google/wiki40b huggingface dataset:
Δυτικό Πέλλας

Ιστορία

Η παλαιά ονομασία του ήταν Κονίκοβο που μετονομάσθηκε το 1926 σε Στίβα και το 1950 σε Δυτικόν. Μία από τις πρώτες πηγές που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι το Ευαγγέλιο του Κονικόβου, ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον Ιερομάναχο Πάβελ και τυπώθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1852 για τις Κυριακάτικες λειτουργίες των ορθοδόξων του Κονικόβου. Ένα μικρό απόσπασμα από το Ευαγγέλιο, στο οποίο γίνεται αναφορά στο χωριό, είναι το εξής :
Ευαγγέλιο του Κυρίου και θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, τώρα νέο εκτυπωμένο στην Βουλγαρική γλώσσα. Για κάθε Κυριακή από χρόνο σε χρόνο στη σειρά. Αντιγραμμένο και διορθωμένο από μένα τον Ιερομοναχό Παύλο, Αγιοταφίτη πρωτοσύγγελο, γεννημένο στην επαρχία Βοδενών από το χωριό Κονίκοβο.

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 454 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 477 κατοίκους. Με βάση τα δεδομένα, η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 500 κατοίκους ήταν το 1940 ενώ ο μέγιστος αριθμός κατοίκων σημειώθηκε το 1961 με 660 κατοίκους.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Λυσσαρέα Αρκαδίας

Ιστορικά στοιχεία

Φαίνεται ότι πριν από τα μέσα του 18ου αιώνα στην Λυσσαρέα και στα γύρω χωριά οι οικίες ήταν πτωχικές, μικρές και πρόχειρα κτισμένες. Τα πετρόκτιστα σπίτια δεν είναι παλαιότερα του 1810, δυόροφα στο σύνολό τους, κτισμένα στον παραδοσιακό «Γορτυνιακό ρυθμό». Είναι εύκολο να χρονολογηθούν διότι στην είσοδο το πελεκητό μονόπετρο «υπέρθυρο» φέρει χαραγμένο σταυρό και χρονολογία. Δεν υπάρχουν στοιχεία για το πότε και από ποιον κτίστηκε το πρώτο πετρόκτιστο σπίτι.

Δημογραφικά στοιχεία

Η Λυσσαρέα από εκάστοτε ήταν κεφαλοχώρι της άνω Ηραίας που κατοικούταν από πολλές οικογένειες και είχε ανεπτυγμένη κτηνότροφία και εμπόριο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε 68 μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται ενεργά με την κτηνοτροφία. Ενώ με την απογραφή του 2001 το χωριό είχε 179 μόνιμους κατοίκους.

Γεωγραφικά στοιχεία

Ο οικισμός συνδέεται οδικά με δρόμο 2 χιλιομέτρων από το Σαρακίνι Ηραίας, με δρόμο 3,5 με την Κοκκινόραχη, με δρόμο 4,5 με τα Όχθια και με χωματόδρομο 7 χιλιομέτρων με τον Παρνασσό. Η Λυσσαρέα απέχει 20 χιλιόμετρα από τα Λαγκάδια, 25 από την Δημητσάνα και 70 από την Τρίπολη.
Ντέιρα

Η Ντέιρα ήταν ένα Κέλτικο βασίλειο το οποίο καταγράφεται για πρώτη φορά από τους Αγγλοσάξονες (559) και διήρκησε μέχρι το 664. Στην βόρεια Αγγλία καταγράφεται με τον ίδιο τρόπο επίθεση Άγγλων πολεμιστών το τρίτο τέταρτο του 5ου αιώνα στην κοιλάδα του Ντέρβεντ. Τα όρια της επεκτείνονταν από τον Χάμπερ μέχρι τον Τί και από την θάλασσα μέχρι τα δυτικά της κοιλάδας της Γιορκ δηλαδή στις ανατολικές Βρετανικές ακτές νότια από την Βερνικία, συγχωνεύτηκε αργότερα με το βασίλειο της Βερνικίας δημιουργώντας το ευρύτερο ηγεμονικό βασίλειο της Νορθουμβρίας. Το όνομα της είναι Κέλτικη προέλευση από την Βρετανική πόλη Νταρού που μεταφράζεται ως "δρυς", σε κάθε περίπτωση αναφέρεται στον "λαό των Ντερβάντ", η σημερινή πόλη Ντουάρ προέρχεται από την ίδια λέξη.
Ο συγγραφέας του 12ου αιώνα Σιμεών του Νταρχάμ αναφέρει ότι επεκτεινόταν από τον Χάμπερ μέχρι τον Τί αλλά η γη βόρεια του Τί ήταν άχρηστη, το βασίλειο επικεντρώθηκε γύρω από την πρωτεύουσα Εμπορακούμ το οποίο ονομαζόταν Εβρώ, το όνομα το πήρε από τον βασιλιά Έντουιν. Ο πρώτος Άγγλος βασιλιάς της Ντέιρα που καταγράφεται τον 6ο αιώνα ήταν ο Αέλα της Ντέιρα τον 6ο αιώνα μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Βρετανούς (581). Μετά τον θάνατο του η Ντέιρα υποτάχθηκε στον Έθελφριθ της Βερνικίας που ένωσε τα δυο βασίλεια στην Νορθουμβρία, ο Έθελφριθ βασίλευσε μέχρι την άνοδο του γιου του Αέλα Έντουιν της Νορθουμβρίας (617) που βασίλευσε στα δυο ενωμένα βασίλεια μέχρι το 633. Ο Όσρικ της Ντέιρα ανιψιός του Έντουιν βασίλευσε στην Ντέιρα μετά τον Έντουιν αλλά ο γιος του Οσουίν της Ντέιρα θανατώθηκε από τον Οσουί της Νορθουμβρίας (651), τα επόμενα χρόνια η Ντέιρα κυβερνήθηκε από τον Έθελβαλντ της Ντέιρα γιο του Αγίου Όσβαλντ. Ο Βέδας έγραψε για την Ντέιρα στο έργο του "Εκκλησιαστική Ιστορία" που ολοκληρώθηκε το 731.

Βασιλείς της Ντέιρα

Οι βασιλείς της Ντέιρα προέρχονταν από δυο δυναστείες, την δυναστεία της Ντέιρα και την δυναστεία της Βερνικίας
Καλαμάκι Μόβρης Αχαΐας

Τοποθεσία

Το Καλαμάκι της Μόβρης, γνωστό και με την πρώην ονομασία του Βίδοβα, είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος της πρώην κοινότητας Λιμνοχωρίου. Βρίσκεται στο δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, προς τα χωριά Νιφοραίικα, Λακκόπετρα και Άραξος, καθώς και προς τις πολύ γνωστές παραλίες της Καλόγριας και του Γιαννισκαρίου.

Ιστορία

Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήρθαν από την ευρύτερη περιοχή της Ζουμπάτας και ήταν αρβανίτες.
Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 προσαρτάται στον τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 υπήχθη στην τότε κοινότητα Στριγκλεΐκων. Απογράφεται για πρώτη φορά το 1861 και έχει 77 κάτοικους. Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε δυο ώρες δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, την έδρα του τότε Δήμου Δύμης στον οποίο ανήκε διοικητικά. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε από Βίδοβα ή Βέδοβα σε Καλαμάκι.

Λοιπά στοιχεία

Δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον ομώνυμο οικισμό του πρώην Δήμου Ωλενίας και τον ομώνυμο οικισμό στα Καλάβρυτα.
Αντέλ Ενέλ

Βιογραφία

Έχει προταθεί δύο φορές για βραβείο Σεζάρ πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού για τις ταινίες Water Lilies (2007) και House of Tolerance (2011). To 2012 έλαβε το Βραβείο Ανερχόμενης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Στη συνέχεια, κέρδισε το βραβείο Σεζάρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Suzanne. Το 2015 κέρδισε το βραβείο Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου για το Love at First Fight. Το 2017 έπαιξε στην ταινία 120 χτύποι το λεπτό και έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Σεζάρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Water Lilies γνώρισε τη σκηνοθέτρια Σελίν Σιαμά, με την οποία συνάψαν σχέση το 2014.
Σπυρίδων Κοντομάρης

Βιογραφία

Σπούδασε Νομικά και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Ανέπτυξε επίσης συνδικαλιστική δράση. Εξελέγη βουλευτής Κερκύρας στις εκλογές του 1963 και του 1964, με την Ένωση Κέντρου.

Θάνατος

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν κάτοικος Αγίου Μελετίου στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1973, περί τις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία εναντίον των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Έγινε έτσι ο πρώτος επιβεβαιωμένος νεκρός του Πολυτεχνείου.
Σήμερα το όνομά του φέρει οδός στην Κέρκυρα.
Λίμνη Καπτάι

Η Λίμνη Καπτάι είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στο Μπαγκλαντές. Βρίσκεται στην υποεπαρχία Καπτάι, στην επαρχία Ρανγκαμάτι της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ. Η λίμνη δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της οικοδόμησης του φράγματος Καπτάι στο ποταμό Καρναφούλι, ως τμήμα του υδροηλεκτρικού έργου Καρναφούλι. Έχει μέσο βάθος 30 μέτρων και μέγιστο βάθος 150 μέτρων.

Ιστορία

Η κατασκευή του ταμιευτήρα για το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο άρχισε το 1956 από την κυβέρνηση του ανατολικού Πακιστάν. Ως αποτέλεσμα, 220 τ.χλμ. αγροτεμαχίων στην επαρχία Ρανγκαμάτι βυθίστηκαν κάτω από το νερό και δημιούργησαν τη λίμνη. Το υδροηλεκτρικό έργο χρηματοδοτήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1962. Η International Engineering Company και η Utah International Inc. έλαβαν τη σύμβαση για την κατασκευή του φράγματος. Το φράγμα έχει μήκος 670.8 μέτρων και ύψος 54.7 μέτρων. Το φράγμα έχει 16 πύλες. 
Η γη που καταπονίστηκε αποτελούσε το 40% της συνολικής καλλιεργήσιμης γης στην επαρχία. Μαζί με αυτό, 75 τ.χλμ. κρατικών δασών και 610 τ.χλμ. άλλων δασικών εκτάσεων επίσης καταποντίστηκε. Περίπου 18.000 οικογένειες με σχεδόν 100.000 άτομα συνολικά εκτοπίστηκαν. Το παλάτι του βασιλιά των Τσάκμα επίσης πλημμύρισε και σήμερα βρίσκεται κάτω από το νερό.

Οικολογική κατάσταση

Η οικολογική καταστροφή της λίμνης αξιολογήθηκε πρόσφατα. Η αξιολόγηση δείχνει ότι η ρύπανση των υδάτων λόγω της χρήσης λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων γύρω από τη λίμνη επηρεάζουν τη ζωή στο νερό. Το 1966, το μερίδιο των μεγάλων ψαριών στη συνολική παραγωγή ψαριών ήταν 78%, ενώ το 1993 είχε μειωθεί κατακόρυφα στο 2%. Επίσης, πάνω από πέντε τόνοι ανθρώπινων περιττωμάτων και άλλα απόβλητα εκβάλλουν στη λίμνη κάθε μέρα, σύμφωνα με αναφορές. Το 85% του πληθυσμού που ζει γύρω από τη λίμνη εξαρτάται από το νερό για πόση, μαγείρεμα, πλύσιμο και μπάνιο. Έτσι οι κίνδυνοι που ενέχει η λίμνη για την υγεία έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.
Γιώργος Μάγειρας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1931 από την Α.Ε. Ελευθερούπολης και το 1933 εντάχθηκε στο δυναμικό της ΑΕΚ, σε ηλικία μόλις 14 ετών και τα πρώτα χρόνια, όπως ήταν σύνηθες την εποχή εκείνη, ήταν μέλος των "τσικό" του συλλόγου, όπου συμπαίκτες του υπήρξαν οι Κλεάνθης Μαρόπουλος και Τρύφωνας Τζανετής, με τους οποίους αργότερα συνυπήρξε και στην πρώτη ομάδα. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1949 μετά από σοβαρό τραυματισμό στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1949. Μία από τις σημαντικότερες στιγμές του υπήρξε η κατάκτηση του νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο) το 1939.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 4 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 1948, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας, τον πρώτο που διεξήχθη μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη.

Μετέπειτα σταδιοδρομία

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την προπονητική. Τη δεκαετία του 1960 υπήρξε συνεργάτης του Λάκη Πετρόπουλου στην τεχνική ηγεσία της εθνικής Ελλάδας.
Επισκοπή Ηρακλείου

Αρχαιολογική σημασία

To 1952 στη θέση Κάμπος ανασκάφηκε λαξευτός τάφος, όπου βρέθηκε κιβωτιόσχημη λάρνακα. Στη θέση Καλυβότοπος βρέθηκε άλλος τάφος, με δύο κιβωτιόσχημες λάρνακες με κτερίσματα, ξυράφι, μαχαίρι και χάλκινο σκύφο, όπως επίσης και πήλινα αγγεία. Κοντά στη βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας στη θέση Κεφάλα βρέθηκαν άλλοι τάφοι της τρίτης υστερομινωικής περιόδου και στη θέση Μαλαθρέ μικρός λαξευτός τάφος των ΥΜ ΙΙΙβ χρόνων.Λαξευτοί τάφοι βρέθηκαν και στη θέση Παλιάλωνα των Σταμνών αλλά και νότια του χωριού αυτού. Οι αρχαιολόγοι υποθέτουν ότι υπήρχε εκεί ο οικισμός Ίσταμνος.

Νεότερα χρόνια

Στην ενετική απογραφή του 1583 αναφέρεται Piscopi Chierissonisso  με 690 κατοίκους. To 1834 ζούσαν 322 μουσουλμανοι κάτοικοι και μόνο 95 Χριστιανοί. Τα χρόνια της Οθωμανικης περιόδου το χωριό ήταν βακουφικόν. Το 1856 όλοι οι κάτοικοι δήλωσαν ομόφωνα τη χριστιανική τους πίστη, με την ανακήρυξη του Χάτι Χουμαγιούν, ενώπιον του τότε Γενικού Διοικητή Βελή Πασά. Στην απογραφή του 1881 απογράφηκαν 608 Χριστιανοί κάτοικοι και μόνο 87 μουσουλμάνοι κάτοικοι στην Επισκοπή.
Σε συμβόλαιο του 1271 αναφέρεται και ο οικισμός Σταμνοί, με το όνομα Stamio και το 1583 Stamnus με 197 κατοίκους.Από τον αρχαίο οικισμό Ίσταμνο, ο οποίος πιθανότατα υφίστατο στην αρχαιότητα, έλαβε την ονομασία του και το χωριό.
Τα Σκόπελα αναφέρονται το 1583 Scopella με 110 κατοίκους. Μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών τα Σκόπελα ήταν ένα μουσουλμανικό χωριό. Το 1881 απογράφηκαν 139 μουσουλμάνοι κάτοικοι και μόνο ένας χριστιανός. Οι περισσότεροι κάτοικοι σήμερα κατάγονται από τη Μικρά Ασία.
Οι Χοχλακιές αντίθετα δεν αναφέρονται στις ενετικές απογραφές ούτε στις τουρκικές των ετών 1671, 1881 και 1900. Αποτελούν μεταγενέστερο οικισμό. Οι κάτοικοι της κατάγονται από το Οροπέδιο Λασιθίου και συγκεκριμένα από τον Άγιο Γεώργιο.

Αργυράκειο Εθνολογικό Πολεμικό Μουσείο

Το Αργυράκειο Εθνολογικό Πολεμικό Μουσείο βρίσκεται στην Δημοτική Ενότητα Επισκοπής, και φιλοξενεί μία πολύ σημαντική συλλογή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου από λάφυρα πολέμου του ιδρυτή του, Αργυράκη Μιχαήλ. Ο σκοπός του είναι να διασώσει, να διατηρήσει, να εκθέσει και να παρουσιάσει αντικείμενα λαογραφικού και εθνολογικού χαρακτήρα. Κατά την διάρκεια της παρουσίασης, οι επισκέπτες μπορούν να δουν στρατιωτικά αντικείμενα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου όπως επίσης και έγγραφα και φωτογραφίες.
Αικατερίνη Αμαλία της Ολλανδίας

Γέννηση

Η Αικατερίνη Αμαλία γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2003 και ώρα 17:01 μ.μ. (ώρα Χάγης) στο Ιατρικό Κέντρο Μπρόνοβο της Χάγης. Η γέννηση της ανακοινώθηκε στον Ολλανδικό λαό, με 101 χαιρετισμούς πυροβόλων όπλων σε τέσσερα μέρη του Βασιλείου των Κάτω Χωρών: στο Ντεν Χέλντερ και στην Χάγη της Ολλανδίας, στο Βίλλεμσταντ στις Ολλανδικές Αντίλλες και στο Οράνιεστατ στην Αρούμπα.
Οναμάσθηκε Αικατερίνη από την ελληνική λέξη που σημαίνει "καθαρός", Αμαλία από τον γερμανικό όνομα Αμέλια που σημαίνει "προσπάθεια στον αγώνα", Βεατρίκη από την γιαγιά της βασίλισσα Βεατρίκη, Κάρμεν από την γιαγιά της Μαρία ντελ Κάρμεν Σερρούτι Καρρικάρ και Βικτώρια από την νονά της Διάδοχο Πριγκίπισσα Βικτώρια της Σουηδίας.
Στις 12 Ιουνίου 2004 η Αικατερίνη Αμαλία βαφτίστηκε από τον Αιδεσιμότατο Κάρελ τερ Λίντεν στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στην Χάγη. Νονοί της ήταν ο θείος της Πρίγκιπας Κωνσταντίνος της Ολλανδίας, η Διάδοχος Πριγκίπισσα Βικτώρια της Σουηδίας, ο (τότε) αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας της Ολλανδίας Χέρμαν Τσένκ Βίλλινκ, η Σαμάνθα Ντίν (φίλη της μητέρας της), ο θείος της Μαρτίν Σορρεγιέτα και ο Μάρκ τερ Χάαρ (φίλος του πατέρα της).
Οι παππούδες της Αικατερίνης Αμαλίας, ο Χόρχε Σορρεγιέτα και η Μαρία ντελ Κάρμεν Σερρούτι Καρρικάρ, τους απαγορεύτηκε να παρακολουθήσουν το γάμο των γονιών της το 2002 λόγω της συμμετοχής του παππού της, στο καθεστώς του στρατηγού Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, αλλά ήταν παρόντες στην βάπτιση της, η οποία ήταν ιδιωτική και όχι κρατική υπόθεση.
Η Αικατερίνη Αμαλία έχει δυο μικρότερες αδελφές την Πριγκίπισσα Αλεξία και την Πριγκίπισσα Αριάδνη, ενώ τον Ιούνιο του 2010 ήταν μια από τις παράνυφους στον γάμο της νονάς της Διαδόχου Πριγκίπισσας Βικτώρια της Σουηδίας με τον Δανιήλ Βέστλινγκ στο Καθεδρικό Ναό της Στοκχόλμης.
Άνχελ Ντι Μαρία

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1988 στο Ροσάριο της κεντρικής Αργεντινής. Σύμφωνα με όσα ο ίδιος έχει πει πέρασε εξαιρετικά δύσκολα χρόνια, κάνοντας βαριές δουλειές πλάι στον πατέρα του και έχοντας ως κίνητρο να βγάλει την οικογένειά του από τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Η μητέρα του διένυε μια απόσταση 9χλμ με ποδήλατο καθημερινά για να τον πηγαίνει στις προπονήσεις. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής στην Κλουμπ Ατλέτικο Ροσάριο Σεντράλ (αγαπημένη ομάδα της μητέρας του). Από το 2007 έως το 2010 θα αγωνιστεί με τα χρώματα της Benfica (124συμ. / 15 γκολ). Το 2010 θα αποκτηθεί από τη Ρεάλ Μαδρίτης στην οποία σημείωσε 36 τέρματα σε 190 συμμετοχές και μέσα στην τετραετία που παρέμεινε διακρίθηκε και έγινε γνωστός ως παγκόσμιος ποδοσφαιρικός σταρ υπό την καθοδήγηση του Ζοζέ Μουρίνιο (κυρίως) αλλά και του Κάρλο Αντσελόττι. Το 2014 θα τον αποκτήσει η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ της οποίας υπήρξε η ακριβότερη μεταγραφή όλων των εποχών 67.2εκ €. Η χρονιά που ακολούθησε ήταν ίσως η χειρότερη στην καριέρα του καθώς ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και δεν κατάφερε ουσιαστικά ποτέ να προσαρμοστεί (37συμ. / 4 γκολ) και παραγκωνίστηκε από τον τότε προπονητή του Λουις Φαν Γκααλ. Την επόμενη χρονιά (2015 -2016) αποκτάται από την Παρί Σεν Ζερμέν έναντι 49.5 εκ €. Στην Παρί ζει την πιο παραγωγική φάση της καριέρας του. 
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Διεθνής σταδιοδρομία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Επιχείρηση «Γέφυρα του Λονδίνου»

Η Επιχείρηση «Γέφυρα του Λονδίνου» αφορά ένα πλάνο ενεργειών που θα πραγματοποιηθούν από τη στιγμή του θανάτου της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Το πλάνο σχεδιάστηκε αρχικά τη δεκαετία του 1960 και έκτοτε έχει αναθεωρηθεί πολλές φορές. Περιλαμβάνει μια σειρά από δράσεις των διάφορων κυβερνητικών τμημάτων, την Εκκλησία της Αγγλίας, την Μητροπολιτική Αστυνομική Υπηρεσία, τις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις, τα ΜΜΕ και τα Βασιλικά Πάρκα του Λονδίνου. Ορισμένα βασικά στοιχεία της επιχείρησης έχουν σχεδιαστεί από την ίδια τη βασίλισσα, ενώ άλλα μπορούν να καθοριστούν από το διάδοχό της στο θρόνο (ο οποίος σήμερα είναι ο πρίγκιπας Κάρολος) μετά το συμβάν του θανάτου της.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η φράση «Η Γέφυρα του Λονδίνου Έπεσε» αναμένεται να χρησιμοποιηθεί για να ανακοινώσει το θάνατο της βασίλισσας στον πρωθυπουργό και σε ορισμένα βασικά πρόσωπα, θέτοντας έτσι την έναρξη της επιχείρησης. Δεν είναι γνωστό αν η φράση αυτή εξακολουθεί να ισχύει ακόμη και σήμερα, ούτε το πότε ακριβώς αποφασίστηκε η χρήση της.

Ο σχεδιασμός

Ο Προσωπικός Γραμματέας της Βασίλισσας θα είναι ο πρώτος επίσημος που θα μεταφέρει την είδηση (και όχι κάποιο μέλος της βασιλικής οικογένειας ή κάποιος γιατρός). Η πρώτη ενέργεια του Προσωπικού Γραμματέα θα είναι να επικοινωνήσει με τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου και υπάλληλοι θα μεταφέρουν την κωδική φράση «Η Γέφυρα του Λονδίνου Έπεσε» μέσα από ασφαλείς τηλεφωνικές γραμμές. Το Παγκόσμιο Κέντρο Ανταπόκρισης του Υπουργείου Εξωτερικών, που βρίσκεται σε μια μυστική τοποθεσία στο Λονδίνο, θα μεταδόσει την είδηση στις κυβερνήσεις των δεκαπέντε άλλων χωρών στις οποίες η βασίλισσα είναι ανώτατος άρχοντας (τα βασίλεια της Κοινοπολιτείας), καθώς και στις κυβερνήσεις των υπόλοιπων χωρών της Κοινοπολιτείας των Εθνών.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα ενημερωθούν μέσω ανακοίνωσης προς την Ένωση Τύπου και η Βρετανική Εταιρεία Μεταδόσεων (BBC) μέσω του Ραδιοφωνικού Συστήματος Μετάδοσης Συναγερμού (RATS). Οι ιδιωτικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί θα ειδοποιηθούν μέσα από ένα δίκτυο μπλε φωτός που διαθέτουν, το οποίο θα προειδοποιεί τους παρουσιαστές να μην παίζουν μη κατάλληλη μουσική και να προετοιμαστούν για τη μετάδοση έκτακτου δελτίου ειδήσεων. Το BBC Two θα αναστείλει το πρόγραμμά του και θα μεταδώσει την εκπομπή του BBC One. Το BBC News θα εκπέμψει μια προκαθορισμένη σειρά πορτρέτων, κατά τη διάρκεια των οποίων οι υπεύθυνοι παρουσιαστές θα προετοιμαστούν για την επίσημη ανακοίνωση ντυμένοι με σκουρόχρωμα ενδύματα ειδικά για το σκοπό αυτό. Ο Guardian έχει αναφέρει ότι οι Times έχουν προετοιμασμένο υλικό έντεκα ημερών και ότι το ITN και το Sky News έχουν κάνει πρόβα την ανακοίνωση της είδησης του θανάτου της βασίλισσας, αλλά αντικαθιστώντας το όνομά της με το όνομα «κυρία Ρόμπινσον».
Πετρωτό Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Πετρωτό είναι κτισμένο στις δυτικές πλαγιές των Βαρδουσίων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στα όρια του νομού Αιτωλοακαρνανίας με τον νομό Ευρυτανίας, ανάμεσα σε δύο χειμάρρους τον Κάκαβο και το Μέγα Ρέμα που σχηματίζουν τον ποταμό Κλινοβίτη στη θέση "Δίρεμα". Το χωριό απέχει 9 χλμ νότια από την Δομνίστα, 22 χλμ. βόρεια από το Νεοχώρι και 92 χλμ. βόρεια από τη Ναύπακτο. 
Ο οικισμός, σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας και αναφέρεται με το όνομα Παλιονέχωρο. Το 1826 τουρκικά στρατεύματα με αρχηγό τον Σκόδρα Πασά πηγαίνοντας από τη Δομνίστα για την πολιορκία του Μεσολογγίου, πέρασαν μέσα από το χωριό και το κατέστρεψαν. Οι περισσότεροι κάτοικοί του το εγκατέλειψαν και μετοίκησαν στη σημερινή θέση του Νεοχωρίου. Η αναγνώριση του Παλιονέχωρου ως οικισμός έγινε το 1928 και η μετονομασία του σε Πετρωτό το 1963
Ενίμπα Ιντερνάσιοναλ ΦΚ

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1976.
Γέρι

Τοποθεσία

Το Γέρι βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Λευκωσίας. Στα βόρεια συνορεύει με τον Δήμο Αγλαντζιάς, στα ανατολικά με το Μαργό, στα νοτιοανατολικά με το Πυρόι, στα νότια με τον Άγιο Σωζόμενο, στα νοτιοδυτικά με το Δάλι και στα δυτικά με τα Λατσιά.

Ιστορία

Την περίοδο της Φραγκοκρατίας, το Γέρι ήταν φέουδο. Σύμφωνα με τον Φλώριο Βουστρώνιο άνηκε στους Ταγκριβάρτι, Πόλο και Ζιάν Ζάππο.

Δημαρχείο

Τον Ιούλιο του 2011 οι κάτοικοι της κοινότητας Γερίου ψήφισαν σε δημοψήφισμα υπέρ της μετεξέλιξης της κοινότητας σε δήμο. Το κοινοτικό συμβούλιο λειτούργησε προσωρινά ως δημοτικό συμβούλιο έως τα τέλη του 2011 που πραγματοποιήθηκαν δημοτικές εκλογές και εκλέχτηκε το πρώτο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Γερίου.
Καταρράκτες του Κολέσινου

Οι καταρράκτες του Κολέσινου βρίσκονται πάνω από το χωριό Κολέσινο του δήμου Νόβο Σέλο στη νοτιοανατολική περιοχή της Βόρειας Μακεδονίας.
Ρέοντας από τον ποταμό Μπάμπα, ο καταρράκτης βρίσκεται σε υψόμετρο 610 μέτρων στην οροσειρά Μπέλλες. Ο καταρράκτης πέφτει απαλά πάνω από τους πέτρινους βράχους που βρίσκονται στο δάσος της οροσειράς Μπέλλες σε ύψος 19 μέτρων σε πολλαπλά υδάτινα ρεύματα έτσι ώστε να μετατραπεί στον ποταμό από κάτω.
Ο καταρράκτης παραμένει όμορφος κάθε εποχή και συνεχώς μεταβάλλεται για να αντικατοπτρίζει τη φύση που τον περιβάλλει. Το χειμώνα, αυτά τα εύθραυστα ρέματα μπορεί να παγώσουν, και την άνοιξη, ενισχυμένα από τις πρόσφατες βροχοπτώσεις, τα ήπια ρυάκια σπεύδουν πιο δυνατά στις πλευρές του γκρεμού.
Οι καταρράκτες του Κολέσινου είναι σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο για το δήμο Νόβο Σέλο. Είναι ανοιχτοί όλο το χρόνο και ο χώρος συνεχίζεται να αναπτύσσεται για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των επισκεπτών. Επί του παρόντος, η περιοχή έχει μια ξύλινη γέφυρα με θέα προς τον καταρράκτη, πάγκους για σύντομη ανάπαυση, ακόμη και περιοχή πικ-νικ με ένα καλυμμένο κιόσκι και χώρο ψησίματος. Ο δήμος έχει μακροπρόθεσμα σχέδια για την κατασκευή ενός εστιατορίου και ενός ξενοδοχείου κοντά στην περιοχή, καθώς και επιπλέον μονοπάτια πεζοπορίας και βελτιώσεις στο δρόμο πρόσβασης.
Κρωβύλη και Κόριννα

Γενικά

Πρόκειται για κοινωνική σάτιρα που δεν είναι καθόλου ένα σκανδαλιστικό και πορνογραφικό κείμενο. Οι εταίρες του συμπληρώνουν την παρουσίαση των καημών και των εξευτελισμών της φτωχολογιάς των χρόνων εκείνων. Πρέπει να συμπεράνουμε με ασφάλεια ότι την εποχή αυτή η πορνεία είχε σημειώσει μεγάλη διάδοση. Για την καταπολέμησή της ο Δίων ο Χρυσόστομος 1ος αι. είχε αναλάβει ολόκληρη εκστρατεία εκφωνώντας πύρινους λόγους. Αλλά ο Λουκιανός δεν έχει τις ίδιες προθέσεις. Ούτε επιδιώκει να φρονηματίσει, ούτε προσπαθεί να διορθώσει έναν καταδικασμένο κόσμο. Οι εταίρες θα του προσφέρουν μόνο μιαν ακόμη ευκαιρία να χαριτολογήσει, να διαγράψει ανθρώπινους χαρακτήρες, να σοκάρει και να σαρκάσει. Τίποτε περισσότερο.
)
Οπούς

Η Οπούς (αρχαία Ελληνική: Ὀποῦς) στην αρχαία Ελλάδα, ήταν η κύρια πόλη της ανατολικής Λοκρίδας. Βρισκόταν στις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας απέναντι από την Εύβοια, Ν.Α από τη σημερινή Αταλάντη, μεταξύ της Αταλάντης και της Μαλεσίνας (του οικισμού Γαρδινίτσα και του χωριού Τραγάνα). Το λιμάνι της ήταν λίγο βορειότερα, στο Κύνος.

Ετυμολογία

Η ονομασία της πόλης Οπούς (γενική: της Οπούντας,  αιτιατική: την Οπούντα), προέρχεται από τον Οπούντα, που ήταν γιος του Λoκρού.

Φυλές

Εκατοικείτο από τις φυλές «Λοκροὶ Ἐπικνημίδιοι» ("Locri Epicnemidii") και «Λοκροὶ Ὀπούντιοι» ("Locri Opuntii").

Συμβολή στην Ελληνική μυθολογία και ιστορία

Ο Πίνδαρος στην ένατη Ολυμπιακή Ωδή, αναφέρεται στην Οπούντα.
Η Οπούς, ήταν η πατρίδα των Αργωναυτών Ευρυτίωνα (γιου του Ίρου) και του Μενοίτιου (γιού του Άκτωρος) και τόπος γέννησης του Ομηρικού ήρωα, Πάτροκλου (γιου του Μενοίτιου).
Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος αναφέρει την Οπούντα, ως μία από τις πόλεις της Λοκρίδας, των οποίων τα στρατεύματα ήταν επικεφαλής ο Αίας ο Λοκρός, γιος της Εριώπιδας και του Οϊλέα, του βασιλιά της Λοκρίδας (Όμηρος, Ιλιάδα, 2, 525 έως 530).

Η οργή της θεάς Αθηνάς

Στο αρχαίο Βασίλειο της Οπούντας, ξέσπασε η οργή της Αθηνάς, ακόμα και μετά το θάνατο του Αίαντα. Ένας χρησμός από το Μαντείο των Δελφών προειδοποιεί τον Οίκο των Λοκρίδων, ότι προκειμένου να διώξουν το λοιμό και την πείνα, θα πρέπει κάθε χρόνο -και για χίλια χρόνια- να στέλνουν στο ναό της Αθηνάς στην Τροία -ο οποίος προηγουμένως είχε βεβηλωθεί από τον Αίαντα- δυο παρθένες, προκειμένου να γίνουν ιέρειές της.

Πόλεμοι και συμμαχίες

Η Οπούς πολέμησε στις Θερμοπύλες με την ελληνική πλευρά, αλλά στη συνέχεια παραδόθηκε και ενώθηκε με τους Πέρσες. Την Κλασσική Εποχή (β’ τέταρτο 5ου αιώνα π.Χ. – 323 π.Χ.) και πιο συγκεκριμένα την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου (431 - 404 π.Χ.), οι Λοκροί, τάσσονται στο πλευρό των Σπαρτιατών (ηγέτιδας δύναμης της Πελοποννησιακής Συμμαχίας). Το 198 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Μακεδονικού Πολέμου, πήγε με την πλευρά των Ρωμαίων.