google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωσήφ Ιωάννης Αδάμ του Λίχτενσταϊν

Βιογραφία

Γεννημένος στη Βιέννη στις 25 Μαΐου 1690, ήταν ο μόνος γιος του Πρίγκιπα Αντώνιου Φλωριανού του Λίχτενσταϊν και της Ελεονώρας Βαρβάρας του Τουν-Χόενσταϊν.
Υπηρέτησε μαζί με τον πατέρα του για μια σύντομη περίοδο στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και πολέμησε αργότερα ενάντια στους Γάλλους υπό τον Τζον Τσώρτσιλ, 1ο Δούκα του Μάρλμπορο. Μετά από τη Συνθήκη της Ουτρέχτης (1713) έγινε αυτοκρατορικός σύμβουλος του στέμματος στη Βιέννη.
Ο Ιωσήφ Ιωάννης Αδάμ παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Οι σύζυγοί του ήταν η Μαρία Γαβριέλα του Λίχτενσταϊν (1692-1713), η Μαριάννα του Τουν-Χόενσταϊν (1698-1716), η Μαρία Άννα του Οτίνεν-Σπίλμπεργκ (1693-1729) και η Μαρία Άννα Κοτούλινσκα (1707-1788). Από εκείνες απέκτησε 8 παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον διάδοχό του Ιωάννη Νεπομουκίνο Κάρολο.
Ήταν ο 661ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Αυστρία. Πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1732 στο Βάλτιτσε.
Κόκκινο μπανανόδεντρο

Ταξινομική και ονοματολογία

Η κόκκινη μπανανιά είναι υποείδος της άγριας μπανανιάς του είδους Μούσα η οξύληκτος (Musa acuminata), έναν από τους δύο προγόνους της βρώσιμης μπανάνας. Ήταν κάποτε ταξινομημένο ως ξεχωριστό είδος υπό τις πλέον μη έγκυρες ονομασίες (συνώνυμα) Musa zebrina και Musa sumatrana. Επίσης, μερικές φορές, είχαν εσφαλμένως χαρακτηρισθεί ως ποικιλίες.
Το κόκκινο μπανανόδεντρο, επίσης γνωστό και ως δέντρο της κόκκινης μπανανιάς (red banana tree), δεν θα πρέπει να συγχέεται με την καλλιεργητική ποικιλία της κόκκινης μπανάνας. Άλλες κοινές ονομασίες της στα Αγγλικά είναι: σποροφόρος κόκκινη μπανανιά, καλλωπιστική μπανανιά της Σουμάτρας και καφέ-ποικιλόχρωμο φυτό της μπανάνας. Στα Ισπανικά είναι γνωστό ως banano rojo, στα Γιαπωνέζικα ゼブリナバナナ (zeburina banana), στα Ταϊλανδέζικα กล้วยมะนี (kluai ma ni) και στα Βιετναμέζικα chuối kiểng.

Περιγραφή

Οι κόκκινες μπανανιές, χαρακτηρίζονται από τις διαφόρων μεγεθών σκούρες κόκκινες κηλίδες στα σκούρα πράσινα φύλλα τους. Τα ψευδόμισχα (pseudostems) είναι χαρακτηριστικά, πολύ λεπτά. Φέρουν, λεπτούς καρπούς γεμάτους με σπόρους, οι οποίοι ομοιάζουν με σταφύλια.

Διανομή

Το κόκκινο μπανανόδεντρο, είναι ιθαγενές στην Ιάβα, Ινδονησία. Ξεχωρίζει, καθότι έχει υπάρξει ένα από τα πρώτα υποείδη της μπανάνας που εξαπλώθηκε από τον άνθρωπο έξω από τη Νοτιοανατολική Ασία. Ενσωματώθηκε προς ανατολάς έως την Αφρική, γινόμενο ο πρόγονος για τις γενετικά διακριτές και εμπορικά σημαντικές μπανάνες των υψιπέδων της Ανατολικής Αφρικής (Mutika/Lujugira υποομάδα από την ομάδα AAA).
Είναι ίσως η μοναδική σποροφόρος μπανάνα που εισήχθη στη Χαβάη πριν την επαφή της με τους Ευρωπαίους. Στα Χαβανέζικα, είναι γνωστή ως Mai'a 'Oa, αν και η ονομασία, συμπεριλαμβάνει επίσης το είδος Musa balbisiana, το οποίο εισήχθη αργότερα.
Οικογένεια Καραπάνου

Η οικογένεια Καραπάνου είναι παλιά οικογένεια της Άρτας και του Ξηρόμερου.
Τα μέλη της διατηρούσαν τεράστιες εκτάσεις στην Άρτα καθώς και στη Γλυφάδα.
5ος αιώνας π.Χ.

Ο 5ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 500 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 401 π.Χ.
Αλέκος Σοφιανίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1936 από Έλληνα πατέρα και Τουρκάλα μητέρα, πραγματοποίησε τα πρώτα του αθλητικά βήματα στην Πέρα Κλουμπ, ένα ιστορικό σωματείο της Πόλης, που η πλειοψηφία των αθλητών του ήταν ελληνικής καταγωγής. Σε ηλικία 15 ετών (1951) ήταν ήδη μπασκετμπολίστας της Πέρα Κλουμπ, ενώ το 1954 χρίσθηκε διεθνής με την Εθνική Ομάδα καλαθοσφαίρισης της Τουρκίας. Τον επόμενο χρόνο στράφηκε οριστικά προς το ποδόσφαιρο, μετά από παρότρυνση του προπονητή της Πέρα Κλουμπ Κωστή Κοντίδη. Το 1948 ο Σοφιανίδης πήρε μεταγραφή στην Μπεσίκτας, με την οποία την περίοδο 1949-50 κατέκτησε το πρωτάθλημα Κωνσταντινούπολης.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Αλέκος Σοφιανίδης ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΑΕΚ. Στους "κιτρινόμαυρους" παρέμεινε μέχρι το 1969, ενώ έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Παναχαϊκής την περίοδο 1969-70. Συνολικά με την ΑΕΚ αγωνίστηκε σε 240 αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος και σημείωσε 11 τέρματα.

Στην εθνική Ελλάδας

Ο Σοφιανίδης είχε 7 συνολικά συμμετοχές με τη γαλανόλευκη φανέλα. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1959 εναντίον της Γιουγκοσλαβίας. Τελευταία του συμμετοχή ήταν στις 10 Μάη 1967 όταν η Ελλάδα αντιμετώπισε τη Φινλανδία.

Προπονητική καριέρα

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1970, ο Αλέκος Σοφιανίδης ακολούθησε καριέρα προπονητή, καθώς το επάγγελμά του ήταν γυμναστής.
Σε συλλογικό επίπεδο υπήρξε προπονητής στα τμήματα υποδομών αρκετών σωματείων. Ωστόσο, η πιο σημαντική περίοδος της προπονητικής του καριέρας ήταν το διάστημα 1988-1989 όταν αντικατέστησε τον Μίλτο Παπαποστόλου (παλιό του συμπαίκτη στην ΑΕΚ) στον πάγκο της εθνικής Ελλάδας. Σε επτά αγώνες είχε απολογισμό τρεις νίκες, μία ισοπαλία και τρεις ήττες (τέρματα 13-10).
Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ

Προσωπική ζωή

Ο Μπαρίσνικοφ είχε για 6 χρόνια (1976-1982) σχέση με την ηθοποιό Τζέσικα Λανγκ, με την οποία απέκτησε μία κόρη, τη Σούρα, που επίσης ασχολείται με τον χορό.
Ανεμαρί Χάινριχ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1921 στο Ντάρμστατ στην Έσση της Γερμανίας και μετακόμισε το 1926 στο Λαρόκε στην επαρχία Έντρε Ρίος της Αργεντινής με την οικογένειά της που προσπαθούσε να ξεφύγει από τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν στη συνθηκολογημένη Γερμανία του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1930, άνοιξε το πρώτο φωτογραφείο στο Μπουένος Άιρες. Δύο χρόνια αργότερα, μετακόμισε σε έναν μεγαλύτερο χώρο, όπου άρχιζε να φωτογραφίζει ηθοποιούς του Τεάτρο Κολόν, της κύριας όπερας της πόλης. Οι φωτογραφίες της χρησιμοποιήθηκαν ως εξώφυλλο σε διάφορα περιοδικά, όπως El Hogar, Sintonía, Alta Sociedad, Radiolandia και Antena, για πολλές δεκαετίες.
Κατά την διάρκεια της σταδιοδρομίας της, κατάφερε να αποτυπώσει με τη φωτογραφική της μηχανή, διασημότητες του αργεντίνικου κινηματογράφου, όπως οι Τίτα Μερέλο, Κάρμεν Μιράντα, Ζούλι Μορένο και Μίρτα Λεγκράντ, αλλά και προσωπικότητες από τον χώρο του πολιτισμού, όπως οι Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Πάμπλο Νερούδα και Εβίτα Περόν.
Χορόο

Ένα χορόο (μογγολικά κυριλλικά: хороо) είναι διοικητική υποδιαίρεση της Ουλάν Μπατόρ, πρωτεύουσα της Μογγολίας. Ο όρος συχνά μεταφράζεται ως υποεπαρχία ή μικροεπαρχία, αν και η τελευταία μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση με τα χοροολόλ. Ένα χορόο βρίσκεται κάτω από το επίπεδο του ντούουρεγκ (επαρχία).
Υπήρχαν 121 χορόο μέχρι το 2007, όταν ο αριθμός τους αυξήθηκε στα 132. Κάθε χορόο έχει ένα αριθμό αναγνώρισης εντός του ντούουρεγκ, αν και ορισμένα μπορεί επίσης να έχουν όνομα (π.χ. Ναρνίι ζαμ 13 ή Ρασααντιίν 18). Το 2013 υπήρχαν 151 χορόο.
Μεταφορές στη Θεσσαλονίκη

Αερομεταφορές

Το κύριο αεροδρόμιο που εξυπηρετεί τη Θεσσαλονίκη, αλλά και ολόκληρη την Κεντρική Μακεδονία, είναι ο Διεθνής Αερολιμένας Θεσσαλονίκης «Μακεδονία» στη Θέρμη, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης. Η πρόσβαση γίνεται οδικώς. Στο αεροδρόμιο, έχουν τη βάση τους η Aegean Airlines, η Astra Airlines, η Ellinair και η Ryanair.

Ναυτιλιακές μεταφορές

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης προσεγγίζουν κρουαζιερόπλοια επτά μήνες το χρόνο, ενώ η ακτοπλοϊκή σύνδεση με τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου διακόπηκε.
Υποθερμιδική δίαιτα

Υποθερμιδική ή ολιγοθερμιδική δίαιτα λέγεται μια δίαιτα στην οποία καταναλώνεται μικρότερη ποσότητα τροφής από την απαραίτητη για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του οργανισμού. Στις ολιγοθερμιδικές δίαιτες οι μερίδες είναι μικρότερες ώστε ημερησίως υπολογίζεται ότι αποδίδουν συνολικά 500-1000 διατροφικές θερμίδες λιγότερο. Μια δίαιτα ονομάζεται αυστηρά υποθερμιδική δίαιτα, όταν η συνολική ενεργειακή απόδοση της υπολογίζεται σε λιγότερο από 800 θερμίδες ημερησίως.
Οι υποθερμιδικές δίαιτες προτείνονται συνήθως ως δίαιτες αδυνατίσματος, κυρίως επειδή είναι απλές. Η Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. (FDA) για τον έλεγχο φαρμάκων αδυνατίσματος συγκρίνει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων με τα αποτελέσματα υποθερμιδικών διαιτών.
Λόρκα

Η Λόρκα (στα ισπανικά, Lorca) είναι μια πόλη της Περιοχής της Μούρθια, στη νοτιοανατολική Ισπανία. Το 2011 είχε 92.694 κατοίκους. Στη ρωμαϊκή εποχή ονομαζόταν Ilura ενώ κατά τον ύστερο μεσαίωνα αποτέλεσε συνοριακή πόλη μεταξύ του Βασιλείου της Καστίλης και του Εμιράτου της Γρανάδα. Από εκείνη την εποχή είναι το κάστρο της πόλης, το κύριο αξιοθέατό της.
Δολάριο Νέας Ζηλανδίας

Ιστορία

To 1967 το δολάριο αντικατέστησε τη λίρα της Νέας Ζηλανδίας σε ισοτιμία των δολαρίων προς λίρα. Η αρχική «κλειδωμένη» ισοτιμία έναντι του αμερικανικού δολαρίου ήταν 1,39 δολάρια ΗΠΑ προς 1 νεοζηλανδικό δολάριο. Στις 21 Νοεμβρίου η ισοτιμία αυτή άλλαξε στα 1,12 αμερικανικά δολάρια προς 1 νεοζηλανδικό δολάριο.
Νέα υποτίμηση έγινε το 1971 έναντι της βρετανικής λίρας σε μεγαλύτερο βαθμό
Το καλοκαίρι του 2007 το δολάριο ήταν ίσο με 0,8103 αμερικανικά δολάρια.

Κέρματα

Το 1967  κυκλοφόρησαν κέρματα σε αξίες των 1, 2, 5, 10, 20 και 50 σεντς. Όλα τα κέρματα φτιάχτηκαν από χαλκονικέλιο, με εξαίρεση αυτά του 1 και των 2 λεπτών  Τα κέρματα έχουν επάνω το πορτρέτο της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Σταδιακά αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία τα κέρματα των 5 σεντ.
Σήμερα κυκλοφορούν κέρματα των 10, 20, 50 σεντ και του 1 και των 2 δολαρίων.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1967 η Αποθεματική Τράπεζα της Νέας Ζηλανδίας κυκλοφόρησε χαρτονομίσματασε αξίες των 1, 2, 5, 10, 20 και 100 δολαρίων. Ακολούθησαν τα χαρτονομίσματα των 50 δολαρίων το 1983, ενώ σταμάτησαν να κυκλοφορούν τα τραπεζογραμμάτια του 1 και των  2 δολαρίων από το 1991. Οι δύο πρώτες σειρές των χαρτονομισμάτων  (1967-81 και 1981-92) διέφεραν μόνο στο ότι το πορτρέτο της Βασίλισσας απεικονιζόταν στην εμπρόσθια όψη. Οι πίσω όψεις απεικόνιζαν ενδημικά πουλιά και φυτά. Από το 1992 κυκλοφόρησε νέα σειρά τραπεζογραμματίων. Με εξαίρεση το χαρτονόμισματων 20 δολαρίων, τα νέα νομίσματα δεν είχαν επάνω το πορτρέτο της Ελισάβετ. Ωστόσο αν τα έβλεπε κανείς στο φως, τα χαρτονομίσματα έφεραν όλα το περίγραμμα της Βασίλισσας.
Από το 1999 άρχισαν να κυκλοφορούν πολυμερικά χαρτονομίσματα. Το [2000]] τυπώθηκε αναμνηστικό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων, με αφορμή την είσοδο στη νέα χιλιετία.
Εθνική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας

Εθνική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας ή Εθνική Ερασιτεχνών ονομαζόταν η εθνική ελληνική ομάδα που συμμετείχε στο Κύπελλο Ερασιτεχνών ΟΥΕΦΑ, μια διοργάνωση που ξεκίνησε το 1966 και διεξήχθη τέσσερις φορές ως το 1978. Επίσης, ως Εθνική μεσογειακή ομάδα μετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1971 και ως Εθνική ολυμπιακή ομάδα στα προολυμπιακά τουρνουά ως το 1980.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΟΥΕΦΑ, την Εθνική Ερασιτεχνών αποτελούσαν ποδοσφαιριστές από τις κατώτερες κατηγορίες των εθνικών πρωταθλημάτων ή ποδοσφαιριστές ομάδων Α΄ Εθνικής που δεν είχαν συμμετοχή στους αγώνες της ανώτερης κατηγορίας.
Αλμπέρ Πιντά

Προφίλ

Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1943. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ στην Ελβετία το 1967 και ειδικεύτηκε στα Οικονομικά. Η διπλωματική του καριέρα χαρακτηρίστηκε από θέσεις πρεσβευτή που ανέλαβε σε διάφορες χώρες αλλά και σε οργανισμούς, όπως ο ΟΗΕ.
Την περίοδο 1997-2001 ήταν Υπουργός Εξωτερικών. Μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας, διορίστηκε αρχηγός κυβερνήσεως από το Γενικό Συμβούλιο των Κοιλάδων στις 30 Μαΐου του 2005. Το 2009 δεν ήταν ξανά υποψήφιος για την πρωθυπουργία, με δική του επιλογή.
Οίκος του Όλντενμπουργκ

Ιστορία

Ιδρυτής του Οίκου ήταν ο πρώτος Κόμης του Όλντενμπουργκ Έγκιλμαρ Α΄. Ο απόγονος του Έγκιλμαρ, Κόμης Χριστιανός Α΄ στις 1 Σεπτεμβρίου 1448 έγινε Βασιλιάς της Δανίας. Ο Χριστιανός Α' είχε μακρινή συγγένεια με τον πρώην Βασιλιά Ερρίκο Ε΄ της Δανίας. Κλάδοι του Οίκου βρέθηκαν αργότερα στην εξουσία διαφόρων χωρών.
Επικεφαλής του Οίκου του Όλντενμπουργκ από το 1980 είναι ο Κρίστοφ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Ιστακσίουατλ

Ο μύθος του  Ποποκατέπετλ και της Ιζτακσίουατλ

Η Ιζτακσίουατλ ήταν μια πριγκήπισσα που ερωτεύτηκε έναν πολεμιστή του πατέρα της, τον Ποποκατέπετλ. Ο βασιλιάς έστειλε τον Ποποκατέπετλ σε ένα πόλεμο στην Οαχάκα και του υποσχέθηκε πως αν γυρνούσε θα πατρευόταν την Ιζτακσίουατλ. Όταν ακούστηκαν φήμες ότι ο Ποποκατέπετλ είχε πεθάνει στο πόλεμο, η Ιζτακσίουατλ τις θεώρησε αληθινές και πέθανε από τη λύπη της. Όταν ο Ποποκατέπετλ γύρισε από το πόλεμο βρήκε την αγαπημένη του νεκρή, την μετέφερε σε μια τοποθεσία και την έθαψε και παρέμεινε δίπλα στο τάφο της. Οι θεοί τους κάλυψαν με χιόνι και τους μετέτρεψαν σε βουνά. Ο Ποποκατέπετλ έγινε ενεργό ηφαίστειο, πετώντας φωτιά εξαιτίας της οργής του.
Νίκος Νικολάου (ηθοποιός)

Βιογραφικό

Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Μετά το τέλος των σπουδών του εργάστηκε ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο. Μέχρι το 1994 έλαβε μέρος σε διάφορες θεατρικές παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου. 
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ξεκίνησε να λαμβάνει μέρος σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Κάποιες από αυτές είναι Σκοτεινά Σύννεφα, Ανίσχυρα Ψεύδη, Το μπέρδεμα. Από το 2004 μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε κάποιες από τις πιο δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης όπως Εραστής Δυτικών Προαστίων, Το Κόκκινο Δωμάτιο, Μαζί σου, Στο Παρά 5, Ευτυχισμένοι Μαζί, Χαρά Αγνοείται και L.A.P.D.. 
Τη σεζόν 2019-2020 ερμηνεύει το ρόλο του αστυνομικού Φώτη Σαράντη στη δραματική σειρά Έρωτας Μετά.
Λούο Νιαν Σενγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γουέι Γιουάν της Επαρχίας Σιτσουάν της Κίνας. Το 1929 πήγε στην Αμερική για τη συνέχεια των σπουδών του μετά το πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Τσινγκ Χουά της Κίνας. Το 1933, ως πρώτος Κινέζος φοιτητής που ήρθε ποτέ στην Ελλάδα, σπούδασε στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών με θέμα το αρχαίο ελληνικό δράμα. Το 1934 επέστρεψε στην Κίνα και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Πεκίνου και στο Πανεπιστήμιο Τσινγκ Χουά. Από το 1952 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Ξένων Λογοτεχνιών της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Κίνας (CASS) ως ερευνητής. 
Αφιέρωσε όλη τη ζωή του στη μετάφραση και μελέτη της ελληνικής φιλολογίας και ήταν από τους πρώτους Κινέζους που ασχολήθηκαν με τις ελληνικές σπουδές. Έθεσε τα θεμέλια στο συγκεκριμένο χώρο με πλούσια μεταφραστικά έργα και μελέτες άνω των 10.000.000 λέξεων.

Η τελευταία επιθυμία του

Θεωρώντας πάντα την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του, ο Λούο Νιαν Σενγκ είχε ως  τελευταία επιθυμία του να ταφεί μέρος της τέφρας του στην Ελλάδα, μια χώρα στην οποία έζησε και άφησε ψυχή και αγάπη. Δυστυχώς για κάποιους γραφειοκρατικούς και θρησκευτικούς λόγους, η επιθυμία αυτή δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί.

Βραβεύσεις

Για το έργο του, βραβεύθηκε το Δεκέμβριο του 1987 με το «Ανώτερο Βραβείο Λογοτεχνίας» από την Ακαδημία Αθηνών και το Νοέμβριο του 1988 ανακηρύχθηκε «Επίτιμος Διδάκτορας» από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Καταχωρήθηκε στον «Θεατρικό Τόμο» της «Εγκυκλοπαίδειας της Κίνας».
455 Βρουχσαλία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις της Βρουχσαλίας εκτιμώνται σε 84,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 630 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι CP (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,071 (από δεδομένα του IRAS). Η Βρουχσαλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 39 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Κεφαλάς Αποκορώνου)

Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Κεφαλάς Αποκορώνου). Ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βρίσκεται στον οικισμό Κεφαλάς Αποκορώνου. Είναι λαξευτής τοιχοποιίας κτίσμα που φέρει εκφυλισμένα ενετικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Σύμφωνα με την αρχαιολογική υπηρεσία, οι μνημειακοί πυλώνες και ο περίβολός του αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του β' μισού του 19ου αιώνα με στοιχεία από την παράδοση της ενετοκρατίας, όπως πέρασαν στη λαϊκή παράδοση, και το σύγχρονο ρεύμα του νεοκλασικισμού. Το 1987 ο ναός ανακηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1879

Οι δημοτικές εκλογές του 1879 πραγματοποιήθηκαν στις 8 Απριλίου 1879. Διενεργήθηκαν υπό την τροποποίηση του νόμου περί δημαιρεσιών, που τώρα καθόριζε την διάρκεια της εκλογής όλων των δημοτικών αρχών, δηλαδή Δημάρχου, Παρέδρων και Δημοτικών Συμβούλων σε μια μόνο μέρα, και να παρίσταται δικαστικός αντιπρόσωπος. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από πεισματώδη προεκλογική εκστρατεία και πρωτοφανείς για τον καιρό εκείνο ενέργειες. Από τότε θεσμοποιήθηκαν οι διαδηλώσεις και οι ψηφοθηρικές εκδρομές.
Rock & Roll Music to the World

Τραγούδια του δίσκου

1. You Give Me Loving (Alvin Lee) - 6:33
2. Convention Prevention (Alvin Lee) - 4:23
3. Turned-Off TV Blues (Alvin Lee) - 5:13
4. Standing at the Station (Alvin Lee) - 7:11
5. You Can't Win Them All (Alvin Lee) - 4:06
6. Religion (Alvin Lee) - 5:49
7. Choo Choo Mama (Alvin Lee) - 4:02
8. Tomorrow I'll Be Out of Town (Alvin Lee) - 4:29
9. Rock & Roll Music to the World (Alvin Lee) - 3:47
Κουμάσι

Ιστορία

Η πόλη δημιουργήθηκε όταν ο βασιλιάς των Ασάντε Οσέι Τούτου επέλεξε το σημείο για να γίνει πρωτεύουσά του. Οι διαπραγματεύσεις για τη γη έγιναν κάτω από ένα δέντρο κουμ, εξού και το όνομα της πόλης. Ο Οσέι Τούτου δημιούργησε τη συνομοσπονδία Ασάντι με γειτονικά κρατίδια και το 1701 νίκησε τους Ντενκίρα. Ο βασιλιάς του Κουμάσι έγινε βασιλιάς του Ασάντε. Το Κουμάσι, όπου βρισκόταν η βασιλική κατοικία, άκμασε ως πρωτεύουσα του βασιλείου και λόγω της θέσης του σε σημαντικούς εμπορικούς δρόμους. Μέχρι τον 19ο αιώνα, το Ασάντε είχε κατακτήσει σχεδόν ολόκληρη την περιοχή που θα αποτελούσε τη βρετανική αποικία Χρυσή Ακτή. Οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις εισέβαλαν στο Ασάντε και το 1874 κατέλαβαν την Αυτοκρατορία των Ασάντε και έκαψαν το Κουμάσι. Η πόλη στη συνέχεια ξαναχτίστηκε και άκμασε ξανά όταν το έλεγχό της ανέλαβαν οι Βρετανοί, αν και το Κουμάσι παρέμεινε βασιλική πόλη. Οι Βρετανοί εκσυγχρόνισαν την πόλη, δημιούργησαν καλλιέργειες κακάο και το 1905 το Κουμάσι ενώθηκε σιδηροδρομικώς με το Σεκόντι-Τακοράντι. Ακολούθησε η γρήγορη πληθυσμιακή ανάπτυξη της πόλης, κυρίως λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης.
Μέχρι το 1920, το Κουμάσι είχε γίνει σημαντικό κέντρο για το εμπόριο κακάο, κόλα, καουτσούκ, βοοειδών και άλλων ζώων. Το 1924 κατασκευάστηκε η κεντρική αγορά της πόλης. Το πρώτο δευτεροβάθμια σχολείο στην πόλη λειτούργησε το 1925. Μέχρι το 1950, στη πόλη είχαν χτιστεί νοσοκομείο, ταχυδρομικό γραφείο, εργοστάσια και αθλητικό στάδιο. Το 1952 εγκαθιδρύθηκε το επιστημονικό και τεχνολογικό πανεπιστήμιο Κβάμε Νκρούμα. Το 1960 η πόλη υδροδοτήθηκε. Η πόλη έγινε γνωστή ως η «πόλη των κήπων της δυτικής Αφρικής». Την περίοδο 1971-1984 η δημογραφική ανάπτυξη της πόλης μειώθηκε στο 6,2%. Στο τέλος του 20ού αιώνα είχε περίπου ένα εκατομμύριο κατοίκους.
Σοφοκλής Χατζηγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σοφοκλής Χατζηγιάννης γεννήθηκε στην Αχερίτου το 1944. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ακολούθησε σπουδές νομικής και πολιτικών επιστημών στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου από το 1973 έως το 2003.
Έχει 2 κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Ακολούθως, εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996.
Τον Ιούλιο του 2003 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας από τον πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο. Επαναδιορίστηκε από τον πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια τον Ιούλιο του 2009.

Άλλες δραστηριότητες

Διετέλεσε Πρόεδρος της Πειθαρχικής Επιτροπής Διαιτησίας της ΚΟΠ.
Χαρίτων Χαριτωνίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χαριτωνίδης γεννήθηκε στη Μάκρη της Μικράς Ασίας. Διδάχθηκε τα εγκύκλια μαθήματα στο Πυθαγόρειο Γυμνάσιο της Σάμου, αποφοιτώντας όμως από το Γ΄ Γυμνάσιο Αθηνών, και στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκεί συνδέθηκε με τον κύκλο του καθηγητή Κωνσταντίνου Σ. Κόντου του. Πήρε το πτυχίο του το 1902 και το 1907 διορίσθηκε στο Αρσάκειο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1926. Το 1909 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ο Χαριτωνίδης υπήρξε ένας από τους πρώτους καθηγητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ο πρώτος που δίδαξε αρχαία ελληνικά στο νέο τότε Πανεπιστήμιο), από το 1926, και είναι εκείνος που εμπνεύσθηκε το λεκτικό έμβλημά του: «Μούσαις Χάρισι Θῦε» (= «Θυσίαζε στις Μούσες και στις Χάριτες»). Αφυπηρέτησε από το πανεπιστήμιο το 1940, έχοντας διατελέσει δύο φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του. Το 1948 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών από καρδιακή προσβολή.

Το έργο του

Ο Χαριτωνίδης δημοσίευσε πολυάριθμες γραμματικές, κριτικές και ερμηνευτικές παρατηρήσεις στους αρχαίους συγγραφείς. Ο πλήρης κατάλογος έργων του βρίσκεται στην Επετηρίδα Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τομ. 7, σελ. ζ΄-ιη΄ (1957). Μερικά έργα του μπορούν να ανακτηθούν σε εκδοχή PDF χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική μηχανή αναζήτησης της Βιβλιοθήκης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Μοχάμεντ Γιουνούς

Βιογραφία

Ο Μοχάμεντ Γιουνούς γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1940 στο Τσιπαγκόνγκ της Βεγγάλης του Μπανγκλαντές. Ήταν το τρίτο από εννέα παιδιά της οικογένειάς του. Ο πατέρας του, Χάζι Ντούλα Μία Σουνταγκάρ, ήταν κοσμηματοπώλης. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα μεταξύ 1957 και 1961, ενώ αργότερα πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ των ΗΠΑ. Κατά τη δεκαετία το 1970, ο Γιουνούς ασχολήθηκε με την καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας στη χώρα του, ενώ συμμετείχε και στην καταπολέμηση της πείνας το 1974. Το 1976, κατά την επίσκεψή του στο χωριό Τζόμπρα, ο Γιουνούς ανακάλυψε πως πολύ μικρά δάνεια μπορούσαν να επιφέρουν σημαντική βελτίωση στη ζωή ενός φτωχού ατόμου. Αυτό έκανε τον Μοχάμεντ Γιουνούς να ανοίξει την Γκραμίν Μπανκ το 1983. Ο Μοχάμεντ Γιουνούς και η τράπεζά του μοιράστηκαν το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2006.
Λουγκάνο

Ιστορία

Οι ρίζες της ιστορίας του Λουγκάνο βρίσκονται στην εποχή των Ετρούσκων, Γαλατών και των Ρωμαίων. Κατά τον Μεσαίωνα η περιοχή έγινε σημείο διεκδίκησης μεταξύ των επισκοπών του Κόμο και του Μιλάνου. Στα 1798, υπήρξε η πρωτεύουσα διοικητικής ενότητας της Ελβετικής Δημοκρατίας στην οποία είχαν ενωθεί οι περιφέρειες του Λοκάρνο (Locarno), Mendrisio και Vallemaggia. Το καντόνι είχε περιορισμένη αυτονομία. Διοικητής είχε ορισθεί ο Giacomo Buonvicini. Στα 1799 αντικαταστάθηκε από τον Francesco Capra και στα 1800 ανέλαβε ο Giuseppe Giovanni Battista Franzoni. Η διάρκεια ζωής της συγκεκριμένης διοικητικής μονάδας ήταν περιορισμένη (14.4.1798-19.2.1803). Με την Πράξη της Μεσολάβησης, ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης επικύρωσε την κατάργηση του καντονιού του Λουγκάνο (1803). Ενωμένο πια με το καντόνι της Bellinzona, σχημάτισε το καντόνι του Τιτσίνο (Ticino).

Δημογραφία

Το Λουγκάνο είναι η μεγαλύτερη πόλη του καντονιού Τιτσίνο, αλλά όχι η πρωτεύουσά του. Μετά την ένωση της πόλης με περιβάλλοντες δήμους (Breganzona, Cureggia, Davesco-Soragno, Gandria, Pambio-Noranco, Pazzallo, Pregassona, και Viganello) το 2004, το Λουγκάνο έχει πληθυσμό που ξεπερνά τις 52.000 κατοίκους. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλη επέκταση μετά την ένωση του 1972 με τους δήμους Brè-Aldesago και Castagnola. Η ακμάζουσα οικονομία της πόλης προσφέρει περίπου 50.000 θέσεις εργασίας, πολλές από τις οποίες καλύπτονται από εργατικά χέρια που ταξιδεύουν στην πόλη καθημερινά από τη γειτονική Ιταλία. Μεγάλος αριθμός των θέσεων εργασίας αφορούν στον τουριστικό τομέα, ενώ η πόλη είναι το τρίτο μεγαλύτερο τραπεζικό κέντρο της Ελβετίας (με κυρίως ιταλόφωνους πελάτες), μετά τη Ζυρίχη και τη Γενεύη. Ο πληθυσμός είναι ιταλόφωνος και κυρίως Ρωμαιοκαθολικού θρησκεύματος.