Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί

Πλοκή

Αφού έζησαν για αιώνες και επηρεάζοντας τις καριέρες των αμέτρητων διάσημων μουσικών και επιστημόνων, το βαμπίρ Άνταμ έχει γίνει ένας μοναχικός μουσικός . Περνά τις μέρες του δισκογραφώντας στο πεπαλαιωμένο εξοπλισμένο στούντιο και θρηνώντας την κατάσταση του σύγχρονου κόσμου, ενώ ο ίδιος μελαγχολεί σε ένα ερειπωμένο σπίτι σε μια ερημική περιοχή του Ντιτρόιτ. Έχει πειστεί ότι η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη και συνεχώς αναφέρεται στους ανθρώπους ως «ζόμπι».
Ο Άνταμ επιβιώνει από τις τακτικές δωρεές της τράπεζας αίματος από τον Δρ Γουότσον, ο οποίος είναι στην ευχάριστη θέση να πάρει τα χρήματά του Άνταμ και να μην κάνει ερωτήσεις. Έχοντας αποκτήσει σημαντικές ποσότητες της επιστημονικής γνώσης κατά τη διάρκεια των ετών, το βαμπίρ έχει καταφέρει να χτίσει κατασκευάσματα για να τροφοδοτήσει τόσο το σπίτι του και το βίντατζ σπορ αυτοκίνητο με την τεχνολογία όπως αρχικά του παρουσιάστηκε από τον Νίκολα Τέσλα. Παρά το μοναχικό χαρακτήρα του, είναι πάρα πολύ πλούσιος και παραμένει ένας δημοφιλής μουσικός. Πολλοί οπαδοί του κάνουν ατέλειωτες εικασίες για την τύχη του και την πραγματική του ταυτότητα. Ο Άνταμ είναι τρομοκρατημένος όταν μερικοί από αυτούς εμφανίζονται στο κατώφλι του ένα βράδυ έχουν καταλάβει τη διεύθυνσή του. Τους αγνοεί και φεύγουν.
Το βαμπίρ πληρώνει επίσης Ίαν, έναν απλό άνθρωπο "ροκ εν ρολ παιδί", να του φέρει διάφορες παλιές κιθάρες και εξοπλισμό καταγραφής. Ένα βράδυ, ο Αδάμ του ζητά να εντοπίσει μια ξύλινη σφαίρα για, όπως λέει ο ίδιος, «ένα έργο». Ο Ίαν ικανοποιεί το αίτημα αυτό και Ο Άνταμ την τοποθετεί σε ένα μικρό πιστόλι. Ο ίδιος σκέφτεται την αυτοκτονία, αλλά ένα βίντεο τηλεφώνημα από τη σύζυγό του, την Εύα, τον πείθει να μην ακολουθήσει τα σχέδιά του.
H Εύα έχει περάσει τα τελευταία χρόνια ζώντας στην Ταγγέρη όπου αγοράζει τις προμήθειες αίματος της από ένα άλλο βαμπίρ, τον Κρίστοφερ Μάρλοου. Φοβούμενη για τη ζωή του Άνταμ, ταξιδεύει πετώντας προς Ντιτρόιτ. Οι εραστές ενώνονται και με ευχαρίστηση απολαμβάνουν ο ένας την παρέα του άλλου, τρώγοντας γρανίτες αίματος, παίζοντας σκάκι, χορεύοντας με τη μουσική στο σπίτι, και κάνοντας βόλτες γύρω από την πόλη τη νύχτα με το αυτοκίνητο. Έπειτα, μετά απο μικρό χρονικό διάστημα, η μικρότερη αδελφή της Εύας, Άβα, έρχεται από το Λος Άντζελες και καταστρέφει την ειδυλλιακή απομόνωση του ζευγαριού. Μετά από μια νύχτα έξω σε έναν τοπικό κλάμπ, η Άβα σκοτώνει τον Ίαν πίνοντας όλο το αίμα του, και διώχνεται έξω από το σπίτι του Άνταμ.
Ο Άνταμ και η Εύα ξεφορτώνονται τη σορό του Ίαν σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο. Η δολοφονία του Ian, εκτός από έναν αυξανόμενο αριθμό οπαδών του Αδάμ που συνεχώς πεζοπορούν έξω από το σπίτι, αναγκάζει το ζευγάρι να επιστρέψει εσπευσμένα στην Ταγγέρη. Βιώνοντας την έλλειψη αίματος, ανακαλύπτουν ότι ο μακροχρόνιος φίλος τους και μέντορας Μάρλοου  έχει ασθενήσει εξαιτίας  μιας κακής παρτίδας αίματος. Μετά την αποκάλυψη ότι είχε κρυφά γράψει τα περισσότερα από τα έργα του Σαίξπηρ, πεθαίνει. Έχοντας εξαντλήσει τα χρήματά τους και χωρίς παροχή αίματος να χαλιναγωγήσουν τους πόθους τους, το  ζευγάρι εντοπίζει ένα ζευγάρι νεαρών εραστών να φιλιούνται. "Τι άλλη επιλογή έχουμε;" Ο Άνταμ παρατηρεί πριν οι δυο τους πλησιάσουν το ζευγάρι με τα δόντια τους έξω.

Παραγωγή

Τον Αύγουστο του 2010, ο Τζάρμους είπε ότι η Σουίντον, ο Μάικλ Φασμπέντερ, η Μία Βασικόβσκα, και ο Τζον Χερτ είχαν συμφωνήσει να συμμετάσχουν στην ταινία, που περιγράφεται από τον Τζάρμους το Μάιο του 2011 ως μία «ιστορία αγάπης κρυπτο-βαμπίρ», αλλά δεν είχε ακόμη χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση της ταινίας ήταν μια δύσκολη διαδικασία για τον σκηνοθέτη, και εξήγησε στην παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το Μάιο του 2013 ότι, «αυτό είναι όλο και πιο δύσκολο για τις ταινίες που είναι λίγο ασυνήθιστες, ή δεν μπορούν να προβλεφθούν, ή δεν ικανοποιούν τις προσδοκίες των ανθρώπων για κάτι ».
Ο Τζάρμους αποκάλυψε το 2014 ότι, μετά από επτά χρόνια απογοήτευσης, η Σουίντον  του είπε: "Αυτά είναι καλά νέα​​, αυτό σημαίνει ότι τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή θα συμβεί όταν χρειάζεται να συμβεί.". Η ταινία τελικά  χρηματοδοτήθηκε από τη διεθνή οντότητα πωλήσεων ΧανΓουέι Φίλμς του παραγωγού Τζέρεμι Τόμας.Επίσης έλαβε συνεισφορές έναντι $ 7 εκατομμύρια του προϋπολογισμού του από τoν Έλληνα χρηματοδότη Χρήστο Β. Κωνσταντακόπουλο, το γερμανικό "Ίδρυμα NRW Κινηματογράφου" περιφερειακό ταμείο, και το Μίτσιγκαν, ΗΠΑ κίνητρο για ταινία. Ο Τόμας αργότερα είπε ότι ο Τζάρμους είναι "ένας από τους μεγάλους Αμερικάνους ανεξάρτητους κινηματογραφιστές -. Ότι είναι ο τελευταίος της γραμμής. Οι άνθρωποι δεν τα καταφέρνουν έτσι πια».
Τον Ιανουάριο του 2012, Ο Τομ Χίντλστον αντικατέστησε τον Φασσμπέντερ πριν από την έναρξη των γυρισμάτων. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2012 σε πολλές περιοχές: στην περιοχή Μπρους Πάρκο του Ντιτρόιτ (Μίτσιγκαν, Η.Π.Α.), στη Ταγγέρη (Μαρόκο), και στο Αμβούργο και στην Κολωνία της Γερμανίας. Η συνολική διάρκεια των γυρισμάτων ήταν επτά εβδομάδες.
Η ταινία είναι μία από τις πολλές παραγωγές του Τζάρμους, μαζί με ταινίες όπως το Νύχτα στη Γη της οποίας η δράση λαμβάνει χώρα κυρίως κατά τις νυκτερινές ώρες. Η Σουίντον δήλωσε μετά την κυκλοφορία της ταινίας: "Ο Τζιμ είναι λίγο πολύ νυκτόβιος, οπότε το νυχτερινό τοπίο είναι λίγο πολύ στην παλέτα του Υπάρχει κάτι σχετικά με τα πράγματα που λάμπουν στο σκοτάδι που με κάνουν να αισθάνομαι  πραγματικά τον Τζιμ Τζάρμους. Είναι ένας ροκ σταρ".

Σάουντρακ

Η μπάντα του Τζάρμους SQÜRL, κυρίως υπεύθυνη για την μουσική της ταινίας, ανοίγει την ταινία με μια έκδοση του τραγουδιού της Γουάντα Τζάκσον του 1961 "Funnel of love". Άλλοι συμμετέχοντες στο σάουντρακ είναι o Ζόλα Ιησούς (γνωστός και ως Νίκα Ρόζα Ντανιλόβα) και η Λιβανέζα τραγουδίστρια Γιάσμιν Χάμνταν, ενώ οι συνθέσεις του Ολλανδού παίχτη του λαούτου Τζόζεφ βαν Γουίσσεμ  αποτελούν βασικό στοιχείο της συνολικής ακουστικής αισθητικής της ταινίας.
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας της κυκλοφορίας του άλμπουμ σάουντρακ της ταινίας, τον Απρίλιο του 2014, ο Βαν Γουίσσεμ εξήγησε:

Ξέρω ότι ο τρόπος με τον οποίο [ο Τζάρμους] κάνει τις ταινίες του είναι κατά κάποιον τρόπο μουσικός. Έχει τη μουσική στο κεφάλι του, όταν γράφει ένα σενάριο, ώστε να είναι πιο ενημερωμένη από ένα τονικό πράγμα παρά από οτιδήποτε άλλο ... Νιώθω ότι είμαι κατά κάποιον τρόπο πολιτικός. Η ταινία του Τζιμ είναι μία αντι-σύγχρονη κοινωνία. Και το λαούτο, έρχεται σε αντίθεση με όλες τις τεχνολογίες και ενάντια σε όλους τους υπολογιστές και όλα τα σκατά που δεν χρειάζεσαι.
ο Βαν Γουίσσεμ περιέγραψε επίσης την ταινία ως «μια πολύ προσωπική ταινία, ίσως ακόμη και αυτοβιογραφική," εξηγεί περαιτέρω ότι «ο Τζιμ είναι ένα πολιτιστικό σφουγγάρι, που απορροφά τα πάντα."
Μια συναυλία πραγματοποιήθηκε στο χώρο Σάντος Πάρτυ Χάουζ στη Νέα Υόρκη, Η.Π.Α. τον Απρίλιο του 2014 για να γιορταστεί η κυκλοφορία της ενδέκατης μεγάλου μήκους ταινίας του Τζάρμους... Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης στο Σάντος, ο Ιήσους εκτέλεσε με τον Βαν Γουίσσεμ τόσο ένα "ψευδο-Γρηγοριανό" κομμάτι από το σάουντρακ της ταινίας όσο και μία άνευ προηγουμένου συνεργασία.

Κυκλοφορία

Τον Απρίλιο του 2013, η ταινία προστέθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών του 2013 στο διαγωνιστικό τμήμα. Έχει προβληθεί σε διάφορα κινηματογραφικά φεστιβάλ, όπως το Σεπτέμβριο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2013, τέσσερις προβολές κατά την περίοδο Σεπτέμβριο / Οκτώβριο του 2013 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρέυκιαβικ, και ως ταινία έναρξης για το 4ο Αμερικανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου που πραγματοποιήθηκε στο Βρότσλαβ, στην Πολωνία.
Η ταινία κυκλοφόρησε επίσημα στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 21 Φεβρουαρίου του 2014, και άνοιξε στις Ηνωμένες Πολιτείες την 11η Απριλίου του 2014.

Κριτική απόκριση

Το Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί έλαβε θετικές αξιολογήσεις από τους κριτικούς. Το Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία βαθμολογία 87% με βάση 104 κριτικές. Η κριτική ομοφωνία αναφέρει ότι "Αξίζει να το δεις μόνο για τις εμφανίσεις του Τομ Χίντλστον και της Τίλντα Σουίντον, το Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί βρίσκει τον συγγραφέα-σκηνοθέτη Τζιμ Τζάρμους να προσθέτει όπως συνήθως μια εκκεντρική προσέγγιση στο είδος των βαμπίρ." Το Metacritic έδωσε στην ταινία βαθμολογία 75/100, με βάση 31 αξιολογήσεις.
Ο Σκοττ Α. Γκρέυ του Εξκλέιμ! έδωσε στην ταινία 8 με άριστα το 10, αποκαλώντας την "μια οπτικά ποιητική ιστορία αγάπης με μια ειρωνική, κατάκοπη αίσθηση του χιούμορ σχετικά με την εύρεση λόγων για να ξυπνάτε κάθε βράδυ." Ο Κάλουμ Μάρς του Σλάντ Μάγκαζιν έδωσε 3 από τα 4 αστέρια. Ο Τζόναθαν Ρόμνευ του Σκριν Ιντερνάσιοναλ σχολίασε ότι είναι η πιο ποιητική ταινία του Τζάρμους μετά από το Ντεντ Μαν.
Ο Τοντ ΜακΚάρθυ του Δε Χόλλυγουντ Ρεπόρτερ περιέγραψε την ταινία ως "το  αιώνιο κέντρο της καλύτερης δουλειάς του κινηματογραφιστή, ίσως από το Ντεντ Μαν του 1995, με το οποίο μοιράζεται μια αίσθηση του ήσυχου, μεθυστικού, επικίνδυνου περάσματος." O Τζόναθαν Χάτφουλλ του ΣάιΦιΝόου έγραψε ότι είναι η καλύτερη ταινία  του Τζάρμους μετά το Γκοστ Ντογκ.
Ο Ρόμπι Κόλλιν από την Δε Ντέιλυ Τέλεγκραφ απονέμει στην ταινία 4 από τα 5 αστέρια και επαίνεσε τις επιδόσεις της Σουίντον και του Χίντλστον: "Στην από καιρό καθιερωμένη Τζαρμουσιανή μόδα, τα λίγα πράγματα που συμβαίνουν στο Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί συμβαίνουν πολύ αργά, αλλά ο διάλογος είναι πάντα ζοφερά διασκεδαστικός, και ο τρόπος με τον οποίο η Σουίντον και ο Χίντλστον λένε αστεία είναι τόσο κρύος και καθαρός όπως τα βήματα στο φρέσκο χιόνι. " Η Τζέσσικα Κιάνγκ της ΊντιΓουάιρ έδωσε στην ταινία το βαθμό Β +, λέγοντας, «η πραγματική απόλαυση της ταινίας βρίσκεται στη νωθρή, αστεία, δροσερή και ρομαντική εικόνα του κεντρικού ζευγαριού, το οποίο είναι τώρα το νούμερο ένα μοντέλο ρόλων μας στην αναπόφευκτη περίπτωση μας του να γίνουμε βαμπιρικοί." 
Ο Τιμ Γκρίερσον του Πέιστ σημείωσε ότι «Ο Χίντλστον και η Σουίντον παίζουν τους χαρακτήρες τους όχι σαν μπλαζέ Χίπστερς, αλλά, μάλλον, βαθύτατα σκεπτικοί, σχεδόν θλιμμένες παλιές ψυχές που φαίνεται να έχουν αποφασίσει ότι η αγάπη είναι για το μόνο πράγμα που μπορείς να υπολογίζεις." Ο Πίτερ Μπράντσο του Δε Γκάρντιαν έδωσε στην ταινία 3 από τα 5 αστέρια, επισημαίνοντας ότι ο Άνταμ και η Εύα μοιάζουν περισσότερο με "καλά γεννημένα αιμομικτικά αδέλφια" παρά το γεγονός ότι εραστές, ενώ ο Τζόναθαν Ρόμνευ του Ομπσέρβερ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ταινία είναι «ένα αστείο, αριστοκρατικό κομμάτι του κινηματογραφικού Δαντισμού που κάνει τον κύκλο του Τουάιλαιτ περιττό σε ένα εξαιρετικά νωθρό χτύπημα."
Ο Κερτ Χάλφγιαρντ του Τουίτς φιλμ σχολίασε: "Ρέτρο εξοπλισμός καταγραφής δεν έχει φανεί τόσο κλειστοφοβικά σέξι από το Μπέρμπεριαν Σάουντ Στούντιο." Ο Άλφρεντ Τζόινερ του Ιντερνάσιοναλ Μπίσνεςς Τάιμς θεώρησε ότι «η μελαγχολία που διαχέει Μόταουν στην ταινία θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παραδοχή του Τζάρμους για την απώλεια του μεγαλείου της Αμερικής στον 21ο αιώνα."