google/wiki40b huggingface dataset:
Φρειδερίκος της Βοημίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βλαδισλάου Β΄ της Βοημίας και της Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπερκ, κόρης τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας.
Ο πατέρας του κυβέρνησε ως δούκας της Βοημίας από το 1140 και το 1158 απέκτησε τον τίτλο τού βασιλιά από τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, ανάδοχο τού Φρειδερίκου, στον οποίο έδωσε το όνομά του.
Η αναβάθμισή του εξέφραζε την ευγνωμοσύνη τού βασιλιά για την πιστή υπηρεσία τού Φρειδερίκου. Έτσι έγινε ο δεύτερος βασιλιάς, μετά τον πάππο του Βρατίσλαο Β΄. Ο Φρειδερίκος έγινε πρίγκιπας τού Ολομόουτς της Μοραβίας από το 1164.
Το 1172 ο Βλαδίσλαος Β΄ παραιτήθηκε υπέρ τού γιού του, προσπαθώντας να κάνει τον τίτλο τού βασιλιά (που δόθηκε μόνο σε αυτόν) κληρονομικό. Αυτό δυσαρέστησε τον Φρειδερίκο Α΄. Ο κανόνας διαδοχής στη Βοημία όριζε τον επόμενο αδελφό και όχι για τον μεγαλύτερο γιο, έτσι οι εξάδελφοι τού Βλαδισλάου Β΄ (γιοί τού Σομπιέλσαφ Α΄, μικρότερου αδελφού τού Βραδισλάου Β΄) ζητούσαν τη Βοημία. Ο Φρειδερίκος δεν μπόρεσε να κρατήσει το δουκάτο, αφού δεν τον υποστήριξε η Βοημική Συνέλευση (λατιν. Dieta), ούτε ο Φρειδερίκος Α΄. Ο πατέρας και ο γιος τελικά κηρύχθηκαν έκπτωτοι το 1173 από τον βασιλιά στη Γερμανική Συνέλευση (Dieta) στο Χέρμσντορφ/Έρμπενντορφ. Σε συμφωνία με τους Βοημούς ευγενείς, ο Φρειδερίκος Α΄ πρόσφερε τη Βοημία στον Όλντριχ, ο οποίος παραιτήθηκε υπέρ τού μεγαλύτερου αδελφού του Σομπιέσλαφ Β΄, που ήταν συμπαθής στους αγρότες.
Moneyveo

Ιστορία

Η υπηρεσία επιτρέπει την εξ αποστάσεως και γρήγορη δανειοδότηση για μια τραπεζική κάρτα. 
Από το 2013 η εταιρεία παρέχει πιστώσεις (δάνεια) έως 15.000 χρίβνια (μέχρι 3500 χρίβνια κατά την πρώτη χρήση) για έως και 30 ημέρες. Για τα περισσότερα δάνεια απαιτείται μόνο τραπεζική κάρτα και πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της οι πελάτες έχουν ξεπεράσει τα 200 χιλιάδες άτομα, και η ποσότητα των επεξεργασμένων αιτήσεων δανείου έχουν ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο. 
Είναι ηγέτης της αγοράς μη τραπεζικού διαδικτυακού δανεισμού στην Ουκρανία, σύμφωνα με την έρευνα "Ukrainian E-Commerce Expert". 
Ο Διευθύνων σύμβουλος και συνιδρυτής της εταιρείας — Μιχαήλ Λιζάνετς (είναι "Ο Άνθρωπος του έτους 2016" στην κατηγορία "Μάνατζερ της χρονιάς")
Χάρης Παππάς

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου του 1983 στην Ελευθερούπολη του νομού Καβάλας και ξεκίνησε απο τον τοπικό Ορφέα Ελευθερούπολης.
Ο πρώτος του σταθμός στην επαγγελματική του καριέρα ήταν ο Πανσερραϊκός. Ακολούθησε ο Απόλλων Καλαμαριάς τον Ιανουάριο του 2003, μέσω του οποίου έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό. Το καλοκαίρι του 2005 έχοντας προσελκύσει το ενδιαφέρον αρκετών μεγάλων ελληνικών συλλόγων, αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, αλλά αρχικά παρέμεινε μια χρονιά στον Απόλλωνα με τη μορφή δανεισμού. Το 2006-07 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο πανηγύρισε το πρωτάθλημα Ελλάδας.
Τον Ιούνιο του 2007 έμεινε ελεύθερος από τους «Πειραιώτες» και ακολούθως πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, από όπου μεταπήδησε στην Ξάνθη ένα χρόνο μετά. Το 2009 μεταγράφηκε στη γερμανική Μόναχο 1860 αγωνιζόμενος στη Β' κατηγορία της Μπουντεσλίγκα. Το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Παναιτωλικό και τον Ιανουάριο του 2012 πήρε μεταγραφή εκ νέου στον Πανσερραϊκό, με τον οποίο αγωνίστηκε το υπόλοιπο της χρονιάς 2011-12. Το καλοκαίρι του 2012 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Βόλου και κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, στα τέλη Δεκεμβρίου του ίδιου έτους μεταγράφηκε στην έτερη ομάδα του Βόλου, την Νίκη Βόλου, με την οποία αγωνίστηκε το υπόλοιπο της χρονιάς 2012-2013 και στα play off της Football League. 
Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στη Γερμανία για λογαριασμό αυτή την φορά της ΚΦΚ Ίρντιγκεν 05, ομάδας με Έλληνα πρόεδρο, από όπου αποχώρησε μετά από μισή σεζόν. Το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στη γενέτειρά του Καβάλα, παίρνοντας μεταγραφή στον Α.Ο. Καβάλα. Με τη φανέλα του «ΑΟΚ» αγωνίστηκε για 2,5 χρονιές, μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2016 που λύθηκε η συνεργασία του και ακολούθως, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Νέο Χωριό Αποκορώνου

Σημεία ενδιαφέροντος

Στην πάνω γειτονιά του χωριού σώζεται έπαυλη η οποία άρχισε να κατασκευάζεται στην όψιμη ενετική εποχή και τροποποιήθηκε κατά την τουρκοκρατία. Το συγκρότημα αποτελείται από ελαιοτριβείο, αποθήκες και χώρους κατοικίας. Σε ύψωμα νότια του χωριού σώζεται σε ερειπωμένη κατάσταση τουρκικός Κούλες (οχυρωματικός πύργος).

Προσωπικότητες

Στο χωριό γεννήθηκε ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης (1947), βουλευτής εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία, ο οποίος διατέλεσε Υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και Αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο ανηψιός του Αλέξανδρος ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης το 2019.
Αριστίντες Περέιρα

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1923. Αρχικά εργάστηκε ως επικεφαλής των τηλεπικοινωνιών στη Γουινέα-Μπισσάου. Στα τέλη της δεκαετίας του ' 40 άρχισε να δραστηριοποιείται και να εμπλέκεται στο αντιαποικιακό κίνημα, οργανώνοντας απεργίες και πετυχαίνοντας ανέλιξη στην ιεραρχία του κόμματός του, του Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde, του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας (Μπισσάου) και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC).
Αρχικά εξελέγη από το Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 1975 και επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο το 1981. Παρά το γεγονός ότι ο Περέιρα αρχικά υποσχέθηκε να εγκαθιδρύσει ένα δημοκρατικό και σοσιαλιστικό καθεστώς, επί ηγεσίας του το κράτος υπέφερε από φτώχεια. Ωστόσο, στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το κράτος ήταν καλύτερο σε σύγκριση με άλλες αφρικανικές χώρες. Ενώ απαγορευόταν η ίδρυση πολιτικών κομμάτων και το καθεστώς ήταν μονοκομματικό, το Πράσινο Ακρωτήριο ήταν από τα πιο δημοκρατικά κράτη της Αφρικής την περίοδο εκείνη κυρίως λόγω της εξουσίας που είχε μεταφερθεί σε τοπικές επιτροπές πολιτών. Έπειτα από το πραξικόπημα στην Μπισσάου το 1980, η καταστολή περιορίστηκε , όμως το μονοκομματικό καθεστώς (μόνο το PAICV αναγνωριζόταν ως νόμιμο πολιτικό κόμμα), διατηρήθηκε ως το 1990.
Κατά την προεδρία του Περέιρα, η αφρικανική χώρα τήρησε γενικά αδέσμευτη πολιτική και προωθήθηκαν οικονομικές μεταρρυθμίσεις, με σκοπό την ενίσχυση των αγροτών. Αναφορικά με τις διεθνείς σχέσεις, η κυβέρνηση του Περέιρα σύναψε συμμαχία με αμφιλεγόμενες για την εποχή εκείνη χώρες, όπως η Κίνα και η Λιβύη.
Καθ' όλη τη διάρκεια της προεδρίας του Περέιρα, πρωθυπουργός ήταν ο Πέντρο Πίρες. Στις δημοκρατικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1991 ο Περέιρα ηττήθηκε από το διάδοχό του, Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο.
Ο Περέιρα απεβίωσε στις 23 Σεπτεμβρίου 2011.
Αργινίνη

Δομή

.
Η πλευρική αλυσίδα της αργινίνης αποτελείται από μια τριμελή ανθρακική αλυσίδα, στης οποίας το τέλος είναι συνδεμένη μια (σχετικά) πολύπλοκη ομάδα γουανιδίνης.
Με pKₐ = 12,48, η ομάδα της γουανιδίνης είναι θετικά φορτισμένη σε όξινα, ουδέτερα, ακόμη και στα περισσότερα βασικά περιβάλλοντα, και αυτό συνεπάγεται ιδιότητες βάσης για την αργινίνη. Λόγω της σύζευξης ανάμεσα στο διπλό δεσμό και το μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων του αζώτου, το θετικό φορτίο μετακινείται, επιτρέποντας το σχηματισμό πολλαπλών δεσμών υδρογόνου.
Εκκλησία Παναγίας Βαραμπά

Ονομασία

Πιστεύεται πως η τοπωνυμική ονομασία της ως «Βαραμπά» είναι φραγκικής προελεύσεως, καθώς η περιοχή της Αττικής, μετά το 1204, γνώρισε ιδιαίτερη φραγκική δραστηριότητα.

Ιστορία

Η ανέγερσή της, αρχικώς, χρονολογείτο στον 13ο αιώνα, ωστόσο, βάσει μεταγενέστερων μελετών, επανεκτιμήθηκε ως χρονολογούμενη στον 12ο αιώνα.
Δήμος Θεραπνών

Οικονομία

Η Οικονομία της περιοχής που καταλάμβανε ο πρώην Δήμος στηρίζεται στην γεωργία, κτηνοτροφία και μελισσοκομία.
Σημαντικό πόρο αποτελεί ο τουρισμός, καθώς και η υλοτομία.
Το χωριό του Κεφαλά είναι πρώτο στην Λακωνία σε αριθμό Βιοκαλλιεργητών, ενώ η Γκοριτσά μαζί με την Ζούπενα συγκεντρώνουν την μεγαλύτερη παραγωγή Ελιών Καλαμών στην Λακωνία.
Το μέλι που βγαίνει είναι επίσης μοναδικό, ειδικά αυτό που συλλέγεται από έλατο και πεύκο το καλοκαίρι.
Ο μελισσοκόμος που το διαθέτει επί τόπου (μέσα στο δάσος) είναι ο Σαράντος Πανάγος.

Δήμαρχοι Θεραπνών

Ο Δήμος ανασυστάθηκε το 1998, με πρώτο Δήμαρχο τον Σπύρο Φλώρο, που εξελέγη επίσης και την δεύτερη τετραετία.
Ο τελευταίος δήμαρχος ήταν ο Γιάννης Ράλλης, αφού νίκησε με μεγάλη διαφορά τον προηγούμενο, λόγω της αναστάτωσης που προκλήθηκε στην Γκοριτσά και την Ζούπενα από αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου σχετικά με την χρήση του νερού των Τσιντζίνων.
Ιωάννα Α΄ της Καστίλης

Η ζωή της

Η Ιωάννα ήταν κόρη των Καθολικών Βασιλέων Φερδινάνδου της Αραγωνίας και Ισαβέλας της Καστίλλης. Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1479 στο Τολέδο. Ήταν το τρίτο παιδί του βασιλικού ζεύγους και το 1496 στα πλαίσια της σύναξης συμμαχίας μεταξύ των ισπανικών βασιλείων και των Αψβούργων παντρεύτηκε τον Αρχιδούκα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Δούκα της Βουργουνδίας Φίλιππο τον Ωραίο. Το ζεύγος απέκτησε έξι παιδιά, την Ελεονόρα (1498), τον  Κάρολο (1500), την Ισαβέλα (1501), τον Φερδινάνδο (1503), τη Μαρία (1505), και την Αικατερίνη (1507), που όλα έφτασαν στην ώριμη ηλικία, πράγμα πολύ σπάνιο για εκείνη την εποχή.
Μια σειρά θανάτων την άφησαν από το 1502 μοναδική απόγονο του βασιλικού ζεύγους και διάδοχο των στεμμάτων της Καστίλλης και της Αραγωνίας. Μετά το θάνατο της μητέρας της το 1504 αναχώρησε με τον σύζυγό της για την Ισπανία, προκειμένου να διεκδικήσει την κληρονομιά της. Την ίδια περίοδο ο πατέρας της κατήγγειλε τον γαμπρό του ότι κρατούσε την Ιωάννα φυλακισμένη και γι' αυτό αρνείτο να του παραδώσει την εξουσία, ζητώντας από τα Κορτές να τον ανακηρύξουν συμβασιλέα της κόρης του. Αρχικά το ζεύγος Φιλίππου και Ιωάννας κατάφερε να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Κορτές, όμως ενώ οι δύο πλευρές ετοιμάζονταν για εμφύλιο πόλεμο, και οι δυο εν ονόματι των δικαιωμάτων της Ιωάννας ο Φίλιππος πέθανε από τύφο. Ο θάνατος του Φιλίππου το Σεπτέμβριο του 1506 βρήκε την Ιωάννα έγκυο στην Κατερίνα.
Ο θάνατος του πολυαγαπημένου συζύγου της την συντάραξε ψυχολογικά (λέγεται ότι η ήδη ευαίσθητη ψυχολογικά Ιωάννα κατέρρευσε μετά από αυτό). Μετά από την ψυχολογική της κατάρρευση τα Κορτές της Καστίλλης αναγνώρισαν ως συμβασιλέα-αντιβασιλέα τον Φερδινάνδο, ο οποίος περιόρισε την κόρη του στο κάστρο της Τορδεσίγιας, όπου θα περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της. Μετά το θάνατό του Φερδινάνδου η εξουσία θα περάσει στον Κάρολο Α΄, ο οποίος θα επισκεφθεί την μητέρα του, χωρίς όμως να την απελευθερώσει. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης των Κομουνέρος (Πόλεμος των Κοινοτήτων), το 1520 οι επαναστάτες θα καταλάβουν το κάστρο και θα ανακηρύξουν την Ιωάννα μοναδική βασίλισσα. Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης η Ιωάννα θα περιοριστεί και θα τεθεί σε αυστηρή επιτήρηση μέχρι το θάνατό της. Αν και λέγεται ότι έπασχε από σχιζοφρένεια, δεδομένου ότι υπήρξε πιόνι στα χέρια του πατέρα, του συζύγου και του γιου της δεν μπορεί να είναι σίγουρο σε ποιο βαθμό η ψυχολογική της υγεία ήταν διαταραγμένη.
Απείωσε στις 12 Απριλίου 1555 στο κάστρο της Τορδεσίγιας. Με το θάνατό της χάθηκε και ο τελευταίος γόνος των αυτοχθόνων Ισπανών Βασιλέων.
Κύργια Δράμας

Διοίκηση

Το 1998 με το Νόμο Καποδίστρια τα Κύργια συνενώθηκαν στο σημερινό ενιαίο δήμο Δοξάτου. Στο διαμέρισμα των Κυργίων ανήκει o οικισμός Βαθύσπηλο που αποτελεί την έδρα του Δήμου Δοξάτου.

Οικονομία

Αγροτική περιοχή με κύριο παραγόμενο προϊόν στο παρελθόν τον καπνό, ο οποίος φημίζονταν ως ο καλύτερης ποιότητας καπνός στην Ελλάδα, πολύ γνωστός στο εξωτερικό με τον όρο «Κυρ-Μπασμά».
Οι παραγωγοί στράφηκαν τις τελευταίες δεκαετίες σε νέες καλλιέργειες και δραστηριότητες και στη δεκαετία του 1990 άρχισαν να καλλιεργούνται συστηματικά οι γνωστές καλλιέργειες της αμπέλου και της ελιάς. Κοντά στους παραγωγούς του τσίπουρου, εμφανίστηκαν παραγωγοί κρασιού με τη δημιουργία μεγάλων οινοποιείων στην κοντινή περιοχή.
Η μικρασιάτικη παράδοση στην παραγωγή χαλβά συνεχίζεται ακόμη και σήμερα με το «χαλβά Κυργίων».

Μαρτυρικό χωριό

Κατά την βουλγαρική κατοχή εκετελέσθηκαν πλέον των 100 κατοίκων των Κυργίων από τον στρατό κατοχής, όπως έγινε και σε πολλές πολεις και χωριά της περιοχής της Δράμας τον Σεπτέμβριο του 1941. Με Προεδρικό Διάταγμα της 1ης Ιουνίου 2017, τα Κύργια του Δήμου Δοξάτου χαρακτηρίστηκαν ως Μαρτυρικό Χωριό, σε αναγνώριση των αγώνων και των ανθρώπινων απωλειών που υπέστησαν οι κάτοικοι, κατά την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Χρόνια παγκρεατίτιδα

Κατάχρηση αλκοόλ

Η χρόνια κατάχρηση αλκοόλ ευθύνεται για την πλειοψηφία (70-90%) των περιπτώσεων χρόνιας παγκρεατίτιδας. Η κατανάλωση αλκοόλ που απαιτείται για την ανάπτυξη χρόνιας παγκρεατίτιδας ποικίλει, αλλά φαίνεται πως 150g ημερησίως για 5 έτη είναι ικανά να προκαλέσουν τη νόσο. 5-15% των αλκοολικών αναπτύσσουν χρόνια παγκρεατίτιδα. Ο μηχανισμός πρόκλησης είναι παρόμοιος με αυτόν της οξείας αλκοολικής παγκρεατίτιδας. Επανειλημμένα επεισόδια οξείας αλκοολικής παγκρεατίτιδας μπορεί επίσης να προκαλέσουν χρόνια παγκρεατίτιδα.

Άλλες αιτίες

Άλλες αιτίες χρόνιας παγκρεατίτιδας αποτελούν η χολολιθίαση, γενετικοί παράγοντες, τροπική παγκρεατίτιδα (πιθανότατα λόγω υποσιτισμού ή διατροφικών συνηθειών). Τέλος υπάρχει και η ιδιοπαθής χρόνια παγκρεατίτιδα όταν υπάρχει αδυναμία εύρεσης αιτίας, ή αν ο ασθενής αποκρύπτει κατάχρηση αλκοόλ.

Κλινική εικόνα

Ο πόνος είναι και εδώ κύριο σύμπτωμα της νόσου και εμφανίζεται στους περισσότερους ασθενείς. Eντοπίζεται στο επιγάστριο και μπορεί να έχει ζωστηροειδή κατανομή και αντανάκλαση στην οσφύ. Τον πόνο μπορεί να συνοδεύουν συμπτώματα όπως ναυτία και έμετοι. Στην αρχή ο πόνος εμφανίζεται κατά διαστήματα αλλά στη συνέχεια μπορεί να γίνει πιο μόνιμος και επίμονος. Συνήθως δεν υποχωρεί με φάρμακα. Κατά τη διάρκεια ενός οξέος επεισοδείου χρόνιας παγκρεατίτιδας μπορεί να δοθεί λανθασμένα η εντύπωση πως ο ασθενής έχει οξεία παγκρεατίτιδα.
Μετά από κάποια χρόνια χωρίς θεραπεία, ο πόνος μπορεί να αρχίσει να υποχωρεί καθώς καταστρέφεται το παγκρεατικό παρέγχυμα. Όταν τα κύτταρα του παγκρέατoς που παράγουν ένζυμα μειωθούν σε κάτω από 10% τότε θα εμφανιστούν και συμπτώματα όπως στεατόρροια, κρεατόρροια και απώλεια βάρους. Η εκτεταμένη καταστροφή του παγκρέατος τελικά θα προκαλέσει και σακχαρώδη διαβήτη λόγω καταστροφής των β-κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη.

Επιπλοκές και θεραπεία

Επιπλοκές μπορεί να είναι ο διαβήτης, ο ίκτερος, η στένωση του δωδεκαδακτύλου και οι ψευδοκύστεις.
Η θεραπεία είναι συντηρητική (αντιμετώπιση του πόνου και του διαβήτη) ή χειρουργική.
Κωνσταντής Αταλιώτης

Βιογραφικά

Ο Κωνσταντής Αταλιώτης γεννήθηκε στη Φισίνη το 1862 περίπου. Ο πατέρας του ονομαζόταν Χρυσάφης Τριανταφύλλου αλλά επειδή είχε εργαστεί στην Αττάλεια της Μικρασίας του έμεινε το παρωνύμιο Αταλιώτης, από όπου προήλθε και το επώνυμο.
Ο Αταλιώτης εργαζόταν από μικρός σε συντεχνίες οικοδόμων στα μικρασιατικά παράλια, κυρίως στη Σμύρνη και στο Αϊβαλί. Σιγά σιγά έμαθε την τέχνη του πετρά αλλά και του πελεκάνου. Δηλαδή έμαθε όχι μόνο να χτίζει την πέτρα (πετράς) αλλά να τη λαξεύει κιόλας (πελεκάνος – λιθοξόος). Ήταν αυτοδίδακτο ταλέντο. Ήταν πολύ παρατηρητικός και αντέγραφε σε μεγάλα χαρτιά σχέδια οικιών, καμπαναριών, ναών, κρηνών κλπ από χωριά και πόλεις που εργαζόταν και τα μετέφερε στη Λήμνο. Την πληροφορία αυτή έδωσε ο ίδιος στο Γερμανό περιηγητή Fredrich, το 1904, όταν εκείνος θαύμασε το νεόκτιστο καμπαναριό του ναού των Καμινίων και τον ρώτησε πού είχε βρει το σχέδιο.
Όταν αναλάμβανε να χτίσει ένα μεγάλο έργο, συνήθως κάποιο καμπαναριό, το σχεδίαζε με κάρβουνο στο έδαφος και στη συνέχεια λατόμευε τις πέτρες που απαιτούνταν και το έχτιζε. Τις πέτρες έκοβε από τη θέση Κομμένο Βουνό, κοντά στον Άγιο Σώζο. Από εκεί τις μετέφερε με ένα βοϊδάμαξο. Πρώτα λατόμευε τους σοβέδες, δηλαδή τα μεγάλα μονοκόμματα κομμάτια, τα οποία προόριζε για κίονες, πρέκια ή παραστάδες, και τις γωνιές, με ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη γωνιά. Αφού λάξευε τα κομμάτια που είχε σχεδιάσει, στη συνέχεια τα αρμολογούσε με χυμένο μολύβι.
Από το 1892 περίπου, που παντρεύτηκε τη Μαρία Κατακουζηνού από τη Φισίνη, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο χωριό του και απέκτησε έξι παιδιά. Το 1938 επισκέφτηκε το σπίτι του, που είχε κτίσει ο ίδιος, ο λαογράφος Γεώργιος Μέγας, όταν μελετούσε την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού σταλμένος από την Ακαδημία Αθηνών. Το φωτογράφισε, το σχεδίασε και δημοσίευσε σχέδια και φωτογραφίες στην εργασία του «Η λαϊκή οικοδομία της Λήμνου». Το σπίτι αυτό υπάρχει ακόμα στη Φισίνη και ανήκει στη Σοφία Γ. Πούλιου, εγγονή του Αταλιώτη από τη θυγατέρα του, την Ευλαλία Αν. Ψάρρα.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Αταλιώτης έχασε το φως του, με αποτέλεσμα να πέσει από τον εξώστη του σπιτιού του και να τραυματιστεί σοβαρά. Στη συνέχεια κατάπεσε και πέθανε το 1942 σε ηλικία 80 ετών περίπου.
Επισκοπή Ευρυτανίας

Ιστορία

Η Επισκοπή ήταν ένα μεγάλο χωριό, στο σημείο που περνούσε ο ποταμός Μέγδοβας. Το μέρος ήταν πεδινό, το πιο εύφορο του νομού Ευρυτανίας, και το χωριό βρισκόταν ακριβώς πάνω στον οδικό άξονα που συνδέει το Καρπενήσι με το Αγρίνιο.
Το 1965, άρχισε η κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών το οποίο δημιούργησε την ομώνυμη τεχνητή λίμνη τα νερά της οποίας κατέκλυσαν την Επισκοπή και τα άλλα μικρότερα χωριά της περιοχής. Οι κάτοικοι του χωριού, αφού πήραν κάποιες αποζημιώσεις για τις χαμένες τους περιουσίες, εγκατέλειψαν την περιοχή και εγκαταστάθηκαν κυρίως στο Αγρίνιο αλλά και σε άλλες πόλεις όπως στο Καρπενήσι, στη Λαμία, στην Αθήνα, αλλά και στο εξωτερικό.
Κάποιοι κάτοικοι, ωστόσο, παρέμειναν στην περιοχή και έχτισαν το σημερινό μικρό χωρίο που βρίσκεται δίπλα από τη γέφυρα που ενώνει Ευρυτανία και Αιτωλοακαρνανία. Απέναντι ακριβώς, στην πλευρά της Αιτωλοακαρνανίας βρίσκεται το χωριό Ψηλόβραχος.

Η Παναγία της Επισκοπής

Στο παλιό χωριό, βρισκόταν ο ναός της Παναγίας της Επισκοπής, από τα σπουδαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας. Ο ιστορικός αυτός ναός υπήρξε κατά τα Βυζαντινά χρόνια έδρα της Επισκοπής Λιτζάς και Αγράφων και μαρτυρά τη σπουδαιότητα του χωριού κατά την εποχή εκείνη. Υπολογίζεται πως δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Εικονομαχίας (8ος - 9ος αιώνας).
Όταν αποφασίστηκε η κατασκευή της τεχνητής λίμνης έγιναν έρευνες στο ναό και ανακαλύφθηκαν τρία στρώματα τοιχογραφιών, του 8ου-9ου αιώνα, του 11ου και του 13ου. Οι τοιχογραφίες αφαιρέθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο των Αθηνών, όπου βρίσκονται και σήμερα.
Ο ιστορικός ναός χάθηκε κάτω από τα νερά της λίμνης ενώ, παρά τις δηλώσεις των κρατικών υπηρεσιών για κατασκευή νέου πανομοιότυπου ναού, δεν προχώρησε η κατασκευή του. Με ενέργειες των κατοίκων και του ιερέα του χωριού Κωνσταντίνου Γεωργόπουλου χτίστηκε ο νέος ναός που βρίσκεται στο σημερινό χωριό και εορτάζει στις 15 Αυγούστου οπότε και πλήθος κόσμου συρρέει στην Επισκοπή. 
Τον Μάιο του 2008 μία ομάδα απο τον Σύλλογο Ερασιτεχνών Αυτοδυτών Τηθύς εντόπισε τον παλαιό ναό σε βάθος 32 περίπου μέτρων κάτω από την επιφάνεια της λίμνης Κρεμαστών, σε πάρα πολύ καλή κατάσταση.
Φέκντα

Ονομασίες και Ιστορία

Το όνομα αυτό (Phecda), όπως και οι παραλλαγές του Phacd, Phachd, Phad, Phaed, Phekda, Phegda, προέρχεται από την αραβική λέξη Al Fahdh, που σημαίνει «ο Μηρός», καθώς ο αστέρας αυτός βρίσκεται στο πόδι της αρκούδας που υποτίθεται ότι παριστάνει ο αστερισμός του.
Σύμφωνα με τον Αλ Μπιρούνι για τους Ινδούς ήταν ο Pulastya, ένας από τους δικούς τους «Επτά Σοφούς», ενώ στην Κίνα ο Φέκντα ήταν γνωστός ως Ke Seuen Ke ή Tien Ke, ένα επιπεδόσφαιρο ή ουρανόσφαιρα (κυκλικός αστρονομικός χάρτης).

Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα

Ο Φέκντα είναι ένας μέσος αστέρας της Κύριας Ακολουθίας, παρόμοιος με τον Ήλιο μας αλλά σημαντικά θερμότερος. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 9.500 K, ενω η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 2,7 φορές μεγαλύτερη της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του τρεις φορές μεγαλύτερη, επομένως ο όγκος του είναι 27 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Φέκντα είναι +0,36, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 72 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.
Ο γ Μεγάλης Άρκτου πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 13 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (47.000 χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,108 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος. Η κίνησή του στον χώρο και οι παρόμοιες αποστάσεις δείχνουν ότι συναποτελεί με τους άλλους αστέρες της «κατσαρόλας» ένα πραγματικό χαλαρό ανοικτό αστρικό σμήνος, τη λεγόμενη «Κινούμενη Ομάδα της Μεγάλης Άρκτου».
Πανεπιστήμιο της Πάδοβας

Το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας (ιταλικά: Università degli Studi di Padova‎, UNIPD) είναι κορυφαίο ιταλικό πανεπιστήμιο βρίσκεται στην πόλη της Πάντοβας στην Ιταλία. Το Πανεπιστήμιο  ιδρύθηκε το 1222 ως νομική σχολή και ήταν ένα από τα πιο γνωστά πανεπιστήμια στην πρώιμη σύγχρονη Ευρώπη. Είναι το δεύτερο αρχαιότερο πανεπιστήμιο στην Ιταλία και παγκοσμίως είναι το πέμπτο αρχαιότερο από τα εν λειτουργία πανεπιστήμια. Το 2010 είχε περίπου 65.000 φοιτητές, το 2016 κατετάγη ως το "καλύτερο πανεπιστήμιο" μεταξύ των ιταλικών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με περισσότερους από 40.000 φοιτητές, και το 2018 καλύτερο ιταλικό πανεπιστήμιο σύμφωνα με την κατάταξη ARWU.
Δίσκος του χόκεϊ

χόκεϊ επί πάγου

Στο χόκευ επί πάγου ο δίσκος είναι πάντα μαύρος και έχει της διαστάσεις μια επί τρεις ίντσες (2,54 cm x 7,62 cm). Εφευρέθηκε το 1877 από τον William Fleet Robertson κόβοντας από μια μπάλα το κάτω και το πάνω μέρος. Οι δίσκοι στην Ευρώπη κατασκευάζονται στην Τσεχία και στην Σλοβακία, ενώ υπάρχουν και κατασκευαστές την βόρεια Αμερική και Κίνα. Για προπόνηση εκτος πάγου υπάρχουν και μικρότεροι δίσκοι από πλαστικό.
Η ταχύτητα του δίσκου μπορεί να φτάσει μέχρι 160 χιλιόμετρα.

Ινλάιν χόκεϊ

Στο ινλάιν χόκεϊ ο δίσκος είναι ελάχιστα μικρότερος από το χόκευ επί πάγου. Σύμφωνα με τους Κανόνες Παιχνιδιού, ο δίσκος πρέπει να έχει κυλινδρικό σχήμα, πρέπει να μην ξεπερνά τα 120 γραμμάρια και να μην είναι λιγότερο από 100 γραμμάρια. Το υποχρεωτικό χρώμα περιγράφεται ως σκούρο (dark), αλλα συνήθως είναι κόκκινο στα περισσότερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα η μαύρο στα διεθές πρωταθλήματα της IIHF. 6 κυκλικές υπερυψώσεις επιτρέπουν να κυλάει σε κατάλληλες επιφάνειες, oxo όμως σε κιονί άσφαλτο όπου συνήθως μια μπάλα είναι καταλληλότερη.
Ιαπωνικές γενικές εκλογές 2009

Το 2009 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Ιαπωνία στις 30 Αυγούστου. Το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιαπωνίας του Γιούκιο Χατογιάμα  αποκαθήλωσε από την εξουσία το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του πρωθυπουργού Τάρο Άσο πετυχαίνοντας σαρωτική νίκη, με 308 έδρες επί συνόλου 480 εδρών στη Βουλή. Το LDP έλαβε μόνο 119 έδρες και εκείνη ήταν η χειρότερη ήττα που υπέστη ένα κυβερνών κόμμα στην πολιτική ιστορία της Ιαπωνίας. Ο Τάρο Άσο παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος έπειτα από την ήττα στις εκλογές.
Στις 31 Μαΐου 2010, λίγο μετά τη συμφωνία με τις ΗΠΑ για διατήρηση της αμερικανικής βάσης στην Οκινάουα, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα αποχώρησε από την κυβέρνηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Στις 2 Ιουνίου 2010 ο Χατογιάμα παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και νέος πρωθυπουργός εξελέγη ο Ναότο Καν στις 4 Ιουνίου 2010.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1937-38

Στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1937-38 πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Ολυμπιακός που μετείχε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1937-1938, το οποίο κατέκτησε. Με τη λήξη της περιόδου στα 14 "ιδρυτικά μέλη" της Ένωσης, σύμφωνα με το καταστατικό του 1931, προστέθηκαν τρία ακόμα ο Πανελευσινιακός και οι ΑΟ Παλαιάς Κοκκινιάς , Κεραμεικός ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό σε 17.
Οίκος του Κουρτεναί

Ο Οίκος του Κουρτεναί, γαλλ. Maison de Courtenay είναι το όνομα ευγενών, που κατάγονται από τον Ατόν (Athon). Αυτός ήταν ο πρώτος κύριος του Κουρτεναί με καταγωγή, όπως φαίνεται, από τους κόμητες του Σαν (Sens) και από τον μυθικό Φαραμόν, ιδρυτή της Γαλλικής μοναρχίας το 420 και πατέρα του Κλοντιόνε. Ο Ατόν (άκμασε περί το 1000), με την ευκαιρία της κρίσης διαδοχής στο δουκάτο της Βουργουνδίας μεταξύ του Όθωνα-Γουλιέλμου κόμη εκεί και του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας, κατέλαβε ένα τμήμα γης και εγκαθίδρυσε την κυριότητα του Κουρτεναί. Το όνομα του Οίκου πάρθηκε, από την πόλη που ίδρυσε και οχύρωσε· γιος του ήταν ο Ζοσλέν (Joscelin).