google/wiki40b huggingface dataset:
Τερέζα Φεοντέροβνα Ρις

Βιογραφία

Η Τερέζα Ρις γεννήθηκε στη Ρωσία από εβραϊκή οικογένεια. Φοίτησε τη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, από την οποία αποβλήθηκε επειδή έδειξε ασέβεια σε ένα καθηγητή σε ένα από τα μαθήματά της. Μετακόμισε στη Βιέννη σε ηλικία 21 ετών. Η πρώτη της έκθεση στο Κιουνστερχάους της Βιέννης περιελάμβανε τη «Μάγισσα», το γλυπτό μιας γυμνής γυναίκας να κόβει τα νύχια του ποδιού της. Αυτό το έργο τράβηξε την προσοχή του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ και έγινε σύντομα γνωστή σε όλη τη Βιέννη. Στην έκθεση ήταν επίσης παρόν ο Γκούσταβ Κλιμτ, ενεργό μέλος του Ζετσεσιονισμού, ο οποίος της ζήτησε να συμμετέχει σε έκθεση μαζί τους. Αρχικά ζήτησε από τον Έντμουντ Χέλμερ να είναι ο μέντοράς της. Αυτός αρχικά αρνήθηκε, αλλά τελικά τη βοήθησε να εκθέσει το έργο της και να κερδίσει αναθέσεις.
Το 1900 η Ρις συμμετείχε στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού και το 1911 στην Παγκόσμια Έκθεση του Τουρίνου, με πρόσκληση από τη Ρωσία και την Αυστρία. Ο πρίγκιπας Αλοΐσιος του Λιχτενστάιν της πρότεινε να χρησιμοποιήσει τα δωμάτια δίπλα στην πινακοθήκη του ως στούντιο.
 
Η Ρις δούλευε με πέτρα, μάρμαρο, πηλό και μπρούτζο, παράγοντας έργα για δημόσια χρήση και ιδιώτες. Κάποια από τα πιο γνωστά γυμνά έργα της είναι ο Υπνοβάτης (πριν το 1894), ο Εωσφόρος (π. 1897) και ο Θάνατος (1898). Ανάμεσα στα έργα της βρίσκεται και η Προτομή του Γιάρομιρ Μάντι (1897), το οποίο βρίσκεται μπροστά από το κτίριο της ένωσης πυροσβεστών της Βιέννης. Ίσως είναι περισσότερο γνωστή για τη φωτογράφηση και τη δημιουργία μιας προτομής του Μαρκ Τουέιν, όταν ο δεύτερος έμενε στη Βιέννη.
Σύμφωνα με τον κριτικό τέχνης Καρλ Κράους, οι εκθέσεις της λάμβαναν υπερβολικά πολύ δημοσιότητα. Η Ρις δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της, Die Sprache des Steines (Η Γλώσσα της Πέτρας), το 1928. Το 1938, εκδιώχθηκε από το στούντιό της εξαιτίας της πολιτικής των Ναζί σχετικά με την ανωτερότητα της Άριας Φυλής. Συνέχισε να δουλεύει στη Βιέννη μέχρι το 1942, όταν και μετανάστευσε στο Λουγκάνο, Ελβετία.

Προσωπική ζωή

Η Ρις παντρεύτηκε, έχασε ένα παιδί και χώρισε ενόσω ήταν ακόμη έφηβη στη Μόσχα.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1971-1972

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1971-72 ήταν το 13ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 11η φορά στην ιστορία του, τερματίζοντας 5 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Ολυμπιακό.
Ερμενγκόλ Ε΄ του Ουρζέλ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερμενγκόλ Δ΄ κόμη τού Ουρζέλ και της Λουκίε, κόρης τού Αρτώ Α΄ κόμη τού Άνω Παλιάρς.
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Καστίλη, όπου συνάντησε και νυμφεύτηκε τη Μαρία Πέρεθ. Κατά τη διάρκεια των μακρών αυτών απουσιών του από το Ουρζέλ, άφηνε τη διακυβέρνηση της κομητείας του στον Γκεράου της Καμπρέρα. Το 1102 στη μάχη της Μολιερούσα απεβίωσε.
Σωτήρης Καραποστόλου

Καριέρα

O Καραποστόλου ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την γερμανική Κουάκενμπρικ, με την οποία κατέλαβε την ένατη θέση στο γερμανικό πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με τον οποίο έφθασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 72-68.
Το 2005-06, κατέκτησε την δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος με την ομάδα του Μακεδονικού, έχοντας μέσους όρους 6,8 πόντων και 2,0 ριμπάουντ. Ακολούθησε η θητεία του στον Πανελλήνιο, με τον οποίο έφθασε μέχρι την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα του 2006-07, ενώ την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με την ομάδα του Ρεθύμνου, με 7,0 πόντους και 2,1 ριμπάουντ. Ολοκλήρωσε την σεζόν στον Κεραυνό Στροβόλου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου.
Το καλοκαίρι του 2008, μεταγράφηκε στην Ολύμπια Λάρισας, με την οποία κατέκτησε την ενδέκατη θέση του πρωταθλήματος και είχε 6,8 πόντους και 1,7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα του Ηρακλή στην Α2 Εθνική κατηγορία, όπου κατέκτησε την δεύτερη θέση και την άνοδο στην Α1.
Την σεζόν 2010-11, έπαιξε στην Καβάλα, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση, κάτι που επανέλαβε και την επόμενη σεζόν. Το καλοκαίρι του 2012, επέστρεψε στον Άρη, ο οποίος λόγω οικονομικών προβλημάτων αγωνιζόταν μόνο με Έλληνες παίκτες και δεν του επιτρεπόταν από την FIBA να κάνει μεταγραφές ξένων παικτών.
Το 2013, επέστρεψε στην Καβάλα, η οποία όμως υποβιβάστηκε με μόλις 5 νίκες σε 26 αγώνες. Ακολούθησαν δύο χρονιές στην Α2, όπου η Καβάλα βγήκε τρίτη και πρώτη αντίστοιχα.
Αλκέτας Α΄ της Ηπείρου

Βιογραφικά στοιχεία

Το 385 π.Χ. ο Αλκέτας για άγνωστους λόγους βρέθηκε εξόριστος στην αυλή του Διονυσίου Α΄, τυράννου των Συρακουσών. Ο τελευταίος επιθυμούσε να διασφαλίσει την κυριαρχία του στην Αδριατική και στο Ιόνιο πέλαγος. Προκειμένου να καταστήσει την Ήπειρο ασφαλή για τα πλοία του, θεώρησε συμφέρον να τοποθετήσει στο θρόνο της χώρας κάποιο φιλικά προσκείμμενο σε αυτόν πρόσωπο. Ο Αλκέτας ήταν εκείνος που τον βοήθησε να έρθει σε συμφωνία με τους Ιλλυριούς. Ο Διονύσιος έστειλε τελικά 2.000 Έλληνες οπλίτες και 500 πανοπλίες στα στρατεύματα του ηγεμόνα των Ιλλυριών, Βαρδύλι, ώστε να επιτεθούν στους Μολοσσούς. Ολόκληρη η περιοχή λεηλατήθηκε, ενώ 15.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Τελικά επενέβη η Σπάρτη, υπό τις διαταγές του βασιλιά της, Αγησιλάου, και με τη βοήθεια των Θεσσαλών, των Μακεδόνων και των ίδιων των Μολοσσών, εκδιώχθηκαν οι Ιλλύριοι από την Ήπειρο. Ωστόσο ο Αλκέτας ανήλθε και πάλι στο θρόνο.
Ο Αλκέτας διατηρούσε φιλία με τον Αθηναίο πολιτικό και στρατιωτικό Τιμόθεο. Σαν αποτέλεσμα, μετά την προσχώρηση των Κερκυραίων, των Κεφαλληνών και των Ακαρνανών στη Δηλιακή Συμμαχία, οι Μολοσσοί δεν δίστασαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Έτσι ο Αλκέτας συνέχισε την φιλοαθηναϊκή πολιτική του πατέρα του. Όταν δε ο Τιμόθεος οδηγήθηκε σε μία περίσταση στα δικαστήρια, τόσο ο Αλκέτας όσο και ο Ιάσωνας των Φερρών, ηγεμόνας της Θεσσαλίας, έσπευσαν στην Αθήνα να υπερασπιστούν τις θέσεις του Τιμόθεου, συμβάλλοντας στην αθώωσή του.
Μετά το θάνατο του Αλκέτα ο νέος βασιλιάς επρόκειτο να επιλεγεί ανάμεσα στους δύο γιους του, Νεοπτόλεμο και Αρύββα. Μετά από σφοδρή διαμάχη δεν βρέθηκε λύση στο ζήτημα και κατ' επέκταση οι δυο τους συμφώνησαν να διαιρέσουν το βασίλειο και να συμβασιλέψουν. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που εγκαταστάθηκε διπλή βασιλεία.
Ρόμπερτ Ίνγκλαντ

Πρώιμα χρόνια

Ο Ίνγκλαντ γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου του 1947 στο Γκλέντεϊλ της Καλιφόρνια. Είναι γιος της Τζάνις (το γένος ΜακΝτόναλντ) και του μηχανικού Τζον Κεντ Ίνγκλαντ. Έχει σουηδική και σκωτσεζική καταγωγή.

Καριέρα

Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε στην ταινία Buster and Billie (1974). Αφού εκανε αρκετές εμφανίσεις σε υποστηρικτικούς ρόλους σε διάφορες ταινίες, άρχισε να τραβάει την προσοχή του σκηνοθέτη Γουές Κρέιβεν με τον ρόλο του στην σειρά V. Δέχτηκε να υποδυθεί το 1984 τον ρόλο του Freddy Krueger, έναν χαρακτήρα με καμένο πρόσωπο, ριγωτό πουλόβερ, καπέλο και γάντι με μακριά μεταλλικά νύχια. Επρόκειτο για έναν κόντρα ρόλο για τον ηθοποιό, ο οποίος μέχρι τότε υποδυόταν καλούς χαρακτήρες. Η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία και με κόστος παραγωγής τα 1,8 εκατομμύρια δολάρια απέφερε έσοδα 25,5 εκατομμρια δολάρια.
Αυτή του η φήμη τον βοήθησε να παίξει σε ρόλους στις ταινίες Το Φάντασμα της Όπερας το 1989 και Στα Γρανάζια της Φρίκης το 1995 ταινία που είναι βασισμένη απο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ, και στην ταινία 2001 Maniacs (2005). Υποδύθηκε το ρόλο του Freddy Krueger ξανά στις ταινίες Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες Νο.4: Ο Άρχων του Ονείρου (1988), Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες Νο.5: Το Παιδί του Ονείρου (1989), Ο Τελευταίος Εφιάλτης (1991), Ο Νέος Εφιάλτης (1994) και Φρέντυ εναντίον Τζέισον (2003).
Ο Ίνγκλαντ, μαζί με τον Νταγκ Μπράντλεϊ, είναι οι μοναδικοί ηθοποιοί που ενσάρκωσαν έναν χαρακτήρα τρόμου για οχτώ συνεχόμενες φορές. Οι πρωταγωνιστικές εμφανίσεις του Ίνγκλαντ στην αμερικάνικη τηλεόραση περιλαμβάνουν την σειρά Nightmare Cafe (1992), στην οποία υποδύεται τον ρόλο του μυστηριώδη ιδιοκτήτη καφετέριας, και τη σειρά Εφιάλτες του Φρέντι, υποδυόμενος ξανά τον ρόλο του Freddy Krueger.
Μάρκελλος (αδελφός Ιουστίνου Β΄)

Βιογραφία

Ήταν γιος του Δουλκιδίου (Δουλκισσίμου) και της Βιγιλαντίας, αδελφής του Ιουστινιανού Α΄. Αδέλφια του ήταν ο Ιουστίνος Β΄ και η Πραιέκτα. 
Νυμφεύτηκε την Ιουλιανή, που ο πατέρας της ήταν συγγενής (μάλλον μικρανηψιός) του Αναστασίου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (β. 491-518). Ήταν ένθερμη Μονοφυσίτης και παρά τη συγγένεια του συζύγου της με τον Ιουστίνο Β΄, κατά τη διάρκεια της ζωής της είχε διωχθεί για την πίστη της και είχε περιοριστεί σε μονή της Χαλκηδόνας, όπου εκτελούσε τις πιο απαξιωτικές εργασίες. Τελικά συμφώνησε, τουλάχιστον εξωτερικά, να αποκηρύξει την πίστη της και να κοινωνεί. 
Το 544 ο Μάρκελλος διορίστηκε στρατηγός μαζί με τον Κωνσταντινιανό στον συνεχιζόμενο Πόλεμο της Λαζικής (541-562) εναντίων των Σασσανιδών της Περσίας, αντικαθιστώντας τους στρατηγούς που σκοτώθηκαν Ιούστο (εξάδελφο του Ιουστινιανού Α΄) και Περάνιο. Σύμφωνα με τον ιστορικό Προκόπιο ο Μάρκελλος ήταν ακόμη νέος, "μόλις είχε φθάσει να ανδρωθεί". Δεν καταγράφτηκαν δραστηριότητες εκεί και η σύρραξη έληξε με εκεχηρία.
Επανεμφανίζεται το 562, όταν μία μεγάλη ορδή Βουλγάρων εισέβαλε στα Βαλκάνια και λεηλάτησε τη Θράκη ως τις παρυφές της Κωνσταντινούπολης. Ο Ιουστινιανός Α΄ όρισε τον Μάρκελλο να οδηγήσει στρατό εναντίον τους. Αναφέρεται ξανά ως πατρίκιος το 565, όταν έπαιξε σημαντικό ρόλο μαζί με τον Βαδουάριο στις τελετές κατά την ενθρόνιση του Ιουστίνου Β΄.
Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε· το 582/583 η περιουσία του διαιρέθηκε από τον Μαυρίκιο και δόθηκε στον πατέρα αυτού Παύλο και τον αδελφό αυτού Πέτρο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ιουλιανή, κόρη του Φλαβίου Αναστασίου Παύλου Πρόβου Μοσχιανού Πρόβου Μάγνου υπάτου το 518.
Λάιονελ

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Λάιονελ (αγγλ. Sir Lionel) ήταν γιος του Βασιλιά Μπορς της Γαλατίας κι αδερφός του Μπορς του Νεότερου. Μετά το θάνατο του πατέρα τους, τα δυο αδέρφια στάλθηκαν για εκπαίδευση στον ξάδερφό τους, Λάνσελοτ.
Ο Λάιονελ κι ο Μπορς συνόδευσαν το Λάνσελοτ στην αυλή του Βασιλιά Αρθούρου, όπου έγιναν Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.
Κατά την αναζήτηση για το Άγιο Δισκοπότηρο, ο Λάιονελ δέχτηκε επίθεση και κινδύνευσε να πεθάνει, αλλά ο Μπορς δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει, καθώς την ίδια στιγμή έπρεπε να σώσει από βιασμό μια νεαρή κοπέλα. Αργότερα, θυμωμένος ο Λάιονελ απειλεί να σκοτώσει τον αδερφό του κι έτσι αποδεικνύεται ανάξιος για το Δισκοπότηρο, σε αντίθεση με τον Μπορς, που αρνείται να σηκώσει όπλο ενάντια στον αδερφό του.
Ο Λάιονελ συνοδεύει στην εξορία το Λάνσελοτ μετά την αποκάλυψη της παράνομης σχέσης του με την Γκουίνιβερ και συμμετέχει στις μάχες ενάντια στις δυνάμεις του Αρθούρου. Επιστρέφουν στη Βρετανία για να καταστείλουν τα εναπομείναντα στρατεύματα του Μόρντρεντ μετά τη Μάχη του Κάμλαν, όπου ο Λάιονελ σκοτώνεται από το γιο του Μόρντρεντ, Μέλεχαν, κι ο Μπορς εκδικείται το θάνατό του.
Ραφαέλ Μάρκες

Καριέρα σε συλλόγους

Ο Μάρκες γεννήθηκε στη Σαμόρα δε Ιδάλγο. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Άτλας της κορυφαίας κατηγορίας του μεξικανικού πρωταθλήματος. Έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία μόλις 17 ετών. Ύστερα από 77 συνολικά εμφανίσεις για την Κλούμπ Άτλας πήρε μεταγραφή για τη Μονακό για € 4,5 εκατομμύρια. Καθιερώθηκε γρήγορα στη βασική ενδεκάδα του νέου του συλλόγου και στην πρώτη του χρονιά κατέκτησε το πρωτάθλημα της Λιγκ 1. Ύστερα από 4 χρόνια παρουσίας με τη Μονακό το 2003 μεταγράφηκε στη Μπαρτσελόνα για € 5,25 εκατομμύρια. Στην πρώτη του σεζόν πραγματοποίησε 21 εμφανίσεις καθώς η Μπαρτσελόνα τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα. Τη δεύτερη χρονιά του στη Βαρκελώνη χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως αμυντικός μέσος λόγω έλλειψης παικτών σε αυτή τη θέση και βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά κατέκτησε με τη Μπαρτσελόνα το Τσάμπιονς Λιγκ και έγινε ο πρώτος Μεξικάνος παίκτης που κέρδισε το κορυφαίο ευρωπαϊκό τρόπαιο σε επίπεδο συλλόγων. Ύστερα από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 ο  Μάρκες ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον καταλανικό σύλλογο για ακόμα τέσσερα χρόνια σε μια συμφωνία αξίας € 24 εκατομμυρίων. Τον Νοέμβριο του 2009 επιμήκυνε το συμβόλαιο του για άλλη μια φορά μέχρι το 2012. Όμως στις 31 Ιουλίου του 2010 οι δύο πλευρές συμφώνησαν να λύσουν τη συνεργασία τους.
Λίγες μέρες αργότερα ο Μάρκες υπέγραψε ένα νέο συμβόλαιο με τους Νιού Γιόρκ Ρεντ Μπουλς. Στην ομάδα της Νέας Υόρκης τον ακολούθησε ο τέως συμπαίκτης του στη Μπαρτσελόνα Τιερί Ανρί. Έκανε το ντεμπούτο του στις 9 Αυγούστου στη λευκή ισοπαλία ενάντια στη Σικάγο Φάιαρ.
Ο Μάρκες έλυσε το συμβόλαιο του με τους Ρεντ Μπουλς ύστερα από το πέρας της σεζόν του 2012. Επέστρεψε στην πατρίδα του για την Κλουμπ Λεόν με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Απερτούρα του 2013, τον πρώτο του τίτλο στο ΜεξικόTerán, Juan Manuel (15 December 2013). «La Fiera logró rugido de Campeón». Medio Tiempo. Ανακτήθηκε στις 16 December 2013.</ref>.

Διεθνής καριέρα

Ο Μάρκες έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Μεξικού στις 5 Φεβρουαρίου του 1997 σε ηλικία μόλις 17 ετών. Συμμετείχε στις αποστολές του Μεξικού για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 και το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2005 και το 2006 ήταν ο αρχηγός της ομάδας του στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας. Έφθασε μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης όπου το Μεξικό αποκλείστηκε από την Αργεντινή. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νοτίου Αφρικής πέτυχε το πρώτο γκολ του Μεξικού, ισοφαρίζοντας με 1-1 στον αγώνα ενάντια στους οικοδεσπότες. Στις 26 Μαρτίου 2011 συμπλήρωσε τις 100 συμμετοχές με την εθνική Μεξικού. Το 2014 στη Βραζιλία συμμετέχει σε τέταρτο συνεχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Σούζαν Νοέλ

Καριέρα στην τοιχοσφαίριση

Η Νοέλ κέρδισε το Βρετανικό ανοιχτό πρωτάθλημα τρεις χρονιές στη σειρά (1932, 1933, 1934) και ήταν επίσης φιναλίστ στο πρωτάθλημα το 1939.
Η Νοέλ κέρδισε το 1933 το Εθνικό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ και τον τίτλο του πρωταθλήματος γυναικών της ακτής του Ατλαντικού.

Καριέρα στην αντισφαίριση

Με συμπαίκτρια την Γιαντβίγκα Γεντζεγιόβσκα, η Νοέλ έπαιξε στον τελικό του διπλού του Ρολάν Γκαρός το 1936 όπου έχασαν από τις Σιμόν Ματιέ και Μπίλι Γιορκ με 2-6, 6-4, 6-4. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν νικήτρια στο διπλό γυναικών το 1938 με συμπαίκτρια την Μαρί Λουίζ Χορν όπου νίκησαν στον τελικό τις Μπίλι Γιορκ και Γκρέισιν Γoυέλερ με 8-6, 7-5.
Πρώιμοι πολιτισμοί

Αιγυπτιακός πολιτισμός

Γενικά συνηθίζεται να θεωρείται ο αιγυπτιακός πολιτισμός ως προγενέστερος του Σουμερικού αλλά παρ' όλα αυτά σε γενικές γραμμές πιστεύεται ότι και οι δύο ξεκινάνε γύρω στο 3000 π.Χ.. Αμέσως μετά τους μισομυθικούς υποτιθέμενους βασιλιάδες της Αιγύπτου, τους Σκορπιούς, πριν το 3000 π.Χ., αρχαιότατες γραφτές μαρτυρίες αναφέρουν ως πρώτο βασιλιά της Αιγύπτου και ιδρυτή της πρώτης δυναστείας τον Φαραώ Μένες.

Σουμερικός πολιτισμός

Η ονομασία Σουμερία είναι συμβατική και δόθηκε από έναν σύγχρονο αρχαιολόγο μιας και η ύπαρξη της Σουμερίας αποκαλύπτεται τον 19ο αιώνα με τις πρώτες οργανωμένες αρχαιολογικές ανασκαφές

Πολιτισμός Χαράπα

Πρόκειται για πολιτισμό που θεωρείται ότι υπήρξε στην Ινδία πριν φτάσουν εκει φυλές που συμβατικά ονομάζουμε Άρειες και κατά μία τολμηρή εικασία μπορούμε να αναζητήσουμε εκεί τους πρόγονους των σημερινών τσιγγάνων που εκδιώχτηκαν από την πατρίδα τους
Έλια Μανανγκόι

Καριέρα

Συμμετείχε στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2014, όπου τερμάτισε στη 12η θέση.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 1500 μέτρα, με χρόνο 3:34.63.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν 26ος στις σειρές, αλλά δεν ξεκίνησε στους ημιτελικούς.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 1500 μέτρα, με χρόνο 3:33.61.
Στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, με χρόνο 3:34.78.
Παρωδία θρησκείας

Παρωδία θρησκείας ονομάζεται είτε μία παρωδία κάποιας θρησκείας, αίρεσης ή δόγματος, είτε κάποια περίεργη μη σοβαρή θρησκεία που πολλοί άνθρωποι θεωρούν υπερβολικά εσωτεριστική για να χαρακτηριστεί "πραγματική" θρησκεία. Μία παρωδία θρησκείας μπορεί να χλευάζει ταυτόχρονα μεγάλο αριθμό θρησκειών και άλλων μεταφυσικών συστημάτων πίστης. Εναλλακτικά, μπορεί να παρωδεί όχι κάποια συγκεκριμένη θρησκεία, αλλά την έννοια της θρησκευτικής πίστης γενικότερα. Ορισμένες παρωδίες θρησκειών δίνουν έμφαση στη γελοιοποίηση των άλλων θρησκειών και αποτελούν καλή δικαιολογία για τη κοινωνική δραστηριοποίηση και συνάντηση ομοϊδεατών ατόμων. Άλλες παρωδίες θρησκειών στοχεύουν αποκλειστικά σε μία θρησκεία, αίρεση, δόγμα ή νέο θρησκευτικό κίνημα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνο πρώην-μέλη της θρησκείας που παρωδείται κατανοούν και ενδιαφέρονται σε συμμετάσχουν σε παρωδίες θρησκειών. Αρκετές παρωδίες θρησκειών στοχεύουν στην ανάδειξη των διαφόρων παραδόξων και ατελειών που παρουσιάζουν ορισμένα θρησκευτικά επιχειρήματα -το σκεπτικό είναι πως αν κάποιο θρησκευτικό επιχείρημα μπορεί να αποτελέσει θεμέλιο για την ανάπτυξη μίας παρωδίας θρησκείας, τότε το συγκεκριμένο επιχείρημα είναι αδιαμφισβήτητα ελαττωματικό (σχετικό παράδειγμα αποτελεί η Εκκλησία του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος, που σατιρίζει το επιχείρημα των Δημιουργιστών περί ευφυούς σχεδιασμού). Πολλές φορές μέσω της σάτιρας των διαφόρων θρησκειών - παρωδιών αναδεικνύονται καλύτερα, και γίνονται ευκολότερα κατανοητά τα επιχειρήματα των σκεπτικιστών, όπως για παράδειγμα η μεταφορά της Τσαγιέρας του Ράσελ.
Μεταξύ των πιο γνωστών παρωδιών θρησκειών είναι η Ιπτάμενη Μακαρονοτερατοθρησκεία (Πασταφαρισμός), η θρησκεία του Αόρατου Ροζ Μονόκερου κ.ά.
Μέλισσα Ηλείας

Ιστορία

Με το ΦΕΚ 50Α της 25/07/1879 προσαρτάται στο δήμο Βουπρασίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το δήμο Βουπρασίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Ζόγκας. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Ζόγκα, το οποίο άλλαξε σε Καστράκι με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928. Με το ΦΕΚ 11Α της 24/01/1957 μετονομάζεται σε Μέλισσα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Λεχαινών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". 
Ο οικισμός απείχε μία ώρα και ένα τέταρτο δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων.
Σεραφείμ Μάξιμος

Νεανικά χρόνια

Ο Μάξιμος γεννήθηκε στην πόλη Γάνο (σημερινό Γκαζίκιοϊ, τουρκ. Gaziköy) της Ανατολικής Θράκης. Σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Πόλη. Ύστερα από τη Ρωσική Επανάσταση εργάστηκε ως ναυτεργάτης στην Κωνσταντινούπολη, όπου δραστηριοποιήθηκε στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Εκεί αναδείχθηκε σε γραμματέα της Πανεργατικής Ένωσης, μέλη της οποίας την εποχή εκείνη ήταν και οι Νίκος Ζαχαριάδης και Γιάννης Μιχαηλίδης. Το 1922 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Με τον ερχομό του εντάχθηκε τόσο στο ΣΕΚΕ όσο και στην Καπνεργατική Ομοσπονδία Ελλάδας. Δραστηριοποιούμενος στην Καβάλα, αναδείχθηκε σε γραμματέα του σωματείου καπνεργατών της πόλης. Ωστόσο, φυλακίστηκε για τη δράση του, αλλά ελευθερώθηκε μετά από παρέμβαση της ΓΣΕΕ στις κρατικές αρχές.

Στην καθοδήγηση του ΚΚΕ

Το 1923 ο Μάξιμος εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΕΚΕ (μετέπειτα ΚΚΕ), και εκπροσώπησε μαζί με τον Παντελή Πουλιόπουλο το κόμμα στο 5ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΚΔ) στη Μόσχα το 1924. 
Στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ το Δεκέμβρη του 1924 εκλέχθηκε ξανά μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, και της Εκτελεστικής Επιτροπής που συστήθηκε για πρώτη φορά.
Το 1926 εκλέχθηκε βουλευτής Λάρισας του ΚΚΕ και διετέλεσε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Εντούτοις, γρήγορα απέκτησε διαφωνίες με την καθοδήγηση του ΚΚΕ, συγκροτώντας την ομάδα των Κεντριστών, μαζί με τους Χαϊνόγλου και Σκλάβο. Οι Κεντριστές συντάχθηκαν μαζί με τους λεγόμενους Λικβινταριστές υπό τον Παντελή Πουλιόπουλο, τον Γιώργη Νίκολη και τον Παστιά Γιατσόπουλο.
Το 1928 παραιτήθηκε από το Πολιτικό Γραφείο του κόμματος μαζί με τους κεντριστές συνεργάτες του, και από κοινού με την ομάδα Πουλιόπουλου εξέδωσαν το περιοδικό Σπάρτακος, ενώ, ύστερα από τη διαγραφή τους από το κόμμα στο 4ο Συνέδριο του ΚΚΕ το Δεκέμβρη του 1928, συσπειρώθηκαν γύρω από την αντιπολιτευτική απέναντι στο ΚΚΕ οργάνωση Σπάρτακος. Η αντιπολιτευτική ομάδα του Σπάρτακου δεν θα επηρεάσει την πολιτική γραμμή του κόμματος, που υπό την ηγεσία του Ανδρόνικου Χαϊτά ήταν σταθερά προσανατολισμένο στις θέσεις της Κομιντέρν, την καθοδήγηση της οποίας είχαν αναλάβει οι Στάλιν-Μπουχάριν.

Μεταγενέστερα χρόνια

Κατά την περίοδο 1928-1934 ο Μάξιμος αρθρογραφούσε σταθερά στο περιοδικό Σπάρτακος. Η συμμετοχή του όμως στο Σπάρτακο διακόπηκε το 1934 λόγω της διαφωνίας του με την προσχώρηση της οργάνωσης στο τροτσκιστικό ρεύμα. Αμέσως τάχθηκε εκ νέου υπέρ του ΚΚΕ. Κατά τα χρόνια της μεταξικής δικτατορίας εξορίστηκε από το καθεστώς. 
Στην περίοδο της Κατοχής, πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ως μέλος του ΕΑΜ. Μετά την Απελευθέρωση, έκανε αίτηση να ενταχθεί στο ΚΚΕ εκ νέου, όμως αυτή δεν έγινε δεκτή από την καθοδήγηση του κόμματος. Παρά ταύτα, κατά τα χρόνια του Εμφυλίου διετέλεσε εκπρόσωπος της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης στις Λαϊκές Δημοκρατίες, ενώ εργάστηκε και ως ανταποκριτής της Ελεύθερης Ελλάδας στο Παρίσι. Αμέσως μετά τη λήξη του Εμφυλίου εγκαταστάθηκε στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίας. Εντούτοις, λίγα χρόνια αργότερα μετέβη στη Βιέννη όπου και πέθανε το 1962.
Κρις Σάρμα

Βίος

Ο Κρις Σάρμα μεγάλωσε στη Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνια και είναι γιος της Γκίτα Γιαν (Gita Jahn) και του Μπομπ Σάρμα (Bob Sharma). Ξεκίνησε την αναρρίχηση σε ηλικία 12 ετών σε γυμναστήριο του Πασίφικ Έντζ. Στη συνέχεια πήγε στο σχολείο του Μάουντ Μαντόνα Και παρακολούθησε το γυμνάσιο του Σόκουελ για ένα χρόνο.
Στην ηλικία των 14 ετών ο Σάρμα κέρδισε τους Εθνικούς Αγώνες Μπούλντερινγκ (Bouldering Nationals). Ένα χρόνο αργότερα έκανε την πρώτη του 5.14c αναρρίχηση, δηλαδή τον υψηλότερο βαθμό δυσκολίας του αμερικανικού συστήματος βαθμολόγησης στην εποχή του.
Κατόπιν μετακόμισε στο Μπίσοπ της Καλιφόρνια, όπου αναρριχήθηκε τη Μαντάλα. Μια αναρρίχηση μπούλντερ βαθμολογημένη με V12.
Το Ιούλιο του 2001 ο Σάρμα ολοκλήρωσε τη διαδρομή Realization, στο Σεΰς, Γαλλία. Από τότε άνοιγε ή ολοκλήρωνε διαδρομές που θεωρούνταν 5.15, ανάμεσα στις οποίες οι La Rambla και Es Pontas (ένα εγχείρημα μοναχικών αναρριχήσεων (σόλο) με βαθύ νερό από κάτω στη Μαγιόρκα). Το 2008 ο Σάρμα ολοκλήρωσε μια μεγάλη διαδρομή στο Τζάμπο Λαβ, του όρους Κλαρκ στην Καλιφόρνια, ισχυριζόμενος πως έφθανε το 5.15b σε βαθμό δυσκολίας.
Το 2010 μετακόμισε στη Λέριδα, της Καταλωνίας στην Ισπανία, όπου ανοίγει νέες διαδρομές.
Εθνογραφία

Η εθνογραφία (από τις λέξεις έθνος και γράφω) είναι η συστηματική μελέτη ανθρώπων και πολιτισμών. Μέσω της εθνογραφίας ερευνώνται πολιτιστικά φαινόμενα, στα οποία ο ερευνητής παρατηρεί την κοινωνία ως αντικείμενο μελέτης. Η εθνογραφία είναι το μέσο για την γραπτή πολιτιστική παρατήρηση μιας ομάδας.  Η εθνογραφική μελέτη πεδίου ή η αναφορά εθνογραφικού περιστατικού αντανακλά την γνώση και το σύστημα νοημάτων στην ζωή μιας πολιτισμικής ομάδας. 
Η εθνογραφία, όπως και η παρουσίαση των εμπειρικών δεδομένων σχετικά με τις ανθρώπινες κοινωνίες και πολιτισμούς, υπήρξε πρωτοπόρος στους βιολογικούς, κοινωνικούς και πολιτιστικούς κλάδους της ανθρωπολογίας, αλλά έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στις κοινωνικές επιστήμες γενικότερα και την κοινωνιολογία ειδικότερα. Περιλαμβάνει μελέτες στην επικοινωνία και την ιστορία -μελέτη εθνοτικών ομάδων, χαρακτηριστικά κοινωνικής ευημερίας, υλικότητα, την πνευματικότητα και ζητήματα εθνογένεσης. Η τυπική εθνογραφία είναι ολιστική μελέτη και περιλαμβάνει ζητήματα ιστορίας, φυσικής γεωγραφίας, κλίματος και περιβάλλοντος. Επίσης, καταγράφει όλες τις παρατηρούμενες συμπεριφορές και περιγράφει όλες τις συμβολικές και νοηματικές σχέσεις, χρησιμοποιώντας έννοιες που αποφεύγουν αιτιατές ερμηνείες.
Γ.Σ. Βυζάντιο Κοκκινοχώματος

Ιστορία

Ο «Γυμναστικός Σύλλογος Βυζάντιο Κοκκινοχώματος» ιδρύθηκε από πρόσφυγες το 1947. Έχει αγωνιστεί την περίοδο 2012–13 στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία. Από την περίοδο 2013–14 μετείχε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία. Την περίοδο 2015–16 υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Καβάλας.

Ομογένεια

Από τις 30 Απριλίου 1975 έως τις 9 Φεβρουαρίου 1976 υπήρχε στην πόλη του Κάστροπ-Ράουξελ, της Δυτικής Γερμανίας, η ενεργή ποδοσφαιρική ομάδα F.C. Byzantion, την οποία είχαν ιδρύσει Έλληνες μετανάστες, οι οποίοι κατάγονταν εν μέρει από το Κοκκινόχωμα Καβάλας. Λέγεται πως, αυτό το άτομο που θα έδινε το μεγαλύτερο ποσό χρημάτων για την ίδρυση, θα είχε το δικαίωμα να διαλέξει και το όνομα της ομάδας.