνατότητα παραγωγής γάλακτος κυμαίνεται μεταξύ 0,2 έως 0,3 λίτρα ανά φοράδα.
Λουδοβίκος Α΄ του Μπουρμπόν

Βιογραφία

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ροβέρτου κόμη του Κλερμόν και της Βεατρίκης των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη κυρίου τού Μπουρμπόν. 
Ο Λουδοβίκος ήταν πρίγκιπας της Αχαΐας και τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης· πολέμησε διαδοχικά στις μάχες της Χρυσής Ορδής (1302) και του Μονς-αν-Πεβέλ, αλλά δραπέτευσε σώος.
Έγινε Μέγας Αυλάρχης της Γαλλίας (1310). Το 1327 ο νέος βασιλιάς Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας τον έπεισε να ανταλλάξει την κομητεία του Κλερμόν με την κομητεία του Λα Μαρς και τον αναβάθμισε σε δούκα του Μπουρμπόν. Αργότερα το Κλερμόν επεστράφη το 1331 στον Λουδοβίκο Α΄ από τον Φίλιππο ΣΤ΄ (εξάδελφο τού Καρόλου Δ΄).
Υπέφερε από κληρονομικό χαρακτηριστικό νευρικής αστάθειας.
2431 Σκοβορόντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σκοβορόντα είναι άγνωστα.
Ένωση Ποδοσφαίρου Γουαδελούπης

Ιστορία

Ο φορέας ιδρύθηκε το 1938. Έγινε μέλος παρατηρητής της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) το 1983. Προήχθη σε συνδεδεμένο μέλος της CONCACAF το 1991. Εντάχθηκε ως πλήρες μέλος στην CONCACAF το 2013.
Μαυροκκλήσι Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Μαυροκκλήσι βρίσκεται στη ράχη οροπεδίου σε απόσταση 26 χλμ. δυτικά από το Διδυμότειχο και 23 χλμ. βόρεια από το Σουφλί. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών στο χωριό εγκαταστάθηκαν Θράκες πρόσφυγες από τα χωριά Κατίχαλα, Καράΐλι, Ακαλάν αλλά και Αρβανίτες της Ανατολικής Θράκης από την Μανδρίτσα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Αξιοθέατο θεωρείται η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου που σύμφωνα με την τοπική παράδοση κτίστηκε το 1600. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κυανής. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κόρυμβο αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαυροκκλησίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ορφέα του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 313 κατοίκους ενώ ως οικισμός 112.
Αδόλφος Β΄ του Άνχαλτ-Κέτεν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Κόρντουλα, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Λίννταου-Ρουππίν.
Το 1471 ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Λάιπτσιχ (Λειψίας) και το 1475 εκλέχθηκε κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού. Είχε δύο μεγαλύτερους αδελφούς και τα τρία αδέλφια αποφάσισαν να γίνουν ιερείς, έτσι ο πατέρας τους έκανε συμβόλαιο διαδοχής με τον εξάδελφό του Γεώργιο Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου, του πρεσβύτερου κλάδου. Εκεί καθοριζόταν ότι διάδοχος θα γινόταν ο Αλβέρτος ΣΤ΄, νεότερος αδελφός του Αδόλφου Α΄ και ο Βάλντεμαρ ΣΤ¨, γιος του Γεωργίου Α΄.
Το 1473 απεβίωσε ο Αδόλφος Α΄ και το επόμενο έτος ο Γεώργιος Α΄ και πρίγκιπες του Κέτεν έγιναν οι Αλβέρτος ΣΤ΄ και Βάλντεμαρ ΣΤ΄, όπως ορίστηκε. Το 1475 τον πρώτο διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος. Ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Α΄, ο Γουλιέλμος είχε γίνει ιερέας, έτσι ο πρωτότοκος Μάγκνους και ο Αδόλφος Β΄ έγιναν επίσης πρίγκιπες του Κέτεν. Δεν έδειχναν ενδιαφέρον για τη διακυβέρνηση και ήταν μόνο ονομαστικά πρίγκιπες. Ο Μάγκνους έγινε μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού. Ο Αδόλφος Β΄ έγινε από το 1488 κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Μαγδεβούργου· δύο έτη μετά χειροτονήθηκε ιερέας και το 1507 βοηθός επίσκοπος του Μέρσενμπουρκ. Το 1508 παραιτήθηκαν επίσημα από το πριγκιπάτο και ο Αδόλφος Β΄ έγινε το 1514 επίσκοπος του Μέρσενμπουρκ. 
Ήταν συνετός και ευγενής. Εκτός από τα διοικητικά του καθήκοντα, προσευχόταν και δίδασκε. Αν και αποδέχθηκε το δόγμα του Λούθηρου για δικαίωση μέσω της πίστης, απέρριπτε οποιαδήποτε παρέμβαση στην υπάρχουσα τάξη της Εκκλησίας: το 1520 διέταξε την πυρά των βιβλίων του Λουθήρου και απαγόρευσε την ανάγνωση της Μεταρρυθμιστικής μετάφρασης της Βίβλου του 1522. Ζήτησε από τον Γεώργιο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας την εκδίωξη του Λουθηρανού υπουργού του Σεμπάστιαν Φρέσελ από τη Λειψία· το 1525, λόγω διαμαρτυριών των Προτεσταντών, αναγκάστηκε να διαφύγει από τη Λειψία. Απεβίωσε το επόμενο έτος στο Μέρσενμπουρκ.
Μαήτ

Η Μαήτ (Miiut, Miit, Mayet που σημαίνει γάτα ) είναι το όνομα ενός κοριτσιού που έζησε στην αρχαία Αίγυπτο και ενταφιάστηκε στον νεκρικό ναό του Μεντουχοτέπ Β΄ (11η Δυναστεία, περίοδος βασιλείας 2055-2004 π.Χ) στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι. Η ταφή της βρέθηκε ανέπαφη. Η θέση της μέσα στη βασιλική οικογένεια του Μεντουχοτέπ Β΄ δεν είναι εξακριβωμένη.
Η ταφή της ανακαλύφθηκε το 1921, στις ανασκαφές του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης Νέας Υόρκης που πραγματοποιήθηκαν στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι υπό τη διεύθυνση του Χέρμπερτ Ιούστις Ουίνλοκ. Βρέθηκε ενταφιασμένη στο δυτικό τμήμα του βασιλικού ταφικού συγκροτήματος, μαζί με τις ταφές πέντε ακόμη γυναικών, που συνοδεύονταν από επιγραφές που τις προσδιόριζε ως "βασιλικές συζύγους". Ο τάφος της Μαήτ δεν έφερε τον τίτλο "βασιλική σύζυγος". Υπολογίζεται ότι ήταν μόλις πέντε ετών.
Οι γυναίκες αυτές που ταυτίζονται με "βασιλικές συζύγους" είναι η Ασαγιέτ, η Χενχενέτ, η Καουίτ, η Κεμζίτ και η Σαντέ. 
Φαίνεται πως οι συγκεκριμένες βασιλικές σύζυγοι δεν κατείχαν την ίδια θέση με τις δύο βασίλισσες Νεφερού και Τεμ, οποίες θεωρούνται ως οι κύριες σύζυγοι του Μενετουχοτέπ Β΄. Για τον ρόλο αυτών των ήσσονος σημασίας συζύγων υπάρχουν αμφιβολίες. Θεωρείται πως ίσως ήταν κόρες ευγενών, οι οποίες βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του βασιλιά. Το γεγονός όμως ότι οι περισσότερες από αυτές συνοδεύονταν από επιγραφές που τις προσδιόριζε ως "ιέρειες της Άθωρ", οδήγησε στη σύνδεσή τους και με την θεά Άθωρ που λατρευόταν μέσα στο βασιλικό νεκρικό ναό. Εικάζεται επίσης ότι, καθώς οι ταφές των νεαρών αυτών γυναικών και του παιδιού ήταν κατά έναν αινιγματικό τρόπο σύγχρονες μεταξύ τους, ίσως να πέθαναν ταυτόχρονα εξαιτίας κάποιας καταστροφής. Οι ταφές χρονολογούνται την εποχή που θεμελιώθηκε ο ναός, οπότε εγκαινιάστηκε η νέα αυτή βασιλική νεκρόπολη στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι.
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να διαφωτίζουν πλήρως ποια ήταν η σχέση της Μαήτ με τον Μεντουχοτέπ Β΄. Το γεγονός όμως ότι ενταφιάστηκε στο νεκρικό ναό του φανερώνει τον στενό δεσμό της με τη βασιλική οικογένεια. Αυτό, σε συνδυασμό με την παιδική της ηλικία, οδηγούν στην υπόθεση ότι πιθανώς πρόκειται για την κόρη του.
Το κορίτσι είχε ενταφιαστεί σε δύο σαρκοφάγους. Η εξωτερική ήταν κατασκευασμένη από ασβεστόλιθο, ενώ η εσωτερική από ξύλο. Και οι δύο σαρκοφάγοι έφεραν απλές αναθηματικές επιγραφές στα ιερογλυφικά. Το μέγεθος τους ήταν πολύ μεγαλύτερο από την Μαήτ. Το στοιχείο αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σε αυτές υπάρχουν ίχνη αντικατάστασης του ονόματος του προσώπου για το οποίο είχαν αρχικά κατασκευαστεί από το όνομα της Μαήτ, φανερώνει ότι δεν προοριζόταν για την ίδια, αλλά ενταφιάστηκε σε αυτές εξαιτίας του απρόσμενου θανάτου της που εμπόδισε την προετοιμασία της ταφής της και την κατασκευή της προσωπικής σαρκοφάγου της. Το σώμα της Μαήτ βρέθηκε τυλιγμένο σε λινά. Φορούσε μία μάσκα μούμιας. Το λαιμό της στόλιζαν πέντε περιδέραια, μερικά από αυτά ήταν φτιαγμένα από χρυσάφι και ασήμι. Τα πολύτιμα κτερίσματά της υποδηλώνουν την ευγενική καταγωγή και υψηλή κοινωνική θέση της.
Μάκης Αποστολάτος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλλονιάς  στις 14 Ιανουαρίου 1948. Είχε διατελέσει αρχισυντάκτης και επιμελητής ύλης του περιοδικού «Ιόνιος Ηχώ» αλλά και πολλών άλλων, καθώς και συντάκτης αφιερωμάτων σε διάφορες εφημερίδες. Υπήρξε ο ιδρυτής, εκδότης και διευθυντής του φιλολογικού περιοδικού «Ομπρέλα», το οποίο εκδιδόταν ανελλιπώς από το 1981 μέχρι τον θάνατό του. Επίσης, υπήρξε τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός και συνεργάτης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης.
Το 1979 ίδρυσε την Ενωτική Πορεία Συγγραφέων (ΕΠΟΣ) της οποίας υπήρξε ενεργός πρόεδρος μέχρι πρόσφατα  και επίτιμος πρόεδρος στη συνέχεια. Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης και δραστήριας παρουσίας του στα Ελληνικά Γράμματα, ασχολήθηκε με την ποίηση και το δοκίμιο, την κριτική βιβλίου και κινηματογράφου  και εξέδωσε συνολικά 17 βιβλία, εκ των οποίων 10 ποιητικές συλλογές  – την πρώτη σε ηλικία 22 ετών.
Είχε αποσπάσει πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις για το λογοτεχνικό του έργο, μεταξύ των οποίων δύο βραβεία ειρήνης Ιπεκτσί για την ποίηση και το πλατινένιο κλειδί της Vaglia Τοσκάνης. Έχει ανθολογηθεί από το Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μεξικού στον τόμο «Poesia Griega Moderna» (όπου περιλαμβάνονται μόνο δώδεκα ποιητές, με παλαιότερο τον Παλαμά και νεότερο τον Αποστολάτο) και σε δεκάδες ανθολογίες, εγκυκλοπαίδειες, λεξικά και περιοδικά, ελληνικά και ξένα.
Ο Μάκης Αποστολάτος έφυγε από τη ζωή στις 13 Οκτωβρίου 2010 από μακροχρόνιο νόσημα.
LAND

Τεχνικές λεπτομέρειες

Ο επιτιθέμενος στέλνει στο θύμα ένα ειδικά κατασκευασμένο πακέτο TCP SYN (έναρξη σύνδεσης TCP/IP). Στα πεδία αποστολέας και παραλήπτης της κεφαλίδας αυτού του ειδικά κατασκευασμένου TCP πακέτου βρίσκεται η διεύθυνση IP του θύματος. Η παραλαβή ενός τέτοιου πακέτου οδηγεί τον υπολογιστή του θύματος να απαντά στον εαυτό του συνέχεια και κατά συνέπεια να καθίσταται μη λειτουργικός.
Συνεπώς, το χαρακτηριστικό της επίθεσης LAND που την διαχωρίζει από άλλες επιθέσεις είναι ότι το πακέτο που στέλνεται έχει ως αποστολέα και παραλήπτη την διεύθυνση IP του θύματος.

Αντιμετώπιση

Η πλειοψηφία των firewall έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους μολυσμένα πακέτα και να τα απορρίπτουν. Έτσι λοιπόν προστατεύεται ο υπολογιστής από τέτοιου είδους επιθέσεις. Τέλος, μερικά λειτουργικά συστήματα έχουν εκδώσει ανανεώσεις (updates) που διορθώνουν αυτό το πρόβλημα (πχ NetBSD και FreeBSD).
Πριγκίπισσα Αναστασία της Ελλάδας και της Δανίας

Πρώιμη ζωή

Η Μέι Στιούαρτ γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1878 στο Ζένεσβιλ του Οχάιο. Ήταν κόρη ενός πλουσίου εμπόρου, του Γουλιέλμου Κάρολου Στιούαρτ και της Μαίρης Χόλντεν. Το 1880 οικογένεια της μετακόμισε στο Κλίβελαντ, όπου λίγο αργότερα η μητέρα της Μέι, πέθανε και ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε.
Το 1894 η «Νόνι Μέι Στιούαρτ» παντρεύτηκε τον Γεώργιο Έλυ Γουόρθινγκτον, γιο του Ράλφ Γουόρθινγκτον, ο οποίος ήταν γιος του μεγαλοβιομήχανου από το Κλίβελαντ, Γεωργίου Γουόρθινγκτον. Χώρισαν το 1899, δίχως να έχουν αποκτήσει παιδιά.
Στις 3 Αυγούστου 1900 η Νάνσυ παντρεύεται τον Γουλιέλμο Μπέιτμαν Λίντς, μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί ένα γιο τον Γουλιέλμο Μπέιτμαν Λίντς Τζ. και γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1902. Ο Λίντς πέθανε το 1908 στο Παρίσι αφήνοντας χήρα την Νάνσυ αλλά κληρονόμο της περιουσίας του, που εκτιμάται στα 35 εκατομμύρια δολάρια.
Το 1914 η 36χρονη χήρα, γνωρίζει τον Πρίγκιπα Χριστόφορο της Ελλάδας και της Δανίας στο Μπιαρίτς της Γαλλίας και λίγους μήνες αργότερα αρραβωνιάζονται στο Κάπρι. Ο γάμος καθυστέρησε λόγω των επιφυλάξεων της οικογένειας του Χριστόφορου, καθώς η Νάνσυ είχε παντρευτεί ήδη δύο φορές. Ο Γάμος τελικά έγινε την 1 Φεβρουαρίου 1920 στο Βεβέ της Ελβετίας, μετά από έξι χρόνια αρραβώνα. Τέσσερις μέρες αργότερα η Νάνσυ ασπάστηκε την Ορθόδοξη πίστη, και απέκτησε το χριστιανικό της όνομα «Αναστασία», αμέσως μετά, ήταν και επίσημα η Πριγκίπισσα Αναστασία της Ελλάδας και της Δανίας. Ωστόσο, ο Τύπος των Η.Π.Α. συνέχισε να αναφέρεται σε αυτήν ως η «Σιδηρά Κληρονόμος», η «Πριγκίπισσα των Δολαρίων» ή η «Εκατομμυριούχος Πριγκίπισσα».
Ο 19χρονος γιος της Πριγκίπισσας Αναστασίας, ο Γουλιέλμος Μπέιτμαν Λίντς Τζ., παντρεύτηκε την 18χρονη ανιψιά του Χριστόφορου, κόρη της αδελφής του Πριγκίπισσας Μαρίας, την Πριγκίπισσα Ξένια Γκεοργκίεβνα της Ρωσίας, το 1921.
Λίγο μετά τον γάμο της με τον Πρίγκιπα Χριστόφορο, η Αναστασία διαγνώστηκε με καρκίνο. Πέθανε τρία χρόνια αργότερα το 1923 στην Οικία των Σπένσερ στο Λονδίνο. Σύμφωνα με την επιθυμία της, ήταν να θαφτεί μαζί με τους γονείς της, στο οικογενειακό μαυσωλείο στο νεκροταφείο Woodlawn στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης.