google/wiki40b huggingface dataset:
Αλόντρα

Πλοκή

Μετά το θάνατο της μητέρας της Αλόντρα, ο πατέρας της Μπαλντομέρο, ο οποίος αισθάνεται λυπημένος και μόνος, φέρνει την αδελφή του Λορέτα και τα δύο παιδιά της, την Μαρία Ελίσα και τον Ριγκομπέρτο να ζήσουν στο σπίτι του, ελπίζοντας ότι η Λορέτα θα αντικαταστήσει μια μέρα την μητέρα της Αλόντρα. Αλλά είναι ένα λάθος.
Η Λορέτα μισεί την Αλόντρα, η οποία της θυμίζει ότι η μητέρας της, τους χρησιμοποιείσαι για να γίνει ηθοποιός, και ότι στην οικογένεια του Μπαλντομέρο δεν έγινε ποτέ δεκτή. Τα χρόνια περνούν, και η Αλόντρα μεγαλώνει και ένα όμορφο, επαναστατικό κορίτσι, με πολύ ανεξάρτητες και προοδευτικές απόψεις για την εποχή εκείνη.
Η κόντρα της Αλόντρα με την Λορέτα συνεχίζετε, αλλά τώρα μαθαίνει γιατί την αντεπιτεθεί. Εν τω μεταξύ, ο Μπαλντομέρο περνάει τον περισσότερο χρόνο του, στο ράντσο, και στην αγκαλιά της νέας του αγάπης, της Καρμελίνα, αλλά αγνοεί για το τι συμβαίνει στο σπίτι του. Η Λορέτα καταφέρνει όχι μόνο να κάνει τη ζωή της Αλόντρα μια ζωντανή κόλαση, αλλά και την ζωή της ίδιας της, της κόρης της Μαρία Ελίσα, ένα ντροπαλό και αδύναμο κορίτσι.
Προσπαθεί να την αναγκάσει να παντρευτεί έναν πλούσιο γέρο, ενώ η Μαρία Ελίσα είναι ερωτευμένη με έναν νεαρό αξιωματικό τον Ραούλ. Για να κάνει τα πράγματα χειρότερα, η Λορέτα φέρνει στο σπίτι, τον γιος της Ριγκομπέρτο, ένα κακό και φιλόδοξο άτομο, αφότου τον πέταξαν έξω από το ιεροδιδασκαλείο, για συνεχίσει τον βασανισμό της Αλόντρα και της Μαρία Ελίσα. Η Αλόντρα συναντά μια συνταξιούχο διάσημη τραγουδίστρια την Λετίσια ντελ Μπόσκε.
Η Λετίσια επηρεάζει και συμβουλεύει την Αλόντρα, να πάει στο ράντσο και να πει τα πάντα στον Μπαλντομέρο. Στο δρόμο για το ράντσο, η Αλόντρα συναντά τυχαία τον Μπρούνο. Ζουν μια πολύ παθιασμένη αγάπη, αλλά αργότερα ανακαλύπτει ότι ο ίδιος είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά.
Όταν φτάνει στο ράντσο ανακαλύπτει ότι ο πατέρας της δεν πρόκειται να ξανά παντρευτεί για δεύτερη φορά. Απογοητευμένη που επιστρέφει στο σπίτι της, όπου διαπιστώνει ότι η Μαρία Ελίσα είναι επίσης αναστατωμένη, και είναι έγκυος και πιστεύει ότι ο Ραούλ την έχει εγκαταλείψει. τα δυο κορίτσια αποφασίζουν να πάνε στην Πόλη του Μεξικού να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή, την επιτυχία και την νέα αγάπη.
Καλεντέροβτσι Γκόρνι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Έβαλντ Άαβ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1900 στο Ταλίν της Εσθονίας - το οποίο τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας - και πραγματοποίησε τα πρώτα του μαθήματα στο πιάνο και τη θεωρία της μουσικής υπό τους Χέλμι Βίιτολ - Μόχρφελντ και Άντον Κάσεμετς αντίστοιχα. Αργότερα εισήλθε στην Ανωτάτη Μουσική Σχολή του Ταλίν όπου σπούδασε σύνθεση υπό τις οδηγίες του Άρτουρ Καπ, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1926.
Από το 1916 μέχρι και το έτος της αποφοίτησής του συμμετείχε στη χορωδία της Εσθονικής Όπερας, ενώ διηύθυνε μεταξύ άλλων τη χορωδία και την ορχήστρα της Στρατιωτικής Σχολής του Ταλίν (1924 - 1927), την ανδρική χορωδία της Ένωσης Εσθονών Ερμηνευτών (1934 - 1939), τη μεικτή χορωδία του Νεανικού Μουσικού Συνδέσμου του Ταλίν (1937 - 1939) κ.ά.
Παράλληλα υπήρξε συντάκτης και συνεργάτης εγχώριων μουσικών περιοδικών, υπάλληλος στον Σύνδεσμο Προστασίας Εσθονών Συγγραφέων καθώς και μέλος από το 1930 στην Ένωση Εσθονών Ερμηνευτών.
Απεβίωσε στις 21 Μαρτίου του 1939 εξαιτίας ασθένειας. Λίγες μέρες πριν τον θάνατό του τιμήθηκε από το εσθονικό κράτος με το παράσημο του Τάγματος του Εσθονικού Ερυθρού Σταυρού, ενώ το 1943 θεσπίστηκε, με πρωτοβουλία της αδελφής του Φρίντα Ρούκι, υποτροφία που έφερε το όνομά του.

Έργο

Το 1928 ο Άαβ συνέθεσε τους Εσθονούς Βίκινγκς, την πρώτη όπερα που γράφτηκε στην εσθονική γλώσσα. Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται στη μεσαιωνική Σιγκτούνα της Σκανδιναβίας και πραγματεύεται τη μοίρα του ανθρώπου ενόψει της καταστροφής της πόλης από εχθρική επιδρομή. Το ίδιο έτος, η όπερα του παρουσιάστηκε στο κοινό σε σκηνοθεσία του Χάνο Κόμπους.
Η συνολική παραγωγή του Άαβ αποτελείται από περίπου πενήντα συνθέσεις για χορωδίες (ανδρικές, γυναικείες αλλά και μεικτές), έργα για πιάνο, συμφωνίες κλπ. Άλλα σημαντικότερα έργα του πέρα από τους Εσθονούς Βίκινγκς είναι ο Τραγουδιστής, το Ξημέρωμα και τα Παιδιά του Βορρά.
671 Καρνετζία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Καρνετζίας εκτιμάται σε 58,72 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι Xk, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0512. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Καρνετζία γύρω από τον εαυτό της.
Σόγκι με ζώα

Αιχμαλωσία

Σε κάθε τετράγωνο επιτρέπεται να υπάρχει μόνο ένα κομμάτι. Αν κινήσουμε ένα από τα δικά μας ζωάκια σε ένα τετράγωνο όπου υπάρχει ζωάκι του αντιπάλου, τότε το αφαιρούμε από το παιχνίδι και το βάζουμε δεξιά μας (εκτός παιχνιδιού). Εξαίρεση αποτελεί το αντίπαλο Λιοντάρι, όπου αν το αιχμαλωτίσουμε κερδίζουμε το παιχνίδι.

Προαγωγή

Αν το Κοτοπουλάκι καταφέρει να φτάσει στην αντίπαλη περιοχή (πρώτη γραμμή του αντιπάλου) τότε "προάγεται" σε Κότα. Η Κότα μπορεί να κινηθεί προς όλες τις κατευθύνσεις - ένα τετράγωνο τη φορά - εκτός από πίσω διαγώνια (όπως ο χρυσός στρατηγός στο σόγκι).

"Φύτεμα"

Τα αιχμαλωτισμένα κομμάτια μπορούν να επιστρέψουν στο παιχνίδι. Όταν είναι η σειρά μας μπορούμε αντί να κινήσουμε ένα από τα κομμάτια μας, να πάρουμε ένα από τα αιχμαλωτισμένα κομμάτια και να το βάλουμε σε ένα άδειο τετράγωνο. Αυτό το κομμάτι είναι τώρα μέλος της ομάδας μας.
Αν αιχμαλωτίσουμε μία Κότα, αυτή μπορεί να επιστρέψει στο παιχνίδι μόνο σαν Κοτοπουλάκι.

Τρόπος παιξίματος

Συμφωνούμε ή διαλέγουμε ποιός θα παίξει πρώτος και στη συνέχεια οι παίκτες κάνουν κινήσεις εναλλάξ μέχρι κάποιος να αιχμαλωτίσει το αντίπαλο Λιοντάρι ή μέχρι να φτάσει το Λιοντάρι του με ασφάλεια στην αντίπαλη περιοχή (την πρώτη γραμμή του αντιπάλου). Όταν αιχμαλωτίσουμε το αντίπαλο Λιοντάρι λέμε "έπιασα!" και όταν φτάσουμε στην αντίπαλη περιοχή λέμε "έφτασα!". Χρειάζεται προσοχή όταν προωθούμε το Λιοντάρι μας στην αντίπαλη περιοχή γιατί αν ο αντίπαλός μας το αιχμαλωτίζει στην αμέσως επόμενη κίνησή του τότε χάνουμε το παιχνίδι.

Παραλλαγές του Σόγκι με Ζώα

Υπάρχει το "Σόγκι με Ζώα που Γουργουρίζουν" (στα Ιαπωνικά: ごろごろどうぶつしょうぎ goro goro dobutsu shogi), μία παραλλαγή που παίζεται σε επιφάνεια 5x6 και κάθε παίκτης έχει 8 κομμάτια: 3 Κοτοπουλάκια, 2 Γάτες, 2 Σκύλους και 1 Λιοντάρι.
Υπάρχει επίσης μία παραλλαγή που παίζεται σε επιφάνεια 9x9 η οποία ονομάζεται "Σόγκι με Ζώα στο Μεγάλο Δάσος" (στα Ιαπωνικά: おおきな森のどうぶつしょうぎ ōkina mori no dōbutsu shōgi) με ακόμα περισσότερα ζώα και περισσότερο πολύπλοκες κινήσεις.
Βανάδα Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Η Βανάδα βρίσκεται περίπου 17,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 1,5 χιλιόμετρο βορειοδυτικά από το Σιδηρόκαστρο. Έχει υψόμετρο 528 μέτρα και απέχει 7 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στην Βανάδα, προς τα ανατολικά της, βρίσκεται ο Αυλώνας, σε απόσταση 7 περίπου χιλιομέτρων και προς τα δυτικά και τα βορειοδυτικά της τα χωριά Αγαλιανή και Πρόδρομος, σε απόσταση 3 και 4 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία

Το χωριό έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την γενικότερη ιστορία της Τριφυλίας. Η Βανάδα προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Αυλώνος το 1835. Ο οικισμός αναφέρεται επίσης, το 1853, στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Αυλώνος της Επαρχίας Τριφυλίας, με πληθυσμό 39 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Αυλώνος τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν το χωριό Σιδηρόκαστρον. Το 1889 ο οικισμός καταργείται πρόσκαιρα, ενώ 8 χρόνια αργότερα, το 1897, αναγνωρίζεται και επαναπροσαρτάται εκ νέου στον Δήμο Αυλώνος, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 η Βανάδα προσαρτάται στην Κοινότητα Σιδηροκάστρου, στην οποία έδρα ήταν το Σιδηρόκαστρον και είχε ενταχθεί επίσης ο οικισμός Τσαμπουλίδι (καταργήθηκε το 1920). Το 1927 η Βανάδα αποσπάται από την Κοινότητα Σιδηροκάστρου και γίνεται έδρα στην Κοινότητα Βανάδας. Το χωριό παρέμεινε στην Κοινότητα Βανάδας, από το 1927 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Βανάδα υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αυλώνα Μεσσηνίας,  ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Βανάδα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Η Βανάδα σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Βανάδας του Δήμου Τριφυλίας.

Κτίρια – εκδηλώσεις

Στο χωριό εκτός από τις παραδοσιακές κατοικίες και την πλατεία, υπάρχει η εκκλησία του, ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδος, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας. Στο χωριό διοργανώνεται επίσης ετήσια εκδήλωση με θέμα την Μεσσηνιακή και Μεσογειακή διατροφή, από τον Δήμο Τριφυλίας, την Ένωση Ελλήνων Φυσικών και την Ομοσπονδία Συλλόγων – Συνδέσμων Τριφυλίας, με την παράλληλη συμμετοχή και άλλων φορέων.
Αιγιάλεια

Με την ονομασία Αιγιάλεια ή Αιγιαλεία είναι σήμερα γνωστή η περιοχή του Νομού Αχαΐας που άλλοτε αποτελούσε την Επαρχία Αιγιαλείας και σήμερα τον Δήμο Αιγιαλείας.
Στην αρχαιότητα Αιγιαλεία ή Χώρα των Αιγιαλέων λεγόταν βασίλειο και χώρα που περιελάμβανε όλα τα βορειοδυτικά παράλια της Πελοποννήσου, από την Κορινθία και την Σικυώνα μέχρι τα όρια της Ηλείας και τον ποταμό Λάρισσο. Ονομάστηκε έτσι από τον Αιγιαλέα, γιο του Ινάχου και της Μελίας, και αναφέρεται ο πρώτος αυτόχθων και οικιστής της περιοχής αυτής που αργότερα ονομάστηκε Αιγιαλός και έπειτα Ιωνία και Αχαΐα. Λόγω του ότι ο Αιγιαλέας ήταν βασιλιάς του Άργους η Αιγιάλεια ίσως αποτελούσε τμήμα της επικράτειας του ως την κάθοδο των Ιώνων. Αιγιαλεία ήταν και το πρώτο όνομα όλης της Πελοποννήσου.
Ο Βασιλιάς των Αιγιαλέων, της περιοχής της σημερινής Πάτρας, Εύμηλος αναφέρεται ότι ζούσε την εποχή που οι άνθρωποι στην χώρα δεν είχαν σπίτια και ζούσαν σε σπηλιές ενώ δεν ήξεραν και την γεωργία, πρώτος αυτός με την καθοδήγηση του Τριπτόλεμου τους δίδαξε κι έκτισε την Αρόη. 
Κατά την ελληνική μυθολογία στην Αιγιαλεία εγκαταστάθηκαν έπειτα οι Ίωνες που ήρθαν από την Αττική, εγκαταστάθηκαν στην Αιγιαλεία και ζούσαν αρχικά ειρηνικά μαζί με τους γηγενείς Αιγιαλείς. Οι Ίωνες αργότερα ονόμασαν τη χώρα Ιωνία και την χώρισαν σε δώδεκα περιοχές με έδρα αντίστοιχες κώμες που έχτισαν επειδή οι Αιγιαλείς δεν έμεναν σε πόλεις ή κώμες, αυτές οι κώμες ήταν : η Πελλήνη, η Αιγές, η Βούρα, η Ελίκη, η Φαραίς, η Ώλενος, η Τριταία, η Δύμη, η Ρύπες, το Αίγιο, η Υπερησία, και η Αρόη. Αργότερα οι Ίωνες ήρθαν σε πόλεμο με τους γηγενείς Αιγιαλείς όπου έχασαν και αναγκάσττηκαν να μετοικήσουν στην Μικρά Ασία και στην μετέπειτα Ιωνία. Έπειτα ήρθαν οι Αχαιοί που ήρθαν εδώ από την Αρκαδία που είχαν εγκατασταθεί πρωτύτερα και έδωσαν τον όνομα τους στους κατοίκους παρότι ολιγάριθμοι. 
Ο Γεώργιος Σύγγελος αναφέρει ότι Αιγιαλεία λεγόταν όλη η σημερινή Πελοπόννησος. Με το όνομα Αιγιάλεια αναφέρεται αδελφή του Αιγιαλέα γιου του Πρώνακτος. Αιγιάλεια ονομάστηκε αρχικά και η πόλη που είχε έδρα του βασιλείου του ο Αιγιαλέας, η μετέπειτα αρχαία Σικυώνα. Οι κάτοικοι της χώρας ονομάζονταν Αιγιαλείς και θεωρούνταν Πελασγοί.
Βασιλείς της Αιγιαλείας είναι γνωστοί στην ελληνική μυθολογία οι  : Αιγιαλέας, Πέλοπας, Σελινούντας, Ίωνας, Εύμηλος, Τισαμενός, Δαμασίας, Τέλλις, Δαϊμένης, Σπάρτων, και Λεοντομένης.
Ben (άλμπουμ)

Προϊστορία

Τον Ιανουάριο του 1972, καθώς ήταν μέλος των Τζάκσον 5, ο Μάικλ κυκλοφόρησε το πρώτο στούντιο άλμπουμ του, ονόματι Got to Be There. Το άλμπουμ έλαβε γενικά θετικές και αρνητικές γνώμες από σύγχρονους μουσικούς κριτικούς. Το άλμπουμ δεν είχε εμπορική επιτυχία παγκοσμίως και δεν είχε καλές θέσεις στα μουσικά τσαρτ. Παρόλο αυτά, τα τρία singles του άλμπουμ είχαν λάβει καλές θέσεις στο Billboard Hot 100, όπου και τα τρία έφθασαν στο top twenty, ενώ δύο από τα τρία έφθασαν στο top-five. Το Got to Be There είχε περισσότερη επιτυχία στις ΗΠΑ παρά παγκοσμίως, έχοντας φθάσει στη 14η θέση στο Billboard 200 ενώ έφθασε στη 37η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην 121η θέση στη Γαλλία.

Μουσική

Το Ben ηχογραφήθηκε από τον Τζάκσον από το 1971 έως το 1972. Είχε έξι παραγωγούς, και είχε ως ανώτερο παραγωγό τον Μπέρρι Γκόρντι. Οι συνθέτες των τραγουδιών ήταν ο Μελ Λάρσον, ο Τζέρρι Μαρκελλίνο, ο Τόμ Μπέλλ, η Λίντα Κρίντ, οι The Corporation, ο Σμόκι Ρόμπινσον, ο Ρόναλντ Ουάιτ και άλλοι. Το Ben είχε μουσικές R&B, contemporary pop rock και soul. Το ομώνυμο κομμάτι, το οποίο είχε πάρει θέματα από την ταινία Ben (1972 - ταινία για το νεκρό ποντίκι Βίλλαρντ), πήρε μια Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφιο για Academy Award for Best Song. Το What Goes Around Comes Around έχει ομοιότητες με το παλαιότερο single του Τζάκσι Τζάκσον, Didn't I (Blow Your Mind This Time), στο οποίο τα φωνητικά έκανε ο Τζάκσον και οι μεγαλύτεροι αδερφοί του. Για το Ben, ο Τζάκσον εκτέλεσε μια νέα εκδοχή του My Girl (1964) των The Temptations, μια νέα εκδοχή του Everybody's Somebody's Fool του Λιονέλ Χάμπτον, μια νέα εκδοχή του You Can Cry on My Shoulder (1965) της Μπρέντα Χόλλοβεϊ και μια νέα εκδοχή του Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day (1968) του Στηβ Γουέντερ. Το My Girl έχει ρυθμό της funk και περιέχει ρώτα-και-απάντα στίχους, όπως είχαν και τα κομμάτια των Τζάκσον 5. Το You Can Cry on My Shoulder είναι ένα mid-tempo κομμάτι. Το We've Got a Good Thing Going κυκλοφόρησε ως B-side στο I Wanna Be Where You Are και στο In Our Small Way από το προηγούμενο άλμπουμ του Τζάκσον, Got to Be There.
Προγκρές Μ-45

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 21 Αυγούστου 2001 (09:23:54 GMT) για να συνδεθεί με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού στις 23 Αυγούστου (09:51:32 GMT). Παρέμεινε εκεί για τρεις μήνες, μέχρι την αποχώρησή του, που έλαβε χώρα στις 22 Νοεμβρίου (16:12:01 GMT), προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα για το επόμενο διαστημόπλοιο ανεφοδιασμού, το Προγκρές Μ1-7. Θραύσματα που άφησε στην θύρα όταν αποσυνδέθηκε εμπόδισαν την πλήρη σύνδεση του επόμενου διαστημοπλοίου με συνέπεια να χρειαστεί η απομάκρυνση τους από αστροναύτες που πραγματοποίησαν EVA (αποστολή εκτός σκάφους) στις 3 Δεκεμβρίου. Το Προγκρές Μ-45 καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό μερικές ώρες αργότερα.
Cyprus College

Το Κολέγιο Σήμερα

Το 2000, τα προγράμματα σπουδών αναγνωρίστηκαν από το Συμβούλιο Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης - Πιστοποίησης (ΣΕΚΑΠ)της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στο Φθινοπωρινό Τετράμηνο 2010, λειτούργησε για πρώτη φορά και το παράρτημα του Κολεγίου στην Λεμεσό, προσφέροντας διπλώματα και επαγγελματικές σειρές μαθημάτων.
Σήμερα το Cyprus College συνεχίζει προσφέροντας διετή και τριετή προγράμματα σπουδών (Diploma και Higher Diploma) και προετοιμάζει φοιτητές για τις επαγγελματικές εξετάσεις λογιστικής όπως ACCA, ICAEW και CAT.

Αναγνώριση

Το Cyprus College είναι επίσημα εγγεγραμμένο στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η πλειοψηφία των προγραμμάτων σπουδών που προσφέρονται είναι πλήρως αναγνωρισμένα.
Σημαία του Αγίου Μαρίνου

Η σημαία του Αγίου Μαρίνου υιοθετήθηκε στις 6 Απριλίου 1862. Αποτελείται από δύο ίσες οριζόντιες λωρίδες με άσπρο χρώμα (κορυφή) και μπλε ανοικτό και το εθνόσημο στο κέντρο. Το εθνόσημο περιλαμβάνει ένα θυρεό (με τρεις πύργους σε 3 κορυφές βουνών), ο οποίος περικλείεται από ένα στεφάνι κάτω από ένα στέμμα και από πάνω βρίσκεται μια περγαμηνή που φέρει τη λέξη LIBERTAS (Ελευθερία).
Η σημαία των πολιτών δεν περιλαμβάνει το εθνόσημο. H χώρα απέκτησε Σύνταγμα στις 8 Οκτωβρίου του 1600.
Λεοπόλδος Γ΄ της Αυστρίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τέταρτος γιος του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας, Στυρίας, Καρινθίας και της Ιωάννας, κόρης του Ούλριχ Γ΄ κόμη του Πφιρτ.
Ο πατέρας του θέσπισε τον Κανόνα διαδοχής του Οίκου, όπου τις κτήσεις τις κληρονομούσε ο πρωτότοκος μόνο. Έτσι όταν το 1358 απεβίωσε ο πατέρας του, τον κληρονόμησε ο πρωτότοκος Ροδόλφος Δ΄. Αυτός θέσπισε τον δικό του Κανόνα του Οίκου, όπου οι κτήσεις ήταν κοινές στους κληρονόμους, με τον πρωτότοκο να λαμβάνει περισσότερα δικαιώματα. Το 1362 απεβίωσε ο δευτερότοκος Φρειδερίκος, έτσι όταν το 1365 απεβίωσε ο Ροδόλφος Δ΄ τον διαδέχθηκαν από κοινού ο Αλβέρτος Γ΄ και ο Λεοπόλδος Γ΄. Ο τελευταίος έγινε διοικητής του στρατού και όταν το 1368 οι Βαυαροί εισέβαλλαν στο Τυρόλο, τους νίκησε το 1370. Δύο έτη μετά δυσαρεστήθηκε με τον αδελφό του για το θέμα των εσόδων, έτσι το 1373 συμφώνησαν ο Λεοπόλδος Γ΄ να λάβει το Τυρόλο, την Καρνιόλη, την Πέραν Αυστρία και να μοιράζονται τα έσοδα. 
Ο Ενγκεράρντ Ζ΄ κύριος του Κουσύ, γιος της εξαδέλφης του Αικατερίνης των Αψβούργων, εισέβαλε το 1375 στις δυτικές κτήσεις (Γκούγκλερ, κά). Ο Λεοπόλδος Γ΄ υποχώρησε, αλλά συνασπισμός Ελβετών έδιωξε το στρατό του Ενγκεράντ Ζ΄. Το 1375 κληρονόμησε μερικές ακόμη περιοχές. Το επόμενο έτος του δόθηκε το δικαίωμα να συμμαχεί με άλλους ηγεμόνες. Το 1377 ο Αλβέρτος Γ΄ ταξίδεψε στην Πρωσία για πέντε μήνες και άφησε υπεύθυνο τον αδελφό του, ο οποίος υπέγραψε ειρήνη με τον εχθρό τους Χάινριχ φον Σάουνμπεργκ. Με τη συμφωνία του 1379 στη Νυρεμβέργη, ο Λεοπόλδος Γ΄ έγινε μόνος κύριος της Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης και λοιπών περιοχών. Για την άμυνα της Βενετίας, αμοίφθηκε από την πόλη με την κυριότητα της Τεργέστης. 
Προώθησε σημαντικά το εμπόριο και την ανάπτυξη του Μέραν και άλλων πόλεων. Αγόρασε το Λάουφενμπουργκ από τους συγγενείς του και κατέλαβε τη Βασιλεία το 1376, αλλά η προσπάθεια επέκτασής του στην Ελβετία τελείωσε με τη μάχη του Ζέμπαχ, όπου απεβίωσε. Τάφηκε στη μονή Κενιγκσφέλντεν και τα λείψανά του μεταφέρθηκαν αργότερα στο αββαείο του Αγ. Παύλου στην Καρινθία.
Δημήτριος Νότη Μπότσαρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν γιος του Τιμολέοντος - Νότη Μπότσαρη και εγγονός του Δημητρίου Μπότσαρη. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία (από το 1909 ως αξιωματικός του Μηχανικού) φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστρατήγου. Το 1912 ήταν αρχηγός του Μικτού Στρατεύματος Ηπείρου. Διετέλεσε επανειλημμένως καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων και στρατιωτικός ακόλουθος σε διάφορες πρεσβείες. Παντρεύτηκε την Αίγλη Αιγινήτου, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Νότη Μπότσαρη. 
Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Ιωαννίνων με το Κόμμα των Φιλελευθέρων από το 1923 έως το 1936. Διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Σοφούλη (1924), υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου (1929) και υπουργός - γενικός διοικητής Ηπείρου στην κυβέρνηση Βενιζέλου (1933). Με την εισβολή των Γερμανών στην Αθήνα, διέφυγε στη Μέση Ανατολή. Την περίοδο 1944-1946 ήταν πληρεξούσιος υπουργός. Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνείς συνδιασκέψεις και συνέδρια. Έγραψε: L' Asie Mineure et l' Helle-nisme (1919), The Greek Physical Culture (1941), κ.ά.
Υπήρξε επίσης πρόεδρος και μέλος αρκετών πολιτιστικών & τοπικών οργανώσεων.
Μετά το θάνατό του ο γιος του, Νότης, ίδρυσε το κοινωφελές Ίδρυμα Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη με έδρα τη Ναύπακτο.
Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο στις 25 Νοεμβρίου 1980.
Γενικές εκλογές στη Νέα Γη και Λαμπραντόρ (2015)

Γενικές εκλογές διενεργήθηκαν στην επαρχία του Καναδά Νέα Γη και Λαμπραντόρ στις 30 Νοεμβρίου 2015. Εξελέγησαν τα μέλη της 49ης συνέλευσης.
Το κυβερνών Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα της Νέας Γης και Λαμπραντόρ που κυβερνούσε από το 2011, ηττήθηκε από το Φιλελεύθερο Κόμμα Νέας Γης και Λαμπραντόρ, το οποίο κέρδισε την πλειοψηφία στη συνέλευση.
Η αρχική ημερομηνία των εκλογών που είχε προγραμματιστεί ήταν η 13η Οκτωβρίου, ωστόσο η συνέλευση αποφάσισε να καθυστερήσει για έναν μήνα τη διεξαγωγή τους, ώστε να μην συμπέσει η προεκλογική εκστρατεία με εκείνη για τις ομοσπονδιακές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 19 Οκτωβρίου.
Έπειτα από το αποτέλεσμα των εκλογών κανένα κόμμα με την ονομασία "Συντηρητικό" δεν σχημάτισε κυβέρνηση είτε σε επαρχιακό ή σε ομοσπονδιακό επίπεδο στον Καναδά, για πρώτη φορά από το 1943.
Κάρολος Ροδόλφος της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ και της Κλάρας-Αυγούστας των Γουέλφων, κόρης του Αυγούστου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Βόλφενμπυτελ.
Σπούδασε στο Τύμπινγκεν και στο Στρασβούργο. Έκανε τη Μεγάλη Περιήγηση στην Ευρώπη και πέρασε από τη Γενεύη, τη νότια Γαλλία, την Αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄, το Λονδίνο και τη βόρεια Γερμανία. To 1687 με το Σύνταγμά του υποστήριξε τη Βενετία στον πόλεμό της με τους Οθωμανούς στην Ελλάδα. Ο ίδιος οδήγησε προσωπικά ομάδα 150 ατόμων και μαχόταν για δύο έτη στον Μωρέα και στο Νεγκροπόντε (Χαλκίδα). Στην πολιορκία του Νεγκροπόντε μία σφαίρα τον τραυμάτισε στο στήθος· σώθηκε, αλλά η σφαίρα έμεινε στους πνεύμονές του για την υπόλοιπη ζωή του.
Το 1742 απεβίωσε στο Νόιενστατ σε ηλικία 75 ετών, άγαμος. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου του και το Νόιενστατ αποδόθηκε στον εγγονό του εξαδέλφου του Κάρολο-Ευγένιο δούκα της Βυρτεμβέργης.
God (τραγούδι, Τζον Λένον)

Θέματα

Το κομμάτι θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία μέρη μέρη:
Το πρώτο μέρος αναφέρει για τον Θεό: God is a concept by which we measure our pain («Ο Θεός είναι ένα concept, με το οποίο μετράμε τον πόνο μας»).
Στο δεύτερο μέρος ο Λένον απαριθμεί διάφορα μουσικά, πολιτικά, θρησκευτικά και άλλα είδωλα και λέει ότι δεν πιστεύει σε κανέναν, καταλήγοντας να να αναφέρει ότι πιστεύει μόνο σε αυτόν και στην Γιόκο (τη γυναίκα του). Τα είδωλα που απαριθμούνται είναι η μαγεία, το Ι Τσινγκ, η Βίβλος, τα ταρώ, ο Χίτλερ, Ο Ιησούς, ο Κένεντι, ο Βούδας, το μάντρα, τα Γκίτα, οι βασιλιάδες, ο Έλβις, ο Ζίμερμαν και οι Beatles.
Στο τρίτο μέρος διαφαίνεται πια η αλλαγή του Λένον μετά τους Beatles, όπου λέει δεν είναι πια ένας Ονειροπόλος ή Walrus, αλλά απλά ο Τζον. Η τελευταία φράση του κομματιού The dream is over (το όνειρο τελείωσε), αντιπροσωπεύει τη στάση του Λένον στο «οι Beatles είναι Θεοί», και ότι έπρεπε να φτάσουν κι αυτοί στο τέλος τους. Ο Λένον εξήγησε: «Εάν υπάρχει Θεός, τότε είμαστε όλοι εμείς».
Γιάννης Καιροφύλας

Πρώτα χρόνια

Τα παιδικά και νεανικά του χρόνια τα έζησε σε μια από τις πιο παλιές συνοικίες της Αθήνας, στη  Νεάπολη

Σπουδές

Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικές Επιστήμες αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του όταν βρισκόταν στο τρίτο έτος και αφιερώθηκε στην δημοσιογραφία.

Σταδιοδρομία

Από το 1951, εργαζόταν ως συντάκτης και ως ιστορικός ερευνητής, σε αθηναϊκές εφημερίδες, και έγραφε κείμενα για θεατρικές εκπομπές του ραδιοφώνου στο τότε ΕΙΡ. Δημοσίευσε πολλά ιστορικά αναγνώσματα, ενώ παράλληλα έγραψε ιστορικές μελέτες που εκδόθηκαν σε βιβλίο. Εργάστηκε στις εφημερίδες "Προοδευτική Αλλαγή", "Έθνος", "Ελεύθερος Κόσμος" και "Ελευθεροτυπία", καθώς και στα περιοδικά "Σφαίρα", "Γυναίκα", "Πάνθεον", "Ρομάντσο", "Εικόνες", "Ένα" και "Ταχυδρόμος". Στο μετέπειτα ΕΙΡΤ ήταν διευθυντής του περιοδικού "Ραδιοτηλεόραση" επί μία περίπου εικοσαετία. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας, του Συλλόγου των Αθηναίων και είναι ένας εκ των ιδρυτών και πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

Βραβεύσεις

Τιμήθηκε από το Δήμο Αθηναίων με το Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών για τη συμβολή του στην ανάδειξη της πολιτισμικής ταυτότητας της πόλης. Επίσης τιμήθηκε από το Ίδρυμα Μπότση με ειδικό βραβείο και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό με χρυσό μετάλλιο για τη συμβολή του στη διαφώτιση του κοινού. Από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας του απονεμήθηκεμε αναμνηστικό μετάλλιο Εθνικής Αντιστάσεως 1941-1945 για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του στον Αγώνα.