google/wiki40b huggingface dataset:
Βαγγέλης Αγγέλου

Καριέρα

Ο Βαγγέλης Αγγέλου έχει αγωνιστεί με τη φανέλα του Α.Σ. Απόλλωνος Πατρών, του Πανιωνίου Νέας Σμύρνης, του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Βαγγέλης Αγγέλου αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1988, μέχρι και το 1992. Με τους ερυθρόλευκους δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιον από τους εγχώριους τίτλους που διεκδίκησε, ενώ η μεγαλύτερη διάκρισή του στις εκτός συνόρων υποχρεώσεις του συλλόγου, ήταν η πρόκριση στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου Κόρατς το 1989.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες των Στιβ Γιατζόγλου, Μάκη Δενδρινού, Μιχάλη Κυρίτση και Γιάννη Ιωαννίδη.
Ο Βαγγέλης Αγγέλου έχει πραγματοποιήσει συνολικά 254 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα, ενώ έχει καταφέρει να σημειώσει και 1.782 πόντους.

Προπονητική καριέρα

Ο Βαγγέλης Αγγέλου, μετά το τέλος της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, συνεχίζει να ασχολείται με το άθλημα με την ιδιότητα του προπονητή:
1996-02: Προπονητής στην Α.Γ.Ε. Χαλκίδα
2002-03: Βοηθός προπονητή στον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης
2003-05: Βοηθός προπονητή στο Μαρούσι
2005-07: Βοηθός προπονητή στη ρωσική Δυναμό Μόσχας
2007-08: Προπονητής στην ΑΕΚ
2008-09: Προπονητής στα Τρίκαλα
2010-12: Βοηθός προπονητή στον Ολυμπιακό Πειραιώς
2012-13: Προπονητής στον Άρη Θεσσαλονίκης 
2013-2016: Προπονητής στην τουρκική Αναντολού Έφες
2016-2017: Προπονητής στον Προμηθέα Πατρών
2018: Προπονητής στον Άρη Θεσσαλονίκης
Διεθνής Γεωγραφική Ένωση

Η Διεθνής Γεωγραφική Ένωση (ΔΓΕ), (αγγλικά International Geographical Union IGU, και γαλλικά Union Géographique Internationale UGI) αποτελεί μία παγκόσμια επιστημονική ένωση, μη κυβερνητικού και κερδοσκοπικού χαρακτήρα, των γεωγράφων σχεδόν όλων των χωρών του κόσμου. Πριν την ίδρυσή της είχε προηγηθεί ένα Διεθνές Γεωγραφικό Συνέδριο στην Αμβέρσα το 1871. Μετά από διάφορες συνόδους του ίδιου φορέα θεσπίστηκε η ίδρυση μόνιμου οργανισμού με τον τίτλο "Διεθνής Γεωγραφική Ένωση" με έδρα τις Βρυξέλλες το 1922 υπό την αιγίδα του Πρίγκιπα Βοναπάρτη που ανέλαβε και πρώτος πρόεδρος.
Στην Ένωση αυτή συμμετέχουν σήμερα περίπου 90 χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Τα μέλη-χώρες συμμετέχουν ισότιμα χωρίς καμία διάκριση φυλετική, θρησκευτική κ.λπ. και ανεξάρτητα του είδους του πολιτεύματος εκάστης. Στην Ένωση μπορούν να συμμετέχουν και επιτροπές χωρών μη μελών, ως παρατηρητές.

Επίσημη γλώσσα

Επίσημες γλώσσες της Ένωσης είναι η αγγλική και η γαλλική όπως και φέρεται στο σύνθετο λογότυπο του οργανισμού IGU / UGI.

Συνέδρια

Σύμφωνα με το κεφάλαιο 9 του καταστατικού κάθε 4 χρόνια διοργανώνεται Διεθνές Γεωγραφικό Συνέδριο, το τελευταίο έγινε το 2008. Μετά τη λήξη του κάθε συνεδρίου η οργανωτική επιτροπή υποβάλλει σχετική έκθεση στην Εκτελεστική Επιτροπή.
Εκτός των Διεθνών Συνεδρίων διοργανώνονται και πλήθος άλλων διασκέψεων με εθνικό χαρακτήρα σε διάφορες χώρες.
Καλλιόπη (περιοδικό)

Πληροφορίες

Στην Προκήρυξιν που δημοσιεύεται πρωτοσέλιδα στο πρώτο τεύχος της ο εκδότης της αναφέρει ότι το το νέο έντυπο θα δημοσιεύει μεταξύ άλλων και ειδήσεις, των νέων βιβλίων ελληνικών και αλλογλώσσων εις ωφέλειαν του Γένους[...]παρατηρήσεις,κρίσεις και διορθώσεις των ομογενών και ευρωπαίων εις τους συγγραφείς, περιηγήσεις, ανακαλύψεις παντός είδους. Επίσης σε επόμενο φύλο της σημειώνεται η πρόθεση να ωφελήσουν τους αδελφούς μας[...] με την περιοδικώς μετοχέτευσιν διαφόρων αναγκαιοτήτων και επωφελεστάτων αυτοίς γνώσεων, εκ των παρατηρήσεων και ανακαλύψεων των νεωτέρων σοφών Ευρωπαίων, εις την Ιτσορίαν πασών των Επιστημών και Τεχνών, και της προόδου αυτών[...] Το πρώτο τεύχος κυλλοφόρησε στις 1 Ιανουαρίου του 1819 και η έκδοση συνεχίστηκε για δυο χρόνια, μέχρι την Επανάσταση του '21. Ανήκε στο αντικοραϊκό γλωσσικό ρεύμα, πράγμα που προκάλεσε πολλές διαμάχες με το άλλο ελληνικό λογοτεχνικό περιοδικό της Βιέννης, τον Λόγιο Ερμή του Άνθιμου Γαζή. Μεταξύ άλλων, στην Καλλιόπη αρθρογράφησε ο Γεώργιος Ρουσιάδης, Κοζανίτης έμπορος και λόγιος.
Νεοχώρι Κέρκυρας

Ιστορία

Απαντά πριν από το 1350 ως Ενεοχώρι. Για να διακρίνεται από το Παλαιοχώρι ονομάστηκε Νεοχώρι. Στις αρχές του 16ου αιώνα αναφέρεται ως Αγνερό, Γνιοχώρι, Εγνιοχώρι και Βουνιοχώρι. Σε νοταριακή πράξη του 1589 ονομάζεται Νεοχώρι. Η ονομασία προήλθε με την αποκοπή των αρχικών γραμμάτων από τα Εγ-Νιοχώρι και Βου-Νιοχώρι. Λέγεται ότι το παλαιό χωριό βρισκόταν στους πρόποδες του Πρωτοκάραβου και έφτανε μέχρι την τοποθεσία Πεζούλια. Επώνυμα κατοίκων του χωριού τον 17ο αιώνα είναι Βέργης, Ρικάς, Φαντόπουλος, Γαρδικιώτης, Κάνιτας, Κουντούτζικος, Μηνάς, Μοναστηριώτης, Μπασιάς, Μπάστας. Το 1583 είχε 292 κατοίκους, το 1766 είχε 84, το 1866 είχε 99 και το 2001 αριθμούσε 232 κατοίκους.
Συκιά Μετάλλων Σερρών

Ιστορικά στοιχεία

Στο λόφο του «Αγίου Αθανασίου», που βρίσκεται κοντά στα χωριά Συκιά και Μέταλλα, έχουν διαπιστωθεί λείψανα αξιόλογης κώμης των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων. Κοντά στη Συκιά σώζεται γέφυρα, η οποία φαίνεται πως είχε χρησιμοποιηθεί από τα ρωμαϊκά ως τα νεότερα χρόνια. Από αυτή περνούσε ο αρχαίος λιθόστρωτος δρόμος, που εξασφάλιζε την επικοινωνία μεταξύ των οικισμών και κάστρων της πλαγιάς αυτής του Μενοίκιου όρους και του οποίου τμήματα είχαν εντοπιστεί σε διάφορα σημεία κοντά στο σημερινό χωριό.

Σημείωση

Στην ίδια περιφερειακή ενότητα υπάρχει και ο οικισμός Συκιά του Δήμου Αμφίπολης.
Η ομάδα (ταινία)

Πλοκή

Μπριγκάντα είναι μια ομάδα τεσσάρων φίλων, που μεγάλωσαν μαζί και σχημάτισαν την πιο ισχυρή συμμορία στη Μόσχα. Αρχικά έκανε δουλειές μαζί, αλλά μια μη προγραμματισμένη δολοφονία τους μεταμόρφωσε σε μια συμμορία. Τώρα ζωές τους βρίσκονται σε κίνδυνο και δεν υπάρχει ο δρόμος της επιστροφής.

Πατήστε κλικ σε αυτό το λινκ και θα δείτε τη θεατρική αφίσα της ταινίας

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/e/e9/Постер_сериала_«Бригада».jpg
Ιωάννης Σκυλίσσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1819, όπου οι γονείς του είχαν καταφύγει από την Χίο. Έλαβε επιμελή εκπαίδευση, την οποία συμπλήρωσε στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης. 
Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην Σμύρνη, και αρχικά έγινε συντάκτης της «Μνημοσύνης», της «Αμάλθειας», και του «Άργου». Το έτος 1849 ίδρυσε την δική του «Εφημερίδα της Σμύρνης» με πολιτικό και φιλολογικό περιεχόμενο. Ίδρυσε επίσης την εφημερίδα «Ημέρα» στην Τεργέστη. 
Το 1887 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου ίδρυσε τα «Μύρια Όσα», ένα εικονογραφημένο πολύ επιμελημένο περιοδικό, που συνέχισε να εκδίδεται μέχρι τις παραμονές του Γαλλογερμανικού πολέμου.
Μετέφρασε επίσης πολλά και εξαιρετικά μυθιστορηματικά και κοινωνικά λογοτεχνικά έργα της γαλλικής φιλολογίας.
Απεβίωσε το 1890 στο Μόντε Κάρλο όπου είχε πάει λόγω της πάσχουσας υγείας του.
Πτι φουρ

Ιστορία

Τον 18ο και 19ο αιώνα στη Γαλλία χρησιμοποιούνταν μεγάλοι φούρνοι από τούβλα που αργούσαν να ζεσταθούν και να κρυώσουν. Στο φούρνο ψήνονταν πρώτα τα προϊόντα που χρειάζονται μεγάλες θερμοκρασίες, και στο τέλος του ψησίματος αυτών οι φουρνάρηδες αξιοποιούσαν την εναπομείνουσα θερμότητα για να ψήσουν μικρά αρτοποιήματα. Τα μικρά αρτοσκευάσματα με βασικό συστατικό τη ζάχαρη είναι ευαίσθητα και πρέπει να ψήνονται σε χαμηλή θερμοκρασία. Η ονομασία μικρά φουρνίσματα σημαίνει ότι ψήνονται σε μικρή θερμοκρασία.
Δολάριο Μπαρμπάντος

Ιστορία

Τα πρώτα δολάρια στα νησιά ήταν ιδιωτικά τραπεζογραμμάτια και εισήχθησαv το 1882. Δεν υπήρχαν υποδιαιρέσεις του δολαρίου και εκείνα τα χαρτονομίσματα κυκλοφόρησαν μαζί με τη βρετανική λίρα, από κοινού με τα χαρτονομίσματα της 1 λίρας που τύπωσε η κυβέρνηση το 1917.
Από το 1920 μερικά από τα ιδιωτικά χαρτονομίσματα ήταν σε ονομαστική αξία στερλίνας, με 1 δολάριο να ισούται με 4 σελλίνια και 2 πένες. Το 1935 εισήχθη το δολάριο των Βρετανικών Δυτικών Ινδιών, το οποίο ήταν ίδιο σε αξία με τις Βρετανικές Δυτικές Ινδίες. Μεταξύ των ετών 1938 και 1949 η κυβέρνηση των Μπαρμπάντος επίσης τύπωσε χαρτονομίσματα που ήταν σε ονομαστική αξία δολαρίων. Τα τελευταία ιδιωτικά χαρτονομίσματα (από ιδιωτική τράπεζα) τυπώθηκαν το 1949. Το 1965 νόμισμα στα Μπαρμπάντος έγινε το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής .
Το σημερινό δολάριο προήλθε ταυτόχρονα με την ίδρυση της Κεντρικής Τράπεζας των Μπαρμπάντος (CBB) η οποία έγινε με κοινοβουλευτική Πράξη το 1972. Το δολάριο Μπαρμπάντος αντικατέστησε το δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής , με το οποίο είχε την ίδια αξία, το 1973. Από τις 5 Ιουλίου του 1975 η ισοτιμία του είναι "κλειδωμένη" έναντι του αμερικανικού δολαρίου της τάξης 2 Δολάρια Μπαρμπάντος = 1 Δολάριο ΗΠΑ.

Κέρματα

Το 1973 κυκλοφόρησαν κέρματα αξίας των 1, 5, 10 και 25 cents και του 1 δολαρίου. Τα κέρματα υψηλότερης αξίας φτιάχτηκαν από χαλκονικέλιο και το κέρμα του 1 δολαρίου έχει επταγωνικό σχήμα. Πολλά από τα κέρματα βγήκαν από το Βασιλικό Νομισματοκοπείο του Καναδά.
Πολιορκία της Άρτας

Η εξέλιξη των γεγονότων

Στις αρχές φθινοπώρου δυνάμεις από την Ακαρνανία βρισκόντουσαν ήδη στα περίχωρα της  Άρτας. Στις αρχές Νοεμβρίου η εκστρατεία εναντίον αυτής της τουρκικής εστίας ήταν έτοιμη. Αρχηγοί ήταν οι Γώγος Μπακόλας, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Μάρκος Μπότσαρης και υπαρχηγός ήταν ο Μακρυγιάννης. Στις 12 του ίδιου μήνα εξακόσιοι πενήντα Σουλιώτες υπό τον Μπότσαρη και  Αλβανούς συμμάχους κατέλαβαν τη θέση Μαράτι κοντά στον  Άραχθο. Την πόλη υπεράσπιζαν τέσσερις χιλιάδες άνδρες. Την επόμενη μέρα οι Τούρκοι προσπάθησαν να εκδιώξουν τους Σουλιώτες από τη θέση Μαράτι, χωρίς αποτέλεσμα. Στις 17 Νοεμβρίου οι Έλληνες επιτέθηκαν εναντίον της Άρτας καταλαμβάνοντας τα 2/3 της πόλεως. Εν τω μεταξύ διαλύθηκε η Σουλιωτο-αλβανική συμμαχία, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει μεγάλο μέρος των πολιορκητών. Παράλληλα ο Μεχμέτ Ρεσίτ Πασάς (Κιουταχής) επικεφαλής 3.000 ανδρών έσπευσε να διαλύσει την πολιορκία. Οι Ηπειρώτες και Αιτωλοακαρνάνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πολιορκία πριν φτάσει ο Κιουταχής. Η πολιορκία της Άρτας τελικά υπήρξε οικτρή αποτυχία για τους Έλληνες.
Θωμάς Ε. Υψηλάντης

Βιογραφία

Καταγόταν από την οικογένεια Υψηλάντη, που έχει μακρά διπλωματική και πολιτική ιστορία. Ειδικότερα, ήταν εγγονός του Γρηγορίου Υψηλάντη (που ήταν αδερφός του Αλέξανδρου και του Δημητρίου Υψηλάντη).
Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο της Βιέννης (από το οποίο είχε αναγορευτεί διδάκτορας) και συνακόλουθα σταδιοδρόμησε στο διπλωματικό σώμα, ως υποπρόξενος στην Καζαμπλάνκα (1939), σύμβουλος πρεσβειών, γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο (1942), στο υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα και μετά σε άλλες διπλωματικές θέσεις στο Βερολίνο, στη Μόσχα, στο Λίβανο και στη Γιουγκοσλαβία. Τέλος, διορίστηκε πρεσβευτής στην Αιθιοπία το 1958 και στη Δυτική Γερμανία το 1959. Υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα ως την παραίτησή του, το 1961.
Εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στην Α΄ Αθηνών, στις εκλογές του 1963 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1964.
Πέθανε έπειτα από μακρά ασθένεια όντας εν ενεργεία βουλευτής, το Δεκέμβριο του 1966 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη από το ναό της Μητρόπολης. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε μετά το θάνατό του, η πρώτη επιλαχούσα Ηρώ Λάμπρου.
Από το γάμο του με την Έλλη Ράλλη απέκτησε 1 γιο.
Εθνική Κατάρ (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η εθνική ομάδα του Κατάρ έπαιξε τον πρώτο επίσημο αγώνα της στις 27 Μαρτίου 1970 εναντίον του φιλοξενούμενου Μπαχρέιν, χάνοντας 1–2, ενώ ο Μουμπάρακ Φαράι σκόραρε το μοναδικό γκολ για το Κατάρ. Εξασφάλισε την πρόκρισή της για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022 ως οικοδέσποινα. Η ομάδα έχει συμμετάσχει 7 φορές στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου και φιλοξένησε το Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2011. Έχει κατακτήσει 2 Κύπελλα Εθνών του Κόλπου (1992, 2004) και 1 χρυστό μετάλλιο στους Ασιατικούς Αγώνες (2006).

Στάδιο

Η εθνική ομάδα χρησιμοποιεί διάφορα στάδια στη Ντόχα. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Διεθνές Στάδιο Χαλίφα και στο Στάδιο Γιασίμ μπιν Χαμάντ. Το τελευταίο είναι το γήπεδο της ομάδας.
Ασράφ Χοτάκ

Διακυβέρνηση

Ήταν ανιψιός του Μίρβαϊς Χοτάκ, και η βασιλεία του στιγματίστηκε από την ξαφνική παρακμή της φυλετικής διακυβέρνησης των Χοτάκ υπό την πίεση των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, των Οθωμανών και των Ρώσων, αλλά και των περσικών δυνάμεων.
Ο Ασράφ Χαν σταμάτησε τόσο τις ρωσικές όσο και τις τουρκικές επιθέσεις. Νίκησε τους Οθωμανούς, που ήθελαν να αποκαταστήσουν τους πρώην αντιπάλους τους, τους Σαφαβίδες, στον θρόνο, σε μια μάχη κοντά στο Κερμανσάχ, όταν ο εχθρός είχε πλησιάσει στην Ισφαχάν. Αυτό οδήγησε σε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με την Υψηλή Πύλη, οι οποίες διακόπηκαν για λίγο, αφού ο πρεσβευτής του Ασράφ επέμεινε ότι ο κύριος του θα πρέπει να γίνει Χαλίφης της Ανατολής και ο Οθωμανός Σουλτάνος, Χαλίφης της Δύσης. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μεγάλη οδύνη στους Οθωμανούς, αλλά τελικά υπογράφηκε συμφωνία ειρήνης στο Χαμαντάν λόγω της υπέρτερης οθωμανικής διπλωματίας το φθινόπωρο του 1727.
Τελικά, ο βασιλικός περσικός στρατός του Σάχη Ταχμάσπ Β΄ (ένας από τους γιους του Σάχη Σουλτάνου Χουσεΐν), υπό την ηγεσία του Ναντέρ, νίκησε τις δυνάμεις των Γκιλτζί του Ασράφ σε μια αποφασιστική μάχη γνωστή ως Μάχη του Νταμγκάν τον Οκτώβριο του 1729, εκδιώκοντας τους Αφγανούς στην περιοχή του σημερινού Αφγανιστάν.

Θάνατος

Όταν αποχωρούσε από την Περσία, ο Ασράφ συνελήφθη και δολοφονήθηκε από τον Χάνο του Καλάτ, Μιρ Μοχαμπάτ Χαν Μπαλόχ, το 1730.
Ο Ασράφ, έχοντας καταλάβει το Γιαζντ και το Κιρμάν, εισέβαλε στο Χορασάν με έναν στρατό τριάντα χιλιάδων ανδρών για να πολεμήσει τον Ταχμάσπ, αλλά ηττήθηκε ολοκληρωτικά από τον Ναντέρ στις 2 Οκτωβρίου στο Νταμγκάν. Μια άλλη αποφασιστική μάχη διεξήχθη την ίδια χρονιά στο Μουρτσακούρ κοντά στην Ισφαχάν. Οι Αφγανοί ηττήθηκαν και πάλι και εγκατέλειψαν την Ισφαχάν με 12.000 στρατιώτες, αλλά, προτού αποχωρήσει από την πόλη που λεηλάτησε, ο Ασράφ δολοφόνησε τον ατυχή πρώην Σάχη Χουσεΐν, αιχμαλώτισε τις περισσότερες γυναίκες της βασιλικής οικογένειες και μετέφερε το θησαυροφυλάκιο του βασιλιά. Όταν ο Ταχμάσπ Β΄ εισήλθε στην Ισφαχάν στις 9 Δεκεμβρίου βρήκε μόνο την ηλικιωμένη μητέρα του, η οποία είχε διαφύγει από τη μεταφορά μεταμφιεσμένη ως υπηρέτρια, και δάκρυσε βλέποντας την ερήμωση και την βεβήλωση σε κάθε βλέμμα της. Ο Ναντέρ, προτρέποντας τον Ταχμάσπ να του δώσει την εξουσία να επιβάλει φόρους για λογαριασμό του, κινήθηκε νότια για να καταδιώξει τους υποχωρούντες Αφγανούς, τους οποίους έφτασε και νίκησε και πάλι κοντά στην Περσέπολη. Ο Ασράφ υποχώρησε από το Σιράζ προς τη χώρα του, αλλά το κρύο, η πείνα και η ανελέητη εχθρότητα των κατοίκων αυτών των περιοχών που έπρεπε να περάσει, διέλυσε τις δυνάμεις του και τον υποχρέωσε να εγκαταλείψει τους αιχμαλώτους και τον θησαυρό του, και τελικά σκοτώθηκε από άγημα των Βαλούχων.
— Edward G. Browne, 1924
Ο θάνατος του Ασράφ Χαν σηματοδότησε το τέλος της διακυβέρνησης των Χοτάκ στην Περσία, αλλά η χώρα του Αφγανιστάν ήταν ακόμα υπό τον έλεγχο του Σάχη Χουσεΐν Χοτάκ μέχρι την κατάκτηση της Κανταχάρ από τον Ναντέρ Σάχ το 1738 οπότε ο νέος Αχμάντ Σάχ Ντουράνι φυλακίσθηκε. Ήταν μόνο μια σύντομη παύση πριν από την ίδρυση της τελευταίας Αφγανικής Αυτοκρατορίας (σύγχρονο κράτος του Αφγανιστάν) από τον Αχμάντ Σαχ Ντουράνι το 1747.
Γιάννης Βλαχογιάννης

Βιογραφία

Ο πατέρας του ονομαζόταν Οδυσσέας Βλάχος και η μητέρα του  Αναστασία Γκιώνη. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στην Ναύπακτο και τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Β' Γυμνάσιο Πατρών. Το 1886 γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Φιλολογίας, σχολή όμως που δεν θα τελειώσει, καθώς αναγκαζόταν να δουλεύει για να ζει, ως δάσκαλος σε ιδιωτικά μαθήματα και διορθωτής στην «Εφημερίς», του Δημήτριου Κορομηλά αρχικά,  και αργότερα συντάκτης στην «Εστία».
Δημοσίευσε τα πρώτα του λογοτεχνικά κείμενα με το φιλολογικό ψευδώνυμο "Γιάννης Επαχτίτης". Τα κείμενα του ήταν στην δημοτική, αλλά δεν συντάχθηκε με τους υπόλοιπους δημοτικιστές και δεν συμμετείχε στις γλωσσικές διαμάχες της περιόδου. 
Με την οικονομική βοήθεια διαφόρων τρίτων, και κυρίως του Αντωνίου Μπενάκη, κατόρθωσε να συγκεντρώσει ένα τεράστιο αρχείο εγγράφων της Επαναστατικής περιόδου. Οι έρευνές του επεκτάθηκαν και στο εξωτερικό.  Ανάμεσα σε αυτά, ανακάλυψε και τα προσωπικά αρχεία του Στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη. Το 1907 εξέδωσε τα περίφημα «Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη», με δική του επιμέλεια στο μοναδικό χειρόγραφο του ήρωα της Επανάστασης.
Το 1908 εξέδωσε το περιοδικό «Προπύλαια». Το 1914 εισηγήθηκε στον Βενιζέλο την ίδρυση των Γενικών Αρχείων του Κράτους, που θα ιδρυθούν χάρη στις δικές του προτροπές καθώς και του Σπυρίδωνα Λάμπρου. Ο Βενιζέλος τον διόρισε διευθυντή στη νεοσυσταθείσα υπηρεσία, θέση που θα κρατήσει μέχρι το 1937. Αργότερα, δώρισε στα Γενικά Αρχεία την πολύτιμη συλλογή του. Υπήρξε στενός φίλος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, τον οποίο και βοήθησε 
Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, ο Γιάννης Βλαχογιάννης μαζί με άλλους Έλληνες λογίους προσυπέγραψε την Έκκληση των Ελλήνων Διανοουμένων προς τους Διανοούμενους ολόκληρου του Κόσμου με την οποία αφενός μεν καυτηριάζονταν η κακόβουλη ιταλική επίθεση, αφετέρου δε, διέγειρε την παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση συνειδήσεων για κοινό νέο πνευματικό Μαραθώνα.
Την περίοδο της κατοχής συνδέθηκε με τον φιλόλογο - ιστορικό Άγγελο Παπακώστα , του οποίου έγινε στενός συνεργάτης στις έρευνές του και συνέβαλλε στην έκδοση των αρχείων του Κολοκοτρώνη.
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2008-2009

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2008-2009 ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2008 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 8 Μαρτίου 2009 με τον τελικό μεταξύ των Εσπερίδων και του Παλαιού Φαλήρου. Το κύπελλο κατέκτησαν οι Εσπερίδες Καλλιθέας για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και έγιναν οι πολυνίκεις της διοργάνωσης.
Γιάννης Φλωρινιώτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 1947 στη Φλώρινα. Ξεκίνησε να τραγουδάει σε ηλικία 14 ετών. Αργότερα βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου τραγούδησε δίπλα σε μεγάλους ρεμπέτες, όπως Μάρκος Βαμβακάρης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Λούκας, Πρόδρομος Τσαουσάκης, Θεόδωρος Πολυκανδριώτης και με τη Ρίτα Σακελλαρίου. Το 1970-71, έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα. Δουλεύει σε διάφορα κέντρα, τραγουδώντας χορεύοντας και ντυμένος εκκεντρικά. Όπου εμφανίζεται έχει μεγάλη επιτυχία, αλλά δέχεται και σκληρή κριτική. Στη δισκογραφία, κάνει την πρώτη του εμφάνιση με το άλμπουμ "Τώρα Θέλω Τώρα", που αμέσως γίνεται χρυσό.
Γαράμας

Στην ελληνική μυθολογία ο Γαράμας ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της πριγκηποπούλας της Κρήτης Ακάλλης, η οποία ήταν θυγατέρα του Μίνωα και της Πασιφάης. Ο Γαράμας είχε τρεις ομοθαλείς αδελφούς, τον Μίλητο, τον Αμφίθεμι και τον Όαξο, ο πρώτος και ο τελευταίος από τους οποίους έδωσαν τα ονόματά τους σε αντίστοιχες πόλεις. Πολλές φορές ο Γαράμας ταυτίζεται με τον Αμφίθεμι (Απολλώνιος, Δ 1494 και Σχόλια). Στα «Λιβυκά» εξάλλου του Αγροίτου ο Γαράμας αναφέρεται ως εραστής πολλών Νυμφών και πατέρας σειράς ολόκληρης ηρώων που έδωσαν τα ονόματά τους σε αφρικανικούς λαούς.
Ξύλινη εκκλησία του Χιρισένι

Η ξύλινη εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου του Χιρισένι είναι θρησκευτικό κτήριο που χτίστηκε το 1642. Σήμερα, η εκκλησία διατηρείται στο υπαίθρειο μουσείο στο Κισινάου, στην Δημοκρατία της Μολδαβίας.

Ιστορικό

Η εκκλησία ανεγέρθηκε το 1642 από τους κατοίκους του Χιρισένι, και αρχικά βρισκόταν στο Μοναστήρι Χιρτζάουτσα. Μεταφέρθηκε στο Χιρισένι της επαρχίας Τελενέστι, όπου λειτούργησε μέχρι το 1928, όταν ανεγέρθηκε μια πέτρινη εκκλησία. Οι κάτοικοι της περιοχής συνέχισαν να επισκέπτονται την ξύλινη εκκλησία ως χώρο παράκλησης κοντά στο κοιμητήριο.
Στις αρχές του 21ου αιώνα, το κτίριο ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Δεν είχε οροφή, και τα ξύλινα τείχη είχαν ζημιές από τις βροχές και το χιόνι. Το Εθνογραφικό Μουσείο του Κισινάου άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τους κατοίκους για την μεταφορά της εκκλησίας στην πρωτεύουσα. Τελικά, αυτοί δέχτηκαν, και οι εργασίες μεταφοράς ξεκίνησαν το 2009, όταν ξεκίνησαν οι διαδικασίες αποκατάστασης. Το έργο αποκατάστασης ήταν υπό την εποπτεία των αρχιτεκτόνων Εουγκέν Βάζγκου και Σέρτζιου Βόρνικοφ, και η εργασία εκτελέστηκε από την ίδια ομάδα που αποκατέστησε την ξύλινη εκκλησία της Παλάνκα, στην κοινότητα Χιρτζάουτσα στην επαρχία Καλαράσι. Η ομάδα αποκατάστασης διατήρησε αρκετά από τα αρχικά στοιχεία, επομένως αυτοί χρησιμοποιήσαν τα αρχικά ξύλα και τα επεξεργάστηκαν με ειδικά υλικά για την βελτίωση της αντοχής τους. Η οροφή χτίστηκε από το μηδέν.
Η εκκλησία αγιάστηκε το φθινόπωρο του 2011, με τον πολιούχο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Είναι το παλιότερο θρησκευτικό μνημείο στην Δημοκρατία της Μολδαβίας, και η μεγαλύτερη ξύλινη εκκλησία της χώρας, με την κορυφή να βρίσκεται στα 27 μέτρα. Η Βαρβάρα Μπουζιλά, γραμματέας του Εθνικού Μουσείου, επισήμανε ότι η εκκλησία είναι η μόνη του είδους της στην Δημοκρατία της Μολδαβίας εκείνη την εποχή (το 2011). Αυτή δήλωσε: "Το Βόρειο Μολδαβικό στυλ αυτής της εκκλησίας την κάνει παρόμοια με τις εκκλησίες της Μπουκόβινα. Προς το παρόν, δεν έχουμε άλλη εκκλησία του ίδιου τύπου, που θα είχε παρόμοιο ύψος ή παρόμοιες καλές αναλογίες.". Υπήρχε μια παρόμοια εκκλησία στην επαρχία Τελενέστι, η οποία γκρεμίστηκε την δεκαετία του 1980.
Επαρχία Τιν-Εσσακό

Γεωγραφία

Η Επαρχία Τιν-Εσσακό βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μαλί και νοτιοανατολικά της Περιφέρειας Κιντάλ. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Αμπεϊμπαρά, στα δυτικά με την Επαρχία Τεσσαλίτ, στα βορειοανατολικά με την Αλγερία και στα νότια με την Περιφέρεια Γκαό.
Παναθηναϊκός (χειροσφαίριση)

1932-1935

Ιδρύθηκε το 1929 και στην ομάδα αγωνίζονταν κυρίως παίκτες της ποδοσφαιρικής ομάδας του συλλόγου. Μετείχε έως το 1935 στις αθηναϊκές διοργανώσεις της εποχής χωρίς να πετύχει κάποια διάκριση, με το τμήμα να αναστέλλει επί δεκαετίες τη λειτουργία του όταν οι αθλητές εντάχθηκαν στο περισσότερο δημοφιλές ποδοσφαιρικό.
Δανδάριοι

Οι Δανδάριοι ήταν αρχαίος Σκυθικός λαός που κατοικούσε γύρω από την Μαιώτιδα λίμνη, για αυτό και αναφέρεται ότι ήταν παρακλάδι των Μαιώτων.
ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ήταν βάρβαρος λαός  , ενώ ο Στράβων αναφέρει ότι όλοι οι Μαιώτες ζούσαν από το ψάρεμα και καλλιεργούσαν τη γη, παρέμεναν όμως άριστοι τοξότες και φιλοπόλεμοι. Από τον Πλούταρχο αναφέρεται ο βασιλιάς τους Ολθακός, διαπρεπής ικανός και γνώστης του πολέμου όπως λέει, ο οποίος πολέμησε με τον Μιθριδάτη εναντίον των Ρωμαίων.
Μεσσαρίτικο άλογο

Χαρακτηριστικά

Τα κύρια χρώματα του είδους είναι καφέ, μαύρο και γκρι. Τα περισσότερα Μεσσαρίτικα άλογα έχουν ένα φυσικό βάδισμα , που τα καθιστά εύκολα και άνετα στην ίππευση σε βραχώδες και ανώμαλο έδαφος.

Ιστορία

Το αυτόχθον ορεινού τύπου Μεσσαρίτικο άλογο ζει στο νησί της Κρήτης από το έτος 1000 μ.Χ ή παλαιότερα. Το όνομα του προέρχεται από την πεδιάδα της Μεσσαράς όπου διαχρονικά συναντάται το είδος. Κατά την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πόλεμού, εκατοντάδες μεσσαρίτικα άλογα επιτάχτηκαν για να συνδράμουν στο μέτωπο της Πίνδου. Μετά το τέλος του πολέμου δεν επέστρεψε κανένα στην Κρήτη. Απόγονοι αυτών των αλόγων και διασταυρώσεις τους, υπάρχουν σήμερα στην Μακεδονία, στην Πελοπόννησο και άλλου,  σε κάθε περιοχή καλούνται και με διαφορετικό όνομα.

Χρήση

Τα Μεσσαρίτικα άλογα στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκαν σε γεωργικές εργασίες και ως μέσο μεταφοράς. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά σε διαγωνισμούς βαδίσματος  και περιπάτους στα βουνά.