google/wiki40b huggingface dataset:
Θαλάσσιος ελέφαντας του νοτίου ημισφαιρίου

Περιγραφή

Ο θαλάσσιος ελέφαντας του νοτίου ημισφαιρίου διακρίνεται από τον θαλάσσιο ελέφαντα του Βορείου Ημισφαιρίου (του οποίου δεν συμπίπτει η κατανομή με του θαλασσίου ελέφαντα του νοτίου ημισφαιρίου) από την μεγαλύτερη σωματική του μάζα και την μικρότερη προβοσκίδα. Τα θηλυκά επίσης εμφανίζονται ψηλότερα όταν μάχονται, λόγω της τάσης τους να λυγίζουν την πλάτη τους πιο πολύ από του Βορείου Ημισφαιρίου. Ο θαλάσσιος ελέφαντας του νοτίου ημισφαιρίου παρουσιάζει πολύ μεγάλο φυλετικό διμορφισμό στο μέγεθος, ίσως τον μεγαλύτερο από όλα τα θηλαστικά, με τα αρσενικά συνήθως πέντε με έξι φορές βαρύτερα από τα θηλυκά.
Ενώ τα θηλυκά συνήθως ζυγίζουν 400 με 900 κιλά και έχουν μήκος 2,6 με 3 μέτρα, τα αρσενικά ζυγίζουν συνήθως 2.200 με 4.000 κιλά και έχουν μήκος 4,2 με 5,8 μέτρα
Ένα ενήλικο θηλυκό έχει μάζα κατά μέσο όρο 771 κιλά ενώ ένα ώριμο αρσενικό περίπου 3.175 κιλά.
Μελέτες έχουν δείξει ότι οι θαλάσσιοι ελέφαντες της Νότιας Γεωργίας είναι περίπου 30% βαρύτεροι και έχουν 10% μεγαλύτερο μήκος  κατά μέσο όρο από τους θαλάσσιους ελέφαντες της Νήσου Μακουάρι. Το μεγαλύτερο αρσενικό που καταγράφηκε ποτέ βρέθηκε στον Κόλπο της Κατοχής, στην Νότια Γεωργία, στις 28 Φεβρουαρίου 1913 και είχε μήκος 6,85 μέτρα και το βάρος του εκτιμήθηκε ότι ήταν 5.000 κιλά. 
Το μέγιστο βάρος ενός θηλυκού είναι 1.000 κιλά και το μήκος 3,7 μέτρα. Τα μάτια είναι μεγάλα, στρογγυλά και μαύρα. Το εύρος των ματιών και μία υψηλή συγκέντρωση
Ρωμαϊκό Βασίλειο

Ίδρυση της Ρώμης

Σύμφωνα με το θρύλο, η Ρώμη ιδρύθηκε 438 χρόνια μετά την πτώση της Τροίας (1182 π.Χ.) Το γεγονός έλαβε χώρα ελάχιστα πριν παρατηρηθεί έκλειψη ηλίου. Κατά τη δημοκρατική περίοδο κυκλοφορούσαν διάφορες απόψεις σχετικά με την ημερομηνία ίδρυσης του βασιλείου της Ρώμης, όλες κάπου ανάμεσα στα έτη 758 π.Χ. και 728 π.Χ. Τελικά, κατά την αυτοκρατορική περίοδο οι Ρωμαίοι συμφώνησαν με την άποψη που πρότεινε ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρο, η οποία αναγνώριζε το έτος 753 π.Χ. ως το επίσημο έτος ίδρυσης της πόλης. Παρόλο που οι προτεινόμενες χρονολογίες διέφεραν, όλες οι εκδοχές συμφωνούσαν πως η Ρώμη ιδρύθηκε στις 21 Απριλίου, ημέρα κατά την οποία τιμούσαν την Πάλες, θεά προστάτιδα των βοσκών. Προς τιμήν της, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα «Par ilia» (ή «Palilia»).

Η Ίδρυση στο Μύθο

Οι Ρωμύλος και Ρέμος ήταν εγγονοί του βασιλιά του Λατίου, που είναι γνωστός με το όνομα Νουμίτωρ. Τον μονάρχη αυτό εκθρόνισε ο μοχθηρός αδερφός του Αμούλιος, θανατώνοντας τους αρσενικούς του απογόνους. Τη δε κόρη του, Ρέα Συλβία, την ανάγκασε να γίνει μια από τις Εστιάδες Παρθένες, οι οποίες ορκίζονταν αγνότητα για τρίαντα χρόνια. Ως αποτέλεσμα η γραμμή του Νουμίτορος δεν θα αποκτούσε άλλους απογόνους. 
Η Ρέα Συλβία τελικά έφερε στον κόσμο δίδυμα αγόρια, τα οποία υποστήριξε πως της χάρισε ο θεός Μαρς. Ο νέος βασιλιάς, που φοβήθηκε πως οι δύο ημίθεοι θα του έκλεβαν το θρόνο διέταξε να θανατωθούν. Η ευσπλαχνία ενός υπηρέτη οδήγησε στην εγκατάλειψή τους στον Τίβερη, όπου τα βρήκε και τα θήλασε μια λύκαινα. Όταν μεγάλωσαν τα δίδυμα αποκατέστησαν την αδικία επιστρέφοντας το θρόνο στον παππού τους. 
Τα δίδυμα ίδρυσαν τότε τη δική τους πόλη. Ωστόσο ο Ρωμύλος θανάτωσε τον αδερφό του, Ρέμο, έπειτα από σφοδρή διαφωνία. Κατά μία εκδοχή για το ποιος θα κυβερνήσει τη νέα πόλη, κατά μία άλλη για το ποιος θα χαρίσει το όνομά του στην πόλη. Από τον Ρωμύλο τελικά πήρε το όνομά της η Ρώμη. Καθώς ο γυναικείος πληθυσμός της ήταν ιδιαίτερα χαμηλός, οι Λατίνοι κάλεσαν τους Σαβίνους σε μια γιορτή και έκλεψαν τα νεαρά τους κορίτσια, γεγονός που οδήγησε αρχικά σε πόλεμο και τελικά στην ένωση και αφομοίωση των δύο λαών.

Το όνομα "Ρώμη"

Σύμφωνα με το μύθο, το όνομα της πόλης έχει ως ρίζα εκείνο του μυθικού ιδρυτή της και πρώτου ηγεμόνα της, του Ρωμύλου. Προσφάτως έχουν αναπτυχθεί θεωρίες που αναζητούν τη γλωσσολογική ρίζα του ονόματος. Μια πιθανή περίπτωση είναι να είναι παράγωγο της ελληνικής λέξης «Ρώμη», που σημαίνει "ανδρεία, γενναιότητα" . Μια άλλη πιθανότητα είναι η προέλευση από τη ρίζα *rum- (σημαίνει «ρώγα»), ως αναφορά στη λύκαινα που υιοθέτησε και θήλασε τα δίδυμα αδέρφια.  Ο Βάσκος μελετητής Μανουέλ ντε Λαρραμέντι υποστήριξε πως μπορεί να υπάρχει κάποια συσχέτιση με τη βασκική λέξη «orma» (σύγχρονη γλώσσα «horma»), που σημαίνει «τοίχος».
Αθανάσιος Καπετάνος

Ο ιερομόναχος Αθανάσιος Καπετάνος ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 19ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα, γεννήθηκε όμως στην Θεσσαλονίκη. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην μονή των Ιβήρων στο Άγιο Όρος με τον αύξοντα αριθμό 1263. Ο κώδικας περιέχει Κρατήματα διαφόρων μελοποιών της εκκλησιαστικής μουσικής.
Ρωσική γλώσσα στη Λετονία

Η ρωσική γλώσσα στη Λετονία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη γλώσσα που ομιλείται σπίτι (37.2% στην απογραφή του 2011) και το 27.0% του πληθυσμού είναι εθνοτικοί Ρώσοι.

Ιστορία και κατανομή

Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το ποσοστό των μη Λετονών ήταν περίπου 25%, ενώ οι Ρώσοι ήταν η μεγαλύτερη μειονότητα με ποσοστό 10.6%. το ποσοστό των Ρώσων αυξήθηκε απότομα μετά την Σοβιετική κατοχή φτάνοντας το 34% το 1989 και εισήχθησαν νέες, προηγουμένως άγνωστες ομάδες, όπως οι ρωσόφωνοι Ουκρανοί (3.5%). Στην απογραφή του 1925 τα ρωσικά αναφέρθηκε ως οικογενειακή γλώσσα του 14% των κατοίκων. Ένα μικρό ποσοστό των ομιλητών της γλώσσας δεν ήταν Ρώσοι και αντίστροφα ένα μικρό ποσοστό Ρώσων χρησιμοποίησε μια άλλη γλώσσα στην οικογένεια, το οποίο αποδόθηκε σε μικτούς γάμους, το ότι ζούσαν σε περιοχή με άλλη γλώσσα πλειοψηφίας και, στην περίπτωση των ομιλητών των ρωσικών, στις πολιτικές εκρωσισμού της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στην απογραφή του 1930 τα ρωσικά αναφέρθηκε ως η οικογενειακή γλώσσα του 13% των κατοίκων. Το 1970 τα ρωσικά ήταν η μητρική γλώσσα του 36% των κατοίκων, συμπεριλαμβανομένου του 6% του συνολικού πληθυσμού που δεν ήταν Ρώσοι, και ως δεύτερη γλώσσα του 31% των κατοίκων. Το 1989 η ρωσική ήταν η μητρική γλώσσα του 42% του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένου του 8% των μη Ρώσων, και το 39% την μιλούσε άπταιστα ως ξένη γλώσσα. Το 2000 τα ρωσικά ήταν η μητρική γλώσσα του 37,5% των κατοίκων και από το 43,7% ως δεύτερη γλώσσα. Κατά την απογραφή του 2011, το 37,2% του πληθυσμού ανέφερε τη ρωσική ως τη κύρια γλώσσα που ομιλείται στο σπίτι. Μια έρευνα του 2009 διαπίστωσε ότι η συνολική γνώση της ρωσικής ως δεύτερης γλώσσας μειώνεται καθώς χάνεται η δημοτικότητά της μεταξύ των νέων, ειδικά σε περιοχές με πολύ μεγάλη λετονική πλειοψηφία. Το 2012, διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα με ερώτημα τα ρωσικά να γίνουν δεύτερη επίσημη γλώσσα της χώρας, το οποίο απορρίφθηκε από το 74.8% των ψηφοφόρων.
Intermission (άλμπουμ)

Τραγούδια

1. King of Rock and Roll (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 3:24

2. Rainbow in the Dark (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 6:10

3. Sacred Heart (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 6:10

4. Time to Burn (Dio, Goldy, Bain, Appice, Schnell) - 4:24

5. Rock 'n' Roll Children / Long Live Rock and Roll / Man on the Silver Mountain (Dio, Blackmore) - 9:38

6. We Rock (Dio) - 4:34
Μίλος Τσάρεβιτς

Ο Μίλος Τσάρεβιτς (σερβικά : Милош Царевић) ήταν Σέρβος πολιτικός.
Στα νεανικά του χρόνια ήταν ποδοσφαιριστής της Φ.Κ. Τάκοβο. Ήταν μέλος του Δημοκρατικού κόμματος, την περίοδο 1937-1941 ήταν βουλευτής εκπρόσωπος της περιοχής Τάκοβο. Χρημάτισε υπουργός δασών της Λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946. Ήταν επίσης υπουργός δικαιοσύνης της Σερβίας το 1951.
 Αυτό το λήμμα σχετικά με τη Σερβία χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!
Αντόνιο Σάκα

Καριέρα

Γεννήθηκε στο Ουσουλουτάν του Ελ Σαλβαδόρ, στις 9 Μαρτίου του 1965. Κατάγεται από Παλαιστίνιους μετανάστες που έφτασαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις αρχές του 20ού αιώνα. Πέρα από τις πολιτικές του δραστηριότητες, είναι διαπρεπής επιχειρηματίας και δημοσιογράφος εκπομπών, ιδιαίτερα αθλητικών και ραδιοφωνικών. 
Στις 21 Μαρτίου 2004 εξελέγη Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ και την 1η Ιουνίου 2004 διαδέχτηκε τον πρόεδρο Φρανσίσκο Φλόρες. Και ο Σάκα και ο Φλόρες είναι μέλη του συντηρητικού κόμματος Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία, που είναι γενικά γνωστό στα Ισπανικά με το ακρωνύμιο ARENA. 
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, κάποιοι σχολιαστές άσκησαν κριτική στην μικρή πολιτική εμπειρία του Σάκα. Παρ' όλα αυτά επικράτησε του  υποψηφίου του FMLN, Σαφίκ Χαντάλ, επίσης παλαιστινιακής καταγωγής, με διαφορά 22% και 70% συμμετοχή. Ο Σάκα ήταν ο εκλεκτός της διοίκησης Μπους στις σαλβαδοριανές προεδρικές εκλογές του 2004 εξαιτίας του εναγκαλισμού του Σάκα με την ελεύθερη αγορά και τις φιλοαμερικάνικες πολιτικές που ακολούθησε ο Φλόρες.
Ήταν ο μόνος ηγέτης της Λατινικής Αμερικής που διατήρησε στρατεύματα στο Ιράκ, τα οποία είχαν σταλεί το 2003. Η στρατιωτική αποστολή του Ελ Σαλβαδόρ στο Ιράκ τερματίστηκε τον Φεβρουάριο του 2009.
Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο αριστερός Μαουρίσιο Φούνες, το 2009.
Αγία Τριάδα Αφιδνών

Ιστορία

Η ιστορία της Ιπποκράτειου Πολιτείας (οικισμός Αγίας Τριάδας) ξεκινά από παλιά.
Η ευρύτερη περιοχή γνωστή σήμερα ως Ιπποκράτειος Πολιτεία Αφιδνών, περιλαμβάνει τα τοπωνύμια του Κατσιμιδίου, της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Μερκουρίου, και συνορεύει στα ανατολικά και νότια με την Δημοτική κοινότητα Αφιδνών, στα νότια με τα πρώην βασιλικά κτήματα, ενώ στον βορά εκτείνεται ο εθνικός δρυμός της Πάρνηθας.
Τα συνολικά 7.636 στρέμματα της περιοχής ήταν εξ αδιαιρέτου μερίδες γεωργικών εκτάσεων και ιδιωτικού δάσους, κατανεμημένες σε 166 διαφορετικούς ιδιοκτήτες.  Ενέργειες για την ενοποίηση των μερίδων ξεκίνησε ο  Γ. Νάστος καταθέτοντας το ιλιγγιώδες για τα δεδομένα της εποχής (1966-1974), ποσό των περίπου 40.000.000 δραχμών (117.000 ευρώ).  Η συνολική εξαγορά όλης της έκτασης ξεπέρασε τελικά τα 80.000.000 δρχ.
Το πρώτο θεμελιώδες κείμενο που επέτρεψε την δρομολόγηση και ένταξη της περιοχής της Ιπποκρατείου Πολιτείας στο σχέδιο πόλης είναι η έκθεση του Δασολόγου Μιλτιάδη Αναγνωστάκη τον Αύγουστο του 1974, η οποία κάνει πλήρη αναφορά στο ιστορικό των διαδοχικών τίτλων ιδιοκτησίας ξεκινώντας από το 1832 έως και το 1974.  Η έκθεση εκπονήθηκε μετά από έρευνα και μελέτες εννέα χρόνων, και μετά από σχετική αυτοψία τον Ιούλιο του 1974, με συμμετέχοντες  τον πρόεδρο του αναγκαστικού συνεταιρισμού διαχείρισης του κτήματος των 166 συνιδιοκτητών Αθανάσιο Π. Πάντο, τον Γεώργιο Κ. Νάστο επιχειρηματία, και τον Μιχαήλ Βάθη δικηγόρο του ΣΔΙΠ και επί σειρά ετών αργότερα μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του συνεταιρισμού.  
Η αγάπη για το εγχείρημα των βασικών πρωτεργατών ήταν τέτοια, που με δαπάνη 2.5-3 εκ. δραχμών έξοδα των Γ. Νάστου και Α. Πάντου είχαν τη διετία 1972-74 κατασκευάσει τη λίμνη της Αγίας Τριάδας που το 2008 μετονομάστηκε σε λίμνη Μπελέτσι από το τότε ΔΣ.  
Η δασοπονική έκθεση Αναγνωστάκη έχει παραπομπές σε μια ακόμα σημαντική δασοπονική έκθεση του Δασολόγου Σπύρου Κίλια το 1944.
Τέλος στις 25 Νοεμβρίου 1977 εγκρίνεται από την Ελληνική Βουλή το σχέδιο πόλης του Συνεταιρισμού «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτείας» και δημοσιεύεται στο σχετικό ΦΕΚ.
Η ιστορία του κτήματος της Ιπποκρατείου Πολιτείας Αφιδνών είναι μεν παράλληλη αυτής του όμορου πρώην Βασιλικού κτήματος, όπου βρίσκονται τα θερινά ανάκτορα, αποτελεί μέρος της ιστορίας του συγχρόνου Ελληνικού Κράτους.  Η περιοχή γνωστή και ως «Ιπποκράτειος Πολιτεία» από το όνομα του Συνεταιρισμού, αποτελεί μάλλον την πρώτη και σημαντικότερη προσπάθεια κατασκευής μιας πόλης ήπιας οικιστικής ανάπτυξης με σεβασμό στο περιβάλλον, προστατεύοντας ταυτόχρονα το πράσινο και τον Δρυμό της Πάρνηθας.
Οικογένεια Έσσλιν

Η οικογένεια Έσσλιν (γερμανικά von Hößlin) είναι ιστορική οικογένεια βαυαρικής καταγωγής. Χρονολογείται από το 1500 και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα στις αρχές του 19ου αιώνα.
Στις 6 Δεκεμβρίου 1832, μία επιτροπή συμβούλων ανώτατης μόρφωσης που συγκροτήθηκε από τον Λουδοβίκο Α', μια ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καθώς και πολλοί επιχειρηματίες, μεταξύ των οποίων και ο τραπεζίτης και μεγαλέμπορος Ιούλιος φον Έσσλιν, αναχώρησαν από το Μόναχο, συνοδεύοντας το δεκαεπτάχρονο βασιλιά Όθωνα στην Ελλάδα. Από τότε η οικογένεια Έσσλιν δρα στον Ελλαδικό χώρο, ενώ πέραν της συνεισφοράς της στα οικονομικά δρώμενα της χώρας και στην ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας της Eλλάδος, έχει αναδείξει μεταξύ άλλων, έναν αγωνιστή της Κρητικής Επανάστασης, τον Φερδινάνδο Έσσλιν, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος εναντίον των Τούρκων το 1866 στο Βαφέ της Κρήτης, έναν Μακεδονομάχο, τον Όθωνα Έσσλιν, γιό του Αριστείδη Έσσλιν και της Μαρίας Νοταρά της επιφανούς οικογένειας των Νοταραίων και εγγονής του Γεωργίου Καραϊσκάκη και έναν πρόεδρο της Βουλής, τον έγκριτο Αθηναίο νομικό, ιδρυτή και πρώτο Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, τον Κωνσταντίνο Έσσλιν.
Ζαγκόρ

Χαρακτήρες

Ο Τσίκο ("Don Chico Felipe Cayetano Lopez Martinez y Gonzales") είναι δευτερεύων χαρακτήρας Κόμικς, που επινοήθηκε από τους δημιουργούς της εικονογραφημένης ιταλικής σειράς Ζαγκόρ ("Zagor-te-nai") Σέρτζιο Μπονέλι και Γκαλένο Φέρι, στα 1961. Ο Τσίκο, Μεξικανός στην καταγωγή, αποτελεί τον πιστό σύντροφο του βασικού πρωταγωνιστή της σειράς στις διάφορες περιπέτειές τους στην Αμερικανική ενδοχώρα κατά τη διάρκεια του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα.
Κοντούλης, παχουλός, με αστεία έκφραση αλλά και επιπόλαιο χαρακτήρα, εγκλωβίζεται συχνότατα σε επικίνδυνες, αντίξοες ή αστείες καταστάσεις, με συνέπεια να απαιτείται η δυναμική παρέμβαση του φίλου του, για να σωθεί από τις συνέπειες της εκάστοτε απερισκεψίας του. Έχει ένα χαρακτηριστικό μουστάκι, που θυμίζει το αντίστοιχο του Σαλβαντόρ Νταλί, ο Τσίκο είναι, ουσιαστικά, μια καρικατούρα, απαραίτητη για την ελάφρυνση των εντυπώσεων που προκαλεί το συχνότατα βίαιο και ωμό περιεχόμενο, όσο και η απεικόνιση των ιστοριών. Έτσι, επιτυγχάνεται μια ανακουφιστική διαφυγή από τη συνεχή δράση.
Λόγω της μεγάλης επιτυχίας που γνώρισε στην Ιταλία το περιοδικό Ζαγκόρ, το οποίο συνεχίζεται ανελλιπώς, σύντομα ο Τσίκο απέκτησε και ο ίδιος το δικό του, ξεχωριστό έντυπο.

Ελλάδα

Η ελληνική εκδοχή του περιοδικού περιείχε επιπλέον και πλήθος άλλων ιστοριών εκτός από αυτές του βασικού ήρωα του τίτλου, όπως τις περιπέτειες του Κάπτεν Μίκι, του Roy of the Rovers κ.ά.
Το διμηνιαίο περιοδικό κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως. Αρχικά ήταν εβδομαδιαίο κόμικ, του εκδοτικού Οίκου του Στέλιου Ανεμοδουρά, που κυκλοφόρησε 260 τεύχη στην Ελλάδα από το Δεκέμβριο του 1970 έως το Δεκέμβριο του 1975.
Η επόμενη του προσπάθεια ήρθε αρκετά χρόνια μετά από τις εκδόσεις Παπαχρύσανθου (1986) σε μία έκδοση στο ίδιο, 17×23, σχήμα με το Ιταλικό (ο ίδιος εκδότης έβγαζε παράλληλα και τον Τεξ) που όμως άντεξε για λίγα μηνιαία τεύχη. 
Η τρίτη προσπάθεια ήταν από την Κόμπρα Πρες το 1999 σε τυπικό μεγάλο μέγεθος και έβγαλε 4 τεύχη.
Τον Απρίλιο του 2014 κυκλοφόρησε το περιοδικό Νέος Μπλεκ, το οποίο επανέκδοσε πολλές ιστορίες του Ζαγκόρ από το Μεγάλο Μπλεκ (1970-1975), στα τεύχη 1-18 και στη συνέχεια από τα τεύχη 19-40 εκδόθηκαν αδημοσίευτες ιστορίες του ήρωα. Ιστορίες όπως οι νέες ιστορίες της έγχρωμης έκδοσής του στην Ιταλία, και στη συνέχεια από τα πρώτα του τεύχη στην Ιταλία (πχ. Zagor No1 Το Δάσος με τις Ενέδρες).
Τον Ιούνιο του 2016 κυκλοφόρησε μία ειδική έκδοση από την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος Της Κυριακής και από τον Δεκέμβριο βγήκε το δικό του περιοδικό σε διμηνιαία βάση με 164 σελίδες, με τους ήρωες Κοκομπίλ (1-6), Δίκαιος (1,3), Ρίνγκο (2), Κάπτεν Μίκι (4,6), Τζόννυ Λόγκαν (5), Μίστερ ΝΟ (6) και Τεξ (6). Από το τεύχος #7 το περιοδικό πήρε νέα μορφή, με μηνιαία κυκλοφορία και 164 σελίδες, με τον Ζαγκόρ να συνοδεύουν οι Μίστερ Νο και Τεξ. Τον Σεπτέμβριο του 2018, στο τεύχος 16, έκλεισε οριστικά η έκδοση.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιβερίας

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1956.
Ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση

H ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση, απλούστερα ελεύθερη μοναχική ή μοναχική στο Ηνωμένο Βασίλειο ειναι η αναρρίχηση χωρίς μποντριέ ή άλλον προστατευτικό εξοπλισμό κατά την ανάβαση και εξαρτάται μόνο από τη φυσική του/της δύναμη και αναρριχητική ικανότητα. Η ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση δεν θα πρέπει να συγχέεται με την ελεύθερη αναρρίχηση, στην οποία ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται τυπικά για ασφάλεια σε περίπτωση πτώσης, αλλά όχι για την υποβοήθηση της αναρρίχησης.

Κίνητρα

Οι λόγοι τους οποίους ασχολούνται με την ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση αθλητές υψηλού επιπέδου είναι η απλότητα και η ταχύτητα αναρρίχησης, για παράδειγμα η ελεύθερη μοναχική του Άλεξ Χόνολντ στη νοτιοδυτική όψη του Χαφ Ντομ (Half Dome), στο Γιοσέμιτι, 678 μ. σε 2 ώρες και 50 λεπτά, διαδρομή που συνήθως απαιτεί πολλές ημέρες πάνω στον βράχο. Άλλοι λόγοι τους οποίους προβάλλουν οι αναρριχητές είναι η έντονη συγκέντρωση που απαιτείται και για ορισμένους η έκκριση αδρεναλίνης. Η ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση γίνεται τις περισσότερες φορές σε διαδρομές γνωστές στους αναρριχητές, και η δυσκολία τους βρίσκεται μέσα στα όρια των ικανοτήτων των αναρριχητών. Ωστόσο, εγγενείς κίνδυνοι όπως οι χαλαροί βράχοι ή η ξαφνική αλλαγή του καιρού είναι πάντοτε παρόντες. Ορισμένοι αναρριχητές υψηλού επιπέδου σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια ελεύθερων μοναχικών αναρριχήσεων, ανάμεσά τους οι: Τζον Μπάτσαρ, Ντέρεκ Χέρσι, Βικ Χέντρικσον, Ρόμπερτ Στηλ, Ντουάιτ Μπίσοπ, Τζίμι Ρέι Φόρεστερ, Τζίμι Τζούελ, Τόνι Γουίλμοτ και Τζον Τέιλορ

Solo αναρριχητές

Η ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση είχε αρκετούς υποστηρικτές, που έγιναν διάσημοι από τις φωτογραφίσεις των αναρριχήσεών τους. Ένας από διασημότερους σολίστες είναι ο Αλαίν Ρομπέρ ("Ο Γάλλος Άνθρωπος-Αράχνη"), που έχει αναρριχηθεί σε δεκάδες ουρανοξύστες σε όλο τον κόσμο — άθλημα γνωστό ως μπίλντερινγκ (buildering) (για να μη συγχέεται με το μπούλντερινγκ (bouldering) — και πολλούς τοίχους σε βράχο, χωρίς τη χρήση εξοπλισμού ασφαλείας.
Ορισμένοι από τους αναρριχητές που ώθησαν τα όρια της μοναχική αναρρίχησης είναι οι: Πιερ Αλαίν, Χάνσγιοργκ Άουρ (Hansjörg Auer), Τζον Μπάτσαρ, Χένρι Μπάρμπερ, Patrick Berhault, Thomas Bubendorfer, Ρενάλντο Κλαρκ, Πήτερ Κροφτ, Στεφ Ντέιβις, Μπιλ Ντενζ, Τιμ Ντερόεν, Κατρίν Ντεστιβέλ, Πατρίκ Έντλινγκερ, Μάικ Γκράχαμ, Βόλφγκανγκ Γκούλιτς, Κόλινσ Χέλεϊ, Ντέρεκ Χέρσι, Λυν Χιλ, Άλεξ Χόνολντ, Αλεξάντερ Χιούμπερ, Τζίμι Τζούελ, Έρικ Τζόουνς, Κέβιν Γιόργκεσονn, Ρον Κοκ, Ματ Λόιντ, Τζον Λονγκ, Ντέιβ Μακλάουντ, Ράινχολντ Μέσνερ, Νταν Όσμαν, Ντιν Πότερ, Πολ Πρέους, Αντρέας Προφτ, Χέρμπερτ Ρανγκεντάινερ, Μάικλ Ρίαρντον, Αλαίν Ρομπέρ, Κρις Σάιερζαντ, Τόμπιν Σόρενσον, Ουέλι Στεκ, Ακιχίρα Ταβάρα, Τζον "Γιάμπο" Γιαμπλόνσκι και  Μαουρίτσιο "Μανόλο" Ζανόλα.
Νικόλαος Π. Μπούμπουλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Παντελή Μπούμπουλη, αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού, πολιτικού και μέλους της οικογένειας Μπούμπουλη. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και εν συνεχεία μετατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία για να αποστρατευτεί τελικώς με τον βαθμό του υποπτεράρχου. Στις εκλογές του 1956 και του 1961 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής.
Υπηρέτησε ως δήμαρχος Σπετσών κατά το διάστημα 1946 - 1956. 
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Mr. Robot (τηλεοπτική σειρά)

Το Mr. Robot είναι αμερικάνικη δραματική θρίλερ σειρά της οποίας δημιουργός είναι ο Sam Esmail. Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 27 Μαΐου του 2015 σε διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες προβολής βίντεο και πήρε τόσο καλές κριτικές που αμέσως πήρε το εισιτήριο για δεύτερη σεζόν, πριν καν ξεκινήσει να προβάλλεται η πρώτη σεζόν στο κανάλι USA Network στις 24 Ιουνίου του 2015.

Υπόθεση

Η σειρά ακολουθεί τη ζωή του Έλιοτ Άλντερσον, ενός νέου άντρα που ζει στην Νέα Υόρκη , ο οποίος εργάζεται σε μία cybersecurity εταιρία, την Allsafe, σαν τεχνικός ασφαλείας. Αφού υποφέρει διαρκώς από κοινωνική αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη, οι σκέψεις του Έλιοτ φαίνονται να επηρεάζονται από την παράνοια και τις παραισθήσεις. Συνδέεται με τους ανθρώπους χακάροντάς τους που συνήθως τον οδηγεί σε μια συμπεριφορά ίντερνετικού- εθελοντή φρουρού. Στρατολογείται από έναν μυστήριο εξεγερσιακό αναρχικό γνωστό ως "Mr. Robot" και συμμετέχει στη ομάδα του από hacktivists γνωστή με το όνομα "fsociety". Μία από τις αποστολές τους είναι να ακυρώσουν όλα τα χρέη καταστρέφοντας μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες στον κόσμο, την E Corp ("Evil Corp" [=Κακή Εταιρία] όπως την αποκαλεί ο Έλιοτ), η οποία τυγχάνει να είναι ένας από τους μεγαλύτερους πελάτες της Allsafe.

Ιδέα και ανάπτυξη

Σύμφωνα με τον Sam Esmail, το Mr. Robot είχε γραφτεί αρχικά για να γίνει ταινία, με το τέλος της πρώτης πράξης να είναι κάποιος που ανακαλύπτει πως έχει ψυχικά προβλήματα ενώ εκτελεί ένα μεγάλο σχέδιο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της γραφής της πρώτης πράξης, το σενάριο είχε γίνει τόσο μεγάλο, που ταίριαζε περισσότερο για τηλεοπτική σειρά. Αφαίρεσε 20 σελίδες σεναρίου από τις 89 που είχε γράψει συνολικά και τις μετέτρεψε στο πρώτο επεισόδιο της σειράς, και αυτό που ήταν κανονισμένο να γίνει το τέλος της πρώτης τάξης, έγινε το φινάλε της πρώτης σεζόν. Ο Esmail πήρε το σενάριο στην εταιρία Anonymous Content για να δει αν θα μπορούσε να αναπτυχθεί για να γίνει τηλεοπτική σειρά, όπου μετά επιλέχθηκε από από το κανάλι USA Network. Η παραγωγή ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη στις 13 Απριλίου του 2015. Πριν από την πρεμιέρα της σειράς στις 14 Ιουνίου του 2015, το Mr. Robot εγκρίθηκε για δεύτερη σεζόν, η οποία θα αποτελείται από τουλάχιστον 10 επεισόδια.

Επιρροές

Ο Sam Esmail έχει παραδεχτεί πως εμπνεύστηκε τη σειρά από διάφορες ταινίες, όπως το American Psycho, το Taxi Driver, και το Κουρδιστό Πορτοκάλι. Συγκεκριμένα, από την ταινία του Ντέιβιντ Φίντσερ , Fight Club εμπνεύστηκε δύο βασικά σημεία στην πλοκή: ο Έλιοτ και ο Mr. Robot να είναι το ίδιο πρόσωπο, και να σκοπεύει να διαγράψει τα χρέη των καταναλωτών. Σε μια συνέντευξη, ο Esmail εξήγησε πως το τραγούδι που χρησιμοποίησε ο Fincher στο τέλος της ταινίας του (Where Is My Mind?), το οποίο ακούγεται όταν ο Έλιοτ βάζει σε εφαρμογή το hack στο επεισόδιο 9, έχει προστεθεί σαν μήνυμα στο κοινό για να τους εξηγήσει πως παραδέχεται την έμπνευση που πήρε από το Fight Club. Η αφήγηση από τον πρωταγωνιστή είναι εμπνευσμένη από το Taxi Driver, και οι άλλες επιρροές συμπεριλαμβάνουν το Risky Business στη μουσική, το Blade Runner στην εξέλιξη του χαρακτήρα και τη τηλεοπτική σειρά Breaking Bad στη ροή της ιστορίας.
Τριβουλέτος

Θάνατος

Έχοντας καταπατήσει μια διαταγή του Φραγκίσκου Α΄ η οποία του απαγόρευε να κάνει αστεία στη βασίλισσα και τις εταίρες της, ο βασιλιάς διέταξε τη δολοφονία του Τριβουλέτου. Έχοντας υπηρετήσει πολύ καλά τον βασιλιά για πολλά χρόνια, ο Φραγκίσκος Α΄ έδωσε στον Τριβουλέτο το δικαίωμα να επιλέξει τον τρόπο που θα πεθάνει. Ο Τριβουλέτος, με το πανούργο μυαλό του, δήλωσε τα εξής: «Κύριε, για όνομα των Αγίων Νιτούς και Πανσάρδου, προστατών της παραφροσύνης, επιλέγω να πεθάνω από γηρατειά». Μη έχοντας άλλη επιλογή από το να γελάσει, ο βασιλιάς διέταξε να μην εκτελεστεί ο Τριβούλετος, αλλά αντ' αυτού να απομακρυνθεί από το βασίλειο.
Προπενυλοβενζόλιο

Καταλυτική αφυδρογόνωση προπυλοβενζολίου

Αυτή είναι η κύρια βιομηχανική εφαρμογή του προπυλοβενζολίου, από την οποία παράγεται κυρίως προπενυλοβενζόλιο:

Μεθοδος Fittιng

Από φαινυλαλογονίδιο και 1-αλοπροπένιο - Μεθοδος Fittιng:

Μέθοδος Grignard

Από φαινυλαλογονίδιο και 1-αλοπροπένιο – Μέθοδος Grignard:

Μέθοδος Friedel-Crafts

Με προπενυλίωση κατά Friedel-Crafts::

Με αφυδάτωση αλκοόλης

Με ενδομοριακή αφυδάτωση 1-φαινυλο-1-προπανόλης παράγεται προπενυλοβενζόλιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C. Σε χαμηλότερες ευνοείται η διαμοριακή αφυδάτωση που δίνει 1-φαινυλο-1-(1'-φαινυλοπροποξυ)προπάνιο, ενώ χωρίς καθόλου θέρμανση παράγεται o όξινος θειικός (1-φαινυλοπροπυλ)εστέρας (CH₃CH₂CH(Ph)OSO₃H), που αποτελεί την ενδιάμεση ένωση για τις αφυδατώσεις.:
Κωνσταντίνος Δρίζης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κοζάνη. Εργάστηκε με επιτυχία στο εμπόριο και τη βιομηχανία, αποκτώντας μεγάλη περιουσία. Στις πρώτες Συνταγματικές εκλογές που κήρυξαν οι Νεότουρκοι στα 1908, η Δημογεροντία της Κοζάνης τον πρότεινε και εκλέχτηκε βουλευτής. Η κοινότητα Κοζάνης τον ανακήρυξε μεγάλο ευεργέτη της πόλης. Ήταν ένθερμος οπαδός του Ελευθερίου Βενιζέλου και ο πρώτος πολίτης που έστησε τον ανδριάντα του, στον περίβολο του αρχοντικού του.