google/wiki40b huggingface dataset:
Usenet

Το Usenet είναι παγκόσμιο κατανεμημένο σύστημα συζήτησης που διατίθεται στους υπολογιστές. Αναπτύχθηκε από την αρχιτεκτονική δικτύου dial-up γενικής χρήσης Unix-to-Unix (UUCP). Οι Τομ Τράσκοτ και Τζιμ Έλις συνέλαβαν την ιδέα το 1979 και ιδρύθηκε το 1980. Οι χρήστες διαβάζουν και δημοσιεύουν μηνύματα (που ονομάζονται άρθρα ή αναρτήσεις και συλλογικά ονομάζονται ειδήσεις) σε μία ή περισσότερες κατηγορίες γνωστές ως ομάδες συζήτησης. Το Usenet μοιάζει με το Σύστημα πίνακα ανακοινώσεων (BBS) σε πολλές απόψεις και είναι ο πρόδρομος των διαδικτυακών φόρουμ που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα. Οι συζητήσεις είναι χωρισμένες σε νήματα, όπως στα διαδικτυακά φόρουμ και το BBS, αν και οι αναρτήσεις αποθηκεύονται διαδοχικά στον εξυπηρετητή. Το όνομα προέρχεται από τον όρο "δίκτυο χρηστών".
Μια αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ ενός BBS, ενός διαδικτυακού φόρουμ και του Usenet είναι η απουσία κεντρικού διακομιστή και ειδικού διαχειριστή. Το Usenet διανέμεται μεταξύ ενός μεγάλου, συνεχώς μεταβαλλόμενου συνόλου διακομιστών που αποθηκεύουν και διαβιβάζουν μηνύματα μεταξύ τους στις λεγόμενες πηγές ειδήσεων. Οι μεμονωμένοι χρήστες μπορούν να διαβάζουν μηνύματα και να αποστέλλουν μηνύματα σε έναν τοπικό διακομιστή που διαχειρίζεται ένας εμπορικός πάροχος υπηρεσιών usenet, ο τοπικός πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου, ένα πανεπιστήμιο, ο εργοδότης ή ο δικός του διακομιστής.
Το Usenet έχει σημαντική πολιτιστική σημασία στον δικτυωμένο κόσμο, καθώς έχει δημιουργήσει ή και διαδώσει πολλές ευρέως αναγνωρισμένες έννοιες και όρους όπως οι "FAQ", "flame" και "spam".
Ιωάννης Σκούφος - Μαυρομμάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1891 και ήταν γιος του αντιστρατήγου Γεωργίου Σκούφου και της Αγγελικής Μαυρομμάτης. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την παλιά οικογένεια Μαυρομμάτη και ήταν ανηψιός του πολιτικού Επαμεινώνδα Μαυρομμάτη. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εντάχθηκε στο δυναμικό του υπουργείου Γεωργίας φθάνοντας ως τον βαθμό του γενικού διευθυντή. Ανέλαβε γενικός γραμματέας του υπουργείου ενώ στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Θεοτόκη διορίστηκε υπουργός γεωργίας. Μετά την λήξη της θητείας του αποχώρησε από το υπουργείο Γεωργίας.
Πέθανε το 1975.
Μέντιανα

Οικισμοί του Δήμου της Μέντιανα

Πέραν ενός τμήματος της πόλεως του Νις, ο Δήμος της Μέντιανα περιλαμβάνει, επίσης, τον οικισμό του Μπρζι Μπροντ.
Νεκχεμπέτ

Μυθολογία

Το πιο παλιό μαντείο της Αιγύπτου ήταν το ιερό της Νεκχεμπέτ στη Νεκχέμπ, την αρχική νεκρόπολη ή πόλη των νεκρών. Η Νεκχέμπ ήταν η ‘αδελφή’ πόλη της Νεκχέν, τη θρησκευτική και πολιτική πρωτεύουσα της Άνω Αιγύπτου κατά το τέλος της  προδυναστικής περιόδου (περ. 3200–3100 π.Χ.) και κατά την αρχαϊκή περίοδο (περ. 3100–2686 π.Χ.). Η αρχική κατοίκιση στη Νεκχέν χρονολογείται από την περίοδο των πολιτισμών της Νακάντα και Μπαντάρι. Στο απόγειό της, από το περίπου 3400 π.Χ., η Νεκχέν είχε τουλάχιστον 5.000 ως και ίσως μέχρι και 10.000 κατοίκους.
Οι ιέρειες της Νεκχεμπέτ ονομάζονταν μούου (muu, μητέρες) και φορούσαν μανδύες από φτερά όρνεων.
Η Νεκχεμπέτ ήταν η πολιούχος προστάτης θεότητα της Άνω Αιγύπτου. Μαζί με την αντίστοιχή της Ουατζέτ της Κάτω Αιγύπτου εμφανίζονταν συχνά μαζί ως οι "Δύο Κυρίες". Ένας από τους τίτλους του κάθε ηγεμόνα ήταν το όνομα Nebty, το οποίο άρχιζε με τα ιερογλυφικά [s/he] των Δύο Κυριώνo...
Στην τέχνη η Νεκχεμπέτ αναπαριστάται ως όρνεο. Ο Άλαν Γκάρντινερ αναγνώρισε το είδος που χρησιμοποιούταν στην ιερή εικονογράφηση ως το όρνιο. Όμως, η Arielle P. Kozloff, πιστεύει ότι τα όρνεα στην τέχνη του Νέου Βασιλείου με τα ράμφη με τη γαλάζια άκρη και το χαλαρό δέρμα, μοιάζουν περισσότερο με τον Torgos tracheliotos.
Στην εποχή του Νέου Βασιλείου, το όρνιο εμφανιζόταν δίπλα στον ουραίο στο στέμμα με το οποίο θάβονταν οι βασιλιάδες. Ο ουραίος και το όρνιο παραδοσιακά ερμηνεύονται ως η Ουατζέτ (Μπουτό) και η Νεχμπέτ, αλλά η Edna R. Russmann έχει προτείνει ότι σε αυτό το πλαίσιο αντιπροσωπεύουν την Ίσιδα και την Νέφθυ, της δύο κυριότερες ταφικές θεές.
Η Νεχμπέτ συνήθως αναπαρίσταται να ίπταται, με τα φτερά της απλωμένα πάνω από την βασιλική εικόνα, και έχοντας στα νύχια της δαχτυλίδι Σεν (συμβολίζοντας το άπειρο, το πάν, ή τα πάντα). Ως θεότητα προστάτιδα του Φαραώ, κάποιες φορές αντιμετωπίζεται ως η μητέρα της θεϊκής όψης του Φαραώ, και με αυτήν την ιδιότητα ήταν η Μητέρα των Μητέρων, και η Μεγάλη Άσπρη Αγελάδα της Νεκχέμπ.
Σε κάποια ύστερα κείμενα από το Βιβλίου των Νεκρών, η Νεχμπέτ αναφέρεται ως Πατέρας των Πατέρων, Μητέρα των Μητέρων, αυτή που υπήρχε από την Αρχή, και είναι η Δημιουργός αυτού του Κόσμου.
Αμερικανική κοντότριχη

Η αμερικανική κοντότριχη είναι μια φυλή γάτας. Πιστεύεται πως κατάγεται από τις ευρωπαϊκές κατοικίδιες γάτες οι οποίες μεταφέρθηκαν στην Αμερική από τους πρώτους Ευρωπαίους αποίκους για τη προστασία των πολύτιμων φορτίων από ποντίκια και αρουραίους. Σύμφωνα με το Σύλλογο Φίλων Γάτας (CFA), 
κατά την διάρκεια του 2011 ήταν η 8η πιο δημοφιλής ράτσα γάτας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ιστορία

Όταν οι άποικοι έπλευσαν από την Ευρώπη στην Βόρεια Αμερική, πήραν μαζί τους αρκετές γάτες για να προστατεύουν τα αποθέματα τροφίμων τους από τα ποντίκια. Πολλές από αυτές «εγκαταστάθηκαν» στον Νέο Κόσμο, διασταυρώθηκαν και ανέπτυξαν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για να μπορέσουν να προσαρμοστούν στο νέο κλίμα. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, δημιουργήθηκε ένα επιλεκτικό πρόγραμμα αναπαραγωγής για να αναπτύξει τα καλύτερα χαρακτηριστικά αυτής της φυλής.

Χαρακτηριστικά

Μια πολύ αθλητική γάτα, η αμερικανική κοντότριχη έχει μεγαλύτερο, πιο ευέλικτο και πιο δυνατό σώμα από την συγγενική της ευρωπαϊκή κοντότριχη. Είναι επίσης γνωστή ως «γάτα εργασίας».
Η αμερικανική κοντότριχη είναι μια γάτα ράτσας με αυστηρές προδιαγραφές και με χαρακτηριστική εμφάνιση, τα οποία καθορίζονται από τους Συλλόγους Εκτροφέων Γάτας σε όλο τον κόσμο.
Αρχικά ήταν γνωστή ως «κατοικίδια κοντότριχη», η φυλή μετονομοάστηκε το 1966 σε «αμερικανική κοντότριχη» για να διαφοροποιηθεί από τις άλλες κοντότριχες φυλές. Το όνομα αυτό ενισχύει επίσης την άποψη ότι η αμερικανική κοντότριχη είναι διαφορετική από τις μη καθαρόαιμες κοντότριχες στην Αμερική.
Μία ημίαιμη κοντότριχη γάτα, που ονομάζεται οικόσιτη κοντότριχη, μπορεί να μοιάζει με την αμερικανική κοντότριχη. Η διαφορά, ωστόσο, είναι ότι η αμερικανική κοντότριχη είναι μια καθαρόαιμη ράτσα γάτας και αναγνωρίζεται ως τέτοια από την Ένωση Φίλων Γάτας (CFA).
Σύμφωνα με τον CFA, η αμερικανική κοντότριχη είναι μια γάτα «χαμηλού κόστους» καθώς απαιτεί μόνο τα ετήσια εμβόλια και μια διατροφή καλής ποιότητας. Επίσης, είναι γενικά υγιής, καλόβολη, στοργική με τον ιδιοκτήτη της και φιλική με τους ξένους. Τα αρσενικά είναι  πολύ μεγαλύτερα από τα θηλυκά καθώς ζυγίζουν 11-15 κιλά όταν αναπτυχθούν πλήρως, ενώ ένα ώριμο θηλυκό ζυγίζει από 8-12 κιλά όταν αναπτυχθεί πλήρως στον τρίτο ή τον τέταρτο χρόνο. Οι αμερικανικές κοντότριχες ζουν 15-20 χρόνια όπως και τα περισσότερα αιλουροειδή.
Η αμερικανική κοντότριχη αναγνωρίζεται σε περισσότερους από ογδόντα διαφορετικούς  χρωματισμούς και σχέδια, όπως το ραβδωτό τιγρέ. Ορισμένες γάτες αυτής της φυλής διαθέτουν βαθιές αποχρώσεις μαύρου, καφέ ή άλλων συνδυασμών.
Κάρολος-Ζευς Ισαριώτης

Βιογραφία

Ο Ισσαριώτης γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1981 στο Τορόντο του Καναδά. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στα διεθνή τουρνουά.
Αλεσάντρ Ντεσαπέλ

Καταγωγή

Οι γονείς του ήταν ο Κόμης Λουί Γκατιέν Λε Μπρετόν, που γεννήθηκε στην Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνας το 1741, και η Μαρί Φρανσέζ Ζενεβιέβ από το Μπεζιέρ στο νότιο τμήμα της Γαλλίας. Ο Λουί Γκατιέν υπηρέτησε ως αξιωματικός σε ένα σύνταγμα δραγόνων και αργότερα μέσω της επιρροής του στενού του φίλου και μέλλοντα ναυάρχου Λατούς-Τρεβίλ, έγινε αξιωματικός της βασιλικής αυλής με διαμερίσματα πλάι σε αυτά του βασιλιά στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Εκεί κοντά σε ένα χωριό, την 7η Μαρτίου του 1780, γεννήθηκε ο Αλεσάντρ Ντεσαπέλ.

Στρατιωτική καριέρα

Αποφασίστηκε ότι ο Αλεσάντρ πρέπει να ξεκινήσει μια στρατιωτική καριέρα και έτσι τον έστειλαν στη φημισμένη στρατιωτική ακαδημία της Βρυέννης. Δεδομένου ότι η επιρροή του προστάτη τους Λατούς-Τρεβίλ σταμάτησε το 1791 και ο τρόμος άρχισε να βασιλεύει στη Γαλλία, ο Λουί Γκατιέν αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Γερμανία με τη σύζυγό του και τις δύο αδελφές του Αλεσάντρ. Λίγο μετά την αποδημία του πατέρα του, ο Αλεσάντρ Ντεσαπέλ έπρεπε να φύγει από την Βρυέννη και να ενταχθεί στο στρατό της Γαλλικής Δημοκρατίας. Υπηρετώντας ως στρατιώτης στο στρατό του Ναπολέοντα, ο Ντεσαπέλ έχασε το δεξί του χέρι στη μάχη και πήρε στη συνέχεια το παρατσούκλι "ο μονόχειρας". Είχε επίσης ένα τεράστιο τραύμα από σπάθη κατά μήκος όλου του προσώπου του, το οποίο προκαλούσε την φρενολογία στους λάτρεις της εποχής του να υποστηρίζουν ότι το "κρανιακό τραύμα σπάθης" ήταν υπεύθυνο για την εκπληκτική του ικανότητα στο σκάκι.

Καριέρα στο σκάκι και άλλα παιχνίδια

Ο Ντεσαπέλ είχε μια απίστευτη ικανότητα γενικά στα παιχνίδια. Τρεις μήνες μετά την εκμάθηση των κινήσεων της Πολωνικής Ντάμας, νίκησε τον Γάλλο πρωταθλητή του παιχνιδιού, και ισχυρίστηκε ότι είχε μάθει όλες τις γνώσεις του στο σκάκι μόλις σε τέσσερις ημέρες.
Ήταν ο δάσκαλος του Ζακ Φρανσουά Μωρέ και αργότερα, το 1820, δέχτηκε ως μαθητή του τον Λουί ντε λα Μπουρντοναί. Δύο χρόνια αργότερα, μετά τις ήττες του από τον Τζον Κόχραν και τον Γουίλιαμ Λιούις, ο Ντεσαπέλ στράφηκε στα παιχνίδια της τράπουλας (το Ντεσαπέλ κουπ στο Μπριτζ έχει πάρει το όνομά του). Επιστρέφοντας στους διαγωνισμούς σκακιού στα μέσα της δεκαετίας του 1830, ο Ντεσαπέλ συνέχισε το "σήμα κατατεθέν" του, να δίνει πάντα "πλεονεκτήματα" τους αντιπάλους του (βλ. Χάντικαπ σκακιού).
Λέγεται ότι κάποια φορά ο Ντεσαπέλ ζήτησε από έναν αντίπαλό του να παίξουν μια παρτίδα στοιχηματίζωντας χρήματα, εκείνος του δήλωσε: "η θρησκεία μου μού απαγορεύει να παίζω για χρήματα" και ο Ντεσαπέλ του απάντησε: "η δική μου μού απαγορεύει να είμαι παράλογος!"
Ο Ντεσαπέλ πέθανε στο Παρίσι στις 27 Οκτωβρίου 1847.
Ευαγγελίστρια (συνοικία)

Η Ευαγγελιστρία είναι συνοικία του Πειραιά που βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του λόφου της Καστέλλας, συνδέει το κέντρο του Πειραιά με την βιομηχανική οδό Αθηνών - Πειραιώς.

Χαρακτηριστικά

Πήρε το όνομα της απο την ομώνυμη εκκλησία της Ευαγγελιστρίας που είναι το επίκεντρο της συνοικίας μαζί με το γειτονικό γηροκομείο Πειραιώς, οικοδομήθηκαν μαζί στα τέλη του 19ου αιώνα. Κεντρικοί οδικοί άξονες της συνοικίας είναι η Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη και η οδός Τζαβέλλα που οδηγεί στον λόφο της Καστέλλας, στην διασταύρωση τους βρίσκεται η εκκλησία και το γηροκομείο.

Ιστορία

Στην περιοχή υπήρχαν ερείπια των Μακρών Τειχών απο τα αρχαία χρόνια, η συνοικία κατοικήθηκε μετά το 1890 από Κρητικούς που έφυγαν από την πατρίδα τους μετά την Κρητική επανάσταση παράλληλα με την γειτονική Καστέλλα. Το πρώτο κτίριο που οικοδομήθηκε ήταν το Γηροκομείο Πειραιώς το 1891 με δωρεά του δημάρχου Τρύφωνα Μουτζόπουλου, στην συνέχεια οικοδομήθηκε η εκκλησία της Ευαγγελιστρίας δίπλα από το γηροκομείο με υλικά από τον ναίσκο δίπλα από το Τζάνειο νοσοκομείο. Γύρω από την εκκλησία στην συνέχεια δημιουργήθηκε σύντομα ο οικισμός της Ευαγγελιστρίας από μεγάλα νεοκλασικά κτίρια πολλά από τα οποία υπάρχουν και σήμερα με υλικά που χρησιμοποιήθηκαν από τα ερείπια των Μακρών Τειχών. Σήμερα βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο του Πειραιά σε κομβικό σημείο με μεγάλη εμπορική κίνηση γύρω απο την Λεωφόρο Λαμπράκη, στα βόρεια λίγο πριν την διασταύρωση με τις γραμμές του ΗΣΑΠ βρίσκεται η Νομαρχία και η Πολεοδομία Πειραιώς.
Σάρισα

Η σάρισα ήταν αρχαίο όπλο, ένα δόρυ μεγάλου μήκους, το βασικό επιθετικό όπλο της μακεδονικής φάλαγγας.
Η σάρισα ήταν κατασκευασμένη από σκληρό ξύλο κρανιάς, δέντρο που αφθονεί στα βουνά της δυτικής Μακεδονίας (της Άνω Μακεδονίας των αρχαίων). Η κρανιά φτάνει σε μεγάλο ύψος με ευθύ κορμό, παρέχοντας έτσι δόρατα με μεγάλο μήκος, σχετικά ελαφρά, με σκληρότητα και αντοχή.
Χαρακτηριστικό της σάρισας, το οποίο κυρίως διαφοροποιούσε τη μακεδονική από τις οπλιτικές φάλαγγες, ήταν το μήκος της. Αρχικά περίπου 4,5 μέτρα, έφτασε τον 2ο π.Χ. αιώνα τα 6,50 μέτρα. Είχε σιδερένια αιχμή και σαυρωτήρα στο αντίθετο άκρο, ως αντίβαρο και για να καρφώνεται στο έδαφος. Ο φαλαγγίτης τη χειριζόταν με τα δύο χέρια.
Η λέξη είναι άγνωστης ετυμολογίας και προφανώς αποτελεί κατάλοιπο ιδιωματισμού της μακεδονικής διαλέκτου, ή λεξιδάνειο από τους γειτονικούς λαούς. Σάρισες ονομάζονταν τα μακεδονικά δόρατα και προ του Φιλίππου, αυτός όμως είναι που επινόησε την αύξηση του μήκους τους και ως εκ τούτου δημιούργησε τη μακεδονική φάλαγγα.
Αλέξανδρος Μουτζουρίδης

Βιογραφία

Ο Α. Μουτζουρίδης γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1889. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός του ελληνικού στρατού φοιτώντας στη Σχολή Ευελπίδων. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και στη Μικρασιατική εκστρατεία, φθάνοντας στο βαθμό του υποστράτηγου, τιμηθείς με πολλά παράσημα.
Από νεαρή ηλικία είχε ασχοληθεί παράλληλα με την ποίηση. Το 1931 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο "Οι ώρες που περνούν". Μετέφρασε επίσης στην ελληνική πολλά ποιήματα Γάλλων και Γερμανών ποιητών. Αδέλφια του ήταν ο επίσης στρατιωτικός και μετέπειτα πολιτικός Ιωάννης Μουτζουρίδης καθώς και o πολιτικός Πραξιτέλης Μουτζουρίδης.
Νίκολα Ντιμιτρόφ

Σταδιοδρομία

Ο Ντιμιτρόφ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κυβερνητικός υπάλληλος το 1996 στο υπουργείο Eξωτερικών ως δικηγόρος για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο και διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών το 2000. Το 2002 διορίστηκε δεύτερος πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ, διαδεχόμενος τη Λιούμπιτσα Ατσέφσκα. Αυτό τον κατέστησε τον νεότερο διπλωμάτη στην Ουάσιγκτον την εποχή εκείνη. Επρόκειτο για τάση αλλαγής γενιάς στις κυβερνήσεις των χωρών της ανατολικής Ευρώπης κατά την οποία «αντικαθίστατο η παλιά φρουρά από νεαρούς δυτικοθρεμμένους τεχνοκράτες».
Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε τη θέση του πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ολλανδία. Μετά το τέλος της θητείας του τον Μάρτιο του 2013, είχε προγραμματιστεί να αναλάβει την πρεσβεία στη Γερμανία, αλλά το αξίωμα ανατέθηκε στο Νίκολα Κόλεφ. Τον Φεβρουάριο του 2014 ανακοινώθηκε πως ο Ντιμιτρόφ είχε απορρίψει τον διορισμό του ως πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στη Μόσχα.

Προσωπική ζωή

Ο πατέρας του Δημητρώφ ήταν πρόσφυγας του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Ο Δημητρώφ πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων και μεταπτυχιακό νομικής στο Βασιλικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ειδικεύθηκε στο Διεθνές Δίκαιο. Είναι νυμφευμένος και έχει μία κόρη.
Κατηγορώ τους ανθρώπους

Πλοκή

Ο εισαγγελέας Φίλιππος Λιάνας αναλαμβάνει μια μεγάλη δίκη για φόνο. Με σκοπό να ανέλθει στα ανώτερα κλιμάκια του δικαστικού σώματος θέλει να εντυπωσιάσει το συμβούλιο προαγωγών. Η Σοφία Ρούσου δικάζεται για τον φόνο του ζωγράφου Αλέξη Πλατωνίδη ή Άριελ. Ο Λιάνας είναι παντρεμένος και η νεαρή γυναίκα του είναι την ίδια περίοδο της διεξαγωγής της δίκης ιδιαίτερα νευρική. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο Λιάνας ανακαλύπτει πως η σύζυγός του θα έπρεπε να δικάζεται και όχι η Ρούσσου, καθώς εκείνη ήταν που πριν μερικά χρόνια είχε βρεθεί στη θέση της νυν κατηγορουμένης και τελικά εκείνη τον είχε σκοτώσει, καθώς ο Πλατωνίδης την εκβίαζε επειδή αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Ο Λιάνας στην αγόρευσή του αποκαλύπτει πως πραγματικός ένοχος είναι η γυναίκα του.

Πληροφορίες

Η ταινία στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή πραγματοποίησε 536.375 εισιτήρια και έλαβε την 4η θέση σε σύνολο 101 ταινιών της περιόδου.
Α.Σ. Ολυμπιάδα Λάρισας

Ιστορικά στοιχεία

Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ξεκίνησε την πορεία του το 1986 συμμετέχοντας στο τοπικό πρωτάθλημα που  διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Στα πλαίσια του συγκεκριμένου θεσμού έχει κατακτήσει την πρώτη θέση της βαθμολογίας τρεις συνολικά φορές και συγκεκριμένα κατά τις περιόδους 1992–93  ·  2001–02  ·  2003–04.
Κατά την ενδιάμεση αγωνιστική περίοδο 2002-03 η ομάδα της Λάρισας αγωνίστηκε στον Όμιλο Βορρά της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Έχοντας καταταγεί στην 9η θέση από τις 12 ομάδες του ομίλου, δεν συμπεριλήφθη στις ομάδες που την επόμενη χρονιά συμμετείχαν στην Α2 Εθνική Κατηγορία υπό τη νέα της μορφή, μετά την κατάργηση της Β' Εθνικής.
Από τον Οκτώβριο του 2004 μέχρι και τον Απρίλιο του 2008 η Ολυμπιάδα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2004-05, συγκεκριμένα, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 10η θέση της βαθμολογίας, παραμένοντας στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2005-06, σκαρφάλωσε στην 9η θέση, σε σύνολο δύο περισσότερων ομάδων από την προηγούμενη περίοδο. Το τέλος της περιόδου 2006-07 βρήκε το σύλλογο στην 6η θέση του ομίλου του. Τέλος, η αγωνιστική περίοδος 2007-08 είχε ευτυχή κατάληξη για την ομάδα, η οποία με την κατάκτηση της δεύτερης θέσης του Ομίλου Βορρά κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στην Α1 Εθνική Κατηγορία.
Αγωνιζόμενη εκεί, κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 η Ολυμπιάδα τερμάτισε στη 10η θέση, μόλις μία πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, πετυχαίνοντας την παραμονή της στην κατηγορία. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείστηκε στη Γ' Φάση γνωρίζοντας την ήττα από την ομάδα της Φ.Ε.Α. με σκορ 70-65. Την επόμενη περίοδο, 2009-10, στην τελική βαθμολογική κατάταξη η ομάδα της Λάρισας κατέλαβε τη 12η θέση, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της στην Α2 Εθνική το επόμενο φθινόπωρο. Στους αγώνες του Κυπέλλου έφτασε μέχρι την φάση των προημιτελικών, όπου και αποκλείστηκε από τον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας με σκορ 75-65.
Κατά την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2010-11, η ομάδα συμμετείχε και πάλι στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής καταλαμβάνοντας την 8η θέση του Ομίλου Βορρά. Στο Κύπελλο δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στον προγραμματισμένο αγώνα για την πρεμιέρα του θεσμού με αποτέλεσμα να αποκλειστεί και να κατοχυρωθεί ο πρώτος της αγώνας με σκορ 20-0 στην ομάδα της Μ.Ε.Ν.Τ. 
Την περίοδο 2011-12 η Ολυμπιάδα ξεκίνησε κανονικά στην Α2 Εθνική, ωστόσο τον Ιανουάριο με ανακοίνωσή της αποχώρησε επισήμως από το Πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα όλοι οι υπόλοιποι αγώνες της να ματαιωθούν και να κατοχυρωθούν υπέρ των εκάστοτε αντιπάλων της με σκορ 20-0. Στα πλαίσια του Κυπέλλου Ελλάδος η ομάδα αποσύρθηκε κατά την 3η Αγωνιστική της Α' Φάσης με αποτέλεσμα να αποκλειστεί και να κατοχυρωθεί ο αγώνας με σκορ 20-0 στην ομάδα των Τιτάνων Δράμας.

Αγωνιστική περίοδος 2012-13

Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Σ. Ολυμπιάδα Λάρισας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ.Θ.  
Έδρα του συλλόγου είναι το Ε.Α.Κ. Λάρισας (Κλειστό Αλκαζάρ). Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Νίκος Γεωργόπουλος. Καθήκοντα προπονήτριας διατηρεί η Λιάνα Γεωργοπούλου.
2346 Λίλιο

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Λίλιο είναι C (ανθρακούχος). Ο Λίλιο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 2 λεπτά, μία ταχεία περιστροφή.
Έμβλημα της Μελίγια

Το έμβλημα της Μελίγια αποτελεί συνδυασμό στοιχείων από παλαιότερα εθνόσημα, όπως γίνεται στο έμβλημα της Θέουτα.
Στην περίπτωση της Μελίγια, στο έμβλημα βλέπουμε στοιχεία από το αντίστοιχο εθνόσημο της Καστίλλης και της Λεόν. Ο θυρεός έχει χρώμα μπλε ανοικτό και έχει δύο καλάθια, από τα οποία ξεπροβάλλουν δύο φίδια. Στις άκρες υπάρχει το έμβλημα των όπλων της Καστίλλης και Λεόν, που είναι ένα χρυσό κάστρο σε κόκκινο φόντο και ένα μοβ λιοντάρι σε ασημί φόντο). Πάνω από το θυρεό βρίσκεται ένα χρυσό στέμμα με έναν χρυσό πύργο, πάνω στον οποίο στέκεται ένας λευκοντυμένος ιππότης που κρατά ξίφος. Πιο πέρα υπάρχει σε λευκή κορδέλα το ρητό Praeferre Patriam Liber Parentem. Ανάμεσα στην κορόνα και στο θυρεό (σε μαύρο) βλέπουμε το όνομα της πόλης.
Εκατέρωθεν του εμβλήματος βρίσκονται οι Στήλες του Ηρακλέους, αρχαία ονομασία που είχε δοθεί στο Γιβραλτάρ. Το σύμβολο αυτό απαντάται και στο εθνόσημο της Ισπανίας. Αναγράφεται στο εθνόσημο στα λατινικά η φράση «Όχι πιο μακριά». Κάτω από το θυρεό είναι ζωγραφισμένος ένας πράσινος δράκοντας.
Το έμβλημα βρίσκεται στο κέντρο της σημαίας του θύλακα.
Αλέξης Πανσέληνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Ασημάκη Πανσέληνου, συγγραφέα και ποιητή, και της Έφης Πανσελήνου, ποιήτριας και πεζογράφου. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ειδικεύτηκε στο ναυτιλιακό δίκαιο και εργάστηκε ως δικηγόρος μέχρι το 1997.
Κατοικεί στην Αθήνα και είναι παντρεμένος με τη συγγραφέα Λουκία Δέρβη.

Λογοτεχνική παρουσία

Το 1982 δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, Ιστορίες με σκύλους και το 1986 εξέδωσε το μυθιστόρημα Η Μεγάλη πομπή, το οποίο και τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό βραβείο Μυθιστορήματος. Το 1997 υπήρξε υποψήφιος, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, για το ΕυρωπαΪκό Αριστείο Λογοτεχνίας. Αρκετά έργα του (Η Μεγάλη πομπή, Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια, οι Σκοτεινές Επιγραφές και Η εξαφάνηση της Μπέτσυς) έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά και αγγλικά. Παράλληλα με το συγγραφικό του έργο μεταφράζει έργα από τα αγγλικά και τα γερμανικά.

Ξενόγλωσσες εκδόσεις

Betsy Lost (μετάφραση Καρολίνα Χαρμπούρη) Κέδρος
La Grande Procession (μετάφραση Henri Tonnet) Les Editions du Griot, Paris
La Grande Processione (μετάφραση Maurizio De Rosa) Crocetti Editore, Milano
Zaide ou Le chameau dans la neige (μετάφραση Henri Tonnet) Gallimard, Paris
Zaide oder Das Kammel in der Schnee (μετάφραση Theo Votsos) Berlin Verlag, Berlin
Zaida (μετάφραση Mario Cazzulo) Cricetti Editore, Milano
Tajemnicze inskrypcje (μετάφραση Alicja Biadun) Kziazkowe Klimaty, Wroclaw

Διακρίσεις

Β' Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 1985 για το μυθιστόρημα "Η Μεγάλη Πομπή"
Βραβείο Μυθιστορήματος Περιοδικού "Διαβάζω" 2012 για το μυθιστόρημα "Σκοτεινές επιγραφές"
Ελληνική υποψηφιότητα για το Ευρωπαϊκό Αριστείο 1997 το μυθιστόρημα "Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια"
Βραβείο Μυθιστορήματος της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κ. & Ε. Ουράνη) 2018 για το μυθιστόρημα "Ελαφρά ελληνικά τραγούδια"

Μεταφράσεις

Anthony Hope The Prisoner of Zenda, μυθιστόρημα (Κέδρος)
Caroline Harbouri The brothers Carburi, μυθιστόρημα (Πατάκης)
John Barth The sot-weed factor, μυθιστόρημα (Πόλις)
Eduard Moericke Mozart auf der Reise nach Prag, νουβέλα (Καστανιώτης)
Mercedes-Benz W204

Εκδοχές αμαξώματος

Το λανσάρισμα της C-Class W204 στην αγορά έγινε στις 31 Μαρτίου 2007 και μάλιστα ταυτόχρονα σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Το μοντέλο κατασκευάστηκε σε τρεις τύπους αμαξωμάτων: σεντάν, στέισον βάγκον (T-Modell) και κουπέ.
Ειδικότερα το W204 coupé αντικατέστησε την σειρά CLC, που αναφερόταν ως ξεχωριστή σειρά, αλλά βασιζόταν στον προκάτοχο Mercedes-Benz W203. Σε αντίθεση με το W203 station wagon, η έκδοση station wagon του W204 δεν είχε εξαχθεί ποτέ στη Βόρεια Αμερική, πιθανότατα λόγω της κακής εμπορικής πορείας του W203 station wagon. Κατά την εισαγωγή της, ωστόσο, στις αρχές του 2008, η W204 station wagon προσέφερε τον μεγαλύτερο χώρο αποσκευών ανάμεσα σε όλα τα πολυτελή station wagon της τότε εποχής.
The Eagle Has Landed

Τραγούδια

1. Motorcycle Man (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 4:22

2. 747 (Strangers in the Night) (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 4:38

3. Princess of the Night (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 4:20

4. Strong Arm of the Law (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 4:39

5. Heavy Metal Thunder (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 4:09

6. 20.000 Feet (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 3:26

7. Wheels of Steel (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 8:52

8. Never Surrender (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 3:54

9. Fire in the Sky (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 2:41

10. Machine Gun (Byford, Dawson, Gill, Oliver, Quinn) - 3:52

Βραβεία

The Eagle Has Landed (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος

Τα μέλη των Saxon

Το The Eagle Has Landed ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μπιφ Μπάιφορντ - φωνητικά
Γκράχαμ Όλιβερ - κιθάρα
Πωλ Κουήν - κιθάρα
Στηβ Ντόσον - μπάσο
Νάιτζελ Γκλόκλερ - τύμπανα