google/wiki40b huggingface dataset:
Άλφεν αν ντεν Ράιν

Ιστορία

Ο χώρος γύρω από το Άλφεν Αν Ντε Ράιν έχει κατοικηθεί για 2000 χρόνια. Στη ρωμαϊκή εποχή, ο παλιός Ρήνος ήταν το βόρειο σύνορο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τον κανόνα του αυτοκράτορα Κλαύδιος (41-54 μ.Χ.), τμήματα του ρωμαϊκού στρατού στάθμευαν στην περιοχή. Ως εκ τούτου, πολλά ρωμαϊκά οχυρά βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού παλιού Ρήνου, συμπεριλαμβανομένου του οχυρού Albanianae στο κέντρο του Άλφεν Αν Ντεν Ράιν. Οι Ρωμαίοι είχαν χτίσει επίσης την πρώτη γέφυρα πάνω από το παλιό Ρήνο. Το Άλφεν ήταν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο στην περιοχή μέχρι την εποχή των γερμανικών επιδρομών το 240 μ.Χ.
Μετά από επαναλαμβανόμενα προβλήματα με τις πλημμύρες, ιδιαίτερα στην Ουτρέχτη και το Λέιντεν, Ο παλιός Ρήνος φράχτηκε το 1122 και δεν έχει πλημμυρίσει από τότε. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το Άλφεν ήταν ένα φέουδο που ονομάζεται Άλφεν εν Ριετβελτ.
Τον 17ο αιώνα, το Άλφεν κατέστη πάλι ένα κομβικό σημείο για το εμπόριο. Ο Ρήνος χρησιμοποιήθηκε για την κυκλοφορία σκαφών. O δήμος ιδρύθηκε το 1918 με τη συγχώνευση μικρότερων δήμων.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η πλειοψηφία των Εβραίων από to Άλφεν απελάθηκαν και δολοφονήθηκαν στη συνέχεια, ελάχιστοι μόνο επέζησαν. Μετά τον πόλεμο, η εβραϊκή κοινότητα διαλύθηκε και συγχωνεύθηκε με εκείνη στο Λέιντεν.
Από το 1950, η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς. Μια μεγάλη νέα γειτονιά χτίστηκε στη βόρεια πλευρά. Και από τη δεκαετία του [1990], παρόμοια ανάπτυξη έγινε και στη νότια πλευρά της πόλης.
Τα τελευταία χρόνια, ένα μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης έχει υποστεί πλήρη ανανέωση. Πολλά μεγάλα κτίρια που χτίστηκαν το 1950 και νωρίτερα έχουν κατεδαφιστεί για να κάνουν χώρο για τη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Αυτό το τεράστιο έργο περιελάμβανε την προσθήκη μιας νέας πλατείας δίπλα στην όχθη του ποταμού και την κατασκευή ενός θεάτρου / κινηματογράφου, μια αναβάθμιση των τοπικών καταστημάτων και τη δημιουργία πεζοδρόμων. Το 2006, όλα αυτά τα έργα είχαν ολοκληρωθεί.

Τουρισμός

Στην πόλη υπάρχει το Avifauna Bird Park, το πρώτο πάρκο που έγινε στο κόσμο αφιερωμένο στα πουλιά. Το Archeon, ένα θεματικό πάρκο σχετικά με την Ολλανδική ιστορία και το Zegersloot Recreation Park, ένα πάρκο με τεχνητή λίμνη, δημοφιλή για πεζοπορία, ποδηλασία, ιστιοπλοΐα και θαλάσσιο σκι.
Ροζέριο Σένι

Σταδιοδρομία

Ξεκίνησε το άθλημα ως έφηβος με την Σινόπ ΦΚ και το 1990 εντάχθηκε στη Σάο Πάολο ΦΚ. Σε αυτήν παρέμεινε επί 25 χρόνια και μέχρι να αποσυρθεί της ενεργού δράσης το 2015 στην ηλικία των 42 ετών, έχοντας κατακτήσει το Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων (2005) και το Κόπα Λιμπερταδόρες (1992, 1993, 2005).
Γιάννης Αγγέλου

Βιογραφία

Γνωρίστηκαν με τον πρώην Πρωθυπουργό όταν εργαζόταν και οι δύο στην επιχείρηση του Αλέκου Καραμανλή, πατέρα του δεύτερου. Είναι στενός συνεργάτης του Κ. Καραμανλή από το 1986, όταν αυτός πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις Σέρρες. Κατά το διάστημα διακυβέρνησης του Κ. Καραμανλή (2004-2009) ο Γιάννης Αγγέλου ήταν διευθυντής του πολιτικού του γραφείου. Η γυναίκα του, Αλεξάνδρα Αγγέλου, ήταν γραμματέας του Αλέκου Καραμανλή και στη συνέχεια ιδιαιτέρα του Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή στο Μέγαρο Μαξίμου. Είχε δύο γιους, τον Άγγελο και τον Δημήτρη.
Ήταν κατηγορούμενος για ηθική αυτουργία σε απιστία για υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου. Στις 20 Ιουλίου 2010 απολογήθηκε στην εφέτη ειδική ανακρίτρια Ειρήνη Καλού, και κατόπιν αφέθηκε ελεύθερος με χρηματική εγγύηση €400.000 και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Ο Άρειος Πάγος αποφάσισε, τον Νοέμβριο του 2014, με αμετάκλητο βούλευμά του, την οριστική απαλλαγή του διευθυντή του γραφείου του Κώστα Καραμανλή, από όλες τις κατηγορίες για την εν λόγω υπόθεση.
Κερκηίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κερκηίδα (Κερκηίς) είναι γνωστή μία από τις Ωκεανίδες, θυγατέρες του μυθικού Ωκεανού και της Τηθύος. Η Κερκηίδα αναφέρεται στη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Α΄ 2.2), από τον Ησίοδο στη Θεογονία (346) και από τον Υγίνο στους Fabulae (πρόλογος).
Χελιδώνα Ευρυτανίας

Τοποθεσία

Το χωριό βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ευρυτανίας και είναι χτισμένο σε υψόμετρο περίπου από 540 έως 690 μέτρα, στις νότιες υπώρειες του όρους Τέμπλα απέναντι από τις νοτιοδυτικές υπώρειες του όρους Χελιδόνα. Νότια του χωριού βρίσκεται το σημείο σμίξης του Τρικεριώτη ποταμού με τον χείμαρρο Βαθύ Διάσελο. Εγγύς του βρίσκεται η θέση «Πλατανάκι» απέχοντας 2 χλμ. από αυτή. Στις απέναντι του Τρικεριώτη πλαγιές βρίσκονται τα χωριά Βελωτά και Παρηγόρης. Απέχει από το Καρπενήσι 29 χλμ. και 67 χλμ. από το Αγρίνιο.
943 Μπιγκόνια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μπιγκόνιας εκτιμάται σε 69,20 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,046. Η Μπιγκόνια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 40 λεπτά.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1986-1987

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1986-87  διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Έσπερος Καλλιθέας και ανέβηκε στην  Α2΄ Εθνική κατηγορία. Ο δευτεραθλητής Δημόκριτος ηττήθηκε στους αγώνες διαβάθμισης (πλέι-οφ) από την προτελευταία ομάδα της Α2΄ Νήαρ Ηστ και δεν κατάφερε να ανέβει στην Α2΄.
Μεγάλη Κατήχηση του Λούθηρου

Η Μεγάλη Κατήχηση του Λούθηρου (γερμ.: Der Große Katechismus) γράφτηκε από το Μαρτίνο Λούθηρο, και δημοσιεύθηκε το Απρίλιο του 1529. Η Μεγάλη Κατήχηση απευθύνεται κυρίως σε εκκλησιαστικούς λειτουργούς, ως βοήθημα για την διδασκαλία στις συναθροίσεις τους. Διαιρείται σε πέντε τμήματα: τις Δέκα Εντολές, το Σύμβολο των Αποστόλων, την Κυριακή προσευχή, το μυστήριο του Αγίου Βαπτίσματος, και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο της Ομόνοιας, το οποίο αποτελεί σε γενικές γραμμές την ομολογία πίστεως των Λουθηρανών.
Σκυφάτο

«Σκυφάτο» είναι όρος ο οποίος χρησιμοποιείται συχνά στη νομισματολογία για να περιγράψει τα κοιλόκυρτα βυζαντινά νομίσματα του 11ου-14ου αιώνα.
Η χρήση αυτή ξεκίνησε κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα, όταν ο όρος, που εμφανίζεται σε νοτιοϊταλικά έγγραφα χρονολογούμενα από τον 11ο και 12ο αιώνα, εσφαλμένα ερμηνεύτηκε ως προερχόμενος από την ελληνική λέξη «σκύφος». Στην πραγματικότητα, ο συγκεκριμένος όρος πιθανώς προέρχεται από την αραβική λέξη shafah, «άκρη, χείλος», ενώ αναφέρεται στα διακριτικά και εμφανή άκρα των πρώιμων ισταμένων χρυσών νομισμάτων. Λόγω της συγκεκριμένης παρανόησης, ο όρος «σκυφάτο» χρησιμοποιήθηκε έκτοτε σε ευρεία κλίμακα για τον ορισμό των κοίλων χρυσών, αργυρών και χάλκινων νομισμάτων της ύστερης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, καθώς και παρόμοια νομίσματα από άλλα κράτη που βασίστηκαν στα βυζαντινά νομίσματα. Ο ορθός όρος για τα εν λόγω νομίσματα είναι «τραχέα», που ήταν και ο σύγχρονος όρος που χρησιμοποιούσαν και οι Βυζαντινοί.
Ενέργεια στη Σερβία

Το λήμμα ενέργεια στη Σερβία περιγράφει την παραγωγή, την κατανάλωση και την εισαγωγή ενέργειας στη Σερβική Δημοκρατία.

Ηλεκτρισμός

Ο κύριος παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας στη Σερβία είναι η Elektroprivreda Srbije. Η εταιρεία έχει εγκατεστημένη ισχύ 7.662 MW και παράγει 38,9 TWh ηλεκτρικής ενέργειας ανά έτος. Η παραγωγική ικανότητα από την καύση λιγνίτη είναι 4.390 MW, από φυσικό αέριο και πετρελαιοειδή είναι 336 MW και από υδροηλεκτρικές πηγές είναι 2.936 MW. Η Elektroprivreda Srbije είναι, επίσης, ο μεγαλύτερος παραγωγός λιγνίτη στη Σερβία και έχει κύριες βάσεις στις λεκάνες Κολουμπάρα και Κόστολατς, όπου παράγονται περίπου 37 εκατομμύρια τόνοι ανά έτος. Τέλος, 20 MW παράγονται από αιολική ενέργεια, κυρίως μέσω των εγκαταστάσεών της εταιρείας MK Fintel Wind.
Προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα του τομέα μέσω της δράσης των μηχανισμών της αγοράς στην παραγωγή και την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας, η σερβική κυβέρνηση εισήγαγε ανταγωνισμό στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας με την υιοθέτηση του νόμου περί ενέργειας το 2004. Οι αγοραστές που πληρούν τα κριτήρια σύμφωνα με τον νόμο έχουν την ευκαιρία να γίνουν ειδικοί αγοραστές και έτσι να έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν ηλεκτρική ενέργεια στην ανοικτή αγορά. Στην πρώτη φάση, η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας ήταν ανοικτή σε όλους τους δυνητικούς πελάτες με ετήσια κατανάλωση ηλεκτρισμού άνω των 25 GWh. Από 1η Ιανουαρίου 2007 το Συμβούλιο του Οργανισμού Ενέργειας της Δημοκρατίας της Σερβίας αποφάσισε ότι το δικαίωμα απόκτησης του καθεστώτος ενός επιλέξιμου πελάτη είναι διαθέσιμο σε όλους τους πελάτες ηλεκτρικής ενέργειας με ετήσια κατανάλωση άνω των 3 GWh.

Πετρέλαιο και φυσικό αέριο

Η Naftna Industrija Srbije (Βιομηχανία Πετρελαίου της Σερβίας) είναι η μόνη εταιρεία στη Σερβία που ασχολείται με την έρευνα και την παραγωγή αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και με την παραγωγή γεωθερμικής ενέργειας. Η εταιρεία διαθέτει όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για την πραγματοποίηση μιας ολόκληρης σειράς σύνθετων δραστηριοτήτων, όπως γεωφυσική εξερεύνηση, έλεγχος της παραγωγής αργού πετρελαίου, φυσικού αερίου και γεωθερμικής ενέργειας. Η πλειοψηφία των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της εταιρείας βρίσκονται στο έδαφος της Σερβίας, στην περιοχή Μπανάτ, αν και διατηρεί επιχειρηματικές δραστηριότητες τόσο στη Σερβία όσο και στο εξωτερικό. Το 2011 Naftna Industrija Srbije ξεκίνησε να αναπτύσσει δραστηριότητες στη Νοτιοανατολική Ευρώπη στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία.
Παρτσάμ

Το Παρτσάμ (παστού/περσικά: پرچم‎, μτφ: «Λάβαρο» ή «Σημαία») ήταν μία από τις συνιστώσες του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν. Η συνιστώσα Παρτσάμ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μετά την ανατροπή του Χαφιζουλάχ Αμίν τον Δεκέμβριο του 1979 (Επιχείρηση Καταιγίδα-333). 
Η βασική ιδεολογία του Παρτσάμ ήταν η βαθμιαία μετατόπιση προς τον σοσιαλισμό στο Αφγανιστάν. Η συνιστώσα Παρτσάμ υποστήριξε αυτήν την ιδέα, επειδή θεωρούσε πως το Αφγανιστάν δεν είχε αρκετές βιομηχανίες για να υποβληθεί σε μια πραγματική προλεταριανή επανάσταση όπως όριζε Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Η συνιστώσα Παρτσάμ είχε περισσότερα αστικά μέλη τα οποία ανήκαν στη μεσαία και ανώτερη μεσαία τάξη. Αντίθετη στο μετριοπαθές Παρτσάμ βρισκόταν η ριζοσπαστική συνιστώσα Χαλκ. Το Χαλκ («Λαός») ανέπτυξε μια πιο σθεναρή γραμμή, υποστηρίζοντας την άμεση και βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης και την εγκαθίδρυση σοβιετικού τύπου κομμουνιστικού καθεστώτος. 
Ο ηγέτης του Παρτσάμ Μπαμπράκ Καρμάλ αντικαταστάθηκε από τον Μοχαμάντ Νατζιμπουλάχ το 1986. Το 1992, το καθοδηγούμενο από το Παρτσάμ Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν μετατράπηκε στο κόμμα Βατάν του Αφγανιστάν.
Ανθρωποθυσία

Με τον όρο ανθρωποθυσία, εννοείται στο ανθρωπολογικό και θρησκειολογικό εννοιολογικό πλαίσιο η θυσία ανθρώπινων πλασμάτων χάριν της συλλογικής ευημερίας της κοινότητας, είτε χάριν της συντήρησης ενός ταμπού, είτε χάριν απόδειξης της αφοσίωσης προς τη θεότητα που απαιτεί τη θυσία. Οι διάφορες μυθολογίες στις οποίες ακόμη και σύγχρονα θρησκευτικά σχήματα εξιστορούν τέτοιου είδους ανθρωποθυσίες, για παράδειγμα η θυσία του Ισαάκ ή η θυσία της Ιφιγένειας, ουσιαστικά περιγράφουν μία τελετουργική πράξη θανάτωσης, θύμα της οποίας είναι αποκλειστικά ο άνθρωπος. Σε ορισμένες περιπτώσεις η έννοια της θυσίας συνδέεται με την αναγνώριση του αίματος ως ιερής ζωικής δύναμης. Σημαντικό ρόλο έπαιζαν οι ανθρωποθυσίες στον πολιτισμό των Αζτέκων, εφόσον πιστευόταν ότι χωρίς αυτές ο ήλιος δε θα ανέτελλε και η ανθρωπότητα θα χανόταν.
Παιώνιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Μένδη της Χαλκιδικής (στη σημερινή Καλάνδρα). Σύμφωνα με τον Παυσανία, έργα του είναι ο αγώνας αρματοδρομίας του Πέλοπα και Οινομάου, αγάλματα του ανατολικού αετώματος του Ναού του Δία στην Ολυμπία, ενώ επιγραφές μαρτυρούν την πατρότητα του κολοσσιαίου μαρμάρινου αγάλματος της Νίκης του Παιωνίου. Ως καλλιτέχνης επηρεάστηκε από τον Φειδία.
Πουναλουανή οικογένεια

Η Πουναλουανή οικογένεια είναι πρωτόγονος τύπος οικογένειας, στον οποίο όλες οι γυναίκες ενός γένους θεωρούνται παντρεμένες με όλους τους άντρες κάποιου άλλου γένους και αντίστροφα, ενώ είναι απαγορευμένος ο γάμος μεταξύ των αδελφιών.
Ο όρος προέρχεται από τη λέξη "πουναλούα", που στη διάλεκτο της Χαβάης σημαίνει "στενός σύντροφος", και δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό ανθρωπολόγο και εθνολόγο του 19ου αιώνα, Λιούις Χένρι Μόργκαν (Lewis Henry Morgan, Ancient Society).

Γένη και μητριαρχία

Σύμφωνα με τον Φρήντριχ Ένγκελς, ο οποίος στηρίχτηκε στα επιστημονικά στοιχεία και τα συμπεράσματα του Μόργκαν και άλλων ερευνητών, από τη μέση βαθμίδα της άγριας κατάστασης, οι άνθρωποι οργάνωσαν την κοινωνία τους με βάση τα γένη. Επειδή η γονική ιδιότητα μπορούσε να αποδειχτεί με σιγουριά μόνο από την πλευρά της μητέρας, τα γένη ήταν δομημένα μητριαρχικά: το ποιος ανήκει και ποιος δεν ανήκει στο γένος και ποιος μπορεί να παντρευτεί ποιον (έπρεπε το υποψήφιο ταίρι να ήταν από άλλο γένος, δηλ. εξωγαμία), καθοριζόταν από τη γραμμή της μητέρας.
Επειδή απαγορευόταν να παντρεύονται οι αδελφοί τις αδερφές τους, κι επιτρεπόταν να παίρνουν μονάχα γυναίκες άλλης καταγωγής, τα παιδιά που προέρχονταν από αυτές τις εκτός γένους γυναίκες βρίσκονταν, σύμφωνα με το μητρικό δίκαιο, έξω από το γένος των πατέρων τους. Στα πλαίσια της συγγενικής ένωσης απέμεναν οι απόγονοι των θυγατέρων κάθε γενιάς, ενώ οι απόγονοι των γιων περνούσαν στα γένη των μητέρων τους.

Παραδείγματα πουναλουανής οικογένειας

Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο Μόργκαν, στη Χαβάη υπήρχε το έθιμο μια σειρά αδελφές - ομομήτριες ή πιο μακρινές, δηλαδή ξαδέλφες πρώτου, δεύτερου ή πιο μακρινού βαθμού, να είναι σύζυγοι από κοινού γυναίκες των κοινών τους αντρών, από τους οποίους όμως αποκλείονταν οι αδελφοί τους. Οι άντρες αυτοί λέγονται μεταξύ τους «πουναλούα», δηλ. στενοί σύντροφοι. Παρομοίως, μια σειρά ομομήτριοι αδελφοί ή εξάδελφοι πρώτου και δεύτερου βαθμού και μακρυνότεροι, είχαν σε κοινό γάμο μια σειρά γυναίκες, από τις οποίες αποκλείονταν οι αδελφές τους. Αυτές οι γυναίκες λέγονταν μεταξύ τους «πουναλούα». Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν διάφορες παραλλαγές, με σταθερό χαρακτηριστικό την αμοιβαία κοινότητα των αντρών και των γυναικών μέσα σ’ έναν ορισμένο οικογενειακό κύκλο, από τον οποίο όμως αποκλείονταν οι αδελφοί των γυναικών, πρώτα οι ομομήτριοι, αργότερα και ο μακρυνότεροι και αντίστοιχα επίσης οι αδελφές των αντρών.

Υπολείμματα

Υπολείμματα της πουναλουανής οικογένειας θεωρήθηκαν διάφορα έθιμα που επιβίωναν πολύ μετά την κατάργηση της μητριαρχίας, όπως το jus primae noctis - "δικαίωμα της πρώτης νύχτας" στις κελτικές φυλές: "Μάλιστα στους Σκοτσέζους όπως και στους Ουαλούς, είχε διατηρηθεί ως το μεσαίωνα ένα υπόλειμμα από την πουναλουανή οικογένεια, με το δικαίωμα της πρώτης νύχτας, που ο αρχηγός του κλαν ή ο βασιλιάς, σαν τελευταίος εκπρόσωπος των πρώην κοινών συζύγων, μπορούσε να το ασκεί σε κάθε νύφη, εφόσον δεν το είχε εξαγοράσει".
Στόουκ ον Τρεντ

Δημοφιλείς Προσωπικότητες

Το Στόουκ έχει αναδείξει προσωπικότητες που έχουν παγκόσμια αναγνώριση τόσο στον αθλητισμό όσο και στη μουσική. Ο Σερ Στάνλεϊ Μάθιους υπήρξε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής για 35 ολόκληρα χρόνια (1930 - 1965), αγωνιζόταν ως τα 50 του χρόνια και φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής Αγγλίας σε 54 περιπτώσεις (11 γκολ). Ο Μάθιους σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε σε Στόουκ Σίτι και Μπλάκπουλ.  
Στην κατηγορία των κορυφαίων αθλητών της πόλης συγκαταλέγεται επίσης ο αμυντικός Ρόι Σπρόσον, ο οποίος αγωνίστηκε στην Πορτ Βέιλ για 23 χρόνια, συμπληρώνοντας περισσότερες από 800 συμμετοχές (1949 - 1972).  Άξιος αναφοράς είναι και ο Φιλ Τέιλορ, ο οποίος είναι πολυνίκης στα Παγκόσμια πρωταθλήματα Νταρτς με 16 κατακτήσεις.  
Στον καλλιτεχνικό χώρο και συγκεκριμένα στη μουσική, ο Ρόμπι Ουίλιαμς (γεν. 1974 στο Μπέρσλεμ) είναι ο πιο δημοφιλής εκπρόσωπος του Στόουκ, ενώ από το Μπέρσλεμ καταγόταν και ο Ίαν Κίλμιστερ (1945 - 2015), πιο γνωστός ως Λέμι, εκ των ιδρυτικών στελεχών του χέβι μέταλ συγκροτήματος "Μότορχεντ".

Ποδόσφαιρο

Το Στόουκ είναι η έδρα δύο επαγγελματικών συλλόγων και μάλιστα είναι η μικρότερη πόλη στην Αγγλία, που διατηρεί δύο επαγγελματικά κλαμπ. Η Στόουκ Σίτι είναι η ισχυρή ομάδα της πόλης, ιδρύθηκε το 1863 και είναι ο δεύτερος παλαιότερος επαγγελματικός σύλλογος στην Αγγλία, πίσω από τη Νοτς Κάουντι (1862). Η Στόουκ Σίτι έχει κατακτήσει το Λιγκ Καπ του 1972, ενώ ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου το 2011.  
Ο έτερος σύλλογος της πόλης είναι η Πορτ Βέιλ, η οποία ιδρύθηκε το 1876 και εδρεύει στη συνοικία Μπέρσλεμ. Σε αντίθεση με την Στόουκ Σίτι, η Πορτ Βέιλ δεν έχει αγωνιστεί ποτέ στην κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Το μεταξύ τους ματς είναι το "Ντέρμπι των Πότερις", ωστόσο για τελευταία φορά διεξήχθη το 2002 όταν η Στόουκ προβιβάστηκε στη 2η κατηγορία και ουσιαστικά άρχισε να απομακρύνεται από την παραδοσιακή της αντίπαλο.
Γομοστό Αχαΐας

Ιστορία

Το Γομοστό αναφέρεται πρώτη φορά σε Οθωμανικό έγγραφο φορολόγησης το 1461 και κατοικείτω τότε από 17 αρβανίτικες οικογένειες. Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τους πρώτους οικιστές του. Στην ίδια απογραφή του 1461 αναφέρονται και τα ονόματα των κατοίκων όπου η πλειοψηφία τους λέγονταν Γκομοστό. Προφορική παράδοση αναφέρει οικιστή κάποιον με το όνομα Γομοστιώτης που ήρθε από το χωριό Πλάτανο των Νεζερών.
Το Γομοστό αναφέρεται σε όλες τις ενετικές απογραφές, στην Β΄Τουρκοκρατία αποτέλεσε τσιφλίκι του Χασάν Τσελεπή. Το 1851 αναφέρεται με 890 κατοίκους. Στο χωριό διατηρήται πηγάδι από την Τουρκοκρατία όπου από εκεί έπαιρνε νερό όλο το χωριό.
Το 1831 έγινε ληστεία σε ταξιδιώτες που περνούσαν από το χωριό και ο Γενικός επίτροπος Πελοποννήσου Θ. Κολοκοτρώνης υποχρέωσε σύμφωνα με την νομοθεσία της εποχής το Γομοστό και το γειτονικό χωριό Αποστόλου να αποζημιώσουν τους ταξιδιώτες.
Στην περιοχή μετά την επανάσταση του 1821 άρχισαν και κατέβαιναν τον χειμώνα ποιμένες από τα χωριά του Παναχαϊκού. Στο Γομοστό έρχονταν ποιμένες κυρίως από τη Ζουμπάτα όπου είχαν φτιάξει και καλύβες για την διαμονή τους, και αργότερα εγκαταστάθηκαν εκεί μόνιμα. Το χωριό αρχικά ήταν κτισμένο σε άλλη κοντινή θέση από την σημερινή όπου τα πρώτα σπίτια κτίστηκαν το 1865 όταν κατασκευάστηκε η σημερινή ΕΟ Πατρών-Πύργου και η σιδηροδρομική γραμμή το 1888. Τοπική παράδοση λέει ότι οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το παλιό χωριό λόγω ενός φονικού για να αποφύγουν βεντέτα εγκαταστάθηκαν στην σημερινή θέση.
Η οικογένεια "Νιφόρα" του Γομοστού ήταν οικιστές και ονοματοδότες του σημερινού χωριού Νιφοραίικα.
Με το ΒΔ 8/4/1835 αποτέλεσε οικισμό του δήμου Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 καταργήθηκαν οι δήμοι και το Γομοστό έγινε οικισμός της κοινότητας Καραίικων. Με τον νόμο 2539/1997 περί "Συγκρότησης της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης" -γνωστός σαν Σχέδιο Καποδίστριας- έγινε οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Καραίικων του δήμου Μόβρης.
Αγκοστίνιο Νέτο

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Κατέτε της επαρχίας Μπενγκό, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1922 και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στη Λουάντα. Γιος Μεθοδιστή πάστορα, ο Νέτο έφυγε από τη χώρα του και σπούδασε στην Πορτογαλία, στα πανεπιστήμια της Κόιμπρα και της Λισαβώνας. Το 1951 συνελήφθη για αυτονομιστικές δραστηριότητες και απελευθερώθηκε επτά χρόνια αργότερα. Ο Νέτο ολοκλήρωσε τις σπουδές του και παντρεύτηκε τη Μαρία Ευγενία ντα Σίλβα την ημέρα που αποφοίτησε. Επέστρεψε στην Ανγκόλα το 1959.

Πολιτική καριέρα

Το Δεκέμβριο του 1956 το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ανγκόλας (PCA) ενώθηκε με το Κόμμα του Ενιαίου Αγώνα για τους Αφρικανούς στην Ανγκόλα (PLUA) σχηματίζοντας το Λαϊκό Κίνημα για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA), με Γενικό Γραμματέα το Βιριάτο ντα Κρους, αρχηγό του Κομμουνιστικού Κόμματος (PCA) και τον Νέτο ως πρόεδρο.
Οι αποικιακές αρχές της Πορτογαλίας συνέλαβαν το Νέτο στις  8 Ιουνίου 1960. Οι υποστηρικτές του πραγματοποίησαν πορεία από το Μπενγκό ως το Κατέτε απαιτώντας την απελευθέρωσή του. Ωστόσο, απωθήθηκαν από τον πορτογαλικό στρατό, που άνοιξαν πυρ σκοτώνοντας 30 και τραυματίζοντας άλλους 200 στη σφαγή του Icolo e Bengo. Έπειτα ο Νέτο εξορίστηκε από τους Πορτογάλους στο Πράσινο Ακρωτήριο και φυλακίστηκε στη Λισαβώνα. Η κυβέρνηση , έπειτα από διεθνείς πιέσεις, αναγκάστηκε να τον αποφυλακίσει και να τον θέσει σε κατ' οίκον περιορισμό στην πορτογαλική πρωτεύουσα. Ο Νέτο κατάφερε να δραπετεύσει στο Μαρόκο και έπειτα πήγε στο Ζαΐρ.
Το 1962 επισκέφτηκε τις ΗΠΑ και συνάντησε την άρνηση του Κένεντι να δοθεί βοήθεια για τον πόλεμο κατά των Πορτογάλων. Αντί αυτής, η κυβέρνηση του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι ενίσχυσε οικονομικά το αντικομμουνιστικό μέτωπο FNLA του Όλντεν Ρομπέρτο.
Το 1965 συναντήθηκε με τον Τσε Γκεβάρα και άρχισε να δέχεται υποστήριξη από την  Κούβα.
Υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη του MPLA, μιας από τις τρεις ομάδες που ανταγωνίζονταν για την εξουσία έπειτα από την αποχώρηση των Πορτογάλων από την Ανγκόλα. Στις  11 Νοεμβρίου 1975 η χώρα έγινε ανεξάρτητη και ο Νέτο πρώτος Πρόεδρος.  Η κυβέρνησή του σύναψε στενούς δεσμούς με τη Σοβιετική Ένωση μαζί με άλλα κράτη του Ανατολικού Μπλοκ και άλλα κομμουνιστικά κράτη. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία της Ανγκόλας αλλά και στην ηγεσία του MPLA ο Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος.
Πέθανε σε νοσοκομείο στη Μόσχα, κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης για καρκίνο, στις 10 Σεπτεμβρίου του 1979.

Διακρίσεις και τιμές

Η ημέρα των γενεθλίων του εορτάζεται ως εθνική Εορτή των Ηρώων (αργία στην Ανγκόλα). Το όνομα του Νέτο δόθηκε στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας. Η Σοβιετική Ένωση τίμησε με το Βραβείο Λένιν τον Ανγκολανό πολιτικό, για την ειρήνη (περίοδος 1975-76). Επίσης, προς τιμήν του πατέρα της ανεξαρτησίας της Ανγκόλας ο Τσινούα Ατσέμπε έγραψε το ποίημα Agostinho Neto.
Διεθνής Ένωση Πλοιοκτητών Δεξαμενοπλοίων

Το όνομα Ιντερτάνκο (INTERTANΚO) αποτελεί ακρωνύμιο του αγγλικού τίτλου "International Association of Independent Tanker Owners" με το οποίο φέρεται η Διεθνής Ένωση Πλοιοκτητών Δεξαμενοπλοίων (tankers).
Η διεθνής αυτή ένωση ιδρύθηκε το 1934 με κύριο αντικείμενο την προάσπιση των συμφερόντων των ανά τον κόσμο μελών της και με αρχική ονομασία "International Tanker Owners Association". Το 1970 μετονομάστηκε σε International Association of Independent Tanker Owners.
Σημαντικά μέλη της ένωσης αυτής χαρακτηρίζονται και πολλοί Έλληνες πλοιοκτήτες δεξαμενοπλοίων.
Ψέριμος

Γεωγραφία

Η Ψέριμος βρίσκεται βόρεια της Κω και νοτιοανατολικά της Καλύμνου. Η επιφάνεια του νησιού είναι 14,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα με μέγιστο υψόμετρο 268 μέτρα. Το νησί έχει πολλούς χαμηλούς λόφους και μικρές κοιλάδες με άφθονα ελαιόδεντρα. Το βόρειο άκρο του νησιού ονομάζεται «Άκρα Βασιλική», ενώ το νοτιότερο άκρο «Άκρα Ρούσσα». Μεταξύ των παραπάνω επί της ανατολικής πλευράς του νησιού σχηματίζεται κόλπωση, όπου ο όρμος Βασιλική. Στη δυτική ακτή βρίσκεται ο όρμος Ψερίμου στο μυχό του οποίου υπάρχει το ομώνυμο χωριό. Περίπου 2 μίλια βορειότερα του όρμου Ψερίμου είναι το βορειοδυτικό άκρο της νησιού που λέγεται Άκρα Κοράκι (ή Ακρωτήριο Κοράκι), από το οποίο σε απόσταση 6 στάδια νοτιοδυτικά βρίσκεται η βραχονησίδα Πλάτη ή Πλατύ. 
Η κύρια ασχολία των κατοίκων της Ψερίμου είναι η αλιεία και η κτηνοτροφία. Ακτοπλοϊκή σύνδεση υπάρχει τόσο με το νησί της Καλύμνου όσο και με την Κω, η απόσταση από τον λιμένα της οποίας είναι 7,3 ναυτικά μίλια.
Στην Ψέριμο υπάρχει δημοτική κατασκήνωση 5 στρεμμάτων, που φιλοξενεί εκεί ομάδες Προσκόπων από όλη την Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ λειτουργεί και δημοτικό σχολείο.

Ιστορία

Το νησί περιλαμβανόταν στις «νήσους τε Καλύδνας» που μνημονεύονται στον ΄΄Νεών Κατάλογο΄΄ του Ομήρου μαζί με τις υπόλοιπες νησίδες στην περιφέρεια της Καλύμνου. Η νησίδα αναφέρεται από τον Πλίνιο (Naturalis Historia V 36,134) ως Pserema ανάμεσα στα νησιά του Κεραμεικού κόλπου. Η ονομασία  Ψήριμος, διασώθηκε στη χαμένη σήμερα επιγραφή που είδε το 1888 ο Γουίλιαμ Ρότζερ Πάτον στην εκκλησία του χωριού του νησιού: « εν κάποις εν Ψηρίμω... ». Στην επιγραφή αναφέρονται μεταξύ άλλων άρχοντες της Κω (μονάρχοι, γερηφόρος, πρήγιστος και ιεροποιοί), γεγονός που δείχνει την εξάρτηση της νησίδας από την Κω στον 3ο αι., όπου χρονολογείται η επιγραφή.

Διοικητικά

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στον δήμο Καλυμνίων της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 80 κατοίκους. Ως οικισμός είναι αναγνωρισμένος από το 1948, την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2011-2012

Α1 Γυναικών 2011-2012