google/wiki40b huggingface dataset:
Ιουνία Λεπίδα

Βιογραφία

Ήταν η δεύτερη κόρη τού Μάρκου Ιουνίου Σιλανού Τορκουάτου υπάτου το 19 και της Αιμιλίας Λεπίδας, κόρης τού Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου υπάτου το 1 μΧ. Ο πατέρας της ήταν από το γένος των Ιουνίων Σιλάνων, με καταγωγή από την Αρχαία Ρώμη. Μητέρα της Αιμιλίας Λεπίδας ήταν η Ιουλία η Νεότερη (εγγονή τού Αυγούστου) και μητέρα του Λ. Αι. Παύλου ήταν η Κορνηλία (κόρη της Σκριβωνίας, συζύγου του Αυγούστου). Η μεγαλύτερη αδελφή της Ιουνίας Λεπίδας, η Ιουνία Καλβίνα είχε παντρευτεί τον Λεύκιο Βιτέλλιο τον Νεότερο, αδελφό του Αυτοκράτορα Βιτέλλιου.
Ο σύζυγός της Γάιος Κάσσιος Λογγίνος (π. 13 πΧ - 69 μΧ) είχε αξιοσημείωτο προγονικό πλούτο. Η Ιουνία Λεπίδα ανάθρεψε τον ανιψιό της Λεύκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο τον πρεσβύτερο, όταν ο πατέρας του φονεύθηκε από την Αγγριπίνα τη Νεότερη, μητέρα τού Νέρωνα. Το 66 μΧ τον σύζυγο και τον ανιψιό τής Λεπίδας εξόρισε από τη Ρώμη ο Νέρωνας, διότι είχαν συμμετάσχει στη συνωμοσία τού Γάιου Καλπούρνιου Πίσο. Ο Κάσσιος απελάθηκε στη Σαρδηνία. Η Λεπίδα κατηγορήθηκε από τον Νέρωνα για μαγεία και αιμομιξία με τον ανιψιό της. Η μετέπειτα μοίρα της δεν είναι γνωστή. Ο σύζυγός της είχε πιο πριν χρηματίσει έπαρχος της πόλης της Ρώμης (praefactus urbi Romae) περί το 27 μΧ, αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 30 μΧ, ανθύπατος (proconsul) της Ασίας το 40 ή 41, απεσταλμένος του Αυγούστου ως αντιπραίτορας στην επαρχία της Συρίας (legatus Augusti pro praetore provinciae Syriae) μεταξύ των ετών π. 45 - 49. Αργότερα αποκαταστάθηκε και ανακαλέστηκε από την εξορία από τον Βεσπασιανό· ο γιος του Αυτοκράτορα, ο Δομιτιανός, νυμφεύτηκε την εγγονή τους Δομιτία Λογγίνα.
Μοντς και Ρόκερς

Οι Μοντς (mods) και οι Ρόκερς (rockers) ήταν δύο ιδεολογικά και στιλιστικά αντίπαλες βρετανικές νεανικές υποκουλτούρες της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Η ειδησεογραφική κάλυψη των αψιμαχιών μεταξύ των Μοντς και των Ρόκερς το 1964 πυροδότησε ηθικό πανικό για τη βρετανική νεολαία.
Η υποκουλτούρα των ρόκερς επικεντρώθηκε στη μοτοσικλέτα, κάτι που αντανακλάται και στην εμφάνισή τους. Γενικά, οι ρόκερς φορούσαν προστατευτικά ρούχα, όπως μαύρα δερμάτινα μπουφάν και μπότες μοτοσικλέτας. Η μουσική τους επιλογή ήταν το ροκ εντ ρολ της δεκαετίας του 1950. Η υποκουλτούρα του μοντ επικεντρώθηκε στη μόδα και τη μουσική και πολλοί μοντς οδηγούσαν σκούτερς. Οι μοντς φορούσαν κοστούμια και άλλα καθαρόγραμμα ρούχα και προτιμούσαν τα μουσικά είδη της δεκαετίας του 1960, όπως τη σόουλ, rhythm and blues, σκα, και βρετανικά συγκροτήματα όπως οι Who.

Αψιμαχίες

Οι Βρετανοί έφηβοι διοχέτευαν την καταπιεσμένη ζωτικότητά τους, που απελευθερώθηκε με τη μεταπολεμική κοινωνική άνοιξη, σε έναν τρομερό, ακατανόητο σε όλους -εκτός από τους ίδιους- πόλεμο, με σημαία τη μουσική. Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος του 1964, 600 μοντς, οι καλοβαλμένοι νεαροί με σήμα κατατεθέν τη βέσπα και τους ύμνους των Who, του τρίτου μεγάλου βρετανικού συγκροτήματος ροκ μουσικής, πλημμύρισαν τα θέρετρα του αγγλικού Νότου, κυρίως δε το Μάργκεϊτ και το Μπράιτον. Μπροστά τους βρήκαν τον "εχθρό": τους Ρόκερς, οι οποίοι κυκλοφορούσαν με μεγάλες μοτοσικλέτες και μπριγιαντίνη στα μαλλιά. Οι δύο μεγάλες ομάδες εφήβων συγκρούστηκαν ανελέητα μεταξύ τους και, μοιραία, με την αστυνομία, μετατρέποντας τα μικροαστικά θέρετρα σε πεδίο μάχης. Όπως λίγες εβδομάδες νωρίτερα στο Κλάκτον, οι συμπλοκές τους ήταν ομηρικές, κάθε βιαιότητα δικαιολογούταν και κάθε μέσο χρησιμοποιείτο, ακόμα και οι σεζ-λονγκ στη στέγη του περίφημου ενυδρείου του Μπράιτον. Ο τελικός απολογισμός θυμάτων ήταν μικρός: δύο τραυματίες. Η αστυνομία, συχνά πλαισιωμένη από εκπαιδευμένους σκύλους, συνέλαβε τελικά 127 άτομα κατά τη διάρκεια του τριημέρου και οι τοπικοί δικαστές ανέλαβαν τα περαιτέρω. Τέσσερις οδηγήθηκαν για μερικούς μήνες στις φυλακές, ώστε να εκτονωθεί το μένος τους με έξοδα της κυβέρνησης, ενώ τα πρόστιμα για διασάλευση της τάξης, οπλοφορία κ.λπ. έφτασαν συνολικά τις 1.900 λίρες. Μερικοί από τους επαναστάτες πλήρωσαν μάλιστα το πρόστιμο επιτόπου, με προσωπική επιταγή.
Γιώργος Κοντογιάννης

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Είναι παντρεμένος με την Σοφία Χίντζιου και έχουν αποκτήσει δυο γιους.
Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1976 εντάχθηκε στη νεολαία της Νέας Δημοκρατίας ΟΝΝΕΔ. Την περίοδο 1980-1981, συνεργάστηκε με την εφημερίδα του κόμματος "ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ" και στο διάστημα 1983-1988 ήταν στέλεχος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και στις εφημερίδες "Απογευματινή", "Εστία"(1984), και "Έλεύθερος"(1988-1993). Το διάστημα 1999-2002, ήταν αρχισυντάκτης της "Απογευματινής της Κυριακής", ενώ το 2002, αρθρογραφούσε στις εφημερίδες του Πύργου "Πατρίς" και "Πρώτη". Έχει συνεργαστεί με την οικονομική εφημερίδα "Εξπρές", μηνιαία περιοδικά και επαρχιακού ραδιοφωνικούς σταθμούς. Υπήρξε συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της ΝΔ από το 1990 μέχρι το 2004.
Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της Ένωσης Κωνσταντινοπολιτών της Ηλιούπολης. Είναι ένας από τους συγγραφείς των βιβλίων "Ήλιος και Χρόνος" και "Ελληνισμός και Ορθοδοξία".
Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρξε μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών. Το Νοέμβριο του 2010 δήλωσε την ανεξαρτητοποίηση του από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος και λίγες ημέρες μετά δήλωσε την προσχώρηση του στο νεοσύστατο κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη, "Δημοκρατική Συμμαχία" (ΔΗ.ΣΥ.).
Μετά τις Εκλογές του Μαΐου 2012, το κόμμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας διαλύθηκε και προσχώρησε ξανά στην ΝΔ, με την οποία επανεξελέγη βουλευτής της Ηλείας.
33η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 33η Συμφωνία σε Σι ύφεση μείζονα, K. 319 (γερμανικά: Sinfonie B-Dur Köchelverzeichnis 319) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1779. Το χειρόγραφο της Συμφωνίας βρίσκεται στην  Biblioteka Jagiellońska, της Κρακοβίας.
Βασιλείες Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό αναφέρεται σε συμβόλαιο του 1271 με την ονομασία Vaxilee. Τo χωριό νοικιάστηκε από το φεουδάρχη Andree de Rucero στο Filippus Bellono.  Στην απογραφή του Καστροφύλακα το βρίσκουμε Vasigliés, όπως ακριβώς καλείται και σήμερα, με 61 κατοίκουςτο 1583. Με το όνομα αυτό το συναντάμε και στον Basilicataτο 1630.
Στις ίδιες απογραφές αναφέρονται και οι οικισμοί Άγιος Βλάσιος και Σίλαμος, ως S. Biaseo με 221 κατοίκους και οι Silamo Catto με 86 και Silamo Apano με 69 κατοίκους και στο Catasticum Ecclesiarum et Monasteriorum Comunis di 1320.
Μοναστήρι του Κχόμπι

Ιστορία

Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά στο Κχόμπι και στον επίσκοπο Εγνάτιο έγινε σε ένα Γεωργιανό έγγραφο από τη Μονή του Σταυρού, το 1212-1222. Η ακριβής ημερομηνία κατασκευής της εκκλησίας είναι άγνωστη. Η εκκλησία χρονολογείται του 13ου-14ου αιώνα, το καμπαναριό χτίστηκε τον ύστερο μεσαίωνα και ανακατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα, το ανάκτορο είναι του 18ου-19ου αιώνα και ο φράχτης είναι ύστερος μεσαιωνικός.  
Το μοναστήρι λειτούργησε ως αββαείο και νεκροταφείο για την οικογένεια των Νταντιάνι, μια πριγκιπική δυναστεία της Μινγκρελίας. Κατά τη μεσαιωνική περίοδο το μοναστήρι ήταν κατοικία του Πατριάρχη της Δυτικής Γεωργίας.  
Το μοναστήρι του Κχόμπι είχε την τιμή να φυλάξει κάποια ιερά χριστιανικά κειμήλια: ένα ένδυμα της Παναγίας, μέρη από το σώμα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, το χέρι της Αγίας Μαρίνας, δάχτυλα του Άγιου Κυριάκου, τον μηρό του Αγίου Γεωργίου, τον Σταυρό του Σωτήρα, τον Σταυρό του Δαβίδ Δ' του Κτίστη, εικόνες, κ.α. 
Κατά τη σοβιετική περίοδο το μοναστήρι έκλεισε. Το 1989 το μοναστήρι αποκαταστάθηκε με τις ευλογίες του Πατριάρχη Γεωργίας Ηλία Β'.

Περιγραφή

Το μοναστήρι είναι κτιριακό συγκρότημα που περιλαμβάνει μία εκκλησία, έναν πέτρινο φράχτη, ένα ανάκτορο και τα ερείπια παλαιότερων κτιρίων.
Η εκκλησία δεν έχει τρούλο. Η οροφή της έχει έναν σταυρωτό θόλο και οι προσόψεις της είναι διακοσμημένες με ανάγλυφα. Οι τοιχογραφίες είναι του 13ου-14ου αιώνα και απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή του Χριστού και της Παναγίας, ιστορικές μορφές όπως μέλη της δυναστείας των Νταντιάνι, κ.α. Συνοδεύονται από επιγραφές στα Γεωργιανά ασομταβρούλι και στα Ελληνικά.
Το ερειπωμένο ανάκτορο χρονολογείται του 17ου αιώνα. Είναι ορθογώνιο, επιμηκυσμένο στον άξονα βορρά-νότου. Στο ισόγειο είχε κελάρι. Έχει μία πλατιά είσοδο στα δυτικά, εκατέρωθεν της οποίας υπήρχαν δύο στενά αψιδωτά παράθυρα. Άλλο ένα τέτοιο παράθυρο υπάρχει στο νότιο τοίχο. Μία σκάλα οδηγούσε στον δεύτερο όροφο.
Φέρελ κύτταρο

Στη Μετεωρολογία το λεγόμενο κύτταρο Φέρελ ή Φέρελ κύτταρο (Ferrel cell), αποτελεί ένα πρότυπο - θεωρία που αφορά την περιγραφή της κυκλοφορίας των αερίων μαζών της ατμόσφαιρας των μέσων γεωγραφικών πλατών που προτάθηκε το 1856 από τον Αμερικανό μετεωρολόγο Γουΐλιαμ Φέρρελ (William Ferrel) (1817-1891).

Θεωρία

Σύμφωνα με την ανάπτυξη της θεωρίας αυτής όπου ο όρος "κύτταρο" θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως σύστημα κίνησης ανέμων, στα μέσα γεωγραφικά πλάτη των 35° μέχρι 60° στο Β. και Ν. Ημισφαίριο ο άνεμος που πνέει κοντά στην επιφάνεια του εδάφους έχει κατεύθυνση προς τους πόλους και ανατολικά, ενώ σε μεγαλύτερα ύψη της ατμόσφαιρας ο άνεμος έχει κατεύθυνση προς τον Ισημερινό και δυτικά. Η κίνηση όμως αυτή φέρεται ως αντίστροφη της κίνησης (ροής) του ανέμου που προβλέπει το κύτταρο Χάντλυ (Hadley cell).

Σημειώνεται ότι το κύτταρο Φέρελ (ως πρότυπο) ήταν το πρώτο με τη βοήθεια του οποίου επιχειρήθηκε η ερμηνεία της παρουσίας των δυτικών ανέμων στα παραπάνω γεωγραφικά πλάτη και των δύο ημισφαιρίων.
Παρά ταύτα το κύτταρο Φέρελ (ως θεωρία) δεν ικανοποιεί απόλυτα την πραγματική κατάσταση αφού προβλέπει ότι οι άνεμοι των μέσων γεωγραφικών πλατών στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας πνέουν προς τα δυτικά. Στη πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι επιφανειακοί άνεμοι που πνέουν ανατολικά γίνονται ισχυρότεροι αυξανομένου του ύψους όπου και αποκτούν την μέγιστη τιμή ταχύτητάς τους στο επίπεδο περίπου των 10 χλμ. όπου εκεί εμφανίζονται οι αεροχείμαρροι. Συνεπώς το κύτταρο Φέρελ ερμηνεύει τους επιφανειακούς ανέμους μέχρι ορισμένου ύψους όπου παρατηρείται η λεγόμενη "ζώνη μίξης" υψηλής και χαμηλής ατμοσφαιρικής πίεσης στα εν λόγω γεωγραφικά πλάτη, αποτελώντας έτσι μέρος της λεγόμενης τρικυτταρικής θεωρίας που αναπτύσσεται με τα τριών ειδών κύτταρα: Φέρελ, το κύτταρο Χάντλυ και το Πολικό κύτταρο (Polar cell).
Λαέτα

Βιογραφία

Η μόνη αναφορά που κάνει ο Ζώσιμος γι' αυτήν, είναι ότι ήταν κόρη της Πισσαμένα.
Ο Γρατιανός είχε νυμφευτεί πρώτα τη Φλαβία Μαξίμα Κωνσταντία, που απεβίωσε 21 ετών. Το Πασχάλιο Χρονικό αναφέρει, ότι το λείψανό της έφθασε στην Κωνσταντινούπολη στις 31 Αυγούστου 383, άρα πρέπει να απεβίωσε νωρίτερα το ίδιο έτος· η ακριβής ημερομηνία και η αιτία που απεβίωσε, μας είναι άγνωστα. Ο Γρατιανός δολοφονήθηκε στις 25 Αυγούστου 383, έτσι η Λαέτα τον παντρεύτηκε το σύντομο διάστημα μεταξύ του τέλους της Φ. Μ. Κωνσταντίας και τού δικού του τέλους. 
Ο Ζώσιμος αναφέρει στην πρώτη πολιορκία της Ρώμης από τον Αλάριχο Α΄ των Βισιγότθων το 408, ότι η πόλη υπέφερε από λιμό. Τότε η Λαέτα και η μητέρα της Πισσαμένα προμήθευσαν το πλήθος με τρόφιμα για ένα διάστημα. Διότι ο γενναιόδωρος Θεοδόσιος Α΄ είχε δώσει σε αυτές το προνόμιο να λαμβάνουν από το θησαυροφυλάκιο προμήθειες για ένα αυτοκρατορικό τραπέζι. Εκείνες μοίραζαν τις προμήθειες αυτές και πολλοί έπαιρναν από το σπίτι των δύο γυναικών τα απαραίτητα για να σωθούν από την πείνα". 
Αυτή είναι η μόνη ιστορική αναφορά για τη Λαέτα.
Εσθονική Αστυνομία

Δομή

Ο ανώτερος αξιωματικός της αστυνομίας κατέχει τον τίτλο του Εθνικού Αστυνομικού Επίτροπου. Η κεντρική υπηρεσία είναι το Εσθονικό Αστυνομικό Συμβούλιο, το οποίο διαχειρίζεται, κατευθύνει και συντονίζει τις δραστηριότητες όλων των αστυνομικών μονάδων υπό την διοίκηση του.

Αστυνομικές μονάδες

Η Αστυνομία της Εσθονίας έχει τρεις εθνικές μονάδες: την Κεντρική Εγκληματική Αστυνομία, την Αστυνομία Επιβολής του Νόμου, και την Ιατροδικαστική Υπηρεσία.

Ιστορία

Η Εσθονική Αστυνομία ιδρύθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1918. Η πρώτη περίοδος ύπαρξής της ήταν μέχρι το καλοκαίρι του 1940, όταν το Εσθονικό Κράτος έχασε την ανεξαρτησία του από την Σοβιετική Ένωση. Η ίδρυση της Εσθονικής Αστυνομίας έγινε σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για την χώρα, την περίοδο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας.
Η Εσθονική Αστυνομία επανιδρύθηκε υπό την δικαιοδοσία του Υπουργείου Εσωτερικών, τον Μάρτιο του 1991, με τον Νόμο της Αστυνομίας.
Ο νόμος, που ψηφίστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1990, όρισε την περίοδο μετάβασης από την Σοβιετική Πολιτοφυλακή, μέχρι την ολοκλήρωση του σχηματισμού της Εσθονικής Αστυνομίας.
Η περίοδος έληξε στις 1 Μαρτίου του 1991, καθώς ήταν η ημέρα αποκατάστασης της Εσθονικής Αστυνομίας. Το 2010, η συνοριοφυλακή καταργήθηκε και το προσωπικό της απορροφήθηκε από την Αστυνομία.

Διάφορα

Στα τέλη του Απριλίου του 2017, ανακοινώθηκε ο εξοπλισμός των περιπολικών της Εσθονικής Αστυνομίας με λούτρινα αρκουδάκια.
Κυπρίνος Έβρου

Ιστορία και περιγραφή οικισμού

Τον Ιανουάριο του 1931 μετά από μια μεγάλη πλημμύρα, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τον οικισμό που ήταν χτισμένος δίπλα στον ποταμό Άρδα και μετοίκησαν στη σημερινή τοποθεσία.
Το χωριό βρίσκεται περίπου 34 χιλιόμετρα δυτικά της Ορεστιάδας δίπλα στον ποταμό Άρδα.

Διοικητικές μεταβολές

Η σύσταση της κοινότητας Κυπρίνου γίνεται πρώτη φορά το 1924 και προσαρτώνται σε αυτήν οι οικισμοί Τσιγγέλη, Φερύγγιον, Μηλιά, Αμμόβουνον και Θεραπειό. Το 1934, οι οικισμοί Φερύγγιον και Τσιγγέλι αποσπούνται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Ζώνης. Το 1940, η ονομασία του οικισμού Μηλιά διορθώνεται σε Μηλέα. Το 1970, οι οικισμός Γαλήνη αποσπάται από την κοινότητα Ζώνης και προσαρτάται στην κοινότητα Κυπρίνου, ενώ το 1983, ο οικισμός Αμμόβουνο αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Φυλακίου. Με την διοικητική μεταρρύθμιση του 1997 του σχεδίου Καποδίστρια, ο Κυπρίνος ορίζεται έδρα του ομώνυμου Δήμου Κυπρίνου, στον οποίο εντάσσονται οι οικισμοί του καθώς και οι κοινότητες Ζώνης, Φυλακίου και οι οικισμοί αυτών. Οι οικισμοί όμως Μηλέα και Θεραπειό προσαρτώνται στον Δήμο Τριγώνου. Με την διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καλλικράτη το 2011, ο Δήμος Κυπρίνου προσαρτάται στον Δήμο Ορεστιάδας και ορίζεται έδρα της δημοτικής ενότητας Κυπρίνου.

Αξιοθέατα και εκδηλώσεις

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος, στη γιορτή του οποίου τελείται πανηγυρική Θεία Λειτουργία στην ομώνυμη εκκλησία του οικισμού.
Από το 2017 η Τοπική Κοινότητα και οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι οργανώνουν εκδηλώσεις, με λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Γεωργίου στην Εκκλησία του παλιού χωριού καθώς και με παραδοσιακούς χορούς στον αύλειο χώρο της Βιβλιοθήκης.
Επίσης στις 6 Αυγούστου, Εορτή του Σωτήρος, πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με χορευτικά συγκροτήματα του Κυπρίνου, όσο και άλλων χωριών του Έβρου αλλά και της Βουλγαρίας.
Προορισμός για τους επισκέπτες η Δημοτική Βιβλιοθήκη Κυπρίνου με 22.000 βιβλία στη διάθεση των αναγνωστών.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσικής Αυτοκρατορίας

Ιστορία

Επισήμως θεωρείται ότι διεξήχθη μόνο το πρωτάθλημα του 1912. Το πρωτάθλημα του 1913, σύμφωνα με την απόφαση της Πανρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης, θεωρήθηκε ανεπίσημο.

Τρόπος διεξαγωγής

Τα πρωταθλήματα διεξάγονταν ετησίως στο φθινοπορινό τμήμα της αγωνιστικής περιόδου, ενώ όλοι οι αγώνες ήταν νοκ-άουτ. Στη διοργάνωση συμμετείχαν επίλεκτες ομάδες πόλεων.
Τσετσίλια Βενιέρ

Οθωμανική κατάκτηση της Πάρου

Η Πάρος πολιορκήθηκε από το τυχοδιώκτη Ελληνικής καταγωγής Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα που υπηρετούσε σαν αρχιναύαρχος τον στόλο του Οθωμανού Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς (1537). Η Τσετσίλια και ο σύζυγος της εγκατέλειψαν το οχυρό της Αγκούστα και κλείστηκαν στο κάστρο του Κέφαλου, ο σύζυγος της με την βοήθεια ενός εξόριστου από την Φλωρεντία αντιστάθηκαν πολλές μέρες στην πολιορκία του Μπαρμπαρόσα αλλά τελικά παραδόθηκαν από έλλειψη όπλων. Με την συνθήκη που ακολούθησε η Τσετσίλια δραπέτευσε με ασφάλεια στην Βενετία, ο σύζυγος της παρέμεινε φυλακισμένος αλλά ελευθερώθηκε αργότερα. Ο πληθυσμός του νησιού ερημώθηκε, οι ηλικιωμένοι θανατώθηκαν, οι νέοι άντρες πουλήθηκαν σκλάβοι και οι γυναίκες μεταφέρθηκαν στο χαρέμι. Η Τσετσίλια Βενιέρ πέθανε έξι χρόνια μετά την εκθρόνιση της.
Άλφα Πυξίδος

Αστροφυσικά δεδομένα

Ο α Πυξίδος έχει φασματικό τύπο γαλανόλευκου γίγαντα και είναι πιθανότατα παλλόμενος μεταβλητός αστέρας του τύπου του β Κηφέως (ως μεταβλητός αναφέρεται και στη βάση δεδομένων SIMBAD). Η μάζα του είναι δέκα και πλέον φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου και η διάμετρός του εξαπλάσια και πλέον της ηλιακής. Η πραγματική του λαμπρότητα είναι περίπου δέκα χιλιάδες φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, κάτι που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −3,47. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 24.300 K και έχει δείκτη χρώματος (B−V) = −0,19. Αστέρες με τόσο μεγάλη μάζα αναμένεται να τελειώσουν τη σύντομη ζωή τους με μια έκρηξη υπερκαινοφανούς.
Ο α Πυξίδος απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 15,3 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (55.100 χιλιόμετρα την ώρα).

Ονομασία

Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία ο όρος 天狗 (Tiān Gǒu), που σημαίνει «Ουράνιος σκύλος», αναφέρεται σε μια μικρή ομάδα αστέρων που αποτελείται από τους α Πυξίδος, HD 73634 (e Ιστίων), KX Ιστίων, β, γ και δ Πυξίδος. Ο ίδιος ο α Πυξίδος ήταν γνωστός έτσι ως 天狗五 (Tiān Gǒu wǔ), δηλαδή ο Πέμπτος (αστέρας) του Ουράνιου σκύλου.
Ερρίκος Λίτσης

Βιογραφία

Το ντεμπούτο του Λίτση στον κινηματογράφο έγινε το 2002, με το Σπιρτόκουτο, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιάννη Οικονομίδη. Στη συνέχεια έπαιξε στις ταινίες Τσίου... (2005) και Η ψυχή στο στόμα (2006), που τον έκαναν περισσότερο γνωστό. Πιο πρόσφατα, ο Λίτσης συνεργάστηκε δύο φορές με τον Τάσο Μπουλμέτη, για τις ταινίες Νοτιάς (2016) και 1968 (2018).
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1998-99

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1998-99 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1999-00. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1999-00.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Συνέλευση των Καλτεζών

Η Συνέλευση των Καλτεζών (20 Μαΐου 1821 - 26 Μαΐου 1821) ήταν συνάντηση οπλαρχηγών και προεστών κατά την Επανάσταση του 1821 με σκοπό τη δημιουργία τοπικής πολιτικής αρχής.

Η διεξαγωγή της Συνέλευσης

Η συνέλευση έγινε από τις 20 Μαΐου έως τις 26 Μαΐου 1821 στη Μονή των Καλτεζών στο χωριό Καλτεζές στον νομό Αρκαδίας πολύ κοντά στην Τρίπολη.
Μίμης Αποστολόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1919. Αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού ακραίου επιθετικού (έξω αριστερά στο σύστημα 2-3-5 της εποχής) και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1936 από τον Άρη Πειραιώς. Στα τέλη του 1943 αγωνίστηκε για τον γείτονα Ολυμπιακό, στον οποίον παρέμεινε και μετά την επανέναρξη της επίσημης αγωνιστικής δραστηριότητας όταν έληξαν η Κατοχή και τα Δεκεμβριανά γεγονότα. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Αποστολόπουλος διετέλεσε μέλος της ΕΠΟΝ.
Με τους "ερυθρόλευκους" μετείχε σε 18 αγώνες πρωταθλήματος (σημειώνοντας 4 τέρματα) και 9 κυπέλλου Ελλάδας (1 τέρμα), 68 πρωταθλήματος Πειραιώς και 106 φιλικούς με ελληνικές και ξένες ομάδες. Αγωνίστηκε μία φορά με την εθνική Ελλάδας, πριν αποσυρθεί το 1951.
Μενς Σάνα 1871 (καλαθοσφαίριση)

Ιστορία

Το αθλητικό σωματείο «Μενς Σάνα 1871», που ιδρύθηκε το 1871, ισχυρίζεται πως ήταν ο πρώτος αθλητικός σύλλογος στην Ιταλία που δημιούργησε τμήμα καλαθοσφαίρισης το 1907, μόλις δεκαέξι χρόνια μετά από τον Τζέιμς Νάισμιθ όταν και εφηύρε το άθλημα το 1891. Αυτό άρχισε με το τμήμα γυναικών του συλλόγου, δίνοντας την πρώτη επίδειξη του μπάσκετ στην Ιταλία, το 1907, με επικεφαλής τον καθηγητή Ίντα Νόμι Πασολίνι. Ο Νόμι μετέφρασε τους κανόνες καλαθοσφάιρισης του Νάισμιθ, αλλά δεν είχε παρακολουθήσει απο κοντά κάποιο αγώνα του αθλήματος. Ο Νόμι ονόμασε το άθλημα «μπάλα στο καλάθι».
Το πραγματικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε το έτος 1934. Ωστόσο, παρά τη μακρά ιστορία του, ήταν ως επί το πλείστον μια επαρχιακή ομάδα μέχρι την περίοδο 1973–74, όταν εντάχθηκε στην κορυφαία κατηγορία της Ιταλίας για πρώτη φορά. Ο σύλλογος μετακόμισε στο Πάλασπορτ Μενς Σάνα (Palasport Mens Sana) το 1976. Ο σύλλογος έγινε ολοένα και πιο ανταγωνιστικός με την πάροδο των ετών, και άρχισε να παίζει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο από την περίοδο 1999–2000, όταν αγωνίστηκε στο Κύπελλο Κόρατς. Η ομάδα στη συνέχεια έπαιξε στη Σουπρολίγκα της FIBA (FIBA ​​SuproLeague), κατά την περίοδο 2000–01, πριν από την κατάκτηση του Κυπέλλου Σαπόρτα την περίοδο 2001-02. Ακολούσθησε η συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα (Euroleague), κατά τη διάρκεια της περιόδου 2002–03.
Το 2004 κατέκτησε το πρώτο ιταλικό Πρωτάθλημα και το πρώτο ιταλικό Σούπερ Καπ. Το 2009 στέφθηκε για πρώτη φορά κυπελλούχος Ιταλίας. Από τα τέλη του 21ου αιώνα, η «Μοντεπάσκι Σιένα» είχε καθιερωθεί ως μία από τις ισχυρότερες ομάδες στην Ευρώπη, με συγκομιδή ενός Κυπέλλου Σαπόρτα, οκτώ ιταλικών πρωταθλημάτων και τακτικές εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα, μεταξύ των οποίων τέσσερις συμμετοχές στα φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας. Μετά την κατάκτηση του έκτου συνεχόμενου ιταλικού πρωταθλήματος το 2012, ο σύλλογος προέβη σε σημαντική ανοικοδόμηση. Από τους δεκαπέντε παίκτες που ήταν στο ρόστερ της ομάδας την περίοδο 2011–12, μόνο τέσσερις από αυτούς συνέχισαν να αγωνίζονται στην ομάδα την περίοδο 2012–13. Μόλις τρεις αναπληρωματικοί και ένας βασικός έμειναν στην ομάδα. Εκτός από αυτό, ο επί μακρόν προπονητής της, Σιμόνε Πιανιτζάνι, άφησε επίσης την ομάδα. Παρά την ανοικοδόμηση, η ομάδα κατάφερε να κερδίσει το ιταλικό πρωτάθλημα και το Κύπελλο και πάλι.
Τον Ιούνιο του 2014 ανακοινώθηκε ότι η Μενς Σάνα δεν θα αγωνιζόταν ούτε στη Σέριε Α ούτε στην Ευρωλίγκα για την περίοδο 2014–15, καθώς ο σύλλογος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Στις 9 Ιουλίου του 2014, η Μενς Σάνα Μπάσκετ κήρυξε επίσημα πτώχευση. Αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι η ομάδα θα αγωνιζόταν την περίοδο 2014–15 στην τέταρτη βαθμίδα των ιταλικών πρωταθλημάτων, τη Σέριε Β Ντιλετάντι.
Κόλπος του Μανάρ

Γεωγραφία

Ο Κόλπος του Μανάρ έχει έκταση 10.500 τετρ. χιλιόμετρα, μέγιστο μήκος 160 χιλιόμετρα και πλάτος 130 έως 275 χιλιόμετρα. Το μέσο βάθος του ανέρχεται σε 1335 μέτρα. Οι ποταμοί Μαλβαθού Όγια (Αρούβι Άρου) της Σρι Λάνκα και Θαμιραμπαράνι της νότιας Ινδίας εκβάλλουν στον κόλπο.

Ανθρώπινη δραστηριότητα

Ο Κόλπος του Μανάρ είναι εδώ και τουλάχιστον δύο χιλιάδες χρόνια γνωστός για τα μαργαριτοφόρα μαλάκια των ειδών Pinctada radiata και Pinctada fucata. Ο Ρωμαίος φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (23-79) επαίνεσε την αλιεία μαργαριταριών του κόλπου ως μία από τις παραγωγικότερες στον κόσμο. Παρά το ότι πλέον η εύρεση φυσικών μαργαριταριών θεωρείται πλέον υπερβολικά ακριβή στα περισσότερα μέρη του κόσμου και έχει αντικατασταθεί από την παραγωγή καλλιεργούμενων μαργαριτοφόρων, στον Κόλπο του Μανάρ συνεχίζεται να διεξάγεται ακόμα.
Τα κυριότερα λιμάνια στον κόλπο είναι το Κολόμπο στη Σρι Λάνκα και το Τουτικορίν στο Ταμίλ Ναντού της Ινδίας. Αν και αυτά τα δύο λιμάνια μπορούν να δεχθούν πλοία με μεγάλο βύθισμα, μόνο πλοία με αρκετά μικρό βύθισμα μπορούν να περάσουν από τη Γέφυρα του Αδάμ (Πορθμός του Παλκ). Τον Ιούλιο του 2005 η ινδική κυβέρνηση επεχείρησε να προχωρήσει το σχέδιο για τη διάνοιξη βαθιού διαύλου εκεί, που θα ένωνε τον Κόλπο του Μανάρ με τον Κόλπο της Βεγγάλης. Οι υπέρμαχοι του σχεδίου τονίζουν τα ωφέλη μιας απευθείας θαλάσσιας συγκοινωνίας χωρίς να χρειάζεται τα πλοία να περιπλέουν τη Σρι Λάνκα, ενώ οι οικολόγοι έχουν προειδοποιήσει για τη ζημιά που θα προκαλούσε αυτό το σχέδιο στη θαλάσσια ζωή και στα αλιευτικά πεδία του Πορθμού του Παλκ και του Κόλπου του Μανάρ.