google/wiki40b huggingface dataset:
Αριστοτέλης Κουρτίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Κωνσταντινούπολη όπου φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Το 1880 μετέβη στην Αθήνα για να σπουδάσει νομική, χωρίς όμως να την ολοκληρώσει. Αργότερα σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνδέθηκε με τον λογοτέχνη και ιστοριοδίφη, Δημήτριο Καμπούρογλου, μέσω του οποίου ήρθε σε επαφή με του διευθυντή της Διάπλασις των Παίδων, Νικόλαο Παπαδόπουλο - την κόρη του οποίου αργότερα παντρεύτηκε - ώστε να εργαστεί στο περιοδικό.
Από το 1880 ως το 1893 διετέλεσε αρχισυντάκτης της Διαπλάσεως των Παίδων, δημοσιεύοντας πρωτότυπα ή διασκευασμένα παιδικά διηγήματα. Παράλληλα συνεργάστηκε με αρκετά περιοδικά αλλά και εφημερίδες της όπως η Εβδομάς, η Εστία, η Κλειώ, τα Παναθήναια, το Άστυ  κλπ.
Το 1889 μετέβη στη Γερμανία όπου σπούδασε παιδαγωγικά και φιλοσοφία. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στην Ελλάδα το 1893. Διετέλεσε καθηγητής σε διάφορα εκπαιδευτήρια όπως το Αρσάκειο, το Ωδείο Αθηνών, το διδασκαλείο Ενώσεων των Ελληνίδων και το Λύκειο Θηλέων Πειραιά, το οποίο διεύθυνε μέχρι το θάνατό του. Το 1882 υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος και αργότερα συμμετείχε στην ίδρυση της Βασιλικής Δραματικής Σχολής.
Παράλληλα, ο Κουρτίδης παρουσίασε έντονη κοινωνική και εκπαιδευτική δραστηριότητα: ήταν ένας από τους υποστηρικτές της δημοτικής γλώσσας, υπέγραψε μαζί με άλλους λογίους το καταστατικό ίδρυσης του Εκπαιδευτικού Ομίλου και συνέταξε το 1917 ένα από τα αναγνωστικά της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του Ελευθερίου Βενιζέλου ενώ συνέβαλε στην προσπάθεια βελτίωσης του μορφωτικού επιπέδου των Ελληνίδων. Επίσης, πραγματοποίησε σειρά διαλέξεων με θέμα την ψυχολογία ενώ συμμετείχε σε πληθώρα φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων.
Ο Αριστοτέλης Κουρτίδης, απεβίωσε το 1928 στον Πειραιά, προσβεβλημένος από δάγκειο πυρετό. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της ελληνικής Μασονικής Στοάς, ο Κουρτίδης υπήρξε μέλος της στοάς Πυθαγόρας.
Μπρίστολ

Μεταφορές

Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Μπρίστολ.
Εθνική Οδός 16 (Ελλάδα)

Θέρμη - Γαλάτιστα

Το τμήμα από την Θέρμη μέχρι την Γαλάτιστα είναι ένα τμήμα 24 χιλιομέτρων το οποίο περνάει μέσα από την Νέα Ραιδεστό και τα Βασιλικά. Το συγκεκριμένο τμήμα έχει κατασκευαστεί με προδιαγραφές του προηγούμενου αιώνα (διατομή 6-6.5 μ.-1 λωρίδα ανά κατεύθυνση χωρίς ΛΕΑ).Συγκεκριμένα κατασκευάστηκε το 1916 από τα στρατεύματα της «Αντάντ» και ασφαλτοστρώθηκε στη διάρκεια του μεσοπολέμου. Αυτήν την στιγμή κατασκευάζεται η βελτίωση του συγκεκριμένου τμήματος η οποία πρόκειται να ολοκληρωθεί το 2017. Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν την κατά τόπους διαπλάτυνση (από 6,5 μέτρα στα 11μ.) υπερύψωση, ενίσχυση και ανακατασκευή του οδοστρώματος, την κατασκευή 12 ισόπεδων κόμβων και την ανακατασκευή παράπλευρης οδού. Από τα 24 χιλιόμετρα τα 21 περιλαμβάνουν την βελτίωση της υφιστάμενης χάραξης ενώ τα άλλα 3 περιλαμβάνουν νέα χάραξη. Το έργο έχει προϋπολογισμό 36 εκατομμύρια ευρώ και ήταν να ολοκληρωθεί τον Μάιο του 2016 αλλά λόγω καθυστερήσεων λόγω απαλλοτριώσεων που εκκρεμούν θα ολοκληρωθεί το 2017.
Λουβαράς

Τοποθεσία

Ο Λουβαράς βρίσκεται 21 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 545 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια, ανατολικά και δυτικά συνορεύει με το Καλό Χωριό. στα νότια με την Αψιού και στα νοτιοδυτικά με τη Γεράσα.

Φυσικό περιβάλλον

Η καλλιεργήσιμες εκτάσεις του Λουβαρά αποτελούνται από αμυγδαλιές, φρουτόδεντρα, καρυδιές και αμπέλια. Στο χωριό παράγεται η κουμανταρία.
Η άγρια βλάστηση του χωριού περιλαμβάνει διάφορους θάμνους όπως κουμαρία, λατζιά, μυρτία, δεντρολίβανο, ασπάλαθο, λεβάντα και τρεμιθιές. Στα νότια του χωριού βρίσκεται το δάσος Κακομάλλη, με κύριο δέντρο το πεύκο. Το δάσος αυτό είναι προέκταση του δάσους Λεμεσού.

Ιστορία-Ονομασία

Το αρχικό όνομα του χωριού ήταν Λογαράς, που ήταν ο ταμίας ο οποίος φύλαγε τα νομίσματα στο παλάτι του βυζαντινού αυτοκράτορα. Από το γεγονός αυτό προκύπτει το συμπέρασμα ότι το χωριό υπήρχε στα βυζαντινά χρόνια.
Την εποχή της Φραγκοκρατίας ο Λουβαράς ανήκε στην Μεγάλη Κομμανδαρία των Ιωαννιτών Ιπποτών, που είχε ως έδρα το Κολόσσι.
Ρίτα Γουίλσον

Καταγωγή

Η Ρίτα Γουίλσον γεννήθηκε ως Μαργαρίτα Ιμπραήμοφ (βουλγαρικά: Маргарита Ибрахимова‎) στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια. Η μητέρα της Δωροθέα Τσίγκου ήταν Ελληνίδα που, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σωτήρα Άνω Δερόπολης (Δρόπολη) στη σημερινή Αλβανία, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. ο πατέρας της, Χασάν Χαλίλοφ Ιμπραήμοφ (21 Μαρτίου του 1920 – 6 Μαρτίου, 2009), ήταν Πομάκος  που γεννήθηκε στο Ωραίο Ξάνθης, του Δήμου Μύκης, της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης, στη Θράκη, στην Ελλάδα. Ο πατέρας της είναι ο ετεροθαλής αδελφός του Ferhat που ζει στη Βουλγαρία και ο πατέρας του μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις 4 Μαΐου του 1949. Ασπάστηκε τον ορθόδοξο χριστιανισμό για τον γάμο του και άλλαξε το όνομά του από τον Χασάν Ibrahimoff σε  Allan Wilson το 1960, επιλέγοντας το όνομά του από ένα τοπικό δρόμο. Η Ρίτα έχει έντονη την ορθόδοξη πίστη. και ο πατέρας της εκτός από Βουλγαρικά μπορούσε να μιλήσει "Ρωσικά, Τουρκικά, Πολωνικά, Ελληνικά, λίγα Ιταλικά και λίγα Γαλλικά" σύμφωνα με την Ρίτα που είναι σύζυγος του Τομ Χανκς, ο οποίος παραδέχτηκε πως η απεικόνιση του χαρακτήρα του Βίκτορ Ναβόρσκι στην ταινία The Terminal  έχει πολλά στοιχεία του πατέρα της.
Α2 Εθνική πετοσφαίρισης ανδρών

Ιστορία

Η Α2 διεξήχθη για πρώτη φορά την περίοδο 1988-1989, όταν και αποτέλεσε τον δεύτερο όμιλο της Α' Εθνικής (οι ομάδες που συμμετείχαν αναφέρονται ιστορικά ότι κατέλαβαν τις θέσεις 7-12 της Α' Εθνικής).
Την επόμενη περίοδο (1989-90) η Α1 και η Α2 συγχωνεύτηκαν και σχημάτισαν ξανά την ενιαία Α' Εθνική, έτσι η Β' Εθνική αποτέλεσε τη δεύτερη κατηγορία της περιόδου.
Την περίοδο 1990-91 η Α2 καθιερώθηκε οριστικά. Μάλιστα τις τρεις πρώτες περιόδους (1990-91, 1991-92, 1992-93) οι δύο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας συμμετείχαν στα πλέι οφ της Α1. 

Συγκεκριμένα, την περίοδο 1990-91 τα Ελληνικά Ναυπηγεία και ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης μετείχαν στην Α' φάση των play off, μάζι με τις ομάδες των θέσεων 3-8 της Α1, όπου και αποκλείστηκαν (μπορούσαν να φτάσουν ως και την κατάκτηση του πρωταθλήματος). 

Την περίοδο 1991-92 ο Πανελλήνιος και ο Έσπερος Βυζαντίου συμμετείχαν στα play off για τις θέσεις 3-10 και μπορούσαν να φτάσουν ως την κατάκτηση ενός "εισιτηρίου" για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όμως αποκλείστηκαν στην Α' φάση. 

Την περίοδο 1992-93 το σύστημα διεξαγωγής ήταν ίδιο με αυτό του 1991. Ο Ιωνικός Ν.Φ και ο ΠΑΟΚ μπορούσαν να φτάσουν ως τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος, όμως αποκλείστηκαν αμφότεροι στην Α' φάση. Επιπλέον, λόγω της αύξησης των ομάδων της Α1 από δέκα σε δώδεκα, η 3η και η 4η ομάδα της Α2 (ΑΕΚ και Κτησιφών Παιανίας) έδωσαν μαζί με τις δύο τελευταίες ομάδες της Α1 (Έσπερος Βυζαντίου και ΑΓΣ Ιωαννίνων) αγώνες μπαράζ για την Α1 της περιόδου 1993-94. Ο Έσπερος και ο Κτησιφών κατάφεραν να κερδίσουν τη συμμετοχή τους στην Α1, ενώ η ΑΕΚ και ο ΑΓΣ Ιωαννίνων βρέθηκαν στην Α2.

Απο την περίοδο 1993-94 οι ομάδες της Α2 έπαψαν να μετέχουν στα play off της Α1.

Τις περιόδους 2007-08 ως 2009-10 διεξάγονταν play off για την άνοδο στην Α1 μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τις θέσεις 2 ως 5, ενώ ο πρωταθλητής προβιβαζόταν απευθείας.

Από την περίοδο 2012-13 άρχισε να διεξάγεται για πρώτη φορά σε ομίλους (τρεις). Την περίοδο 2016-17 οι όμιλοι μειώθηκαν σε δύο, όμως ο κάθε όμιλος αποτελείται από δύο υποομίλους (συνολικά τέσσερεις όμιλοι). 

Σε αυτές τις περιόδους είναι αναγκαία η διεξαγωγή επιπλέον φάσεων για την ανάδειξη των ομάδων που θα προβιβαστούν στην Βόλεϊ Λιγκ. Τις περιόδους 2012-13 και 2013-14 στα μπαράζ ανόδου συμμετείχε η πρώτη ομάδα καθενός από τους τρεις ομίλους. Τις επόμενες δύο περιόδους συμμετείχαν και οι δεύτερες ομάδες των τριών ομίλων. Την περίοδο 2016-17 οι δύο πρώτες κάθε υποομίλου θα συνεχίσουν στις επόμενες φάσεις για την διεκδίκηση της ανόδου.
Roath Lock

Σχεδιασμός

Για το σχεδιασμό του κτηρίου ζητήθηκε μία περιοχή με μήκος 300 μέτρα, μία έκταση 20.000 τετραγωνικών μέτρων για τη στέγαση των στούντιο και των γραφείων με μία χαρακτηριστική όψη και με επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Επίσης, έχει μία είσοδο γοτθικού στίλ, η οποία είναι εμπνευσμένη από τα σχέδια του Γουίλιαμ Μπέργκς στο Κάστρο του Κάρντιφ.

Κατασκευή

Το κτήριο είχε κατασκευαστεί και τοποθετηθεί σε 13 μήνες, σηματοδοτώντας την ταχύτερη κατασκευή του BBC για το μέγεθός του.

Οδική σύνδεση

Τα στούντιο εξυπηρετούνται από τα αστικά του Κάρντιφ. Συγκεκριμένα από το αστικό με τον αριθμό 6, το οποίο ξεκινάει κάθε 10 λεπτά από τον Κόλπο του Κάντιφ και από το κέντρο της πόλης.
Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 2006

Μετέπειτα εξελίξεις

Για την Θ' Βουλευτική Περίοδο το αξίωμα του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων διεκδίκησαν οι Δημήτρης Χριστόφιας, εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του Α.Κ.Ε.Λ., Νίκος Αναστασιάδης, εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗ.ΣΥ., και Δημήτρης Συλλούρης, εκ μέρους του ΕΥΡΩ.ΚΟ. Πρόεδρος του σώματος εξελέγη, την 1η Ιουνίου 2006, ο Δημήτρης Χριστόφιας με 35 ψήφους υπέρ και 21 κατά. Ο Δημήτρης Χριστόφιας παρέμεινε στη θέση του Προέδρου της Βουλής μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2008, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η εγκατάστασή του ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, αξίωμα στο οποίο εξελέγη στις προεδρικές εκλογές της 24ης Φεβρουαρίου 2008.
Στις 6 Μαρτίου 2008, ύστερα από την εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο, με 36 ψήφους υπέρ, καμία εναντίον και 15 αποχές, ο Μάριος Καρογιάν, έπειτα από πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΔΗ.ΚΟ.
Δακική γλώσσα

Γεωγραφική διασπορά

Η Δακική ήταν μία από τις μείζονες γλώσσες της νοτιοανατολικής Ευρώπης διεσπαρμένη στις περιοχές της σύγχρονης ανατολικής Ουγγαρίας έως τη Μαύρη Θάλασσα. Βάσει αρχαιολογικών ευρημάτων η προέλευση του Δακικού πολιτισμού τοποθετείται στη Μολδαβία, και θεωρείται μετεξέλιξη του πολιτισμού Μπασαραμπί της εποχής του σιδήρου.

Εξαφάνιση

Δεν είναι βέβαιο πότε εξαφανίστηκε η Δακική ή αν έχει κάποιο ζωντανό απόγονο. Η αρχική ρωμαϊκή κατάκτηση τμήματος της Δακίας δεν κατόρθωσε να εξαφανίσει τη γλώσσα, καθώς οι ελεύθερες δακικές φυλές συνέχισαν να τη μιλούν, πιθανώς έως τον 4ο αιώνα, στη Μολδαβία και τις γύρω περιοχές. Κατά τον 5ο ή 6ο αιώνα η Δακική είτε εξαφανίστηκε ολοκληρωτικά ή, σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση, ένας κλάδος της συνέχισε ως Αλβανική γλώσσα.
Ουσίποι

Οι Ουσίποι ήταν αρχαίος γερμανικός λαός της περιοχής ανατολικά του Ρήνου (στην εκτός Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Γερμανία), πιθανότατα μεταξύ των κοιλάδων των ποταμών Λαν και Ζιγκ. Αναφέρονται στα Γεωγραφικά του Στράβωνα,, στη Γεωγραφία του Πτολεμαίου και στη Γερμανία του Τάκιτου (κεφ. 32) ως γείτονες άλλων γερμανικών φυλών όπως οι Χάττοι και οι Τεντερίτες, τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η πιο διάσημη αναφορά στους Ουσίπους είναι στον Αγρικόλα του Τάκιτου (κεφ. 28), όπου ο ιστορικός μας λέει ότι Ουσίποι που είχαν καταταγεί στο Ρωμαϊκό στρατό υπό τον στρατηγό Γναίο Ιούλιο Αγρικόλα λιποτάκτησαν κατά τη διάρκεια εκστρατείας έναντι των Βρετανών (δυτικές και βόρειες ακτές της Βρετανίας) περί το 82. Οι Ουσίποι σκότωσαν τον Ρωμαίο εκατόνταρχο και τους στρατιώτες που τους εκπαίδευαν, κατόπιν έκλεψαν τρία καράβια και έπλευσαν παράλληλα προς τις βόρειες ακτές της Βρετανίας. Αντιμετώπισαν όμως δυσκολίες και έλλειψη τροφίμων και κατέφυγαν στον κανιβαλισμό. Τελικά κατέληξαν στη γη των Σουηβών, όπου αρκετοί πιάστηκαν από τους ντόπιους λαούς. Άλλα τμήματα πιάστηκαν από τους Φρίσιους και οι επιζώντες πουλήθηκαν σκλάβοι, μπορώντας έτσι να εξιστορίσουν τα γεγονότα. Ο Δίων Κάσσιος αναφέρει μια παρόμοια (αν και σύντομη) ιστορία, αλλά τοποθετεί τα γεγονότα σε προηγούμενα έτη. Είναι πιθανό οι Ουσίποι να ήταν συνώνυμοι των Ουσιπιτών, επίσης γερμανικού λαού, που είχαν δεχθεί επίθεση από τον Ιούλιο Καίσαρα το 55 π.Χ..
Ανάθημα των Ατταλιδών (Δελφοί)

Στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς ανέθεσαν μνημεία πολλοί ελληνιστικοί βασιλείς, θέλοντας να ενισχύσουν το κύρος και την αίγλη τους. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι Ατταλίδες της Περγάμου, που κατέλαβαν με τα αναθήματά τους μια περίοπτη θέση στο ψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού, κοντά στον ναό του Απόλλωνα.

Περιγραφή

Το ψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς καθώς και η περιοχή γύρω από τον ίδιο τον ναό του Απόλλωνα ήταν από τις πιο περίοπτες θέσεις και από αυτές που οικοδομήθηκαν σχετικά όψιμα. Στα δεξιά, συναντά κανείς μία πλατεία που βρίσκεται σε ύψος 2,5 μ. ψηλότερα από την πλατεία του ναού, επάνω σε ειδικό ανάλημμα, που κατασκευάστηκε από τον βασιλιά Άτταλο Α' της Περγάμου (240-197 π.Χ.). Η πλατεία περικλείει έκταση 1000 τ.μ. περίπου (διαστάσεις 41 Χ 23 μ.) και αποτελούσε μια προσθήκη που επεξέτεινε τον χώρο του ιερού προς τα ανατολικά. Το δυτικό άκρο οριζόταν από έναν ύστερο αρχαϊκό θησαυρό δωρικού ρυθμού, αταύτιστο ακόμη ως προς την ονομασία. Αρχικά εκεί υπήρχαν τέσσερα μνημεία, που θεωρείται ότι είναι σύγχρονα μεταξύ τους, και συγκεκριμένα μία δωρική στοά που καταλάμβανε το βόρειο τμήμα της πλατείας, και αργότερα μετατράπηκε σε δεξαμενή, ένας οίκος στη νοτιοανατολική γωνία, η βάση ενός κίονα στη νοτιοδυτική γωνία, όπου βρισκόταν το άγαλμα του Αττάλου Α’ και ένα ορθογώνιο βάθρο από πωρόλιθο, άγνωστης χρήσης. Η είσοδος στην πλατεία γίνονταν είτε από τα ανατολικά, για όποιον ερχόταν έξω από το ιερό, είτε μέσω μίας κλίμακας που η βάση της ήταν κοντά στο αφιέρωμα των Ροδίων. Λίγο αργότερα, το 182 π.Χ., ο διάδοχος του Αττάλου, ο Ευμένης Β΄ ανήγειρε έφιππο χάλκινο ανδριάντα του, η βάση του οποίου σώζεται σήμερα, ακριβώς δίπλα στο μνημείο του Αττάλου.
Γ.Σ. Θράκη Φερών

Ιστορία

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Φερών «η Θράκη» ιδρύθηκε το 1951. Η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα την περίοδο 1985–86, όπου τερμάτησε στη 14η θέση του 7ου Ομίλου με 25 βαθμούς και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες.
Την περίοδο 1992–93 η ομάδα έλαβε μέρος για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας και τερμάτησε στην 9η θέση του 12ου Ομίλου συγκεντρώνοντας 54 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, 1993–94, κατέλαβε την 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 59 βαθμούς. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1994–95, η ομάδα τερμάτησε στη 10η θέση του 8ου Ομίλου με 52 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες.
Την περίοδο 1996–97, η ομάδα μετείχε ξανά στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας και συγκεκριμένα στον 9ο Όμιλο όπου τερμάτησε στη 1η θέση με 52 βαθμούς, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Έβρου.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1962-1963

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1962-63 ήταν το τέταρτο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε η ΑΕΚ για 3η φορά στην ιστορία της, η οποία ισοβάθμησε με τον Παναθηναϊκό στο τέλος του πρωταθλήματος, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθεί αγώνας μπαράζ μεταξύ τους για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Αυτός έληξε ισόπαλος 3-3, όμως η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα έχοντας καλύτερη αναλογία τερμάτων από τον Παναθηναϊκό (66:21=3,14 έναντι 75:28=2,68).
Ναός του Εντφού

Ιστορία

Το Εντφού ήταν ένας από τους πολλούς ναούς που χτίστηκαν κατά την περίοδο του Πτολεμαϊκού Βασιλείου, συμπεριλαμβανομένων των ναών στα Δένδερα, στην Έσνα, στο Κομ Όμπο, και στις Φίλαι. Το μέγεθος του ναού αντικατοπτρίζει τη σχετική ευημερία του καιρού. Ο παρόν ναός η κατασκευή του οποίου άρχισε "στις 23 Αυγούστου 237 π.Χ., αρχικά αποτελούνταν από περίστυλη αίθουσα, δύο εγκάρσιες αίθουσες και άδυτο με σκήνωμα βάρκας που περιβάλουν ιερά.". Η κατασκευή άρχισε επί της βασιλείας του Πτολεμαίου Γ΄ και ολοκληρώθηκε το 57 π.Χ. υπό τον Πτολεμαίου ΙΒ΄. Χτίστηκε στη τοποθεσία ενός παλιότερου μικρότερου ναού αφιερωμένου στον Ώρο, αν και το προηγούμενο κτίσμα είχε προσανατολισμό ανατολικά-δυτικά αντί βόρεια-νότια που είναι ο τωρινός ναός. Ένας κατεστραμμένος πυλώνας βρίσκεται στα ανατολικά του ναού. Στοιχεία από επιγραφές δείχνουν ότι υπήρχε ένα πρόγραμμα για ανοικοδόμηση κατά τους φαραώ του Νέου Βασιλείου Ραμσή Α΄, Σετί Α΄, και Ραμσή Β. 
  
Μέσα στο άδυτο των αδύτων το οποίο είναι μόνο του υπάρχει ένας ναός του Νεκτανεβώ Β΄, ένα κειμήλιο από προηγούμενο κτήριο, ενώ το άδυτο με το σκήνωμα βάρκας περιβάλλεται από εννιά ιερά.
Ο ναός του Εντφού σταμάτησε τη λειτουργία του ως θρησκευτικό κτίριο μετά το διάταγμα του Θεοδόσιου Α΄ το 391 που απαγόρευε τη μη χριστιανική λατρεία στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Όπως και αλλού, πολλά από τα ανάγλυφα του ναού σβήστηκαν από οπαδούς τους χριστιανισμού. Η μαυρισμένη οροφή της υπόστυλης αίθουσας που μπορεί να δει κανείς σήμερα, πιστεύεται ότι είναι αποτέλεσμα εμπρησμού που είχε σκοπό να καταστρέψει θρησκευτική εικονογραφία που θεωρούταν παγανιστική.
Με τους αιώνες, ο ναός θάφτηκε σε βάθος 12 μέτρων κάτω από την άμμο της ερήμου και των αποθεμάτων φερτής ιλύς του Νείλου. Ντόπιοι κάτοικοι έχτισαν σπίτια ακριβώς πάνω από εκεί που ήταν ο ναός. Μέχρι το 1798 ήταν ορατά μόνο τα ψηλότερα μέρη των πυλώνων του ναού, όταν αυτός ταυτίστηκε από μια γαλλική αποστολή. Το 1860 ο Γάλλος αιγυπτιολόγος Ογκίστ Μαριέτ άρχισε να ανασκάφτει το ναό ελευθερώνοντας τον από την άμμο.
Ο ναός του Εντφού είναι σχεδόν άθικτος και αποτελεί πολύ καλό παράδειγμα αρχαίου αιγυπτιακού ναού. Η αρχαιολογική του σημασία και αυτή η καλή διατηρημένη του κατάσταση τον έχουν καταστήσει δημοφιλή τουριστικό προορισμό και συχνή στάση για τα ποταμόπλοια που πραγματοποιούν κρουαζιέρες στο Νείλο. Το 2005 ανακαινίστηκε η πρόσβαση στο ναό με Κέντρο επισκεπτών και πάρκινγκ αυτοκινήτων. Το 2006 προστέθηκε σύστημα φωτισμού για είναι δυνατή η επίσκεψη στο μνημείο και το βράδυ.

Θρησκευτική σημασία

Ο ναός του Εντφού είναι μεγαλύτερος αφιερωμένος στον Ώρο και την Αθώρ τωνΔένδερων. Ήταν το επίκεντρο πολλών εορτών αφιερωμένων στον Ώρο. Κάθε χρόνο, η "Αθώρ ταξίδευε νότια από το ναό της στα Δένδερα για να επισκεφτεί τον Ώρο στο Εντφού, και αυτό το γεγονός που σηματοδοτούσε τον ιερό τους γάμο ήταν περίσταση μεγάλων εορτασμών και προσκυνήματος πιστών.".
Ξυλοπόδαρα

Τα ξυλοπόδαρα, σε παλαιότερες μορφές της ελληνικής γλώσσας γνωστά και ως κωλόβαθρα και κωλοβαθριστής αντίστοιχα, είναι πάσσαλοι, δοκοί ή τεχνητές προσθήκες που προσαρμόζονται στα πόδια των ανθρώπων και τους επιτρέπουν να βαδίζουν πιο ψηλά από το έδαφος. Δεν αποτελούνται απαραίτητα από ξύλο πάντα, αλλά η συστατική λέξη του ξύλου έχει επικρατήσει.

Ιστορικές χρήσεις

Η χρήση των ξυλοπόδαρων διαπιστώνεται σε διαφορετικές ιστορικές εποχές με διαφορετικές εφαρμογές, και ήταν υπαρκτή ήδη από την αρχαιότητα κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Ελλάδα, όπου τα γνωστά ως κωλόβαθρα αποτελούνταν από το κῶλον το οποίο ήταν το άκρο/πόδι και το βάθρον η βάση του άκρου. Στην σύγχρονη εποχή, η λέξη χρησιμοποιείται ως η ετυμολογική ρίζα για την πάθηση της κωλοβαθιστροφοβίας ή κουλροφοβίας (φόβος των κλόουν).
Στο Βέλγιο υπήρχε παράδοση κατά τον Μεσαίωνα ως προς την μάχη επί ξυλοπόδαρων, κάτι που διατηρήθηκε και αργότερα ως παράδοση, ενώ οι πρακτικές χρήσεις των ξυλοπόδαρων χρησίμευαν για την διέλευση βαλτωδών εκτάσεων.

Σύγχρονη εποχή

Η πλέον συνήθης σύγχρονη χρήση ξυλοπόδαρων είναι για ψυχαγωγικούς σκοπούς όπως το τσίρκο ή προσωπικό χόμπι, και σπανιότερα για επαγγελματική χρήση κατά την διάρκεια εργατικών εργασιών.
Από ιατρική σκοπιά, παρόμοια χρήση χωρίς όμως να διατυπώνεται ως ξυλοπόδαρα, γίνεται από άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν έλλειψη των κάτω άκρων τους και κάνουν χρήση ειδικών προσθηκών για την αναπλήρωση των ποδιών για βιοποριστικούς ή και για αθλητικούς λόγους όπως κατά τον αθλητή του στίβου Όσκαρ Πιστόριους.
Φρανσουά-Γκαμπριέλ Λεπώλ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1804 στις Βερσαλλίες και σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλους τους Οράς Βερνέ, Ζαν Μπατίστ Ρενό και Ζαν Βικτόρ Μπερτίν. Παρουσίασε τα έργα του τακτικά σε όλα τα Σαλόν του Παρισιού από το 1824 μέχρι το 1879, πραγματοποίησε μια σειρά ταξιδιών σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης (Αγγλία, Ιταλία, Ισπανία) τα οποία αποτυπώνονται σε αρκετά έργα του ενώ υποστηρίζεται πως επισκέφτηκε επίσης την Αφρική, το Βέλγιο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τη δεκαετία του 1840 συμμετείχε στη διακόσμηση του χριστιανικού ναού Saint-Merri του Παρισιού. Εκτός από τη ζωγραφική ασχολήθηκε και με τον σχεδιασμό κουστουμιών για την όπερα των Παρισίων. Πέθανε το 1886 στο Άι της βορειοανατολικής Γαλλίας.

Έργο & τεχνοτροπία

Ο Λεπώλ ασχολήθηκε στα έργα του με αναπαραστάσεις ιστορικών γεγονότων, σκηνές της καθημερινότητας και κυρίως με την προσωπογραφία. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τη δημιουργία πλούσιων σκηνικών, ο τρόπος ζωγραφικής του θεωρείται ως απαλός, ρευστός και γρήγορος ενώ το όλο ύφος του παραπέμπει στον εκλεκτισμό των ζωγραφικών ρευμάτων που κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή στη γαλλική πρωτεύουσα. Πολλές από τις προσωπογραφίες του βρίσκονται στο παλάτι των Βερσαλλιών.
Στρυμονικός κόλπος

Σημείωση

Σημειώνεται ότι η πλοήγηση κοντά στις ακτές, ιδίως παρά τις εκβολές του Στρυμόνα με σχετικά μεσαία σκάφη αναψυχής χρήζει ιδιαίτερης προσοχής διότι σε πολλά σημεία παρατηρείται μετακίνηση άμμου στο βυθό, με συνέπεια τα βάθη να μεταβάλλονται από εκείνα που αναφέρονται στους ναυτικούς χάρτες. Συνεπώς η χρήση του βυθομέτρου κρίνεται μάλλον αναγκαία. Αν υποπέσει στην αντίληψη ότι επί της ακολουθούμενης πορείας του σκάφους και σε κάποια απόσταση η θάλασσα αρχίζει να πρασινίζει αυτό σημαίνει ύπαρξη αβαθών και θα πρέπει ν΄ ακολουθήσει αμέσως αλλαγή πορείας κατά 90°, ή  άμεσο "κράτημα" των μηχανών, προ του κινδύνου προσάραξης.
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τον Στρυμονικό κόλπο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-3211, που καλύπτει τον Στρυμονικό κόλπο και τον κόλπο Ιερισσού.
Μεθώνη (δορυφόρος)

Ονομασία

Ανακαλύφθηκε από την Cassini Imaging Team, την 1 Ιουνίου του 2004, και έλαβε την προσωρινή ονομασία S/2004 S 1. Ονομάζεται επίσης Κρόνος XXXII. Το όνομα Μεθώνη εγκρίθηκε από IAU Working Group on Planetary System Nomenclature (ομάδα εργασίας στην πλανητική ονοματολογία συστημάτων) στις 21 Ιανουαρίου 2005. Επικυρώθηκε από την γενική συνέλευση της ΔΑΕ το 2006. Η Μεθώνη κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν μία από τις Αλκυονίδες.

Γενικά χαρακτηριστικά

Η Μεθώνη επηρεάζεται από το πολύ μεγαλύτερο Μίμα. Αυτό αναγκάζει τα στοιχεία της τροχιάς του να ποικίλουν με ένα εύρος περίπου 20 χλμ. στον ημιάξονα της τροχιάς της, με μία περίοδο περίπου 450 ημερών. Η εκκεντρότητα ποικίλλει επίσης μεταξύ του 0,0011 και του 0,0037, και η κλίση μεταξύ 0,003° και 0,020°. Το Κασσίνι-Χόιχενς έκανε το κοντινότερο του πέρασμα από τη Μεθώνη στις 20 Μαΐου 2012, από απόσταση 1.900 χλμ. και έβγαλε τις υψηλότερης ανάλυσης φωτογραφίες του δορυφόρου αυτού. Αυτές αποκάλυψαν ένα τελείως ωοειδές σχήμα και μια λεία επιφάνεια χωρίς κρατήρες. Το τελευταίο ίσως φανερώνει πως η επιφάνεια του δορυφόρου έχει πολύ μικρή ηλικία.
Μεθύδριο

Το αρχαίο Μεθύδριο (Μεθύδριον) ήταν πόλη της Αρκαδίας .
Σύμφωνα με τον Παυσανία που πέρασε από εκεί, ιδρύθηκε από τον Ορχομενό , γιο του Λυκάονα οικιστή επίσης του Αρκαδικού Ορχομενού. Στον πελοποννησιακό πόλεμο καταλήφθηκε από του Λακεδαιμόνιους για να απελευθερωθεί από τους Μαντίνειους και τους συμμάχους τους Ηλείους. Το Μεθύδριο ήταν μέλος της Αχαική Συμπολιτείας και είχε λάβει μέρος στην ίδρυση της Μεγαλόπολης. Το Μεθύδριο ήταν πόλη Ολυμπιονικών , στην πόλη υπήρχε ναός του Ιππίου Ποσειδώνα και σε 40 στάδια η Νυμφαία πηγή. Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί και ανασκαφεί ανάμεσα στα χωριά Πυργάκι και Μεθύδριο, 5 χιλιόμετρα από την Βυτίνα. Έχουν ανασκαφή αρχαίος ναός και έχουν βρεθεί λείψανα κτιρίων.
Μητροπολίτης Δράμας Παύλος Αποστολίδης

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στη Βέροια το 1963. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του σπούδασε από την Εκκλησιαστική Σχολή της Λαμίας όπου και αποφοίτησε. Έπειτα εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Με την ολοκλήρωση των προπτυχιακών σπουδών του το 1988, συνέχισε της μεταπτυχιακές του σπουδές λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα το 1995. Είναι διδάκτωρ του ίδιου πανεπιστημίου από το 2002.
Χειροτονήθηκε διάκονος το 1983 και πρεσβύτερος το 1988 υπό του Μητροπολίτου Βέροιας Παύλου. Διετέλεσε εφημέριος του Ιερού Ναού Οσίου Αντωνίου, πολιούχου της Βέροιας, και στην συνέχεια το 1991, εξελέγη ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά και πρώτος αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελληνίου Ιδρύματος Παναγία Σουμελά. Συνέγραψε άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ομιλίες και διαλέξεις. Έχει λάβει μέρος σε εκκλησιαστικές αποστολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στις 5 Οκτωβρίου 2005, εξελέγη Μητροπολίτης Δράμας από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις εννέα του ίδιου μήνα.