google/wiki40b huggingface dataset:
Υπόθεση Ματέι

Πλοκή

Η ταινία αρχίζει με τον θάνατο του Ματέι, όπου σκοτώνεται με το αεροπλάνο του στην επαρχία Bascapè, κοντά στην Παβία, κατά την επιστροφή από ένα ταξίδι στη Σικελία, υπό συνθήκες που δεν διευκρινίστηκαν πλήρως, με την υπενθύμιση της περιόδου που πέρασε ως επικεφαλής της AGIP και της ENI.
Ο Ματέι διορίστηκε το 1945 ως έκτακτος επίτροπος της AGIP, με το δύσκολο έργο της εκκαθάρισης και της πώλησης της σε  ιδιωτικές μεγάλες εταιρείες, όμως ο Ματέι παραβιάζει τον νόμο, διατηρεί έξυπνα τη λειτουργία της εταιρείας και ακόμα την ενισχύει, αποφεύγοντας έτσι την πώληση. 
Χάρη στην ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων κατά την διετία 1946-1948, η AGIP επιτυγχάνει να εδραιωθεί ως μια μεγάλη ευρωπαϊκή εταιρεία. Ο Ματέι, προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να υπάρχει μια αποτελεσματικη ιταλική βιομηχανία υδρογονανθράκων και γι'αυτό, αποφασίζει να προσφέρει στις αραβικές και αφρικανικές χώρες 
παραγωγής αργού πετρελαίου, καλύτερες συμφωνίες εκμετάλλευσης των πόρων τους από εκείνες που  προτείναν οι εκπρόσωποι των  γιγάντων αγγλοαμερικανών πετρελαϊκών κοινοπραξίων, των επονομαζόμενων επτά αδελφών. Τα ξένα συμφέροντα του  πετρελαίου, εκμεταλλευόμενα τη συνεργασία τους με τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες, θα επιτύχουν την δολοφονία του Ματέι με μια βομβιστική επίθεση που συγκαλύφθηκε ως αεροπορικό
δυστύχημα.
Ερρίκος Α΄ του Βέρλε

Βιογραφία

Ήταν γιος του Νικολάου Α΄ κυρίου του Βέρλε και της Γιούττα των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.
Το 1291 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, αλλά οι γιοί του Ερρίκος Β΄ και Νικόλαος (από τον πρώτο του γάμο) δεν θέλησαν να χάσουν την κληρονομιά τον σκότωσαν και τον διαδέχθηκαν.
Team Ico

Η Team Ico (απεικονίζεται ως Team ICO) είναι ιαπωνική εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών με διευθυντή τον σχεδιαστή Φουμίτο Ουέντα είναι κομμάτι του #1 Τμήματος Ανάπτυξης Προϊόντος της SIE Japan Studio. Έχει αναπτύξει τα παιχνίδια του PlayStation 2 Ico, Shadow of the Colossus, ενώ αυτή τη στιγμή αναπτύσσει το The Last Guardian για το Playstation 4, που λέγεται ότι θα κυκλοφορήσει εντός τιυ έτους. Τα παιχνίδια που δημιουργεί η εταιρεία χαρακτηρίζονται από μικρό σε αριθμό καστ αξιομνημόνευτων χαρακτήρων, μινιμαλιστική αφήγηση σεναρίου, ατμοσφαιρική χρήση φωτισμού bloom και HDR, προσεκτική σύνθεση του soundtrack και χρήση του ήχου γενικότερα, φανταστικές γλώσσες, ξεχωριστό καλλιτεχνικό στυλ, και δυνατό animation. Τα παιχνίδια της Team Ico συχνά χαρακτηρίζονται ως παραδείγματα Τέχνης στα βιντεοπαιχνίδια.
Φρέντυ Κουίν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κάτω Αυστρία και μεγάλωσε στη Βιέννη. Πατέρας του ήταν ο ιρλανδός Γιόχζαν Κουίν. Μετανάστευσε στην Αμερική, όπου πήγε σχλείο και έμαθε μουσική. Επέστρεψε στην Βιέννη, διαβίωσε στην Ουγκαρία, και μετά το τέλος του πολέμου ξανά έφτασε στην Αμερική. Επέστρεψε στην Αυστρία και από εκεί στην Αντβέρπη. Ξανά έφτασε στην Βιέννη. Ταξίδεξε με ωτοστόπ φτάνονας μέρι την Αφρική. Εκεί έπαιζε κιθαρα και τραγουδούσε, έκανε ακροβατικά. Πέρασε απο την Τυνησία, την Αλγερία, Μαρσαλία και Ρώμη. Απο εκεί έφθασε στο Αμβούργο, όπου τον ανακάληψε η δισκογραφική εταιρία polydor και με το όνομα Φρέντυ κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο του, «Heimweh» που έγινε τεράστια επιτυχία. Συνέχισε και με άλλους δίσκους πολλούς, κερδίζοντας μεγάλη αναγνώριση από το ευρύ κοινό και αποσπώντας πολλά βραβεία και χρυσούς δίσκους. Από τη δεκαετία του 1950 και μετά εμφανίστηκε και σε πολλά έργα του κινηματογράφου. Ζει σήμερα στο Αμβούργο.
Σάββας Καρυπίδης

Τίτλοι

Σύλλογοι
Κυπελλούχος Ελλάδος: 2002, 2014, 2016
Πρωταθλητής Ελλάδος: 2002, 2016
Πολυτιμότερος παίκτης του Ελληνικού πρωταθλήματος: 2001, 2003
Πρώτος σκόρερ της Μπουντεσλίγκα το 2008: 282 γκολ/ 34 αγώνες
Εθνική Ελλάδος
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Handball - 1999 | 1ος σκόρερ 
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Handball - 1999 | Καλύτερος εξτρέμ 
Mεσογειακοί Αγώνες - 2001 | Χάλκινο Μετάλλιο
Κυβέρνηση της Τσεχικής Δημοκρατίας

Σύνοψη

Η κυβέρνηση βρίσκεται υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού της Τσεχικής Δημοκρατίας, ο οποίος επιλέγει όλους τους υπόλοιπους υπουργούς. Η κυβέρνηση είναι αρμόδια έναντι της Βουλής των Αντιπροσώπων της Δημοκρατίας της Τσεχίας. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (σήμερα αυτός είναι ο Μίλος Ζέμαν). Σε περίπτωση που ο Πρόεδρος πεθάνει ή καταστεί ανίκανος να ασκήσει τα καθήκοντά του ή αν παραιτηθεί, τότε ο Πρωθυπουργός ανέρχεται στην Προεδρία. Σημερινός Πρωθυπουργός της Τσεχικής Δημοκρατίας είναι ο Μπόχουσλαβ Σομπότκα.
Άλντο Πόι

Καριέρα

Ο Πόι αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του στην ομάδα της γενέτειράς του, Ροσάριο Σεντράλ,και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε τα πρωταθλήματα του 1971 και 1973.Με τη φανέλα της Ροσάριο πέτυχε από το 1965 μέχρι και το 1974 όταν και αποσύρθηκε,61 τέρματα σε 292 αγώνες πρωταθλήματος.
Διατέλεσε επίσης 1 φορά διεθνής με την Εθνική Αργεντινής,στην εκτός έδρας νικηφόρα αναμέτρηση κόντρα στην Βολιβία στις 23 Σεπτεμβρίου του 1973 στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ του 1974.
Εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών (2018)

Οι εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών το 2018 διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου του 2018. Έγιναν εκλογές για την εκλογή εκπροσώπων σε όλες τις 435 κογκρεσιακές επαρχίες των 50 πολιτειών των ΗΠΑ. Επίσης, εξελέγησαν αντιπρόσωποι χωρίς δικαίωμα ψήφου από την περιφέρεια της Κολούμπια και τέσσερις από τις πέντε κατοικημένες επικράτειες των ΗΠΑ (δεν συμπεριλαμβάνεται ο Κάτοικος Επίτροπος του Πουέρτο Ρίκο, ο οποίος υπηρετεί τετραετή θητεία). Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο χωρίς δικαίωμα ψήφου από τις Νήσους Βόρειες Μαριάνες αναβλήθηκε μέχρι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018, λόγω των επιπτώσεων του Τυφώνα Γιούτου.
Οι νικητές αυτών των εκλογών υπηρετούν στο 116ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, με τις έδρες να κατανέμονται μεταξύ των πολιτειών με βάση την απογραφή του 2010. Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν κρατήσει την πλειοψηφία των εδρών του Κογκρέσου από τον Ιανουάριο του 2011 (βλέπε τα αποτελέσματα του 2010), αν και έχασαν πέντε έδρες στις εκλογές του 2016 και άλλη μία σε ειδικές εκλογές στη Πενσυλβάνια το 2018.
Οι ενδιάμεσες εκλογές έγιναν στο ήμισυ της θητείας του Ρεπουμπλικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Οι γερουσιακές εκλογές του 2018, οι εκλογές κυβερνητών του 2018 και πολλές κρατικές και τοπικές εκλογές διεξήχθησαν σε αυτή την ημερομηνία.
Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου, 55 εκπρόσωποι δεν επεδίωξαν την επανεκλογή για να συνταξιοδοτηθούν ή για να αναζητήσουν άλλες θέσεις.
Την ημέρα της ψηφοφορίας την πλειοψηφία στη Βουλή είχαν οι Ρεπουμπλικανοί, από το 2011.
Οι Δημοκρατικοί, με αρχηγό την Νάνσι Πελόζι, κέρδισαν τον έλεγχο της Βουλής μετά τις εκλογές του 2018 προσθέτοντας άλλες 41 έδρες σε εκείνες που είχαν κερδίσει στις προηγούμενες εκλογές του 2016.
Όταν συνεδρίασε για πρώτη φορά το νέο Κογκρέσο, τον Ιανουάριο του 2019 πρόεδρος της Βουλής εξελέγη η Νάνσι Πελόζι. Ο Πολ Ράιαν επέλεξε να αποχωρήσει και να μην διεκδικήσει ξανά το αξίωμα του προέδρου της βουλής.

Εκλογή αντιπροσώπου Αμερικανικής Σαμόα

Η Ρεπουμπλικανή κάτοχος του αξιώματος από το 2015 Αμάτα Κόλμαν Ραντεβάγκεν, επανεξελέγη για 3η θητεία ως αντιπρόσωπος της Αμερικανικής Σαμόα χωρίς εκλογή στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων.

Εκλογή αντιπροσώπου Αμερικανικών Παρθένων Νήσων

Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο χωρίς δικαίωμα ψήφου στις Αμερικανικές Παρθένους Νήσους έγινε στις 6 Νοεμβρίου 2018. Η θητεία της αντιπροσώπου είναι διετής. Η μοναδική υποψήφια, Στέισι Πλάσκετ, από το Δημοκρατικό Κόμμα, επανεξελέγη για 3η θητεία λαμβάνοντας 16.341 ψήφους (ποσοστό 98,4%).

Εκλογή αντιπροσώπου Βορείων Μαριάνων

Στις Βόρειες Μαριάνες ο αντιπρόσωπος εξελέγη στις 13 Νοεμβρίου 2018 (μα καθυστέρηση, λόγω τυφώνα). Επανεξελέγη για έκτη θητεία ο Γκρεγκόριο Σαμπιάν με 9.150 ψήφους (ποσοστό 63,8%) έναντι 5.199 ψήφων (ποσοστό 36,2%) για τον Ρεπουμπλικανό Άνχελ Ντεμαπάν.

Εκλογή αντιπροσώπου Γκουάμ

Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ χωρίς δικαίωμα ψήφου στο Γκουάμ έγινε στις 6 Νοεμβρίου 2018. Η θητεία της αντιπροσώπου είναι διετής. Την έδρα κέρδισε ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Μάικλ Σαν Νίκολας.
Νίκος Μαμαγκάκης

Βιογραφία

Ξεκίνησε τις σπουδές του από το Ωδείο Αθηνών και εν συνεχεία από το 1957 μαθήτευσε στην Ανώτατη Μουσική Σχολή του Μονάχου δίπλα στους Καρλ Ορφ και Γκέντσμερ.
Οι αρχικές του αναζητήσεις αφορούσαν στην ανανέωση του ηχοχρώματος και τις δομικές και ρυθμικές σχέσεις που βασίζονται σε αριθμητικές αναλογίες, τόσο με βάση τα δυτικά πρότυπα, όσο και με αναφορές στη δημοτική μας μουσική, κυρίως της ιδιαίτερης πατρίδας του. Συνέπεια αυτής της αναζήτησης ήταν η χρήση στα έργα του διαφόρων δημοτικών οργάνων (κρητική λύρα, σαντούρι, κ.ά.) ή αντίθετα η χρήση και μόνο της ηχητικότητάς τους χωρίς αυτά καθ' εαυτά τα όργανα.
Από τα γνωστότερα έργα του είναι: Αναρχία για κρουστά και ορχήστρα, Σενάριο για δύο αυτοσχέδιους τεχνοκρίτες για ενόργανο σύνολο, ταινία και σκηνική δράση, Παραστάσεις για φλάουτο, φωνή και σκηνική δράση, Μουσική για τέσσερεις πρωταγωνιστές, Κασσάνδρα, Ερωτόκριτος, μουσική για τον Πλούτο του Αριστοφάνη, Τριττύς, Τετρακτύς, Εγκώμιο στο Ν. Σκαλκώτα και πρόσφατα, η σύγχρονη όπερα Οδύσσεια (βασισμένη στο ομώνυμο έπος του Νίκου Καζαντζάκη. Έγραψε μουσική για τον ελληνικό κινηματογράφο, όπως: Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλικάρι, Η αρχόντισσα και ο αλήτης (όλες του Ντίνου Δημόπουλου), Λούφα και παραλλαγή, Άρπα-κόλλα, Βίος και Πολιτεία (του Νίκου Περάκη), Η λεωφόρος του μίσους (του Νίκου Φώσκολου) και πολλά άλλα. Τον Απρίλιο 1997 παρουσίασε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το τρίπρακτο λυρικό έργο του «Όπερα των σκιών» (εμπνευσμένο από το θέατρο σκιών) σε λιμπρέτο του Νάσου Θεοφίλου.
Απεβίωσε από καρκίνο στις 24 Ιουλίου 2013.
Πατρίσιο Αλεχάντρο Καμπς

Καριέρα

Αγωνίστηκε για 14 χρόνια στη Βέλες Σάρσφιλντ της Αργεντινής (από τα παιδικά τμήματα) έχοντας 216 συμμετοχές στο πρωτάθλημα Αργεντινής και 69 γκολ. 
Το 2000 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με το ποσό 1,6 δισ. δρχ. (περίπου 4,7 εκ. ευρώ), αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα που έχει αποκτήσει ποτέ η ομάδα. Ο Πατρίσιο Καμπς ήταν πρωταγωνιστής στη μεγάλη νίκη πρόκριση του ΠΑΟΚ απέναντι στην Ουντινέζε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στις 9 Νοεμβρίου 2000 με σκορ 3-0. Η Ουντινέζε ήταν πρωτοπόρος του ιταλικού πρωταθλήματος και έχοντας κερδίσει στην πρώτη αναμέτρηση 1-0, έδειχνε να ελέγχει τον αγώνα, τον οποίο ανέτρεψε με την είσοδό του στο παιχνίδι ο Πατρίσιο Καμπς, σκοράροντας με κεφαλιές τα 2 πρώτα γκολ. 
Μετά τη θητεία του στον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στη Βέλες Σάρσφιλντ, στην Κίλμες αλλά και στην Ολίμπια Ασουνσιόν της Παραγουάης.

Εθνική Αργεντινής

Ήταν διεθνής 12 φορές με την εθνική Αργεντινής.
DOS

Το DOS είναι ένα αρκτικόλεξο (Disk Operating System, λειτουργικό σύστημα δίσκου) που αναφέρεται σε μία ομάδα λειτουργικών συστημάτων, τα οποία έτρεχαν σε πολλές, διαφορετικές μεταξύ τους, παραλλαγές προσωπικών υπολογιστών με τη χρήση της γραμμής εντολών. Ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε, επίσημα, από μόνο του σαν ονομασία κάποιου λειτουργικού συστήματος. Η ονομασία χρησιμοποιείται, σήμερα, κυρίως για το λειτουργικό σύστημα MS-DOS της MicroSoft, το οποίο μπορούσε να εγκατασταθεί σε προσωπικούς υπολογιστές συμβατούς με IBM.
Πολλά λειτουργικά συστήματα ενσωματώνουν στην ονομασία τους τα αρκτικόλεξα και συνήθως η ονομασία αυτή χρησιμοποιούνταν όταν γίνονταν αναφορά στο λειτουργικό σύστημα καθενός συγκεκριμένου υπολογιστή (AmigaDOS, Apple DOS, Atari DOS, Commodore DOS).

Ιστορικό

Η ονομασία αρχικά πρωτοεμφανίστηκε στο λειτουργικό σύστημα DOS/360 της IBM το οποίο χρησιμοποιήθηκε στους κεντρικούς υπολογιστές της, οι οποίοι είχαν αρχιτεκτονική εντελώς διαφορετική από την αρχιτεκτονική που χρησιμοποιούσαν τα περισσότερα από τα υπόλοιπα λειτουργικά συστήματα στην ονομασία των οποίων περιλαμβάνονταν το DOS.
Το 1980 δημιουργήθηκε το 86-DOS (ή QDOS, Quick and Dirty Operating System), λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιούσε η Seattle Computer Products για τους υπολογιστές της που ήταν βασισμένοι στον επεξεργαστή 8086 της Intel.
Το 1981 η Microsoft δημιουργεί το MS-DOS για την IBM το οποίο αργότερα διαχωρίστηκε από το IBM PC DOS (ή PC DOS).
Θέμα Κύπρου

Το Θέμα Κύπρου ήταν πολιτική και στρατιωτική επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η οποία περιελάμβανε την Κύπρο, έπειτα από την ανακατάληψή της από τον στόλο του Νικήτα Χαλκούτη το 965. Το θέμα της Κύπρου καταλύθηκε το 1191 από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, ο οποίος παρέδωσε το νησί στους Λουζινιάν.

Ιστορία

Οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν το νησί από τους Άραβες, αποκτώντας έτσι ένα μέγιστης σημασίας σημείο στήριξης στην ανατολική Μεσόγειο, ώστε να έχουν την προοπτική μίας, έστω τμηματικής, ανακατάληψης της Συρίας. Λόγω της στρατηγικής του σημασίας, η διοίκηση του θέματος της Κύπρου ανατίθετο, στις περισσότερες των περιπτώσεων, σε έμπιστους συμμάχους του αυτοκράτορα. Τέτοια ήταν και η περίπτωση του Ευμάθιου Φιλοκάλη, στρατηγού του θέματος για διάρκεια 20 ετών (από το 1093 έως το 1112 περίπου). Διαδέχτηκε τον Ραψομάτη ο οποίος είχε αντιταχθεί στην αυτοκρατορική εξουσία προτού ηττηθεί από τον Ιωάννη Δούκα. Το θέμα διέθετε, τότε, στόλο με απώτερο σκοπό την οργάνωση στρατιωτικών επιχειρήσεων για την ανακατάληψη της Συρίας και της Αιγύπτου.
Το 1099, ο Φιλοκάλης απέκρουσε πιζάνικη επίθεση εναντίον του νησιού, ενώ εκπροσώπησε τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό στις διαπραγματεύσεις με τους Σταυροφόρους. Επιπλέον, η Κύπρος ανέλαβε σε αρκετές περιπτώσεις τον ανεφοδιασμό των Σταυροφορικών Κρατών, λόγω της πλούσιας γεωργικής παραγωγής της. Στα τέλη του 12ου αιώνα, η Κύπρος χρησίμευε ως βάση για διεκδικητές του αυτοκρατορικού θρόνου: το 1184, ένας ανιψιός του Μανουήλ Κομνηνού με το όνομα Ισαάκ, κατέλαβε το νησί, όπου και αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας. Καθώς ο Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός δεν είχε την δυνατότητα να καταστείλει την εξέγερση αυτή, εκδικήθηκε με αντίποινα σε βάρος της οικογένειας του Ισαάκ. Το 1186, ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος, διάδοχος του Ανδρόνικου Α΄, επιχείρησε να θέση τέλος στην αυτονομία της Κύπρου, ωστόσο ο στόλος του ηττήθηκε από αυτόν του Μαργαριτώνη, Νορμανδό ναύαρχο που είχε σταλεί από τον Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας για την υπεράσπιση του Ισαάκ Κομνηνού. Έπειτα από αυτή την αποτυχία, το νησί ξέφυγε οριστικά από τον έλεγχο της Κωνσταντινούπολης. Το 1191, ο Ισαάκ Κομνηνός, όντας απομονωμένος, ηττήθηκε εύκολα από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, ο οποίος και παρέδωσε το νησί στους Λουζινιάν.
Λουδοβίκος Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ντάρμστατ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Η΄ λάντγκραβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Καρλότττας, κόρης και κληρονόμου του Ιωάννη-Ράινχαρτ Γ΄ κόμη του Χανάου-Λίχτενμπεργκ.
Το 1768 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1790 στο Πίρμαζενς σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκος Ι΄ ως λάντγκραβος της Έσσης-Ντάρμστατ, που έγινε ο Λουδοβίκος Α΄ μέγας δούκας της Έσσης.
Μπανταχσάν (περιοχή)

Με το όνομα Μπανταχσάν, ή Μπατακσχάν, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο βόρειο ανατολικό τμήμα της Χώρας στα σύνορα με το Τατζικιστάν τη Κίνα και το Πακιστάν και είναι η μεγαλύτερη σε έκταση βόρεια περιοχή του Αφγανιστάν, αλλά και μία από τις περισσότερο προβληματικές μεθοριακές περιοχές, ως χώρος δράσης εθνικών ομάδων και ιδιαίτερα των Ταλιμπάν. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 44.000 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε 500.000 κατοίκους ενώ το 2006 έχει υπερβεί τους 820.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 13 κύριες επαρχίες που διοικούνται από ξεχωριστές φυλετικές ομάδες αριθμούμενες τελκά σε 28. Επικρατούσες γλώσσες στη περιοχή είναι ανάλογα με τις υπάρχουσες φυλές με κυρίαρχη τη περσική φάρσι.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Φεϋζαμπάντ της ομώνυμης επαρχίας.

Επαρχίες

Οι 16 κύριες επαρχίες που υπάγονται στο νομό Μπανταχσάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Αργαντζ Χουά, η Αργο, η Βάρντουτζ, η Βαχάν που εκτείνεται ανατολικά ως εδαφική γλώσσα, η Ζιμπάκ, η Ισκασίμ, η Κουράν-Βα-Μουντζάν, η Κισίμ, η Χουαχάν, η Μπαχαράκ, η Νταρβάζ, η Ραγ, η Σαχρί Μπουζούργ, η Σιγνάν, η Τζούρμ, και η Φεϋζαμπάντ όπου και η πρωτεύουσα του νομού.
Νέβιλ Τσάμπερλεν

Βιογραφία

Ο Τσάμπερλεν ήταν γιος του άγγλου πολιτικού Τζόζεφ Τσάμπερλεν. Άρχισε να σπουδάζει μεταλλουργός μηχανικός στο Κολέγιο Μέισον (Mason Science College), αλλά το αντικείμενο δεν τον ενδιέφερε. Έτσι, το 1889, ο πατέρας του τον έβαλε να μάθει μαθητευόμενο σε λογιστικό γραφείο. Από το 1890 μέχρι το 1897 ασχολήθηκε χωρίς επιτυχία με την καλλιέργεια αγάβης στις Μπαχάμες, ενώ από το 1897 ανέλαβε τη διεύθυνση διάφορων εργοστασίων στο Μπέρμιγχαμ.
Το 1911 δραστηριοποιήθηκε για πρώτη φορά πολιτικά, εκλέχθηκε και διετέλεσε μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Μπέρμιγχαμ μέχρι το 1918. Στο διάστημα αυτό εκλέχθηκε και δήμαρχος του Μπέρμιγχαμ (1915-1916). 
Το 1918, εκλέχθηκε στην Κάτω Βουλή ως βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος, και γι' αυτό εγκατέλειψε την τοπική πολιτική.
Από το 1922 και μέχρι το 1937, ανέλαβε διάφορα υπουργεία, μέχρι που το 1937, με την παραίτηση του Στάνλεϊ Μπάλντουιν, έγινε πρωθυπουργός.

Πολιτική

Η εξωτερική πολιτική του Τσάμπερλεν τη δεκαετία του 1930 ήταν συνέχεια της πολιτικής του Στάνλεϊ Μπάλντουιν και πέρασε στην ιστορία ως Appeasement Policy (Πολιτική Κατευνασμού). Ο όρος αυτός σημαίνει την προσπάθεια των Βρετανών να κρατήσουν καλές σχέσεις με τη ναζιστική Γερμανία. Το 1938 υπέγραψε τη Συμφωνία του Μονάχου μαζί με την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, με την οποία η Τσεχοσλοβακία θα έδινε τα ανατολικά εδάφη της Σουδητίας στη Γερμανία, υπό τη λογική να μη γίνει εισβολή στην υπόλοιπη χώρα. Εξακολούθησε την προσπάθεια να συμβιβαστεί με τον Χίτλερ όπου του ήταν δυνατό, προκειμένου να αποτρέψει κάθε κίνδυνο πολέμου. Ιστορική έχει μείνει η φράση με την οποία ανακοίνωσε την υπογραφή της Συμφωνίας του Μονάχου, "Peace for our time" («Ειρήνη στην εποχή μας»), η οποία διαψεύσθηκε τραγικά λίγο αργότερα με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Μετά από έξι μήνες η Γερμανία παραβίασε την συμφωνία εισβάλλοντας στην Πράγα και προσαρτώντας ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Ο Τσάμπερλεν άλλαξε τότε την πολιτική του και υπέγραψε συμφωνίες εγγύησης με την Πολωνία, την Ελλάδα, την Ρουμανία και την Τουρκία για την περίπτωση γερμανικής επίθεσης. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1939, δύο μέρες μετά την γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας, η κυβέρνηση Τσάμπερλεν αναγκάστηκε να κηρύξει τον πόλεμο κατά της Γερμανίας κι έτσι ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε αρχίσει. 
Μετά την εισβολή της Γερμανίας στη Νορβηγία και την αποτυχία των βρετανικών στρατευμάτων να αντιμετωπίσουν τα γερμανικά στρατεύματα, δέχτηκε πολλές επικρίσεις ακόμα και από βουλευτές του κόμματός του, που ζήτησαν την παραίτησή του. Όταν πλέον η Γερμανία εισέβαλλε και στις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία ο Τσάμπερλεν εξαναγκάστηκε σε παραίτηση στις 10 Μαΐου 1940. Την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, αλλά ο Τσάμπερλεν παρέμεινε μέλος της κυβέρνησης και αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος μέχρι τις 3 Οκτωβρίου, οπότε παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Πέθανε έξι μήνες μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, στις 10 Νοεμβρίου 1940 από καρκίνο του παχέος εντέρου.
Αρκεσίλαος Δ´ της Κυρήνης

Ιστορία

Ο Αρκεσίλαος ήταν ο μοναδικός απόγονος του Βάττου Δ´, και όταν ο τελευταίος πέθανε το 465 π.Χ. ο Αρκεσίλαος έγινε ο νέος βασιλιάς. Το 462 π.Χ., αναδείχθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους Πύθιους αγώνες που τελούνταν στους Δελφούς, χρησιμοποιώντας άλογα από τη Κυρήνη για το άρμα του. O σύγχρονος του ποιητής Πίνδαρος, τον εξύμνησε αφιερώνοντας του τον τέταρτο και πέμπτο Πυθιόνικο του, ενώ παράλληλα τον συμβούλεψε μέσω των γραπτών του να συμβιβαστεί με τους πολιτικούς αντιπάλους του, και καθησυχάζοντας τον αναφέροντας πως η εξουσία του είχε ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς η οικογένεια του κυβερνούσε την Κυρήνη για 8 γενεές. Το 460 π.Χ., ο Αρκεσίλαος αναδείχθηκε νικητής ξανά στο τέθριππο αυτή τη φορά στους 80ους ολυμπιακούς αγώνες στην Ολυμπία.
Η βασιλεία του ωστόσο γινόταν όλο και πιο δεσποτική, και αφότου εξόρισε την αριστοκρατία της Κυρήνης έφερε μισθοφορικά στρατεύματα για να υποστηρίξουν την εξουσία του. Ακολούθησε εξέγερση του λαού, και ο Αρκεσίλαος αναγκάστηκε να καταφύγει στις Ευεσπερίδες (σημερινή Βεγγάζη, πιθανώς υπήρξε ο ιδρυτής της) με τον γιό του Βάττο Ε´. Δεν είναι γνωστό εάν συνελήφθη ο Αρκεσίλαος, ωστόσο ο Βάττος αιχμαλωτίστηκε από τους εξεγερμένους Κυρηναίους οι οποίοι τον θανάτωσαν και κατόπιν τον αποκεφάλισαν και πέταξαν το κεφάλι του στη θάλασσα, τερματίζοντας πλέον οριστικά την δυναστική γραμμή των Βαττιαδών.
Αγαλμάτιο Σειληνού

Περιγραφή

Το Αγαλμάτιο Σειληνού  είναι χυτό αγαλμάτιο από χαλκό. Έχει στιλπνή επιφάνεια με σκούρα πατίνα. Η ουρά του είναι συγκολλημένη. Πρόκειται για ιθυφαλλικό Σειληνό σε εκστατική χορευτική στάση, στηριζόμενο μόνο στην οπλή του δεξιού του ποδιού. Φέρει τα χαρατηριστικά των Σειληνών, ανθρώπινο πρόσωπο, μεγάλα μάτια,πυκνά φρύδια,πλατιά ζωώδη μύτη, στόμα σαρκώδες, μικρά όρθια αυτιά, ουρά και πόδια αλόγου. Το αγαλμάτιο ήταν ανάθημα στο ιερό της Δωδώνης και ανήκει στα έργα της κορινθιακής χαλκοτεχνίας.
Σόνια Καστλ

Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή

Η Καστλ γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ στις 14 Ιουλίου 1929 σε μια εβραϊκή-κροατική οικογένεια. Γονείς της ήταν οι Τζούρο και Γιοσέπα Καστλ. Ο πατέρας της ήταν αρχιτέκτονας και η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια της όπερας. Η καριέρα της μητέρας της Καστλ είχε ένα άδοξο τέλος, επειδή ο άντρας της και η οικογένειά της την αποδοκίμαζαν για τη δουλειά της. Η οικογένεια της Καστλ είχε συγγενική σχέση με τον κροάτη πολιτικό Στέπαν Ράντιτς. Από το δεύτερο γάμο της με τον γιατρό Μπόρις Ζίμερμαν, η Καστλ απέκτησε μια κόρη, την Μιργιάνα. Η Μιργιάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην ηλικία των 22 ετών.

Καριέρα

Η Καστλ ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό στην ηλικία των πέντε ετών, παρακολουθώντας μαθήματα στο σχολείο ευθμικής Μιργιάνα Γιάνετσεκ Στρόπνικ. Ως μαθήτρια, χόρεψε στο θέατρο "Αυτοκρατορία των παιδιών". Σε αυτό το θέατρο η Καστλ τραγούδησε και χόρεψε στις παραστάσεις μπαλέτων με τίτλο "Η κοκκινοσκουφίτσα", "Τα τρία κορίτσια" και "Βασίλισσα των κούκλων". Το 1944, η Καστλ ξεκίνησε την καριέρα της ως επαγγελματική μπαλαρίνα στο Μπαλέτο της Όπερας του Ζάγκρεμπ. Από το 1947, χόρεψε σε ρόλους σόλο. Το 1949, η Καστλ έπαιξε στην ταινία "Σημαία", όπου ενσάρκωσε τον χαρακτήρα μιας πολλά υποσχόμενης νεαρής μπαλαρίνας με το όονομα Μαρία. Έχει εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως "η ωραία Κοιμωμένη", "η Μπαλάντα της μεσαιωνικής αγάπης", "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", "Κοπέλια", "Σταχτοπούτα", "Η σφαγή των Αμαζόνων", "Η Θαυματουργή Μανδαρίνα" και Οι Διάβολοι του Λουντέν. Για διάφορες συναυλίες της τελευταίας παράστασης, έχει ταξιδέψει σε όλο το κόσμο με τους χορογράφους Πίο και Πίνα Μλάκαρ. Όταν ήταν 35 ετών, η Καστλ εγκατέλειψε την καριέρα της ως χορεύτρια λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Αμέσως μετά έγινε ο διευθυντής του μπαλέτου στο κροατικό Εθνικό Θέατρο στο Ζάγκρεμπ. Τα επόμενα 40 χρόνια εργάστηκε στη χορογραφία. Το 2007 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο "Το να χορεύεις είναι να ζεις" κυκλοφόρησε, γραμμένο από τον τραγουδιστή και συγγραφέα Νταβόρ Σοπφ και τον χορευτή και κριτικό μπαλέτου Μλάντεν Μόρντεϊ Βούτσκοβιτς.

Τιμές

Το 1991, η Καστλ έλαβε το βραβείο Βλαντίμιρ Νάζορ για τα επιτεύγματα ζωής.
Μαρίκα Τζιραλίδου

Βιογραφικά στοιχεία

Εκανε σπουδές στη Δραματική Σχολή του Πέλου και της Αλέκας Κατσέλη. Η σταδιοδρομία της στο θέατρο ξεκίνησε στα 23 της χρόνια και διήρκεσε συνολικά 36 χρόνια, ως το 2003. 
Συνεργάστηκε με τους περισσότερους από τους καταξιωμένους Eλληνες σκηνοθέτες και συγγραφείς ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους ενός ευρύτατα γνωστού και ξένου ρεπερτορίου. Συνεργάστηκε σε ταινίες και σίριαλ των Π. Bούλγαρη, K. Aριστόπουλου, Π. Kοκκινόπουλου, B. Bαφέα, M. Kαραμαγκιόλη, T. Ψαρά, Γ. Σμαραγδή, Δ. Σοφιανόπουλου, T. Mαρκετάκη, T. Παπαγιαννίδη, Φρ. Λιάππα και άλλων.
Πέθανε από καρκίνο και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου.

Συνεργασίες

Συνεργάστηκε επίσης με το θίασο του Φαίδωνα Γεωργίτση και της Μπέττυς Αρβανίτη, του Κώστα Καζάκου και της Τζένης Καρέζη («Διαμάντια και μπλουζ»), με την Εταιρεία Θεάτρου «Πράξη» στον «Μανδραγόρα», στις «Εκκλησιάζουσες» με τον Σ. Χατζάκη, κ.α. Στο θέατρο του Γ. Αρμένη εκτός από τον «Θείο Βάνια» όπου ερμήνευσε τη Μαρία Βασίλιεβνα, τελευταίο της ρόλο, συνεργάστηκε στα «Κομμάτια και θρύψαλα» του Γιώργου Σκούρτη, στην «Κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη, κ.α. Δούλεψε ακόμη με τους σημαντικότερους Ελληνες σκηνοθέτες και συγγραφείς, μεταξύ των οποίων οι: Λ. Τριβιζάς, Σπ. Ευαγγελάτος, Γ. Χουβαρδάς, B. Παπαβασιλείου, I. Καμπανέλλης, Π. Μάτεσις, κ.ά.
Στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης εργάστηκε με τους: Π. Βούλγαρη, K. Αριστόπουλο, Π. Κοκκινόπουλο, B. Βαφέα, M. Καραμαγγιώλη, T. Ψαρρά, T. Μαρκετάκη, T. Παπαγιαννίδη, Φρ. Λιάπα κ.ά.