google/wiki40b huggingface dataset:
Καταστατικό κατοχής

Το καταστατικό κατοχής σχετικά με την κατανομή των αρμοδιοτήτων και ευθυνών μεταξύ της μελλοντικής γερμανικής κυβέρνησης και της Συμμαχικής Αρχής Ελέγχου (γερμανικά: Besatzungsstatut zur Abgrenzung der Befugnisse und Verantwortlichkeiten zwischen der zukünftigen deutschen Regierung und der Alliierten Kontrollbehörde) της 10ης Απριλίου 1949 (Amtsbl. AHK 1949, 13) ρύθμιζε οι σχέσεις μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και των τριών κατοχικών δυνάμεων ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας. Τέθηκε σε ισχύ στις 21 Σεπτεμβρίου 1949.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν είχε ακόμη πλήρη κρατική εξουσία όταν δημιουργήθηκε, επειδή η ανώτατη εξουσία εξακολουθούσε να ασκείται από τους Συμμάχους. Αυτό το καταστατικό χορηγούσε στις τρεις δυνάμεις κατοχής, εκπροσωπούμενες από την Ύπατη Αρμοστεία των Συμμάχων (έως το 1955), στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία και στα κρατίδιά της, νομοθετικές, εκτελεστικές και δικαστικές εξουσίες. Περιορίζοντας την αρμοδιότητά τους, εξασφάλιζαν ορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα, διατηρώντας συγκεκριμένους τομείς εξωτερικής πολιτικής, αποστρατιωτικοποίηση, έλεγχο του Ρουρ, αποζημιώσεις και υποδοχή προσφύγων. Όλοι οι νόμοι υπόκεινταν στο βέτο των κατοχικών δυνάμεων.

Περιεχόμενο

Το καταστατικό κατοχής εκδόθηκε στις 10 Απριλίου 1949 από τους τρεις Δυτικούς Συμμάχους στην Ουάσινγκτον, εγκρίθηκε και απεστάλη στο κοινοβουλευτικό συμβούλιο σε ενιαίο σημείωμα (την ημέρα του τέλους του αποκλεισμού του Βερολίνου), ενώ αναγγέλθηκε επισήμως από τους τρεις στρατιωτικούς διοικητές στις 12 Μαΐου 1949.
Αναστασία Σερρών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Αναστασιά βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Μενοίκιο, σε απόσταση 8 χλμ. (οδηγικά) Β.-ΒΑ. από τη Νέα Ζίχνη και 27,5 χλμ. Α. από τις Σέρρες. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και φημίζονται για την παραγωγή κερασιών. Το όνομα προέρχεται από τη βυζαντινή εκκλησία του χωριού που είναι αφιερωμένη στην πολιούχο Αγία Αναστασία και από το 1995 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Ο αρχικός αρχιτεκτονικός τύπος της είναι "τρουλαίος μετά περιστώου, με τρούλο κυλινδρικό και χαμηλό. Το δάπεδο του βυζαντινού ναού είναι από μαρμαροθέτημα, ενώ οι επιφάνειες των τοίχων είναι επιχρισμένες εσωτερικά και εξωτερικά". Στη τοποθεσία "Άγιος Αχίλλειος" υπάρχουν ερείπια εκκλησίας και κτισμάτων των υστεροβυζαντινών χρόνων, ενώ η γύρω τους περιοχή αναφέρεται ως μετόχι της Μονής Τιμίου Προδρόμου, που πιθανολογείται ότι πρόκειται για το μετόχι της Παναγίας Οστρινής.

Διοικητικά

Το χωριό αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζηλιαχώβης (Νέας Ζίχνης).  Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αναστασίας  που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νέας Ζίχνης του Δήμου Νέας Ζίχνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 258 κατοίκους.
Γουλιέλμος Α΄ του Βολφενμπύτελ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Α΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Αδελαΐδας, κόρης του Βονιφάτιου Β΄ μαρκήσιου (margrave) του Μονφερά. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1279 και την επιτροπεία του 9χρονου Γουλιέλμου Α΄ και του 11χρονου αδελφού του Αλβέρτου Β΄ ανέλαβε ο θείος τους Κόνραντ πρίγκιπας-επίσκοπος του Βερντέν.
Το 1291 τα δύο μικρότερα αδέλφια ενηλικιώθηκαν και μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό τους Ερρίκο Α΄ μοιράστηκαν το Βολφενμπύτελ: ο Ερρίκος Α΄ έλαβε το Γκρουμπενχάγκεν, ο Αλβέρτος Β΄ το Γκέτινγκεν και ο Γουλιέλμος Α΄ το υπόλοιπο Βολφενμπύτελ, δηλ. την περιοχή γύρω από το Μπράουνσβαϊκ, το Σένινγκεν, το Χάρτσμπουργκ, το Ζέζεν, το Κενινγκσλούτερ. Διαφώνησαν για την πόλη του Μπράουνσβαϊκ.
Το επόμενο έτος απεβίωσε 22 ετών, άτεκνος και οι αδελφοί του μοιράστηκαν το μερίδιό του.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερρίκου Α΄ μαρκήσιου (landgrave) της Έσσης, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.
Υποδεκανέας

Άλλα κράτη

Ο αντίστοιχος βαθμός στους αγγλόφωνους στρατούς καλείται lance corporal (λανς κόρποραλ). Στον αγγλικό στρατό, από το 1961 και μετά ο υποδεκανέας (lance corporal) μετατράπηκε από τιμητική διάκριση σε κανονικό βαθμό Υπαξιωματικού. Στον αμερικανικό στρατό ο βαθμός του lance corporal υπάρχει μόνο στο Σώμα Πεζοναυτών, όπου και ανήκει στους υπαξιωματικούς. Στον αυστραλιανό στρατό είναι επίσης βαθμός υπαξιωματικού, ο χαμηλότερος στην ιεραρχία, απονέμεται όμως με διαταγή, όπως και στην Ελλάδα.

Διακριτικό

Τα διακριτικό (υποδεκανόσημο) είναι μία μαύρη λωρίδα για τη στολή παραλλαγής στο πέτο της στολής υπηρεσίας-ασκήσεων, καθώς και δύο παράλληλες κίτρινες λωρίδες, με την κάτω να είναι μικρότερου μήκους, στα μανίκια της στολής εξόδου.
Ντέηβιντ Χάμιλτον

Τα πρώτα χρόνια

Ο Χάμιλτον μεγάλωσε στο Λονδίνο. Οι σπουδές του διακόπηκαν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας υπηρέτησε για κάποιο χρονικό διάστημα στην πανέμορφη επαρχία του Ντόρσετ γεγονός που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης στη δουλειά του διαχρονικά. Μετά το τέλος του πολέμου επέστρεψε στο Λονδίνο και αφού τελείωσε το σχολείο μετακόμισε στη Γαλλία όπου και διαμένει μέχρι σήμερα.

Φωτογραφία

Η καλλιτεχνική του φλέβα φάνηκε από όταν άρχισε να δουλεύει στο γραφείο ενός αρχιτέκτονα. Σε ηλικία 20 ετών, πήγε στο Παρίσι όπου δούλεψε σαν γραφίστας στο περιοδικό Elle. Tην επιτυχία και αναγνώριση ακολούθησε μια σύντομη στάση στην Αγγλία για να εργαστεί στο περιοδικό Queen και η επιστροφή και πάλι στο Παρίσι όπου προσελήφθη σαν καλλιτεχνικός διευθυντής στο μεγαλύτερο πολυκατάστημα της πόλης, το Printemps. Άρχισε να φωτογραφίζει επαγγελματικά όσο ακόμη εργαζόταν στο Printemps και το ονειρικό, χαρακτηριστικά γεμάτο με κόκκο, στυλ των φωτογραφιών του γρήγορα του έφερε την επιτυχία.
Οι φωτογραφίες του έγιναν περιζήτητες από περιοδικά όπως τα Realites, Twen και Photo. Στο τέλος της δεκαετίας του 1960 η δουλειά του Χάμιλτον είχε ένα πολύ αναγνωρίσιμο ύφος. Η μετέπειτα καριέρα του περιλαμβάνει την έκδοση πολλών λευκωμάτων με εκατομμύρια πωλήσεις, πέντε κινηματογραφικές ταινίες, αναρίθμητες δημοσιεύσεις σε περιοδικά και δεκάδες εκθέσεις σε μουσεία και γκαλερί. Το ιδιαίτερο στυλ του με τα παστέλ χρώματα και τη φλουταρισμένη εικόνα επανήλθε πρόσφατα (2003) σε πολλές φωτογραφίσεις για γνωστά περιοδικά μόδας όπως Vogue, ELLE και άλλα. Για πολλά χρόνια συζούσε με τη Μόνα Κρίστενσεν, που υπήρξε μοντέλο του και πρωταγωνίστησε στη πρώτη του ταινία, το Bilitis. Αργότερα παντρεύτηκε τη Gertrude, για να ακολουθήσει ένας φιλικός χωρισμός. Αυτή την εποχή μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στο Παρίσι και το Σαιν-Τροπέ ενώ ετοιμάζει την έκδοση τριών λευκωμάτων.

Αντιδράσεις

Καθώς το μεγαλύτερο τμήμα της δουλειάς του Χάμιλτον έχει να κάνει με την (συχνά) γυμνή απεικόνιση κοριτσιών στην πρώιμη εφηβεία, έχει αποτελέσει αντικείμενο αντιδράσεων και σε κάποιες περιπτώσεις κατηγοριών ακόμα και για παιδική πορνογραφία, κυρίως στην Βρετανία και στις Η.Π.Α. Στα τέλη τις δεκαετίας του 1990, ομάδες  συντηρητικών Αμερικανών χριστιανών διαμαρτύρονταν έξω από βιβλιοπωλεία που πωλούσαν τα λευκώματα του, εντούτοις χωρίς αποτέλεσμα. Εξ' αιτίας των διαφορετικών αντιλήψεων στα θέματα του γυμνού και της πρώιμης ηλικίας, ο Χάμιλτον δεν αντιμετώπισε παρόμοιες αντιδράσεις στην Γαλλία ή σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου.
Système universitaire de documentation

Το Système universitaire de documentation ή SUDOC (Πανεπιστημιακό σύστημα τεκμηρίωσης) είναι σύστημα καταλόγων βιβλιοθήκης που χρησιμοποιείται από τις βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων και ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Γαλλία για τον εντοπισμό, παρακολούθηση και διαχείριση των εγγράφων και τεκμηρίων που έχουν στην κατοχή τους. Ο κατάλογος περιλαμβάνει περίπου 9 εκατομμύρια αναφορές για τεκμήρια όπως βιβλία, διατριβές, περιοδικά, ηλεκτρονικές πηγές οπτικοακουστικού υλικού, μικροφίλμ, χάρτες, παρτιτούρες, χειρόγραφα και παλιά βιβλία κ.α. και επιτρέπει στους σπουδαστές και τους ερευνητές να αναζητήσουν βιβλιογραφικές πληροφορίες και πληροφορίες εντοπισμού σε πάνω από 3.400 κέντρα τεκμηρίωσης. Συντηρείται από τη Βιβλιογραφική Υπηρεσία Ανώτερης Εκπαίδευσης.
Γκαετάνο Μικέττι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κορριντόνια στις 5 Μαρτίου 1922, όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1948. Διετέλεσε καθηγητής της εκκλησιαστικής ιστορίας και εκκλησιαστικού δικαίου σε σχολεία στο Φέρμο.
Στις 31 Μαΐου 1961, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ τον υπέδειξε ως βοηθό επίσκοπο του Φέρμο.
Έχει μιλήσει και στις τέσσερις συνεδρίες της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού.
Στις 28 Δεκεμβρίου 1975 ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ τον υπέδειξε ως επίσκοπο του Πέζαρο.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2007 άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 85 ετών.
Τερκενλής

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Σταύρο Τερκένλη το 1948 στη Θεσσαλονίκη. Η εταιρεία παρέμεινε οικογενειακή επιχείρηση. Ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος είναι ο Παύλος Τερκενλής. Το παλαιότερο από τα καταστήματα βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην πλατεία Αριστοτέλους, στην γωνία της οδού Τσιμισκή.
Μαυρίκιος του Άνχαλτ-Ντεσάου

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Λεοπόλδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και της Άννας-Λουίζας Φέζε, κόρης του Ροδόλφου Φέζε φαρμακοποιού.
Εισήλθε ως εθελοντής στον Πρωσικό στρατό το 1725, στον οποίο υπηρετούσαν δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του, ο Ντήτριχ και ο Φρειδερίκος-Ερρίκος-Ευγένιος. Συμμετείχε στον Πόλεμο της Πολωνικής Διαδοχής (1734-35). Έλαβε σημαντικές αποστολές κατά τη βασιλεία του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας. Αυτόν το 1740 διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκος Β΄ ο μέγας και ο Μαυρίκιος, ικανότερος από τους αδελφούς του, διακρίθηκε στη μάχη του Χόενφρηντμπερκ το 1745.
Το 1760 απεβίωσε στο Ντεσάου σε ηλικία 48 ετών.
Αντρέα Κούσι

Βιογραφία

Ο Κούσι γεννήθηκε το 1884 στη Σκόδρα. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια και δέχτηκε πρώτες επιρροές από τα έργα του διάσημου αλβανού ζωγράφου Κόλε Ιντρομένο. Στο διάστημα 1912 με 1914 θα σπουδάσει Καλές Τέχνες στο Βελιγράδι, αλλά το ξεκίνημα του  Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου θα τον αναγκάσει να διακόψει τις σπουδές. Με το τέλος της σύρραξης ο Κούσι μπόρεσε να συνεχίσει την εκπαίδευση του και το 1920 να πάρει το πτυχίο. Κατόπιν ο Κούσι γύρισε στην Αλβανία και έγινε δάσκαλος καλών τεχνών στο γυμνάσιο του  Ελμπασάν και αργότερα των Τιράνων. 
Ο Κούσι αφιερώθηκε στην εκπαίδευση νεαρών ζωγράφων. Το 1931, με την μετεγκατάστασή του στα Τίρανα, ξεκίνησε τα πρώτα επίσημα μαθήματα σχεδίου της χώρας.  Αυτά είχαν σαν εξέλιξη λίγους μήνες αργότερα την ίδρυση το 1932 της πρώτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αλβανίας (Shkolla e vizatimit). Το διάστημα 1937 με 1943 θα βρει τον καλλιτέχνη στην Κορυτσά όπου θα έρθει σε επαφή και με άλλους ζωγράφους, όπως τον Βάντζους Μίο και τον Φώτο Στάμο. Το 1944 ο Κούσι θα μετακομίσει στο Ελμπασάν, για να καταλήξει τελικά το 1947 στα Τίρανα, όπου και έμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1959. 
Ο Αντρέα Κούσι υπήρξε ένας από τους οργανωτές της πρώτης εθνικής έκθεσης καλών τεχνών της Αλβανίας που έλαβε μέρος τον Μάιο του 1931 στο Café Kursal στα Τίρανα. Η έκθεση αυτή είχε τέτοια επιτυχία που ο Κούσι μαζί με άλλους ζωγράφους προχώρησαν στην δημιουργία του σωματείου Φίλοι της κοινωνίας Καλών Τεχνών (Shoqnia Miqt’ e Artit), που σαν στόχο είχε την δημιουργία μιας εθνικής πινακοθήκης.

Έργα

Τα έργα του Κούσι αποτελούνται στην πλειοψηφία τους από προσωπογραφίες και τοπία. Στα πορτραίτα διαφαίνεται ο εσωτερικός κόσμος των χαρακτήρων που συχνά δίνουν την εντύπωση συνεσταλμένων και φοβισμένων προσώπων. Δίχως άλλο αντικατοπτρίζουν τις δυσκολίες της εποχής κατά την οποία ζούσε ο καλλιτέχνης. Από τα γνωστότερα έργα του είναι το Portret vajze (πορτραίτο κοριτσιού) και Bariu me shkop (Βοσκός με μπαστούνι). 
Έργα του Κούσι μπορεί να θαυμάσει κανείς στην Εθνική Πινακοθήκη Τιράνων (Galeria Kombetare e Arteve) και τις πινακοθήκες του Ελμπασάν και της Σκόδρας.
Τρίτος Κατάλογος ραδιοπηγών του Κέιμπριτζ

Ο Τρίτος Κατάλογος Ραδιοπηγών του Κέιμπριτζ  ή 3C (Third Cambridge Catalogue of Radio Sources) είναι ένας αστρονομικός κατάλογος ουράνιων ραδιοπηγών, ανιχνευμένων αρχικά στα 159 MHz, και έπειτα στα 178 MHz. Δημοσιεύτηκε το 1959 από τα μέλη της Ομάδας Αστροφυσικής του Κείβεντις στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Οι αναφορές στα αντικείμενα αυτού του καταλόγου στην επιστημονική βιβλιογραφία έχουν το πρόθεμα 3C που ακολουθείται από τον αριθμό εισόδου του αντικειμένου με ένα κενό, π.χ. 3C 273. Ο κατάλογος παράχθηκε χρησιμοποιώντας το συμβολόμετρο του Κέιμπριτζ στη δυτική πλευρά του Κέιμπριτζ. (Το συμβολόμετρο είχε ξαναχρησιμοποιηθεί για να συνταχθεί ο Δεύτερος Κατάλογος Ραδιοπηγών του Κέιμπριτζ, ο οποίος δημοσιεύτηκε το 1955.)
Αυτός ο κατάλογος μετέπειτα αναθεωρήθηκε από τον Μπένετ το 1962 χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις στα 178 MHz, και για πολλά χρόνια ο '3CR' θεωρούταν ως ο απόλυτος κατάλογος των λαμπρότερων ραδιοπηγών στο Βόρειο Ημισφαίριο. Η αναθεώρηση είχε ως αποτέλεσμα ένας αριθμός ραδιοπηγών να αποκλειστούν από τον κατάλογο (επειδή ήταν κάτω από το όριο ροής των 9 Jy ή ως now-resolved blends κοντινών πηγών) και άλλες να προστεθούν. Για να αποφύγει την επαναρίθμηση των υπαρχόντων πηγών (οι οποίες ήταν κατεταγμένες με βάση την ορθή αναφορά τους) οι καινούργιες πηγές προστέθηκαν χρησιμοποιώντας μία δεκαδική προέκταση. Π.χ. το 3C 323.1 ακολουθεί το 3C 323 στην ορθή αναφορά και προηγείται του 3C 324.
Μία περαιτέρω αναθεώρηση από τους Laing, Julia Riley και Malcolm Longair το 1983, αποκαλούμενη 3CRR ή 3CR², περιλαμβάνει γαλαξίες οι οποίοι δεν είχαν ανιχνευτεί στον αρχικό κατάλογο εξαιτίας προβλημάτων στις αρχικές παρατηρήσεις, αλλά παρ'όλα αυτά ικανοποιούν τα όρια απόκλισης και ροής. Αυτός ο νέος κατάλογος, που περιλαμβάνει όλες τις εξωγαλαξιακές ραδιοπηγές και πυκνότητα ροής > 10.9 Jy (στην κλίμακα του Baars et al.), απόκλιση μεγαλύτερη από 10 μοίρες, και γαλαξιακή απόκλιση μεγαλύτερη από 10 μοίρες ή μικρότερη από -10 μοίρες, είναι επισήμως ένα ολοκληρωμένο δείγμα ραδιογαλαξιών και ραδιοϊσυρών κβάζαρ. Αποκλείει ένα αριθμό πολύ γνωστών 3C/3CR, όπως τα κατάλοιπα υπερκαινοφανών από τον 3C, αλλά και κάποιους πολύ γνωστούς ραδιογαλαξίες οι οποίοι δεν τηρούσαν τα κριτήρια της απόκλισης ή πυκνότητας ροής. Αντικείμενα τα οποία ανακαλύφθηκαν ότι αποτελούνται από πολλαπλά συστατικά που σχετίζονται με διαφορετικά αντικείμενα τους δόθηκε μία αλφαβητική κατάληξη (Α, Β...) για να γίνει σαφές πιο συστατικό ήταν μέρος του δείγματος: π.χ. ο ραδιογαλαξίας 3C 66B είναι μέρος του δείγματος, αλλά το αντικείμενο BL Lac 3C 66A δεν είναι.
Ίππος (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 23.69)

Περιγραφή

Το μπρούτζινο έργο τέχνης εικονίζει ένα άλογο που βηματίζει με το αριστερό μπροστινό πόδι λυγισμένο μπροστά. Λείπουν η ουρά και το δεξί πίσω πόδι λίγο μετά τη φτέρνα. Ίσως να είχε χαλινάρι στο στόμα και καβαλάρη στην πλάτη.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Στην κλασική εποχή αγαλματίδια με αυτό το μέγεθος είχαν κυρίως θρησκευτικό χαρακτήρα. Μπρούτζινα άλογα και ιππείς γίνονταν συχνά ανάθημα που τοποθετούνταν στην κορυφή κιόνων για να ευχαριστήσουν τους θεούς για κάποια νίκη στους Ολυμπιακούς αγώνες, τα Παναθήναια, Ίσθμια, Νέμεα, ή στους αγώνες των Δελφών. Το έθιμο αυτό συνεχίστηκε μέχρι τους ελληνιστικούς χρόνους. Άλλες χρήσεις μπορεί να ήταν η διακόσμηση ιδιωτικών χώρων στο σπίτι Ελλήνων ή Ρωμαίων.
Λόγω της αρχαϊκής του νοοτροπίας, αρχικά το μπρούτζινο αλογάκι θεωρήθηκε ότι ήταν πρώιμο αριστούργημα κλασικής τέχνης του 5ου αι. π.Χ. και για μεγάλο διάστημα δέσποζε ως το πιο πολύτιμο αντικείμενο της συλλογής του μουσείου. Τη δεκαετία του 1960 όμως, η ηλικία του αμφισβητήθηκε και μετά από μακρά και διεθνή επιστημονική συζήτηση αναθεωρήθηκε, για να γίνει τελικά γενικώς αποδεκτό ως έργο της ελληνιστικής τέχνης στα τέλη του 2ου με αρχές του 1ου αιώνα π.Χ. Δεν αποκλείεται να είναι και ακόμα νεώτερο.
Κόλπος Άλμπερτ Έντουαρντ

Ο Κόλπος Άλμπερτ Έντουαρντ (αγγλικά: Albert Edward Bay) είναι ένας κόλπος στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού Βικτώρια του Καναδικού Αρκτικού Αρχιπελάγους. Ο κόλπος γειτνιάζει με το ανατολικό μέρος του Στενού Βικτώρια. Εντός του κόλπου βρίσκονται διάφορα νησιά, με σημαντικότερο το νησί Αντμίραλτι στην είσοδό του. Βόρεια του κόλπου βρίσκεται η Χερσόνησος Κόλινσον.
Διοικητικά αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Κιτίκμεοτ του Νουνάβουτ. Ο πρώτος Ευρωπαίος που έφθασε στον κόλπο ήταν o εξερευνητής Τζον Ρέι το 1851 και ακολουθήθηκε από άντρες του Ρίτσαρντ Κόλινσον δύο χρόνια αργότερα. Το όνομα του κόλπου δόθηκε προς τιμήν του βασιλιά Εδουάρδου Ζ´ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Αγγελίων και Τεκταίος

Ο Αγγελίων και ο Τεκταίος ήταν γλύπτες της αρχαίας Ελλάδας, των μέσων του 6ου αιώνα π.Χ. Είναι γνωστοί ως οι κατασκευαστές ενός μεγάλου αγάλματος του Απόλλωνα, στον ναό στη Δήλο. Το άγαλμα ήταν ύψους 4-5 μ. περίπου, από ξύλινο πυρήνα με επένδυση χρυσού ελάσματος («σφυρήλατον»).
Σύμφωνα με τον Παυσανία, ήταν δάσκαλοι του αγαλματοποιού Κάλλων του Αιγινήτη, ενώ οι ίδιοι ήταν μαθητές των αδελφών γλυπτών Δίποινου και Σκύλλη, από την Κρήτη. Οι δύο τελευταίοι συγκαταλέγονταν στη «Σχολή των Δαιδαλιδών».
Νεοβαλκανική μουσική

Η Νεοβαλκανική μουσική είναι ένα είδος ανεξάρτητης ροκ μουσικής που έχει μεγάλες επηρροές από την παραδοσιακή λαϊκή μουσική της Ανατολικής Ευρώπης. Τα βασικά όργανα που χρησιμοποιούνται στην Νεοβαλκανική μουσική είναι το πιάνο, τα ντραμς, η τρομπέτα, το τρομπόνι και η ακουστική κιθάρα.
Γνωστό συγκρότημα Νεοβαλκανικής μουσικής είναι οι αμερικανοί Beirut.
1616 Φιλίποφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο Φιλίποφ εκτιμάται ότι έχει μέση διάμετρο 24,31 km, ενώ το άλβεδό του είναι 0,0751.
Καφελείς

Το Καφελείς (αρχαία ελληνικά: Καφελείς) ήταν πόλις (πόλη-κράτος) στην Αϊνιίδα της αρχαίας Θεσσαλίας.
Προς το παρόν η θέση της πόλης είναι άγνωστη.
ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί

Ιστορία

H ΦΚ Σαχτιόρ ήταν μία από τις κορυφαίες ομάδες του Καζακστάν στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Στη μετά-Σοβιετική περίοδο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2011 και το 2012, ενώ άλλες δύο φορές τερμάτησε στην τρίτη θέση, το 1995 και το 2007.
Χρηστομάθεια του Πρόκλου

Η Χρηστομάθεια (Χρηστομαθείας γραμματικής Εκλογαί) φαίνεται πως ήταν ένα εγχειρίδιο λογοτεχνίας γραμμένο από κάποιον Πρόκλο - που μερικοί ταυτίζουν με τον Πρόκλο τον νεοπλατωνικό φιλόσοφο του 5ου μ.Χ. αιώνα και κάποιοι άλλοι με τον Ευτύχιο Πρόκλο, γραμματικό του 2ου μ.Χ. αιώνα. Το έργο πλέον έχει χαθεί, διασώζεται όμως μια σύντομη περίληψη του (επιτομή) στην Βιβλιοθήκη του Φωτίου (9ος μ.Χ. αι.), καθώς και λίγα αποσπάσματα σε βυζαντινά χειρόγραφα.

Η επιτομή του Φωτίου

Σύμφωνα με τον Φώτιο η Χρηστομάθεια απαρτιζόταν από τέσσερα μέρη, ο ίδιος όμως περιέργως στην επιτομή του έργου αναφέρεται μόνον στα δύο πρώτα.
Ο Πρόκλος άνοιγε την Χρηστομάθεια αναφέροντας τις διαφορές και τις ομοιότητες μεταξύ πεζού λόγου (πρόζας) και ποίησης και συνέχιζε με μια περισσότερο διεξοδική παρουσίαση των επιμέρους ποιητικών ειδών. Για τον Επικό κύκλο έλεγε ότι περιελάμβανε όλες τις διηγήσεις από την μυθολογική ένωση του Ουρανού και της Γης (από τη οποία γεννήθηκαν οι Εκατόγχειρες και οι Κύκλωπες) μέχρι τον επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη και την μετέπειτα κατά λάθος δολοφονία του από τον γιο του Τηλέγονο, που σηματοδοτεί και το τέλος της μυθικής και ηρωικής εποχής. Την απαρχή του έπους την ανήγε στην ιέρεια του Απόλλωνος και προφήτισσα Φημονόη, η οποία συνήθιζε να δίνει τους χρησμούς της σε δακτυλικό εξάμετρο, ενώ ως σημαντικότερους εποποιούς μνημόνευε τον Όμηρο, τον Ησίοδο, τον Πανύασι, τον Πείσανδρο, και τον Αντίμαχο.

Στην συνέχεια αναφερόταν στην ελεγεία και στον ίαμβο, καθώς και στις διάφορες κατηγορίες της μελικής ποίησης και μνημόνευε επίσης τους κύριους εκπροσώπους του κάθε ποιητικού είδους.
Φραγκίσκος (όνομα)

Το όνομα Φραγκίσκος είναι κύριο όνομα που προέρχεται από τη λατινική γλώσσα και έχει διαφορές παραλλαγές σε όλη την Ευρώπη.

Ετυμολογία

Η ετυμολογία του ονόματος προέρχεται από το λατινικό Franciscus που σημαίνει γαλλικός, από το αντίστοιχο γερμανικό φύλο των φράγκων που εγκαταστάθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη Ρωμαϊκή Γαλατία.
Στάζι

Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος

Κατά τις τελευταίες εβδομάδες πριν την κατάρρευση του καθεστώτος (1989-1990), υπάλληλοι της Στάζι κατέστρεφαν αρχεία, με καταστροφείς εγγράφων και με τα χέρια. Το 1995 η γερμανική κυβέρνηση ξεκίνησε την επανασυναρμολόγηση των εγγράφων αυτών, τα οποία είχαν βρεθεί σε 16.000 σακούλες (περί τα 33 εκατομμύρια σελίδες). Το έργο της ταξινόμησης και της επεξεργασίας αυτών των φακέλων ανατέθηκε από την κυβέρνηση της Βόννης στον υπερκομματικό πρώην ιερωμένο του Ροστόκ αγωνιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων και μετέπειτα πρόεδρο της Γερμανίας, Γιοάχιμ Γκάουκ. Η γνωστή ως «Υπηρεσία Γκάουκ» στελεχώθηκε με 300 άτομα, μεταξύ των οποίων και πρώην υπάλληλοι της Στάζι. Κάποια αρχεία είχαν αποκτηθεί από τη CIA, και επιστράφηκαν στη Γερμανία το 2000. Μετά από 6 χρόνια, ανακοινώθηκε ότι είχαν ολοκληρωθεί 300 σακούλες. 
Το κτήριο της Στάζι μετατράπηκε σε μουσείο.
Από μακριά

Πλοκή

Ο Αρμάντο είναι ένας ευκατάστατος μεσήλικας που προσφέρει χρήματα σε νεαρούς άντρες για να έρθουν στο σπίτι του και να γδυθούν, χωρίς να τους αγγίξει. Μία μέρα, καλεί στο σπίτι του με αυτόν τον σκοπό έναν νεαρό που κλέβει και προκαλεί φασαρίες στο δρόμο, τον Έλντερ.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο 72o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, καθώς και το Βραβείο Σεναρίου στο 56o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ήταν η επίσημη υποβολή της Βενεζουέλας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 89α βραβεία Όσκαρ και ήταν υποψήφια για το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας.
Σχέδιο Β

Ιστορικό

Το Σχέδιο Β συμμετείχε στις εκλογές Ιανουαρίου του 2015 και στήριξε το ψηφοδέλτιο της πολιτικής συνεργασίας ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α και ΜΕΤΩΠΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗΣ-ΜΑΡΣ. Στις εκλογές Σεπτεμβρίου του 2015, ανακοίνωσε επίσημα την στήριξη του κόμματος στη Λαϊκή Ενότητα.

Θέσεις

Κύριες θέσεις του Σχεδίου Β είναι η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, με ταυτόχρονη επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, ενώ εισηγείται ριζικές αλλαγές στο κοινοβουλευτικό και τραπεζικό σύστημα.
2926 Καλντέιρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καλντέιρα είναι άγνωστα.
Λέων Κάρολος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

Ο Λέων-Κάρολος-Μαρία-Κύριλλος-Μεθόδιος γεννήθηκε στην Πούλα (ελλ. Πόλαι) της Ιστρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Στεφάνου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου-Σαλβαδόρ πρίγκιπα της Τοσκάνης.
Το 1913 εγγράφτηκε με τον νεότερο αδελφό του στη Στρατιωτική Ακαδημία στο Βήνερ-Νόιστατ. Όταν έγινε 20 ετών, ηλικία που ο Οίκος του θεωρούσε ότι ενηλικιώθηκε, έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος και μέλος της Άνω Βουλής του Κοινοβουλίου. Στο ερώτημα τού πώς οι Μεγάλες Δυνάμεις θα καθορίσουν το μέλλον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο Κάρολος-Στέφανος πρότεινε τον γιο του ως αντιβασιλιά στις Βαλκανικές περιοχές ενδιαφέροντος της Αυστρο-Ουγγαρίας. Υπηρέτησε στο στρατό της Αυστρίας ως την πτώση της μοναρχίας και μετά στον στρατό της Πολωνίας.
Νυμφεύτηκε μοργανατικά τη Μαρία-Κλοτίλντε, ευγενή από την Αυστρία. Έζησε σε ένα τμήμα της οικογενειακής ιδιοκτησίας στο Ζίβιετς, που είχε κληρονομήσει με τον μεγαλύτερο αδελφό του Κάρολο-Αλβέρτο από τον πατέρα του. Μεγάλωσε τα παιδιά του ως Γερμανούς. Ασθένησε από φυματίωση και απεβίωσε το 1939 στην ιδιοκτησία στην Βεστφίνα της Νότιας Πολωνίας· τάφηκε στο εκεί κοιμητήριο, του οποίου η έκταση ανήκε στην οικογένειά του. Στο ανάκτορο της Βεστφίνα είχε μεταβεί με την οικογένειά του, όταν το 1933 απεβίωσε ο πατέρας του. Δεν είχε διαθήκη, έτσι την ιδιοκτησία κληρονόμησε η σύζυγός του.
Μπαγκαμόγιο

Η πόλη σήμερα

Στην πόλη σήμερα αν και κυριαρχούν οι Σουαχίλι, συνυπάρχουν πολλοί διαφορετικοί πολιτισμοί και φυλές, όπως οι Κουέρε, οι Μασσάι, ακόμα και πληθυσμοί αραβικής καταγωγής. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Τανζανίας επιδιώκει να διατηρήσει τα ερείπια της αποικιακής εποχής μέσα και γύρω από το Μπαγκαμόγιο για να προβάλλει τουριστικά την πόλη. 
Η «Σχολή Τεχνών του Μπαγκαμόγιο» («Bagamoyo College of Arts»), είναι διεθνώς γνωστή για την εκπαίδευση στην παραδοσιακή ζωγραφική της Τανζανίας, την γλυπτική, το δράμα, το χορό και το τύμπανο. Το 2007, με βάση τη σχολή αυτή, δημιουργήθηκε το «Ινστιτούτο Τεχνών και Πολιτισμού Μπαγκαμόγιο».
Κοντά στην πόλη κατασκευάζεται νέο λιμάνι, το οποίο θα μπορεί να δεχτεί μεγάλα πλοία.  Για το σκοπό αυτό η Κίνα, επενδύει 10 δισ. δολάρια, για να το κάνει το σημαντικότερο λιμάνι της Αφρικής.
Το 1993 αδελφοποιήθηκε με την πόλη Βαλέγιο (Vallejo) της Καλιφόρνια των ΗΠΑ.