google/wiki40b huggingface dataset:
Folio Society

Πωλήσεις στα μέλη και στα μη-μέλη

Κατά την έναρξή της, η «The Folio Society» λειτουργούσε ως οργάνωση βασιζόμενη-σε-μέλη· καθώς ο κατάλογος των τίτλων αναπτυσσόταν, η δέσμευση των μελών, καθιερώθηκε ετησίως, στα 4 βιβλία. Από το 2011, ο καθένας έχει τη δυνατότητα να αγοράσει από την κατάσταση του «The Folio Society» χωρίς τη δέσμευση για την ιδιότητα του μέλους, παρόλο, που η ιδιότητα του μέλους, παραμένει στο επίκεντρο των στρατηγικής της εταιρείας.

Τάσεις παραγωγής και βιβλιοδεσίες

Η εταιρεία δημοσιεύει επί του παρόντος, πάνω από 60 τίτλους ετησίως, περιλαμβανομένων σειρών πολλαπλών-τόμων. Οι περισσότεροι τίτλοι στοιχειοθετούνται ψηφιακά και κατόπιν, εκτυπώνονται σε όφσετ, στους εκτυπωτές του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Μέχρι το 1954, τα περισσότερα βιβλία Folio εκδόθηκαν με τυπωμένα dust jackets, αλλά κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1950, θεσπίστηκαν τα χρωματιστά καρτοκυτία ολίσθησης, για την προστασία των βιβλίων και την διατήρηση της εστίασης, στις διακοσμητικές βιβλιοδεσίες. Τα Solander boxes γενικά, χρησιμοποιούνται για την προστασία των περιορισμένων εκδόσεων.
Οι εκδόσεις Folio, τυπώνονται σε μια σειρά από τυποποιημένα μεγέθη (για παράδειγμα το 1951, αυτά περιελάμβαναν το Royal Octavo, Medium Octavo, Crown Octavo και το Demy Octavo), επίσης, χρησιμοποιούνται και προσαρμοσμένα μεγέθη. Το πιο κοινό υλικό για τις βιβλιοδεσίες, είναι το ύφασμα buckram ή ένα παρόμοιο ύφασμα βιβλίου, αλλά υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις: το αλουμινόχαρτο χρησιμοποιήθηκε το 1971, στη βιβλιοδεσία του Άλντους Χάξλεϋ «Brave New World» και η φυτική περγαμηνή το 1994, στη βιβλιοδεσία του Βολταίρου στο «Calas Affair»· συχνότερα, μαρμαροποιημένα έγγραφα (συχνά παραγόμενα από την Ann Muir Marbling Ltd.) κατά τα τελευταία χρόνια, έχουν χρησιμοποιηθεί σε διάφορους τόμους, είτε ως endpapers είτε ως board-papers των quarter bindings· το moiré silk (συνήθως τεχνητό) κατά τη διάρκεια των ετών, έχει χρησιμοποιηθεί σποραδικά ως συνδετικό υλικό και δέρμα (vellum ή δέρμα κατσίκας) και bonded leather, ενίοτε χρησιμοποιούνται, κυρίως για τις ακριβότερες εκδόσεις. Οι περισσότερες βιβλιοδεσίες για τα μυθιστορήματα, σχεδιάζονται από τον εικονογράφο. Οι σχεδιαστές βιβλιοδεσίας των πεζογραφημάτων περιλαμβάνουν τους David Eccles, Jeff Clements και Neil Gower.
Αρχής γενομένης από το 2007, η εταιρεία χρησιμοποίησε την παραδοσιακή τυπογραφική εκτύπωση (την μέθοδο που ο Γουτεμβέργιος επινόησε, στα μέσα του δέκατου πέμπτου αιώνα), για να δημοσιεύει κάθε ένα από τα έργα του Σαίξπηρ, καθώς επίσης, τα σονέτα και τα ποιήματα, σε εκδόσεις μεγάλου μεγέθους. Αυτό το έργο-ορόσημο των 39 τόμων, ολοκληρώθηκε τελικά το 2014.
Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση 417

Υπόβαθρο

Το κάπνισμα σε διεθνείς πτήσεις θεωρούταν ήδη ως θέμα υγείας από το τμήμα αεροπορικής ιατρικής του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, που επιζητούσε την γενική του απαγόρευση, ήδη από το 1996.

Δικαστικές Διαμάχες

Η Ολυμπιακή Αεροπορία  αρνήθηκε την υπαιτιότητά της και η υπόθεση κατέληξε στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών Olympic Airways v. Hanson. Πριν η υπόθεση φτάσει στο Ανώτατο Δικαστήριο, κατώτερα Δικαστήρια αποφάσισαν τα παρακάτω:
Το Επαρχιακό Δικαστήριο βρήκε τον αναφερόμενο, υπαίτιο για τον θάνατο του Δρα. Hanson και η ένατη περιφέρεια επιβεβαίωσε, καταλήγοντας στο, υπό τον ορισμό στο "Air France εναντίον Saks", ως “ατύχημα”, την άρνηση της αεροσυνοδού για την αλλαγή θέσης στο Δρα. Hanson, η οποία ήταν πέρα από τις δυνάμεις του και απρόσμενη και ασυνήθιστη, λαμβάνοντας υπόψιν τα βιομηχανικά πρότυπα, την πολιτική της Ολυμπιακής και την απλή φύση της ζητηθείσας διευκόλυνσης.
Κατή την αρχική προσφυγή, μια τριμελής επιτροπή δικαστών του Εφετείου της ένατης Περιφέρειας των Η.Π.Α. ομοφώνως επιβεβαίωσε τη διαπίστωση της Περιφέρειας ότι η ενέργεια της Ιπτάμενης Συνοδού (Ι/Σ) Μαρίας Λεπτουργού, όχι μόνο πληροί τον ορισμό του "ατυχήματος" του άρθρου 17 της Σύμβασης της Βαρσοβίας, αλλά ανεβαίνει στο επίπεδο της "ύπαρξης δόλου" σύμφωνα με το άρθρο 25, περνώντας το όριο, αφαιρεί το όριο των 75.000 δολαρίων Αμερικής σε ζημιές.
Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την αποζημίωση του Εφετείου για 700.000 δολάρια Η.Π.Α., κατά της Ολυμπιακής Αεροπορίας, ως αντιστάθμισμα για τις ζημιές, θεωρώντας ότι:
Η συμπεριφορά εδώ αποτελεί «ατύχημα» σύμφωνα με το άρθρο 17 της Σύμβασης της Βαρσοβίας. Κατά συνέπεια, η απόφαση του Εφετείου επιβεβαιώνεται.

Αποτέλεσμα

Στις 15 Απριλίου 2001, η εταιρεία απαγόρευσε το κάπνισμα, σε όλες τις πτήσεις της.
2863 Μπεν Μάγιερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπεν Μάγιερ είναι άγνωστα.
Άριστος Δαμιανού

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Άριστος Δαμιανού γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 3 Ιουνίου 1972. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Μίντλσεξ. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο δημόσιο διεθνές δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Κουίν Μέρι του Λονδίνου. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με τη Σταύρη Καλοψιδιώτου και έχει ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Είναι μέλος του ΑΚΕΛ από το 1988. Είναι μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Λευκωσίας-Κερύνειας, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ) και υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΔΟΝ, υπεύθυνος του Γραφείου Νομικών της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ από το 1999, μέλος των Γραφείων Κυπριακού και Τύπου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ από το 2005 και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2016. 
Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας.
Άντριου Τζορτζ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1952. Σπούδασε ιστορικός και έζησε τα πρώτα του χρόνια στη Σκωτία.
Πριν γίνει κυβερνήτης υπηρέτησε στο αγγλικό Υπουργείο Εξωτερικών με αρμοδιότητες για την Κοινοπολιτεία. Υπηρέτησε, μεταξύ άλλων, σε χώρες όπως η Αυστραλία, η Παραγουάη, η Ταϊλάνδη (όπου συνάντησε και γνώρισε τη σύζυγό του) και η Ινδονησία. Έχει μία κόρη και έναν γιο από το γάμο του με την Ταϊλανδή σύζυγό του.
Ανέλαβε καθήκοντα Κυβερνήτη στις 10 Ιουλίου του 2006 και τον διαδέχθηκε το 2009 ο Άλιστερ Χάρισον.
Έλαφος Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Έλαφος βρίσκεται ανατολικά από τα Όρη Σουλίου και νοτιοδυτικά του Τόμαρου (Ολύτσικα). Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά σε πτυχή του λόφου "Καλός" βόρεια της Άρδοσης και βορειοδυτικά της Σμυρτιάς. Απέχει 45 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 18 χλμ. από το κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Στο κέντρο του χωριού είναι ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου ο οποίος κτίστηκε στα 1600 και έχει διακοσμηθεί με αξιόλογες και καλά συντηρημένες τοιχογραφίες. Στο δρόμο προς την Άρδοση και νότια υπάρχει το εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου του Κούτρου, το οποίο είναι το μοναδικό κτίριο που διασώθηκε από το χωριό Κούτρου που την περίοδο της τουρκοκρατίας (1740 -1850) θάφτηκε από κατολισθήσεις.

Ιστορία - Διοικητικά

Στην Έλαφο έχουν βρεθεί κεραμικά και λίθινα εργαλεία (πέλεκυς κ.α.) τα οποία βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων και μαρτυρούν αρχαία κατοίκηση της περιοχής. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Δραγοβέτσι και συγκαταλεγόταν μεταξύ των 27 χωριών της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια" και ειδικότερα στα 14 της "Λάκκας Μπότσαρη", έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν προς τιμή του  ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος καταγόταν και έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα. Με το όνομα αυτό αναφέρεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895, ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων με 114 κατοίκους. Το 1928 μετονομάστηκε σε Έλαφος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βάρδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ελάφου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 97 κατοίκους.
Σαλεπιτζής

Σαλεπιτζής ονομάζεται o παρασκευαστής και πωλητής ενός ζεστού ροφήματος, του σαλεπιού. Στην τούρκικη γλώσσα, απ' όπου και η ονομασία, salep σημαίνει σαλέπι και salepci ο παρασκευαστής και πωλητής του σαλεπιού.

Περιγραφή

Ο σαλεπιτζής ήταν από τους "γραφικούς" τύπους των πλανόδιων πωλητών, παρόμοιος με τον παγωτά, δεδομένου ότι περιφερόταν κι αυτός ντυμένος πάντα στα άσπρα (φορούσε άσπρη μπλούζα και καπέλο, πολλές φορές όπως αυτό του μάγειρα) και με τροχήλατη προθήκη. Τα σκεύη που χρησιμοποιούσε ήταν μπρούτζινα, πολύπλοκα, αλλά πάντοτε καλογυαλισμένα και πεντακάθαρα.
Η δουλειά του άνθιζε τις πρωινές και τις βραδινές ώρες, δηλ. το ακριβώς αντίθετο με την δουλειά του στραγαλατζή. Γι' αυτό το λόγο, πολλοί σαλεπιτζήδες και στραγαλάδες ασκούσαν διπλό επάγγελμα, του στραγαλατζή τις ημερήσιες ώρες και του σαλεπιτζή τις άλλες.
Το στέκι του ο σαλεπιτζής το διάλεγε με βάση τις περιοχές που σύχναζαν ξενύχτηδες και εκείνοι που άρχιζαν τη δουλειά τους αξημέρωτα (οικοδόμοι, εργάτες κλπ) ή επέστρεφαν από αυτήν αργά και οι οποίοι αναζητούσαν τον σαλεπιτζή για ένα ρόφημα που τους βοηθούσε να ξεχάσουν την νυχτερινή ψύχρα. Εκεί, όση ώρα αυτός ετοίμαζε το ζεστό ρόφημα, δημιουργούσε ένα κλίμα ευθυμίας αλλά και αντιπαραθέσεων, προκαλώντας τους πελάτες που περίμεναν μέσα στην ψύχρα και θίγοντας θέματα που αφορούσαν οτιδήποτε και ήταν ικανά να “ανάψουν τα αίματα”. Έτσι οι πελάτες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για την επικαιρότητα αλλά και να ανταλλάξουν τις απόψεις τους και "ζεσταίνονταν" έως ότου εκείνος ολοκληρώσει την παρασκευή του επιθυμητού ροφήματος. Δηλαδή, με λίγα λόγια, τα στέκια που δημιουργούνταν με την παρουσία του αποτέλεσαν ένα είδος πρώιμου/πρόχειρου υπαίθριου καφενείου.

Σαλέπι

Το σαλέπι είναι σκόνη από αποξηραμένους βολβούς διαφόρων ορχεοειδών. Η σκόνη βράζεται με ζάχαρη ή μέλι και αρωματίζεται με πιπερόριζα. Το ομώνυμο ρόφημα είναι θρεπτικό λόγω του αμύλου και της γόμας που περιέχει καθώς και θερμαντικό λόγω της παχύρρευστης μορφής του.
Ευγενής οκταπλή ατραπός

Ετυμολογία

Ο όρος ευγενές οκταπλό μονοπάτι είναι η μετάφραση του σανσκριτικού άρυα-αστανγκίκα-μάργκα (παλί: άριυα-αττχανγκίκα-μάγκα), η λέξη που μεταφράζουμε ως «ευγενές» είναι η άρυα. Στην αρχαία Ινδία η λέξη αυτή χρησιμοποιούταν με έννοια φυλετική, και αναφερόταν στους κατακτητές που κατέβηκαν από την κεντρική Ασία στις ινδικές πεδιάδες, διαμέσου των βορειοδυτικών περασμάτων, κατακτώντας τον ιθαγενή πληθυσμό. Mε το πέρασμα των αιώνων, ο όρος «άρυα» και το παράγωγο «άρειος» απέκτησε ηθικές και πνευματικές αποχρώσεις. Στο βουδδισμό η λέξη αυτή φέρνει στο νου οτιδήποτε έχει να κάνει άμεσα ή έμμεσα με τη συνειδητοποίηση της Απόλυτης Πραγματικότητας. Οτιδήποτε σχετίζεται με την πνευματικότητα, είτε είναι το πνευματικό μονοπάτι καθαυτό, η πνευματική φιλοδοξία, ή οποιαδήποτε άλλη άποψη της πνευματικής ζωής, μπορεί να ονομαστεί «άρυα». Επομένως «άρυα» εκτός από «ευγενές» σημαίνει και «ιερό».
Η σανσκριτική λέξη «άστα» σημαίνει απλά «οκτώ», ενώ «άνγκα» σημαίνει «μέλος», «μέρος» ή ακόμα «φύτρο».
Έτσι, ενώ συνήθως αντιλαμβανόμαστε το ευγενές οκταπλό μονοπάτι ως κάτι που αποτελείται από οκτώ διαδοχικά βήματα ή στάδια, η χρήση της λέξης άνγκα υποδηλώνει ότι αυτά τα βήματα είναι μάλλον ταυτόχρονα παρά διαδοχικά. Το μονοπάτι λέγεται οκταπλό γιατί αποτελείται από οκτώ μέλη και όχι επειδή αποτελείται από οκτώ βήματα. Τέλος μάργκα σημαίνει «μονοπάτι» ή «οδός».

Το μονοπάτι της θέασης και το μονοπάτι της μεταμόρφωσης

Σύμφωνα με τη βουδδιστική παράδοση της Ινδίας, το ευγενές οκταπλό μονοπάτι διαιρείται οργανικά σε δύο γενικές κατηγορίες. Η πρώτη, είναι το «μονοπάτι της θέασης» (ντάρσανα-μάργκα), και η δεύτερη το «μονοπάτι της μεταμόρφωσης» (μπάβανα-μάργκα). Έτσι το Ευγενές Οκταπλό Μονοπάτι διαιρείται σε δύο μικρότερα «Μονοπάτια», με την έννοια των δύο διαδοχικών σταδίων. Το μονοπάτι της θέασης αντιστοιχεί στο πρώτο βήμα, το πρώτο άνγκα, την Τέλεια Θέαση. Το μονοπάτι της μεταμόρφωσης αντιστοιχεί στα επτά εναπομείναντα «βήματα»: Τέλειο Συναίσθημα, Τέλειος Λόγος, Τέλεια Συμπεριφορά, Τέλεια Εργασία, Τέλεια Προσπάθεια, Τέλεια Επίγνωση και Τέλειος Διαλογισμός.
Μαρία Κρουσαπούλα

Ετελειώθη το παρόν βιβλίον κατά μήνα Σεπτέμβριο κ εις αφλα γραφέν χειρί Μαρίας της Κρουσαπούλας
— Σημείωση της Μαρίας Κρουσαπούλας

σε κώδικα του 1531.
Η Μαρία Κρουσαπούλα ήταν βιβλιογράφος του 16ου αιώνα.
Έγραψε το Ωρολόγιο του Θηκαρά που φυλάγεται στην Σιναϊτική Βιβλιοθήκη.
Αέρας (14ος αι.) Μουσείο Μπενάκη

Περιγραφή

Ο Αέρας έχει παράσταση της Θείας Μετάληψης. Κάτω από κιβώριο στηριζόμενο σε τέσσερις διπλούς κίονες παριστάνεται ο Ιησούς όρθιος κατά μέτωπον πίσω από την Αγία Τράπεζα.Φοράει ιμάτι πτυχωτό και κρατάει ποτήρι δίωτο. Στα δύο πλάγια της Τράπεζας και στο μεταξύ των κιόνων διάστημα του κιβωρίου δυό εξαπτέρηγα χερουβείμ. Πάνω στην Τράπεζα υπάρχουν δύο σταυροί εγγεγραμμένοι σε κύκλους. Ο κάμπος κοσμείται με μικρούς οκτασκελείς αστέρες. Στις δύο πάνω γωνίες ΙΣ ΧΣ. Την παράσταση περιβάλλει στενή ζώνη με κεφαλαιογράμματη λειτουργική επιγραφή ΠΙΕΤΑΙ ΕΞ ΑΥΤΟΎ ΠΑΝΤΕΣ ΤΟΥΤΟ ΕΣΤΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΤΟ ΤΗΣ ΚΕΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ Κ(αι) ΠΟΛΛ (ων) ΕΚΧΥΝΟΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΑΦΕΣΙΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ. Στον αέρα του Μουσείου Μπενάκη αντί των αποστόλων που συνήθως εικονίζονται έχουμε δύο χερουβείμ, δηλαδή έχουμε συμβολκή συνοποτική απόδοση

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Πρόκειται για ύφασμα βαμβακερό κυανό. Το κεντημα έχει γίνει κυρίως με χρυσό σύρμα λεπτό με βελονιά καβαλίκι μόνο στο φωτοστέφανο αλλάζει καμάρες. Οι σκιές του πρσώπου δηλώνονται ελαφρα με κυανές γραμμές από μετάξι. Οι πτυχές του ιματίου διαγράφονται με ιώδεις ή κυανές γραμμές. Τα γυμνά μέρη έχουν κεντηθεί με ξανθό ανοικτό μετάξιενώ η κόμη,το γένιο και τα φρύδια με φαιό βαθύ, ενώ ερυθρό μετάξι για κόσμημα ποτηρίου και για το κυμάτιο το οποίο κοσμεί τα τόξα του κιβωρίου. Τα χερουβείμ έχουν κεντηθεί με αργυρό σύρμα και χρυσό, ενώ αργυρό χρησιμοποιείται για τις βάσεις των κιονοκράνων και τα τόξα. Οι διαστάσεις του είναι 0,65 Χ 0,52 μ.
Σοκαράς Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός αναφέρεται σε συμβόλαιο του 1271 και στις ενετικές απογραφές του 16ου αιώναμε το όνομα Socará και με 84 κατοίκους το 1583. Κατά την Τουρκοκρατία ήταν τουρκοχώρι, με 38 τουρκικές οικογένειες το 1834 και 393 άτομα το 1881. Το όνομα προέρχεται από το  βυζαντινό επώνυμο Σωκαράς, που σημαίνει αυτός που πλέκει σχοινιά.
Κατά την Κατοχή, το χωριό καταστράφηκε από τους Ναζί και έγιναν 27 εκτελέσεις ανδρών, κατοίκων του Σοκαρά, στη θέση Σπηλιάρα στις 17 Αυγούστου του 1944. Τα οστά τους φυλάσσονται στο ναό των Αγίων Δέκα, ο οποίος κτίστηκε με συνδρομή των συζύγων και συγγενών των θυμάτων.
Μέχρι το 1998 ήταν κοινότητα. Σε αυτήν υπάγονταν και οι οικισμοί Αποΐνι, Φαραγγιανά (ακατοίκητα, αναφέρονται τελευταία φορά στην απογραφή του 1961 με 219 κατοίκους και σε υψόμετρο 370 μ.) και Βελούλι. Τα χωριά αυτά αναφέρονται επίσης στις ενετικές απογραφές. Το Appoini είχε 238 κατοίκους το 1583 και ήταν μεγάλος οικισμός, ενώ κατά την Τουρκοκρατία κατοικούσαν 5 τουρκικές οικογένειες το 1834 και 85 άτομα το 1881.  Τα Φαραγγιανά αναφέρονται το 1583 Farangianáμε 125 κατοίκους και το Βελούλι  στον Καστροφύλακα με 100 κατοίκους και στον ΜπασιλικάταVelugli το 1630. Το 1957, χωρικοί από το Αποϊνι βρήκαν στον οικισμό Βελούλι θησαυρό αρχαίων νομισμάτων, χωρίς όμως να γίνει γνωστό τι απέγιναν.
Μόρατσνικ (νήσος)

Το Μόρατσνικ (σερβικά: Морачник‎) είναι νήσος εντός της Λίμνης Σκαντάρ, στον μαυροβουνιακό δήμο του Μπαρ.
Χαντάρ (αστέρας)

Ονομασίες και Ιστορία

Το όνομα Hadar είναι αραβικό και σημαίνει «έδαφος». Μαζί με το Wazn = «βάρος» αποδίδονταν από τους Άραβες στους αστέρες α και β Κενταύρου χωρίς πολλή βεβαιότητα για το ποιος είναι ποιος, όπως και για άλλους στους αστερισμούς Μέγας Κύων, Περιστερά και Αργώ, πιθανότατα επειδή εμφανίζονταν πάντα χαμηλά στον ορίζοντα. Αλλά ο Βρετανός ανατολιστής Thomas Hyde (1636-1703) αποδίδει τα δύο αυτά ονόματα στους α και γ Κενταύρου, οπότε η ονομασία που επεκράτησε σήμερα για τον β θα ήταν λάθος.
Οι Κινέζοι αποκαλούσαν τον β Κενταύρου Mah Fuh, δηλαδή η «Κοιλιά του Αλόγου». Στη δυτική παράδοση αντιθέτως ο Bayer τον τοποθέτησε στο αριστερό καπούλι του κενταύρου, ενώ ο Αμερικανός αστρονόμος Elijah H. Burritt στο μπροστινό δεξί πόδι. Ο τελευταίος είναι που, στον ουράνιο άτλαντά του (1833), δίνει το όνομα Agena, χωρίς να το αιτιολογεί, παρότι μάλλον προέρχεται από το λατινικό gena = γόνατο και το «a» (δηλαδή στο γόνατο του κενταύρου).
Οι Βουσμάνοι της Νότιας Αφρικής γνώριζαν τους «Νότιους Δείκτες» α και β ως τους «Δύο άνδρες που κάποτε ήταν λιοντάρια», ενώ οι ιθαγενείς της Αυστραλίας («Αβορίγινες») ως τους «Δύο Αδελφούς» που λόγχισαν και σκότωσαν τον Tchingal.
Ο β Κενταύρου δεν παριστάνεται στη Σημαία της Αυστραλίας, παρότι ο «Αστέρας της Κοινοπολιτείας» είναι τοποθετημένος εκεί σε τέτοια θέση, ώστε να συγχέεται με αυτόν.

Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα

Ο Χαντάρ είναι κυανός γίγαντας αστέρας με υψηλή επιφανειακή θερμοκρασία και βολομετρική λαμπρότητα 11.200 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή. Η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 12πλάσια της μάζας του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Χαντάρ είναι −5,42.
Ο Χαντάρ είναι μεταβλητός αστέρας, του τύπου του «β Κηφέως».
Ο αστέρας απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 5,9 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (21 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,034 του δευτερολέπτου της μοίρας ανά έτος.
Το 1935 ο J.G. Voute κατέταξε τον β Κενταύρου ως διπλό αστέρα, με τα διακριτικά VOU 31. Ο συνοδός αστέρας απέχει από τον κύριο αστέρα 1,3 δευτερόλεπτο της μοίρας, μια γωνιακή απόσταση που έχει παραμείνει η ίδια από την ανακάλυψή του μέχρι σήμερα, παρότι η γωνία θέσεως έχει μεταβληθεί ελαφρώς. Αν το ζεύγος συνδέεται βαρυτικά, τότε η τροχιακή περίοδος είναι πολύ μεγάλη. Ο κύριος αστέρας είναι ο ίδιος φασματοσκοπικώς διπλός, ένα διπλό σύστημα με περίοδο περιφοράς 352 ημέρες και πιθανώς και άλλους συνοδούς.
Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ

Η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ (γαλλικά: Armée de Sambre-et-Meuse‎) είναι η γνωστότερη στρατιά της Γαλλικής Επανάστασης. Σχηματίστηκε στις 29 Ιουνίου 1794 με την συγχώνευση τριών δυνάμεων: της Στρατιάς των Αρδεννών, της αριστερής πτέρυγας της Στρατιά του Μοζέλλα, και την δεξιά πτέρυγα της Στρατιά του Βορρά. Είχε σύντομη αλλά επιτυχημένη παρουσία. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1797, η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ συγχωνεύθηκε με την Στρατιά του Ρήνου και του Μοζέλλα και έτσι δημιουργήθηκε η Στρατιά της Γερμανίας.

Μάχες

Τα διάφορα τμήματα της στρατιάς κέρδισαν μια σημαντική νίκη στην Μάχη του Φλερύς στις 26 Ιουνίου 1794. Η συγχώνευση των δυνάμεων στη Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ έγινε επίσημη σε σύντομο διάστημα. Λίγο μετά το Φλερύς, η Συμμαχική θέση στη Φλάνδρα κατέρρευσε και τα Γαλλικά στρατεύματα λεηλάτησαν τις Αυστριακές Κάτω Χώρες και την Ολλανδική Δημοκρατία τον χειμώνα του 1794-1795.
Μετά την άλωση του Τουρναί και της Οστένδης, η Συμβατική Εθνοσυνέλευση δήλωσε πως η στρατιά αυτή είχε αποκτήσει αξιέπαινες τιμές. η Στρατιά κέρδισε περισσότερες τιμές μετά την άλωση των Βρυξελλών, του Μάαστριχτ και του Αιξ-λα-Σαπέλ (Άαχεν). Η Στρατιά συμμετείχε στην κατάκτηση της Ολλανδίας και την Πολιορκία του Λουξεμβούργου.
Το 1795, η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ πολέμησε στον μέσο Ρήνο. η Στρατιά διέσχισε τον Ρήνο το 1796 για να εισβάλει στην Γερμανία αλλά ηττήθηκε στις μάχες του Άμπεργκ και του Βύρτσμπουργκ το καλοκαίρι. η Στρατιά επικράτησε τελικά των Αυστριακών στην Μάχη του Νόιβιντ στις 18 Απριλίου 1797.
Σημαία της Ακτής Ελεφαντοστού

Η σημαία της Ακτής του Ελεφαντοστού αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις κατακόρυφες λωρίδες, με τα χρώματα πορτοκαλί, άσπρο και πράσινο. Μοιάζει με τη σημαία της Ιρλανδίας, η οποία όμως έχει μεγαλύτερο μέγεθος και έχει τα χρώματα με την αντίθετη φορά. Το πορτοκαλί συμβολίζει τη γη και τη σαβάνα στα βόρεια της χώρας, όπως και τη γονιμότητα, το άσπρο αποτελεί σύμβολο της ειρήνης και το πράσινο εκπροσωπεί την ελπίδα και τα δάση, που υπάρχουν στο νοτιότερο τμήμα της χώρας. Υιοθετήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1959. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 4 Αυγούστου του 2000.
Άρωμα γυναίκας (ταινία)

Υπόθεση

Ένας νεαρός στρατιώτης, ο Τζιοβάνι Μπερτάτσι (Αλεσάντρο Μόμο) θα πάει στο σπίτι ενός συνταξιούχου λοχαγού κατ' εντολήν του διοικητή του, προκειμένου να τον συνοδέψει σε ένα ταξίδι μέχρι την Ρώμη. 
Ο λοχαγός Φάουστο (Βιτόριο Γκάσμαν), ο οποίος έμεινε τυφλός κατά την διάρκεια μιας στρατιωτικής άσκησης, θα είναι δύστροπος και οξύθυμος με τον νεαρό Τσιτσίο, όπως θα τον αποκαλεί ο Φάουστο. 
Οι δύο άντρες θα επιβιβαστούν στο τραίνο για να κάνουν το ταξίδι από το Τορίνο με ενδιάμεσες στάσεις την Γενόβα και την Ρώμη με τελικό προορισμό την Νάπολη, όπου ο Φάουστο θέλει να συναντήσει έναν παλιό συνάδελφο του, επίσης τυφλό. 
Ο Φάουστο παρότι τυφλός παραμένει ένας μεγάλος εραστής των γυναίκων, υποστηρίζοντας ο ίδιος ότι μπορεί να αναγνωρίσει αν μια γυναίκα είναι όμορφη, μόνο από το άρωμα της.
Στη πρώτη στάση που θα κάνουν στη Γενόβα, ο Φάουστο θα ζητήσει από τον Τσιτσίο να βρει μια πόρνη που του άρεσε το άρωμα της. Ο Τσιτσίο δεν θα καταφέρει την βρει αλλά θα πάει μια αλλη πόρνη στον Φάουστο, ο οποίος όμως θα το καταλάβει και θα το πει αργότερα στον Τσιτσίο.
Στη Ρώμη μετά που θα φτάσουν θα διασκεδάσουν σε μια ντισκοτέκ με τον τυφλό λοχαγό να απολαμβάνει την συντροφιά από νεαρές κοπέλες. Γυρνώντας στο ξενοδοχείο να κοιμήθουν ο Τσιτσίο θα δει μέσα στη ανοιγμένη βαλίτσα του Φάουστο την φωτογραφία μιας όμορφης κοπέλας καθώς και ένα πιστόλι. Το επόμενο πρώι ταξιδευόντας για την Νάπολη, ο Φάουστο θα πει στον Τσιτσίο για την βαλίτσα και ότι το όπλο που είδε το έχει για να σκοτώσει κάποιον.
Φτάνοντας στη Νάπολη θα πάνε στο σπίτι του Βιτσέντζο, φίλου του Φάουστο και μεταξύ των άλλων κοριτσιών που βρίσκονται εκεί, θα είναι και η Σάρα (Αγκοστίνα Μπέλι), η οποία είναι η κοπέλα της φωτογραφίας που είχε δει ο Τσιτσίο στη βαλίτσα του Φάουστο. 
Η Σάρα θα πει στον Τσιτσίο ότι αγαπάει τον Φάουστο, αλλά εκείνος συνεχώς προσπαθεί να την διώξει μακριά του. Το βράδυ μετά από ένα ξεφρένο πάρτι και αφού όλοι έχουν αποσυρθεί στα δωμάτια τους θα ακουστούν δύο πυροβολισμοί. Ο Τσιτσίο τρεχόντας στο σαλόνι θα αντικρύσει τον Βιτσέντζο μέσα στα αίματα τραυματισμένο και τον Φάουστο σε μια γωνιά να κρατάει το πιστόλι. Η Σάρα μαζί με τον Τσιτσίο θα φυγαδεύσουν τον Φάουστο και θα τον πάνε στο εξοχικό σπίτι της μητέρας της Σάρας. Εκεί ο Φάουστο αφού συνέρθει κάπως ψυχολογικά θα ομολογήσει στη Σάρα και στον Τσιτσίο ότι ο σκοπός του ταξιδιού του ήταν για να αυτοκτονήσει, αλλά δεν βρήκε την δύναμη να το κάνει. Ο Φάουστο θα πει στον νεαρό Τσιτσίο να φύγει για το σπίτι του, αποδεχόμενος στο τέλος την αγάπη και την φροντίδα της Σάρας.