Ντάβιντ ντε Κόνινκ

Βιογραφία

Το 1659 έγινε μαθητής του Πίτερ Μπουλ, σημαντικού ζωγράφου ζώων, ο οποίος είχε σπουδάσει με τον Γιαν Φάιτ, τον σημαντικότερο Φλαμανδό ζωγράφο ζώων του 17ου αιώνα. Ο ντε Κόνινκ έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1663.
Μετοίκησε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε για τον επιφανή Φλαμανδό ζωγράφο ζώων Νικάσιους Μπέρνερτς για μερικά χρόνια, πιθανόν μέχρι το 1660. Ο Μπέρνερτς ήταν ζωγράφος που άσκησε ισχυρή επιρροή στη μορφή ζωγραφικής με την οποία ασχολήθηκε, εργαζόταν για λογαριασμό της βασιλικής Αυλής και ήταν μέλος της "Ακαδημίας Γλυπτικής και Ζωγραφικής" στο Παρίσι.
Ο ντε Κόνινκ στη συνέχεια μετέβη στη Ρώμη, όπου διέμεινε από το 1671 ως το 1694. Εκεί έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας ένωσης κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη, όπου του αποδόθηκε, κατά τη συνήθεια της ένωσης, το προσωνύμιο Rammelaer (αυτός που κροταλίζει). Το όνομά του βρίσκεται γραμμένο σε μια κόγχη της εκκλησίας της Σάντα Κοστάντσα στη Ρώμη, όπου συνήθιζαν να συναθροίζονται τα μέλη της Bentvueghels.
Κατά την επιστροφή του στον βορρά διέμεινε επί κάποιο χρονικό διάστημα στη Βιέννη. Επέστρεψε στην Αμβέρσα το 1697. Μεταξύ 1699 και 1701 διέμενε στις Βρυξέλλες. Η τελευταία καταγραφή που τον αφορά είναι όταν έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών το 1701. Δεν είναι γνωστό πού και πότε απεβίωσε.

Έργο

Ο ντε Κόνινκ ζωγράφιζε νεκρές φύσεις, περιλαμβανομένων νεκρών φύσεων με φρούτα και κυνηγετικές σκηνές, τοπία με σκηνές κυνηγίου και αρχιτεκτονήματα. Η υφολογική εξέλιξή του είναι ασαφής και είναι δυσχερής η χρονολόγηση των έργων του με ακρίβεια. Είναι πιθανόν στην αρχή της σταδιοδρομίας του να ζωγράφισε νεκρές φύσεις με φρούτα, καθώς το 1668 καταγράφονται δύο τέτοιες νεκρές φύσεις "δημιουργημένες από κάποιον Κόνινκ" που απεστάλησαν στη Βιέννη.
Ο Δάσκαλος του ντε Κόνινκ Πίτερ Μπουλ ήταν μαθητής του Γιαν Φάιτ, του κορυφαίου Φλαμανδού ζωγράφου ζώων των μέσων του 17ου αιώνα. Αυτό εξηγεί την επιρροή του ύφους του Γιαν Φάιτ στο έργο του ντε Κόνινκ. Μερικά έργα του Ντάβιντ ντε Κόνινκ και του Μπουλ εξακολουθούν και σήμερα να αποδίδονται στον Φάιτ. Καθώς ο ντε Κόνινκ σπάνια υπέγραφε τα έργα του, τα οποία είναι, σε γενικές γραμμές, πολύ υψηλής ποιότητας και παρόμοιου ύφους, συχνά συγχέονται με τα έργα των Μπουλ και Φάιτ, ακόμη και του Φρανς Σνάιντερς, του κορυφαίου Φλαμανδού ζωγράφου ζώων στις αρχές του 17ου αιώνα.
Οι νεκρές του φύσεις με φρούτα και άνθη, ζωγραφισμένες σε μεγάλων διαστάσεων καμβάδες, είναι πολύπλοκες μπαρόκ συνθέσεις, που συχνά περιλαμβάνουν ζώα σε εξωτερικούς χώρους. Μεγάλες νεκρές φύσεις με φρούτα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ναντ είναι επίσης πιθανό να μπορούν να αποδοθούν στον ντε Κόνινκ. Παράδειγμα νεκρής φύσης του με φρούτα είναι η Νεκρή φύση με άνθη, φρούτα και ζώα (Μουσείο Fesch), στην οποία παρουσιάζει νεκρή φύση με φρούτα και άνθη σε μια πηγή, ενώ στο βάθος διακρίνεται ένα τοπίο. Ένας πίθηκος, δύο κουνέλια και ένας παπαγάλος "ζωντανεύουν" την εικόνα.
Ο ντε Κόνινκ ήταν προικισμένος ζωγράφος σκηνών με ζώα, κυρίως πουλιά, σε κήπους ή με παρασκήνιο κάποιο τοπίο. Ζωγράφισε με ζωντάνια σκηνές δράσης, όπως καυγάδες σκύλων με γάτες, αγέλες σκύλων που επιτίθενται σε κυνηγετική λεία ή αρπακτικά πουλιά  ή γάτες να επιτίθενται σε πτηνά ή πουλερικά.
Το έργο του ντε Κόνινκ επηρέασε άλλου καλλιτέχνες στην Ιταλία, όπως οι Μπαλτασσάρε ντε Κάρο, Τζοβάννι Κριβέλλι (τον επιλεγόμενο 'il Crivellino'), τον Νικόλα Μαλινκόνικο και τους Φραντς Βέρνερ φον Τάμμ και Γιάκομπ Ξαβιέρ Φερμούλεν.