google/wiki40b huggingface dataset:
Φράουενκιρχε (Δρέσδη)

Ιστορία της εκκλησίας

Στο σημείο όπου βρίσκεται η Φράουενκιρχε υπήρχε παλαιότερα άλλη εκκλησία, αφιερωμένη επίσης στην Παναγία, η οποία είχε χτιστεί τον 11ο αιώνα, σε ρωμανικό ρυθμό, και μέχρι τη Μεταρρύθμιση ήταν η έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής της Δρέσδης και του Μέισσεν (Roman Catholic Diocese of Dresden-Meissen). Το 1727 η εκκλησία αυτή κατεδαφίστηκε και στη θέση της χτίστηκε η Φράουενκιρχε ως εκκλησία της Λουθηρανικής Εκκλησίας. Ο Πρίγκιπας-εκλέκτορας της Σαξονίας, Αύγουστος Β΄ ο Δυνατός, αν και είχε στραφεί στον Καθολικισμό για να γίνει Βασιλιάς της Πολωνίας, υποστήριξε την κατασκευή του ναού, θέλοντας με τον τρόπο αυτό να διαβεβαιώσει τους κατοίκους της Σαξονίας ότι δεν επρόκειτο να υποχρεωθούν να αλλάξουν την πίστη τους και να ακολουθήσουν τον Καθολικισμό σύμφωνα με την αρχή cuius regio eius religio.
Τα σχέδια της νέας εκκλησίας ήταν του αρχιτέκτονα George Bähr. Στα σχέδια του Bähr αποτυπώνεται το νέο πνεύμα της Προτεσταντικής λειτουργίας, με την τοποθέτηση Αγίας Τράπεζας, του άμβωνα και της κολυμβήθρας στο κέντρο του ναού ώστε να είναι ορατά από ολόκληρο το εκκλησίασμα. Το 1736 ο διάσημος κατασκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων Γκότφριντ Σίλμπερμανν (Gottfried Silbermann) κατασκεύασε το εκκλησιαστικό όργανο της Frauenkirche, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 25 Νοεμβρίου 1736. Την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ έδωσε ρεσιτάλ με το εκκλησιαστικό αυτό όργανο. Η Φράουενκιρχε ολοκληρώθηκε το 1743. 
Η Φράουενκιρχε είχε μήκος 50,02 μ. και πλάτος 41,96 μ. Ο τρούλος της, στον οποίο είχε δοθεί το όνομα Steinerne Glocke, άρχιζε σε ύψος 40μ. και έφθανε στα 96 μ. και ήταν κατασκευασμένος από ψαμμίτη. Όσον αφορά το βάρος του υπάρχουν διαφορετικές πηγές σύμφωνα με τις οποίες κυμαίνονταν από 9 έως 12.000 τόνους. Στη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου ο τρούλος της Φράουενκιρχε άντεξε αν και φέρεται να χτυπήθηκε με περισσότερα από εκατό βλήματα κανονιών από τον Πρωσικό Στρατό. Το 1849 η Φράουενκιρχε βρέθηκε στο επίκεντρο της Εξέγερσης του Μαΐου, κατά την Άνοιξη των Λαών.
Εκατό χρόνια περίπου αργότερα, κατά τη διάρκεια του Βομβαρδισμού της Δρέσδης το 1945, από τις συμμαχικές δυνάμεις, η Φράουενκιρχε καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς. Οι περίπου 650.000 εμπρηστικές βόμβες που ρίχτηκαν στην πόλη είχαν ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να ανεβεί η θερμοκρασία μέσα στην εκκλησία στους 1.000 °C, να διαλυθούν οι κολώνες από ψαμμίτη και να καταρρεύσει το κτίριο, το πρωί της 15ης Φεβρουαρίου. Διεσώθησαν μόνο η Αγία Τράπεζα και το ιερό της εκκλησίας.
Ζοάν Κορομίνες

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1905 στη Βαρκελώνη, γιος του πολιτικού Πέρε Κορομίνες και της παιδαγωγού Σελεστίνα Βινιό. Ήταν αδερφός του μαθηματικού Ερνέστ Κορομίνες και της ψυχολόγου Ζούλια Κορομίνες. Σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και συμπλήρωσε τις σπουδές του σε πολλές άλλες πόλεις της Ευρώπης. Το 1930 ξεκίνησε να εργάζεται στο Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών (Institut d'Estudis Catalans) και το 1931 εξέδωσε την διδακτορική του διατριβή με τίτλο "Αρανικό λεξιλόγιο". Τον ίδιο χρόνο ξεκίνησε να εργάζεται στο Onomasticon Cataloniae.
Η έναρξη του Εμφυλίου Πολέμου τον βρήκε στην Μαδρίτη να ετοιμάζεται για τις εξετάσεις για μια ακαδημαϊκή θέση σχετική με την προβηγκιανή φιλολογία. Το 1936 παντρεύτηκε την Μπάρβαρα ντε Άρο. Μετά τον εμφύλιο έζησε την εξορία σε διάφορες χώρες, μέχρις ότου κατάφερε να γίνει κάτοχος μιας ακαδημαϊκής έδρας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1948. Μεταξύ 1954 και 1957 εξέδωσε το Κριτικό-ετυμολογικό λεξικό της καστιλιανικής γλώσσας (Diccionario crítico etimológico de la lengua castellana), ένα σημαντικότατο έργο που μέχρι σήμερα αποτελεί τη βάση της διαχρονικής μελέτης του λεξιλογίου της ισπανικής γλώσσας, ενώ μεταξύ 1980 και 1991 προετοίμασε το Ετυμολογικό και συνοδευτικό λεξικό της Καταλανικής Γλώσσας. Η εργασία του στην καταλανική ονομασιολογία και ετυμολογία χάρισε στην ακαδημαϊκή έρευνα στα καταλανικά ένα βάθος που ξεπερνάει στους παραπάνω τομείς αυτό των υπόλοιπων ρομανικών γλωσσών.

Απόψεις

Η φήμη που άφησε πίσω του ο Ζοάν Κορομίνες μιλάει για ένα άτομο που υποστήριξε με θέρμη την καταλανική γλώσσα, απορρίπτοντας πολλά βραβεία κι επαίνους του Ισπανικού κράτους λόγω της κακομεταχείρισης την οποία υπέφερε η Καταλανική γλώσσα. Χαρακτηριστικά, με αφορμή την βράβευσή του με το Εθνικό Βραβείο των Ισπανικών Γραμμάτων ανέφερε σε γράμμα του στον τότε υπουργό Πολιτισμού, Χόρχε Σεμπρούν: "la única nación mía, y mi única lengua, a las que presto incondicional obediencia y pleitesía son la nación y la lengua catalanas". Για τον ίδιο λόγο απαρνήθηκε μία θέση στην Βασιλική Ισπανική Ακαδημία και το βραβείο "Αλφόνσο Ι' ο Σοφός".
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1986-87

Η διοργάνωση

Στην 45η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1986-87 μετείχαν συνολικά 76 ομάδες (16 Α' εθνικής, 20 Β' εθνικής και 40 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Επίσης υπήρξε κι ένας συμπληρωματικός γύρος ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο, με μόλις 6 ζευγάρια, ώστε οι ομάδες που θα συνέχιζαν να είναι 32. 
Μεγάλος πρωταγωνιστής τη χρονιά εκείνη ήταν ένας σύλλογος ο οποίος δεν έφτασε καν στον τελικό, ο Πανιώνιος. Αφού απέκλεισε στην αρχή δύσκολα τον Χαραυγιακό, στη συνέχεια απέκλεισε διαδοχικά ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό (μάλιστα τους 2 τελευταίους με μεγάλες νίκες 3-0 στην έδρα του), για να αποκλειστεί δύσκολα από τον Παναθηναϊκό στον προημιτελικό. 
Στον τελικό έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο ΟΦΗ και μετά από 7 χρόνια ο Ηρακλής, ο οποίος στο μεταξύ είχε πετύχει μεγάλη πρόκριση επί του Παναθηναϊκού στον ημιτελικό (0-0 και 3-2 εκτός έδρας). Στον τελικό έγινε ένας αμφίρροπος αγώνας που κρίθηκε τελικά στη διαδικασία των πέναλτι, με "ήρωα" για τον νικητή ΟΦΗ τον τερματοφύλακά του Μύρωνα Σηφάκη ο οποίος απέκρουσε 2 σουτ. Είναι χαρακτηριστικό ότι επελέγη από τον προπονητή του ενώ ήταν τρίτος τερματοφύλακας της ομάδας (μετά τους Μητσέα και Χοσάδα). Επίσης ο ποδοσφαιριστής Γρηγόρης Παπαβασιλείου κατέκτησε το τρίτο κύπελλο της καριέρας του, με τρεις διαφορετικές ομάδες: Καστοριά 1980, Παναθηναϊκός 1984 και ΟΦΗ 1987. Ο Ηρακλής από τότε δεν έχει αγωνιστεί ξανά σε τελικό κυπέλλου.
Σαρία Δωδεκανήσου

Γεωγραφία

Η Σαρία έχει έκταση 20,4 τ.χλμ. και υψόμετρο 631 μ. (2.067 πόδια). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 στον  υφιστάμενο οικισμό στο βόρειο τμήμα της νησίδας (Κάτω (Γ)η), Άργος, κατοικούν 45 άνθρωποι, εκ των οποίων 22 επιστήμονες που κάνουν έρευνες για τη μεσογειακή φώκια, όπως οι ίδιοι δήλωσαν. Η συντομότερη προσέγγιση στο Άργος γίνεται από την θάλασσα και πιο συγκεκριμένα από την παραλία των Παλατιών μέσω του φαραγγιού του ποταμού του Έντη. Αυτοδιοικητικά η νησίδα, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (Νόμος 3852/2010), υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Ολύμπου του Δήμου Καρπάθου και χωρίζεται από την Κάρπαθο με έναν ρηχό και στενό πορθμό, το Στενό της Σαρίας, πλάτους 100 μέτρων, ο οποίος είναι απαγορευτικός για τη διέλευση σκαφών μεγάλου βυθίσματος.

Ιστορία - Αξιοθέατα

Στα πολύ παλιά χρόνια το νησί αποτελούσε τμήμα της Καρπάθου που χωρίστηκε από αυτήν μέσω της θαλάσσιας διάβρωσης. Στη Σαρία και πιο συγκεκριμένα στη θέση Παλάτια, σύμφωνα με αμφισβητούμενη μαρτυρία του γεωγράφου Στράβωνα, τοποθετείται η ύπαρξη πόλης με το όνομα Nίσυρος. Το νησί είναι διάσπαρτο από αρχαία μνημεία, ερείπια και υπολείμματα αρχαίων οικισμών, ενώ αποτέλεσε και ορμητήριο Σαρακηνών πειρατών. Το αρχαίο όνομά της ήταν Σάρος και τον 5ο αι.π.Χ. ανήκε στην Αθηναϊκή Συμμαχία.
Στη Σαρία  υπάρχουν ίχνη από την παρουσία του ανθρώπου της νεολιθικής εποχής και της  πρώιμης εποχής του χαλκού. Έχουν βρεθεί λείψανα οχύρωσης στη δυτική πλαγιά του λόφου Κάστελλος από την περίοδο των ιστορικών χρόνων. Στη θέση Παλάτια υπάρχουν παλαιοχριστιανικά και μεσαιωνικά κτίσματα, ενώ ο ιδιόμορφος μεσαιωνικός οικισμός του 10ου αι. με τα παράξενα θολωτά κτίσματα, που βρίσκεται στο λόφο πάνω από τα Παλάτια, πιθανολογείται ότι ήταν αραβικός οικισμός ή ορμητήριο Σαρακηνών πειρατών.
Είναι σημαντικός βιότοπος και τόπος αναπαραγωγής για πουλιά και θαλάσσιους οργανισμούς και έχει χαρακτηριστεί "Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά της Ευρώπης", αφού φιλοξενεί αξιόλογο αριθμό σπάνιων αρπακτικών πουλιών, όπως ο Σπιζαετός (Hieraaetus fasciatus), η Αετογερακίνα (Buteo rufinus), και ο Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae). Η Σαρία, μαζί με την Κάρπαθο και τη γύρω θαλάσσια περιοχή, λόγω της ποικιλίας οικοτόπων που διαθέτουν και των σπάνιων ειδών που φιλοξενούν τόσο σε εθνικό όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο, ανήκουν στο Δίκτυο Natura 2000. Κατά τους θερινούς μήνες οι παραλίες του νησιού κατακλύζονται από πολλούς παραθεριστές.
Δομοκός

Ιστορικά στοιχεία

Ο Δομοκός πήρε το όνομα του από την αρχαία πόλη Θαυμακό (αρχ. Θαυμακοί) που ήταν κτισμένη στην ίδια θέση. Σύμφωνα με την επικρατέστερη ετυμολογία το όνομα προέρχεται από την "θαυμάσια" θέα που είχε η θέση προς τον θεσσαλικό κάμπο που απλωνόταν εμπρός της. Κατά τον Μεσαίωνα παρουσίασε μεγάλη ακμή και ήταν μια από τις πόλεις που ανήκαν στη γυναίκα του αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄, αυτοκράτειρα Ευφροσύνη. Μετά την κατάληψη του Βυζαντίου από τους Φράγκους και τη διανομή του, ο Δομοκός περιήλθε στην εξουσία του βασιλιά της Θεσσαλονίκης Βονιφατίου. Το 1493 ο Δομοκός καταλήφθηκε από τους Τούρκους. Ελευθερώθηκε το 1881 αλλά τον ξανακατέλαβαν, προσωρινά, ύστερα από σφοδρή μάχη στις 17 Μαϊου 1897, κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Αρχικά, εντάχθηκε στο Νομό Λαρίσης, ως Επαρχία Δομοκού. Εντούτοις, με τον Νόμο ΒΧΔ΄ του 1899 προσαρτήθηκε στον Νομό Φθιώτιδας και έκτοτε αποτελεί μέρος αυτού και επομένως της Στερεάς Ελλάδας. 
Στην τέως επαρχία Δομοκού υπάγονταν τα χωριά Άγιος Στέφανος (πρώην Νεζερός), Περιβόλι (πρώην Δεριλί), Μακρυράχη, Ομβριακή, Ξυνιάδα και άλλα.

Υπηρεσίες και υποδομές

Ο Δομοκός είναι το κέντρο της εμπορικής ζωής της ευρύτερης περιοχής. Υπάρχουν πολλές δημόσιες υπηρεσίες όπως Ειρηνοδικείο, Αστυνομία, Ταχυδρομείο, κ.α., καθώς επίσης τράπεζες και καταστήματα πάσης φύσεως που καλύπτουν τις ανάγκες των κατοίκων και των διερχομένων. Στο Δομοκό επίσης βρίσκεται και το Γενικό Κατάστημα Κράτησης Στερεάς Ελλάδας.

Οδικές μεταφορές

Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον της πόλης συνδέοντάς την με τη Λαμία, τη Λάρισα και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Σιδηροδρομικές μεταφορές

Στο Δομοκό υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός της γραμμής Αθήνας - Θεσσαλονίκης, ο οποίος βρίσκεται 5 χιλιόμετρα από την πόλη, ενώ εξυπηρετεί και την γύρω περιοχή.
Σιωνισμός

Κριτική του κινήματος

Πολλοί εβραίοι έχουν ασκήσει κριτική στον Σιωνισμό ως εθνικιστικό κίνημα. Στο στόχαστρο βρίσκεται η μετατροπή του Ιουδαϊσμού από θρησκεία σε έθνος. Συντηρητικοί Εβραίοι στηλιτεύουν επίσης τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ ως αντίθετη στην εβραϊκή θρησκεία και στο Ταλμούδ: ο Θεός κατέστρεψε την Ιερουσαλήμ μέσω των Βαβυλωνίων του Ναβουχοδονόσορ και έστειλε τους Εβραίους στην αιχμαλωσία και στην εξορία, όπου βρίσκονται ακόμη, λόγω των αμαρτιών τους. Το εβραϊκό βασίλειο θα ανασυσταθεί μόνο με την έλευση του Μεσσία. Ο Θεός έχει υποσχεθεί στους Εβραίους ότι θα ανοικοδομήσει εκ νέου την Ιερουσαλήμ: ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις τῷ Κυρίῳ (Ιερ. 38:38). Η βίαιη κατάκτησή της από τους Εβραίους αποτελεί ασέβεια προς την υπόσχεση αυτήν του Θεού.
Ο Ουμπέρτο Έκο, αναφερόμενος στο παράδοξο και τον αφορισμό, χρησιμοποιεί σαν παράδειγμα έναν ορισμό του Τριστάν Μπερνάρ για τον σιωνισμό: «ένας πλούσιος Εβραίος που ζητά χρήματα από έναν άλλο πλούσιο Εβραίο για να στείλει έναν τρίτο Εβραίο στην Παλαιστίνη». Ο Έκο υποστηρίζει πως το παράδοξο δεν είναι ποτέ αντιστρέψιμο και για να το δείξει βελτιώνει τον ορισμό με τη μορφή «ένας πλούσιος Εβραίος που ζητά χρήματα από έναν άλλο πλούσιο Εβραίο για να στείλει έναν τρίτο φτωχό Εβραίο στην Παλαιστίνη». Επειδή ποτέ ένας φτωχός Εβραίος δεν έστειλε στην Παλαιστίνη έναν πλούσιο Εβραίο, κατά τον Έκο, το αντεστραμμένο παράδοξο αποκαλύπτει μια δυσάρεστη αλήθεια. Πως στην έκφραση «πλούσιος Εβραίος» το καθοριστικό στοιχείο είναι το ταξικό επίθετο και όχι το φυλετικό ουσιαστικό.
Αμπελόφυτο Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Αμπελόφυτο βρίσκεται στα Κρούσσια Όρη, νότια της λίμνης Κερκίνης στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά Ποντοκερασιά και Ελληνικό. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Μουρασλή ή Μουρσαλή και μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε σε αυτό 11 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Το χωριό χαρακτηρίστηκε ως "μαρτυρικό" το 2014 με το υπ' αριθμ. 139/08.10.2014 Προεδρικό Διάταγμα.

Ολοκαύτωμα Κρουσσίων

Στην περιοχή των Κρουσσίων έδρασε από τις πρώτες μέρες της κατοχής η ένοπλη ανταρτική ομάδα "Αθανάσιος  Διάκος" με αρχηγό τον Χριστόδουλο Μόσχο (καπετάν Πέτρο) που είχε συγκροτηθεί από την αντιστασιακή οργάνωση "Ελευθερία" της Θεσσαλονίκης (βλ. Η γέννηση της Εθνικής Αντίστασης). Λόγω της δράσης που ανέπτυξε εναντίον των κατοχικών στρατευμάτων οι Γερμανοί οργάνωσαν επιχείρηση αντιποίνων. Στις 25 Οκτωβρίου 1941 ισχυρές μηχανοκίνητες δυνάμεις των Ες Ες και ταγμάτων θανάτου κύκλωσαν από μακριά σε δυο ζώνες την περιοχή και τα χωριά. Εισέβαλαν ταυτόχρονα στα χωριά Αμπελόφυτο (Μουρσαλή), Κυδωνιά (Κοτσαλάρ) και Κλειστό (Μουσγαλή), που μετά από υπόδειξη συνεργατών τους θεωρήθηκαν ως κέντρα των ανταρτών. Αφού συγκέντρωσαν τον ανδρικό πληθυσμό, από 15 χρονών και πάνω, τους εκτέλεσαν και εν συνεχεία ισοπέδωσαν και τα τρία χωριά. Οι εκτελέσεις του άμαχου πληθυσμού έγιναν στις πλατείες του Αμπελόφυτου και Κυδωνιάς. Στην Κυδωνιά εκτελέστηκαν και 10 κάτοικοι από το γειτονικό Ίσωμα που βρέθηκαν στο χωριό. Στο Κλειστό αφού τους έβαλαν μέσα στην εκκλησία την γκρέμισαν με δυναμίτες. Όσοι προσπάθησαν να ξεφύγουν εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς. Συνολικά εκτελέστηκαν 96 πατριώτες.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 με το όνομα Μουρασλή να προσαρτάται στην κοινότητα Μουσγαλή που τότε ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αμπελόφυτο, το 1934 αποσπάστηκε στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς και το 1951 καταργήθηκε.
Κατερίνα Μπατζελή

Βιογραφικά Στοιχεία

Η Κατερίνη Μπατζελή γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Νομική Σχολή Αθηνών και συνέχισε μεταπτυχιακά τις σπουδές της στις Βρυξέλλες.
Έχει εργαστεί τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο συνεταιριστικό τομέα για θέματα γεωργίας, ανάπτυξης της υπαίθρου και τροφίμων. Ακόμα, έχει διατελέσει σύμβουλος της Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας Βάσως Παπανδρέου για θέματα αγροτικής πολιτικής, καταναλωτικής προστασίας και πολιτισμού. Το 1994 και για δύο χρόνια διετέλεσε Γενική Γραμματέας Υπουργείου Γεωργίας, αρμόδια για θέματα Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σχέσεων. 
Το 2004 εξελέγη Ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, συμμετέχοντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Διετέλεσε κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της Ομάδας για θέματα Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, από το 2004 έως το 2007. Ακόμα, το 2007, ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θέση την οποία διατήρησε έως το τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου. Συμμετείχε ως μέλος στις επιτροπές Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων και Πολιτισμού, Παιδείας και Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Το 2009 εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στο Νομό Φθιώτιδας. Στις 6 Οκτωβρίου 2009, διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, θέση την οποία διατήρησε έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2010, οπότε και έγινε ο πρώτος ανασχηματισμός.
Το 2014, συμμετείχε στην ίδρυση της Ελιάς - Δημοκρατικής Παράταξης, στην οποία μετείχε το ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, η Κατερίνα Μπατζελή τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο της ΕΛΙΑΣ, τερματίζοντας 5η, συγκεντρώνοντας 67.391 σταυρούς προτίμησης, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να εκλεγεί ευρωβουλευτής.
Φούσι

Γεωγραφία

Το Φούσι βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα, βόρεια-κεντρικά του Ουπόλου και βόρεια της Τουαμασάγκα.
Ερμάλ Μέτα

Βιογραφία

Γεννημένος στο Φιέρι της Αλβανίας, ο Meta μετακόμισε στο Μπάρι της Νότιας Ιταλίας σε ηλικία 13 ετών μαζί με την οικογένειά του. Ο Meta έκανε το ντεμπούτο του ως κιθαρίστας της ιταλικής μπάντας Ameba4, η οποία συναγωνίστηκε στο τμήμα Newcomers του Φεστιβάλ Μουσικής Sanremo 2006 με το τραγούδι "Rido ... forse mi sbaglio", που συμπεριλήφθηκε στο αυτοβιογραφικό τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2006.
Το 2007 ο Meta έγινε ο frontman, τραγουδιστής και κύριος τραγουδοποιός του συγκροτήματος La Fame di Camilla. Το ντεμπούτο τους άλμπουμ, απλά με τίτλο La Fame di Camilla, κυκλοφόρησε από την Universal Music το 2009. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε αργότερα τα άλμπουμ Buio e luce, συμπεριλαμβανομένου και του τίτλου-κομματιού που συμμετείχε στο τμήμα Newcomers του Φεστιβάλ Μουσικής Sanremo 2010 και του L'attesa (2012). Η μπάντα διαλύθηκε το 2013.
Αφού έγραψε τραγούδια για αρκετούς Ιταλούς καλλιτέχνες, όπως οι Marco Mengoni, Emma, ​​Chiara, Annalisa, Patty Pravo και Lorenzo Fragola, ξεκίνησε τη σόλο καριέρα του. Τον Ιούλιο του 2013, εμφανίστηκε ως καλλιτέχνης στην Patty Pravo με τίτλο "Non mi interessa". Το 2014, συνέβαλε στην ηχητική λωρίδα της ιταλικής τηλεοπτικής σειράς Braccialetti rossi, ερμηνεύοντας το τραγούδι "Tutto si muove". Το 2016, αγωνίστηκε στο 66ο Φεστιβάλ Μουσικής του Sanremo, ερμηνεύοντας το τραγούδι "Odio le favole", το οποίο κατέλαβε την τρίτη θέση στο τμήμα Newcomers. Το "Odio le favole" συμπεριλήφθηκε στο σόλο άλμπουμ του, Umano. Επέστρεψε στο διαγωνισμό το 2017, ανταγωνίζεται για πρώτη φορά στο τμήμα Big Artists, με το τραγούδι "Vietato morire". Κατά τη διάρκεια της τρίτης νύχτας του διαγωνισμού, παρουσίασε ένα ρεμίξ του "Amara terra mia" του Domenico Modugno, το οποίο έλαβε το βραβείο για την Καλύτερη Απόδοση Ρεμίξ. Η Meta κατέλαβε την τρίτη θέση στο διαγωνισμό και έλαβε το βραβείο κριτικών "Mia Martini". Το δεύτερο studio άλμπουμ του, το Vietato morire, κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου 2017. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης ένα ντουέτο με τον Ιταλό τραγουδιστή-τραγουδοποιό Elisa.
Τον Μάρτιο του 2017, ο Μέτα επιλέχθηκε ως κριτής για την 16η σειρά Ιταλικών ταλέντων Amici di Maria De Filippi.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2018, ο Meta, μαζί με τον Fabrizio Moro, κέρδισαν το τμήμα Big Artists του Φεστιβάλ Μουσικής Sanremo 2018 με το τραγούδι "Non mi avete fatto niente" και ως εκ τούτου εκπροσώπησαν την Ιταλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, όπου κατέκτησαν την 5η θέση.
Κινεζικός νομικισμός

Ο κινεζικός νομικισμός (κινεζικά: 法家 / φα τζιά) αποτελεί φιλοσοφική και πολιτική σχολή σκέψης με έδρα την Κίνα. Οι μέθοδοι της αντιπροσωπεύουν την ρεαλπολιτίκ τύπου διαχείριση, ως αναγκαίο μέσο για την συντήρηση της κινεζικής κρατικής γραφειοκρατίας.

Επισκόπηση

Αποτελεί το κινεζικό εφάμιλλο του μακιαβελισμού στην Ευρώπη, και σε μεγάλο βαθμό αδιαφορεί για τα όποια ηθικά ζητήματα καθώς και το πως θα έπρεπε να είναι μια ιδανική κοινωνία, και επικεντρώνεται στην εξέταση της παρούσας κατάστασης δίνοντας προτεραιότητα και έμφαση στην σταθερότητα της κυβέρνησης και την διατήρηση του στάτους κβο, ως μέσο για την επίτευξη της διατήρησης της τάξης, ασφάλειας, και σταθερότητας. Έχει στενές σχέσεις με άλλες σχολές σκέψεις, εκ των οποίων κάποιες επηρέασαν σημαντικά τον ταοϊσμό, καθώς και τον κομφουκιανισμό. Τα κύρια χαρακτηριστικά της πολιτικής θεωρίας είναι η αυστηρή εφαρμογή των νόμων, η απόδοση ευθυνών, και ο χειρισμός του πολιτικού κεφαλαίου, οδηγούμενα από την πεποίηση πως οι άνθρωποι από την φύση τους είναι εγωιστές και η σταθερότητα σε μια κοινωνία μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο μέσω ισχυρού κεντρικού ελέγχου από το κράτος με απόλυτη υπακοή στις αρχές. 
Ως σύστημα εμφανίστηκε αρχικά κατά την περίοδο των εμπόλεμων κρατών (475 - 221 π.Χ.)  Οι καθοριστικότερες μορφές της φύσης του νομικισμού υπήρξαν οι Σεν Μπουχάι (400 – 337 π.Χ.) ο οποίος ήταν ο πρώτος που οργάνωσε τις σκέψεις σε σύστημα, και ακολούθησαν οι Σανγκ Γιάνγκ (390–338 π.Χ.), Χαν Φέι (280 – 233 π.Χ.), και Λι Σι (280 - 208 π.Χ.). Ιδιαίτερα οι μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ο Σανγκ Γιανγκ με επίκεντρο τον νομικισμό, μεταμορφώσαν την περιφερειακή δύναμη του κράτους των Τσιν σε στρατιωτικά ισχυρό και σταθερό βασίλειο με κεντρική διαχείριση, ενώ ο Χαν Φέι υπήρξε ο συγγραφέας του Χαν Φεϊζί το οποίο θεωρείται το σημαντικότερο από όλα τα νομικιστικά κείμενα, με ευρεία και διαχρονική επιρροή στην πολιτική διαχείριση της Κίνας, και ο Λι Σι συνέχισε το έργο των προηγούμενων φιλοσόφων εφαρμόζοντας το προς δημιουργία μιας ισχυρής κεντρικής γραφειοκρατίας. Άλλο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του νομικισμού, είναι η Τέχνη του Πολέμου του Σουν Τσου, όπου συνδυάζεται η ταοϊστική φιλοσοφία της απραξίας και αντικειμενικότητας, με τη νομικιστική τακτική της τιμωρίας και της ανταμοιβής ως συστηματικών μέτρων οργάνωσης. 
Οι νομικιστές αποτελούσαν τους θεωρητικούς του κράτους, και η εμφάνιση τους τον 4ο και 3ο αιώνα π.Χ. θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την μετέπειτα εξέλιξη της Κίνας με την κεντρικοποιημένη πολιτική διαχείριση όπου το κράτος καθορίζει την κοινωνική και οικονομική ζωή των πολιτών. Ο νομικισμός παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτος παρά τις εναλλαγές των διαφόρων δυναστειών, ενώ κατά την σύγχρονη ιστορία ο Μάο Τσετούνγκ υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του συστήματος χαρακτηρίζοντας το ως προοδευτικό διανοητικό ρεύμα και επί των ημερών του ο νομικισμός γνώρισε την κορύφωση κατά τους νεότερους χρόνους.Το σύστημα του νομικισμού εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική επιρροή στην κρατική διαχείριση, πολιτική, και δικαιοσύνη στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έως την σύγχρονη εποχή.
Ιωάννης Α΄ του Μπουρμπόν

Βιογραφία

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μπουρμπόν και της Άννας του Οβέρν, κόρης τού Μπερώντ Β΄ δελφίνου του Ωβέρν. Από τη μητέρα του κληρονόμησε την κομητεία του Φορέ. Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ των Βουργουνδών και των Αρμανιάκ τάχθηκε υπέρ των Βουργουνδών. Συνελήφθη στην μάχη του Αζενκούρ και πέθανε αιχμάλωτος στο Λονδίνο, παρά τις υποσχέσεις του ότι θα καταβάλει υψηλά λύτρα και ότι θα υποστηρίξει τον βασιλιά της Αγγλίας σαν βασιλιά της Γαλλίας.
Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτης

Ο Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτης ήταν Έλληνας βυζαντινός ρήτορας του 12ου αιώνα, μέλος της γνωστής βυζαντινής οικογένειας των Αγιοθεοδωριτών. Κατείχε το αξίωμα του λογοθέτη του δρόμου. Αδελφός του ήταν ο μητροπολίτης Αθηνών Νικόλαος Αγιοθεοδωρίτης ενώ πρόγονός του ήταν ο νομικός Κωνσταντίνος Αγιοθεοδωρίτης. Διατέλεσε επίσης στο αξίωμα του Ορφανοτρόφου, (θέση που κατείχε το 1166, όπως μαρτυρείται σε έγγραφο πρακτικών συνόδου), διαδεχόμενος τον αδελφό του Νικόλαο. Προς τον Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτη έπεμψαν λόγους οι Γρηγόριος Αντίοχος, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης και ο Ψαλτόπουλος.
Beau Jeu

Η Beau Jeu είναι η επίσημη μπάλα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2016 το οποίο θα διεξαχθεί στην Γαλλία από τις 10 Ιουνίου έως τις 10 Ιουλίου 2016. Κατασκευάστηκε από την γερμανική εταιρεία αθλητικών ειδών Adidas, ενώ τα αποκαλυπτήριά της έγιναν στις 12 Νοεμβρίου 2015 στον ηλεκτρονικό λογαριασμό του Ζινεντίν Ζιντάν στο Instagram.

Χαρακτηριστικά

Η Adidas ανέφερε πως χρησιμοποίησε εκ νέου τα καινοτόμα χαρακτηριστικά της Brazuca, της μπάλας του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2014 στην Βραζιλία. Είναι ευδιάκριτα, άλλωστε, τα ίδια φύλλα πολυουρεθάνης που φέρουν και οι δύο σφαίρες. Ο σχεδιασμός της Beau Jeu είναι συνδεδεμένος με την Γαλλία μέσω της χρήσης των τριών χρωμάτων της γαλλικής σημαίας, δηλαδή του μπλε, του άσπρου και του κόκκινου. Η Adidas συμπεριέλαβε, επίσης, ασημένιες λεπτομέρειες οι οποίες υπενθυμίζουν στο τρόπαιο Ανρί-Ντελωναί. Τα γραφιστικά χαρακτηριστικά που απεικονίζονται στα φύλλα της μπάλας απεικονίζουν τα γράμματα E, U, R και O και τους αριθμούς 2, 0, 1 και 6.