google/wiki40b huggingface dataset:
Σάρκωμα του Ewing

Επιδημιολογία

Ο όγκος αυτός δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ σε άτομα της μαύρης φυλής. Κατά 90% εμφανίζεται στα οστά και 10% σε μαλακά μόρια.

Αίτια

Όπως και σχεδόν σε όλα τα είδη των καρκίνων, έτσι και αυτός δεν έχει σαφή αιτιολογία. Φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο μία γονιδιακή μετάθεση ανάμεσα στα χρωμοσώματα 11 και 22 που καταλήγει στην ένωση γονιδίων.

Κλινική εικόνα

Κυρίως εμφανίζεται στην διάφυση των μακρών οστών. Ωστόσο, έχει βρεθεί και στα πλατέα οστά. Ακτινολογικά εμφανιζεται σαν μια περιοχή έντονα διηθημένη. Είναι ιδιαίτερα εμφανής μία περιοχή που έχει υποστεί οστεόλυση, με αποτέλεσμα πολλοί να κάνουν λόγο για εικόνα 'φλοιών κρεμμυδιού'. Αυτή είναι η λεγόμενη περιοστική αντίδραση. Η προσπάθεια δηλαδή του οργανισμού να ανακτήσει το χαμένο οστό.

Διαφοροδιάγνωση

Είναι πολύ δύσκολη και πρέπει να γίνει κυρίως από ασθένεις με παρόμοια ακτινολογική εικόνα. Τέτοιες είναι η οστεομυελίτιδα, η το κάταγμα και το οστεοσάρκωμα. Η διάγνωση μπορεί να γίνει από το ιστορικό, από βιοχημικές, ανοσολογικές, ακτινολογικές εξετάσεις ( ΑΑ, σπινθηρογράφημα, αξονική, μαγνητική) καθώς και βιοψία.

Χημική συμπεριφορά

Είναι ένας ιδιαίερα διηθητικός όγκος, που δίνει μεταστάσεις. Αυτές είναι κυρίως στο μυελό των οστών, στους πνεύμονες και τα οστά. Παρ'όλα αυτά υπάρχουν και σαρκώματα Ewing που δεν δίνουν μεταστάσεις. Από αυτή τη συμπεριφορά εξαρτάται και η πρόγνωση της νόσου.

Θεραπεία

Η νόσος αυτή θεραπεύεται χειρουργικά, με πλήρη εκτομή του όγκου. Επίσης τόσο προεγχειρητικά όσο και μετεγχειρητικά γίνεται χορήγηση ακτινοθεραπείας. Παράλληλα στους ασθενείς γίνεται χορήγηση φαρμάκων με με σκοπό την χημειοθεραπεία τους.
Όφσετ

Η διαδικασία

Σε ειδικά φύλλα αλουμινίου με μία λεπτή επικάλυψη ψευδαργύρου τοποθετούνται φιλμ τα οποία έχουν εκτυπωθεί από ειδικό εκτυπωτή και επικαλυμμένο με τα κατάλληλα χημικά τα οποία μπαίνουν σε μία ειδική μηχανή που αποκαλείται "μεταφορέας". Μία λάμπα παρόμοια με των solarium αλλά μεγαλύτερης ισχύος λειτουργεί με χρονοδιακόπτη τον οποίο ρυθμίζει ο τυπογράφος ανάλογα και με τη μακέτα. Τα φύλλα αλουμινίου τοποθετούνται στους ειδικούς κυλίνδρους πάνω στις μηχανές εκτύπωσης offset, αφού περαστούν και καθαριστούν με ένα χημικό, την εμφάνιση. Ουσιαστικά ο μεταφορέας "καίει" ό,τι δεν καλύπτεται από το φιλμ. Αφού γίνει η τοποθέτηση των μελανιών πάνω στο σύνολο κυλίνδρων το οποίο σύνολο που επεξεργάζεται τα μελάνια για καλύτερη ποιότητα εκτύπωσης, το μελανείο, το οποίο σύνολο μαζί με τους κυλίνδρους νερού και τους λοιπούς κυλίνδρους ονομάζεται πύργος. Τα μελάνια ακουμπούν πάνω στο φύλλο αλουμινίου, το φύλλο αλουμινίου πάνω σε ένα κύλινδρο από καουτσούκ που αποκαλείται με το ίδιο όνομα. Το καουτσούκ "αλείφεται" με τα μελάνια σε συγκεκριμένα όμως σημεία τα οποία ακουμπούν στο χαρτί και συνεχώς τα μελάνια πάνω στο καουτσούκ ανανεώνονται. Τον ρόλο των κυλίνδρων νερού στις μηχανές εκτύπωσης offset βασίζεται καταρχάς στην εξής θεωρία: το αλουμίνιο είναι υδρόφιλο, ενώ ο ψευδάργυρος υδρόφοβος. Το νερό, συνεπώς, καθαρίζει μόνο το αλουμίνιο, δηλαδή στο σημείο που δεν πρέπει να ακουμπήσει μελάνι και έτσι μόνο ο ψευδάργυρος "αλείφεται" με μελάνι.
Έινσλι Μέιτλαντ-Νάιλς

Καριέρα

Γεννημένος στο Γκουντμέις, στο Λονδίνο, ο Μέιτλαντ-Νάιλς είναι προϊόν της ακαδημίας της Άρσεναλ, καθώς εντάχθηκε στην ομάδα σε ηλικία 6 ετών. Ο Μέιτλαντ-Νάιλς έπαιξε στην ομάδα U21 της Άρσεναλ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013-14, έχοντας παίξει στην ομάδα U18την προηγούμενη σεζόν. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Άρσεναλ στις 24 οκτωβρίου 2014.
Αμφί

Το Αμφί ήταν περιοδικό, το οποίο εκδιδόταν από το 1978 έως 1990. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη αμφι-σβήτηση. 
Στόχος του ήταν η απελευθέρωση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας.

Ιστορία

Ξεκίνησε ως μια πρωτοβουλία του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας (ΑΚΟΕ). Ο πρώτος του εκδότης (1979-1984) ήταν ο Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Από το 1984 ως το 1986 υπεύθυνος ύλης ήταν ο Γιάννης Νένες και το 1987 ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος. Το 1987 το ΑΚΟΕ διαλύεται. Το 1988 αναλαμβάνει η Ειρήνη Πετροπούλου με την ευθύνη της Ελληνικής Ομοφυλόφιλης Κοινότητας (ΕΟΚ) μέχρι το 1990, όταν και σταμάτησε την κυκλοφορία του.
Το περιοδικό φιλοξενούσε επιστημονικές και ιστορικές αναλύσεις και μεταφράσεις ξένων κειμένων όπως του Μισέλ Φουκώ, του Ζαν Πωλ Σαρτρ, του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, του Πιέρ Πάολο Παζολίνι και του Ζαν Ζενέ. 
Συνεντεύξεις είχαν δώσει, μεταξύ άλλων, οι: Ζιλ Ντελέζ, Φελίξ Γκουαταρί, Κώστας Ταχτσής, Μηνάς Χατζησάββας.
Το 2005 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Αμφί» και Απελευθέρωση
.

Δίκη «περί ασέμνων»

Το καλοκαίρι του 1979 το περιοδικό αντιμετωπίζει τη δικαιοσύνη στην περίφημη δίκη «περί ασέμνων». Το γεγονός αυτό ξεσήκωσε αντιδράσεις. Υπέρ του περιοδικού συγκεντρώθηκαν πάνω από 2000 υπογραφές συμπαράστασης· ανάμεσα στους υπογράφοντες, οι Βιργινία Τσουδερού, Χάρις Αλεξίου, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Γιώργος Βέλτσος, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος Νικολαΐδης, Κώστας Τσαρούχας, Λιάνα Κανέλλη, Μαρία Φαραντούρη, Μανούσος Μανουσάκης και πολλοί άλλοι. Συνήγορος υπεράσπισης του περιοδικού ήταν ο τότε νέος δικηγόρος και μετέπειτα πολιτικός Θεόδωρος Πάγκαλος. Τελικά, το Αμφί κέρδισε τη δίκη.
Επιλεκτική αλαλία

Η επιλεκτική ή εκλεκτική αλαλία, αναφερόμενη επίσης ως επιλεκτική βωβότητα, είναι αγχωτική διαταραχή στην οποία ένα άτομο το οποίο έχει την ικανότητα να ομιλήσει δεν μπορεί να μιλήσει σε ορισμένες καταστάσεις ή σε ορισμένα άτομα. Η επιλεκτική αλαλία συνήθως συνυπάρχει με τη ντροπαλότητα ή το κοινωνικό άγχος. Οι άνθρωποι με επιλεκτική αλαλία δεν μιλούν ακόμα και όταν οι συνέπειες της μη ομιλίας σε ένα συγκεκριμένο γεγονός ή κατάσταση περιλαμβάνουν ντροπή, κοινωνικό εξοστρακισμό ή τιμωρία.
2020 Ούκκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ούκκο εκτιμάται σε 21,52 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,105 ± 0,020.
(119979) 2002 WC19

Δορυφόρος

Το (119979) 2002 WC19 έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο περίπου 130 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 2.700 χιλιομέτρων σε τρεις ημέρες.  Αποτελούν διπλό σύστημα.
Βιογένεση

Η βιογένεση είναι η παραγωγή νέων ζωντανών οργανισμών ή οργανιδίων. Ο νόμος της βιογένεσης, που αποδίδεται στον Λουί Παστέρ, είναι το συμπέρασμα ότι σύνθετοι ζωντανές οντότητες προέρχονται μόνο από άλλες ζωντανές οντότητες, μέσω της αναπαραγωγής (π.χ. μια αράχνη γεννάει αβγά τα οποία γίνονται αράχνες). Δηλαδή, η σύγχρονη ζωή σήμερα δεν προέρχεται από μη ζώντα (ανόργανα) υλικά, θέση την οποία πρέσβευε από τη θεωρία της αυτόματης γένεσης. Η θέση της βιογένεσης συνοψίζεται στη φράση Omne vivum ex vivo, από τα λατινικά "όλη η ζωή [είναι] από ζωή." Μια παρόμοια διατύπωση είναι Omnis cellula e cellula, "όλα τα κύτταρα [είναι] από κύτταρα", συμπέρασμα το οποίο είναι ένα από τις κεντρικές θέσεις της κυτταρικής θεωρίας.

Βιογένεση και αβιογένεση

Τον όρο βιογένεση εισήγαγε ο Χένρι Μπάστιαν (Henry Charlton Bastian) για να δηλώσει τη δημιουργία ζωής από μη οργανικά υλικά, όμως ο Τόμας Χάξλεϋ επέλεξε τον όαρο αβιογένεση και έδωσε νέο ορισμό στον όρο βιογένεση για τη ζωή που προέρχεται από προϋπάρχουσα ζωή. Η παραγωγή ζωής από μη οργανικά υλικά λέγεται αβιογένεση, και συνέβη τουλάχιστον μία φορά στην ιστορία της Γης ή  την ιστορία του Σύμπαντος (βλ. Πανσπερμία), όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά η ζωή. 
Ο όρος βιογένεση επίσης μπορεί να αναφέρεται στις βιοχημικές διαδικασίες της παραγωγής ζωντανών οργανισμών (βλ. βιοσύνθεση).
Πρωτάθλημα ΠΟΕΠΑ

Δομή

Διεξαγόταν πρωτάθλημα δύο γύρων, όπου η κάθε ομάδα αντιμετώπιζε όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετείχαν (αν το επιθυμούσαν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.
Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος των Νέβιλ του Ρέμπι

Τίτλοι και αποστολές

Ο συγγραφέας Τζορτζ Έντουαρντ Κοκάιν (1825 - 1911) σημειώνει ότι η στρατιωτική σταδιοδρομία του Τζων Νέβιλ ξεκίνησε στο πλευρό του πατέρα του. Πολέμησε στις 17 Οκτωβρίου 1346 στην μάχη του Νέβιλς Κρος, στέφτηκε ιππότης (1360) ύστερα από μια σύγκρουση κοντά στο Παρίσι που βρισκόταν υπό τις υπηρεσίες του Σερ Γουόλτερ Μάνι και πολέμησε στη Ακουιτανία (1366, 1373 - 1374). Ο πατέρας του πέθανε στις 5 Αυγούστου 1367 και ο Ραλφ κληρονόμησε τα εδάφη και τους τίτλους του τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Από το 1367 συμμετείχε ασταμάτητα σε αποστολές, ήταν απεσταλμένος στην Γαλλία (1368) και έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1369). Τον Ιούλιο του 1370 διορίστηκε διοικητής του βορρά και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου βρέθηκε σε αποστολή για να κλείσει ειρήνη με την Γένοβα. Έγινε Στιούαρτ του βασιλικού νοικοκυριού (1372) και τον Ιούλιο του ίδιου έτους συμμετείχε σε αποστολή στην Βρετάνη, τα επόμενα τέσσερα χρόνια υπηρέτησε στα σύνορα με την Σκωτία. Το 1378 οχύρωσε το κάστρο του Ρέμπι και τον Ιούνιο του ίδιου έτους βρέθηκε στην Γασκώνη, διορίστηκε φύλακας στο κάστρο του Φρόνζακ και Σενεσκάλιος της Γασκώνης, πέρασε τα επόμενα τέσσερα χρόνια στην Γασκώνη και συμμετείχε στην πολιορκία του Μοντανί (1381). Με την επιστροφή στην Αγγλία διορίστηκε Φύλακας των Μαρς, τον Μάιο του 1383 και τον Μάρτιο του 1387 βρέθηκε σε ειρηνικές αποστολές με τους Σκωτσέζους και τον Ιούλιο του 1385 συνόδευσε τον βασιλιά της Σκωτίας. 
Ο Τζων Νέβιλ πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1388 στο Νιούκασλ, σύμφωνα με την διαθήκη του τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Ντάραμ με την πρώτη σύζυγο του Ματθίλδη και τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ.
Τίμιος Πρόδρομος (Μέσα Γειτονιά)

Τοποθεσία

Στα νότια συνορεύει με τη Χαλκούτσα, στα ανατολικά με τον Άγιο Στυλιανό, στα βόρεια με την Πάνθεα και στα δυτικά με τα Κοντοβάθκια.
Αγαπημένο μου ημερολόγιο

Πλοκή

Το Αγαπημένο μου ημερολόγιο χωρίζεται σε τρία κεφάλαια που καθένα αφηγείται το χρονικό μιας περιπλάνησης: από γειτονιά σε γειτονιά, από νησί σε νησί, από γιατρό σε γιατρό.
Φρανκ Ζουέλα

Καριέρα

O Φρανκ Ζουέλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Πορτογαλία και την Σερτανένσε όπου έπαιξε την σεζόν 2002-2003. Ακολούθησε η μεταγραφή στην κορυφαία κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου και στην Ακαδέμικα αλλά η έλλειψη ευκαιριών τον ανάγκασε να απωχωρήσει για την Σάντα Κλάρα ομάδα 2ης Εθνικής της πορτογαλίας εκείνη την σεζόν.Το 2005 έρχεται στην Ελλάδα για να αγωνιστεί με τον Ακράτητο η ομάδα των Άνω Λιοσίων υποβιβάζεται αλλά ο Ζουέλα είναι από τους διασωθείς και μετακομίζει στην SKODA Ξάνθη στην ομάδα μένει για τρία χρόνια κάνοντας αρκετά καλές εμφανίσεις.Το 2009 μετά από ένα μίνι σήριαλ μεταγράφεται στην Κουμπαν Κρασνοντάρ όπου μετά από λίγο καιρό τον Ιανουάριο του 2010 δίνεται δανείκός στην ομάδα β κατηγορίας εκείνη την σεζόν Αλάνια Βλαντικαβκάζ.Το καλοκαίρι του 2010 η ομάδα του, τον παραχωρεί εκ νέου δανεικό στον ΠΑΟΚ.Όμως τον Ιανουάριο ο δανεισμός τερματίζεται και ο Ζουέλα επιστρέφει στην Ρωσία και στην ομάδα που ανήκε την  Κούμπαν Κράσνονταρ.Το καλοκαίρι του 2011 η ομάδα του, τον παραχωρεί ξανά δανεικό στον Ατρόμητο. Απο 4 Ιουνίου υπογραψε στο ΑΠΟΕΛ.
Φίλων Κτενίδης

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κρώμνη και το 1906 αποφοίτησε με Άριστα από το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Την περίοδο 1906-1909 εργάστηκε ως λογιστής. Την ίδια περίοδο αρθρογραφούσε στην εφημερίδα "Εθνική Δράσις" της γενέτειράς του και το 1910 ανέλαβε διευθυντής δικής του εφημερίδας, της δεκαπενθήμερης "Επιθεώρησης".  Λίγο αργότερα απελάθηκε από τους Νεότουρκους και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της πρωτεύουσας.

Στρατός και ιατρική

Πολέμησε εθελοντικά με τον ελληνικό στρατό στην Ήπειρο και στη Μακεδονία, την περίοδο 1912-13. Το 1914-15 επέστρεψε στην Τραπεζούντα για να προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του ως γιατρός και μετά την είσοδο των ρωσικών στρατευμάτων στην πόλη (1916) έφυγε στον Καύκασο, όπου εργάστηκε ως στρατιωτικός γιατρός στο μεγαλύτερο ρωσικό στρατιωτικό νοσοκομείο στα Πλάτανα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1922 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, ενώ στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το συνδυασμό Συμπραττόντων Κυβερνητικών Κομμάτων συγκεντρώνοντας 71.531 ψήφους. Το 1938 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη συμπρωτεύουσα, όπου εργάστηκε ως γιατρός.

Θάνατος και έργα

Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1963 και ο τάφος του βρίσκεται στην Παναγία Σουμελά στην Καστανιά Ημαθίας.
Συνέγραψε 17 ποντιακά θεατρικά έργα. Είναι ο μοναδικός Πόντιος συγγραφέας, του οποίου τα έργα έχουν παρουσιαστεί από τους περισσότερους ερασιτεχνικούς θιάσους, στην Ελλάδα και διεθνώς.
Λεκτική ανάλυση

Στην πληροφορική, λεκτική ανάλυση (lexical analysis) είναι η διαδικασία που μετατρέπει μια ακολουθία από χαρακτήρες σε μια ακολουθία από λεκτικές μονάδες (tokens). Ένα πρόγραμμα ή συνάρτηση που κάνει λεκτική ανάλυση ονομάζεται λεκτικός αναλυτής (lexical analyzer, lexer ή scanner). Ένας λεκτικός αναλυτής συχνά αποτελεί μια συνάρτηση που καλείται από ένα συντακτικό αναλυτή ή κάποια άλλη συνάρτηση.

Λεκτική γραμματική

Ο ορισμός μιας γλώσσας προγραμματισμού συχνά περιλαμβάνει ένα σύνολο κανόνων που ορίζουν τον συντακτικό αναλυτή. Αυτοί οι κανόνες συνήθως είναι κανονικές εκφράσεις και περιγράφουν το σύνολο των επιτρεπτών ακολουθιών χαρακτήρων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να σχηματίσουν μεμονωμένες λεκτικές μονάδες (tokens ή lexemes). Ένα πρόγραμμα συντακτικής ανάλυσης αναγνωρίζει συμβολοσειρές. Για κάθε συμβολοσειρά που εντοπίζει, το πρόγραμμα ακολουθεί κάποια ενέργεια.
Στις γλώσσες προγραμματισμού που χωρίζουν τμήματα κώδικα (blocks) με μονάδες (όπως το "{" και το "}"), και όχι με στοίχιση, οι χαρακτήρες κενού (white space) ορίζονται και αυτοί από μια κανονική έκφραση, επηρεάζοντας έτσι την αναγνώριση των άλλων μονάδων, χωρίς όμως το ίδιο το κενό να αναγνωρίζεται σαν μονάδα. Δηλαδή, σε αυτές τις γλώσσες, οι χαρακτήρες κενού δεν είναι σημαντικοί.

Scanner

Το πρώτο στάδιο, ο scanner, συνήθως βασίζεται σε κάποια μηχανή πεπερασμένων καταστάσεων (finite-state machine, FSM). Περιλαμβάνει κωδικοποιημένη πληροφορία για όλες τις πιθανές ακολουθίες χαρακτήρων που μπορούν να βρίσκονται σε κάθε λεκτική μονάδα που αναγνωρίζει (κάθε τέτοια ακολουθία χαρακτήρων ονομάζεται lexeme). Για παράδειγμα, μια λεκτική μονάδα ακέραιος μπορεί να περιλαμβάνει οποιαδήποτε ακολουθία αριθμητικών ψηφίων. Πολλές φορές, ο πρώτος χαρακτήρας που δεν είναι κενό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεθεί το είδος της λεκτικής μονάδας που ακολουθεί και στη συνέχεια γίνεται επεξεργασία όλων των χαρακτήρων που ακολουθούν μέχρι να βρεθεί κάποιος χαρακτήρας που δεν είναι αποδεκτός (αυτός ο κανόνας ονομάζεται maximal munch ή longest match). Σε κάποιες γλώσσες ο εντοπισμός των λεκτικών μονάδων μπορεί να είναι πιο πολύπλοκος και να περιλαμβάνει οπισθοχώρηση (backtracking) σε σχέση με χαρακτήρες που έχουν ήδη διαβαστεί.
Μεγάλο Βραβείο της πόλης του Ανγκουλέμ

Το Μεγάλο Βραβείο της πόλης του Ανγκουλέμ (γαλλικά: Grand Prix de la ville d'Angoulême) είναι βραβείο που δίνεται κάθε χρόνο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ ως αναγνώριση για το σύνολο του έργου ενός δημιουργού και για τη συνεισφορά του στην εξέλιξη των κόμικς. Αν και η πλειονότητα των βραβευθέντων αφορά Γάλλους ή Βέλγους, κατά καιρούς έχουν τιμηθεί δημιουργοί και από άλλες χώρες, όπως η Ιταλία και η Ελβετία. 
Οι ιθύνοντες έχουν κατηγορηθεί για την σχεδόν μηδενική βράβευση ή υποψηφιότητα γυναικών.
Λέων Μ. Μεσσηνέζης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Μιλτιάδη Μεσσηνέζη, κτηματία και εμπόρου, και μέλος της οικογένειας Μεσσηνέζη. Παππούς του ήταν ο Λέων Μεσσηνέζης. Ασχολήθηκε με το εμπόριο σταφίδας. Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδος στις εκλογές του 1912.
Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον Μίλτο Μεσσηνέζη, έμπορο.
Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης

Τα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης (ΔΠΧΠ, αγγλικά: International Financial Reporting Standards, IFRS) έρχονται εν έτει 2006 να εμπλουτίσουν τα γνωστά Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα (ΔΛΠ - International Accounting Standards - IAS). Η εφαρμογή τους καθίσταται για τις ελληνικές επιχειρήσεις υποχρεωτική και αφορά πλέον και λοιπές επιχειρήσεις πέραν των εισηγμένων στο Χ.Α.
Αντόρια (νησί)

Η νήσος Αντόρια (Andørja) βρίσκεται 25 χιλ. ανατολικά της πόλης Harstad, στη κομητεία Τρομς, στη βόρεια Νορβηγία. Έχει έκταση 135 τετ. χιλ. και το ψηλότερο σημείο της είναι η κορυφή του όρους Langlitinden (1.276μ.). Πρόκειται για την υψηλότερη κορυφή σε νησί της ηπειρωτικής Νορβηγίας.
Βόρεια και δυτικά της Αντόρια βρίσκεται το φιόρδ Vågsfjorden. Ανάμεσα στην Αντόρια και στο νησί Ρόλλα βρίσκεται το πέρασμα Bygda και ανάμεσα στην Αντόρια και την ηπειρωτική Νορβηγία το πέρασμα Mjøsundet. Η Αντόρια και η Ρόλλα συνδέονται με τη σήραγγα Ibestad ενώ η Αντόρια με την ηπειρωτική Νορβηγία με τη γέφυρα Mjøsund. 
Η Αντόρια από το 1926 μέχρι το 1964 αποτελούσε ξεχωριστό δήμο ενώ σήμερα ανήκει στο δήμο Ibestad. Στη δυτική ακτή του νησιού βρίσκονται οι οικισμοί Å, Ånstad και Laupstad που συνολικά έχουν 205 κατοίκους. 
Στα παλαιά νορβηγικά το νησί ονομαζόταν Andyrja, που κατά μια εκδοχή αναφέρεται στα κύματα της θάλασσας που χτυπούσαν τις βραχώδεις ακτές.
1627 Ίβαρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ίβαρ εκτιμάται σε 9,12 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι περίπου 0,15. Ο Ίβαρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 48 λεπτά.
Πρυμησσός

Η Πρυμησσός ή Πρυμνησσός ήταν αρχαία πόλη στην Φρυγία της Μικράς Ασίας, στα νότια του Δοκίμιου, και στα ανατολικά της Απάμειας Κιβωτού της Φρυγίας. Στην σημερινή εποχή σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η πόλη του Αφιόν Καραχισάρ (αρχαίο Ακροϊνόν) της ομώνυμης επαρχίας της Τουρκίας.

Αρχαιότητα

Στην περιοχή λειτουργούσε νομισματοκοπείο κατά την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και διασώζονται αρκετά νομίσματα με παραστάσεις Ρωμαίων αυτοκρατόρων, της Δικαιοσύνης η οποία ήταν η κύρια θεότητα της πόλης, αλλά και του Μίδα, ιστορικού ηγεμόνα της Φρυγίας κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. ο οποίος κατά την μυθολογία μετέτρεπε σε χρυσό ότι άγγιζε. Πιθανώς υπήρχε επίσης ναός της Αρτέμιδος στην πόλη.
Ανάμεσα στα ευρήματα που διασώζονται από την αρχαία πόλη, είναι μια επιγραφή με αποσπάσματα από κείμενο επιστολής του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου προς την πόλη κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Επίσης, από την πόλη καταγόταν ο ολυμπιονίκης της πάλης και του παγκράτιου, Νικόστρατος ο Αιγεύς, ο οποίος είχε απαχθεί όταν ήταν βρέφος και κατόπιν πωληθεί στις Αιγές της Κιλικίας.

Χριστιανική παράδοση

Κατά την χριστιανική παράδοση η πόλη υπήρξε ο τόπος μαρτυρίου της Αγίας Αριάδνης κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. κατά την περίοδο του Αδριανού, η οποία ήταν χριστιανή σε αντίθεση με τον ειδωλολατρικό περίγυρο της. Αποσπάσματα από το αρχικό χρονικό της ιστορίας της διασώζονται σε χειρόγραφο που βρίσκεται στην βιβλιοθήκη του Βατικανού. Κατά την παράδοση η Αριάδνη ήταν δούλη η οποία αρνήθηκε να λατρεύει τους ειδωλολατρικούς θεούς, και κατά την επακόλουθη καταδίωξη της άνοιξε ένας βράχος και την κατάπιε ώστε να την προστατεύσει από τους διώκτες της.
Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Αόστης

Βιογραφία

O Eμανουέλε-Φιλιμπέρτο-Βιτόριο-Εουτζένιο-Αλμπέρτο-Τζένοβα-Τζιουτζέπε-Μάριο γεννήθηκε στη Γένουα ως ο πρωτότοκος γιος του Αμεδαίου Α΄ δούκα της Αόστας και της Μαρίας-Βικτωρίας νταλ Πότσο, κόρης του Κάρλο-Εμανουέλε πρίγκιπα ντελα Τσιστέρνα. Το επόμενο έτος της γέννησής του ο πατέρας του εκλέχθηκε βασιλιάς της Ισπανίας (1870-73) και ο ίδιος έγινε πρίγκιπας των Αστουριών, δηλαδή διάδοχος. Ο πατέρας του παραιτήθηκε έπειτα από τρία έτη και επέστρεψαν στην Ιταλία.
Από τη γέννησή του είχε τον τίτλο του δούκα της Απουλίας, αλλά όταν το 1890 απεβίωσε ο πατέρας του τον διαδέχθηκε ως 2ος δούκας της Αόστας. Το 1876 διαδέχθηκε τη μητέρα του ως πρίγκιπας ντελα Τσιστέρνα.
Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία γενόμενος αντισυνταγματάρχης το 1905 στη Νάπολη. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν διοικητής της 3ης Στρατιάς, που κέρδισε την επωνυμία η αήττητη στρατιά (armata invitta). Μετά τον πόλεμο προήχθη σε στρατηγό από τον Μπενίτο Μουσολίνι το 1926.
Απεβίωσε το 1931 στο Τορίνο και σύμφωνα με επιθυμία του τάφηκε στο Φολιάνο Ρεντιπούλια στο Φρίουλι - Βενέτσια Τζούλια, μαζί με χιλιάδες στρατιωτών της 3ης Στρατιάς. Το όνομά του δόθηκε στη γέφυρα του δούκα της Αόστας στη Ρώμη, όταν αυτή κτίστηκε το 1942· σε άλλη επί του Πάδου, στο Ιέζολο του Βένετο, που εγκαινιάσθηκε το 1927· σε οδό της Ρώμης και σε ένα καταδρομικό πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού.
Αδόλφος των Νασσάου, αρχιεπίσκοπος

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Β΄ κόμη του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν και της Μαργαρίτας, κόρης του Βερνάρδου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.
Δεν κατάφερε να εκλεγεί αρχιεπίσκοπος του Μάιντς το 1459. Ο Θεοδώριχος του Ίζενμπουργκ-Μπύντιγκεν που εξελέγη, έκανε επιθετικές μεταρρυθμίσεις που δεν άρεσαν στον πάπα Πίο Β΄, ο οποίος το 1461 όρισε τον Αδόλφο αρχιεπίσκοπο. Όμως η πόλη και ο Σύλλογος του καθεδρικού παρέμεναν πιστοί στον Θεοδώριχο, έτσι ο Αδόλφος κήρυξε πόλεμο. Η Διαμάχη για την επισκοπή του Μάιντς που ακολούθησε ήταν καταστρεπτική και κράτησε ένα έτος, ώσπου ο Αδόλφος κατέλαβε την πόλη. Είχαν σκοτωθεί 400 άνθρωποι και άλλοι 400 αναγκάστηκαν να διαφύγουν. Ο Αδόλφος ανακάλεσε τα προνόμια του Μάιντς και το ότι ήταν Ελεύθερη Πόλη. 
Απεβίωσε το 1475 στο Έλτβιλ του Ρήνου και τάφηκε στο αββαείο του Έμπερμπαχ.
Φάρος της Αλεξάνδρειας

Γενικά

Ο φάρος κατασκευάστηκε επί της νησίδας Φάρος. Το νησί έδωσε το όνομα στο οικοδόμημα κι όχι το αντίθετο, όπως πιστεύεται. Οι σύγχρονοι φάροι "δανείζονται" επίσης το όνομα της νησίδας. Είναι παγκοσμίως γνωστός με την ονομασία "Φάρος" της Αλεξάνδρειας επειδή ήταν λίγο έξω από το λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Συνδεόταν τεχνητά με ένα είδος γέφυρας, το λεγόμενο Επταστάδιο (είχε, όπως μαρτυρά το όνομά του, μήκος επτά στάδια) και σχημάτιζε το ένα μέρος του λιμανιού της Αλεξάνδρειας.
Επειδή η διαμόρφωση του λιμανιού και της ευρύτερης περιοχής ήταν επίπεδη και δίχως κάποιο σημάδι που να προειδοποιεί τα διερχόμενα πλοία, χρησίμευε για να δίνει κάποιο είδος σινιάλου για την προσέγγιση στο λιμάνι. Ο φάρος χτίστηκε από τον Σώστρατο τον Κνίδιο μηχανικό, αρχιτέκτονα, γιο του επίσης αρχιτέκτονα Δεξιφάνους που είχε κατασκευάσει το στάδιο "Τέτρα" της Αλεξάνδρειας, το 282 π.Χ., ενώ αρχικά η μελέτη του έργου είχε ξεκινήσει επί βασιλείας του πρώτου Βασιλιά της Ελληνιστικής περιόδου, τον Πτολεμαίο τον Α' της Αιγύπτου, στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ολοκλήρωση

Μετά τον απρόοπτο θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο Πτολεμαίος ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά της τεράστιας αυτοκρατορίας που δημιούργησε ο Μέγας Αλέξανδρος το 305 π.Χ. Κατά την περίοδο της βασιλείας του ξεκίνησε και η κατασκευή αυτού του μεγαλουργήματος αλλά δεν πρόλαβε να το δει ολοκληρωμένο αφού πέθανε το. 283 π.Χ. Ο γιος του, Πτολεμαίος Β' Φιλάδελφος, είδε το έργο να ολοκληρώνεται δώδεκα χρόνια από την έναρξη της δόμησής του το 270 π.Χ. .

Ύπαρξη

Μετά τις πυραμίδες της Αιγύπτου, ο φάρος της Αλεξάνδρειας είναι το μεγαλύτερο σε χρονική διάρκεια μνημείο της περιοχής που κατάφερε να διασωθεί εώς την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή του από τρεις σεισμούς που έλαβαν χώρα το 796, το 1303 και το 1323 μ.Χ. Το 1325 ο Άραβας περιηγητής Ιμπν Μπατούτα επισκέφτηκε το μισοκατεστραμμένο φάρο και τον περιέγραψε ως ένα πολύ ψηλό τετράγωνο οικοδόμημα το οποίο είχε στο εσωτερικό του πολλά δωμάτια. Το 1349 επισκέφθηκε τον φάρο για δεύτερη φορά κατά το ταξίδι της επιστροφής του και ανέφερε ότι αυτή τη φορά ήταν σε τόσο κακή κατάσταση που ήταν αδύνατο για κάποιον να μπεί μέσα, από τα πολλά ερείπια που είχαν συγκεντρωθεί. Το 1480 μ.Χ. ο Σουλτάνος της Αιγύπτου, Καΐτ-μπεης, χρησιμοποίησε τα εναπομείναντα ερείπια μεταφέροντάς τα για το χτίσιμο κάστρου στον ίδιο χώρο, πάνω στη θεμελίωση του Φάρου. Αλλά και αυτό το φρούριο αν και είχε ανακαινισθεί στις αρχές του 19ου αι. κατεδαφίστηκε από τους Άγγλους το 1882.