google/wiki40b huggingface dataset:
Μότσιοτσι (Στάρι Γκραντ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Εντός του εδάφους του χωριού ευρίσκονται οι νεκροπόλεις του Ντόνι Μότσιοτσι, οι οποίες φιλοξενούν 61 στέτσι (ιδιαίτερο είδος μεσαιωνικού τάφου) και 15 νισάν (οθωμανικές στήλες). Το συγκεκριμένο σύνολο είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 74, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Σέρβοι.
Συμμαχία Ανανεωμένων Εκκλησιών

Η Συμμαχία Ανανεωμένων Εκκλησιών (αγγλ.: Alliance of Renewal Churches) είναι σύνδεσμος Χαρισματικών Λουθηρανικών εκκλησιών, από τις οποίες οι περισσότερες προέρχονται από την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική. Η κίνηση αυτή προέκυψε από το Χαρισματικό κίνημα και επικεντρώνεται στις μεσοδυτικές πολιτείες (ιδίως στη Μινεσότα) και στην Καλιφόρνια, αν και υπάρχουν μέλη σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Συμμαχία μπορούν να ενταχθούν κοινότητες και μεμονωμένοι ηγέτες εκκλησιών. Οι κοινότητες που συνεργάζονται με την Συμμαχία, μπορούν να είναι επίσης ενταγμένες σε ευρύτερα εκκλησιαστικά δόγματα.
Μαχητές των Δρόμων 7

Πλοκή

Ο Ντέκαρτ Σο (Στέιθαμ) αναλαμβάνει να εκδικηθεί τον Ντόμινικ Τορέτο (Ντίζελ) και την ομάδα του, καθώς τους θεωρεί υπεύθυνους για τον θανάσιμο τραυματισμό του αδερφού του. Θέλοντας να πάρει εκδίκηση, στέλνει τον Χομπς (Τζόνσον) τραυματισμένο στο νοσοκομείο, καταστρέφει το σπίτι του Τορέτο με μία βόμβα, ενώ την ίδια στιγμή σκοτώνει τον Χαν στους δρόμους του Τόκυο. Ο Ντόμινικ δέχεται την απροσδόκητη, αλλά και πολύτιμη βοήθεια ενός Αμερικανού μυστικού πράκτορα, του κ. Κανένα ( Ράσελ), ο οποίος του προτείνει να τον βοηθήσει, αφού, όμως, του κάνει κι εκείνος μία μικρή χάρη. Θα πρέπει να τον βοηθήσει να κλέψει μία τεχνολογικά προηγμένη συσκευή από έναν διαβόητο και αιμοδιψή τρομοκράτη (Χούνσου), ο οποίος έχει ήδη απαγάγει την δημιουργό της συσκευής και χάκερ, Ράμσεϊ (Εμμάνουελ). Ο κ. Κανένας βεβαιώνει τον Τορέτο πως αν διασώσει την Ράμσεϊ και κερδίσει την εμπιστοσύνη της, τότε θα του επιτρέψει να αξιοποιήσει όπως εκείνος και η ομάδα του θέλουν την συσκευή, ώστε να εντοπίσουν τον Σο και να απαλλαγούν από τις εκδικητικές επιθέσεις του. Ο Τορέτο και η ομάδα του δέχονται την προσφορά του, με σκοπό να δώσουν ένα τέλος στα προβλήματά τους και να μπορέσουν επιτέλους να ζήσουν μία ήρεμη, κανονική ζωή.
1995 MTV Europe Music Awards

Υποψηφιότητες

Οι νικητές είναι σε έντονο κείμενο.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1987-88

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1987-88 ήταν το τριακοστό τρίτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η ΠΣΦ Αϊντχόφεν για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Μπενφίκα στην διαδικασία των πέναλτι με 6-5. Ο κανονικός αγώνας είχε λήξει ισόπαλος 0-0.. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαΐου, στη Στουτγάρδη και τον παρακολούθησαν 68.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018

Στάδιο

Το στάδιο της διοργάνωσης ήταν η Αρένα Μπέρμιγχαμ, με χωρητικότητα 8,000 θεατών.
Ντούγκι Γουάιτ

Βιογραφία

Ο Ντούγκι Γουάιτ γεννήθηκε στο Μάδεργουελ της Σκωτίας στις 7 Μαρτίου 1960. Στα εφηβικά του χρόνια, συμμετείχε στους Kirk’s Youth fellowship όπου γνώρισε το ντράμερ Κένι Τζόνστον και μετά την αποφοίτηση του, εντάχθηκε στους Tryxter. Ενώ βρισκόταν σε ζωντανή εμφάνιση με τους Tryxter, γνώρισε τον κιθαρίστα Τσικ ΜακΣέρι με τον οποίο σχημάτισαν τους La Paz κυκλοφορώντας τους δίσκους "Old Habits Die Hard" το 1985 και "The Amy Tapes" το 1988. Μετά την κυκλοφορία και του δεύτερου δίσκου, ο Γουάιτ μετακόμισε στο Λονδίνο και εντάχθηκε στους Midnight Blue, με τους οποίους κυκλοφόρησε το δίσκο "Take the Money and Run", το 1994. Λίγο πριν, είχε περιοδεύσει για δύο εβδομάδες στην Ιαπωνία με το New Wave of British Heavy Metal συγκρότημα, Praying Mantis.
Το 1993, οι Deep Purple έπαιζαν στο Λονδίνο και ο Γουάιτ παραβρέθηκε στη συναυλία δίνοντας μία κασέτα με δικές του ηχογραφήσεις στο μάνατζερ του συγκροτήματος, Κόλιν Χαρτ. Εκείνο το διάστημα, γνώρισε τον κιθαρίστα Άσλεϊ Λίμερ και μαζί με τον κιμπορντίστα Τζεμ Ντέιβις των Midnight Blue σχημάτισαν τους Chain και ηχογράφησαν το δίσκο "Eros of Love and Destruction" ο οποίος κυκλοφόρησε μερικά χρόνια αργότερα, το 1997. Ο Γουάιτ βρισκόταν στο Βέλγιο όταν έμαθε ότι οι Iron Maiden έψαχναν για αντικαταστάτη του Μπρους Ντίκινσον και έστειλε ένα demo με αποτέλεσμα να τον καλέσουν για δύο οντισιόν, αλλά τελικά να προσλάβουν τον Μπλέιζ Μπέιλι.
Το 1994, ο Ρίτσι Μπλάκμορ κάλεσε τον Γουάιτ να συμμετάσχει στους ανασχηματισμένους Rainbow, στους οποίους εντάχθηκε στις 20 Απριλίου 1994 και παρέμεινε μέχρι το 1997 όταν και διαλύθηκαν οριστικά. Μαζί ηχογράφησαν το δίσκο "Stranger In Us All" και περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο.
Το 2001, εντάχθηκε στους Rising Force του Yngwie Malmsteen, περιοδεύοντας στη Νότια Αμερική και ηχογραφώντας το δίσκο "Attack!!" το 2002. Εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε και το "Human Stain" των Cornerstone, συγκρότημα το οποίο δημιούργησε με τον μπασίστα των Royal Hunt, Στέεν Μόργκενσεν. Ακολούθησε το "Once Upon Our Yesterdays" και μία ευρωπαϊκή περιοδεία, το 2003. Επίσης, μοιράστηκε τα μικρόφωνο του δίσκου "The Journey Goes On" των Praying Mantis, με τον πρώην τραγουδιστή των Uriah Heep, Τζον Σλόμαν.
Το 2005 κυκλοφόρησε το "Unleash The Fury" με τον Malmsteen και δύο χρόνια αργότερα, ακολούθησε το τέταρτο άλμπουμ των Cornerstone με τίτλο "Two Tales Of One Tomorrow". Ο Γουάιτ έγινε μέλος των Γερμανών Empire αντικαθιστώντας τον Τόνι Μάρτιν και κυκλοφόρησε μαζί τους το δίσκο "Chasing Shadows", το Νοέμβριο του 2007. Την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στους Tank κυκλοφορώντας το "War Machine", το 2010. Την επόμενη χρονιά, ανέλαβε τα φωνητικά για το δίσκο "The Stranger Within" των Demon's Eye και κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, "As Yet Untitled". Το 2012 κυκλοφόρησε το δίσκο "Granite" με επανεκτελέσεις τραγουδιών των La Paz.
Αντίπαπας Διόσκορος

Βιογραφία

Ο Πάπας Φήλιξ Δ΄ ήθελε να τον διαδεχθεί ο Βονιφάτιος, εν μέρει για να αποφύγει τις ταραχές που είχαν συμβεί στην δική του άνοδο. Παρ' όλα αυτά, με τον θάνατο του Φήλικος μια πλειοψηφία εκλεκτόρων ψήφισε τον Διόσκουρο. Το πρόβλημα λύθηκε όταν ο Διόσκουρος πέθανε τρεις εβδομάδες μετά, και ο εκλεκτός του Φήλικος έγινε πάπας Βονιφάτιος Β΄. Ο Βονιφάτιος ανάγκασε τον κλήρο που είχε προτείνει τον Διόσκουρο να υπογράψει μια ανάκληση και να καταδικάσει την μνήμη του. Το έγγραφο αργότερα καταστράφηκε με διαταγή του Αγαπητού Α΄.
Σαφράμπολη (Νέα Ιωνία)

Η Σαφράμπολη είναι συνοικία στο δήμο Νέας Ιωνίας. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη της Μικράς Ασίας απ' όπου ήρθαν κάτοικοι μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Βρίσκεται στο κέντρο του δήμου και εκεί υπήρχε παλιά το αντλιοστάσιο από το οποίο υδρεύονταν όλα τα Βόρεια Προάστια της Αθήνας.

Χαρακτηριστικά

Τα πολεοδομικά χαρακτηριστικά της Σαφράμπολης έχουν έντονες ομοιότητες με αυτά της γειτονικής Νεάπολης Νέας Ιωνίας, η περιοχή έχει μεγάλη κίνηση ιδιαίτερα λόγω του Κωνσταντοπούλειου Νοσοκομείου. Tο κέντρο της Σαφράμπολης στην πλατεία με την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο της Νέας Ιωνίας, απέναντι από την εκκλησία βρίσκεται το Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο. Το δεύτερο κεντρικό σημείο της συνοικίας είναι η πλατεία Τυανών λίγα μέτρα νοτιότερα μαζί με το 6ο και 3ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Ιωνίας, η Οδός Άγγελου Σικελιανού συνδέει την Σαφράμπολη με την Νεάπολη και η Οδός Τραπεζούντος με την Ινέπολη, επί της Οδού Αγγέλου Σικελιανού υπάρχει η πλατεία Καππαδοκίας και παιδική χαρά.

Ιστορία

Οι πρόσφυγες στην συνοικία της Σαφράμπολης προέρχονται από την ομώνυμη μεγάλη πόλη της Παφλαγονίας της Μικράς Ασίας μια πολύ πλούσια πόλη με μεγάλη ιστορία, με οικονομικά κέρδη από το εμπόριο του κρόκου και του μπαχαρικού σοφράν από το οποίο πήρε το όνομα. To 1923 διασκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη της βόρειας Ελλάδας, όσοι ήρθαν στην Αθήνα εγκαταστάθηκαν στην συγκεκριμένη συνοικία στο κέντρο της Νέας Ιωνίας, μια αρκετά φτωχή και λαϊκή συνοικία άσχετα αν οι κάτοικοι προέρχονταν από πλούσια πατρίδα, δημιούργησαν σταδιακά πολλές βιοτεχνίες, εμπορικά καταστήματα και ποδοσφαιρική ομάδα. Οι πρόσφυγες ανήγειραν το 1945 στο κέντρο της συνοικίας τους τον Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου στα πρότυπα του ναού του Αγίου Στεφάνου της ιδιαίτερης πατρίδας τους, της Θεοδωρουπόλεως (Σαφραμπόλεως) της Μ. Ασίας, από όπου και μετέφεραν τα ιερά κειμήλια του μικρασιατικού ναού και το λείψανο του αγίου. Ο ναός Αγίου Στεφάνου Σαφράμπολης ανήκει σήμερα στην Α' Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητρόπολης Νέας Ιωνίας και Φιλαδέλφειας.

Κωνσταντοπούλειο νοσοκομείο

Το Κωνσταντοπούλειο νοσοκομείο βρίσκεται στο κέντρο της συνοικίας της Σαφράμπολης απέναντι από την πλατεία και τον ιερό ναό Αγίου Στεφάνου, το πρώτο νοσοκομειακό κτίριο οικοδομήθηκε από τους πρόσφυγες το 1923. Με το πέρασμα του χρόνου το μικρό νοσοκομείο δεν μπορούσε να καλύπτει τις διαρκώς αυξανόμενες υγειονομικές ανάγκες των κατοίκων της Νέας Ιωνίας, μια σπουδαία γυναίκα η Αλίκη Περρωτή - Κωνσταντοπούλου δέχεται την πρόταση του γιατρού του νοσοκομείου Δημήτρη Ζαμπούρα να οικοδομήσει πολυόροφο νοσοκομειακό κτίριο δωρεά στο κράτος στη μνήμη του πατέρα της. Οι εργασίες οικοδόμησης του μεγάλου νοσοκομείου ξεκίνησαν το 1980 και ολοκληρώθηκαν το 1989 με την βοήθεια του κράτους σε μια έκταση 20 στρεμμάτων σε σημαντικό κομβικό σημείο. Εξυπηρετεί όλα τα βόρεια Προάστια, σε αυτό βρίσκονται το Κέντρο Υγείας Καπανδριτίου, και 4 περιφερειακά ιατρεία σε Κάλαμο, Ωρωπό, Αφίδνες και Αυλώνα, λειτουργεί Ενδοσκοπική Μονάδα, Αξονικός Τομογράφος, Καρδιολογική, Πανεπιστημιακή Ορθοπεδική Κλινική και ψυχιατρική κλινική.
Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου (Σόβιτσι)

Τοποθεσία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πανάγου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1831. Η καταγωγή του ήταν από την σημαντική οικογένεια Δηλιγιάννη. Πατέρας του ήταν ο Πανάγος Δεληγιάννης, παππούς του ο Ιωάννης Μωραγιάννης. Αδερφοί του ήταν ο πρωθυπουργός Θεόδωρος και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κωνσταντίνος Δηλιγιάννης. Ο Νικόλαος ήταν ο τριτότοκος γιος της οικογένειας
Ορφάνεψε στο όγδοο έτος της ηλικίας του, και γι' αυτό τον πήρε ο αδερφός του Θεόδωρος υπό την προστασία του. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αναγορεύτηκε ένας από τους πρώτους διδάκτορες της νομικής. Διορίστηκε σε νεαρή ηλικία γραμματέας των Εφετών. Αποσύρθηκε από την θέση αυτή και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο ως δικηγόρος. 
Σε ηλικία εικοσιτριών χρονών διορίστηκε Πρωτοδίκης στην Αθήνα. Προβιβάστηκε αργότερα στον βαθμό του Εφέτη στην Αθήνα, Πρόεδρος του Εφετείου στην Πάτρα, και μετά από μετάθεση στην Αθήνα. Το 1862 ήταν Πρωτοδίκης. Το 1885 έγινε πρόεδρος του Αρείου Πάγου. 
Ήταν πρόεδρος του Αθηναϊκού συλλόγου «Φίλων του Λαού».
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 13 ή στις 14 Οκτωβρίου 1890.
Ντέιβιντ Όσουμπελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στο Μπρούκλιν. Ακολούθησε σπουδές ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Επίσης αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του Μίντλσεξ.Απέκτησε διδακτορικό τίτλο στην εξελικτική ψυχολογία από το πανεπιστήμιο της Κολούμπια. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εργάστηκε στη Στουτγάρδη της Γερμανίας με πρόσωπα που εγκατέλειψαν τις εστίες τους λόγω του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. 
Η συμβολή του στους τομείς της παιδαγωγικής ψυχολογίας και των γνωστικών επιστημών ήταν σημαντική. Εισήγαγε τον όρο προκαταβολικός οργανωτής (από το 1960) και ερεύνησε την μηχανιστική ανακαλυπτική μάθηση, που έχει να κάνει με την τυχαία μάθηση μέσω της ανακάλυψης, χωρίς όμως να μπορεί να δοθεί εξήγηση από το άτομο που μαθαίνει . Παραιτήθηκε από τη διδασκαλία στα πανεπιστήμια το 1973 και αφοσιώθηκε στην πρακτική του εργασία ως ψυχιάτρου. Στις έρευνές του συμπεριλήφθηκαν η ψυχοπαθολογία και η τοξικομανία.
Μαριάνο Ασουέλα

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ασουέλα γεννήθηκε στο Λάγος δε Μορένο της Χαλίσκο και ήταν γιος του κτηματία Εβαρίστο Ασουέλα και της συζύγου του Παουλίνα. Μεγάλωσε στο μικρό αγρόκτημα του πατέρα του, που αργότερα επηρέασε το «σκηνικό» πολλών έργων του. Σε ηλικία 14 ετών έγινε δεκτός σε ρωμαιοκαθολική ιερατική σχολή, αλλά σύντομα την εγκατέλειψε και σπούδασε ιατρική στη Γουαδαλαχάρα, παίρνοντας το πτυχίο του το 1899. Επέστρεψε στη γενέτειρα πόλη του και άσκησε την ιατρική εκεί, παίρνοντας ως σύζυγό του το 1900 την Κάρμεν Ριβέρα, ανεψιά του Αυγουστίνου Ριβέρα, ιερέα και ιστορικού. Μαζί απέκτησαν 5 γιους και 5 κόρες.
Ο Ασουέλα, όπως και οι περισσότεροι φοιτητές αντετίθετο στη δικτατορία του Πορφίριο Δίας (Díaz). Μέτα την ανατροπή της, ο Ασουέλα έγινε πολιτικός αξιωματούχος στο Λάγος δε Μορένο το 1911 από τον πρόεδρο Φρανσίσκο Μαδέρο (και κατόπιν πολιτειακός διευθυντής Παιδείας της Πολιτείας Χαλίσκο). Μετά τη δολοφονία του Μαδέρο, τάχθηκε με τους «Συνταγματικούς». Συνόδευσε ως στρατιωτικός ιατρός τις δυνάμεις του Χουλιάν Μεδίνα, ακόλουθου του Πάντσο Βίγια. Η συμμετοχή του στην επαναστατική σύγκρουση του έδωσε άφθονο υλικό για να συγγράψει το Los de abajo. Αργότερα υποχρεώθηκε να αυτοεξορισθεί για λίγο στο Ελ Πάσο (Τέξας), όταν οι αντεπαναστατικές δυνάμεις του Βικτοριάνο Ουέρτα επεκράτησαν προσωρινά. Εκεί το 1915 συνέγραψε το Los de abajo, το οποίο δημοσιεύθηκε αρχικώς σε συνέχειες στην εφημερίδα El Paso del Norte, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1915. Το μυθιστόρημα αυτό δεν έτυχε της γενικής αναγνωρίσεως μέχρι το 1924. Εκτός από περιγραφές μαχών «από πρώτο χέρι», απεικονίζει τη ματαιότητα της Επανάστασης, τους οπορτουνιστές στην εξουσία και τις μάζες των μη προνομιούχων της χώρα. Ο Ασουέλα πίστευε ότι η Επανάσταση διόρθωσε μερικές αδικίες, αλλά γέννησε άλλες, εξίσου κατακριτέες.
Το 1917 ο Ασουέλα εγκαταστάθηκε στην Πόλη του Μεξικού, όπου και έζησε την υπόλοιπη ζωή του, συνεχίζοντας να γράφει και να ασκεί την ιατρική, ιδίως προς όφελος των φτωχών συμπολιτών του.
Το 1942 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας του Μεξικού. Στις 8 Απριλίου 1943 έγινε ιδρυτικό μέλος του «Εθνικού Κολεγίου» του Μεξικού, που είναι ένα είδος Ακαδημίας. Εκεί έδινε διαλέξεις για Μεξικανούς, Γάλλους και Ισπανούς μυθιστοριογράφους, αλλά και για τις δικές του λογοτεχνικές εμπειρίες. Το 1949 βραβεύθηκε με το μεξικανικό Εθνικό Βραβείο Τεχνών και Επιστημών. Ο Ασουέλα πέθανε στην Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 79 ετών. Η σορός του τοποθετήθηκε σε τάφο του Panteón Civil, μέσα στη «Ροτόντα των Διακεκριμένων Ανθρώπων» («Rotonda de los Hombres Ilustres») του Παντεόν δε Δολόρες.
Τον Μάιο του 2015, με αφορμή την εκατονταετία του κορυφαίου του μυθιστορήματος (Los de abajo), οργανώθηκε στο Λος Άντζελες «Συνέδριο για τον Μαριάνο Ασουέλα και το μυθιστόρημα της Μεξικανικής Επανάστασης» από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες (UCLA) και το Αυτόνομο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM).
Δημήτρης Καφής

Ζωή και έργο

Γεννήθηκε στον Λιμένα Βαθέος Σάμου τον Ιανουάριο του 1897. Αφού τελείωσε το Πυθαγόρειο Γυμνάσιο Σάμου και τη γαλλική Σχολή των Freres εργάστηκε ως τηλεγραφικός υπάλληλος στην γενέτειρά του και πήρε μετάθεση στην Αθήνα χάρη στα προσόντα του.
Κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων εισήχθη μεταξύ των πρώτων στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και δούλεψε επτά χρόνια τη ζωγραφική με τον Γεώργιο Ιακωβίδη και τρία χρόνια τη γλυπτική με τον Θωμά Θωμόπουλο. Αποφοίτησε το 1929 και συνέχισε τις σπουδές του για μια πενταετία στο Παρίσι ως υπότροφος του Υπουργείου Παιδείας στις Ακαδημίες Julien και Colarossi κοντά στους Jean-Paul Laurens και Henri Morisset. Μάλιστα, ο δεύτερος τόσο πολύ εκτίμησε το ταλέντο του, που τον ενέγραψε στην Ομοσπονδία των Γάλλων Καλλιτεχνών.
Επίσης, τελείωσε την École Supérieure des arts decoratifs με καθηγητές τους Chadele, Jaulme και Emmanuel Fougerat. Στο Παρίσι έκανε συντόμευση (Abreviation) του οικογενειακού του επωνύμου Καφετζιδάκης στο καλλιτεχνικότερο Καφής. Εκεί, στο Παρίσι πάλι, απέκτησε φήμη πορτρετίστα και κολορίστα και τα έργα του γίνονταν ανάρπαστα. Εξέθετε τακτικά έργα του στα Salon des artistes Francais, Salon des artistes independants, Salon d' automne και αλλού, καθώς και στην Ελλάδα (εκθέσεις συνδέσμου ελευθέρων καλλιτεχνών, πανελλήνιες και αλλού). Πίνακες του Κάφη βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές συλλογές, στην Εθνική Πινακοθήκη, στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, στην Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων και αλλού και το έργο του έχει πολλές φορές αποσπάσει τα εγκώμια των κριτικών του τύπου. Διετέλεσε σύνεδρο μέλος του καλλιτεχνικού επιμελητηρίου Ελλάδος.

Επιστροφή στην Ελλάδα και ενασχόληση με την αγιογραφία

Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα απ' το Παρίσι το 1934, ο Καφής στράφηκε προς την αγιογραφία και μαθήτευσε κοντά στον αγιογράφο Δημήτριο Πελεκάση. Αγιογράφησε πολλές εκκλησίες στις Κυκλάδες, αφού ο τότε Μητροπολίτης Σύρου, Τήνου κ.ά. Φιλάρετος τον είχε θερμά προτρέψει ν' ασχοληθεί με την αγιογραφία. Στην Τήνο, στο Ηγουμενείο της ιεράς Μονής Κεχροβουνίου, υπάρχει το έργο του "το όραμα της Αγίας Πελαγίας".
Επίσης διακόσμησε πολλές εκκλησίες στην Αθήνα και σε αρκετές πόλεις της Ελλάδος, από την Καβάλα μέχρι τα νησιά Τήνο, Σύρο, Σαντορίνη, Κύθνο, Αμοργό, Σάμο, Άνδρο και άλλα. Στην Αθήνα έχει αγιογραφήσει στην Αγία Αικατερίνη της Πλάκας, στον Άγιο Παντελεήμονα Ιλισού, στον Άγιο Ιωάννη Γαργαρέττας, στον Άγιο Γεώργιο Κυψέλης, στον Άγιο Δημήτριο Παλαιού Ψυχικού, στην Αγία Βαρβάρα Δάφνης, στον Άγιο Κωνσταντίνο και Αγία Ελένη Γλυφάδας και αλλού. Αγιογράφησε, ακόμη, το παρεκκλήσιο του υπερωκεανίου "Βασίλισσα Φρειδερίκη" και τις δεσποτικές εικόνες του Ναού Αγίου Νικολάου στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Στο μουσείο της Ανωτάτης Θεολογικής Σχολής Nacham του Michigan βρίσκεται το βραβευμένο έργο του "Οι Τρεις Ιεράρχες".
Ο  Καφής επιδόθηκε στην αγιογραφία με αποστολική αφοσίωση και όπως έγραψε ο Δρ. Μιχαήλ Χαρ. Γκητάκος έγινε "Αρχηγός" δικής του Σχολής και μάλιστα τεχνοτροπίας που διαπνέεται απ' το ελληνικό αίσθημα και το έργο του αποτελεί "σταθμό" στην ιστορία της ελληνικής αγιογραφίας του 20ου αιώνα. Στις 24 Δεκεμβρίου 1985, ο Δ. Γ. Καφής πέθανε στην Αθήνα, σχεδόν 89 χρονών, αφήνοντας πίσω του μεγάλο έργο.
Επαρχία Κιντάλ

Γεωγραφία

Η Επαρχία Κιντάλ βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μαλί και νότια-κεντρικά της Περιφέρειας Κιντάλ. Συνορεύει στα δυτικά με την Επαρχία Τιν-Εσσακό, στα βόρεια με την Επαρχία Αμπεϊμπαρά, στα ανατολικά με την Επαρχία Τεσσαλίτ και στα νότια με την Περιφέρεια Γκαό.
Γ.Α.Σ. Καλυβίων Θορικού

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1994 με πρωτεργάτες τους Δημήτρη Διβάνη, Παναγιώτη Μπιθυμήτρη και Κωνσταντίνα Διαμαντή.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης αποτελεί μέλος της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Δήλωσε συμμετοχή για πρώτη φορά σε επίσημο Πρωτάθλημα ακαδημιών το 1995. Το τμήμα ενήλικων ανδρών δημιουργήθηκε το 1997.

Τμήμα τζούντο

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Τμήμα γυμναστικής

Την περίοδο 1996-97 ξεκίνησε η δραστηριότητα του τμήματος Γενικής Γυμναστικής. Καλλιεργούνται στοιχεία όπως: rope skipping (σχοινάκια), ακροβατική, ενόργανη, ρυθμική, τραμπολίνο, αεροβική και χορός.

Τμήμα αντισφαίρισης

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1985-1986

Το πρωτάθλημα μπάσκετ γυναικών της περιόδου 1985-86 ήταν το δεύτερο στην ιστορία της Α' Εθνικής μετά την καθιέρωσή της την προηγούμενη περίοδο και διεξήχθη με τη συμμετοχή 10 ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Σπόρτιγκ, που ισοβάθμισε με τον Παναθηναϊκό στην πρώτη θέση αλλά είχε διαφορά 34 πόντων στους μεταξύ τους αγώνες (από αυτήν την περίοδο στις ισοβαθμίες υπολογίζονταν τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων). Υποβιβάστηκαν οι Ηρακλής, Πορφύρας, Άτταλος και Ολύμπια.
Αυγή (μυθολογία)

Ο μύθος

Ο Αλέος προόριζε την Αυγή για ιέρεια στον ναό της Αθηνάς στην Τεγέα, και γι' αυτό έπρεπε να παραμείνει παρθένα σε όλη της την ζωή. Ο Αλέος προχώρησε στην απόφασή του αυτή, επειδή ένας χρησμός του μαντείου των Δελφών του είχε πει ότι τα δυο αδέρφια της γυναίκας του θα πέφτανε θύματα από το χέρι του γιου της κόρης του. Έτσι την έκλεισε στο ναό και την έβαλε να υποσχεθεί ότι θα παραμείνει παρθένα, ενώ την απείλησε, ότι θα την σκοτώσει αν παραβεί τον όρκο της.
Κάποια μέρα πέρασε ο Ηρακλής περαστικός και ο Αλέος τον φιλοξένησε. Ο Ηρακλής είδε την Αυγή που εκείνη την ώρα καθόταν στην πηγούλα κοντά στον ναό και έπλενε ρούχα. Ο Ηρακλής μεθυσμένος από την ομορφιά της, την ερωτεύτηκε και έκανε σχέση με την Αυγή η οποία από την ντροπή της που αψήφησε τον πατέρα της,δεν είπε τίποτα, γέννησε όμως τον μικρό Τήλεφο κρυφά στον ναό. Η Αθηνά για να την τιμωρήσει έστειλε την Πανώλη και την Πείνα στο χωριό. Ο Αλέος ανακάλυψε την παρανομία της κόρης του και ήθελε να τιμωρήσει την κόρη του δημόσια στην Αγορά. Φοβήθηκε όμως να την σκοτώσει με τα ίδια του τα χέρια, και γι' αυτό την έδωσε στον Ναύπλιο, βασιλιά της Εύβοιας για να την πνίξει στην θάλασσα. Ο Ναύπλιος την λυπήθηκε και γι' αυτό την διέταξε να μπει σε ένα κιβώτιο, το οποίο έριξε στην θάλασσα. Το κιβώτιο παρασύρθηκε από τα κύματα στα ανοιχτά και βγήκε στην ακρογιαλιά της Μυσίας, όπου ο βασιλιάς 
Τεύθραντας την βρήκε και την έσωσε, κάνοντάς την και γυναίκα του. 
Κατά μια άλλη εκδοχή ο Τεύθραντας την υιοθέτησε και η Αυγή παραλίγο να παντρευτεί τον ίδιο της τον γιο. Ο Τήλεφος είχε εγκαταλειφθεί και μεγαλώσει στο Παρθένιο Όρος, όπου τον θήλασε μια ελαφίνα και τον μεγάλωσαν οι βοσκοί. Όταν μεγάλωσε, πήγε στο μαντείο των Δελφών για να μάθει ποιοι ήταν οι γονείς του και ο χρησμός του είπε να πάει στην Μυσία. Ο Τήλεφος συνοδευόμενος από τον φίλο του τον Παρθενοπαίο πήγε στην Μυσία, όπου οι δυο τους σκότωσαν τον Αργοναύτη Ίδαντα, εχθρό του Τεύθραντα. Ο Τεύθρας για να τους ευχαριστήσει τους χάρισε για έπαθλο την 
Αυγή. Η Αυγή όμως πήρε κοντά της ένα σπαθί και ήθελε να σκοτώσει τον Τήλεφο στο γαμήλιο κρεβάτι. Οι Θεοί για να αποτρέψουν το κακό έστειλαν ένα φίδι που μπήκε στο κρεβάτι. Η Αυγή είδε το φίδι και από την τρομάρα της φώναξε το όνομα του Ηρακλή για να την σώσει. Ο Τήλεφος που είδε το σπαθί και πήγε με την σειρά του να αμυνθεί ενάντια της Αυγής κατάλαβε στο άκουσμα του ονόματος του πατέρα του ότι η Αυγή ήταν μητέρα του. Συγκινημένοι αγκαλιαστήκανε, και με την άδεια του Τεύθραντα γύρισαν και οι δυο στην πατρίδα τους.
Ο Τάφος της Αυγής λένε ότι κείται στην Πέργαμο, στην όχθη του ποταμού Κάικου.
Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια

Γεωγραφία

Η μητροπολιτική πόλη της Μπολόνια είναι μέρος της Εμίλια-Ρομάνια στη βορειοδυτική Ιταλία. Βρίσκεται στο κέντρο της περιφέρειας Εμίλια-Ρομάνια και οριοθετείται ανατολικά από την επαρχία της Ραβέννας, ενώ η επαρχία της Φερράρα βρίσκεται στα βόρεια και η επαρχία Μόντενα βρίσκεται στα δυτικά. Στα νότια βρίσκεται η Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, η επαρχία Πράτο και η επαρχία Πιστόια στην περιοχή της Τοσκάνης.