Σαολίν

Η ίδρυση του Μοναστηριού

Σύμφωνα με το εγχειρίδιο «συνεχείς βιογραφίες των διαπρεπών μοναχών» (Πινγίν: Xù gāosēng zhuàn; κινέζικα: 续高僧传) που γράφτηκε το 645Κ.Ε. από τον Μοναχό Ντάο Σουάν (Πινγίν:  Dàoxuān; κινέζικα: 道宣 | 596 ～ 667 Κ.Ε.), ένας διάσημος Ινδός μοναχός ήρθε στo Πινγτσένγκ (Πινγίν: Píngchéng; κινέζικα: 平城) την Πρωτεύουσα της Βόρειας Δυναστείας Ουέϊ (Πινγίν: Běi Wèi Cháo; κινέζικα: 北魏朝 | 386 ～ 535 Κ.Ε.), τον 5ο αιώνα, διασχίζοντας το τεράστιο εμπόδιο της σειράς των βουνών των Ιμαλαΐων (Πινγίν: Xǐmǎlāyǎ Shān; κινέζικα: 喜马拉雅山), διδάσκοντας το βουδικό δόγμα του μικρού οχήματος (Πινγίν: xiǎoshèng; κινέζικα: 小乘). Ο Ινδός μοναχός ονομαζόταν Φο Τουό (Πινγίν: Fótuó; κινέζικα: 佛陀), που σημαίνει «Βουδικό Κεφάλι».
Ο λόγιος ιστορικός, Ουέϊ Σου (Πινγίν: Wèishōu; κινέζικα: 魏收 | 506 ～ 572 Κ.Ε.) στο βιβλίο του «Το βιβλίο της Περιόδου Ουέϊ» (Πινγίν: Wèishū; κινέζικα: 魏書) που γράφτηκε το 554 Κ.Ε. αναφέρει πως το όνομα του Ινδού Δάσκαλου, ήταν Μπα Τουό (Πινγίν: Bátuó; κινέζικα: 跋陀).
Σύμφωνα με τα αρχεία της πόλης Ντενγκ Φενγκ (Πινγίν: Dēngfēng; κινέζικα:  xiànzhì 登封县志) ο Μπα Τουό έφτασε στη Κίνα το 464 Κ.Ε. και δίδαξε το Βουδικό δόγμα του Μικρού Οχήματος (Πινγίν: Xiǎoshèng; κινέζικα:  小乘) για 30 χρόνια, πριν επιτύχει τη Νιρβάνα (Πινγίν: nièpán; κινέζικα:  涅槃) το 494 Κ.Ε.

Ο Ιδρυτής του Ναού Σαολίν

Ο αφοσιωμένος στη βουδική διδασκαλία αυτοκράτορας Σιάο Ουέν Ντι (Πινγίν: xiàowéndì; κινέζικα:  孝文帝 | 467 ～ 499 Κ.Ε.), το 494 μετέφερε τη πρωτεύουσα της Βόρειας Δυναστείας Ουέϊ (Πινγίν: Běi Wèi Cháo; κινέζικα:  北魏朝 | 386 ～ 535 Κ.Ε.) από το Πινγτσένγκ (Πινγίν: Píngchéng; κινέζικα:  平城) το σημερινό Ντα Τονγκ του Σαάν Σι (Πινγίν: Dàtóng, Shānxī; κινέζικα:  大同, 山西) στη Λούο Γιανγκ (Πινγίν: Luòyáng; κινέζικα:  洛阳). 
Ένα χρόνο μετά, το 495 Κ.Ε. θέσπισε ένα διάταγμα με το οποίο ίδρυσε ένα ναό για να τιμήσει τη διδασκαλία του μεγάλου βουδιστή μοναχού στο μέρος που πέρασε τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, στη βόρεια πλευρά του βουνού Σαοσί της οροσειράς Σονγκ, βορειοδυτικά της πόλης Ντενγκ Φενγκ, στην επαρχία Χονάν.
Ο Γιανγκ Σουάν Τζι (Πινγίν: yángxuànzhī; κινέζικα:   楊衒之) στο «Αρχείο των Βουδιστικών Μοναστηριών της Λούο Γιανγκ» (Πινγίν: Luòyángqiélánjì; κινέζικα:   洛陽伽藍記 | 547 Κ.Ε.)", και ο Λι Σιαν (Πινγίν: lǐxián; κινέζικα:   李賢 | 1408 ～ 1466 Κ.Ε.), στο «Ενοποιημένο αρχείο της Δυναστείας Μινγκ» (Πινγίν: míngyītǒngzhì; κινέζικα:   明一統志 | 1461 Κ.Ε.), συμφωνεί με την τοποθεσία και την ίδρυση του Μοναστηριού Σαολίν, απόλυτα με την αναφορά του Ντάο Σουάν. 
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο μοναδικό «Ντατσίνγκ γιτόνγκ τζι» (Πινγίν: Dàqìngyītǒngzhì; κινέζικα:   大清一統志) που γράφτηκε από τον Αυτοκράτορα Τζία Τσινγκ (Πινγίν: Jiāqìng ; κινέζικα:  嘉慶 | 1760 ～ 1820 Κ.Ε.) και τυπώθηκε το 1842 Κ.Ε., το Μοναστήρι του Νεαρού Δάσους που βρίσκεται στην επαρχία Χενάν χτίστηκε το 20ο έτος της εποχής Τάϊ Χο (Πινγίν: Běiwèitài hé shíjiǔnián; κινέζικα:   北魏太和十九年 495 Κ.Ε.), γνωστής σαν «Η εποχή της Υπέρτατης Αρμονίας» της Βόρειας Δυναστείας Ουέϊ (Πινγίν: Běi Wèi Cháo; κινέζικα:   北魏朝 | 386 ～ 535 Κ.Ε.).

Το όνομα του Ναού Σαολίν

Το νέο μοναστήρι πήρε την ονομασία Σάο (Πινγίν: Shào; κινέζικα:  少) Λιν (Πινγίν: lín; κινέζικα:  林] που σημαίνει Νεαρό Δάσος. 
O λόγιος Τζινγκ Ρι Τζεν (Πινγίν: Jĭngrìzhēn; κινέζικα:   景日昣) στις αρχές της δυναστείας των Τσινγκ (Πινγίν: Qīng Cháo; κινέζικα: 清朝/ 1644 ～ 1911 Κ.Ε.) το ανέλυσε στο βιβλίο του σχετικά με το Βουνό Σονγκ (Πινγίν: shuō Sōng; κινέζικα: 说嵩):
«Σαολίν, Δάσος των νεαρών δέντρων. (Πινγίν: Shàolínzhĕ, shăoshìzhīlínyĕ; κινέζικα:  少林者，少室之林也)».