google/wiki40b huggingface dataset:
Ανδρέας Λαμπρόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Συλλογική καριέρα

Ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Θύελλας Πατρών, όπου γρήγορα ξεχώρισε και προωθήθηκε στην ομάδα Νέων. Με την ομάδα νέων κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα νέων Β΄εθνικής το 2005. Το 2004 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Θύελλα, σε ηλικία 16 ετών και τον Ιανουάριο του 2005 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα στο πρωτάθλημα της Γ΄εθνικής.
Το 2007 αποκτήθηκε από τη Λάρισα, ενώ το 2006 τον είχε διεκδικήσει και η ΑΕΚ, με την οποία συμμετείχε πρώτη φορά στον φιλικό αγώνα προετοιμασίας με την Κρεμονέζε σημειώνοντας και γκολ στο 44΄. Συνολικά αγωνίστηκε μόλις 7 φορές στο πρωτάθλημα, ενώ για ένα εξάμηνο (τον Ιανουάριο του 2009 έως το τέλος της περιόδου) είχε παραχωρηθεί ως δανεικός στην Παναχαϊκή.
Τον Ιανουάριο του 2010, μεταγράφηκε στην Κέρκυρα πραγματοποιώντας συνολικά 56 συμμετοχές και 3 γκολ, ως το καλοκαίρι του 2012. Στις 30 Αυγούστου 2012 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του ΟΦΗ, όπου παρέμεινε τρία χρόνια. Το 2015 επέστρεψε στη Λάρισα, έπειτα από έξι χρόνια απουσίας. Στον θεσσαλικό σύλλογο παρέμεινε δύο χρόνια, στο πρώτο εκ των οποίων κατέκτησε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία. Αποχώρησε το καλοκαίρι του 2017, έχοντας συμπληρώσει 32 συμμετοχές και 4 τέρματα στο πρωτάθλημα. Μερικές ημέρες αργότερα ήρθε σε συμφωνία με τον Απόλλωνα Λάρισας.

Διεθνής καριέρα

Υπήρξε διεθνής με την εθνική Νέων, με την οποία αγωνίστηκε στα τελικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2007 στην Αυστρία και κατάφερε να κατακτήσει τη 2η θέση. Στον ημιτελικό με τη Γερμανία με δικό του τέρμα στο 89΄ η ελληνική ομάδα προκρίθηκε στον τελικό. Πρώτη του συμμετοχή ήταν στις 5 Σεπτεμβρίου 2006 στην πόλη Σενέκ σε φιλικό αγώνα με τη Σλοβακία, όπου ξεκίνησε βασικός και αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο, ενώ το πρώτο του τέρμα δύο ημέρες αργότερα στο ίδιο γήπεδο και με την ίδια αντίπαλο, στο 48΄ με πλασέ, όπου αγωνίστηκε στο 2ο ημίχρονο.
Τιρχούτα

Ιστορία και τρέχουσα κατάσταση

Το παλαιότερο δείγμα του Τιρχούτα είναι το Τζανάκι Μαντίρ. Έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Σανσκριτικής γλώσσας. Παρά την σχεδόν καθολική μετάβαση από το Τιρχούτα στο Ντεβανάγκαρι στη γλώσσα Μαϊθίλι, ορισμένοι παραδοσιακοί παντίτ το χρησιμοποιούν ακόμα για να στείλουν τελετουργικά γράμματα (πατά),  που σχετίζονται με κάποια σημαντική τελετουργία όπως ο γάμος. Οι γραμματοσειρές για το αλφάβητο άρχισαν να δημιουργούνται το 2003.
Το 2003 ένταξη της Μαϊθίλι στο Όγδοο Πρόγραμμα του Ινδικού Συντάγματος παρέχει στα Μαϊθίλι επίσημη αναγνώριση ως ανεξάρτητη γλώσσα από τα Χίντι. Έτσι, υπάρχει μια πιθανότητα ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προσπάθειες για νέα επαναχρησιμοποίηση του Τιρχούτα σε ευρύτερη βάση, σε συμφωνία με παρόμοιες τάσεις στην ενίσχυση ξεχωριστών ταυτοτήτων στην Ινδία. Ωστόσο, επί του παρόντος, μόνο τα Μαϊθίλι στο Ντεβανάγκαρι είναι επίσημα αναγνωρισμένα.
Βουλευτικές εκλογές στη Γεωργία 2008

Οι βουλευτικές εκλογές του 2008 στη Γεωργία διεξήχθησαν στις 21 Μαΐου.  Στις 22 Μαΐου του 2008 ο Μιχαήλ Σαακασβίλι ανακοίνωσε τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές. Τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα εξασφάλισε 63% των ψήφων έναντι 13% για την αντιπολίτευση.

Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ δήλωσαν ότι οι εκλογές ήταν βελτιωμένες σε σύγκριση με τις προεδρικές του 2008 , ωστόσο επισκιάστηκαν από σωρεία παρατυπιών.
Πρεμ Ραβάτ

Βιογραφία

Ξεκίνησε το έργο του στην Ινδία. Εκεί του αποδόθηκε ο τιμητικός τίτλος του Μαχαράτζι. Προσκλήθηκε για πρώτη φορά να μιλήσει στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1971. Στη συνέχεια, αποδέχθηκε σειρά προσκλήσεων για να μιλήσει σε ανθρώπους από κάθε ήπειρο. Το έργο του υποστηρίζεται οικονομικά εξ ολοκλήρου από εθελοντικές  συνεισφορές, καθώς και από τα έσοδα των πωλήσεων του σχετικού  υλικού. O ίδιος δεν λαμβάνει καμία αμοιβή για τις ομιλίες  του ή από τις πωλήσεις του υλικού. Συντηρεί ο ίδιος τον εαυτό  του και την οικογένειά του με ανεξάρτητους πόρους.

Η διδασκαλία του

Σύμφωνα με την άποψη των οπαδών του προσφέρει ένα μήνυμα που εμπνέει και παρουσιάζει μια ανανεωμένη,  μοναδική αντίληψη για τη ζωή. Το μήνυμά του είναι βαθύτατα απλό και αφορά τον κάθε άνθρωπο: «Η ειρήνη που αναζητάτε βρίσκεται μέσα σας, και μπορώ να  σάς βοηθήσω να την ανακαλύψετε». Η πρακτική μέθοδοw αυτογνωσίας του ονομάζεται Γνώση του Εαυτού.
Το παρακάτω απόσπασμα από πρόσφατη ομιλία, παρέχει μια σύντομη  παρουσίαση του Prem Rawat και του μηνύματός του: «Ταξιδεύω στον κόσμο και μιλώ στους ανθρώπους για τη δυνατότητα  να ανακαλύψουν την ικανοποίηση μέσα τους, καθιστώ αυτή τη  δυνατότητα εφικτή, αν το θελήσουν, και μπορώ να τούς βοηθήσω  να απολαμβάνουν τη ζωή τους, αν το επιθυμούν».
2527 Γκρέγκορυ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Γκρέγκορυ είναι B. Ο Γκρέγκορυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες 6 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα.
Pleasures of the Flesh

Τραγούδια

1. Deranged (Holt, Souza) - 3:46

2. 'Til Death Do Us Part (Holt, Souza) - 4:50

3. Parasite (Holt, Souza) - 4:55

4. Brain Dead (Baloff, Holt) - 4:15

5. Faster Than You'll Ever Live to Be (Holt, Souza) - 4:26

6. Pleasuers of the Flesh (Baloff, Holt) - 7:37

7. 30 Seconds (Holt, Souza) - 0:40

8. Seeds of Hate (Baloff, Holt) - 4:57

9. Chemi-Kill (Holt, Souza) - 5:46

10. Choose Your Weapon (Holt, Souza) - 4:52
Βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ζωής

Ορισμός

Παιχνίδια προσομοίωσης ζωής είναι για «τη διατήρηση και την ανάπτυξη ενός διαχειρίσιμου πληθυσμού οργανισμών», όπου οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τις ζωές των αυτόνομων πλασμάτων ή ανθρώπων. Τα τεχνητά παιχνίδια της ζωής συνδέονται με έρευνα στην επιστήμη υπολογιστών στην τεχνητή ζωή. Όμως, «επειδή  προορίζονται για την ψυχαγωγία και όχι την έρευνα, εμπορικά παιχνίδια A-ζωής εφαρμόσαν μόνο ένα υποσύνολο του A-ζωή της έρευνας της εξετάζει. Αυτό το ευρύ είδος περιλαμβάνει παιχνίδια θεών που επικεντρώνονται στην διαχείριση των φυλών προσκυνητών, καθώς επίσης και τεχνητά κατοικίδια ζώα που επικεντρώνονται σε ένα ή περισσότερα ζώα. Περιλαμβάνει επίσης παιχνίδια γενετικής τεχνητής ζωής, όπου οι παίκτες διαχειρίζεται πληθυσμούς πλασμάτων για πολλές γενιές.

Ιστορία

Παιχνίδια τεχνητής ζωής και προσομοιώσεις της ζωής βρίσκουν τις ρίζες τους στην έρευνα τεχνητής ζωής, συμπεριλαμβανομένου του Παιχνίδι της Ζωής του Κόνγουεϊ από το 1970. Όμως, ένα από τα πρώτα εμπορικά βιώσιμα παιχνίδια τεχνητής ζωής ήταν το Little People Computer το 1985, ένα παιχνίδι Commodore 64 που επέτρεπε στους παίκτες να πληκτρολογήσουν αιτήσεις σε χαρακτήρες που ζουν σε ένα εικονικό σπίτι. Το παιχνίδι αναφέρεται ως ένας ελάχιστα γνωστός πρόδρομος των παιχνιδιών εικονικής ζωής και προσομοίωσης που θα ακολουθήσει. Ένα από τα πρώτα ρομαντικά sims, το Tenshitachi no gogo, κυκλοφόρησε για τον 16-bit PC-9801 NEC υπολογιστή, αν και τα ρομαντικά στοιχεία sim μπορεί να βρεθούν στο Girl's Garden της Sega το 1984. Το 1986, το πρώτο βιολογικό παιχνίδι προσομοίωσης το Bird Week κυκλοφόρησε.
Τα πρώτη ψηφιακά κατοικίδια ζώα άρχισαν να εμφανίζονται από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, μερικά από τα πρωιμότερα παραδείγματα βιντεοπαιχνιδιών ρόλων, όπως το Megami Tensei το 1987, και το Dragon Quest V: Hand of the Heavenly Bride το 1992. Το Dragon Quest V, το οποίο περιστρέφεται γύρω από την ανάπτυξη του χαρακτήρα του παίκτη, ήταν και το πρώτο παιχνίδι που περιείχε εγκυμοσύνη, μια έννοια που έχει εμφανιστεί από τότε στα επόμενα παιχνίδια προσομοίωσης ζωής, όπως το Harvest Moon, το The Sims 2 και το Fable II. Το 1990, ένα πρώιμο βιολογικό παιχνίδι προσομοίωσης που περιστρέφεται γύρω από το θέμα της εξέλιξης, το 46 Okunen Monogatari, κυκλοφόρησε. Μια αναθεωρημένη έκδοση του παιχνιδιού κυκλοφόρησε το 1992 ως EVO: Search for Eden.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η τεχνητή νοημοσύνη προγραμματισμός βελτίωση, πραγματική AI εικονικά κατοικίδια ζώα όπως Petz και Ταμαγκότσι άρχισαν να εμφανίζονται. Περίπου την ίδια εποχή, Creatures έγινε «η πρώτη πλήρη άνθηση εμπορική εφαρμογή ψυχαγωγίας της Τεχνητής Ζωής και γενετικών αλγορίθμων". Μέχρι το 2000, The Sims εξευγενισμένα τον τύπο δει σε Little People Computer και έγινε η πιο επιτυχημένη τεχνητή παιχνίδι της ζωής που δημιουργήθηκε μέχρι σήμερα. Το 2008 ήρθε επίσης "Spore" το παιχνίδι στο οποίο έχετε αναπτύξει ένα ξένο είδος από τη μικροβιακή πισίνα παλίρροια στο διαγαλαξιακό θεούς.
Τζακ Στάριτ

Ζωή και έργο

Ο Στάριτ γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1936 στο Ρεφούγκιο της αμερικανικής πολιτείας Τέξας.

Ο γνωστότερος ρόλος του εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν αυτός του σαδιστή σερίφη Αρτ Γκαλτ στην ταινία «Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα» (1982). Εκτός από ηθοποιός, ήταν και σκηνοθέτης διάφορων ταινιών μεγάλου μήκους και επεισοδίων τηλεοπτικών σειρών. Επίσης έκανε διάφορα guest appearances στις σειρές Hill Street Blues, Hunter, The A-Team και Ο Ιππότης της Ασφάλτου (όπου είχει συνολικά τρεις εμφανίσεις, κάθε φορά ως διαφορετικός χαρακτήρας).
Πέθανε στο Σέρμαν Όακς της Καλιφόρνιας από νεφρική ανεπάρκεια στις 27 Μαρτίου 1989, σε ηλικία 52 ετών. Ήταν παντρεμένος με την Βάλερι Στάριτ και είχε μια κόρη, την επίσης ηθοποιό Τζένιφερ Στάριτ.
Και ο Θεός... έπλασε τη γυναίκα

Παραγωγή - Σχόλια

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες της Γαλλίας στις 28 Νοεμβρίου του 1956 και προκάλεσε αίσθηση τόσο για τη θεματολογία της όσο και για την ίδια την πρωταγωνίστριά της. Την επόμενη χρονιά προβάλλεται στις Η.Π.Α και λογοκρίνεται, ενώ γίνεται αντικείμενο κατακραυγής και αφορισμών από καθολικές οργανώσεις. Θεωρείται αναμφίβολα ως η ταινία που έκανε τη Μπαρντό σταρ παγκόσμιας ακτινοβολίας και παράλληλα καθιέρωσε την εικόνα της λιγάκι αφελούς, πολύ προκλητικής και απελευθερωμένης γατούλας του σεξ. Παράλληλα οι συμπρωταγωνιστές της, Ζαν Λουί Τρεντινιάν και Κριστιάν Μαρκόν έγιναν, χάρη στην ταινία, αστέρια πρώτου μεγέθους. Ο σκηνοθέτης Ροζέ Βαντίμ, παντρεμένος ήδη με την Μπαρντό, γνώρισε την καταξίωση μέσα από το συγκεκριμένο φιλμ. Ο γάμος του ζευγαριού κατέρρευσε λίγο αργότερα μέσα στην υστερία και τη φρενίτιδα που προκάλεσε στα μίντια της εποχής η ταινία.
Το φιλμ είναι γυρισμένο σχεδόν εξολοκλήρου στο Σαιν-Τροπέ με ελάχιστα γυρίσματα εσωτερικού χώρου να έχουν γίνει στα Studios de la Victorine στη Νίκαια. Χρησιμοποιήθηκε 35άρι έγχρωμο φιλμ με Σινεμασκόπ και μονοφωνικό ήχο.
2602 Μουρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μουρ είναι άγνωστα.
Πολιτισμός της Αυστρίας

Ο Αυστριακός πολιτισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος εδώ και αιώνες με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και έχει γεννήσει διεθνούς φήμης επιτεύγματα. Μερικά χαρακτηριστικά αυτού, αναφέρονται στο παρών λήμμα.

Μουσική

Η Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας αποτελεί σημαντικό κέντρο της μουσικής καινοτομίας. Το καθεστώς της πόλης ως πολιτιστικό κέντρο ξεκίνησε να αναπτύσσεται από την εποχή του μεσαίωνα. Συνθέτες του 18ου και 19ου αιώνα έφθασαν στην πόλη υπό την προστασία των Αψβούργων και την μετέτρεψαν σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της κλασικής μουσικής. Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, ο Μπετόβεν και ο Γιόχαν Στράους είναι μερικοί από αυτούς που σύνδεσαν το όνομα και την επιτυχία τους με την πόλη. Κατά τη διάρκεια της μπαρόκ περιόδου, σλαβικές και ουγγρική λαϊκές μορφές επηρέασαν την αυστριακή μουσική.

Λογοτεχνία

Η συγγραφή της αυστριακής λογοτεχνίας μπορεί να διαιρεθεί σε δύο κύρια τμήματα. Δηλαδή στο χρονικό διάστημα μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, και την μετέπειτα περίοδο, όταν πλέον η χώρα σταθεροποιούνταν στα μεταπολεμικά πλαίσια. Η Αυστρία είναι μια χώρα μεγάλων ποιητών, συγγραφέων και μυθιστοριογράφων. Είναι η πατρίδα των μυθιστοριογράφων Άρτουρ Σνίτσλερ, Στέφαν Τσβάιχ, Τόμας Μπέρνχαρντ και Ρόμπερτ Μούζιλ, των ποιητών Γκέοργκ Τρακλ, Φραντς Βέρφελ, Φραντς Γκριλπάρτσερ, Ράινερ Μαρία Ρίλκε και Άνταλμπερτ Στίφτερ και των σύγχρονων θεατρικών συγγραφέων και μυθιστοριογράφων Ελφρίντε Γέλινεκ και ο Πέτερ Χάντκε.

Αρχιτεκτονική

Η Αυστρία είναι διάσημη για τα κάστρα, τα παλάτια και τα κτίρια της, μεταξύ κι άλλων αρχιτεκτονικών έργων της. Μερικά από τα πιο διάσημα κάστρα της Αυστρίας είναι το Χοχενσάλτσμπουργκ, Χοχενβέρφεν, το Λίχτενσταϊν και το Αρτστέτεν. Τα περισσότερα από τα κάστρα της Αυστρίας χτίστηκαν την περίοδο της βασιλείας των Αψβούργων.
Δύο από τα πιο διάσημα αυστριακά παλάτια είναι το Βελβεντέρε και το Σένμπρουν. Το μπαρόκ παλάτι Βελβεντέρε χτίστηκε την περίοδο 1714-1723, ως θερινή κατοικία του πρίγκιπα Ευγένιου της Σαβοΐας, τώρα στεγάζει την Αυστριακή Γκαλερί Βελβεντέρε. Το Σένμπρουν χτίστηκε το 1696 από τον Γιόχαν Μπέρνχαρντ Φίσερ φον Έρλαχ για τον αυτοκράτορα Λεοπόλδο Α΄, ωστόσο με οδηγίες της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας το παλάτι μεταστράφηκε σε στυλ ροκοκό. Το 1996 εντάχθηκε και αυτό στη λίστα των μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Το ιστορικό κέντρο της πόλης του Σάλτσμπουργκ χαρακτηρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1996. Τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε η πόλη του Γκρατς και, το 2001, το ιστορικό κέντρο της Βιέννης.
Πλούσια είναι και η αρχιτεκτονική παράδοση ρωμαιοκαθολικών ναών. Ένας από τους παλαιότερους καθεδρικούς ναούς της Αυστρίας είναι ο Μινοριτενκίρχε στη Βιέννη, που χτίστηκε σε γοτθικό στυλ το έτος 1224 και αποτελεί έδρα του Αρχιεπισκόπου της Βιέννης. Ο μεγαλύτερος καθεδρικός ναός βρίσκεται στο Λιντς.
Κουάτσα της Ζάμπιας

Ιστορία

Το 1968 το κουάτσα αντικατέστησε τη Λίρα της Ζάμπιας με ισοτιμά των 2 κουάτσα = 1 λίρα (10 σελλίνια = 1 κουάτσα). Το νόμισμα υποφέρει από τον υπερπληθωρισμό. Το 1968 το κουάτσα κόστιζε 1,2 αμερικανικά δολάρια, ωστόσο το 2006 το δολάριο ήταν ίσο με 3.000 κουάτσα.

Κέρματα

Το 1968 εισήχθησαν τα 1 και 2 νγκουί από χαλκό και τα χαλκονικέλινα κέρματα των 5, 10 και 20 ngwee , που ακολούθήθηκαν από τα κέρματα των 50 ngwee το 1969 (Ακολουθήστε το σύνδεσμο για να δείτε την εικόνα). Ως το 1983 κόπηκαν τα κέρματα των 1 και 2 ngwee ενώ η παραγωγή των κερμάτων των 5, 10 και 20 ngwee σταμάτησε το 1987 (των δύο πρώτων) και το 1988. Εισήχθησαν στη συνέχεια κέρματα από νικέλιο και σίδηρο του 1 κουάτσα το 1989. Νέες αλλαγές έγιναν το 1992 με την εισαγωγή νέων κερμάτων από επίσης νέα υλικά. (Ακολουθήστε σύνδεσμο για εικόνα)
Εξαιτίας του υπερπληθωρισμού, δύσκολα μπορεί να βρει κανείς κέρματα στη Ζάμπια με εξαίρεση αυτά που πωλούνται ως αναμνηστικά για τους τουρίστες.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1968 εισήχθησαν από την Τράπεζα της Ζάμπιας χαρτονομίσματα των 50 ngwee, 1, 2, 10 και 20 κουάτσα. Αυτά των 5 κουάτσα εισήχθησαν το 1973, χρονιά που κυκλοφόρησαν για τελευταία φορά χαρτονομίσματα των 50 ngwee. Τα χαρτονομίσματα των 50 κουάτσα εισήχθησαν το 1986 και το χαρτονόμισμα του 1 κουάτσα αντικαταστάθηκε από κέρμα το 1988. Το 1991 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 100 και 500 κουάτσα και ακολούθησαν τα 1000, 5.000 και 10.000 κουάτσα το 1992, οπότε τα χαρτονομίσματα των 5 και 10 κουάτσα αντικαταστάθηκαν από κέρματα. Το 2003 εισήχθησαν τα χαρτονομίσματα των 20.000 και των 50.000 κουάτσα .

Ως το 1991, όλα τα χαρτονομίσματα της Ζάμπιας είχαν το πορτρέτο του Προέδρου Κένεθ Καούντα στην εμπρόσθια όψη. Από το 1992 όλα τα τραπεζογραμμάτια έχουν επάνω τους αντί το πορτρέτο του Καούντα έναν αφρικανικό ψαραετό (African Fish Eagle) στην εμπρόσθια όψη. Από το 1989 όλα τα χαρτονομίσματα στην πίσω όψη έχουν ζωγραφισμένο το άγαλμα με τον άνθρωπο που σπάει τα δεσμά του. Το 2003 η Ζάμπια έγινε η πρώτη αφρικανική χώρα που εισήγαγε πολυμερή χαρτονομίσματα. Τα χαρτονομίσματα των 500 και των 1000 κουάτσα είναι αμφότερα τυπωμένα με πολυμερή.
Δράβος

Γεωγραφία

Οι πηγές του Δράβου βρίσκονται σε Ιταλικό έδαφος, κοντά στα σύνορα με Αυστρία στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε κοντά στην Ιταλική πόλη Ντομπιάκο. Από εκεί ξεκινάει σαν ένα μικρό ρέμα και λίγο πιο κάτω στην πόλη Σαν Κάντιντο δέχεται τα νερά του πρώτου παραποτάμου του του Ρίο Σέστο και παίρνει την μορφή ποταμού. Φτάνοντας στην τοποθεσία Πράτο αλλά Ντράβα μπαίνει σε αυστριακό έδαφος και στην Κοιλάδα του Δράβου, μετά 30 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του dell'Isel. Μετά από 55 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του Μολ παίρνει νοτιοανατολική κατεύθυνση και γίνεται πλωτός. 
Στην συνέχεια ο Δράβος μπαίνει στην Σλοβενία και την Κροατία, στην πορεία του στην Κροατία τμήμα του αποτελεί το σύνορο με την Ουγγαρία. Λίγο πριν τα σύνορα Κροατίας - Σερβίας 7,49 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Όσιγιεκ χύνεται στον Δούναβη. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός που πηγάζει από την Ιταλία, ο μεγαλύτερος που περνά από την χώρα, ο τέταρτος μεγαλύτερος παραπόταμος του Δούναβη μετά τους Τίσα, Σάβο και Προύθο. Στην πορεία περνά από πολλές μεγάλες πόλεις όπως το Λίεντς, το Μαριμπόρ, το Όσιγιεκ, η Μπαρτς, η Πτούι και πολλές μικρότερες κωμοπόλεις.

Το οικοσύστημα του Δράβου

Στον Δράβο μετά το 1965-66 στην Ιταλία έχουν γίνει πολλές επεμβάσεις για την ρύθμιση της κοίτης του λόγω των συχνών πλημμυρών που έφεραν μεγάλες καταστροφές στο οικοσύστημα του. Το 1998, σε μια έκταση περίπου 70 χλμ. στα σύνορα Ιταλίας - Αυστρίας η περιοχή προστατεύεται από την συνθήκη «Φύση 2000». Ο Ντράβα είναι πλούσιος σε ψάρια με πιο γνωστό τον σολομό του Δούναβη του οποίου όμως ο πληθυσμς έχει μειωθεί λόγω της ρύπανσης.
Ματθίλδη της Φραγκονίας

Βιογραφία

Ήταν η 2η κόρη του Κορράδου Β΄ της Γερμανίας και της Γκίζελας των Κορραδιδών, κόρης του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας. Μεγαλύτερος αδελφός της ήταν ο Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας.
Ο Κορράδος Β΄, όταν συνάντησε τον Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας στο Ντεβίλ της Λωρραίνης το 1033, συμφώνησε να παντρέψει την 6 ετών Ματθίλδη με τον Ερρίκο. Όμως αυτή απεβίωσε το 1034. Ο γάμος είχε κανονιστεί ως επισφράγιση της συμφωνίας ειρήνης μεταξύ των δύο βασιλέων.
Τάφηκε στον καθεδρικό του Βορμς. Ο ιερέας του παρεκκλησίου του Κορράδου Β΄, ο Βίπο της Βουργουνδίας την αναφέρει ως "filia imperatoris Chuonradi et Giselæ, Mahthilda".
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2008

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2008 διεξήχθη στις 17 Φεβρουαρίου στη θέση Σκαμνιές του Δημοτικού διαμερίσματος Πηγή του Δήμου Γόμφων Τρικάλων σε απόσταση 6 χλμ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γ.Α.Σ. Ιλισσός για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και πέμπτη συνολικά στην ιστορία του θεσμού. Παράλληλα, έγιναν τα πανελλήνια πρωταθλήματα γυναικών Β΄ (4 χλμ), νεανίδων (4 χλμ), κορασίδων (3 χλμ) και παγκορασίδων (2 χλμ).
Ληλάντιο πεδίο

Το Ληλάντιο πεδίο είναι προσχωσιγενής πεδιάδα στην κεντρική Εύβοια, ανατολικά της Χαλκίδας. Έχει έκταση περίπου 40 τετραγωνικά χιλιόμετρα και τη διαρρέει ο ποταμός Λήλας. Η πεδιάδα βρέχεται από τον νότιο ευβοϊκό κόλπο και ένα μικρό μέρος της από το βόρειο. Η πεδιάδα είναι πολύ εύφορη, γνωστή για την καλλιέργεια του αμπελιού. Παρ' όλ' αυτά, τις τελευταίες δεκαετίες, η αγροτική χρήση των Ληλαντίων πεδίων έχει δώσει σε μεγάλο βαθμό τη θέση της στην οικιστική ανάπτυξη και στην εκμετάλλευση του χώματος για την κατασκευή κεραμιδιών. Διοικητικά, τα όρια της πεδιάδας σχεδόν ταυτίζονται με τα όρια του πρώην δήμου Ληλαντίων, ο οποίος ανήκει μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Χαλκιδέων.

Ιστορία

Η περιοχή κατοικείται επί χιλιετίες. Στην περιοχή Μάνικα, πέντε χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Χαλκίδας, ανακαλύφθηκε το 1900 προϊστορικός οικισμός και νεκροταφείο της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3000-1900 π.Χ.). Στην παραλία Λευκαντί έχει ανακαλυφθεί ιερό του 9ου αιώνα π.Χ., με πλούσια ευρήματα, ενώ στην Ξηρόπολη υπήρχε οικισμός ο οποίος άκμασε τους υστεροελλαδικούς και υπομυκηναϊκούς χρόνους. Το Ληλάντιο πεδίο ήταν το μήλο της έριδος ανάμεσα στην αρχαία Χαλκίδα και την αρχαία Ερέτρια, με αποτέλεσμα στα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ. να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στις δύο πόλεις, και οι δύο τότε στο απόγειο της δύναμής τους. Σύμφωνα με το Θουκυδίδη, ο Ληλάντιος πόλεμος ήταν ο μόνος ανάμεσα στον Τρωικό πόλεμο και τους Περσικούς πολέμους στον οποίο συμμετείχαν συμμαχίες πόλεων παρά μεμονωμένες πόλεις. Ο πόλεμος ήταν αμφίρροπος και προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στις δύο πόλεις και τις οδήγησε τελικά στην παρακμή. 
Η περιοχή συνέχισε να κατοικείται κατά τη διάρκεια των Βυζαντινών και Ενετικών χρόνων. Από την Ενετοκρατία χρονολογούνται οι δύο πύργοι του Μύτικα και ο πύργος του Βασιλικού, όπως και το κάστρο πάνω από τα Φύλλα, το οποίο κατασκεύασε ο Ιταλός τυχοδιώκτης Λικάριο, ο οποίος κατέλαβε για λογαριασμό των Βυζαντινών μεγάλο μέρος της Εύβοιας τον 13ο αιώνα. Το 1470 το Ληλάντιο πεδίο, όπως και η υπόλοιπη Εύβοια, πέρασε στην κατοχή των Οθωμανών και από το 1830 είναι τμήμα της ανεξάρτητης Ελλάδας. Από το χωριό Φύλλα καταγόταν ο Ανδρέας Μιαούλης, ναύαρχος του ελληνικού στόλου κατά την επανάσταση του 1821.
Η αγροτική παραγωγή παρέμεινε η κύρια απασχόληση των κατοίκων της περιοχής μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν ανοίγουν στα Ληλάντια πεδία εργοστάσια, ενώ στο παραλιακό μέτωπο κατασκευάζονται παραθεριστικές κατοικίες, λόγω της μικρής απόστασης από τη Χαλκίδα και την Αθήνα, οι οποίες τις επόμενες δεκαετίες κατασκευάζονται ακόμη και μέσα στο δέλτα του Λήλα, στενεύοντας το πλάτος της κοίτης μέχρι και στο ένα τρίτο του αρχικού πλάτους. Ο πληθυσμός της δημοτικής ενότητας Ληλαντίων αυξήθηκε από 8.461 κατοίκους το 1961 σε 16.994 το 2011. Παράλληλα, με την ανάπτυξη της κεραμοποιίας πέρα από τα πλαίσια των οικογενειακών βιοτεχνιών με τη κατασκευή μεγάλων βιομηχανικών μονάδων με τις παράνομες χωματοληψίες και την ανεξέλεγκτη πώληση χώματος χάθηκε καλλιεργήσιμη γη. Συνεχίζουν όμως να υπάρχουν μικρές αμπελουργικές μονάδες.
Γκόραν Μπρέγκοβιτς

Τα πρώτα χρόνια- Εθνικότητα

Ο Μπρέγκοβιτς γεννήθηκε στο Σαράγεβο της Βοσνίας από πατέρα Κροάτη και μητέρα Σέρβα. Λόγω της τριπλής καταγωγής του, ακόμα και σήμερα ανήκει στην κατηγορία ανθρώπων που δηλώνουν Γιουγκοσλάβοι στην εθνικότητα. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός. Οι γονείς του χώρισαν σε πολύ μικρή ηλικία, έτσι ο Γκόραν έζησε και μεγάλωσε με τη μητέρα του στη γενέτειρά του.
Από μικρή ηλικία, ο Μπρέγκοβιτς ασχολήθηκε με τη μουσική, συγκεκριμένα με το βιολί. Εξαιτίας της φαινομενικής έλλειψης ταλέντου του όμως, χρειάστηκε να αλλάξει αρκετές φορές μουσικά σχολεία. Στην εφηβεία ζήτησε από τη μητέρα του να γραφτεί σε μουσική ακαδημία, όμως εκείνη τον απέτρεψε, ισχυριζόμενη ότι εκεί φοιτούν κυρίως ομοφυλόφιλοι. Όταν, μερικά χρόνια αργότερα, η μητέρα του χρειάστηκε να μετακομίσει στις ακτές τις Αδριατικής, έφηβος ακόμα χρειάστηκε να επιβιώσει μόνος του, παίζοντας μουσική σε μπαρ και κάνοντας διάφορες άλλες μικροδουλειές.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Η πρώτη επαγγελματική επαφή του Μπρέγκοβιτς με τη μουσική ήταν μέσω του συγκροτήματος Kodeksi, το οποίο αργότερα εμπλουτίστηκε με νέα μέλη και μετονομάστηκε σε Bijelo Dugme (Λευκό Κουμπί). Το συγκρότημα αυτό από το Σαράγεβο έμελλε να γίνει ένα από τα πιο γνωστά της Γιουγκοσλαβίας. Όταν το συγκρότημα άρχισε να διαλύεται, εκείνος στράφηκε στη σύνθεση μουσικής για ταινίες. Το στυλ του επηρεάστηκε έντονα από τη μουσική των Ρομά, ενώ διατήρησε και πολλά από τα στοιχεία της παραδοσιακής μουσικής της περιοχής. Τις πιο γνωστές δουλειές του αποτελούν η μουσική για τις ταινίες του Εμίρ Κουστουρίτσα Ο Καιρός των Τσιγγάνων, Arizona Dream και Underground, καθώς και για το Βασίλισσα Μαργκό του Πατρίκ Σερό, ωστόσο έχει γράψει μουσική για πάνω από 30 ταινίες.
Πιο πρόσφατα, ο Μπρέγκοβιτς συνεργάστηκε με διάφορους γνωστούς καλλιτέχνες των Βαλκανίων, ανάμεσα στους οποίους η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Στέλιος Ρόκκος, οι Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή, αλλά και η μεγάλη Τουρκάλα τραγουδίστρια Σεζέν Ακσού.
Το 2005, συμμετείχε σε μια σειρά συναυλιών για τον εορτασμό της σύντομης επανένωσης των Bijelo Dugme. Στις συναυλίες, που έλαβαν χώρα σε διάφορες πόλεις της πρώην Γιουγκοσλαβίας, προσήλθαν χιλιάδες θαυμαστών.

Προσωπική Ζωή

Ο Μπρέγκοβιτς είναι παντρεμένος και έχει τρεις κόρες. Κουμπάρος του είναι ο γνωστός Σερβοβόσνιος σκηνοθέτης Εμίρ Κουστουρίτσα. Το 2008, υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα, καθώς έπεσε από ένα δέντρο κινδυνεύοντας να παραμείνει παράλυτος. Ωστόσο, ανάρρωσε γρήγορα και επέστρεψε στις προγραμματισμένες συναυλίες του. Μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στις κύριες κατοικίες του στο Βελιγράδι και το Παρίσι και κυρίως στην ιδιαίτερη πατρίδα του στο Σαράγεβο.