Κρέας σκύλου

Το Κρέας σκύλου είναι η σάρκα και άλλα βρώσιμα μέρη που προέρχονται από σκύλους. Ιστορικά, η ανθρώπινη κατανάλωση κρέατος σκύλου έχει καταγραφεί σε πολλά μέρη του κόσμου. Στον 21ο αιώνα, το κρέας σκύλου καταναλώνεται σε μερικές περιοχές στην Κίνα, τη Νότια Κορέα, το Βιετνάμ και τη Νιγηρία. Το κρέας σκύλου καταναλώνεται ακόμα ή η κατανάλωση του είναι νόμιμη σε άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο. Ορισμένοι πολιτισμοί θεωρούν την κατανάλωση κρέατος σκύλου ως μέρος της παραδοσιακής, τελετουργικής ή καθημερινής κουζίνας, ενώ άλλοι πολιτισμοί θεωρούν την κατανάλωση κρέατος σκύλου ως ταμπού ακόμα και αν είχε καταναλωθεί στο παρελθόν. Για το 2014, σύμφωνα με εκτίμηση, οι άνθρωποι κατανάλωσαν περίπου 25 εκατομμύρια σκύλους.

Σολοϊτζκουίντλι (Μεξικανικό άτριχο)

Η Σολοϊτζκουίντλι, ή Σόλο για συντομία, είναι μια άτριχη φυλή σκύλου που βρίσκεται σε μεγέθη παιχνιδιού, σε μικροσκοπικά και φυσικά μεγέθη. Είναι επίσης γνωστή ως μεξικάνικο άτριχο σκυλί και είναι μία από τις διάφορες φυλές άτριχων σκύλων που έχουν χρησιμοποιηθεί ως ιστορική πηγή τροφής για την Αυτοκρατορία των Αζτέκων.

Φυλές κατοικιδίων

Το 2015, η The Korea Observer ανέφερε ότι στη Νότια Κορέα καταναλώνονται πολλές φυλές κατοικίδιων σκύλων. Αυτές περιλαμβάνουν τις ράτσες λαμπραντόρ, ριτρίβερ και άλλων. Επίσης, το άρθρο ανέφερε ότι οι σφαγμένοι για το κρέας τους σκύλοι μπορεί να περιλαμβάνουν πρώην κατοικίδια ζώα.

Καμερούν

Μεταξύ των Βάμε, τα κατοικίδια σκυλιά τρώγονται μόνο για συγκεκριμένες τελετουργίες.

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Παρά τις δοκιμές που έδειξαν ότι 156 σκυλιά είχαν μολυνθεί με τον ιό Εμπόλα, η κατανάλωση κρέατος σκύλου δεν είναι πλέον ταμπού.

Γκάνα

Οι Ταλλένσι, οι Ακγίμ, οι Κόκι και οι Γιαακούμα, ένας από τους πολλούς πολιτισμούς της Γκάνας, θεωρούν το κρέας σκύλου ως έδεσμα. Ενώ οι Μαμπρούσι γενικά αποφεύγουν το κρέας σκύλου, τρώγεται σε "στιφάδο αυλής" που παρέχεται από έναν βασιλιά στην βασιλική του γενεαλογία. Δύο φυλές στη Γκάνα, οι Φράφρα και Νταγκάαμπα, είναι ιδιαίτερα γνωστό ότι είναι «φυλετικοί συμπαίκτες» και η κατανάλωση κρέατος σκύλου είναι ο κοινός δεσμός μεταξύ των δύο φυλών. Κάθε χρόνο, κοντά στο Σεπτέμβριο, οργανώνονται παιχνίδια μεταξύ αυτών των δύο φυλών και ο Σκύλος Κεφάλι είναι το τρόπαιο που δίνεται στη νικήτρια φυλή.

Μαρόκο

Ο ισλαμικός νόμος απαγορεύει την κατανάλωση κρέατος σκύλου όπως και η κυβέρνηση του Μαρόκου. Ωστόσο, η κατανάλωση κρέατος σκύλου εξακολουθεί να εμφανίζεται ιδιαίτερα στις φτωχότερες περιοχές. Συχνά το κρέας σκύλου απορρίφθηκε ως άλλα κρέατα, όπως συνέβαινε στην περίπτωση των ετών 2013 και 2009.

Νιγηρία

Οι σκύλοι καταναλώνονται από διάφορες ομάδες σε ορισμένες πολιτείες της Νιγηρίας, συμπεριλαμβανομένων των πολιτειών Όντο, Άκουα Ίμπομ, Κρος Ρίβερ, Πλατώ, Καλάμπα, Ταράμπα και Γκόμπε της Νιγηρίας. Πιστεύεται ότι έχουν θεραπευτικές δυνάμεις.
Στα τέλη του 2014, ο φόβος της σύλληψης της ασθένειας του ιού Εμπόλα από το κρέας πουλερικών οδήγησε τουλάχιστον μία σημαντική νιγηριανή εφημερίδα να υπονοεί ότι η κατανάλωση κρέατος σκύλου ήταν μια υγιεινή εναλλακτική λύση. Η εφημερίδα τεκμηρίωνε ότι υπήρχε ακμάζον εμπόριο κρέατος σκύλου.

Καναδάς

Η πώληση και εξυπηρέτηση κρέατος σκύλου δεν είναι ρητά παράνομη. Ωστόσο, για να είναι σε θέση να εξυπηρετήσει οποιοδήποτε κρέας που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο σε ένα εστιατόριο και για το κοινό, το κρέας πρέπει να προέρχεται από εργοστάσιο παραγωγής κρέατος με επαρχιακή αδιεοδότηση και να πληροί τα πρότυπα του Καναδικού Οργανισμού Επιθεώρησης Τροφίμων για την επιθεώρηση του κρέατος. Δεν υπάρχουν εγκεκριμένα επαρχιακά εργοστάσια για σφαγή σκυλιών. Αν ένας σκύλος σκοτωθεί χωρίς δικαιολογία, η δολοφονία θα μπορούσε να θεωρηθεί σκληρότητα, κάτι που θα παραβίαζε τον ποινικό κώδικα και οι καταδικασθέντες θα μπορούσαν να καταδικαστούν σε ποινή φυλάκισης έως 5 ετών.

Αρχαίο Μεξικό

Στην εποχή της αυτοκρατορίας των Αζτέκων, η οποία καταλάμβανε αυτό που σήμερα είναι το κεντρικό Μεξικό, εκτρέφονταν μεταξύ άλλων και Μεξικάνικα άτριχα σκυλιά για το κρέας τους. Όταν έφθασε στο Τενοτστιτλάν το 1519, ο Ερνάν Κορτές ανέφερε ότι βρώσιμοι σκύλοι ήταν μεταξύ των αγαθών που πωλούνταν στις αγορές της πόλης. Αυτά τα σκυλιά, τα Σολοϊτσκουίντλε, απεικονίζονταν συχνά στην προκολομβιανή μεξικανική κεραμική. Στην δεκαετία του 1940, αυτό το είδος είχε σχεδόν εξαφανιστεί, αλλά ο Βρετανός Νόρμαν Ράιτ ανέπτυξε μια ακμάζουσα φυλή από μερικά σκυλιά που βρήκε σε απομακρυσμένα χωριά.

Ηνωμένες Πολιτείες

Οι αναφορές των οικογενειών που έτρωγαν κρέας σκύλου ως επιλογή και όχι λόγω ανάγκης, ήταν σπάνιες και ειδήμονες. Ιστορίες οικογενειών στο Οχάιο και το Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϋ που το έκαναν εμφανίστηκαν σε εκδόσεις των New York Times το 1876 και το 1885.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, το κρέας σκύλου καταναλωνόταν κατά τη διάρκεια περιόδων έλλειψης κρέατος.
Το 2018, η κατανάλωση κρέατος σκύλου είναι νόμιμη σε 43 πολιτείες. Οι μόνες πολιτείες που απαγορεύουν την κατανάλωσή τους είναι η Καλιφόρνια, η Τζόρτζια, η Χαβάη, το Μίσιγκαν, το Νιου Τζέρσεϋ, η Νέα Υόρκη και η Βιρτζίνια. Ωστόσο, σε όλες τις πολιτείες ή σφαγή σκύλων από σφαγεία και η πώληση του κρέατος από καταστήματα απαγορεύεται.

Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής

Ο παραδοσιακός πολιτισμός που περιβάλλει την κατανάλωση κρέατος από σκύλους ποικίλλει από φυλή σε φυλή μεταξύ των αρχικών κατοίκων της Βόρειας Αμερικής, με μερικές φυλές να το απολαμβάνουν ως λιχουδιά, ενώ άλλες (όπως οι Κομάνς) το αντιμετωπίζουν ως απαγορευμένο φαγητό. Οι ντόπιοι λαοί των Μεγάλων Πεδιάδων, όπως οι Σιου και οι Σεγιέν, το κατανάλωναν, αλλά υπήρχε ένα ταυτόχρονο θρησκευτικό ταμπού ενάντια στο κρέας των άγριων σκύλων.
Κατά τη διάρκεια της αποστολής τους 1803-1806, ο Μεριουέδερ Λιούις και άλλα μέλη του Σώματος Ανακάλυψης κατανάλωναν κρέας σκύλου είτε από τα δικά τους ζώα είτε από τις φυλές των ιθαγενών Αμερικανών, συμπεριλαμβανομένων των Ινδιάνων Παϊούτ και Ουάχ-κλελ-λαχ, Κλάτσοπ, τους Λακότα, τους Ινδιάνους Νεζ Πέρσε και τους Χιντάτσα. Ο Λιούις και τα μέλη της αποστολής έτρωγαν κρέας σκύλου, εκτός από τον Ουίλιαμ Κλαρκ, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες δεν άντεχε να φάει σκυλιά.
Οι Κικαπού καταναλώνουν κρέας κουταβιών σε πολλά από τα παραδοσιακά τους φεστιβάλ. Αυτή η πρακτική έχει τεκμηριωθεί στο Πρόγραμμα Ιστορίας Ινδιάνων Πρωτοπόρων της Οκλαχόμα.