google/wiki40b huggingface dataset:
Α.Π.Σ. Κεραυνός Θεσπρωτικού

[[Image:Keravnos Thesprwtikou παιδιά έχει πάρει τον Μαλεσκο τι τι να λέμε τώρα τι είναι μαύρο.

Ιστορία

Ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '40 από τους αδελφούς Αχιλλέα και Θεμιστοκλή Δήμου και επίσημα αναγνωρίσθηκε από την Ε.Π.Ο. το έτος 1954. Μετέχει ανελλιπώς στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Έχει συμμετάσχει τρεις φορές στη διοργάνωση της Δ΄Εθνικής/Εθνικού Ερασιτεχνικού (1985-86, 1986-87 και 2012-13) και μια φορά στην ερασιτεχνική Γ΄Εθνική (2013-14). Οι πιο γνωστοί ποδοσφαιριστές που έχει αναδείξει είναι ο Βαγγέλης Φίντζος (ο οποίος αγωνίσθηκε επίσης σε ΠΑΣ Πρέβεζα, Φ.Σ. Κοζάνης κλπ) και ο Δημήτρης Ντόβας που έκανε μεγάλη καριέρα τη δεκαετία του '80 στην Αναγέννηση Άρτας.

Κύπελλο ομάδων Γ εθνικής

Το 2013-14 συμμετείχε στο κύπελλο ομάδων Γ εθνικής. Αποκλείστηκε στην πρώτη αγωνιστική από την Κοζάνη εκτός έδρας με 2-1.

Διακρίσεις

Α κατηγορία ΕΠΣ Π-Λ:2 (1984-85,2011-12)
Κύπελλο ΕΠΣ Π-Λ:1 (1984-85)
Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ Π-Λ:2 (1983-84,1987-88)
Β κατηγορία ΕΠΣΗΠ:1 (1972-73)
Γ κατηγορία ΕΠΣΗΠ:1 (1970-71)

Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών

Ο σύλλογος διαθέτει τμήμα γυναικών και συμμετείχε στην Γ' Εθνική 2017-18,στον τρίτο όμιλο. Τερμάτισε στην 3η θέση με 6 βαθμούς και πέρασε στην δεύτερη φάση. Εκεί αντιμετώπισε την Σειρήνα Γρεβενών εκτός έδρας. Γνώρισε την ήττα με 2-0 και αποκλείστηκε.Για την σεζόν 2018-19 συμμετείχε στον δεύτερο όμιλο της Γ' Εθνικής. Τερμάτισε στην τρίτη θέση με 22 βαθμούς και δεν μπόρεσε να ανέβει στην Β' Εθνική.
Συνθήκη Αλχεθίρας

Η λεγόμενη "Συνθήκη Αλχεθίρας"  είναι η Διεθνής Συνθήκη που συνομολογήθηκε από την ομώνυμη Διεθνή Διάσκεψη Αλχεθίρας που συνήλθε από τις 16 Ιανουαρίου μέχρι τις 7 Απριλίου του 1906, στην ισπανική πόλη Αλχεθίρας, εξ ου και η ονομασία της, η οποία και υπήρξε πολύ σημαντική στην ιστορία του Μαρόκου.
Η Διάσκεψη αυτή συνήλθε στη "Κάζα Κονστουτοριάλ" (Δημαρχείο) της Αλχεθίρας κατά την οποία συνομολογήθηκε ή ομώνυμη συνθήκη με την οποία και εγκρίθηκαν τα σχέδια της Γαλλίας για την παρεμβολή της στο Μαρόκο, έναντι των οποίων η Αυτοκρατορία της Γερμανίας επεδίωκε, φαινομενικά, τη διατήρηση της ανεξαρτησίας του Μαρόκου.
Τη Συνθήκη αυτή αναγνώρισε και επικύρωσε στη συνέχεια ο τότε Σουλτάνος (Μουλάι) του Μαρόκου Αμπντούλ Αζίζ ο Δ' με ιδιαίτερο διάταγμα στις 18 Ιουνίου του ίδιου έτους. Σημειώνεται ότι της συνθήκης αυτής είχε προηγηθεί η Συμφωνία της Μαδρίτης (1880) με την οποία αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του Μαρόκου. Συνέχεια δε της συνθήκης Αλχεθίρας ακολούθησε, έξι χρόνια μετά, το 1912, η Συνθήκη της Φεζ με την οποία αναγνωρίστηκε η μετάπτωση του Μαρόκου από κυρίαρχο κράτος σε  Προτεκτοράτο της Γαλλίας. 
Αιτία αυτής της μετάπτωσης ήταν αφενός  μεν οι συνεχείς εξεγέρσεις των Βερβέρων και η αδυναμία εκ μέρους του τότε νεαρού Σουλτάνου να τις καταστείλει και αφετέρου οι μόνιμα αποικιοκρατικές βλέψεις της Γαλλίας και της διασφάλισης του δανείου που είχε παραχωρήσει στο Μαρόκο για την οργάνωση και ανόρθωση της χώρας.
687 Τινέτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τινέτ δεν είναι γνωστή με ακρίβεια. O φασματικός τύπος της είναι X. Η Τινέτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 24 λεπτά.
Αμίρ Χαντάντ

Βιογραφία

Ο Χαντάντ γεννήθηκε στο Παρίσι. Οι γονείς του είναι Ιουδαίοι από την Τυνισία και το Μαρόκο. Μεγάλωσε στην περιοχή Sarcelles (Val-d'Oise) και μετανάστευσε στο Ισραήλ το 1992 σε ηλικία 8 ετών, όπου εγκαταστάθηκε στην Herzliya, βόρεια του Τελ Αβίβ. Ως παιδί τραγουδούσε στην συναγωγή και σε αρκετές κοινωνικές εκδηλώσεις.
Ο Αμίρ γεννήθηκε με απώλεια ακοής σε ποσοστό 50% και ακούει μόνο από το αριστερό αυτί.

2006-13: Kokhav Nolad & Vayehi

Απέκτησε φήμη το 2006 με την συμμετοχή του στην 4η σεζόν του ισραηλινού διαγωνισμού τραγουδιού Kokhav Nolad (εβραϊκά : כוכב נולד, αγγλικά : A Star is Born), την ισραηλινή εκδοχή του Pop Idol που πραγματοποιήθηκε από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2006. Ήταν ο πρώτος υποψήφιος που τραγούδησε κυρίως γαλλικά τραγούδια στις οντισιόν.
Η 4η σεζόν του Kokhav Nolad ανέδειξε νικητή τον Jacko Eisenberg. Παρόλο που δεν κέρδισε, ο Χαντάντ ολοκλήρωσε την υποχρεωτική στράτευση στις Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ και συνέχισε τις σπουδές του στην οδοντιατρική στο Hebrew University of Jerusalem από όπου αποφοίτησε το 2012. Το τραγούδι "Kache limtso milim", η εβραϊκή έκδοση της επιτυχίας του Patrick Bruel "J'te l'dis quand même", κυκλοφόρησε παράλληλα με το βίντεο-κλιπ. Ο Bruel αγάπησε τόσο πολύ την ερμηνεία του Χαντάντ ώστε τον προσκάλεσε να τραγουδήσει μαζί του σε μια μεγάλη εκδήλωση στο Raanana Park στις 23 Μαΐου 2008 μπροστά από 8000 θεατές. Το τραγούδησε ξανά το 2013, κατά την διάρκεια ενός γκαλά στο Anaelle Ledoroth στο Παρίσι στις 27 Μαΐου 2013.
Το 2011 ο Αμίρ Χαντάντ κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ Vayehi στο οποίο οι στίχοι είναι του ίδιου και του Omri Dagan κατά τα χρόνια που ο Χαντάντ ήταν φοιτητής. Το άλμπουμ περιλάμβανε την ήδη δημοφιλή έκδοση του "Kache limtso milim". Διασκεύασε την επιτυχία του 1990 "Désenchantée" της Γαλλίδας καλλιτέχνη Mylène Farmer. Η παραγωγή αυτού του άλμπουμ έγινε από τον Ισραηλινό παραγωγό Offer Nissim. Στο μεταξύ, ο Χαντάντ κηνύγησε το πάθος του στην μουσική.
Ο Χαντάντ υπέγραψε συμβόλαιο με μια γαλλική δισκογραφική εταιρεία και δημιούργησε μια συνεργασία με την Γαλλία, την Ελβετία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Βραζιλία παράλληλα με την καριέρα του στο Ισραήλ. Συνεργάστηκε με πλήθος καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Shlomi Shabat, Haim Moshe, Dudu Aharon, Gad Elbaz και Eyal Golan.

2014-15: The Voice: la plus belle voix

Το 2014 συμμετείχε στην τρίτη σεζόν του γαλλικού The Voice: la plus belle voix το οποίο μεταδόθηκε στο TF1 από τις 11 Ιανουαρίου 2014 μέχρι τις 10 Μαΐου 2014. Στις blind auditions ο Χαντάντ τραγούδησε το "Candle in the Wind" του Έλτον Τζον και όλοι οι κριτές Garou, Mika, Jenifer και Florent Pagny γύρισαν τις καρέκλες τους. Ο Χαντάντ επέλεξε να είναι με την ομάδα της Jenifer. Έφτασε μέχρι τον τελικό όπου κατέλαβε την τρίτη θέση.

Προσωπική ζωή

Στις 7 Ιουλίου 2014, ο Χαντάντ παντρεύτηκε την Λιτάλ στο Ισραήλ.

Φιλανθρωπία

Ο Χαντάντ είναι μέλος της εκστρατείας Les Enfoirés από το 2017.
Κόκκινο μαγείρεμα

Τύποι

Η σάλτσα σόγιας (συνήθως ένα μείγμα από ανοιχτή και σκούρα σάλτσα σόγιας), πάστα φασολιών που έχει υποστεί ζύμωση, κόκκινο τόφου που έχει υποστεί ζύμωση ή καραμελωμένη ζάχαρη, συνήθως χρησιμοποιούνται, για να δώσουν μια ορεκτική κοκκινωπή καφέ χροιά και γεύση, στα στοιχεία που μαγειρεύονται. Ορισμένες φορές, προστίθεται χρωστικές τροφίμων, για ένα πιο έντονο κόκκινο. Τόσο το λου όσο και το χονγκσάο, είναι μορφές ψησίματος ή βρασίματος και χαρακτηρίζονται από τη χρήση της σάλτσας σόγιας, του Κινεζικού κρασιού από ρύζι (κρασί Σάοσινγκ, χουανγκτζίου κλπ.) και της καραμελωμένης ζάχαρης. Ολόκληρα καρυκεύματα (γλυκάνισο, μαύρο κάρδαμο (τσάογκουο), κασσία ή / και σπόροι μάραθου) ή μείγμα πέντε μπαχαρικών, είναι ζωτικής σημασίας στοιχεία σε αυτά τα πιάτα, αλλά χρησιμοποιούνται μετριοπαθώς, έτσι ώστε οι γεύσεις τους να μην ξεπερνούν τα κύρια συστατικά.
Τα κόκκινα μαγειρεμένα στιφάδα, μπορεί να είναι βαριά σε περιεκτικότητα κρέατος ή να περιέχουν μια ποικιλία από κρέατα, λαχανικά και βραστά αυγά. Τέτοια πιάτα, μπορεί να σερβιριστούν ζεστά ή κρύα και η σάλτσα ή το απόθεμα, συχνά επαναχρησιμοποιούνται ως κυρίως απόθεμα.
Μπόιζι (Αϊντάχο)

Ιστορία

Το 1862 στη λεκάνη απορροής του Μπόιζι ανακαλύφθηκε χρυσός και για να προστατευτούν οι ταξιδιώτες από τις ορδές Ινδιάνων, το 1863 κατασκευάστηκε το νέο οχυρό Μπόιζι (το παλιό είχε καταστραφεί οχτώ χρόνια πριν) και γύρω του αναπτύχθηκε η πόλη. Ένας άλλος λόγος, πέρα από το χρυσό, για την οποία αναπτύχθηκε η πόλη ήταν το γεγονός ότι βρισκόταν σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι της περιοχής και πάνω στο μονοπάτι Όρεγκον που διέσχιζε τη δυτική Αμερική, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε εμπορικό κέντρο. Το 1864 το Μπόιζι έγινε πόλη και ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα του εδάφους του Αϊντάχο. To 1890, το Μπόιζι έγινε πρωτεύουσα της νεοσύστατης πολιτείας του Αϊντάχο και άρχισε να αναπτύσσεται γρήγορα. Κατά τη διάρκεια του 1930, Βάσκοι, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους στην Ισπανία, εγκαταστάθηκαν στο Μπόιζι. Σήμερα το Μπόιζι διαθέτει ένα από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς Βάσκων στο κόσμο.
Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2009 σαν «Αλ Σορτά Ντόχα» και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε «Λεχβίγια ΣΚ». Τον Απρίλιο του 2017 ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι θα έπαιρνε τη θέση της Ελ Τζαΐς ΣΚ και μετονομάστηκε σε «Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ».
Συνθήκη Βιέννης (1809)

Με την ονομασία Συνθήκη Βιέννης (1809), ή Συνθήκη ειρήνης (1809), ή ακριβέστερα Συνθήκη Σένμπρουν (1809) φέρεται η συνθήκη ειρήνης που συνομολογήθηκε στις 14 Οκτωβρίου του 1809 στα Ανάκτορα Σένμπρουν στη Βιέννη, εξ ου και η ονομασία της.
Με την συνθήκη αυτή τερματίσθηκε ο τρίτος πόλεμος που διεξήγαγε ο Αυτοκράτορας της Αυστροουγγαρίας Φραγκίσκος Β' με τον Ναπολέοντα Α'. Τη συνθήκη αυτή υποχρεώθηκε να συνομολογήσει μετά την ήττα που υπέστη ο Φραγκίσκος Β΄ δια της οποίας η Αυστρία απώλεσε περισσότερο από 100.000 τ.χλμ. έκταση χώρας που κατοικούνταν από περίπου 4 εκατομμύρια κατοίκους, καθώς επίσης και τα εδάφη των κτήσεών της στην Αδριατική και την Πολωνία.
Περσικό ημερολόγιο

To περσικό ή ιρανικό ημερολόγιο είναι αστρονομικό ηλιακό ημερολόγιο κι ένα από τα παλαιότερα συστήματα χρονολόγησης. Στο Ιράν και στο Αφγανιστάν επί του παρόντος έχει υιοθετηθεί ως το επίσημο κρατικό ημερολόγιο. Το έτος ξεκινάει την Εαρινή Ισημερία και το ημερολόγιο καθορίζεται από το αστρονομικό παρατηρητήριο στην Τεχεράνη.

Ιστορία του περσικού ημερολογίου

Σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, πιστεύεται ότι το ημερολόγιο Jalali (περσ. گاهشماری جلالی), πρόδρομος του Περσικού Ημερολογίου, εισήχθη από τον Σελτζούκο Σουλτάνο Τζαλάλ αλ-Ντιν Μαλίκ Σαχ Α' στις 15 Μαρτίου 1079, βάσει προτροπών ενός συμβουλίου αστρονόμων από το αυτοκρατορικό παρατηρητήριο της τότε πρωτεύουσας Ισφαχάν, μεταξύ των οποίων βρισκόταν και ο Ομάρ Καγιάμ. Το συγκεκριμένο ημερολόγιο χρησιμοποιούνταν για οκτώ αιώνες. 
Το επίσημο Περσικό ημερολόγιο μεταβλήθηκε τελευταία φορά το 1925, με βάση ένα νόμο που διόρθωνε τη διάρκεια των πρώτων 11 μηνών του χρόνου, αφήνοντας έτσι μόνο τον τελευταίο μήνα να εκτείνεται ανάμεσα σε 29 ή 30 ημέρες, ανάλογα αν το έτος ήταν δίσεκτο ή όχι.
Ρίτερ

Το Ρίτερ (Ritter Island) είναι νησί στην Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι ηφαιστειακό νησί με σχήμα ημισέληνου , βρίσκεται 100 χλμ βορειοανατολικά της Νέας Γουινέας και ανάμεσα στα νησιά Umboi και Σακάρ .Το ηφαίστειο είναι ενεργό με συχνές εκρήξεις, με τελευταία μεγάλη έκρηξη στις 31 Μαρτίου του 1888και την κατάρρευση μεγάλου τμήματος του. Πριν την κατάρρευση αυτή το νησί είχε κυκλικό σχήμα , ενώ δημιουργήθηκε και τσουνάμι που χτύπησε τις ακτές της Νέας Γουινέας σκοτώνοντας 3.000 ανθρώπους. Άλλες μεγάλες εκρήξεις έγιναν το 1972 και το 1974. Η τελευταία έκρηξη έγινε το 2006.
Μεσιέ 9

Ιστορικό

Το Μεσιέ 9 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 28 Μαΐου 1764. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ 20 χρόνια μετά.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 9 έχει διάμετρο περίπου 90 έτη φωτός. Στη βόρεια και δυτική άκρη του το φως του σμήνους εμποδίζεται από τη διαστρική ύλη του σκοτεινού νεφελώματος Barnard 64. Το απόλυτο μέγεθος του σμήνους είναι –8,04. Τα λαμπρότερα μέλη του Μ9 έχουν φαινόμενο μέγεθος +13,5 ενώ ανάμεσα στα μέλη του σμήνους είναι 13 μεταβλητοί αστέρες. Μοιάζει να έχει οβάλ σχήμα.
Ναθαναήλ Κανόπιος

Ο Ναθαναήλ Κανόπιος ήταν πρωτοσύγγελος και έζησε τον 17ο αιώνα.

Βίος

Ο Ναθαναήλ Κανόπιος καταγόταν από την Κρήτη. Χρημάτισε πρωτοσύγγελος του Κύριλλου Λούκαρη. Ταξίδεψε στην Αγγλία και στην Ολλανδία. Εκεί οι Λουθηρανοί του ζήτησαν να μεταφράσει στα Ελληνικά τις θεολογικές εισηγήσεις του Λούθηρου και να τις προωθήσει στην ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Balaur bondoc

Ονοματολογία

Η ειδική ονομασία bondoc σημαίνει "κοντόχοντρος", έτσι Balaur bonoc σημαίνει "Κοντόχοντρος δράκος" (αγγλ. "Stocky dragon).

Περιγραφή

Ο Balaur ήταν ένα μικρού μεγέθους θηριόποδο καθώς είχε μήκος από 1,8 έως 2,1 μέτρα. Το σώμα του ήταν πιο δυσμενές από των άλλων Αμερικανικών και Ασιατικών αρπακτικών, Τα χέρια του ήταν κοντά, αλλά είχαν μακριά δάχτυλα που κατέληγαν σε γαμψά νύχια. Τα νύχια των ποδιών του ήταν παράξενα, καθώς χωρίζονταν σε δύο ζεύγη και το εσωτερικό ζεύγος νυχιών ήταν μεγαλύτερο από το εξωτερικό και πιθανόν χρησίμευαν στον γαντζώνεται στα κλαδιά των δέντρων.

Απολιθώματα

Τα μόνα απολιθώματα αυτού του Balaur που βρέθηκαν ήταν ένα ελλειπής σκελετός, που πιθανόν ανήκε σε νεαρό άτομο, και περιλάμβανε μόνο τα πόδια, τα οστά του ισχίου, την σπονδυλική στήλη, τα χέρια, τα πλευρά και την ουρά. Παρά τα ελλειπή αυτά στοιχεία, οι επιστήμονες κατάφεραν να φτιάξουν την σιλουέτα του ζώου. Αυτός ο δεινόσαυρος πέθανε σε ατύχημα κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας από μουσώνα, και το κουφάρι του μεταφέρθηκε και θάφτηκε σχετικά γρήγορα από την λάσπη από την πλημμύρα.

Βιολογία

Λίγα είναι γνωστά για την βιολογία του. Πιθανόν ο Balaur να κηνυγούσε θηράματα μικρού μεγέθους (π.χ. Ζαλμόξης, Τελματόσαυρος, Στρουθιόσαυρος) που ήχαν περίπου το διπλάσιο μέγεθος (3 - 4 μέτρα). Όμως ο ιταλός παλαιοντολόγος Άντρεα Κο, έχει σκεφτεί ότι τα παρεκκλίνοντα χαρακτηριστικά που υπάρχουν στον Balaur μπορεί να ήταν ένα αποτέλεσμα αυτού του θηριόποδου ώστε να γίνει παμφάγο ή φυτοφάγο, και όχι σαρκοφάγο όπως τα περισσότερα θηριόποδα. Η έλλειψη του τρίτου δαχτύλου μπορεί να είναι ένα σημάδι της μειωμένης επιθετικής του συμπεριφοράς, και το ισχυρό πρώτο δάχτυλο θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως μια υποστηριζόμενη προσαρμογή και όχι ως όπλο. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα σχετικά μικρά, γεροδεμένα άκρα και το ευρύ, πίσω ηβικό οστό, να ήταν ιδανικά ώστε να άφηναν χώρο για το διευρυμένο έντερο για την πέψη της βλάστησης, καθώς και την μείωση της ταχύτητας.
Ο Balaur bondoc, επειδή το σημείο που ανακαλύφθηκε στη Ρουμανία εκείνη την εποχή ήταν νησί (νησί Χάτζεκ), πιθανόν να ζούσε σε νησιωτικό περιβάλλον, με υδρόβια φυτά και βάλτους.
Αντίοχος (πατέρας Σέλευκου Α΄)

Βιογραφία

Υπηρέτησε ως αξιωματικός τού Φιλίππου Β΄ και διακρίθηκε ως στρατηγός τού στρατού. Ήταν από ανώτερη ευγενή οικογένεια. Ο πατέρας του μάλλον ονομαζόταν Σέλευκος. Ο αδελφός του λεγόταν Πτολεμαίος. Πιθανώς είχε έναν ανιψιό Σέλευκο. Ο Αντίοχος νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη από τη Μακεδονία, η οποία περί το 358 γέννησε τον Σέλευκο Α΄. Αυτός έγινε στρατηγός τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου· αργότερα ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Σελευκιδών και έγινε ο πρώτος βασιλιάς της. Επίσης ο η Λαοδίκη έκανε και μία κόρη, τη Διδυμεία. Η Λαοδίκη υποκρίθηκε, ως συνέπεια ενός ονείρου που είχε, πως ο θεός Απόλλωνας ήταν ο πραγματικός πατέρας τού Σελεύκου Α΄.
Όταν ο Σέλευκος Α΄ έγινε βασιλιάς, ίδρυσε 16 πόλεις προς τιμήν τού πατέρα του, περιλαμβανομένης της πόλης Αντιόχειας στη Συρία και της προφυλακής τού στρατού των Σελευκιδών, της Αντιόχειας Πισιδίας. Υπήρχαν 13 απόγονοι τού Σέλευκου με το όνομα Αντίοχος. Επίσης μερικοί βασιλείς της Κομμαγηνής. Ο Αντίοχος, μέσω του γιού του, είχε πολλούς απογόνους, από τον 3ο αι. πΧ ως τον 5ο αι. μΧ και ίσως και πιο μετά.
Οξυά Καρδίτσας

Γεωγραφικά στοιχεία

Η Οξυά είναι χτισμένη στις ανατολικές πλευρές του Αη- Λιά ή Προφήτη Ηλία (1.758 μ. υψ.) και την περιβάλλουν οι κορυφές της Καράβας (2.184 μ. υψ.}, της Μάλιας (1.970 μ. υψ.), του Βουτσικάκι (2.154 μ. ), καθώς και δάση από οξυές και έλατα. Το χωριό ανήκει σήμερα στο Δήμο Μουζακίου Καρδίτσας. Απέχει από την Καρδίτσα 56 χιλιόμετρα και το υψόμετρό του φτάνει μέχρι και τα 1150 μέτρα. Βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται η ευρύτερη περιοχή της λίμνης Πλαστήρα, νότια τα χωριά της περιοχής Αργιθέας, βορειοδυτικά τα χωριά Δρακότρυπα, Βατσουνιά και Πορτή, που ανήκουν επίσης στο Δήμο Μουζακίου και μετά απ' αυτά βρίσκονται τα ορεινά χωριά του νομού Τρικάλων (περιοχή Κόζιακα). Τέλος βόρεια απλώνεται η περιοχή του Μουζακίου.

Προέλευση του ονόματος

Η παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν Σιάμ από τη σύντμηση της πρώτης ονομασίας Σιάμος. Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό πρέπει να ιδρύθηκε την περίοδο 1393-1422. Η ονομασία Οξυά δόθηκε με διάταγμα το 1930, εξαιτίας του ιστορικού δάσους οξυάς που βρίσκεται στη ΝΑ πλευρά του χωριού. Γύρω στο 1770 πέρασε από την Οξυά ο Άγ. Κοσμάς ο Αιτωλός. Σώθηκε μια φράση στο τέλος της ομιλίας προς του κατοίκους που έμοιαζε με προφητεία, ότι «με τον καιρό θα σκορπιστεί το χωριό τόσο, που δε θα ακούγεται ο κόκορας από τη μία άκρη ως την άλλη». Πράγματι μετά από εκατό χρόνια, το χωριό σκορπίστηκε όπως είναι και σήμερα. Σήμερα λειτουργεί ο μύλος στα Παλιάμπελα, πετρόχτιστος, ηλικίας περίπου ενός αιώνα ενώ στον οικισμό Παλαιοχώρι υπάρχει παλιό τοξωτό γεφύρι που ενώνει τον οικισμό με το κέντρο της Οξυάς. Παλιό γεφύρι υπάρχει και στη θέση Τσιλιγκέικα.

Οικονομία

Εξέχουσα θέση στην οικονομία του χωριού κατέχει η κτηνοτροφία. Εκτρέφονται κυρίως κοπάδια με αιγοπρόβατα και τα κτηνοτροφικά προϊόντα παράγονται ακόμα αποκλειστικά και μόνο με παραδοσιακές μεθόδους, λόγω και της έλλειψης σύγχρονων μέσων στην περιοχή. Οι εναπομείναντες κάτοικοι του χωριού ασχολούνται επίσης και με γεωργικές εργασίες, ενώ στις γειτονικές περιοχές (Μουζάκι, Καρδίτσα, κ.λ.π) έχει αναπτυχθεί έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα από Οξυώτες που έχουν άμεση και καθημερινή, σχεδόν, επαφή με το χωριό.
Αυτοκράτειρα (σκάκι)

Αξία

Ο Ραλφ Μπέτζα (που εφηύρε το Σκάκι με διαφορετικούς στρατούς, όπου η αυτοκράτειρα χρησιμοποιείται σε έναν από αυτούς) έδωσε στην αυτοκράτειρα περίπου εννέα βαθμούς, εξίσου με μια βασίλισσα, επειδή ο ίππος και ο αξιωματικός έχουν περίπου ίση αξία και η αυτοκράτειρα με τη βασίλισσα είναι επίσης ίππος και αξιωματικός που προστέθηκε στη δύναμή τους ένας πύργος. Σημειώνει επίσης ότι η βασίλισσα μπορεί να είναι ελαφρώς ισχυρότερη από την αυτοκράτειρα στο φινάλε, από την άλλη πλευρά όμως, η αυτοκράτειρα έχει μεγάλη ικανότητα στο να δίνει διαρκή σαχ και να εξασφαλίζει την ισοπαλία σε μια κατά τα άλλα χαμένη παρτίδα. Σε αντίθεση με τη βασίλισσα, η οποία μπορεί να κινηθεί προς 8 διαφορετικές κατευθύνσεις, η αυτοκράτειρα μπορεί να κινηθεί προς 12.
1863 Αντίνοος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Αντινόου εκτιμάται σε 2,1 km. O φασματικός τύπος του είναι SU (κατά Tholen) ή Sq (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,24. Ο Αντίνοος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5,5 ως 9,5 ώρες περίπου.
Κάστρο Γαλατιανής

Το Κάστρο Γαλατιανής είναι οχυρωματικό έργο βυζαντινών χρόνων στην Κάλυμνο, σήμερα αρχαιολογικός χώρος. Βρίσκεται χτισμένο στο όρος Γαλατιανή και σε υψόμετρο 589 μέτρα.
Κατασκευάστηκε τον 7ο αιώνα μ.Χ. για προστασία από τις Αραβικές επιδρομές της εποχής και στο εσωτερικό του υπήρξε ο μεσαιωνικός οικισμός της Γαλατιανής . Τα τείχη του είχαν πάχος από 1,35 και 1,6 έως 2 μέτρα και κάλυπταν την νότια και δυτική πλευρά του οικισμού, οι υπόλοιπες ήταν ατείχιστες και προστατεύονταν από απόκρημνο γκρεμό. Το κάστρο της Γαλατιανής είχε οπτική επαφή με το Καστέλλι και το Κάστρο Αγίου Κωνσταντίνου Τελένδου.
Άγνωστο πότε εγκαταλείφθηκε, οι αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι διατηρήθηκε τουλάχιστον έως τον 10ο αιώνα μ.Χ.. Σήμερα διατηρείται το τείχος μέχρι τα 2,6 μέτρα, τμήματα των υδατοδεξαμενών και τα θεμέλια των κατοικιών.
Κώστας Κώστα

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Κώστας Κώστα γεννήθηκε στο Ζακάκι στις 26 Μαρτίου 1971. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Πριν την εκλογή του στη θέση του βουλευτή ήταν υπάλληλος οργανισμού δημοσίου δικαίου (Συμβούλιο Εγγραφής και Έλεγχου Εργοληπτών με καθήκοντα Τεχνικού Επιθεωρητή στην Επαρχία Λεμεσού).
Είναι νυμφευμένος με τη Λία Λεβέντη και έχει μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Το 1985 έγινε μέλος της ΕΔΟΝ και το 1991 μέλος του ΑΚΕΛ. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, μέλος της επαρχιακής επιτροπής ΑΚΕΛ Λεμεσού και μέλος του Γραφείου Περιβάλλοντος του ΑΚΕΛ Λεμεσού. Επιπλέον, συμμετέχει στα Γραφεία Τουρισμού, Ενεργειακής Πολιτικής, Θαλασσίων Μεταφορών, Οδικών Μεταφορών, Συνεργατισμού και Μεσαίων Στρωμάτων της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2016. 
Ως βουλευτής, είναι γραμματέας της Βουλής (από το 2011), μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο.

Άλλες δραστηριότητες

Υπηρέτησε την ΑΕΖ Ζακακίου από διάφορα πόστα. Επιπλεόν, είναι εκ των ιδρυτών και πρώην γραμματέας του Πολιτιστικού Ομίλου της ΑΕΖ.
Γεώργιος Κίτσος

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας του ήταν ο Κίτσος Κονταξής, έγκριτος της κωμόπολης Πλεσίβιτσα Φιλιατών. Αδελφή του ήταν η περίφημη Κυρά Βασιλική τελευταία σύζυγος του Αλή Πασά.
Μετά θάνατο του πατέρα του έγινε προύχοντας της κοινότητας Πλεσίβιτσα και είχε σημαντική θέση στην Αυλή του Πασά, ο οποίος όμως ζήλευε και μισούσε τον αδελφό της Βασιλικής, φοβούμενος όμως να τον καταδώσει στα φανερά, προσπαθούσε να τον φονεύσει με δόλο. Αποπειράθηκε να τον δηλητηριάσει, αλλά απέτυχε χάρη στην βοήθεια του ιατρού του Αλή Πασά Ιωάννη Κωλέττη. Αργότερα, σε κυνήγι που ο Αλή Πασάς είχε καλέσει τον Κίτσο, διέταξε δυο ανθρώπους του να πυροβολήσουν πάνω του. Ο Κίτσος τραυματίστηκε βαριά και θα πέθαινε, σώθηκε όμως χάρη της αδελφής του που απαίτησε την θεραπεία του, απειλώντας ότι θα αυτοκτονήσει η ίδια.
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Αλή Πασάς είχε κάνει τον Κίτσο αρχηγό των Φιλιατών, αλλά ο Κίτσος κατηγορήθηκε από μερικούς Τούρκους ότι επιβλεπόταν την τιμή του Μουσουλμάνου. Ο Αλής τότε από την οργή του έστειλε δολοφόνο για να τον εξοντώσει. Ο Κίτσος τραυματίστηκε ελαφρά, και η αδελφή του τον μετέφερε στα Γιάννενα όπου ο χειρουργός τον θεράπευσε.
Στην Επανάσταση του 1821 ο Κίτσος ήταν αρχηγός των Ηπειρωτών και πολέμησε στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο ακουσμένος προμαχώνας της Λουνέτας ήταν η θέση του καπετάνιου σε όλη την διάρκεια της πολιορκίας. Συμμετείχε στην έξοδο της φρουράς, και κατόρθωσε να σωθεί.
Βραβείον Σοφίης

Το «Βραβείον Σοφίης» απονέμεται σε προσωπικότητες, οι οποίες με τις πράξεις τους υπηρετούν τις Αξίες του Ανθρωπισμού. Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών σε συνεργασία με το Δήμο Δελφών καθιέρωσαν την απονομή του συγκεκριμένου τίτλου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων προς τιμήν του Δελφικού Ιδεώδους.
Η απονομή του συγκεκριμένου τίτλου έγινε για πρώτη φορά, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 3ου Θερινού Σχολείου Δελφών στις 22 Αυγούστου 2007, ως "Εύφημος Μνεία-Βραβείον Σοφίης". Το έτος 2008, το όνομα του βραβείου έγινε: "Βραβείον Σοφίης διά πράξεις Έλληνος ανθρώπου".
3360 Σύριγξ

Προσεγγίσεις στη Γη

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της, η Σύριγξ τέμνει και τις τροχιές των πλανητών Άρη και Αφροδίτης εκτός από αυτή της Γης. Ωστόσο, η σημαντική κλίση τροχιάς της Σύριγγος ως προς αυτές των πλανητών, αποτρέπει τις πολύ κοντινές προσεγγίσεις της σε πλανήτες. Π.χ. κατά την πλησιέστερη προσέγγισή της στη Γη σε ολόκληρο τον 20ό αιώνα, που σημειώθηκε στις 10 Μαΐου 1962, πέρασε σε ελάχιστη απόσταση 0,1474 AU (22,05 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας, ενώ κατά την πλησιέστερη προσέγγισή της στη Γη τους δύο επόμενους αιώνες, θα περάσει σε απόσταση 0,09625 AU (14,40 εκατομ. χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας,

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σύριγγος εκτιμάται σε 1,8 χιλιόμετρο περίπου. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,17, ενώ ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος.
Άγιος Γεώργιος Βορειοδυτικά

Ο Άγιος Γεώργιος Βορειοδυτικά (αγγλικά: Saint George North West) είναι μια από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Πρωτεύουσα πόλη είναι το Μπωσεζούρ.

Γεωγραφία

Η περιφέρεια βρίσκεται βορειοδυτικά της ενορίας, εξού και το όνομα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια στην ενορία μετά τον Άγιο Γεώργιο Νότια
Μεγάβυζος ο Ζωπύρου

Βιογραφία

Ο Μεγάβυζος του Ζωπύρου στα τέλη του 520 π.Χ. πήρε μέρος, ως στρατηγός του Δαρείου, στην πολύμηνη πολιορκία της Βαβυλώνας, βοήθησε με τέχνασμά του στην κατάληψή της και τελικά έγινε σατράπης της στη θέση του πατέρα του. Ο Ηρόδοτος τον αναφέρει ως έναν από τους διοικητές του στρατού που πήρε μέρος στην εκστρατεία του Ξέρξη κατά της Ελλάδας. Διατάχθηκε να καταλάβει και να λεηλατήσει τους Δελφούς αλλά απέτυχε. Σε άλλη εκστρατεία των Περσών, στη Μέμφιδα της Αιγύπτου, αντιμετώπισε με επιτυχία τους Αθηναίους που είχαν εκστρατεύσει εκεί. Στασίασε κατά του Αρταξέρξη Α΄, όμως τελικά συμφιλιώθηκε μαζί του και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως αυλικός.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Αμύτιδα των Αχαιμενιδών, κόρη τού Ξέρξη Α΄ τού Μεγάλου.

Σχετικά άρθρα

Πόλεμοι της Δηλιακής Συμμαχίας