google/wiki40b huggingface dataset:
Γενικές εκλογές στην Ουγκάντα 2016

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ουγκάντα στις 18 Φεβρουαρίου 2016 για την εκλογή του προέδρου και κοινοβουλίου. Η ημέρα της ψηφοφορίας ήταν εθνική αργία.
Πρόεδρος επανεξελέγη με ποσοστό 61% για 5η συνεχή θητεία ο Γιουέρι Μουσέβενι, στην εξουσία από το 1986. Δεύτερος ήρθε ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Κίζα Μπεσίγκιε με ποσοστό 31%. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία και σε αρκετά μέρη χρειάστηκε να παραταθεί η ψηφοφορία εξαιτίας του ότι αρκετά άτομα εμποδίστηκαν από το να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Επίσης, οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν το κλίμα τρομοκράτησης σε βάρος των υποστηρικτών τους. Οι διεθνείς παρατηρητές επέκριναν επίσης τις εκλογές για το ότι δεν χαρακτηρίστηκαν από διαφάνεια και για το ότι πολλά στελέχη της αντιπολίτευσης συνελήφθησαν.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος εκλέγεται σε 2 γύρους με τους υποψηφίους να χρειάζονται ποσοστό τουλάχιστον 50% ώστε να εκλεγούν από τον πρώτο γύρο. Σύμφωνα με το Άρθρο 142 του Προεδρικού Διατάγματος του 2000 οι υποψήφιοι πρόεδροι θα πρέπει να είναι πολίτες Ουγκάντας από τη γέννησή τους, να είναι ηλικίας μεταξύ 35 και 75 ετών και να πληρούν προσόντα βουλευτή. Τα όρια στις θητείες καταργήθηκαν το 2005. 
Τα μέλη του κοινοβουλίου εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα. Επιπρόσθετα, πολλές έδρες προορίζονταν από πριν για γυναίκες υποψηφίους. Το σύνολο των εκλογικών περιφερειών ήταν 418 στις εκλογές του 2016.
Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από την Εκλογική Επιτροπή της Ουγκάντας με τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους να ανέρχονται σε 15.277.198.

Πρώτη τηλεμαχία

Στις 15 Ιανουαρίου 2016 έγινε σε ξενοδοχείο της Καμπάλα η πρώτη τηλεμαχία (debate) ανάμεσα στους υποψηφίους των προεδρικών εκλογών. Όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι ήταν παρόντες, εκτός από τον τελικό νικητή των εκλογών, Μουσέβενι.   
Η δεύτερη τηλεμαχία έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 2016 ξανά στο ξενοδοχείο Serena. Αυτή τη φορά ήταν παρών και ο πρόεδρος Μουσέβενι.

Διεξαγωγή

Πριν τις εκλογές, συνελήφθησαν στελέχη της αντιπολίτευσης και υποψήφιοι, ενώ η εφημερίδα New York Times ανέφερε επεισόδια με 2 νεκρούς και 20 τραυματίες κατά την εβδομάδα των εκλογών.

Αποτελέσματα

Ο Μουσέβενι ανακηρύχθηκε νικητής των προεδρικών εκλογών στις 20 Φεβρουαρίου 2016. Τα αποτελέσματα της εκλογικής επιτροπής έδωσαν ποσοστό 60,8% των ψήφων στον Μουσέβενι έναντι 35,4% για τον Μπεσίγκιε.
Βάσα Μίγιτς

Καριέρα

Ο Βάσα Μίγιτς έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στο χώρο του βόλλευ από ομάδες της χώρας του. Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το υπέγραψε με τη Βοιβοντίνα Νόβι Σαντ. Στην ομάδα της Σερβίας παρέμεινε μέχρι το 2005 κατακτώντας μάλιστα 10 Πρωταθλήματα Σερβίας (1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2004), 7 Κύπελλα Σερβίας (1993, 1995, 1996, 1997, 1999, 2004, 2005) και ένα Τσάμπιονς Λίγκ (1996).
Μοναδική εξαίρεση σ' αυτήν την πολυετή συνεχόμενη παρουσία του Μίγιτς στη Βοιβοντίνα ήταν ένα σύντομο πέρασμά από τον Ολυμπικό Πειραιώς. Με την ελληνική ομάδα, ο Μίγιτς δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2005 ταξίδεψε στην Γαλλία για λογαριασμό της Τουρ, ενώ ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στη ρωσική Ισκρα Οντιντσόβο.
Το 2007 αποφάσισε να αποσυρθει από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του ως πετοσφαιριστής. Ωστόσο, αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα, αλλά από ένα διαφορετικό πόστο, και συγκεκριμένα αυτό του τεχνικού διευθυντή. Σήμερα, ο Βάσα Μίγιτς εργάζεται ως τεχνικός διευθυντής στην ομάδα πετοσφαίρισης της Βοιβοντίνα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Βάσα Μίγιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας.
Εκτός των άλλων, έχει συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 και στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα του 2001.
Ανδρέας Αλιβιζάτος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ληξούρι, ήταν γιος του Σπυρίδωνος Αλιβιζάτου και καταγόταν από παλιά οικογένεια της Κεφαλονιάς. Αδέλφια του ήταν οι Νικόλαος και Αμίλκας Αλιβιζάτος. Σπούδασε ιατρική καθώς και φυσικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο των Παρισίων. Μαζί με τον αδελφό του Νικόλαο ίδρυσε το 1903 την Πολυκλινική Αθηνών. Το 1919 ανέλαβε την διεύθυνση του παθολογικού τμήματος της Πολυκλινικής Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Πάλλης στις εκλογές του 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1953.
Οικολογική Παρέμβαση

Η Οικολογική Παρέμβαση δημιουργήθηκε το Φεβρουάριο του 2007 και αποτέλεσε ένα πολιτικό σχήμα που συμμετείχε στον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το σχήμα συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία μελών των Οικολόγων Ελλάδας, του φυσιολατρικού και κοινωνικού κινήματος Κρίκος του Λαού, της Αριστερής Αντιπολίτευσης και ανένταχτων του χώρου της πολιτικής Οικολογίας.
Το σχήμα δημιουργήθηκε προκειμένου να συμμετάσχει στις εκλογές. Πρώτοι (και μόνοι) εκπρόσωποι της Οικολογικής Παρέμβασης και μέλη του Συντονιστικού/Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο συμμετείχαν δύο μέλη από κάθε συνιστώσα, ήταν ο Τάσος Πανταζίδης και ο Γιώργος Χαλκιάς.
Το Νοέμβριο του 2007 το σχήμα διασπάστηκε και διαλύθηκε και σήμερα υπάρχει μόνο κατ' όνομα. Τα μέλη της Οικολογικής Παρέμβασης που διαφώνησαν και αποχώρησαν από αυτήν εντάχθηκαν στην πολιτική οργάνωση «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας».
Επαρχία Μεσσήνης

Η επαρχία Μεσσήνης ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Μεσσήνη. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νομού, το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνιακής πεδιάδας και του βορείου τμήματος, ή κάμπου του Μελιγαλά (αρχαία Στενύκλαρος) και συνόρευε με τις επαρχίες Τριφυλίας και Πυλίας στα δυτικά και με την Επαρχία Καλαμάτας, πρώην Καλαμών στα Α.
Το 1951 ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 53.581 κατοίκους που κατανέμονταν σε δύο δήμους: Ανδρούσης και Μεσσήνης και σε 78 κοινότητες. Συνολικά η επαρχία περιελάμβανε μία πόλη, 9 μεγαλοχώρια και 101 χωριά. Κύρια τοπικά προϊόντα ήταν σταφίδα, κρασί, λάδι, ελιές, σύκα, λαχανικά, δημητριακά και κυρίως σιτάρι και ρύζι.

Διοικητικές μεταβολές

Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997, οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας στον χώρο της επαρχίας δημιουργήθηκαν οι δήμοι Οιχαλίας και Μεσσήνης
Άγιοι Πάντες Φωκίδος

Ιστορία

Στα βόρεια του οικισμού σώζονται σε καλή κατάσταση τα τείχη της αρχαίας Τολοφώνας, που τα κατέγραψε και παρουσίασε ο Γάλλος αρχαιολόγος και ερευνητής Λυσιέν Λερά (Lycien Lerat) στο βιβλίο του "Οι Εσπέριοι Λοκροί," ενώ συγχρόνως ταυτοποίησε την αρχαία ονομασία της περιοχής από εντοιχισμένη αρχαία επιγραφή σε μάντρα σπιτιού του ανατολικού οικισμού. 
Το προσωνύμιο Βίδαβη ή Βύβαδη διατηρήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1930 οπότε μετονομάσθηκε σε Άγιους Πάντες, από τον  ομώνυμο ιερό ναό που βρίσκεται στη μέση των δύο παλαιότερων χρονολογικά οικισμών, του Ανατολικού και του Δυτικού, ενώ η παλιά ονομασία είναι άγνωστης μέχρις στιγμής προέλευσης αλλά αναφέρεται ήδη από τον 16ο αιώνα στο "Χρονικό του Γαλαξειδίου" του ιστορικού Κωνσταντίνου Σάθα. Επίσης από τα τέλη του 18ου αιώνα έδρασε κατά των Τούρκων ο τοπικός οπλαρχηγός  Ηλίας Βιδαβιώτης έως το 1801 όπου και εκτελέστηκε με δόλο μαζί με άλλους αγωνιστές  στα Σάλωνα. Υπάρχουν επίσης οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου με έτος κτίσεως το 1804 και το παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων στον ανατολικό οικισμό, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας) στο δυτικό, του Αγίου Ιωάννη και παλιός Βυζαντινός ναός (ημικατεστραμμένος) με το όνομα Βαρνάκοβα, στην παραλία.

Λοιπά στοιχεία

Στους Αγίους Πάντες υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες-εστιατόρια.

Διοικητικά

Το 1835 αναφέρονται με το όνομα Βίδαβος και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 διορθώνεται σε Βύδαβη. Τέλος το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάζεται σε Άγιοι Πάντες. Ως κοινότητα Βύδαβης συστάθηκε το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 και έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Νέους Άγιους Πάντες και την Παραλία Αγίων Πάντων, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίων Πάντων που  ανήκει στη δημοτική ενότητα Γαλαξειδίου του δήμου Δελφών με έδρα την Άμφισσα.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ως κοινότητα έχουν πληθυσμό 315 κατοίκους ενώ ως οικισμός 157.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
Το 1904 απεβίωσε στο Νόιστρελιτς σε ηλικία 85 ετών.
Νικοκρέων

Βιογραφία

Ήταν γιος και διάδοχος του Πνυταγόρα . Ήταν ένας από του βασιλείς της Κύπρου που βοήθησαν τον Μέγα Αλέξανδρο στην πολιορκία της Τύρου, όπως μας αναφέρει ο Πλούταρχος ο Αλέξανδρος διοργάνωσε στη Φοινίκη τραγικούς αγώνες με χορηγούς τον Νικοκρέοντα και τον Πασίκυπρο των Σόλλων, ο Νικοκρέων φιλοξένησε τον τραγικό ηθοποιό Θεσσαλό , διάσημος στην εποχή του, ό οποίος όμως έχασε στον διαγωνισμό από τον Αθηνόδωρο του Πασίκυπρου. Σε ένα από αυτά τα γλέντια που διοργάνωσε ο Νικοκρέων για τον Αλέξανδρο παρευρέθηκε κάποια φορά και ο φιλόσοφος Ανάξανδρος , όταν ο Αλέξανδρος τον ρώτησε για το γλέντι αυτός απάντησε με υποτιμητικό λόγο για τον Νικοκρέοντα. Σε κάποιο ταξίδι του βρέθηκε στην αυλή του Νικοκρέοντα ο οποίος τον συνέλαβε και διέταξε να του κόψουν τη γλώσσα, ο φιλόσοφος όμως τη δάγκωσε και αφού την έκοψε μόνος του την έφτυσε στο πρόσωπό του, τέλος ο Νικοκρέων τον θανάτωσε βάζοντάς τον σε ένα γουδί λιώνοντας τον ζωντανό. 
Ο Νικοκρέων σε επιγραφή που βρέθηκε αναφέρεται σαν χορηγός των Ηραίων αθλητικών αγώνων στο Άργος.
Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου και στον πόλεμο των διαδόχων υποστήριξε τον Πτολεμαίο μαζί με τους βασιλιάδες της Πάφου, της Αμαθούντας και των Σόλων. Τα τέσσερα αυτά βασίλεια διεξήγαγαν πολεμικές επιχειρήσεις κατά των άλλων κυπριακών βασιλείων που τάχτηκαν με το πλευρό του Αντίγονου. Όλες οι πόλεις πολιορκήθηκαν στενά και καταλήφθηκαν εκτός το Μάριο που συνθηκολόγησε, ο Νικοκρέων μαζί με τον βασιλιά της Πάφου ήταν οι μόνοι που διατήρησαν την εξουσία τους και ενσωμάτωσαν στα βασίλεια τους και τις υπόλοιπες Κυπριακές πόλεις.
Γεώργιος Χαρμπούρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1903 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.  Υπήρξε υπηρεσιακός υπουργός Συγκοινωνιών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Κιουσόπουλου από τις 15 Οκτωβρίου 1952 ως τις 19 Νοεμβρίου 1952. 
Σταδιοδρόμησε στο Συμβούλιο της Επικρατείας αρχικά ως εισηγητής (1929), πάρεδρος (1939) και σύμβουλος (1949).
Από το 1967 ως το 1968 ήταν πρόεδρος του Α΄ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Παντρεύτηκε την Έλλη Φραγκοπούλου και απέκτησαν 1 γιο.
Πέθανε σε ηλικία 90 ετών το 1993.
Βουλευτικές εκλογές στη Γουινέα-Μπισσάου (2019)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γουινέα-Μπισάου στις 10 Μαρτίου 2019.  Αρχικά είχαν προγραμματιστεί για τις 18 Νοεμβρίου 2018 μετά από συμφωνία που πέτυχε η ECOWAS μεταξύ του προέδρου Ζοζέ Μάριο Βαζ και της αντιπολίτευσης τον Απρίλιο του 2018  αλλά η εκλογική απογραφή δεν ολοκληρώθηκε μέχρι τις 20 Νοεμβρίου και ο πρωθυπουργός Αριστίντες Γκόμες πρότεινε στη συνέχεια ως πιθανές εναλλακτικές ημερομηνίες την 16η ή την 30ή Δεκεμβρίου 2018 ή την 27η Ιανουαρίου 2019.  Η ημερομηνία των εκλογών διευθετήθηκε με προεδρικό διάταγμα που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2018.  
Το Αφρικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πράσινου Ακρωτηρίου (PAIGC) κέρδισε 47 από τις 102 έδρες και παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα. Παρόλο που η απώλεια των δέκα εδρών είχε ως αποτέλεσμα να προκύψει ένα κοινοβούλιο χωρίς να έχει κανένα κόμμα αυτοδυναμία, οι προεκλογικές συμφωνίες με τη Συνέλευση του Ενωμένου Λαού (πέντε έδρες), το Κόμμα της Νέας Δημοκρατίας (μία έδρα) και την Ένωση για την Αλλαγή (μία έδρα) είχαν ως αποτέλεσμα η υπό το PAIGC κυβέρνηση συνασπισμού να διαθέτει πλειοψηφία έξι εδρών στην Εθνική Λαϊκή Συνέλευση.

Εκλογικό σύστημα

Τα 102 μέλη της Εθνικής Λαϊκής Συνέλευσης εκλέχθηκαν με δύο μεθόδους. 100 με κλειστή αναλογική εκπροσώπηση από 27 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες και δύο από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες που εκπροσωπούν εκπατρισμένους πολίτες στην Αφρική και την Ευρώπη.

Διεξαγωγή

Η ημέρα της ψηφοφορίας κύλησε ειρηνικά, με τον πρόεδρο Βαζ να δηλώνει ότι "κανείς δεν σκοτώθηκε, δεν υπήρξαν συμπλοκές, δεν έγινε κανένα πραξικόπημα, ούτε τυχαίες συλλήψεις και δεν υπήρξαν πολιτικοί κρατούμενοι. Αντίθετα, υπάρχει ελευθερία έκφρασης και (είναι σεβαστό) το δικαίωμα συγκεντρώσεων. " Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν υψηλή.

Επακόλουθα

Μετά τις εκλογές, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης  Ντομίνγκος Σιμόες Περέιρα του PAIGC προτάθηκε αρχικά ως νέος πρωθυπουργός. Ωστόσο, ο πρόεδρος Βαζ αρνήθηκε να τον διορίσει έπειτα από μια διακοπή των σχέσεων μεταξύ των δύο. Το αδιέξοδο τερματίστηκε τελικά στα τέλη Ιουνίου του 2019, όταν ανατέθηκε νέα εντολή στον ήδη πρωθυπουργό Αριστίντες Γκόμες.
Γκέραρτ Α΄ του Ντυρμπουύ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Βάλεραν Γ΄ κόμη του Λίμπουρκ και της Ερμεζίνντας των Ναμύρ, κόρης και κληρονόμου του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λουξεμβούργου.
Ήταν αδελφός του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου και ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λίμπουρκ. Έλαβε από τη μητέρα του την κομητεία του Ντυρμπουύ. Απεβίωσε μετά το 1298 σε ηλικία μεγαλύτερη των 75 ετών. Το Ντουρμπουύ επέστρεψε στον βασιλιά της Γερμανίας, που τότε ήταν ο μικρανιψιός του Ερρίκος Ζ΄ από τον Οίκο του Λουξεμβούργου.
Μελίτων Σάρδεων

Βίος

Για τον βίο και τη δράση του Μελίτωνα Σάρδεων δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Ήταν επικεφαλής της Εκκλησίας των Σάρδεων, πρωτεύουσας της Λυδίας, σύγχρονος των αυτοκρατόρων Αντωνίνου και Μάρκου Αυρηλίου. Μετείχε ενεργώς στις συζητήσεις σχετικά με το ζήτημα του εορτασμού του Πάσχα. Συνέβαλε στην ανασκευή του γνωστικισμού, του μοντανισμού και του μαρκιωνιτισμού. Οι Εκκλησιαστικοί συγγραφείς υπογράμμισαν την σημασία της προσωπικότητάς του: ο Ευσέβιος Καισαρείας, ο Ιερώνυμος, ο Πολυκράτης Εφέσου.
Ο Μελίτωνας είναι ο πρώτος γνωστός επίσημος προσκυνητής των Αγίων Τόπων.

Συγγραφικό έργο

Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ευσέβιου, ο Μελίτων υπήρξε πολυγραφότατος, ίσως μάλιστα ο παραγωγικότερος χριστιανός συγγραφέας του 2ου αιώνα. Σώθηκε μόνο ένα ολόκληρο, η Περί Πάσχα ομιλία, το πιο σημαντικό του έργο. Βρέθηκε σε πάπυρο του 4ου αι. και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1940. Είναι μια ομιλία για το Πάθος του Ιησού. Τα γνωρίσματα της γραφής του είναι η ρυθμικότητά του, το πλήθος λογοτεχνικών σχημάτων: αντιθέσεις, παρηχήσεις, ισόκωλα, πάρισα, ομοιτέλευτρα, παράλληλα κλπ., «[...] δημιουργεί την εντύπωση ρυθμικού πεζού λόγου ή ατελούς ποιήματος.[...] γι' αυτό θεωρήθηκε μακρινός πρόδρομος του κοντακίου.»

Η θεολογία του Μελίτωνα

Ένα από τα βασικά θέματά του είναι η ιστορία της σωτηρίας η οποία ερμνεύεται ως ενιαίο γεγονός. Προσπαθεί να εντοπίσει στην ισραηλιτική ιστορία τη δράση του Ιησού: η Παλαιά Διαθήκη είναι η προτύπωση των όσων διηγείται η Καινή Διαθήκη. «Έτσι ο Μελίτων γίνεται στην αρχαία Εκκλησία ο επιφανέστερος εκπρόσωπος της εξηγητικής μεθόδου της τυπολογίας».<
Σημαντική είναι η συμβολή του στην διατύπωση της τριαδολογικής και χριστολογικής θεολογίας: πρόδρομος της μεταγενέστερης χριστολογίας γίνεται με τον τονισμό τη διάκριση των δύο φύσεων του Χριστού, της θείας και της ανθρώπινης (φύσει θεός ων και και άνθρωπος), Υποψία πατροπασχιτισμού, μοναρχιανισμού και σαβελλιανισμού υπάρχει σε διάφορες φράσεις του, (Κύριος ενδυσάμενος τον άνθρωπον, ο Χριστός φορεί τον Πατέρα και από του πατρός φορείται). Όμως δεν είναι συνειδητά «΄κακόδοξος», αλλά «εκφράζει την εποχή του»
Στη σκέψη του Μελίτωνα συνδέεται η παράλληλη εμφάνιση του χριστιανισμού και της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας: σε μια Απολογία του που έστειλε στον Μάρκο Αυρήλιο υπογραμμίζει το γεγονός του σύγχρονου ξεκινήματος και του μεν και της δε, κάτι όχι τυχαίο. Κοινή είναι η μοίρα τους αφού και οι δύο προορίζονται να θριαμβεύσουν επί του κακού. Ο  θρίαμβος του Αυγούστου οφειλόταν στην ευνοϊκή υπέρ του Χριστιανισμού στάση του. Το ίδιο θα συνέβαινε και στον Μάρκο Αυρήλιο αν προστάτευε τον Χριστιανισμό.
Η Ήρα και το παγόνι

Περίληψη

Στη διάρκεια του Ιρλανδικού πολέμου της ανεξαρτησίας η οικογένεια Μπόιλ ζει στο Δουβλίνο. Ο πατέρας, ένας γερο-καπετάνιος η μητέρα που δουλεύει για να τους ζήσει, η κόρη κι ένας γιος που μόλις γύρισε από τον πόλεμο. Πληροφορούνται πως έχει πεθάνει ένας μακρινός συγγενής τους και πως τους έχει αφήσει μια σημαντική κληρονομιά. Αρχίζουν τότε να αγοράζουν διάφορα πράγματα με πίστωση ή δανειζόμενοι χρήματα από γείτονές τους με την προοπτική μόλις λάβουν την κληρονομιά να τους ξεχρεώσουν. Όμως καθώς η κόρη μένει έγκυος από τον συμβολαιογράφο και ο γιος τουφεκίζεται από τους Ιρλανδούς αντάρτες, τελικά μαθαίνουν πως περιουσία δεν υπάρχει.

Πηγή έμπνευσης

Στηρίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Σον Ο'Κέισι.
Ρούμπα (χορός)

Η Ρούμπα είναι ένας αστικός χορός που έγινε διεθνώς γνωστός από τις αρχές του 20ου αιώνα. Φέρεται να είναι επηρεασμένος από αφρικάνικούς χορούς και να σχετίζεται με το είδος της αφρό-κουβανικής μουσικής.

Γενικά

Ο χορός ρούμπα φέρεται με δύο εκδοχές (παραλλαγές): α) σε αργό ρυθμό, (γιάμπου ή γιαμπού) που βασίζεται στο κουβανέζικο αργό "σον" και β) στο γρήγορο ξέφρενο βραζιλιάνικο ρυθμό (γκούα-γκουάνκο). Τα βήματα και στις δύο εκδοχές είναι τα ίδια, η διαφορά τους είναι μόνο στο λίκνισμα των γοφών διατηρώντας όμως το κορμί και στις δύο περιπτώσεις ίσιο.

Ιστορία

Οι μουσικές επιρροές της ρούμπας είναι από την μουσική των αφρικανών σκλάβων στην Κούβα και την μουσική των Ισπανών. Η Ρούμπα αναπτύχθηκε στην περιοχή της Αβάνας και Ματανζάς στο τέλος του 19ου αιώνα. Επειδή ήταν ένας πολύ ενεργητικός αφρό-κουβανικός χορός, συχνά απαγορεύονταν ως επικίνδυνος στους σκλάβους που τον χόρευαν. Η Ρούμπα χορεύεται σήμερα κυρίως στην Κούβα.
Τα βασικά στυλ Ρούμπας είναι το Γιάμπου (Yambú) που είναι το πιο παλιό και αργό στυλ και χορεύεται κυρίως από άτομα μεγάλης ηλικίας, το Γκουαγκουάνκο (Guaguancó) που είναι το πιο διαδεδομένο στυλ και χορεύεται σε γρήγορους έντονους ρυθμούς, όπως και το στυλ Κολομβίας (Columbia).

Ρούμπα (Μπολερό)

Ο χορός που διδάσκεται σε αρκετές σχολές χορού ως Ρούμπα δημιουργήθηκε από τον χορευτή Pierre Zurcher Margolie που πήγε στην Κούβα το 1952 για να μελετήσει τους χορούς που χορεύουν οι Κουβανοί. Εκεί είδε τον χορό που ονομάζουν οι Κουβανοί Μπολερό-Σον. Για καλύτερη προώθηση (marketing) του χορού που άρχισε να διδάσκει, χρησιμοποίησε την ονομασία Ρούμπα ως ένα πιο εύηχο όνομα, για έναν χορό που είναι εντελώς διαφορετικός από τον Κουβανικό χορό Ρούμπα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1988–89

Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1988-89 διεξήχθησαν σε δυο ομίλους (των 18 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τρεις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και επτά ομίλους (των 14-15 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 189 σωματεία (36 στην Α΄, 54 στη Β΄ και 99 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν η Κερατέα στον Α΄ όμιλο και η Κηφισιά στο Β΄ όμιλο. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Κερατέα, που νίκησε στον άτυπο Τελικό στις 4 Ιουνίου με σκορ 2-1 τον αντίπαλό της.
Κεραυνός Κερατέας και Α.Ο. Κηφισιάς κέρδισαν την άνοδο στη Δ΄Εθνική.
Στους τρεις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν ο Εθνικός Νέας Μάκρης μαζί με τον Άγιο Θωμά (Α΄όμιλος), τα Μελίσσια (Β΄όμιλος) και τα Βριλήσσια (Γ΄όμιλος).
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1989 αναδείχτηκε η Δόξα Βύρωνα. Επικράτησε στον Τελικό της 12ης Απριλίου με σκορ 2-1 της Κηφισιάς, στο γήπεδο του ΠΑΟ.
Επισείων

Ο Επισείων είναι ένα διεθνές διακριτικό σήμα των πολεμικών πλοίων. Η ανάρτησή του σε ένα πλοίο σηματοδοτεί την είσοδο του πλοίου στην ενεργό υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.

Επισείοντες σε πλοία

Ο επισείων είναι συνήθως ένα αρκετά επίμηκες τρίγωνο ή ορθογώνιο από σακελίδα, αναρτημένο επί του επιμήλου του υψηλότερου ιστού των πολεμικών πλοίων. Αποτελεί το διεθνές διακριτικό σήμα το οποίο επιβεβαιώνει ότι το πλοίο που τον φέρει κυβερνάται από αξιωματικό. Ο επισείων μένει συνεχώς αναρτημένος, εφ' όσον δεν είναι αναρτημένο κανένα άλλο σήμα ναυτικής διοικήσεως, όπως για παράδειγμα η σημαία του ανωτάτου άρχοντος ή το σήμα του υπουργού ναυτιλίας. Επισείοντα φέρει ομοίως και κάθε εμπορικό πλοίο που είναι ναυλωμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση για υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού και κυβερνάται από αξιωματικό.

Επισείοντες σε λέμβους

Ο επισείων αναρτάται επίσης στην πλώρη λέμβου, επί της οποίας επιβαίνει ο κυβερνήτης πολεμικού πλοίου μεταβαίνωντας προς κάποια επίσημη επίσκεψη, ή τελετή, είτε όταν έχει προσκληθεί να φέρει ξίφος. Επίσης, στην περίπτωση που επιβαίνει της λέμβου ο αξιωματικός υπηρεσίας απεσταλμένος προς ξένο πολεμικό πλοίο για εκτέλεση υπηρεσίας με εντολή του ανωτάτου ναυτικού διοικητή ή του κυβερνήτη.

Ιστορία

Η σημασία του ήταν διαφορετική στα παλαιότερα χρόνια, διότι τότε όλα τα πλοία ήταν ιστιοφόρα και συχνά ήταν πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις ένα πολεμικό έμβλημα μέσα σε τόσα πανιά, έτσι τα πολεμικά πλοία αναρτούσαν επιμήκη επισείοντα επί του υψηλότερου καταρτιού τους για να γίνουν εύκολα ορατά. Παρόλο που η χρήση επισειόντων αρχίζει από τα αρχαία χρόνια, έγινε ευρύτερα γνωστή από τα μεσαιωνικά χρόνια, όταν οι ιππότες και οι ευγενείς αναρτούσαν επισείοντες στις λόγχες και τα πλοία τους για να ειδοποιήσουν τους αντιπάλους τους ότι έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ικανό κυβερνήτη. Εμπορικά πλοία με επισείοντες εμφανίζονται και κατά τον 13ο αιώνα, όταν οι αξιωματικοί έθεταν τις λόγχες τους στα επιταγμένα εμπορικά πλοία που βρίσκονταν υπό τις διαταγές τους κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Γιώργος Δαλακούρας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1938. Το 1974, εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στο Υπόλοιπο του πρώην Δήμου Αθηναίων και επανεξελέγη το 1977, στην Β΄  Αθηνών. Έγινε ένας από τους πρώτους Έλληνες βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου υπηρέτησε από τον Ιανουάριο του 1981, ως τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου με τη Νέα Δημοκρατία. Από τον Φεβρουάριο, ως και τον Οκτώβριο του 1981, ήταν μέλος της Επιτροπής για τις Μεταφορές. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2004 διορίστηκε πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους και παρέμεινε ως το 2010, οπότε τον διαδέχθηκε ο Αρίστος Κασμίρογλου.
Το 2013, τέθηκε επικεφαλής της εταιρείας «Δικέφαλος 1924», για την ανακατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ.
Μπραμ Στόκερ

Βιογραφία

Ο Στόκερ γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1847 στο Κλοντάρφ της Ιρλανδίας. Γονείς του ήταν ο Αβραάμ Στόκερ (1799-1876) και η Σάρλοτ Ματίλντα Μπλέικ Θόρνλεϋ (1818-1901), οι οποίοι παντρεύτηκαν το 1844.
Το 1878 έγραφε κριτικές θεάτρων στην εφημερίδα The Dublin Mail, που ο ιδιοκτήτης της ήταν ο συγγραφέας τρόμου Τζόσεφ Σέρινταν λε Φανού.
Το 1878 παντρεύτηκε την Φλόρενς Μπάλκομπ, που ήταν πρώην σύζυγος του Όσκαρ Ουάιλντ. Το ζευγάρι μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου ο Στόκερ έγινε για 27 χρόνια διευθυντής επιχειρήσεων του Θεάτρου Λυσόμ, ιδιοκτησία του Άγγλου ηθοποιού και φίλου του Στόκερ, Χένρι Ίρβινγκ. Ο Στόκερ απέκτησε ένα παιδί, τον Ίρβινγκ Νοέλ Στόκερ, που γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου το 1879.
Ο Στόκερ απεβίωσε στις 20 Απριλίου του 1912 στο Λονδίνο της Αγγλίας.

Εργογραφία

Ο Μπραμ Στόκερ είναι πιο γνωστός για τη συγγραφή του διάσημου μυθιστορήματος τρόμου Δράκουλας. Ο Στόκερ, για να γράψει το Δράκουλας, εμπνεύστηκε από έργα των Έμιλι Γκέραρντ (Transylvania Superstitions), Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι (The Vampyre) και Τζόσεφ Σέρινταν λε Φανού (Carmilla). Άλλα του έργα είναι: