google/wiki40b huggingface dataset:
Κώστας Μενουδάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1946 στην Αθήνα. Ο πατέρας του Φώτης κατάγεται από τη Μάνη (περιοχή Γυθείου) και η μητέρα του Ελένη από την Κεφαλληνία.
Διορίστηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας το 1972 ύστερα από εισαγωγικό διαγωνισμό. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του δικαστηρίου από το 2001 έως το 2012 και πρόεδρος του Ε΄ τμήματος του Δικαστηρίου κατά την περίοδο 2003 - 2012. Στις 30 Αυγούστου 2012 διορίστηκε στη θέση του προέδρου του  Συμβουλίου της Επικρατείας. Άσκησε καθήκοντα προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας από τις 17 Μαΐου 2012 μετά την αποχώρηση του Παναγιώτη Πικραμμένου προκειμένου ο τελευταίος να αναλάβει την πρωθυπουργία. Αποχώρησε στις 30 Ιουνίου 2013 λόγω ορίου ηλικίας.
Τον Αύγουστο 2016 ορίστηκε από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής ως πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. 
Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής και της Σχολής Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές δημόσιου δικαίου στο Πανεπιστήμιο Paris 2.
Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στις 12.5 2014.
Πρόεδρος του εκτελεστικού συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Βιοτόπων-Υγροτόπων (ΕΚΒΥ).
Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Κωδικοποίησης. 
Υπήρξε Διευθυντής Σπουδών της Εθνικής Σχολής Δικαστών (1994-1996) και στη συνέχεια Γενικός Διευθυντής της Σχολής (1996-1999). 
Έχει διατελέσει Προϊστάμενος του Νομικού Γραφείου της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης (1998-2001).
Μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης τις περιόδους 1985-1989 και 1995-2001.
Κατά την περίοδο 1998-2007 υπήρξε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες.
Κατά το διάστημα 1981-2011 υπήρξε πρόεδρος ή μέλος πολλών νομοπαρασκευαστικών  επιτροπών και πρόεδρος υπηρεσιακών και πειθαρχικών συμβουλίων.  
Έχει αναπτύξει πλούσια επιστημονική δραστηριότητα. Μεταξύ άλλων, είναι επιστημονικός υπεύθυνος της νομικής επιθεώρησης «Νόμος και Φύση» και πρόεδρος των επιστημονικών σωματείων Επιστημονική Εταιρεία Δικαίου Πολεοδομίας και Χωροταξίας και Εταιρεία Μελέτης Δικαίου Τεχνολογίας και Κατασκευών και είχε συμμετοχή με την ιδιότητα του ομιλητή ή του συντονιστή σε μεγάλο αριθμό ελληνικών και διεθνών συνεδρίων.
Σελίμ Γ΄

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Μουσταφά Γ΄και της Μιχρισάχ Σουλτάν και διαδέχτηκε το 1789 τον θείο του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄. Ήταν ιδιαίτερα μορφωμένος και υπήρξε ποιητής και μουσικός. Το όνομά του συνδέθηκε με την πλέον ταραγμένη περίοδο της Ευρωπαϊκής ιστορίας: αυτήν της Γαλλικής Επανάστασης. Η εξωτερική του πολιτική σημαδεύτηκε από τις συνεχείς καταστροφικές ήττες. Το 1792 υπέγραψε τη συνθήκη Ιασίου, με το οποίο παραχωρούσε προνόμια στους Ρώσους.
Το 1788 ξέσπασε πόλεμος μεταξύ της Γαλλίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα έφτασαν στην Αίγυπτο, αναγκαζόμενος τελικά σε συμμαχία. Γενικά κατά τη διάρκεια της εξουσίας του υπήρξαν πολλές αποσχιστικές τάσεις, κυρίως από πασάδες στις ανατολικές περιοχές της Αυτοκρατορίας, ενώ ενισχύθηκε η αυτονομία των παραδουνάβιων περιοχών. Επίσης εγκαινίασε για πρώτη φορά στην ιστορία της Αυτοκρατορίας μόνιμες διπλωματικές αποστολές στις μεγάλες πρωτεύουσες της Δύσης (Βιέννη, Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο).

Στον εσωτερικό τομέα

Στον εσωτερικό τομέα ο Σελίμ Γ΄ επιχείρησε πολλές ριζοσπαστικές αλλαγές, κυρίως στα στρατιωτικά ζητήματα. Συγκρότησε ειδικό συμβούλιο, στα μέλη του οποίου παραχώρησε πολλές αρμοδιότητες, ενώ περιόρισε σημαντικά αυτές του Μεγάλου Βεζίρη και των τοπικών αρχόντων. Από την αρχή της ανάρρησής του στο θρόνο έλαβε σειρά μέτρων που αφορούσαν φορολογία επί θεμάτων ιδιοκτησίας καθώς και σειρά μέτρων επί της εσωτερικής διοίκησης.
Προσπάθησε να περιορίσει την επιρροή των Γενιτσάρων και να δημιουργήσει τακτικό στρατό Ευρωπαϊκού τύπου. Οι συγκεκριμένες όμως μεταρρυθμίσεις που αποτέλεσαν την αρχή του λεγόμενου (Nizâm-i Cedid) Τανζιμάτ, προκάλεσαν την αντίδραση των Γενίτσαρων, οι οποίοι υποκινημένοι από κύκλους της Aυλής και θρησκευτικούς ηγέτες τον ανέτρεψαν με κίνημα και τον εκθρόνισαν το 1807 περιορίζοντάς τον στα ανάκτορα.

Το τέλος

Τελικά δολοφονήθηκε δια στραγγαλισμού κατά διαταγή του διαδόχου του στο θρόνο Μουσταφά Δ΄ μέσα στα ανάκτορα στις 28 Ιουλίου του 1808 στη Κωνσταντινούπολη και το σώμα του ρίφθηκε από τα τείχη της πόλης. Ένα χρόνο αργότερα την ίδια τύχη είχε και ο Μουσταφά Δ΄. Ο Σελίμ Γ' θεωρείται ο πρωτοπόρος του μεταρρυθμιστικού ρεύματος Νιζαμι Τζεντιντ (Nizâm-i Cedid).
Κουμένιο

Μέθοδος Fitting

Από φαινυλαλογονίδιο (PhX), με τη μεθοδο Fitting, παράγεται κουμένιο:

Μέθοδος Grignard

Από φαινυλαλογονίδιο (PhX), με τη μέθοδο Grignard, παράγεται κουμένιο:

Με αποκαρβοξυλίωση κατάλληλων καρβοξυλικών οξέων

1. Από 2-φαινυλοβουτανικό οξύ, με αποκαρβοξυλίωση παράγεται κουμένιο:
2. Aπό οποιοδήποτε ισοπροπυλοβενζοϊκό οξύ:

Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων

1. Από οποιαδήπτε ισοπροπυλοφαινόλη, με αποξυγόνωση, παράγεται κουμένιο:
2. Από 2-φαινυλοπροπανάλη, με τη μέθοδο Wolff-Kishner, παράγεται κουμένιο. Π.χ.:

Καταλυτική οξείδωση

Με καταλυτική οξείδωση κουμένιου παράγεται φαινόλη και προπανόνη:

Καταλυτική αφυδρογόνωση

Αυτή είναι μια βιομηχανική εφαρμογή του κουμένιου, από την οποία παράγεται 2-φαινυλοπροπένιο:

Νίτρωση

Με νίτρωση παράγει o- και π- ισοπροπυλονιτροβενζόλιο::

Σουλφούρωση

Με σουλφολυρωση παράγει o- και π- ισοπροπυλοβενζοσουλφονικό οξύ:

Αλκυλίωση

Αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts:

Ακυλίωση

Ακυλίωση κατά Friedel-Crafts:

Υδροξυλίωση

Υδροξυλίωση κατά Friedel-Crafts προς o- και π- ισοπροπυλοφαινόλη:

Αμίνωση

Αμίνωση κατά Friedel-Crafts προς o- και π- ισοπροπυλανιλίνη:

Καρβοξυλίωση

Καρβοξυλίωση κατά Friedel-Crafts προς o- και π- ισοπροπυλοβενζοϊκό οξύ:

Αναγωγή

Αναγωγή προς ισοπροπυλοκυκλεξάνιο:

Οζονόλυση

Με οζονόλυση παράγονται αιθανοδιάλη και 3-μεθυλο-2-οξοβουτανάλη:

Οξείδωση

Με οξείδωση με KMnO₄ παράγεται 2-φαινυλοπροπανόλη-2:

Αλομεθυλίωση

Με αλομεθυλίωση κατά Blanc παράγονται ορθοαλομεθυλισοπροπυλοβενζόλιο και παρααλομεθυλισοπροπυλοβενζόλιο::
Βασίλειος Ιωαννίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Βασίλειος Ιωαννίδης γεννήθηκε την 28η Δεκεμβρίου του 1896 στην Κούταλη της Πρεμετής, στη σημερινή νότια Αλβανία (Βόρεια Ήπειρος). Αρχικά φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και Χούμπολτ του Βερολίνου. Το 1937 διορίστηκε διευθυντής του Ελληνοαλβανικού Ιεροδιδασκαλείου Κορυτσάς, το 1939 οι Ιταλοί τον απήλασαν και μετέβη στην Ελλάδα. Έγινε καθηγητής θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης (1942–1951, όντας μάλιστα από τους πρώτους καθηγητές θεολογίας, ενώ υπήρξε και πρύτανης), και αργότερα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1952–1963). Διετέλεσε δύο φορές (1955-1956 και 1963-1964) κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, ενώ ανέλαβε και την γενική διεύθυνση Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας.
Το 1952 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Βορειοηπειρωτικού αγώνα, της οποίας επικεφαλής ήταν ο εξόριστος επίσκοπος Αργυροκάστρου, Παντελεήμων Κοτοκός, η οποία διέδιδε τα δικαιώματα του Ελληνισμού της νότιας Αλβανίας. Το ερευνητικό έργο του Ιωαννίδη εστιαζόταν στην ερμηνεία της Καινής Διαθήκης, ενώ το 1961 συνεργάστηκε με τον μεταρρυθμιστή του πεδίου της εκπαίδευσης και υποστηρικτή του δημοτικισμού, Αλέξανδρο Δελμούζο. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες θεολόγους του 20ού αιώνα, μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο Α΄, τον Χρήστο Ανδρούτσο, τον Παναγιώτη Τρεμπέλα, τον Παναγιώτη Μπρατσιώτη και τον Ιωάννη Καρμίρη.
Απεβίωσε στις 25 Νοεμβρίου 1963 στην Αθήνα.

Οικουμενισμός και Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

Ήταν ένας από τους αντιπροσώπους της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας που συμμετείχε στα Παγκόσμια Συμβούλια των Εκκλησιών: στο Άμστερνταμ (1948), στο Έβανστον του Ιλλινόις (ΗΠΑ) (1954), καθώς και στο Νέο Δελχί της Ινδίας (1961). Ο Ιωαννίδης μαζί με έναν ακόμη θεολόγο, τον Αμίλκα Αλιβιζάτο, συνεισέφεραν σε σημαντικό βαθμό στις συζητήσεις που οδήγησαν στη σύνταξη της «Έκθεσης του Τορόντο» ("Toronto Statement"), η οποία ήταν θεμελιώδες έγγραφο το οποίο διευκόλυνε τη συμμετοχή των Ορθοδόξων στον οργανισμό και είναι πλέον μέρος του εκκλησιαστικού τομέα της. Ο Ιωαννίδης είχε ταχθεί ενάντια στην άποψη πως η Ορθόδοξη Εκκλησία θα έπρεπε να συμμετέχει σε συζητήσεις για την δογματική θεολογία. Από την άλλη, θεωρούσε πως οι συζητήσεις μεταξύ των αντιπροσώπων των διάφορων Εκκλησιών θα έπρεπε να εστιάσουν σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Σε γενικές γραμμές ο Βασίλειος Ιωαννίδης ισχυριζόταν πως η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία θα έπρεπε να διαδραματίσει έναν κυρίαρχο ρόλο στο κίνημα του Οικουμενισμού.
Ο Ιωαννίδης δημοσίευσε σε μεγάλο αριθμό εκθέσεων για τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού (1962), τη σημασία ενός τέτοιου συμβάντος, αν και τα αποτελέσματα του, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν μετέβαλλαν τις σχέσεις μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
EuroChallenge

Ιστορικό

Η διοργάνωση ξεκίνησε την αγωνιστική περίοδο 2003–04 με διοργανώτρια τη FIBA, και τις 2 πρώτες χρονιές ονομαζόταν FIBA Europe League για να μετονομαστεί στη συνέχεια σε FIBA EuroCup.
Στις 2 Ιουλίου 2008 ανακοινώθηκε η συνεργασία της FIBA και της ULEB σε μία προσπάθεια επανένωσης των Ευρωπαϊκών ομοσπονδιών και αυτό σαν αποτέλεσμα είχε την από κοινού διοργάνωση του Κυπέλλου αυτού εφεξής, το οποίο πλέον ονομαζόταν EuroChallenge και δεν θα πρέπει να συγχέεται με το EuroCup Challenge το οποίο διοργάνωσε για κάποια χρόνια η FIBA και έχει πλέον καταργηθεί.
Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες

Πλοκή

Μια ομάδα εφήβων δέχονται επιθέσεις από έναν βάναυσο δολοφόνο που σκοτώνει τα θύματά του μέσα στα όνειρά τους. Όταν οι επιζώντες ψάχνουν να βρουν γιατί τους κυνηγάει, ο φονιάς δεν θα χάσει καμία ευκαιρία με το να τους σκοτώσει όταν κοιμηθούν.

Υποδοχή

Η ταινία απέφερε 1.271.000 δολάρια την πρώτη εβδομάδα προβολής της στις ΗΠΑ, με συνέπεια να θεωρηθεί εμπορική επιτυχία. Τελικά, το φιλμ κέρδισε συνολικά 25.504.513 δολάρια στο αμερικάνικο box office. Τελικά, προβλήθηκε στην Ευρώπη, τον Καναδά και την Αυστραλία. Θεωρήθηκε πρωτοπόρα για το έξυπνο σενάριό της και για τα ειδικά οπτικά εφέ που παρουσιάζει.
Ο Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες έλαβε παγκοσμίως θριαμβευτικές κριτικές. Οι κριτικοί επαίνεσαν την ικανότητα της ταινίας να σπάει "τα όρια ανάμεσα στο φανταστικό και το πραγματικό", παίζοντας με την αντίληψη του θεατή.

Παραγωγή

Ο χαρακτήρας Φρέντυ Κρούγκερ είναι εμπνευσμένος από διάφορα περιστατικά που συνέβησαν στον Γουές Κρέιβεν όταν ήταν παιδί. Το όνομά του το πήρε από ένα συμμαθητή του, ο οποίος τον τρόμαζε και τον πείραζε συνέχεια, το όνομά του ήταν Φρεντ Κρούγκερ. Τα ρούχα του τα εμπνεύστηκε από έναν άστεγο, ο οποίος τον παρακολουθούσε από το παράθυρο όταν ήταν 10 χρονών.

Remake

Το ρόλο του Freddy Krueger στο remake του 2010 έχει ο Jackie Earle Haley. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τον Michael Bay, και η σκηνοθεσία από τον Samuel Bayer. Το σενάριο είναι των Wesley Strick και Eric Heisserer.
Νταμιέν Πλεσί

Σταδιοδρομία

Ο Πλεσί ξεκίνησε την καριέρα του από την γαλλική Λυόν στα 15 του. Τότε θεωρήθηκε τεράστιο ταλέντο.Την τελευταία μέρα της μεταγραφικής περιόδου του 2007, πήρε μεταγραφή για την Λίβερπουλ. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Λίβερπουλ, στις 5 Απριλίου 2008 στο  1-1  εναντίον της Άρσεναλ. Ο Ράφα Μπενίτεθ είπε για τον Πλεσί εκείνη την μέρα: «Σήμερα ήταν το ντεμπούτο για τον Νταμιάν Πλεσί. Γνωρίζαμε όταν υπέγραψε ότι ήταν παίκτης ποιότητας. Έπαιξε πολύ καλά και αυτό δείχνει ότι είναι σε καλό δρόμο.» Στις 31 Αυγούστου 2010, ο Παναθηναϊκός αγόρασε τον παίκτη από την Λίβερπουλ. Μετά την υπογραφή του, ο Πλεσί δήλωσε ότι ήταν ευτυχής που ήρθε στην Ελλάδα και θα παίζει δίπλα στο Ζιλμπέρτο Σίλβα.
Αρχείο BBC

Το Αρχείο BBC περιέχει έγγραφα σχετικά με την ιστορία του BBC, μεταξύ των οποίων εκπομπές από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, διάφορα έγγραφα, φωτογραφίες, παρτιτούρες, αποκόμματα από τον Τύπο και ιστορικό εξοπλισμό, όπως τηλεοπτικές κάμερες και μικρόφωνα. Όλα τα έγγραφα και οι φωτογραφίες του Αρχείου είναι στην διαδικασία της ψηφιοποίησης, υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι το 2015. Ορισμένα έγγραφα έχουν ήδη ψηφιοποιηθεί και είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του BBC για το κοινό. Το Αρχείο του BBC είναι ένα από τα μεγαλύτερα αρχεία ραδιοτηλεοπτικού φορέα στον κόσμο, με πάνω από 12 εκατομμύρια αντικείμενα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1970–71

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1970-71 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με δύο ομίλους η κάθε μία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηλυσιακός αλλά στο ειδικό πρωτάθλημα απέτυχε να προβιβαστεί στη Β΄ Εθνική. Τουναντίον πέτυχαν την άνοδό τους οι δυο ομάδες που κατέλαβαν τη δεύτερη και την τρίτη θέση της Α΄ ΕΠΣΑ, δηλαδή ο Α.Π.Ο. Ρουφ και ο Ορφέας Αιγάλεω.

Βαθμολογία Β΄ ομίλου

¹ Στον αγώνα κατάταξης: Ορφέας Αιγάλεω - Ολυμπιακός Λιοσίων: 2-1. Ο νικητής πήρε την 3η θέση και προκρίθηκε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄ Εθνική μαζί με τους νικητές των δύο ομίλων.
Όκλαντ Σίτι ΦΚ

Αντιπαλότητα

Η αντίπαλος της Όκλαντ Σίτι ΦΚ είναι η συντοπίτισσα Γουαϊτακέρε Γιουνάιτεντ. Είναι το μοναδικό ντέρμπι της ASB Premiership που διεξάγεται μεταξύ ομάδων από την ίδια πόλη και είναι γνωστό ως το «Super City» ντέρμπι. Τα μεταξύ τους παιχνίδια είναι πολύ ανταγωνιστικά και προσελκύουν αρκετό κόσμο, μεταξύ 1.500 και 2.500 φιλάθλων. Ο Μεγάλος Τελικός του 2011 παίχτηκε μπροστά σε 3.500 θεατές.
Παναγιώτης Μπουγιούρης

Βιογραφία

Μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Έχει καταγωγή από τη Σύρο και τη Βέροια. Αν και ξεκίνησε τις σπουδές του στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις εγκατέλειψε για να γίνει ηθοποιός. Είναι απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Κώστα Καζάκου και της Central School of Speech and Drama του Λονδίνου.
Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση στην σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου "Έτσι ξαφνικά". Ιδιαιτέρως γνωστός έγινε μέσα από την τηλεοπτική σειρά «Βέρα στο δεξί» στο ρόλο του Ανδρέα Καΐρη.
Σκιερό Καστοριάς

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται 15 χλμ νοτιοδυτικά της έδρας του δήμου, του Άργους Ορεστικού (Άργος Ορεστικό), στο βουνό Όντρια στη δεξιά όχθη του ποταμού Στραβοποτάμου.

Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία

Σύμφωνα με τους μύθους, το Σκιερό ιδρύθηκε τον 16ο με 17ο αιώνα από επτά οικογένειες. Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Σκιερό ήταν ένα μικρό βουλγαρικό χωριό στη Καστοριά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Βασίλ Κάντσοφ, το 1900 το χωριό είχε 181 Βούλγαρους κατοίκους. Στις αρχές του 20ού αιώνα ολόκληρος ο πληθυσμός του Σκιερού βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης . Οι ελληνικές στατιστικές του 1905 δείχνουν ότι το χωριό Λουβράδες είχε 300 Έλληνες κατοίκους.  Σύμφωνα με τον Γκιόργκι Κωνσταντίνοφ, πριν τους βαλκανικούς πολέμους υπήρχαν 30 βουλγαρικά σπίτια. Το σύνολο του χωριού συμμετείχε στην εξέγερση του Ίλιντεν το 1903. 
Στις 6 Αυγούστου 1905, αντάρτες εισέβαλαν στο χωριό πραγματοποιώντας ληστείες. Σύμφωνα με τον Χρίστο Σιλιάνοφ, τον Σεπτέμβριο του 1905, το χωριό δέχτηκε επίθεση από έλληνες αντάρτες, αλλά απωθήθηκαν από τη πολιτοφυλακή του Σκιερού και των γύρω χωριών. Νέες επιθέσεις ακολούθησαν το επόμενο έτος.  
Επειδή στα 1907 - 1908 οι επιθέσεις ανταρτών συνέχισαν, μεγάλο μέρος των κατοίκων του Σκιερού μετανάστευσαν στη γειτονική πόλη Άργος Ορεστικό. 
Κατά το ξέσπασμα των Βαλκανικών πολέμων το 1912, ένας κάτοικος Σκιερού ήταν εθελοντής στο Σώμα Μακεδονίας-Αδριανουπόλεως.

Στην Ελλάδα

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, το χωριό καταλήφθηκε από ελληνικά στρατεύματα και ενσωματώθηκε στην Ελλάδα μετά τον Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο. Το 1928 το χωριό μετονομάστηκε σε Σκιερό και την δεκαετία του 1930 ερήμωσε. Σύμφωνα με τον Βασίλ Ιβάνοβσκι, κατά τον εμφύλιο πόλεμο ο ΔΣΕ είχε βάση στο χωριό, ενώ το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τον ελληνικό στρατό και διατηρήθηκε μόνο η εκκλησία του χωριού.
Ιμπραχίμ Χαλίλ Μπαράν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Τιονέκ. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του στο Σουρούτζ και τη δευτεροβάθμια στη Σανλιούρφα. Το 2003, αποφοίτησε από το Τμήμα Τουρκικής Διδασκαλίας της Σχολής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ντιτζλέ στο Ντιγιαρμπακίρ. Για κάποιο διάστημα φοίτησε στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Τουρκικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Μπιλκέντ. Σήμερα εργάζεται ως δάσκαλος Τουρκικών σε ιδιωτικό ινστιτούτο. 
Ο Μπαράν, που άρχισε να γράφει εκδίδοντας ενώ ήταν στο δημοτικό την εφημερίδα Son Kalem, πήρε μέρος με τα γραπτά και τα ποιήματά του σε επιθεωρήσεις όπως οι E, Son Kisot, Duzyazi Defteri, Seyir και Yom Sanat. Το πρώτο ποιητικό του βιβλίο Esmer Tenli Irmak Dusleri (Sî, Κωνσταντινούπολη) εκδόθηκε το 2002. Τα ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες και έχουν συμπεριληφθεί σε μερικές διεθνείς ανθολογίες. Το δεύτερο ποιητικό του βιβλίο, Sular Divani, (Yom, Κωνσταντινούπολη) εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2005.
Ο Μπαράν είναι ένας από τους ιδρυτές του Εκδοτικού οίκου Yom, όπου και απασχολείται ως συντάκτης και καλλιτεχνικός διευθυντής.

Δείγμα γραφής

όποτε κοιτώ τα φώτα αυτής της πόλης
σε θυμάμαι
πάντα
όταν σε θυμάμαι
πάντα
κοιτώ τα φώτα αυτής της πόλης...
δεν έσβησαν ποτέ, τα φώτα αυτής της πόλης...
Εικοστή έκτη δυναστεία Φαραώ

Ιστορία

Η δυναστεία έλκει την καταγωγή της από την 24η Δυναστεία. Ο Ψαμμήτιχος Α' ήταν πιθανόν απόγονος του Βόκχορι, και μετά την εισβολή των Ασσυρίων, κατά την περίοδο βασιλείας των Ταχάρκα και Τανουταμών, αναγνωρίστηκε ως μόνος Φαραώ όλης της Αιγύπτου. Ενώ η Ασσυριακή Αυτοκρατορία ήταν απασχολημένη με εξεγέρσεις και εμφύλια διαμάχη για το θρόνο, ο Ψαμμήτιχος έκοψε τους δεσμούς με την Ασσυρία, και σύναψε συμμαχία με τον Γύγη, βασιλιά της Λυδίας, ενώ επίσης στρατολόγησε και μισθοφόρους από την Καρία και την Ελλάδα για να αποκρούσει τις Ασσυριακές επιθέσεις.      
Μετά τη λεηλασία της Νινευή το 612 π.Χ. και την πτώση της Ασσυριακής Αυτοκρατορίας, ο Ψαμμήτιχος και οι διάδοχοί του προσπάθησαν να επανακτήσουν τον έλεγχο της Εγγύς Ανατολής, αλλά απωθήθηκαν από τους Βαβυλωνίους υπό τον Ναβουχοδονόσωρ Β'. Με τη βοήθεια των ελλήνων μισθοφόρων ο Απρίης κατάφερε να αποτρέψει τις προσπάθειες των Βαβυλωνίων να κατακτήσουν την Αίγυπτο, αλλά ήταν οι Πέρσες αυτοί που θα το κατάφερναν αυτό, με τον βασιλιά τους Καμβύση Β΄ να μεταφέρει αιχμάλωτο τον  Ψαμμήτιχο Α' στα Σούσα.
Ιωάννης Β΄ Μέγας Κομνηνός

Σχέσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Την εποχή εκείνη η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε διαιρεθεί σε ανθενωτικούς και ενωτικούς (σε αυτούς που θέλουν την ένωση την με την Καθολική εκκλησία και σε αυτούς που δεν την θέλουν). Οι ανθενωτικοί κύκλοι του βυζαντινού κόσμου έβλεπαν τον Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας ως προστάτη της ορθοδοξίας και ως γνήσιο απόγονο της Δυναστείας των Κομνηνών. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, για να αποτρέψει τον κίνδυνο που παρουσίαζε ο Τραπεζούντιος Αυτοκράτορας για τον θρόνο του, πρόσφερε στον Ιωάννη το χέρι της κόρης του Ευδοκίας. Για τις αντιθέσεις που προκλήθηκαν στους ευγενείς της Τραπεζούντας είναι χαρακτηριστικό ότι η βυζαντινή πρεσβεία είχε ως στόχο να πείσει όχι μόνο τον Ιωάννη αλλά και τους υπόλοιπους αξιωματούχους του βασιλείου του. Οι Τραπεζούντιοι τελικά δεν δέχτηκαν την πρόταση αυτής της πρεσβείας. Η άρνηση αυτή ήταν το αποτέλεσμα των εσωτερικών προστριβών που συνέβαιναν μεταξύ των ευγενών της Τραπεζούντας. 
Φαίνεται όμως ότι οι επαφές με την Κωνσταντινούπολη συνεχίστηκαν. Ένας Πόντιος ευγενής, που οι πηγές τον ονομάζουν Παπαδόπουλο, επαναστάτησε και αιχμαλώτισε προσωρινά τον Ιωάννη. Μετά την απελευθέρωσή του, ο Ιωάννης δέχτηκε την πρόταση επιγαμίας του Μιχαήλ Η’ και το 1282 πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την επίσκεψή του και ύστερα από διαπραγματεύσεις, η βυζαντινή αριστοκρατία τον έπεισε να εγκαταλείψει τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων» (ο οποίος εξορισμού ενείχε βλέψεις κατά της Κωνσταντινούπολης).

Επιπτώσεις

Η αριστοκρατία της Τραπεζούντας αντέδρασε. Η ετεροθαλής αδελφή του Ιωάννη Θεοδώρα, κατέφυγε στην Γεωργία και προσπάθησε να πείσει τον βασιλιά της να καταλάβει την Τραπεζούντα. Εν τω μεταξύ, ο Γεώργιος Α’, ο πρώην Αυτοκράτορας, αφέθηκε ελεύθερος από τους Τουρκομάνους και με την στήριξη των οπαδών του διεκδίκησε τον θρόνο. Ο Ιωάννης τελικά κατάφερε να καταστείλει την εξέγερση και να διατηρήσει τον θρόνο του. Οι εσωτερικές ταραχές έδωσαν την ευκαιρία στους Τουρκομάνους να καταλάβουν και να λεηλατήσουν την περιοχή Χαλυβία, στα περίχωρα της Τραπεζούντας η οποία φημιζόταν για τα πλούσια μεταλλεία της.

Η μεσοβασιλεία της Θεοδώρας

Επειδή βρέθηκαν νομίσματα με τη Θεοδώρα Μεγάλη Κομνηνή, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η βασιλεία του Ιωάννου Β' είχε ένα ενδιάμεσο διάστημα κατά τα έτη 1284-1285 όπου εβασίλευσε η Θεοδώρα. Αυτή έκοψε αργυρά άσπρα. Στη μία όψη η Θεοδώρα όρθια κρατεί σφαίρα στο δεξί και το αριστερό το ακουμπά στο στήθος της. Επιγραφή ΘΕΟΔΩΡΑ Η ΚΟΜΝΗΝΗ. Στη άλλη ο άγ. Ευγένιος κρατά μακρύ σταυρό και επιγραφή Ο ΑΓΙΟC ΕVΓΕΝΙΟC.

Νομίσματα

Έκοψε αργυρά άσπρα, χάλκινα 20-23 χιλ. 
Στη μία όψη ο αυτοκράτωρ στέκεται κρατώντας λάβαρον ή τρίλοβο σκήπτρο και ακακία ή σφαίρα. Η χείρα του Θεού τον ευλογεί. Επιγραφή: IΩΑΝΝΗC O KOMNHNOC. Ή αετός με ανοικτά πτερά.
Στην άλλη ο άγ. Ευγένιος που κρατεί μακρύ σταυρό με επιγραφή: Ο ΑΓΙΟC ΕVΓΕΝΙΟC ΤΡΑΠΕΖ. Ή ο άγ. Ιωάννης ο Βαπτιστής με επιγραφή ΙΩ. Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟC.
Για νομίσματα που έκοψε μαζί με τον υιό του, δες Αλέξιος Β' Μέγας Κομνηνός.
Νάρθηκας (φυτό)

Περιγραφή

Το φυτό έχει παχύ, γραμμωτό βλαστό, ο οποίος φτάνει μέχρι τα τρία μέτρα σε ύψος. Ο βλαστός περιέχει εντεριώνη, με αποτέλεσμα το εσωτερικό του να σιγοκαίγεται χωρίς να επηρεάζεται ο φλοιός. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, λεπτά, πολυσχιδή με γραμμοειδή φυλλάρια και μοιάζουν με αυτά του άνηθου. Είναι μεγάλα, ιδίως αυτά στη βάση. Τα άνθη είναι οργανωμένα σε σκιάδες, οι οποίες αποτελούνται από πολλά λουλούδια. Τα άνθη του είναι μικρά κίτρινα, με πέντε πέταλα, και ερμαφρόδιτα. Η επικονίαση του φυτού γίνεται από μύγες. Το φυτό μπορεί να αυτογονιμοποιηθεί. Οι ταξιανθίες του φυτού εμφανίζονται από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο. Μετά το φυτό ξεραίνεται. Το φυτό προτιμά εδάφη με καλή αποστράγγιξη και αντέχει σε συνθήκες ξηρασίας. Είναι φωτόφυτο.
Το φυτό παράγει ένα αιθέριο έλαιο με κίτρινο χρώμα. Το κύριο συστατικό σε φυτά που συλλέχθηκαν στην Αλγερία είναι το μυρκένιο και ακολουθεί το α-πινένιο και το β-φυλλανδρένιο. Σε άλλα είδη του γένους Φένουλα, καθώς και στην ποικιλία F. c. glauca, η οποία φύεται στην Ιταλία, το α-πινένιο είναι το κύριο συστατικό του έλαιου, ενώ μοναδική είναι και η παρουσία του β-φυλλανδρένιου ως κύριο συστατικό.
Στη Σαρδηνία, έχουν ταυτοποιηθεί δύο διαφορετικοί χημειότυποι της Φέρουλας της κοινής (Ferula communis): το δηλητηριώδες (ειδικά για τα ζώα, όπως πρόβατα, αίγες, βοοειδή και άλογα) και το μη-δηλητηριώδες. Διαφέρουν τόσο στη σύσταση των δευτερογενών μεταβολιτών όσο και των ενζύμων που περιέχουν.
Το όνομα της φαινολικής ένωσης φερουλικό οξύ, προέρχεται από τη Λατινική ονομασία του γιγαντιαίου μάραθου, από όπου η ένωση μπορεί να απομονωθεί.

Μύθοι και παραδόσεις

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Προμηθέας έκλεψε την φωτιά από τους Θεούς και την μετέφερε στους ανθρώπους μέσα στους κούφιους βλαστούς του νάρθηκα. Ο νάρθηκας ήταν αφιερωμένος κατά την αρχαιότητα στον Διόνυσο και χρησιμοποιούνταν στις τελετές επειδή ήταν ελαφριοί για να φτιάξουν τους θυρσούς. Επειδή οι ξεροί βλαστοί ήταν αρκετά ανθεκτικοί για να χρησιμοποιηθούν ως μπαστούνια αλλά δεν μπορούσαν να βλάψουν κάποιον άνθρωπο, ο Διόνυσος είχε διατάξει όσοι πίνουν κρασί να έχουν μόνο μπαστούνια από νάρθηκα.

Χρήσεις

Το φυτό χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα εξαιτίας της ευλυγισίας, του μαλακού εσωτερικού του και της αντοχής του ώστε να σταθεροποιούν κατάγματα των άκρων. Οι αρχαίοι άνοιγαν τον βλαστό και με αυτόν περιέβαλαν το άκρο που είχε υποστεί κάταγμα. Γι' αυτό το λόγο σήμερα το προστατευτικό των σπασμένων άκρων εκτός από γύψος λέγεται και «νάρθηκας». Μια άλλη χρήση του ήταν να χρησιμεύει ως φιτίλι από τους ναυτικούς, οι οποίοι μπορούσαν να ανάβουν την πίπα τους ανεξαρτήτως των καιρικών συνθηκών. Οι βλαστοί χρησιμοποιούνται επίσης για την κατασκευή επίπλων.