Παραλία Ομάχα

Εισαγωγή

Την ημέρα της απόβασης (κωδ. ονομ. D-Day), η αδοκίμαστη 29η Μεραρχία Πεζικό, συνοδευόμενη από εννέα λόχος των Ρέιντζερς ανακατευθύνθηκαν από το ακρωτήριο Πουάντ-ντυ-Οκ (Pointe du Hoc), καθώς θα επιτίθετο στο δυτικό μισό της παραλίας, ενώ ταυτόχρονα η 1η Μεραρχία Πεζικού πολέμησε  στο ανατολικό μισό. Τα αρχικά κύματα της επίθεσης, που αποτελούνταν από άρματα, πεζικό, και δυνάμεις μηχανικού, είχαν σχεδιαστεί προσεκτικά για να μειώσουν τις παράκτιες άμυνες και να επιτρέψουν στα μεγαλύτερα πλοία των επόμενων κυμάτων να φτάσουν στην ακτή. 
Ο πρωταρχικός στόχος στην Ομάχα ήταν να εξασφαλίσει ένα προγεφύρωμα βάθους περίπου οκτώ χιλιομέτρων, μεταξύ του Πορ-αν-Μπεσσέν (Port-en-Bessin) και του ποταμού Βιρ, που θα τους συνέδεε με τις Βρετανικές δυνάμεις στην παραλία Γκολντ στα ανατολικά, και στην περιοχή του Ισινύ (Isigny) με το 8ο Σώμα Στρατού από την παραλία Γιούτα.
Στην απόβαση αμύνθηκε η 352η γερμανική Μεραρχία Πεζικού, ένα μεγάλο μέρος της οποίας αποτελούσαν έφηβοι συμπληρωμένη με βετεράνους του Ανατολικού μετώπου. Η συγκεκριμένη μεραρχία δεν είχε εκπαιδευτεί ποτέ. Από τους 12.020 άνδρες, μόνο 6.800 είχαν στρατιωτική εμπειρία, και έπρεπε τώρα να υπερασπιστούν μέτωπο 53 χιλιομέτρων. Οι Γερμανοί είχαν αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό στα σημεία υπεροχής κατά μήκος της ακτής, άλλωστε η στρατηγική τους βασίστηκε στην εξουδετέρωση κάθε επίθεσης στην ίσαλο γραμμή. Παρόλα αυτά οι Σύμμαχοι υπολόγιζαν πως η άμυνα στην Ομάχα ήταν τρεις φορές ισχυρότερη της μάχης της Κβαζαλέιν και οι υπερασπιστές τέσσερις φορές περισσότεροι.

Έδαφος και Άμυνες

Περιορισμένη και στα δύο άκρα από απόκρημνα βράχια η παραλία Ομάχα μοιάζει με ημισέληνο, στην οποία τα όρια της παλίρροιας είναι κατά μέσο όρο 300 μέτρα. Πάνω από την γραμμή της πλημμυρίδας υπάρχει ένα ανάχωμα βότσαλων και άμμου 2,5 έως 14 μέτρων. Η γερμανική αμυντική προετοιμασία και η έλλειψη άμυνας σε βάθος υποδεικνύει πως το σχέδιο τους ήταν να σταματήσει η επίθεση στην παραλία. Κατασκεύασαν τέσσερις γραμμές εμποδίων μέσα στο νερό. Η πρώτη με ένα κενό στον τομέα Dog White και ένα άλλο στον τομέα Easy Red ήταν 250 μέτρα έξω από την υψηλή στάθμη και αποτελούνταν από αντιαρματικά εμπόδια τύπου "βελγικές πύλες". Περίπου τριάντα μέτρα από αυτά ήταν μία συνεχής γραμμή κορμών σε συνδυασμό με αντιαρματικές νάρκες. Αυτή η μέθοδος δεν ήταν όσο αποτελεσματική επιθυμούσαν οι Γερμανοί. Άλλα τριάντα μέτρα πίσω υπήρχε μία σειρά από συνεχόμενες επικλινείς ράμπες με νάρκες. Η τελική γραμμή εμποδίων αποτελούνταν  από σκαντζόχοιρους, 150 μέτρα από την ακτή. Η περιοχή μέχρι το ανάχωμα ήταν διάσπαρτη με νάρκες. Τα γερμανικά οδοφράγματα στο σύνολο τους, που είχαν στηθεί για να αποτρέψουν την απόβαση αρμάτων, τελικά φάνηκαν χρήσιμα στους Συμμάχους καθώς παρείχαν κάλυψη από τις σφαίρες.
Οι παράκτιες αναπτύξεις στρατευμάτων, αποτελούνταν από πέντε λόχους πεζικού, συγκεντρωμένες κυρίως σε δεκαπέντε σημεία άμυνας γνωστά και ως Widerstandsnester («φωλιές αντίστασης»), με αριθμούς από Wn-60 ανατολικά έως Wn-74 δυτικά, τα οποία βρίσκονταν κυρίως στις κύριες εισόδους και προστατεύονταν από ναρκοπέδια και συρματοπλέγματα. Οι θέσεις των δυνατών σημείων είχαν συνδεθεί με τάφρους και σήραγγες και ενισχυθεί με παραπάνω 60 πολυβόλα και 18 αντιαρματικά όπλα με στόχο την παραλία. Οι περιοχές μεταξύ των ισχυρών θέσεων ήταν καλυμμένες με χαρακώματα και 85 επιπλέον θέσεις πολυβόλων. Κανένα σημείο της παραλίας  δεν έμεινε ακάλυπτο.

Σχέδιο Επίθεσης

Η Ομάχα χωρίστηκε σε δέκα τομείς με κωδικές ονομασίες(από τα δυτικά προς τα ανατολικά):  Able, Baker, Charlie, Dog Green, Dog White, Dog Red, Easy Green, Easy Red, Fox Green και Fox Red. Η πρώτη επίθεση θα γινόταν από δύο συντάγματα μάχης (RCT), υποστηριζόμενα από δύο τάγματα αρμάτων μάχης και δύο τάγματα των  Ρέιντζερς. Τα συντάγματα πεζικού ήταν οργανωμένα σε τρία τάγματα το καθένα, των 1000 ανδρών. Κάθε τάγμα ήταν οργανωμένο σε τρεις λόχους, που ο καθένας είχε μέχρι 240 άνδρες και έναν υποστηρικτικό λόχο 190 ανδρών. Τα τάγματα αρμάτων αποτελούνταν από τρεις λόχους, 16 αρμάτων έκαστος. Ενώ τα τάγματα των Ρέιντζερς ήταν οργανωμένα σε έξι λόχους με 65 άνδρες έκαστος.
Το 116ο Σύνταγμα Μάχης της 29ης Μεραρχίας Πεζικού ήταν να αποβιβαστεί σε δύο τάγματα στους τέσσερις δυτικούς τομείς, για να ακολουθηθούν σε μισή ώρα από τρίτο τάγμα. Οι αποβάσεις τους θα υποστηρίζονταν από το 743ο  Τάγμα αρμάτων. Δύο λόχοι θα έφταναν με αμφίβια άρματα μάχης DD και ο εναπομείνας λόχος θα αποβιβαζόταν με αποβατικά σκάφη. Στα αριστερά του 116ου το 16ο Σύνταγμα της 1ης Μεραρχίας Πεζικού θα αποβίβαζε επίσης δύο τάγματα με το τρίτο να ακολουθεί σε μισή ώρα στους τομείς Easy Red και Fox Green, ενώ θα υποστηρίζονταν από το 741ο Τάγμα αρμάτων και δύο λόχοι θα κολυμπούσαν στην στεριά ενώ ο τρίτος θα έφτανε συμβατικά.
Τρεις λόχοι του 2ου Τάγματος των Ρέιντζερς θα αναλάμβαναν το Πουάντ-ντυ-Οκ, ενώ ο λόχος C του 2ου θα αποβιβαζόταν δεξιά του 116ου Συντάγματος στην θέση Πουάντ ντε λα Περσέ (Pointe de la Percée). Οι υπόλοιποι λόχοι του 2ου Τάγματος και το 5ο Τάγμα θα αποβιβαζόταν στην συνέχεια στο Πουάντ-ντυ-Οκ, αν όλα έβαιναν καλώς, διαφορετικά θα ακολουθούσαν το 116ο στον τομέα  Dog Green. Η απόβαση θα άρχιζε στις 6:30, σε μία πλημμύρα της παλίρροιας, σε συνέχεια ενός 40άλεπτου ναυτικού και τριακοντάλεπτου εναέριου βομβαρδισμού της παραλιακής άμυνας, ενώ αμφίβια άρματα Sherman DD θα έφταναν 5 λεπτά νωρίτερα. Το πεζικό είχε οργανωθεί σε ειδικά εξοπλισμένα τμήματα επίθεσης 32 ανδρών, ανά αποβατικό σκάφος, με κάθε τμήμα να έχει αναλάβει συγκεκριμένους στόχους στην παραλία. Αμέσως πίσω από του πρώτους, η Ειδική Ομάδα Εργασίας Μηχανικών θα αποβιβαζόταν με σκοπό την εκκαθάριση και σήμανση διαδρόμων μεταξύ των αμυντικών εμποδίων. Αυτό θα επέτρεπε στα μεγαλύτερα πλοία να ακολουθήσουν και περάσουν με ασφάλεια την υψηλή παλίρροια. Η προσγείωση του υποστηρικτικού πυροβολικού θα άρχιζε μια μισή ώρα μετά και θα κορυφωνόταν στις 3 ώρες. Στις 3 και τέταρτο δύο ακόμα συντάγματα μάχης θα αποβιβάζονταν, το 115ο της 29ης Μεραρχίας Πεζικού και το 18ο της 1ης Μεραρχίας Πεζικού, με το 26ο Σύνταγμα Μάχης της 1ης Μεραρχίας να βρίσκεται υπό τις διαταγές του Διοικητή του 5ου Σώματος Στρατού.
Ο στόχος ήταν να εκκενωθεί η παραλία μέσα σε δύο ώρες, οπότε και τα τμήματα επίθεσης θα αναδιοργανώνονταν, συνεχίζοντας σε σχηματισμούς ταγμάτων. Τα περάσματα έπρεπε να ανοίξουν μέσα σε τρεις ώρες, ώστε μέχρι το τέλος της ημέρας οι δυνάμεις τις Ομάχα να δημιουργήσουν προγεφύρωμα 8 χιλιόμετρα μακριά με τη Βρετανική 50η Μεραρχία, που αποβιβάστηκε στην παραλία Gold ανατολικά, και να είναι σε θέση να προχωρήσουν στο Ισινύ την επόμενη μέρα, ώστε να ενωθούν με το αμερικανικό 7ο Σώμα Στρατού, που θα αποβιβαζόταν στην παραλία Γιούτα δυτικά. 
Η δύναμη που επρόκειτο να εκτελέσει αυτό το σχέδιο ανερχόταν σε 34000 άνδρες και 3300 οχήματα, με ναυτική υποστήριξη δύο θωρηκτών, τριών καταδρομικών, δώδεκα αντιτορπιλικών και 105 άλλων πλοίων. Αυτά προέρχονταν κυρίως από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, αλλά περιελάμβαναν και Βρετανικά και ελεύθερα Γαλλικά πολεμικά πλοία. Το 16ο σύνταγμα μάχης (με 3502 άνδρες και 295 οχήματα επιπλέον για την επίθεση) περιελάμβανε 9828 στρατιώτες, 919 οχήματα και 48 άρματα. Για να μετακινηθεί αυτή η δύναμη χρειάστηκε 2 μεταφορικά πλοία, 6 αποβατικά LST, 53 αρματαγωγά LCT, 5 μεγάλα αποβατικά πεζικού LCI/(L), 81 αποβατικά οχημάτων-προσωπικού LCVP, 18 βρετανικά αποβατικά τύπου LCA, άλλα 13 αποβατικά διάφορων τύπων και 64 αμφίβια οχήματα τύπου DUKW. Όλα τα σκάφη είχαν πλήρωμα από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, την ακτοφυλακή των ΗΠΑ και το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό.

Πρώτο κύμα επίθεσης

Παρά την προετοιμασία λίγα πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο. Δέκα αποβατικά βυθίστηκαν από την θαλασσοταραχή πολύ μακριά από την παραλία, ενώ αρκετά άλλα σώθηκαν μόνο και μόνο επειδή οι επιβαίνοντες άδειαζαν το νερό με τα κράνη τους. Η ναυτία ήταν δεδομένη μεταξύ των στρατευμάτων. Στο μέτωπο του 16ου συντάγματος, τα αποβατικά συνάντησαν τους επιζήσαντες σε σωσίβια και σχεδίες άνδρες από τα άρματα DD που είχαν ναυαγήσει. Η πλοήγηση των σκαφών έγινε δύσκολη εξαιτίας του καπνού και τις ομίχλης που έκρυβε την στεριά, ενώ ένα ρεύμα παρέσερνε τους πάντες ανατολικά. Αφού οι βάρκες πλησίασαν μερικά εκατοντάδες μέτρα από την ακτή, τα πυρά των αυτόματων όπλων και του πυροβολικού ήταν όλο και πιο έντονα, καθώς ο βομβαρδισμός πριν την απόβαση δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Καθυστερημένοι από τον καιρό και φοβούμενοι μην χτυπήσουν τα ίδια τους τα σκάφη, οι βομβαρδισμοί έγιναν αρκετά μακριά από την παραλία χωρίς πραγματικό αντίκτυπο στην απόβαση.

Τα πρώτα κρίσιμα λεπτά

5.50 π.μ. : Καταστροφείς της δύναμης "0" άνοιξαν πυρ στην ακτή: το σκάφος τύπου Satterlee επιτίθεται στα σημεία αντίστασης του ακρωτηρίου Οκ. Το πλοίο Τέξας ανοίγει πυρ εναντίον του τομέα άμυνας Dog. Το πλοίο Αρκάνσας επιτίθεται στην έξοδο D3, η φρεγάτα Georges Leygues των Ναυτικού των Γαλλικών Απελευθερωτικών Δυνάμεων συμμετέχει στο τομέα Easy κτλ. Αλλά η πλειοψηφία των οβίδων πέφτουν 2 χιλιόμετρα μακριά και σκοτώνουν κάποιες αγελάδες.
6.00 π.μ.: Ο βορειοδυτικός άνεμος ηρεμεί αλλά εξακολουθεί να φυσά μέχρι 5 μποφόρ. Τα κύματα φτάνουν από 90 εκ. έως 1,80 μέτρα. Στα μικρά αποβατικά σκάφη οι άνδρες που πλησιάζουν την ξηρά υποφέρουν από ναυτία. Αυτές οι σκληρές συνθήκες τους έχουν αποδυναμώσει. 480 βομβαρδιστικά τύπου Β-24 με 1285 τόνους βομβών περνούν από πάνω τους. Αλλά εξαιτίας των χαμηλών σύννεφων ρίχνουν τις βόμβες τους στα χωράφια. Η αποστολή είναι μια παταγώδης αποτυχία. Μία βόμβα έπεσε ακριβώς πίσω από το οχυρό Wn 62 ενώ όλες οι υπόλοιπες διασκορπίστηκαν στην επαρχία. Οι γερμανικές θέσεις είναι άθικτες και εκείνοι που θέλουν να αποβιβαστούν νομίζουν πως έχουν καταστραφεί.
Απέναντι  από το σημερινό αμερικανικό νεκροταφείο τα αμφίβια άρματα Sherman DD του 741ου Τάγματος Τεθωρακισμένων  έφυγαν από τις 5.35 π.μ.  με 12 LTC. Γερμανικές οβίδες έπεσαν αμέσως στα LTC. Η θάλασσα ήταν κακή, μόνο δύο αμφίβια άρματα Sherman DD φτάνουν στην ξηρά, τα υπόλοιπα έχουν βυθιστεί ή πλημμυρίσει. Τέσσερα άρματα θα οδηγηθούν στην παραλία με το LTC τους κατεστραμμένο από οβίδα. Απέναντι από την Βιερβίλ (τομέας Dog) o Υποπλοίαρχος  Eider και ο Ανθυποπλοίαρχος Ρόκγουελ αποφάσισαν να φέρουν όλα τα άρματα  DD του 743ου Τάγματος Τεθωρακισμένων στα LTC τους στην παραλία, η θάλασσα ήταν σε πολύ κακή κατάσταση.
6.25 π.μ.: Η ομάδα 14 της Ειδικής Ομάδας Εργασίας Μηχανικών προτού φτάσει στον τομέα Easy Read  απέναντι από την κοιλάδα Ρυκέ (Ruquet), δεν υπάρχει κανείς στην παραλία, έφτασαν νωρίς. Το LCM αποβατικό τους χτυπήθηκε από οβίδα, όλοι πέθαναν ή τραυματίστηκαν, ήταν οι πρώτοι θάνατοι Αμερικανών πριν την Ομάχα.
6.30 π.μ.: Το πρώτο κύμα φτάνει στην παραλία. Η δύναμη επίθεσης χωρίζεται μεταξύ των δύο τμημάτων. Στα ανατολικά η 1η Μεραρχία Πεζικού, μαζί με την 116ηRTC, ανέλαβε το τμήμα απέναντι από το Σαιν-Λωράν (Saint-Laurent) και την Κολβίλ (Colleville) (τομείς Easy και Fox). Στα δυτικά η 29η Μεραχία Πεζικού, μαζί με τη 16ηRTC , ανέλαβε τον τομέα Dog. Όμως τα ρεύματα στην Ομάχα ήταν πολύ ισχυρά εκείνη την ώρα. Οι επίλεκτες ομάδες (Rangers) θα αντιμετωπίσουν το ίδιο πρόβλημα.
Η πρωινή ομίχλη και ο καπνός από την φωτιά των πλοίων δε επιτρέπουν την αναγνώριση της στεριάς. Οι φορτηγίδες παρασύρονται ανατολικά και όλοι οι πεζικάριοι θα αποβιβαστούν μπροστά από άγνωστους στόχους. Σε ορισμένους τομείς δεν αποβιβάζεται κανένας. Σε άλλους τομείς αποβιβάζονται περισσότεροι λόχοι και ανακατεύονται. Όλα αυτά δημιουργούν μεγάλη σύγχυση που θα αυξηθεί από την σφοδρότητα των μαχών.

Απόβαση Αρμάτων

Δεδομένου του κακού καιρού, λήφθηκε η απόφαση το 116ο Σύνταγμα Μάχης να οδηγήσει τα άρματα DD του 743ου Τάγματος Αρμάτων στην παραλία. Ερχόμενοι απέναντι από το ισχυρά αμυνόμενο πέρασμα της Βιερβίλ, o λόχος Β του 743ου Τάγματος Αρμάτων έχασε όλα του τα μέλη πλην ενός και τα μισά άρματα DD. Ωστόσο οι άλλοι δύο λόχοι αποβιβάστηκαν χωρίς απώλειες. Στο μέτωπο του 16ου Συντάγματος Μάχης τα δύο άρματα DD που έφτασαν στην ξηρά ενώθηκαν με δύο άλλα που αποβιβάστηκαν κατευθείαν στην ξηρά εξαιτίας των χαλασμένων αρματαγωγών τους. Ο άλλος λόχος αρμάτων κατάφερε να αποβιβάσει 14 από τα 16 άρματά του (αν και τρία από αυτά καταστράφηκαν άμεσα).

Απόβαση Πεζικού

Από τους εννέα λόχους που αποβιβάστηκαν κατά το πρώτο κύμα, μόνο ο λόχος Α του 116ου Συντάγματος Μάχης στον τομέα Dog Green και οι Ρέιντζερς δεξιά τους αποβιβάστηκαν εκεί που έπρεπε. Ο Ε του 116ου, με στόχο τον τομέα Easy Green, κατέληξε διάσπαρτος στους δύο τομείς του 16ου Συντάγματος. Ο G του 116ου, με στόχο τον Dog White, άφησε ένα κενό 900 μέτρων στα δεξιά του, μεταξύ αυτών και του Α λόχου του ιδίου συντάγματος, όταν τελικώς βρέθηκαν στον τομέα Easy Green. Ο Ι του 16ου παρασύρθηκε τόσο ανατολικά που χρειάσθηκε μιάμιση επιπλέον  ώρα για να αποβιβαστεί.
Όταν το πεζικό αποβιβάστηκε από τα σκάφη, βρέθηκε 45 με 90 μέτρα μακριά από την στεριά. Για να φτάσουν στη στεριά έπρεπε να προχωρήσουν μέσα στο νερό, το οποίο τους έφτανε στο λαιμό, βαριά φορτωμένοι. Στους περισσότερους τομείς έπρεπε να αντέξουν και τα συνεχιζόμενα πυρά, από όπλα, όλμους, το πυροβολικό και βαριά πολυβόλα. Όπου ο ναυτικός βομβαρδισμός είχε βάλει φωτιά στα χόρτα, όπως στον τομέα Dog Red, συγκάλυψε τα στρατεύματα που αποβιβάζονταν και απέτρεψε τα αποτελεσματικά πυρά των αμυνόμενων. Ορισμένα τμήματα των λόχων  G και F του 116ου Συντάγματος κατάφεραν να φτάσουν στο ανάχωμα σχεδόν αλώβητα, αν και η δεύτερη έγινε αποδιοργανωμένη μετά την απώλεια των αξιωματικών της. Ο G του 116ου ήταν σε θέση να διατηρήσει την συνοχή της, αλλά και αυτή χάθηκε στη προσπάθεια να μεταβούν δυτικά πίσω από το ανάχωμα κάτω από πυρά, σε μία προσπάθεια να πετύχει τους στόχους που του ανατέθηκαν.
Η διασπορά των σκαφών ήταν αρκετά εμφανής στο μέτωπο του 16ου συντάγματος όπου τμήματα των λόχων Ε κα F του 16ου και Ε του 116ου αναμείχθηκαν, κάνοντας δύσκολο να συγκεντρωθούν οι λόχοι και να αυτοσχεδιάσουν την επίθεσή τους και να αντιστρέψουν την κακή κατάσταση που δημιούργησαν οι λάθος αποβάσεις. Τα διάσπαρτα τμήματα του Ε του 116ου, που αποβιβάστηκαν στον τομέα Easy Red, κατάφεραν να αποφύγουν τις βαριές απώλειες, αν και, αφού αντιμετώπισε ένα βαθύ ρυάκι μετά την απόβαση αναγκάστηκαν να αχρηστεύσουν πολλά από τα όπλα τους για να φτάσουν στην ξηρά.
Οι απώλειες ήταν μεγαλύτερες στα δύο άκρα της Ομάχα. Στα ανατολικά, στον τομέα   Fox Green και  Easy Red, τα διάσπαρτα στοιχεία τριών λόχων από την στιγμή που κέρδισαν την σχετική ασφάλεια του αναχώματος έχασαν την μισή τους δύναμη. Μέσα σε 15 λεπτά από την απόβαση στο Dog Green στο δυτικό άκρο της παραλίας, ο λόχος Α του 16ου συντάγματος είχε διασκορπιστεί και οι επικεφαλής του συγκαταλέγονταν στα περίπου 120 θύματα, ενώ οι επιζώντες μειωνόταν αναζητώντας κάλυψη πίσω από εμπόδια. Ο μικρότερος λόχος των Ρέιντζερς στα δεξιά τα πήγαν λίγο καλύτερα, αλλά έχασαν επίσης την μισή τους δύναμη.
Ο λόχος L του 16ου συντάγματος τελικά αποβιβάστηκε με 30 λεπτά καθυστέρηση στα αριστερά του τομέα Fox Green, έχοντας απώλειες μέχρι να περάσουν την παραλία. Το έδαφος όμως στο ανατολικό άκρο της Ομάχα όμως έδωσε αρκετή προστασία στους 125 επιζώντες ώστε να οργανωθούν και να ξεκινήσουν επίθεση. Ήταν ο μόνος λόχος κατά την διάρκεια της πρώτης επίθεσης που λειτούργησε ως μονάδα. Όλοι οι άλλοι λόχοι ήταν στην καλύτεροι περίπτωση αποδιοργανωμένοι, ως επί το πλείστον ακέφαλοι και συγκεντρωμένοι πίσω από το ανάχωμα χωρίς καμία ελπίδα να εκπληρώσουν τους στόχους της επίθεσης και στην χειρότερη περίπτωση δεν αποτελούσαν μάχιμες μονάδες. Σχεδόν όλοι είχαν αποβιβαστεί τουλάχιστον μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον στόχο κάτι που σε συνδυασμό με τον πολύπλοκο σχεδιασμό ήταν αρκετό για τινάξει το σχέδιο στον αέρα.

Απόβαση Μηχανικού

Όπως και το πεζικό έτσι και το μηχανικό έχασαν τις θέσεις τους καθώς μόνο πέντε από τις δεκαέξι ομάδες έφτασαν στις καθορισμένες θέσεις. Τρεις ομάδες έφτασαν σε σημεία χωρίς πεζικό για να τους καλύψει. Κάτω από βαριά πυρά, οι μηχανικοί εργάστηκαν για να ανοίξουν δρόμους και να απομακρύνουν τα αμυντικά εμπόδια, η εργασία τους μάλιστα έγινε πιο δύσκολή εξαιτίας της έλλειψης εξοπλισμού  και της προσπάθειας του πεζικού να καλυφθούν πίσω από τα εμπόδια που προσπαθούσαν να ανατινάξουν. Υπέστησαν και άλλες απώλειες μάλιστα όταν τα εχθρικά πυρά εκτίναξαν τα εκρηκτικά με τα οποία εργάζονταν. Παρόλα αυτά οι μηχανικοί κατάφεραν να ανοίξουν έξι διαδρόμους, από έναν στους τομείς Dog White και  Easy Green στο μέτωπο του 116ου συντάγματος και τους υπόλοιπους τέσσερις στον τομέα  Easy Red στο μέτωπο του 16ου συντάγματος. Στο σύνολο οι απώλειες μηχανικών ξεπέρασαν το 40%.

Δεύτερο κύμα επίθεσης

Με τους αρχικούς στόχους ανεκπλήρωτους, το δεύτερο και μεγαλύτερο κύμα επίθεσης  έφερε ενισχύσεις και όπλα υποστήριξης στις 07:00 για να αντιμετωπίσει σχεδόν τις ίδιες δυσκολίες όπως και το πρώτο. Το μόνο πλεονέκτημα του δεύτερου κύματος ήταν ότι ήταν μεγαλύτερο, και έτσι τα πυρά των αμυνομένων ήταν λιγότερο συγκεντρωμένα. Οι επιζώντες του πρώτου κύματος δεν ήταν σε θέση να παρέχουν πυρά κάλυψης αποτελεσματικά, και κάποια νέα στρατεύματα που αποβιβάστηκαν υπέστησαν απώλειες  ισάριθμες με αυτές του πρώτου κύματος. Η αποτυχία ανοίγματος μονοπατιών μέσα από τα εμπόδια στην παραλία επίσης αύξησε τις δυσκολίες του δεύτερου κύματος. Επιπλέον, η νέα παλίρροια άρχισε να κρύβει τα εναπομείναντα εμπόδια, προκαλώντας ζημιές στα αποβατικά σκάφη πριν φτάσουν καν στην ακτή. Όπως και στις αρχικές αποβάσεις, η δύσκολη πλοήγηση προκάλεσε λάθη στην αποβίβαση, σκορπώντας το πεζικό.

Αμερικανική κατάσταση

Μάχιμοι μηχανικοί, με αποστολή την εκκαθάριση των εξόδων και το μαρκάρισμα των παραλιών, αποβιβάστηκαν εκτός στόχου και χωρίς τον εξοπλισμό τους. Πολλά τζιπ και φορτηγά βούλιαξαν σε βαθιά νερά. Αυτά που έφτασαν στην ξηρά σύντομα κόλλησαν στην στενή παραλία, αποτελώντας εύκολους στόχους για τους Γερμανούς υπερασπιστές. Οι περισσότεροι ασύρματοι χάθηκαν, καθιστώντας το έργο της οργάνωσης των διάσπαρτων και αποθαρρυμένων στρατευμάτων ακόμη πιο δύσκολο. Εκτός από μερικά τανκς και διάσπαρτες ομάδες βαρέων όπλων, τα στρατεύματα επίθεσης είχαν μόνο τα προσωπικά όπλα τους, τα οποία, αφού σύρθηκαν στην άμμο, χρειάζονταν καθαρισμό προτού μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν. Πολλές ομάδες ήταν χωρίς αρχηγό και μάρτυρες για την τύχη των διπλανών στρατευμάτων και των αποβάσεων που γίνονταν γύρω τους. Πληγωμένοι άνδρες στην παραλία πνίγονταν από την εισερχόμενη παλίρροια.

Γερμανική κατάσταση

Στη 13:35 η 325η γερμανική μεραρχία αναφέρει ότι η επίθεση είχε αποκρουστεί πίσω στη θάλασσα. Από τη σκοπιά τους στο ακρωτήριο ντε λα Περσέ, με θέα όλη την παραλία από το δυτικό άκρο, η γερμανική αντίληψη ήταν ότι η η επίθεση είχε σταματήσει στην παραλία. Ένας αξιωματικός σημείωσε ότι οι στρατιώτες έψαχναν για κάλυψη πίσω από τα εμπόδια, και μέτρησε δέκα τανκς να καίγονται. Ωστόσο, ήδη από τις 7:35, το τρίτο τάγμα του 726ου συντάγματος Γρεναδιέρων, στον τομέα Fox Green, είχε αναφέρει ότι 100-200 αμερικανικά στρατεύματα είχαν διαπεράσει την μπροστινή γραμμή, με στρατεύματα μέσα από τα σύρματα στα WN-62 και WN-61 και να επιτίθενται στους Γερμανούς από πίσω.  Τα θύματα ανάμεσα στους υπερασπιστές αυξάνονταν. Ενώ το 916ο σύνταγμα, υπερασπιζόμενο το κέντρο της 352ης ζώνης, ανέφερε ότι οι αποβάσεις είχαν ματαιωθεί, ζητούσε επίσης και ενισχύσεις. Το αίτημα δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί, επειδή η κατάσταση αλλού στη Νορμανδία γινόταν όλο και πιο κρίσιμη για τους υπερασπιστές. Το 915ο σύνταγμα της 352ης  μεραρχίας, το οποίο είχε προηγουμένως σταλεί κατά των αμερικανικών εναέριων αποβάσεων στα δυτικά της Ομάχα, τώρα στάλθηκε στην Γκολντ Μπιτς, ζώνη στα ανατολικά της Ομάχα, αφού οι άμυνες εκεί είχαν καταρρεύσει.

Διάσπαση της άμυνας

Τα βασικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά που επηρέασαν τις αποβάσεις επηρέασαν επίσης την επόμενη φάση της μάχης. Οι φυσικές έξοδοι από τις παραλίες ήταν οι κύριοι στόχοι του αρχικού σχεδίου επίθεσης. Ωστόσο, οι έντονα συμπυκνωμένες άμυνες γύρω από αυτά τα σημεία έκαναν  τα στρατεύματα που αποβιβάζονταν κοντά τους, γρήγορα να μην μπορούν να συνεχίσουν την  επίθεση. Μόνο στις περιοχές μεταξύ αυτών των εξόδων, στους βράχους , οι μονάδες μπορούσαν να συγκεντρωθούν σε μεγαλύτερη δύναμη. Οι αμυντικές θέσεις ήταν λιγότερες και πιο μακριά από τις εξόδους, κατά συνέπεια, οι περισσότερες πρόοδοι έγιναν εκεί.
Η άλλη βασική πτυχή των επόμενων ωρών ήταν ηγεσία. Το αρχικό σχέδιο ήταν υπό κατάρρευση, με τόσες πολλές μονάδες να έχουν αποβιβαστεί λανθασμένα, αποδιοργανωμένα και διάσπαρτα. Οι περισσότεροι διοικητές είχαν σκοτωθεί ή ήταν απόντες, ενώ υπήρχαν λίγοι τρόποι για να επικοινωνούν, εκτός από να φωνάζουν. Σε ορισμένα σημεία, μικρές ομάδες ανδρών, μερικές φορές μαζεμένοι από διαφορετικούς λόχους, σε ορισμένες περιπτώσεις από διαφορετικές μεραρχίες,με διαφόρους τρόπους πείθονταν να εγκαταλείψουν τη σχετική ασφάλεια της κάλυψής τους, αρχίζοντας το εξουθενωτικό έργο της μείωσης των αμυνών στις κορυφές των βράχων.

Επίθεση κατά των αμυνών στους βράχους

Οι επιζώντες του τρίτου λόχου από το  πρώτο κύμα αποβιβάστηκαν στο Green Dog γύρω στις 6:45.Από τις 07:30, είχαν αναρριχηθεί στα βράχια κοντά στο White Dog. Ενώθηκαν αργότερα με λάθος αποβιβασμένα  τμήματα του B λόχου του 116ου συντάγματος. Αυτή η ομάδα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας πολιορκώντας και τελικά καταλαμβάνοντας το WN-73. 
Στις 07:50, ο C/116 άνοιξε κενά στο συρματόπλεγμα μεταξύ των WN-68 και WN-70, με κόπτες. 20 λεπτά αργότερα, περισσότερα ανοίγματα ανοίχτηκαν από ενισχύσεις. Η  ομάδα αυτή συγκεντρώθηκε στην κορυφή και κομμάτια των G/116 και H/116 ενώθηκαν μαζί τους. Πριν από τις 09:00, μικρά μέρη από τους F/116 και  B/116 έφτασαν στις κορυφές ακριβώς ανατολικά του White Dog. Στις 9:00 πάνω από 600 αμερικανικοί, σε ομάδες που κυμαίνονται από το μεγέθους λόχου έως λίγους μόνο άνδρες, είχαν φτάσει στην κορυφή των βράχων απέναντι από το White Dogκαι προχωρούσαν στην ενδοχώρα.
Το 3ο τάγμα του 116ου συντάγματος μάχης κατάφερε να φτάσει  μέχρι τα Βράχια μεταξύ των WN-66 και WN-65. Προχώρησαν σε μικρές ομάδες, που υποστηρίζονταν από τα βαρέα όπλα του M/116, οι οποίοι έμεναν στη βάση των βράχων. Η πρόοδος επιβραδύνθηκε από τις νάρκες στις πλαγιές των βράχων, αλλά τα κομμάτια των τριών λόχων, καθώς και ένα τμήμα του G/116, είχε καταλάβει την κορυφή από τις 09:00, προκαλώντας τους υπερασπιστές του WN-62 να αναφέρουν εσφαλμένα ότι τα WN-65 και WN-66 είχαν καταληφθεί.
Μεταξύ 07:30 και 08:30 τα τμήματα των G/16, E/16 και E/116 ενώθηκαν και ανέβηκαν τα βράχια στο Easy Red, μεταξύ των WN-64 και WN-62. Στις 09:05, Γερμανοί παρατηρητές ανέφεραν ότι το WN-61 χάθηκε και ότι μόνο ένα αυτόματο όπλο ακόμα έριχνε από το WN-62. 150 άνδρες έχοντας φτάσει στην κορυφή, παρεμποδίζονται περισσότερο από τα ναρκοπέδια παρά από τα εχθρικά πυρά. Συνέχισαν όμως νότια για να επιτεθούν στο WN-63. Εν τω μεταξύ ο E/16, στράφηκε προς τα δυτικά κατά μήκος της κορυφής των βράχων, συμμετέχοντας σε μια μάχη για δύο ώρες γύρω από τοWN-64. Μια μικρή ομάδα από μόλις τρεις άνδρες είχε εξουδετερώσει αποτελεσματικά αυτό το σημείο μέχρι τα μέσα του πρωινού, λαμβάνοντας 21 ομήρους, πάνω στην ώρα για να τους αποτρέψουν από το να επιτεθούν σε στρατεύματα που έφταναν. Μέχρι τις 09:30, μετά από συνταγματική εντολή που συστάθηκε ακριβώς κάτω από την κορυφή των βράχων, τα 1ο και 2ο τάγματα του 16ου συντάγματος στάλθηκαν στην ενδοχώρα αφού έφτασαν την κορυφή.
Στο Fox Green, στο ανατολικό άκρο της Ομάχα, τέσσερα τμήματα του L/16 είχαν επιζήσει από την απόβαση ανέπαφα και οδηγούσαν τώρα μέρη των I/16, K/16 και E/116 στις πλαγιές. Με την υποστήριξη πυρός από τα βαρέα όπλα του M/16, τανκς και πλοία, το  WN-60 καταλήφθηκε. Από τις 09:00, το 3ο τάγμα του 16ης συντάγματος κινούταν στην ενδοχώρα.

Ναυτική υποστήριξη

Η μόνη υποστήριξη πυροβολικού για τα στρατεύματα ήταν από το ναυτικό. Έχοντας να βρουν στόχους καλά κρυμμένους  και με τον φόβο να χτυπήσουν τα στρατεύματά τους, τα μεγάλα όπλα των θωρηκτών και των ταχύπλοων σκαφών επικέντρωσαν τα πυρρά στα πλάγια των παραλιών. Οι καταστροφείς, όμως, ήταν σε θέση να έρθουν πιο κοντά, και από τις 08:00 άρχισαν να χτυπούν τους δικούς τους στόχους. 
Στις 09:50, δύο λεπτά αφού το McCook κατέστρεψε ένα όπλο 75 χιλιοστών στο WN-74, τα αντιτορπιλικά διατάχθηκαν να πλησιάσουν όσο πιο κοντά μπορούσαν. Μερικά πλησίασαν στα 900 μ και αρκετές φορές ακούμπησαν στον πάτο διατρέχοντας τον κίνδυνο να κολλήσουν. Ένας μηχανικός που είχε αποβιβαστεί στο πρώτο κύμα στο Fox Red, βλέποντας το Frankford αν πλέει προς την ακτή, σκέφτηκε ότι είχε κτυπηθεί άσχημα.

Ναυτικός βομβαρδισμός πριν την επίθεση

O Στρατηγός Όμαρ Μπράντλεϊ μιλώντας στα Συμμαχικά στρατεύματα που προετοιμάζονταν στην Αγγλία για την απόβαση, υποσχέθηκε στους στρατιώτες ότι οι Γερμανοί στην παραλία θα δέχονταν ναυτικό βομβαρδισμό πριν από την αποβίβαση. Επίσης είπε " Άνδρες θα πρέπει να θεωρείτε τον εαυτό σας τυχερό. Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε από κοντά το μεγαλύτερο σόου στον πλανήτη (ναυτικός βομβαρδισμός)."
Ο υποναύαρχος John L. Hall αποδοκίμασε απερίφραστα το μέγεθος του βομβαρδισμού που γινόταν από αέρα και θάλασσα. Μια μεταγενέστερη ανάλυση της ναυτικής υποστήριξης κατά τη φάση της προ-απόβασης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ναυτικό είχε παράσχει ανεπαρκή βομβαρδισμό, δεδομένου του μεγέθους και της έκτασης της προγραμματισμένης επίθεσης. Η ναυτική υποστήριξη για την Ομάχα ήταν περιορισμένη σε ένα θωρηκτό, δύο καταδρομικά και έξι αντιτορπιλικά, μια πολύ μικρή υποστήριξη σε σχέση με αυτήν που είχε δοθεί στις εκφορτώσεις στον Ειρηνικό. 
Ο ιστορικός Adrian R. Lewis υποθέτει ότι οι αμερικανικές απώλειες θα ήταν πολύ λιγότερες αν υπήρχε μια μεγαλύτερη υποστήριξη από θαλάσσης.

Άμυνα των Γερμανών στην ενδοχώρα

Αν και οι παράκτιες θέσεις δεν είχαν αποκρούσει την εισβολή στην παραλία, είχε όμως σπάσει και αποδυναμώσει τους σχηματισμούς επίθεσης. Οι Γερμανοί έδωσαν έμφαση στην κύρια γραμμή της αντίστασης (MLR), κάτι που σήμαινε ότι οι άμυνες στο εσωτερικό της χώρας ήταν σημαντικά λιγότερες και πιο αδύναμες. Η τακτική αυτή ήταν αρκετή για να δυσκολέψει την αμερικανική προέλαση στην ενδοχώρα, γεγονός που καθιστά δύσκολο ακόμη και να φθάσουν τις περιοχές συγκέντρωσης, πολύ περισσότερο να επιτύχουν τους στόχους της πρώτης ημέρας της απόβασης. Ως παράδειγμα της αποτελεσματικότητας της γερμανικής άμυνας, παρά την αδυναμία σε αριθμούς, το 5ο τάγμα Ρέιντζερς διέκοψε την προέλασή του στην ενδοχώρα από μια μόνο θέση πολυβόλου, κρυμμένη σε ένα διαχωριστικό φράχτη. Μια διμοιρία προσπάθησε να χτυπήσει  από τα πλάγια τη θέση, μόνο για να πέσει πάνω σε μια άλλη θέση πολυβόλου στα αριστερά της πρώτης. Μια δεύτερη διμοιρία, στην προσπάθεια να καταλάβει αυτή τη νέα θέση, συνάντησε  μια Τρίτη και στην προσπαθεί να ασχοληθεί με αυτό το πρόβλημα δέχτηκε πυρρά από μια τέταρτη θέση. Η επιτυχία της MLR στο να εμποδίσει την κίνηση των βαρέων όπλων πέρα από την παραλία ότι, ανάγκασε, μετά από τέσσερις ώρες, τους Ρέιντζερς να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες τους να κινηθούν περαιτέρω στην ενδοχώρα.