Τα Πουλιά (ταινία)

Υπόθεση

Η Μέλανι Ντάνιελς (Τίπι Χέντρεν) είναι μία γυναίκα της καλής κοινωνίας, που έχει μάθει να αποκτά ό,τι θέλει. Όταν συναντά τον δικηγόρο Μιτς Μπρένερ (Ροντ Τέιλορ) σε ένα μαγαζί με ζώα, εκείνος της σκαρώνει μια φάρσα την οποία εκείνη αποφασίζει να του ανταποδώσει. Η Μέλανι ταξιδεύει μια ώρα μακριά από το Σαν Φρανσίσκο, στην Μποντέγκα Μπέι, όπου ο Μιτς περνάει τα σαββατοκύριακά του σε μια έπαυλη που βρίσκεται στο νησάκι μέσα στον κόλπο απέναντι από την πόλη, με την μητέρα του Λίντια (Τζέσικα Τάντι) και με τη μικρή του αδελφή Κάθι (Βερόνικα Κάρτραϊτ). Η άφιξή της στην Μποντέγκα Μπέι, συνοδεύεται από μια παράξενη αλλαγή στη συμπεριφορά των πουλιών της περιοχής. Αρχικά ένας γλάρος επιτίθεται στη Μέλανι κι έπειτα η Λίντια βρίσκει έναν γείτονά της νεκρό από την επίθεση ένος σμήνους πουλιών. Σύντομα σμήνη πουλιών όλων των ειδών αρχίζουν να επιτίθονται σε όλους τους κατοίκους της περιοχής, χωρίς καμία αιτία και η επιβίωση αποτελεί τη μοναδική προτεραιότητα.

Διανομή Ρόλων

Ο Χίτσκοκ είχε οραματιστεί την ταινία με πρωταγωνιστές τους Γκρέις Κέλι και Κάρι Γκραντ. Η Κέλι μετά το γάμο της με τον πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό, είχε όμως αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα κι ο Γκραντ δεν ήταν διαθέσιμος εκείνη την περίοδο. Έτσι ο σκηνοθέτης ανέθεσε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην άσημη ακόμα τότε Τίπι Χέντρεν και στον Ροντ Τέιλορ. Κι οι δυο ηθοποιοί υπέγραψαν συμβόλαιο για μελλοντικές συνεργασίες με το σκηνοθέτη, αλλά μόνο η Χέντρεν γύρισε άλλη μια ταινία με τον Χίτσκοκ το Μάρνι (Marnie, 1963).

Παρατηρήσεις

Η ταινία γυρίστηκε στο Μποντέγκα Μπέι. Ένας χωρικός της περιοχής πληροφόρησε τον σκηνοθέτη πως κοράκια μπορούσαν να γίνουν ιδιαίτερα επιθετικά σε οικόσιτα ζώα. Μάλιστα μπορούσαν να τους χτυπήσουν τα μάτια. Από αυτό εμπνεύστηκε το θάνατο του αγρότη με το ξερίζωμα των ματιών του. Το σπίτι με το αγρόκτημα ήταν παλιά ρωσική φάρμα του 1849 καθώς στην περιοχή ζούσαν τον 19ο αιώνα πολλοί Ρώσοι από την εποχή που η Αλάσκα ανήκε στη Ρωσία. Η ταινία αποτελεί επίτευγμα για την εποχή της στον τομέα των τεχνικών εφέ.

Οι αναγνώσεις της ταινίας

Η ταινία Τα πουλιά έχει γνωρίσει ποικίλες και αλληλοσυγκρουόμενες ερμηνείες. Οι κυριότερες είναι η ψυχαναλυτική και η θρησκευτική. Σύμφωνα με την πρώτη, η επιθετικότητα των πουλιών είναι η εικονογράφηση  των εντάσεων άνάμεσα στα πρόσωπα του έργου. Πρόκειται για μια επιθετίκοτητα μέσα από το Οιδιπόδειο. Είναι η αντίδραση της μητέρας στην ερωτική σχέση του Μιτς και της Μέλανι που γεννά την παράλογη αντίδραση των πουλιών. Σύμφωνα με τη δεύτερη, είναι μια κοσμική παραβολή πάνω στις έννοιες του χάους και της καταστροφής. Η πιο σημαντική σκηνή της ταινίας λέει ο Pierre Lherminier, είναι εκείνη όπου επιτίθενται τα πουλιά στην πόλη. Στο εστιατόριο είναι διάφορα πρόσωπα μαζεμένα. Εκεί είναι κι ένας μεθύστακας που απαγγέλλει τη Βίβλο και συνδέει την επίθεση των πουλιών με το επικείμενο τέλος του κόσμου.  Το μειονέκτημα αυτών των αναγνώσεων είναι πως ερμηνεύουν μέρος της ταινίας κι όχι τελικά όλη την ταινία. Ωστόσο, ο ίδιος ο σκηνοθέτης της δεν εξηγεί την ταινία με παραεπιστημονικό τρόπο ή "φιλοσοφικό" αφήνοντας στον θεατή να την αναγνώσει όπως θέλει. Η ταινία Τα πουλιά είναι η μοναδική ταινία "φανταστικού" στην χιτσκοκική φιλμογραφία. Ο μετρ υφαίνει μία ταινία πάνω στον ανθρώπινο φόβο. Η επίθεση των πουλιών, που βυθίζει στο αίμα και τον τρόμο τη μικρή κοινωνία της Μποντέγκα Μπέι, παραμένει ανεξήγητη. Όπως και οι περισσότεροι ανθρώπινοι φόβοι.

Κριτικές

Ο κριτικός κινηματογράφου Ντέιβιντ Τόμσον αποκάλεσε την ταινία "το τελευταίο αριστούργημα" του Χίτσκοκ.