google/wiki40b huggingface dataset:
Δολάριο Μπελίζ

Ιστορία

Τα πρώτα δολάρια που κυκλοφόρησαν στην τότε Βρετανική Ονδούρα ήταν τα ισπανικά δολάρια, τα οποία κυκλοφόρησαν την περίοδο από το  1765 ως το 1825 σε αξία των 6 σελλινιών και 8 πενών. Το 1825 εισήχθησαν τα βρετανικά κέρματα ως νόμισμα. Επίσης κυκλοφόρησε το Πέσο της Γουατεμάλας μαζί με τη στερλίνα σε αξία των 4 σελλινιών και 2 πενών. Το 1885 κυκλοφόρησαν τα πρώτα κέρματα του 1 cent και ακολούθησαν τα τραπεζογραμμάτια. Με την υποτίμηση της βρετανικής λίρας το 1949, προκλήθηκε ξαφνική αύξηση της αξίας του Δολαρίου της Βρετανικής Ονδούρας ως προς την πένα. Αυτό προκάλεσε αντιδράσεις και έφερε την υποτίμηση του Δολαρίου Βρετανικής Ονδούρας σε αξία των 70 σεντς ΗΠΑ. Το 1967 το Δολάριο της Βρετανικής Ονδούρας υποτιμήθηκε ως προς τη βρετανική λίρα στα 60 αμερικανικά σεντς. Το 1978 η ισοτιμία αντικαταστάθηκε με ισοτιμία προς το αμερικανικό δολάριο.

Κέρματα

Το 1885 εισήχθησαν χάλκινα κέρματα του  1 cent και ακολούθησαν ασημένια των 5, 10, 25 και 50 cents το 1894. Τα ασημένια νομίσματα των 5 σεντς αντικαταστάθηκαν με χαλκονικέλινα το 1907 και έπειτα με νικέλιο- σίδηρο το 1942. Τη δεκαετία του ' 50 τα ασημένια κέρματα των 25 , 50 και των 10 σεντς αντικαταστάθηκαν με  χαλκονικέλινα. Τα κέρματα του 1 και των 5 σεντς από αλουμίνιο ήρθαν στην κυκλοφορία το 1976. Ένα δωδεκαγωνικό δολάριο κυκλοφόρησε το 1990.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1894 εκδόθηκαν από την κυβέρνηση τραπεζογραμμάτια σε ονομαστικές αξίες του  1, 2, 5, 10, 50 και 100 δολαρίων. Έπειτα από το 1928 σταμάτησε η παραγωγή των χαρτονομισμάτων των 50 και 100 δολαρίων. Το 1952 εισήχθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων. Το 1980 την έκδοση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η αρμόδια Νομισματική Αρχή, με απόφαση της οποίας επανακυκλοφόρησε το χαρτονόμισμα των 100 δολαρίων. Το 1983 την έκδοση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Κεντρική Τράπεζα της Μπελίζ. Η παραγωγή των χαρτονομισμάτων των 50 δολαρίων ξανάρχισε το 1990, την ίδια χρονιά που το χαρτονόμισμα του 1 δολαρίου αντικαταστάθηκε με ένα κέρμα ίσης αξίας.
Άντριου Πιρς

Υπόβαθρο

Γεννήθηκε το 1937, γιος του Χένρι Πιρς και της Έβελιν Άντριου, και μεγάλωσε στην πόλη Ότον. Φοίτησε στο Σχολείο του Ράινταλ στη Βόρεια Ουαλία και στη συνέχεια υπηρέτησε τη θητεία του για δύο χρόνια στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία. Το 1958 ξεκίνησε τις σπουδές του στο Κολέγιο Κινγκς του Νιούκασλ για ένα πτυχίο στα οικονομικά.

Πολιτική καριέρα

Ήταν προσωπικός συνεργάτης του Τσαρλς Μόρισον στις εκλογές του 1966 και επιλέχθηκε να είναι υποψήφιος με το Συντηρητικό Κόμμα στο Ίσλινγκτον Νορθ το 1968, αν και έχασε την επαναληπτική εκλογή του 1969 και ηττήθηκε στις γενικές εκλογές του 1970.
Εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1979 στην  περιφέρεια Cheshire West και Wirral. Το 1984 ο Πιρς υπολογίζεται ότι δαπανούσε 453 ώρες ετησίως σε ταξίδια, στο πλαίσιο του αξιώματός του. Το 1988 έλαβε μέρος σε εκστρατεία για τις τοπικές οργανώσεις με σκοπό να συλλέξει προσφορές της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας για δωρεάν φαγητό για οργανισμούς πρόνοιας, δηλώνοντας ότι ήταν "μπερδεμένος και απογοητευμένος" που κανείς στην εκλογική του περιφέρεια δεν το εφάρμοζε. Στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 1989, ο Πιρς δεν κατάφερε να επανεκλεγεί ευρωβουλευτής και στη θέση του εξελέγη ο Εργατικός Λϊντον Χάρισον.
Τιμόχαρις (κρατήρας)

Ο Τιμόχαρις είναι ευδιάκριτος κρατήρας στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης, και συγκεκριμένα στη Θάλασσα των Βροχών, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 26,7° βόρειο πλάτος και 13,1° δυτικό μήκος. Η διάμετρός του είναι 34 χιλιόμετρα (km). Ο κοντινότερός του κρατήρας με συγκρίσιμη διάμετρο είναι ο Λάμπερτ στα δυτικά. Οι μικρότεροι κρατήρες Feuillée και Beer κείνται στα ανατολικά του Τιμόχαρι. Ο Τιμόχαρις πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου Έλληνα αστρονόμου και φιλοσόφου Τιμόχαρι του Αλεξανδρέως (320-260 π.Χ.).

Χαρακτηριστικά

Το χείλος του Τιμόχαρι, ενώ με τηλεσκόπιο από τη Γη φαίνεται στρογγυλό, σε φωτογραφίες από κοντά αποκαλύπτει ένα κάπως πολυγωνικό περίγραμμα, με εξωτερικά τοιχώματα που απλώνεται σε πλάτος 20 και πλέον χιλιομέτρων προς όλες τις διευθύνσεις. Το εσωτερικό τοίχωμα παρουσιάζει εκτεταμένες καταρρεύσεις και απότομες αναβαθμίδες. Το κέντρο του πυθμένα σημαδεύεται από έναν μικρό κρατήρα, που έχει σχεδόν τελείως καταστρέψει την αρχική κεντρική κορυφή του Τιμόχαρι. Ο Τιμόχαρις ίσως να έχει ένα δυσδιάκριτο σύστημα ακτίνων που εκτείνονται μέχρι 130 km από τον κρατήρα. Η έλλειψη ευδιάκριτων ακτίνων συντριμμάτων δίνει μια εκτίμηση για την ηλικία του κρατήρα: Πρέπει να είναι περίπου 1 δισεκατομμύριο έτη ή μεγαλύτερη.
Στα βόρεια του κρατήρα υπάρχει μία μικρή αλυσίδα κρατήρων, που ονομάσθηκε Catena Timocharis.
Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και της Μαρίας-Δωροθέας των Κέττλερ, κόρης του Φρειδερίκου-Καζιμίρ δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγάλιας.
Αρχικά υπηρέτησε στον Ολλανδικό στρατό και αργότερα ως συνταγματάρχης της Β. Πρωσικής Έφιππης Φρουράς. Από το 1737 έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ιωάννη. Το 1741 έγινε διοικητής του Συντάγματος "μάργραβος Κάρολος"· αργότερα το ίδιο έτος έπεσε στη μάχη Μόλβιτς.
Το 1741 απεβίωσε στο Μόβιτς (Πολωνικά: Μαβουγιοβίτσε) σε ηλικία 31 ετών, άγαμος.
Παλαιοχώρι Συρράκου Ιωαννίνων

Γεωγραφικά στοιχεία

Το Παλαιοχώρι Συρράκου είναι χτισμένο σε δυο αντικριστές πλευρές των κορυφογραμμών Κύρκου και Τσάρκου (2.048 m) του όρους Λάκμος από την μια και Λαπάτων (1.333 m) από την άλλη, στην ευρύτερη περιοχή των Τζουμέρκων.Διασχίζεται από δύο χειμάρρους. Ο ένας ξεκινά από τη Σαλατούρα και με κατεύθυνση βορειοανατολική καταλήγει στον Άραχθο. Ο άλλος, με το όνομα Μαυρολάγκαδο, κινείται νοτιοδυτικά και καταλήγει στον Καλαρρύτικο, που χύνεται και αυτός από άλλο σημείο στον Άραχθο. Τους δυο όγκους, και κατ επέκταση τα δύο μέρη του χωριού, συνδέει το διάσελο του Πριαβόλου και της Σαλατούρας (820 m).

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό κατά την Τουρκοκρατία, και μέχρι το 1880, αποτελούσε ενιαία κοινότητα με το σημερινό Συρράκο, που υπάγονταν μαζί με τα άλλα γειτονικά χωριά στην επαρχία Μαλακασίου. Το Παλαιοχώρι χωρίστηκε από το Συρράκο το 1880 επί άρχοντα Γούλα Αναστασίου Τοπάλη (Γούλα Τάσιου), παρά τις επίμονες αντιρρήσεις των Συρρακιωτών που δεν ήθελαν το χωρισμό. Τα όρια των δύο κοινοτήτων μπήκαν στην κορυφή του Τσάρκου-Πρίζας-Πλίνου. Η παράδοση φέρνει ως κοιτίδα του Συρράκου το σημερινό Παλαιοχώρι. Η άμεση σχέση φαίνεται από τον τρόπο ζωής, τα ήθη και τα έθιμα, τα δεκάδες τοπωνύμια με τα Συρρακιώτικα και τα Παλαιοχωρίτικα ονόματα και από την κοινή βλάχικη γλώσσα. Το Παλαιοχώρι απελευθερώθηκε από τους Τούρκους στα τέλη του 1912, όταν αντάρτικο ευζωνικό σώμα Κρητών με αρχηγό το λοχαγό Τρυπογιώργο έδιωξε τους κατακτητές από το φυλάκιο της Τρίκας και τους κυνήγησε ως τη γέφυρα του Παπαστάθη στον Άραχθο ποταμό.
Βαρέλι

To βαρέλι είναι κυλινδρικό δοχείο, διογκωμένο στη μεσότητά του, παραδοσιακά φτιαγμένο από ξύλινες σανίδες (βαρελοσανίδες) οι οποίες συγκρατούνται από ξύλινα ή μεταλλικά στεφάνια. Χρησιμοποιούνται για την μεταφορά και αποθήκευση αγαθών, όπως για παράδειγμα υγρών, οπότε και πρέπει να είναι απολύτως στεγανά. Παραδοσιακά, χρησιμοποιείται ως μονάδα μέτρησης όγκου ή βάρους ενός συγκεκριμένου αγαθού, για παράδειγμα, ένα βαρέλι πετρελαίου ισούται με 42 αμερικανικά γαλόνια ή 159 λίτρα, αν και λόγω του ιδιότυπου σχήματός τους, ο υπολογισμός του όγκου ενός βαρελιού είναι δύσκολος.
O Πλίνιος ο πρεσβύτερος αναφέρει ότι τα βαρέλια δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά στην περιοχή των Άλπεων. Στις αρχές της πρώτης χιλιετίας μ.Χ. η χρήση τους διαδόθηκε στο εμπόριο και στην μεταφορά αγαθών, όπως το κρασί και αργότερα ποικίλων άλλων αγαθών, όπως αλάτι, ρέγγες, φρούτα και παστά κρέατα, στις βορειοδυτικές επαρχίες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αντικαθιστώντας τους αμφορείς, και είχε κομβική σημασία στο εμπόριο κατά τον Μεσαίωνα.
Αουγκούστο Πόλο Κάμπος

Βιογραφία

Γεννημένος στο Άγιακουτσο του Πόλο Κάμπος, θεωρείται ένας από τους καλύτερους Περουβιανούς συνθέτες όλων των εποχών. Ήταν ο συνθέτης πολυπληθών δημοφιλών επιτυχιών, οι οποίες εκπροσωπούν την αυθεντικότητα και τον πλούτο του Περού όσον αφορά την μελωδία και τους στίχους.
Το 1933, η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στην πόλη της Λίμα. Έζησαν στην ιστορική περιοχή Rímac, που αποτελεί και το όνομα του πιο διάσημου ποταμιού της Λίμα. Από μικρή ηλικία ο Αουγκούστο ανακάλυψε μια αγάπη και την ικανότητα να αφηγείται και να συνθέτει στίχους και ρίμες.
Το σπίτι του επισκέπτονταν συχνά καλλιτέχνες και τραγουδιστές που αγαπούν να χορεύουν και να τραγουδούν περουβιανή μουσική. Όλοι αυτοί επηρέασαν και παρακίνησαν την δημιουργικότητα του Πόλο Κάμπος, ο οποίος λίγο αργότερα έκανε μια δημιουργική και επιτυχημένη καριέρα ως συνθέτης ενώ τα τραγούδια του έγιναν μέρος της περουβιανής παράδοσης. Υπήρξε σε διαμάχη με τον Αρμάντο Μαντζανέρο και τους APDAYC για την ταυτότητα του τραγουδιού Cariño Malo.
Δεν σπούδασε ποτέ μουσική ούτε έπαιζε κάποιο μουσικό όργανο. Ήταν αυτοδίδακτος, το ταλέντο και η εξυπνάδα του τον βοήθησαν να δημιουργήσει πολλά όμορφα τραγούδια και να κατακτήσει μια θέση στο βιβλίο Γκίνες ως ο άνθρωπος που μπορεί να γράψει ένα τραγούδι σε λιγότερο από 2 λεπτά. Ένα από τα τραγούδια του συμπεριλήφθηκε στην ταινία  James Bond Quantum of Solace.
Είχε μια κόρη, την Flor, και έναν γιο, τον Augusto Polo Campos, Jr.
Το βαλς του "Regresa" αποτέλεσε την νούμερο ένα επιτυχία διεθνώς για την περουβιανή τραγουδίστρια Lucha Reyes ενώ η instrumental μορφή του αποτέλεσε την νούμερο ένα επιτυχία για το περουβιανό συγκρότημα Madre Matilda. Το "Regresa" ήταν επίσης το πρώτο τραγούδι στο άλμπουμ των Los Violines de Lima το 1970.
Ερμής Σανδαλίζων

Περιγραφή

Εικονίζει έναν έφηβο. Στρέφει το κεφάλι του, την στιγμή που ακουμπά το δεξί του πόδι σε έναν βράχο για να δέσει το σανδάλι του.

Ερμηνεία

Ονομάστηκε Ιάσων από τον Βίνκελμαν. Αργότερα ερμηνεύτηκε ως Ερμής, ο οποίος ανύποπτος αφουγκράζεται τον Δία, την στιγμή που εκείνος τον διέταξε από εδώ και στο εξής να γίνει ο μαντατοφόρος των θεών. Η ερμηνεία αυτή βασίζεται στην περιγραφή αγάλματος του θεού Ερμή από τον Χριστόδωρο, και συμφωνεί με το εμπροσθότυπο νομίσματος της Μαρκιανούπολης της Μοισίας.

Χρονολογία

Θεωρείται αντίγραφο αρχαιότερου πρωτότυπου του Λυσίππου.
Θεόδωρος Κουτρούκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα στην Ξυλογαϊδάρατης επαρχίας Δωρίδας.  Επί δεκαετία ολόκληρη πολεμούσε τους Τούρκους και στην Ελλάδα αλλά και ως εθελοντής στη Ρωσία. Κατά τις παραμονές της επανάστασης πριν το 1820 ο πατέρας και οι δυο αδελφοί του για να ξεφύγουν από την οργή του Αλή πασά συντάχθηκαν για μικρό χρονικό διάστημα στο αρματολικό σώμα του Πανουργιά.
Ονφλέρ

Ιστορικά στοιχεία

Η Ονφλέρ ιδρύθηκε από Βίκινγκς, με πρώτη αναφορά να γίνεται από τον Ριχάρδο τον 3ο, Δούκα της Νορμανδίας. Μέχρι τα μέσα του 12ου αιώνα η κωμόπολη αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κόμβο μεταφοράς εμπορευμάτων απο την πρωτεύουσα της Νορμανδίας, Ρουέν προς την Αγγλία. Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου είχε στρατηγική θέση και για να προστατευθεί από τις αγγλικές επιδρομές, ο Κάρολος ο 5ος ενίσχυσε τα τείχη της. Μετά το τέλος του 100ετούς πολέμου η Ονφλέρ εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό λιμάνι μέχρι και τα τέλη του 18ου αιώνα. Πολλές ναυτικές αποστολές ξεκήνισαν με προορισμό το Νέο Κόσμο(Νέα Γη & Λαμπραντόρ, Κεμπέκ) αλλά και τις ακτές της Β.Αφρικής και τις Πορτογαλικές Αζόρες Νήσους. Αποτέλεσμα αυτής της δραστηριότητας ήταν η κωμόπολη να γίνει ένα από τα 5 σημαντικότερα λιμάνια εμπορίας σκλάβων στην αποικιοκρατική Γαλλία.

Ετυμολογία

Στηριζόμενοι στο γεγονός ότι η Ονφλέρ ιδρύθηκε από Βίκινγκς, Νορβηγικής καταγωγής και σε συνδυασμό με τον ομώνυμο κόλπο Hunafloi που βρίσκετε στην Ισλανδία μπορούμε να εικάσουμε ότι η λέξη έχει σκανδιναβική - νορβηγική προέλευση.
Εθνική Κατάρ (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Μέχρι σήμερα το Κατάρ δεν έχει συμμετάσχει σε καμία μεγάλη διεθνή διοργάνωση. 
Θεωρητικά διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia, καθώς και στο Πρωτάθλημα της GBA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή του Κόλπου. Επίσης, το δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Η ομάδα μετρά μία συμμετοχή στους Παναραβικούς Αγώνες, και συγκεριμένα στη διοργάνωση του 2011, οπότε και το Κατάρ ήταν επίσης η διοργανώτρια χώρα.
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων

Ιστορία

Το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων πραγματοποιήθηκε στη Βραζιλία τον Ιανουάριο του 2000. Διεξήχθη παράλληλα με το Διηπειρωτικό Κύπελλο (Intercontinental Cup), έναν επίσημο ποδοσφαιρικό θεσμό τον οποίο διοργάνωναν από κοινού η Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) και η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) από το 1960 και περιλάμβανε έναν αγώνα-τελικό με τους νικητές του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης (UEFA Champions League) και του Κόπα Λιμπερταδόρες (Copa Libertadores). Το 2005, μετά την τελευταία διοργάνωση του Διηπειρωτικού Κυπέλλου, ο θεσμός συγχωνεύθηκε με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων. Το 2006 πήρε τη σημερινή του ονομασία.
Τις μέχρι τώρα διοργανώσεις έχουν κερδίσει εννιά διαφορετικές ομάδες, εκ των οποίων οι ισπανικές Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης, με 3 τίτλους η κάθε μία, είναι οι πολυνίκεις του θεσμού. Οι υπόλοιποι νικητές είναι οι Κορίνθιανς με 2 κατακτήσεις, Σάο Πάολο και Ιντερνασιονάλ από τη Βραζιλία, οι ομάδες Μίλαν και Ίντερ από την Ιταλία, καθώς και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από την Αγγλία και η Μπάγερν Μονάχου από τη Γερμανία, οι οποίες έχουν από μία νίκη στη διοργάνωση. Οι ομάδες από την Ισπανία υπήρξαν ως τώρα οι πιο επιτυχημένες από κάθε άλλη εκπρόσωπο εθνικών πρωταθλημάτων, με έξι τίτλους, ενώ η Μπαρτσελόνα έχει το ρεκόρ όσον αφορά τις περισσότερες εμφανίσεις σε τελικούς, με τέσσερις. Η τρέχουσα πρωταθλήτρια κόσμου είναι η ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης, μετά την νίκη της επί της βραζιλιάνικης Γκρέμιο με 1-0 στον τελικό του 2017.

Σύστημα διεξαγωγής

Η σημερινή μορφή της διοργάνωσης περιλαμβάνει επτά ομάδες που αγωνίζονται για τον τίτλο στα γήπεδα της εκάστοτε διοργανώτριας χώρας, για ένα διάστημα περίπου 10 ημερών. Οι νικητές των ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ (Ασία), ΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ (Αφρική), ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ (Βόρεια Αμερική), Κόπα Λιμπερταδόρες (Νότια Αμερική), ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ (Ωκεανία) και ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (Ευρώπη), μαζί με την πρωταθλήτρια της διοργανώτριας χώρας, συμμετέχουν σε νοκ-άουτ αγώνες. Η πρωταθλήτρια της διοργανώτριας χώρας ξεκινά με το εναρκτήριο παιχνίδι εναντίον της πρωταθλήτριας Ωκεανίας, από το οποίο ο νικητής προκρίνεται στην επόμενη φάση των προημιτελικών, όπου αντιμετωπίζει μία εκ των πρωταθλητριών Ασίας, Αφρικής και Βόρειας Αμερικής. Οι νικήτριες των προημιτελικών συναντούν στην ημιτελική φάση μία εκ των δύο πρωταθλητριών Ευρώπης και Νότιας Αμερικής αντίστοιχα, για μια θέση στον τελικό.
Πινάκλ

Σκοπός

Σκοπός του παιχνιδιού είναι να δημιουργείτε τριάδες ή μεγαλύτερες σειρές φύλλων (τετράδες, πεντάδες κτλ). Μια σειρά μπορεί να αποτελείται είτε από τρία ή τέσσερα φύλλα ίδιου αριθμού (πχ 3 τεσσάρια ή 4 Βαλέδες κτλ) είτε από σειρά φύλλων ίδιου χρώματος σε αριθμητική συνέχεια (πχ Καρό από το 5 μέχρι το 8). Στην περίπτωση σειράς φύλλων η αριθμητική συνέχεια των φύλλων είναι 1 έως 10, J, Q, K, A. Ο μπαλαντέρ του παιχνιδιού που μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε στην θέση οποιοδήποτε φύλλου είναι το 2.   Κάθε φορά που έχετε μια τριάδα (ή περισσότερα) φύλλων μπορείτε να τα κατεβάσετε απο το χέρι σας κάτω. (Τα τοποθετείτε ανοιχτά μπροστά σας.)   Νικητής της παρτίδας είναι αυτός που θα "βγεί" δηλαδή θα κατεβάσει όλα τα φύλλα του και θα μείνει χωρίς φύλλο στο χέρι. Νικητής του παιχνιδιού είναι αυτός που θα συγκεντρώσει τους απαραίτητους πόντους μετά από μια σειρά παρτίδων. Οι πόντοι για την νίκη συνήθως ορίζονται στους 251 αλλά αυτό είναι θέμα που εξαρτάται από εσάς.
Γιώργος Γεωργίου (αθλητικογράφος)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιώργος Γεωργίου γεννήθηκε στα Πετράλωνα της Αθήνας στις 26 Μαΐου 1949. Ήταν συμμαθητής στο ίδιο θρανίο με τον μετέπειτα επίσης γνωστό αθλητικογράφο Κώστα Καίσαρη. Η πρώτη του ενυπόγραφη παρουσία στην έντυπη δημοσιογραφία καταγράφηκε σε πολύ νεαρή ηλικία, στην εβδομαδιαία Παναθηναϊκή Φλόγα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. 
Επαγγελματικά δραστηριοποιήθηκε στο χώρο από το 1982, ως μέλος της ιδρυτικής ομάδας της αθλητικής εφημερίδας Ο Φίλαθλος του εκδότη Γιώργου Κουρή, υπό τη διεύθυνση του Νίκου Καραγιαννίδη, ενώ έχει συνεργαστεί και με τα περιοδικά Σύγχρονος Αθλητισμός και Forza. Έγινε ευρύτερα γνωστός στο κοινό μέσω της καθημερινής στήλης που διατηρούσε στον Φίλαθλο, καθώς και με την αρχικά ραδιοφωνική, μετέπειτα τηλεοπτική εκπομπή του Το Καφενείο των Φιλάθλων. 
Δηλώνει οπαδός του Απόλλωνα Αθηνών αλλά στον Φίλαθλο τη δεκαετία του '80 έκανε το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού, πολλές φορές με επικριτικό και δηκτικό τρόπο (γενικότερο χαρακτηριστικό του Φιλάθλου εκείνα τα χρόνια). Τον χαρακτηρίζει η αντικειμενικότητα και η τάση του να τα λέει «έξω απ' τα δόντια», ασκώντας κριτική σε θεσμούς, πρόσωπα και καταστάσεις του αθλητισμού και κυρίως του ποδοσφαίρου.
Η εκπομπή Το Καφενείο των Φιλάθλων, τηλεοπτικά στο Κανάλι 5 του Γιώργου Κουρή και ραδιοφωνικά στον Sprint FM, υπήρξε η πρώτη ευρείας ακροαματικότητας εκπομπή στην Ελλάδα, που παρείχε βήμα στους φιλάθλους για να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με τα αθλητικά δρώμενα και όχι μόνο. Η τηλεοπτική του εκπομπή έχει κατά καιρούς φιλοξενηθεί στους σταθμούς Alpha, Channel 9, Τηλεάστυ, Extra 3 και Kontra Channel. 
Από το 2008 πραγματοποιεί καθημερινές ραδιοφωνικές εκπομπές στο ραδιοσταθμό Real FM 97.8
Τον Μάρτιο του 2010 ανακοίνωσε ξαφνικά την αποχώρησή του από την ενεργό δημοσιογραφία, απόφαση την οποία ανακάλεσε μία ημέρα αργότερα, αποδίδοντάς την σε προσωπικούς και όχι επαγγελματικούς λόγους.
Έχει νυμφευθεί δύο φορές, το 1980 την πρώτη του σύζυγο Μαρία και το 1997 την τωρινή του σύζυγο Ευγενία. Έχει αποκτήσει με καθεμιά από τις δύο συζύγους του από ένα παιδί, τον Τάσο (γεννήθηκε το 1982, απεβίωσε το 2017 από μια σπάνια ασθένεια, την Αταξία Φρίντραϊχ) και την Σταυρούλα (γενν. 1998) αντίστοιχα.
Φούλα Λαμπελέ

Βιογραφία

Η Φούλα Λαμπελέ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αναδείχθηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης. Από το 1955 έως το 1996 διέμενε στη Ζυρίχη. Αποτέλεσε μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και της Εταιρείας Ελβετών Λογοτεχνών (Schweizer Verband Schriftsteller-innen). Στη Θεσσαλονίκη, όπου έζησε από το 1996 και μετά, είχε συνεργαστεί με τα περισσότερα λογοτεχνικά περιοδικά: Νέα Πορεία, Τομές, Εντευκτήριο, Η Λέξη, Πάροδος, Πόρφυρας κ.ά.
Σέρχιο Ντανιέλ Πόνσε

Καριέρα

Κατά το διάστημα 2004-2008, αγωνιζόταν στην Τσακαρίτα Τζούνιορς, ενώ αποκτήθηκε ως δανεικός για την αγωνιστική περίοδο 2008-09 από την ομάδα του Πανθρακικού Κομοτηνής, έχοντας μια καλή παρουσία με την ομάδα της Θράκης στην Σούπερ Λίγκα με 25 συμμετοχές και 2 γκολ.Το καλοκαίρι του 2009 επέστρεψε στην Τσακαρίτα Τζούνιορς μετά την άνοδο της ομάδας στην Πρίμερα Ντιβιζιόν της Αργεντινής. Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ντεπορτίβο Μόρον. Τον Αύγουστο του 2011 επέστρεψε στην Κομοτηνή και τον Πανθρακικό υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας ενός έτους. Με την ομάδα του Πανθρακικού αναδείχθηκε πρωταθλητής στην Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2011-12. Την επόμενη σεζόν, ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός συμφώνησε με την ομάδα της Λάρισα και υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας ενός έτους. Μέτα το τέλος της συνεργασίας του με την Λάρισα ο Αργεντινός μέσος υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 2 ετών με τον Ολυμπιακό Βόλου. Άλλαξε ομάδα τον Ιανουάριο του 2014 όταν και μετακόμισε στον Πύργο και τον Πανηλειακό.
Αλέξανδρος Νικίτιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικίτα Αλεξάνδροβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Μαρίας, κόρης του Ιλαρίονος Βοροντσόβ-Ντάσκοβ. 
Απεβίωσε το 2002 στο Λονδίνο σε ηλικία 73 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1971 τη Μαρία Βαλγκουαρνέρα ντι Νιστσέμι, Ιταλή ευγενή· δεν απέκτησαν τέκνα.
Επίσκεψις (14ος αι.) Βυζαντινό Μουσείο

Περιγραφή

Η Παναγία Γλυκοφιλούσα, η Επίσκεψις είναι ψηφιδωτή εικόνα του 14ου αι. Οι διαστάσεις της είναι 100Χ 85 εκ.Ανήκει στη Σχολή Κωνσταντινουπόλεως και μιμείται την τεχνική και τα υλικά της μνημειακής ψηφιδογραφίας. Προέρχεται από τη Μικρά Ασία και ήλθε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του 1922. Παριστανει την Παρθένο να κρατάει στην αγκαλία της τον Χριστό βρέφος. Οι ψηφίδες είναι τεχνητές μεγέθους πέντε χιλιοστών για τα λεπτά μέρη, τις άκρες των πτυχών και ιδίως των προσώπων και των γυμνών μερών του σώματος, και ενός εκατοστού για το χρυσό έξεργο και τα φορέματα. Η Παρθένος φοράει μελανοκύανο μανδύα που σκεπάζει το κεφάλι και το σώμα. Ο εσωτερικός χιτώνας δεν φαίνεται παρά μόνο στις παρυφές και στα χέρια τα οποία είναι ερυθρου χρώματος με χρυσές διαποικίλσεις. Τα μαλλιά περισφίγγουν τυπικός βυζαντινός κεφαλόδεσμος, λευκός με αργυρές αναλαμπές. Οι πτυχώσεις του μανδύα της Παναγίας και των φορεμάτων του Χριστού, σκληρές και ευθύγραμμες, τις αποδίδει ο καλλιτέχνης με χρυσές ψηφίδες πέντε χιλιστών. Ο Χριστός φοράει χιτώνα ζωσμένο με πιο ανοικτό χρώμα πρασινοκίτρινο με σκοτεινές βαθυκύανες πτυχώσεις. Τα πρόσωπα είναι συντεθειμένα με μακρές ψηφίδες,λευκές, ελαφρώς ρόδινες για τα φωτεινά μέρη, ενώ για τα σκιερά με ψηφίδες χλωροκίτρινες βαθύχροες. Ερυθρές ψηφίδες ενδυναμώνουν τα περιγράμματα. Εκατέροθεν του φωτοστεφάνου της Παναγίας που ορίζεται με ερυθρό περίγραμμα υπάρχουν τα γράμματα MHΡ ΘΟΥ και πάνω από τον αριστερό ώμο της η λέξη ΕΠΙCKEΨΙC όπως και τα άνωθεν και δεξιά του Χριστού στοιχεία ΙC -XC μας βοηθούν για τη χρονολόγηση της εικόνας με το σχήμα τους: περί το τέλος του 1300.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2011-12

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2011-12 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2012-13. Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονταν Δ΄ κατηγορίας 2012-13. Ωστόσο, μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος προέκυψε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου και έτσι η 12η ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την 4η ομάδα του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2011-12, με τη νικήτρια ομάδα να συνεχίζει στη Γ΄ κατηγορίας 2012-13.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Μήτσος Μαρουκάκης

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Μαρουκάκης γεννήθηκε σε χωριό της Χίου το 1902 και ήταν γιος παπά. Στη Χίο ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, ενώ στη συνέχεια σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ήρθε σε επαφή με την κομμουνιστική ιδεολογία, την ασπάστηκε και εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του έκανε στο Πανεπιστήμιο της Ντιζόν στη Γαλλία μεταπτυχιακές σπουδές στην οινολογία, όπου αρίστευσε. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έγινε μέλος του ΚΚΕ.
Για τις επαναστατικές του ιδέες είχε πολλές φορές διωχθεί. Εξορίστηκε στον Αη Στράτη το 1935 από το καθεστώς του Γ. Κονδύλη. Από το 1934 ήταν συντάκτης στο Ριζοσπάστη και αργότερα έγινε αρχισυντάκτης του.
Το 1935 έγινε γραμματέας της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ).

Η δολοφονία του

Το βράδυ της 4ης Αυγούστου, ελάχιστες ώρες μετά την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ο Μαρουκάκης συνελήφθηκε στα γραφεία του Ριζοσπάστη, μαζί με άλλους κομμουνιστές, και οδηγήθηκε στην Γενική Ασφάλεια Πειραιά. Εκεί κρατήθηκε  αρκετές μέρες και βασανίστηκε για να μαρτυρήσει τα μέρη που βρισκόταν τα παράνομα τυπογραφεία του Ριζοσπάστη. Ο Μαρουκάκης άντεξε τα σκληρά βασανιστήρια και δεν ομολόγησε τίποτε. Στις 10 το βράδυ στις 13 Οκτώβρη 1936 πετάχτηκε από τους βασανιστές του από την ταράτσα της Γενικής Ασφάλειας Πειραιά στο οδόστρωμα. Το άψυχο σώμα του Μαρουκάκη περισυνέλλεξαν άτομα που εκείνη την ώρα περνούσαν μπροστά από το κτίριο της Γενικής Ασφάλειας Πειραιά. 
Η Ασφάλεια προσπάθησε, αποτυχημένα, να αποδώσει τη δολοφονία του Μαρουκάκη σε αυτοκτονία. Για τη δολοφονία του Μαρουκάκη κατηγορήθηκε από τον Ριζοσπάστη ο αξιωματικός της Ασφάλειας και προϊστάμενος της υπηρεσίας Δίωξης Κομμουνισμού Νικόλαος Χαραλαμπίδης.
Ο Μαρουκάκης ήταν από τα πρώτα θύματα της Δικτατορίας του Μεταξά.