Έερο Σάαρινεν

Τα νεαρά χρόνια

Ήταν γιος του μοντερνιστή - Αρ Νουβό αρχιτέκτονα Eliel Saarinen και της γλύπτριας Loja Gesellius. Θεωρήθηκε παιδί ιδιοφυΐα καθώς μπορούσε από τα πρώιμα σχολικά του χρόνια να σκιτσάρει και με τα δύο χέρια και να κερδίσει κάποιους μικρούς κατασκευαστικούς διαγωνισμούς (π.χ Διαγωνισμό κατασκευής με σπίρτα το 1922). Σε μικρή ηλικία μετακόμισε από την πατρίδα του στην Αμερική μαζί με την οικογένειά του. Μαθήτευσε κοντά στον πατέρα του στην ακαδημία Cranbrook των Τέχνων στο Μίτσιγκαν (Cranbrook Academy of Art). Εκεί συνάντησε και ανέπτυξε φιλικές και αργότερα επαγγελματικές σχέσεις με τον Τσαρλς Ιμς άλλο γνωστό αρχιτέκτονα σύγχρονο του Έερο.

Μετέπειτα Σπουδές

Ξεκίνησε τις πτυχιακές σπουδές του το 1929 στην Γαλλία, στο Παρίσι, φοιτώντας ως γλύπτης στην Ακαδημία της Γκράντ Σωμιέρ. (Académie de la Grande Chaumière). Γρήγορα όμως, ένα χρόνο αργότερα, θα επιστρέψει στην Αμερική, πιο συγκεκριμένα στην  σχολή Αρχιτεκτονικής στο Γέιλ (Yale School of Architecture), στο Κονέκτικατ όπου σπουδάζει από το 1930 ως το 1934. Από μικρή ηλικία θεωρούσε τον εαυτό του αμερικάνο και με βάση αυτή την υπηκοότητα αργότερα εργάστηκε.

Τα Πρώτα Βήματα

Από την στιγμή που τελείωσε τις σπουδές του άρχισε να εργάζεται στο γραφείο του πατέρα του. Η συνεργασία των δύο είχε ξαναδοκιμαστεί στην αποπεράτωση του Σχολείου Θηλέων Κίνγκσγουντ, όπου ο Έλιελ σχεδίασε τους χώρους η Loja τους διακόσμησε και ο νεαρός Έερο σχεδίασε τα έπιπλα. Υπό την «προστασία» του πατέρα του ολοκληρώνονται τα σχέδια για πολλά γνωστά έργα όπως τα γραφεία της General Motors στο Γουώρεν του Μίσιγκαν (General Motors Technical Center in Warren, Michigan)το οποίο χτίστηκε από το 1949 μέχρι το 1955 αλλά είχε σχεδιαστεί νωρίτερα ή το Kleinhans Music Hall στην Νέα Υόρκη το 1940.

Η ανεξαρτητοποίηση

Οι ιδέες του πατέρα του έμεναν στάσιμες κολλημένες σε μία άλλη ξεπερασμένη εποχή και ο Έερο δεν μπορούσε πλέον να εργάζεται υπό αυτούς τους όρους. Έτσι η πρώτη ευκαιρία του δόθηκε όταν ανακοινώθηκε διαγωνισμός το 1948 για το μνημείο προς τιμήν του προέδρου Τζέφερσον. Εκεί έλαβε μέρος χωριστά από τον Έλιελ και κέρδισε. Ήταν ο προάγγελος της καινούριας εποχής που ξημέρωνε για τον Έερο. Ήταν γνωστός ως «ο Σααρίνεν των δεύτερων βραβείων» και μέσα σε ένα χρόνο είχε γίνει γνωστός διεθνώς και η μία προσφορά διαδεχόταν την άλλη. Από αυτή την περίοδο το πιο γνωστό έργο του είναι το T.W.A Terminal στην Νέα Υόρκη στο Διεθνές Αερολιμένα J.F.K το οποίο και ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατό του.

Θάνατος - Μεταθανάτιες Διακρίσεις

Ο Έερο Σααρίνεν πέθανε τον Σεπτέμβρη του 1961 κατά την διάρκεια μιας εγχείρησης για όγκο στον εγκέφαλο στην ηλικία των 51 ετών. Αργότερα εν έτει 1962 δέχτηκε το Χρυσό μετάλλιο από το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ενδιαφέρον για τα έργα του Σααρίνεν καθώς θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους-υποτιμημένους αρχιτέκτονες του 20ου αιώνα διότι δέχτηκε αρνητική κριτική εν ζωή για την διαφορετικότητα των έργων του μεταξύ τους.

Προσωπική Ζωή

Απέκτησε 3 παιδιά από 2 γάμους. Ο πρώτος γάμος ήταν με την γλύπτρια Lilian Swann, με 2 παιδιά τον Eric και την Susan. Ενώ το 1954 παντρεύτηκε την Aline Bernstein, μια κριτικό τέχνης στην εφημερίδα New York Times, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Eames, τον οποίο ονόμασε έτσι προς τιμήν του συνεργάτη του Charles Eames.

Επιρροές

Ο Έερο Σααρίνεν δεν χαρακτηρίζεται από κάποια σημαντική επιρροή από άλλους προγενέστερους του αρχιτέκτονες εκτός του πατέρα του. Ένω θα μπορούσε κανείς να πει ότι πολλά έργα του έχουν Μισβαντεροικές επιρροές υπάρχουν άλλα που καταρρίπτουν εντελώς αυτή την θεωρία. Το σημαντικότερο κλειδί για την κατανόηση του έργου του Έερο Σααρίνεν βρίσκεται στην φράση του πατέρα του "Πάντα να σκέφτεσαι το επόμενο μεγαλύτερο πράγμα", το οποίο σημαίνει πως μέσα σε καθετί σχεδιασμένο υπάρχει σε μικρότερη κλίμακα κάτι ακόμα που χρειάζεται σχεδίαση, και κάτι ακόμα μικρότερο μέσα σ' αυτό κ.ο.κ. Άρα ο Έερο διακατεχόταν από την ανάγκη να λύνει στην εντέλεια κάθε του αρχιτεκτονικό έργο.

Τα σημαντικότερα έργα που έλαβε μέρος

Κάποια από τα γνωστότερα και σημαντικότερα έργα του Έερο με τα οποία πέτυχε διακρίσεις, επαίνους και χαρακτηρίζουν το είδος της αρχιτεκτονικής την όποια προσέφερε στον γρήγορα μεταβαλλόμενο κόσμο του μέσου του 20ου αιώνα.