google/wiki40b huggingface dataset:
Soviet Weekly

Η Soviet Weekly (Σοβιετική Εβδομαδιαία) ήταν προπαγανδιστική εφημερίδα, που δημοσιεύθηκε από το 1942 μέχρι το 1991, η οποία δημοσίευε ειδήσεις της Σοβιετικής Ένωσης στα αγγλικά. Ο δεδηλωμένος στόχος ήταν "να βοηθήσει στην ανάπτυξη της Βρετανοσοβιετικής φιλίας, παρέχοντας αντικειμενική εικόνα της Σοβιετικής ζωής και γνώμης."
Δημοσιευόταν από το Σοβινφορμμπούρο, την Υπηρεσία Τύπου της Σοβιετικής Ένωσης, στη Σοβιετική Πρεσβεία στη Βρετανία. Η πρώτη έκδοση (ως Soviet War News Weekly) εκδόθηκε το 1942 (το έτος μετά τη γερμανική εισβολή οδηγώντας την ΕΣΣΔ να γίνει σύμμαχος του Ηνωμένου Βασιλείου). Εκδόθηκε για τελευταία φορά στις 5 Δεκεμβρίου 1991, τρεις εβδομάδες πριν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Εκδιδόταν κάθε Πέμπτη και προσέφερε "ενημερωμένη και αυθεντική εικόνα της ΕΣΣΔ". Το κόστος ήταν δυόμισι πένες το 1967), αλλά τα περισσότερα φύλλα διανέμονταν δωρεάν. Το 1946, η εβδομαδιαία κυκλοφορία ήταν 75.000 αντίγραφα.
Ένας από τους πρώτους συντάκτες ήταν ο σεναριογράφος, μυθιστοριογράφος και (αργότερα) ειδωλολάτρης, Στιούαρτ Φαρράρ (1916-2000). Μαίρη Ρόσερ-Χικς (1937-2010), η μελλοντική διευθύντρια της Κομμουνιστικής καθημερινής The Morning Star. Η Χικς εργάστηκε για την εφημερίδα μέχρι το 1975, ενώ η Σάνθι Νάιντου, Νοτιοαφρικανή ακτιβίστρια κατά του απαρτχάιντ, εργάστηκε για την εφημερίδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Ο Σοβιετικός και Ρώσος φωτογράφος Γιούρι Αμπραμότσκιν εργάστηκε στην εφημερίδα για σχεδόν 40 χρόνια.

Στο σημερινό πολιτισμό

Ο κωμικός και συγγραφέας Αλεξέι Σέιλ περιέγραψε ότι η Soviet Weekly ήταν η εφημερίδα που διάβαζαν οι Κομμουνιστές γονείς κατά την ανατροφή του στη Λίβερπουλ στη δεκαετία του 1950 και του 1960.
Μουσικά Βραβεία Billboard

Τα Μουσικά Βραβεία Billboard είναι τιμητικοί τίτλοι που δίνονται ετησίως από το Billboard, ένα εβδομαδιαίο μουσικό περιοδικό που καταμετρά τη δημοτικότητα τραγουδιών και καλλιτεχνών μέσω καταλόγων τσαρτ. Οι βραβεύσεις πραγματοποιούνται ετησίως από το 1990. Λαμβάνουν χώρα κάθε Μάιο ως το τελευταίο από τα τρία μεγάλα μεγάλα μουσικά βραβεία μουσικής (μετά τα αμερικανικά μουσικά βραβεία το φθινόπωρο και τα βραβεία Grammy το χειμώνα).

Διαδικασία των βραβείων

Σε αντίθεση με άλλα βραβεία, όπως τα βραβεία Grammy, τα οποία καθορίζουν τις υποψηφιότητες ως αποτέλεσμα των ψήφων που δόθηκαν από την Εθνική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών Ηχογράφησης, οι φιναλίστ των βραβείων Billboard βασίζονται στις πωλήσεις των άλμπουμ και των ψηφιακών τραγουδιών, στο streaming, το ραδιοφωνικό airplay, τις περιοδείες και γενικότερα την κοινωνική συμμετοχή. Αυτές οι μετρήσεις παρακολουθούνται όλο το χρόνο από το Billboard και τους συνεργάτες του, συμπεριλαμβανομένων των Nielsen Music και Next Big Sound. Τα βραβεία του 2018 βασίζονται στην περίοδο αναφοράς από τις 8 Απριλίου 2017 έως και τις 31 Μαρτίου 2018. Απονέμονται βραβεία για το κορυφαίο άλμπουμ, τον καλλιτέχνη και το τραγούδι σε αρκετά διαφορετικά μουσικά είδη.
Εθνικός Αστέρας Γ.Α.Ο.

Ιστορία

Η ιστορία του συλλόγου ξεκινάει το 1927, όταν ιδρύθηκε ο «Εθνικός Καισαριανής». Τρία χρόνια αργότερα, το 1930, ιδρύθηκε ο «Αστέρας Καισαριανής» και το 1943, κατά τη διάρκεια της κατοχής, συγχωνεύτηκαν και δημιουργήθηκε ο «Γ.Α.Ο. Εθνικός Αστέρας Καισαριανής». Πρώτος πρόεδρος του Εθνικού Αστέρα ορίστηκε ο Στράτος Καλλονιάτης, αντιπρόεδρος ο Τζον Μπαρδής και γενικός γραμματέας ο Σταύρος Ρίτσος.

Αγωνιστική πορεία

Μετά την κατοχή και την συγχώνευση, ο Εθνικός Αστέρας πλέον, αγωνιζόταν επίσημα από την περίοδο 1945-46, στις κατηγορίες του πρωταθλήματος Αθηνών. Την περίοδο 1964-65 και έχοντας στη σύνθεσή του μεταξύ άλλων των Σταμάτη Βουρδαμή και προπονητή τον Γιώργο Δαρίβα κερδίζει την άνοδο ως δευτεραθλητής από το τοπικό στην Β' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά. Στην Β' Εθνική αγωνίστηκε 8 συνεχόμενες χρονιές, από το 1965-66 μέχρι και το 1972-73, όποτε και υποβιβάστηκε εκ νέου στο πρωτάθλημα Αθηνών. 
Την περίοδο 1974-75 κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών και προκρίθηκε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου της ΕΠΟ, μέσω του οποίου κέρδισε την επιστροφή στην Β΄ Εθνική και επίσης έκτοτε καθιερώθηκε για δεκαετίες στις εθνικές κατηγορίες. Από το 1975-76 μέχρι και το 1982-83 αγωνίστηκε στη Β' Εθνική, όποτε και υποβιβάστηκε στην Γ' Εθνική. Το 1990-91 ακολούθησε ο υποβιβασμός στην Δ' Εθνική, από όπου όμως την επόμενη περιοδο 1991-92, κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 3ο Όμιλο της Δ' Εθνικής και επανήλθε άμεσα στην Γ' Εθνική. 
Το 1996-97 ως πρωταθλητής Νοτίου ομίλου της Γ' Εθνικής κέρδισε την επιστροφή του στην Β' Εθνική και την αμέσως επόμενη 1997-98, ως τριταθλήτρια Β' Εθνικής την ιστορική άνοδο στην Α' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής  αγωνίστηκε 3 συνεχόμενες χρονιές, από τη σεζόν 1998-99 μέχρι και τη σεζόν 2001-02, όποτε και υποβιβάστηκε. Στη συνέχεια, για δέκα χρονιές μέχρι και το 2012, έλαβε συνεχώς μέρος στην Β' Εθνική, όποτε το 2011-12 υποβιβάστηκε και έπειτα ακολούθησε πτωτική πορεία της ομάδας. 
Αρχικά, τις επόμενες δύο περιόδους (2012-13 και 2013-14) μετέχει στο  πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, οπού όμως παραιτείται και ως εκτούτου από την περίοδο 2014-15 μετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα Αθηνών, όπου γνώρισε δύο συνεχείς υποβιβασμούς μέχρι την Γ' κατηγορία. Από την περίοδο 2016-17 αγωνίζεται στην Γ' ΕΠΣΑ. Την περίοδο 2017-2018 η ομάδα πραγματοποιεί την άνοδο στην Β' ΕΠΣΑ.

Οπαδοί

Ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Καισαριανής WARRIORS -3- είναι ενεργός και σε ποδόσφαιρο με τον Εθνικό Αστέρα και στην καλαθοσφαίριση με τον ΝΗΑΡ-ΗΣΤ Καισαριανής.
Γιάννης Ρουμπούλιας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Είναι φοιτητής στο τμήμα της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και σχεδιάζει από μικρός. Ήταν αυτοδίδακτος μέχρι το έτος 2004, οπότε και γράφτηκε στη σχολή Ορνεράκη. Ανακάλυψε τον κόσμο των κόμικς όταν πρωτοδιάβασε ένα τεύχος του Κόναν του Βάρβαρου στην ηλικία των 10 ετών.
Το 1998 και το 1999, παίρνοντας μέρος στους Πανελλήνιους Μαθητικούς Αγώνες Ζωγραφικής, κέρδισε το τρίτο και δεύτερο βραβείο αντίστοιχα. Από το 1997 μέχρι το 1999 σχεδίαζε τα εξώφυλλα για κάποια βιβλία των εκδόσεων "Αστάρτη". Συμμετείχε εθελοντικά ως γελοιογράφος στην ανεξάρτητη φοιτητική εφημερίδα του Παντείου, Παντειακά Νέα. Από το 2002 μέχρι και σήμερα δουλεύει ως σχεδιαστής εξώφυλλων και εικονογράφος για τις σειρές βιβλίων Κόναν, Χόκμουν κ.ά. των εκδόσεων Αίολος. Συμμετείχε στο περιοδικό fan-zine «KA-Pow», δημιουργώντας μικρές ιστορίες κόμικς στην ετήσια έκθεση κόμικς Εν Αιθρία, όπως και στην ετήσια έκθεση των μαθητών της Σχολής Ορνεράκη.
Από το Μάρτιο του 2005 συνεργάζεται με τον εκδοτικό οίκο «Ψυχής τα Λαμπυρίσματα» στον χώρο των κόμικς, γράφοντας και σχεδιάζοντας το πρώτο ελληνικό, μηνιαίο κόμικ, ηρωικής φαντασίας που ονομάζεται "Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα". Το κόμικ αυτό αποτελεί την πρώτη του μεγάλη δουλειά στο χώρο. Για τη δουλειά του πάνω σε αυτό το έργο βραβεύτηκε μέσω πανελλαδικής ψηφοφορίας, το 2006 , το 2007 και το 2008 ως ο "Καλύτερος Έλληνας Δημιουργός Κόμικς" , ενώ το 2007 το κόμικ απέσπασε το βραβείο της Καλύτερης Ελληνικής Σειράς Κόμικς στα πλαίσια του φεστιβάλ κόμικς Comicdom Convention. Το 2014 η σειρά αγοράστηκε απο την Marvel. Έχει δουλέψει επίσης στο αντιπολεμικό περιοδικό Rock the War για τη διασκευή της ταινίας Λούφα και Παραλλαγή σε κόμικ, στο άλμπουμ Τρόμος και Φαντασία, όπου συνεργάζεται με το Θωμά Μαστακούρη και στο κόμικ πρίκουελ της ταινίας "Ο Πανίσχυρος Μεγιστάνας των Νίντζα", για λογαριασμό του ίδιου εκδοτικού οίκου.
Από το 2006 συνεργάζεται και με τις εκδόσεις Comicworld, εκδίδοντας τις ιστορίες του ως νικητής του διαγωνισμού 24 hour comic day το 2006, το 2007 και το 2008, ενώ συμμετέχει στην επιτροπή του διαγωνισμού τον επομένο χρόνο. Επιπλέον συνεργάζεται και ως σχεδιαστής εξώφυλλων για την ελληνική έκδοση της σειράς Spawn Godslayer. Το 2005 μαζί με τον Άρη Καπλανίδη, επανδρώνουν την ερασιτεχνική κινηματογραφική ομάδα της "Nostalgeek Productions", και δημιουργούν τον μύθο του "Μεγιστάνα Σέκερη" με την ταινία "Ο Πανίσχυρος Μεγιστάνας των Ninja", η οποία ολοκληρώθηκε το 2007. Ακολούθησε η γνωριμία και η συνεργασία με το σκηνοθέτη Θάνο Κερμίτση για τις ταινίες "Παρτίδες με το Χάρο" "Ζήσε σα μπάτσος, ψόφα σα σκύλος" και "Τρωγλοδύτες". Ήταν ο πρωταγωνιστής και σεναριογράφος της πολυβραβευμένης ελληνικής ταινίας επικής φαντασίας "Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος" σε σκηνοθεσία Θάνου Κερμίτση, η οποία βγήκε στους Ελληνικούς Κινηματογράφους τον Νοέμβριο του 2013.
Από τον Απρίλιο του 2007 ως το Νοέμβριο του 2011 δούλευε στην εφημερίδα Το Βήμα σαν σκιτσογράφος, δημιουργώντας γελοιογραφίες για την μόνιμη στήλη "Βηματοδότης" και σε άλλες εκδόσεις περιοδικών και εφημερίδων.
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στη Νιγηρία

Η ομοφυλοφιλία είναι παράνομη στη Νιγηρία, σύμφωνα με την ενότητα 21 και παραγράφους 214, 217 (για τις νότιες περιοχές) και 284 (για τις βόρειες περιοχές) του νιγηριακού αστικού κώδικα. Τιμωρείται με φυλάκιση εως 14 χρόνια, ωστόσο η αντιμετώπιση είναι διαφορετική στη βόρεια Νιγηρία η οποία είναι ισλαμική και πολύ έντονα συντηρητική περιοχή. Σύμφωνα με τον νόμο της σαρία, που εφαρμόζεται εκεί, οι ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές επαφές τιμωρούνται με έως και 100 χτυπήματα με μαστίγιο και ένα χρόνο φυλάκισης, για όσους δεν είναι παντρεμένοι. Ωστόσο η ποινή για σοδομισμό είναι, στους παντρεμένους άντρες, συνήθως, η θανάτωση με λιθοβολισμό. Aπό τον Μάρτιο του 2000, 12 άτομα έχουν καταδικαστεί σε θάνατο με λιθοβολισμό, αλλά οι ποινές δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Νόμοι εναντίον των ομόφυλων ζευγαριών

Στις 18 Ιανουαρίου του 2007, το  Ομοσπονδιακό Εκτελεστικό Συμβούλιο ενέκρινε νόμο που απαγόρευε τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων και τον πέρασε στην Εθνική Συνέλευση για ψήφιση, εκεί όμως απορρίφθηκε. Στις 29 Νοεμβρίου 2011, η Γερουσία της Nigeria ψήφισε σχέδιο νόμου που απαγόρευε τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων ("Same Sex Marriage (Prohibition) Bill, 2011"). Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε από τη νιγηριανή Βουλή των Αντιπροσώπων, στις 30 Μαΐου 2013, αλλά δεν υπεγράφη από τον πρόεδρο της χώρας, Goodluck Jonathan.
Στις 13 Ιανουαρίου 2014, ο πρόεδρος της Νιγηρίας, Goodluck Jonathan, υπέγραψε νόμο απαγόρευσης των ομοφυλοφιλικών γάμων ο οποίος είχε προηγουμένως ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο, τον Μάιο του 2013. Ο νόμος αυτός είχε ως πρότυπο αντίστοιχο νόμο της Ουγκάντα, ο οποίος ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο του 2013 και επιβάλλει ποινές φυλάκισης για ορισμένες μορφές ομοφυλοφιλικών ερωτικών πράξεων.
Ειρήνη Καρρά

Βιογραφία

Η Καρρά γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου του 1986 στην Καρδίτσα. Τον Απρίλιο του 2006 κέρδισε τον τίτλο "Μις Ελλάς" στο διαγωνισμό ομορφιάς Σταρ Ελλάς και εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό Μις Κόσμος που έγινε στη Βαρσοβία της Πολωνίας στις 30 Σεπτεμβρίου του 2006. Εκπροσωπείται από το πρακτορείο μοντέλων Ace Models. Έχει φωτογραφηθεί για τα περιοδικά Status, Maxim, Max, Life and Style, In style, Young, Nitro, Esquire και Shape.

Προσωπική ζωή

Τον Ιανουάριο του 2013 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον πρώην ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ, Στέλιο Ηλιάδη.
Τον Μάρτιο του 2014 απέκτησε το πρώτο της παιδί, Άγγελο.
Σίλια Κριθαριώτη

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένη με τον εφοπλιστή Νικόλαο Τσάκο και έχουν μαζί τρία παιδιά: Τον Παναγιώτη (γενν. 2002) και τις δίδυμες Ειρήνη και Ελισάβετ (γενν. 2006).

Καριέρα

Η Κριθαριώτη έχει αναφερθεί στο βρετανικό περιοδικό Vanity Fair ως εξής: "Όμορφα γυναικεία και στολισμένα σκευάσματα από αυτό το σχεδιαστή προς τα αστέρια". Οι πελάτες της περιλαμβάνουν τις Τζένιφερ Λόπεζ, Lady Gaga, Πόλα Πάτον, Κιμ Καρντάσιαν, Κέλι Ράδερφορντ, Μιράντα Λάμπερτ, Σαμάνθα Μπαρκς, Μαρία Μενούνος, Τζουλιάνα Ράντσιτς, Τζέμα Άρτερτον. Η Γκουίνεθ Πάλτροου φωτογραφήθηκε για το Vogue Mexico στην Celia Kritharioti Haute Couture.
Η Νατάλια Βοντιανόβα, η Ναόμι Κάμπελ, η Ιμάν, η Ζιζέλ Μπούντχεν, η Λετίσια Κάστα, η Κλόντια Σίφερ, η Ελ Μάκφερσον και η Καρολίνα Κούρκοβα είναι κορυφαία μοντέλα που έχουν συνεργαστεί μαζί της. Διορίστηκε να σχεδιάσει τις "προσωπικές στολές των Ολυμπιακών Αερογραμμών". Η Κριθαριώτη σχεδίασε τα κοστούμια των μπαλέτων "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" και "Λίμνη των Κύκνων" της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στην Αθήνα.
Η Κριθαριώτη παρουσιάζει συλλογή Haute Couture (σε ετήσια βάση), μια Νυφική Συλλογή (σε ετήσια βάση), τη συλλογή 5226 Prêt-à-Porter (δύο φορές ετησίως) και τη συλλογή 5226 Princess για παιδιά (δύο φορές ετησίως). Σχεδιάζει επίσης γυαλιά ηλίου, κοσμήματα και αξεσουάρ.
Φερδινάνδος φον Ζέπελιν

Βιογραφία

Ο Ζέπελιν γεννήθηκε στην Κωνσταντία στις 8 Ιουλίου 1838.
Ήταν αξιωματικός του γερμανικού στρατού και πήρε μέρος στον γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870. Από το 1890 ασχολήθηκε σθεναρά με την ανάπτυξη και κατασκευή αερόπλοιων σε ειδικές εγκαταστάσεις στην πόλη Φρίντριχσχαφεν, αρχικά κάνοντας δοκιμαστικές πτήσεις στην περιοχή της λίμνης της Κωνσταντίας, ενώ στην συνέχεια ίδρυσε την εταιρία κατασκευής αερόπλοιων Luftschiffbau Zeppelin GmbH. Πρώτο δημιούργημά του υπήρξε το «Λ.Ζ. -1». Κατόπιν, τελειοποίησε την εφεύρεσή του και κατασκεύασε πολλά αερόπλοια, ιδρύοντας παράλληλα και την πρώτη παγκοσμίως αεροπορική εταιρία με το όνομα DELAG (Deutsche Luftschiffahrts-Aktiengesellschaft). Τα αερόπλοια του Ζέπελιν ξεκίνησαν πραγματοποιώντας επιβατικά δρομολόγια μεταξύ γερμανικών πόλεων και στην συνέχεια μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο προστέθηκαν και διηπειρωτικά δρομολόγια με μεγάλη επιτυχία. Κατά την διάρκεια του πόλεμου τα αερόπλοια αυτά χρησιμοποιήθηκαν και για πολεμικούς σκοπούς.
Η ανάπτυξη και η εμπορική χρήση των αερόπλοιων του Ζέπελιν τερματίστηκε το 1937 ύστερα από ένα ατύχημα του αερόπλοιου LZ 129 Χίντενμπουργκ πάνω από το Νιου Τζέρσεϊ. Ωστόσο η εταιρία του Φερδινάνδου Ζέπελιν υφίσταται έως σήμερα κατασκευάζοντας νέας τεχνολογίας αερόπλοια με την ονομασία Zeppelin NT ("Neue Technologie", Γερμανική λέξη για Νέα Τεχνολογία).
Ηλίας Μπρεδήμας

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Θουρία Μεσσηνίας την 8/4/1905. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ενεγράφη στο  Δικηγορικό Σύλλογο  Αθηνών το 1930. Παρουσιάσθηκε στη δημοσιογραφία το 1924 και έκτοτε συνεργάσθηκε με διάφορες αθηναϊκές εφημερίδες ως πολιτικός συντάκτης (Εστία, Ελευθερία, Ελλάς, Ακρόπολις, Αθηναϊκή, Ανεξάρτητος Τύπος). Διετέλεσε Διευθυντής του Γραφείου του Αντιβασιλέα Στρατηγού Γεωργίου Κονδύλη (1935).
Υπηρέτησε στον  Εθνικό Δημοκρατικό Ελληνικό Σύνδεσμο  (Ε.Δ.Ε.Σ), αντιστασιακή οργάνωση της κατοχής κατά του Άξονα από 4-3-43 έως 12-2-45.Κατά τη διάρκεια της κατοχής, συνελήφθη από τους Γερμανούς για την αντιστασιακή  δράση του, καταδικάσθηκε σε θάνατο και αποφυλακίσθηκε μετά από 9 μήνες από τις φυλακές Χαϊδαρίου στα πλαίσια ανταλλαγής κρατουμένων.
Έγινε ευρύτερα γνωστός για την έντονη κοινοβουλευτική του δράση και ειδικότερα τις επερωτήσεις του που συγκλόνισαν το πανελλήνιο. Ως δημοσιογράφος έγινε πασίγνωστος για την συνέντευξη με την αρχιδούκισσα Βικτώρια Λουίζα των Αψβούργων, μητέρα της βασίλισσας Φρειδερίκης (1962). Οι ανταποκρίσεις από τα ταξίδια του στο Ανατολικό Μπλοκ και ιδιαίτερα  στην ΕΣΣΔ (Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών) από την Πράγα μέχρι την Τασκένδη-και στην Κούβα  (στις αρχές του καθεστώτος του Φιντέλ Κάστρο) αποτέλεσαν ιστορικές για την εποχή τους δημοσιογραφικές επιτυχίες.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ήταν  ο πρώτος πολιτικός που χρησιμοποίησε τον όρο «ανένδοτος αγών», τον οποίο αργότερα  ανήγαγε σε σύνθημα  ο Γεώργιος Παπανδρέου στις εκλογές του 1963.

Ξένες Γλώσσες

Γαλλική, Αγγλική.

Οικογενειακή κατάσταση

Παντρεύτηκε με την Αντιγόνη Τόλιου. Κόρη του είναι η Δρ.  Άννα Μπρεδήμα. Ήταν εξάδελφος του Τζων Μπρεδήμα, διαπρεπούς Ελληνοαμερικανού πολιτικού, υπαρχηγού των Δημοκρατικών στην Βουλή των Αντιπροσώπων και Προέδρου του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης(NYU).
Απεβίωσε απο εγκεφαλικό επεισόδιο, την ημέρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1973.
Πόνος

Ρόλος

Ο ρόλος του πόνου είναι η προστασία του ζωντανού οργανισμού. Όταν οποιαδήποτε αίσθηση φθάνει σε κορεσμό από υπερβολικά έντονα ερεθίσματα, τότε συνήθως ο οργανισμός φτάνει στα όριά του και κινδυνεύει να υποστεί απώλειες. Ο πόνος δρα ως προειδοποίηση για φύλαξη από τέτοιες δυσάρεστες συνέπειες. Όταν κάποιος δεν έχει αίσθηση του πόνου δεν μπορεί να φυλαχτεί και αυτό συμβαίνει είτε σε όποιον δεν λειτουργεί το κέντρο του πόνου στον εγκέφαλο είτε ο πόνος βρίσκεται σε καταστολή από φάρμακα, τοπική αναισθησία κλπ.

Κλίμακα μέτρησης

Καθώς ο πόνος είναι υποκειμενικός, η ανάγκη να τον βαθμονομήσουμε οδήγησε στην επινόηση πολλών μεθόδων. Μία από αυτές είναι η κλίμακα McGill που αξιολογεί τον πόνο σε διαβάθμισε κλίμακα, όπου στο 0 αντιστοιχεί το «καθόλου πόνος» και στο 10 το «ανυπόφορος πόνος».

Χαρακτηριστικά

Ο πόνος, ανάλογα με την χρονική του διάρκεια, χαρακτηρίζεται ως παροδικός, περιστασιακός και χρόνιος. Ανάλογα με την έντασή του, χαρακτηρίζεται ως αμβλύς, ήπιος και έντονος ή οξύς.

Οξύς πόνος

Ως οξύς, ορίζεται ο πόνος που εμφανίζεται αιφνίδια και είναι έντονος. Εμφανίζεται γύρω από τον τραυματισμένο ή τον πάσχοντα ιστό. Μπορεί να προκαλεί ταχυκαρδία, ταχύπνοια και αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Χρόνιος πόνος

Ως χρόνιος, ορίζεται ο πόνος που κρατά πάνω από τρεις μήνες και η έναρξή του φαίνεται να προσδιορίζεται χρονικά με ασάφεια. Οι επώδυνες περιοχές, ειδικά αν ο πόνος είναι σπλαχνικός, αναγνωρίζονται δύσκολα
Ο πόνος, στη Δυτική Ιατρική, αντιμετωπίζεται φαρμακολογικά, με τα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμωνώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) και τα οπιοειδή, ανεξάρτητα μεταξύ τους ή και με συνδυασμό. Σε άλλες παραδόσεις έχει χρησιμοποιηθεί ο ηλεκτρισμός των ζώων τη Ρωμαϊκή εποχή, ο υπνωτισμός, ο κοινωνικός εναγκαλισμός, ο βελονισμός, η φυσιοθεραπεία και άλλα.
Ιωάννης Ευροίας

Βίος

Στις πηγές άλλοτε εμφανίζεται ως μοναχός , άλλοτε ως πρεσβύτερος κι άλλοτε ως επίσκοπος. Σύγχυση υπάρχει από τον τίτλο του και την επισκοπή στην οποία εμφανίζεται να είναι επίκεφαλής: ‘’Ευβοίας’’, επίσκοπος με τέτοιο τίτλο όμως δεν υπήρξε όμως ποτέ. Πιθανότερο είναι να πρόκειται για την Ευαρία της Συρίας κοντά στη Δαμασκό, ή της Ευροίας της Ηπείρου, το οποίο είναικαι πιο πιθανό.
Αντρέι Μακίν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αντρέι Μακίν γεννήθηκε στο Κρασνογιάρσκ της τότε ΕΣΣΔ και μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο στην πόλη Πένζα, περίπου 625 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μόσχας. Από μικρός εξοικειώθηκε με τη γαλλική γλώσσα, καθώς η γιαγιά του είχε γεννηθεί στη Γαλλία (παρότι σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις του ανέφερε ότι είχε μάθει γαλλικά από έναν φίλο), και έγραφε ποιήματα τόσο στη γαλλική όσο και στη ρωσική γλώσσα.
Το 1987 ο Μακίν επισκέφθηκε τη Γαλλία ως μέλος προγράμματος ανταλλαγής εκπαιδευτικών και αποφάσισε να μείνει εκεί. Του δόθηκε πολιτικό άσυλο και ήταν αποφασισμένος να βιοπορισθεί ως συγγραφέας στη γαλλική γλώσσα. Ωστόσο, χρειάσθηκε να παρουσιάσει τα πρώτα του χειρόγραφα ως μεταφράσεις από τη ρωσική, για να ξεπεράσει τη δυσπιστία των εκδοτών ότι ένας νεοαφιχθείς ξένος μπορούσε να γράφει με τέτοια ευχέρεια σε μία ξένη για αυτόν γλώσσα. Μετά από την απογοητευτική υποδοχή των πρώτων δύο του μυθιστορημάτων, χρειάσθηκε 8 μήνες για να βρει εκδότη για το τέταρτο έργο του, το Η κληρονομιά. Αλλά όταν τελικώς εκδόθηκε το 1995 στη Γαλλία, αυτό το μυθιστόρημα έγινε το πρώτο στην ιστορία που κέρδισε τόσο το Βραβείο Γκονκούρ όσο και το Βραβείο Médicis, συν το «Goncourt des Lycéens».
Από το 2001 ο Μακίν άρχισε να εκδίδει υπό το ψευδώνυμο «Γκαμπριέλ Οσμόντ», 4 συνολικά μυθιστορήματα σε μία περίοδο 10 ετών. Η ταυτότητα του συγγραφέα τους έγινε ένα λογοτεχνικό αίνιγμα και πολλοί έκαναν εικασίες για το ποιος θα μπορούσε να είναι ο Οσμόντ. Τελικώς το 2011 ένας λόγιος παρατήρησε ότι το βιβλίο του Οσμόντ 20.000 femmes dans la vie d’un homme ήταν σαφώς εμπνευσμένο από την Κληρονομιά και τότε ο Μακίν επιβεβαίωσε δημόσια ότι εκείνος ήταν ο συγγραφέας. Εξηγώντας γιατί είχε χρησιμοποιήσει ψευδώνυμο, είπε: «Επιθυμούσα να δημιουργήσω κάποιον που ζούσε μακριά από την τύρβη του κόσμου».
Πάκο Ερρέρα

Καριέρα ως ποδοσφαιριστής

Γεννημένος στη Βαρκελώνη, ο Ερρέρα άρχισε να παίζει επαγγελματικά με την την τοπική CF Damm, πραγματοποιώντας 2 εμφανίσεις στη Σεγκούντα Ντιβιζιόν. Σε ηλικία 20 ετών υπέγραψε στη Σπόρτινγκ Χιχόν έχοντας έτσι την ευκαιρία να αγωνιστεί στη Λα Λίγκα. Μετά τη διετή παρουσία του στη Λεβάντε, ο Ερρέρα αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο σε ηλικία 32 ετών με τα χρώματα της Μπαδαχόθ στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1986.

Καριέρα ως προπονητής

Στο μεγαλυτερο μέρος της καρίερας του ο Ερρέρα εργαζόταν ως προπονητής στην Ισπανία, με εξαίρεση τη διετία που εργάστηκε ως βοηθός του Ράφα Μπενίτεθ στη Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 31 Μαΐου 2018 συμφώνησε με τον Άρη ώστε να οδηγήσει τον σύλλογο στη νέα εποχή της ιστορίας του με την επάνοδο της ομάδος στη Σούπερ Λίγκ. Στις 5 Νοεμβρίου 2018, αποχώρησε από τον πάγκο του Άρη. Στις 17 Νοεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Λας Πάλμας που αγωνίζεται στην Σεγούντα Ντιβισιόν.
Αγία Μαρίνα Άνδρου

Γεωγραφία

Η Αγία Μαρίνα είναι ηπειρωτικός οικισμός, στο βόρειο τμήμα της μικρής κοιλάδας που σχηματίζεται στον Όρμο Κορθίου, απέναντι από το Κόρθι. Βρίσκεται σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 66 και απέχει από τη Χώρα Άνδρου 27 περίπου χλμ. προς τα Ν.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 44 (1961), 39 (1971), 12 (2001), 4 (2011).
Δομισμός (ψυχολογία)

Ενδοσκόπηση

Το κυριότερο εργαλείο στη δομική ψυχολογία ήταν η ενδοσκόπηση, ένα επιμελημένο σύνολο παρατηρήσεων που διεξάγονταν υπό ελεγχόμενες συνθήκες, από εξειδικευμένους παρατηρητές, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ένα αυστηρά προσδιορισμένο περιγραφικό λεξικό. Αυτή η τεχνική της αυτο-έκθεσης είναι η αγέραστη προσέγγιση για την περιγραφή της αυτο-εμπειρίας. Η ενδοσκόπηση εξαρτάται από τη φύση της συνείδησης που παρατηρήθηκε, το σκοπό του πειράματος, και τις οδηγίες που δίνονται από τους επιστήμονες. Η ενδοσκόπηση θεωρήθηκε έγκυρη μόνο εάν γινόταν από εξαιρετικά καλά εκπαιδευμένους επιστήμονες.
Το πιο κοινό λάθος που έγινε από ανεκπαίδευτους επιστήμονες ονομάστηκε "σφάλμα ερεθίσματος", κατά το οποίο περιγράφηκε το παρατηρούμενο αντικείμενο παρά το συνειδητό περιεχόμενο. Το σφάλμα ερεθίσματος, σύμφωνα με τον Τίτσνερ, οδηγούσε σε φυσικές περιγραφές και όχι σε ψυχολογικά δεδομένα.
Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης των φυσικών επιστημών, η ψυχολογία ορίζεται ως η πειραματική μελέτη των στοιχείων της άμεσης εμπειρίας με τη μέθοδο της ενδοσκόπησης. Ο στόχος της ψυχολογίας ήταν η αναγωγή του περιεχομένου της συνείδησης στα συστατικά στοιχεία των αισθήσεων από τις οποίες προέρχεται.
Για τον Τίτσνερ, η "ανατομία του νου" είχε μικρή σημασία για τα αίτια ή τους τρόπους της νοητικής λειτουργίας. Στο κυριότερο έργο του Εγχειρίδιο Ψυχολογίας (Textbook of Psychology, 1909-1910), ο Τίτσνερ υποστήριξε ότι τα μόνα στοιχεία που είναι απαραίτητα για να περιγραφεί η ευσυνείδητη εμπειρία είναι η αίσθηση (sensation) και το συναίσθημα (emotion).
Δήμος Φαρσάλων

Δημοτικές Ενότητες

Οι δημοτικές ενότητες και τοπικές κοινότητες
Ρίκκος Μαππουρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ρίκκος Μαππουρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 14 Ιουλίου 1959. Είναι εκ γενετής τυφλός. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Μετά τις σπουδές του ολοκλήρωσε την άσκησή του στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια εργάστηκε για τρία χρόνια σε δικηγορική γραφείο. Από το 1985 έως το 1990 διατηρούσε δικό του δικηγορικό γραφείο. Τον Ιούλιο του 1990 διορίστηκε στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, κατέχοντας τη θέση του Ανώτερου Δικηγόρου της Δημοκρατίας. Από το 2012 διατηρεί δικό του δικηγορικό γραφείο.
Είναι νυμφευμένος με την Αυγή Πολυδώρου και έχει δύο κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, το 2013, ο βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Λευκωσίας του ΔΗΣΥ, Χάρης Γεωργιάδης, διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Πρώτος επιλαχών για τη θέση του στη βουλή ήταν ο Ρίκκος Μαππουρίδης, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 7 Μαρτίου 2013. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εκλέχτηκε.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τις Κυπριακές Αερογραμμές.