google/wiki40b huggingface dataset:
Τονίνο Γκουέρα

Βιογραφία και σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην πόλη Σανταρκάντζελο ντι Ρομάνια (κοντά στο Ρίμινι) της επαρχίας Εμίλια-Ρομάνια. Ο πατέρας του ήταν ψαράς, ενώ η μητέρα του, που ήταν αναλφάβητη, διδάχθηκε από τον ίδιο γραφή και ανάγνωση. 
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε στο Τρόισντορφ της Γερμανίας. Για να περάσει την ώρα του και να δώσει κουράγιο στους συγκρατούμενους του, άρχισε να τους διηγείται ιστορίες και λίγο αργότερα να συνθέτει τα δικά του ποιήματα. Το 1946, μετά την απελευθέρωση θα εκδώσει τα ποιήματα αυτά με γενικό τίτλο I scarabócc (Gli scarabocchi - Τα ορνιθοσκαλίσματα). Σε ηλικία 30 ετών μετακομίζει στη Ρώμη και ξεκινά να εργάζεται σαν δάσκαλος. Είναι η εποχή που θα γνωριστεί με τον Έλιο Πέτρι, μελλοντικό σκηνοθέτη του βραβευμένου Υπεράνω πάσης υποψίας (1970), ο οποίος εργάζονταν τότε ως βοηθός του Τζουζέπε ντε Σάντις. Ο ντε Σάντις θα του δώσει λίγα χρόνια μετά την ευκαιρία να συγγράψει το πρώτο του σενάριο για την ταινία  Uomini e Lupi (1957).
Ως σεναριογράφος ο Γκουέρα, αν και συνεργάζεται με νεορεαλιστές σκηνοθέτες, δεν ακολουθεί τη συνήθη πρακτική άλλων συναδέλφων του, και αντί να επιβάλει στους σκηνοθέτες τα κοινωνικά και ηθικά του πιστεύω, προτιμά να βοηθήσει του δημιουργούς στην προώθηση της δικιάς τους κοσμοθεωρίας. Τα χρόνια που ακολουθούν θα συνεργαστεί, συχνά μόνιμα, με τα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, κάποιον σπουδαίο σκηνοθέτη ή πρωταγωνιστή, του οποίου η σταδιοδρομία δεν διασταυρώθηκε με αυτή του Γκουέρα. Ανάμεσα στις πιο σπουδαίες δουλειές του συγκαταλέγονται τα σενάρια που έγραψε για τον Αντονιόνι ( L'avventura, La notte, L'Eclisse, Deserto Rosso, Blowup), τον Φελίνι (Amarcord, Il Casanova di Federico Fellini), τον Έλιο Πέτρι (Un tranquillo posto di campagna), τον Αντρέι Ταρκόφσκι (Nostalghia), τους αδελφούς Ταβιάνι (Kaos), τον Φραντσέσκο Ρόσι (ll caso Mattei, Cadaveri eccellenti) και τον  Βιτόριο ντε Σίκα (Matrimonio all'italiana, I girasoli) .
Έχει υπάρξει τρεις φορές υποψήφιος για Όσκαρ σεναρίου, ενώ το 1995 έλαβε τιμητικό δίπλωμα στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ κινηματογράφου της Μόσχας.
Υπήρξε άθεος.
Ναϊάδες

Μυθολογία

Ο Όμηρος τις θεωρεί κόρες του Δία ως θεού των νεφών και τις παρουσιάζει να δέχονται Θείες τιμές. Ήταν προσκαλεσμένες στον Όλυμπο και συμμετείχαν στα Θεία συμβούλια. Οι κατοικίες τους βρίσκονταν σε παραποτάμιους χώρους, τα δε ειδικότερα ονόματα τους τα λάμβαναν από τους ποταμούς στους οποίους κατοικούσαν. Αποδίδονταν σε αυτές, όπως και στο νερό, μαντικές και ιαματικές ικανότητες. Πίστευαν επίσης ότι αν ένα νεαρό αγόρι ή κορίτσι πέθαινε κοντά στα νερά που βρίσκονταν σε τρυφερή ηλικία, οι ναϊάδες ή άλλες νύμφες τα άρπαζαν.
Οι Ναϊάδες έδιναν τον έρωτα τους αδιακρίτως στους Θεούς και στους ανθρώπους, ιδίως σε ωραίους νέους, και από αυτή την ένωση γενιούνταν ήρωες, μεγάλοι καλλιτέχνες, ποιητές και σοφοί. Τιμωρούσαν όμως με σκληρότητα τις απιστίες αυτών που είχαν συνδεθεί μαζί τους. 
Αποτελούσαν, μαζί με τους Σάτυρους, την τιμητική συνοδεία του Διονύσου κατά τις εορτές του. Σε καμία από τις γιορτές Θεών που ευνοούσαν την γονιμότητα δεν έμεναν αμέτοχες. 
Παριστάνονταν συνήθως σε αγγεία να αντλούν ή να φέρνουν εντός δοχείου νερό ή κρατώντας κομψά όστρακα.
Script Creation Utility for Maniac Mansion

Η SCUMM (ακρωνύμιο του: Script Creation Utility for Maniac Mansion) είναι μια γλώσσα scripting/προγραμματισμού που αναπτύχθηκε το 1987 από τους Aric Wilmunder και Ρον Γκίλμπερτ για την εταιρία Lucasfilm Games (νυν LucasArts), με στόχο τη διευκόλυνση του σχεδιασμού και προγραμματισμού γραφικών βιντεοπαιχνιδιών περιπέτειας, αρχικά συγκεκριμένα για το παιχνίδι Maniac Mansion.

Γενικά

Τοποθετείται κάπου μεταξύ μηχανής παιχνιδιών και γλώσσας προγραμματισμού. Επέτρεπε στους σχεδιαστές να δημιουργήσουν τοπία, αντικείμενα και ακολουθίες διαλόγου χωρίς είναι απαραίτητο το γράψιμο του κώδικα στην πραγματική γλώσσα της συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής υπολογιστή. Αυτό επίσης σήμαινε ότι τα δεδομένα του παιχνιδιού μπορούσαν δίχως πρόβλημα να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες πλατφόρμες υπολογιστών. Πριν από την ανάπτυξη της SCUMM, η Lucasfilm Games ήταν αναγκασμένη να δημιουργήσει ξεχωριστές εκδόσεις ενός παιχνιδιού για τις διάφορες αρχιτεκτονικές υπολογιστών, ενώ τώρα αρκούσε απλά η μεταφορά της εικονικής μηχανής. Χρησιμοποιήθηκε για τις εξής πλατφόρμες: 3DO, Amiga, Apple II, Atari ST, CDTV, Commodore 64, Fujitsu Towns & Marty, Macintosh, NES, MS-DOS, Microsoft Windows, Sega CD και TurboGrafx-16/PC Engine.

Παιχνίδια

Το gameplay των περισσότερων παιχνιδιών SCUMM χαρακτηρίζει ένας αλγόριθμος της μορφής ρήμα-αντικείμενο (πχ «άνοιξε»-«πόρτα»). Ο χαρακτήρας που ελέγχεται από τον παίκτη διαθέτει έναν κατάλογο αντικειμένων (inventory), τα οποία υποτίθεται ότι έχει μαζί του. Επίσης πολυάριθμα αντικείμενα είναι σκορπισμένα στον χώρο του παιχνιδιού. Ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα ρήματα για να διαδράσει με τα αντικείμενα του χώρου. Τα πρώτα παιχνίδια adventure διέθεταν μεγάλη ποικιλία ρημάτων, ενώ στο The Curse of Monkey Island (1997) μειώθηκαν στα τρία: «κοίταξε», «χρησιμοποίησε» (η τελική έννοια εξαρτάται από τα συμφραζόμενα και μπορεί να είναι «πάρε», «τράβηξε», κ.ου.κ.) και «μίλα με». 
Οι γρίφοι λύνονται γενικά αφού ο παίκτης χρησιμοποιήσει τη σωστή δράση (ρήμα) με το κατάλληλο αντικείμενο, πχ «χρησιμοποίησε το μαχαίρι με την πίτα». Η εντολή «μίλα με» οδηγεί σε ακολουθίες διαλόγου, όπου ο παίκτης μπορεί να επιλέξει από κατάλογο δεδομένων ερωτήσεων ή απαντήσεων βάσει των οποίων θα αντιδράσει ο απέναντι χαρακτήρας. Εξαίρεση αποτελούσε το παιχνίδι LOOM, που δεν διέθετε εντολές με τη μορφή ρήμα-αντικείμενο.
Α.Ο. Αστέρας Πετριτής

Ιστορία

Ο Αστέρας ιδρύθηκε το 1981. Το 2015-16 κατέκτησε το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2016. Συμμετείχε στον 5ο όμιλο με τους Μαύρους Αετούς Ελευθεροχωρίου, τον ΑΟ Βελισσαρίου και τη Δόξα Γαρδικίου. Κατέλαβε την δεύτερη θέση και ανέβηκε στην Γ΄ Εθνική. Το 2016-17 συμμετείχε στον 2ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής. Τερμάτισε στην 16η και τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα, στο οποίο αγωνίζεται έκτοτε.
Ντένις Έπσταϊν

Καριέρα

Ο Έπσταϊν έχει αγωνιστεί σε ακαδημίες της Μπάγερ Λεβερκούζεν, της Φορτούνα Κολονία και της Κολονίας. Αγωνίζεται στα αριστερά, ως εξτρέμ, ως μεσος και περιστασιακά, ως αριστερός μπακ.

Γερμανικό πρωτάθλημα

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2005. Έπαιξε αρκετά παιχνίδια στην Κολονία, αλλά κρίθηκε πως πρέπει να δοθεί δανεικός στην Ροτ Βάις Έσσεν. Το 2007 μεταγράφεται στην Όφενμπαχ, όπου μένει για μια σεζόν.

Ηρακλής

Το καλοκαίρι του 2008 ο Ηρακλής αποκτά τον ποδοσφαιριστή. Έμεινε στην Θεσσαλονίκη για δύο σεζόν. Κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις προσελκύει το ενδιαφέρον πολλών μεγάλων ομάδων της Ελλάδας.

Ολυμπιακός - Κέρκυρα

Το καλοκαίρι του 2010 ο Ολυμπιακός αποκτά τα δικαιώματά του. Ο Γερμανός δεν κατάφερε να κερδίσει θέση στο ρόστερ της ομάδας του Πειραιά και δόθηκε αμέσως δανεικός στην Κέρκυρα, όπου έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις και με την βοήθειά του οι Φαίακες έμειναν στην μεγάλη κατηγορία.

Ατρόμητος

Το καλοκαίρι του 2011 έμεινε ελεύθερος. Ο Ατρόμητος με αστραπιαίες κινήσεις τον απέκτησε. Στο Περιστέρι έγινε βασικός από την αρχή, ενώ έπαιξε και στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος του 2012. Ο Έπσταϊν είναι ο δεύτερος παίκτης που σκόραρε για τον Ατρόμητο στις διεθνείς διοργανώσεις. Η σεζόν 2012/13, δεν ήταν ιδιαίτερα καλή για τον Γερμανό μέσο, που μετά από μέτριες εμφανίσεις, αποδεσμεύτηκε τον Ιανουάριο του 2013 από τον Ατρόμητο.

Φραγκφούρτη

Ο Έπσταϊν για την σεζόν 2013/14 και για τα επόμενα 3 χρόνια, συμφώνησε να αγωνίζεται στην ΦΣΦ Φραγκφούρτης, η οποία συμμετέχει στην δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.
Αυτοκινητόδρομος 25 (Ελλάδα)

Τμήμα Λαγκαδάς - Σιδηρόκαστρο

Ο άξονας αποτελεί απόληξη του Πανευρωπαϊκού Διαδρόμου ΙV (Βερολίνο – Πράγα - Βουδαπέστη - Σόφια - Ελληνο-βουλγαρικά σύνορα) και βασική σύνδεση του οδικού δικτύου της χώρας μας με τη Βουλγαρία. Η ολοκλήρωση του άξονα από Θεσσαλονίκη έως Σόφια αποτελεί έργο προτεραιότητας τόσο σε Εθνικό όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Μελετάται και κατασκευάζεται με διατομή τετράιχνου αυτοκινητοδρόμου με δύο λωρίδες κυκλοφορίας και Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) ανά κατεύθυνση. Ο άξονας έχει μήκος 96 χιλιόμετρα.

Χάρτης

Α25 Google Maps
Wizz Air

Ιστορία

Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003. Ο κύριος επενδυτής είναι η αμερικανική εταιρεία Indigo Partners. Η πρώτη πτήση έγινε από το διεθνές αεροδρόμιο Κατόβιτσε στις 19 Μαΐου 2004. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είναι ο Γιόζεφ Βάραντι, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Malév Hungarian Airlines.
Τον Νοέμβριο του 2017, η Wizz ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να ξεκινήσει ένα βρετανικό τμήμα με την επωνυμία Wizz Air UK. Η αεροπορική εταιρεία υπέβαλε αίτηση στην CAA για άδεια εκμετάλλευσης αεροσκάφους. Η Wizz Air UK θα αρχίσει να αναλαμβάνει τις πτήσεις προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Wizz Air δήλωσε ότι μέχρι το τέλος του 2018 η αεροπορική εταιρεία θα απασχολήσει έως και 100 υπαλλήλους.
Παναθηναϊκός (σκάκι)

Ίδρυση

Η σκακιστική ομάδα του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1959 με πρωτεργάτη τον Ναστάτο. Από το 1960 οι Αναστασόπουλος, Τρικαλιώτης και Γρηγορίου, έχοντας τη στήριξη του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού και ικανοποιώντας το αίτημα αρκετών φίλων του αθλήματος, συγκρότησαν την ομάδα σκακιού.

1960-1976

Το 1964 η ομάδα του Παναθηναϊκού κατέκτησε Πρωτάθλημα Ελλάδας με πρωταγωνιστές τους Τρικαλιώτη (ο οποίος διακρίθηκε και σε παγκόσμιο επίπεδο), Κόκκορη και Γρηγορίου. Την επόμενη χρονιά ο Παναθηναϊκός τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Το 1966 αναδείχθηκε και πάλι πρωταθλητής έχοντας στις 6 από τις 10 πρώτες θέσεις της κατάταξης αθλητές του, ενώ ο Α. Αναστασόπουλος αναδείχθηκε πρωταθλητής σε ατομικό επίπεδο. 
Το 1969 αναδείχθηκε και πάλι πρωταθλητής με κορυφαίο το Χρήστο Κόκκορη, ο οποίος στον τελικό αντιμετώπισε τον επίσης αθλητή του Παναθηναϊκού Ν. Καζιλάρη. Ο ίδιος επανέλαβε την επιτυχία και την επόμενη χρονιά δίνοντας ένα ακόμη τίτλο στον ΠΑΟ. Το 1971 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Ελλάδας χωρίς ωστόσο να καταφέρει να επιτύχει κάποια ατομική πρωτιά. 
Το 1968 επίσης ο Γ. Τρικαλιώτης αναδείχθηκε ισόπαλος με το Μπομπι Φίσερ έναν από τους κορυφαίους σκακιστές στην ιστορία του αθλήματος. Τα 1973 και 1974 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας. Το 1976 ο Παναθηναϊκός με πρωταγωνιστές τους Βυζαντιάδη και Γρηγορίου κατέκτησε το Πρωτάθλημα ολοκληρώνοντας τον κύκλο των συλλογικών διακρίσεων.

1976-1996

Τα επόμενα χρόνια το τμήμα οδηγήθηκε σταδιακά σε παρακμή και ο σύλλογος δεν κατάφερε να πρωταγωνιστήσει ξανά. Εξακολουθεί θεωρητικά να υφίσταται, όμως από τη δεκαετία του 90 έχει πάψει να λειτουργεί.
Σαλαμάνδρα της Καρπάθου

Περιγραφή

Πρόκειται για μια μεσαίου μεγέθους σαλαμάνδρα, με λεπτό σώμα, επίπεδο κεφάλι και μεγάλα μάτια. Μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 14cm σε μήκος. Τα αρσενικά φέρουν μια μυτερή απόφυση στην βάση της ουράς τους από την ραχιαία πλευρά.

Βιολογία

Τον περισσότερο χρόνο βρίσκεται κρυμμένη κάτω από πέτρες ή βαθιά μέσα στο έδαφος. Ανεβαίνει στην επιφάνεια του εδάφους κατά τη διάρκεια του χειμώνα (περίπου από τον Οκτώβριο μέχρι και τον Απρίλιο) όταν τα επίπεδα υγρασίας είναι υψηλά, συνήθως μετά από βροχή. Έτσι, δραστηριοποιείται συνήθως βραδινές ώρες, αν και έχει παρατηρηθεί και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι πυκνότητες των πληθυσμών του είδους τοπικά μπορεί να είναι και πολύ υψηλές. Το ζευγάρωμα λαμβάνει χώρα στη ξηρά, όπου το αρσενικό σέρνεται κάτω από το θηλυκό, πιάνοντας τα μπροστινά πόδια του θηλυκού και πιέζοντας το κεφάλι του προς τα πάνω. Είναι ζωοτόκο, γεννάει δηλαδή πλήρως ανεπτυγμένα μικρά και δεν εξαρτάται καθόλου από το νερό. Τρέφεται με ασπόνδυλα, όπως κάμπιες και σκουλήκια.

Ενδιαίτημα

Το ενδιαίτημα της περιλαμβάνει θαμνώδη βλάστηση Μεσογειακού τύπου και βραχώδεις περιοχές.
Λέλα Καραγιάννη

Νεανικά χρόνια και προσωπική ζωή

Γεννήθηκε το 1898 στο χωριό Λίμνη της Εύβοιας και ήταν κόρη του Αθανασίου Μηνόπουλου και της Σοφίας Μπούμπουλη. Ο πατέρας της γεννήθηκε στο Πήλι της βόρειας Εύβοιας, ενώ η μητέρα της εικάζεται πως καταγόταν από τις Σπέτσες. Η ίδια έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Αθήνα όπου γνώρισε και παντρεύτηκε τον Σμυρνιό φαρμακοποιό Γεώργιο Καραγιάννη, με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά.

Οργάνωση «Μπουμπουλίνα»

Κατά την κατοχή, έγινε μέλος της αντίστασης, μετατρέποντας το σπίτι της σε αρχηγείο της οργάνωσης «Μπουμπουλίνα». Την οργάνωση δημιούργησε και χρηματοδότησε η ίδια, το 1941. Τον Οκτώβρη του 1941 συνελήφθη και μετά από 7 μήνες απελευθερώθηκε. Στόχος της οργάνωσης ήταν η φυγάδευση Βρετανών στρατιωτών (είχε οργανώσει δίκτυο 150 στρατιωτών) στο Κάιρο αλλά και δολιοφθορές κατά του εχθρού. Η οργάνωση διώχθηκε ανηλεώς από την Διεύθυνση Ειδικής Ασφαλείας του Κράτους κάτι που οδήγησε στην μεταπολεμική δικαστική καταδίκη των μελών της Ειδικής Ασφάλειας.
Η Καραγιάννη δημιούργησε και δίκτυο κατασκοπείας το οποίο μεταξύ άλλων συγκέντρωσε πληροφορίες για την κίνηση των γερμανικών πλοίων, υπέκλεψε σχεδιαγράμματα αεροδρομίων, διοχέτευσε πληροφορίες για Έλληνες συνεργάτες των αρχών κατοχής.

Σύλληψη

Το καλοκαίρι του 1944, η Λέλα Καραγιάννη είχε γίνει και συνεργάτης του κατασκοπευτικού δικτύου του Απόλλωνα, οπότε και συνελήφθη μαζί με πέντε από τα παιδιά της και βασανίστηκε στα κρατητήρια της οδού Μέρλιν. Η σύλληψη έγινε καθώς ο συνεργάτης των Γερμανών Γιώργος Ριζόπουλος ζήτησε από την Καραγιάννη να μεσολαβήσει για να τον συνδέσει μαζί με τον αρχηγό των ταγμάτων ασφαλείας Ντερτιλή, με το δίκτυο του Απόλλωνα. Ο Ριζόπουλος όμως συνελήφθη και κατέδωσε τη Καραγιάννη με αποτέλεσμα τη σύλληψη της μαζί με 2 συνεργάτες της. 
Η Καραγιάννη είχε αναφέρει ότι σε μελλοντική απόβαση των Βρετανών τα τάγματα ασφαλείας θα μπορούσαν να "προσφέρουν μεγάλες υπηρεσίες".

Εκτέλεση

Μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου και ύστερα από λίγο διάστημα εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές στο παρακείμενο άλσος Χαϊδαρίου μαζί με άλλους 59 αγωνιστές της Αντίστασης στη πλειοψηφία τους συνεργάτες της S.O.E , στις 8 Σεπτεμβρίου 1944, περίπου ένα μήνα πριν από την Απελευθέρωση. Η εκτέλεση της πιθανόν να ήταν το αποτέλεσμα της πολιτικής των Ες Ες των Βάλτερ Σιμάνα και Βάλτερ Μπλούμε η οποία παρέκαμψε την πιο μετριοπαθή πολιτική των Γερμανών στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο.

Υστεροφημία

Μετά θάνατον της απενεμήθη το Βραβείο Αρετής και Αυτοθυσίας από την Ακαδημία Αθηνών και το 2011 ο τιμητικός τίτλος του Δικαίου των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ, το Ίδρυμα για την Μνήμη των Μαρτύρων και των Ηρώων (βλ. Έλληνες Δίκαιοι των Εθνών). Στη συμβολή των οδών Λέλας Καραγιάννη αριθ. 1 και Σταυροπούλου στην Αθήνα, κοντά στην Πλατεία Αμερικής υπάρχει η Οικία Λέλας Καραγιάννη. Μαρμάρινη προτομή της Λέλας Καραγιάννη τοποθετήθηκε στην οδό Τοσίτσα στα Εξάρχεια το 1963 και είναι έργο της γλύπτριας Λουκίας Γεωργαντή. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2016  βανδάλισαν το γλυπτό αποκεφαλίζοντάς το. 
Ένα από τα παιδιά της, ο επίσης αντιστασιακός Νέλσων Καραγιάννης πέθανε στο Ντένβερ των ΗΠΑ στις 12 Νοεμβρίου 1984, έπειτα από καρδιακή προσβολή.
Κωνσταντίνος Μπογδάνος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1979 στο Μαρούσι και κατάγεται από την Νάξο. Σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου.
Εργάστηκε στο Λονδίνο ως σύμβουλος επικοινωνίας και ανάπτυξη επιχειρήσεων στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, ενώ παρακολούθησε σεμινάρια μακροοικονομικών στην Σχολή Επιχειρήσεων του Λονδίνου (London Business School). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος και να παρουσιάζει πολιτικές και ενημερωτικές εκπομπές στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ.
Τα ξημερώματα της 10ης Μαΐου 2012 έπεσε θύμα ξυλοδαρμού στα Εξάρχεια από αγνώστους, που σύμφωνα με δημοσιεύματα ήταν αντιεξουσιαστές, και στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο ΚΑΤ, απ' όπου το ίδιο πρωί έλαβε εξιτήριο και επέστρεψε σπίτι του.
Στις 5 Ιουλίου 2017 ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ ανακοίνωσε την διακοπή της συνεργασίας του με τον δημοσιογράφο, μετά τα σχόλια που έκανε στην εκπομπή του για τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, λέγοντας ότι ο Λουκάς Παπαδήμος χτυπήθηκε «από πρώην συντρόφους του Έλληνα πρωθυπουργού».
Το 2013 εξέδωσε ποιητική συλλογή με τίτλο «ΟΝ», για την οποία δέχθηκε έντονη κριτική.

Σταδιοδρομία στην πολιτική

Το 2019 πολιτικοί της δεξιάς και δημοσιεύματα έκαναν λόγο για πιθανή συνεργασία του Μπογδάνου με τη Νέα Δημοκρατίας. Στις 11 Φεβρουαρίου η εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Μαρία Σπυράκη ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος με τη ΝΔ, παρά την έντονη φημολογία που υπήρχε το προηγούμενο διάστημα. Αφορμή για τη συγκεκριμένη απόφαση φέρεται να στάθηκε σχόλιο του Μπογδάνου στο Twitter, σχετικά με πιθανή είσοδο «τανκς» στην ΕΡΤ, σε περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία σχηματίσει κυβέρνηση. Συγκεκριμένα, ο Μπογδάνος απάντησε σε άλλον χρήστη, ο οποίος είχε ως εικόνα προφίλ μία σβάστικα, και τον ρωτούσε τι θα πράξει η ΝΔ στο μέλλον.
Στις 31 Μαΐου 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του με τη Νέα Δημοκρατία στην Α' Αθηνών στις βουλευτικές εκλογές του 2019. Εξελέγη βουλευτής με 24.733 ψήφους.

Προσωπική ζωή

Τον Σεπτέμβριο του 2014 παντρεύτηκε τη δημοσιογράφο Τζίνα Μοσχολιού. Έξι μήνες μετά τον γάμο ανακοινώθηκε το διαζύγιο τους. Το 2019 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά. 
Ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος δηλώνει δεξιός, αλλά «όχι Νεοδημοκράτης» καθώς και ότι είναι «ένας άνθρωπος που έχει ένα αστικό προφίλ, όντας δεξιός και φιλελεύθερος». 
Για τις πολιτικές τοποθετήσεις του δέχεται συχνά κριτική, ενώ πολλές φορές τα σχόλια του για πολιτικούς ή πρόσωπα της επικαιρότητας έχουν προκαλέσει αντιδράσεις. Αριστερά ΜΜΕ έχουν χαρακτηρίσει κάποιες από τις απόψεις του ως «ακροδεξιές», και τον ίδιο εκφραστή της εναλλακτικής δεξιάς στην Ελλάδα.
Οπλιτική φάλαγγα

Περιγραφή

Βασικά στοιχεία της νέας τακτικής είναι ο τύπος της ασπίδας, η χρήση του δόρατος, η εκπαίδευση και η άσκηση ολόκληρου του σχηματισμού στην επέλαση κατά του εχθρού(τα τελευταία 150-200 μέτρα τροχάδην) και σύγκρουση. Η ασφάλεια του οπλίτη και η επιτυχία της κρούσης εξαρτιόταν από το πόσο θα παραμείνει αδιάσπαστη η γραμμή του σχηματισμού. Αυτό το στοιχείο ήταν που καλλιεργούσε το αίσθημα θάρρους και γενναιότητας του οπλίτη – όχι του ήρωα πια – που κρατούσε τη θέση του και δεν υποχωρούσε.

Κοινωνικές προεκτάσεις

Η κοινωνική και πολιτική βάση της νέας πολεμικής τακτικής διέφερε από την προηγούμενη μέθοδο της στρατιωτικής αριστοκρατίας. Η οπλιτική φάλαγγα χρειαζόταν μια πιο πλατιά κοινωνική βάση, μεγάλο αριθμό εκπαιδευμένων πολεμιστών, που θα κινούνταν ως ομάδα. Το γεγονός ότι οι πολεμιστές στην αρχαϊκή εποχή όφειλαν να αποκτούν οι ίδιοι τη στολή και τα όπλα του οπλίτη, σήμαινε ότι αυτή η μεσαία τάξη θα άρχιζε να απαιτεί μερίδιο στην πολιτική εξουσία, σπάζοντας το μονοπώλιο των αριστοκρατών. Στο βαθμό που τα τυραννικά καθεστώτα που εμφανίζονταν σε πολλές ελληνικές πόλεις τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ., αλλά και τα καθεστώτα που τα διαδέχτηκαν, επιχειρούσαν να αφαιρέσουν εξουσία από την κλειστή τάξη των αριστοκρατών, ήταν σίγουρο ότι οι στρατιωτικές μεταβολές θα συνέβαλαν στη μετατόπιση του κέντρου βάρους της πολιτικής εξουσίας.
Μάχη της Αμφιλοχίας

Η μάχη

Περίπου 340 άνταρτες του του 3ου τάγματος του 2/39 συντάγματος του ΕΛΑΣ με περίπου 1000 άνδρες υποστηρικτικές εφεδρίες τοποθετημένους στους συνδετήριους δρόμους προς Άρτα, Αγρίνιο και Βόνιτσα ξεκίνησαν την επιχείρηση στις 20:00 το βράδυ καταλαμβάνοντας τα Γερμανικά φυλάκια στα όρια της πόλης, ενώ τα μεσάνυχτα ξεκινά η επίθεση για την ολοκληρωτική κατάληψη της πόλης. Οι μάχες κράτησαν μέχρι την άλλη μέρα το μεσημέρι, και διεξαγόνταν κυρίως γύρω από τα κτήρια που είχαν επιτάξει οι Γερμανοί, αφού είχαν αιφνιδιαστεί και δεν είχαν προλάβει να διασκορπιστούν.  Τα χαράματα, οι επιτεθέμενοι πυρπόλησαν το κτήριο Χωροφυλακής με το περιεχόμενό του αφότου δεχτηκαν πυροβολισμούς από αυτό, παρότι η Χωροφυλακή είχε συμφωνήσει με τον ΕΛΑΣ να μη συμμετάσχει στη μάχη.  Η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει υπέρ του ΕΛΑΣ τα ξημερώματα, όταν άρχισαν να εμπλέκονται στη μάχη και οι εφεδρείες.  Ο αντάρτες αποχώρησαν χωρίς να έχουν εκκαθαρίσει πλήρως όλους τους θύλακες επειδή κατά τις 18:00 άρχισαν να συρρέουνε Γερμανικές ενισχύσεις, τρία πλοιάρια μέσω θαλάσσης, και τανκ από το Αγρίνιο. Οι απώλειες του ΕΛΑΣ ήταν περίπου το 1/3 της αρχικής δύναμης πυρός.

Έκβαση

Η νίκη αυτής της μάχης για τους Έλληνες αντιστασιακούς είχε τελικά ως αποτέλεσμα να προστατευτεί η άλλη μεγάλη αντιστασιακή οργάνωση ο ΕΔΕΣ και να μην πραγματοποιηθούν οι σχεδιαζόμενες επίθεσεις εναντίον της.  Ως απάντηση οι Γεμανοί σχεδιάσαν την μεγάλη εκκαθαριστική επιχείρηση Eχίδνα (5 με 31 Αυγούστου) εναντίον της βάσης των ανταρτών του ΕΛΑΣ στο ορεινό όγκο της Ρούμελης, η οποία αν και απέτυχε στον κύριο στόχο της αποστολής της, ευθύνεται για τη θανάτωση περίπου 170 αμάχων και την μερική ή πλήρη καταστροφή δεκάδων χωριών και κωμοπόλεων.
Λεωνίδας Τζανής

Νομική και πολιτική σταδιοδρομία

Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ. Στις δημοτικές εκλογές του 1986 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Νέας Ιωνίας και αργότερα ανέλαβε υπεύθυνος Τύπος της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ. Ήταν πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση της υπόθεσης του καζίνου του Φλοίσβου και από το 1998 ως το 1999 ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Ήταν πρόεδρος του Αθλητικού Οργανισμού, αντιδήμαρχος Νέας Ιωνίας (1990-92) και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου από τον Ιανουάριο του 1993 ως τις 30 Οκτωβρίου του ιδίου έτους.

Βουλευτής

Για πρώτη φορά εισήλθε στο Κοινοβούλιο με το ΠΑΣΟΚ έπειτα από τις εκλογές του 1993. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1996 και του 2000.
Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης  από τις 19 Φεβρουαρίου 1999 ως τις 13 Απριλίου 2000 και ξανά  από τις 13 Απριλίου 2000 ως τις 24 Οκτωβρίου 2001.

Θάνατος

Ο Λεωνίδας Τζανής βρέθηκε από τη σύζυγό του κρεμασμένος με καλώδιο τηλεόρασης στο γκαράζ της οικίας του στο Βόλο. Το όνομα του πολιτικού βρισκόταν στη λίστα του ΣΔΟΕ με 36 βουλευτές που ελέγχονταν για παράνομο πλουτισμό, όμως σύμφωνα με το  e-volos, στο ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας δεν βρισκόταν σε εξέλιξη καμία έρευνα σε βάρος του πρώην υφυπουργού, πράγμα που γνώριζε και ο ίδιος.  Ο θάνατός του ήταν αυτοκτονία και μάλιστα ο ίδιος σε τηλεφωνική επικοινωνία με φιλικά πρόσωπα είχε εκφράσει την πρόθεσή του να δώσει τέλος στη ζωή του επειδή δεν άντεχε "να διασυρθεί άδικα το όνομά του για δεύτερη φορά", όπως είχε πει ο ίδιος. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου στην πρωτεύουσα της Μαγνησίας.
Ήταν παντρεμένος και πατέρας 2 παιδιών.
Γιάννης Νακόπουλος

Καριέρα

Ο Νακόπουλος εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1919, κατά τα πρώτα χρόνια ύπαρξης της Θεσσαλονικιώτικης ομάδας. Εκείνη την περίοδο δεν είχαν ξεκινήσει ακόμη τα τοπικά πρωταθλήματα και οι "κίτρινοι" έπαιζαν φιλικά παιχνίδια εναντίον στρατιωτικών και συνοικιακών ομάδων, όπως και κατά του παλαιότερου συλλόγου της συμπρωτεύουσας, Ηρακλή.
Ο ίδιος αγωνιζόταν ως αμυντικός και μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου την σεζόν 1922-23, όταν και ορίστηκε αρχηγός του Άρη. Σε αυτή την πρώτη χρονιά, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης και ηττήθηκε στον τελικό του άτυπου πρωταθλήματος Ελλάδος από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο.
Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέκτησε για δεύτερη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, ξεπερνώντας την αντίσταση του Ηρακλή και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Το 1925, δεν πραγματοποιήθηκε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας-Θράκης λόγω διαφωνιών μεταξύ των συλλόγων και ο Άρης προσκάλεσε την Ομλαντίνα Μοναστηρίου το Νοέμβριο του 1924 γα φιλικό αγώνα, κερδίζοντας με 5-0. Στην ρεβάνς της Μπίτολα στις 5 Απριλίου 1925, οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 2-1. Αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας ελληνικής ομάδας στο εξωτερικό.
Την σεζόν 1925-26, ο Άρης κατέκτησε και πάλι τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, ενώ την επόμενη χρονιά απόλεσε για πρώτη φορά το τοπικό πρωτάθλημα, με το Νακόπουλο να σκοράρει με πέναλτι στο 0-8 εναντίον του Θερμαϊκού, στις 13 Μαρτίου 1927.
Στην τελευταία του αγωνιστική σεζόν, το 1927-28, Νακόπουλος κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο, παρά το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε σε κανέναν από τους αγώνες της τελικής φάσης.
Εργάστηκε ως δικηγόρος και διακρίνονταν και στην δημοσιογραφία, ερχόμενος σε αντιπαράθεση το καλοκαίρι του 1925 με πρώην ποδοσφαιριστές των "κιτρίνων" που μεταγράφηκαν στην Ένωση Κωνσταντινουπολιτών και υπεξαίρεσαν στολές της ομάδας του Άρη. Το 1930, δημοσίευσε διάφορα άρθρα σε τοπική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, όπου περιέγραφε τα απομνημονεύματα του ως αθλητής του συλλόγου.