google/wiki40b huggingface dataset:
Ωδείο του Δομιτιανού

To Ωδείον του Δομιτιανού, λατιν. Odeon, ήταν αρχαίο Ρωμαϊκό κτήριο στο Πεδίο του Άρεως στη Ρώμη, που χρησιμοποιούσαν για θεατρικά έργα και μουσικούς διαγωνισμούς. 
Ο χώρος ήταν για ένα ακροατήριο 11.000 ατόμων. Το ξεκίνησε ο Δομιτιανός, μιμούμενος το Ελληνικό πρότυπο Ωδείων, όπως έκανε και με το γειτονικό Στάδιο του Δομιτιανού, που αντέγραψε το Ελληνικό πρότυπο για τα Στάδια. Ολοκληρώθηκε ή αποκαταστάθηκε το 106 μΧ από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Απολλόδωρο τον Δαμασκηνό. Το περίγραμμα του κοιλώματός του (cavea) διατηρείται ακόμη στην πρόσωψη του Παλάτσο Μάσσιμο αλλε Κολόννε, αλλά το πιο εμφανές υπόλειμμα είναι ένας μονολιθικός κίονας από μάρμαρο Καρύστου με κρομμυοειδή νερά (cipollino), μάλλον τμήμα της σκηνής, μπροστά από την πίσω πρόσοψη του παλάτσο.
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Αναρρίχηση επί κάλω ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 10 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. Το σχοινί είχε ύψος 14 μέτρα και ήταν στηριγμένο σε ιστό. Σημαντικό ρόλο στην κατάταξη των αθλητών που έφτασαν ώς την κορυφή έπαιξαν ο χρόνος και το στυλ της αναρρίχησης τους.
Πέντε αθλητές από τέσσερις χώρες έλαβαν μέρος, με τους Έλληνες Νικόλαο Ανδριακόπουλο και Θωμά Ξενάκη να κατακτούν τις δύο πρώτες θέσεις. Ο Φριτς Χόφμαν από τη Γερμανία ήταν τρίτος, ενώ στις υπόλοιπες δύο θέσεις κατετάχθηκαν οι Ολυμπιονίκες της άρσης βαρών, Βίγκο Γιένσεν και Λάντσεστον Έλιοτ.
Σημαία της Νήσου των Χριστουγέννων

Η σημαία της Νήσου των Χριστουγέννων επισημοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου του 2002 με τη σημερινή της μορφή. Την ημέρα εκείνη, ο Διοικητής του νησιού, Μπιλ Τέιλορ παρουσίασε επίσημα τη Σημαία στο Ανακτοβούλιο του νησιού. Ανεπίσημα καθιερώθηκε το 1986 καθώς επιλέχθηκε σε διαγωνισμό. Ο σχεδιαστής της σημαίας είναι ο Τόνι Κάουτς από το Σίδνεϊ.
Τα χρώματα της σημαίας είναι μπλε και πράσινο, ενώ υπάρχει επίσης ο Σταυρός του Νότου με 4 επτάκτινα αστέρια χρώματος λευκού και ένα μικρότερο πεντάκτινο στο μισό μπλε μέρος και ένα χρυσαφί τροπικό πουλί με λευκή ουρά (Golden Bosun) στο μισό πράσινο τμήμα. Υπάρχει και ένας κίτρινος κύκλος στο κέντρο, ο οποίος έχει το σχήμα του νησιού (χάρτης) με πράσινο χρώμα.

Σύμβολα

Το γαλάζιο φόντο εκπροσωπεί τη θάλασσα που περιβάλλει το νησί, ενώ το πράσινο έχει να κάνει με την πλούσια βλάστηση του ίδιου του νησιού. Ο Σταυρός του Νότου στο μπλε φόντο συμβολίζει τη σχέση του νησιού με την Αυστραλία, όπως επίσης και τη θέση του στο νότιο ημισφαίριο. Το πουλί που εικονίζεται είναι ενδημικό του νησιού. Ο κίτρινος δίσκος υπενθυμίζει την εξόρυξη φωσφορικών αλάτων, που είναι μέρος της ιστορίας του νησιού. Τέλος, στο κέντρο του κύκλου αυτού βρίσκεται ένας χάρτης του νησιού.
Δημήτρης Γκαράς

Καριέρα

Ο Δημήτρης Γκαράς ξεκίνησε την καριέρα του από την Ορεστιάδα το 2004, όπου έπαιξε για δύο σαιζόν. Τις επόμενες δύο περιόδους αγωνίστηκε για την ομάδα της Σκύδρας, ενώ το 2007 πήρε μεταγγραφή στην Λαμία όπου έμεινε για δύο χρονιές. Το 2009 αγωνίστηκε για την ομάδα της Ε.Α. Πατρών, ενώ την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Λαμία, όπου κατάφερε να φτάσει στο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2012, χάνοντας από τον Ηρακλή. Την επόμενη χρονιά μετεγγράφη στην ομάδα του Φοίνικα Σύρου όπου έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2013, χάνοντας από τον Ολυμπιακό. Το 2013 υπέγραψε στην ομάδα του Άρη, ενώ την επόμενη χρονιά πήρε μεταγγραφή για τον Π.Α.Ο.Κ.. Με την ομάδα της Θεσσαλονίκης συνδίασε το όνομα του με τις επιτυχίες του συλλόγου, κατακτώντας το νταμπλ του 2015 και τα πρωταθλήματα του 2016 και 2017. Την αγωνιστική περίοδο 2017-2018 αγωνίστηκε με την ομάδα του Παμβοχαϊκού, ενώ το 2018 πήρε μεταγραφή στην Α.Ε.Κ..

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Δημήτρης Γκαράς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδος από το 2011.
Καστρί Αττικής

Το Καστρί είναι τοποθεσία και οικισμός στα βόρεια προάστια της Αθήνας που βρίσκεται μεταξύ Εκάλης, Πολιτείας και Νέας Ερυθραίας. Η περιοχή ανήκε διοικητικά στην κοινότητα Κηφισιάς μέχρι το 1934, χρονιά που υπήχθη στην κοινότητα Νέας Ερυθραίας. Το 1937 όμως πέρασε ξανά στην κοινότητα Κηφισιάς. Το 1948 πέρασε εκ νέου στην κοινότητα Νέας Ερυθραίας. Το 1951 η περιοχή αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός του Δήμου Κηφισιάς. Το 1960 ο οικισμός καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στη Νέα Ερυθραία. Σήμερα υπάγεται πλέον στον ενιαίο καλλικρατικό Δήμο Κηφισιάς, που απορρόφησε την Εκάλη και τη Νέα Ερυθραία από το 2010.
Στο Καστρί διαμένουν πολλοί πρώην και νυν πολιτικοί, γνωστοί καλλιτέχνες και επιχειρηματίες σε κατοικίες υψηλού επιπέδου. Απέκτησε ιδιαίτερη φήμη ως τόπος κατοικίας του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Γέρος της Δημοκρατίας στις αρχές της δεκαετίας του 1930 αγόρασε μία μεγάλη έκταση στην οποία οικοδόμησε την γνωστή βίλα Γαλήνη στην οποία ζούσε, ενώ αργότερα στο συγκρότημα Παπανδρέου προστέθηκαν και άλλα οικήματα και μεζονέτες γύρω από τη βίλα. Σήμερα σε ένα από αυτά τα οικήματα πέριξ της βίλας ζει ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ενώ σε μία μεζονέτα η αδελφή του Σοφία. Η ίδια η βίλα Γαλήνη έχει ανακηρυχθεί από το υπουργείο Πολιτισμού ακίνητο μεγάλης ιστορικής αξίας.
Tο 2014 μεγάλο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον προκάλεσε το γεγονός ότι η Σοφία Παπανδρέου νοίκιασε μία από τις μεζονέτες στον Πρίγκιπα Νικόλαο, γιο του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου

Ιστορικά γεγονότα

Στην βίλα Γαλήνη φιλοξενήθηκε το Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Τότε μάλιστα μέλη της ΟΠΛΑ προσπάθησαν να εισβάλουν στο σπίτι με χειροβομβίδα, αλλά απέτυχαν λόγω της αντίδρασης της ισχυρής αστυνομικής φρουράς.
Στο Καστρί φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς πολλοί διάσημοι παγκόσμιοι ηγέτες, όπως ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο Φρανσουά Μιτεράν κ.α.
Σάββας Εξουζίδης

Βιογραφικό

Ο Σάββας Εξουζίδης γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1981 στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας. Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2000 στη Λούντβιγκσμπουργκ (SpVgg Ludwigsburg) και το 2002 πήγε στον Άρη Λεμεσού Κύπρου. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στον Ποσειδώνα Ν. Πόρων και από το 2004 ως το 2007 έπαιξε με τον Πανιώνιο στην Α΄ Εθνική και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Ακολούθως, έπαιξε για μια σεζόν στην ολλανδική Βααλβάικ και έπστρεψε στην Ελλάδα, στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Τη σεζόν 2009-10 αγωνίζεται με τον Πιερικό στη Β΄ Εθνική.
Ορεινός σκύλος Βέρνης

Ο ορεινός σκύλος Βέρνης (γερμανικά: Berner Sennenhund‎) είναι μεγάλη φυλή σκύλου, μία από τις τέσσερις φυλές σκυλιών τύπου Ζένενχουντ από τις ελβετικές Άλπεις. Το όνομα Ζένενχουντ προέρχεται από το γερμανικό Ζέννε ("αλπικός βοσκότοπος") και το Χουντ (κυνηγόσκυλο / σκύλος), καθώς συνόδευαν τους αλπικούς βοσκούς και γαλακτοπαραγωγούς που ονομάζονται Ζεν, Μπέρνερ (ή Βερνέζοι) με αναφορά στην περιοχή της προέλευσης της φυλής, στο καντόνι της Βέρνης. Αυτό το ορεινό σκυλί διατηρήθηκε αρχικά ως γενικός σκύλος. Η φυλή ιδρύθηκε επισήμως το 1907. Το 1937, ο Αμερικανός Σύλλογος Κέννεοοολ το αναγνώρισε, και σήμερα ο σύλλογος το κατατάσσει ως μέρος της ομάδας εργασίας του.
Ο ορεινός σκύλος Βέρνης είναι φιλικός προς άλλα  ζωα και πολύ καλο σκυλί φύλακας. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά. Δεν αντέχει τη ζέστη. Το προσδόκιμο ζωής του είναι επτά με οκτώ έτη.
Σύμφωνο της Σωμόν

Το Σύμφωνο της Σωμόν, ή Συνθήκη της Σωμόν ήταν ήταν μια σύνθετη συνθήκη των Ναπολεοντείων πολέμων που προέβλεπε 20ετή συμμαχία των συμβαλλομένων ευρωπαϊκών Μεγάλων Δυνάμεων, αλλά και όρους εκεχειρίας με τον Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη, που υπεγράφη μεταξύ της Αυστρίας , της Ρωσίας , της Πρωσίας και της Αγγλίας στις 1 Μαρτίου του 1814 (9 Μαρτίου) στη πόλη Chaumont του Άνω-Μάρνη στη Γαλλία. Το σύμφωνο αυτό απορρίφθηκε από τον Ναπολέοντα.

Γενικά

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας στη Γαλλία των συνασπισμένων Μεγάλων Δυνάμεων το 1814 μετά την ισχυρή αντίσταση που αντιμετώπισαν από τα υπολείμματα του στρατού του Ναπολέοντα, έχοντας εισβάλει στη Γαλλία και φθάνοντας στην εν λόγω πόλη, με προτροπή του Άγγλου Λόρδου Κάσρλη συμφώνησαν να μη υπογράψουν καμία επιμέρους συνθήκη ειρήνης με την Γαλλία μέχρι της τελικής νίκης. Ταυτόχρονα δε τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν σε μία εικοσαετή μεταξύ τους συμμαχία. Στο ίδιο τέλος σύμφωνο περιλήφθηκαν όροι εκεχειρίας που ουσιαστικά ήταν όροι συνθηκολόγησης και συνομολόγησης ειρήνης με τον Ναπολέοντα με προθεσμία αποδοχής, διαφορετικά θα συνεχιζόταν ο πόλεμος μέχρι της τελικής νίκης με την κατάληψη του Παρισιού.

Τελικά ο Ναπολέων απέρριψε το εν λόγω σύμφωνο, για σύναψη ειρήνης, την επόμενη ημέρα της υπογραφής, όταν και έγινε επίδοση αυτής, οπότε και συνεχίστηκε η προέλαση των Μεγάλων Δυνάμεων προς το Παρίσι.

Παρατηρήσεις

Το σύμφωνο αυτό για περισσότερη επιβεβαίωση της ανάληψης των εξ αυτού υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών υπεγράφη, στις 9 Μαρτίου, αν και έφερε ημερομηνία 1η Μαρτίου, από κάθε μία Μεγάλη Δύναμη χωριστά με τις άλλες τρεις, ενώ στους όρους του περιλαμβανόταν για πρώτη φορά η ιδέα της "ισορροπίας δυνάμεων" και της καθιέρωσης μιας μόνιμης ειρήνης στην Ευρώπη. Το σύμφωνο της Σωμόν απετέλεσε ιστορικά το προοίμιο της Τετραπλής Συμμαχίας μετά την μάχη του Παρισιού, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τη Συνθήκη των Παρισίων (1814) που ακολούθησε αλλά και η πρώτη μορφή διευθυντηρίου των Μεγάλων Δυνάμεων.
Μπας-Πουάντ

Γεωγραφία

Η Μπας-Πουάντ βρίσκεται βορειοανατολικά της Μαρτινίκα και του Διαμερίσματος Λα Τρινιτέ. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μακουμπά και της Γκραντ'Ριβιέρ και βορειοδυτικά της Λ'Αζοπά-Μπουιγιόν. Βρίσκεται συντεταγμένες 14°52′00″N 61°07′00″W.

Πολιτικά

Ο Δήμαρχος της Μπας-Πουάντ είναι ο Αντρέ Σαρπαντιέ (André Charpentier). Θα είναι δήμαρχος από το 2008 έως το 2014.
Κωνσταντίνος Μαρής

Σταδιοδρομία

Γιος του Γεωργίου και της Ευαγγελίας Μαρή, γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1912. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Παντρεύτηκε την Ασπασία Παυλοπούλου και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρίνα, και έναν γιο, τον Γιώργο.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με την ΕΠΕΚ το 1950, με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1951 , το 1952 (ανεξαρτητοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 1955 και προσχώρησε στη ΦΙΔΕ στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς) και το 1958,  με τη Δημοκρατική Ένωση (ΦΙΔΕ) το 1956 (προσχώρησε στην Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας το 1960) και  με την Ένωση Κέντρου 1961, 1963 και το 1964.
Υπήρξε ένας από τους αποστάτες (αποχωρήσαντες από την Ένωση Κέντρου) μετά τα Ιουλιανά του 1965. Στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων, από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.
Μεταπολιτευτικά, πολιτεύτηκε ξανά στο Ηράκλειο, χωρίς επιτυχία, το 1977, με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων.
Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών, στις 29 Οκτωβρίου 1979 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 31 Οκτωβρίου.
Side By Side: Don't Want to Know If You Are Lonely

Side A

"Don't Want to Know If You Are Lonely" (Hüsker Dü) - 3:29

Side B

"I Don't Wanna Know If You Are Lonely" (Green Day) - 2:41
1,2-διοξετάνιο

Παραγωγή και ιδιότητες

Τα 1,2-διοξετάνια μπορούν να παραχθούν με πρώτη ύλη τα αντίστοιχα αλκένια με γενικό τύπο R₂C=CR₂, όπου τα όχι υποχρεωτικά ίδια R παριστάνουν αλκύλια ή άτομα υδρογόνου. Στα αλκένια αυτά επιδράται διοξυγόνο απλής κατάστασης, που προκύπτει με τη σειρά του φωτοχημικά από το συνηθισμένο, παρουσία ενός «ευαισθητοποιητή», που συνήθως είναι η οργανική χρωστική Rose Bengal:
Τα 1,2-διοξετάνια είναι ασταθή, και άλλα από αυτά αυθόρμητα και άλλα μετά από ήπια θέρμανση, αποσυνθέτονται σχηματίζοντας μία ή δύο καρβονυλικές ενώσεις και εκπομπή φωτός, ένα φαινόμενο που ονομάζεται χημειοφωταύγεια:
Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς

Ιστορία

Το στάδιο χτίστηκε το 1952. Από τότε χρησιμοποιούταν για τις εντός έδρας αναμετρήσεις του Λεβαδιακού. Το 2005 ο Λεβαδειακός προβιβάστηκε στη Α΄ Εθνική (πλέον Super League) και με τα χρήματα του κέρδισε από την άνοδο του ανακαίνισε το γήπεδό που τότε βρισκόταν σε πολύ κακή κατάσταση. Αναβαθμίστηκαν οι εξέδρες και τοποθετήθηκαν σε όλες πλαστικά καθίσματα, δημιουργήθηκαν νέα δημοσιογραφικά θεωρεία και σουίτες, ενώ προστέθηκαν και προβολείς. Το 2009 πραγματοποιήθηκαν κάποια έργα αναβάθμισης και κατασκευάστηκε ένα μικρό σκέπαστρο πάνω από την κύρια εξέδρα και τις θέσεις VIP. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 5.915 θέσεις.
Θρύλος

Θρύλος (Λατινικά: legenda) είναι μια αφήγηση από ανθρώπινες ενέργειες που συχνά έχουν παραποιηθεί από τη λαϊκή φαντασία. Η λέξη αρχικά σήμαινε τον θόρυβο πολλών φωνών, ομιλιών και στη συνέχεια το γεγονός για το οποίο μιλούν όλοι. Όπως και οι άλλοι τύποι της λαϊκής φιλολογίας (παραμύθια, ανέκδοτα, απόλογα κλπ.) έτσι και ο θρύλος αναπτύχθηκε με την προφορική παράδοση, από την οποία καμιά φορά τον απέσπασαν οι λογοτέχνες, προσδίδοντας του καλλιτεχνικές μορφές.
Νόα Ρίνγκερ

Πρώτα χρόνια

Ο Νόα Ρίνγκερ γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας, και είναι αθλητής του ταεκβοντό. Στη ηλικία των 12, έλαβε τη μαύρη ζώνη από την Αμερικάνικη Όμοσπονδία Ταεκβοντό. Αποτελεί μέλος μιας ομάδας ταεκβοντό, από όπου έμαθε για ένα κάστινγκ της Paramount Pictures για το ρόλο του Άανγκ στη ταινία The Last Airbender. Μετά το κάστινγκ, έγινε δεχτός για το ρόλο του Άανγκ στη ταινία και άρχισε τη συνεργασία του με τη Creative Artists Agency. Στις 27 Μαρτίου 2010, συμμετείχε στα Nickelodeon Kids' Choice Awards, μαζί με τη Νίκολα Πέλτζ, το Ντέβ Πάτελ και το Τζάκσον Ρέτμπουν, για να παρουσίασει τη ταινία.
Ευρασιατικός λύκος

Περιγραφή

Οι ενήλικες ευρασιατικοί λύκοι, μπορούν να φτάσουν τα 140 εκ. μήκος και έχουν ύψος από 70 έως 90 εκ. Έτσι, οι ευρασιατικοί λύκοι κατατάσσονται στους μεσαίου μεγέθους λύκους. Το βάρος του κυμαίνεται μεταξύ 30 και 50 κιλά. Τα αρσενικά, είναι κατά κανόνα βαρύτερα και μεγαλύτερα από τα θηλυκά. Εμφανισιακά μοιάζουν με τους Οικόσιτους λύκους, αλλά οι Ευρασιατικοί λύκοι, έχουν μεγαλύτερα πόδια και πιο μακριά ουρά. Η ουρά τους, είναι ίσια και έχει πυκνές τρίχες. Οι λύκοι αυτοί, έχουν αυτιά μικρού μεγέθους.
Η γούνα των Ευρασιατικών λύκων, έχει χρώμα κιτρινωπό - γκρι, γκρι - καφέ ή σκούρο γκρι. Το κάτω μέρος του ρύγχους και του λαιμού τους είναι λευκό, ενώ το πίσω μέρος των αυτιών τους, έχει κοκκινωπό χρώμα. Το χρώμα της πλάτης τους, είναι συνήθως μαύρο.

Αναπαραγωγή

Οι Ευρασιατικοί λύκοι, φτάνουν στην σεξουαλική ωριμότητα στα 2 τους έτη. Συνήθως γεννούν 2 με 6 μικρά. Η εποχή του ζευγαρώματος, λαμβάνει χώρα στις αρχές της άνοιξης, δηλαδή μεταξύ Φεβρουαρίου - Μαρτίου. Η κύηση διαρκεί περίπου 9 εβδομάδες. Τα μικρά ενηλικιώνονται σε ηλικία από 1 έως 3 ετών.

Διατροφή

Οι Ευρασιατικοί λύκοι, είναι σαρκοφάγα ζώα. Η κύρια λεία τους είναι τα ζαρκάδια, τα ελάφια και τα αγριογούρουνα. Σε ορισμένες περιοχές, μεγάλα ζώα όπως οι άλκες και οι βίσονες, αποτελούν θηράματα τους. Συνήθως, οι λύκοι αυτοί, σκοτώνουν άρρωστα, ηλικιωμένα ή νεαρά ζώα. Σε περιοχές όπου είναι αναπτυγμένη η γεωργία, οι λύκοι τρέφονται με εκτρεφόμενα ζώα, όπως τα πρόβατα και οι κατσίκες.

Κατανομή

Οι Ευρασιατικοι λύκοι, όπως υποδηλώνει και η ονομασία τους, ζουν στην περιοχή της Ευρασίας. Οι Ευρασιατικοί λύκοι, ζουν στο μεγαλύτερο μέρος της Ρωσίας, στο Καζακστάν, στη Μογγολία, στην Κίνα, στα Ιμαλάια, στο Τατζικιστάν, στο Κιργιστάν, στο Αφγανιστάν, στο Νεπάλ. Στην Ευρώπη, ζουν στην Σουηδία, στην Εσθονία, στην Λετονία, στην Λιθουανία, στην Λευκορωσία, στην Ουκρανία, στην Πολωνία, στην Σλοβακία, στην Γερμανία, στη Ρουμανία, στην Σλοβενία, στην Κροατία, στην Βοσνία - Ερζεγοβίνη, στην Ιταλία, στη Σερβία, στο Μαυροβούνιο, στην Αλβανία και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, οι Ευρασιατικοί λύκοι, ζουν στα ηπειρωτικά της χώρας (Μακεδονία, Ήπειρος, Θράκη) και ελάχιστα μέλη στην Στερεά Ελλάδα. Ο πληθυσμός των λύκων στην Ελλάδα, υπολογίζεται γύρω στα 800 - 900 άτομα.
Οι Ευρασιατικοί λύκοι, ζουν κυρίως σε πυκνά δάση, αλλά και σε ανοιχτά λιβάδια. Η περιοχή κατανομής τους, υπολογίζεται μεταξύ 100 - 300 χλμ στην Κεντρική Ευρώπη και 2500 χλμ σε υψηλότερες περιοχές.
Αγία Μαρίνα Λοκρίδος Φθιώτιδας

Γεωγραφία

Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στο απώτατο νότιο άκρο του νομού Φθιώτιδας, κοντά στην Τιθορέα και λίγο πρίν από τα όρια με το νομό Βοιωτίας, στις βόρειες απολήξεις του Παρνασσού. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 24,600 χμ² και μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Aπέχει από τη Λαμία 70 χλμ. περίπου, προς τα ΝΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: 416 κάτοικοι το 1961, 371 κάτοικοι το 1971, 351 κάτοικοι το 1991, 327 κάτοικοι το 2001 και 229 κατοικοι το 2011, όταν είχε ήδη ανακηρυχθεί Κοινότητα.

Προϊστορικός οικισμός

Στην περιοχή της Αγίας Μαρίνας, στη θέση «Καλύβια», ανασκαφές που διεξήχθησαν από τον Γ. Σωτηριάδη μεταξύ 1910-11, έφεραν στο φώς τρία επάλληλα στρώματα από σημαντικότατα ευρήματα που ανήκαν σε προϊστορικό οικισμό (Πρακτικά Αρχαιολογικής Εταιρείας 1910, σ. 163, Revue des Etudes Grecques, 1912, σ. 253).  Στο κατώτερο στρώμα αποκαλύφθηκαν ευρήματα της νεολιθικής εποχής (εργαλεία, αγγεία, εγχειρίδια, κ.α.), στο μεσαίο στρώμα αποκαλύφθηκαν αγγεία του του τύπου Urfirnis, (με πρωτόγονο γάνωμα), κιβωτιόσχημοι τάφοι και πολλά Μινύεια αγγεία. Τέλος στο ανώτερο στρώμα, βρέθηκαν κυρίως αγγεία της Μινωικής εποχής.
Οδός Γιούνγας

Η οδός Γιούνγας (ισπανικά: Camino a Los Yungas), γνωστή και ως ο δρόμος του θανάτου, (Ισπανικά: el Camino de la Muerte) είναι δρόμος ο οποίος βρίσκεται στη Βολιβία, έχει μήκος 69 χιλιόμετρα και συνδέει τη πρωτεύουσα της Βολιβίας Λα Πας (La Paz) με το χωριό Κορόικο (Coroico). Το 1995 ανακοινώθηκε επίσημα ως «ο πιο επικίνδυνος δρόμος  του κόσμου», επειδή εκεί χάνουν τη ζωή τους 200-300 άνθρωποι κάθε χρόνο.

Διαδρομή

Είναι μία από τις λίγες διαδρομές που συνδέεται με τη Λα Πας. Λόγω τον ακραίων γκρεμών, έως και 600 μέτρα βάθος, την μία ενιαία λωρίδα και για τις δύο κατευθύνσεις και στα περισσότερα σημεία ο δρόμος δεν είναι φαρδύτερος από 3,2 μέτρα, και του υψόμετρου που είναι χτισμένος ο δρόμος, 4.500 μέτρα στη Λα Πας και 1.200 μέτρα στο Κορόικο, κάνουν το δρόμο ακόμα πιο δύσβατο για τα φορτηγά και τα λεωφορεία που διασχίζουν κυρίως το δρόμο. Ακόμα, η βροχή, η ομίχλη και το καλοκαίρι η σκόνη, μειώνουν την ορατότητα και αυξάνεται η πιθανότητα κάποιος να πέσει στον γκρεμό. Επίσης, επειδή από τη μία μεριά του δρόμου υπάρχει τοίχος από βράχια και από την άλλη γκρεμός, η οδήγηση γίνεται στα αριστερά, για να βλέπει ο οδηγός την εξωτερική ρόδα του οχήματος και να γίνεται πιο ασφαλές το πέρασμα του δρόμου. Σε όλη την υπόλοιπη Βολιβία, η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Ιστορία

Ο δρόμος χτίστηκε τη δεκαετία του 1930 από κρατούμενους (λόγω πολέμου) της Παραγουάης και είναι χωματόδρομος, εκτός από ένα σημείο στην αρχή του δρόμου. Τελικά μετά από 20 χρόνια εργασίας, τελειώνοντας το 2006, ο καινούργιος δρόμος (South Yungas road) δόθηκε στην κυκλοφορία, κάνοντας πιο εύκολη τη ζωή των Βολιβιανών. Ο καινούργιος δρόμος έχει δύο λωρίδες, ενώ ο παλιός δρόμος είχε μια. Επίσης ο καινούργιος δρόμος έχει γέφυρες, συστήματα αποχέτευσης κτλ. κάνοντάς τον πιο ασφαλή από τον παλαιό. Μετά το 2006 ο παλιός δρόμος σπάνια χρησιμοποιείται από οχήματα, παρά μόνο από κάποιους τουρίστες, ένα λεωφορείο που κάνει το δρομολόγιο Λα Πας – Κορόικο κάθε μέρα στις 3:00 το μεσημέρι και από κάποιους οδηγούς φορτηγών, επειδή ο παλιός δρόμος είναι πολύ πιο σύντομος από τον καινούργιο. Στις 24 Ιουλίου 1983 ένα λεωφορείο έπεσε στον γκρεμό, σκοτώνοντας παραπάνω από 100 επιβάτες. Αυτό ήταν το χειρότερο οδικό ατύχημα στην Βολιβία.

Πόλος έλξης

Πολλοί τουρίστες έχουν επισκεφθεί τον δρόμο αυτό - από το 1990 τον έχουν επισκεφθεί γύρω στους 25.000. Επιπλέον υπάρχουν κάποιες ομάδες που κάνουν διαδρομές με ποδήλατα για τους τουρίστες μία εκ των οποίων είναι η Vertigo Biking. Ο παλιός δρόμος έχει γίνει ακόμη πιο δημοφιλής, επειδή εκεί έχει γυριστεί ένα επεισόδιο από το Top Gear στον 14ο  κύκλο και επίσης εκεί έχει γυριστεί και ο 2ος κύκλος της εκπομπής IRT: Deadliest roads.
Εσκουίντλα

Οικονομία

Η πόλη είναι ανάμεσα στις πιο βιομηχανοποιημένες της χώρας, ενώ είναι επίσης σημαντικό κέντρο αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Σήμερα η Εσκούιντλα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός κόμβος της Γουατεμάλας μετά την πρωτεύουσα. Όλο το διαμέρισμα έχει ζεστό κλίμα με έντονες βροχοπτώσεις τη περίοδο από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο και είναι ιδανικό για καλλιέργεια τροπικών φρούτων. Η πιο σημαντική καλλιέργεια είναι το ζαχαροκάλαμο και καλλιεργείται επίσης καπνός, καφές, κάρδαμο και βαμβάκι. Η περιοχή παράγει επίσης θαλασσινά και εκτρέφονται αγελάδες. Η πόλη έχει επίσης ένα μικρό διυληστήριο πετρελάιου. Η πόλη δεν αποτελεί τουριστικό προορισμό και οι τουρίστες την επίσκεπτονται μόνο για μετεπιβάσεις σε διαφορετικές γραμμές λεωφορείων, καθώς η πόλη διαθέτει πυκνό δίκτυο λεωφορειακών γραμμών.
Έρικ Μπάκνερ

Καριέρα

Ο Μπάκνερ ξεκίνησε να αγωνίζεται στο κολέγιο Γκαλφ Κόουστ Στέιτ σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και το 2010 συνέχισε για δύο ακόμη χρόνια στο Τζόρτζια Στέιτ, με μέσους όρους 10,1 πόντων, 6,1 ριμπάουντ και 2,6 κοψιμάτων. Κρατάει το ρεκόρ περισσότερων κοψιμάτων όλων των εποχών για το Τζόρτζια Στέιτ με 167, όπως και το ρεκόρ κοψιμάτων σε μία μόνο σεζόν, με 118 το 2011-12.
Το 2012, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην τουρκική Ουσάκ Σπορτίφ, για να συνεχίσει την επόμενη χρονιά στην ομάδα του Τεχνικού Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης. Το 2014-15 επέστρεψε στην Ουσάκ Σπορτίφ, ενώ το επόμενο καλοκαίρι συμφώνησε με την Τουρκ Τέλεκομ, με την οποία αγωνίστηκε σε 29 αγώνες πρωταθλήματος με μέσους όρους 10,3 πόντων, 6,3 ριμπάουντ και 0,7 κοψιμάτων. Στο FIBA Europe Cup έπαιξε σε 13 παιχνίδια με 14,0 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 1,2 κοψίματα.
Το καλοκαίρι του 2015, ο Μπάκνερ συμμετείχε στο NBA Summer League με την ομάδα των Μπόστον Σέλτικς, ενώ το επόμενο καλοκαίρι αγωνίστηκε στα πλέι-οφ του κινέζικου πρωταθλήματος με την φανέλα της Χενάν Σεντιάν Λαογιού.
Στις 9 Αυγούστου 2016, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης. Παρ' όλα αυτά, έλυσε την συνεργασία του με την ελληνική ομάδα στις 15 Ιανουαρίου 2017, μία ημέρα μετά την πρόκριση του Άρη στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Την ίδια ημέρα, συμφώνησε με την τουρκική Μπουγιουκεκμετζέ.
Canonical Ltd.

H Canonical Ltd. είναι μια εταιρία περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε.) που ιδρύθηκε και χρηματοδοτείται από τον Νοτιοαφρικανό επιχειρηματία Μαρκ Σάτλγουορθ. Κύριος στόχος της Canonical είναι η ανάπτυξη και η προώθηση ελεύθερου λογισμικού.
Τα κεντρικά γραφεία της είναι στο Λονδίνο, ενώ ως έδρα της επιχείρησης θεωρείται η νήσος Μαν που βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Έργα που χρηματοδοτούνται από την Canonical

Η Canonical έχει δημιουργήσει αρκετά έργα και τα υποστηρίζει ακόμη. Κυρίως έχει αναπτύξει ελεύθερο και ανοιχτού κώδικα λογισμικό (Foss) ή εργαλεία που αποσκοπούν στη βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ ελεύθερου λογισμικού και των συνεισφερόντων.
Σάκης Κουβάς

Σε συλλογικό επίπεδο

Αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο στον Βύζαντα Μεγάρων, ενώ για μία μόνο αγωνιστική περίοδο (1971-72), αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Τελικά μετά από έναν χρόνο επέστρεψε και πάλι πίσω στην παλιά του ομάδα, όπου και έκλεισε την καριέρα του, το 1982.
Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε τη μοναδική χρονιά που αγωνίστηκε σ' αυτόν το πρωτάθλημα Ελλάδας, ενώ αγωνίστηκε και στους δύο αγώνες του Διηπειρωτικού κυπέλλου με αντίπαλο τη Νασιονάλ Μοντεβίδεο. 
Στον Βύζαντα Μεγάρων χαρακτηρίστηκε ως παίκτης - σύμβολο για την ομάδα, ενώ μέχρι σήμερα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από τον σύλλογο. Κατά την πρώτη περίοδο που αγωνίστηκε στην ομάδα (1966-1971), ο Βύζας με αυτόν ως κύριο ηγέτη κατάφερε να ανέβει στην Α' Εθνική και να σημειώσει ιστορικές νίκες απέναντι σχεδόν σε όλες τις ισχυρές ομάδες.

Στις εθνικές ομάδες

Στο ενεργητικό του καταγράφεται και μία εμφάνιση με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας, σ' έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο το Μεξικό στο γήπεδο της Τούμπας (30 Σεπτεμβρίου 1971). Σημαντικότερος τίτλος του το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1968 με την εθνική ενόπλων στη Βαγδάτη, που ήταν βασικός και στους τρεις αγώνες της ομάδας.
Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο.
Δημήτρης Κουκούτσης

βιογραφία

Στις ελληνικές εκλογές Μαΐου 2012 εξελέγη  στο 14ο κοινοβούλιο εκπροσωπώντας τον νομό Μεσσηνίας. Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012 επανεξελέγη  .