google/wiki40b huggingface dataset:
Μανάγουα

Ιστορία

Η πόλη όταν ιδρύθηκε το 1819 με όνομα Leal Villa de Santiago de Managua, ήταν ένα μικρό ψαροχώρι. Αργότερα όταν ξεκίνησε η ανεξαρτησία των χωρών της Κεντρικής Αμερικής από την Ισπανία, (το 1821), και όταν τελικά αναγνωρίστηκε πολύ αργότερα η ανεξαρτησία της Νικαράγουας, το 1850, για τον καθορισμό της πρωτεύουσας αναζητήθηκε μια συμβιβαστική λύση μεταξύ των δύο αντιμαχομένων πόλεων της Λεόν και της Γρανάδας(πρώτη πρωτεύουσα) , η οποία και βρέθηκε τελικά στη "Σαντιάγο ντε Μανάγουα" το 1852.
Την εποχή εκείνη ένας ευφυέστατος και ραδιούργος Αμερικανός, γιατρός στο επάγγελμα, στη πραγματικότητα ένας στυγνός πειρατής και τυχοδιώκτης, ο Γουΐλιαμ Γουόκερ με μια μικρή σχετικά δύναμη ανδρών στρατολογημένων από την Φιλαδέλφεια, των ΗΠΑ, είχε καταλάβει τη χώρα, για λογαριασμό αμερικανών επιχειρηματιών και μάλιστα είχε αναλάβει και ο ίδιος Πρόεδρος της Νικαράγουας, μέχρι το 1860 όταν παραδόθηκε και φονεύθηκε από τις Αρχές της Ονδούρας. Επί της εποχής του η Μανάγουα άρχισε να αστικοποιείται αφού είχε καταστεί το κέντρο όλων των επιχειρήσεων στρατιωτικών, πολιτικών, οικονομικών, εμπορικών κ.λπ.
Στη συνέχεια η Μανάγουα ακολούθησε τις τύχες της Νικαράγουας. Το 1876 και το 1885 πλήττεται από μεγάλες πλημμύρες. Την περίοδο 1912 – 1925 καθώς και 1927-1932 μετά από αίτηση της Κυβέρνησης της Νικαράγουας, ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ κατέλαβαν την Μανάγουα προκειμένου να επιβάλουν τη τάξη στη Χώρα.
Το 1931 ένας μεγάλος σεισμός καταστρέφει το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Το 1936 ξέσπασε μια μεγάλη πυρκαγιά με πολλές σοβαρές ζημιές. Παρά ταύτα η πόλη ξανακτίστηκε με περίλαμπρα κτίρια όταν στις 23 Δεκεμβρίου του 1972 νέος σεισμός κατέστρεψε σχεδόν όλη τη πόλη με θύματα που ξεπέρασαν τους 19.000 των κατοίκων. Από τότε και μέχρι σήμερα το κέντρο της πόλης παραμένει, περίεργα για τον επισκέπτη, πολύ αραιοκατοικημένο, σε σχέση με τα περίχωρα.
Επτά χρόνια αργότερα, το 1979, ακολούθησε ο γνωστός εμφύλιος πόλεμος για την ανατροπή του καθεστώτος του δικτάτορα Αναστάσιου Σομόσα Γκαρσία, του οποίου ακολούθησε ο 11χρονος πόλεμος των Κόντρας, καταστρέφοντας την οικονομία της χώρας και οδηγώντας την σε πλήρη διοικητική παραλυσία. Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, το 1998, ήλθε και συμπλήρωσε με την καταστροφική του μανία ο τυφώνας Μιτς που σάρωσε την πόλη πλήττοντας σχεδόν όλη την κεντρική Αμερική. Από το 2000 έχει ξεκινήσει η ανάκαμψη της πόλης που σημειώνεται δύσκολη, και δικαιολογημένα, πολύ αργή.
Πρωτάθλημα Εθνών Αφρικής

Ιστορία

Η δημιουργία του Πρωταθλήματος Εθνών Αφρικής ήταν μία ανταπόκριση στην επιθυμία αναβίωσης ή ενίσχυσης των εθνικών διοργανώσεων που αποδυναμώνονται τακτικά από μαζική έξοδο κορυφαίων παικτών που εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους για να παίζουν σε ξένες ομάδες, οι οποίες θα πληρώσουν περισσότερα και θα αποκτήσουν μεγαλύτερη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης. Ξεκινώντας από την έκδοση του 2014 και ύστερα, όλοι οι αγώνες αναγνωρίζονται από την FIFA ως επίσημοι αγώνες της πρώτης ομάδας.

Χορηγία

Τον Ιούλιο του 2016, η Total εξασφάλισε ένα οκταετές πακέτο χορηγίας από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) για την υποστήριξη 10 βασικών διοργανώσεων. Λόγω αυτής της χορηγίας, το Πρωτάθλημα Εθνών Αφρικής ονομάζεται «Total Πρωτάθλημα Εθνών Αφρικής».

Μορφή διοργάνωσης

Η φάση ομίλων του Πρωταθλήματος Εθνών Αφρικής περιλαμβάνει ομίλους τεσσάρων ομάδων που κληρώνονται τυχαία. Οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίνονται στη φάση νοκ άουτ. 
Στις 8 Μαρτίου 2009, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό νίκησε τη Γκάνα με 2-0 για να γίνει η πρώτη νικήτρια της διοργάνωσης.
Επώδυνο μυοπεριτονιακό σύνδρομο

Αιτιοπαθογένεια

Τα αίτια του συνδρόμου δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένα ή κατανοητά. Ορισμένες συστηματικές παθήσεις, όπως  νόσοι του συνδετικού ιστού, μπορεί να προκαλέσουν το σύνδρομο, αλλά στις περιπτώσεις αυτές η θεραπεία πρέπει να επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση της αρχικής νόσου. Ο εργαστηριακός έλεγχος είναι απαραίτητος όταν υπάρχει υποψία  ρευματοειδούς αρθρίτιδος.
Η συνηθέστερη αίτια του συνδρόμου είναι η αυξημένη δραστηριότητα του μυϊκού συστήματος σε συγκεκριμένη περιοχή του σώματος, που αρχικά εκδηλώνεται με αύξηση της εντάσεως του μυϊκού τόνου (υπερτονία), ενώ τελικά προκαλεί επώδυνες μυϊκές συσπάσεις. 
Η κακή στάση του σώματος και κάποιες συναισθηματικές διαταραχές όπως το  ψυχικό stress και το άγχος, μπορούν να υποκινήσουν ή να συμβάλουν στην εμφάνιση του συνδρόμου.

Θεραπεία

Μυϊκή χαλάρωση, η οποία περιλαμβάνει ήπια  χειραγώγηση και μασάζ, μπορούν να βελτιώσουν ή και να θεραπεύσουν πλήρως την ενόχληση.
Η αξιολόγηση της στάσης του σώματος και η εργονομία προσφέρουν σημαντική ανακούφιση στα πρώτα στάδια της θεραπείας. Θεραπείες με ειδικές ασκήσεις, όπως η Τεχνική Alexander και Μέθοδος Feldenkrais μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες.
Ήπιες, σταθερές ασκήσεις μέσα σε ένα άνετο εύρος της κίνησης, έχουν αποδειχθεί ότι  μειώνουν τον πόνο. Η κανονική, μη-έντονη, κινητική δραστηριότητα πρέπει επίσης να ενθαρρύνεται.
Παναγιώτα Πετρίδου

Παρουσίαση

Από το 2010: Biete Rostlaube, suche Traumauto
Από το 2013: Abgewürgt und Ausgebremst
Συμμετοχή σε τηλεοπτικές εκπομπές:
2012: Promi Kocharena Weihnachts-Spezial στο VOX
2013: Promi Shopping Queen  στο VOX
2013: Familien-Duell Promi Spezial στο RTL
2013: Markus Lanz στο  ZDF
2013: Grill den Henssler –το νέο Kocharena στο VOX
2013: Das Perfekte Promi Dinner στο VOX
2014: Tietjen und Hirschhausen στο NDR
2014: Willkommen bei Mario Barth στο RTL
2014: Markus Lanz στο ZDF
2014: Goodbye Deutschland στο VOX
2014: Geht’s noch?! Kayas Woche στο RTL
2014: 5 gegen Jauch στο RTL
2014: Mario Barth deckt auf! στο RTL
2014: Grill den Henssler – die neue Kocharena στο VOX
2015: NDR Talk Show στο ARD
2015: Let’s Dance στο RTL
2015: Markus Lanz στο ZDF
2015: Grill den Henssler – το νέο Kocharena στο VOX
Αναθηματικό ανάγλυφο

Αναθηματικά ανάγλυφα ήταν ανάγλυφα αφιερωμένα σε θεότητες στην εποχή της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκαν σε αρχαιολογικές ανασκαφές σε ιερούς χώρους, αρχαίους ναούς και εκκλησίες. Ήταν κατασκευασμένα από μάρμαρο, μέταλλο, ξύλο ή άλλη ύλη.
Τα αναθηματικά ανάγλυφα, που εμφανίζονται ήδη στην αρχαική εποχή, είναι μικρά κυρίως σε μέγεθος, ορθογωνίου σχήματος ανάγλυφα, που αφιερώνονταν στα ιερά από τους πιστούς και απεικόνιζαν κατά κανόνα θεότητες, συχνά μαζί με τους πιστούς σε μικρότερο από τους θεούς μέγεθος. Από τους αρχαϊκούς χρόνους σώζεται ωστόσο σχετικά μικρός αριθμός αναθηματικών αναγλύφων.
Νίκος Τορναρίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Τορναρίτης γεννήθηκε στην Λευκωσία στις 6 Δεκεμβρίου 1964. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, και την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο νομικής από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1988 και πτυχίο πολιτικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 2010. Μέχρι την εκλογή του στη θέση του βουλευτή του 2001 εργαζόταν ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με τη Χαρίκλεια Έλληνα και έχει δύο κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Ξεκίνησε ως μέλος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμου (ΝΕΔΗΣΥ). Την περίοδο 1994-2000 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Κρατικών Εκθέσεων Κύπρου. Την περίοδο 1995-1999 ήταν πρόεδρος της Οικονομικής Διαχειριστικής Επιτροπής του ΔΗΣΥ Λευκωσίας. Την περίοδο 2001-2005 ήταν Επίτροπος Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΔΗΣΥ. Διετέλεσε επίτιμος πρόξενος της Κένυας στην Κύπρο. Είναι Επίτροπος Παιδεία και συντονιστής του Τομέα Πολιτισμού και Αθλητισμού του ΔΗΣΥ και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου, του Πολιτικού Γραφείου και του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ. Την περίοδο 2007-2012 ήταν αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ με ειδική ευθύνη τον επικοινωνιακό σχεδιασμό του κόμματος.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006, στις βουλευτικές εκλογές του 2011 και στις βουλευτικές εκλογές του 2016.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τις Κυπριακές Αερογραμμές και μέλος της επιτροπής επιλογής. Από το 2013 είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ. Είναι μέλος της Επιτροπής Επιλογής, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και μέλος της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Τήρηση του Κανονισμού της Βουλής και τακτικό μέλος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες. Επιπλέον, είναι αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση, αντιπρόεδρος της Ασιατικής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης από τον Οκτώβριο του 2017, πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Οικονομίας και Αειφόρου Ανάπτυξης της Ασιατικής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης από τον Οκτώβριο του 2017 και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στον Κοινοπολιτειακό Κοινοβουλευτικό Σύνδεσμο, της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για τη Σταθερότητα, τον Οικονομικό Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μάρμπουργκ

Ίδρυση και πρόωρη ιστορία

Όπως πολλοί οικισμοί, το Μάρμπουργκ αναπτύχθηκε στα σταυροδρόμια δύο σημαντικών μεσαιωνικών οδών: Ανατολής-Δύσης (Κολωνία - Πράγα) και Βορρά-Νότου (από τη Βόρεια Θάλασσα στις Άλπεις και προς την Ιταλία). Ο οικισμός προστατευόταν από ένα μικρό κάστρο που χτίστηκε τον 9ο ή 10ο αιώνα από τη δυναστεία των Giso. Το Μάρμπουργκ ανακηρύχθηκε πόλη το 1140, όπως αποδεικνύεται από τα νομίσματα της. Από τους Giso, έπεσε εκείνη την περίοδο στους κόμητες της Θουριγγίας, που κατοικούσαν στο Βάρτμπουργκ πάνω από το Άιζεναχ.

Ιός Μάρμπουργκ

Το όνομα της πόλης συνδέεται επίσης με ένα filovirus, τον ιό Marburg, ο οποίος παρατηρήθηκε αρχικά και περιγράφηκε κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας στην πόλη στους εργαζομένους στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της πόλης Bering-Werke, οι οποίες ιδρύθηκαν από τον πολίτη του Μάρμπουργκ και το πρώτο Νόμπελιστα στην ιατρική, Έμιλ φον Μπέρινγκ. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας, δεκαεννέα άνθρωποι μολύνθηκαν και πέντε από αυτούς πέθαναν.
Επειός ο Φωκεύς

Ο μύθος

Ήταν από την Φωκίδα, γιος του Πανόπη από την πόλη Πανόπη, και πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Μετά τον θάνατο του Πάτροκλου συμμετείχε στους ταφικούς αγώνες που έγιναν και νίκησε τον Ευρύαλο -γιο του Μηκιστέα από το Άργος- στην πυγμαχία. Μάλιστα ο Όμηρος μας λέει ότι ο Επειός έριξε κάτω με μια γροθιά τον Ευρύαλο και αμέσως έτρεξε να τον σηκώσει.
Ο Επειός ήταν αυτός που κατασκεύασε, με προτροπή της Αθηνάς, τον Δούρειο ίππο με ξύλα που κόπηκαν από το όρος Ίδη. Ο Επειός μπήκε και ό ίδιος στον Δούρειο ίππο και πέρασε μέσα από τα τείχη της Τροίας. Τα εργαλεία του υπήρχαν σε ναό της Κάτω Ιταλίας,σύμφωνα με φήμη της εποχής.
Τάσος Αυλωνίτης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την τοπική ομάδα της γενέτειράς του Χαλκίδας "Χαλκίνεος", με την οποία αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Εύβοιας. Το 2007 πήρε μεταγραφή για το Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίστηκε τρεις περιόδους στη Β΄ Εθνική, εκ των οποίων τη μία αγωνίστηκε ως δανεικός στον Ηλυσιακό. Το 2010 μεταγράφηκε στην Καβάλα, όπου αγωνίστηκε την περίοδο 2010-11. Μετά την περιπέτεια της ομάδας, λόγω της εμπλοκής της στο σκάνδαλο στημένων αγώνων, έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Πανιώνιο.
Το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, έλαβε μέρος στην προετοιμασία του συλλόγου, όμως με την ολοκλήρωσή της αποφασίστηκε όπως παραμείνει ως δανεικός στην ομάδα της Νέας Σμύρνης. Τελικά όμως με την ξαφνική αποχώρηση του Αβραάμ Παπαδόπουλου τα δεδομένα άλλαξαν και παρέμεινε στον Ολυμπιακό.
Την 1η Φεβρουαρίου 2016 παραχωρήθηκε ως δανεικός στην αυστριακή Στουρμ Γκρατς για έξι μήνες, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους αποχώρησε ως ελεύθερος.
Τον Ιανουάριο του 2017 συμφώνησε να συνεχίσει στη σκωτσέζικη Χαρτς για έξι μήνες, όπου πραγματοποίησε εννέα συμμετοχές πρωταθλήματος και δύο στο κύπελλο, αποχωρώντας με την ολοκλήρωση της περιόδου.
Τον Σεπτέμβριο του 2017 συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών. Στις 18 Απριλίου 2018 το σύμβολαιό του με τους πράσινους λύθηκε κοινή συναινέσει. Στις 27 Απριλίου 2018, επέστρεψε στην Στουρμ Γκρατς με την οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Στις εθνικές ομάδες

Έχει αγωνιστεί στις μικρότερες εθνικές ομάδες Νέων (με την οποία το 2009 έκανε το ντεμπούτο του) και Ελπίδων.
Σπυρίδων Ι. Μυλωνάς

Βιογραφία

«Γιος  Έλληνα άρχοντα»,  εντάχθηκε τον Μάιο του  1794 στην  Ελληνική στρατιωτική Σχολή.
Στις 16 Ιανουαρίου  1796  μεταφέρθηκε στο Ναυτικό σώμα της στρατιωτικής σχολής.
Το 1799 εντάχθηκε στο πολεμικό «Γκλεμπ» και το 1800 στην  φρεγάτα "Θεοφάνια".
Τον Οκτώβριος του 1800 έλαβε τον βαθμό του σημαιοφόρου.
Το 1802 ανέλαβε το μεταγωγικό "Charlotte".
Το 1803 έχει υπηρετήσει στο πλοίο  «Σοφία και Μαγδαληνή».
Τον Οκτώβριος του 1804 μεταφέρθηκε στον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας.
Το 1805 με το πλοίο «Άγιος Παύλος»  ήταν στην Μεσόγειο Θάλασσα.
Το 1805 - 1808 με το πολεμικό  «Ασία»  των 66 πυροβόλων υπο τον πλοίαρχο Γ. Μπέλλι συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο και την Αδριατική θάλασσα.
Τον Μάΐο του 1808 έλαβε τον βαθμό του λοχαγού.
Το 1808 έχει υπηρετήσει στο πλοίο «Σέλα-Μπάχρ» και το 1809 στο μεταγωγικό  «Διομήδης».
Το 1809 και μεχρι τον Απρίλιο του  1811 ανέλαβε το ναυτικό νοσοκομείο της Τεργέστης.
Απο τον Ιούλιο του 1811 μέχρι τον Μάρτιο του 1812  υπηρέτησε στον  10ο κωπήλατοστολίσκο  στην πόλη Νικολάγιεφ.
Απο τον Απρίλιο του 1812 μέχρι τον Μάρτιο του 1815 υπηρέτησε ως αξιωματικός της σημαίας υπο τον  διοικητή του στολίσκου του Δούναβη.
Απο τον Μάρτιο του 1815 μέχρι τον Απρίλιο του 1816 ανέλαβε τις κανονιοφόρους υπο  τον αριθμό 45 και αριθμό 21 στις εκβολές του ποταμού πάνω από το φρούριο του  Ισμαήλ.
Τον Νοέμβρίο του 1816  του απονέμεται το παράσημο του  Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Δ Τάξεως.
Τον Απρίλιο του 1818  διορίστηκε διοικητής λιμανιού στις όχθες του Δούναβη και έλαβε τον βαθμό του Πλωτάρχης.
Τον Μάιο του 1827 διορίστηκε διοικητής όλων των λιμανιών του Δούναβη. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έλαβε προαγωγή  στον  βαθμό του πλοιάρχου Β Τάξεως.
Τον Μάιο, 1828 μετά απο τις προσωπικές οδηγίες του τσάρου Νικόλαου  Α ', ανέλαβε διοικητής των είκοσι πλοίων  και επικεφαλής του ναυτικού επιτελείου  κατά τη διέλευση των ρωσικών στρατευμάτων από το Δούναβη. Η εκστρατεία αυτή του ρωσικού στρατού τελείωσε με την  Συνθήκη της Αδριανούπολης  που, μεταξύ  άλλων  σφράγισε και  την ελευθερία της  Ελλάδας . Στις  25 Ιουνίου 1828 τιμήθηκε με το παράσημο Τάγμα της Αγίας Άννας Β Τάξεως.
Τον Ιούνιο του 1831 έλαβε τον βαθμό του πλοιάρχου Α Τάξεως.
Τον Ιανουάριο του 1836 διορίστηκε διοικητής του λιμανιού του Αστραχάν, όπου και πέθανε  το 1837.

Οικογένεια

Σύζυγος: Κλάρα Ι. Χορτάτση.
Παιδιά: Αδελαΐδα-Θεοδαλίνδα, Αναστασία, ο ναύαρχος Νικόλαος Σ. Μυλωνάς,  Αριστείδης, Ελένη, Ελισάβετ, Μαίρη, Eπαμεινώνδας, Αικατερίνη, Ελπίδα Αλέξανδρος, Κλεοπάτρα, Ματίλντα.
Δόβηρος

Η Δόβηρος (λατινικά: Doberus) ήταν αρχαία πόλη της ιστορικής περιοχής της Παιονίας. Σύμφωνα με τον Στέφανο τον Βυζάντιο, αναφέρεται με την ονομασία Δήβορος και από άλλους αρχαίους συγγραφείς ως Διάβορος και Δούβηρος.

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη γραπτή αναφορά της ύπαρξης της πόλης γίνεται από τον Θουκυδίδη που αναφέρει ότι την κατέκτησε ο βασιλιάς της Θράκης Σιτάλκης το 429 π.Χ. Αναφέρει ακόμη ότι ο στρατός του Σιτάλκη, στην πορεία του προς την Μακεδονία και την Δόβηρο, πέρασε από την οροσειρά της Κερκίνης, που βρίσκονταν ανάμεσα από τους Σίντιους και τους Παίονες. Η ακριβή της θέση παραμένει άγνωστη αλλά μπορεί να εντοπιστεί ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις Ιδομένη και Αστραίο της Παιονίας (εντοπίζεται από πολλούς κοντά στη Στρώμνιτσα), στα δυτικά του όρους Κερκίνη με άμεση φυσική πρόσβαση στην Κάτω Μακεδονία και σε κοντινή απόσταση από την κοιλάδα του μέσου ρου του Αξιού ποταμού.
Στην ελληνιστική περίοδο, ήταν πόλη του Μακεδονικού Βασιλείου και της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας. Μετά την λεηλασία της από τους Γότθους το 268, η Δόβηρος γίνεται έδρα επισκόπου. Στην ύστερη αρχαιότητα, τα ίχνη της πόλης χάνονται και αναφέρεται απλώς ως έδρα τιτουλάριου επισκόπου.
Ισμαήλ Κανταρέ

Σπουδές

Σπούδασε στην Σχολή Ιστορίας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου των Τιράνων και κατόπιν στο Ινστιτούτο Γκόρκυ της Μόσχας. Παρουσιάστηκε στα αλβανικά γράμματα αμέσως μετά την επιστροφή του από την Μόσχα, με ποιήματα και το πεζογράφημα Μια πόλη χωρίς διαφημίσεις (1959). Με την δημοσίευση του μυθιστορήματος Ο στρατηγός ενός νεκρού στρατού (1963), καθιερώθηκε ως ένας από τους πλέον ταλαντούχους συγγραφείς της χώρας του.  Έγραψε και ιστορικά μυθιστορήματα, τα οποία αποτελούν ένα κράμα ρεαλισμού και φανταστικού στοιχείου.   Θεωρείται ένας από τους υποψήφιους, για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Δράση και διώξεις

Μπήκε στην διεύθυνση της εβδομαδιαίας λογοτεχνικής επιθεώρησης  Drita (Φως).   
Το 1981 δημοσίευσε το μυθιστόρημα Το παλάτι των ονείρων, το οποίο θεωρήθηκε ως μία αλληγορία κατά του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα και απαγορεύτηκε.
Από το 1986, λίγα χρόνια πριν από την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία, ο Κανταρέ άρχισε να φυγαδεύει τα χειρόγραφά του στην Γαλλία, όπου και άρχισαν να δημοσιεύονται από τις Εκδόσεις Fayard. 
Τον Οκτώβριο του 1990, διέφυγε στην Γαλλία, όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο, διακηρύσσοντας ότι «δικτατορία και αυθεντική λογοτεχνία είναι ασυμβίβαστες» και ότι «ο συγγραφέας είναι ο φυσικός εχθρός της δικτατορίας». Η διαφυγή του Κανταρέ στην Γαλλία θεωρήθηκε από πολλούς ως μία κίνηση εντυπωσιασμού, αλλά ο Κανταρέ, που σήμερα ζει μεταξύ Γαλλίας και Αλβανίας, σε όλες του τις δημόσιες εμφανίσεις επαναλαμβάνει ότι δεν υπήρξε οπαδός του κομμουνιστικού καθεστώτος της χώρας του.

Έργα και βραβεύσεις

Η εργογραφία του Κανταρέ ξεπερνά τα 20 πεζογραφήματα, τα περισσότερα από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες.  Στα μυθιστορήματα του Κανταρέ αναμειγνύεται το πραγματικό με το φανταστικό. Κύρια θεματογραφία του είναι η σύγχρονη αλβανική κοινωνία, το προηγούμενο κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας του καθώς και το σκληρό αλβανικό εθιμικό δίκαιο (κανόνας της τιμής ή κανούν στα αλβανικά). Έχει γράψει επίσης και ποίηση. Στα ελληνικά, τα μυθιστορήματά του πρωτοεμφανίστηκαν την δεκαετία του 1990, αρχικά σε μετάφραση από γαλλικές εκδόσεις και αργότερα σε απευθείας μετάφραση από τα αλβανικά.
Στη μετακομμουνιστική εποχή τα έργα του ασχολούνται συχνά με τη διαχρονική ευρωπαϊκή  ταυτότητα της Αλβανίας ή των Αλβανών. Για το σκοπό αυτό συνδέει συχνά τα ομηρικά έπη με την αλβανική παράδοση. Επίσης χρησιμοποιεί συχνά την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως πρότυπο αντι-ευρωπαϊκού καταπιεστικού πολιτισμού, η οποία κάποτε απέκοψε την Αλβανία από την Ευρώπη. Έχει  ωστόσο σχολιασθεί αρνητικά για δηλώσεις όπως ότι η Αλβανία είναι ένα λευκό έθνος μέσα σε μια λευκή ευρωπαϊκή ήπειρο.  
Πιστεύει ότι οι Αλβανοί, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι είναι η καρδιά της ευρωπαϊκής πολιτισμικής ταυτότητας.
Το 2005 τιμήθηκε με το πρώτο Διεθνές βραβείο Μπούκερ, ενώ ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το 2009 τιμήθηκε και με το βραβείο Πρίγκηπας των Αστούριας για τη Λογοτεχνία. Επίσης, του απονεμήθηκε το Βραβείο Balkanika για το έτος 2009, για το έργο του  L’entravee. To 2015 του απενεμήθηκε το λογοτεχνικό Βραβείο Ιερουσαλήμ.
Μεσιέ 74

Ιστορικό

Ο Μεσιέ 74 ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν το 1780, ο οποίος και ενημέρωσε για την ανακάλυψή του τον Σαρλ Μεσιέ, ο οποίος πρόσθεσε τον γαλαξία στον κατάλογό του.  Πριν το 1850 ο Λόρδος Ρος τον κατέταξε ως ένα από τα 14 σπειροειδή νεφελώματα, εκ των οποίων τα περισσότερα αναγνωρίστηκαν αργότερα ως σπειροειδείς γαλαξίες.

Υπερκαινοφανείς

Δύο υπερκαινοφανείς αστέρες έχουν ανιχνευτεί στον M74: ο SN 2002ap και ο SN 2003gd.
Ο SN 2002ap έχει προσελκύσει την προσοχή επειδή είναι ένας από τους λίγους υπερκαινοφανείς τύπου Ic (ή υπερνόβα) που έχουν παρατηρηθεί εντός 10 εκατομμυρίων παρσέκ τα τελευταία χρόνια. Αυτός ο υπερκαινοφανής έχει χρησιμοποιηθεί για να ελεχθούν οι θεωρίες για την προέλευση άλλων παρόμοιων υπερκαινοφανών τύπου Ic σε μεγαλύτερες αποστάσεις  και οι θεωρίες σχετικά με την σύνδεση μεταξύ δύο υπερκαινοφανών και των εκλάμψεων ακτίνων γ. 
O SN 2003gd είναι ένας υπερκαινοφανής τύπου II-P. Οι υπερκαινοφανείς τύπο ΙΙ έχουν γνωστές φωτεινότητες, και γι’αυτόν το λόγο μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μετρηθούν αποστάσεις. Η απόσταση του Μ74 χρησιμοποιώντας τον SN 2003gd είναι 9.6 ± 2.8 Mpc, ή 31 ± 9 εκατομμύρια έτη φωτός. Για σύγκριση, οι υπολογισμοί της απόστασης χρησιμοποιώντας τους λαμπρότερους υπεργίγαντες είναι 7.7 ± 1.7 Mpc και 9.6 ± 2.2 Mpc. Ο Ben E. K. Sugerman ανακάλυψε μία «ηχώ φωτός», δηλαδή μία ανάκλαση του υπερκαινοφανή που εμφανίστηκε ύστερα από την έκρηξη αυτή κάθε αυτή, που σχετίζεται με τον SN 2003gd. Είναι ένας από τους λίγους υπερκαινοφανείς στους οποίους έχει ανακαλυφθεί μία τέτοια αντανάκλαση. Αυτή η αντανάκλαση φαίνεται να σχηματίζεται από τη σκόνη ενός σύννεφου που βρίσκεται ακριβώς μπροστά από τον υπερκαινοφανή, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καθοριστεί η σύνθεση του διαστρικού ενδιάμεσου.

Πιθανή μαύρη τρύπα

Στις 22 Μαρτίου 2005, ανακοινώθηκε  ότι το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Τσάντρα είχε παρατηρήσει μία υπέρλαμπρη πηγή ακτίνων Χ (ULX) στο Μεσιέ 74, που ακτινοβολεί περισσότερες ακτίνες Χ από ότι ένας αστέρας νετρονίων με περιοδικές διακοπές περίπου κάθε δύο ώρες. Έχει υπολογιστεί ότι έχει μάζα 10.000 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή. Είναι μία ένδειξη μίας μαύρης τρύπας ενδιάμεσης μάζας, μίας σχετικά ασυνήθιστης κατηγορίας μαύρων τρυπών, με μέγεθος μεταξύ των αστρικών και των υπέρμαζων μαύρων τρυπών που βρίσκονται στο κέντρο πολλών γαλαξιών. Η πηγή ακτίνων Χ έχει λάβει την ονομασία CXOU J013651.1+154547.

Ομάδα γαλαξιών

Ο M74 είναι το λαμπρότερο μέλος της ομάδας Μ74, μίας ομάδας 5 με 7 γαλαξιών που περιλαμβάνει επίσης τον παράξενο σπειροειδή γαλαξία NGC 660 και λίγους ακανόνιστους γαλαξίες, όπως οι UGC 891, UGC 1176, UGC 1195 και UGCA 20. Αν και διαφορετικές μέθοδοι αναγνώρισης ομάδας μπορεί συνέχεια να αναγνωρίζουν τους ίδιους γαλαξίες ως μέλη της ομάδας, δεν είναι σίγουρο αν ανήκουν στην ομάδα.
Πικραγγουριά

Περιγραφή

Το φυτό φτάνει σε ύψος τα 30 εκατοστά και σε διάμετρο το ένα μέτρο. Κάνει έντονα κίτρινα μονόοικα άνθη, δηλαδή τα άνθη είναι είτε αρσενικά είτε θηλυκά, αλλά υπάρχουν δύο άνθη πάνω στο φυτό. Το φυτό μπορεί να αυτογονιμοποιηθεί. Η ανθοφορία του διαρκεί από τον Ιούνιο μέχρι το Αύγουστο. Το επιστημονικό όνομά του το φυτό το πήρε επειδή όταν κάποιος αγγίξει τους ώριμους καρπούς, αυτοί ανοίγουν και οι σπόροι εκτοξεύονται παντού. Οι καρποί καλύπτονται από τριχίδια.

Φαρμακευτικές χρήσεις και τοξικότητα

Η πικραγγουριά χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως φάρμακο. Ο Διοσκουρίδης την αποκαλεί «ελατήριο» και την χαρακτηρίζει ως ισχυρό καθαρτικό. Στην λαϊκή ιατρική, οι ρίζες και οι καρποί χρησιμοποιούνται ως καθαρτικά, αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη. Η αντιφλεγμονώδης δράση οφείλεται στο συστατικό κουκουρμπιτακίνη Β, ένα τριτερπένιο το οποίο ανήκει στις κουρκουρμπιρακίνες, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί ως οι τοξικές ουσίες της οικογένειας των κολοκυνθοειδών.
Στην περιοχή της Μεσογείου, εκχύλισμα από το καρπό της πικραγγουριάς έχει χρησιμοποιηθεί για την θεραπεία της ρινοκολπίτιδας, της ιγμορίτιδας και της κίρρωσης του ήπατος, με ενδορινική χορήγηση. Εντός μερικών λεπτών από την χορήγηση του εκχυλίσματος έχει παρατηρηθεί οίδημα βλεννογόνου του ανωτέρου αναπνευστικού, ιδίως της μαλακής υπερώας και της σταφυλής, πιθανόν εξαιτίας φλεγμονώδους αντίδρασης ή απευθείας τοξικής δράσης, το οποίο μπορεί τελικά να οδηγήσει σε απόφραξη των αεραγωγών, ενώ μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση των κυττάρων του βλεννογόνου της μύτης. Το εκχύλισμα δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γιατί μπορεί να προκαλέσει αποβολή του εμβρύου.
Οι καρποί περιέχουν επίσης τη δηλητηριώδη ουσία ελατηρίνη.