Σουητώνιος

Βιογραφικό

Ο Σουητώνιος ήταν γιος του Σουητώνιου Λαίτου, που πιθανώς καταγόταν από την Ιππώνα (Hippo Regius) ( (σημερινή Αννάβα, Αλγερία). Ο Λαίτος ανήκε στην τάξη των ιππέων πήρε μέρος στην πρώτη μάχη του Βητριάκου (Betriacum) στο πλευρό του αυτοκράτορα Όθωνα ενάντια στον μελλοντικό αυτοκράτορα Βιτέλλιο, το 69. 
Ο Σουητώνιος ήταν επίσης στενός φίλος του συγκλητικού και επιστολογράφου Πλίνιου του Νεότερου. Ο Πλίνιος τον περιγράφει ως «ήσυχο και φιλομαθή, αφιερωμένο στα γράμματα». Τον βοήθησε να αγοράσει γη στην Ιταλία και μεσολάβησε στον αυτοκράτορα Τιβέριο για να παραχωρήσει στο Σουητώνιο προνόμια πολυτέκνου, παρότι ο τελευταίος δεν είχε κανένα παιδί. Μέσω του Πλίνιου, ο Σουητώνιος κέρδισε τη συμπάθεια του Τραϊανού και του Αδριανού. Ο Σουητώνιος ίσως να εργάστηκε στην υπηρεσία του Πλίνιου όταν αυτός ήταν ανθύπατος Βιθυνίας και Πόντου μεταξύ του 110 και του 112. Υπό τον Τραϊανό δούλεψε ως επίτροπος εκπαιδευτικών (άγνωστο με τι ακριβώς αρμοδιότητες) και ως διοικητής των αυτοκρατορικών αρχείων. Στα χρόνια του Αδριανού έγινε γραμματέας του ηγέτη, αλλά αποπέμφθηκε λόγω υπονοιών για τις σχέσεις του με την αυτοκράτειρα Βίβια Σαβίνα. Ενδέχεται να κέρδισε ξανά την εύνοια του Αδριανού και να επέστρεψε στο πόστο του αργότερα. Η υπόθεση αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι το βιβλίο του «Offices of States» ήταν ένα από τα τελευταία του και πραγματευόταν με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του Αδριανού. Πάντως, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Σουητώνιος κατείχε δημόσια θέση μετά το 120.

Συγγραφικό έργο

Ο Σουητώνιος είναι κυρίως γνωστός για τους «Βίους των Καισάρων», το μόνο πλήρως σωθέν έργο του, αλλά και για τις υπόλοιπες βιογραφίες και κείμενά του. Το έργο αυτό γράφτηκε την εποχή του Αδριανού και αποτελείται από τις βιογραφίες των ακόλουθων Ρωμαίων αυτοκρατόρων: Ιούλιος Καίσαρας (τα πρώτα κεφάλαια λείπουν), Αύγουστος, Τιβέριος, Καλιγούλας, Κλαύδιος, Νέρων, Γάλβας, Όθων, Βιτέλλιος, Βεσπασιανός, Τίτος και Δομιτιανός. Το βιβλίο ήταν αφιερωμένο στο φίλο του Γάιο Σεπτίκιο Κλάρο, αξιωματικό της πραιτωριανής φρουράς εν έτει 119 . Οι σελίδες περιγράφουν τα έργα και τις ημέρες του κάθε Καίσαρα με την ίδια συγκεκριμένη δομή: πρώτα η εξωτερική εμφάνισή τους, μετά οι οιωνοί, η οικογενειακή ιστορία και τα αποφθέγματά τους.

Ακολουθούν εν συντομία τα υπόλοιπα έργα του.

Η Μεγάλη Πυρκαγιά και οι Χριστιανοί

Το 64 ξέσπασε μεγάλη φωτιά στη Ρώμη που κατέστρεψε ολόκληρες γειτονιές της πόλης συντρίβοντας τις οικονομικές αντοχές του πληθυσμού της. Ο Σουητώνιος κατηγόρησε ευθέως τον Νέρωνα ως εμπρηστή  λέγοντας πως, κατά τη φωτιά, αυτός έπαιζε τη λύρα του και τραγουδούσε την πυρκαγιά κατά την άλωση της Τροίας. Ο Τάκιτος αναφέρει πως ο Νέρωνας προσπάθησε να ρίξει τις ευθύνες στους Χριστιανούς (Chrestiani), κάτι που αποτέλεσε την πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη αυτοκρατορική δίωξη έναντι της «Ιουδαϊκής σέχτας των δεισιδαιμόνων», όπως αποκαλούνταν οι Χριστιανοί . Αν και ο Σουητώνιος δεν κάνει καμία νύξη για το ρόλο των Χριστιανών  στη φωτιά, αναφέρει τη λέξη Chrestiani ως παράδειγμα της σκληρότητας του Νέρωνα, σημειώνοντας ότι τους τιμώρησε σκληρά . Στο έργο του «Η Ζωή του Κλαύδιου», ο Σουητώνιος διηγείται πως Εβραίοι υποκινούμενοι από τον Χριστό (Chrestus) εκδιώχθησαν από την πόλη λόγω των ταραχών που προκαλούσαν . Οι αναφορές του στους Χριστιανούς και τον Χριστό σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες του Τάκιτου αποτελούν σήμερα σημαντικές αποδείξεις για την επιστημονική τεκμηρίωση της Ιστορικότητας του Ιησού .