google/wiki40b huggingface dataset:
2386 Νικόνοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Νικόνοφ εκτιμάται σε 12,65 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,146 ± 0,029. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Νικόνοφ γύρω από τον εαυτό του.
Χέρμπερτ Σπένσερ Γκάσερ

Οικογένεια και σπουδές

Ο Χ.Σ. Γκάσερ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Πλάτβιλ (Platteville) του νοτιοδυτικού Ουισκόνσιν, με γονείς τους Χέρμαν Γκάσερ και Τζέιν Ελίζαμπεθ Γκρίσγουολντ-Γκάσερ. Ο πατέρας του ήταν ιατρός καταγόμενος από την περιοχή του Φόραρλμπεργκ της Αυστρίας, ενώ η μητέρα του ήταν παλαιότερης αμερικανικής όσο και γερμανορωσικής καταγωγής.
Ο Χέρμπερτ Γκάσερ έβγαλε το σχολείο στη γενέτειρά του και μετά σπούδασε ζωολογία στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον, παίρνοντας πτυχίο μετά από δύο μόλις χρόνια σπουδών, οπότε και εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του ίδιου πανεπιστημίου. Εκεί μελέτησε ιδίως φυσιολογία με καθηγητή τον Τζόζεφ Έρλανγκερ και φαρμακολογία με τον Άρθουρ Λέβενχαρτ (Arthur S. Loevenhart). Ενώ ακόμα ήταν φοιτητής, ορίσθηκε να διδάσκει φαρμακολογία (1911). Επειδή η ιατρική σχολή στο Μάντισον δεν παρείχε κλινική εξάσκηση, ο Γκάσερ μετεγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς το 1913, από όπου και έλαβε το πτυχίο της ιατρικής το 1915. Στη συνέχεια επέστρεψε για λίγο στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν ως επιμελητής στην έδρα της φαρμακολογίας.

Σταδιοδρομία

Το 1916 ο Γκάσερ προσλήφθηκε στο Τμήμα Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σαιν Λούις. Ωστόσο, καθώς οι ΗΠΑ ωθήθηκαν να εισέλθουν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου οι στρατοί άρχισαν να χρησιμοποιούν χημικά όπλα, ο Γκάσερ παροτρύνθηκε να συνεισφέρει τις γνώσεις του της ανθρώπινης φυσιολογίας στο αντικείμενο αυτό. Για τον λόγο αυτό, το καλοκαίρι του 1918 εντάχθηκε στην Υπηρεσία Χημικού Πολέμου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων (Armed Forces Chemical Warfare Service) στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον Μετά τη λήξη του πολέμου, επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον στο Σαιν Λούις, όπου έγινε καθηγητής της Φαρμακολογίας το 1921.
Από το 1923 μέχρι το 1925 ο Γκάσερ μελέτησε στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στο Μόναχο με υποτροφία του Ιδρύματος Ροκφέλερ. Μετά επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον.
Το 1931 ο Γκάσερ εκλέχθηκε καθηγητής της φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κορνέλ (Weill Cornell Medical College), που βρίσκεται στην πόλη της Νέας Υόρκης. Μετά από 4 χρόνια σε αυτή τη θέση, έγινε διευθυντής του Πανεπιστημίου Ροκφέλερ στην ίδια πόλη, ο δεύτερος στην ιστορία του μετά τον ιδρυτή του Σάιμον Φλέξνερ. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1953.
Το 1936 οι Γκάσερ και Έρλανγκερ έδωσαν μία σειρά διαλέξεων στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, συνοψίζοντας σε αυτές τις έρευνές τους σχετικώς με τις δράσεις των ανθρώπινων νευρικών κυττάρων. Οι διαλέξεις αυτές οδήγησαν στην αναγνώριση της σημασίας των ερευνών αυτών και το 1944 τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής. Ο Γκάσερ χρησιμοποίησε τα χρήματα του βραβείου που τού αναλογούσαν για να χρηματοδοτήσει περαιτέρω έρευνες επί του θέματος.
Ο Γκάσερ συνέχισε την έρευνα και μετά τη συνταξιοδότησή του. Σε όλη τη σταδιοδρομία του δημοσίευσε περισσότερες από εκατό ερευνητικές εργασίες. Απεβίωσε στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 74 ετών. Δεν είχε νυμφευθεί ποτέ.
Δημήτριος Βότσης (δήμαρχος Πατρέων)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1847 αλλά η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από την Παραμυθιά της Ηπείρου. Ήταν γιος του Αθανασίου και της Ελένης Βότση, οι οποίοι ήταν από τους πρώτους οικιστές της πόλης μετά από την σχεδόν ερημοποίηση της κατά την Επανάσταση. Σπούδασε νομικά και αργότερα άσκησε την δικηγορία στην Πάτρα. Παράλληλα υπήρξε πάρεδρος του Πρωτοδικείου Πατρών. 
Το 1891 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και διετέλεσε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Το 1895 εκλέχτηκε βουλευτής με τ ν συνδυασμό του Αχιλλέα Γεροκωστόπουλου. Το 1899 εκλέχτηκε δήμαρχος Πατρέων ενώ επανεκλέχτηκε για άλλες δύο θητείες, το 1903 & το 1907. Η τελευταία του θητεία παρατάθηκε μέχρι το 1914 λόγω των Βαλκανικών Πολέμων. Με την λήξη της θητείας του, το 1914, ξαναέθεσε υποψηφιότητα για την δημαρχία χωρίς όμως επιτυχία αυτήν τη φορά, καθώς συγκέντρωσε λιγότερες ψήφους από τον αντίπαλό του Δημήτριο Ανδρικόπουλο Μπουκαούρη.
Επι ημερών του ξεκίνησε η ανέργεση του νέου Ιερού Ναού του Αγίου Ανδρέα, όταν ως βουλευτής εισηγήθηκε το θέμα στο κοινοβούλιο και το 1908 θεμελιώθηκε παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Α´. Ίδρυσε τα δημοτικά σφαγεία στην Ακτή Δυμαίων, αγόρασε το σημερινό Δημαρχιακό μέγαρο αντί 121.000 δραχμών, ανήγειρε το πτωχοκομείο στην Ακτή Δυμαίων, ρυμοτόμησε τις συνοικίες της πόλης, κατασκεύασε νέα δεξαμενή στο Κάστρο που λειτουργεί ακόμα και σήμερα, το νέο υδραγωγείο, αλλά και υπονόμους μήκους 12 χιλιομέτρων. Αγόρασε τους στρατώνες στην συνοικία Σύνορα που υπάρχουν και σήμερα, φρόντισε την για την εμφάνιση και τον εξωραϊσμό της πόλης δεντροφυτεύοντας πλατείες, τοποθέτησε δημοτικούς φανούς, ξεκίνησε την ασφαλτόστρωση των δρόμων που μέχρι τότε ήταν χωμάτινοι και διαρρύθμισε την Πλατεία Όλγας. Έφερε τον ηλεκτρισμό στην Πάτρα το 1902 κατασκευάζοντας το εργοστάσιο αεριόφωτος στην Κρύα Ιτεών και τοποθέτησε τους πρώτους λαμπτήρες στην Πλατεία Γεωργίου Α΄ και στην οδό Μαιζώνος. Το 1902 έφερε το Τραμ στην Πάτρα αντικαθιστώντας τους ιππήλατους σιδηρόδρομους που υπήρχαν με ηλεκτροκίνητους, καθιστώντας την Πάτρα πρώτη ελληνική πόλη στον τομέα αυτόν. Επίσης μείωσε την τιμή παροχής του νερού στους φτωχούς που το πλήρωναν στην μισή σχεδόν τιμή. Κατά την θητεία του η τότε κυβέρνηση επιχείρησε να αφαιρέσει τα έσοδα του Δήμου Πατρέων προς όφελος της, κάτι το οποίο κατάφερε και απέτρεψε ο Βότσης μετά από μεγάλο αγώνα.
Έχει βραβευτεί από την Ιταλική κυβέρνηση με το τιμητικό παράσημο του Χρυσού σταυρού της Σωτήρος  για την εκπολιτιστική του δράση. 
Απεβίωσε στις 28 Οκτωβρίου του 1917. Ο Δήμος Πατρέων τον τίμησε δίνοντας το ονομά του σε μια οδό της Πάτρας και στήνοντας την προτομή του στην Πλατεία Τριών Συμμάχων. Η προτομή του,  ωστόσο, μεταφέρθηκε το 2000 στην πλατεία που υπάρχει στο κάτω μέρος της οδού που φέρει το όνομα του, επί της Λεωφόρου Όθωνος-Αμαλίας.
Ιλχάν Μπερκ

Ζωή

Ο Ιλχάν Μπερκ γεννήθηκε στη Μανίσα το 1918. Αποφοίτησε από το Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Γκαζί. Μεταξύ των ετών 1945-1955, ο Μπερκ εργάστηκε ως δάσκαλος. Αργότερα άρχισε να εργάζεται για το εκδοτικό γραφείο της Τράπεζας Ζιραάτ ως μεταφραστής (1956-1969). Ο Ιλχάν Μπερκ πέθανε στο Μπόντρουμ των Μούγλων το 2008 όπου και ζούσε μέχρι τότε.

Ποίηση

Οι ρίζες της ποίησης του Μπερκ βρίσκονται στη μυθολογία, και σε μια σύνθεση Δυτικών και Ανατολικών ποιητικών παραδόσεων. Κατάφερε ωστόσο να δημιουργήσει μια μοναδική και μεταμοντέρνα προσέγγιση.
Η ποίησή του τροφοδοτείται από την ιστορία, γεωγραφία, εικαστικές τέχνες, πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, το Παρίσι και η Άγκυρα, και τα θέματά του υποστηρίζονται από ένα εκτεταμένο λεξιλόγιο που εμπεριέχει λέξεις της καθομιλουμένης αλλά και πολύ εξειδικευμένους όρους, όπως μουσική ορολογία και τοπικά ονόματα φυτών.
Τζανκάρλο των Μεδίκων

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο δεύτερος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.
Ακολούθησε από νέος την εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Το 1620 έγινε ιππότης του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας και μέγας ιερέας στην Πίζα. Το 1638 ονομάστηκε στρατηγός των Ισπανών για τη Μεσόγειο Θάλασσα. Το 1644 ο πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ Πάμφιλι τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο ως δείγμα αγάπης προς τους Μεδίκους. Δυσκολεύτηκε να αφήσει τη στρατιωτική θέση του στρατηγού και να συνηθίσει το νέο, θρησκευτικό τρόπο ζωής.
Το 1655 συμμετείχε στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ τον έθεσε το 1655 υπεύθυνο για την υποδοχή της Χριστίνας των Βάζα βασίλισσας της Σουηδίας, της Διαμαρτυρόμενης που μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και τον όρισε πνευματικό της καθοδηγητή. Ο Τζανκάρλο ήταν νέος και πολύ όμορφος και όταν ανακαλύφθηκε ότι ήρθαν πολύ κοντά, ο πάπας τον έστειλε στη Φλωρεντία.
Εκεί απέκτησε πολλές ερωμένες· παρ' όλα αυτά ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ μεγάλος δούκας της Τοσκάνης του ανέθεσε τη διαχείριση των οικονομικών υποθέσεων. Ήταν προστάτης των Επιστημών και των Τεχνών, μάλιστα της μουσικής. Ίδρυσε την Ακαδημία των Ιμμόμπιλι και συνέβαλλε στην οικοδόμηση του Θεάτρου της Πέργκολα και στον εμπλουτισμό της Βασιλικής Πινακοθήκης του παλάτσο Πίττι.
Αργότερα δώρισε τη σημαντική συλλογή του έργων τέχνης στην Πινακοθήκη του Πίττι. Σε ηλικία 51 ετών έπαθε αποπληξία και απεβίωσε. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στο ναό του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία. Τέσσερα έτη αργότερα ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος έγινε καρδινάλιος.
Βέλικο Πέτκοβιτς

Καριέρα

Ο Βέλικο Πέτκοβιτς έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Βοϊβοντίνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001.
Το 2001 αποφάσισε να αφήσει τη Σερβία και να ταξιδέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ορεστιάδας, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Την αγωνιστική περίοδο 2002-03 αγωνίστηκε με την τουρκική Ερντέμισπορ Ερέγκλι, ενώ το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της ΕΑ Πάτρας, στην οποία παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια.
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 αγωνίστηκε στην Ίσκρα Οντιντσόβο της Ρωσίας, ενώ το 2006 επέστρεψε για ακόμη μια φορά στην Ελλάδα προκειμένου να μεταγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Το 2007 ταξίδεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Λιλ Μετροπόλ Βόλει, ενώ ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της ΜΕΦ Οκουλάρι.
Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Βόλει Μπλεντ, ομάδα της Σλοβενίας, ενώ το 2010 ταξίδεψε στο Μαυροβούνιο για λογαριασμό της Μπουντβάνσκα Ριβιέρα, η οποία έμελλε να αποτελέσει και τον τελευταίο σταθμό της πολυετούς καριέρας του.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Βέλικο Πέτκοβιτς ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 70 συμμετοχές.
Παναγιώτης Σ. Σαμαρτζής

Γιογραφία

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1797. Στην Κέρκυρα έζησε από το 1823 ως το θάνατό του το 1871. Με πράξη της Τρίτης Γερουσίας, από 17 Μαΐου του 1832, ονομάστηκε Ιόνιος πολίτης. Στην Κέρκυρα, με μορφή ημερολογίου, κατέγραφε λεπτομερειακά τις «Καθημερούσιες Ειδήσεις» τα συμβαίνοντα γεγονότα στο νησί (και στο εξωτερικό, με παραπομπές), από το 1854 ως το 1867.
Ο Παναγιώτης Σαμαρτζής είχε κάμποσες περιπέτειες στη ζωή του. Στη Ήπειρο που ήταν, όταν έπεσε ο Αλή Πασάς, οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατριό του και η μητέρα του πέθανε από τις κακουχίες. Τότε, μπαρκάρησε με τ’ αδέλφια του σε ένα ζακυνθινό μπρίκι, πληρώνοντας 8 δίστηλα για κάθε άτομο, και σε 28 μέρες έφτασε στην Ανκόνα. Εκεί επιχείρησε ν’ ανοίξει ένα ξενοδοχείο. Απέτυχε κι έχασε πολλά χρήματα.
Το 1823 θα εγκατασταθεί στην Κέρκυρα, όπου θα συνεταιριστεί με τον αδελφό του, ανοίγοντας ένα κατάστημα κιγκαλερίας, «κερδίζων τα ελέη του Θεού», καθώς γράφει στην αυτοβιογραφία του. Αργότερα, τα παιδιά του με αυτή την επιχείρηση, θα γίνουν προμηθευτές της Βασιλικής Αυλής.
Οι «Καθημερούσιες Ειδήσεις» είναι ένα κόρπους πέντε πυκνογραμμένων χειρόγραφων τόμων, από χίλιες περίπου σελίδες ο καθένας. Οι τρεις βρίσκονται στα χέρια των απογόνων του Σαμαρτζή, ένας στο ΕΛΙΑ κι ο τρίτος φαίνεται χαμένος. Μέσα σε αυτούς τους τόμους υπάρχουν οι καταθέσεις του, ως αυτόπτη μάρτυρα, ασήμαντων αλλά και πολύ σημαντικών γεγονότων εκείνης της εποχής, με ξεχωριστό ιστορικό ενδιαφέρον να έχουν, βέβαια, οι συγκλονιστηκές αναφορές του στα γεγονότα που δομήσαν την Ένωση των Ιόνιων νησιών με την Ελλάδα το 1864. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν, επίσης, οι μαρτυρίες του για τη ζωή των Άγγλων στην Κέρκυρα, όπως και οι πολιτισμικές του «ειδήσεις», που αναφέρονται στον Δ. Σολωμό και στις αξιοσημείωτες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις του Θεάτρου «Σαν Τζιάκομο».
Το Ιόνιο Πανεπιστήμιο ετοιμάζει ήδη μια συγκεντρωτική έκδοση του έργου του Παναγιώτη Σαμαρτζή.
Ο Π. Σ. Σαμαρτζής είναι παππούς του ζωγράφου Γεωργίου Σ. Σαμαρτζή.
Καλημέρα Ελλάδα

Η εκπομπή "Καλημέρα Ελλάδα" είναι ο τίτλος μιας καθημερινής ενημερωτικής εκπομπής που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 από το 1992. 
Παρουσιαστής της είναι ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαδάκης. Παλαιότερες συμπαρουσιάστριες της εκπομπής ήταν η Μαρία Μπαλοδήμου και η Μάγδα Παπαγιάννη. Κατά καιρούς στο ρόλο της συμπαρουσιάστριας- συνεργάτιδας έχουν εμφανιστεί οι Τατιάνα Στεφανίδου, η Ελένη Τσαγκά και Βίκυ Χατζηβασιλείου 
Στη δημοσιογραφική του ομάδα είναι και ο δημοσιογράφος Λάζος Μαντικός στα εξωτερικά ρεπορτάζ. 
  Μόνιμοι συνεργάτες της εκπομπής υπήρξαν για πολλά χρόνια ο Γιώργος Βαρεμένος, ο Γιώργος Αυτιάς και ο Στρατής Λιαρέλης.
Η πρώτη εκπομπή προβλήθηκε στις 28 Απριλίου του 1992. Την Παρασκευή 17 Μαρτίου του 2010 συμπληρώθηκαν 3.000 εκπομπές. Η τελευταία εκπομπή προβλήθηκε την 1η Ιουλίου 2011, στο κλείσιμο της τηλεοπτικής χρονιάς. Ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαδάκης, από την επόμενη τηλεοπτική χρονιά, παρουσίαζε την ενημερωτική εκπομπή Πρωινό ΑΝΤ1 του ιδίου σταθμού. Το καλοκαίρι του 2015 και μετά από επιθυμία του Γιώργου Παπαδάκη, η οποία έγινε δεκτή και από τον ΑΝΤ1, η εκπομπή ανέκτησε τον ιστορικό τίτλο με τον οποίο καθιερώθηκε στη συνείδηση του κοινού επί 20 και πλέον χρόνια. Το "Καλημέρα Ελλάδα" επέστρεψε στις 7 Σεπτεμβρίου 2015 από την συχνότητα του ΑΝΤ1.
Χειροφιλία

Η Χειροφιλία ή φετιχισμός χεριών είναι ένα σεξουαλικό φετίχ για τα χέρια. Στο φετίχ αυτό, μπορεί να εκδηλώνεται σεξουαλική έλξη για μια συγκεκριμένη περιοχή όπως τα δάκτυλα, τη παλάμη ή τα νύχια, ή έλξη για μια συγκεκριμένη πράξη που εκτελείται με τα χέρια η οποία συνηθίζεται να θεωρείται ως μη σεξουαλική, όπως το πλύσιμο και το στέγνωμα πιάτων. Ο φετιχισμός χεριών μπορεί να υποδηλώνει μια επιθυμία για σωματική αλληλεπίδραση, ή σεξουαλική φαντασίωση. 
Επίσης, το φετίχ των χεριών είναι γνωστό στη βιομηχανία πορνό, ωστόσο πέρα από τον αντρικό αυνανισμό που πραγματοποιείται με τα χέρια από άλλο άτομο (handjob), είναι ένα από τα λιγότερο συνηθισμένα φετίχ, σε αντίθεση με τη ποδολαγνεία που είναι το πιο κοινό.

Χαρακτηριστικά

Ο φετιχισμός των χεριών είναι η σεξουαλική έλξη για τα χέρια. Η έλξη αυτή εκφράζεται συνήθως με δακτύλωμα , handjobs ρούφηγμα δακτύλων και γλείψιμο παλαμών.

Συχνότητα

Το 2007, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια σε περίπου 5000 φετιχιστές συμμετέχοντες, για να δουν την επικράτηση του συγκεκριμένου φετίχ. Το περιεχόμενο της μελέτης αναλύθηκε και διαπιστώθηκε ότι μόνο 669 συμμετέχοντες αναφέρονταν στα νύχια, μια επέκταση του φετιχισμού των χεριών. Αυτό δεν αναφερόταν ειδικά στα νύχια και το ποσό των 669 ήταν λιγότερο από το 1% των συμμετεχόντων.

Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης

Στην anime/manga σειρά Bizarre Adventure του JoJo, ο βασικός κακοποιός του τέταρτου τόξου Yoshikage Kira, είναι ένας σειριακός δολοφόνος που δολοφονεί τις γυναίκες για να βγει ραντεβού με τα χέρια τους τα οποία είχαν αποκοπεί, ξεκίνησε διάφορες συζητήσεις και το φετίχ αυτό συγκέντρωσε προσοχή.
Ηλίας Δεκουλάκος

Βίος

Γεννήθηκε το 1929 στην Αθήνα και καταγόταν από τη Μάνη. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1956 ενώ έλαβε μαθήματα και από τον Σπύρο Παπαλουκά. Αργότερα δίδαξε ελεύθερο σχέδιο πρώτα στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (1960-1968) και έπειτα στο δικής του ιδιοκτησίας Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Ζωγραφικής (1969-1972). 
Διακρίθηκε και τιμήθηκε με βραβεία ήδη από τα νεανικά του χρόνια. Η περίοδος της δικτατορίας -την οποία καυτηρίασε με ατομικές του εκθέσεις- σήμανε μια στροφή στο ύφος του, καθώς τα αφηρημένα και εξπρεσιονιστικά στοιχεία έδωσαν τη θέση τους στο φωτογραφικό ρεαλισμό κριτικού χαρακτήρα. Το 1982 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής της ΑΣΚΤ στην έδρα της ζωγραφικής και κατά τα κατοπινά χρόνια εμπλούτισε το έργοτου με τη χρήση περιβαλλόντων video κ.α. Τη θέση του τη διατήρησε μέχρι την παραίτησή του το 1988. Μετά το 1988 ήταν ομότιμος καθηγητής. Πέθανε το 1998.

Έργο

Με αφετηρία το 1963 πραγματοποίησε αρκετές ατομικές εκθέσεις ενώ συμμετείχε και σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα αλλά και σε χώρες του εξωτερικού (Γαλλία, Αίγυπτος κλπ). Δημιουργίες του εκτέθηκαν μετά θάνατον στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Μουσείο Μπενάκη, στην ελληνική περιφέρεια αλλά και στην Κωνσταντινούπολη. 
Αν και αρχικά κινήθηκε στα πλαίσια της εξπρεσιονιστικής αφαίρεσης στην πορεία στράφηκε προς την παραστατικότητα παρουσιάζοντας υπερρεαλιστικές ανθρώπινες μορφές και αντικείμενα ενώ αργότερα ασχολήθηκε και με την τοπιογραφία.
Δήμος Σάντα Καταρίνα

Γεωγραφία

Ο Δήμος Σάντα Καταρίνα βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου και δυτικά του Νησιού Σαντιάγο. Έχει έκταση 243 km². Είναι σε έκταση ο όγδοος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου μετά το Μπόα Βίστα, το Πόρτο Νόβο, το Σάο Φιλίπε, το Μάιο, το Σάο Βισέντε, το Πράια και το Ριμπέιρα Μπράβα.

Δημογραφία

Ο Δήμος Σάντα Καταρίνα έχει πληθυσμό 49.829 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 205 κατοίκων ανά km². Είναι σε πληθυσμό ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου, μετά τον Δήμο Πράια και τον Δήμο Σάο Βισέντε.
Βιγιαρρίκα (ηφαίστειο)

Το Βιγιαρίκα (ισπανικά: Villarrica) είναι ενεργό ηφαίστειο στην Χιλή. Το ηφαίστειο δεσπόζει πάνω από την πόλη Βιγιαρρίκα και τη λίμνη Βιγιαρρίκα. Είναι το πιο δυτικό από μια σειρά τριών στρωματοηφαιστείων, τα Κετρουπιγιάν και Λανίν, τα οποία είναι ευθυγραμμισμένα κάθετα στις Άνδεις. Υπεύθυνο για την ευθυγράμμιση θεωρείται το ρήγμα Γκάστρε. Τα τρία ηφαίστεια αποτελούν το Εθνικό Πάρκο Βιγιαρίκα. Η ανάβαση στο ηφαίστειο είναι δημοφιλής και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού γίνονται αρκετές αναβάσεις με οδηγούς. To ηφαίστειο έχει ύψος 2.847 μέτρα και οι παγετώνες του καλύπτουν 40 τετραγωνικά χιλιόμετρα, κυρίως στις νότιες πλαγιές.
Το Βιγιαρίκα, με λάβα βασαλτικής-ανδεσιτικής σύστασης, είναι ένα από τα πέντε ηφαίστεια στη Γη που διαθέτουν λίμνη λάβας μέσα στον κρατήρα τους. Το αρχικό οικοδόμημα του Βιγιαρίκα κατέρρευσε στο Πλειστόκαινο και σχημάτισε μια καλντέρα διαμέτρου 6 χιλιομέτρων. Μια καλντέρα διαμέτρου 2 χιλιομέτρων σχηματίστηκε μετά από νέα κατάρρευση πριν 3.500 χρόνια στη βάση Η εκρηκτική δραστηριότητα του ηφαιστείου είναι στρομπολικού τύπου, με εκπομπή φωτοβόλων πυρόκλαστων και με ροές λάβας. Το λιώσιμο του χιονιού και των παγετώνων, καθώς και η έντονη βροχόπτωση μπορούν να προκαλέσουν μεγάλα λαχάρ (λασποροές), όπως αυτά το 1964 και το 1971.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1981-82

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1981-82 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1981-82, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1981-82 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1981-82.
Διεξήχθη σε 6 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Σε κάθε γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1982-83.
Νέα Τάξη Πραγμάτων (θεωρία συνωμοσίας)

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων (ή ΝΤΠ) είναι η θεωρούμενη από διάφορες θεωρίες συνωμοσίας ως μια αναδυόμενη μυστική απολυταρχική παγκόσμια διακυβέρνηση.
Το κοινό θέμα αυτών των θεωριών συνωμοσίας γύρω από την Νέα Τάξη είναι ότι μια μυστική ελίτ εξουσίας με ατζέντα παγκοσμιοποίησης συνωμοτεί με σκοπό να κυριαρχήσει τελικά στον κόσμο αφενός δια μέσω μιας αυταρχικής παγκόσμιου κυβέρνησης, η οποία θα αντικαταστήσει τα κυρίαρχα έθνη-κράτη. Αφετέρου δια μέσω μιας προπαγάνδας που καλύπτει όλα τα θέματα, η ιδεολογία της οποίας χαιρετίζει την καθιέρωση της Νέας Τάξης ως ολοκλήρωση της προόδου της Ιστορίας. Πολλά ιστορικά και σύγχρονα πρόσωπα με επιρροή θεωρήθηκαν σαν μέλη της μυστικής οργάνωσης η οποία λειτουργεί δια μέσω οργανώσεων-βιτρίνα για να ενορχηστρώσει σημαντικά πολιτικά και οικονομικά γεγονότα, τα οποία ποικίλουν από την πρόκληση συστημικών κινδύνων έως του να σπρώχνουν για «θεραπείες σοκ» στην οικονομία, σε εθνικό ή πολυεθνικό επίπεδο για να επιτύχουν σταδιακά την παγκόσμια διακυβέρνηση.
Πριν από τις αρχές της δεκαετίας του '90, οι θεωρίες συνωμοσίας για την Νέα Τάξη Πραγμάτων περιορίζονταν σε δύο αμερικάνικες υποκουλτούρες όπως το μαχητικό αντικυβερνητικό δεξιό κίνημα και δευτερευόντως σε μέρος του φονταμενταλιστικού Χριστιανισμού τον οποίο απασχολούσε το τέλος του κόσμου με την έλευση του Αντίχριστου. Σκεπτικιστές που όπως ο Michael Barkun και ο Chip Berlet παρατήρησαν ότι οι θεωρίες της λαϊκιστικής Δεξιάς γύρω από την Νέα Τάξη Πραγμάτων, όχι μόνο είχαν υιοθετηθεί από πολλούς συνωμοσιλόγους, αλλά κατάφεραν να διεισδύσουν στην μαζική κουλτούρα, εγκαινιάζοντας μια περίοδο κατά τα τέλη του 20ου και αρχές του 21ου αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι άνθρωποι προετοιμάζονται ενεργά για καταστροφικά ενδεχόμενα. Αυτοί οι πολιτικοί επιστήμονες ανησυχούν πως η μαζική υστερία που προκαλεί η Νέα Τάξη Πραγμάτων, μπορεί τελικά να έχει καταστροφικά αποτελέσματα στην αμερικανική πολιτική ζωή, όπως την αύξηση της τρομοκρατίας των «μοναχικών λύκων» έως την ανάδειξη στην εξουσία αυταρχικών υπερεθνικιστών δημαγωγών.
Μαίρη Ραζή

Βιογραφικά στοιχεία

Σε ηλικία 7 ετών ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς της και τη μεγαλύτερη αδελφή της. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία ενώ φοίτησε στο Θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν, ενώ αποφοίτησε και από τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έκτοτε εργάσθηκε ανελλιπώς στο ελληνικό θέατρο σε πολλές παραστάσεις και με συνεργασίες οπως τους Σωτήρη Μουστάκα, Θύμιο Καρακατσάνη, Θανάση Βέγγο, Κώστα Χατζηχρήστο, Ρένα Βλαχοπούλου, Γιάννη Γκιωνάκη, Κώστα Καζάκο. Το 1990 ίδρυσε το θέατρο «ΠΡΟΒΑ» στην οδό Ερμού, ενώ το 2001 ίδρυσε την δική της Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Μαίρης Ραζή, την οποία και διευθύνει μέχρι σήμερα.
Το 1981 παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Σωτήρη Τσόγκα και μαζί απέκτησαν την μοναχοκόρη τους, Κοραλία Τσόγκα, ηθοποιό.
Στις 11 Οκτωβρίου 2018 βραβεύτηκε για τη συνολική της παρουσία από τη Σχολή Δημοσιογραφίας και Τηλεόρασης New Media Studies by Stamatis Malelis στην Αθήνα.
Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν

Εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Υιός Κωνσταντινουπολίτη τραπεζίτη, ο Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν έγινε εκπαιδευτικός και ξεκίνησε την διδασκαλία στο Τοκάτ. Κατόπιν ενός ταξιδιού του στο δυτικό τμήμα της Ανατολίας και των Βαλκανίων, ίδρυσε δικό του σχολείο στο Βαν, το 1878. Ωστόσο, το συγκεκριμένο σχολείο έκλεισε προ το τέλους του έτους, λόγω εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ των μελών της διεύθυνσής του. Το 1881, ίδρυσε νέο σχολείο, το οποίο, όμως, έκλεισε από τις Οθωμανικές Αρχές το 1885.

Εξορία στη Μασσαλία

Στην συνέχεια, υποχρεώθηκε σε εξορία, εγκαθιστάμενος στη Μασσαλία, όπου ίδρυσε, το 1885, την πρώτη αρμενική επαναστατική εφημερίδα, την Armenia.
Ματθίλδη του Μπετύν

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Ροβέρτου Ζ΄ κυρίου του Μπετύν και επιτρόπου (advocate) του αββαείου του Αγ. Βάαστ στο Αρράς, γαιοκτήμονα απέραντων εκτάσεων και ενός των 12 ευγενών της Φλάνδρας. Μητέρα της ήταν η Ελισάβετ, κόρη του Άρνολντ Δ΄ κυρίου του Μοριαλμέ.
Ευκρατίδης Β´ της Βακτρίας

Περιγραφή

Είναι πιθανό πως βασίλεψε για σύντομο χρονικό διάστημα κατά την περίοδο 145-140 π.Χ. μετά την δολοφονία του πατέρα του, Ευκρατίδη Α´, τον οποίο φέρεται να δολοφόνησε ο ίδιος κατά τα γραπτά του Ρωμαίου ιστορικού του 2ου αιώνα μ.Χ. Ιουστίνου, ο οποίος εξιστόρησε πως τον δολοφόνησε χωρίς να το κρύψει και διέταξε να παραμείνει άταφος.
Είναι πιθανό πως είχε ξεκινήσει ως αντιβασιλέας του Ευκρατίδη Α´, ενώ στα μεταγενέστερα νομίσματα του αναφέρεται ως Σωτήρ κάτι που αποτελεί ένδειξη πως κυβερνούσε πλέον μόνος του. Μετά τον θάνατο του Ευκρατίδη Β´, τον διαδέχτηκε ο Ηλιοκλής Α´, ο οποίος πιθανώς ήταν αδελφός του και σύντομα έπειτα απώλεσε όλα τα εδάφη στην Βακτριανή από τους Γιουετσί οι οποίοι μετανάστευαν κατά κύματα προς τα νοτιοδυτικά από την Κίνα. Ήδη ο ρυθμός εμφάνισης σφαλμάτων στα νομίσματα του Ευκρατίδη φέρεται να είναι αισθητά αυξημένος σε σχέση με παλαιότερα νομίσματα, κάτι που υποδηλώνει την έναρξη της παρακμής του βασιλείου υπό την πίεση των Γιουετσί.