google/wiki40b huggingface dataset:
Κίμων (νομισματοκόπτης)

Βιογραφία

Ο Κίμων έζησε στις Συρακούσες την εποχή της ακμής της πόλης. Το 413 π.Χ. οι Συρακούσιοι νίκησαν τους Αθηναίους σε ναυμαχία στο λιμάνι των Συρακουσών και η πόλη έκοψε χρυσό νόμισμα. Ο Κίμων εργάστηκε αποκλειστικά για τους Συρακούσιους.

Χαρακτική και νομισματοκοπτική δραστηριότητα

Ο Κίμων χάραξε την υπογραφή του στη μεταλλική μήτρα με την οποία σφράγιζε τα νομίσματα. Με αυτό τον τρόπο η υπογραφή του αποτυπώνονταν και στα νομίσματα, π.χ. με μικροσκοπικά γράμματα επάνω σε μία ράβδο κάτω από τα άλογα ενός τεθρίππου που εικονίζεται στο κέντρο του εμπροσθότυπου της πρώτης έκδοσης δεκαδράχμου. Στον οπισθότυπο υπόγραφε με την επιγραφή «ΚΙΜ» επάνω στην ταινία στην κόμη της θεάς. Αργότερα υπογράφει στον οπισθότυπο των νομισμάτων με ολόκληρο το όνομά του επάνω στο σώμα του εικονιζόμενου δελφινιού κάτω από το λαιμό της θεάς. Ο Κίμων χάραξε επίσης τις πρώτες μήτρες για την κοπή χρυσού νομίσματος αξίας 100 λίτρων, υπογράφοντας με τις επιγραφές «Κ», «ΚΙ» και «ΚΙΜ». Αργότερα ανέλαβε ο Ευαίνετος την κοπή χρυσών νομισμάτων, ενώ ο Κίμων περιορίστηκε στην κοπή νομισμάτων μικρότερης αξίας και παράκμασε.
Ο Κίμων ήταν δημιουργός του πρώτου δεκάδραχμου των Συρακουσών, και ο πρώτος σφραγιδοποιός που απόδωσε το πρόσωπο της θεάς Αρέθουσας σε εμπρόσθια άποψη. Φημίστηκε για την δεξιοτεχνία του στις λεπτομέρειες των έργων του και για την απόδοση εξαιρετικού βάθους στα ανάγλυφα της επιφάνειας των νομισμάτων. Αποδίδει με εξαιρετική ικανότητα την κόμη που κυματίζει στον άνεμο, ενώ δελφίνια αναδύουν μέσα από τα μαλλιά της θεάς, ενώ ένα τέθριππο καλπάζει. Σε μια άλλη απόδοση, ο οδηγός του τέθριππου στρέφει το κεφάλι προς τους ανταγωνιστές του που τον κυνηγούν, ενώ το άρμα καλπάζει κάνοντας στροφή συνοδευόμενο από μια Νίκη που φτερουγίζει ψηλά.
Διονύσιος Βούρβαχης

Βιογραφία

Ο Βούρβαχης γεννήθηκε το 1787 στην Κεφαλονιά. Ο πατέρας του Σωτήριος Βούρβαχης υπήρξε πιστός φίλος του Ναπολέοντα Α΄, προσφέροντάς του σημαντικές υπηρεσίες κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης της οικογένειας στη Μασσαλία. Όταν ο Σ. Βούρβαχης πέθανε (1806), ο Ναπολέων Α΄, προστατεύοντας τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, εισήγαγε στη στρατιωτική σχολή του Φοντενεμπλό το νεαρό Διονύσιο. Ο τελευταίος, ανατραφείς πλήρως στη Γαλλία, ακολούθησε σημαντική στρατιωτική καριέρα συμμετέχοντας με τον γαλλικό στρατό το διάστημα 1805 – 1815 σε πολεμικές επιχειρήσεις σε Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία στα πλαίσια των ναπολεόντιων πολέμων. Ο ίδιος προσέφερε σημαντική βοήθεια στο Ναπολέοντα, όπως και ο πατέρας του, ενημερώνοντάς τον κατά τη διάρκεια της εξορίας στη νήσο Έλβα ότι οι σύμμαχοι σκόπευαν να τον εκτοπίσουν σε άλλο, πιο απομακρυσμένο νησί κι έτσι ο έκπτωτος αυτοκράτορας κινήθηκε αστραπιαία ανακτώντας το θρόνο του. Μετά την ήττα στο Βατερλό, ο Δ. Βούρβαχης όπως και οι υπόλοιποι πιστοί στο Ναπολέοντα αξιωματικοί του Γαλλικού στρατού, διέφυγε στο εξωτερικό (Ισπανία) αλλά αργότερα γύρισε στη Γαλλία και αποσύρθηκε σε μια μικρή πόλη του νότου. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη ιππικού. Εγκατέλειψε την Γαλλία ένεκα μιας μονομαχίας ενώ αργότερα απελάθηκε από την Ισπανία εξαιτίας των αντιμοναρχικών του απόψεων.
Στα τέλη του 1826 έφτασε στην εξεγερμένη Ελλάδα και με την άδεια της κυβέρνησης συγκρότησε, με δικά του χρήματα αλλά και με ποσό που είχε προσφερθεί από φιλελληνικούς συλλόγους της Ευρώπης, τάγμα δύναμης 800 – 1000 ανδρών. Έπειτα, κατά τις τελευταίες μέρες του 1826 αποβιβάστηκε στο Λουτράκι με στόχο την ενίσχυση του Καραϊσκάκη μετά όμως από εντολές της κυβέρνησης κινήθηκε προς την Ελευσίνα όπου βρισκόταν ο Βάσος Μαυροβουνιώτης. Εκεί, προσήλθε λίγες μέρες αργότερα και ο Παναγιώτης Νοταράς. Από την Ελευσίνα, ο Βούρβαχης και οι άλλοι δύο οπλαρχηγοί, με ενωμένες τις δυνάμεις τους κινήθηκαν προς το Μενίδι όπου στις 22 Ιανουαρίου επικράτησαν σε μάχη εναντίον των Οθωμανών.
Στις 25 Ιανουαρίου, ο Βούρβαχης μαζί με τους Μαυροβουνιώτη, Νοταρά καθώς και με τους 3500 περίπου άνδρες τους κινήθηκαν προς το Καματερό. Εκεί, δύο μέρες μετά δέχτηκαν επίθεση από 2600 Οθωμανούς. Το απόσπασμα του Βούρβαχη, ευρισκόμενο στην πεδιάδα δέχτηκε μεγάλη πίεση με αποτέλεσμα να υποκύψει ενώ οι δυνάμεις των Μαυροβουνιώτη και Νοταρά που βάλλονταν από το εχθρικό πυροβολικό τράπηκαν σε φυγή. Από ελληνικής πλευράς σκοτώθηκαν πάνω από 300 άνδρες, μεταξύ των οποίων και ο Βούρβαχης, ο οποίος αποκεφαλίστηκε. Μάλιστα, το κεφάλι του στάλθηκε από τον Κιουταχή μαζί με άλλα λάφυρα ως τρόπαιο στον σουλτάνο Μαχμούτ Β΄.
Μπιγκ Σόου

Νεανικά χρόνια

Όπως και ο Αντρέ ο Γίγαντας, έπασχε από την ασθένεια Μεγαλακρία, κάτι σαν τον γιγαντισμό. Στα 12 του ήταν 1.88 μέτρα ύψος και 100 κιλά. Στα 19 του εντάχθηκε στην ομάδα μπάσκετ του σχολείου του με ύψος 2.16, ενώ δοκιμάστηκε και στο ποδόσφαιρο. Ο γιγαντισμός του, θεραπεύτηκε με εγχείρηση στις αρχές της δεκαετίας του '90.

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε πρώτη φορά το 1997, την Μελίσα Αν Πιάβις, χώρισαν το 2000 και το διαζύγιό τους εκδόθηκε το 2002. Έχουν μαζί μια κόρη, την Σιέρα. Με την δεύτερη γυναίκα του, την Μπες Κατραμάντος, παντρεύτηκε αμέσως μετά την έκδοση του διαζυγίου του, το 2002. Μαζί της έχει αποκτήσει δύο παιδιά.

Το ξεκίνημα του στην πάλη

Ξεκίνησε τη καριέρα του στην πάλη το 1995, με το όνομα "ο Γίγαντας", ενώ δηλωνόταν στο σενάριο, ως υιός του Αντρέ του Γίγαντα. Λόγω του ύψους του, έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής σύντομα και στάθηκε στο πλευρό μεγάλων ονομάτων και αντιμετώπισε επίσης θρύλους του χώρου.

Οι ομάδες του Μπιγκ Σόου

Στην ομαδική κατηγορία έχει γίνει πρωταθλητής 8 φορές, ενώ έχει δημιουργήσει ομάδες με διάφορους παλαιστές για πολύ καιρό. Με τον Αντερτέικερ κατέκτησαν δύο φορές τους τότε Παγκόσμιους Ομαδικούς τίτλους το 1999, και άλλη μία φορά το 2005 με τον Κέιν, με τον οποίο υπήρξε σπουδαία ομάδα, ενώ το 2011 ξανα έγιναν ομάδα για να κατακτήσουν τους τότε ενοποιημένους ομαδικούς τίτλους. Με εκείνον όμως που δημιούργησε δυναμικό δίδυμο, ήταν ο Κρις Τζέρικο. Μαζί έγιναν ομαδικοί πρωταθλητές και από πολλούς χαρακτηρίστηκαν η ομάδα της χρονιάς. Ομάδα έφτιαξε για λίγο διάστημα και με τον Μιζ που κατέκτησαν μαζί τον ομαδικό τίτλο.

Προσωπικές επιτυχίες

Έχει περάσει και από τον ρόλο του "κακού" αλλά και από τον ρόλο του "συμπαθητικού" του κοινού. Ο Μπιγκ Σόου, έχει καταφέρει να στεφθεί πέντε φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο WWE, έχοντας γίνει 1 φορά πρωταθλητής ECW, 2 φορές πρωταθλητής Βαρέων Βαρών και 2 φορές πρωταθλητής WWE. Επίσης, έχει κατακτήσει από 1 φορά το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE, 1 φορά το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE και 3 φορές το Σκληροπυρηνικό πρωτάθλημα.

Ηθοποιία

Με την υποκριτική ασχολείται περιστασιακά, παίζοντας ρόλους κομπάρσου, αλλά και μερικούς πρωταγωνιστικούς, όπως στο "Knucklehead" το 2010. Έχει συμμετάσχει σε εφτά ταινίες ως σήμερα. Επίσης, έχει εμφανιστεί αρκετές φορές στην τηλεόραση σαν γκεστ σταρ, υποδυόμενος τις περισσότερες φορές τον εαυτό του.
Χρίστο Τατάρτσεφ

Δραστηριότητες

Το Αύγουστο του 1902 συνάντησε τον υπουργό των εξωτερικών της Ρωσίας Βλαδίμηρο Λάμσντορφ (Vladimir Lamsdorf)  για να εξετάσουν τις επαναστατικές ιδέες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια επιτυχημένη εξέγερση. Έτσι περί τα τέλη του Αυγούστου 1902 εμφανίζεται στα ορεινά χωριά του Βιτσίου και των Κορεστίων ο απόστρατος ταγματάρχης του βουλγαρικού στρατού Αναστάς Γιάγκωφ για μεθοδεύσεις με τους τοπικούς ηγέτες που ήδη είχαν χρισθεί στις 20 Μαρτίου 1902 με τη από κοινού συνάντηση Τσακαλάρωφ και Μπόρις Σαράφωφ στην Πολυκέρασο Καστοριάς.

Επίλογος

Τα οστά του αποκομιδήθηκαν από το Τορίνο στη Σόφια το Δεκέμβριο του 2009.
Μέγα Ρέμα

Περιγραφή

Το Μέγα Ρέμα, το οποίο αποτελεί παραπόταμο του ποταμού Αξιού, πηγάζει από τις βόρειες πλαγιές του Πάικου. Η πορεία του ξεκινά ανατολικά του ακατοίκητου οικισμού Τρία Έλατα Πέλλας, περνά βόρεια των Λιβαδίων και συνεχίζει την πορεία του νότια της Κούπας, όπου σχηματίζονται πολλοί καταρράκτες, ένας εκ των οποίων καταλήγει στη Σμαραγδένια λίμνη. Στη συνέχεια η πορεία του γίνεται νοτιοανατολική και καταλήγει στην τεχνητή λίμνη Μεταλλείου. Μετά τη λίμνη Μεταλλείου συνεχίζει βόρεια της Πηγής και μετά από μία βορειοανατολική πορεία, εκβάλλει στον Αξιό στο ύψος του Πευκοδάσους, στη νότια έξοδο του φαραγγιού του Αγίου Παντελεήμονα, στη νότια απόληξη του λόφου Μπατσόβου. Παραπόταμοί του είναι το Ρέμα Πεπονιάς, το Λυκόρεμα και το Κρυονέρι ή Κρύο Ρέμα.
Το Μέγα Ρέμα είναι γνωστό και ως Ρέμα Πρωτομαγιάς, καθώς την Πρωτομαγιά, όλη η περιοχή Παιονίας και ιδιαίτερα οι κάτοικοι των παρόχθιων οικισμών της Αμφαξίτιδας, συγκεντρώνονται στις όχθες του ποταμού, στο ύψος της Πηγής, προκειμένου να εορτάσουν την ημέρα με υπαίθριες δραστηριότητες, ψησταριές και αθλοπαιδιές. 
Το Μέγα Ρέμα είναι γνωστό για τους πολλούς καταρράκτες του, καθώς και για τα ψάρια του, τα καβούρια (potamon fluviatile) και τις καραβίδες του γλυκού νερού που συγκεντρώνουν πλήθος αλιέων στις όχθες του, καθώς και στη λίμνη Μεταλλείου. Ο ποταμός έχει ροή όλο το έτος και σ' αυτό εκφορτίζουν οι πηγές Λέχνιτς, Μαντέμου και Κούπας. Στις διαδρομές του Μεγάλου Ρέματος μέσα στις δασώδεις πλαγιές του Πάικου συναντά κανείς διάσπαρτα ερείπια γεφυρών από την παλαιά σιδηροδρομική γραμμή που λειτουργούσε για τις ανάγκες των μεταλλείων αργύρου τον 20ο αιώνα κοντά στο Σκρα.
Ευτύχιος Βονασέρας

Βιογραφία

Ήταν καθηγητής φωνητικής του Ελληνικού Ωδείου, διευθυντής της μουσικής ακαδημίας κι είχε και δικό δραματικό θίασο, δίνοντας εκατοντάδες παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Στον θίασο του έπαιξαν, μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου όπως η Πιπίνα Βονασέρα, η Μαρίκα Κοτοπούλη, η Κυβέλη, η Αγνή Ρεζάν, η Στέλλα Γαλάτη , η Κούλα Μ. Καίρη, η Αικατερίνη Βερώνη. Το 1894 είχε συνεργαστεί με τον Γ. Ξενόπουλο όπου του προλόγιζε τους "Βρυκόλακες" του 'Ιψεν στην πρώτη παράσταση έργου του Ίψεν στην Ελλάδα.
Το 1901 σε περιοδεία στην Σμύρνη όπου ο θιασός του έπαιξε το έργο "Μαλιά κουβάρια" ηθοποιός ίσως Οθωμανός κατάγγειλε τον Βονασέρα για "επαγγελματική αντιζηλία". Η καταγγελία αυτή είχε σαν αποτέλεσμα όλοι οι ελληνικοί θίασοι που πήγαιναν στην Τουρκία να καταθέτουν πρώτα προς έγκριση το έργο που θα παίξουν στην τουρκική λογοκρισία. Το 1915 τιμήθηκε από την Εταιρεία θεατρικών συγγραφέων με "στέφανον εκ δάφνης". 
Το 1922 μετέβη στην Νέα Υόρκη όπου έδωσε αρκετές παραστάσεις προσπαθώντας να συστήσει μόνιμη ελληνική σκηνη. Το 1927 εξαφανίστηκε για να βρεθεί το 1928 σε νεκροτομείο σαν άγνωστος άπορος. Κηδεύτηκε με έρανο. 
Σύζυγος του ήταν η Ζωή Ορλόφ με την οποία χώρισαν το 1903.
Γκαουντίγια Νρίτγια

Η Γκαουντίγια Νρίτγια (Βεγγαλικά: গৌড়ীয় নৃত্য‎) ή Γκαουρίγια Νρίτγια είναι Βεγγαλική κλασσική χορευτική παράδοση. Προέρχεται από το Γκάουντα, επίσης γνωστή ως Γκαούρ στη Βεγγάλη.
Έχει ανακατασκευαστεί από τη Μάχουα Μαχέρτζι. Δεν αναγνωρίζεται ως Ινδικός κλασσικός χορός από τη Σανγκίτ Νακάτ Ακαντεμί, αλλά η μελέτη του είναι επιλέξιμη για υποτροφίες από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ινδίας. Η ακαδημαϊκή υποδοχή της ανασυγκρότησης κυμαίνεται από προσοχή και σκεπτικισμό.
Ερωτιανός

Βιογραφία

Θεωρείται πως έζησε στη Ρώμη κατά την περίοδο της ηγεμονίας του Νέρωνα (54–68 μ.Χ.), καθώς αφιέρωσε το έργο του στον προϊστάμενο του τον αρχίατρο Ανδρόμαχο ο οποίος είναι γνωστό πως έζησε την περίοδο εκείνη. Δεν είναι βέβαιο το κατά πόσο ο ίδιος ήταν ιατρός ή απλώς γραμματικός, ωστόσο εμφανίζεται να έχει συγγράψει αρκετές μελέτες σχετικά με τον Ιπποκράτη. Το έργο του Ερωτιανού θεωρείται αξιόλογο καθώς οι αναφορές που διασώζονται περιέχουν τον παλαιότερο κατάλογο των Ιπποκρατικών γραπτών καθώς και τους τίτλους από μελέτες του οι οποίες πλέον δεν σώζονται, ωστόσο δεν περιέχει άλλους τίτλους οι οποίοι πλέον αποτελούν μέρος της Ιπποκρατικής συλλογής ιατρικών κειμένων. Το υπόλοιπο μέρος του έργου του αποτελείται από ένα γλωσσάριο στο οποίο οι καταχωρήσεις είναι ταξινομημένες εν μέρει αλφαβητικά, αν και δεν θεωρείται πως αυτή ήταν η αρχική τους διάταξη από τον Ερωτιανό.
Το έργο του στο οποίο ασχολείται με τα γραπτά του Ιπποκράτη έχει τον τίτλο Τῶν παρ' Ἱπποκράτει Λέξεων Συναγωγή. Δεν διασώζεται πλέον, και ως πηγή είχε χρησιμοποιήσει τα παλαιότερα γραπτά του Βακχείου (3ος αιώνας π.Χ.).
Τουπόου ΣΤ΄

Βιογραφία

Είναι ο 3ος γιος και το νεότερο παιδί του Βασιλιά Ταουφαχάου Τουπόου Δ΄ και αρχικά έκανε σπουδές στο Λέιζ Σκουλ του Κέμπριτζ (1973-77). Στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας όπου σπούδασε Αναπτυξιακές Μελέτες (1977-80).Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα αρχικά στο Ναυτικό των Τόνγκα, το 1982 και έγινε ανώτερος αξιωματικός το 1987. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Ναυτικού Πολέμου το 1988. Ήταν διοικητής του περιπολικού σκάφους "Πανγκάι" στον Ειρηνικό , από το 1990 ως το 1995 και διηύθυνε τις ειρηνευτικές επιχειρήσεις στο Μπουγκαινβίλ. Απέκτησε τίτλο Μάστερ στις Αμυντικές Σπουδές από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1997 και Μάστερ στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο Μποντ το 1999.
Το 1998 η στρατιωτική του καριέρα έλαβε τέλος, καθώς έγινε μέλος της κυβέρνησης, πρώτα ως υπουργός Άμυνας και την ίδια στιγμή ως υπουργός Εξωτερικών, από τον Οκτώβριο του 1998 ως τον Αύγουστο του 2004. Ανέλαβε τα πόστα αυτά από τον αδερφό του, ο οποίος αργότερα έγινε Βασιλιάς με το όνομα Τουπόου Ε΄. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 3 Ιανουαρίου 2000 και πιθανότατα έπειτα από τις ταραχές στη χώρα του παραιτήθηκε ξαφνικά στις 11 Φεβρουαρίου 2006. Το 2008 διορίστηκε ως ο πρώτος ύπατος αρμοστής της χώρας του στην Αυστραλία και παρέμεινε στη θέση αυτή ως την έναρξη της βασιλείας του, το 2012.
Όταν πέθανε ο αδερφός του, Βασιλιάς Γεώργιος Τουπόου Ε΄ στις 18 Μαρτίου 2012, ο Αχοέιτου τον διαδέχθηκε στο θρόνο με το μοναρχικό όνομα Τουπόου ΣΤ΄.
Λαμπρότατος

Ο Λαμπρότατος ήταν βυζαντινός αριστοκρατικός, αυλικός, τιμητικός τίτλος που δινόταν σε μέλη της συγκλήτου αντίστοιχος του ρωμαϊκού "κλαρίσιμος" (λατινικά : clarissimus). Ο αντίστοιχος τίτλος για τις γυναίκες ήταν Λαμπρότατη.
Ο τίτλος ήταν καθαρά τιμιτικός και δινόταν μόνο σε μέλη της βυζαντινής συγκλήτου. Για να αποκτήσει κάποια γυναίκα τον τίτλο της λαμπρότατης έπρεπε να τον έχει απαραίτητα ο σύζυγος της. Αν αυτός πέθαινε ή χώριζαν τον κρατούσε εκτός αν ξαναπαντρευόταν τον έχανε, για τις κόρες ίσχυε ότι είχαν τον τίτλο μέχρι να παντρευτούν.
Ο τίτλος σήμερα χρησιμοποιείται από την ορθόδοξη εκκλησία σαν τιμητική προσφώνηση.
Χάιντς Χέερ

Καριέρα

Ο Χάιντς Χέερ έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Μπάγερ Λεβερκούζεν, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1957, σε ηλικία 19 ετών. Στην ομάδα του Λεβερκούζεν παρέμεινε για έξι χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 1963, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το καλοκαίρι του 1963 μετεγγράφη στη Ντούισμπουργκ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας συνολικά 20 εμφανίσεις. Το 1965 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Γερμανία και μεταπήδησε στην Ολλανδία για λογαριασμό της Τβέντε, στην οποία παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην ολλανδική ομάδα πραγματοποίησε 21 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και δύο γκολ. 
Το 1966, ο Χάιντς Χέερ επέστρεψε στη Γερμανία και πήρε μεταγγραφή στη Μπόχουμ. Στην ομάδα του Μπόχουμ παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1969-70, ο Χέερ αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην επαγγελματική του καριέρα.

Προπονητική καριέρα

Μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής, ο Χάιντς Χέερ αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα αλλά από ένα πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Από το 1970 και μέχρι το 1981 εργάστηκε ως προπονητής σε γερμανικές ομάδες και συγκεκριμένα στις: Σβαρτσβάις Έσσεν, Μπόχουμ, Ντούισμπουργκ και Φορτούνα Ντίσελντορφ.
Το 1981 ταξίδεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε καταρχήν στον Εθνικός Πειραιώς (1981). Στη συνέχεια μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε για κάτι λιγότερο από δύο χρόνια (1981-83). Τέλος, πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Τελευταίος σταθμός της προπονητικής καριέρας του Χάιντς Χέερ ήταν η Νυρεμβέργη στον πάγκο της οποίας παρέμεινε για τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1984 μέχρι το 1988.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Χάιντς Χέερ έχει αγωνιστεί με τη φανέλα της Ολυμπιακής Εθνικής ομάδας της Γερμανίας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 9 συμμετοχές.
Ο μαγκούφης (ταινία)

Πλοκή

Ο Βασιλάκης (Μίμης Φωτόπουλος) είναι φανατικός κατά του γάμου. Μένει ως νοικάρης στο σπίτι της Φωτεινής (Γεωργία Βασιλειάδου), η οποία δεν κάνει τίποτε άλλο από το να τον παροτρύνει να παντρευτεί. Μάλιστα έχει βάλει σκοπό να τον παντρέψει με την Καίτη (Μάρθα Βούρτση), μια υπάλληλο στο μαγαζί του Βασιλάκη, η οποία τον αγαπά πραγματικά, ενώ ο Βασιλάκης δεν το έχει καταλάβει. Κάποια στιγμή, με τη συνεχή πλύση εγκεφάλου, ο Βασιλάκης αρχίζει να αλλάζει ιδέες και ρωτάει παντρεμένους φίλους και γνωστούς για τον έγγαμο βίο τους.
Όταν η Φωτεινή πηγαίνει για Χριστούγεννα στη Θεσσαλονίκη, ο Βασιλάκης τυχαίνει να αρρωστήσει, και μην έχοντας κανέναν να τον φροντίσει, δέχεται την περιποίηση και τη φροντίδα της Καίτης. Έτσι, σιγά-σιγά αναπτύσσεται μεταξύ τους ένα αίσθημα και η νέα χρονιά τους βρίσκει αγκαλιασμένους. Ο Βασιλάκης θέλει να ζητήσει σε γάμο την Καίτη, μη γνωρίζοντας ότι πρόκειται για την κοπέλα που του προξένευε η Φωτεινή. Και όταν ο Βασιλάκης της ανακοινώνει τα νέα, εκείνη του φανερώνει ότι του έλεγε για την Καίτη. Τότε, ο Βασιλάκης, θεωρώντας ότι τον ξεγέλασαν ακυρώνει τον αρραβώνα.
Η Καίτη φεύγει από το μαγαζί και σχεδιάζει να φύγει με τη μητέρα της για την Αυστραλία, όπου μένει ο αδερφός της, ο οποίος της προξενεύει ένα γαμπρό. Ο Βασιλάκης μετανιώνει για την αθέτηση του λόγου και ζητάει στην Καίτη να παντρευτούν. Όταν εκείνη αρνείται, ο Βασιλάκης ετοιμάζεται να πουλήσει την επιχείρηση και να αλλάξει σπίτι, αλλά χάρη στην επέμβαση της Φωτεινής οι δυο τους οδηγούνται τελικά σε γάμο.
Δημήτριος Καλούδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Αρίλλα Εσπερίων Κέρκυρας. Οι γονείς του ήταν κτηματίες αγρότες με καταγωγή από την Κέρκυρα. Τελειώνοντας τη βασική και μέση παιδεία στην Κέρκυρα, μετέβη στην Αθήνα όπου και εργαζόμενος σε διάφορες δουλειές λόγω των οικονομικών δυσχερειών της εποχής, κατάφερε και τελείωσε την Νομική σχολή Αθηνών και στη συνέχεια το οικονομικό τμήμα της ίδιας σχολής. Παντρεύτηκε την Ειρήνη Κουτσούρη του Ιωάννου το 1964 με την οποία απέκτησε δύο γιούς τον Σπύρο και τον Γιάννη Καλούδη. Διορίστηκε Δικηγόρος στον Σύλλογο Αθηνών και προήχθη σε Δικηγόρο Αρείου Πάγου το 1969.
Το 1974 με την μεταπολίτευση στην Ελλάδα εκλέχθηκε βουλευτής Κερκύρας με τη Νέα Δημοκρατία και το ίδιο συνέβη και το 1977. Στη Βουλή των Ελλήνων υπήρξε εισηγητής δεκάδων νομοσχεδίων αλλά και πρώτος σε αριθμό ομιλιών από τους βουλευτές της Ν.Δ. τα πρώτα πέντε χρόνια της θητείας του. Το 1981 ήλθε 2ος σε σταυρούς προτίμησης και δεν προσέφυγε στο εκλογοδικείο για να ακυρώσει την εκλογή του πρώτου που εκλέχθηκε, λόγω κωλύματος εκλογιμότητας ως προϊσταμένου του συντονιστικού Επιτελείου του Υπουργείου Δημόσιας Τάξεως (θέση που επηρέαζε σε σταυρό προτίμησης τα σώματα ασφαλείας). Υπήρξε ένας εκ των λίγων πολιτικών που έφυγε φτωχότερος εξερχόμενος από την πολιτική ζωή του τόπου. Επέστρεψε στη δικηγορία που με συνέπεια υπηρέτησε μέχρι και την συνταξιοδότησή του το 1997 μετά από 45 χρόνια ασφάλισης στο Ταμείο Νομικών. 
Διέμενε στον Αρίλλα της βορειοδυτικής Κέρκυρας, γράφοντας και δημοσιεύοντας άρθρα κατά βάση πολιτικού περιεχομένου σε διάφορες εφημερίδες, πνευματικά δραστήριος και στοχαζόμενος σε θέματα πολιτικής, φιλοσοφίας και πραγματικής ζωής.
875 Νύμφη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Νύμφης εκτιμάται σε 13,78 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,235. Η Νύμφη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 38 λεπτά.
Οίκος του Μπλουά

Ιστορία

Ιδρυτής του Οίκου είναι ο Θεοβάλδος Α΄ υποκόμης του Μπλουά. Όταν ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας χώρισε την Ελεονώρα Πουατιέ δούκισσα της Ακουιτανίας και αυτή παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας, η Ακουιτανία βρέθηκε στη δικαιοδοσία του βασιλιά της Αγγλίας. Τότε ο Λουδοβίκος Ζ΄ νυμφεύτηκε την Αδέλα/Αλίκη, κόρη του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας. Τέκνο τους ήταν η Αγνή, σύζυγος των Αλεξίου Β΄ Κομνηνού, Ανδρόνικου Α΄ Κομνηνού και Θεοδώρου Βρανά. 
Ο Θεοβάλδος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Λευκή των Χιμένεθ, κόρη και κληρονόμο του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας. Τον γιο τους Θεοβάλδο Α΄ της Ναβάρρας διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Α΄ της Ναβάρρας και μετά η κόρη αυτού Ιωάννα Α΄ της Ναβάρρας, σύζυγος του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας. Έτσι η Ναβάρρα πέρασε στους βασιλείς της Γαλλίας. Ο Ερρίκος Α΄ ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κύριου κλάδου. 
Ένας κλάδος του Οίκου ιδρύθηκε από τον Στέφανο Α΄ κόμη του Σανσέρ (Sancerre), του οποίου ο 6ος απόγονος Ιωάννης Γ΄ κόμης του Σανσέρ ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος των Μπλουά.
Κλάδος του Σαμπλίτ: Ο Ούγος Α΄ κληρονόμησε από τον πατέρα του Θεοβάλδο Γ΄ το Μπλουά, από τη μητέρα του το Μπαρ-συρ-Ωμπ και από τον αδελφό του την κυριότητα του Τρουά. Οι τρεις περιοχές ενώθηκαν με το όνομα Καμπανία. Η σύζυγός του έκανε ένα γιο, τον Εύδη Α΄, αλλά ο πατέρας του που έλειπε σε Σταυροφορίες, δεν τον αναγνώρισε ως δικό του και κληροδότησε την Καμπανία στον ανιψιό του Θεοβάλδο Β΄. Από τότε η κομητεία έμεινε στον κύριο κλάδο. Ο Εύδης Α΄ του Σαμπλίτ είχε γιο τον Γουλιέλμο Α΄, που συμμετείχε στη Δ΄ Σταυροφορία και αμείφθηκε με το πριγκιπάτο της Αχαΐας. Εκεί τον διαδέχθηκε ο Γοδεφρείδος Α΄ Βιλλεαρδουίνος.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1948-49

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1948-49 συμμετείχαν οι 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1948-49. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Γιάννης Στάνκογλου

Βιογραφία

Έχει σπουδάσει υποκριτική στη Δραματική σχολή του Γιώργου Κιμούλη. Είναι νυμφευμένος με τη σκηνοθέτιδα Αλίκη Δανέζη-Κνούτσεν και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά: τη Φοίβη, που γεννήθηκε το 2009, και τον Φίλιππο, που γεννήθηκε το 2014.
Έχει κερδίσει το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ της Φλωρεντίας Montelupo Fiorentino MIIFF. Επίσης, το 2019 κέρδισε το βραβείο Β' Ανδρικού ρόλου στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την ερμηνεία του στην ταινία The Waiter.
Ιουστίνος Γκέμπλερ

Βιογραφικό

Σπούδασε νομική στα πανεπιστήμια της Μπουρζ, της Ερφούρτης, και του Μάιντς όπου και έλαβε το διδακτορικό του. Από το 1535 έως το 1537 ήταν καθηγητής ηθικής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Τριρ και κατόπιν ο δούκας Ερρίκος Α΄ του Βολφενμπύτελ τον προσέλαβε το 1539 ως ιδιωτικό σύμβουλο. 
Το 1544 έγινε δικαστής της επαρχίας Μούντεν του Αννόβερου (Hannoversch Münden), όπου υποστήριξε την Ελισάβετ του Βραδεμβούργου (Elisabeth von Brandenburg) κατά την θρησκευτική μεταρρύθμιση. Υπό τον Φράντζ του Βάλντεκ (Franz von Waldeck) έγινε Καγκελάριος (επίσημος γραφέας) της επισκοπής του Μούνστερ (Hochstifts Münster) το 1546, και το 1549 ανέλαβε το ίδιο πόστο στο Βισμπάντεν. 
Από το 1559 ήτανε γενικός γραμματέας της πόλης της Φρανκφούρτης, όπου και πέθανε το 1567 και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου.
Μαργαρίτα της Βαυαρίας, δούκισσα της Σλαβονίας

Βιογραφία

Ήταν η 3η κόρη (η 1η από τον 2ο γάμο) του Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας και της 2ης συζύγου του Μαργαρίτας Β΄ των Αβέν κόμισσας του Αινώ & της Ολλανδίας. 
Παντρεύτηκε στο Όφεν τον Στέφανο, γιο του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας και της Ελισάβετ των Πιαστ. Ένα έτος μετά γεννήθηκε η Ελισάβετ (1352) και μετά ο Ιωάννης (1354). Το έτος αυτό απεβίωσε ο Στέφανος και τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης με επίτροπο τη Μαργαρίτα. Το 1356 η Μαργαρίτα έκανε 2ο γάμο, κρατώντας τη διακυβέρνηση επί της Σλαβονίας, Κροατίας & Δαλματίας. Όμως η Ουγγαρία και η Βενετία περιήλθαν σε πόλεμο την άνοιξη του έτους αυτού και η Αυλή της Ουγγαρίας αποφάσισε τη λήξη της αυτονομίας του δουκάτου. Έτσι έπαυσε η εξουσία της Μαργαρίτας. 
Ο Ιωάννης, που αναγνωρίστηκε διάδοχος της Ουγγαρίας & Πολωνίας, απεβίωσε το 1360. Η Μαργαρίτα απεβίωσε 53 ετών.
2520 Νοβοροσίσκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νοβοροσίσκ είναι άγνωστα.