google/wiki40b huggingface dataset:
Επιγονατίδα

Η επιγονατίδα είναι το οστό το οποίο καλύπτει το γόνατο. Είναι το πλατύτερο σησαμοειδές οστό, δηλαδή οστό που σχηματίζεται μέσα σε μυϊκό τένοντα. Η επιγονατίδα σχηματίζεται μέσα στο τένοντα του τετρακέφαλου, καθώς περνά πάνω από την άρθρωση του γονάτου για να καταλήξει στην κνήμη. Η επιγονατίδα δρα ως τροχαλία που βοηθά το τένοντα να μην κοπεί.
Η επιγονατίδα έχει τριγωνικό σχήμα. Η κορυφή της κατευθύνεται προς τα κάτω και χρησιμεύει για τη πρόσφυση του επιγονατιδικού συνδέσμου, που ενώνει την επιγονατίδα με την κνήμη. Η βάση της είναι πλατιά και τραχιά και σε αυτή προσφύεται ο τένοντας του τετρακέφαλου. Η οπίσθια επιφάνειάς της αρθρώνεται με το μηριαίο οστό.
Ακυληία

Ρωμαϊκή περίοδος

Η ίδρυση της πόλης χρονολογείται το 181 π.Χ και οφείλεται σε απόφαση της Ρωμαϊκής Συγκλήτου η οποία επιθυμούσε να δημιουργήσει ένα κέντρο αποσόβησης των εχθρικών δυνάμεων που εισέβαλαν κατά καιρούς από το Βορρά. Παράλληλα η πόλη θα λειτουργούσε και ως διαμετακομιστικός εμπορικός σταθμός. Σύμφωνα με την παράδοση η πόλη πήρε το όνομα της λόγω των άφθονων νερών που υπήρχαν στην περιοχή. Κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες η πόλη γνώρισε ιδιαίτερη ακμή καθώς αποτελούσε σημαντικό κέντρο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας χάρη στην καίρια στρατηγική της θέση. Η υψηλή στρατηγική σημασία της πόλης οφείλεται στο γεγονός ότι χτίστηκε στον μυχό της Αδριατικής θάλασσας και στον άξονα της φημισμένης Αιμιλιανής Ρωμαϊκής Οδού, η οποία οδηγούσε στο Ιλλυρικό, με άμεση συνέπεια η πόλη να γίνει το σταυροδρόμι των ρωμαϊκών οδών προς τη Δαλματία, την Ιστρία, την Παννονία και τη Ραιτία. Χάρη στη θέση αυτή η πόλη απέκτησε έντονη εμπορική κίνηση και συγκέντρωσε πλούτο με περαιτέρω άμεση συνέπεια την ευρύτατη αύξηση του πληθυσμού της. Σύμφωνα με τις πηγές που παραδίδονται η Ακυληία υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του αρχαίου κόσμου με πληθυσμό 100.000 κατοίκων (κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ.).

Σύγχρονος αρχαιολογικός χώρος

Κατά την ιδιαίτερα διαδεδομένη συνήθεια τα αρχαία κτήρια της Ακυληίας χρησιμοποιήθηκαν ως πρώτες ύλες επί σειρά αιώνων, και ως εκ τούτου κανένα από τα κτήρια της ρωμαϊκής περιόδου δε διατηρείται στην επιφάνεια του εδάφους. Μετά από εκτεταμένες ανασκαφές ήρθαν στο φως ένας δρόμος και η βορειοδυτική γωνία των τειχών της πόλης. Παράλληλα, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης φιλοξενούνται περισσότερες από 2.000 επιγραφές, αγάλματα και άλλα αντικείμενα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος μεταξύ των οποίων και γυάλινα αντικείμενα τοπικής προέλευσης και συλλογή νομισμάτων.
Ο αρχαιολογικός χώρος της Ακυληίας θεωρείται ότι είναι η μεγαλύτερη αρχαία ρωμαϊκή πόλη που έχει ανασκαφεί έως σήμερα και έχει συμπεριληφθεί στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Εμμανουήλ Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Κέτεν

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Εμμανουήλ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέττεν και της Άννας-Ελεονόρας, κόρης του Ερρίκου-Ερνέστου κόμη του Στόλμπερκ-Βέρνιγκεροντε.
Το 1690 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 33 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λεοπόλδος και μετά ο Αύγουστος-Λουδοβίκος.
Γκαετάνο Αστολφόνι

Βίος και έργο

Μεταξύ των άλλων φιλοτέχνησε ρετάμπλ για την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στην Βενετία, καθώς και το κύριο ρετάμπλ για την ενοριακή εκκλησία San Giacomo dall'Orio. Επίσης αποκατέστησε τα Εισόδια της Θεοτόκου, έργο του Τζουζέππε Σαλβιάτι (Giuseppe Salviati).
Ο Αστολφόνι, που ήταν κατά κύριο λόγο αυτοδίδακτος, έγινε μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βενετίας και το 1819 παρουσίασε εκεί το έργο του Μαγδαληνή. Στα 1821, 1822 και 1825 παρουσίασε αντίγραφα παλαιών έργων, συμπεριλαμβανομένων και έργων του Ρέμπραντ.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012

Φάση ομίλων

Η ώρα σε παιχνίδια που θα πραγματοποιηθούν στην Πολωνία είναι Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+2) ενώ σε αυτά στην Ουκρανία η ώρα είναι Θερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (UTC+3).

Επίσημη μπάλα

Η επίσημη μπάλα του τουρνουά είναι η Tango 12, σχεδιασμένη από την Adidas. Η συγκεκριμένη μπάλα είναι εμπνευσμένη από την Adidas Tango, την επίσημη μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1978. Είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να είναι ευκολότερη στη ντρίμπλα και στο κοντρόλ.

Σλόγκαν

Το σλόγκαν της διοργάνωσης είναι το "Creating History Together" που σημαίνει "Μαζί δημιουργούμε ιστορία". Το συγκεκριμένο σλόγκαν αντανακλά το γεγονός ότι Πολωνία και Ουκρανία ήταν ενωμένες στο παρελθόν σε μία χώρα, ενώ τώρα είναι δύο κράτη στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη που φιλοδοξούν να διοργανώσουν το καλύτερο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην ιστορία.

Τρόπαιο

Η περιοδεία του τροπαίου «Ανρί Ντελονέ» (ονομάζεται έτσι προς τιμήν του ομώνυμου πρώτου γραμματέα της ομοσπονδίας) άρχισε στις 20 Απριλίου 2012 από τη Βαρσοβία και συνεχίστηκε σε Βρότσλαβ, Γκντανσκ, Πόζναν, Κρακοβία, Κατοβίτσε και Λοτζ. Έπειτα στην Ουκρανία, το τρόπαιο ταξίδεψε σε Κίεβο, Ιβάνο-Φρανκίβσκ, Χάρκοβο, Ντονέτσκ, Ντνιπροπετρόφσκ, Λβιβ και Οδησσό.

Μασκότ

Οι Σλάβεκ και Σλάβκο είναι οι επίσημες μασκότ της διοργάνωσης, σχεδιασμένες από την Warner Bros. Είναι δίδυμοι και αντιπροσωπεύουν έναν πολωνό και έναν ουκρανό ποδοσφαιριστή με τα εθνικά τους χρώματα. Οι μασκότ ανακοινώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2010. Όπως και το 2008, τα ονόματα των μασκότ επιλέχθηκαν μετά από ψηφοφορία στο διαδίκτυο έναντι των "Σιέμκο και Στρίμκο" και "Κλεμέκ και Λάντκο".

Μουσική

Το επίσημο τραγούδι του Euro 2012 είναι το "Endless Summer" το οποίο ερμηνεύει η γερμανίδα τραγουδίστρια Oceana. Επιπλέον, η UEFA διατήρησε τη μελωδία που έχει συνθέσει ο Rollo Armostrong του συγκροτήματος Faithless για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008.

Αντιπροσωπείες στο Άουσβιτς

Αντιπροσωπείες των ομάδων της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ολλανδίας και της Αγγλίας επισκέφτηκαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς πριν από την έναρξη της διοργάνωσης, ώστε να αποτίσουν φόρο τιμής στους 1.100.000 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους εκεί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Χαλκοπρατεία

Με το όνομα Χαλκοπρατεία (τα), ονομαζόταν στην Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας σπουδαία κεντρική συνοικία, όπου ήταν εγκατεστημένα όλα σχεδόν τα χαλκουργεία της πόλης στα οποία δούλευαν οι χαλκοπράτες (χαλκουργοί) από τους οποίους και προήλθε το όνομα της συνοικίας. Πρόκειται για την περιοχή, όπου σήμερα βρίσκεται το Zeynep Sultan Camii.

Περιγραφή

Σύμφωνα με τον Ψευδοκωδινό στην περιοχή δραστηριοποιούνταν αρχικά εβραίοι χαλκουργοί, οι οποίοι απομακρύνθηκαν κατά διαταγή του Θεοδοσίου Β΄, προκειμένου να ανεγερθεί η βασιλική της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων. Τα ίδια τα Χαλκοπρατεία πάντως ήταν μια μεγάλη στοά την οποία φέρεται να είχε ανεγείρει ο Μέγας Κωνσταντίνος κατά τους χρόνους της βασιλείας του. Βρίσκονταν πολύ κοντά στον σημερινό ναό της Αγίας Σοφίας, που χτίστηκε αργότερα, απέναντι από τη δυτική είσοδό του και σε απόσταση περίπου διακοσίων μέτρων. Τα Χαλκοπρατεία ήταν ιδιαίτερα γνωστά σε όλη την Αυτοκρατορία για τα περίφημα χάλκινα δημιουργήματα των εργαστηρίων τους.
Σικανοί

Οι Σικανοί είναι ένας από τους τρεις αρχαιότερους λαούς στην Σικελία πριν έρθουν οι Έλληνες και οι Φοίνικες άποικοι. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι οι άλλοι δύο λαοί ήταν οι Έλυμοι που ζούσαν ανατολικά και οι Σικελοί στα δυτικά, το όριο ύστερα από μεγάλες μάχες ανάμεσα στις φυλές ήταν ο ποταμός Ίμερα.

Άφιξη στην Σικελία

Οι Σικανοί ήταν οι αρχαιότεροι από όλες τις φυλές που ζούσαν στην Σικελία. Ο Θουκυδίδης έγραψε ότι κατάγονταν από την περιοχή που βρισκόταν ο ομώνυμος ποταμός στην Καταλονία, στην Ιβηρική, ήρθαν ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους Λίγυρες. Δεν είναι γνωστές οι πηγές του Θουκυδίδη αλλά φαίνεται έχει πάρει πολλές πληροφορίες από τον παλιότερο Σικελό ιστορικό Αντίοχο. Ο Τίμαιος ο Ταυρομενίτης που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ. γράφει ότι οι Σικανοί ήταν γηγενείς από την Σικελία. Μία τρίτη θεωρία τους περιγράφει σαν μετανάστες από την Ιλλυρία που ήρθαν στο νησί και υπέταξαν τις προηγούμενες γηγενείς φυλές. Οι νεώτερες αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι ο αρχαιότερος πολιτισμός τους είχε πολλά κοινά στοιχεία με τις Μυκήνες.

Οι νεώτεροι λαοί

Όλοι οι ιστορικοί έχουν αναγνωρίσει ομόφωνα ότι οι Σικανοί ήταν αρχαιότεροι από τους επόμενους δύο λαούς που ήρθαν στο νησί. Οι Έλυμοι ήρθαν αργότερα από το Αιγαίο Πέλαγος και εκτόπισαν τους Σικανούς ανατολικά, οι Σικελοί ήρθαν αργότερα από την κεντρική Ιταλική χερσόνησο και εγκαταστάθηκαν ανατολικά.
Οι Σικανοί καταγράφονται για πρώτη φορά ιστορικά την εποχή που ήρθαν οι Φοίνικες τον 11ο αιώνα π.Χ., αργότερα ήρθαν οι Έλληνες και ίδρυσαν πολλές αποικίες, μεγαλύτερες ήταν οι Συρακούσες. Οι Σικανοί ενσωματώθηκαν σταδιακά στους νεώτερους λαούς, εξαφανίστηκαν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Ο Μίνωας ήρθε σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία στην Σικελία την εποχή που ζούσαν οι Σικανοί για να αναζητήσει τον Δαίδαλο, εκεί βρήκε βίαιο θάνατο. Έχουν βρεθεί ελάχιστες επιγραφές στην Σικανική γλώσσα με το Ελληνικό αλφάβητο. Με εξαίρεση τα ονόματα δεν μπόρεσαν να μεταφράσουν την γλώσσα τους λόγω έλλειψης πηγών.
Δημήτριος Τερζάκης (πολιτικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία. Διετέλεσε δήμαρχος Ναυπλιέων από το 1899 ως το 1901 και αργότερα Νομάρχης Αργολίδας.
Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αργολίδας και Κορινθίας στις  εκλογές του Μαΐου του 1915. Στις 13 Νοεμβρίου 1932 εξελέγη γερουσιαστής Αργολίδος & Κορινθίας με τον Εκλογικό Σύλλογο Αγροτών σε επαναληπτικές εκλογές, υπηρετώντας ως το 1935. 
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών στις 21 Ιουλίου 1958 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Ναυπλίου.  Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Πανοπούλου και είχε μία κόρη, τη Λουίζα, και έναν γιο, τον συγγραφέα Άγγελο Τερζάκη.
Εδμόνδος Μπωφόρ, 4ος δούκας του Σόμερσετ

Επαναφορά του Ερρίκου ΣΤ΄

Όταν ο Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας ανατράπηκε από τον θρόνο τον Οκτώβριο του 1470 ο Μπωφόρ επέστρεψε στην Αγγλία, ο Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ συμμάχησε με την βασίλισσα Μαργαρίτα του Ανζού για την επαναφορά του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας. Ο Σόμερσετ αρκετά ενθουσιασμένος βοήθησε τον βασιλιά στα καθήκοντα του επειδή λόγω της παραφροσύνης του δεν μπορούσε να τα ασκήσει επαρκώς. Απέτυχε να αποκρούσει τον Εδουάρδο Δ΄ όταν επιτέθηκε στο Λονδίνο στις 14 Απριλίου 1471, ακολούθησε η μάχη του Μπάρνετ και ο θάνατος του Γουόρικ, μερικές πηγές περιγράφουν τον Σόμερσετ να βρίσκεται στην μάχη αλλά η πληροφορία είναι εσφαλμένη.

Οριστική ήττα και εκτέλεση

Ο Σόμερσετ κατέφυγε στην Ουαλία για να ζητήσει βοήθεια από τον Τζάσπερ Τυδώρ αλλά παγιδεύθηκε από τους Υορκιστές στην μάχη του Τιουκέσμπουρι (4 Μαΐου 1471). Η θέση του ήταν απρόσβλητη αλλά υπό την πίεση των Φλαμανδών πυροβολητών του Εδουάρδου πήγε νότια και επιτέθηκε στην δεξιά πλευρά των Υορκιστών. Ο Σόμερσετ παγιδεύτηκε τόσο από τον βασιλιά όσο και από τον αδελφό του Ριχάρδο του Γκλόστερ και αναγκάστηκε να δραπετεύσει από την μάχη παραδίδοντας την νίκη στους Υορκιστές. Μετά την ήττα ο Εδμόνδος Μπωφόρ μαζί με άλλους οπλαρχηγούς των Λάνκαστερ βρήκαν άσυλο στο αβαείο του Τιουκέσμπουρι αλλά παραδόθηκαν σε δυο μέρες. Ο Σόμερσετ και οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί των Λάνκαστερ αμέσως μετά δικάστηκαν και εκτελέστηκαν την Δευτέρα 6 Μαΐου 1471 μέσα στον σταυρό στο κέντρο του Τιουκέσμπουρι. Η ταφή του έγινε στην νότια πλευρά του αβαείου κάτω από ένα τόξο. Ο μικρότερος αδελφός του Τζων έπεσε μέσα στην μάχη, και τα δύο αδέλφια ήταν άγαμοι και άτεκνοι και ο Οίκος των Μπωφόρ ξεκληρίστηκε. Η δολοφονία και του ίδιου του βασιλιά Ερρίκου ΣΤ΄ στην συνέχεια άφησε την πρώτη ξαδέλφη του Εδμόνδου Τυδώρ Μαργαρίτα Μπωφόρ και τον γιο της Ερρίκο Τυδώρ σαν μοναδικούς εκπροσώπους του Οίκου του Λάνκαστερ.
Νεχερόχεος

Ο Νεχερόχεος ήταν μυθικός βασιλιάς της Αιγύπτου. Το όνομα του δίνεται μόνο από τον Βάρβαρο και από κανέναν άλλο από τους συγγραφείς που διέσωσαν τα κείμενα του Μανέθωνα.
Ο Νεχερόχεος βασίλεψε πριν τον κατακλυσμό, σε μια σειρά μυθικών βασιλέων που ήταν ημίθεοι και πνεύματα θνητών. Διαδέχτηκε τον Μίνωα και μαζί με τους επόμενους επτά βασιλείς βασίλεψε 302 έτη.
Γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (2019)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους στις 25 Φεβρουαρίου 2019.   Για πρώτη φορά, τέσσερα κόμματα με τουλάχιστον ένα μέλος υπηρετών στο αξίωμα έλαβαν μέρος στις εκλογές. 
Το αποτέλεσμα ήταν μια αποφασιστική νίκη για το Κόμμα των Παρθένων Νήσων, το οποίο κέρδισε οκτώ από τις 13 εκλεγμένες έδρες.  Το κυβερνών Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε μόνο τρεις έδρες, με τον ηγέτη του κόμματος Μάιρον Ουάλουιν να χάνει την έδρα του.   Επτά από τις δεκατρείς έδρες κέρδισαν οι υποψήφιοι που κατήλθαν στις εκλογές για πρώτη φορά, όλοι από το Κόμμα των Παρθένων Νησιών, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για το έδαφος. 
Οι εκλογές ήταν οι πρώτες στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους στις οποίες εφαρμόστηκε ηλεκτρονικό σύστημα για την ψηφοφορία αντί της καταμέτρησης των ψήφων με το χέρι.   Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 65,26%. 
Νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε την επομένη των εκλογών, ο αρχηγός του Κόμματος των Βρετανικών Παρθένων Νήσων, Άντριου Φόι.

Ιστορικό

Η Βουλή  κανονικά ανανεώνεται κάθε τέσσερα χρόνια.  Ο Κυβερνήτης πρέπει να διαλύσει το Σώμα εντός τεσσάρων ετών από την ημερομηνία κατά την οποία το Σώμα θα συνεδριάσει για πρώτη φορά μετά τις γενικές εκλογές, εκτός εάν έχει διαλυθεί νωρίτερα.   Μόλις διαλυθεί το Σώμα, πρέπει να διεξαχθούν γενικές εκλογές έπειτα από τουλάχιστον 21 ημέρες, αλλά όχι περισσότερο από δύο μήνες μετά τη διάλυση της Βουλής.  Η τρίτη σύνοδος της Βουλής διεξήχθη για πρώτη φορά στις 23 Ιουνίου 2015  και επομένως κατά τα ειωθότα η πιθανή ημερομηνίας για να διεξαχθούν οι επόμενες γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους θα ήταν μία ημέρα μικρότερη των τεσσάρων ετών και δύο μηνών μετά την ημερομηνία αυτή, δηλαδή στις 22 Αυγούστου 2019. 
Ωστόσο, ο βουλευτής Ντελόρες Κρίστοφερ της 5ης εκλογικής περιφέρειας, απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 2018.   Υπήρξε ευρεία συμφωνία ότι ήταν ανεπιθύμητο να διεξαχθούν δύο εκλογές τόσο κοντά μεταξύ τους (μια εναλλακτική εκλογή για διορισμό νέου αντιπροσώπου για την 5η Περιφέρεια, ακολουθούμενη από γενικές εκλογές).  Κατά συνέπεια, μετά τη λήψη νομικών συμβουλών και τη διαβούλευση με τον πρωθυπουργό Ορλάντο Σμιθ ο Κυβερνήτης, Γκας Τζάσπερτ,  ενημέρωσε ότι είχε συμφωνηθεί πως θα έπρεπε να διεξαχθεί η επαναληπτική εκλογή για την έδρα του Κρίστοφερ όχι χωριστά από τις γενικές εκλογές. Παράλληλα, ως ημερομηνία ορίστηκε η 16η Απριλίου του 2019 ή μία ημερομηνία πριν από αυτήν.  
Η Βουλή διαλύθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2019 και η ημερομηνία των εκλογών αναγγέλθηκε αμέσως για τις 25 Φεβρουαρίου 2019.
Πολυξένη (μυθολογία)

Ο μύθος

Σύμφωνα με ένα μύθο, την ερωτεύτηκε ο Αχιλλέας. Το φάντασμά του εμφανίστηκε στους επιζώντες του πολέμου, ζητώντας να θυσιαστεί η Πολυξένη. Το έκανε ο ίδιος ο γιος του, ο Νεοπτόλεμος, σκοτώνοντάς την πάνω από τον τάφο του Αχιλλέα. Σε έναν άλλο μύθο, η Πολυξένη αυτοκτονεί πάνω από τον τάφο του ήρωα.
Ο μύθος της Πολυξένης περιγράφεται στις τραγωδίες του Ευριπίδη Εκάβη και Τρωάδες. Τραγωδία του Σοφοκλή με τον τίτλο «Πολυξένη», δεν σώζεται.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1983

Οι 42οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1983 έγιναν στη Σμύρνη. Συμμετείχαν πέντε βαλκανικές χώρες, δηλαδή όλες πλην της  Αλβανίας. Νικήτριες ήταν η Ελλάδα στους άνδρες, σε 23 αγωνίσματα, και η Ρουμανία στις γυναίκες, σε 16 αγωνίσματα.
Android Studio

To Android Studio είναι ένα ολοκληρωμένο προγραμματιστικό περιβάλλον (IDE) για ανάπτυξη εφαρμογών στην πλατφόρμα Android. Ανακοινώθηκε στις 16 Μαϊου 2013 στο συνέδριο Google I/O από την Google Product Manager, Katherine Chou. Το Android Studio είναι διαθέσιμο ελεύθερα με την άδεια Apache License 2.0.
Το Android Studio ήταν διαθέσιμο σε πρώιμο στάδιο για προεπισκόπηση ξεκινώντας από την έκδοση 0.1 τον Μάιο του 2013, έπειτα ξεκίνησε το δοκιμαστικό στάδιο από την έκδοση 0.8 που βγήκε τον Ιούνιο του 2014. Η πρώτη σταθερή έκδοση βγήκε το Δεκέμβριο του 2014, με την έκδοση 1.0.
Βασισμένο στο λογισμικό της JetBrains' IntelliJ IDEA, το Android Studio σχεδιάστηκε αποκλειστικά για προγραμματισμό Android . Είναι διαθέσιμο για Windows, Mac OS X και Linux, και αντικατέστησε τα Eclipse Android Development Tools (ADT) ως το κύριο IDE της Google για ανάπτυξη εφαρμογών Android.
Ερρίκος Η΄ (ταινία 1933)

Πλοκή

Η ταινία πραγματεύεται τη ζωή του Ερρίκου Η΄, μονάρχη της Αγγλίας κατά τον 16ο αιώνα και τις ερωτικές του περιπέτειες. Ο Βασιλιάς Ερρίκος είχε νυμφευθεί έξι φορές. Οι έξι σύζυγοι του ήταν, με χρονική σειρά: η Αικατερίνη της Αραγωνίας (από την οποία πήρε διαζύγιο), η Άννα Μπολέυν (από την οποία πήρε διαζύγιο και έπειτα την αποκεφάλισε), η Τζέην Σέημουρ (η οποία πέθανε από επιλόχειο πυρετό), η Άννα φον Κλεβ (από την οποία πήρε διαζύγιο), η Κάθριν Χάουαρντ (την οποία αποκεφάλισε) κι η Κάθριν Παρ (η μοναδική που τη γλύτωσε καθώς την άφησε χήρα). Γινέται μόνο μια αναφορά στην Αικατερίνη της Αραγονίας, ενώ η ταινία ξεκινά με τα γεγονότα λίγο πριν τον αποκεφαλισμό της Άννας Μπόλευν (και μητέρας της μετέπειτα βασίλισσας της Αγγλίας Ελισάβετ Α΄), φθάνοντας μέχρι και τον γάμο του Ερρίκου με την Κάθριν Παρ.

Πληροφορίες

Ο σκηνοθέτης Αλεξάντερ Κόρντα έψαχνε να βρει την κατάλληλη ταινία στην οποία επρόκειτο να πρωταγωνιστήσουν ο Τσαρλς Λότον και η σύζυγός του Έλσα Λάντσεστερ. Υπάρχουν διάφορες ιστορίες για τη γέννηση της ιδέας της δημιουργίας ταινίας πάνω στη ζωή του Ερρίκου Η΄, όπως η ομοιότητα που έφερε ο Τσαρλς Λότον με το άγαλμα του βασιλιά, καθώς και μια συζήτηση που είχε ο ηθοποιός με τον σκηνοθέτη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων προηγούμενής του ταινίας. Αρχικά η ταινία επρόκειτο να έχει ως θέμα τη σχέση του Ερρίκου Η΄ με την τέταρτη σύζυγό του Άννα φον Κλεβ, αλλά έπειτα οι παραγωγοί της ταινίας αποφάσισαν να συμπεριλάβουν και τις άλλες συζύγους του βασιλιά εκτός από την Αικατερίνη της Αραγονίας που όπως αναφέρεται στην αρχή της ταινίας ήταν ευυπόληπτη γυναίκα. Πρόκειται για μια από τις πρώτες ταινίες με θέμα τη ζωή του θρυλικού Ερρίκου του Η', ενός βασιλιά για τον οποίο έχουν γυριστεί πολλές ταινίες και κυρίως για τη σχέση του με την Αν Μπόλεϋν. Η ταινία παρουσιάζει αρκετές ιστορικές ανακρίβειες αλλά χάρισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στον Τσαρλς Λότον. Άλλες ταινίες που αναφέρονται στη ζωή του Ερρίκου του Η' είναι: Τα Δάκρυα της Βασιλίσσης (Young Bess, 1953) (επίσης με τον Λότον ως Ερρίκο Η'), Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (A Man For All Seasons, 1966), Η Άννα των χιλίων ημερών (Anne Of The Thousand Days, 1969), Ο Ερρίκος ο 8ος κι οι έξι γυναίκες του (Henry VIII and His Six Wives, 1972) και Η άλλη ερωμένη του βασιλιά (The Other Boleyn Girl, 2008).
Έντεχνο

Προέλευση

Σε αντίθεση με άλλες μορφές ελληνικής αστικής παραδοσιακής μουσικής, οι έντεχνες συναυλίες συχνά θα πραγματοποιούνταν έξω από μια αίθουσα ή ένα νυχτερινό κέντρο, στην ύπαιθρο. Ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν οι δημοφιλέστεροι πρώτοι συνθέτες των έντεχνων τραγουδιών. Και οι δύο εκπαιδεύτηκαν στην κλασσική μουσική και -μεταξύ άλλων λόγων- η έλλειψη ενός ευρέως κοινού γι 'αυτό το είδος μουσικής στην Ελλάδα, τους οδήγησε στην εφεύρεση του έντεχνου, στο οποίο μεταβίβασαν κάποιες αξίες της δυτικής μουσικής τέχνης. Άλλοι σημαντικοί Έλληνες συνθέτες ήταν οι: Σταύρος Κουγιουμτζής, Μάνος Λοΐζος και Δήμος Μούτσης. Σημαντικοί στιχουργοί αυτού του είδους, είναι ο Νίκος Γκάτσος, ο Μάνος Ελευθερίου και ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, τα καινοτόμα άλμπουμ βοήθησαν το έντεχνο να πλησιάσει το mainstream και οδήγησαν επίσης στην οικειοποίηση του από την βιομηχανία κινηματογράφου για την χρήση σε soundtracks.

Νέο κύμα

Μια μορφή έντεχνου που είναι ακόμη πιο κοντά στη δυτική κλασσική μουσική, εισήχθη στα μέσα της δεκαετίας του 1960, η οποία ονομαζόταν Νέο Κύμα και ήταν ένα μείγμα έντεχνου και σανσόν από τη Γαλλία. Ένας από τους πρώτους συντελεστές του είδους ήταν ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο οποίος συνδύασε Αμερικανούς μουσικούς, όπως ο Μπομπ Ντίλαν και ο Φρανκ Ζάπα, με μακεδονική παραδοσιακή μουσική και στίχους με πολιτική διείσδυση. Αργότερα, αναδύθηκαν περισσότεροι καλλιτέχνες, όπως η Αρλέτα, η Μαρίζα Κωχ, ο Μιχάλης Βιολάρης, ο Κώστας Χατζής και ο συνθέτης Γιάννης Σπανός. Αυτή η μουσική σκηνή άνθησε σε έναν συγκεκριμένο τύπο boîte de nuit.

Σύγχρονο έντεχνο

Το σύγχρονο έντεχνο είναι η μορφή του έντεχνου που εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1980 και είναι ως επί το πλείστον αυτό που σημαίνει έντεχνο, όταν χρησιμοποιείται σε γενικό πλαίσιο σήμερα.
Λαγκάδια Αρκαδίας

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται 65 χλμ. ΒΔ. της Τρίπολης και 80 χλμ Α. του Πύργου. Είναι κτισμένο σε πλαγιά κλίσης 70 μοιρών και σε υψόμετρο 980 μέτρων και διατρέχεται από τρία ρέματα. Το χωριό ορίζεται από τον εθνικό δρόμο στον Πάνω και στον Κάτω Μαχαλά. Ο Κάτω Μαχαλάς είναι μία ρεματιά, στην οποία κυλά το Λαγκαδιανό ποτάμι, ή Τουθόα κατά τον Παυσανία, που αποτελεί παραπόταμο του Λάδωνα.

Ιστορία

Υπάρχουν διάφοροι θρύλοι για την ίδρυση των Λαγκαδίων. Ένας από αυτούς αναφέρει ότι κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (αρχές 13ου αι.) οι τεχνίτες που ανέλαβαν το χτίσιμο του κάστρου της Άκοβας, κατοίκησαν τη σημερινή περιοχή των Λαγκαδίων, όπου συνέχισαν να ασκούν από γενιά σε γενιά την τέχνη του χτίστη. Η θεωρία αυτή δεν είναι γενικά αποδεκτή λόγω της σχετικά μεγάλης απόστασης των δύο τοποθεσιών.
Άλλη εκδοχή προέρχεται από τους Δεληγιανναίους, γνωστούς κοτζαμπάσηδες της περιοχής. Σύμφωνα με αυτήν, ένας πρόγονός τους ονόματι Πέτρος Λίτινος, υπήρξε γραμματέας του Αϊδίν Αγά κατά την κατάληψη της Πελοποννήσου από τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή. Για τις υπηρεσίες του έλαβε γαίες στην περιοχή της Γορτυνίας, όπου και κατοίκησε. Ο απόγονός του, ιερέας Ιωάννης Λίτινος θεωρείται συνοικιστής της Άνω Γειτονιάς των Λαγκαδίων. 
Άλλη άποψη είναι ότι το χωριό δημιουργήθηκε πιθανότατα γύρω στο 1500 από τη συνένωση μικρών οικισμών της περιοχής με βασικότερους τους οικισμούς Κρέσπη και Δραΐνα, που βρίσκονται σήμερα εντός των ορίων του χωριού. Το χωριό (ή ένα μέρος αυτού) αναφέρεται για πρώτη ίσως φορά με το όνομα «Λαγκάδια» σε Οθωμανικό κατάστιχο του 1570, όπου φαίνεται να έχει 46 σπίτια. Στο ίδιο κατάστιχο σημειώνεται και η Δραΐνα ως ανεξάρτητος οικισμός με 44 σπίτια. Στα 1698-1699 προστίθενται οι 8 οικογένειες του γειτονικού οικισμού Αρβίτσα που ανεβάζουν τον πληθυσμό των Λαγκαδίων στα 207 άτομα κατά την απογραφή του 1700.

Επανάσταση 1821

Στα Λαγκάδια η επανάσταση κηρύχτηκε στις 23 Μαρτίου 1821. Την 1η Απριλίου 1821 ο κοτζαμπάσης Κανέλλος Δεληγιάννης διατάσσει τη σφαγή όλων των Τούρκων Λαγκαδινών (40 οικογένειες) και την πυρπόληση του τζαμιού. Συνολικά σφαγιάστηκαν περίπου 300 άοπλοι άντρες (λίγες ημέρες νωρίτερα είχαν αφοπλιστεί), γυναίκες και παιδιά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τρομοκρατηθούν οι κάτοικοι της γύρω περιοχής που, φοβούμενοι αντίποινα, εντάχθηκαν στο πλευρό των Δεληγιανναίων, οι οποίοι είχαν πλέον πέσει στη δυσμένεια των Τούρκων και χρειάζονταν υποστήριξη.  
Το 1825 ο Ιμπραήμ έχοντας ανακαταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου εισέρχεται στα άδεια από κατοίκους Λαγκάδια και στήνει για μερικές μέρες το αρχηγείο του στο σπίτι των Δεληγιανναίων.
Η προσφορά των Λαγκαδινών στον αγώνα του 1821 ήταν μεγάλη. Εκτός από την προσωπική τους συμμετοχή (Γιάννης Θεοφιλόπουλος «Καραβογιάννης», Παπασταθούλης, Θανάσης Κίντζιος, Μιχάλης Κίντζιος, Ιωάννης Χριστοδουλόπουλος), βοήθησαν και με το χτίσιμο πολλών και σημαντικών οχυρωματικών έργων.
Σιτοχώρι Σερρών

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Σιτοχώρι βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας των Σερρών και του ποταμού Στρυμόνα. Απέχει 13 χλμ. Α.-ΝΑ. της Νιγρίτας και 30 Ν.-ΝΑ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται σε γραπτή πηγή του 1569 με την προσωνυμία "Τσίντσα", συγγενική με το παλιό όνομα του χωριού "Τζίντζος", το οποίο ο ιστορικός Νίκος Σβορώνος θεωρεί ότι είναι παραφθορά του ονόματος των αρχαίων  Τυντηνών και το οποίο αναγράφεται σε αρχαία νομίσματα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η ονομασία προέρχεται από τη λέξη "τζίνιοι" (δηλαδή ισχυροί, ατίθασοι), επειδή την περίοδο της τουρκοκρατίας, δεν κατοικήθηκε από Τούρκους. Σημαντικό αξιοθέατο θεωρείται η τρίκλιτη βασιλική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε τη δεκαετία του 1760 και είναι εσωτερικά διακοσμημένη με αγιογραφίες του 1880 από μοναχούς του Αγίου Όρους. Από το 1976 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Ονομασία - Διοικητικά

Το χωριό αναφέρεται επίσημα με το παλιό όνομα Τζίντζος το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Σιτοχώριον εξ΄αιτίας της μεγάλης καλλιέργειας  σιταριού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σιτοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 531 κατοίκους.