Ilyushin Il-96

Εισαγωγή

Το Ilyushin Il-96 είναι η εξέλιξη του πρώτου Ρωσικού αεροσκάφους μεγάλων αποστάσεων ευρείας ατράκτου Ilyushin Il-86. Είναι μικρότερο σε μήκος, διαθέτει εξελιγμένα συστήματα πλοήγησης και ηλεκτρονικά συστήματα τελευταίας τεχνολογίας. Τα επανασχεδιασμένα φτερά του φέρουν ακροπτερύγια (Αγγλικά: winglets), πιλοτήριο με οθόνες υγρών κρυστάλλων (αντί για συμβατικές ενδείξεις) και σύστημα πλοήγησης "Fly-By-Wire". Η παρθενική του πτήση έγινε το 1988 και έλαβε το πιστοποιητικό πλοημότητας το 1992. Χάρη στα εξελιγμένα ηλεκτρονικά του συστήματα, απαιτεί μόνον διμελές πλήρωμα πλοήγησης. Τρίτο μέλος πληρώματος παρευίσκεται στην έκδοση 300. Αξιοσημείωτα συστήματα είναι το σύστημα προειδοποίησης πρόσκρουσης (TCAS, Traffic Collision Alert System), δορυφορικό εξοπλισμό πλοήγησης (GLONASS), ραντάρ VHF πολυπλεξίας συχνοτήτων ανα διάταξη 8,32/25 kHz και εξοπλισμό για πλοήγηση σε RVSM συνθήκες (όπου σε ύψος 29 - 41.000 ποδών μειώνεται η κάθετη απόσταση σε δύο αεροσκάφη σε μόνον 1.000 πόδια). Τα χαρακτηριστικά αυτά πληρούν της προϋποθέσεις πλοημότητας RNP-1 που εφαρμόζονται σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, αλλά και στις συνθήκες CAT III/A του ICAO. Το Ilyushin Il-96 παρέχεται σε τρεις εκδόσεις: Il-96-300, Il-96M/T και Il-96-400.
Η βασική έκδοση του Il-96-300 διαθέτει 262 θέσεις (18 καθίσματα στην πρώτη θέση και 244 στην οικονομική). Οι χώροι προετοιμασίας τροφίμων βρίσκονται στο κυρίως επίπεδο, ενώ οι χώροι ανάπαυσης πληρώματος στο επίπεδο των αποσκευών, όπου και φιλοξενούνται δεκαοκτώ κοντέινερ αποσκευώ τύπου LD-3. Υπάρχει και η επιλογή των 289 θέσεων (με την προσαρμογή 26 επιπλέον θέσεων στην πρώτη θέση). Παρόλο που η τιμή του είναι κατά 30% φθηνότερη από τα αντίστοιχα δυτικά αεροσκάφη, οι Ρωσικές αεροπορικές εταιρείες δεν είναι διατεθειμένες να το αποκτήσουν. Τον Σεπτέμβριος 2007 υπήρχαν μόνον 15 Ilyshin Il-96-300 σε χρήση (Aeroflot: 6 από τα 12, KrasAir: 2, Domodedovo Airlines: 3, Rossiya: 2, Cubana: 3). Η ρωσική κυβέρνηση προκειμένου να προσελκύσει αγοραστές έχει υποσχεθεί στις Ρωσικές Aeroflot και Transaero φοροαπαλλαγή στα Δυτικά αεροσκάφη Ρωσικού νηολογίου εάν αποκτήσουν ορισμένα Ilyushin Il-96. Η εμπορευματική διοίκηση της Aeroflot μελετά την απόκτηση έξι εμπορευματικών Il-96-400T, ενώ μελετάται και η απόκτηση έξι επιβατικών Ιl-96-300.
Η κατασκευή του συνεχίζεται κατόπιν παραγγελίας. Εχουν αναφερθεί ειδικές εκδόσεις για τη Ρωσική πολεμική αεροπορία ενω τα 2 αεροσκάφη της Rossiya χρησιμοποιούνται κυρίως για διπλωματικές αποστολές (σε ρόλο προεδρικού αεροσκάφους)

Παραγγελίες

Η Air Zimbabwe διαπραγματευόταν την αγορά πέντε αεροσκαφών, κάτι που θα την καθιστούσε το μεγαλύτερο χρήστη του τύπου έξω από την Ρωσία και τον δεύτερο μεγαλύτερο χρήστη του τύπου μετά την Aeroflot.  Όμως λόγω προβλημάτων με τις ρωσικές αρχές η αγορά ματαιώθηκε (όπως επίσης και η επικείμενη αγορά αεροσκαφών Τουπόλεφ).
Η Ιρανική Iran Air ενοικίασε δύο Ilyushin Il-96-300s για ένα χρόνο από την ρωσική Kras Air τον Οκτώβριο του 2006 και εφόσον τα αεροσκάφη θα ανταποκρινόντουσαν στις απαιτησεις της εταιρείας θα υπογραφόταν συμφωνία για την απόκτηση τεσσάρων αεροσκαφών. Οστώσο μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχει πραγματοποιηθεί η ενοικίαση.
Τον Ιούνιο του 2006, η Συριακή υπέγραψε συμφωνία για απόκτηση δύο αεροσκαφών Il-96-400 και ενός Il-96-300.
Τον Ιούνιο του 2005 ο εμπορευματικός όμιλος Volga-Dnepr Group υπέγραψε δεκαπενταετή συμφωνία με την Ilyushin Finance Corporation (IFC) για δύο εμπορευματικά IL-96-400T. Τα αεροσκάφη θα λειτουργούν με την θυγατρική του ομίλου, την AirBridge Cargo.
To 2006 η Atlant-Soyuz έκλεισε συμφωνία με την Ilyushin Finance για την αγορά δύο εμπορευματικών IL-96-400T ως συμπλήρωμα στο ήδη υπάρχον Il-96-300T της εταιρείας.
Στις 3 Ιανουαρίου 2006, η Κουβανική εφημερίδα Granma ανακοίνωσε την πρώτη επίσημη πτήση ενός IL-96-300 της Κουβανικής Cubana, από Αβάνα προς το Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
Από το δεύτερο τετράμηνο του 2007, η Ilyushin ανακοίνωσε πως το εργοστάσιο θα παράγει εξολοκλήρου αυτόν τον τύπο του αεροσκάφους.

Εκδόσεις

Υπάρχουν δύο επιβατικές εκδόσεις του Il-96 οι οποίες αναπτύχθηκαν σε ξεχωριστές περιόδους. Το Ιl-96-300 παρουσιάστηκε το 1985 και μπήκε σε υπηρεσία το 1993. Το Il-96M παρουσιάστηκε το 1993 και μπήκε σε υπηρεσία το 2000.

Il-96-300

Το Ιl-96-300 είναι η αρχική έκδοση και φέρει τέσσερις τζετ κινητήρες τούρμποφαν τύπου Aviadvigatel (Soloviev) PS90A ώσης 16,000 kgf (157 kN, 35,300 lbf). Η ανάπτυξη άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και η πρώτη πτήση έγινε στις 28 Δεκεμβρίου 1988. Η Ρωσική πιστοποίηση επικυρώθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1992. Το Il-96 μπήκε σε υπηρεσία με την Aeroflot το 1993. Η ακτίνα του αεροσκάφους με 262 επιβάτες σε καμπίνα δύο θέσεων φτάνει τα 11.000 χλμ, επιτρέποντας απ' ευθείας πτήσεις από την Μόσχα προς την Δυτική ακτή των ΗΠΑ, σημαντική βελτίωση σε σχέση με το Ilyushin Il-86. Ο τύπος αυτός χρησιμοποιείται ως προεδρικό αεροσκάφος από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Προσφέρεται και σε έκδοση μεγαλύτερης εμβέλειας, την Il-96-300V.

Il-96M

Επιμηκυσμένη κατά 10 m έκδοση του βασικού μοντέλου, είναι το Il-96M. Είναι επίσης κατά 15 τόνους βαρύτερο, φέρει ηλεκτρονικά συστήματα πλοήγησης Αμερικανικών εταιρειών και φέρει τέσσερις κινητήρες Pratt & Whitney PW2337 ώσης 37,000 lbf (165 kN). Η ακτίνα του με 312 επιβάτες σε διαμόρφωση τριών θέσεων ή 92 τόνων ωφέλιμου φορτίου είναι 10,400 km. Τα χαρακτηριστικά αυτά το φέρουν στο ίδιο επίπεδο σύγκρισης με τα Δυτικά Airbus A340 και Boeing 777, με τη διαφορά ότι το Il-96M είναι κατά πολύ φθηνότερο. Η εξέλιξη της έκδοσης Μ/Τ ακυρώθηκε όταν διακόπηκε η χρηματοδότηση του Αμερικανικού Προγράμματος λόγω των οικονομικών προβλημάτων της Ρωσίας. Και αυτή η έκδοση χρησιμοποιείται ως προεδρικό αεροσκάφος του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Il-96T

Πρόκειται για την εμπορευματική (μεταγωγική) έκδοση του Il-96M.

Il-96-400

Το Il-96-400 αναπτύχθηκε με νέους ρωσικούς κινητήρες και συστήματα πλοήγησης, βασιζόμενο στην άτρακτο του Ιl-96M/T και φέρει τέσσερις κινητήρες Aviadvigatel PS90-A1. Μεταφέρει μέχρι 435 επιβάτες, ενώ σε διαμόρφωση δύο θέσεων από 332 μέχρι 430 επιβάτες. Η ακτίνα του με πλήρη κάυσιμα φτάνει τα 11,300 km.