Διαδηλώσεις στην Ελλάδα 2011

Ως διαδηλώσεις στην Ελλάδα τον Μάιο έως και τον Νοέμβριο του 2011, εννοείται σειρά διαδηλώσεων και αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων σε δεκάδες πόλεις της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένου ενός κινήματος ανταπόκρισης στο ισπανικό κίνημα των «Αγανακτισμένων», ενάντια στα οικονομικά μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση σε συμφωνία με εξωτερικούς πιστωτές. Τα μέτρα αποφασίστηκαν ως αποτέλεσμα της κρίσης εξυπηρέτησης του χρέους. Στις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις των «Αγανακτισμένων» κύριο και κοινό γνώρισμα των διαδηλώσεων ήταν ο ειρηνικός χαρακτήρας και η απουσία επιμέρους κομματικών ταυτοτήτων, αλλά ταυτόχρονα έλαβαν χώρα και περισσότερο συνηθισμένες κινητοποιήσεις από συνδικαλιστικούς φορείς και πολιτικές ομάδες, συνοδευόμενες ορισμένες φορές από γενικές απεργίες ή / και συγκρούσεις διαδηλωτών με την Αστυνομία.
Νέο στοιχείο της περιόδου όμως υπήρξε το κίνημα των «Αγανακτισμένων», κατά τη διάρκεια των καθημερινών κινητοποιήσεων του οποίου διεξάγονταν άτυπες λαϊκές συνελεύσεις, με αιτήματα άμεσης δημοκρατίας, καθώς και πρακτικά και ψηφίσματα δημοσίως προσβάσιμα από το Διαδίκτυο. Βουλευτές ή ηγέτες των κομμάτων της Βουλής εκφράστηκαν απαξιωτικά για τις διαδηλώσεις. Λόγω του γεγονότος ότι, οι διαδηλώσεις των «Αγανακτισμένων» ξεκίνησαν κυρίως μέσω της ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης Facebook, το φαινόμενο πήρε το όνομα «Ο Μάης του Facebook». Άλλο όνομα που δόθηκε στο φαινόμενο ήταν και «Το κίνημα της πλατείας». Ένα χαρακτηριστικό των κινητοποιήσεων ήταν οι αποδοκιμασίες και ορισμένες φορές οι προπηλακισμοί σε βάρος πολιτικών όλων των κομμάτων. Μεταξύ άλλων, από το ΠΑΣΟΚ αποδοκιμάστηκαν η Σούλα Μερεντίτη, ο Αλέκος Αθανασιάδης, ο Θανάσης Γικόνογλου και ο Νίκος Τσώνης, από τη Νέα Δημοκρατία ο Κωστής Χατζηδάκης (που ξυλοκοπήθηκε), ο Γιώργος Βουλγαράκης, ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, ο Κώστας Τζαβάρας και ο Αλέξανδρος Καχριμάνης, από το ΚΚΕ η Λιάνα Κανέλλη και από τον ΛΑΟΣ ο Θάνος Πλεύρης.

Αίτια των κινητοποιήσεων

Τον Απρίλιο του 2010 υπογράφηκε μνημόνιο με το ΔΝΤ την ΕΕ και την ΕΚΤ ώστε να καλυφθεί η δανειακή ανάγκη της χώρας (δανειακή σύμβαση Μαΐου 2010). Το Μνημόνιο, το οποίο ακολούθησαν και άλλες συμφωνίες, προέβλεπε εκτεταμένες περικοπές δημόσιων δαπανών και άλλα μέτρα λιτότητας. Αποτελέσματα ήταν η μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, το πάγωμα των προσλήψεων, αυξημένη φορολογία και περικοπές σε κοινωνικές παροχές. Ο αντίκτυπος επεκτάθηκε στον ιδιωτικό τομέα με αύξηση της ανεργίας και μείωση της ανάπτυξης. Από την ανακοίνωση των μέτρων αλλά και σε όλο το χρονικό διάστημα εφαρμογής τους, συνάντησαν μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις και οργανωμένες απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις.
Τον Ιούνιο του 2011 κατατέθηκε Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής το οποίο συνάντησε επίσης μεγάλη λαϊκή αντίδραση, απόρριψη από μεγάλη μερίδα της αντιπολίτευσης, αλλά και αντιρρήσεις ακόμα και εντός του κυβερνώντος κόμματος. Αυτό προκάλεσε μεγαλύτερες κινητοποιήσεις οι οποίες ήδη είχαν αναζωπυρωθεί με αφορμή και σε ανταπόκριση του ισπανικού κινήματος των «Αγανακτισμένων».

Συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις

Η πρώτη εξαγγελία για λήψη μέτρων έγινε στις 3 Μαρτίου 2010 και αμέσως ξεκίνησε ένας κύκλος κινητοποιήσεων. Σε διαδήλωση στις 5 Μαρτίου 2010 στην Αθήνα, χτυπήθηκαν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος από διαδηλωτές ενώ ο πολιτικός Μανώλης Γλέζος ψεκάστηκε με χημικά στο πρόσωπο από την Αστυνομία. Απεργίες και διαδηλώσεις επαναλήφθηκαν 11 Μαρτίου και 29 Απριλίου. Οι εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς ήταν οι πιο μαζικές των τελευταίων ετών με μεγάλη συγκέντρωση του Π.Α.Μ.Ε. στην πλατεία Συντάγματος και των υπολοίπων συνδικαλιστικών οργανώσεων στην πλατεία Κλαυθμώνος. Η πιο μαζική απεργία ήταν αυτή που κηρύχθηκε στις 5 Μαΐου από την ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και το ΠΑΜΕ, και οδήγησε σε ογκώδες συλλαλητήριο στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, ενώ τρεις υπάλληλοι της τράπεζας Μαρφίν στο υποκατάστημα της οδού Σταδίου σκοτώθηκαν εξαιτίας εμπρηστικής επίθεσης από τρία άτομα κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου.
Κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν σε όλη την διάρκεια του 2010 από όλα τα συνδικάτα. Εντάθηκαν πολύ περισσότερο κατά τον Μάιο του 2011 μετά το παράδειγμα της Αραβικής Άνοιξης και των αντίστοιχων κινητοποιήσεων στην Ισπανία.

Κινητοποιήσεις Μαΐου

Εκκινώντας από τη συγκέντρωση της 25ης Μαΐου 2011 πολλές χιλιάδες Ελλήνων «Αγανακτισμένων» διαδήλωσαν ειρηνικά σε πολλές πόλεις της Ελλάδας με σημείο τριβής τα τεκταινόμενα στην ελληνική οικονομία. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν και την επομένη παρά την ξαφνική μπόρα που ξέσπασε στην Αθήνα και τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες κατά τόπους στην ελληνική επικράτεια, χιλιάδες διαδηλωτές για δεύτερη ημέρα συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά σε δεκάδες πόλεις. 
Οι συγκεντρώσεις συνεχίστηκαν για αρκετές ημέρες στην Πλατεία Συντάγματος, στον Λευκό Πύργο στη Θεσσαλονίκη και δεκάδες άλλες πόλεις στην Ελλάδα. Ορισμένοι από τους παρευρισκόμενους προχώρησαν σε διαμαρτυρία διαρκείας, διανυκτερεύοντας σε σκηνές. Ακολούθησαν δραστηριότητες με έκδοση ψηφίσματος, επιτροπές καθαριότητας, μεταφράσεις κειμένων και ιατρικές υπηρεσίες από ομάδες γιατρών στις εκδηλώσεις της πλ. Συντάγματος, με ποδηλάτες στον Λευκό Πύργο και διαμαρτυρόμενους στην Πλατεία Γεωργίου Α΄ στην Πάτρα, πλήθος κόσμου διαδήλωσε ειρηνικά. Στη διαδήλωση της Αθήνας συμμετείχαν διάφορες ομάδες δράσης όπως «Δεν πληρώνω», Σύνδεσμοι εκπαιδευτικών, ακόμη και σύνδεσμοι μοτοσυκλετιστών. Επιστολή χαιρετισμό προς τους διαδηλωτές έστειλε ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.
Η πέμπτη κατά σειρά ημέρα των διαδηλώσεων, αφενός διακρίθηκε για τον πανευρωπαϊκό χαρακτήρα της και αφετέρου για το πλήθος κόσμου που συνέρρευσε στις πλατείες δεκάδες πόλεων στην Ελλάδα και εκατοντάδων στην Ευρώπη συνολικά, καθώς θεωρήθηκε «η μεγαλύτερη σε όγκο από την έναρξη της διαμαρτυρίας». Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά των διαδηλώσεων της 29ης Μαΐου 2011 ξεχώρισαν η αύξηση των σκηνών για διανυκτέρευση, η διαμόρφωση ομάδας νομικής υποστήριξης και η λειτουργία ιατρείου στην πλατεία Συντάγματος, και στον Λευκό Πύργο η πρόταση για επέκταση των συγκεντρώσεων στην πλατεία Αριστοτέλους και σε άλλες πλατείες της πόλης. Επίσης στη Θεσσαλονίκη συγκροτήθηκαν ομάδες εργασίας για την παρουσία στο διαδίκτυο, τον καθαρισμό και την περιφρούρηση, καθώς και ομάδες ασχολούμενες με ειδικά θέματα όπως είναι οι άνεργοι-συμβασιούχοι, καθώς και ζητήματα παιδείας.
Στο Ρέθυμνο, στην Πλατεία Αγνώστου Στρατιώτη οι Ρεθυμνιώτες πρόβαλαν το γνωστό ντοκιμαντέρ Χρεοκρατία. Στην πλατεία Συντάγματος οργανώθηκαν εκθέσεις φωτογραφίας και γελοιογραφικού σκίτσου.
Στις 31 Μαΐου, έβδομη ημέρα διαδηλώσεων στην πλ. Συντάγματος ήταν μαζική, ενισχυμένη από χιλιάδες πολιτών που ενώθηκαν με τους διαδηλωτές μετά την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη και των πανεπιστημιακών στα Προπύλαια του πανεπιστημίου. Αρκετοί διαδηλωτές αποκλείοντας τις εξόδους της Βουλής, εμπόδισαν την έξοδο βουλευτών και εργαζομένων, η οποία κατέστη δυνατή μέσω του Εθνικού Κήπου, συνοδεία αστυνομικών δυνάμεων και πυροσβεστών, κάτω από τις αποδοκιμασίες του πλήθους. Πολλά από τα ΜΜΕ προσπάθησαν να δώσουν χαρακτήρα αμφισβήτησης του ισχύοντος δημοκρατικού πολιτεύματος στο περιστατικό του μπλόκου της Βουλής στην πλ. Συντάγματος, παρουσιάζοντας αντιδράσεις συγκεκριμένων υπουργών και βουλευτών. Στη Θεσσαλονίκη εκατοντάδες διαδηλωτές διαμαρτυρήθηκαν για το Μνημόνιο, προγραμματίζοντας ταυτόχρονα ποδηλατοδρομία, ενημέρωση και κάλεσμα των κατοίκων της πόλης σε διαμαρτυρία.

Κινητοποιήσεις Ιουλίου

Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν και κατά τη διάρκεια του Ιουλίου με μικρότερο όγκο διαδηλωτών όμως σε σχέση με τους δύο πρώτους μήνες των κινητοποιήσεων, γεγονός το οποίο αποδόθηκε στην αποθάρρυνση μέρους των διαδηλωτών από τα σοβαρά επεισόδια στα τέλη του Ιουνίου, που συνοδεύτηκαν από χρήση αστυνομικής βίας, αλλά και στην ελάττωση του κόσμου στα αστικά κέντρα λόγω των καλοκαιρινών διακοπών. Από την επόμενη κιόλας μέρα των σοβαρότατων επεισοδίων που σημειώθηκαν στις 28 και 29 Ιουνίου, υπήρξε νέα συγκέντρωση αγανακτισμένων στην Πλατεία Συντάγματος, με μεγάλη συμμετοχή κόσμου. Τις επόμενες μέρες οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν με διοργάνωση συναυλιών και πραγματοποίηση της καθιερωμένης γενικής συνέλευσης. Στη διάρκεια των κινητοποιήσεων σε μέρος της πλατείας είχαν στηθεί σκηνές και κιόσκια και βρίσκονταν αναρτημένα πολλά πανό. Μετά από παρέμβαση του υπουργού δικαιοσύνης Μιλτιάδη Παπαϊωάννου ο δήμαρχος Αθηναίων Γεώργιος Καμίνης δήλωσε πως αναλαμβάνει πρωτοβουλία για την απομάκρυνση των σκηνών. Στα τέλη του μήνα υπήρξε εισαγγελική παρέμβαση για το θέμα αυτό, ενώ στις 30 Ιουλίου, τα ξημερώματα, αστυνομικές δυνάμεις απομάκρυναν τους κατασκηνωτές και ξήλωσαν τις σκηνές και τα πανό των διαδηλωτών.
Αμέσως μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, σε κάποιες πόλεις της Ελλάδας σημειώθηκαν έντονες εκδηλώσεις αποδοκιμασίας σε βάρος τοπικών βουλευτών που υπερψήφισαν το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Το κυβερνών κόμμα κατηγόρησε γι’ αυτού του είδους τις εκδηλώσεις, το κοινοβουλευτικό κόμμα του χώρου της αριστεράς ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που οδήγησε σε έντονη αντιπαράθεση των δύο κομμάτων στη βουλή. Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης, όπως καταγράφηκε από σχετικές δημοσκοπήσεις, υποστήριζε πως οι εκδηλώσεις ήταν αυθόρμητες και απέρριπτε τον ισχυρισμό ότι πίσω από τις εκδηλώσεις βρίσκεται πολιτικό κόμμα. Μάλιστα η πλειοψηφία των ερωτηθέντων τασσόταν υπέρ των αποδοκιμασιών σε βάρος βουλευτών.

Κινητοποιήσεις Σεπτεμβρίου

Μετά τη σχετική ηρεμία που επικράτησε κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, οι ομάδες των αγανακτισμένων επανήλθαν στην πλατεία συντάγματος, με πρώτη μεγάλη συγκέντρωση στις 3 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία με διπλό συμβολισμό, καθώς αντιστοιχεί στην επανάσταση του 1843 για την διεκδίκηση συντάγματος, άλλα και στην επέτειο ίδρυσης του κυβερνώντος κόμματος. 
Από τα τέλη του προηγούμενου μήνα η κυβέρνηση είχε ανοίξει νέο μέτωπο, αυτή τη φορά στον χώρο της εκπαίδευσης, με την ψήφιση του νέου νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Η ψήφιση του νομοσχεδίου στις 24 Αυγούστου, που περιλάμβανε σημαντικές αλλαγές στον τρόπο διοίκησης και λειτουργίας των πανεπιστημίων και οριστική κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου, συνοδεύτηκε από μεγάλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Ακολούθησε κύμα καταλήψεων σε σχολές των ΑΕΙ και ΤΕΙ, με αποτέλεσμα στις αρχές Σεπτέμβρη περισσότερες από 200 σχολές να τελούν υπό κατάληψη. Το βαρύ κλίμα στον χώρο της παιδείας ενισχύθηκε και από το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης βιβλίων στα σχολεία της μέσης εκπαίδευσης, με ευθύνη του υπουργείου παιδείας. Το γεγονός αυτό υπήρξε η κύρια αιτία του μεγάλου κύματος καταλήψεων σε γυμνάσια και λύκεια, που εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου.
Μεγάλες διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκαν, την ημέρα της ομιλίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου. Πορείες διαμαρτυρίας την ημέρα αυτή πραγματοποίησαν συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ, μέλη του ΠΑΜΕ, ομάδες αγανακτισμένων πολιτών, φοιτητές, οι ιδιοκτήτες ταξί, που αντιδρούσαν στο άνοιγμα του επαγγέλματός τους, αλλά και οπαδοί του Ηρακλή που βρίσκονταν σε σύγκρουση με την πολιτεία για το θέμα του υποβιβασμού της ομάδας τους. Στόχος των περισσότερων ομάδων διαδηλωτών ήταν ο αποκλεισμός του Βελλίδειου συνεδριακού κέντρου, όπου πραγματοποιούσε την ομιλία του ο πρωθυπουργός. Για την αντιμετώπιση του μεγάλου πλήθους διαδηλωτών η ελληνική αστυνομία έλαβε δρακόντεια μέτρα παρατάσσοντας στη Θεσσαλονίκη περισσότερους από 4.500 αστυνομικούς, εφοδιασμένους με τον ειδικό μεταλλικό φράκτη για τη συγκράτηση των διαδηλωτών και ειδικό όχημα ρίψης νερού. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων σημειώθηκαν επεισόδια και συγκρούσεις, με την αστυνομία να καταφεύγει σε χρήση δακρυγόνων και να προχωρεί σε προσαγωγές και συλλήψεις διαδηλωτών. Την επόμενη μέρα ο πρωθυπουργός πραγματοποίησε την καθιερωμένη συνέντευξή τύπου, στην αποθήκη Γ' του Α' προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης αντί στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο, όπως συνηθιζόταν παλαιότερα, κυρίως για λόγους ασφαλείας.

Κινητοποιήσεις Οκτωβρίου

Από τις αρχές Σεπτεμβρίου η Ελλάδα σαρώθηκε από απεργιακό κύμα διαρκείας με πραγματοποίηση απεργιών από διαφορετικούς κλάδους, σχεδόν σε καθημερινή βάση. Είναι χαρακτηριστικό πως στο διάστημα από 1 Σεπτεμβρίου έως 20 Οκτωβρίου, μόνο τρεις μέρες δεν σημειώθηκε κάποια απεργιακή κινητοποίηση.
Παράλληλα από τα τέλη Σεπτεμβρίου ξεκίνησε ένα κύμα καταλήψεων σε διάφορα υπουργεία. Αφορμή του υπήρξε η άφιξη του κλιμακίου της τρόικας για ελέγχους της πορείας εκτέλεσης του προϋπολογισμού και των μεταρρυθμίσεων. Κύριοι λόγοι για τον ξεσηκωμό των υπαλλήλων υπουργείων, υπήρξαν το μέτρο της εργασιακής εφεδρείας και η θέσπιση του ενιαίου μισθολογίου, δύο μέτρα που έπλητταν σοβαρά τους εργαζομένους του δημοσίου τομέα.  
Την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε γενική απεργία με μεγάλη συμμετοχή εργαζομένων. Κατά τη διάρκειά της οργανώθηκε συλλαλητήριο στο σύνταγμα, που υπήρξε ογκώδες. Η πορεία κατέληξε σε σοβαρά επεισόδια με τις δυνάμεις καταστολής να πραγματοποιούν επιθέσεις κατά των διαδηλωτών ακόμα και μέσα στον σταθμό του Μετρό του Συντάγματος. Από τα επεισόδια τραυματίστηκαν ακόμα και δημοσιογράφοι.
Στις 6 Οκτωβρίου κατατέθηκε στην βουλή το πολυνομοσχέδιο για το νέο βαθμολόγιο-μισθολόγιο του δημοσίου, τις μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, τις μειώσεις στο εφάπαξ, την νέα φορολογική κλίμακα και τις αλλαγές στα εργασιακά. Τα μέτρα που περιλάμβανε έπλητταν δραστικά το σύνολο των εργαζομένων. Η μέρα της ψήφισής του ορίστηκε η 20η Οκτωβρίου. Με κύριο λόγο την επικείμενη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου κηρύχτηκε γενική 48ωρη απεργία για τις 19 και 20 Οκτωβρίου και οργανώθηκαν συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Στις 19 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε μεγάλη πορεία στην Αθήνα που χαρακτηρίστηκε ως μία από τις μεγαλύτερες ιστορικά. Τα συνδικάτα και ξένα δίκτυα ενημέρωσης έκαναν λόγο ακόμα και για 500.000 πολίτες, ενώ η αστυνομία ανέφερε παρουσία 75.000 πολιτών. Η πορεία εξελίχθηκε επεισοδιακά, όταν ομάδα διαδηλωτών πραγματοποίησε επίθεση κατά του μεταλλικού φράκτη απώθησης διαδηλωτών που χρησιμοποιεί η αστυνομία. Η αστυνομία προχώρησε σε εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και βομβίδων κρότου λάμψης. Τις επόμενες ώρες τα επεισόδια γενικεύτηκαν και επεκτάθηκαν σε μεγάλο μέρος της Αθήνας, από την περιοχή της Βουκουρεστίου μέχρι το Μοναστηράκι. Κατά τη διάρκειά τους σημειώθηκαν καταστροφές και εμπρησμοί. Παρά την ύπαρξη σοβαρών επεισοδίων μεγάλο μέρος των διαδηλωτών δεν πτοήθηκε και παρέμεινε στην πλατεία συντάγματος μέχρι τις απογευματινές ώρες.
Στις 20 Οκτωβρίου το σκηνικό της μεγαλειώδους πορείας στο σύνταγμα επαναλήφθηκε. Η διαδήλωση της 20ης Οκτωβρίου όμως, σκιάστηκε από τον θάνατο ενός 53χρονου διαδηλωτή, μέλους του ΠΑΜΕ, του Δημήτρη Κοτζαρίδη. Σύμφωνα με την πρώτη ιατροδικαστική εξέταση, ο διαδηλωτής υπέστη έμφραγμα, ενώ αναμένεται  το πόρισμα της τοξικολογικής εξέτασης όπου θα διευκρινιστεί αν το γεγονός αυτό σχετίζεται με την εισπνοή χημικών.

Η πορεία αυτή σημαδεύτηκε επίσης από πολύ σοβαρά επεισόδια, που ξεκίνησαν όταν ομάδα κουκουλοφόρων πραγματοποίησε επίθεση με πέτρες, γκλομπς και βόμβες μολότωφ, κατά διαδηλωτών του ΠΑΜΕ. Η ομάδα περιφρούρησης της διαδήλωσης του ΠΑΜΕ προσπάθησε να απωθήσει τους κουκουλοφόρους με αποτέλεσμα να σημειωθούν μεγάλης έκτασης συμπλοκές που είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό τουλάχιστον 80 διαδηλωτών. Το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του, απέδωσε την επίθεση που δέχτηκαν τα μέλη του ΠΑΜΕ, σε προβοκατόρικη δράση παρακρατικών με στόχο να διαλύσουν την μεγαλειώδη συγκέντρωση του Συντάγματος. Το οργανωμένο κίνημα «δεν πληρώνω», που κατηγορήθηκε από το ΠΑΜΕ πως από την δική του πορεία εμφανίστηκαν οι κουκουλοφόροι, ανακοίνωσε πως τα μέλη του δεν προκάλεσαν κανένα επεισόδιο και δεν προχώρησαν σε καμία πράξη βίας.
Οι διαμαρτυρίες επεκτάθηκαν και στα γήπεδα. Κατά τη διάρκεια της 7ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, που διεξήχθη το διήμερο 22 και 23 Οκτωβρίου σε πολλές αναμετρήσεις ακούστηκαν συνθήματα κατά τις κυβέρνησης και είχαν αναρτηθεί σχετικά πανό. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και την επόμενη αγωνιστική που πραγματοποιήθηκε το διήμερο 29-30 Οκτωβρίου, παρά την εντολή που υπήρξε προς την αστυνομία, να μην επιτρέψει την είσοδο των πανό με πολιτικό περιεχόμενο στις εξέδρες των γηπέδων.

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου

Ακόμα μεγαλύτερης έκτασης διαμαρτυρίες σημειώθηκαν κατά την διάρκεια των εορτασμών για την 28η Οκτωβρίου. Κατά τη διάρκεια της μαθητικής παρέλασης στη Θεσσαλονίκη που πραγματοποιήθηκε στις 27 Οκτωβρίου, ακολούθησε στο τέλος της, πορεία διαμαρτυρίας από ομάδες διαδηλωτών. Την επόμενη ημέρα οι διαμαρτυρίες ήταν πολύ εντονότερες. Στη Θεσσαλονίκη το πλήθος των διαδηλωτών που αποδοκίμαζε ακόμα και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, οδήγησε στην ματαίωση της στρατιωτικής παρέλασης, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά. Σε πολλές ακόμα μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, οι μαθητικές παρελάσεις μετατράπηκαν σε διαδηλώσεις κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Σε πολλές πόλεις οι παρελάσεις ματαιώθηκαν ή διακόπηκαν όπως συνέβη στον Βόλο, στη Βέροια, στα Τρίκαλα και στη Ρόδο ενώ σε άλλες οι παρελάσεις ολοκληρώθηκαν αφού πρώτα φυγαδεύτηκαν οι «επίσημοι» , όπως συνέβη στην Πάτρα, στην Κέρκυρα, στην Τρίπολη, στο Ηράκλειο, στην Ξάνθη και στην Καλαμάτα. Στην Αθήνα όπως και στις υπόλοιπες πόλεις, οι παρελάσεις πραγματοποιήθηκαν μέσα σε κλίμα αποδοκιμασιών και συνθημάτων κατά τις κυβέρνησης. Σε πολλές περιπτώσεις την διαμαρτυρία τους εξέφρασαν και οι μαθητές, στρέφοντας το κεφάλι στην αντίθετη πλευρά περνώντας από την εξέδρα των επισήμων. Σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το facebook και το twitter σάλο προκάλεσε η μούντζα Λαρισαίου μαθητή κατά των επισήμων κατά την διάρκεια της παρέλασης. Ο Δήμαρχος Λάρισας Κώστας Τζανακούλης, παρενέβη προκειμένου να μην υποστεί τιμωρία ο μαθητής ενώ η περιφερειακή διευθύντρια εκπαίδευσης Θεσσαλίας Κωνσταντίνα Πράντζου δήλωσε «Από παιδαγωγική άποψη, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε  σε τέτοιου είδους συμπεριφορές» και έριξε την ευθύνη για την ενδεχόμενη τιμωρία του μαθητή στο σύλλογο των καθηγητών του 3ου εσπερινού λυκείου Λάρισας στον οποίο ανήκει. Για πολλούς η χειρονομία του μαθητή συμβολίζει την αγανάκτηση του κόσμου και ζητείται να μην υποστεί ο μαθητής καμία κύρωση, ενώ για άλλους η χειρονομία αποτελεί προσβολή, στη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας εναντίον του φασισμού. Η φωτογραφία του μαθητή με την μούντζα έγινε πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στις 31 Οκτωβρίου 2011 και ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Λάρισας, Βαγγέλης Καριτσάκης τοποθετήθηκε κατά της τιμωρίας του μαθητή. Η ΟΛΜΕ με ανακοίνωση την 1η Νοε 2011 τάχθηκε υπέρ των μαθητών και καθηγητών που συμμετείχαν "με το δικό τους τρόπο στις κινητοποιήσεις της 28ης Οκτωβρίου". Για την χειρονομία ο σύλλογος καθηγητών του 3ου νυχτερινού  ΕΠΑΛ Λάρισας τιμώρησε το μαθητή με μία μέρα αποβολή. Ο Μανώλης Γλέζος σχολίασε ότι ότι με τις αντιδράσεις των πολιτών στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου "Αποκαταστάθηκε το πραγματικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου" δηλώνοντας "το ΟΧΙ στην υποταγή της χώρας στην τρόικα και τη μετατροπή της σε προτεκτοράτο".

Κινητοποιήσεις Νοεμβρίου

Τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011 ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την απόφασή του για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με θέμα τη νέα δανειακή σύμβαση και παράλληλα ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Στο επόμενο διάστημα οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες και οδήγησαν στον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου, στις 11 Νοεμβρίου 2011. Την ημέρα που πραγματοποιήθηκε η ψηφοφορία για τη χορήγηση ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, το ΚΚΕ πραγματοποίησε μεγάλη διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος με συμμετοχή περίπου 10.000 διαδηλωτών. Ογκώδες ήταν και το συλλαλητήριο που πραγματοποίησε στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου, το ΠΑΜΕ. Επίσης, η καθιερωμένη πορεία στις 17 Νοεμβρίου για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου υπήρξε πολυπληθής.
Οι μεγαλύτερες αντιδράσεις αυτόν τον μήνα αφορούσαν το τέλος ακινήτων που αποφασίστηκε τον Σεπτέμβριο και η είσπραξή του ορίστηκε να γίνει μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ. Για το μέτρο αυτό υπήρξαν μεγάλες αντιδράσεις από τα κόμματα της αριστεράς, από οργανώσεις πολιτών, από συνδικαλιστικές οργανώσεις, ακόμα και από δημάρχους. Την αντίδρασή της εξέφρασε και η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων της ΔΕΗ, που προχώρησε σε κατάληψη του Κέντρου Έκδοσης Εντολών Διακοπής Ρεύματος. Μετά από τέσσερις μέρες κατάληψης επενέβησαν τα ΜΑΤ και εκκένωσαν βίαια το κτίριο. Κατά την επιχείρηση των ΜΑΤ συνελήφθησαν ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ και άλλοι 14 διαδηλωτές.

Κινητοποιήσεις Δεκεμβρίου

Ο Δεκέμβριος ξεκίνησε με μία μεγάλη απεργία που πραγματοποιήθηκε την 1η του μηνός, με συμμετοχή του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ο μήνας σημαδεύτηκε επίσης από τη μεγάλη απεργία διαρκείας των εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας. Η απεργία στο εργοστάσιο του Ασπροπύργου ξεκίνησε στις 31 Οκτωβρίου και συνεχιζόταν ακόμα καθ'όλη τη διάρκεια του Δεκεμβρίου, με τους εργαζόμενους να αντιδρούν στην απόλυση 50 συναδέλφων τους και στην μετατροπή των εργασιακών συμβάσεων από πλήρη σε μερική απασχόληση με ταυτόχρονες μειώσεις των αποδοχών τους έως και 40%. Προς τους απεργούς της χαλυβουργίας υπήρξε μεγάλη συμπαράσταση από πολίτες όλης της χώρας. Στις 13 Δεκεμβρίου οργανώθηκε γενική απεργία στο Θριάσιο Πεδίο με κύριο λόγο την συμπαράσταση προς τους απεργούς της χαλυβουργίας Παράλληλα συνεχίστηκαν και αυτό το μήνα οι κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα ενάντια στο τέλος ακινήτων.