google/wiki40b huggingface dataset:
Γιώργος Θεοδότου

Βιογραφικό

Ο Θεοδότου γεννήθηκε την 1 Ιανουαρίου του 1974 στην Αμμόχωστο και έχει ύψος 173 εκ.Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την Ε.Π.Α. Λάρνακας και το 1994 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ Λάρνακας.Το 2000 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του όταν αποκτήθηκε από την Ομόνοια Λευκωσίας.
Στην ομάδα της Λευκωσίας κέρδισε άμεσα θέση βασικού και έμεινε για οκτώ χρόνια έχοντας αρκετές γεμάτες σεζόν και πανηγυρίζοντας μια πλειάδα τίτλων μέχρι την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο του 2008 όταν αποφάσισε να συνεχίσει στην Ανόρθωση Αμμοχώστου με την οποία πανηγύρισε την ιστορική έξοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Θεοδότου είναι επίσης διεθνής με την Εθνική ομάδα της Κύπρου. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 1996 και από τότε μετράει συνολικά 70 συμμετοχές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Κύπρου.
Φαίδων Σοφιανός

Συντομο Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από πατέρα Έλληνα και μητέρα Γερμανίδα. Αδερφή του είναι η Ήβη Σοφιανού και γονείς του η Μπριγκίτε Σοφιανού και ο Δήμος Σοφιανός. Όταν ήταν εννέα ετών, όλη η οικογένεια ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Νέα Σμύρνη. Τελείωσε την Γερμανική Σχολή Αθηνών, σπούδασε στην Νομική Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο δίκαιο εταιρειών στο Freiburg της Δ. Γερμανίας. Συνεργάστηκε σαν καθηγητής Γερμανικών με το Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών και με τα Εκπαιδευτήρια Μωραϊτη, Μαρούδα και Κολλέγιο Αγ. Παρασκευής. Σπούδασε δ/νση φωτογραφίας στη Σχολή Σταυράκου, Επικοινωνία στο ανοικτό Πανεπιστήμιο του Hagen της Δ. Γερμανίας και Φιλοσοφία στο Ανοικτό Παν/μιο Αθηνών. Από το 1975 εργάζεται αποκλειστικά για τις οπτικοακουστικές παραγωγές των εταιρειών της Οικ. Σοφιανού σαν παραγωγός, σκηνοθέτης και συνθέτης. Έχει συνεργαστεί με ελληνικούς και ξένους τηλ/κούς σταθμούς και μεγάλες διεθνείς εταιρείες των ΜΜΕ με αρκετές διακρίσεις εντός κι εκτός Ελλάδος. Από το 2005 έχει αναλάβει την διεύθυνση των studios και το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Πολυχώρου Τέχνης Mabrida στο Κορωπί Αττικής όπου γυρίζονται τηλεοπτικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες και φιλοξενούνται εκτός από την μεγάλη έκθεση κούκλας της Οικ. Σοφιανού διάφορες εικαστικές εκθέσεις, παραστάσεις θεάτρου και κουκλοθέατρου, συναυλίες, συνέδρια και ειδικά σεμινάρια αλλά και τμήματα φιλοσοφίας, δημιουργικά εικαστικά εργαστήρια και ειδικά προγράμματα γεωπονίας.
Ασχολείται με την μουσική σύνθεση με κύριο όργανο την κιθάρα, την συγγραφή, την γλυπτική, την ζωγραφική και την φροντίδα εγκαταλειμμένων ζώων που φιλοξενούνται στους στάβλους του Πολυχώρου mabrida.
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1946

Το κύπελλο Ισπανίας 1946 ήταν η 43η φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο.

Επανάληψη

Εσπανιόλ Βαρκελώνης 1-2 Ρεάλ Οβιέδο
ΦΚ Κόρδοβα 2-0 Ρεάλ Μούρθια
Γιάννης Φαφούτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1939 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στην σχολή Καλών τεχνών της Θεσσαλονίκης και μαθήτευσε πλάι στο ζωγράφο Λουκά Βενετούλια του οποίου διακρίνονται επιρροές, αφομοιωμένες και δημιουργικά μετασχηματισμένες, τόσο στην εικαστική όσο και στην κινηματογραφική του παραγωγή. Συνέχισε με σπουδές στον κινηματογράφο και στη ζωγραφική στο Παρίσι, σπουδάζοντας Φιλμολογία στη Σορβόνη, Μαζικά Μέσα Επικοινωνίας στην Ecole Pratique και Ιστορία της Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου.
Στο Παρίσι, στην Πανεπιστημιούπολη (Cite Universitaire) και συγκεκριμένα στην Fondation Hellenique, ο Φαφούτης στη διάρκεια της δικτατορίας λειτούργησε, σύμφωνα και με τη μαρτυρία του Ροβήρου Μανθούλη, ως βασικός κινητήρας της Καλλιτεχνικής επιτροπής, όπου και πρωτοστάτησε μαζί με την ηθοποιό Διδώ Λυκούδη, τον ποιητή Ανδρέα Παγουλάτο και τον ζωγράφο Λεωνίδα Τσιριγκούλη, μεταξύ άλλων. Επιτροπή στην οποία συμμετείχε και η Μελίνα Μερκούρη.
Πέθανε το 2006, έτος που τον τίμησε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ταινίες μεγάλου μήκους

"Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια" (1981) (γνωστό και ως "Ο Ληστής με τα Λουλούδια") (ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός)
Κιέριον (1968) (ως ηθοποιός)
Ζήτημα συνήθειας (1966)
Περιπέτειες με τους Forminx (1965) (ως παραγωγός)

"Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια"

Ταινία γνωστή και ως "Ο Ληστής με τα Λουλούδια". Η ταινία διακρίνεται πέρα από την κινηματογραφική ματιά, το σενάριο και το ρυθμό του Φαφούτη, για το μοντάζ της, τη φωτογραφία της (του Σάκη Μανιάτη) και επίσης συνομιλεί με τα καλλιτεχνικά και τα κινηματογραφικά ρεύματα της Ευρώπης και ιδίως της Γαλλίας στην οποία ο σκηνοθέτης φοίτησε, βιώνοντας από μέσα τα γεγονότα του Μάη του '68 και την εκεί "αντανάκλαση" της ελληνικής δικτατορίας.
Η ταινία εμπνέεται από την πραγματική ιστορία του Θόδωρου Βενάρδου, του ανθρώπου που ξεφτίλισε με μυθικό τρόπο τη δικτατορία. "Κατά τη διάρκεια της Χούντας, ένας νεαρός καταφθάνει στην Αθήνα. Μετά από την επανειλημμένα αποτυχημένη προσπάθειά του να συμμετάσχει σε μια αντιφασιστική ομάδα, ο νεαρός τελικά αρχίζει να ληστεύει τράπεζες δίδοντας σε αντάλλαγμα για τα κλοπιμαία ένα μπουκέτο λουλούδια. Θα συλληφθεί και θα δραπετεύσει, με αποτέλεσμα οι αρχές να τον επικηρύξουν".
Αξίζει βέβαια να σημειωθεί πως η ιστορία του Βενάρδου λειτουργεί ως αφορμή για την εκδίπλωση της κινηματογραφικής θεώρησης του Φαφούτη και για την τοποθέτησή του απέναντι στην πολιτική ιστορία του τόπου του και την κινηματογραφική και εικαστική εξέλιξη της τέχνης εν γένει.

Εκθέσεις ζωγραφικής

Ατομική έκθεση Ζωγραφικής στη Γκαλερί Εγγονόπουλος (Κολωνάκι) σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (1984), όπου και λειτούργησε accrochage depot με παλαιότερη δουλειά του ζωγράφου.

Βραβεία

Για την μεγάλου μήκους ταινία του "Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια" (1981)
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΠΑΣΤΙΑ (ΓΑΛΛΙΑ, 1982): Α΄ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ
ΒΑΓΙΑΔΟΛΙΔ (ΙΣΠΑΝΙΑ, 1982): ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
ΠΟΥΑΤΙΕ (ΓΑΛΛΙΑ, 1983): ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Δήμος Ιωαννιτών (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Δήμος Ιωαννιτών είναι η επίσημη ονομασία του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης που περιλαμβάνει την πόλη των Ιωαννίνων και τα γειτονικά της χωριά, τα οποία προσαρτήθηκαν στο δήμο κατά τη δεκαετία του '90 ομαδοποιημένα σε δημοτικά διαμερίσματα.
Το 2011 καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο, διευρυμένο Δήμο Ιωαννιτών.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο μόνιμος πληθυσμός του Δήμου Ιωαννιτών ανερχόταν σε 75.550 άτομα, εκ των οποίων οι 67.384 κατοικούν στην πόλη. Εάν στους παραπάνω αριθμούς προστεθούν οι φοιτητές του πανεπιστημίου και οι μόνιμοι κάτοικοι της πόλης που προτίμησαν να απογραφούν στα χωριά τους, ο πραγματικός πληθυσμός υπερβαίνει τους 100.000. Επίσης, σύμφωνα με την τοπική Πολεοδομία η έκταση του δήμου είναι 46,6 χμ².
Αντίπατρος Επίγονος

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Επιγόνου της Τελμησσού και μίας ανώνυμης συζύγου. Ο Επίγονος ήταν γιος τού Πτολεμαίου Επιγόνου συμβασιλιά τού θείου του Πτολεμαίου Β΄ της Αιγύπτου και μετά πρώτου ηγεμόνα της Τελμησσού.
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τελμησσό κατά τη βασιλεία τού θείου του Λυσιμάχου δεύτερου ηγεμόνα του μικρού βασιλείου (240-206). Αυτόν διαδέχθηκε ο Πτολεμαίος τρίτος ηγεμόνας (206-181 ή μετά). Το όνομα Αντίπατρος ίσως προέρχεται από τον Πτολεμαίο Επίγονο, εγγονό της Βερενίκης Α΄, η οποία ήταν μικρανιψιά του Αντιπάτρου διαδόχου του Μ. Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου. Το όνομα Επίγονος είναι επίθετο και σημαίνει απόγονος, κληρονόμος.
Όταν το 222 ανέλαβε φαραώ ο Πτολεμαίος Δ΄, η εξουσία της Αιγύπτου άρχισε να μειώνεται δραματικά στο εξωτερικό. Το ημιαυτόνομο βασίλειο της Τελμησσού είχε την ευκαιρία να αυξήσει την ανεξαρτησία του. Από επιστολή, που ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας διορίζει την κόρη του Πτολεμαίου της Τελμησσού ως πρωθιέρια, βλέπουμε πως ο ηγεμόνας και οι οικείοι του είχαν εξαίρετες, καρδιακές σχέσεις με τον Σελευκίδη βασιλιά, εχθρό των Πτολεμαίων, ο οποίος επέκτεινε τις κτήσεις του στη Μ. Ασία εις βάρος της Αιγύπτου. Το 197 όλη η Λυκία ήταν υπό τον έλεγχό του και η Τελμησσός υποτελής του.
Το 188 ο Ευμένης Γ΄ της Περγάμου με τη συνθήκη της Απάμειας ανάγκασε τον Αντίοχο Γ΄ να του παραχωρήσει τη Λυκία. Η συμφωνία ειρήνης εξασφάλιζε τη θέση του Πτολεμαίου της Τελμησσού. Για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τον θεό, ο ηγεμόνας της έκανε προσφορές στη νήσο Δήλο και υπάρχουν επιγραφές γι' αυτές. Μία έγινε μαζί με τον εξάδελφό του Αντίπατρο. Ο Πτολεμαίος της Τελμησσού ήταν υποτελής της Περγάμου από το 188 ως το 181 ή και μετά. Δεν υπάρχουν αναφορές σε αυτόν ή τους συγγενείς του μετά το 181.
Tupolev Tu-134

Γενικά χαρακτηριστικά

Το Tu-134 σχεδιάστηκε ως αντικαταστάτης του Tu-124, το οποίο λόγω των μειωμένων δυνατοτήτων του δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στην αυξανόμενη επιβατική κίνηση. Με δυνατότητα μεταφοράς από 64 έως 96 επιβάτες και τυπική ακτίνα 2400 km, ήταν η "σπονδυλική στήλη" του Σοβιετικού (και ύστερα Ρωσικού αερομεταφορέα Aeroflot. Η πρώτη εμπορική πτήση εκτελέστηκε από τη Μόσχα προς την Στοκχόλμη στις 12 Σεπτεμβρίου του 1967.
Σχεδιάστηκε ως το τελευταίο επιβατικό αεροσκάφος της Tupolev με γυάλινο ρύγχος, και η μετέπειτα Σειρά "Β", αντί για γυάλινο ρύγχος είχε το ραντάρ καιρού. Το γυάλινο ρύγχος χρησίμευε ως παρατηρητήριο από ειδικευμένο μέλος του πληρώματος, τον πλοηγό, ο οποίος ήλεγχε την πορεία του αεροσκάφους, και ενημέρωνε τους πιλότους εάν παρέκκλιναν από την πορεία τους. Το ραντάρ καιρού στα μοντέλα της Σειράς "Α" ήταν σε κουβούκλιο κάτω από το ρύγχος του αεροσκάφους.
Συγκρινόμενο με τα Δυτικά αεροσκάφη μικρών αποστάσεων, τα φτερά του Tu-134 είχαν μεγαλύτερη οπισθόκλινη κλίση (35 μοίρες, σε αντίθεση με τις 25 ή 28 των Δυτικών). Όπως και με πολλά άλλα Tupolev, το Tu-134 είχε ενισχυμένο τριπλό σύστημα προσγείωσης με λάστιχα χαμηλής πίεσης, ενώ οι φωλεές των τροχών ήταν σε ειδικά εξογκώματα στα φτερά (για τους κυρίως τροχούς) και στην κοιλιά για το ρηνιαίο σκέλος. Αυτό βοηθούσε το αεροσκάφος να εκτελεί τον αρχικό σκοπό του, δηλ. να από/προσγειώνεται από εδάφη χωρίς ασφαλτοστρωμένο τροχόδρομο και πλάγιους ανέμους που έφταναν τα 20 m/s. Πάνω από 1000 Tu-134 κατασκευάστηκαν, και το μοντέλο χρησιμοποιείται ακόμη σε πολλές χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και την Ρωσία. Αρκετά Tu-134 χρησιμοποιούνται από επιχειρηματίες ως Business-Jets.

Αεροπορικές Εταιρείες με Tu-134

Οι ακόλουθες εταιρείες, χρησιμοποιούν ή χρησιμοποίησαν κάποια έκδοση του Tu-134:
Adjarian Airlines, Aeroflot, Aeroflot-Don, Aeroflot-Nord, Aeroflot-Plus, Aero Rent, Air Baltic, Air Koryo, Air Lithuania, Air Moldova, Air Ukraine, Alania, Albanian Airlines, Alrosa, Armenian Airlines, Astrakan, Astral, Atlant Soyuz, Atyrau Airways, Aurela, Aviaprima, AVL Arkhangelsk, Azerbaijan Airlines, Aviogenex, Balkan Bulgarian, Bashkirian Airlines, Belair Belarussian, Belavia, Benin Gulf Air, Black Sea Airlines, Cheboksary, Chernomorskie Airlines, CSA, Dagestan Airlines, Donavia, Egyptair, Enkor, Estonian Air, Gazpromavia, Georgian National, Gomelavia, Harka Air, Hemus Air, Interflug, Iraqi Airways, Kaliningradavia, Karat, Kazair West, Kharkov Air, Kirov Air, KMV, Kolavia, Kolkov Air, Komi Avia, Kyrgyzstan Airlines, Lat Charter, Lithuanian Airlines, LOT, Malev, Marsland Aviation, Moscow Airways, NAPO, Orbi Georgian, Orenburg Airlines, Orient Avia, Perm Airlines, Polet, Progress, Pulkovo, Rossija, Rusline, Samara Airlines, Sibaviatrans, Syrianair, Tajikistan Airlines, Tatarstan Air, UM air, UT air, UTAGE, Vietnam Airlines, Volga Aviaexpress, Voronezh Avia, Yamal Airlines, Yukos Avia

Πολεμικές Αεροπορίες με Tu-134

Αγκόλα, Ανατολική Γερμανία, Βόρεια Κορέα, Βουλγαρία, Καζακστάν, Μολδαβία, Ουκρανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρωσία, Συρία.
Πρέσα θερμομεταφοράς

Η πρέσα θερμομεταφοράς είναι μια ηλεκτρική μηχανή που χρησιμοποιείται κυρίως για να μεταφερθεί ένα αποτυπωμένο σχέδιο, από το χαρτί ή άλλο ειδικό υπόστρωμα, σε μια επίπεδη επιφάνεια, με την εφαρμογή θερμότητας και πίεσης για ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.
Οι πρέσες θερμομεταφοράς χρησιμοποιούνται κυρίως για αποτύπωση σχεδίων σε υφάσματα και ρούχα. Ωστόσο, ειδικά σχεδιασμένες πρέσες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να αποτυπωθούν σχέδια σε κούπες, πιάτα, παζλ, καπέλα και άλλα προϊόντα.
Τα τελευταία χρόνια, σχεδόν όλες οι πρέσες θερμομεταφοράς που κατασκευάζονται, έχουν ηλεκτρονικά όργανα ελέγχου του χρόνου και της θερμοκρασίας εφαρμογής.

Τύποι

Οι πρέσες θερμομεταφοράς μπορεί να είναι χειροκίνητες, αυτόματες ή ημι-αυτόματες.
Το μεγαλύτερο ποσοστό πρεσών στην αγορά είναι επίπεδου τύπου, διαθέτουν δηλαδή μόνο μια επίπεδη επιφάνεια όπου τοποθετείται το αντικείμενο προς εκτύπωση.
Κατασκευαστικά, οι επίπεδες πρέσες αποτελούνται από δύο πλάκες, μία θερμαινόμενη (συνήθως η άνω πλάκα) και μία σταθερή (κάτω πλάκα). Κατά περίπτωση, η κάτω πλάκα μπορεί να κινείται με τη βοήθεια ενός "συρταρωτού" μηχανισμού. Η άνω πλάκα συνήθως ανοίγει προς τα πάνω (όπως ένα βιβλίο ή ένα όστρακο), αλλά υπάρχουν και πρέσες που είναι κατασκευασμένες έτσι ώστε η άνω πλάκα να κινείται (με τη βοήθεια ενός άξονα) προς τα δεξιά ή αριστερά σε σχέση με την κάτω.

Οι αυτόματες πρέσες καθώς και ορισμένες ημι-αυτόματες κινούνται με τη βοήθεια ενός αεροσυμπιεστή (κομπρεσέρ) ή με τη συμβολή ηλεκτροκινητήρα.
Βαμπέτα

Ποδοσφαιρική Καριέρα

Ο Βαμπέτα ξεκίνησε την καριέρα του στο Σαλβαντόρ, με την τοπική Βιτόρια, ενώ αργότερα μετέβη στην Ευρώπη για να αγωνιστεί με τα χρώματα της ΠΣΦ Αϊντχόφεν, η οποία τον απέκτησε μαζί με τον Ρονάλντο κατά την θερινή μεταγραφική περίοδο του 1994. Έπειτα από μία δύσκολη πρώτη σεζόν, η ΠΣΦ τον παραχώρησε υπό την μορφή δανεικού στην Φλουμινένσε, προτού επιστρέψει στην Ολλανδία ως βασικό στέλεχος της ομάδας που κατέκτησε τον πρώτο ολλανδικό τίτλο του συλλόγου έπειτα από διάστημα πέντε ετών το 1997.
Οι καλές του εμφανίσεις με την Αϊντχόφεν τον οδήγησαν στην επιστροφή του στην Βραζιλία, όπου αγωνιζόμενος, εκ νέου, με την Κορίνθιανς πέτυχε να γίνει στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας. ο Βαμπέτα στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Ιντερνατσιονάλε το καλοκαίρι του 2000, ξαναβρίσκοντας, εκεί, τον Ρονάλντο. Ωστόσο, καθώς δεν κατάφερε να βρει θέση βασικού εντός της ομάδας, δήλωσε ότι επιθυμούσε να αποχωρήσει από τον σύλλογο και τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους αποχώρησε για διακοπές στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Τον Ιανουάριο του 2001, ο Βαμπέτα μεταγράφηκε στην Παρί Σαιν-Ζερμάν έναντι ποσού ύψους €12.196 εκατομμυρίων ως μέρος της μεταγραφής του Στεφάν Νταλμά, με την Ίντερ να διατηρεί ποσοστό μεταπώλησης της τάξεως του 50% επί του Βαμπέτα.
Βρέθηκε εμπλεκόμενος στην μεταγραφή των Αντριάνο (έναντι €13.189 εκατομμυρίων στην Ίντερ) και Ρεϊνάλντο (στην ΠΣΖ) τον Αύγουστο του 2001, όπου και οι δύο παραπάνω παίκτες αγωνίζονταν στην Φλαμένγκο, ως ανταλλαγή με τον Βαμπέτα ο οποίος βρισκόταν υπό καθεστώς συνιδιοκτησίας από την Ίντερ και την ΠΣΖ. Ένα άλλο ποσοστό επί των δικαιωμάτων του Βαμπέτα πωλήθηκε έναντι του ποσού των €9.757 εκατομμυρίων.
Το 2007, επέστρεψε στην Κορίνθιανς, με την οποία και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας έως το τέλος της σεζόν.
Αφότου έμεινε ελεύθερος από την Κορίνθιανς, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας έως τα μέσα του 2008 με την ΚΑ Γιουβέντους ενόψει του Καμπεονάτο Παουλίστα του 2008.

Διεθνής Καριέρα

Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Βραζιλία σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Γιουγκοσλαβία στις 23 Σεπτεμβρίου 1998. Στη συνέχεια κατέστη βασικό στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας, καλούμενος στην αποστολή που θα λάμβανε μέρος στο Κόπα Αμέρικα του 1999, το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 1999 και του 2001. Ήταν, επίσης, στέλεχος της αποστολής της Εθνικής Βραζιλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, αν και πραγματοποίησε μίας μόλις συμμετοχή ως αλλαγή στη διάρκεια της διοργάνωσης.

Προπονητική Καριέρα

Τον Φεβρουάριο του 2010, ο πρώην Βραζιλιάνος διεθνής ποδοσφαιριστής προσελήφθη ως ο νέος προπονητής της Νασιονάλ Ατλέτικο Κλούμπε (ΣΠ).
Παγκόσμια τράπεζα σπόρων Σβάλμπαρντ

Η Παγκόσμια τράπεζα σπόρων Σβάλμπαρντ είναι μια από τις τράπεζες σπόρων που συμμετέχουν στο παγκόσμιο δίκτυο αποθήκευσης σπόρων το οποίο δημιουργήθηκε με τη Διεθνή Συνθήκη Γενετικών Πόρων Φυτών του 2004.
Βρίσκεται στο νησί Σπιτσβέργη του Νορβηγικού αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ, το οποίο βρίσκεται αρκετά κοντά στον Βόρειο Πόλο, σε μια απόσταση 1120 χλμ.
Η λειτουργία της άρχισε στις αρχές του 2008 και στόχος της είναι να βοηθήσει στη συντήρηση της βιοποικιλότητας στον πλανήτη.
Η κατασκευή της κόστισε 8 εκ. δολάρια ΗΠΑ και χρηματοδοτήθηκε από τη Νορβηγική κυβέρνηση. Διοικείται μετά από τριμερή συμφωνία της Νορβηγικής κυβέρνησης, του διεθνούς οργανισμού Global Crop Diversity Trust και του Nordic Genetic Resource Center (Κέντρο Γενετικών Πόρων των Σκανδιναυικών χωρών).
Σόνια Ζωίδου

Βιογραφία

Κατάγεται από την Κομοτηνή. Υπήρξε μία από τις πρώτες Σταρ Ελλάς στην ιστορία του θεσμού και εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διεθνή διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος το 1955. Υπήρξε για βραχύβιο χρονικό διάστημα παρουσιάστρια του προγράμματος στην ελληνική τηλεόραση.

Προσωπική ζωή

Αργότερα αποχώρησε από τον καλλιτεχνικό χώρο για προσωπικούς λόγους και το 1970 παντρεύτηκε τον αρχιτέκτονα Βασίλη Κουράκο. Σήμερα ζει στην Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ, μαζί με το σύζυγό της και τον γιο της.
Μαζούρκες (Σοπέν)

Ο Φρεντερίκ Σοπέν συνέθεσε 58 μαζούρκες τουλάχιστον μεταξύ το 1825 και το 1849, μόνο για πιάνο, βασισμένες στην παραδοσιακή πολωνική μουσική. Από αυτές οι 58 έχουν δημοσιευθεί. Οι 45 κατά τη διάρκεια που ζούσε ο συνθέτης και  οι 13 μετά θάνατον. Υπάρχουν κι άλλες, των οποίων το χειρόγραφο βρίσκεται σε ιδιώτες, ενώ οι περισσότερες από αυτές δεν γνωρίζουμε που βρίσκονται. 
Ο Σοπέν, με τις μαζούρκες του έδωσε ένα ύφος στον πολωνικό εθνικισμό στην εποχή που τις κυκλοφόρησε, ενώ αποτελούν απόδειξη ότι παρότι που έφυγε από πολύ νεαρός από την Πολωνία, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του. Αν και όπως ειπώθηκε παραπάνω, οι μαζούρκες ανήκουν στην πολωνική παραδοσιακή μουσική, οι συνθέσεις του Σοπέν, ξέφυγαν αρκετά από τα όρια αυτών, που στο τέλος μπορεί να θεωρηθεί ως ένα δικό του μουσικό είδος.
Βολφ Χόφμαν

Βιογραφία

Ο Χόφμαν γεννήθηκε το 1959 στο Μάιντς της Γερμανίας και μεγάλωσε στο Βούπερταλ.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1976, σε ηλικία 17 ετών, όταν εντάχθηκε στους Accept. Μαζί με τον Γκέρχαρντ Βαλ αποτέλεσαν το δίδυμο κιθαριστών μέχρι ο Γιορκ Φίσερ να αντικαταστήσει τον Βαλ για το πρώτο τους, ομώνυμο άλμπουμ το 1979. Ακολούθησαν τα "I'm a Rebel" (1980) και "Breaker" (1981), πριν ο Φίσερ αντικατασταθεί από τον Γιαν Κέμετ και τον Χέρμαν Φρανκ.
Οι Accept γνώρισαν επιτυχία με το "Restless and Wild" του 1982, αλλά η μεγάλη αναγνώριση ήλθε το 1983 με το "Balls to the Wall", το οποίο σκαρφάλωσε στο Top-100 του Billboard και έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Ο Φίσερ επέστρεψε στο πλευρό του Χόφμαν για το "Metal Heart" του 1985, ενώ το "Russian Roulette" έφθασε στο # 5 της πατρίδας τους. Το 1989, κυκλοφόρησαν το "Eat the Heat" με τον Ντέιβιντ Ρις στα φωνητικά, πριν επιστρέψει ο Ούντο Ντιρκσνάιντερ στις αρχές της δεκαετίας του '90 για τρεις δίσκους με μέτρια εμπορική επιτυχία.
Οι Accept διαλύθηκαν το 1996 και ο Χόφμαν κυκλοφόρησε τον δίσκο "Classical" με διασκευές κομματιών της κλασικής μουσικής σε ροκ. Επίσης, έπαιξε στο κομμάτι "The Ladder" από τον δίσκο "Who We Are" των Outrage και ακολούθησε καριέρα ως επαγγελματίας φωτογράφος, συνεργαζόμενος με τον Ρόλαντ Γκράποφ των Helloween για το άλμπουμ του "Kaleidoscope", το 1999. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στο ντεμπούτο-άλμπουμ του πρώην τραγουδιστή των Skid Row, Σεμπάστιαν Μπαχ, με τίτλο "Bring 'Em Bach Alive!".
Το 2005, οι Accept επανενώθηκαν για εμφανίσεις σε διάφορα φεστιβάλ της Ευρώπης, αλλά λίγο αργότερα διαλύθηκαν και πάλι με τον τραγουδιστή Ούντο Ντιρκσνάιντερ να δηλώνει ότι δεν θα συνεργαστεί ξανά με το συγκρότημα.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι Accept επανενώθηκαν με τον Μαρκ Τορνίλο στα φωνητικά, κυκλοφορώντας το επιτυχημένο "Blood of the Nations". Ακολούθησε το "Stalingrad" του 2012, ενώ το 2014 σκαρφάλωσαν για πρώτη φορά στην κορυφή των γερμανικών τσαρτ με το άλμπουμ "Blind Rage".
Το 2016, κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ "Headbangers Symphony", μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast".
Ο Χόφμαν είναι παντρεμένος με την πρώην μάνατζερ των Accept, Γκάμπι Χάουκε.
A Gypsy's Kiss

Το A Gypsy's Kiss είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το έκτο κομμάτι του δίσκου "Perfect Strangers", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1984 ανεβαίνοντας στο # 5 στην Μεγάλη Βρετανία, ενώ έγινε πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στίχοι και ηχογράφηση

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου διήρκεσαν από τις 10 Ιουλίου μέχρι τις 26 Αυγούστου 1984. Το "A Gypsy's Kiss" αποτελεί ένα από τα πιο δυναμικά κομμάτια του δίσκου, με μία εισαγωγή από την κιθάρα του Ρίτσι Μπλάκμορ να δίνει το έναυσμα για ένα γρήγορο χαρντ ροκ κομμάτι, με εξαιρετικά σόλο από τον Μπλάκμορ και τον κιμπορντίστα Τζον Λορντ.
Οι στίχοι του Ίαν Γκίλαν αναφέρονται στα προβλήματα της μουσικής βιομηχανίας εκείνη την εποχή και επικρίνει την επιρροή του αμερικανικού τρόπου προσέγγισης προς την σκηνή της ροκ.

Σινγκλ κυκλοφορίες

Το "A Gypsy's Kiss" κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ στην δεύτερη πλευρά της ισπανικής έκδοσης του 7" του τραγουδιού "Perfect Strangers", το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1984. Επίσης, το 1985 συμπεριλήφθηκε στο ΕΡ του "Perfect Strangers", μαζί με το ομώνυμο κομμάτι, το "Wasted Sunsets" και το "Hungry Daze", το οποίο εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία.
Κόμης της εώας

Ο Kόμης της εώας (από το Έωα = Ανατολή, δηλαδή «Κόμης της Ανατολής», λατιν.: comes Orientis) ήταν στρατιωτικό και πολιτικό αξίωμα της πρώιμης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο Kόμης της εώας από το 314 ήταν πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής της επαρχότητας της Ανατολής, δεύτερος σε τάξη μετά τον Πραίτορα. Σταδιακά αρμοδιότητες του κόμη δόθηκαν στον Βικάριο και τέλος παρέμεινε σαν τιμητικός τίτλος στην Ανατολή, παρ'όλα αυτά αναφέρεται τον 6ο αιώνα να έχει αντικαταστήσει στην εξουσία τον Βικάριο και να έχει ξανά αρμοδιότητες. Ο κόμης διέμενε στην Συριακή Αντιόχεια όπου ήταν και έδρα του.
Χλωριούχο βισμούθιο

Δομή

Στην αέρια φάση το μόριο του BiCl₃ έχει σχήμα πυραμίδας με γωνία Cl-Bi-Cl ίση με 97,5 μοίρες και μήκος δεσμού 242 pm. Στη στερεά κατάσταση το κάθε άτομο Bi έχει τρεις εγγύτατους γείτονες σε απόσταση 250 pm, δύο σε 324 pm και τρία σε μέση απόσταση 336 pm Αυτή η δομή είναι παρόμοια με εκείνη του AsCl₃, του AsBr₃, του SbCl₃ και του SbBr₃.

Οργανική κατάλυση

Το χλωριούχο βισμούθιο χρησιμεύει ως καταλύτης στην οργανική σύνθεση. Ειδικότερα, καταλύει την αντίδραση Michael και την αντίδραση Mukaiyama-αλδόλης. Η προσθήκη ιωδιούχων αλάτων άλλων μετάλλων αυξάνει την καταλυτική του δράση.

Ασφάλεια

Το χλωριούχο βισμούθιο είναι τοξικό. Προκαλεί ερεθισμό στο γαστρεντερικό και στο αναπνευστικό σύστημα. Η παρατεταμένη επαφή του με το δέρμα προκαλεί εγκαύματα.
Γυμνοί στον Ήλιο

Υπόθεση

Ο Αμερικανός Τομ Ριπλει (Αλέν Ντελόν) πηγαίνει στην Ιταλία για να πείσει τον πλούσιο Φιλίπ Γκρίνλιφ (Μορίς Ρονέ), να επιστρέψει στις  Ηνωμένες Πολιτείες και να αναλάβει τις επιχειρήσεις του πατέρα του. 
Ο Φίλιπ σκοπεύει να μην κάνει κάτι τέτοιο και ο φτωχός Τομ δέχεται να ζήσει μια ζωή πολυτέλειας, έτσι ώστε οι δύο  άνδρες ουσιαστικά το μόνο που κάνουν, είναι να ξοδεύουν χρήματα όλη την ημέρα και να διασκεδάζουν όλη τη νύχτα.
Ο Τομ γίνεται κολλητός φίλος του Φιλίπ και της φίλη του, Μαρτζ (Μαρί Λαφορέ) και λατρεύει τη ζωή που κάνει. Ο Φίλιπ τελικά βαριέται με τον Τομ και γίνεται σκληρός και καταχρηστικός μαζί του, με αποτέλεσμα όταν, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με ιστιοφόρο, να αφήσει τον Tομ πάνω στο κατάστρωμα του σκάφους, ο οποίος θα αναγκαστεί να βρεθεί στον ήλιο για αρκέτες ώρες.
Πάνω στο πλοίο,  ο Τομ αποφασίζει να σκοτώσει τον Φίλιπ και να κλέψει την  ταυτότητά του. Αφού η Μαρτζ βγαίνει στην ξηρά, ο Φίλιπ αντιμετωπίζει τον Tομ, ο οποίος παραδέχεται το  σχέδιο του αρκετά άνετα. Ο Φίλιπ, πιστεύοντας ότι  είναι ένα αστείο, ζητάει από τον Τομ τις λεπτομέρειες του σχεδίου.