google/wiki40b huggingface dataset:
Ημιόλιο

Ημιόλιο ή ημίολο στη θεωρία της μουσικής ονομάζεται η αναλογία 3:2, κυρίως όσον αφορά στο ρυθμικό σκέλος μιας μελωδίας. Ως όρος ετυμολογείται από τις λέξεις «ἡμί» και «ὅλος», απαντώμενος ήδη σε έργα του Ίππασου και του Φιλολάου, όπου περιγράφει το διάστημα «καθαρής πέμπτης». Αργότερα χρησιμοποιήθηκε και από τον Αριστόξενο καθώς και τον Πτολεμαίο για την περιγραφή και άλλων μικρότερων διαστημάτων, όπως το ημιόλιο χρωματικό πυκνόν, το οποίο είναι μιάμιση φορά το μέγεθος του ημιτονίου· δύο χρωματικά πυκνά ισούνται με ένα εναρμόνιο πυκνό.
Ο αντίστοιχος λατινικός όρος για το ημιόλιο είναι sesquialtera και αμφότεροι εφαρμόστηκαν για την περιγραφή διαστηματικών σχέσεων. Από τη διαίρεση της χορδής ενός μονόχορδου σε αναλογία 3:2 (δηλαδή στα ⅔) προκύπτει το διάστημα της καθαρής πέμπτης. Ωστόσο από τον 15ο αιώνα κι έπειτα οι δύο όροι χρησιμοποιήθηκαν τόσο για την περιγραφή διαστηματικών όσο και ρυθμικών σχέσεων· ειδικότερα, στη μετρική σημειογραφία της μουσικής του 15ου αιώνα, με τον όρο ημιόλιο περιγράφεται η υποκατάσταση δύο τέλειων αξιών από τρεις ατελείς αξίες.

Ως ρυθμικό στοιχείο

Το ημιόλιο ως ρυθμικό στοιχείο ενυπάρχει σε πολλά είδη μουσικής, τόσο στην παραδοσιακή μουσικής διαφόρων χωρών, όσο και στη λόγια μουσική της Δυτικής Ευρώπης. Ειδικότερα στη μπαρόκ μουσική της Γαλλίας και της Ιταλίας αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο του ρυθμού, συχνά συνδεόμενο με συγκεκριμένους βηματισμούς διαφόρων αυλικών χορών (βλ. σουίτα). Η χρήση του είναι συνυφασμένη με τα μουσικά κομμάτια τρίσημου ρυθμού (δηλαδή σε ρυθμό ¾,⅜, 3/2 και τα παράγωγα αυτών 9/8, 12/8), όπου φαίνεται να λαμβάνει χώρα κυρίως στο τέλος μιας μουσικής περιόδου, συμπίπτοντας με μια τέλεια πτώση. Στο παρακάτω μουσικό παράδειγμα από τη Σονάτα για πιάνο Κ332 του Μότσαρτ, είναι προφανές ότι ενώ ο βασικός ρυθμός μετράται σε υποσύνολα των τριών κρούσεων (τριάδες), το ημίολο παραλλάσσει αυτή τη ρυθμική διαδοχή σε υποσύνολα των δύο κρούσεων. Οπτικό αντίστοιχο του παραπάνω μπορεί να διαβαστεί ως εξής: 1 2 3, 1 2 3, 1 2, 1 2, 1 2.

Το οριζόντιο ημιόλιο

Υποκατηγορία του ημιόλιου αποτελεί το λεγόμενο οριζόντιο ημιόλιο, κατά το οποίο μια μελωδία αποτελείται από τρεις μονάδες κρούσης ακολουθούμενες από δύο ισότιμες κρούσεις.
Ένα πολύ γνωστό μουσικό παράδειγμα του παραπάνω είδους αποτελεί το τραγούδι «Αμέρικα» από το μιούζικαλ του Λέοναρντ Μπερνστάιν West Side Story. Εδώ το ημίολο δεν είναι μόνο ρυθμικό αλλά αποτελεί και μετρική μετατροπία, καθώς ο ρυθμός εναλλάσσεται μεταξύ των 6/8 και των 3/4, προσδίδοντας μια αίσθηση επιβράδυνσης.
Cadillac Allanté

Εξέλιξη και συναρμολόγηση

Το μοντέλο σχεδιάστηκε με σκοπό να ανταγωνιστεί τις Mercedes-Benz SL και Jaguar XJS. Επίσημα παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ που έλαβε χώρα από τις 10 έως τις 18 Ιανουαρίου 1987, και μπήκε στην παραγωγή σχεδόν αμέσως. Βασιζόταν στην πλατφόρμα V-body του ομίλου της General Motors, που χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά στην Allanté. Η πλατφόρμα V-body ήταν ουσιαστικά μια κοντύτερη εκδοχή της E-body, την οποία μοιράζονταν οι Cadillac Eldorado, Buick Riviera, Buick Reatta και Oldsmobile Toronado. Ωστόσο, η Allanté έφερε πολύ λίγα κοινά στοιχεία με όλα τα προαναφερθέντα μοντέλα, με εξαίρεση τα μηχανικά σύνολα, καθώς οι κινητήρες της προήλθαν από άλλα μοντέλα της Cadillac, αν και στην Allanté είχαν υποστεί σημαντικές αναβαθμίσεις. Επίσης, έφερε μια αποκλειστικά δική της αναδιπλούμενη οροφή από αλουμίνιο, μολονότι από την σεζόν του 1990 προστέθηκε και μία φθηνότερη έκδοση της Allanté με υφασμάτινη οροφή.
Η εξωτερική αισθητική της Allanté είχε διαμορφωθεί από τον ιταλικό σχεδιαστικό οίκο Πινινφαρίνα, ενώ και το σασί της κατασκευαζόταν επίσης από τον Pininfarina, στο Τορίνο, Ιταλία. Τα έτοιμα αμαξώματα επιβιβάζονταν στη συνέχεια σε ειδικά Boeing 747 που είχαν διαμορφωθεί κατάλληλα για μεταφορά αυτοκινήτων και συγκεκριμένα επιβιβάζονταν 56 αμαξώματα κάθε φορά. Ακολουθούσε πτήση 4.600 μιλίων / 7.400 χιλιομέτρων, από την Ιταλία στο εργοστάσιο της Cadillac στο Ντιτρόιτ της πολιτείας του Μίσιγκαν, ΗΠΑ. Μετά την άφιξη, γινόταν η τελική προσθήκη των μηχανικών εξαρτημάτων και του σαλονιού πάνω στο σασί. Αυτό πυροδότησε τότε κάποια ενδιαφέροντα παρατσούκλια, όπως «η ιπτάμενη Ιταλική Cadillac» και «η μακρύτερη γραμμή συναρμολόγησης παγκοσμίως».
Από την άνοιξη του 1990 έως το καλοκαίρι του 1992, η Cadillac Allanté διατέθηκε επίσημα και σε κάποιες χώρες της Ευρώπης, κυρίως από κάποιες μεγάλου μεγέθους αντιπροσωπείες της Opel, αν και στην πράξη ο αριθμός των Allanté που κυκλοφόρησαν ήταν εντελώς μηδαμινός, ενώ ειδικότερα στην Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλα μοντέλα της εταιρείας, δεν εισήχθη ποτέ επίσημα, λόγω της εξαιρετικά υψηλής εμπορικής τιμής του.
Λατινισμός Χέπμπορν

Ο λατινισμός Χέπμπορν είναι ένα σύστημα μεταγραφής γλώσσας από τα ιαπωνικά στα αγγλικά. Πήρε το όνομά του από τον Τζέιμς Κέρτις Χέπμπορν, ο οποίος το χρησιμοποίησε για να περιγράψει τους ήχους της ιαπωνικής γλώσσας στο λατινικό αλφάβητο στην τρίτη του εκδοχή του Ιαπωνικού-Αγγλικού λεξικού του, το οποίο εκδόθηκε το 1885. Το σύστημα αρχικά σύστησε το Ramanization Club (ιαπωνικά: 羅馬字会, Χέπμπορν: Rōmajikai) το 1885. Η βελτιωμένη εκδοχή του κινήματος Romaji-Hirome-kai του 1908 ονομάζεται «κλασσικό στυλ λατινισμού» (ιαπωνικά: 標準式ローマ字, Χέπμπορν: Hyōjun-shiki Rōmaji). Αυτό το σύστημα χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην Ιαπωνία ως το σύστημα Χέπμπορν.
Αν και δεν έχουν εγκριθεί επίσημα, η αρχική και η αναθεωρημένη εκδοχή των Χέπμπορν παραμένουν οι μέθοδοι μεταγραφής των ιαπωνικών που χρησιμοποιούνται περισσότερο σε όλο τον κόσμο. Θεωρούνται οι καλύτερες μέθοδοι μεταφοράς της ιαπωνικής προφοράς για τους λαούς της Δύσης. Τα Χέπμπορν είναι βασισμένα στην αγγλική και την ιταλική φωνολογία, και έτσι ένας Άγγλος ομιλητής ή κάποιος του οποίου η γλώσσα έχει λατινικές ρίζες, ο οποίος από τη φύση του δε νιώθει οικεία με την ιαπωνική γλώσσα, θα μπορέσει να προφέρει με μεγαλύτερη ευκολία και ακρίβεια μία ιαπωνική λέξη σε Χέπμπορν, παρά σε ένα σύστημα όπως το Nihon-shiki και Kurnei-shiki, το επίσημο σύστημα λατινισμού.
Mercedes-Benz W123

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια

Η ενεργητική ασφάλεια του W123 ήταν αξιοσημείωτη, καθώς προσέφερε Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), προαιρετικά από τον Αύγουστο του 1980. Επιπλέον, όλες οι εκδόσεις του W123 ήταν εξοπλισμένες με 4 δισκόφρενα, κάτι πολύ σπάνιο για την εποχή του, ενώ και η οδική του συμπεριφορά απέσπασε άκρως θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό.
Ιδιαίτερα η παθητική ασφάλεια του W123 ήταν χωρίς αμφιβολία κορυφαία για την εποχή του. Το μοντέλο είχε σχεδιαστεί με πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια των επιβατών και διέθετε μία πολύ πιο σκληρή και ανθεκτική καμπίνα από τις προηγούμενες Mercedes-Benz, σε συνδυασμό με ζώνες παραμόρφωσης στο εμπρός και πίσω μέρος του οχήματος. Οι ζώνες παραμόρφωσης ήταν σχεδιασμένες για ελεγχόμενη παραμόρφωση σε τυχόν μετωπική ή πλαγιομετωπική σύγκρουση και ικανές να απορροφήσουν πολύ περισσότερη ενέργεια από όση μπορούσαν τα προηγούμενα μοντέλα της εταιρείας. Η κεντρική περιοχή του αμαξώματος, γνωστή ως «κλωβός ασφαλείας» (ο θάλαμος των επιβατών, που περιβάλλεται από εμπρός και πίσω ζώνες παραμόρφωσης) είχε λάβει ακόμη περισσότερη σταθερότητα, μέσω ενισχύσεων στις κολώνες και στην οροφή. Για προστασία σε τυχόν πλευρική πρόσκρουση, όλες οι πόρτες έφεραν εσωτερικές μεταλλικές δοκούς.
Επίσης, από τον Ιανουάριο του 1982 (όταν ο αερόσακος οδηγού καθιερώθηκε ως προαιρετική επιλογή σε όλα τα μοντέλα της Mercedes-Benz) προσέφερε και έξτρα αερόσακο οδηγού, αν και στην πράξη προσφέρθηκε σε ελάχιστα αντίτυπα και μόνο σε επιλεγμένους πελάτες της Mercedes-Benz. Μέσα στο τελευταίο έτος παραγωγής, το 1985, κατασκευάστηκαν σε περιορισμένα αντίτυπα και W123 με 2 αερόσακους, οδηγού και συνοδηγού, που διατέθηκαν επίσης σε επιλεγμένους πελάτες, κατόπιν ειδικής παραγγελίας.

Αντικατάσταση του W123

Ο διάδοχος του W123 μπήκε στην παραγωγή τον Νοέμβριο του 1984 και ήταν το Mercedes-Benz W124. Ωστόσο, λόγω της εξαιρετικά μεγάλης δημοτικότητας του W123, η παραγωγή του συνεχίστηκε για 1 έτος ακόμα και τελικώς έληξε τον Νοέμβριο του 1985, αν και η κατασκευή της έκδοσης W123 station wagon συνεχίστηκε έως τον Ιανουάριο του 1986, για περιορισμένο αριθμό οχημάτων.
Soul Train

Soul Train είναι ο τίτλος αμερικάνικης μουσικοχορευτικής τηλεοπτικής εκπομπής. Εμπνεύστηκε το 1970 από τον Ντον Κορνέλιους, τότε παραγωγού και τηλεπαρουσιαστή που εργάζονταν στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό WCIU-TV. Παρόλο που αρχικά απευθήνονταν στο αφροαμερικάνικο κοινό, αμέσως εγινε δημοφιλής στο ευρύ κοινό με αποτέλεσμα ένα χρόνο αργότερα να αναμεταδίδεται σε όλη την Αμερική. Επί τεσσάρων δεκαετιών παρέλασαν όλες οι σόουλ επιτυχίες, σπάζοντας ρεκόρ θαματικότητας. Η παραγωγή σταμάτησε το 2006, ενώ οι εκπομπές συνεχίστηκαν για άλλα δύο χρόνια παρουσιάζονας επαναλήψεις των καλύτερων στιγμιοτύπων. Συμπεριλαμβάνεται σήμερα στις καλύτερες και πιο επιτυχημένες αμερικάνικες τηλεοπτικές εκπομπές όλων των εποχών.
Μπιλμπάο Μπασκέτ

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2000 και αντικαθιστώντας τους προηγούμενους συλλόγους της πόλης: Cajabilbao και SD Patronato. Μετά από τέσσερις σεζόν μεταξύ 2η και 3ης κατηγορίας, η Μπιλμπάο προήχθη στη Liga ACB το 2004, κερδίζοντας με 3-1 την Μπαλονθέστο Λεόν στα ημιτελικά της 2η κατηγορίας. 
Η Μπιλμπάο πέρασε δέκα σεζόν στην κορυφαία κατηγορία του ισπανικού μπάσκετ και ήταν φιναλίστ του πρωταθλήματος τη σεζόν 2010-11, όπου έχασε στους τελικούς με 3-0 από τη Μπαρτσελόνα. Το 2012, η Μπιλμπάο έπαιξε στην Ευρωλίγκα, όπου αποκλείστηκε στους προημιτελικούς από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η οποία κέρδισε τη σειρά με 3-1. 
Η καλύτερη εποχή του συλλόγου ολοκληρώθηκε το 2013, όταν έχασε στον τελικό του Eurocup 2012-2013 στο Σαρλερουά από τη Λοκομοτίβ Κουμπάν. 
Στις 17 Ιουλίου 2014, η ACB απέκλεισε τη Μπιλμπάο από τη Liga ACB, λόγω των οικονομικών προβλημάτων, αλλά στις 8 Αυγούστου η Ένωση αναγκάστηκε να αποσύρει τον αποκλεισμό και τελικά η Μπιλμπάο παρέμεινε στην κορυφαία κατηγορία. 
Ο σύλλογος έπαιξε τέσσερις ακόμα σεζόν στη Liga ACB μέχρι την υποβιβασμό της στις 13 Μαΐου 2018, αφού έχασε από τη Μπασκόνια στο βάσκικο ντέρμπι με 74-78.

Αντιπαλότητα

Η Μπιλμπάο έχει έντονη αντιπαλότητα με τη Σάσκι Μπασκόνια.
120 Λάχεσις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Λάχεσης υπολογίσθηκε σε 174,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,5 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Λάχεσης εκτιμάται σε 4,87 cm/sec² (201 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 92,0 m/sec (331 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Λάχεσης είναι C (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Λάχεσις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 46 ώρες και 33 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ανδρέας Ρουμελιώτης

Καριέρα

Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το μπάσκετ στις ακαδημίες του Πανιωνίου.Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας των Παμπάιδων και συμμετείχε στο τουρνουά φιλίας στην Ιταλία.Επίσης πήρε μέρος και στη προετοιμασία της εθνικής παίδων.Το 2016 κατέκτησε την τρίτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων στα Τρίκαλα καθώς υπήρξε και μέλος της καλύτερης πεντάδας του πρωταθλήματος.Την περίοδο 2018-2019 αγωνίστηκε με την ομάδα του Ολυμπιακού καθώς συμμετείχε και στη προετοιμασία με την αντρική ομάδα.Με την εφηβική ομάδα πήρε μέρος στο τουρνουά της Ευρωλίγκας στο Μόναχο ( Adidas Next Generation Tournament) και επίσης κατέκτησε την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων στην Χερσόνησο της Κρήτης.Το καλοκαίρι υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα του Πανιωνίου.
Ευρωπαϊκή Συμφωνία

Κατά την περίοδο που ακολούθησε τους Ναπολεόντειους πολέμους δημιουργήθηκε μια άτυπης μορφής συναίνεση μεταξύ των ευρωπαϊκών δυνάμεων για το συντονισμό της δράσης τους. Αρχικός σκοπός αυτής της συναίνεσης ήταν η διατήρηση του εδαφικού και κοινωνικού καθεστώτος. Κατά τους χρόνους αυτούς ο όρος αναφερόταν και στο δικαίωμα των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων να επεμβαίνουν και να επιβάλλουν τη συλλογική τους θέληση στα άλλα κράτη, κυρίως όπου η καθεστηκυία τάξη απειλούνταν.
Οι επαναστάσεις του 1830 και του 1848 οδήγησαν στην αλλαγή της σημασίας του όρου, ο οποίος πλέον δήλωνε την αρχή της συναίνεσης των ευρωπαϊκών δυνάμεων και του συντονισμού της δράσης τους. Αυτήν πλέον την εποχή σκοπός της Συναυλίας είναι να εξασφαλίζεται η συναίνεση των δυνάμεων στις ενέργειες κάθε μιας από αυτές και κυρίως να διατηρείται η μεταξύ τους ισορροπία δυνάμεων. Το σύστημα επανήλθε κατά τους χρόνους του Μπίσμαρκ, ο οποίος κατόρθωσε να διαμορφώσει ένα πλέγμα συμμαχιών που συνέδεε τις περισσότερες από αυτές. Σταδιακά, κατά τα τέλη του 19ου αιώνα το σύστημα αρχίζει να κλονίζεται, για να ανατραπεί οριστικά στις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Συμβούλιο βελτιώσεως (Κύπρος)

Το Συμβούλιο Βελτιώσεως ήταν μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης στην Κύπρο. Ήταν ανώτερο από τη Χωριτική Αρχή και κατώτερο από το Δημοτικό συμβούλιο.
Το συμβούλιο εφαρμοζόταν σε δήμους και χωριά και είχε αρμοδιότητες ίδιες με του δημοτικού συμβουλίου ή της χωριτικής αρχής. Μέχρι το 1996 πρόεδρος ήταν ο Έπαρχος ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κοινοτάρχη . Κατά την Αγγλοκρατία τα συμβούλια βελτιώσεως αναλάμβαναν και χρέη δημοτικού συμβουλίου όταν οι Βρετανοί καταργούσαν τα κανονικά δημοτικά συμβούλια.
Το 1999 καταργήθηκε και οι αρμοδιότητές του διαβιβάστηκαν στα κοινοτικά και δημοτικά συμβούλια.
Ναγουάλ

To Ναγουάλ ή Ναχουάλ (nagual ή nahual) είναι ένα ζώο το οποίο, στη Μεσοαμερικάνικη μυθολογία, θεωρείται ο πνευματικός προστάτης του κάθε ανθρώπου.
Γιάννης Κυριακίδης

Καριέρα

Ο Κυριακίδης ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Ορφέα Ηλιούπολης και στα δεκαεφτά του χρόνια μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα του 1999-00. Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στον Άρη Νίκαιας, ο οποίος υποβιβάστηκε και ο Κυριακίδης επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη και τον ΠΑΟΚ για την επόμενη τριετία. Αγωνίστηκε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με την ομάδα του ΠΑΟΚ και τις τρεις χρονιές που παρέμεινε στον "δικέφαλο του Βορρά".
Το 2004-05, μεταγράφηκε στον Πανελλήνιο, κατακτώντας την έκτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πριν επιστρέψει για άλλη μια χρονιά στον ΠΑΟΚ. Το 2006-07, έπαιξε στην Λαμία, καταφέρνοντας να πετύχει την έξοδο της ομάδας στο Challenge Cup, ενώ το 2008 έπαιξε στην ΑΕΚ.
Ακολούθησαν τρεις σεζόν στην Λαμία, τον Απόλλων Καλαμαριάς και τον Επίκουρο Πολίχνης, πριν μεταγραφεί στον Άρη το καλοκαίρι του 2011, στον οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2002-2003

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2002-03 ήταν το 44ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 24ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για έβδομη συνεχόμενη χρονιά καταρρίπτοντας το ρεκόρ των έξι συνεχόμενων πρωταθλημάτων που διατηρούσε από τη δεκαετία του 1950. Ο Ολυμπιακός ισοβάθμησε στο τέλος του πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό, όμως κατέλαβε την πρώτη θέση καθώς υπερίσχυσε στους μεταξύ τους αγώνες.
Μπεσαμέλ

Η μπεσαμέλ (Bechamel) γνωστή και ως λευκή σάλτσα (White sauce) είναι μια κρεμώδης σάλτσα που παρασκευάζεται από λευκό ρου (roux), δηλαδή βούτυρο και αλεύρι, με προσθήκη γάλακτος. Δημιουργήθηκε τον δέκατο έβδομο αιώνα και είναι μία από τις πέντε βασικές σάλτσες (mother sauces) της γαλλικής κουζίνας. Ενσωματώθηκε -σύμφωνα με κάποιους- για πρώτη φορά στην ελληνική κουζίνα, αλλά παραποιήθηκε, από τον διάσημο Έλληνα Σεφ Νικόλαο Τσελεμεντέ, στις αρχές του 20ου αιώνα.
Η μπεσαμέλ χρησιμοποιείται σε μεγάλη ποικιλία φαγητών, τα οποία συχνά μπαίνουν στο φούρνο. Eίναι το λευκό στρώμα που υπάρχει στον μουσακά και στο παστίτσιο, στις μελιτζάνες παπουτσάκια, στον πουρέ μελιτζάνας του χουνκιάρ μπεγεντί και σε πολλά πιάτα με ζυμαρικά. Εμφανίζεται επίσης ως μέρος της γέμισης σε διάφορα πιάτα, όπως οι κρέπες ή κάποιες τυρόπιτες αλλά σερβίρεται και με λαχανικά, αυγά και πουλερικά.
Έχει ως βάση το μείγμα από αλεύρι και βούτυρο, στο οποίο προστίθεται ζεστό γάλα, αρωματισμένο με κρεμμύδι, γαρίφαλλο, δάφνη και μοσχοκάρυδο. Από την μπεσαμέλ με διάφορες προσθήκες, προκύπτουν άλλες σάλτσες, όπως η σάλτσα μορνέ (Mornay), όταν προστίθενται τυριά.
Η κλασική γαλλική μπεσαμέλ είναι μια απλή παρασκευή. Αφού αφήσουμε το βούτυρο να κάψει, προσθέτουμε το αλεύρι και το καβουρδίζουμε. Όταν ροδίσει, προσθέτουμε σιγά-σιγά το ήδη ζεσταμένο, καρυκευμένο γάλα (ένα συνηθισμένο ταψί απαιτεί περίπου ένα λίτρο) και ανακατεύουμε καλά, προσέχοντας να μη "σβολιάσει" το μείγμα. Όταν αυτό θα έχει πήξει και ομογενοποιηθεί, το κατεβάζουμε από την φωτιά, καρυκεύουμε με αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο. Η βασική μπεσαμέλ δεν περιέχει αυγά ούτε τυριά.

Ιστορικά στοιχεία

Σύμφωνα με τον Κονιέ Ντρισκολίνι (Connier Driscollinni) η σάλτσα μπεσαμέλ ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του μαρκησίου Λουί ντε Μπεσαμέλ, ο οποίος κατ' ουσίαν τελειοποίησε μια παρόμοια παλαιότερη σάλτσα, γνωστή ως βελουτέ. Ο μαρκήσιος ήταν κατ' επάγγελμα χρηματιστής, ο οποίος κατείχε και την τιμητική θέση του αρχισερβιτόρου του βασιλέως, επί βασιλείας Λουδοβίκου ΙΔ΄. Η σάλτσα μπεσαμέλ πρωτοεμφανίζεται μ' αυτό το όνομα στη μαγειρική εγκυκλοπαίδεια Le Cuisinier François, που εκδόθηκε το 1651 από τον Φρανσουά Πιερ λα Βαρέν (François Pierre La Varenne, 1615–1678), αρχιμάγειρα του Νικολά Σαλόν ντυ Μπλε, μαρκήσιο της Υξέλ (Nicolas Chalon du Blé, marquis d' Uxelles). Η εν λόγω εγκυκλοπαίδεια αποτελεί τη βάση της γαλλικής κουζίνας, με περισσότερες από τριάντα εκδόσεις μέσα σε 75 χρόνια.
Η αρχική συνταγή της βελουτέ προοριζόταν για τη συνοδεία μοσχαρίσιου φιλέτου και περιείχε αρκετή κρέμα γάλακτος. Η σημερινή εκδοχή που πιστώνεται κατά κύριο λόγο στον διασημότερο ίσως Γάλλο μάγειρα, τον Ωγκύστ Εσκοφιέ, θεωρείται από πολλούς μελετητές αυθαίρετη. Στη μαγειρική εγκυκλοπαίδεια Le Répertoire de la Cuisine του Λουί Σωλνίε (Louis Saulnier, 1914) περιγράφεται ως «λευκή βάση  αναμεμειγμένη με γάλα, αλάτι, ζωμό κρεμμυδιού και γαρύφαλλο· χρόνος μαγειρέματος 20 λεπτά».
Θρακικά μετέωρα

Τα Θρακικά μετέωρα είναι μια βραχώδης περιοχή φυσικού κάλλους της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης, βόρειως του Ιάσμου στην ορεινή Ροδόπη κοντά στα σύνορα με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης. Τα Θρακικά μετέωρα περιτριγυρίζονται από τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς της Αστραίας, του Πολύαρνου και του Εύθυμου. Η πρόσβαση στα Θρακικά μετέωρα γίνεται οδικώς μέσω ενός δύσβατου χωματόδρομου ο οποίος ξεκινά ανατολικά του Ιάσμου.

Φύση

Η περιοχή είναι πλούσια σε πανίδα και χλωρίδα. Στην περιοχή υπάρχουν άγρια άλογα, ο υπό εξαφάνιση λευκός γυπαετός,  σταυραετοί, ο μαύρος πελαργός κλπ. Ο δήμος Ιάσμου στον οικισμό Πολύαρνο έχει δημιουργήσει ορεινό καταφύγιο (ανήκει στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ιάσμου) και έχει σηματοδοτήσει πεζοπορικά μονοπάτια με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Από την περιοχή περνάει το ορειβατικό μονοπάτι Ε6.

Ορειβατικά μονοπάτια

Από την Αστραία ξεκινά ορειβατικό μονοπάτι 5,5 χιλιομέτρων μέχρι τον Ίασμο . Ένα άλλο ορειβατικό μονοπάτι 11 χιλιομέτρων ξεκινά από το χωριό Τσαλαπετεινός μέσω του οικισμού Εύθυμου με προορισμό την Αστραία. Επίσης ορειβατικό μονοπάτι 6 χλιομέτρων υπάρχει από το χωριό Κορφοβούνι μέχρι το Εύθυμο .
Σελίδα τίτλου

Η σελίδα τίτλου ενός βιβλίου, μιας διατριβής ή άλλων γραπτών εργασιών είναι η σελίδα στο ή κοντά στο μπροστινό μέρος όπου παρουσιάζει τον τίτλο. Αυτή η σελίδα περιλαμβάνει μόνο τον τίτλο σε παρόμοιο σχεδιασμό με το υπόλοιπο του κειμένου του βιβλίου.

Σελίδες τίτλου σε βιβλία

Η σελίδα τίτλου είναι ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του μπροστινού μέρους ή των εισαγωγικών ενός βιβλίου, καθώς οι πληροφορίες που βρίσκονται σ'αυτή και στο εξώφυλλο χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν το τίτλο, αν και όχι απαραίτητα, και για να γίνει η δήλωση ευθύνης και οι πληροφορίες έκδοσης. Αυτό καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο το βιβλίο παρατίθεται σε καταλόγους βιβλιοθηκών και ακαδημαϊκές αναφορές.
Η σελίδα τίτλου δείχνει συχνά τον τίτλο του έργου, το όνομα του συγγραφέα και το αποτύπωμα, το οποίο περιέχει το όνομα και τη διεύθυνση του εκδότη του βιβλίου και της ημερομηνίας δημοσίευσης. Ιδιαίτερα στις εκδόσεις των βιβλίων τσέπης μπορεί να περιέχει ένα μικρότερο τίτλο από το κάλυμμα ή στερείται περιγραφικού υπότιτλου. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έκδοση του βιβλίου, συμπεριλαμβανομένων των πνευματικών δικαιωμάτων του, είναι συχνά τυπωμένες στην οπίσθια όψη της σελίδας του τίτλου. Επίσης περιλαμβάνονται συχνά το ISBN και ένα «κλειδί εκτύπωσης", γνωστή ως η «αριθμητική γραμμή", όπου υποδεικνύεται η κατάσταση εκτύπωσης.
Παλαιότερα τα στοιχεία όπως: η χρονολογία, το όνομα του εκδότη-τυπογράφου, ο τόπος έκδοσης και άλλα στοιχεία που αφορούσαν το χορηγό ή το προνόμιο αποκλειστικότητας, δίνονταν στο τέλος του βιβλίου, στον κολοφώνα. Τα πρώτα τυπωμένα βιβλία ή αρχέτυπα δεν είχαν σελίδες τίτλου. Το ρόλο αυτό έπαιζαν οι κολοφώνες, και το βιβλίο άνοιγε είτε με μια λευκή σελίδα, είτε με μία συντομευμένη αναγραφή του τίτλου.

Σελίδες τίτλου σε εφημερίδες και σε μια διατριβή

Η σελίδα τίτλου μιας διατριβής ή ενός δοκιμίου είναι η πρώτη σελίδα του έργου. Καταγράφει τον τίτλο του έργου και το όνομα του συγγραφέα.
Στην περίπτωση ενός ακαδημαϊκού έργου, η σελίδα τίτλου παραθέτει επίσης πληροφορίες για την τάξη (όπως το όνομα και τον αριθμό μαθημάτων), αναγνωριστικές πήροφορίες (όπως ο αριθμός των φοιτητών), την ημερομηνία, το όνομα του καθηγητή, και το όνομα του ιδρύματος. Η σελίδα τίτλου δεν είναι αριθμημένη.
Σελίδες τίτλου δεν απαιτούνται σε όλα τα είδη αναφοράς, αντ 'αυτού, μερικά είδη απαιτούν οι ίδιες πληροφορίες να τοποθετούνται στην κορυφή της πρώτης σελίδας του δοκιμίου.
Η σελίδα τίτλου για μια διατριβή περιλαμβάνει τον πλήρη τίτλο,το όνομα και ακαδημαϊκά διαπιστευτήρια του συγγραφέα, το όνομα τοu πτυχίου σχολής και το όνομα του τμήματος, το όνομα του πανεπιστημίου και την ημερομηνία αποφοίτησης, και το παγκόσμιο σύμβολο των πνευματικών δικαιωμάτων. Η σελίδα τίτλου διατριβής είναι συνήθως Σελίδα I, αλλά δεν είναι αριθμημένες. Η περίληψη (σελίδα ii) είναι η πρώτη αριθμημένη σελίδα.
Άννα-Μαρία της Ελλάδας

Πρώιμα χρόνια

Η Άννα-Μαρία γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1946 στα Ανάκτορα Αμάλιενμποργκ της Κοπεγχάγης. Είναι το τρίτο παιδί του Βασιλιά Φρειδερίκου Θ΄ της Δανίας και της Βασίλισσας Ίνκριντ. Ο πατέρας της ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βασιλιά Χριστιανού Ι΄ και της Βασίλισσας Αλεξανδρινής της Δανίας. Η μητέρα της, από την άλλη, ήταν η μοναδική κόρη του Βασιλιά Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας του Κονώτ.
Η βάπτιση της πριγκίπισσας Άννας-Μαρίας έγινε στις 9 Οκτωβρίου 1946 στην Εκκλησία του Χόλμεν της κεντρικής Κοπεγχάγης. Ανάδοχοί της ήταν ο παππούς της Βασιλιάς Χριστιανός Ι΄ και η σύζυγός του Βασίλισσα Αλεξανδρινή, ο παππούς της Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος, ο θείος της πρίγκιπας Μπέρτιλ της Σουηδίας, ο Βασιλιάς της Νορβηγίας Χάακον Ζ´, ο Πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδας και της Δανίας, η Πριγκίπισσα Μάρθα της Σουηδίας, η Βασίλισσα Μαίρη του Ηνωμένου Βασιλείου, η Πριγκίπισσα Δάγμαρ της Δανίας και η Βασίλισσα Ιουλιάνα της Ολλανδίας.
Μεγάλωσε μαζί με τις αδελφές της Μαργαρίτα, σημερινή Βασίλισσα της Δανίας, και Βενεδίκτη, ενώ φοίτησε σε δημόσιο σχολείο. Από μικρή είχε κλίση στην κλασική μουσική. Αποφοίτησε από τα ελβετικά κολλέγια Chatelard και Le Mesnil.
Έπειτα από το αποτυχημένο Αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 του συζύγου της ενάντια στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών, έφυγαν οικογενειακώς από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στη Ρώμη. Αργότερα, το 1973, η τέως βασιλική οικογένεια μετακόμισε στο Λονδίνο. Από το 2013 επέστρεψαν μόνιμα στην Ελλάδα και ζουν στο Πόρτο Χέλι.