google/wiki40b huggingface dataset:
Ματαράγκα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Ματαράγκα βρίσκεται βόρεια του όρους Ζυγός (Αράκυνθος) και νότια της λίμνης Τριχωνίδας. Είναι κτισμένη σε απόσταση 17 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο, ανάμεσα στους Παππαδάτες (Δ.) και τη Γραμματικού (Α.) από την οποία χωρίζεται με τον χείμαρρο Κουρκούτα (Μπογλάστη). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό ιδρύθηκε στις αρχές του 1800, από κατοίκους που ζούσαν για μεγαλύτερη ασφάλεια από τους Τούρκους στα ορεινά χωριά του Ζυγού και κυρίως στον Παλαιοπλάτανο. Σημαντικό αξιοθέατο είναι το διώροφο πέτρινο κτίριο που από το 1982 έχει χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης "διότι είναι αξιόλογο δείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής". Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Κερασιάς και το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 όταν ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Μακρυνείας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Αγία Μαρίνα και τον Παλαιοπλάτανο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ματαράγκας  που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει 1.474 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.344
Arkia

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1949 και ξεκίνησε να πετάει το 1950. Ιδρύθηκε ως Arkia Inland Airlines από την El Al και το Histradut (Ισραηλινή Εργατική Ομοσπονδία). Το 1972 απέκτησε το 50% της Kanaf Airlines and Aviation Services και επανασχηματίστηκε ως Kanaf Arkia Airline and Aviation Services. Τον Μάρτιο του 1980, η Kanaf Arkia απέκτησε το υπόλοιπο 50% και συγχωνεύτηκε πλήρως. Σήμερα, το 75% των μετοχών της Arkia Israel Airlines ανήκει στην Kanaf-Arkia Airlines και το υπόλοιπο 25% στους εργαζόμενους της Arkia.

Συμβάντα

Στις 28 Νοεμβρίου 2002, την ίδια στιγμή που εκδηλωνόταν βομβιστική επίθεση εναντίον Ισραηλινών παραθεριστών σε ξενοδοχείο της Κένυας, δύο αντιαεροπορικοί πύραυλοι λίγο έλειψε να καταρρίψουν Boeing 757-300 της Arkia. Για την ακρίβεια, το αεροσκάφος 'γλύτωσε' επειδή ήταν εφοδιασμένο με αντίμετρα, όπως τα μαχητικά αεροσκάφη.
Σταύρος Κωτσόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Βεύη (Μπάνιτσα) Φλώρινας στα τέλη του 19ου αιώνα, όπου και τελείωσε το σχολείο. Δραστηριοποιήθηκε από πολύ νωρίς στην περιοχή εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έγινε έτσι στόχος των Βουλγαρικών ομάδων αλλά και των Οθωμανικών αρχών. Για το λόγο αυτό φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ το 1905. Η έντονη δράση του εναντίον Βουλγάρων (μεταναστών από τη Μακεδονία) εκεί και οι συνεχείς συμπλοκές, στις οποίες συμμετείχε τον κατέστησαν καταζητούμενο και στις ΗΠΑ. Έτσι αναγκάστηκε να επιστρέψει στην περιοχή.
Κατατάχτηκε στο σώμα του Νικολάου Ανδριανάκη και έδρασε για δύο χρόνια (1907 και 1908). Το 1908 συνελήφθη από τις Οθωμανικές αρχές και φυλακίστηκε στο Μοναστήρι. Καταδικάστηκε σε θάνατο από το Τουρκικό δικαστήριο αλλά πριν εκτελεστεί η ποινή κατάφερε να δραπετεύσει. Κατέφυγε εκ νέου στο εξωτερικό.
Το 1909 επέστρεψε στη Μακεδονία, επικεφαλής σώματος αποτελούμενου από 6 Κρητικούς οπλίτες. Το σώμα του έδρασε κατά των Βουλγαρικών σωμάτων έως την απελευθέρωση της περιοχής το 1912, εξοντώνοντας τους πιο επικίνδυνους κομιτατζήδες που δρούσαν στην περιοχή της Βεύης.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στο Βορειοηπειρωτικό Αγώνα (1914). Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη διάρκεια της τριπλής κατοχής, ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση κατά Ιταλών (που κατείχαν την περιοχή Πρεσπών) και Γερμανών από το 1941 έως το 1944.
Ναγκίμπ Μαχφούζ

Βιογραφία

Ο Ναγκίμπ Μαχφούζ ήταν το τελευταίο από τα επτά παιδιά της οικογένειας, με πολύ μεγαλύτερα αδέρφια και μεγάλωσε στο Κάιρο, - μέχρι το 1924 στη συνοικία Γκαμαλίγια στην παλιά πόλη του Καΐρου - και έπειτα στην Αμπασίγια σε μια νέα συνοικία βόρεια της παλιάς πόλης.
Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος, σταδιοδρομία την οποία ακολούθησε και ο μικρότερος γιός του από το 1934 και μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1971. Πριν ωστόσο μπει στον δημόσιο τομέα, σπούδασε στο «Αιγυπτιακό Πανεπιστήμιο» στο Κάιρο, φιλοσοφία. 
Η πρώτη θέση σαν δημόσιος υπάλληλος, ήταν στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου από το 1934 ως το 1938 και έπειτα στο Υπουργείο Βακουφίων σαν γραμματέας του υπουργείου στο Κοινοβούλιο. 
Το 1945 ζήτησε και πέτυχε να μετατεθεί στο  τμήμα που στεγαζόταν στο Μαυσωλείο Αλ Γκούρι, σαν υπεύθυνος του προγράμματος των «Καλών Δανείων». Από το 1950 και μέχρι το 1971 υπηρέτησε στο Υπουργείο Πολιτισμού της Αιγύπτου σε θέσεις, όπως στη «Διεύθυνση Λογοκρισίας», στο «Ίδρυμα για την Στήριξη του Κινηματογράφου» και τέλος σαν ειδικός σύμβουλος του τμήματος «Πολιτιστικών Θεμάτων».
Παντρεύτηκε σε ηλικία 43 χρονών το 1954 και απέκτησε δυο κόρες, την Φάτιμα και την Ουμ Καλθούμ.
Σχέσεις Ελλάδας-Ολλανδίας

Πολιτισμός

Το Ολλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών, άνοιξε το 1984 και είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Αθήνα.
Σπαχής

Ονομασία

Η λέξη προέρχεται από την περσική: سپاهی, sepāhī, που σημαίνει «στρατιώτης». Ο όρος μεταγράφεται επίσης σε άλλες γλώσσες όπως: spahiu στα αλβανικά και τα ρουμανικά, спахија, спахия στα σερβικά και βουλγαρικά. Η πορτογαλική εκδοχή του όρου είναι επίσης sipahi, αλλά στα ισπανικά προσαρμόστηκε ως cipayo. Η λέξη σιπάι προέρχεται από την ίδια περσική λέξη sepāhī.
Σιδηροπενία

Συνέπειες

Η συνεχόμενη σιδηροπενία μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία και επιδείνωση του αισθήματος κοπώσεως. Επίσης μπορεί να εμφανιστεί θρομβοκύτωση ή και αυξημένος αριθμός αιμοπεταλίων. Η έλλειψη σιδήρου είναι η αιτία που μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να δωρίσουν αίμα.
Δημογραφία της Ποντγκόριτσα

Η Ποντγκόριτσα είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Μαυροβουνίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ίδιας της Ποντγκόριτσα είναι 150.799 άτομα, ενώ η Πόλη Πρωτεύουσας της Ποντγκόριτσα (ανάλογη με μητροπολιτική περιοχή, και παρόμοιο με τη υποδιαίρεση οπστίνα/δήμου στο υπόλοιπο του Μαυροβουνίου) έχει πληθυσμό 185.937 κατοίκων.
Ευτύχης Μπλέτσας

Πρώιμα χρόνια

Ο Μπλέτσας κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη, ενώ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Αγγλία και έχει κατάρτιση στη Διατροφολογία, την Ψυχολογία και στις Παιδαγωγικές Επιστήμες. Πήρε Bachelor in Computer and Networks στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ και MSc in Advanced Computing στο Imperial College London. Επίσης, είναι απόφοιτος του Anthony Robbins Mastery University & Leadership Mastery και του Experts Academy του Μπρέντον Μπέρχαρντ. Στην Ελλάδα, έκανε σπουδές στο Θέατρο και τη Μουσική.

Καριέρα

Το 2004, ο Μπλέτσας έγραψε το βιβλίο Το Παστίτσιο της Μαμάς (2004). Ξεκίνησε την καριέρα του στην τηλεόραση, με την παρουσίαση της εκπομπής μαγειρικής Η Κουζίνα της Μαμάς, η οποία προβλήθηκε αρχικά από την ΕΡΤ3 το 2005 και έπειτα συνεχίστηκε στον Alpha TV την περίοδο έως 2008 έως 2009. Το 2009 συνεργάστηκε με την αγγλική εκπομπή Planet Food, συμμετέχοντας σε ένα επεισόδιο γυρισμένο στην Ελλάδα, αφιερωμένο στην ελληνική κουζίνα. Το 2010 έγραψε το βιβλίο Μαγειρική Οικονομία. Το 2011 ασχολούνταν με την εκπαιδευτική παράσταση και βιβλίο Μουσικομαγειρέματα και επίσης έγραψε το Ακίνητοι... Νηστεία. Επίσης, παρουσίασε την εκπομπή Food IQ στο Μακεδονία TV το 2012, ενώ την ίδια χρονιά έγραψε το βιβλίο Θετική Ενέργεια. Το 2013, παρουσίασε την εκπομπή Ταξίδι στις Γεύσεις στο epsilontv, για δύο κύκλους. Τον Δεκέμβριο του 2014, παρουσίασε την καθημερινή εκπομπή μαγειρικής Happy Cook στον ΣΚΑΪ. Από το 2015, παρουσιάζει την τηλεοπτική ταξιδιωτική εκπομπή Happy Traveller στον ΣΚΑΪ.
Μέχρι τον Απρίλιο του 2019, το κανάλι του στο YouTube είχε περισσότερους από 159 χιλιάδες συνδρομητές.

Προσωπική ζωή

Την περίοδο 2008, ο Μπλέτσας έπασχε από νευρική ορθορεξία, την οποία ξεπέρασε.
Ο Μπλέτσας έχει παντρευτεί με την Ηλέκτρα Αστέρη (αρχισυντάκτρια του Happy Traveller), την οποία γνώρισε μέσω διαδικτύου. Στις 18 Απριλίου 2019 έγινε πατέρας μιας κόρης.
Επτανησιακή σχολή (λογοτεχνία)

Σολωμικοί ποιητές

Το έργο τους φέρει τα ίχνη της σολωμικής επίδρασης, ενώ οι ίδιοι συνέβαλαν στη μελέτη και τη διάδοση της ποίησης του Σολωμού. 
Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο Αντ. Μάτεσης και το κοινωνικό ρομαντικό δράμα του Ο Βασιλικός, ο Γεώργιος Τερτσέτης και η σημαντική προσπάθειά του για τη διάδοση της δημοτικής γλώσσας -Το φίλημα, Οι Γάμοι του Μ. Αλέξανδρου, Κόρρινα και Πίνδαρος- και ο επίσης δημοτικιστής Ιουλ. Τυπάλδος, ο οποίος απέδωσε στα Ελληνικά τμήμα της Ελευθερωμένης Ιερουσαλήμ του Torquato Tasso. Ακολουθούν οι Γερ. Μαρκοράς με το έργο Ο Όρκος και ο Ιάκωβος Πολυλάς με περιορισμένο μεν ποιητικό και πεζογραφικό έργο, αλλά σημαντική συμβολή σε μεταφραστικά και κριτικά έργα. Εξέδωσε τα Ευρισκόμενα, το σύνολο των έργων του Δ. Σολωμού.

Μετασολωμικοί ποιητές

Δραστηριοποιούνται μετά το θάνατο του Σολωμού (1857). Ποιητές-μεταφραστές που έχουν δεχθεί επιδράσεις από τις κριτικές απόψεις του Πολυλά για την εφαρμογή ενός φιλόδοξου μεταφραστικού έργου εμπλουτισμού της επτανησιακής λογοτεχνίας με νεοελληνικές αποδόσεις έργων της αρχαιοελληνικής και της σύγχρονής τους ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Κυριότεροι εκπρόσωποι αυτής της περιόδου είναι ο Στ. Χρυσομάλλης, ο Γ. Καλοσγούρος –γνωστός για τα κριτικά του δοκίμια- και ο Ν. Κογεβίνας.

Εξωσολωμικοί ποιητές

Δεν ανήκουν στη σφαίρα επιρροής του Σολωμού. Κυριότεροι εκπρόσωποι των εξωσολωμικών ποιητών θεωρούνται ο Ανδρέας Κάλβος (1792-1869), ο έτερος κορυφαίος της επτανησιακής ποίησης, αν και στην εποχή του το έργο του αντιμετωπίστηκε με καχυποψία από τους συμπατριώτες του. Σημαντικός ποιητής είναι και ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824-1879), που λειτουργεί και ως μεσολαβητής ανάμεσα στην επτανησιακή και την ελλαδική (αθηναϊκή) λογοτεχνία του 19ου αι. -Κυρά Φροσύνη, Αθανάσιος Διάκος, Αστραπόγιαννος, Φωτεινός. Με επιδράσεις από το γαλλικό ρομαντισμό προσπάθησε να αφηγηθεί την ελληνική ιστορία με έντεχνο τρόπο και να συμβάλλει στην εμπέδωση της εθνικής αυτογνωσίας. Ξεχωριστός υπήρξε επίσης ο Ανδρέας Λασκαράτος - Μυστήρια της Κεφαλονιάς, Ιδού ο Άνθρωπος- καταγραφέας ηθών με επαναστατικές ιδέες. Αφορίστηκε από την εκκλησία εξαιτίας της σύγκρουσής του με τον τοπικό κλήρο.

Ελάσσονες και επίγονοι

Ελάσσονες θεωρούνται ποιητές όπως ο Ιωάννης Πετριτσόπουλος, ο Σπ. Μελισσηνός, ο Π. Πανάς, οι Ανδρ. και Στ. Μαρτζώκης. Ως επίγονοι χαρακτηρίστηκαν ορισμένοι επτανήσιοι λογοτέχνες που δέχθηκαν εξω-επτανησιακές επιδράσεις -κυρίως της αθηναϊκής σχολής. Ανάμεσά τους διακρίνονται οι Λορέντζος Μαβίλης με τα αριστοτεχνικά σονέτα του ο Γερ. Σπαταλάς κι ο Μαρίνος Σγούρος.
Κώστας Κωνσταντινίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Πιερικού το 1991 και επόμενος του σταθμός ήταν ο ΟΦΗ, με τον οποίο έγινε διεθνής.
Τον Δεκέμβριο του 1996 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, όπου καθιερώθηκε ως βασικός τόσο στο "τριφύλλι" όσο και στην εθνική ομάδα.
Οι πολύ καλές εμφανίσεις του τράβηξαν τα βλέμματα συλλόγων του εξωτερικού, έτσι το 1999 πήρε μεταγραφή για τη Χέρτα Βερολίνου. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Μπόλτον (ως δανεικός από τη Χέρτα), στο Αννόβερο και στην Κολωνία.
Το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα και στον ΟΦΗ όπου αγωνίστηκε έως το 2007. Το καλοκαίρι του 2007 η Νέα Σαλαμίνα της Κύπρου έγινε ο νέος ποδοσφαιρικός του σταθμός, με τη φανέλα της οποίας κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια το 2008.

Στην εθνική Ελλάδας

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε από το 1995 έως το 2003 και αποτελούσε ένα από τα βασικά στελέχη της. Σε 38 αγώνες σημείωσε 1 τέρμα.
Συμμετείχε στους προκριματικούς αγώνες του Euro 2004, όμως δεν ήταν στις επιλογές του Ότο Ρεχάγκελ για την τελική 23άδα που ταξίδεψε στην Πορτογαλία.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ανγκόλας

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Ρενέ της Σαβοΐας

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος του Φιλίππου Β΄ δούκα της Σαβοΐας από τη σχέση του με την Λιμπέρα Πορτονέρι. Ο ετεροθαλής αδελφός του Φιλιβέρτος Β΄ τον νομιμοποίησε.
Όταν ήταν κυβερνήτης της Νίκαιας, νυμφεύτηκε την Άννα Λάσκαρις· στο γαμήλιο συμβόλαιο ο πατέρας της θα έδινε τις περισσότερες εκτάσεις του και ο Ρενέ θα έπαιρνε το όνομα και τον θυρεό του. Ο Φιλιβέρτος Β΄ νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα των Αψβούργων, που μισούσε τον Ρενέ και κατάφερε να ανακαλέσει ο σύζυγός της τη νομιμοποίηση. Έτσι ο Ρενέ έχασε τα φέουδά του στο Πεδεμόντιο. Το 1509 απεβίωσε ο πατέρας της και οι υποτελείς του στην Προβηγκία και στη Γένοβα απέτισαν φόρο τιμής στην Άννα και τον σύζυγό της. Το 1504 απεβίωσε ο Φιλιβέρτος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Κάρολος Γ΄. Το 1515 έγινε βασιλιάς της Γαλλίας ο ανιψιός του Ρενέ, ο Φραγκίσκος Α΄, ο οποίος τον έκανε κυβερνήτη και στρατηγό της Προβηγκίας και το 1519 Μεγάλο Κύριο του Βασιλικού Ανακτόρου. 
Το 1519-20 έφτιαξε μία μεγάλη νάβα με το όνομα Σαιντ Μαρί ντε Μποναβεντούρ, που την έκανε ναυαρχίδα. Το πλοίο υπεράσπισε τους Ιωαννίτες ιππότες στη Μάλτα από επίθεση των Τούρκων· όμως ο ναύαρχος Κριστόφ ντε Κανοΐ σκοτώθηκε στη Βηρυττό. Το πλοίο επέστρεψε το επόμενο έτος στη Μασσαλία. Το 1522 το πλοίο υπερασπίστηκε τη Γένοβα με πλοίαρχο τον Ρενέ. Επίσης το 1524, όταν ο Κάρολος Γ΄ του Μπουρμπόν πολιορκούσε τη Μασσαλία, το πλοίο υπερασπίστηκε και ανεφοδίασε την πόλη. Τελικά ο Ρενέ ενοικίασε το πλοίο στον Φραγκίσκο Α΄ για 1.500 εκιού το μήνα, για δέκα μήνες.
Απεβίωσε στην Παβία το 1525. Το επόμενο έτος ο Φραγκίσκος Α΄ αγόρασε το πλοίο από τη χήρα του Άννα Λάσκαρις.
Ζαχαρίας Παπαδάς

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μακεδονομάχος Ζαχαρίας Παπαδάς  ή καπετάν Φούφας γεννήθηκε στο χωριό Πλατανάκι Αρκαδίας το 1876. Ήταν Έλληνας αξιωματικός (ανθυπολοχαγός). Εισήλθε στη Δυτική Μακεδονία στις αρχές του 1906 ως αρχηγός σώματος. Έδρασε στην ευρύτερη περιοχή Βιτσίου - Φλώρινας - Περιστερίου. Τον Μάρτιο του 1906 εισέβαλε στην περιοχή Κορεστίων, όπου απέκρουσε τουρκική επίθεση από 250 άνδρες. Στις 31 Ιουλίου 1906 επέστρεψε στην ελεύθερη Ελλάδα.
Στις 10 Απριλίου 1907, ξαναμπαίνει στη Μακεδονία (περιοχή Αγιοφύλλου) επικεφαλής 35 ανδρών με προορισμό και πάλι το Βίτσι. Τη νύχτα της 7ης προς 8η Μαΐου 1907 ο Ζαχαρίας Παπαδάς επιτέθηκε με τους άνδρες του στο χωριό Παλαιοχώρι εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων, σε συνεργασία με το σώμα του επίσης Ανθυπολοχαγού Γρηγορίου Φαληρέα. Στη μάχη που ακολούθησε, βρήκε το θάνατο μαζί με τέσσερις άνδρες του.

Απόδοση τιμών

Σε ένδειξη τιμής και ευγνωμοσύνης, η Κοινότητα το 1932 μετονόμασε το χωριό από Παλαιοχώρι σε Φούφας (σήμερα Δήμος Μουρικίου Πτολεμαΐδας).
Επίσης κάθε χρόνο τελείται στο Πλατανάκι Αρκαδίας, τον τόπο γέννησής του, ετήσιο μνημόσυνο στην μνήμη του.
Ταγματάρχης

Ετυμολογία

Η λέξη ταγματάρχης προέρχεται από το τάγμα (γενική: τάγματος) + άρχω (διοικώ).

Στρατιωτική καριέρα

Οι ταγματάρχες ξεκινούν ως απόφοιτοι της Σχολής Ευελπίδων, φέροντας το βαθμό του ανθυπολοχαγού και συνήθως μετατίθενται σε κέντρα νεοσυλλέκτων. Μετά από χρόνια υπηρεσίας φτάνουν στο βαθμό του ταγματάρχη (σε ηλικία τουλάχιστον 34 - 36 ετών). Επίσης στον βαθμό του Ταγματάρχη με 32 έτη περίπου υπηρεσίας προάγονται και αξιωματικοί οι οποίοι προέρχονται από την Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ). Αρχικά, συνήθως, εργάζονται σε επιτελικά γραφεία, ως υποδιοικητές Ανεξαρτήτων Μονάδων, ή και ως διοικητές Ανεξαρτήτων Υπομονάδων.
Αν και από τη σύνθεση της λέξης ταγματάρχης υποδηλώνεται, ότι πρόκειται για τον διοικητή του τάγματος, εντούτοις, αυτό δεν ισχύει κατά κανόνα στη σημερινή εποχή. Αρχικά, οι ταγματάρχες διοικούσαν τα (εξαρτημένα) τάγματα των Συνταγμάτων, όμως όταν δημιουργήθηκαν τα ανεξάρτητα Τάγματα του Στρατού Ξηράς, άρχισαν να αναλαμβάνουν καθήκοντα υποδιοικητή σε αυτά, καθώς η διοίκηση ανατέθηκε στους ανώτερους αντισυνταγματάρχες. Προβλέπεται, πάντως, οι ταγματάρχες να τοποθετούνται ως διοικητές ανεξάρτητων λόχων και, αν χρειαστεί, ως διοικητές ταγμάτων.

Διακριτικό

Το διακριτικό της στολής του ταγματάρχη στον Στρατό Ξηράς είναι η χρυσή φλογοφόρος ροιά (= φλογοφόρος σφαίρα) με ένα αστέρι χρυσό, σε κάθετη διάταξη (σε κάθε επωμίδα) και μία σειρά χρυσής δάφνης στο γείσο του πηλήκιου της στολής εξόδου.
Γεώργιος Μ. Εμπειρίκος

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την Άνδρο και ήταν γιος του Μιλτιάδη Εμπειρίκου, γόνου της οικογένειας Εμπειρίκου. Ασχολήθηκε με την ναυτιλία στη Ρουμανία, και το 1906 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας.
Στις εγκλογές του 1926 εξελέγη βουλευτής Αθηνών, ενώ στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 και 1932 γερουσιαστής. Στις κυβερνήσεις Χαραλάμπη, Κροκιδά, Γονατά διετέλεσε υπουργός επισιτισμού και προσωρινά οικονομικών. Επίσης διετέλεσε πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου την περίοδο 1937 - 1939.
Σημαία της Γκάνας

Η σημαία της Γκάνας σχεδιάστηκε από την Theodosia Okoh και αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες με τα παναφρικανικά χρώματα της Αιθιοπίας, δηλ. το κόκκινο (για το αίμα που έχυσε ο λαός για την ανεξαρτησία), το χρυσό (συμβολίζει τον ορυκτό πλούτο της χώρας) και το πράσινο (για τα δάση και το φυσικό πλούτο). Στο κέντρο της χρυσής λωρίδας είναι ένα μαύρο πεντάκτινο αστέρι, σύμβολο της αφρικανικής ελευθερίας. Υιοθετήθηκε ξανά στις 28 Φεβρουαρίου 1966 (προηγούμενη χρήση το 1957-64). Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 28 Απριλίου 1992.
Χριστιανός Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και της Άννας, κόρης του Άρνολτ Γ΄ κόμη του Μπέντχαϊμ-Στάινφουρτ-Τέκλενμπουρκ-Λίμπουρκ.
Το 1656 απεβίωσε στο Μπέρνμπουρκ σε ηλικία 57 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Βίκτωρ-Αμεδαίος.
Κόλουρος

Κόλουρος, στην αστρονομία, είναι ένας από τους δύο κύριους ουράνιους μεσημβρινούς της ουράνιας σφαίρας.

Ισονύκτιος κόλουρος

Ο ισονύκτιος κόλουρος είναι ο ουράνιος μεσημβρινός ή μέγιστος κύκλος της ουράνιας σφαίρας που περνά μέσα από τους ουράνιους πόλους και στις δύο ισημερίες: το πρώτο σημείο του Κριού και το πρώτο σημείο του Ζυγού.

Ηλιοστασιακός κόλουρος

Ο ηλιοστασιακός κόλουρος είναι ο ουράνιος μεσημβρινός ή μέγιστος κύκλος της ουράνιας σφαίρας που διέρχεται από τους πόλους και τα δύο ηλιοστάσια: το πρώτο σημείο του Καρκίνου και το πρώτο σημείο του Αιγόκερου. Υπάρχουν πολλά αστέρια στενά συνδεδεμένα με τον ηλιοστασιακό κόλουρο: π Ηρακλή, β, δ Ηνίοχου και θ Σκορπιού. Αυτό κάνει το σημείο του ηλιοστασιακού κόλουρου προς το μέρος του Βόρειου Ουράνιου Πόλου και του Βόρειου πολικού αστέρα.
Άγιος Ελευθέριος (Αθήνα)

Ιστορική εξέλιξη και προέλευση της ονομασίας

Το όνομά Άγιος Ελευθέριος  προέρχεται από τον ομώνυμο ναό ο οποίος βρίσκεται στην οδό Αχαρνών.
Η περιοχή πρωτοκατοικήθηκε το 1902 από μερικές οικογένειες αγροτών οι οποίες το 1967 έφτιαξαν τον ναό του Αγίου Ελευθερίου. Μέχρι τότε εκκλησιάζονταν στον προϋπάρχοντα ομώνυμο μικρό ναό ο οποίος κατεδαφίστηκε. Το 1920 ειχε 103 κατοίκους και μετα την Μικρασιατική Καταστροφή ήρθαν άλλοι 500. Στην οικονομική αξιοποίηση της περιοχής συνέβαλε το ατμοκίνητο τρένο Θηρίο, το οποίο διερχόταν από την περιοχή χωρίς να υπήρχε σταθμός. Στα προσεχή έτη η περιοχή αναγνωρίστηκε σε δημοφιλές παραθεριστικό κέντρο Αθηναίων μέχρι και τις 3 Μαρτίου του 1925. Τότε η περιοχή αναγνωρίστηκε επίσημα ως κοινότητα του Δήμου Αθηναίων. Αργότερα φτάνει τους 800 κατοίκους ενώ το 1942 ξεπερνά τους 1000 κατοίκους. Η θέση της περιοχής μέσα στη φύση, στο πέρασμα μεταξύ Αττικοβοιωτίας συνετέλεσε ώστε αυτή γρήγορα ν' ανακηρυχθεί σε δημοφιλές παραθεριστικό και οικιστικό κέντρο, με πληθώρα εξοχικών να ξεπηδούν σε δροσερές περιοχές του ήρεμου τούτου τοπίου. Μέχρι το 1960 όλη η περιοχή δεν είχε ούτε μια πολυκατοικία, μόνο μονοκατοικίες, πολλές εκ των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα και δίνουν ενα παλαιοαθηναϊκό τύπο στην περιοχή. Κατά την απογραφή του 2001,συγκεντρώνει 3.929 κατοίκους. Λόγω των υψηλών τιμών των οικοπέδων και των περιορισμών στη δόμηση, η πληθυσμιακή εξέλιξη της πόλεως παρουσιάζει ήπιες αυξήσεις με ποσοστά της τάξεως του 12,84% ανά απογραφή.Ο Άγιος Ελευθέριος, λόγω του υγιεινού κλίματος, του ωραίου περιβάλλοντος, των άφθονων νερών και του μικρής σχετικά απόστασής του από την Αθήνα, υπήρξε προνομιούχος τόπος και τόπος παραθερισμού πλουσίων και ευγενών.Επί 50 χρόνια παρέμενε αραιοκατοικημένη περιοχή στερούμενη ρυμοτομίας αλλά και άλλων μέσων προκειμένου να εξελιχθεί σε σύγχρονη συνοικία της Αθήνας. Όταν όμως στις 4 Αυγούστου του έτους 1961 εγκαινιάστηκε και ξεκίνησε τη λειτουργία του ο ομώνυμος σταθμός της Γραμμής 1 του Μετρό, γεγονός χάρη στο οποίο η περιοχή συνδέθηκε με το κέντρο της Αθήνας, τον Πειραιά και την Κηφισιά, τέθηκαν οι βάσεις για τη διαμόρφωσή της. Κατά τα Δεκεμβριανά του 1944 στην περιοχή έγινε πολύνεκρη μάχη με στρατωνισμένες εκεί βρετανικές δυνάμεις. Φημισμένα άλλοτε προϊόντα του Αγίου Ελευθερίου ήταν τα φασόλια, οι ελίες και οι πατάτες.
Σίδνεϋ Μέρλιν

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Κάρολου Μέρλιν, τραπεζίτη και προξένου της Βρετανίας στον Πειραιά, και της Ειρήνης Στουρνάρη. Υπήρξε ιδιοκτήτης τεράστιων εκτάσεων στην Κέρκυρα και την Φθιώτιδα.  Ο Μέρλιν εισήγαγε στην Ελλάδα, το 1925, την καλλιέργεια της ποικιλίας πορτοκαλιών "Washington Navel", φυτεύοντας αρκετά δενδρίλια της ποικιλίας στο οικογενειακό τους κτήμα στην Κέρκυρα. Τα πορτοκάλια αυτά, εκτός από την κοινή ονομασία "ναβαλίνια", έγιναν γνωστά στην Ελλάδα ως "πορτοκάλια Μέρλιν". Ο ίδιος εισήγαγε στο νησί της Κέρκυρας και την καλλιέργεια των κουμ κουάτ.
Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο με την Ζαΐρα Θεοτόκη, κόρη του πρωθυπουργού Γεώργιου Θεοτόκη και μετέπειτα σύζυγο του πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη και σε δεύτερο με την Αικατερίνη Ιγγλέση.

Αθλητική σταδιοδρομία

Ο Μέρλιν συμμετείχε με την εθνική ομάδα της Βρετανίας σε 3 ολυμπιακούς αγώνες στην σκοποβολή. Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα πήρε μέρος σε 5 αγωνίσματα χωρίς να καταφέρει να διακριθεί. Στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες του 1904 πάλι δεν κατάφερε να διακριθεί , συμμετείχε και στην Μεσολυμπιάδα του 1906 όπου πήρε δύο μετάλλια. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης σκοποβολή τραπ και χάλκινος στη σκοποβολή κατά διπλών στόχων.
Συμμετείχε στα πανελλήνια πρωταθλήματα της εποχής με πολλές επιτυχίες, το 1904 κατέκτησε 3 χρυσά κι ένα αργυρό μετάλλιο, ήταν 1ος πανελληνιονίκης στα αγωνίσματα με πιστόλι ακριβείας, με πιστόλι μονομαχίας και στη σκοποβολή κατά διπλών στόχων, 2ος ήταν στη βολή με περίστροφο από 20 μέτρα. Επίσης ήταν αθλητής της σπάθης.
Βούνιον το περσικόν

Άλλες ονομασίες

Οι ονομασίες μαύρο κύμινο και μαύρο αγριοκύμινο αναφέρονται στους σπόρους από το Βούνιον το περσικόν (Bunium persicum).

Περιγραφή

Το Βούνιον το περσικόν είναι ένα πολυετές φυτό (perennial) το οποίο δύναται να φθάσει σε ύψος τα 0,6 μ. (2 πόδια). Τα άνθη του είναι μόνοικα μονοκλινή (ερμαφρόδιτα) και γονιμοποιούνται από τα έντομα.
Το στενά συγγενικό του είδος Βούνιον το βολβοκάστανον (Bunium bulbocastanum), το οποίο χρησιμοποιείται ως καρύκευμα και ως λαχανικό και που κοινώς ονομάζεται μεγάλη λεπτοκαρυά, μαύρη ζήρα ή earthnut είχε προηγουμένως θεωρηθεί ως συνώνυμο του Β. του περσικού (Β persicum).

Σπόροι

Οι σπόροι από το Βούνιον το περσικόν ονομάζονται μαύρο κύμινο και είναι παρόμοιοι στο σχήμα με το γνωστό κύμινο, αλλά το χρώμα τους είναι πιο σκούρο καφέ. Όταν συνθλίβονται γίνονται πολύ αρωματικοί, και θυμίζουν περισσότερο πεύκο παρά γήινους τόνους. Η γεύση τους είναι παρόμοια με αυτή του πεύκου, είναι επίσης στυπτικοί και πικροί. Οι σπόροι από το μαύρο κύμινο δεν  πρέπει να συγχέονται με αυτούς από το Μελάνθιον το ήμερον  (Νιγέλα η εδώδιμος) (Nigella sativa), οι οποίοι επίσης, συχνά αποκαλούνται σπόροι μαύρου κύμινου.