Δίβρη (Αλβανία)

Πολεοδομική προσέγγιση της Δίβρης , στα Ριζά των Αγίων Σαράντα

Το χωριό της Δίβρης, επεκτείνεται στη ράχη του Διβροβουνίου, σε μια γραμμική έκταση 2,5χλμ, πάνω σε ένα έδαφος μεγάλης κλίσης και αρκετά επικίνδυνο και  διακόπτεται από μικρά ρυάκια. Σε αυτές τις εκτάσεις, δημιουργήθηκαν οι πρώτοι οικισμοί με κατοικίες τοποθετημένες ελεύθερες  και σε αρμονία με τον περιβάλλοντα χώρο.
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 360-450μ από το επίπεδο της θάλασσας με κατεύθυνση νοτιοδυτικά και με ένα οπτικό πεδίο που περιλαμβάνει σχεδόν όλο τον νομό Αγίων Σαράντα, ξεκινώντας από τα βουνά Σεντενίκου –Κονίσπολη, το βουνό της Μηλιάς, τον κάμπο του Βούρκου, τη λιμνοθάλασσα του Βουθρωτού  και τελειώνοντας με το βουνό του Σοπότι, ενώ στο βάθος καταλήγει στα καταγάλανα νερά του Ιονίου.
Το έδαφος του χωριού είναι αρκετά ανώμαλο και με μεγάλες κλίσεις και κόβεται σχεδόν στη μέση από τον κεντρικό οδικό άξονα Ντερμίσι-Τσερκοβίτσας, που φτιάχτηκε το 1950 και χωρίζει τις συνοικίες σε άνω και κάτω. Στην κάτω πλευρά υπάρχει έντονη βλάστηση με πλειάδα λοφίσκων  και καρποφόρων δέντρων τα οποία καταλήγουν στο φαράγγι του Τυμπάνι – Ποταμιά, στο οποίο συγκεντρώνονται όλα τα βρόχινα νερά  σε δυο λίμνες που έχουν φτιαχτεί  επάνω σε δυο εποχιακά ποτάμια και χρησιμεύουν για άρδευση. Τις ίδιες πολεοδομικές αξίες οι οποίες θα λέγαμε ότι μπορεί να γίνουν μεγαλύτερες και να αφορούν την προοπτική σοβαρής εκμετάλλευσης και επαγγελματικού πάθους για τις επόμενες γενιές, αποτελεί ο όρος  του Διβροβουνίου. Το βουνό επεκτείνεται κατά μήκος του χωριού από την Αβαρίτσα έως την Τσερκοβίτσα και αποτελείται από υψόμετρα και φαράγγια με βραχώδη μορφή τα οποία στους αιώνες ονομάστηκαν διαφορετικά και που στο μέλλον μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο κατασκευής κτιρίων κοινωνικό-πολιτιστικού  ενδιαφέροντος για όλο το νομό.
Η θέα είναι εκπληκτική και ξεκούραστη,  είτε την απολαμβάνεις από το χωριό,  είτε από το Διβροβούνι, με ωραία τοπία, βουνά,  πέρα έως το κάμπο του Βούρκου και η οποία καταλήγει στα γαλάζια βάθη  του Ιονίου. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες έχουν συμβάλλει  στο, δικαίως η Δίβρη να χαρακτηρίζεται ,« Το Μπαλκόνι του Βούρκου»
Η Δίβρη έχει διατηρήσει την αρμονία του περιβάλλοντα χώρου,  χωρίς ιδιαίτερες αλλοιώσεις και προς όφελος της καλυτέρευσης των συνθηκών ζωής λαμβάνοντας υπόψη τα φυσικά κάλλη και τους φυσικούς πόρους που διαθέτει όπως είναι: το μεσογειακό κλίμα, η κατεύθυνση-προσανατολισμός, εκμετάλλευση περιβάλλοντα χώρου χωρίς να υποστεί καταστροφές (ξυλεία, ασβεστοπηγές), πλούσια χλωρίδα που για τον Διβριώτη αγρότη ήταν κύριες πηγές ζωής.
Στη Δίβρη από την Άνοιξη-Καλοκαίρι έως το Φθινόπωρο, επικρατεί πανδαισία χρωμάτων, ενώ τα λιβάδια του Διβροβουνίου είναι συνεχώς στις αποχρώσεις του γκρι λόγω του φασκόμηλου και  των γυμνών βράχων. Η έντονη και μόνιμη πρασινάδα από τους ελαιώνες που καλύπτει  όλες τις συνοικίες της σε συνδυασμό με τα χρώματα των καρποφόρων δέντρων, τα ρυάκια της, τα πράσινα πεζούλια  και το ακατάλληλο για κατοίκηση έδαφος συνθέτουν το παζλ του χωριού και του περίγυρού του. Ακόμα όμως και στις αντίξοες αυτές συνθήκες ανθίζει το σπάρτο  με τα χαρακτηριστικά του άνθη. Όλο το έδαφος του χωριού καλύπτεται από συνεχόμενη βλάστηση δημιουργώντας έτσι τις κατάλληλες  συνθήκες  για την εκτροφή άγριων ζώων και και ορνίθων  διαφόρων ειδών.
Κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού  μπορείς να απολαύσεις τη δύση του ηλίου και το πως χάνεται στα βάθη του Ιονίου.