Φέλιξ Μπαουμγκάρτνερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μπάουμγκάρτνερ γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1969 στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο, εντάχθηκε και εκπαιδεύτηκε στις ειδικές δυνάμεις του αυστριακού στρατού, με τις οποίες έκανε πρακτική εξάσκηση στην πτώση με αλεξίπτωτο με προσγείωση σε μικρή περιοχή-στόχο.
Το 1999 ο Μπάουμγκάρτνερ πέτυχε το πρώτο του παγκόσμιο ρεκόρ, αυτό για την υψηλότερη πτώση με αλεξίπτωτο από κάποιο κτήριο ή άλλη σταθερή δομή (BASE jump), πέφτοντας από έναν από τους Πύργους Πετρόνας στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Τον Ιούλιο του 2003 εξασφάλισε μία πρωτιά διασχίζοντας με πλάγια πτώση τη Μάγχη, χρησιμοποιώντας μία ειδικής κατασκευής πτέρυγα (SKYRAY) από ανθρακονήματα.
Ο Μπάουμγκάρτνερ κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ και για τη χαμηλότερη πτώση με αλεξίπτωτο από σταθερή δομή, με το άλμα του από το χέρι του αγάλματος του Χριστού Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο (ύψος 29 μέτρα). Αυτό το άλμα προκάλεσε αντιδράσεις από άλλους BASE jumpers, οι οποίοι επεσήμαναν πως ο Μπάουμγκάρτνερ έδωσε το ύψος του αγάλματος ως το ύψος της πτώσεώς του, παρότι προσγειώθηκε στην πλαγιά κάτω από τα πόδια του αγάλματος, καθώς και ότι άλλοι αλεξιπτωτιστές είχαν παλαιότερα εκτελέσει πτώσεις από το άγαλμα, αλλά είχαν αποφύγει τη δημοσιότητα.
Ο Μπάουμγκάρτνερ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έπεσε από την ολοκληρωμένη γέφυρα του Μιγιό στη Γαλλία, στις 27 Ιουνίου 2004. Στις 12 Δεκεμβρίου 2007 έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έπεσε από το παρατηρητήριο του 91ου ορόφου του τότε υψηλότερου ολοκληρωμένου ουρανοξύστη στον κόσμο, του Ταϊπέι 101 στο Ταϊπέι της Ταϊβάν.

Η πτώση των τριών ρεκόρ

Τον Ιανουάριο του 2010 αναφέρθηκε για πρώτη φορά ότι ο Μπάουμγκάρτνερ προετοιμαζόταν με μία ομάδα επιστημόνων και τη χορηγία της εταιρείας Red Bull για να επιχειρήσει την υψηλότερη ελεύθερη πτώση στην Ιστορία, από τη στρατόσφαιρα. Το όλο εγχείρημα έγινε γνωστό ως "Red Bull Stratos Project".

Δοκιμαστικές πτώσεις

Στις 15 Μαρτίου 2012 ο Μπάουμγκάρτνερ πραγματοποίησε την πρώτη από δύο δοκιμαστικές πτώσεις, από υψόμετρο 21.818 μέτρων. Κατά τη διάρκειά της βρισκόταν επί 3 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα σε ελεύθερη πτώση (πριν δηλαδή ανοίξει το αλεξίπτωτο), φθάνοντας σε ταχύτητα πάνω από 580 χιλιόμετρα την ώρα. Συνολικά, η πτώση διάρκεσε περίπου 8 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα, ενώ ο Baumgartner έγινε μόλις ο τρίτος άνθρωπος στην ιστορία που έπεσε με αλεξίπτωτο από ύψος άνω των 13,5 μιλίων.
Στις 25 Ιουλίου 2012 ο Μπάουμγκάρτνερ ολοκλήρωσε και τη δεύτερη δοκιμαστική πτώση, από υψόμετρο 29.456 μέτρων. Χρειάσθηκε περί τα 90 λεπτά για να φθάσει στο υψόμετρο-στόχο και η ελεύθερη πτώση του έφθασε τα 3 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα πριν ανοίξουν τα αλεξίπτωτά του.

Η κυρίως πτώση

Η απογείωση του αεροστάτου, γεμάτου με ήλιο, είχε αρχικώς προγραμματισθεί για τις 9 Οκτωβρίου 2012, αλλά αναβλήθηκε εξαιτίας δυσμενών καιρικών συνθηκών. Τελικά, το εγχείρημα έλαβε χώρα στις 14 Οκτωβρίου 2012 και ο Μπάουμγκάρτνερ προσγειώθηκε στο ανατολικό Νέο Μεξικό μετά από πτώση από ύψος-ρεκόρ 39.045 μέτρων. Με βάση τα ανεπίσημα στοιχεία, ο αλεξιπτωτιστής δημιούργησε επίσης νέες παγκόσμιες επιδόσεις για την υψηλότερη επανδρωμένη πτήση αεροστάτου (το ίδιο υψόμετρο των 39.045 μέτρων) και, το σημαντικότερο, τη μεγαλύτερη ταχύτητα ελεύθερης πτώσεως ανθρώπου: 1.342 χιλιόμετρα ανά ώρα, κάτι που τον κατέστησε τον πρώτο άνθρωπο που έσπασε το φράγμα του ήχου έξω από σκάφος ή όχημα. Υπήρξε πάντως και ένα τέταρτο επιδιωκόμενο ρεκόρ που ο Μπάουμγκάρτνερ δεν κατόρθωσε να καταρρίψει: αυτό της διάρκειας ελεύθερης πτώσεως. Συγκεκριμένα, ο Αυστριακός αλεξιπτωτιστής βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση επί 4 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα, δηλαδή 17 δευτερόλεπτα λιγότερο από την πτώση του «μέντορά» του Τζόζεφ Κίτινγκερ το 1960.

Εκπαίδευση για την πτώση

Ο Μπάουμγκάρτνερ στην αρχή πάλευε με την κλειστοφοβία μέσα στην στολή υπό πίεση που ήταν απαραίτητη για την πτώση, αλλά την υπερνίκησε με τη βοήθεια ενός αθλητικού ψυχολόγου και άλλων ειδικών.