google/wiki40b huggingface dataset:
Άγιος Επιφάνιος Ορεινής

Ιστορία

Το χωριό δημιουργήθηκε με την μετακίνηση κατοίκων, από τις  γύρω περιοχές στις αρχές του 5ου αιώνα, όταν  ο Χριστιανισμός  επιβλήθηκε  ως επίσημη θρησκεία.  Την περίοδο αυτή  ορισμένοι φανατικοί,  εκμεταλλευόμενοι τις περιστάσεις, εφάρμοζαν ακραίες συμπεριφορές και δράσεις που οδηγούσαν  στην κοινωνική απομόνωση, εκείνων που πίστευαν στην αρχαία ελληνική θρησκεία, προκειμένου να επωφεληθούν προσωπικά. 
Ο Αγιος Επιφάνιος στην προσπαθεια του να αποκαταστήσει την τάξη, ζήτησε την υποστήριξη του αυτοκράτορα Θεοδόσιος Α΄ και με διάταγμα  εγκαθίδρυσε περιοχές  ασφάλειας για τους μη χριστιανούς. Δεδομένου ότι  το χωριό και οι κάτοικοι,  απολάμβαναν την προστασία του επισκόπου Σαλαμίνος Επιφανίου, το χωριό έγινε γνωστό ως το χωριό του Επιφανίου και αργότερα  Άγιος Επιφάνιος Ορεινής .
Σύμφωνα με το μύθο οι πρώτοι κατοίκοι του χωριού ήταν η οικογένεια του ειδωλολάτρη αρχιερέα της περιοχής, μια μητέρα με τρεις κόρες της. Άλλες εκδοχές για την ονομασία του χωρίου είναι οι εξής: Το χωριό πήρε το όνομα του από κάποιο φερώνυμο μοναστήρι. Αυτό «μαρτυρούν» κάποια κατάλοιπα κτίσματος που ανευρεθήκαν δυτικά του χωριού, στη βάση ενός λόφου που ονομάζεται  «Καλόγηρος». Κατά μια άλλη εκδοχή, λιγότερο πιθανή, το όνομα του χωριού προήλθε από το όνομα του πρώτου κατοίκου του χωριού. Συγκεκριμένα, ο πρώτος κάτοικος του χωριού ονομαζόταν Πιφανιώτης ή αλλιώς Επιφάνιος και όπως προαναφέρθηκε, ήρθε από την Αγλαντζιά.

Εκκλησία

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Επιφάνιο. Είναι κτίσμα του 18ου αιώνα και ανήκει στον τύπο των μονόκλιτων εκκλησιών με αμφικλινή ξύλινη στέγη και κεραμίδια.

Ασχολίες

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνταν με τη γεωργία, κτηνοτροφία και υλοτομία. Ειδικότερα, καλλιεργούσαν κυρίως αμπέλια οινοποιήσιμων ποικιλιών και λιγότερο ελιές, χαρουπιές, σιτηρά και λαχανικά. Οι κάτοικοι του Αγίου Επιφανίου, όπως και τα υπόλοιπα ορεινά χωριά, είχαν ως βασική τους ενασχόληση την κτηνοτροφία. Τη δεκαετία του ’80 εκτρέφονταν περίπου 1000 κατσίκες.
Όσοι ασχολούνταν με την υλοτομία κουβαλούσαν ξύλα από τα χωράφια και το δάσος, τα φόρτωναν πάνω σε άλογα ή γαϊδουράκια  και πήγαιναν να τα πουλήσουν στη Λευκωσία.
Στον Άγιο Επιφάνιο εδρεύει και ο ΑΠΟ Αγίου Επιφανίου που αγωνίζεται στη ΠΟΕΛ.
Πιτσούντα

Αρχαιότητα

Η αρχική ονομασία της πόλης ήταν Πιτυούς και ήταν ελληνική αποικία των Μιλησίων κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., λειτουργώντας ως εμπορικός σταθμός στις ακτές του βασιλείου της Λαζικής. Κατά τον γεωγράφο Αρτεμίδωρο τον Εφέσιο (1ος αιώνας π.Χ.) ο οποίος αναφέρεται σε αυτήν ως Μεγίστη Πιτυούς, η πόλη βρισκόταν βορείως της Διοσκουριάδος, έτερης ελληνικής αποικίας στην περιοχή, σε απόσταση 360 σταδίων, ενώ κατά τις αναφορές του Αρριανού (2ος αιώνας μ.Χ.) σε απόσταση 350. Η πραγματική απόσταση ωστόσο ήταν περισσότερο κοντά στα 400 στάδια. Αναφορά στην πόλη υπήρξε επίσης και από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (1ος αιώνας μ.Χ.) ο οποίος την περιέγραψε ως την πλουσιότερη πόλη (oppidum opulentissimum). Ωστόσο κατά το διάστημα μεταξύ 1ου αιώνα π.Χ. και μ.Χ., η πόλη είχε καταστραφεί από την τοπική σαρματική φυλή των Ηνιόχων, και οι μετέπειτα αναφορές για την πόλη είναι περιορισμένες καθώς ο Αρριανός την περιγράφει ως απλό αγκυροβόλιο για στάθμευση πλοίων ενώ ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (2ος αιώνας μ.Χ.) δεν την αναφέρει καθόλου.
Κατά τα γραπτά του ιστορικού Ζώσιμου (6ος αιώνας) η πόλη ξανακτίστηκε αργότερα από τους Ρωμαίους, και διέθετε πολύ ισχυρά αμυντικά τείχη και μεγάλο λιμάνι. Αποτελούσε την έδρα της XV λεγεώνας, και τα τείχη αργότερα ενισχύθηκαν με δεύτερη γραμμή άμυνας κατά τα μέσα του 3ου αιώνα.Η πόλη δέχτηκε την επίθεση των Γότθων σε συμμαχία με τους Βορανούς το 255 οι οποίοι είχαν προηγουμένως καταφέρει  να αποκτήσουν τα πλοία του στόλου του βασιλείου του Βοσπόρου. Η ρωμαϊκή φρουρά κατάφερε να αποκρούσει την επίθεση υπό την ηγεσία του Σουκεσσιανού, ωστόσο οι επιτιθέμενοι επέστρεψαν το επόμενο έτος, κατέκτησαν την πόλη, και συνέχισαν την πορεία τους νοτιότερα αλώνοντας την Τραπεζούντα στα βόρεια παράλια της Μικράς Ασίας.
Η πόλη ανοικοδομήθηκε μετέπειτα, και κατά την παράδοση υπήρξε ο τόπος θανάτου του Ιωάννη του Χρυσοστόμου κατά την διάρκεια που βρισκόταν σε αιχμαλωσία, ωστόσο η μαρτυρία αυτή αμφισβητείται από νεώτερες μελέτες. Κατά την περίοδο του Ιουστινιανού (6ος αιώνας) η πόλη θεωρούνταν περισσότερο φρούριο παρά πόλη.

Μεσαίωνας

Η περιοχή πέρασε στον έλεγχο των Αβασγών (σύγχρονοι Αμπχάζιοι) και εξελίχθηκε σε ένα από τα κύρια πολιτικά και θρησκευτικά κέντρα της Λαζικής. Ήταν έδρα χριστιανικής επισκοπής ήδη από τον 4ο αιώνα, ενώ στην περιοχή ιδρύθηκε αρχιεπισκοπή το 541, και κατά τα τέλη του 10ου αιώνα ο βασιλιάς Μπαγκράτ Γ´ της Γεωργίας έκτισε τον καθεδρικό ναό της Πιτσούντας. Παράλληλα η πόλη αποτέλεσε την έδρα της αυτοκέφαλης γεωργιανής ορθόδοξης εκκλησίας στην Αμπχαζία, έως τα τέλη του 16ου αιώνα όταν η Αμπχαζία τέθηκε υπό τον έλεγχο των Οθωμανών μαζί με την Γεωργία υπό το βιλαέτι της Τραπεζούντας.  
Κατά τα τέλη του 13ου αιώνα αποτέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα αποικία των Γενοβέζων, γνωστή ως Πεζόντα (Pezonda).

Νεότερη εποχή

Κατα τα μέσα του 20ού αιώνα, η Πιτσούντα αποτελούσε την αγαπημένη εξοχική κατοικία του Νικίτα Χρουστσόφ, Γενικού Γραμματέα της ΕΣΣΔ.
Στις 7 Φεβρουαρίου του 2007, ο οικισμός έλαβε επίσημα τον προσδιορισμό της πόλης σύμφωνα με τις διοικητικές ρυθμίσεις της Αμπχαζίας, με προσπάθεια να αναπτυχθεί περαιτέρω ως τουριστικό θέρετρο.
Γιώργος Αυγερόπουλος

Επιλεκτική Φιλμογραφία

Agorá - Από τη Δημοκρατία στις Αγορές (2015)
Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας (2014)
Άνθρωποι και Αριθμοί (2013)
El Sistema - Σώζοντας Ζωές (2013)
Ο Θησαυρός της Κασσάνδρας (2012)
Φιλανθρωπία, Διπλωματία και Business (2012)
Το Άγγιγμα του Μίδα (2011)
Κλέβοντας απ’ τους Φτωχούς (2011)
Πωλείται Ζωή (2010)
Το Πείραμα της Αργεντινής (2010)
Υπέροχη Μακροοικονομία (2010)
Welcome to Tijuana (2009)
Το Αίμα του Κουάν Κουάν (2009)
Γάζα Ερχόμαστε (2009)
Πεθαίνοντας στην Αφθονία (2009)
Τα Παιδιά ενός Βιασμού (2008)
Ψηφιακά Νεκροταφεία (2008)
Δέλτα - Οι Βρώμικες Δουλειές του Πετρελαίου (2007)
Μπακαίικα Κιλκίς

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Τα Μπακαίικα βρίσκονται στα όρια του νομού Κιλκίς με το νομό Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στον Γαλλικό ποταμό (Α.) και τη λίμνη Πικρολίμνη (Δ.). Απέχουν 24 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη του Κιλκίς και 29 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Θεσσαλονίκης. Στα βορειοδυτικά του οικισμού και δίπλα στη λίμνη, στη τοποθεσία "Λόφος Καρδίτσα" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός με διάσπαρτη κεραμική στην επιφάνειά του. Νότια και σε απόσταση 750 μ. δυτικά του δρόμου Νέας Φιλαδέλφειας - Ξυλοκερατιάς στη τοποθεσία "Αρχοντή Τούμπα" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός και στην κορυφή της τούμπας υδραγωγείο με άφθονη επιφανειακή κεραμική που πιθανολογείται ότι πρόκειται για τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κλίται που υπήρχε στην περιοχή. Νοτιοδυτικά και στις όχθες της λίμνης βρίσκονται τα ιαματικά λουτρά Πικρολίμνης με κύριο χαρακτηριστικό τους τη μαύρη λάσπη (φυσικός αλατούχος πηλός) που υπάρχει στην κοίτη της. Υπάρχουν ομαδικές πισίνες και ατομικοί χώροι επάλειψης πηλού, ενώ στο υδροθεραπευτήριο λειτουργούν ατομικές μπανιέρες υδροθεραπείας. Στα λουτρά συνδυάζονται μέθοδοι πηλοθεραπείας και υδροθεραπείας.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρονται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ξυλοκερατιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Ξυλοκερατιά και την Πικρολίμνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξυλοκερατιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους
Δικαιούχο έθνος

Σοβιετική Ένωση

Στη Σοβιετική Ένωση, η έννοια χρησιμοποιήθηκε για να υποδηλώσει τα έθνη που έδιναν τους τίτλους στις αυτόνομες οντότητες εντός της ένωσης: Σοβιετικές δημοκρατίες, αυτόνομες δημοκρατίες, αυτόνομες περιφέρειες, κλπ., όπως η Λευκορωσική ΣΣΔ για τους Λευκορώσους.
Ένα έθνος, για να γίνει ένα δικαιούχο έθνος, έπρεπε να πληρούν ορισμένα κριτήρια όσον αφορά τη ποσότητα του πληθυσμού και την πυκνότητα του οικισμού. Η γλώσσα του δικαιούχου έθνους ανακηρυσσόταν πρόσθετη (μετά τα ρωσικά) επίσημη γλώσσα της αντίστοιχης διοικητικής μονάδας.
Η ιδέα λειτούργησε καλά για τις περιπτώσεις καθιερωμένων, ομοιογενών και σχετικά ανεπτυγμένων εθνών.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε ορισμένες ιδιαίτερα πολυεθνικές περιοχές όπως ο Βόρειος Καύκασος, η έννοια του δικαιούχου έθνους εισήγαγε εγγενή ανισότητα μεταξύ του δικαιούχου και μη δικαιούχου εθνών, ιδιαίτερα μετά την εισαγωγή των πολιτικών της κορενιζατσίγια, σύμφωνα με την οποία οι εκπρόσωποι του δικαιούχου έθνους προάγονταν σε διοικητικές θέσεις.

Κίνα

Η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας έχει υιοθετήσει κάποιες από τις αρχές της Σοβιετικής έννοιας της πολιτικής της εθνοτικής μειονότητας—βλέπε Αυτόνομες οντότητες της Κίνας.

Γιουγκοσλαβία

Οι ομοσπονδιακές δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας θεωρούνταν ως έθνη-κράτη των συνταγματικών λαών. Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, μόνο η Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν όριζε στο σύνταγμά ότι ήταν έθνος-κράτος του δικαιούχου έθνος, ντε γιούρε λόγω της πολυεθνοτικής κοινωνίας της χώρας.
Πυρήνη

Στην Ελληνική μυθολογία η Πυρήνη ήταν μία νύμφη. Ήταν κόρη του Βασιλιά της Ισπανίας Βέβρυξ και ερωμένη του Ηρακλή. Όταν γέννησε ένα ερπετό τρομοκρατήθηκε τόσο που ξέφυγε προς το δάσος όπου και πέθανε. Ο Ηρακλής έφτιαξε τον τάφο της συγκεντρώνοντας βράχους και σχηματίζοντας έτσι τα Πυρηναία, τα οποία πήραν το όνομά τους από αυτήν.
Η Πυρήνη ήταν επίσης η μητέρα του Κύκνου, τον οποίο συνέλαβε από τον Άρη.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12

Σύστημα διεξαγωγής

Στο Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2011-12 και της Δ΄ κατηγορίας 2011-12 κατηγορίας (σύνολο 29 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 20 από τις 29 ομάδες.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ και Β΄ γύρο  έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στα προημιτελικά και στα ημιτελικά έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης  και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Πάπας Αναστάσιος Α΄

Συγγραφικό έργο

Σώζονται τρεις επιστολές του οι οποίες μάλλον συντάχθηκαν όχι από τον ίδιο αλλά από την γραμματεία του.
Κατσούνι

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1979 στο Παρίσι. Η καταγωγή της είναι από το Βιετνάμ. Ανακαλύφθηκε από το περιοδικό Πέντχαουζ σε ηλικία 21 χρονών και έγινε φωτομοντέλο. Μέχρι τότε δούλευε ως γυμνή χορεύτρια στριπτίζ. 
Ξεκίνησε την καριέρα της στον κινηματογράφο σε ηλικία 22 χρονών και βραβεύτηκε αρκετές φορές για τις επιδόσεις της. 
Φημίζεται όσο καμιά άλλη για τις επιδόσεις της στο στοματικό σεξ και ειδικότερα στη βαθιά φαρυγγική κατάδυση του πέους. Εκτός από τα σκληρά πορνό έχει πάρει μέρος και σε πολλές ταινίες ελαφρού ερωτικού περιεχομένου. 
Το περιοδικό Genesis την τοποθέτησε στην 14η θέση του καταλόγου των Porn’s Hot 100.
Live at Woodstock

Βραβεία

Live at Woodstock (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Πάικο

Πανίδα - Χλωρίδα

Έχουν καταμετρηθεί 57 διαφορετικά είδη πεταλούδας στο Πάικο αναδεικνύοντας τον πλούτο της εντομοπανίδας της περιοχής. Ξεχωριστή θέση στην πανίδα του βουνού είναι το αγριογούρουνο που συναντάται σε όλο το Πάικο.
Η χλωρίδα αποτελείται περίπου από 2.500 δείγματα φυτών. Τα δέντρα που καλύπτουν το Πάικο είναι κυρίως καστανιές, οξιές, πεύκα, δρύες, κέδροι, ιτιές, λεύκες και σημύδες. Αραιότερα συναντώνται πλατάνια, μηλιές, καρυδιές και κισσούς. Πλούσιο σε φτέρες και ποικιλία μανιταριών.

Λίμνες - Ποτάμια

Άφθονα ποτάμια και ρέματα κυλούν όλο το χρόνο στο Πάικο με κυριότερα ποτάμια : το Μέγα Ρέμα ή Ρέμα Πρωτομαγιάς (με τους παραποτάμους του: Ρέμα Πεπονιάς, Κρυονέρι και Λυκόρεμα), το Σείριο (με τον κύριο κλάδο του Στραβοπόταμο ή Μαυροπόταμο που ρέει ανάμεσα στη Γρίβα και την Κάρπη και τον παραπόταμό του Μεγάλο ποτάμι, κοντά στη Γρίβα που πηγάζει στα 1307μ. και υδρεύει όλη την περιοχή), ο Ξεροπόταμος (Σούχα Ρέκα) ή Πλατανόρεμα με πόσιμο νερό  βρίσκεται στα όρια Γουμένισσας – Φιλυριάς, και το Ρέμα Χαμηλού ή Ποταμάκι που εισέρχεται στη Βόρεια Μακεδονία. Όλοι οι παραπάνω ποταμοί χύνονται στον Αξιό, ενώ ο Γράμμος στα νοτιοδυτικά χύνεται στο Λουδία.
Τόσο στον κύριο κλάδο του, Μεγάλο ποτάμι (κοντά στη Γρίβα), όσο και στον Στραβοπόταμο ή Μαυροπόταμο, ο Σείριος δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους για ερασιτεχνικό ψάρεμα.
Στο Πάικο υπάρχει η τεχνητή λίμνη Μεταλλείου, στην περιοχή παλαιότερου μεταλλείου αργύρου, στο Μέγα Ρέμα, καθώς επίσης και η Σμαραγδένια λίμνη μεταξύ Σκρα και Κούπας, στον ανώτερο ρου του Μεγάλου Ρέματος που σχηματίζει εντυπωσιακό καταρράκτη πριν τα νερά του πέσουν στη λίμνη. Επίσης, οι πηγές της  Αραβησσού δημιουργούν έναν σημαντικό υγρότοπο, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Πάικου.

Ορυκτός Πλούτος

Η Ορυκτική ζώνη Αξιού έχει διεύθυνση ΒΒΔ-ΝΝΑ και χωρίζεται σε τρεις ενότητες, από ανατολικά προς τα δυτικά: ενότητα Παιονίας, ενότητα Πάικου και ενότητα Αλμωπίας.
Παλαιογεωγραφικά η ενότητα του Πάικου ήταν ένα ύβωμα μεταξύ των αυλάκων-βαθιών θαλασσών της ενότητας Παιονίας και της ενότητας Αλμωπίας. Το βασικό κριτήριο (όχι βέβαια το μοναδικό) για αυτήν την διάκριση είναι η ύπαρξη μιας παχιάς νηριτικής ασβεστολιθικής σειράς σε αντίθεση με τα αργιλικά-κερατολικά ιζήματα (ιζηματογένεση βαθιάς θάλασσας) που απαντούν στις ενότητες Παιονίας και Αλμωπίας.
Η ενότητα Πάικου γενικά χαρακτηρίζεται από μεταμορφωμένα πετρώματα και ρήγματα με διευθύνσεις ΒΔ και ΒΑ και συναντούμε διάφορα πετρώματα όπως σχιστολίθους, πηλίτες, ψαμμίτες, δολερίτες, ασβεστολίθους,συναντούμε διάφορα πετρώματα όπως : σχιστόλιθος, αρκόζη, ψαμμίτης, δολερίτης, κροκαλοπαγή, γάββρους, διαβάσες, φλύσχη, κ.α.

Μοναστήρια , Εκκλησίες και Εξωκλήσια του Πάικου, στο Νομό Κιλκίς

Διοικητικός Προϊστάμενος των Μοναστηριών & Εκκλησιών της Παιονίας είναι ο Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου Δημήτριος.
Σύλβα Ακρίτα

Η ζωή της

Η Σύλβα Ακρίτα γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1928 στην Θεσσαλονίκη από γονείς Μικρασιάτες.
Ο πατέρας της Κωνσταντίνος Γιαβάσογλου υπήρξε Γερουσιαστής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Αργότερα, ως Υπουργός Πρόνοιας ασχολήθηκε κυρίως με τη στέγαση των προσφύγων. 
Από τα παιδικά της χρόνια βίωσε τις ανάγκες και τις αγωνίες αυτού του τομέα γι’ αυτό και μεγαλώνοντας η Κοινωνική Πρόνοια έγινε το αντικείμενο των σπουδών της.
Τον Λουκή Ακρίτα, πολιτικό, δημοσιογράφο και γνωστό συγγραφέα τον γνώρισε όταν ήταν Γενικός Γραμματέας και βουλευτής της Ε.Π.Ε.Κ. Αργότερα, ως Υπουργός Παιδείας της Ένωσης Κέντρου υπήρξε ο πρωτεργάτης της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης. 
Από τον γάμο τους αποκτήσανε μια κόρη την γνωστή δημοσιογράφο και συγγραφέα Έλενα Ακρίτα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Μετά τον θάνατο του Λουκή Ακρίτα, στις εκλογές του 1967 (που ματαίωσε βίαια η χούντα των συνταγματαρχών) είναι η μόνη γυναίκα υποψήφια βουλευτής της Ένωσης Κέντρου σε όλη την Ελλάδα. Από τους πρώτους μήνες της δικτατορίας οργανώνεται στην Αντίσταση με το Πατριωτικό Μέτωπο. Η χούντα την συλλαμβάνει και το στρατοδικείο την καταδικάζει, ως ηγετικό στέλεχος, σε δέκα χρόνια κάθειρξη.
Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 η περιφέρεια της Β΄ Αθήνας στέλνει μόνο τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ανάμεσα τους και η Σύλβα Ακρίτα που είναι η πρώτη ελληνίδα βουλευτίνα στην ιστορία του κόμματος αυτού. 
Το 1981 εκλέγεται ξανά πρώτη σε ψήφους από όλες τις γυναίκες. Σαν μέλος του Κοινοβουλίου πια εκλέγεται Κοσμήτορας του Προεδρείου. Ορίζεται Πρόεδρος των Διεθνών Σχέσεων της Βουλής, Πρόεδρος της Εθνικής Βιβλιοθήκης και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 
Λίγο αργότερα, η θητεία της ως Υφυπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της δίνει την ευκαιρία να δουλέψει σκληρά και υπεύθυνα στον τομέα της. Επιτυγχάνει τους στόχους της που είναι:
•Περνάει από το Κοινοβούλιο το νομοσχέδιο για την «Απόσβεση Χρεών Προσφύγων» που εκκρεμούσε για πολλές δεκαετίες.
•Ξεκινάει και ολοκληρώνει την μελέτη ενός επαναστατικού νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό της Πρόνοιας. 
•Στέλνει στην ΕΟΚ για έγκριση και δανειοδότηση για σημαντική μελέτη για αξιοποίηση του ΠΙΚΠΑ. Ένα πρόγραμμα πρωτοποριακό, ακόμα και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, που αφορά στα άτομα με ειδικές ανάγκες. 
•Εκπόνησε νομοσχέδιο για την υιοθεσία.
•Πραγματοποίησε μελέτες κι οργάνωσε πανευρωπαϊκά σεμινάρια για την αντιμετώπιση των ατόμων της τρίτης ηλικίας. 
•Προγραμμάτισε με διυπουργικές συσκέψεις μέτρα πρόσβασης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. 
•Ερεύνησε τις δυνατότητες πλατιάς εφαρμογής του οικογενειακού προγραμματισμού και της προστασίας κακοποιημένων ατόμων. 
•Ίδρυσε νέους βρεφονηπιακούς σταθμούς. 
Στις εκλογές του 1989 εκλέγεται και πάλι μοναδική γυναίκα βουλευτής στην Β΄ Αθήνας και Γραμματέας του Προεδρείου της κοινοβουλευτικής Ομάδας. 
Στις επόμενες εκλογές υπήρξε βουλευτής Επικρατείας και μέλος του Συμβουλίου Ευρώπης. 
Το 1996 αποφασίζει να αποχωρήσει από την ενεργό πολιτική. Σήμερα ζει με την κόρη της Έλενα και τον εγγονό της Παύλο.
Τριαζιριδίνη

Ισομέρεια

Με βάση το μοριακό τύπο της (N₃H₃) έχει ένα (1) μόνο ισομερές θέσης, το τριαζένιο (NH₂N=NH).

«Μητρική» και «θυγατρικές» τριαζιριδίνες

Η τριαζιριδίνη είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» της παραγώγων (ανόργανων και οργανικών), που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «τριαζιριδίνες».
Σάρα ΜακΤέρναν

Πρόωρη και προσωπική ζωή

Η Σάρα είναι ένα μοναχοπαίδι. Μετά την αποφοίτησή της το 2011, πήρε ένα πρόγραμμα προ-νοσηλευτικής στο Ennis, County Clare. Συνέχισε στη μουσική τεχνολογία στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Limerick για αρκετούς μήνες. Πάντα είπε: «Η καριέρα μου θα είναι είτε να βοηθήσω ανθρώπους ή μουσική». Η Sarah έσπασε από την εκπαίδευση και συνέχισε να εργάζεται ως υπάλληλος λιανικής στο Penneys (Primark). Τον Σεπτέμβριο του 2014, η Sarah εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Limerick για να σπουδάσει Φωνή και Χορό, αλλά έπρεπε να αναβάλει μέχρι το Σεπτέμβριο του 2015. Παίζει κιθάρα, πιάνο και σφυρίχτρα.

The Jeds

Τον Νοέμβριο του 2014, αφού πέρασε από τις τυφλές ακροάσεις (blind auditions) για το The Voice της Ιρλανδίας χωρίς ποτέ να κάνει συναυλίες, η Sarah δημιούργησε μια μπάντα για να αποκτήσει εμπειρία με την εκτέλεση. Η μπάντα των τεσσάρων κομματιών συγκροτήθηκε από τον κιθαρίστα Dwayne Mann, τον drummer John Moroney, τον μπασίστα Declan Larkin και τη Sarah στα φωνητικά.

The Voice της Ιρλανδίας

Η McTernan μπήκε στο The Voice της Ιρλανδίας το 2015. Στην τυφλή ακρόασή της τραγούδησε το "Who You Are", για την οποία οι τέσσερις κριτές γύρισαν τις καρέκλες τους. Στη συνέχεια επέλεξε να πάει στο S Club 7 αστέρων, στην ομάδα της Rachel Stevens. Το βίντεο οντισιόν της Sarah παραμένει το βίντεο με τις περισσότερες προβολές της σειράς με 90.100 συν χτυπήματα. Για την εκπομπή "The Battle" αγωνίστηκε εναντίον της Tara Gannon Carr. Ερμήνευσαν το "Change" από τη Sigma, συνεμφανιζόμενη με την Paloma. Ο Στίβενς αποφάσισε να στείλει τη Σάρα στο Live Knockouts. Η Σάρα τραγούδησε το "Ghost" από την Ella Henderson και ήταν ενάντια στους Paul Taylor και Cian O Meila. Ο Στίβενς αποφάσισε να στείλει τη Σάρα στο Live Shows, ενώ ο Paul και ο Cian στάλθηκαν σπίτι.
Στην πρώτη ζωντανή παράσταση, η Sarah τραγούδησε "What I Did for Love" του David Guetta με τον Emeli Sande.
Η Σάρα ήρθε τρίτη, χάνοντας από την Emma Humber στη δεύτερη θέση και τον Patrick James στην πρώτη.

Eurovision 2019

Στις 8 Μαρτίου 2019, ανακοινώθηκε ότι η Σάρα θα εκπροσωπήσει την Ιρλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ με το τραγούδι "22". Το εν λόγω τραγούδι δεν προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού.
Σάντα Σεβέρα

Ιστορία

Κοντά στο χωριό υπάρχει επίσης ένα μικρό μεσαιωνικό χωριό με κάστρο του 11ου αιώνα δίπλα στη θάλασσα, μπροστά από το οποίο υπήρχε το αρχαίο ετρουσκικό λιμάνι Πύργοι.  
Το χωριό της Σάντα Σεβέρα αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 ως θέρετρο πολλών φασιστών ηγετών. Τα σπίτια που χτίστηκαν ήταν μέρος του "Cooperativa 28 Ottobre", Συνεταιρισμός 28 Οκτωβρίου. Στην αρχή υπήρχαν πολύ λίγα σπίτια, όλες βίλες που ανήκαν η καθεμία σε μία οικογένεια. Κατόπιν, στη διάρκεια της δεκαετίας του ΄70, χτίστηκε ο συνοικισμός που σήμερα ονομάζεται "Grottini".
Κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, το Ευσεβές Ινστιτούτου του Αγίου Πνεύματος (Pio Istituto di Santo Spirito), ιδιοκτήτης τότε του κάστρου της Σάντα Σεβέρα, διέταξε την ανακαίνισή του. Ο υπεύθυνος του έργου ήταν ο Ρικάρντο Μέντιτσι (Riccardo Medici), και αυτό ολοκληρώθηκε το 1970 (βλ. Angela Carlini Bandinelli, Santa Severa Mosaico Storico,  Εκδόσεις Mediterranee, 1992, σ. 212).

Αρχαιολογία

Εδώ, το 1964 βρέθηκαν τα χρυσά ελάσματα των Πύργων, τρία φύλλα χρυσού περίπου 20 εκατοστών, που χρονολογούνται το 500π.Χ., και περιέχουν κείμενα στα  φοινικικά και τα ετρουσκικά.

Συγκοινωνία

Η Σάντα Σεβέρα βρίσκεται βόρεια από το Κρατικό Δρόμο 1 Via Aurelia και σε μικρή απόσταση από την έξοδο Σάντα Σεβέρα – Σάντα ΜΑρινέλλα, στον αυτοκινητόδρομο A12 Ρώμη – Τσιβιταβέκια (Roma – Civitavecchia).
Έχει επίσης σταθμό της σιδηροδρομικής εταιρίας Ferrovia Tirrenica, που βρίσκεται στο τμήμα μεταξύ Furbara και Σάντα Μαρινέλλα.   
Το Αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο βρίσκεται 50 χιλιόμετρα νότια της πόλης, η οποία επίσης είναι 20 χιλιόμετρα μακριά από το λιμάνι της πόλης Τσιβιταβέκια.
Ύαντες

Οι Ύαντες ήταν οι πρώτοι και οι αρχαιότεροι κάτοικοι της αρχαίας Βοιωτίας που εκδιώχθηκαν από τον Κάδμο και μετακινήθηκαν άλλοι προς την Φωκίδα όπου έκτισαν την Υάμπολιν και άλλοι στην Αιτωλία η οποία στην αρχαιότητα ονομάζονταν Υαντίς.
Φλοράν Μπαλμόν

Βιογραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ο Φλοράν Μπαλμόν ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο στην ηλικία των πέντε ετών από την ΚΣ Οζόν, ομάδα της πόλης του Σαιν-Συμφοριάν-ντ'Οζόν απ'όπου κατάγεται, ενώ, τότε, αγωνιζόταν ως επιθετικός. Σε ηλικία δώδεκα ετών, εντάχθηκε στην ΚΑΣΚΟΛ του Ουλέν, προτού ενταχθεί στην ηλικία των δεκαεπτά ετών στα τμήματα υποδομής της Ολιμπίκ Λυών. Κατέκτησε με την ομάδα νέων της Λυών το Κύπελλο Γκαμπαρντελά του 1997.
Ο Φλοράν Μπαλμόν αποκαλύφθηκε στο γαλλικό ποδοσφαιρικό κοινό στη διάρκεια της σεζόν που πέρασε ως δανεικός στην Τουλούζ ΦΚ. Στη συνέχεια, μεταγράφηκε στην ΟΖΚ Νις το 2004, αφότου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας του 2003 και το Γαλλικό Σούπερ Καπ του 2004.
Ο Γάλλος μέσος υπέγραψε για λογαριασμό της Λιλ ΟΣΚ τον Ιούνιο του 2008. Δίπλα στους Ρίο Μαβούμπα και Γιοάν Καμπάιγ, αποτέλεσε έναν από τους σταθερότερους σε απόδοση μέσους της Λιγκ 1, βοηθώντας την ΛΟΣΚ να πετύχει το νταμπλ Κύπελλο-Πρωτάθλημα το 2011. Τραυματίας, ωστόσο, απέτυχε να συμμετάσχει στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας εκείνης της σεζόν.
Ευρισκόμενος δεσμευμένος με συμβόλαιο με την ΛΟΣΚ ως τον Ιούνιο του 2013, ο Μπαλμόν ανανέωσε το συμβόλαιό του για δύο πρόσθετα έτη, στις 8 Ιουνίου 2012.
Στην Λιλ, υπάρχει ένα τραγούδι που του είναι αφιερωμένο από τους Y'est d'dins , μία λέσχη οπαδών της ομάδας. Ο τίτλος του είναι, απλώς, Florent Balmont, ενώ αποτελεί το σημαντικότερο τραγούδι του Album τους, το οποίο κυκλοφόρησε το 2011 : Y'est d'dins, leurs meilleurs chansons (VOL.1).