google/wiki40b huggingface dataset:
Ανοσοποιητικό σύστημα

Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού είναι σύστημα οργάνων και βιολογικών  μηχανισμών υπεύθυνο για την άμυνά του. Αποτελείται από πολλά διαφορετικά όργανα και ιστούς. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι ο μυελός των οστών και ο  θύμος αδένας. Σε  αυτά δημιουργούνται και αναπτύσσονται τα ειδικά κύτταρα του ανοσοποιητικού  . Δευτερεύοντα όργανα του ανοσοποιητικού συστήματος είναι οι αμυγδαλές, ο  σπλήνας, τα λεμφογάγγλια και οι πλάκες Peyer.

Κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος

Το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελείται από δύο βασικές ομάδες κυττάρων, τα κύτταρα της λεμφικής σειράς (λεμφοκύτταρα) και τα κύτταρα της μυελικής σειράς.
1. Τα λεμφοκύτταρα περιλαμβάνουν τα Β-λεμφοκύτταρα, τα Τ-λεμφοκύτταρα. καθώς επίσης και τα μεγάλα κοκκιώδη κύτταρα (ή φυσικά φονικά κύτταρα - natural killer cells, ΝΚ).  
2. Τα κύτταρα της μυελικής σειράς αποτελούνται από τα μονοκύτταρα/μακροφάγα (monocytes/macrophages), τα δενδριτικά κύτταρα (dendritic cells), τα ουδετερόφιλα (neutrophils), τα ηωσινόφιλα (eosinophils) και τα βασεόφιλα (basophils).

Λεμφοκύτταρα

Τα λεμφοκύτταρα παράγονται στον μυελό των οστών και είναι δύο ειδών, Τ - λεμφοκύτταρα και Β-λεμφοκύτταρα. Τα Β-λεμφοκύτταρα διαθέτουν στην μεμβράνη τους ένα μόριο αντισώματος. Τα Τ-λεμφοκύτταρα διαθέτουν στην μεμβράνη τους έναν υποδοχέα δέσμευσης αντιγόνου. Όταν ένα Β κύτταρο συναντήσει ένα αντιγόνο διαιρείται γρήγορα και διαφοροποιείται σε Β-κύτταρο μνήμης και Β-κύτταρο τελεστή ή πλασματοκύτταρο. Τα πλασμοκύτταρα παράγουν μεγάλη ποσότητα αντισωμάτων που δρουν πάνω στο αντιγόνο και το καταστρέφουν. 
Τα κύτταρα Τ όταν συναντήσουν αντιγόνο εκκρίνουν τους αυξητικούς παράγοντες κυτοκίνες. Οι παράγοντες αυτοί ενεργοποιούν τα Β-κύτταρα καθώς και τα Tc-κύτταρα τα οποία καταστρέφουν τα κύτταρα του ίδιου του οργανισμού που έχουν υποστεί αλλοιώσεις.

Κύτταρα παρουσίασης αντιγόνου (APC)

Τα κύτταρα παρουσίασης αντιγόνου (Antigen Presenting Cells - APCs) βοηθούν τα Τ-λεμφοκύτταρα να αναγνωρίσουν διάφορα αντιγόνα. Ως APC χαρακτηρίζονται τα μακροφάγα, τα δενδριτικά κύτταρα και τα Β-λεμφοκύτταρα. 
Η λειτουργία αυτών των κυττάρων συνίσταται στο να προσλαμβάνουν το εξωγενές αντιγόνο με διάφορους τρόπους (π.χ. κυτταροφαγία, ενδοκυττάρωση) και στην συνέχεια μετά από ειδική επεξεργασία να επανεκφράζουν τμήμα του στην κυτταρική τους μεμβράνη μαζί με ειδικά αναγνωριστικά μόρια. Η ομάδα αυτή των ειδικών αναγνωριστικών μορίων ονομάζεται μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας τάξης ΙΙ (Major Histocompatibility Complex Class II, MHC ΙΙ).
Το Φίδι

Περίληψη

Ένας φωτογράφος με την οικογενειακή του ζωή στα πρόθυρα κρίσης αντιμετωπίζει έναν εφιάλτη στο πρόσωπο ενός παλιού συμμαθητή του που έχει οργανώσει ένα μακιαβελικό σχέδιο εναντίον του. Χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό μέσο, όπως φόνο και εκβιασμό, θα κάνει τη ζωή του φωτογράφου κόλαση. Μια μικρή ελπίδα γεννιέται από μια απεγνωσμένη σκέψη: εκδίκηση με τα ίδια μέσα...
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων (ηλικίας κάτω των 18 ετών) είναι διοργάνωση της FIBA Europe.

Ιστορικό

Στις  12 Αυγούστου 2007 η εθνική Ελλάδας έχασε με 92-89 στον τελικό από την ομάδα της Σερβίας και κατέκτησετο αργυρό μετάλλιο. Ένα χρόνο μετά, στις 3 Αυγούστου του 2008 η εθνική εφήβων Ελλάδας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο για πρώτη φορά στην ιστορία της, νικώντας στον τελικό τη Λιθουανία με 57-50 στο κλειστό γήπεδο "Γ. Βασιλακόπουλος", στον Πύργο Ηλείας. Στην επόμενη διοργάνωση, που διεξήχθη στο Μετς της Γαλλίας από τις 23 Ιουλίου ως τις 2 Αυγούστου 2009, η Σερβία κατέκτησε τον τίτλο. Η διοργάνωση του 2010 (22 Ιουλίου - 1η Αυγούστου στη Λιθουανία) είχε νικήτρια την διοργανώτρια χώρα, η οποία επικράτησε της Ρωσίας με 90-61. Στη διοργάνωση του 2011 πρώτευσε η Ισπανία στις 31 Ιουλίου, με νίκη 71-65 επί της Σερβίας. Το 2012 τον τίτλο κατέκτησε η  Κροατία και το 2013 και 2014 η Τουρκία. Τον Αύγουστο του 2015 τον τίτλο κατέκτησε η Ελλάδα για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
Στον πιο πρόσφατο τελικό, που έγινε στο Βόλο στις 4 Αυγούστου 2019, τον τίτλο κέρδισε η Ισπανία, επικρατώντας της Τουρκίας.
2766 Λέβενχουκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λέβενχουκ είναι άγνωστα.
Οχυρό Λίσσε

Το οχυρό Λίσσε αποτελεί τμήμα της Γραμμής Μεταξά και βρίσκεται σε μικρή απόσταση ανατολικά από το χωριό Οχυρό και περίπου 2 χλμ. από τη πόλη του Νευροκοπίου, μέσα στο λόφο που υψώνεται στην πεδιάδα του Νευροκοπίου. Το οχυρό ονομάστηκε Λίσσε από την παλιά ονομασία του παρακείμενου χωριού, το οποίο έλαβε την ονομασία Οχυρό. Έγινε δηλαδή ανταλλαγή ονομάτων.
Οι οχυρώσεις του αποτελούνται από τέσσερις ομάδες στοών (Χελώνες) σε όλη την έκταση του λόφου, με υπόγειες στοές που ξεπερνούν τα 950 μέτρα συνολικά. Δύο από τα συμπλέγματα στοών επικοινωνούν με υπόγειες διαβάσεις, ενώ τα άλλα δύο αποτελούν αυτόνομες αμυντικές εγκαταστάσεις.
Το Οχυρό διέθετε πολυβολεία, εγκαταστάσεις για διαμονή και αποθήκευση, δεξαμενές νερού, ηλεκτρογεννήτριες, οπλισμό και θέσεις για στρατιωτικά οχήματα. Η δύναμη του Οχυρού Λίσσε αποτελούνταν από 12 αξιωματικούς και 457 οπλίτες.
Λόγω της απαραίτητης μυστικότητας και της ανάγκης για καμουφλάζ, οι εγκαταστάσεις του Οχυρού είναι δυσδιάκριτες από την εξωτερική πλευρά και η πρόσβαση σε αρκετές από τις εισόδους του είναι δύσκολη. Επισκέψιμη σήμερα είναι μόνο μια Χελώνη.
Στα οχυρά αυτά ο Ελληνικός Στρατός πολέμησε γενναία εναντίον των Γερμανικών και Βουλγαρικών μεραρχιών στις 6 έως 9 Απριλίου του 1941. Παρά τις λυσσαλέες προσπάθειες και επιθέσεις των εισβολέων, τα οχυρά δεν καταλήφθηκαν και παραδόθηκαν τελικά στις 10 Απριλίου 1941, μετά την συνθηκολόγηση της Ελλάδος. Πολλά ελληνικά τμήματα αποχώρησαν συντεταγμένα και με τον οπλισμό τους. Οι Γερμανοί απέδωσαν τιμές στους ήρωες των οχυρών κατά την παράδοσή τους. Μετά το τέλος της πολιορκίας, οι Γερμανοί θέλησαν να μάθουν τα μυστικά της κατασκευής των οχυρών από τους ίδιους τους Έλληνες που απέκρουσαν με επιτυχία όλες τις επιθέσεις τους. Ο ταγματάρχης Γεώργιος Δετοράκης, διοικητής του οχυρού Λίσσε, αρνήθηκε κάθε συνεργασία. 
Σε ανάμνηση αυτής της μάχης και για να τιμηθούν οι νεκροί, έχει ανεγερθεί ένα μικρό Μουσείο. Το Μουσείο έχει ανακαινισθεί το 2002 και είναι ανοιχτό για το κοινό. 
Τα εκθέματα του Μουσείου περιλαμβάνουν οπλισμό (πιστόλια, πολυβόλα, όλμους, χειροβομβίδες κλπ.) που ανήκουν στον Ελληνικό και Γερμανικό στρατό, στολές, μετάλλια και προσωπικά αντικείμενα στρατιωτών και αξιωματικών. Επίσης, στο προαύλιο υπάρχουν κανόνια του Ελληνικού στρατού, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την υπεράσπιση των οχυρών.
Το Οχυρό του Λίσσε είναι ανοικτό στους επισκέπτες κάθε σαββατοκύριακο και εκδηλώσεις μνήμης λαμβάνουν χώρα την 6η Απριλίου κάθε χρόνο.
Στέλιος Μανωλάς

Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1961 στο Γαλάτσι και στις αλάνες της πόλης, όπως στου Καρποντίνη (οδός Κουρτίου) ξεδίπλωσε το ταλέντο του. Πρώτη του ομάδα, όπως και του φίλου του Κώστα Αντωνίου, με τον οποίον μεγαλώσαν στην ίδια γειτονιά, στα Καραγιαννέικα ήταν ο Αετός Γαλατσίου. Ο ντόρος για το ταλέντο του δεν άργησε να φθάσει λίγα χιλιόμετρα μακρυά, στη Νέα Φιλαδέλφεια, με αποτέλεσμα να αξιοποιηθεί από τις ακαδημίες της ΑΕΚ που δημιούργησε ο Λουκάς Μπάρλος, περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '70, εποχή κατά την οποία το "φυτώριο" του συλλόγου βρισκόταν σε μεγάλη ακμή και από το οποίο αναδείχθηκαν επίσης οι Σπύρος Οικονομόπουλος, Βαγγέλης Βλάχος και Λύσανδρος Γεωργαμλής, ποδοσφαιριστές που μαζί με τον Μανωλά υπήρξαν οι μετέπειτα πρωταγωνιστές της πρώτης ομάδας, ενώ ο ίδιος για 20 σχεδόν χρόνια υπήρξε αναντικατάστατο μέλος αυτής.
Τα πρώτα χρόνια αγωνιζόταν στα άκρα της άμυνας και στη συνέχεια ως κεντρικός αμυντικός, ενώ συμπαίκτες του στη μακρά πορεία του στην ΑΕΚ υπήρξαν πολλοί σπουδαίοι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στον σύλλογο την εποχή εκείνη, όπως μεταξύ άλλων, οι παλαιότεροι Μίμης Παπαϊωάννου, Ντούσαν Μπάγεβιτς, Λάκης Νικολάου, Θωμάς Μαύρος, Χρήστος Αρδίζογλου, καθώς και οι μεταγενέστεροι Τόνι Σαβέβσκι, Ηλίας Ατματσίδης, Βασίλης Τσιάρτας, Μιχάλης Κασάπης και Ντέμης Νικολαΐδης. Συμμετείχε από το 1979 έως το 1998 με τη φανέλα της ΑΕΚ σε 447 αγώνες πρωταθλήματος και σχεδόν 700 συνολικά.

Στην εθνική Ελλάδας

Στις 15 Μαΐου 1983 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την Ελλάδα, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Ουγγαρίας, για τα προκριματικά του Euro 1984. Συμμετείχε σε 71 συνολικά αγώνες σκοράροντας 6 τέρματα. Αγωνίστηκε με την Ελλάδα στο Μουντιάλ 1994.

Καριέρα προπονητή

Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, ο Στέλιος Μανωλάς εργάστηκε ως προπονητής της εθνικής Ελπίδων (Κ-21), ενώ υπήρξε για ένα διάστημα τεχνικός διευθυντής του ποδοσφαιρικού τμήματος της ΑΕΚ, θέση από την οποία παραιτήθηκε το καλοκαίρι του 2009.
Στις 6 Νοεμβρίου 2012, ανέλαβε χρέη προπονητή στη Νίκη Βόλου.
Το καλοκαίρι του 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας Κ-20 της ΑΕΚ, ενώ τον Οκτώβριο του 2015, έπειτα από την παραίτηση του Τραϊανού Δέλλα, ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα πρώτου προπονητή στην "Ένωση". Ανέλαβε ξανά (και πάλι προσωρινά) καθήκοντα πρώτου προπονητή της ΑΕΚ, μετά την απόλυση του Γκουστάβο Πογέτ στις 19 Απριλίου 2016, οδηγώντας τον σύλλογο στην κατάκτηση του κυπέλλου (2015-16). Με την ολοκλήρωση της περιόδου επέστρεψε στην ομάδα Κ-20 της ΑΕΚ, θέση από την οποία αποχώρησε τον Οκτώβριο του 2016.

Τίτλοι

Με την ΑΕΚ κατέκτησε τους παρακάτω τίτλους:
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης κορασίδων

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης κορασίδων, διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Διεξήχθη για πρώτη φορά τη σαιζόν 1983-1984 με πρωταθλήτρια την Αγία Παρασκευή. Τους περισσότερους τίτλους (6) έχει κατακτήσει η Ε.Α. Λάρισας. Πρωταθλήτρια ομάδα για το 2018 είναι ο Άρης Θεσσαλονίκης.
Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος

Βιογραφία

Ο Ιωάννης Παναγιωτόπουλος, του Μιχαήλ και της Ειρήνης, γεννήθηκε στο Αιτωλικό της Αιτωλοακαρνανίας. Το 1910 η οικογένειά του μετακόμισε λόγω οικονομικών δυσχερειών στην Αθήνα, όπου και εγκαταστάθηκε. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή και στην φιλολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1919 –1923) και παράλληλα ασχολήθηκε με περιοδικά όπως η «Διάπλασις των Παίδων» και η «Μούσα», είτε δημοσιεύοντας κείμενα είτε συμμετέχοντας στη διεύθυνσή τους. Έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα το 1924, με "Το βιβλίο της Μιράντας".    Έγραψε λυρικούς στοχασμούς ,μυθιστορήματα, σύντομα αφηγήματα, πέντε τόμους κριτικών μελετών και δοκιμίων,ταξιδιωτικές εντυπώσεις, ιστοριογραφήματα. Συνεργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά.
Ήταν μέλος της δεύτερης Επιτροπής απονομής Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων (1940). 
Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στο «Ελληνικόν Εκπαιδευτήριον Δ. Ν. Μακρή», το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε «Ελληνικόν Εκπαιδευτήριον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου – Δ. Β. Ελευθεριάδη» και έπειτα σε «Ελληνικόν Εκπαιδευτήριον – Σχολή Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου» (όνομα που διατηρεί έως και σήμερα) αναλαμβάνοντας την θέση του γενικού διευθυντή της δικής του σχολής. Ανάπτυξε επίσης πλούσια διδακτική και πολιτισμική δράση. Δίδαξε επίσης νεοελληνική λογοτεχνία στο διδασκαλείο μέσης εκπαίδευσης και στο «Αθήναιον».
Διετέλεσε υπηρεσιακός Υπουργός Πολιτισμού και Επιστημών στην Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 1974, καθώς και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης.
Ο Παναγιωτόπουλος πέθανε το Μεγάλο Σάββατο, στις 17 Απριλίου 1982 και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Αμαρουσίου.

Αποτίμηση έργου

Ο Παναγιωτόπουλος ασχολήθηκε με όλα τα είδη του γραπτού λόγου εκτός από το θέατρο. Εκείνο που κυρίως διέκρινε τα έργα του ήταν το ανθρωπιστικό τους υπόβαθρο, η άψογη μορφή τους και η πνευματική καλλιέργεια του συγγραφέα. Υπήρξε ένας εξαίρετος στυλίστας για τον οποίο η θητεία στην τέχνη ήταν αποστολή αλλά και υπεύθυνο λειτούργημα.
Αλέσταινα Αχαΐας

Ιστορία

Η Αλέσταινα βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Οθωμανών μέχρι την Επανάσταση του 1821, εκτός από την περίοδο 1687-1715, οπότε ήταν υπό την κυριαρχία των Ενετών.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο και τον Εμφύλιο Πόλεμο ανοικοδομήθηκε αλλά μεγάλο ρεύμα του πληθυσμού εγκατέλειψε το χωριό. Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ο πληθυσμός του κατά τη θερινή περίοδο.
Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση 214

Η συντριβή

Αμέσως μετά την απογείωση, το αεροσκάφος ανήλθε στα 3.000 πόδια με πορεία 240°. Εν συνεχεία ο πύργος ελέγχου έδωσε την εντολή να ανέλθουν στα 9.000 πόδια. Κατά τις 15.20, το πλήρωμα επικοινώνησε με τον πύργο ελέγχου στην Τανάγρα, αναφέροντας ότι είχαν φτάσει τα 9.000 πόδια και ότι ήσαν πάνω από την Πάρνηθα σε καλές καιρικές συνθήκες (VMC). Αυτή ήταν και η τελευταία επαφή μέσω ασυρμάτου, με την πτήση· πέντε λεπτά αργότερα το αεροσκάφος συνετρίβη.  
Επισήμως υπήρχαν καταγεγραμμένοι 18 επιβαίνοντες: 3 μέλη πληρώματος και 15 επιβάτες. Όμως κατά τη διερεύνηση του δυστυχήματος βρέθηκε και 16ος επιβάτης.
Κυβερνήτης στην μοιραία πτήση ήταν ο Αναστάσιος Καλοβυρνάς, απόστρατος σμήναρχος της Πολεμικής Αεροπορίας.
Το αεροσκάφος απογειώθηκε με καθυστέρηση 10 λεπτών, στις 17.10. Εκ των επιβατών του, δυο ήσαν Αυστριακής καταγωγής.

Πιθανή αιτία

Από την πρώτη στιγμή υπήρχαν αντιφατικές εκτιμήσεις για τα αίτια του δυστυχήματος. Η κυβέρνηση Καραμανλή, επικαλέστηκε τις άσχημες καιρικές συνθήκες, ενώ αντιθέτως, η Ένωση Ιπταμένων Πολιτικής Αεροπορίας, θεώρησε ως αιτία την ελλειπή συντήρηση των αεροσκαφών και την υπεραπασχόληση του ιπτάμενου προσωπικού, καταλογίζοντας ευθύνες στην ιδιοκτησία της Ολυμπιακής Αεροπορίας, δηλαδή τον Αριστοτέλη Ωνάση. 
Αρκετούς μήνες αργότερα, εκδόθηκε το επίσημο πόρισμα που έδειξε ως βασικό αίτιο του δυστυχήματος τη βλάβη του κινητήρα κατά τη διάρκεια της απογείωσης. Πιο συγκεκριμένα, το ατύχημα προκλήθηκε από αστοχία του πείρου εδράνου του εμβόλου No.6 του αριστερού κινητήρα, που είχε ως αποτέλεσμα την αιφνίδια θραύση του κινητήρα.

Συντελέσσαντες παράγοντες

Η αδράνεια του έλικα κατά τη στιγμή της βλάβης του κινητήρα προκάλεσε αστοχία του άξονα του έλικα. Ο σπασμένος έλικας, με τη σειρά του, περιστρεφόμενος προκάλεσε σοβαρές τομές στο αριστερό φτερό. Εν συνεχεία, το τελευταίο αποκόπηκε με συνέπεια την απώλεια ελέγχου του αεροσκάφους.
Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας (Ελλάδα)

Ιστορία μετά το 1974

Στη συνέχεια παρουσιάζεται η ιστορία της Γενικής Γραμματείας με τις διοικητικές μεταβολές της, τις μεταβολές στην ονομασία της και τους διατελέσαντες πολιτικούς προϊσταμένους κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο.
ΦΚ Ραντνίτσκι Νις

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1923 με χρώματα το κόκκινο και άσπρο. Αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία του σερβικού πρωταθλήματος και έχει έδρα το Στάδιο 14 Οκτωβρίου 20.000 θέσεων. Η Ραντνίσκι ανέβηκε για πρώτη φορά στην Α΄ κατηγορία του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος το 1962 όπου παρέμεινε μέχρι το 1982. Επέστρεψε ξανά το 1990 για να παραμείνει μέχρι το 2000. Από το 2003 παίζει συνεχώς στην Α΄ κατηγορία. Το 1946 άλλαξε όνομα σε 14 Οκτωβρίου για να ξαναπάρει το αρχικό όνομά της το 1962. Η Ραντνίσκι δεν έχει κατακτήσει κάποιον τίτλο ακόμα.
Λάζαρος Λωτίδης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στους Πύργους Εορδαίας Κοζάνης στις 14 Οκτωβρίου 1956. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ασχολήθηκε με το φοιτητικό συνδικαλισμό ως στέλεχος της ΠΑΣΠ.
Υπήρξε γραμματέας του Επαρχιακού Γραφείου Εορδαίας του ΠΑΣΟΚ (1985-1988), αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μποδοσάκειου Νοσοκομείου Πτολεμαΐδας (1986-1989), και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.
Διετέλεσε βουλευτής Κοζάνης με το ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως το 2007, και χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι τον Μάρτιο του 2004.
Κωνσταντίνος Νομικός

Σπουδές

Έλαβε διδακτορικό δίπλωμα Φυσικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1971), μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Ηλεκτρονική από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1969), πτυχίο Φυσικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1966) και έκανε μεταδιδακτορικές ερευνητικές σπουδές στο London University Queen Mary College - Photo electronics Devices Laboratory (1972-1973).

Από το 1966 ως το 1982

Ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα ως επιμελητής του Εργαστηρίου Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1966, συνδράμοντας στις εργαστηριακές και φροντιστηριακές ασκήσεις των φοιτητών του Φυσικού Τμήματος, στην καθοδήγηση των πτυχιακών εργασιών τους και στην καθοδήγηση και ερευνητική βοήθεια σε υποψηφίους διδάκτορες του Φυσικού Τμήματος. Αποτέλεσμα της ερευνητικής του δραστηριότητας ήταν οι 15 πρώτες δημοσιεύσεις του σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά του εξωτερικού. Από το Εργαστήριο Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών αποχώρησε εθελούσια τον Απρίλιο του 1982.

Από το 1982 ως το 1988

Συν-ίδρυσε και συμμετείχε στο ερευνητικό πρόγραμμα μετρήσεων μεταβολών γαιωρευμάτων με εφαρμογή στην πρόγνωση σεισμών, γνωστό ως μέθοδο ΒΑΝ. Ανέλαβε τη μελέτη, το σχεδιασμό και την υλοποίηση της υποδομής των συστημάτων και βοήθησε ενεργά στην περάτωση των διδακτορικών διατριβών που πλαισίωνε το ερευνητικό πρόγραμμα.
Διετέλεσε εισηγητής στο Ελληνικό Κέντρο Παραγωγικότητας (ΕΛΚΕΠΑ) στα Ψηφιακά Ηλεκτρονικά και την Τεχνολογική ανάπτυξη των modems στην Ελλάδα.
Δίδασκε στην Ανωτάτη Σχολή Τεχνικού Αξιωματικών Τεχνικού (ΣΤΕΑΤ) τα μαθήματα Κυματική, Ηλεκτρομαγνητισμός, Κβαντική Φυσική και Ψηφιακά Ηλεκτρονικά (1976-1986).

Από το 1988 ως το 1995

Το 1988 εκλέγεται καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρονικής του ΤΕΙ Κρήτης (παρ/μα Χανίων) με γνωστικό αντικείμενο Μικροηλεκτρονική & Μικροϋπολογιστές. Από το 1990 ως το 1991 διετέλεσε προϊστάμενος του τμήματος.
Τον Ιούνιο του 1991 αποσπάστηκε στο Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, υπεύθυνο όργανο για την αναγνώριση ξένων διπλωμάτων και συμβουλευτικού οργάνου όλων των ΤΕΙ σε θέματα Τεχνολογικής Εκπαίδευσης.
Το 1992 εκλέγεται καθηγητής του ΤΕΙ Πειραιά στο Τμήμα Φυσικής-Χημείας και Τεχνολογίας Υλικών διατηρώντας παράλληλα τη θέση του εισηγητή στο ΙΤΕ.

Από το 1995 ως το 2010

Το 1995 εκλέγεται καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρονικής στο ΤΕΙ Αθηνών και ως το καλοκαίρι του 2010 διδάσκει τα μαθήματα Μικροϋπολογιστές Ι και Αισθητήρες. Κατά τα τελευταία έτη διατελεί προϊστάμενος του Τμήματος.

Σήμερα

Από το φθινόπωρο του 2010 φέρει τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή στο ΤΕΙ Αθηνών.

Επιστημονικές Δημοσιεύσεις

103 επιστημονικές δημοσιεύσεις σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά (με peer review) και την Ακαδημία Αθηνών ως τον Ιούνιο του 2010.

Αναφορές από άλλους ερευνητές (Citation Index)

Οι ετεροαναφορές (citation Index) που ευρέθηκαν από το Scopus την χρονική περίοδο που καλύπτει η βάση 1996-2009, χωρίς να περιλαμβάνονται οι αυτοαναφορές από όλους τους συγγραφείς, είναι περισσότερες από 210.
Σανιδικά

Η ονομασία «Σανιδικά» δόθηκε στα επεισόδια και στις διαδηλώσεις του λαού της Αθήνας που έλαβαν χώρα από τις 17 μέχρι τις 21 Νοεμβρίου 1902.
Αφορμή για τις ταραχές αυτές ήταν η απαίτηση των Ανακτόρων να μη σχηματισθεί μετά τις βουλευτικές εκλογές της 17ης Νοεμβρίου (30 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο) κυβέρνηση από τα δύο πρώτα κόμματα, αυτά των Θ. Δηλιγιάννη (ή Δεληγιάννη) και Γ. Θεοτόκη, το καθένα από τα οποία πήρε από 102 έδρες. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αντιπρότεινε να σχηματισθεί κυβέρνηση είτε «άχρωμη», υπό τον υπασπιστή του, στρατηγό Ι. Παπαδιαμαντόπουλο, είτε καθαρώς στρατιωτική, προκειμένου να εκκαθαρίσει την πολιτική κατάσταση.
Τότε το κόμμα του Θ. Δηλιγιάννη οργάνωσε τις διαδηλώσεις, που επονομάσθηκαν «Σανιδικά» επειδή το πλήθος, για να απωθήσει τις αστυνομικές δυνάμεις που διατάχθηκαν να το διαλύσουν, άρπαξε τις σανίδες από μία ανεγειρόμενη οικοδομή της οδού Σταδίου και αμύνθηκε εναντίον τους. Οι διαδηλώσεις σταμάτησαν μόνο όταν ο βασιλιάς ανέθεσε στον Θ. Δηλιγιάννη να σχηματίσει κυβέρνηση.
Άνεμοι Πολέμου (βιβλίο)

Πλοκή

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως μισθοφόρος, ο Πολεμίδας είχε συναντηθεί με τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Σωκράτης, ο Περικλής, ο Νικίας και ο Λύσανδρος. Ο Πολεμίδας αφηγείται τα ταξίδια του: την ανάθρεψη του στη Σπάρτη και το οικογενειακό οικόπεδο έξω από την Αθήνα, την περίοδο του λοιμού των Αθηνών (430 - 427 π.Χ.), τον ακρωτηριασμό των Ερμών στην Αθήνα πριν την εκστρατεία στη Σικελία, την άφιξη των Αθηναίων στη Σικελία και την ήττα των Αθηναίων στη ναυμαχία στους Αιγός Ποταμούς.
Ωστόσο, η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τον χαρακτήρα του Αλκιβιάδη. Ανίκητος κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως στρατηγού και ναύαρχου, η ζωή του Αλκιβιάδη αποτελεί επική τραγωδία με τον συνδυασμό της εξυπνάδας του και της ύβρης.
Ενώ οι περισσότεροι διάλογοι είναι προϊόν φαντασίας του συγγραφέα, για μεγάλες ομιλίες και παρουσίαση χαρακτήρα, ο Πρέσσφιλντ χρησιμοποιεί αρχαίες πηγές όπως η «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου» του Θουκυδίδη και μερικούς από τους «Σωκρατικούς Διαλόγους» του Πλάτωνα.
Αναγνώστης Παπαγιαννακόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από τα Μαγούλιανα της τότε επαρχίας Καρύταινας και νυν επαρχίας Γορτυνίας. Ήταν γιος του Παπα-Γιαννάκη Χρυσανθόπουλου και αδελφός του Φώτιου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου. Ο Αναγνωστάκος και τα άλλα τρία του αδέλφια (Παναγιώτης, Κωνσταντίνος και Νικόλαος),όλοι αγωνιστές της επανάστασης, υιοθέτησαν το επώνυμο Παπαγιαννακόπουλοι (γιοί του Παπα-Γιαννάκη) ενώ ο Φωτάκος κράτησε το επώνυμο του πατέρα του (Χρυσανθακόπουλος ή Χρυσανθόπουλος). Τον έκανε ο Κολοκοτρώνης γερουσιαστή της Πελοποννήσου κατά την εποχή του Δράμαλη. Προτού όμως γίνει γερουσιαστής συνέδραμε πολλάκις και χρηματικώς το υπό εξέγερση έθνος και διετέλεσε φροντιστής των εν Τρικόρφοις στρατευμάτων. Αργότερα έγινε πληρεξούσιος και βουλευτής επί Καποδιστρίου. Είναι καταχωρημένος στα μητρώα πολιτικών του αγώνος, τα οποία βρίσκονται στο τμήμα χειρογράφων της Εθνικής βιβλιοθήκης, ως πολιτικός τάξης τρίτης.
Ήταν ο δεύτερος σύντροφος του Κολοκοτρώνη όταν αυτός πήγε στο Καστρί της Ερμιόνης για να καλέσει το έθνος σε Συνέλευση όπου ψηφίστηκε το περίφημο των Ελλήνων πολίτευμα.
Πέθανε στα τέλη Αυγούστου 1841. Ο γιος του Θεοδόσιος Παπαγιαννακόπουλος ήταν επίσης αγωνιστής της επανάστασης και εκατόνταρχος.
Λευκή λήκυθος του Ζωγράφου του Συρίσκου (Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου F2252)

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε σε τάφο στο Δίπυλο της Αθήνας κοντά στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας.

Περιγραφή

Ως λήκυθος χρησίμευε ως ταφικό ανάθημα. Είναι κατασκευασμένη από ωραίο κόκκινο πηλό, ψημένο κατά τον ερυθρόμορφο ρυθμό
Dead Can Dance

Οι Dead Can Dance (αγγλ. Οι νεκροί μπορούν να χορεύουν) ήταν ένα σύγχρονο συγκρότημα μουσικής, που ιδρύθηκε το 1981 από τους Lisa Gerrard, (contralto) και Brendan Perry, (baritone) στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Διαλύθηκε το 1998 αλλά επανιδρύθηκε προσωρινά για μια παγκόσμια τουρνέ το 2005.
ΕΛΙΝΟΙΛ

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1954 και σήμερα διαθέτει πανελλαδικό δίκτυο με περισσότερα από 580 πρατήρια. Επίσης, μέσω της θυγατρικής της, Ελίν Σταθμοί, δραστηριοποιείται και στη διαχείριση και λειτουργία ιδιόκτητων πρατηρίων, έχοντας έτσι σημαντική εμπειρία σε θέματα λιανικής. Στα πλαίσια της διαχείρισης του δικτύου των 580 πρατηρίων Ελίν, η εταιρεία αναλαμβάνει την κατασκευή, συντήρηση και αναβάθμιση τους. 
H ΕΛΙΝΟΙΛ διαθέτει υποδομές που περιλαμβάνουν τρεις εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων σε Ασπρόπυργο, Πόρτο Λάγος και Βόλο, δύο εργοστάσια επεξεργασίας στερεών καυσίμων σε Βόλο και Ασπρόπυργο και πάνω από 30 ιδιόκτητα βυτιοφόρα μεταφοράς καυσίμων ενώ όσο αφορά στα θαλάσσια μέσα μεταφοράς, χρησιμοποιεί, μέσω της θυγατρικής της, Ελίν Ναυτικής, τρία πλοία για την εξυπηρέτηση του νησιωτικού δικτύου των 150 πρατηρίων Ελίν και δύο για την τροφοδοσία των εγκαταστάσεων καυσίμων.  Επίσης η θυγατρική, ελίν Τεχνική, αναλαμβάνει τη μελέτη, το σχεδιασμό και την κατασκευή τεχνικών έργων, ενώ η συνδεδεμένη με την ΕΛΙΝΟΙΛ, Ελίν Βιοκαύσιμα, διαθέτει ένα εργοστάσιο παραγωγής βιοντίζελ στο Βόλο.