google/wiki40b huggingface dataset:
Η Κυρία Ντάουτφαϊερ

Περίληψη πλοκής

Ο Ντάνιελ Χίλαρντ (Ρόμπιν Γουίλιαμς), ένας κωμικός ηθοποιός με αυθόρμητο χαρακτήρα αναγκάζεται να μετακομίσει σε νέα οικία και να βρει σταθερή εργασία, αφού η σύζυγος του Μιράντα (Σάλι Φιλντ) κάνει αίτηση διαζυγίου. Αποκαρδιωμένος από το γεγονός πως θα πρέπει να βλέπει τα τρία του παιδιά κάθε Σαββατοκύριακο, ο Ντάνιελ αποφασίζει να μεταμφιεστεί σε οικιακή βοηθό και να εργαστεί για τη Μιράντα. Με τη βοήθεια του αδελφού του, αλλάζει την όψη του προσώπου τοποθετώντας προσθετικά από καουτσούκ, ενώ το ταλέντο του στην υποκριτική τον βοηθά να υιοθετήσει προσωπικότητα ηλικιωμένης, Αγγλίδας γκουβερνάντας. Αφού καταφέρνει να προσληφθεί, κρατά μυστική την ταυτότητα του από τα παιδιά του και προσπαθεί με διάφορα τεχνάσματα να παραγκωνίσει τον νέο σύντροφο της Μιράντα. Στις προσπάθειες του αυτές καταλήγει να εμπλέκεται σε κωμικοτραγικές καταστάσεις που, τελικά, αποκαλύπτουν την ταυτότητα του στα δύο από τα τρία του παιδιά. Η σύζυγος του εξακολουθεί να μη γνωρίζει την αλήθεια μέχρι την κορύφωση της ταινίας, όπου ο Ντάνιελ αναγκάζεται να παραδεχθεί την αλήθεια μπροστά της έπειτα απο ένα ατυχές περιστατικό σε ένα εστιατόριο. Στο τέλος της ταινίας, βλέπουμε τη Μιράντα να υιοθετεί μια πιο ελαστική στάση απέναντι στον Ντάνιελ, δίνοντας του το δικαίωμα να βλέπει συχνότερα τα παιδιά τους.

Αποδοχή και διακρίσεις

Με προϋπολογισμό 25 εκατομμυρίων δολαρίων και με εισπράξεις 441,286,195 δολαρίων σε παγκόσμιο επίπεδο, η ταινία θεωρείται τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Στην ιστοσελίδα rottentomatoes.com 71% των κριτικών της έχουν δώσει θετική κριτική, ενώ στην επίσημη κριτική από το cine.gr έχει λάβει οκτώ αστέρια από συνολικά δέκα. Η ταινία έχει αποσπάσει εννέα κινηματογραφικά βραβεία, μεταξύ αυτών και βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ.
Δεσποτάτο των Ντεγιάνοβιτς

Το Δεσποτάτο των Ντεγιάνοβιτς (σερβικά : Велбуждско деспотство) ήταν ένα από τα Σερβικά κρατίδια που εμφανίστηκαν κατά την διάλυση της Σερβικής Αυτοκρατορίας. Το κυβέρνησαν η οικογένεια Ντεγιάνοβιτς, πλούσιοι γαιοκτήμονες της περιοχής που σήμερα είναι μοιρασμένη ανάμεσα σε Βουλγαρία, Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία.
Δημιουργήθηκε το 1371 με άρχοντες τον Γιοβάν Ντράγκας και τον Κονσταντίν. Σημαντικές πόλεις του ήταν οι Βράνιε, Πέρνικ, Πέτριτς, Στρούμιτσα, Στιπ, Βέλες. Ήταν αρχικά υποτελές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά το 1395 οι Οθωμανοί το κατέκτησαν.
Παλαιοχώρι Κέρκυρας

Ιστορία

Πήρε την ονομασία αυτή για να ξεχωρίζει από νεώτερα γειτονικά χωριά, όπως το Νεοχώρι, που όμως υπήρχε ήδη το 1350. Προφανώς είναι πολύ παλαιότερο. Πρώτη έγγραφη μνεία γίνεται το 1334, οπότε ήταν φέουδο της οικογένειας Καβάσιλα. Ενδεχομένως να πρόκειται για τη δεκαρχία Palei της ανδηγαυικής εποχής. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, το χωριό είχε δεχτεί επιδρομή πειρατών, οι οποίοι εμποδίστηκαν από τον Άγιο Μαρκιανό, εικόνα του οποίου βρισκόταν στον τοίχο ομώνυμης εκκλησίας.
Στην περιοχή έχουν βρεθεί πυριτολιθικά εργαλεία ανθρώπων της προϊστορικής εποχής. Μερικά από τα παλαιά γνωστά επώνυμα τον 16ο αιώνα είναι Βέργης, Σκυλίτζης, Τζουκίας, Γαρούνης, Βασιλόπουλος, Δημησιάνος, Πετρόπουλος, Γράντος, Βαμβακάς, Καλοδίκης, Κεφαληνός και Βαρσάκης. Το 1583 το χωριό σημειώνεται με 35 μόνο κατοίκους. Το 1766 με 126, το 1879 με 139 και το 2001 με 617 κατοίκους.
Μπροντ (Μπρτσκο)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Μπρκα, εκ δεξιών παραποτάμου του Σάβα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Δανίας

Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Δανίας αποτελούνται από δύο γράμματα και πέντε αριθμούς. Το σύστημα αρίθμησης των πινακίδων είναι απλό, τα δύο γράμματα δεν προσδιορίζουν τίποτα παρά μόνο τη σειρά ταξινόμησης, ενώ οι αριθμοί προσδιορίζουν τον τύπο και τη χρήση του οχήματος. Στις δανέζικες πινακίδες, τα γράμματα Ι, Q, Æ, Ø δεν χρησιμοποιούνται. Το γράμμα O χρησιμοποιείται μόνο ως πρώτο γράμμα του συνδυασμού. Επίσης δεν χρησιμοποιούνται και οι συνδυασμοί γραμμάτων: BH, BU, CC, CD, DK, DU, ΕΕ, KZ, MU, PU, PY, SS, UD, UN και VC. Το χρώμα των πινακίδων είναι άσπρο με κόκκινο περίγραμμα και τα στοιχεία, γράμματα και αριθμοί, μαύρα. Από τον Οκτώβριο του 2009 οι πινακίδες έχουν, στο αριστερό τμήμα, μπλε πεδίο με το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο επάνω μέρος και το διακριτικό σημείο του Βασίλειου της Δανίας «DK» στο κάτω.
Μεγάρα

Η μανία του Ηρακλή

Σύμφωνα με την αρχαιότερη πιθανώς μορφή του μύθου, ο Ηρακλής τα έριξε στη φωτιά (το επεισόδιο αυτό εικονίζεται στο αγγείο του Αστέα). Ο Ευριπίδης στη σωζόμενη τραγωδία του «Ηρακλής μαινόμενος», περιγράφει ότι ο ήρωας, όταν γύρισε από το ταξίδι του στον κάτω κόσμο όπου είχε πάει για τον Κέρβερο, βρήκε την Ελλάδα σε κατάσταση χάους. Ο Λύκος είχε έρθει στην Εύβοια για να ανατρέψει τον Κρέοντα και τον είχε δολοφονήσει. Την ώρα της επιστροφής του Ηρακλή, ετοιμαζόταν να σκοτώσει τη Μεγάρα και τα παιδιά του ήρωα. Ο Ηρακλής τον σκότωσε μ' ένα βέλος και πήγε να θυσιάσει στον Δία. Τότε όμως επενέβη η Ήρα, που έκανε τον Ηρακλή να πέσει σε μανία, να νομίσει ότι τα παιδιά του ήταν παιδιά του Ευρυσθέα, και να τα σκοτώσει με βέλη. Σύμφωνα με τον Ευριπίδη ο Ηρακλής σκότωσε τότε και τη Μεγάρα, και καθώς ετοιμαζόταν να σκοτώσει το θετό του πατέρα, Αμφιτρύωνα, επενέβη η θεά Αθηνά που τον χτύπησε με πέτρα στο στήθος ρίχνοντάς τον σε βαθύ ύπνο. Όταν συνήλθε ο Ηρακλής κατάλαβε τι είχε κάνει και πήγε να αυτοκτονήσει, όμως τον σταμάτησε ο Θησέας. Για να εξιλεωθεί ο Ηρακλής τέθηκε στην υπηρεσία του Ευρυσθέα, που τον διέταξε να επιτελέσει τους περίφημους 12 άθλους του. Σε αντίθεση με αυτή την εκδοχή που θέλει τη Μεγάρα νεκρή από τα βέλη του άντρα της, ο Απολλόδωρος αναφέρει ότι η Μεγάρα κατάφερε να ξεφύγει και ότι στη συνέχεια, όταν ο Ηρακλής θέλησε να νυμφευθεί την Ιόλη κι έφυγε από τη Θήβα, της έδωσε ως σύζυγο τον ανηψιό του Ιόλαο. Ο Ιόλαος ονόμασε την κόρη που απέκτησε μαζί της Λειπεφίλη ή Λειπεφιλήνη, για να θυμίζει την αγαπημένη που εγκατέλειψε ο Ηρακλής, δηλαδή τη Μεγάρα.

Η Μεγάρα στην Ιστορία και την Τέχνη

Ο Παυσανίας γράφει ότι στη Θήβα, κοντά στις πύλες της Ηλέκτρας, υπήρχε ο τάφος των τέκνων του Ηρακλή και της Μεγάρας. Ο Πίνδαρος αναφέρει ότι τα τέκνα αυτά τα λάτρευαν με το όνομα «Αλκαΐδαι» και τα τιμούσαν με θυσίες και επιτάφιους αγώνες. Στην ομηρική «Νέκυια» (η ραψωδία λ της Οδύσσειας, όπου ο Οδυσσέας κατεβαίνει στον `Αδη, εδώ στίχοι 269 κ.ε.) η Μεγάρα αναφέρεται ότι ήταν ήδη στον Άδη. Εκεί απεικονίσθηκε και από τον Πολύγνωτο στη «Λέσχη» των Δελφών. Ενώ όμως στην τοιχογραφία αυτή παριστάνεται μόνη της, σε μεταγενέστερες απεικονίσεις του Άδη εμφανίζεται μαζί με τα παιδιά της, π.χ. σε αμφορέα της Νάπολης, όπου υπάρχουν και οι επιγραφές «Μεγάρα» και «Ηρακλείδαι».
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1989-1990

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1989-90 ήταν το 31ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 11ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, τερματίζοντας 3 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη ΑΕΚ. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν ο υποβιβασμός του Εθνικού, για πρώτη φορά στην ιστορία του μετά από 31 συνεχείς παρουσίες στην Α΄ Εθνική, και η εντός έδρας ήττα του Ολυμπιακού από τον ΟΦΗ με 4-5, σε ένα παιχνίδι στο οποίο προηγήθηκε με 4-0.
Φεστιβάλ των Κοινών-Commonsfest

Το Φεστιβάλ των Κοινών - Commonsfest πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά στο Ηράκλειο από τις 13 Απριλίου έως τη 21η Απριλίου 2013.
Αποτελεί μια πρωτοβουλία για την προώθηση της ελεύθερης γνώσης και της ομότιμης συνεργασίας για τη δημιουργία και τη διαχείριση των κοινών. Μια φιλοσοφία που έχει διαδοθεί πολύ μέσα από τις κοινότητες του ελεύθερου λογισμικού και επεκτείνεται σε πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας, όπως στις τέχνες, στην διακυβέρνηση, στις κατασκευές μηχανημάτων, εργαλείων και άλλων αγαθών.
Στα πλαίσια του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκαν εργαστήρια, ομιλίες, προβολές και μια έκθεση.

2014

Στο  Ηράκλειο  πραγματοποιήθηκε  και  το  δεύτερο  Φεστιβάλ  των  Κοινών  στις  9, 10  και  11  Μαΐου  του  2014,  με  30  συμμετοχές  από  όλη  την  Ελλάδα. Οι Ευρωπαίοι συνεργάτες των Creative Commons επέλεξαν  να πραγματοποιήσουν μια από τις 2 ετήσιες συναντήσεις τους στο Ηράκλειο στις 9 Μαΐου, ημέρα έναρξης του φεστιβάλ, ώστε να έχουν την ευκαιρία και αυτοί να το παρακολουθήσουν.

2015

Το  2015,  το  Φεστιβάλ  των  Κοινών  έλαβε χώρα  στην  Αθήνα.  Πραγματοποιήθηκε  στις  15,  16  και  17  Μαΐου,  στο  Θησείο  στο  κτήριο  του  Συλλόγου  Ελλήνων  Αρχαιολόγων.  Μία  διοργάνωση  για  όλο  το  φάσμα  των  κοινών  με  διακεκριμένους  καλεσμένους  από  όλο  τον  κόσμο,  όπως  ο  Massimo  de  Angelis,  o  Richard  Stallman,  o  Matthew  Slater  και  o  Pat  Conaty.

2017

Με  πρωτοβουλία  της  Συμμαχίας  των  Κοινών,  το  φθινόπωρο  του  2017  (6,  7  και  8  Οκτώβρη)  το  Φεστιβάλ  των  Κοινών  συνδιοργανώθηκε με το  Φεστιβάλ  Αλληλέγγυας  και  Συνεργατικής  Οικονομίας  στην  Ανωτάτη  Σχολή  Καλών  Τεχνών  στην  Αθήνα.   Η  διοργάνωση  αυτή  εκτός  από  ομιλίες,  εργαστήρια,  παρουσιάσεις  και  εκθέσεις,  είχε  και  συναντήσεις  δικτυώσεων – συμπράξεων  συνεργατικών  εγχειρημάτων.

2018

Το 2018  το  Φεστιβάλ  των  Κοινών πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο στις  30 – 31  Μάρτη  και  1   Απρίλη.   Παρουσιάστηκαν 20  συνεργατικά  εγχειρήματα,  η πλειονότητα των οποίων ανήκουν στον  χώρο  των  ανοιχτών  τεχνολογιών.  Εννέα  από  αυτά  τα  εγχειρήματα  εργάστηκαν  από  κοινού  το  τριήμερο  προκειμένου  να  δημιουργήσουν  μια  σύμπραξη  συνεργατικών  εγχειρημάτων  που  δραστηριοποιούνται  στην  ανάπτυξη  ψηφιακών  υπηρεσιών  με  την  χρήση  ανοιχτών  τεχνολογιών.
HMS Childers (R91)

Κατασκευή

Το Ναυτικό παρήγγειλε το Childers στις 24 Ιουλίου 1942. Ήταν ένα από τα οκτώ σκάφη της υποκλάσης Ch του ενδιάμεσου προγράμματος του 1942. Ναυπηγήθηκε ως ναυαρχίδα στολίσκου αλλά εντάχθηκε σε υπηρεσία μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το 1946 το Childers εντάχθηκε στην 1η Μοίρα Αντιτορπιλικών που είχε για κύρια βάση την Μάλτα. Μαζί με άλλα βρετανικά πολεμικά σκάφη ανέλαβε το 1947 την παρεμπόδιση της παράνομης μετανάστευσης στην Παλαιστίνη. Το 1950 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και το επόμενο έτος εντάχθηκε στην εφεδρεία 1951. Το 1954 εκσυγχρονίστηκε, μεταξύ των άλλων με την αντικατάσταση του οπίσθιου πύργου από δύο ανθυποβρυχιακά ολμοβόλα.
Το 1958 στάλθηκε ως εφεδρεία στο Γιβραλτάρ. και τελικά κατέληξε σε διαλυτήριο στη Λα Σπέτσια το 1963.
Αλ Μπάνο

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1943 στο Κελίνο Σαν Μάρκο της νότιας Ιταλίας και ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του '60.
Έγινε ευρέως γνωστός, όταν συνεργάστηκε τη Ρομίνα Πάουερ, την οποία νυμφεύθηκε το 1970. Οι δυο τους εκπροσώπησαν δύο φορές την Ιταλία στη Eurovision, το 1976 και το 1985, φτάνοντας και τις δύο φορές στην έβδομη θέση. Το 1982, τραγούδησαν το Felicità, το οποίο διαγωνίστηκε στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο και βγήκε δεύτερο. Στο ίδιο φεστιβάλ έχει συμμετάσχει και άλλες φορές: το 1987 με το "Nostalgia canaglia" που βγήκε τρίτο, το 1989 με το "Cara terra mia" που βγήκε επίσης τρίτο και το 2007 με το "Nel perdono" που βγήκε δεύτερο.
To 2016, απέκτησε και την αλβανική υπηκοότητα, λόγω της στενής σχέσης που έχει με τη χώρα.
Αντίμπ

Ιστορία

Η Αντίπολις ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. ως ελληνική αποικία από τους Φωκαείς της Μασσαλίας. Λόγω του φυσικού της λιμανιού, που βρισκόταν σε κλειστή θέση που «προστάτευε» την πόλη, σύντομα εξελίχτηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο.
Καθώς η εξουσία των Ελλήνων άρχισε να φθίνει, το 43 π.Χ. η Αντίπολις επίσημα προσαρτήθηκε από τη Ρώμη και παρέμεινε σε αυτή για τα επόμενα 500 χρόνια. Οι Ρωμαίοι τη μετέτρεψαν στη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής και κύριο σημείο εισόδου προς τη Γαλατία.
Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαλύθηκε το 476, η Αντίμπ πέρασε στα χέρια διαφόρων βαρβαρικών φυλών. Το αποτέλεσμα ήταν κυρίως καταστροφικό και μια μεγάλη περίοδος αστάθειας. Το 10ο αιώνα, η πόλη βρήκε τον «προστάτη» της στο πρόσωπο του Ροδοάρτου, που έχτισε εκτεταμένα αμυντικά τείχη γύρω από την πόλη και ένα κάστρο. Τα επόμενα 200 χρόνια, η Αντίμπ πέρασε μια περίοδο ανανέωσης. Ωστόσο, η ευημερία της κράτησε λίγο, καθώς οι κάτοικοί της προσπαθούσαν να διασωθούν από διαδοχικούς πολέμους και επιδημίες της γαλλικής υπαίθρου. Μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα, ολόκληρη η περιοχή πέρασε υπό την προστασία και τον έλεγχο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄. Αποκαταστάθηκε η σταθερότητα, αλλά και πάλι το λιμάνι της Αντίμπ έπεσε στην αφάνεια.
Από την αφάνεια αυτή αναδύθηκε γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα, καθώς πλούσιοι από όλη την Ευρώπη ανακάλυψαν την ομορφιά του μέρους και έχτισαν πολυτελείς κατοικίες. Το 1926, το παλαιό κάστρο της Αντίμπ αγοράστηκε από την τοπική αυτοδιοίκηση και αργότερα αναστηλώθηκε για να λειτουργήσει ως μουσείο. Το 1946 κατέφτασε στην πόλη ο Πάμπλο Πικάσο και προσκλήθηκε να διαμείνει στο κάστρο. Κατά την εξάμηνη διαμονή του, ο Πικάσο παρήγαγε έργα ζωγραφικής, καθώς και κεραμικής και διακόσμησης. Όταν έφυγε, άφησε κάποια από αυτά για το δήμο και από τότε το κάστρο επίσημα έγινε Μουσείο Πικάσο.
Στην Αντιμπ έζησε για ένα διάστημα και έγραψε διάφορα έργα του ο Νίκος Καζαντζάκης.
Μαριγκό (Γρενάδα)

Το Μαριγκό (Marigot) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Ιωάννη.
Λεωνίδας Σμόλεντς

Βιογραφία

Ο Σμόλεντς καταγόταν από βλάχικη οικογένεια που είχαν μεταναστεύσει από τη Μοσχόπολη της Ηπείρου και ήταν αξιωματικός από την Ουγγαρία, ο οποίος ήλθε στην Ελλάδα το 1825. Υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό ως βαθμοφόρος στις περιόδους του Κυβερνήτη Καποδίστρια, της Αντιβασιλείας και της Απόλυτης Μοναρχίας του Όθωνα. Μετά την ανατροπή της απόλυτης μοναρχίας παρέμεινε στο στράτευμα γιατί εξαιρέθηκε από το τον γενικό όρο της απομάκρυνσης των Βαυαρών και εν γένει Στρατιωτικών.
Έγινε Υπουργός Στρατιωτικών δυο φορές, το 1855 στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη και το 1863 στην κυβέρνηση Βάλβη.
Παντρεύτηκε στην Αθήνα την Μαρία Αξιώτη, κόρη του οπλαρχηγού Κωνσταντίνου Αξιώτη. Παιδιά του ήταν ο Νικόλαος Σμόλενιτς, στρατιωτικός και μετέπειτα Υπουργός Στρατιωτικών και ο Κωνσταντίνος Σμολένσκη, στρατιωτικός, ήρωας του Ελληνοτουρκικού πόλεμου του 1897 και επίσης Υπουργός Στρατιωτικών (δυο φορές).
Πέθανε στην Αθήνα το 1882.
Ματίνα Νικολάου

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα -συγκεκριμένα στο Μαρκόπουλο Αττικής- όπου και μεγάλωσε. Ολοκληρώνοντας το σχολείο ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν από όπου και αποφοίτησε το 2001. Αμέσως μετά το τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται κυρίως στο θέατρο ενώ έχει κάνει λιγότερες τηλεοπτικές δουλειές ως ηθοποιός.

Θέατρο

Στην αρχή της καριέρας της δούλευε αποκλειστικά και μόνο στο θέατρο. Τη δεκαετία 2001-2011 έχει πάρει μέρος σε αρκετές θεατρικές παραγωγές. 
Από το 2010 ξεκίνησε την συνεργασία της με τον Νίκο Μουτσινά αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτης στις παραστάσεις του ενώ το 2012 ξεκίνησε να παίζει σε αυτές.

Τηλεόραση

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην δραματική σειρά του Mega Channel "Γη και Ουρανός" τη σεζόν 2005-2006 παίζοντας μαζί με τους Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Νίκο Κουρή, Θάλεια Ματίκα, Γιώργο Μακρή και άλλους. Ακολούθησε μία guest εμφάνιση στη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη Δυο μέρες μόνο το 2006. Το 2007 έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς Επτά Θανάσιμες Πεθερές ενώ τη σεζόν 2007-2008 συμμετείχε σε κάποια επεισόδια της σειράς Big Bang. Το 2009 έλαβε μέρος σε μία ακόμη ιστορία των Επτά Θανάσιμων Πεθερών ενώ έπαιξε μαζί με την Ελένη Ράντου σε ένα επεισόδιο της σειράς Εργαζόμενη Γυναίκα. 
Τη σεζόν 2016-2017 επέστρεψε τηλεοπτικά μέσω της μαύρης κωμωδίας του Λευτέρη Παπαπέτρου Στο καλό γλυκιά μου συμπεθέρα που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1. Εκεί έπαιξε μαζί με τους Μαρία Καβογιάννη, Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, Ζέτα Μακρυπούλια, Αλέξανδρο Λογοθέτη και άλλους. Το 2018 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Κάτι χωρισμένα παλικάρια υποδυόμενη τη Στέλλα, την πρώην σύντροφο του χαρακτήρα που υποδυόταν ο Νίκος Μουτσινάς. 
Τη σεζόν 2018-2019, ύστερα από πρόταση του Νίκου Μουτσινά, δέχτηκε να συνεργαστεί στην παρουσίαση της ψυχαγωγικής εκπομπής του Open TV "Για την παρέα". Εκεί δεν έχει το ρόλο της κλασικής συμπαρουσιάστριας αλλά υποδύεται έναν φανταστικό χαρακτήρα με το όνομα Βάνια. Η προέλευση και η δημιουργία του χαρακτήρα είχε γίνει το 2016 για τις ανάγκες της παράστασης "Κοκομπλόκο" που σκηνοθετούσαν και συμπρωταγωνιστούσαν μαζί με τον Νίκο Μουτσινά. Συνέχισε και την επόμενη χρονιά στο πλευρό του Νίκου Μουτσινά αλλά η εκπομπή μεταφέρθηκε στον ΣΚΑΪ με το όνομα "Καλό Μεσημεράκι".
Ιωάσαφ Αχριδών

Βίος

Ο Ιωάσαφ Αχριδών γεννήθηκε το 1660 στη Μοσχόπολη της Βορρείου Ηπείρου. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια, του Γκόντου Οικονόμου. Φοίτησε σε εκπαιδευτήρια της πατρίδας του, σπουδάζοντας φιλολογία, ρητορική και θεολογία. Σε νεαρή ηλικία ακολούθησε τον ιεαρατικό βίο. Το 1706 εκλέχθηκε επίσκοπος Πρεσπών, το 1709 εκλέχθηκε μητροπολίτης Κορυτσάς, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1745. Το 1718 στις 18 Ιουνίου, εκλέγεται αρχιεπίσκοπος Αχριδών, στο Μαύροβο, προάστιο της πόλης της Καστοριάς, διαδεχόμενος τον καθαιρεθέντα Φιλόθεο τον από Ναούσης. Η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1719 στην Αγία Σοφία Αχρίδος.
Πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 1745 και τάφηκε στην Αχρίδα.

Η αρχιεπισκοπεία του Ιωάσαφ

Η κατάσταση της αρχιεπισκοπής με την άνοδο του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο είναι δυσχερής. Τεράστια οικονομικά προβλήματα λόγω των μεγάλων οφειλών των κληρικών, της κακοδιαχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας και ο συνεχής δανεισμός με σκοπό την κάλυψή τους,επίσης  έριδες ανάμεσα στους ιεράρχες της Αρχιεπισκοπής. Στην πεντηκονταετία 1650-1700 είχαν ανέλθει στον θρόνο 19 αρχιερείς.
Τα επιτεύγματά του πολλαπλά και σε αρκετά επίπεδα. Έτσι, τερμάτισε τις συχνές αλλαγές αρχιεπισκόπων, οι αρχιεπίσκοποι που θα εκλέγονταν θα ήταν αυτόχθονες, ενίσχυσε την προβολή των τοπικών αγίων Ναούμ, Κλήμεντος και Βλαδίμηρου. Πέτυχε την έκδοση φιρμανίων που επέτρεπαν την ανέγερση ναών στην περιοχή ευθύνης της Αρχιεπισκοπής, ενώ ανακαινίσθηκαν άλλοι. Ανεγέρθηκαν σχολεία και βιβλιοθήκες, εξώφλησε τα οφειλόμενα χρέη στο κράτος, ενώ χορήγησε υποτροφίες σε νεόυς για σπουδές σε σημαντικά εκπαιδευτικά κέντρα της εποχής.
Χειμαδιό Ηλείας

Διοικητικές μεταβολές

Με το Φ.Ε.Κ. 156 Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε από Ρετεντού σε Χειμαδιόν.
Κάπου σε ξέρω

Υπόθεση

Ο Κώστας Καρλάτος είναι παντρεμένος, έχει μία κόρη στην εφηβεία και εργάζεται ως φιλόλογος. Μία μέρα εξαφανίζεται και οι οικείοι του χάνουν τα ίχνη του. Εμφανίζεται μετά την επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου ως Λιλίκα Γεωργίου, ωστόσο η οικογένειά της συνεχίζει να την θεωρεί αγνοούμενη.
HQM Sachsenring GmbH

Ιστορικά στοιχεία

Ως VEB Sachsenring είχε μεγάλη σημασία από τα μέσα του 20ου αιώνα λόγω των λίγων αυτοκινητοβιομηχανιών που υπήρχαν στην Ανατολική Γερμανία. Αρχικά, αποτελούσε ως ένα από τρία εργοστασιακά παραρτήματα της Auto-Union και μέχρι το 1949 ήταν υπό την κατοχή της Σοβιετικής Ένωσης όπου και τα παρέδωσε προς τις Ανατολικογερμανικές δυνάμεις. Είχε αποτελέσει  έναν από τους "πυλώνες" της εξέλιξης που είχε γίνει κατά την μεταπολεμική περίοδο στην χώρα με την αρχική παραγωγή απλών και πολυτελών για εκείνη την εποχή, οχημάτων και η προτίμηση ήταν μεγαλύτερη από αυτή των προϊόντων της τότε Δυτικής Γερμανίας.
Ριβιέρ Σαλέ, Γρενάδα

To Ριβιέρ Σαλέ (Rivière-Salée) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Πατρικίου.  Αποτελεί επίσης τη μεγαλύτερη θερμοπηγή του νησιού.
Θεόδωρος Μπεχράκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με μελέτες και κατασκευές μεγάλων οικοδομικών έργων. Το 1968, κατά την περίοδο της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών, συνελήφθη από το καθεστώς και φυλακίστηκε. Το 1974, μετά μεταβολή της πολιτικής κατάστασης στην χώρα, διορίστηκε Νομάρχης Καρδίτσας. Το 1989, έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Κτηματικής Τράπεζας. Επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ανέλαβε καθήκοντα του Αναπληρωτή Γενικού Διευθυντή του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, με αρμοδιότητα την οργάνωση και τον πολιτικό σχεδιασμό.
Μετά την εκλογή του Κώστα Καραμανλή στην ηγεσία της Ν.Δ. το 1997, ανέλαβε τη θέση του Συμβούλου του σε θέματα οργάνωσης του κόμματος έως το τέλος του 2000. Το 2002, με την δημοτική παράταξη της υποψήφιας δημάρχου Αθηναίων Ντόρας Μπακογιάννη εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων. Στην συνέχεια, το δημοτικό συμβούλιο τον εξέλεξε πρόεδρο του δύο φορές. Διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων το διάστημα από τις 23 Φεβρουαρίου 2006 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Στις δημοτικές εκλογές του 2006, επανεκλέγεται δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Νικήτα Κακλαμάνη και διατελεί πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου για ακόμη δύο φορές.
Έχει ένα παιδί, τον Κυριάκο ο οποίος έχει σπουδάσει Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Γκοντάβαρι ποταμός

Γενικά

Συγκεκριμένα ο Γκοντάβαρι πηγάζει στον ορεινό όγκο παρά την πόλη Νάσικ και στη συνέχεια με κατεύθυνση ανατολική διασχίζει κατά μήκος όλο το οροπέδιο Ντέκαν. Από τις πηγές του μέχρι τα ανατολικά Γκατς διασχίζει έδαφος ομαλό όπου και δέχεται τα νερά των ποταμών Ντάρνα, Κάβντα, Πούρνα, Μανάρ και Πράνιτα. Ακολούθως στη περιοχή των ανατολικών Γκατς το έδαφος γίνεται τραχύ παρουσιάζοντας έτσι όχθες απόκρημνες, ενώ το πλάτος του ποταμού μειώνεται δραστικά στα 180 μ. Το σημείο αυτό είναι και το μικρότερο σημειούμενο πλάτος του ποταμού.
 
Στη συνέχεια διασχίζοντας πεδιάδες το πλάτος του μεγαλώνει δημιουργώντας στη κοίτη του πολλές νησίδες, πλούσιες σε καλλιέργεια κυρίως καπνού. Καθιστάμενος γεωγραφικό όριο μεταξύ των ομόσπονδων πολιτειών Μαχαράστρα και Άντρα Πραντές, διασχίζοντας τη δεύτερη, στρέφεται στη συνέχεια ΝΑ. περίπου στα 320 χλμ. πριν της εκβολής του. Στην εκβολή του δημιουργεί δύο στόμια, το Γκαουτάμι Γκοντάβαρι στα βόρεια και το Βάσιστα Γκοντάβαρι στα νότια, δημιουργώντας έτσι ένα Δέλτα.
Η λεκάνη απορροής του υπολογίζεται στα 312.800 τ.χλμ., μία από τις μεγαλύτερες της χώρας, (περίπου το 1/10 της έκτασης της Ινδίας), η δε ροή του είναι ανάλογη της εποχής, παρουσιάζοντας ετήσιο μέσον όρο 3.060 κυβ.μ/δευτερόλεπτο με ελάχιστο τα 7 κυβ.μ. και μέγιστο τα 34.000 κυβ.μ./ δευτερόλεπτο. Σημειώνεται ότι ο Γkοντάβαρι είναι πλωτός από τις εκβολές του μέχρι τα ανατολικά Γκατς, παρέχοντας μια σπουδαία ποταμοπλοΐα στο πλήθος των παρόχθιων πόλεων και χωριών που έχουν αναπτυχθεί κατά μήκος του ρου του.
Οι Ινδουιστές, από πολύ παλαιά, αναγνωρίζοντας την σπουδαία σημασία του ποταμού αυτού στην ευρύτερη περιοχή, τον χαρακτήρισαν "ιερό ποταμό" σ΄ όλο το μήκος του. Βέβαια είναι εύκολα αντιληπτό τι θα μπορούσε να είχε συμβεί χωρίς αυτόν τον "Ιερό" χαρακτηρισμό σε εποχές μάλιστα που κάθε σχεδόν παρόχθια περιοχή ήταν αυτόνομη χωρίς ενιαία πρόληψη σεβασμού στο περιβάλλον.

Το 1948 κοντά στη παρόχθια πόλη Ρατζαμούντρυ κατασκευάστηκε ένα μεγάλο αρδευτικό και υδροηλεκτρικό φράγμα. Έκτοτε αναπτύχθηκαν πολλά σχετικά έργα όπως διώρυγες κ.λπ. που πολλαπλασίασαν τις περί αυτού αγροτικές καλλιέργειες. Σημαντικότερα εξ αυτών είναι το σπουδαίο σύστημα διωρύγων που αναπτύχθηκε κοντά στις εκβολές που συνδέουν το Δέλτα του ποταμού με τον ποταμό Κρίσνα μετατρέποντας την όλη περιοχή σε τεράστιους, αλλά και ευφορότερους οριζώνες της Ινδίας. Εξ ου και το παρωνύμιο της πολιτείας ¨Αντρα Πραντές «Γαβάθα ρυζιού της Ινδίας».
Επταδεκάεδρο

Στη στερεομετρία, επταδεκάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει δεκαεπτά έδρες. Δεν υπάρχουν κανονικά πολύεδρα με δεκαεπτά έδρες, έτσι η ονομασία κανονικό επταδεκάεδρο είναι διφορούμενη. Υπάρχουν πολυάριθμα τοπολογικώς σαφή επταδεκάεδρα, όπως η εξαγωνική πυραμίδα και το πενταγωνικό πρίσμα.

Κυρτά επταδεκάεδρα

Υπάρχουν 6.415.851.530.241 τοπολογικώς διακριτά κυρτά επταδεκάεδρα που έχουν τουλάχιστον 11 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.
Το δίδυμο διαμάντι, ή Κ₄ κρύσταλλος (ένας άπειρος γράφος του Γερμανού κρυσταλλογράφου Fritz Laves), έχει κυρτά επταδεκαεδρικά κελλιά Voronoi και λόγω των συμμετριών του γράφου, τα επταδεκάεδρα αυτά αποτελούν μια ισοεδρική ψηφιδοθέτηση στον τρισδιάστατο χώρο.

Οσόεδρο

Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με 17 έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται επταδεκαγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,17}. Το επταδεκαγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 17 ακμές και 17 έδρες (δίγωνα).