Περσεύς (αστερισμός)

Ιστορία

Ο Περσεύς προσωποποιήθηκε από την αρχαιότητα ως ο ήρωας που έσωσε την Ανδρομέδα στον σχετικό μύθο. Παριστάνεται ως νέος, φορώντας τα ταλάρια (τα φτερωτά σανδάλια), να κρατά στο αριστερό του χέρι το Γοργόνειον, την κεφαλή της Μέδουσας, και στο δεξί την άρπην, δώρο του Ερμή. Ο Άρατος περιγράφει τον Περσέα να «σηκώνει σκόνη στον ουρανό», ίσως από το γεγονός ότι τα πόδια του εμφανίζονται να ακουμπούν πάνω στον Γαλαξία, καθώς τρέχει να σώσει την Ανδρομέδα. Τον χαρακτηρίζει ακόμα με το επίθετο περιμήκητος, πολύ ψηλός, δικαιολογημένα αφού έχει μήκος 28 μοίρες. Ο Κτησίας στα Περσικά του (περ.400 π.Χ.) αναφέρει το βαβυλωνιακό αστρικό όνομα Parsondas, που μπορεί να σχετίζεται με την ετυμολογία του ονόματος του ήρωα.
Οι Ρωμαίοι ποιητές τον ονόμαζαν Pinnipes και Profugus (Ιπτάμενο) από τα σανδάλια που φορώντας τα μπορούσε να πετάει, Gorgonifer, Gorgonisue και Deferens cathenam. Επιθετικοί προσδιορισμοί είναι οι Ακρισιονιάδης από τον παππού του Περσέως και Ιναχίδης από τον προγόνο του πρώτο βασιλέα του Άργους.
Οι ονομασίες Bershawish, Fersaus, ακόμα και Siaush, προέρχονται καθαρά από την απόδοση του ελληνικού ονόματος από τους Άραβες, αφού αυτοί δεν έχουν το γράμμα «Π». Συνήθως πάντως ονόμαζαν τον Περσέα περιγραφικώς, ως Hamil Ra's al Ghul, «ο Φέρων την Κεφαλή του Δαίμονος», φράση που έγινε το όνομα Almirazgual στους Μαυριτανούς της Ισπανίας. Τα ονόματα Celeub, Cheleub, Chelub που δίνουν η Αλμαγέστη του 1515, οι Αλφόνσειοι Πίνακες και η Ουρανομετρία του Bayer προέρχονται πιθανώς από το αραβικό Kullab, το όπλο του ήρωα, μολονότι ο Grotius κ.ά. τα αποδίδουν στο Kalb = σκύλος.
Ο Λαλάντ ταύτισε τη μορφή με τον Khem των Αιγυπτίων και με τον Μίθρα των Περσών. Οι Ινδοί υιοθέτησαν την ελληνική ονομασία ως Parasiea. Οι αστρολόγοι ονόμαζαν τον αστερισμό «Κακοδαίμονα», με ειδική αναφορά στον Αλγκόλ.
Οι Schickard, Νοβίδιος κ.ά. έλεγαν ότι ο Περσεύς αντιπροσώπευε τον Δαυίδ με την κεφαλή του Γολιάθ, ενώ άλλοι τον παρομοίασαν με τον Απόστολο Παύλο με το ξίφος και το βιβλίο του.
Ο Αργκελάντερ απέδιδε στον Περσέα 81 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι, ενώ ο Heis 136.

Λοιπά αξιοσημείωτα στον αστερισμό

Επειδή τέμνεται (στο βορειοανατολικό τμήμα του) από τον γαλαξιακό ισημερινό, ο Περσεύς είναι πλούσιος σε σώματα του δικού μας Γαλαξία:
- Ο ογδόου μεγέθους κυανόλευκος αστέρας BD+31°643 περιβάλλεται από περιαστρικό δίσκο σκόνης διαμέτρου 2 τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η απόστασή του από τη Γη υπολογίζεται σε 1.100 έτη φωτός.
- Ο αστέρας HD 29587 αποτελεί διπλό σύστημα με πιθανό φαιό νάνο. Ο φαιός νάνος έχει μάζα μεγαλύτερη από 40 φορές τη μάζα του Δία.
- Το ανοικτό σμήνος αστέρων M34 έχει φαιν.μέγεθος 5,2 και φαινόμενη διάμετρο 35΄. Διαθέτει 75 ως 80 αστέρες, ενώ απέχει από τη Γη 1.400 έτη φωτός.
- Τα σχεδόν εφαπτόμενα ανοικτά σμήνη NGC 869 και NGC 884 είναι γνωστά ως το «Διπλό Σμήνος» ("Double Cluster"), και αρχικώς είχαν τις ονομασίες αστέρων h και χ Περσέως. Δύο άλλα ανοικτά αστρικά σμήνη στον Περσέα είναι τα έκτου μεγέθους NGC 1528 και NGC1545, αμφότερα σε απόσταση 2.600 ετών φωτός από τη Γη.
- Το πλανητικό νεφέλωμα M76 (NGC 650) είναι γνωστό ως «Μικρός Αλτήρας» (ο «Αλτήρας» είναι το Μ27 στην Αλώπεκα) ("Little Dumbbell Nebula" ή "Barbell Nebula"). Το φαινόμενο μέγεθός του είναι 12.
- Το νεφέλωμα εκπομπής NGC 1499 είναι γνωστό και ως «Νεφέλωμα Καλιφόρνια» ("California Nebula") από την ομοιότητα του σχήματός του με την ομώνυμη πολιτεία των ΗΠΑ. Το μήκος του υπερβαίνει τις 2,5 μοίρες και το πλάτος του τη μισή μοίρα (περίπου 100 επί 20 έτη φωτός στην εκτιμώμενη απόσταση των περίπου 2.000 ετών φωτός από τη Γη).
- Από τα εξωγαλαξιακά σώματα στον Περσέα ξεχωρίζει το πυκνό σμήνος γαλαξιών «Σμήνος Περσέως Ι» με περισσότερους από 2.000 γαλαξίες σε απόσταση 250 ως 320 εκατομμύρια έτη φωτός από εμάς. Στο κέντρο του κυριαρχεί ο ιδιόμορφος ελλειπτικός γαλαξίας τύπου Σίφερτ NGC 1275, με φαιν.μέγεθος 11,9. Ο γαλαξίας αυτός είναι η ισχυρή ραδιοπηγή Περσεύς A (3C 84).