google/wiki40b huggingface dataset:
Δασική πυρκαγιά στην Ικαρία (1993)

Το μεσημέρι της 30ης Ιουλίου 1993 ξέσπασε μεγάλη δασική πυρκαγιά στην Ικαρία, στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Κηρύκου, που λόγω των ισχυρών ανέμων και των ανεπαρκών πυροσβεστικών μέσων πήρε γρήγορα διαστάσεις. Πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στις γύρω περιοχές για να γλυτώσουν και κατέφυγαν στην πόλη αλλά αρκετοί παρέμειναν προκειμένου να προσπαθήσουν να τα σώσουν.
Από την πυρκαγιά έχασαν τη ζωή τους 13 άνθρωποι και κάηκαν περισσότερα από 20.000 στρέμματα.  Από τη φωτιά έχασαν τη ζωή τους οι: Πούλος Ευστράτιος  80 χρονών, Πούλου Κούλα 73 χρονών, Πούλου Σταματούλα 67 χρονών,  Κήρυκος Γεώργιος – Ελευθέριος 39 χρονών, Φυσίδας Ηλίας 25 χρονών, Τσαγανός Δημήτριος 21 χρονών, Μπρατσής Κωνσταντίνος 68 χρονών, Πεσκέσης Γεώργιος 73 χρονών, Πεσκέση Αικατερίνη 64 χρονών, Λιάρης Σιδερής 69 χρονών, Λιάρη Καλλιόπη 70 χρονών, Ξυλά Γεωργία 18 χρονών και Ξυλά Δέσποινα 65 χρονών. Από αυτούς ο Γιώργος Κηρύκου (που συμμετείχε στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου) , ο Ηλίας Φυσίδας και ο Δημήτρης Τσαγανός έχασαν τη ζωή τους ενώ προσπαθήσουν να σώσουν ηλικιωμένους που κινδύνευαν από τη φωτιά. Για το λόγο αυτό τιμήθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών.
Κάθε χρόνο στις 30 Ιουλίου γίνονται επιμνημόσυνες συγκεντρώσεις στη θέση Πουλάτο, όπου το 2000 τοποθετήθηκε μνημείο.
Πανεπιστήμιο του Παρισιού

Επανάσταση φοιτητών και μεταρύθμιση

Μετά τα γεγονότα του Μάη του 1968 και για διάφορους λόγους, μια σημαντική μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης φαινόταν απαραίτητη. Ο νόμος Φορ (Faure) είχε αυτό το σκοπό. Καλούσε τους εκπαιδευτικούς να διανεμηθούν στις μονάδες διδασκαλίας και έρευνας, οι οποίες στη συνέχεια θα συνδυάζονταν σε νέες εγκαταστάσεις. Εξαιτίας του έκρυθμου κλίματος από το κίνημα του Μάη, οι κόντρες μεταξύ των πολιτικών ομάδων ήταν πολύ έντονες, τουλάχιστον αρχικά. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, το Πανεπιστήμιο του Παρισιού διαμελίστηκε και έπαψε να υπάρχει στις 31 Δεκεμβρίου του 1970 (ανακοίνωση του υπουργού Ολιβιέ Γκισάρ 20 Μάρτη 1970). Το διαδέχθηκαν δεκατρία αυτόνομα πανεπιστήμια.
Τον Μάρτιο του 2006 η Σορβόννη κατελήφθη και πάλι ως μέρος των διαδηλώσεων σε ολόκληρη τη χώρα, κατά της εισαγωγής της του CPE (πρώτη σύμβαση εργασίας) από την κυβέρνηση, που κάποιοι νέοι άνθρωποι πίστευαν πως θα μπορούσε να τους επηρεάσει αρνητικά.
Αζάντ Κασμίρ

Το Αζάντ Τζαμού και Κασμίρ (Ουρντού: آزاد جموں و کشمیر, Āzād Jammū o Kaśmīr, μετάφραση: Ελεύθερο Τζαμού και Κασμίρ, συντομογραφία: AJK), κοινώς γνωστό ως Αζάντ Κασμίρ, είναι  αυτοδιοικούμενη περιοχή που έχει κατακτήσει το Πακιστάν . Το έδαφος βρίσκεται δυτικά της ινδικής πολιτείας του Τζαμού και Κασμίρ και υπήρξε προηγουμένως μέρος της πρώην πριγκιπικής πολιτείας Τζαμού και Κασμίρ, η οποία έπαψε να υπάρχει ως αποτέλεσμα του πρώτου πολέμου του Κασμίρ που διεξήχθη μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν το 1947.
Το Αζάντ Κασμίρ είναι μέρος του ευρύτερου Κασμίρ, η οποία αποτελεί αντικείμενο μακροχρόνιας σύγκρουσης μεταξύ Πακιστάν και Ινδίας. Το έδαφος μοιράζεται σύνορα με το Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν, μαζί με το οποίο αναφέρεται από τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους διεθνείς οργανισμούς ως «το Κασμίρ που διοικείται από το Πακιστάν». Συγκριτικά, η έκταση του Αζάντ Κασμίρ είναι το ένα έκτο του μεγέθους του Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν. Η περιοχή συνορεύει επίσης με την επαρχία Παντζάμπ του Πακιστάν προς τα νότια και με την επαρχία Χιμπέρ Παχτούνχουα προς τα δυτικά. Προς τα ανατολικά, το Αζάντ Κασμίρ διαχωρίζεται από την ινδική πολιτεία του Τζαμού και Κασμίρ από τη Γραμμή Ελέγχου, τα ντε φάκτο σύνορα μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν. Το Αζάντ Κασμίρ έχει συνολική έκταση 13.297 τετραγωνικών χιλιομέτρων (5.134 τετραγωνικά μίλια) και συνολικό πληθυσμό 4.045.366 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2017.
Η επικράτεια έχει κοινοβουλευτική μορφή κυβέρνησης σύμφωνα με το μοντέλο του συστήματος Ουεστμίνστερ, με την πρωτεύουσα του να βρίσκεται στο Μουζαφαραμπάντ. Ο Πρόεδρος είναι ο συνταγματικός αρχηγός της πολιτείας, ενώ ο πρωθυπουργός, με τη στήριξη ενός Συμβουλίου Υπουργών, είναι ο γενικός διευθυντής. Η μονοκομματική Νομοθετική Συνέλευση του Αζάντ Κασμίρ εκλέγει τόσο τον Πρωθυπουργό όσο και τον Πρόεδρο. Η πολιτεία έχει το δικό της Ανώτατο Δικαστήριο και Υψηλό Δικαστήριο, ενώ το κυβερνητικό Υπουργείο Κασμίρ και Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν του Πακιστάν λειτουργεί ως σύνδεσμος με την κυβέρνηση του Αζάντ Κασμίρ, αν και το Αζάντ Κασμίρ δεν εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο του Πακιστάν.
Ο σεισμός του 2005 σκότωσε 100.000 ανθρώπους και άφησε άλλα τρία εκατομμύρια ανθρώπους εκτοπισμένους, με εκτεταμένες καταστροφές. Έκτοτε, με την βοήθεια της κυβέρνησης του Πακιστάν και των ξένων χορηγών, η ανακατασκευή των υποδομών βρίσκεται σε εξέλιξη. Η οικονομία του Αζάντ Κασμίρ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γεωργία, τις υπηρεσίες, τον τουρισμό και τα εμβάσματα που αποστέλλονται από τα μέλη της Βρετανικής κοινότητας Μιρπούρι. Σχεδόν το 87% των νοικοκυριών διαθέτουν αγροκτήματα στο Αζάντ Κασμίρ, ενώ 
η περιφέρεια έχει ποσοστό αλφαβητισμού περίπου 72% και έχει το υψηλότερο ποσοστό εγγραφής στο σχολείο στο Πακιστάν.
Κλήμης Αύγουστος της Βαυαρίας, αρχιεπίσκοπος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και ήταν ο τρίτος επιζήσας γιος του Μαξιμιλιανού Β΄ Εμμανουήλ εκλέκτορα της Βαυαρίας και της Τερέζας-Κουνιγούνδης Σομπιέσκι, κόρης του Ιωάννου Γ΄ της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Ισπανική Διαδοχή η οικογένειά του διεσπάρη και για πολλά έτη ήταν σε κατ' οίκον περιορισμό στην Αυστρία· επανενώθηκε μόλις το 1715. 
Ο θείος του Ιωσήφ-Κλήμης αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας κανόνισε ο Κλήμης-Αύγουστος να τοποθετηθεί στο Άλτεττινγκ, στην επισκοπή του Ρέγκενσμπουργκ και ως βοηθός-επίσκοπος του Μπέρχτεσγκαντεν. Σύντομα έλαβε την παπική έγκριση ως επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ και αργότερα για την Κολωνία.
Ως αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας ήταν εκλέκτορας του Γερμανού βασιλιά, πρίγκιπας-επίσκοπος του Μύνστερ, του Χίλντεσχαϊμ και του Οσναμπρύκ και μεγάλος Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος. 
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Αυστριακή Διαδοχή ήταν κυρίως με το μέρος των Αψβούργων-Λωρραίνης και έστεψε προσωπικά τον αδελφό του Κάρολο Ζ΄ ως βασιλιά της Γερμανίας το 1742 στη Φρανκφούρτη. Έπειτα από τρία έτη ο αδελφός του απεβίωσε και ο Κλήμης-Αύγουστος ξανά έκλινε προς την Αυστρία. Προϊόντος του χρόνου άλλαζε πιο συχνά συμμάχους μεταξύ Αυστρίας και Γαλλίας, λόγω της επιρροής των Πρωθυπουργών του, που άλλαζαν συχνά απόψεις και λόγω μεγάλων δωρεών.
Απεβίωσε το 1761 στο Φέστουνγκ Έρενμπραϊτσταϊν. Ο αδελφός του Ιωάννης-Θεόδωρος προσπάθησε να τον διαδεχθεί, αλλά ο πάπας Κλήμης Η΄ τον απέρριψε, διότι είχε μερικές αμφιβολίες για την ηθική του συμπεριφορά. Έτσι έληξε η 178 ετών κυριαρχία των Βίττελσμπαχ στην αρχιεπισκοπή της Κολωνίας. Με τη διαθήκη του άφηνε κληρονόμο τον επόμενο αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας· ο ανιψιός του Μαξιμιλιανός Γ΄ Ιωσήφ εκλέκτορας της Βαυαρίας προσπάθησε να την προσβάλλει, αμφισβητώντας την στο Ανώτατο Εφετείο το 1767, αλλά απέτυχε.

Πολιτιστική παρακαταθήκη

Ήταν προστάτης των Τεχνών: μεταξύ άλλων διέταξε την οικοδόμηση των ανακτόρων Αουγκούστουσμπουργκ και Φάλκενλουστ στο Μπρελ της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που τώρα είναι στον κατάλογο μνημείων παγκοσμίου κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Επίσης έκτισε το ναό του Αγ. Μιχαήλ στο Μπεργκ αμ Λάιμ στο Μόναχο. Ο Φλαμανδός πάππος του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν ήταν μουσικός στη Βόννη κατά την αρχιερατεία του Κλήμη-Αυγούστου.
Ασπιέτης (στρατηγός υπό τον Αλέξιο Α΄)

Βιογραφία

Ήταν μέλος του Οίκου των Ασπιετών, που ισχυριζόταν καταγωγή από τους Αρσακίδες βασιλείς της Αρμενίας. Αναφέρεται για πρώτη φορά, ότι μετείχε στην εκστρατεία του Αλεξίου Α΄ το 1081 εναντίον των Νορμανδών, που κατέληξε στην καταστροφική μάχη του Δυρραχίου· ο Ασπιέτης τραυματίστηκε σοβαρά. Η σκηνή περιγράφεται από την Άννα Κομνηνή, κόρη του Αλεξίου Α΄, στο έργο της Αλεξιάδα, όπου εξαίρεται η ανδρεία του Ασπιέτη. 
Το όνομά του αναφέρεται σε δύο διαφορετικά μέρη της Αλεξιάδας και δεν είμαστε σίγουροι για το αν αναφέρονται στο ίδιο άτομο. Στο δεύτερο χωρίο ο Ασπιέτης το 1105/06 ορίστηκε κυβερνήτης της Ταρσού από τον Αυτοκράτορα. Λίγο μετά διαδέχθηκε τον Μοναστρά στη θέση του στρατοπεδάρχη της Ανατολής και έγινε υπεύθυνος την εκστρατεία εναντίον του πριγκιπάτου της Αντιόχειας. Με την αρμοδιότητα αυτή δεν κατάφερε να εμποδίσει τον Τανκρέδο πρίγκιπα της Γαλιλαίας από το να ανακαταλάβει τη Μοψουεστία και μερικά άλλα φρούρια, που ο Μοναστράς είχε καταλάβει το προηγούμενο έτος. Αντίθετα ο Ασπιέτης περιέπεσε σε ανήθικες διασκεδάσεις.
Ο ιστορικός Αλέξιος Σαββίδης και η Αλεξάνδρα Βασιλείου-Ζάιμπτ ισχυρίζονται, ότι ο είναι λάθος να θεωρήσουμε, ότι είναι δύο διαφορετικά πρόσωπα στα δύο χωρία της Αλεξιάδας και να υποθέσουμε, ότι ο πρώτος απεβίωσε από τα τραύματά του στο Δυρράχιο. Ο Ασπιέτης δεν αναφέρεται ξανά μετά το 1105/06. Παρόλα αυτά ο ιστορικός των αρχών του 17ου αι. Κάρολος ντυ Κανζ, ο Φερνινάντ Χαλαντόν, ο Στήβεν Ράνσιμαν, ο Αλέξιος Σαββίδης, κά τον ταυτίζουν με τον Οσίν των Χετουμιδών κύριο της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας), που με τη σειρά του ταυτίζεται με τον Ουρσίνο των Δυτικών πηγών.
Το 1924 ο Ιωσήφ Λωράν απέρριψε την ταύτιση και την άποψή του ακολουθούν από τότε αρκετοί σύγχρονοι λόγιοι.
Μάικ Έμαν

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στην Σαν Πέδρο ντε Βερόνα του Οράνιεστατ, την 1η Σεπτεμβρίου 1961. Ο πατέρας του, Άλμπερτ, ήταν αρχηγός του AVP όταν γεννήθηκε ο Μάικ. Απεβίωσε όμως σε ηλικία 50 ετών από καρδιακή προσβολή και τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα και με στερήσεις. Δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική παρά το νεαρό της ηλικίας του, ενώ μαζί με δύο αδέρφια του ίδρυσαν επιχείρηση. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο των Ολλανδικών Αντίλλων (UNA) και πήρε το πτυχίο του της νομικής το 1992. Το 1996 απέκτησε και πτυχίο στο πολιτικό δίκαιο (συμβολαιογράφου) από το ίδιο πανεπιστήμιο. Ο Μάικ εργάστηκε ως συμβολαιογράφος από το 1992 ως το 2001, οπότε κατήλθε στην πολιτική. Ο αδερφός του, Χένι Έμαν έγινε πρωθυπουργός το 1986 και ο Μάικ έγινε γραμματέας του. Το 1995 πρωτοστάτησε στη δημιουργία του τηλεοπτικού σταθμού ATV, θυγατρικού του αμερικανικού NBC.

Πολιτική καριέρα ως το 2009

Ο αδερφός του, Χένι, αποφάσισε να αποχωρήσει από την πολιτική το 1999. Το 2001 κατήλθε υποψήφιος με το AVP στις εκλογές του 2001, στις οποίες το κόμμα υπέστη ήττα με απώλεια 4 εδρών. Ο τότε ηγέτης του κόμματος, Τίκο Κρόες, παραιτήθηκε από την προεδρία και παρέδωσε την ηγεσία στον πρώην υπουργό δικαιοσύνης, Έντι Κρόες. Ο Μάικ έγινε αντιπρόεδρος του κόμματος και εξελέγη πρόεδρός του το 2003. Στις εκλογές του 2005 το AVP ανέκτησε 2 έδρες και ο Έμαν έγινε ηγέτης της αντιπολίτευσης, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση. Το 2006 μίλησε για τη "συνταγματική κρίση". Το 2008 εξελέγη αντιπρόεδρος της Διεθνούς των Κεντρώων Δημοκρατών.

Πρωθυπουργός

Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, το κόμμα του Έμαν (AVP) κέρδισε την πλειοψηφία εδρών (12 επί συνόλου 21) στο κοινοβούλιο, με ποσοστό 48%. Παρουσίασε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης στον Κυβερνήτη στις 2 Οκτωβρίου του 2009. Ορκίστηκε 5ος πρωθυπουργός στις 30 Οκτωβρίου 2009.
Το μεγάλο μας τσίρκο

Το μεγάλο μας τσίρκο ήταν θεατρική παράσταση, της οποίας η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε από το θίασο Καρέζη – Καζάκου στις 22 Ιουνίου 1973 στο θέατρο “Αθήναιον”. Δημιουργός του θεατρικού έργου ήταν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η μουσική ήταν του Σταύρου Ξαρχάκου.

Θέμα

Το έργο, αν και πολιτογραφήθηκε ως κωμωδία, είναι κατ` ουσίαν αλληγορíα, σάτιρα και, σε πολλά σημεία, δράμα. Η υπόθεσή του είναι η διαδρομή της νεότερης ελληνικής ιστορίας από την Τουρκοκρατία και τα χρόνια του Όθωνα έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή.

Η ιδέα της παράστασης

Την άνοιξη του 1972, το ζεύγος Καρέζη- Καζάκου σκέφτηκε να ανεβάσει ένα έργο, που θα έβριθε από ποιότητα καλλιτεχνική και πατριωτισμό.

Όπως έλεγε η Τζένη Καρέζη : 
«Έπρεπε να είναι κάτι σαν λαϊκό πανηγύρι, να κλείνει μέσα του πολλή ρωμιοσύνη… και μέσα από τη σάτιρα, τον αυτοσαρκασμό, το γέλιο και το δάκρυ, να μιλήσουμε για τους καημούς και τα όνειρα της φυλής μας, για προδομένους αγώνες, για προδομένες ελπίδες… και πάνω απ’ όλα για ομορφιά. Για την ομορφιά αυτού του λαού, που δεν παύει ποτέ να αγωνίζεται, να προδίδεται, να πιστεύει και να συνεχίζει τον αγώνα του, διατηρώντας τις ρίζες του αναλλοίωτες αιώνες τώρα.Όλα αυτά όμως θά ’πρεπε να ειπωθούν ρωμέικα, ζεστά. Καθόλου φιλολογικά. Καθόλου εγκεφαλικά. Θά’ πρεπε, δηλαδή, να γραφτεί ένα έργο που να έχει μέσα του τους σπόρους της λαϊκής μας τέχνης. Εγχείρημα δύσκολο, άπιαστο σχεδόν»
Λουί Πετί (Αρχιεπίσκοπος των Καθολικών στην Αθήνα)

Βίος

Ο Λουί Πετί γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1868 στην Viuz-la-Chiésaz, χωριό της Άνω Σαβοΐας της Γαλλίας. Σε νεαρή ηλικία εισήλθε στο τάγμα των Ασσομσονιστών. Όταν ολοκλήρωσε τις φιλοσοφικές και θεολογικές σπουδές του απεστάλη δύο φορές στην Κωνσταντινούπολη το 1893 και το 1895 μέχρι το 1908. Εκεί συνέγραψε βυζαντινολογικές μελέτες, το 1897 ίδρυσε το περιοδικό Echos d'Orient. και κατάρτισε βιβλιοθήκη με 40.000 τόμους. Το 1908 περιόδευσε σε βιβλιοθήκες της Ευρώπης, σε Φλωρεντία, Παρίσι, Μαδρίτη και Ρώμη. Στην τελευταία έμεινε μέχρι το 1912 με σκοπό την προετοιμασία της έκδοσης των κειμένων της συνόδου του Βατικανού του 1870 Τον Μάιο του 1912 στάλθηκε στην Αθήνα ως Αρχιεπίσκοπος των Καθολικών, όπου έμεινε μέχρι τον Μάιο του 1926, οπότε παραιτούμενος επέστρεψε στη Ρώμη. Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 1927 .

Επιστημονικά ενδιαφέροντα

Οι έρευνες του Πετί επικεντρώννται στην εκκλησιαστική ιστορία των ανατολικών εκκλησιών, την πατρολογία, τη λειτουργική, την αγιολογία, την ιστορία των συνόδων και το εκκλησιαστικό δίκαιο.
Ρομπέρτο Πιάτσα

Καριέρα

Ο Ρομπέρτο Πιάτσα έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίας της Παγιάβολο Πάρμα, με την οποία μάλιστα υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας το 1987.
Στην ομάδα της Πάρμα παρέμεινε μέχρι το 1989, έχοντας καταφέρει ενδιάμεσα να κατακτήσει δύο κύπελλα κυπελλούχων Ευρώπης τα έτη 1988 και 1989.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Πιάτσα ήταν η Παγιάβολο Πασιέντσα, στην οποία ωστόσο παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο.

Προπονητική καριέρα

Το 1990, ο Πιάτσα επέστρεψε στην Παγιάβολο Πάρμα στην οποία ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή. Στο πόστο αυτό παρέμεινε για έξι χρόνια, καθώς το 1996 μεταπήδησε στην επίσης ιταλική Βόλεϊ Τρεβίζο, όπου του ανατέθηκαν και πάλι χρέη βοηθού προπονητή.
Το 2007, ο Ρομπέρτο Πιάτσα αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Ιταλία και να ταξιδέψει στη Ρωσία για λογαριασμό της Ντιναμό Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει και πάλι ως βοηθός προπονητή ένα πρωτάθλημα αλλά και ένα κύπελλο Ρωσίας (2008 και 2009 αντίστοιχα).
Μετά το διετούς διαρκείας πέρασμά του από τη Ρωσία, ο Πιάτσα επέστρεψε στη χώρα του προκειμένου να αναλάβει για πρώτη φορά στην καριέρα του χρέη πρώτου προπονητή στην ομάδα της Βόλει Τρεβίζο. Στην Τρεβίζο παρέμεινε για τρία χρόνια και στη συνέχεια μεταπήδησε στην επίσης ιταλική Κούνεο.
Την περίοδο 2014-15, ο Πιάτσα ανέλαβε χρέη προπονητή στην Πολωνική Γιαστρέμπσκ, ενώ την περίοδο 2015-16 διετέλεσε προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το Λίγκ Κάπ και το Κύπελλο Ελλάδας.
Βασίλειος Ταβαντζής

Καταγωγή

Οι γονείς του κατάγονταν από την Καστοριά και το 1925 ο ίδιος έγινε πρώτος σύμβουλος της Κοινότητας Κατερίνης. Διορίστηκε Δήμαρχος το 1947 με διετή θητεία και το 1951 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Ήταν ο 5ος στη σειρά αιρετός Δήμαρχος από τότε που η Κατερίνη έγινε Δήμος. Το 1959 εξελέγη Δήμαρχος με συντριπτική πλειοψηφία. Ανέπτυξε σημαντικό έργο, με ασφαλτοστρώσεις δρόμων και δενδροφυτεύσεις στην πόλη. Επιμελήθηκε επίσης το Κοιμητήριο της Αγίας Αικατερίνης.
Πέθανε το πρωί της 10ης Ιουνίου 1966 και κηδεύτηκε την επομένη ημέρα με δαπάνες του Δήμου Κατερίνης.
Μόψος ο Κλάριος

Ο μύθος

Ο Μόψος νίκησε στη μαντική τέχνη τον περίφημο μάντη του Τρωικού Πολέμου, τον Κάλχαντα, όταν το πλοίο του δεύτερου πετάχτηκε από την τρικυμία στις ακτές της Κολοφώνας κατά την επιστροφή από την Τροία. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Κάλχας και οι σύντροφοί του πήγαν με τα πόδια ως την πόλη αυτή. Εκεί ο Κάλχας συνάντησε τον Μόψο, ήδη γνωστό μάντη. Κοντά στο σπίτι του Μόψου υπήρχε μια συκιά. Ο Κάλχας ρώτησε τον Μόψο πόσα σύκα κάνει και ο Μόψος απάντησε: «Δέκα χιλιάδες και ένα καλάθι και ένα ακόμα σύκο». Επαληθεύθηκε ότι ο Μόψος είχε δίκιο. Τότε ο Μόψος ρώτησε τον Κάλχα: «Η γουρούνα που βλέπεις εδώ πόσα γουρουνάκια έχει στην κοιλιά της και πότε θα τα γεννήσει;» Ο Κάλχας απάντησε «8». Ο Μόψος τον πληροφόρησε τότε ότι έκανε λάθος: τα μικρά ήταν εννέα, όλα αρσενικά, και η γουρούνα θα τα γεννούσε στις 6 η ώρα της επόμενης ημέρας. Και πάλι ο Μόψος αποδείχθηκε σωστός. Τότε ο Κάλχας λυπήθηκε τόσο πολύ που ηττήθηκε σε αυτό τον ανεπίσημο διαγωνισμό, ώστε πέθανε από τη λύπη του ή αυτοκτόνησε. Ο Κόνωνας διηγείται μία άλλη εκδοχή για τον αγώνα Μόψου-Κάλχα: Ο βασιλιάς της Λυκίας ετοίμαζε μια εκστρατεία. Ο Μόψος του είπε να μη διανοηθεί να την επιχειρήσει. Ο Κάλχας του είπε ότι θα νικούσε. Τελικά ο βασιλιάς ηττήθηκε και ο Κάλχας ύστερα από αυτό πέθανε ή αυτοκτόνησε. Σύμφωνα όμως με παλαιότερη παράδοση, αντίπαλος του Μόψου ήταν ο Αμφίλοχος και όχι ο Κάλχας.

Στην αρχαία γεωγραφία και στα νομίσματα

Ο παραπάνω μύθος διαδόθηκε μέχρι τη Συρία και τη Φοινίκη. Αρκετές πόλεις, όπως η Άσπενδος και η Μοψουεστία (= «Μόψου Εστία») τιμούσαν τον Μόψο ως ιδρυτή τους, ενώ ολόκληρη η Παμφυλία ονομαζόταν παλαιότερα «Μοψοπία». Το μόνο όμως που παραδίνεται με βεβαιότητα είναι ότι ο Μόψος ίδρυσε μαζί με τον Αμφίλοχο την πόλη Μάλλο.
Ο Μόψος ο Κλάριος απεικονίζεται σε νομίσματα της Ιεραπόλεως της εποχής του Τραϊανού. Με τον Μόψο αυτό ταυτίζεται κάποτε ο Μόψος ο Λαπίθης και ο βασιλιάς Μόψοπος της Αττικής.
Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων

Ιστορία

Το 1939 ιδρύθηκε στο Κάτω Βαρώσι το σωματείο Αδελφότης που είχε ως πρωταρχικό στόχο τη διάδοση της πετοσφαίρισης. Δημιούργησε πετοσφαιρική ομάδα η οποία συμμετείχε σε περιφερειακούς αγώνες. Το 1948 μετονομάστηκε σε Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων. 
Η τραγικότερη ημέρα στην ιστορία του σωματείου ήλθε στις 14 Αυγούστου 1974, με την κατάληψη της Αμμοχώστου από τα τουρκικά στρατεύματα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η πόλη παραμένει μέχρι και σήμερα στα χέρια των κατακτητών και το σωματείο έγινε προσφυγικό. Ο Μαραθώνας επαναδραστηριοποιήθηκε στο συνοικισμό Τσακιλερό στη Λάρνακα.
Άνω διδύμιο

Δομή και συνδέσεις

Τα δύο άνω διδύμια βρίσκονται κάτω από τον θάλαμο και γύρω από την επίφυση στο μεσεγκέφαλο του εγκεφάλου των σπονδυλωτών. Είναι η κεφαλική (πρόσθια) όψη του μέσου εγκεφάλου, πίσω από την περιυδραγωγό φαιά ουσία και αμέσως πάνω από το Κάτω Διδύμια. Τα άνω τα κάτω διδύμια συναποτελούν αυτό που ονομάζεται τετράδυμο πέταλο.

Λειτουργία

Το άνω διδύμιο (ΑΔ) στον άνθρωπο παίζει ρόλο στην παραγωγή σακαδικών κινήσεων των ματιών και στον συντονισμό των κινήσεων οφθαλμών-κεφαλιού. Το ΑΔ λαμβάνει προσαγωγές συνδέσεις από τον φλοιό, το κάτω διδύμιο, τον αμφιβληστροειδή, τα βασικά γάγγλια και το νωτιαίο μυελό. Απαγωγές συνδέσεις από το ΑΔ προβάλλουν στον Παράμεσο Δικτυωτό σχηματισμό της Γέφυρας (PPRF) στο νωτιαίο μυελό και αλλού. Στον άνθρωπο, όπως και στα περισσότερα μεγάλα σπονδυλωτά, η αισθητηριακή πληροφορία προς το μεσεγκέφαλο διάγεται μέσα από τον Θάλαμο στον φλοιό για ερμηνεία, σύμφωνα με τις τρέχουσες θεωρίες. Ωστόσο, το ΑΔ μπορεί να προκαλέσει οφθαλμικές κινήσεις χωρίς την συμμετοχή του Φλοιού.
Το ΑΔ λαμβάνει οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα στα επιπολής στρώματά του ενώ τα βαθύτερα στρώματά του συνδέονται με πολλές αισθητηριοκινητικές περιοχές του εγκεφάλου. Το διδύμιο (άνω+κάτω) θεωρείται ότι συμμετέχει στον προσανατολισμό του ματιού και της κεφαλής προς ένα στόχο που έγινε αντιληπτός οπτικά και ακουστικά.

Πρωτεύοντα

Είναι γενικά αποδεκτό ότι το ΑΔ των πρωτευόντων είναι μοναδικό στο είδος του στα θηλαστικά ως προς το ότι δεν περιλαμβάνει ένα πλήρη χάρτη του αντίπλευρου οπτικού ημιπεδίου. Αντίθετα, όπως και ο Πρωτοταγής οπτικός Φλοιός και ο έξω γονατώδης πυρήνας, κάθε ΑΔ αντιπροσωπεύει το αντίπλευρο ημιπεδίο ως τη μέση γραμμή, ενώ εξαιρείται από την αντιπροσώπευση το ομόπλευρο ημιπεδίο. Το λειτουργικό αυτό χαρακτηριστικό μπορεί να εξηγηθεί από την απουσία ανατομικών συνδέσεων ανάμεσα στα αμφιβληστροειδικά γαγγλιακά κύτταρα στο κροταφικό μισό του αμφιβληστροειδή και στο αντίπλευρο ΑΔ. Σε άλλα θηλαστικά, τα γαγγλιακά κύτταρα όλου του αμφιβληστροειδή προβάλλουν στο αντίπλευρο ΑΔ.

Άλλα θηλαστικά

Στις νυχτερίδες, το ΑΔ επηρεάζει τις παραμέτρους των φωνής (κραυγής) τους και τις κινήσεις του αυτιού. Και τα δύο αυτά είναι μέρος του συστήματος ανίχνευσης της νυχτερίδας. Η αντίστοιχη περιοχή στα μη θηλαστικά σπονδυλωτά ονομάζεται Οπτικό Τετράδυμο πέταλο. Στα αμφίβια, τα ερπετά και ψάρια, το Οπτικό Τ/Δ είναι η μεγαλύτερη οπτική περιοχή, παρόλο που η λειτουργία του δεν είναι πλήρως γνωστή. Φαίνεται ότι είναι χρήσιμη για την διάκριση κυνηγού/λείας που οδηγεί στην συμπεριφορά απόδρασης ή κυνηγού αντίστοιχα. Σε φίδια με υπέρυθρη όραση, όπως ο Πύθωνας, παρόλο που η αρχική νευρική είσοδος είναι μέσω του Τρίδυμου νεύρου, και όχι του οπτικού νεύρου, το υπόλοιπο κύκλωμα επεξεργασίας αυτής της αίσθησης είναι παρόμοιο με την κανονική όραση και επομένως συμπεριλαμβάνει και το άνω διδύμιο.
Η εκτέλεση της Μαρίας Στιούαρτ

Πλοκή

Στην ταινία διαδραματίζεται η πομπή της Μαρίας Στιούαρτ στο ικρίωμα και τον αποκεφαλισμό της.
Αριάν Μπελάι

Στο πρωτάθλημα

O Μπελλά γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο το 1971 και ως έφηβος έπαιξε ποδόσφαιρο στην τοπική Λουφτετάρι. Το 1992 ήρθε στην Ελλάδα και ως το 2007 αγωνίστηκε μόνο σε ελληνικούς συλλόγους. Μάλιστα, πήρε την ελληνική ιθαγένεια με το όνομα Γιάννης, αν και η ποδοσφαιρική του ιθαγένεια παρέμεινε αλβανική, αφού αγωνιζόταν με την εθνική Αλβανίας. Στα 15 χρόνια στην Ελλάδα έπαιξε σε πολλούς συλλόγους στην Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική : ΠΑΣ Γιάννινα, Π.Σ. Καλαμάτα, Απόλλων Αθηνών, Εθνικός Πειραιώς και Πανιώνιος.Έπαιξε ακόμα στην ΑΕ Γιάννενα και στον Θρίαμβο Σερβιανών.

Στην Εθνική ομάδα

Ο Μπελάι έπαιξε 31 φορές στην Εθνική Αλβανίας από το 1994 ως το 2001.

Προπονητική καριέρα

Το 2007 εντάχθηκε στο προπονητικό τιμ του ΠΑΣ Γιάννινα σαν τεχνικός αρχηγός ενώ αργότερα ανέλαβε προπονητής στις ακαδημίες του ΠΑΣ Γιάννινα.Προπονητικά βοήθησε και στις ερασιτεχνικές ομάδες που έπαιξε.
Από τον Απρίλιο του 2013 μέχρι τον Οκτώβριο του 2013 ήταν προπονητής στην Λουφτετάρι Αργυροκάστρου.Από τον Μάιο του 2015 είναι προπονητής της Κ-19 της εθνικής Αλβανίας.
Κιούριο

Φυσικά

Το συνθετικό, ραδιενεργό στοιχείο, κιούριο είναι ένα σκληρό πυκνό μέταλλο με την αργυροειδή - άσπρη εμφάνιση και τις φυσικές και χημικές ιδιότητες που μοιάζουν με εκείνες του γαδολινίου. Το σημείο τήξης του, 1340 °C είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό του προηγούμενου υπερουράνιου στοιχείου ποσειδώνιου (637 °C), του πλουτωνίου (639 °C) και του αμερικίου (1173 °C).
Στεφάν Πετερανσέλ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Εσενόζ λα Μελέν (Échenoz-la-Méline) της Οτ Σαόν (Haute-Saône). Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Ράλι Παρίσι-Ντακάρ  το 1988 στην κατηγορία μοτοσικλετών με Yamaha, κερδίζοντας αργότερα τα ράλι των ετών 1991, 1992, 1993, 1995, 1997 και 1998. Επέστρεψε στην κατηγορία των αυτοκινήτων το 1999 και εντάχθηκε στη τη Mitsubishi το 2003. 
Το 2015 με την Peugeot επέστρεψε για να συναγωνιστεί στο Ντακάρ για πρώτη φορά από το 1990. Πήρε τη 12η και την 13η νίκη στα ράλι Ντακάρ το 2016 και το 2017.
Αγωνίστηκε στον Αγώνα των Πρωταθλητών το 2005 και το 2006 και είναι, επίσης, δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Enduro. Από το 1999, στο Ντακάρ έχει συνοδηγό τον συμπατριώτη του, Ζαν Πολ Κοτρέ.
Σημαία της Συρίας

Η σύγχρονη σημαία της Συρίας επανακαθιερώθηκε το 1980. Αποτελεί επίσης τη σημαία της πάλαι ποτέ Ενωμένης Αραβικής Δημοκρατίας.
Η πρώτη σημαία που χρησιμοποίησαν οι Σύροι ήταν η Σημαία της Ιορδανίας. Έπειτα από πολλές αλλαγές, με επιρροή των Γάλλων και αργότερα της Αιγύπτου, με την οποία η χώρα ήταν ενωμένη, η Συρία επανήλθε στον παλιό τύπο σημαίας το 1980, με το κόκκινο, άσπρο και μαύρο χρώμα να κυριαρχούν. Επίσης, στη μεσαία άσπρη λωρίδα βρίσκονται δύο πράσινα αστέρια.
Τα χρώματα της σημαίας είνα τα κλασικά παναραβικά χρώματα, τα οποία επίσης βλέπουμε στις σημαίες της Υεμένης, της Αιγύπτου, στη του Σουδάν και του Ιράκ. Τα δύο αστέρια συμβολίζουν την Αίγυπτο και τη Συρία, που είχαν ενωθεί στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία. Το πράσινο θεωρείται χρώμα των Ρασιντούν ή Φατιμιδών, το λευκό των Ομεϊάδων και το μαύρο των Αββασιδών. Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα που έχυσαν οι μάρτυρες ή τη δυναστεία των Χασεμιτών.