google/wiki40b huggingface dataset:
Φαράγγι Τούρντα

Το Φαράγγι Τούρντα (ρουμανικά: Cheile Turzii) είναι φυσικό καταφύγιο (στον ποταμό Χάσντατε) που βρίσκεται 6 χιλιόμετρα δυτικά της Τούρντα και περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Κλουζ-Ναπόκα, στην Τρανσυλβανία της Ρουμανίας.

Γεωγραφία

Το φαράγγι, το οποίο σχηματίστηκε από την διάβρωση του ιουρασσικού ασβεστόλιθου του βουνού, έχει μήκος 2 900 μέτρων και οι τοίχοι έχουν ύψη που φτάνουν τα 300 μέτρα. Η συνολική επιφάνεια του φαραγγιού είναι 324 εκτάρια.
Το Φαράγγι Τούρντα περιλαμβάνει ένα από τα πλουσιότερα και πιο καρστικά γραφικά τοπία στη Ρουμανία. Περισσότερα από 1000 είδη φυτών και ζώων (μερικά σπάνια ή απειλούμενα, όπως το άγριο σκόρδο ή κάποια είδη αετού) ζουν εδώ.
Υπάρχουν 4 γέφυρες στην κοιλάδα του ποταμού Χάσντατε.

Ιστορία

Ο χώρος έχει κατοικηθεί από την νεολιθική εποχή.
Στο σημείο "Πιάτρα Ταϊατά" (ιστορικό μνημείο που βρίσκεται κοντά στο Ιζβολούρ Ρομιλόρ) βρισκόταν το κύριο ρωμαϊκό λατομείο της πόλης και η Ρωμαϊκή Ποτάισσα. Τον δέκατο ένατο αιώνα, όταν τα ίχνη των ρωμαϊκών εκμεταλλεύσεων ήταν ακόμη ορατά, έγιναν λεπτομερείς παρατηρήσεις σχετικά με τις τεχνικές διαχωρισμού των ασβεστολιθικών τεμαχίων.

Χλωρίδα

Περισσότερα από 1.000 είδη φυτών μπορούν να βρεθούν στο καταφύγιο: τα Allium obliquum, Dianthus integripetalus, και Viola jobi είναι μερικά από αυτά.

Πανίδα

Στο καταφύγιο απαντώνται 67 είδη πουλιών, πεταλούδων, ψαριών, αμφίβιων και μερικών θηλαστικών (αλεπούδες, νυφίτσες, κουνάβια, αγριόχοιροι κλπ.).

Σπήλαια

Υπάρχουν περίπου 60 γνωστά σπήλαια. Σχεδόν όλα έχουν μικρό μέγεθος (το μεγαλύτερο έχει μέγεθος 120 μέτρων).

Άλλα τουριστικά αξιοθέατα

Το φαράγγι Τούρντα απέχει μόλις λίγα χιλιόμετρα από δύο άλλα φαράγγια (Φαράγγι Τουρουλούι και Φαράγγι Μπορζέστι) καθώς και τον καταρράκτη Τσιουκάς.
Το φαράγγι Τούρντα είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα αναρρίχησης στη Ρουμανία.
Στάνισλαφ Μέντελσον

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1858 στη Βαρσοβία (τότε υπαγόταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία) και ήταν γόνος οικογένειας τραπεζιτών εβραϊκής καταγωγής To 1878, όντας ακόμη φοιτητής, ήταν ένας από τους ιδρυτές του πρώτου κύκλου σοσιαλιστών μεταξύ των Πολωνών φοιτητών του πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Η δράση του προκάλεσε την κινητοποίηση των ρωσικών αρχών με αποτέλεσμα, να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του και να εγκατασταθεί στη Γενεύη της Ελβετίας όπου υπήρξε ιδρυτής και βασικός χρηματοδότης των πολωνόγλωσσων εργατικών σοσιαλιστικών εντύπων Równosć (ελλ: Ισότητα, 1879 - 1881) and Przedswit (ελλ: Αυγή, 1881 - 1893).
Τον Νοέμβριο του 1892 ο Μέντελσον συμμετείχε στο συνέδριο των Πολωνών σοσιαλιστών που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι όπου αναδείχτηκε σε ηγετική φυσιογνωμία. Αν και παλαιότερα ήταν και ο ίδιος ένας από τους πολέμιους της πολωνικής ανεξαρτησίας, στο συνέδριο υποστήριξε τη γραμμή υπέρ της συγκεκριμένης άποψης και συνέταξε το τελικό κείμενο, το οποίο εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από τους υπόλοιπους συνέδρους. 
Τον Ιανουάριο του 1893 επέστρεψε στην - υπό ρωσική διοίκηση - Πολωνία ως απεσταλμένος του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος της διασποράς με σκοπό την οργάνωση τοπικών επιτροπών και ομάδων. Με αυτή την ιδιότητα επισκέφθηκε μεταξύ άλλων και το Βίλνιους, όπου συναντήθηκε με τον νεαρό σοσιαλιστή και μετέπειτα ηγέτη της Πολωνίας, Γιόζεφ Πιλσούντσκι, του οποίου την πολιτική σκέψη επηρέασε σημαντικά. Παράλληλα, επισήμανε την ανάγκη αντιμετώπισης της τάσης της πλειοψηφίας των Εβραίων σοσιαλιστών του Βίλνιους, οι οποίοι σε αντίθεση με το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, όντας στενά συνδεδεμένοι με το ρωσικό σοσιαλιστικό κίνημα δεν επεδίωκαν την ανεξαρτησία της Πολωνίας και έτειναν προς τον εκρωσισμό.
Το 1893 εγκατέλειψε τον σοσιαλισμό εξαιτίας ιδεολογικών διαφορών. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν εγκατεστημένος μαζί με τη σύζυγό του στο Λβιβ, όπου εργαζόταν ως δημοσιογράφος, ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του στράφηκε προς τον σιωνισμό, ως αντίδραση στην αύξηση του αντισημιτισμού εντός των πολωνικών πολιτικών τάσεων.
Κουρτ Τουχόλσκυ

Βιογραφία

Γεννημένος στη γειτονιά Μοαμπίτ (Moabit) του Βερολίνου, μετακόμισε το 1924 στο Παρίσι και το 1930 στη Σουηδία. Ο Τουχόλσκυ ήταν ένας από τους σημαντικότερους δημοσιογράφους της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ως κριτικός εργάστηκε για το εβδομαδιαίο περιοδικό Weltbühne (Παγκόσμια Σκηνή) γράφοντας στο στιλ και την παράδοση του Χάινριχ Χάινε (Heinrich Heine). Ήταν ταυτόχρονα τραγουδοποιός και ποιητής και συντάκτης σατιρικών πολιτικών περιοδικών. Θεωρήθηκε ως αριστερός δημοκράτης και ειρηνόφιλος, και ότι τασσόταν ενάντια στις αντιδημοκρατικές τάσεις - προ πάντων στην πολιτική, το στρατό και τη δικαιοσύνη. Όταν ήρθαν οι Ναζί στην εξουσία το 1933, τα βιβλία του κάηκαν και έχασε την υπηκοότητά του.
Τηλέμαχος Πλεύρης

Εκπαίδευση και δικηγορία

Γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος του Λασιθίου (γιος του Γεωργίου Πλεύρη και της δασκάλας Αριστέας Τζερμιά), όπου τελείωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Φοίτησε στη συνέχεια στο Γυμνάσιο Καστελλίου Πεδιάδος. Εισήλθε στη Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του ΄30 και απέκτησε πτυχίο Οικονομικών και Νομικών Επιστημών. Όταν ήταν φοιτητής υπήρξε πρόεδρος της Φιλελεύθερης φοιτητικής νεολαίας.
Τιμήθηκε με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας για τη δράση του κατά τον Πόλεμο (υπηρέτησε τη θητεία του ως έδεφρος ανθυπολοχαγός).
Σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος από το 1947 στην Αθήνα και έπειτα στο Ηράκλειο.

Βουλευτής

Εντάχθηκε στην Ένωση Κέντρου, με την οποία εξελέγη βουλευτής το 1964. Όταν κηρύχθηκε η χούντα, το 1967, συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε έκτακτο στρατοδικείο, εξαιτίας της αντιδικτατορικής του δράσης.  Εκτοπίστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 1 έτους.
Μετά τη Μεταπολίτευση εξελέγη ξανά βουλευτής Ηρακλείου, με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, που μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976.

Τελευταία χρόνια

Έπειτα από το 1977, η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε να συνεχίσει την ενασχόληση με τα κοινά. Πέθανε σε ηλικία 65 ετών στην Αθήνα το 1982 και η ταφή του έγινε στις 23 Ιανουαρίου από τον ιερό ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο.
Στην παγίδα του νόμου

Πλοκή

Ο Τζακ και ο Ζακ είναι δυο ταλαίπωροι που την "έχουν πατήσει" για τα καλά. Του Τζακ, μαστρωπού το επάγγελμα, του πλάσαραν μια ανήλικη και τον "κάρφωσαν" για να τον πιάσει η αστυνομία επ' αυτοφόρω. Του Ζακ, άνεργου πρώην ντισκ τζόκεϊ σε ραδιοφωνικό σταθμό, του πλασάρουν ένα αυτοκίνητο με ένα πτώμα στο πορτμπαγκάζ, όταν ήταν τελείως μεθυσμένος. 
Οι δυο τους καταλήγουν στο ίδιο βρώμικο κελί σε μια φυλακή στη Νέα Ορλεάνη. Αμέσως συμφωνούν ότι δεν χωνεύουν ο ένας τον άλλο και αποφασίζουν να μην μιλούν μεταξύ τους. Εκεί παρουσιάζεται ο Ρομπέρτο, ένας Ιταλός μετανάστης που δεν μιλάει καλά αγγλικά, και επαναλαμβάνει όποια έκφραση πιάσει το αυτί του. Σε αντίθεση με τους δυο, ο Ρομπέρτο είναι αληθινός κακοποιός, αφού σκότωσε κάποιον με μια μπάλα του μπιλιάρδου που του πέταξε στο κεφάλι. 
Ο Ρομπέρτο, σαν Ιταλός που είναι, φλυαρεί ασταμάτητα και άλλοτε τους εκνευρίζει, άλλοτε τους διασκεδάζει. Μέχρι που μια μέρα τους λέει ότι έχει δει ένα έργο στον κινηματογράφο και γι' αυτό ξέρει πώς δραπετεύουν από την φυλακή. Πραγματικά οι τρεις τους δραπετεύουν και καταλήγουν μετά από πολλές περιπέτειες σε μια απομονωμένη ιταλική ταβέρνα μέσα στα έλη της Λουιζιάνα. Εκεί ο Ρομπέρτο αποφασίζει να μείνει και να παντρευτεί, τη Νικολέτα (την οποία υποδύεται η Νικολέτα Μπράσι, σύζυγος και στην πραγματικότητα του Μπενίνι), ενώ οι άλλοι δυο συνεχίζουν παίρνοντας διαφορετικό δρόμο ο καθένας τους.

Ανάλυση

Ο Τζάρμους εμπνεύστηκε την ιδέα για το «Στην παγίδα του νόμου» από την ταινία του 1968 «Δυο λιοντάρια στον Ειρηνικό», με τον Λι Μάρβιν (αγαπημένο ηθοποιό του Τζάρμους) και τον Τοσίρο Μιφούνε. Όπως σε εκείνη την ταινία, έτσι και σ' αυτή του Τζάρμους, οι δύο βασικοί ήρωες (Τζακ και Ζακ εδώ) προέρχονται από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα και αναγκάζονται να συνυπάρξουν στον ίδιο περιοριστικό χώρο, γεγονός που τους οδηγεί σε σύγκρουση.  Την σύγκρουση στην ταινία του Τζάρμους επιλύει με την παρουσία του ο καταλυτικός Ρομπέρτο. 
Η ταινία αποτελεί τόσο ταινία φυλακής (στο πρώτο τμήμα της), (αν και δεν ακολουθεί τις συμβάσεις, καθώς εστιάζει ελάχιστα στο μηχανισμό της απόδρασης και περισσότερο στην αλληλεπίδραση των πρωταγωνιστών) όσο και ταινία δρόμου (στο δεύτερο). Σημαντικό ρόλο στην ατμόσφαιρα της ταινίας παίζει τόσο η ασπρόμαυρη φωτογραφία του κινηματογραφιστή Ρόμπι Μίλερ (τακτικού συνεργάτη του Τζάρμους), όσο και η μουσική των Τζον Λιούρι και Τομ Γουέιτς. Σήμα κατατεθέν του Τζάρμους είναι επίσης ο χαρακτήρας του ξένου (Ρομπέρτο) που βλέπει την Αμερική με άλλη οπτική, προσφέροντας μια εναλλακτική θέαση των πραγμάτων (παρόμοιοι χαρακτήρες υπάρχουν σε πολλές ακόμα ταινίες του Τζάρμους, όπως το Mystery Train ή το Πέρα απ' τον Παράδεισο).
NGC 37

Ο NGC 37 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Φοίνικα. Τον ανακάλυψε στις 2 Οκτωβρίου 1836 ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Frederick William Herschel).
Άγιος Μάρκος, Δομινίκα

Γεωγραφία

Ο Άγιος Μάρκος βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας. Είναι η νοτιότερη ενορία της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Λουκά και στα ανατολικά με τον Άγιο Πατρίκιο. Έχει έκταση 9.9 km² (4 τετρ. μίλια). Είναι η δεύτερη μεκρότερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό, μετά τον Άγιο Λουκά.
Αγκιντέλ

Ετυμολογία

Το όνομα της πόλης προέρχεται από το Μπασκιρικό όνομα του ποταμού Μπελάγια: Ο Αγκιντέλ είναι ένας παραπόταμος του ποταμού Κάμα. Η πόλη βρίσκεται κοντά στην συμβολή των δύο ποταμών. 

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1980 ως οικισμός στήριξης της κατασκευής του Μπασκιρικού εργοστάσιου πυρηνικής ενέργειας. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1991. 

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένη ως η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Αγκιντέλ, μια διοικητική μονάδα, έχοντας ίσο στάτους με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Αγκιντέλ είναι ενσωματωμένη ως το αστικό Οκρούγκ του Αγκιντέλ.

Κυβέρνηση

Από το 2010, ο επικεφαλής της διοίκησης της πόλης είναι ο Ολέγκ Κρυσίν. 

Οικονομία

Από το πυρηνικό ατύχημα του Τσέρνομπιλ, οι άνθρωποι σε ολόκληρη την Ρωσία είναι αντίθετοι στην κατασκευή ενός πυρηνικού εργοστασίου στο βορειοδυτικό Μπασκορτοστάν. 
Τον Σεπτέμβριο του 2010, η περιφερειακή κυβέρνηση του Μπασκορτοστάν παρουσίασε τα σχέδιά της για την ίδρυση ενός βιομηχανικού πάρκου στο Αγκιντέλ που θα προηθούσε την τοπική παραγωγή κατασκευαστικών υλικών.
Μάχη της Μεσημβρίας

Γεγονότα πριν τη συμπλοκή

Βέβαια γεγονότα πριν τη φερόμενη μάχη είναι οι διαδοχικές συντριπτικές νίκες των Βουλγάρων, υπό τον χάνο (βασιλιά) τους Κρούμο, εναντίον των Βυζαντινών, στις μάχες της Πλίσκας και  της Βερσινικίας (στην Πλίσκα σκοτώθηκε ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α΄ και τραυματίστηκε βαρύτατα ο διάδοχος, Σταυράκιος ο οποίος πέθανε λίγο αργότερα). Η ήττα στη Βερσινικία προκάλεσε την παραίτηση του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ραγκαβέ και την άνοδο στο θρόνο του Λέοντα Ε΄ με έκδηλη την αδυναμία των Βυζαντινών να προστατεύσουν τη Θράκη από τη λεηλασία. Μάλιστα ο Κρούμος έφτασε με τον στρατό του έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης χωρίς όμως να είναι σε θέση να την καταλάβει. Ο Λέων, ο επιχείρησε να συναντηθεί με τον Κρούμο, έξω από τα τείχη, με σκοπό να τον δολοφονήσει. Η απόπειρα δολοφονίας απέτυχε και ο πόλεμος άρχισε και πάλι, ο δε ο Κρούμος αιχμαλώτισε και μετέφερε, ανενόχλητος, 40.000 κατοίκους της Αδριανούπολης στην περιοχή του Δούναβη. Στη συνέχεια άρχισε μεγάλες πολεμικές προετοιμασίες με σκοπό να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη.

Η μάχη στη Μεσημβρία

Η μάχη υποτίθεται πως κατέληξε σε πανωλεθρία των Βουλγάρων και, σύμφωνα με κάποιες βυζαντινές πηγές, σε βαρύτατο τραυματισμό του Κρούμου ο οποίος πέθανε αργότερα από τις πληγές του. Σύμφωνα με την ίδια εκδοχή, εξαιτίας αυτής της ήττας των Βουλγάρων, ο γιός και διάδοχος του Κρούμου, Ομουρτάγ, συνθηκολόγησε με τους Βυζαντινούς. Ωστόσο, φαίνεται πιθανότερο πως ο Ομουρτάγ ήταν ο επικεφαλής των Βουλγάρων σε αυτή τη μάχη.
ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ

Το Πρωτάθλημα Συλλόγων

Στην αρχή, η διοργάνωση αφορούσε μόνο τους πρωταθλητές της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας οι οποίοι αγωνίζωνταν στον τελικό. Ο πρώτος τελικός πραγματοποιήθηκε το 1987 και η πρώτη ομάδα που κατέκτησε τον τίτλο ήταν η Αντελάιντ Σίτι.
Στη συνέχεια, μετά από 12 χρόνια παύσης του θεσμού, η ΟΦΚ διοργάνωσε το Κύπελλο Ωκεανίας. Τον Ιανουάριο του 1999 πραγματοποιήθηκε το Πρωτάθλημα Συλλόγων Ωκεανίας στο Φίτζι με διοργανώτριες πόλεις τις Νάντι και Λαουτόκα. Εννέα ομάδες έλαβαν μέρος, με την αυστραλιανή Σάουθ Μέλμπουρν να κερδίζει τελικά το τρόπαιο και μία θέση στο Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων της FIFA για το 2000 το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Βραζιλία.
Ο επόμενος διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε δύο χρόνια αργότερα, και πάλι με μία αυστραλιανή ομάδα να κερδίζει τον τίτλο. Η  Γουόλλονγκονγκ Γουλβς στέφθηκε πρωταθλήτρια Ωκεανίας κερδίζοντας στον τελικό την Ταφέα εκπρόσωπο του Βανουάτου.
Δύο ακόμα διοργανώσεις πραγματοποιήθηκαν με αυτό το όνομα και τη μορφή, με πρωταθλήτριες τις Σίδνεϊ ΦΚ και Όκλαντ Σίτι αντίστοιχα.
Η ΟΦΚ αποφάσισε να αλλάξει τη μορφή της διοργάνωσης, καθώς και το όνομα, έτσι ώστε την επόμενη περίοδο πήρε την ονομασία ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ.

Τελικοί

Προηγούμενοι νικητές είναι:
Σόε Γουίν

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1947. Το 2003 προήχθη στη θέση του πρώτου Γραμματέα στην ιεραρχία της χούντας της χώρας. Έγινε Πρωθυπουργός της χώρας στις 19 Οκτωβρίου 2004, διορισμένος από τον Ταν Σουέ.
Το Μάρτιο του 2007 εισήχθη με προβλήματα υγείας σε ιδιωτικό νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας έκαναν λόγο για λευχαιμία, ενώ η κυβέρνηση αρνήθηκε να αποκαλύψει τι ασθένεια είχε. Επέστρεψε στη χώρα του στις 3 Μαΐου 2007, στη συνέχεια όμως επέστρεψε στη Σιγκαπούρη. Στις 18 του ιδίου μήνα διορίστηκε άλλος προσωρινός Πρωθυπουργός στη θέση του Γουίν.
Στις 19 Σεπτεμβρίου είχε πεθάνει ο δίδυμος αδελφός του.
Ο Γουίν απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2007 και όχι στις 2 Οκτωβρίου, όπως είχαν μεταδώσει τα διεθνή μέσα ενημέρωσης εσφαλμένα εκείνη την ημέρα.
Μεγάλη Οδός του Πέραν

Η Μεγάλη Οδός του Πέραν είναι μία από τις πιο ξακουστές οδούς στην Κωνσταντινούπολη. Στα τουρκικά λέγεται Ιστικλάλ Τζαντεσί (İstiklâl Caddesi). Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή του Πέραν (Beyoğlu) και καθημερινά την διασχίζουν χιλιάδες επισκέπτες, είναι ένας δρόμος με μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα  γεμάτος με εμπορικά καταστήματα.
Η οδός του Πέραν αρχίζει από την πλατεία Ταξίμ, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης και φτάνει μέχρι τον Γαλατά. Τη σημερινή της μορφή την πήρε στα τέλη του 19ου, αρχές του 20ου αιώνα, όταν και οικοδομήθηκαν κτήρια σε νεοκλασικό ρυθμό. 
Κατά μήκος της οδού υπάρχουν πλήθος ιστορικών κτηρίων. Στην πλατεία Ταξίμ υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Το Σισμανόγλειο Μέγαρο, που ανήκει στο ελληνικό προξενείο, είναι ένα μεγαλοπρεπές κτήριο του 19ου αιώνα, αποτελεί την ελληνική προξενική κατοικία και στεγάζει πολλές πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Η στοά των λουλουδιών (Çiçek Pasajı) ή στοά Χρηστάκη, γνωστή ως Cité de Péra, είναι το κτήριο που οικοδομήθηκε το 1876 από τον Χρηστάκη Ζωγράφο. Το Λύκειο του Γαλατά είναι ένα από τα παλαιότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Πόλη. Η καθολική εκκλησία του Αγίου Αντωνίου της Πάντοβα που οικοδομήθηκε το 1906. Στην πλατεία Τούνελ, όπου τελειώνει η οδός του Πέραν, υπάρχει ο ομώνυμος σταθμός του ιστορικού υπόγειου σιδηρόδρομου της Κωνσταντινούπολης (1875) που έχει μήκος μόλις 1,5 χλμ. και καταλήγει στην πάνω πλευρά του Κερατίου κόλπου.
Από την Οδό του Πέραν άρχισε το Σεπτέμβριο του 1955 η οργανωμένη επίθεση, τα ονομαζόμενα Σεπτεμβριανά, του τουρκικού  όχλου κατά των περιουσιών των Ελλήνων, που λεηλάτησε  και πυρπόλησε ελληνικές ιδιοκτησίες στην Κωνσταντινούπολη. Πολλά σπίτια στην οδό του Πέρα είναι ακόμη εγκαταλελειμμένα λόγω του ιδιαίτερου νομικού καθεστώτος που ισχύει.
Κλίμακα χάρτη

Γενικά με τον όρο Κλίμακα χάρτη (map scale), χαρακτηρίζεται ο λόγος της επιφάνειας του χάρτη προς την αντίστοιχη επιφάνεια του πραγματικού τμήματος της γήινης επιφάνειας, την οποία αποτυπώνει ο χάρτης. Ο λόγος αυτός μπορεί να αντικατασταθεί με τον λόγο της απόστασης σημείων του χάρτη. Η κλίμακα χάρτου αποτελεί τον δεύτερο τίτλο του κάθε χάρτη μετά τη γεωγραφική ονομασία για την οποία και έχει κατασκευαστεί.
Κατά τη χρησιμοποίηση αυξομερών γεωγραφικών πλατών στη κατασκευή του μερκατορικού χάρτη η κλίμακα είναι διαφορετική ανά διάφορα πλάτη. Για το λόγο αυτό, η κλίμακα στους μερκατορικούς χάρτες αναφέρεται πάντα για συγκεκριμένο γεωγραφικό πλάτος και χαρακτηρίζεται φυσική κλίμακα, (Natural scale).

Όταν, όμως, η κλίμακα αναφέρεται στον Ισημερινό, (όπου φ = 0°), δηλαδή σε υποτύπωση τόπων Ισημερινού, τότε αυτή χαρακτηρίζεται Ισημερινή κλίμακα, (Equatorial scale).

Σχέσεις κλιμάκων

Από τη σχέση τόξου παράλληλου κύκλου, προς τόξο ισημερινού ίδιας διαφοράς μήκους συμπεραίνεται ότι:

Ισημερινή κλίμακα, (Equatorial scale) = Φυσική κλίμακα, (Natural scale) Χ συν.φ

Φυσική κλίμακα, (Natural scale) = Ισημερινή κλίμακα (Equatorial scale) Χ τεμ.φ και

Φυσική κλίμακα (Natural scale) (φ΄) = Φυσική κλίμακα (Natural scale) Χ συνφ Χ τεμ.φ΄.

Κλίμακα ναυτικού χάρτη

Ειδικότερα οι ναυτικοί χάρτες ταξινομούνται με βάση την κλίμακα εκπόνησής των. Για τις συνήθεις κλίμακες των ναυτικών χαρτών δείτε στο οικείο άρθρο ναυτικός χάρτης την ενότητα "ταξινόμηση ν. χαρτών".

Τρόποι Αναπαράστασης μιας κλίμακας

Κλασματική Κλίμακα ονομάζεται η κλίμακα που αναπαριστάται με τη μορφή κλάσματος, πχ 1:1.000.000 σημαίνει πως απόσταση 1 εκ. στο χάρτη ισούται με 1.000.000 εκ. στην πραγματικότητα επί της απεικονιζόμενης περιοχής

Αυτό σημαίνει πως για μεγαλύτερο παρονομαστή έχουμε μικρότερη κλίμακα, μεγαλύτερη παρουσίαση εδάφους αλλά λιγότερες λεπτομέρειες.

Ενώ αντίθετα για μικρότερο παρονομαστή έχουμε μεγαλύτερη κλίμακα, μικρότερη παρουσίαση εδάφους αλλά με περισσότερες λεπτομέρειες.
Γραμμική Κλίμακα (ή γραφική) ονομάζεται η κλίμακα με τη μορφή μιας ευθείας χωρισμένης σε ίσα διαστήματα πάνω στην οποία σημειώνονται οι αντίστοιχες αληθινές αποστάσεις είτε σε μίλια, είτε σε χιλιόμετρα.
In silico

In silico είναι μία φράση που αναφέρεται σε ό,τι πραγματοποιείται με τη βοήθεια υπολογιστή ή μέσω προσομοίωσης σε υπολογιστή. Η φράση αυτή είναι κατασκευασμένη κατ' αναλογία με τις λατινικές φράσεις in vivo και in vitro, που χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιολογία και αναφέρονται αντιστοίχως σε πειράματα εντός ή εκτός ζωντανών οργανισμών. Αντίθετα με την κοινή αντίληψη, in silico δεν σημαίνει τίποτα στα λατινικά, αλλά είναι επιστημονικό επινόημα.
Η έκφραση in silico πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1989 στο συμπόσιο «Cellular Automata: Theory and Applications» στο Λος Άλαμος του Νέου Μεξικού, το οποίο αφορούσε τα κυτταρικά αυτόματα. Ο Pedro Miramontes, ένας μαθηματικός από το Εθνικό Ανεξάρτητο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικό (National Autonomous University of Mexico) (UNAM) παρουσίασε μία αναφορά με τον τίτλο «DNA και RNA: Φυσικοχημικοί περιορισμοί, κυτταρικά αυτόματα και μοριακή εξέλιξη». Στο τίτλο του ο Miramontes χρησιμοποίησε τον όρο «In silico» για να χαρακτηρίσει βιολογικά πειράματα που προσομοιώθηκαν σε υπολογιστή.
Μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.)

Η μάχη

Ο Επαμεινώνδας είχε στόχο να τρώσει το σπαρτιατικό κύρος απόλυτα και είχε προσπαθήσει προηγουμένως χωρίς επιτυχία να αλώσει τη Σπάρτη. Είχε φτάσει μέχρι την αγορά της και αυτό ήταν πρωτόγνωρη ταπείνωση για τη Σπάρτη. Εντούτοις αναγκάστηκε να αποχωρήσει και στράφηκε τότε προς την Μαντινεία, επειδή εκεί υπήρχε συγκεντρωμένος στρατός Σπαρτιατών, Αθηναίων και Μαντινέων. Ήταν προς το συμφέρον της Θήβας να στηρίξει τις αρκαδικές πόλεις εναντίον ουσιαστικά της Σπάρτης, για να αποδείξει ότι η Βοιωτία ήταν σε θέση να παράσχει προστασία στους συμμάχους της και άρα μπορούσε να αναλάβει την ηγεμονία της Ελλάδας. Στη συμμαχία της Θήβας ανήκαν τότε οι Αργείοι, περισσότεροι Αρκάδες, οι Σικυώνιοι, οι Θεσσαλοί, οι Βοιωτοί, οι Ευβοείς, οι Λοκροί και οι Μαλιείς. Στη συμμαχία της Σπάρτης ανήκαν οι Αθηναίοι, οι Ηλείοι, αρκετές πόλεις της Αχαϊας και οι Μαντινείς. 
Ο Επαμεινώνδας ουσιαστικά αιφνιδίασε τους αντιπάλους του κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι όχι μόνον δεν θα εφάρμοζε την στρατηγική της λοξής φάλαγγας την οποία περίμεναν πλέον, αλλά ότι είχε και σκοπό να στρατοπεδεύσει και να μην επιτεθεί. Οταν εφησύχασαν οι εχθροί του, ο Επαμεινώνδας κίνησε το στράτευμά του αστραπιαία και υπερίσχυσε γρήγορα, αλλά τραυματίστηκε θανάσιμα. Λίγο προτού πεθάνει πληροφορήθηκε ότι ο στρατός του είχε νικήσει οριστικά. Εντούτοις ζήτησε από τους αξιωματικούς τους να συνομολογήσουν ειρήνη με τους Σπαρτιάτες είτε επειδή είχαν σκοτωθεί στην ίδια μάχη και άλλοι σημαντικοί στρατιωτικοί της Θήβας είτε επειδή γνώριζε ότι με το θάνατό του, η Θήβα δεν θα μπορούσε να σταθεί εύκολα μόνη της στην  κορυφή. Λέγεται ότι προτού ξεψυχήσει οι σύντροφοί του στη μάχη του είπαν ότι δεν αφήνει διάδοχο, αλλά εκείνος απάντησε "αφήνω δύο κόρες, τη Λεύκτρα και τη Μαντινεία"
Κρατικός Αερολιμένας Σκύρου

Ιστορικά γεγονότα

Ο αερολιμένας κατασκευάστηκε κατά τη περίοδο 1975-1981, και η πρώτη προσγείωση πραγματοποίηθηκε το 1978.

Χαρακτηριστικά αερολιμένα

Ο αερολιμένας βρίσκεται σε υψόμετρο 15 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και διαθέτει έναν διάδρομο απογειώσεων/προσγειώσεων με διεύθυνση 17/35 και μήκος 3.002 μ. (9.849 πόδια). Το εμβαδό του δαπέδου στάθμευσης είναι 15.000 μ² ενώ του αεροσταθμού 7.500 μ².
Κέρντικ

Αναφορές απο το Αγγλοσαξωνικό χρονικό

Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό Χρονικό αποβιβάστηκε στο Χάμπσαϊρ με τον γιο του, Κίνρικ του Ουέσσεξ σε τρία πλοία (495) πολέμησε με έναν τοπικό Βρετανό βασιλιά, τον Νατανλέοντ, και τον σκότωσε (508). H κατάκτηση του νησιού του Γουάιτ αναφέρεται στις εκστρατείες του, παρέδωσε την διοίκηση ου στους Σάξονες συγγενείς του Στάφ και Βίθτγκαρ, η πιθανότερη ημερομηνία θανάτου του ήταν το 534, τον διαδέχθηκε ο γιος του Κίνρικ. Οι πληροφορίες που δίνονται για το πρόσωπο του στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό είναι ανακριβείς και αμφισβητούμενες με διπλές αναφορές. Ο Ντέιβιντ Ντάμβιλλ τοποθετεί την περίοδο της βασιλείας του την περίοδο 538 - 554, άλλοι ιστορικοί αναφέρουν ότι ήταν ο αρχηγός των Σαξόνων που ηττήθηκαν από τους Βρετανούς στην μάχη του Μάουντ Μπάντον γύρω στο 490 χρονολογία που έρχεται σε αντίθεση με τις αναφορές του Ντάμβιλλ. Μερικοί ιστορικοί αναφέρουν ότι ο Κέρντικ είναι μυθικό πρόσωπο αλλά οι ιστορικοί που το ισχυρίζονται αποτελούν μειοψηφία. Οι νεώτερες αναφορές σχετικά με τον Κέρντικ το Αγγλοσαξωνικό χρονικό που γράφτηκε τον 9ο αιώνα αναφέρεται σε πληροφορίες που βρίσκονται πολύ κοντά στην εποχή του Κέρντικ κάτι που σημαίνει ότι είναι απίθανο να αναφέρονται σε φανταστικά γεγονότα. Η καταγωγή από τον Κέρντικ ως προπάτορα ήταν το βασικότερο επιχείρημα για τους νεώτερους βασιλείς του Ουέσσεξ με πρώτο τον Εγβέρτο προκειμένου να νομιμοποιήσουν τα δικαιώματα τους στον θρόνο.  Τα Αγγλοσαξονικά Χρονικά ισχυρίζονται την καταγωγή του Κέρντικ απ'ευθείας από τον Όντιν προκειμένου να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι πρόκειται για θρυλική προσωπικότητα, οι ισχυρισμοί ότι καταγόταν από τους βασιλείς της Βερνικίας δεν έχουν ιστορική βάση.

Γνώμες ιστορικών ότι ήταν γηγενής Βρετανός

Οι περισσότεροι ιστορικοί βάση του ονόματος του ισχυρίζονται ότι υπάρχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι γηγενής Βρετανός παρά να είναι μετανάστης απο την Γερμανία σχετίζοντας το όνομα του με το Βρετανικό Καράτικος. Αυτό τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ήταν Βρετανικής καταγωγής που οι απόγονοι του σταδιακά έγιναν Αγγλοσάξονες, αυτό φαίνεται από τα ονόματα πολλών απογόνων του που ήταν καθαρά Κέλτικα χωρίς να έχουν σχέση με την Γερμανία. Ο πατέρας του Κέρντικ ονομαζόταν Ελέσα, όνομα που σχετίζεται με το Κέλτικο Ελάσιος. Ο ιστορικός Μίρ σημειώνει ότι ο Κέρντικ και ο γιος του Κίνρικ εμφανίζονται στα Αγγλοσαξονικά χρονικά από το 495 σαν υποκόμητες που μετά από επανάσταση απέκτησαν εξουσία χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήρθαν από αλλού. Ο Μίρ τονίζει ότι η άνοδος του στην εξουσία οφειλόταν σε τοπικές ταραχές στο νησί στο τέλος της Ρωμαϊκής περιόδου στην ίδια ακτή στην οποία αποβιβάστηκαν αργότερα οι Σάξονες, αυτό οδήγησε πολλούς ιστορικούς να καταλήξουν εσφαλμένα στο συμπέρασμα ότι ήταν οι ίδιοι Σάξονες.