google/wiki40b huggingface dataset:
Δύο Αδέρφια: Ο Ντροπαλός και ο Γενναίος

ιστορία

Στην καρδιά της ζούγκλας, γεννιούνται δυο τιγράκια. Αν και δίδυμα, το ένα είναι ευγενικό και ντροπαλό, ενώ το άλλο, τολμηρό και θαρραλέο. Λίγο μετά τη γέννησή τους όμως, χωρίζονται και οδηγούνται σε διαφορετικούς κόσμους. Μετά από χρόνια, μια στροφή της μοίρας ενώνει ξανά τα μονοπάτια τους και τα φέρνει αντιμέτωπα σε μια μονομαχία μέχρι θανάτου...
Göransson Arena

Eurovision 2016

Η αρένα είναι μια απο τις υποψήφιες για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό της Eurovision στη Σουηδία.
Δημοτικό Θέατρο του Κλάγκενφουρτ

Ιστορία

Το πρώτο θέατρο στο Κλάγκενφουρτ ιδρύθηκε μεταξύ 1605 και 1620 ως Αίθουσα Μπάλας (Ballhaus) για την αριστοκρατία. Περιστασιακά εμφανίζονταν εκεί Ιταλικοί θίασοι στο δρόμο τους από τη Βενετία προς τη Βιέννη. Στο τέλος του 18ου αιώνα, το θέατρο ήταν περιστασιακά ανοιχτό και για τους λόγιους, τους στρατιωτικούς και τους πολιτικούς αξιωματούχους. Το 1811, το ξύλινο οικοδόμημα ανακατασκευάστηκε από πέτρα. Σήμερα ονομάζεται Παλαιό Θέατρο.
Όταν ήταν πλέον αρκετά φθαρμένο, σχεδιάστηκε ένα νέο κτίριο από το Βιεννέζικο αρχιτεκτονικό γραφείο Φέλνερ & Χέλμερ, το οποίο είχε ήδη κατασκευάσει πολύ παρόμοια θέατρα στις πόλεις Γκίσεν και Γκαμπλόνζ, το 1906 και το 1907 αντίστοιχα. Η κατασκευή του κτιρίου άρχισε το 1908 και περατώθηκε το 1910. Το σπίτι άνοιξε με την ευκαιρία του 60ου ιωβηλαίου του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α' της Αυστρίας και ως εκ τούτου ονομάστηκε «Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater».
Το '60 το κτίριο ανακαινίστηκε. Ανακαινίστηκε και πάλι το 1996 - 1998 σύμφωνα με σχέδια του Γκούντερ Ντομένιγκ.
Το Δημοτικό Θέατρο του Κλάγκενφουρτ έχει τιμηθεί με το Θεατρικό Βραβείο Νέστροϋ σε διάφορες κατηγορίες τα έτη 2003, 2006 και 2011. Στους καλλιτέχνες που έλαβαν τα βραβεία και εργάστηκαν για το θέατρο περιλαμβάνονται οι Μάρτιν Κούσεϊ, Μπερντ Λίπολντ-Μόσερ, Μάικλ Μαίρτενς, Μάικλ Σότενμπεργκ και Μάρτιν Ζεχετγκρούμπερ.
Εθνική Μαλδίβων (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η  Εθνική Μαλδίβων εκπροσωπεί τις Μαλδίβες στο διεθνές ποδόσφαιρο. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μαλδίβων. Είναι μέλος στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC). Έδρα της ομάδας είναι το Galolhu National Stadium. Σημαντικότερη επιτυχία της είναι η κατάκτηση του 2008 SAFF Championship, όταν κέρδισε την Εθνική Ινδίας στον τελικό με 1-0.
Δημήτρης Πετροβίτσης

Δισκογραφία με τους Διόνυσος

Άλμπουμς
2000: Κρυστάλλινα φτερά
2002: Στην άκρη της πόλης
2004: Από άκρη σε άκρη
2013: Η γη είναι επίπεδη
2017: Παράπλευρες Απώλειες
Mercedes-Benz Citan

Βασικά στοιχεία

Το Mercedes-Benz Citan είναι το πρώτο αποτέλεσμα της συνεργασίας της Daimler (μητρικής εταιρείας της Mercedes-Benz) με τη γαλλική Renault, που ξεκίνησε το 2010. Συγγενικό μοντέλο είναι το Renault Kangoo δεύτερης γενιάς, του οποίου αποτελεί παράλληλη εκδοχή και κατασκευάζονται από κοινού στην πόλη Maubeuge της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο.
To Citan διατίθεται σε τρεις εκδοχές αμαξώματος: panel van, σε τρία μήκη, van μεικτής χρήσης με την ονομασία Mixto, με πέντε θέσεις και τζάμια στις πίσω πόρτες, και μία αμιγώς επιβατική έκδοση, με την ονομασία Kombi.
Όλες οι εκδόσεις του Citan διαθέτουν στον εξοπλισμό τους ABS, Traction control system, αυτοπροσαρμοζόμενο ESP και έως 6 αερόσακους. Μηχανικά, προσφέρεται ένας βενζινοκινητήρας 1.2 λίτρων turbo, κυβισμού 1.192 cm³ και ισχύος 114 ίππων, και τρεις πετρελαιοκινητήρες 1.5 λίτρων, όλοι κυβισμού 1.461 cm³ και με ισχύ από 75 έως 109 ίππους.
Νικόλαος Κουπαρούσος

Πρώτα χρόνια και εργασία

Γεννήθηκε στην Κοζάνη και εργάστηκε ως φαρμακοποιός. Εντάχθηκε στον βενιζελικό χώρο, όμως είχε εκδώσει ανακοίνωση κατά των προσφύγων τονίζοντας προς το εθνικό κέντρο ότι η περιουσία τους "εκινδύνευε εκ μέρους προσφύγων" και απειλούσε αργότερα ο ίδιος να διώξει για τη Βραζιλία τους πρόσφυγες, εάν δεν συμμορφωθούν.

Πολιτική σταδιοδρομία

Από το 1930 ως το 1941 εξέδιδε την εφημερίδα "Μακεδονικόν Βήμα".
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων στις εκλογές του 1926 , με το με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1928 και με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα στις εκλογές του 1932 και του 1933.
Αργότερα εξελέγη ξανά βουλευτής Κοζάνης το 1950 με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων και για τελευταία φορά το 1951 με την ΕΠΕΚ.
Πέθανε σε ηλικία 78 ετών και κηδεύτηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1966.

Οικογένεια

Ο γιος του, Γιώργος, ήταν κι αυτός φαρμακοποιός (στην Αργαλαστή). Εντάχθηκε στην Αριστερά και υπέστη διώξεις κατά την περίοδο της χούντας. Είχε μεταφέρει σε κρησφύγετο το 1967 τον Μίκη Θεοδωράκη μεταμφιεσμένο σε ιερέα και σκοτώθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1981 σε τροχαίο δυστύχημα κοντά στην Αταλάντη.
Μαχμπούμπ Ουλ Αλάμ Τσουντχουρί

Πρώτα χρόνια

Ο Τσουντχουρί γεννήθηκε στην οικογένεια των Αχμαντούρ Ραχμάν Τσοουντχουρί και Ροουσάν Αρά Μπεγκούμ. Πέρασε την Εισαγωγική Εξέταση με διάκριση από το γυμνάσιο Γκοχίρα το 1947. Ενώ μελετούσε ενδιάμεσο (IA) στο κολλέγιο Τσιταγκόνγκ έφυγε από τη Τσιταγκόνγκ. Έχει εμπλακεί στην πολιτική από την εφηβεία του. Το 1942 εντάχθηκε στο κίνημα Εγκαταλείψτε την Ινδία ενάντια στο βρετανικό καθεστώς. Το 1945 συμμετείχε στην Επαρχιακή Σύνοδο Κορυφής Φοιτητών της Βεγγάλης, όπου συναντήθηκε με διάσημους συγγραφείς λογοτεχνίας της Βεγγαλικής γλώσσας εκείνης της εποχής. Ταξίδεψε στις αγροτικές περιοχές κατά τη διάρκεια της πολιτικής αναταραχής το 1946. Έγινε επίσης Γραμματέας της πρώτης επετείου Ναζρούλ στο Τσιταγκόνγκ. Μετά το σχηματισμό του Πακιστάν το 1947, ο Τσουντχουρί δημιούργησε ένα μηνιαίο περιοδικό, το Σιμάντο.

Ανάμειξη στο κίνημα γλώσσας

Ο Τσουντχουρί συμμετείχε στο γλωσσικό κίνημα από το 1948 έως το 1956. Το 1952 συμμετείχε στην Επιτροπή Δράσης για την Κρατική Γλώσσα της Τσιταγκόνγκ. Στις 21 Φεβρουαρίου, αφού γνώριζε το αστυνομικό περιστατικό στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα, έγραψε αμέσως το ποίημα Κάνττε Ασίνι, το οποίο είναι το πρώτο επηρεασμένο ποίημα του κινήματος.
Πακτύη

Η Πακτύη (αναφερόμενη επίσης ως Πάκτυα) ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην Θράκη και συγκεκριμένα στην χερσόνησο της Καλλίπολης. Αναφέρεται στον Περίπλους του Ψευδοσκύλακα, στην απαρίθμηση του για τις πόλεις της Θρακικής Χερσονήσου, που βρίσκεται 36 στάδια (περίπου 6,5 χλμ.) από την Καρδία. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Μιλτιάδης ο Πρεσβύτερος διέταξε να χτιστεί ένα τείχος μεταξύ της Καρδιάς, η οποία βρισκόταν στην ακτή του Κόλπου του Μελά και της Πακτύης, που ήταν στην πλευρά της Προποντίδας, για να αποτρέψει την κατάκτηση της χερσονήσου από τους Αψινθιούς. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος επισημαίνει ότι τόσο η Καρδία όσο και η Πακτύη αργότερα ενώθηκαν για να σχηματίσουν την Λυσιμάχεια.
H τοποθεσία της βρίσκεται περίπου 3,2 χιλιόμετρα νότια του Μπολαγίρ, στην Τουρκία.
Καρινθία

Γεωγραφία

Είναι κυρίως ορεινή, με σπουδαιότερα βουνά τα Χόε Τάουερν, την οροσειρά Καραβάνκεν και τις Καρνικές Άλπεις. Στα Χόε Τάουερν βρίσκεται η ψηλότερη κορυφή της Αυστρίας, το όρος Γκροσγκλόκνερ, με 3.797 μ. ύψος. Τα επιβλητικά τοπία της και τα εκσυγχρονισμένα κέντρα διαμονής προσελκύουν μεγάλο αριθμό τουριστών.
Πρωτεύουσα είναι το Κλάγκενφουρτ, με 92.397 κατοίκους. Άλλες πόλεις είναι το Φίλλαχ με 58.480 κατ., το Βόλφσμπεργκ με 25.361 κατ., το Σπιτάλ αν ντερ Ντράου με 15.944 κατ. και το Φελντκίρχεν με 14.298 κατ.
Αναστάσιος Πετρόπουλος

Βιογραφία

Τον Δεκέμβριο 1988 τον Φεβρουάριο 1989 τοποθετείται διευθυντής στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στην οποία θέση έμεινε μέχρι και το 1991. Από το 1992 ασκεί μάχιμη δικηγορία σε θέματα εργατικού και κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου. 
Το έτος 1998 προσελήφθη ως Μεσολαβητής του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (Ο.ΜΕ.Δ.) και το έτος 2004 ως Διαιτητής ασκώντας τα σχετικά καθήκοντα μέχρι το Νοέμβριο του 2011.
Από το έτος 2008 είναι διαχειριστής της δικηγορικής εταιρείας «Αναστάσιος Π. Πετρόπουλος και Συνεργάτες».
Είναι μέλος της εκπαιδευτικής ομάδας για την υλοποίηση σχεδίου επιμορφωτικών δράσεων του Κοινωνικού Πολύκεντρου για την ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας των μελών Νομαρχιακών Τμημάτων και Ομοσπονδιών της ΑΔΕΔΥ στο Πρόγραμμα «Διοικητική Μεταρρύθμιση 2007 – 2013».
Διετέλεσε Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μίκης Θεοδωράκης από  το έτος 2006 και εργάστηκε για την εγκατάσταση ομώνυμου Μουσείου στη Ζάτουνα Αρκαδίας, όπου η Χούντα είχε εξορίσει τον Μίκη Θεοδωράκη το 1968.
Άρθρα του σχετικά με εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά θέματα δημοσιεύονται τακτικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο καθώς και σε νομικά περιοδικά. Είναι αρθρογράφος και συνεργάτης της Εφημερίδας των Συντακτών και διετέλεσε μέλος της συντακτικής ομάδας του κοινωνικοπολιτικού περιοδικού ΜΌΝΟ.
Στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με αρμοδιότητα τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις.
Βάσω Γουλιελμάκη

Βιογραφικό

Κατά την παιδική της ηλικία έκανε πρωταθλητισμό στη ρυθμική γυμναστική και αυτή η δραστηριότητά την οδήγησε στην επιθυμία να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον χορό, αλλά τελικά αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, όπου και πέρασε. Μετά την αποφοίτηση της μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα όπου κατοικεί μέχρι σήμερα.
Ζούλιο Σέζαρ Σάντος Κορέια

Σταδιοδρομία

Ο Ζούλιο Σέζαρ γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1978 στο Σάο Λουίς της Βραζιλίας. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη CD Marathon στις Ονδούρες, συνεχίζοντας για τρία χρόνια στην ισπανική Ρεάλ Βαγιαδολίδ.
Τη σεζόν 1999/00 η Ρεάλ Μαδρίτης τον απέκτησε και κατέκτησε μαζί της το UEFA Champions League.
Η ιταλική Μίλαν,η ισπανική Ρεάλ Σοσιεδάδ, η Μπενφίκα και η Αούστρια Βιέννης ήταν οι επόμενοι σταθμοί της φθίνουσας πορείας της καριέρας του.
Τη σεζόν 2004/05 αγωνίστηκε στη Μπόλτον όπου οι επιδόσεις του στο γήπεδο ήταν απογοητευτικές.Την επόμενη σεζόν μεταπήδησε στη μεξικανική Τίγκρες όπου ξαναβρήκε καλό αγωνιστικό επίπεδο δίνοντας έτσι την αφορμή στον Ολυμπιακό να τον εντάξει στο δυναμικό του τον Ιούλιο του 2006 ύστερα από ένα μικρό μεταγραφικό σίριαλ.
Με την ομάδα του Ολυμπιακού επέδειξε τον πρώτο χρόνο σταθερότητα και χωρίς να εντυπωσιάσει αναδείχθηκε σε απαραίτητο και αναντικατάστατο αμυντικό με την ευχέρεια μάλιστα να σκοράρει κυρίως με το κεφάλι.Κατά το δεύτερο χρόνο της παρουσίας του στο λιμάνι η απόδοση του έπεσε με αποτέλεσμα να μην ανανεωθεί το συμβόλαιό του.
Βασίλειος Βασιλείου

Σπουδές

Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εκτός αυτών, ακολούθησε και σπουδές φιλολογίας. Αργότερα εργάστηκε ως θεατρικός κριτικός στα "Φιλολογικά Χρονικά".

Δημοσιογράφος

Ήταν επίσης γνωστός ως ΒΑΣ. ΒΑΣ. (από τα αρχικά του). Ως δημοσιογράφος ξεκίνησε την καριέρα του από την εφημερίδα Ελληνικός Βορράς και συνέχισε σε άλλα έντυπα, ιδιαίτερα μεταπολεμικά, με κυριότερη την εφημερίδα "Ακρόπολη" της οποίας υπήρξε πολιτικός συντάκτης και μετά τη "Βραδυνή". Το 1981 ανέλαβε πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.  ενώ την ίδια περίοδο παρουσίασε στην τηλεόραση εκπομπές με πολιτιστικό περιεχόμενο.

Πολιτικός

Ο Βασιλείου υπήρξε διευθυντής του γραφείου Τύπου του αρχηγού του Ελληνικού Συναγερμού, Αλέξανδρου Παπάγου. Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1974 εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Πολιτισμού και Επιστημών από τις 28 Αυγούστου 1974 ως τις 9 Οκτωβρίου 1974. Πέθανε το 1985 σε ηλικία 70 ετών έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο.
Κώστας Τριανταφύλλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1912 και καταγόταν από την Τολοφώνα Φωκίδος. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην Πάτρα. Συνδέθηκε με στενή φιλία με τον ιστορικό Στέφανο Θωμόπουλο, ολοκληρώνοντας μάλιστα την επιμέλεια της β΄ έκδοσης της «Ιστορίας της πόλεως Πατρών» και διασώζοντας το αρχείο του Θωμόπουλου μετά τον θάνατο του τελευταίου, το οποίο και αγόρασε εν συνεχεία ο Δήμος Πατρέων. Παράλληλα με την δικηγορία ασχολήθηκε με την τοπική ιστορία των Πατρών, για την οποία και εξέδωσε δεκάδες μελέτες και μονογραφίες.
«Ο ιστορικός και συγγραφέας Κ. Τριανταφύλλου αποτελεί ένα αναπόσπαστο πλέον κομμάτι της ιστορίας της πόλης των Πατρών. Μια ιστορία που λάμπρυνε με το έργο του, με την έρευνά του, τη συγγραφή και την έκδοση των βιβλίων του και μέσω της οποίας δε συνέβαλε μόνο στο να μας κάνει γνώστες της, αλλά και να κεντρίσει το ενδιαφέρον άλλων μελετητών να αφοσιωθούν σε αυτή». Η πιο γνωστή του εργασία είναι το «Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών», η οποία γνώρισε μέχρι σήμερα τρεις εκδόσεις (1959, 1980 και 1995) και βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Από 1937 έως το 1943 ήταν διευθυντής έκδοσης του επιστημονικού περιοδικού «Αχαϊκά».
Διετέλεσε πρόεδρος της Διακίδειου σχολής, του Ροταριανού Ομίλου Πατρών και της Αχαϊκής Εταιρείας ενώ εκλεγόταν για πολλά χρόνια δημοτικός σύμβουλος. Είχε τιμηθεί πλείστες φορές από θεσμούς και ιδρύματα και είχε τιμηθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με το οφίκιο του «Άρχοντος Εκδίκου». Είχε πραγματοποιήσει δωρεές στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πάτρας ενώ ως δικηγόρος είχε αναλάβει την εκτέλεση της διαθήκης του Δημητρίου Δαμίρη, η οποία όριζε την ανέγερση του νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας».
Απεβίωσε στην Πάτρα στις 23 Φεβρουαρίου 2002. Ο Δήμος Πατρέων τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε μια πλατεία της πόλης.

Εργογραφία

Επιλογή από την εργογραφία του:

Λοιπά

Έγγραψε ποιήματα και διηγήματα.
375 Ούρσουλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Ούρσουλας υπολογίσθηκε σε 216 χιλιόμετρα (από επιπρόσθηση στις 15 Νοεμβρίου 1984), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 10,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ούρσουλας θα είναι περίπου 6,04 cm/sec (162 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 114,2 m/sec (411 χιλιόμετρα την ώρα). O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. Η Ούρσουλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 50 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Μπάρμπαρα Μόρι

Αρχές

Στην ηλικία των τριών ετών οι γονείς της χώρησαν και εκείνη έμεινε μαζί με τον πατέρα και τα δυο αδέρφια της. Πέρασε την παιδική της ηλικία ταξιδεύοντας ανάμεσα στο Μεξικό και την Ουρουγουάη, αλλά όταν ήταν 12 ετών, το έτος 1990, μετακόμησε στην Πόλη του Μεξικού με τον πατέρα και τα αδέρφια της για να μείνει και να εγκατασταθεί εκεί μόνιμα.
Το 1996 ξεκινά να σπουδάζει στο κέντρο σπουδών των στούντιο σχηματισμού ηθοποιών της TV Azteca (Centro de Estudios de Formación Actoral de TV Azteca).
Το 2002 γίνεται μεξικανή υπήκοος, παρόλο που έχει γεννηθεί στην Ουρουγουάη και έχοντας ουρουγουανή, ισπανική, λιβανική και ιαπωνική καταγωγή.
Στην ηλικία των 14 ετών, ενώ βοηθούσε στην πιτσαρία του πατέρα της "Λα Νόνα" ("La Nona") στην Κολονία του Μεξικού, γνωρίζεται με τον σχεδιαστή '''Μάρκος Τολέδο''' (Marcos Toledo), για τον οποίο δουλεύει ως μοντέλο για κάποια χρόνια. Αφού στμάτησε να εργάζεται στην πιτσαρία του πατέρα της, άρχισε να δουλεύει για κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα ιαπωνικό εστιατόριο σερβίροντας ποτά στον τομέα του καραόκε. Μετά ξενικά σπουδές στην CEA Televisa.
Στα 17 της εγκαταλείπει το σπίτι της και απομακρύνθηκε από τον αυστηρό πατέρα της.

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα της συμμετέχοντας σε τηλενουβέλες της TV Azteca. Το πρώτο της μελόδραμα ήταν το "Τρίκ Τράκ" το 1997. Ωστόσο, η Μόρι έγινε γνωστή ερμηνεύοντας την Μόνικα στο έργο Βλέμμα μιας γυναίκας, το 1997, Έπειτα πρωταγωνίστηκε στο Μπλέ Τεκίλα.
Μετακόμισε στο Μαϊάμι για ένα χρόνο για να πρωταγωνιστήσει στο "Πεθαίνω για σένα", το 1999.
Το 2001 συμμετέχει στο "Αγάπη είναι..να αγαπάς με προδοσία". Ύστερα, ερμηνεύει τον πρώτο της ρόλο ως κακιά στο "Αέβα στη μηχανή μου", το 2002.
Το 2003 συμμετείχε, για λίγο, στο δεύτερο μέρος του "Βλέμμα γυναίκας". Επίσης, έπαιξε το ρόλο της Φερνάντα στην σειρά "Πλεονέκτικη αγάπη", δίπλα στον Χοσέ Άνχελ Γιάμας, μια παραγωγή της Telemundo.
Το 2004 υπέγραψε συμβόλαιο με την αλυσίδα Televisa και έγινε πρωταγωνίστρια στην τηλενουβέλλα Ρουμπί.
Η πρώτη της συμμετοχή στο σινεμα ήταν στο έργο "Έμπνευση" (Inspiración), το 2001.
Το 2005 πρωταγωνίστησε στην ταινία "Η γυναίκα του αδερφού μου", βασισμένη σε μια νουβέλα του Χάιμε Μπέιλι, που γυρίστηκε στο Σαντιάγο της Χιλής. Ακόμα, έδωση την ισπανική φωνή στην Κάππυ, στο τέταρτο κινούμενο σχέδιο της ταινίας Ρομπότ.

Προσωπική Ζωή

Στα 19 της χρόνια είχε μια σχέση με τον μεξικανό ηθοποιό και παραγωγό Σέρχιο Μαγιέρ (Sergio Mayer), με τον οποίο έχει ένα γιό, που γεννήθηκε το Φεβρουάριο του 1998. Το ζευγάρι χώρισε και διατήρησε καλές σχέσεις, χάρη στο γεγονός ότι δεν παντρέφτηκαν ποτέ.
Graekervennen (O Φιλέλλην)

Η Graekervennen (ο Φιλέλλην), ήταν δανική φιλελληνική εφημερίδα η οποία εκδιδόταν από το 1827 ως το 1830

Ιστορία της εφημερίδας

Ο Graekervennen ήταν εβδομαδιαία εφημερίδα και κυκλοφόρησε το πρώτο της φύλλο στις 6 Νοεμβρίου 1827. Από την πρώτη της έκδοση σημειώνει κιόλας τρεις εκδόσεις. Εκδότης της εφημερίδος ήταν ο δανός αξιωματικός και με φιλολογικά, λογοτεχνικά- ποιητικά ενδιαφέροντα Frederik Wilhelm Stockfleth (1793-1849). Συντάσσει άρθρα σχετικά με την Ελλάδα, αναπαράγει ειδήσεις από την επαναστατημένη Ελλάδα, μυθιστορήματα σε συνέχειες με σκοπό την ευαισθητοποίησή των αναγνωστών σχετικά με τα δεινά που υφίσταντο από τους Τούρκους. Απευθύνει από τις στήλες της εκκλήσεις προς την Ευρώπη. Τα έξοδα της έκδοσης της εφημερίδος καλύπτονται από τον τυπογράφο L.J. Jacobsen που τύπωνε δωρεάν την εφημερίδα, ενώ το χαρτί το δώριζε ένας πρόσωπο της δανέζικης αριστοκρατίας που σκόπιμα ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του. Η διακίνηση της εφημερίδας ήταν ευρεία παρά τις απαγορεύσεις για ανάλογου περιεχομένου έντυπα που είχαν επιβληθεί στο ταχυδρομείο από το κράτος.
Οι αναγνώστες της εφημερίδας έστελναν συνδρομές στην εφημερίδα οι οποίες αποστέλλονταν στην Ελλάδα με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της εκπαίδευσης των Ελληνοπαίδων και την βοήθεια των χηρών και των ορφανών του πολέμου. Tα ποσά που συγκεντρώνουν κάθε φορά τα στέλνει ο Stockfleth με τη βοήθεια των Κομιτάτων στον Εϋνάρδο και αυτός στον Καποδίστρια. Οι συνδρομητές είναι διαφόρων ηλικιών και κοινωνικών τάξεων σύμφωνα με τους ονομαστικούς καταλόγους των συνδρομητών της εφημερίδας: από ένα μικρό αγόρι που προσέφερε το χαρτζιλίκι του μέχρι τον ίδιο τον διάδοχο του Δανικού θρόνου, Christian. H εφημερίδα έπαψε να εκδίδεται στις 12 Ιανουαρίου 1830 καθώς διαπίστωνε πως οι Έλληνες είχαν πια πετύχει τον αντικειμενικό στόχο του αγώνα τους που ήταν η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.
Ουμπέρτο Μποτσιόνι

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1882 στην περιοχή της Καλαβρίας. Το 1901 σπούδασε σχέδιο στη Ρώμη και τον επόμενο χρόνο ζωγραφική – κυρίως τις τεχνικές του ιμπρεσιονισμού – στο Παρίσι. Το χειμώνα του 1906-1907 παρακολουθεί επιπλέον μαθήματα στην ιταλική Ακαδημία Καλών Τεχνών. Το 1908 σημειώνεται η καθοριστική γνωριμία του με τον Ιταλό φουτουριστή ποιητή Φιλίππο Τομάζο Μαρινέτι στο Μιλάνο. Τον επόμενο χρόνο ο Μαρινέτι δημοσιεύει το μανιφέστο του φουτουρισμού που συνοδεύεται και από τα δύο μανιφέστα των φουτουριστών ζωγράφων Manifesto dei pittori futuristi (Μανιφέστο των φουτουριστών ζωγράφων) και Manifesto tecnico della pittura futurista (Τεχνικό μανιφέστο της φουτουριστικής ζωγραφικής) με συμμετοχή του Μποτσιόνι, ο οποίος μετατρέπεται σε έναν από τους κύριους θεωρητικούς του φουτουρισμού.
Την Άνοιξη του 1911 επισκέπτεται το Παρίσι όπου έρχεται σε επαφή με τον Πάμπλο Πικάσσο και τον ποιητή Γκιγιώμ Απολλιναίρ. Έργα του εκτίθενται στην πρώτη φουτουριστική έκθεση στο Παρίσι, το 1912. Η ίδια έκθεση παρουσιάστηκε αργότερα στο Λονδίνο, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Την ίδια περίοδο, ο Μποτσιόνι αρχίζει να αφοσιώνεται περισσότερο στη γλυπτική ενώ το 1913 πραγματοποιείται ατομική του έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής στο Παρίσι.
Το 1914 δημοσιεύει την μελέτη Manifesto tecnico della scultura futurista (Τεχνικό μανιφέστο της φουτουριστικής γλυπτικής) όπου αναπτύσσει θεωρητικά το περιεχόμενο των τεχνικών των φουτουριστών στη γλυπτική. Ένα χρόνο αργότερα, κατατάσσεται στον ιταλικό στρατό και το 1916 πεθαίνει σε ηλικία 34 ετών κατά τη διάρκεια πολεμικών ασκήσεων.

Επιλογή έργων

Σήμερα, τα σημαντικότερα έργα του φιλοξενούνται στην πινακοθήκη μοντέρνας τέχνης του Μιλάνου και της Ρώμης, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέα Υόρκης καθώς και στο μουσείο Sprengel στο Ανόβερο.
Εργαζόμενη Γυναίκα

Πλοκή

Σε κάθε αυτοτελές επεισόδιο, η Ράντου υποδύεται μια διαφορετική γυναίκα που ασκεί κάποιο επάγγελμα και το επεισόδιο εστιάζει σε αυτό και την προσωπική ζωή της.
Ώρα στη Μάλτα

Η Ώρα στη Μάλτα ακολουθεί την Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET, UTC+01:00), η οποία είναι μία ώρα μπροστά από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC). Η Μάλτα εφαρμόζει τη θερινή ώρα από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου μέχρι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Η Europe/Malta είναι η μόνη ζώνη της βάσης δεδομένων ζώνης ώρας IANA για τη Μάλτα.
Χιτόμι Κανεχάρα

Βιογραφία

Η Χιτόμι Κανεχάρα γεννήθηκε στο Τόκιο και σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο όταν ήταν έντεκα ετών. Στην εφηβική ηλικία έφυγε από το σπίτι της και άρχισε να στέλνει με e-mail ιστορίες στον πατέρα της. Εκείνος, μεταφραστής λογοτεχνίας στο επάγγελμα, τη βοηθούσε να τις διορθώνει και να τις επιμελείται. To πρώτο της μυθιστόρημα, Η γλώσσα του φιδιού, κέρδισε το 2003 το κορυφαίο ιαπωνικό λογοτεχνικό βραβείο, το Ακουταγκάβα. Ένας από τους κριτές, ο διάσημος συγγραφέας Ρίου Μουρακάμι, είπε ότι το βιβλίο της «επιλέχθηκε εύκολα ως το κορυφαίο, συγκεντρώνοντας την υψηλότερη βαθμολογία από οποιοδήποτε άλλο έργο από τον καιρό που έγινα μέλος της κριτικής επιτροπής». Το 2008 Η γλώσσα του φιδιού μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Γιούκιο Νιναγκάβα.
Βόλοστ

Το βόλοστ (ρωσικά: волость) ήταν μια παραδοσιακή διοικητική υποδιαίρεση στην Ανατολική Ευρώπη. Στην παλιότερη ιστορία των Πρώιμων Σλάβων, το βόλοστ ήταν η ονομασία της επικράτειας που κυβερνούσε ο κνιάζ, είτε ως απόλυτος κυβερνήτης είτε με διαφορετικό βαθμό αυτονομίας από τον βέλικι κνιάζ. Ξεκινώντας από τα τέλη του 14ου αιώνα, το βολόστ ήταν μια μονάδα διοικητικής διαίρεσης στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, στην Πολωνία, στη Μοσχοβία, στις χώρες της σύγχρονης Λετονίας και της Ουκρανίας. Περίπου από τον 16ο αιώνα ήταν μέρος επαρχιακών περιοχών, οι οποίες ονομάζονταν ουγέστ στη Μοσχοβία και στη μεταγενέστερη Ρωσική Αυτοκρατορία. Κάθε ουγέστ εμπεριείχε αρκετά βολόστ που ήταν υποταγμένα στην πόλη ουγέστ.
Μετά την κατάργηση της ρωσικής δουλοπαροικίας το 1861, το βόλοστ έγινε μονάδα τοπικής αυτοδιοίκησης του αγρότη. Αρκετά μιρ ανοίκαν σε κάθε βόλοστ, το οποίο διέθετε συνέλευση αποτελούμενη από εκλεγμένους αντιπροσώπους των μιρ. Από αυτούς εκλεγόταν ένας γέροντας (σταρσινά) και ένα δικαστήριο (βολόστνοϊ σουντ). Ωστόσο, η αυτοδιοίκηση των μιρ και των βόλοστ μετριάστηκε από την εξουσία των αστυνομικών επιτροπών (στανοβόι) και από τη γενική εξουσία ελέγχου που δόθηκε στις διορισμένες «περιφερειακές επιτροπές για τις υποθέσεις των αγροτών».
Τα βόλοστ καταργήθηκαν από τη σοβιετική διοικητική μεταρρύθμιση του 1923-1929. Τα ραγιόν μπορεί να ονομάζονται γενικά ένα σύγχρονο ισοδύναμο τόσο των βόλοστ όσο και των ουγέστ. Στη σύγχρονη Ρωσία, η υποδιαίρεση σε βόλοστ χρησιμοποιείται στη Δημοκρατία της Καρελίας, όπου τα βόλοστ έχουν το ίδιο καθεστώς με τα ραγιόν και στις περιφέρειες του Λένινγκραντ, του Πσκόφ, της Σαμάρα και της Τούλα, όπου τα βολόστ θεωρούνται υποδιαιρέσεις των ραγιόν και έχουν το ίδιο καθεστώς με τα σελσοβιέτ σε άλλα ρωσικά ομοσπονδιακά υποκείμενα.
Καλαμίτσι Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Καλαμίτσι βρίσκεται 5 χλμ ανατολικά από τα Γρεβενά. Δυτικά του χωριού και πριν τα Γρεβενά περνάει η Εγνατία Οδός. Το 1902 κατά τη διάρκεια εκσκαφής νέων θεμελίων στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου βρέθηκε ακέφαλο γυναικείο μαρμάρινο άγαλμα σε ημικυκλική βάση της ρωμαϊκής εποχής. Λόγω της επιγραφής "(Βά)βιλος Αραβαίου τήν (Θ)υγατέρα Μέλι(σσ)αν ηρω(ίδα)" που υπήρχε πιθανολογείται ότι πρόκειται για χώρο Ηρώου. Πριν την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμού κατοικούσαν μουσουλμάνοι Βαλαάδες και χριστιανοί Κουπατσαραίοι, για αυτό και συγκαταλεγόταν στα βλαχοχώρια των Γρεβενών. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητας Γρεβενών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Γρεβενά και τον Δοξαρά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Γρεβενών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους.