google/wiki40b huggingface dataset:
Ξάβερ Λάντερερ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μόναχο το 1809. Ήταν διδάκτορας φυσικών επιστημών, φιλοσοφίας και ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Ήλθε στην Ελλάδα το 1833 και υπηρέτησε ως ιδιαίτερος φαρμακοποιός του βασιλιά Όθωνα του Α΄.
Διορίστηκε από τους πρώτους καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1837 και έγινε τακτικός το 1838. Δίδαξε Γενική Χημεία και Πειραματική Φυσική.
Απολύθηκε το 1843 μαζί με τους άλλους Γερμανούς ως αλλοδαπός σε εφαρμογή σχετικής απόφασης, παρέμεινε όμως στην Ελλάδα και επαναδιορίστηκε το 1844 ως καθηγητής φαρμακευτικής χημείας, συνταγολογίας και βοτανικής. Παραιτήθηκε το 1869, και το 1875 ορίστηκε επίτιμος καθηγητής. Διετέλεσε δύο φορές (1846-1847 και 1854-1855) κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου.
Ήταν ο πρώτος καθηγητής Χημείας στην Ελλάδα, διδάσκοντας στο Πολυτεχνείο μεταξύ 1844 και 1868 και ίδρυσε το πρώτο Εργαστήριο Φαρμακευτικής Χημείας. Ήταν μέλος του Ιατρικού Συνεδρίου, ενώ ίδρυσε τις Ολυμπιακές Εκθέσεις. Συνέγραψε συγγράμματα και επιστημονικές εργασίες σχετικά με τη χημεία και κυρίως τα ιαματικά νερά της Ελλάδας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Ιουλίου 1885.
2262 Μιτιντίκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μιτιντίκα είναι άγνωστα.
Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του

Ιστορικά

Το βιβλίο γράφτηκε περίπου το 1771. Έγιναν πολλές αλλαγές και προσθήκες μέχρι να φτάσει σε μια σχετικά πλήρη μορφή το 1778. Το πρωτότυπο γαλλικό κείμενο δεν κυκλοφόρησε όσο ζούσε ο Ντιντερό σαν βιβλίο. Κυκλοφόρησε σε 15 συνέχειες, από τον Νοέμβρη του 1778 μέχρι τον Ιούνη του 1780, στο χειρόγραφο περιοδικό Φιλολογική Αλληλογραφία. Ακολούθησαν προσθήκες που δημοσιεύτηκαν στο ίδιο περιοδικό μερικές εκ των οποίων δημοσιεύτηκαν τον Ιούλιο του 1780. Τυπώθηκε για πρώτη φορά, μόνο το τμήμα που αναφέρεται στο επεισόδιο της κυρίας ντε λα Πομερέ, στη Γερμανία σε μετάφραση του Σίλερ και αργότερα, το 1792, όλο το έργο σε μετάφραση του Μίλιους.
Το 1796, δώδεκα χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα κυκλοφόρησε τυπωμένο και στα γαλλικά. Επομένως δεν υπάρχει τυπωμένο αντίγραφο που να έχει ελεγχθεί από τον συγγραφέα. Σώζονται μερικά χειρόγραφα εκ των οποίων το πιο σημαντικό θεωρείται αυτό του Λένινγκραντ καθώς περιέχει αρκετές διορθώσεις που φαίνονται να έγιναν από τον συγγραφέα και μάλιστα με υποδείξεις για το που πρέπει να μπουν. Το χειρόγραφο αυτό το έστειλε η κόρη του συγγραφέα στην Αικατερίνη Β' όταν πέθανε ο πατέρας της.

Το μυθιστόρημα

Πρόκειται, φαινομενικά, για μια αφήγηση του συγγραφέα για τη ζωή κυρίως του Ζακ ο οποίος είναι μοιρολάτρης και ταξιδεύει μαζί με το αφεντικό του. Σε διάφορα σημεία παρεμβάλλονται διαρκώς διάφορες φιλολογικές και φιλοσοφικές σκέψεις του Ντιντερό. Παίζει με τους διαλόγους των δύο αλλά και με τον αναγνώστη προβάλλοντάς του διαρκώς εναλλακτική μορφή των καταστάσεων που ζει ο Ζακ.
Ζοζέ Μάριο Βαζ

Σπουδές και προσωπική ζωή

Είναι γνωστός με το παρατσούκλι «Jomav», και γεννήθηκε το 1957, γιος του Μάριο Βαζ και της Αμέλια Γκόμες, έξω από την πόλη Κασέ της βόρειας Γουινέας-Μπισσάου. Είναι παντρεμένος και έχει 3 παιδιά. Σπούδασε οικονομολόγος στο Γραφείο Οικονομικών Μελετών της Τράπεζας της Πορτογαλίας στη Λισαβόνα το 1982. Το 2004 εξελέγη δήμαρχος της πόλης Μπισσάου, αξίωμα που είχε ως το διορισμό του ως υπουργού Οικονομικών.

Προεδρικές εκλογές 2014

Στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 13 Απριλίου 2014 συγκέντρωσε 40,9% των ψήφων και προκρίθηκε στον τελικό γύρο, όπου επικράτησε του δεύτερου σε ψήφους, Νούνο Γκόμες Ναμπιάμ, ο οποίος υποστηρίχθηκε από το στρατό. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2014, με ποσοστό 61,9% των ψήφων. Παρότι ο Γκόμες Ναμπιάμ αμφισβήτησε το αποτέλεσμα στην αρχή, παραδέχτηκε τελικά την εκλογή του αντιπάλου του στις 22 Μαΐου 2014.
Στη διάρκεια των εκλογών, υποσχέθηκε να εστιάσει στη μείωση της φτώχειας και την αύξηση των επενδύσεων στη γεωργία, όπως και στην αμνηστία για συμμετοχή σε μορφές εγκληματικών δραστηριοτήτων που μετέτρεψαν τη Γουινέα-Μπισσάου σε παράδεισο για τους εμπόρους ναρκωτικών. Έπειτα από το πραξικόπημα του 2012, κατέφυγε στην Πορτογαλία, για να επιστρέψει το Φεβρουάριο του 2013 και παρέμεινε υπό κράτηση επί τρεις ημέρες. Κατηγορήθηκε για συμμετοχή στην εξαφάνιση της βοήθειας που έδωσε η Ανγκόλα στη χώρα ύψους 9,1 εκατ. ευρώ. Ο ίδιος αρνήθηκε την κατηγορία και παραμένει ανεξιχνίαστο εάν δόθηκε ποτέ η βοήθεια.

Πρόεδρος

Ο Βαζ ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα σε τελετή που παρακολούθησαν 10 Αφρικανοί ηγέτες, στις 23 Ιουνίου 2014.
Γούβες Ευβοίας

Ο Πύργος του ποιητή Γ. Δροσίνη

Στις Γούβες βρίσκεται ο γνωστός πύργος των Γουβών, που αργότερα έγινε ιδιοκτησία του γνωστού ποιητή Γεωργίου Δροσίνη. Το οίκημα χρονολογείται μετά το 1800 και κατασκευάστηκε από τον Ιμπραήμ Αγά. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια τις εποχής είχε κάνει ένας σκλάβος που το ονομαζόταν  Αχμέτ, μάλιστα λέγεται ότι σαν αντάλλαγμα ο Ιμπραήμ Αγάς του χάρισε  την ελευθερία του. Η ιστορία αναφέρει ότι όσοι εργάσθηκαν έπαιρναν σαν αμοιβή λάχανα από τον πύργο του Αγά ο οποίος ήταν επιρρεπής στο αλκοόλ αλλά  και πολύ σκληρός. Όλα τα παραπάνω είχαν σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας θρύλος γύρω από τον πύργο που λέει ότι κάποτε ο Ιμπραήμ Αγάς μετά από πολλά βασανιστήρια ,έσφαξε με μαχαίρι κάποιον άραβα υπηρέτη του. Μάλιστα το αίμα του άραβα υπηρέτη για πολλά χρόνια έμεινε ανεξίτηλο στους τοίχους του δωματίου που έγινε το φονικό.Μετά λοιπόν από το Αγά ο πύργος πέρασε στα χέρια του παππού του ποιητή Δροσίνη το 1831 όπου εκεί μεγάλωσε και ο ποιητής Γ. Δροσίνης. Σήμερα ο πύργος ανήκει στο Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού και τα τελευταία χρόνια λειτουργεί ως μουσείο, με μια ενδιαφέρουσα λαογραφική συλλογή.

Τα Οχυρά Μεταξά Γουβών

Σε λόφο ανατολικά της παραλίας του χωριού, την δεκαετία του 1930 κατασκευάστηκαν τα ιστορικά οχυρά των Γουβών για τον έλεγχο της εισόδου του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου. Η επιλογή της θέσης έγινε από το Μεταξά στα πλαίσια κατασκευής οχυρωματικών έργων πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Την περίοδο 1941-1944 χρησιμοποιήθηκαν από τους κατακτητές. Σήμερα υπάρχουν ερείπια των οχυρωματικών αυτών κατασκευών μέσα σε ελαιώνες και πευκοδάσος. .

Φωτογραφίες

www.voriaevia.gr
Ενοποίηση της Παπούα

Η ενοποίηση (ή επανένωση) της Παπούα Νέας Γουινέας (ή Ανατολική Παπούα), ενός ανεξάρτητου κράτος, και της Δυτικής Παπούα (ή Δυτική Νέα Γουινέα), μια περιοχή της Ινδονησίας, οι οποίες συναποτελούν μέρος της Νέας Γουινέας, έχει προταθεί από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.
Οι κάτοικοι της δυτικής Παπούα έχουν διεξάγει διάφορες διαμαρτυρίες και τελετές, υψώνοντας την σημαία τους για ανεξαρτησία ή ομοσπονδία με τη Παπούα-Νέα Γουινέα
Λουγκ (Ντέρβεντα)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Μαυροβουνιακές προεδρικές εκλογές (2018)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μαυροβούνιο στις 15 Απριλίου του 2018.  Ο πρώην πρωθυπουργός Μίλο Τζουκάνοβιτς από το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών (DPS) εξελέγη πρόεδρος του Μαυροβουνίου στον πρώτο γύρο.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος του Μαυροβουνίου εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα των δύο γύρων. Εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει την πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο, διεξάγεται τελικός γύρος δύο εβδομάδες αργότερα. Προκειμένου να υποβάλουν την υποψηφιότητά τους στην Κρατική Εκλογική Επιτροπή, οι υποψήφιοι απαιτείται να συλλέξουν 7.993 υπογραφές. Νέος πρόεδρος εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια, και μπορεί να υπηρετήσει μόνο μέχρι δύο θητείες.

Εκστρατεία

Ο απερχόμενος πρόεδρος Φίλιπ Βουγιάνοβιτς δεν μπορούσε να διεκδικήσει επανεκλογή, έχοντας ήδη υπηρετήσει δύο θητείες ως Πρόεδρος. Ο αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος DPS, Μίλο Τζουκάνοβιτς, ο οποίος ήταν ο επικρατέστερος νικητής από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αρχικά απέρριψε την πιθανότητα  να είναι υποψήφιοςς για την προεδρία. Τον Μάρτιο του 2018 επιβεβαίωσε ότι θα είναι υποψήφιος πρόεδρος, υποστηριζόμενος από τον εταίρο του DPS στον κυβερνητικό συνασπισμό, το Κόμμα των Φιλελευθέρων (LP), καθώς και άλλα κόμματα στην κυβέρνηση, όπως οι Σοσιαλδημοκράτες (SD), η Κροατική Πρωτοβουλία Πολιτών (HGI), η Νέα Δημοκρατική Δύναμη (FORCA), Δημοκρατική Ένωση Αλβανών (DUA) και το Κόμμα Μουσουλμάνων της Βοσνίας (BS).
Έπειτα από μια σειρά αποτυχημένων προσπαθειών από το σύνολο της αντιπολίτευσης να προτείνουν κοινό υποψήφιο, ήταν σαφές ότι η αντιπολίτευση θα είχε περισσότερους υποψηφίους. Στις 9 Μαρτίου 2018, η προεδρία του συνασπισμού Δημοκρατικό Μέτωπο (DF) αποφάσισε να στηρίξει την υποψηφιότητα του ανεξάρτητου υποψηφίου Μλάντεν Μπογιάνιτς,ο οποίος στο παρελθόν είχε προταθεί από το Δημοκρατικό Μαυροβούνιο (DCG) και την Ενωμένη Δράση για τη Μεταρρύθμιση (URA) Η προεδρία του Ενωμένου Μαυροβούνιου (UCG) αποφάσισε να υποστηρίξει την υποψηφιότητά του αρχηγού του κόμματος Γκόραν Ντανίλοβιτς. Η ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SDP) στήριξετην υποψηφιότητα της βουλευτή Ντραγκίνια Βουκσάνοβιτς, ως πρώτης γυναίκας υποψήφιας. Στις 21 Μαρτίου ο Ντανίλοβιτς απέσυρε την υποψηφιότητά του και αποφάσισε να στηρίξει την υποψηφιότητα του Μπογιάνιτς.

Υποψήφιοι

Η Μαυροβουνιακή Κρατική Εκλογική Επιτροπή (DIK) επιβεβαίωσε επτά υποψηφίους.Οι αριθμοί των υποψηφίων αποφασίστηκαν χρησιμοποιώντας με τυχαία κλήρωση στις 28 Μαρτίου.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1879

Οι Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές του 1879 προκυρήχθηκαν από τη συντακτική συνέλευση της ίδιας χρονιάς κι έγιναν μεταξύ 30 Σεπτεμβρίου και 7 Οκτωβρίου. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Φιλελεύθερο κόμμα το οποίο κέρδισε 140 από τις 170 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 32,0%.
Πειραϊκή Ένωσις

Η Πειραϊκή Ένωση ήταν αθλητικός σύλλογος στον Πειραιά που ιδρύθηκε το 1913. Διατηρούσε, συνεχώς ή κατά διαστήματα, τμήματα ποδοσφαίρου, υδατοσφαίρισης, στίβου και αθλοπαιδιών (μπάσκετ, βόλεϊ).

Υδατοσφαίριση

Στην υδατοσφαίριση συμμετείχε στο πανελήνιο πρωτάθλημα του 1930 και αποκλείστηκε από τον Ηρακλή Θεσ. με 8-2. Το πρωτάθλημα Ελλάδος τότε γινόταν με αγώνες νοκ άουτ.
Αισχροκέρδεια

Ελληνική νομοθεσία

Η αισχροκέρδεια ως στρεφόμενη κατά περιουσίας ατόμου, αποτελεί ποινικό αδίκημα όπως προβλέπεται από δύο άρθρα (404 και 405) του ισχύοντος σήμερα στην Ελλάδα Ποινικού Κώδικα τιμωρούμενη σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ παράλληλα επιφέρει ακύρωση της οποιασδήποτε δικαιοπραξίας επί της οποίας βασίστηκε αυτή, σύμφωνα και με σχετικό άρθρο του ισχύοντος Αστικού Κώδικα.
Το έγκλημα της αισχροκέρδειας σύμφωνα με τα παραπάνω άρθρα του Π.Κ. εξετάζεται υπό δύο μορφές. Είτε υπό στενή έννοια (της πλεονεξίας), κατ΄ άρθρο 404, είτε υπό ευρύτερη έννοια, κατ΄ άρθρο 405. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο περιπτώσεων που διαμορφώνουν το έγκλημα αυτό είναι η εκμετάλλευση ανάγκης και της όποιας δυσχερούς κατάστασης βρίσκεται το άτομο επί του οποίου επιχειρείται. Δυσχερής κατάσταση μπορεί να είναι όχι μόνο οικονομική, που είναι η συνηθέστερη, αλλά και αναπηρία, πνευματική αδυναμία, απειρία, ψυχική διαταραχή κ.λπ.

Ειδικότερα όμως η μορφή υπό την ευρύτερη έννοια ενδεχομένως ν΄ αποτελέσει αθροιστικό έγκλημα που επισύρει ποινή όταν συμβαίνει κατ΄ εξακολούθηση, κατ΄ επάγγελμα, ή κατά συνήθεια. Στη περίπτωση αυτή λαμβάνονται υπόψη όλες οι δικαιοπραξίες που μπορεί να έχουν γίνει εκτός εκείνων που έχουν χαρακτήρα πιστωτικό.

Ιστορία

Πρώτη νομοθεσία κατά τη αισχροκέρδειας στην Ελλάδα περιελάμβανε ο Βαυαρικός ποινικός νόμος του 1834 επί Βασιλείας του Όθωνα, ο οποίος αργότερα αναμορφώθηκε με τον νόμο ΓΩΑΖ του 1911 επί του οποίου ακολούθησαν νεότερες τροποποιήσεις.
Ηλιοκλής Β´ ο Δίκαιος

Γενεαλογία

Κατά το παρελθόν θεωρούνταν πως υπήρχε μόνο ένας Ηλιοκλής, ο γνωστός πλέον ως Ηλιοκλής Α´ της Βακτρίας (περίοδος βασιλείας 159-130 π.Χ.). Η ύπαρξη ωστόσο μεγάλου αριθμού νομισμάτων τα οποία έχουν επαναχρησιμοποιηθεί από παλαιότερα νομίσματα της Αγαθόκλειας, Στράτωνα Α´, και Ερμαίου, καθώς και νομίσματα με την αναφορά του Ηλιοκλή τα οποία έχουν επαναχρησιμοποιηθεί από τον Αμύντα, υποδηλώνουν πως πρόκειται για διαφορετικό Ηλιοκλή -πιθανώς εγγονό του Ηλιοκλή Α´- ο οποίος έζησε κατά το 95–85 π.Χ. στην περίπου ίδια χρονική περίοδο με τους παραπάνω ηγεμόνες, με εναλλακτική εκτίμηση να αποτελεί το 110-100 π.Χ.
Πιθανώς ήταν ο γιος του Αντιαλκίδα Νικηφόρου -με τον οποίο μοιράζονται κοινές παραστάσεις του Δια στα νομίσματα τους- και εγγονός του Ηλιοκλή Α´.
Επιπλέον, φέρεται να ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Αρχίβιου Νικηφόρου Δικαίου, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Ηλιοκλή Α´ στην Γανδάρα. Η υπόθεση αυτή στηρίζεται στην κοινή παράσταση του Δια, το κοινό επίθετο Δίκαιος, καθώς και την ομοιότητα μεταξύ των αναπαραστάσεων των βασιλέων η οποία υποδηλώνει συγγένεια.

Νομίσματα

Τα νομίσματα του Ηλιοκλή Β´ έχουν διάφορες παραλλαγές, όπου ο Ηλιοκλής εμφανίζεται να φορά διάδημα, με κράνος, ή να πετά ακόντιο. Στην κοινή τους όψη έχουν τον Δία, χαρακτηριστικό των βασιλέων της δυναστικής γραμμής του Ευκρατίδη Α´.Στα ινδικού τύπου τετράγωνα νομίσματα του υπάρχει η όψη του γεννειοφόρου Ηλιοκλή (ή του Δία) και παράσταση ελέφαντα, ή και παράσταση ελέφαντα με ζεμπού.
Γωβιός

Ο Γωβιός είναι γένος ψαριών του γλυκού νερού που ανήκει στην οικογένεια των Γωβιιδών και αριθμεί πολυάριθμα είδη.

Εξωτερικά Χαρακτηριστικά

Τα περισσότερα είδη Γωβιών είναι σχετικά μικρού μεγέθους και μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 25 εκατοστά. Έχουν μακρουλό σώμα, με μεγάλη ελαφρώς πεπιεσμένη κεφαλή. Επίσης, έχουν χοντρά χείλη, μάτια που προεξέχουν και το πρώτο από τα δύο ραχιαία πτερύγια είναι αγκαθωτό, ενώ το ουραίο στρογγυλό.

Διατροφή

Οι γωβιοί συνήθως τρέφονται με έντομα, προνύμφες και οστρακόδερμα.

Τόπος Διαβίωσης

Είναι εξαπλωμένος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα περισσότερα είδη γωβιού ζουν στη θάλασσα, ενώ άλλα σε υφάλμυρα ή γλυκά νερα.
Ντιζόν

Ιστορία

Η πόλη δημιουργήθηκε από τους Ρωμαίους, που ξεκίνησαν την δημιουργία μιας αποικίας με το όνομα Divio. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Χριστιανισμός εισήχθη στην πόλη από τον Άγιο Μπενίν (Saint Bénigne), μαθητή του Αγίου Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης, πολιούχο Άγιο της πόλης, στα τέλη του δεύτερου αιώνα. Στις αρχές του 11ου αιώνα ο Γουλιέλμος της Ντιζόν έγινε ηγούμενος του Αββαείου του Αγίου Μπενίν (το οποίο ίδρυσε και έχτισε) και υπό την καθοδήγησή του το Αββαείο έγινε το κέντρο της πνευματικότητας, της εκπαίδευσης και του πολιτισμού. Από τον 11ο μέχρι τον 15ο αιώνα η πόλη πέρασε κάτω από την εξουσία του Δούκα της Βουργουνδίας. Την περίοδο αυτή η πόλη ανέπτυξε μεγάλο πλούτο και έγινε ένα ευρωπαϊκό κέντρο των τεχνών και της επιστήμης. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου κατελήφθη από τους Γερμανούς, από τον Ιούνιο του 1940 μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου 1944.

Αξιοθέατα

Στα αξιοθέατα της πόλης ξεχωρίζουν διάφορες εκκλησίες, μεταξύ των οποίων ο Καθεδρικός της Ναός (Cathédrale Saint-Bénigne de Dijon) που χτίστηκε μεταξύ 13ου και 14ου αιώνα πάνω σε Χριστιανικό ναό που προϋπήρχε και του οποίου η κρύπτη χρονολογείται από τον 6ο αιώνα. Επίσης ξεχωρίζει το Παλάτι του Δούκα της Βουργουνδίας (Palais des ducs et des États de Bourgogne), σημερινό δημαρχείο της πόλης, στο οποίο λειτουργεί και Μουσείο Καλών Τεχνών (Musée des Beaux-Arts de Dijon).
Η πόλη είναι φημισμένη για την κουζίνα της (φημισμένη είναι η μουστάρδα της πόλης) και τα κρασιά της.
Κόσων

Βίος

Βασίλεψε γύρω στο 42π.Χ και είναι γνωστός από τα νομίσματα που έκοψε. Έκοψε αργυρά νομίσματα και χρυσούς στατήρες που στην μία όψη έχουν τρεις άνδρες ο Ρωμαίος ύπατος Βρούτος ανάμεσα σε δύο ραβδούχους και την επιγραφή ΚΟΣΩΝ, στην άλλη όψη φέρουν αετό που κρατά στεφάνι. Μερικοί σύγχρονοι ερευνητές τον κατατάσσουν βασιλιά των Γετών ή των Δακών λόγω του ότι βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες νομισμάτων του στην σημερινή Τρανσυλβανία της Ρουμανίας.
Μολδαβικές βουλευτικές εκλογές (2014)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Μολδαβία στις 30 Νοεμβρίου 2014, 4 χρόνια μετά τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές του 2010. Οι εκλογές ήταν οι 8ες από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1991.
Το μπλοκ που είναι υπέρ της ένταξης της χώρας στην ΕΕ ήταν οι νικητές των εκλογών. Το Κόμμα των Κομμουνιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (PCRM) υπέστησαν απώλειες, καθώς έπεσαν από τις 38 στις 21 έδρες. Τις περισσότερες έδρες κέρδισε το ρωσόφιλο Κόμμα των Σοσιαλιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (PSRM).

Πλαίσιο

Τα 101 μέλη του κοινοβουλίου εξελέγησαν με αναλογική με τη μέθοδο κομματικής λίστας σε μία μονή περιφέρεια για όλη τη χώρα. Προκειμένου να είναι έγκυρες οι εκλογές, η συμμετοχή πρέπει να ήταν της τάξης του 33%.
Συνολικά 41 κόμματα έκαναν εγγραφή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης πριν την εκπνοή της προθεσμίας της 15ης Σεπτεμβρίου. Τελικά, έλαβαν μέρος 19 κόμματα, 1 μπλοκ και 4 ανεξάρτητοι υποψήφιοι.
Γεώργιος Τσουκαντάνας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Τσιουκαντάνας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Περιβόλι Γρεβενών. Ήταν συγγενής του παλιού οπλαρχηγού της Μακεδονικής Επανάστασης του 1854, Σταμουλη Τσιουκαντάνα.

Ένοπλη δράση

Αρχικά δρούσε ως οπλίτης σε αντάρτικα σώματα της Μακεδονίας επιχειρώντας κατά Οθωμανών και Βουλγάρων. Στη συνέχεια τέθηκε επικεφαλής ένοπλου σώματος, όταν αποφασίστηκε η διάσπαση του σώματος του Ν. Τσοτάκου (Γέρμα), το 1907. Έδρασε με το σώμα του στις περιοχές Γρεβενών, Βοΐου, Ορεστίδος και Καστοριάς, έως το τέλος του Μακεδονικού αγώνα.

Θάνατος του Γεωργίου Τσιουκαντάνα

Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας διατέλεσε αποσπασματάρχης του στρατιωτικού διοικητή της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, Λ. Παπαγεωργίου. Το 1918 του ανατέθηκε η εξόντωση των ληστών που δρούσαν στην περιοχή. Σκοτώθηκε σε μάχη με τη συμμορία του ληστή Ιωάννη Κ. Βερβέρα.
HMS Consort (R76)

Επιχειρησιακή ιστορία

Το 1949, ενώ ελλιμενίζονταν στο Νανκίνγκ, το Consort δέχθηκε επίθεση από τους Κινέζους με συνέπεια να χάσουν την ζωή τους 49 άνθρωποι. Το πλοίο ενεπλάκη επίσης στο επεισόδιο του Γιανγκτσέ και υπέστη και άλλες απώλειες ενώ επιχειρούσε να ρυμουλκήσει το HMS Amethyst. Διαλύθηκε τελικά για σκραπ το 1961.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1983-1984

Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1984 διοργανώθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Άρτας από την ΕΟΚ, από 18 έως 22 Ιουλίου 1984. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πανιώνιος για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Κομητεία της Ενπούριες

Η Κομητεία της Ενπούριες (καταλανικά: Comtat d'Empúries, ισπανικά: Condado de Ampurias) ήταν μεσαιωνική κομητεία στη σημερινή ομώνυμη φυσική επαρχία. Κέντρα της αποτέλεσαν οι πόλεις της Καστελιό δ' Ενπούριες και του Σαν Μαρτί δ' Ενπούριες (το αρχαίο Εμπόριο) γύρω από τον ποταμό Τερ. Υπήρξε μια από τις τελευταίες καταλανικές κομητείες που ενώθηκαν με το Στέμμα της Αραγώνας, προκαλώντας για μεγάλο διάστημα προβλήματα στους Κόμητες της Βαρκελώνης λόγω της εχθρικής της στάσης εναντίον τους.
Προέκυψε στα πλαίσια της φραγκικής Ισπανικής Μαρκίας γύρω στο 785 ως έδαφος που εξαρτάτο από τη γειτονική κομητεία της Ζιρόνα. Ο πρώτος γνωστός κόμης φαίνεται να ήταν ο Ερμενγκέ (πιθ. 813-817). Στη συνέχεια ενώθηκε με τη γειτονική κομητεία του Ροσελιό· για τον επόμενο αιώνα διατηρήθηκε κάτω από την άμεση σχεδόν εξουσία του βασιλιά της Φραγκίας, στο σημείο του να χρησιμοποιηθεί ως ναυτική δύναμη κρούσης εναντίον του Εμιράτου της Κόρδοβας. Οι κάτοικοι εκμεταλλευόμενοι τα καράβια τους επιδίδονταν και στην πειρατεία.
Το 813 ο στόλος της κομητείας κατανίκησε μαυριτανούς πειρατές στα ανοικτά της Μαγιόρκα. Γύρω στο 859 Βίκινγκ κατέστρεψαν ολοσχερώς την πρωτεύουσα Σαν Μαρτί. Το 891 δεκαπέντε πλοία της κομητείας επιτέθηκαν εναντίον του μουσουλμανικού λιμανιού της Πετσίνα, κοντά στην Αλμερία. Η καταστροφή της πρωτεύουσας επαναλήφθηκε το 935 από ένα ισχυρό εκστρατευτικό απόσπασμα του Χαλιφάτου που κατέκαψε τα πλοία και τις νεωρούς. Με τον θάνατο του αδελφού του πρώτου ανεξάρτητου κυρίαρχου των καταλανικών κομητειών, Βιλφρέδου του Τριχωτού, Μιρό του Γηραιού, ο Σουνιάριος έγινε ο πρώτος ανεξάρτητος κυρίαρχος των ενωμένων κομητειών της Ενπούριες και του Ροσελιό.
Η οριστική διάσπαση της ένωσης συνέβη το 991, με τον Ούγο Α΄ να είναι ο πρώτος κόμης της Ενπούριες. Η μεταφορά της πρωτεύουσας στην Καστελιό μάλλον έλαβε χώρα στα μέσα του 11ου αιώνα. Ο Πόντιος A΄ την ίδια εποχή υπήρξε ο πρώτος κόμης που δήλωσε υποτελής του κόμη της Βαρκελώνης. Έκτοτε οι κόμητες συμμετείχαν στην πολιτική ζωή των καταλανικών κομητειών που οριζόταν από την παραπάνω κομητεία, την ισχυρότερη και αδιαμφισβήτητη κυρίαρχο της Καταλονίας. Επίσης συμμετείχαν και στις στρατιωτικές εκστρατείες όπως αυτή της μάχης του Μυρέ ή της κατάκτησης του Βασιλείου της Μαγιόρκα και της Βαλένθια, συνεισφέροντας εποίκους ιδιαίτερα στον εποικισμό των Βαλεαρίδων.
Το 1322 η αρχική δυναστεία των απογόνων του Σουνιάριου έμεινε δίχως διαδόχους· την κομητεία ανέλαβαν οι κόμητες της Καρδόνα. Τρία χρόνια αργότερα τη θέση τους πήρε ο γιος του Ιακώβου του Δικαίου, Πέτρος Α΄ της Ενπούριες. Εν τέλει ενσωματώθηκε στην Κομητεία της Βαρκελώνης από τον Μαρτίνο τον Ανθρώπινο το 1402.
Χρήστος Σιμαρδάνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και έζησε εκεί μέχρι 6 ετών. Σπούδασε υποκριτική στο Central School of Speech and Drama στο Λονδίνο. Είχε δηλώσει πως είναι άθεος, ομοφυλόφιλος και ψηφοφόρος του ΚΚΕ. Απεβίωσε στις 12 Μαρτίου του 2018.
Συμμετείχε σε δεκάδες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, αλλά υπήρξε δραστήριος και στο θέατρο. Μεταξύ άλλων έγινε εξαιρετικά γνωστός για τις εκφωνήσεις που πραγματοποίησε σε διαφημιστικά μηνύματα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Επί 19 χρόνια (μέχρι το 2012) ήταν η χαρακτηριστική φωνή των διαφημιστικών μηνυμάτων προγράμματος του τηλεοπτικού σταθμού Mega, ενώ εκφώνησε και εκατοντάδες διαφημιστικά προώθησης προϊόντων. Επίσης είχε φιλανθρωπική δραστηριότητα και πραγματοποίησε αφιλοκερδώς την εκφώνηση πολλών μηνυμάτων κοινωνικού χαρακτήρα.
Πέτρος Λοχαΐτης

Τηλεοπτικό θέατρο

Ήρθα και θα μείνω (1973) ΥΕΝΕΔ
Κοινό των Νησιωτών

Το Κοινό των Νησιωτών ήταν ομοσπονδιακό κράτος (συμπολιτεία) της ελληνιστικής περιόδου, που περιλάμβανε τις Κυκλάδες. Ιδρύθηκε το 314 π.Χ. από τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο, και παρέμεινε υπό την ηγεμονία του ιδίου και του γιου του Δημήτριου του Πολιορκητή ως το 288 π.Χ. περίπου, οπότε πέρασε υπό την ηγεμονία των Πτολεμαίων. Το Κοινό διατηρήθηκε ως την κατάλυση της πτολεμαϊκης κυριαρχίας στο Αιγαίο από τον Μακεδόνα βασιλιά Αντίγονο Γονατά περί τα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. Μετά την διάλυση του Κοινού, τα νησιά των Κυκλάδων αυτονομήθηκαν, ώσπου το Κοινό ανασυστάθηκε περί το 200 π.Χ., αυτή τη φορά υπό την ηγεμονία της Ρόδου. Διατηρήθηκε δε ως την υποταγή της Ρόδου στη Ρώμη περί το 168 π.Χ.
Λουδοβίκος Βοναπάρτης, πρίγκιπας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Βίκτωρα 4ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας & ως Ναπολέοντα Ε΄ τιτουλ. αυτοκράτορα των Γάλλων και της Κλημεντίνης των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου.
Ο Λουδοβίκος-Ιερώνυμος-Βίκτωρ-Εμμανουήλ-Λεοπόλδος-Μαρία απεβίωσε το 1997 στο Πρανζίν της Ελβετίας σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε στις διεκδικήσεις του ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος.
Σαλάρια οδός

Η Σαλάρια Οδός (Via Salaria) ήταν αρχαία ρωμαϊκή οδός στην Ιταλία. Ξεκινούσε από την Ρώμη και συγκεκριμένα από την πύλη Πόρτα Σαλάρια (Porta Salaria) του Αυριλιανού τείχους με κατεύθυνση προς το Castrum Truentinum στην Αδριατική (σημερινό Πόρτο ντ'Άσκολι). Το μήκος της ήταν 242 χιλιόμετρα. Το όνομά της προέρχεται από την λατινική λέξη για το αλάτι και αποτελούσε έναν από τους αρχαίους εμπορικούς Δρόμους του Αλατιού στην Ευρώπη. Μερικοί υποστηρίζουν πως προϋπήρχε σαν διαδρομή για τον σκοπό αυτό πριν καν την ίδρυση της Ρώμης. Σήμερα το όνομα χρησιμοποιείται από ένα τμήμα του αυτοκινητοδρόμου SS 4.
Μαχαιροβγάλτης (ταινία)

Πλοκή

Μετά το θάνατο του πατέρα του, ο Νίκος μετακινείται από την Πτολεμαΐδα στην Αθήνα. Ο θείος του προσφέρει τρόφιμα και καταφύγιο ενώ αρχίζει να φροντίζει τα σκυλιά του. Μόνος σε ένα απομονωμένο προάστιο, φέρεται στη ρουτίνα της δυστυχίας του, μέχρι τη στιγμή που η σχέση του με τη θεία του αλλάζει τα πάντα.