google/wiki40b huggingface dataset:
Επαρχία Σαμκίρ

Γενικές πληροφορίες

Υπάρχει μια πόλη, το Σαμκίρ, 4 αστικού τύπου οικισμοί, οι Τσιναρλί, Νταλλάρ, Ζαγιάμ και Κιούρ, καθώς και 59 χωριά στην επαρχία. Οι εγκαταστάσεις συμπεριλαμβάνουν 59 μεγάλα και μεσαίου μεγέθους κτίρια, 53 προσχολικές, 81 κτίρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, 1 τεχνικό επαγγελματικό κτίριο, 22 νοσοκομεία και κέντρα ιατρικής φροντίδας και 156 πολιτισμικά κτίρια στην επαρχία. Υπάρχει υδροηλεκτρικό φράγμα καθώς και νέα εγκατάσταση παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από το 2012, ενώ πολλά αγροτικά προϊόντα παράγονται στην επαρχία. 

Πληθυσμός

Ο πληθυσμός είναι 192.900 κάτοικοι με το 33,49% των κατοίκων να ζουν σε αστική περιοχή και το υπόλοιπο 66,51% ζει στην εξοχή. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 113,49 κάτοικοι το τετραγωνικό χιλιόμετρο. Οι άνδρες έχουν το 49,58% του πληθυσμού και το 50,42% οι γυναίκες. Τα παιδιά αποτελούν το 11,26% του πληθυσμού, ενώ το 33,18% είναι κάτω τον 18 ετών, και το 57,86% του πληθυσμού είναι 18 με 60 ετών. Το 5,79% έχουν ανώτερη εκπαίδευση, ενώ το 56,1% μόνο δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ο αριθμός των προσφύγων και τον εσωτερικά εκτοπισμένων ανθρώπων από την σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ είναι 12.240 και 1.897, αντίστοιχα.

Αθλητισμός

Από το 2014, η πόλη φιλοξενεί το τουρνουά σκακιού στο Σαμκίρ προς τιμήν της μνήμης του σκακιστή Βουγκάρ Γκασίμοφ.
Φρεντερίκο Σάβες Γκέντες

Καριέρα σε συλλόγους

Ο Φρέντ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2003 στην στην Αμέρικα όπου σε 57 εμφανίσεις βρήκε δίχτυα 37 φορές και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για την Κρουζέιρο, με την οποία πέτυχε 56 γκολ. Το 2005 μεταγράφηκε στη γαλλική Λυών για €15 εκατομμύρια. Γρήγορα καθιερώθηκε στην αρχική ενδεκάδα, εκτοπίζοντας τον μέχρι τότε βασικό φορ Τζον Κάριου στον πάγκο.
Ύστερα από ένα πολύ καλό ξεκίνημα τη δεύτερη σεζόν του, 2006-2007, με 5 γκολ σε 9 αγώνες, ο Φρεντ τραυματίστηκε στον αγώνα ενάντια στη Μαρσέιγ και έμεινε εκτός γηπέδων για δύο μήνες. Παρόλα αυτά με 11 γκολ τελείωσε τη σεζόν ως ο πρώτος σκόρερ της Λυών και βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει ένα ακόμα πρωτάθλημα. Τον Οκτώβριο του 2007 ο Φρεντ τραυματίστηκε ξανά κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της Βραζιλίας για το Κόπα Αμέρικα. Επιστρέφοντας βρήκε τις ευκαιρίες του περιορισμένες, λόγω της ανάδειξης του Καρίμ Μπενζεμά από τις ακαδημίες της Λυών. Στη μεταγραφική περίοδο του 2008 παρέμεινε στη Λυών παρά το ενδιαφέρον άλλων συλλόγων το οποίο όμως δεν μετουσιώθηκε σε πρόταση. Τον Φεβρουάριο του 2009 έλυσε το συμβόλαιο του με το γαλλικό σύλλογο και επέστρεψε στη Βραζιλία και στη Φλουμινένσε.
Ύστερα από μια πολύ καλή πρώτη χρονιά με τον σύλλογο του Ρίο ντε Τζανέιρο με 41 γκολ σε 54 αγώνες τράβηξε και πάλι το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων όμως προτίμησε να ανανεώσει το συμβόλαιο του με τη Φλουμινένσε μέχρι το 2015. Βοήθησε την ομάδα του να παραμείνει στην πρώτη κατηγορία και να φθάσει τον τελικό του Κόπα Σουνταμερικάνα. Την επόμενη χρονιά η Φλουμινένσε κατέκτησε το πρωτάθλημα Μπραζιλέιρο αλλά η συνεισφορά του Φρεντ ήταν περιορισμένη λόγω τραυματισμών. Επέστρεψε δριμύτερος την επόμενη σεζόν με 22 γκολ σε 25 αγώνες στο πρωτάθλημα. Η καλή του φόρμα όμως δεν συνοδεύτηκε με κάποιο τίτλο για την ομάδα του.
Φιλιβέρτος του Μπάντεν-Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου Γ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Φραντσίσκας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Καρόλου Α΄ κόμη του Λινύ & Μπριέν.
Το 1569 απεβίωσε στο Μονκοντούρ σε ηλικία 33 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φίλιππος Β΄.
Παναγιώτης Χαλατζόγλους

Ο Παναγιώτης Χαλατζόγλους ήταν μελωδός ασματογράφος της μεταβυζαντινής εποχής.
Ήταν πρωτοψάλτης της Μεγάλης Εκκλησίας, μουσικοδιδάσκαλος και μελοποιός Κολλοφωνικών Ειρμών. Αξιολογότερα έργα του είναι «Έφριξε γη» και «Πάσαν την ελπίδα μου».
Μανώλης Δούνιας

Ο Μανώλης Δούνιας ή Ντούνιας ήταν αγωνιστής του'21, που πρωτοστάτησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς. Γεννήθηκε στον Πραστό και κατά την κήρυξη της Επανάστασης στο Λεωνίδι  (16 Μαρτίου 1821) εντάχθηκε στο δεύτερο τμήμα Τσακώνων αγωνιστών υπό τον καπετάν Παναγιώτη Σαράντη και σύντομα βρέθηκε στην πολιορκία της «Ντροπολιτσάς». "Απεβίωσεν επί της ψάθης..." όπως γράφει η χήρα του Ελένη, "καταλιπών εμέ μετά τεσσάρων κορασίων..." στην Τριπολιτσά στις 28 Φεβρουαρίου 1855 και ετάφη στο νεκροταφείο της Αγ. Βαρβάρας.
Σέρβου Αρκαδίας

Γενικά στοιχεία

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε 108 μόνιμους κατοίκους ενώ ο αριθμός του πληθυσμού στην απογραφή του 2001 ήταν 299 μόνιμοι κάτοικοι. Ο πληθυσμός του χωριού παλιότερα ασχολείτο κατεξοχήν με την κτηνοτροφία και λιγότερο με τη γεωργία. Αργότερα πολλοί κάτοικοι ασχολήθηκαν με τις κατασκευές σαν κτίστες, όπου και διέπρεψαν, καθώς και με το εμπόριο. Αργότερα τα παιδιά των κτιστών στράφηκαν προς τις τέχνες, τις επιστήμες και το εμπόριο. 
Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται η βρύση "Σουλινάρι" και η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής που χτίστηκε το 1877. Δίπλα της είναι το λεγόμενο του παπά το λιθάρι. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο τοπικός Τούρκος αγάς επιχείρησε να εισβάλει με το άλογό του μέσα στην εκκλησία, ο παπάς προσευχήθηκε πάνω από την πέτρα και το άλογο έριξε τον αγά κάτω. Το χωριό έχει, ιδιαίτερα από την πλατεία εξαιρετική θέα στη γύρω περιοχή με εκτεταμένο ορίζοντα. Διακρίνονται τα  γειτονικά χωριά Λικούρεση και Ψάρι όπως επίσης και η Ανδρίτσαινα στα νότια. Στο βάθος, προς την Ηλεία, η θάλασσα.

Εκκλησίες Σέρβου

Ξεχωρίζει η πετρόκτιστη εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής (1872) στο πάνω χωριό με χαρακτηριστικό οκταγωνικό τρούλο, όμορφο τέμπλο και περίτεχνο πέτρινο μωσαϊκό. Όμορφη είναι επίσης η αρκετά νεώτερη εκκλησία - μητροπολιτικός ναός του χωριού - της  Παναγίας, στην πλατεία του χωριού, με το επιβλητικό πέτρινο καμπαναριό. Αξιοθαύμαστος είναι και ο ναός  Αγίας Παρασκευής με την Τρανή Βρύση σε πολύ ωραίο σημείο. Ο Άγιος Αθάνασιος επίσης είναι ένα ξωκκλήσι λίγο πιο έξω από το χωριό πάνω στον δρόμο προς Λυκούρεση. Ένα ακόμα όμορφο ξωκκλήσι είναι του Αγίου Αντρέα λίγο πιο πάνω από το χωριό, σε σημείο με θέα.
Κούρος (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 4890)

Περιγραφή

Είναι από Πάριο μάρμαρο. Διατηρείται σε καλή κατάσταση. Λείπουν τα πόδια, το δεξί χέρι και η βάλανος του πέους. Οι βραχίονες είχαν σπάσει στα μπράτσα και στους καρπούς, και έχουν κολληθεί ξανά στη θέση τους. Παρουσιάζει έναν γυμνό έφηβο στην χαρακτηριστική για την εποχή στάση, να βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά. Οι βραχίονες κρέμονται σε φυσική κάθετη στάση με ελαφρώς λυγισμένο τον αγκώνα και τα χέρια κλειστά με τον αντίχειρα μπροστά. Η κόμη είναι λεπτομερώς επεξεργασμένη και διακοσμεί το κούτελο με μεγάλες κοχλιόμορφες μπούκλες, ενώ αστραγαλόσχημοι πλόκαμοι πέφτουν μέχρι πίσω από τους ώμους. Ένα διάδημα στολίζει το κεφάλι. Από τα υπολείμματα ζωγραφικής που διακρίνονται αμυδρά συμπεραίνουμε ότι το άγαλμα ή μέρος αυτού ήταν ζωγραφισμένο με έντονα χρώματα στα μαλλιά, τα φρύδια, τις θηλές και την ήβη, ενώ στο λαιμό ήταν ζωγραφισμένο μια αλυσίδα κολιέ.

Ιστορική τοποθέτηση

Ο κούρος ήταν ταφικό άγαλμα. Βρέθηκε μαζί με την κόρη Φρασίκλεια, και πιστεύεται ότι ήταν έργο του Αριστίωνα από την Πάρο. Χρονολογείται μεταξύ 540 και 530 π.Χ.
Λυσενκοϊσμός

Ο Λυσενκοϊσμός (Ρωσικά: Лысенковщина, lysenkovshchina) ήταν μια πολιτική εκστρατεία κατά της γενετικής και της γεωργίας που βασιζόταν στην επιστήμη που διεξήχθη από τον Τροφίμ Ντενίσοβιτς Λυσένκο, τους οπαδούς του και τις σοβιετικές αρχές. Ο Λύσενκο διετέλεσε διευθυντής της Πανεπιστημιακής Ακαδημίας Αγροτικών Επιστημών "Λένιν" της Σοβιετικής Ένωσης. Ο λυσενκοϊσμός ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τελείωσε επίσημα με την αποσταλινοποίηση το 1964. Ο όρος λυσενκοϊσμός μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί μεταφορικά για να περιγράψει τη χειραγώγηση ή τη στρέβλωση της επιστημονικής διαδικασίας ως έναν τρόπο να φτάσει σε ένα προκαθορισμένο συμπέρασμα, όπως υπαγορεύεται από μια ιδεολογική μεροληψία, συχνά σχετιζόμενη με κοινωνικούς ή πολιτικούς στόχους.
Οι ψευδο-επιστημονικές ιδέες του λυσενκοϊσμού βασίστηκαν σε Λαμαρκιανές έννοιες της κληρονομικότητας των επίκτητων χαρακτηριστικών. Η θεωρία του Λυσένκο απέρριψε την έννοια της κληρονομικότητας του Μέντελ και την έννοια του "γονιδίου", ενώ απομακρύνθηκε από τη δαρβινική εξελικτική θεωρία με την απόρριψη της φυσικής επιλογής. Η επιστημονικά εσφαλμένη θεωρία του (δήθεν) βιολόγου, αγρονόμου και πρώην χωρικού Τροφίμ Ντενίσοβιτς Λυσένκο ότι τα κληρονομικά χαρακτηριστικά των φυτών αποκτώνται από επιρροές του περιβάλλοντος, έπαιξε κεντρικό ρόλο. Οι υποστηρικτές ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι ανακάλυψαν, μεταξύ πολλών άλλων, ότι η σίκαλη θα μπορούσε να μετατραπεί σε σιτάρι και το σιτάρι σε κριθάρι, ότι τα ζιζάνια θα μπορούσαν να μετατραπούν αυθόρμητα σε κόκκους τροφής και ότι η "φυσική συνεργασία" παρατηρήθηκε στη φύση σε αντίθεση με τη "φυσική επιλογή". Ο λυσενκοϊσμός υποσχέθηκε εξαιρετικές εξελίξεις στην αναπαραγωγή και στη γεωργία, που δεν προέκυψαν ποτέ, ενώ τα "πειράματα" του Λυσένκο, μολονότι αποτελούσαν παταγώδη αποτυχία, ανακοινώνονταν ως τεράστια επιτεύγματα.
Ο Ιωσήφ Στάλιν υποστήριξε την εκστρατεία. Περισσότεροι από 3.000 βιολόγοι φυλακίστηκαν, απολύθηκαν ή εκτελέστηκαν στο πλαίσιο εκστρατείας που υποκινήθηκε από τον Λυσένκο για την καταστολή των επιστημονικών αντιπάλων του. Ο πρόεδρος της Γεωργικής Ακαδημίας Νικολάι Βανίλοφ στάλθηκε στη φυλακή και πέθανε εκεί, ενώ η επιστημονική έρευνα στον τομέα της γενετικής καταστράφηκε αποτελεσματικά μέχρι το θάνατο του Στάλιν το 1953. Η έρευνα και η διδασκαλία στους τομείς της νευροφυσιολογίας, της κυτταρικής βιολογίας και πολλών άλλων βιολογικών κλάδων επηρεάστηκε επίσης αρνητικά ή απαγορεύτηκε.
Ο όρος σήμερα χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει τον έλεγχο της Επιστήμης από την Πολιτική. Κατά τη διάρκεια εκείνης της εποχής στην Σοβιετική Ένωση οι επιστήμονες μπορούσαν να διεξάγουν έρευνες μόνο υπό τον απόλυτο έλεγχο του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ομάδα γαλαξιών Κενταύρου Α/Μ83

Η Ομάδα γαλαξιών Κενταύρου Α/Μ83 είναι ένας σύνθετος σχηματισμός γαλαξιών στους αστερισμούς Ύδρα, Κένταυρος και Παρθένος. Διαιρείται σε δύο υποομάδες: η απέχει 11,9 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει για κέντρο της των Κένταυρο Α. Η δεύτερη απέχει 14,9 εκατομμύρια έτη φωτός και επίκεντρό της είναι ο Μεσιέ 83. Από κάποιους ερευνητές ο σχηματισμός θεωρείται μία ενιαία ομάδα. Οι γαλαξίες των δύο υποομάδων είναι αρκετά συνεκτικές, ενώ οι δύο υποομάδες φαίνονται να κινούνται η μία σε σχέση με την άλλη.
Η Ομάδα Κενταύρου A/M83 ανήκει στο Υπερσμήνος της Παρθένου, στο οποίο ανήκει επίσης και η Τοπική ομάδα γαλαξιών.
Κανδελάρια

Η Κανδελάρια (Candelaria) είναι παράλια πόλη της Τενερίφης των Καναρίων Νήσων, της Ισπανίας, ιδιαίτερα γνωστή από την θαυματουργή εικόνα της ομώνυμης Παναγίας. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους  25.957 κατοίκους.

Γενικά

Η Κανδελάρια αποτελεί για τους Καθολικούς κατοίκους των Καναρίων νήσων σημαντικό τόπο λατρείας και προσκυνήματος της ιερής εικόνας της Παναγίας της Κανδελάριας που προσελκύει περισσότερους από 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.
Χιλιάδες πιστοί από την Ισπανία, αλλά και την Λατινική Αμερική έρχονται για να αποδώσουν φόρο τιμής στην Παναγία της Κανδελάριας, που είναι και η πολιούχος των Καναρίων Νήσων. Η εικόνα της Παναγίας είναι ξυλόγλυπτη και εμφανίζει Μαύρη την Παναγία φέροντας πλούσια ένδυση να βαστάζει στο ένα χέρι το μωρό Ιησού και στο άλλο χέρι ένα κερί.

Αξιοθέατα

Το πιο σημαντικό αξιοθέατο στη πόλη είναι η Βασιλική της Κανδελάριας με το χαρακτηριστικό κωδωνοστάσιο, που χτίστηκε το 1959, πάνω στα ερείπια  παλαιότερης εκκλησίας που καταστράφηκε από πυρκαγιά. Δίπλα από τη βασιλική είναι ένα μοναστήρι που ανήκει στο Τάγμα Δομινικανών, μοναστική κοινότητα που είναι υπεύθυνη του ιερού. Δίπλα στην πλατεία της βασιλικής είναι τα χάλκινα αγάλματα των αρχαίων κατοίκων του νησιού, των καλουμένων "Γκουάχες", (Guanches). Και τούτο συμβαίνει επειδή κατά την παράδοση η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε από αυτούς το 1390.
Η Παναγία της Κανδελάριας τιμάται δύο φορές τον χρόνο: στις 2 Φεβρουαρίου και στις 15 Αυγούστου, όπου αυτές τις ημέρες συρρέουν στην πόλη χιλιάδες προσκυνητές από διάφορα μέρη του αρχιπελάγους και της υπόλοιπης Ισπανίας.
Agent Orange

Σύνθεση και ηχογράφηση

Η σύνθεση των κομματιών πραγματοποιήθηκε από τους Chris Witchhunter και Frank Blackfire, με τους στίχους να προέρχονται από τον μπασίστα και τραγουδιστή Tom Angelripper. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1989 στα "Musiclab Studios" του Βερολίνου με παραγωγό τον Χάρις Τζονς, ενώ η μίξη του ήχου έγινε μετά το τέλος των ηχογραφήσεων στα "Horus Sound Studios" του Ανόβερου. Λίγο πριν το τέλος των ηχογραφήσεων, οι Witchhunter και Blackfire ήλθαν σε σύγκρουση με αποτέλεσμα να μην ανταλλάξουν ούτε μία λέξη τις τελευταίες ημέρες της διαδικασίας. Ο Blackfire αποχώρησε από το συγκρότημα μετά το πέρας των ηχογραφήσεων και εντάχθηκε στους Kreator.
Η πλειοψηφία των στίχων έχει να κάνει με τον πόλεμο του Βιετνάμ, χωρίς να εκφράζει κάποια πολιτική πεποίθηση, ενώ άλλα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε ήταν η αιμομιξία ("Incest"), οι ταυρομαχίες ("Exhibition Bout"), ενώ στον δίσκο συμπεριλήφθηκε η διασκευή στο κομμάτι "Don't Walk Away" των Tank.
Το εξώφυλλο είναι σχεδιασμένο από τον Αντρέας Μάρσαλ.

Εμπορική επιτυχία

Το "Agent Orange" υπήρξε ο πρώτος δίσκος γερμανικού thrash metal συγκροτήματος, ο οποίος κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών της πατρίδας τους, φθάνοντας μέχρι το # 36 και παραμένοντας στην λίστα για 16 εβδομάδες, με αποτέλεσμα να ξεπεράσει τις πωλήσεις των 100.000 αντιτύπων.

Κριτικές και κατατάξεις

Οι κριτικές για το "Agent Orange" υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών με 4,3 / 5, το "Blabbermouth" με 9 / 10, το "Ultimate Guitar" με 8,9 / 10, το "The Metal Observer" με την άριστη βαθμολογία 10 / 10, το "The Metal Crypt" με 4,5 / 5, το "Discogs" με 4,5 / 5, το "Metal Archives" με 90 % και το "Metal Storm" με 8,7 / 10.
Ο δίσκος έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους του τευτονικού thrash metal και πολύ συχνά συμπεριλαμβάνονταν σε λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ του είδους. Το "Rate Your Music" το κατέταξε 14ο στην λίστα με τους είκοσι καλύτερους δίσκους του trhash metal, το "Metal Storm" 26ο στην δική του λίστα με τα εκατό καλύτερα thrash άλμπουμ, όπως και στην κορυφή των 35 καλύτερων γερμανικών thrash δίσκων. Το "Metal Descent" το κατέταξε 16ο στους 25 καλύτερους δίσκους του είδους, ενώ το "Digital Dream Door" το τοποθέτησε στην 21η θέση των πενήντα κορυφαίων άλμπουμ του thrash metal.
Το 2005, κατατάχθηκε στην θέση # 299 του βιβλίου "The 500 Greatest Rock & Metal Albums of All Time" του περιοδικού "Rock Hard".
Πύρινος Εφιάλτης

Υπόθεση

Η Μάιρα Χάτσον (Τζόαν Κρόφορντ) είναι μια επιτυχημένη δραματουργός του Μπρόντγουεϊ που ετοιμάζεται να ανεβάσει το νέο της θεατρικό έργο. Κατά τη διάρκεια μιας από τις πρόβες βλέπει για πρώτη φορά τον ηθοποιό Λέστερ Μπλέιν (Τζακ Πάλανς), ο οποίος έχει προσληφθεί για τον κεντρικό ρόλο στο έργο που πρόκειται να ανέβει και θεωρώντας τον ακατάλληλο για το ρόλο τον απολύει. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα, λαμβάνει καλές κριτικές και η Μάιρα επιστρέφει στο σπίτι της στο Σαν Φρανσίσκο με το τραίνο, όπου συναντά ξανά τον Λέστερ. Η Μάιρα δικαιολογείται στον Λέστερ για την απόφασή της να τον απολύσει και οι δυο τους γίνονται ζευγάρι και λίγο καιρό αργότερα παντρεύονται. Ο Λέστερ δείχνει όμως το πραγματικό του αδίστακτο πρόσωπο, από τη στιγμή που μαθαίνει ότι η Μάιρα πρόκειται να κάνει δωρεά την περιουσία της σε ένα ίδρυμα και μετά την εμφάνιση μιας πρώην του ερωμένης της Αϊρίν Νιβς (Γκλόρια Γκράχαμ). Οι δυο τους καταστρώνουν ένα σχέδιο εξόντωσης εις βάρους της Μάιρα.

Πληροφορίες παραγωγής

Η Τζόαν Κρόφορντ είχε αναλάβει καθήκοντα υπεύθυνης εκτέλεσης παραγωγής για την ταινία και ήταν αναμεμειγμένη με όλα τα στάδια της παραγωγής. Προσέλαβε προσωπικά την Λενόρ Τζ. Κόφι ως σεναριογράφο, τον Ντέιβιντ Μίλερ ως σκηνοθέτη, τον Έλμερ Μπέρνσταϊν ως συνθέτη και τους Τζακ Πάλανς και Γκλόρια Γκράχαμ ως συμπρωταγωνιστές. Αρχική της επιλογή για το ρόλο του Λέστερ Μπλέιν ήταν ο Κλαρκ Γκέιμπλ, ενώ κάποια στιγμή σκέφτηκε να προσλάβει και τον Μάρλον Μπράντο. 
Σύμφωνα με τον Τζακ Πάλανς η Τζόαν Κρόφορντ και η Γκλόρια Γκράχαμ δεν είχαν καλές σχέσεις, γεγονός που οδήγησε σε χειροδικία μεταξύ τους κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ο καυγάς ξεκίνησε όταν η Γκράχαμ κάθισε στο πλατό γλείφοντας δυνατά ένα γλειφιτζούρι την ώρα που η Κρόφορντ ερμήνευε κάποια σκηνή, προσπαθώντας να την εξοργίσει. Ο Πάλανς τόνισε ότι των συνεργείο της ταινίας δεν έσπευσε αμέσως να της χωρίσει, αλλά της άφησε να ξεμαλλιάζει η μια την άλλη για κάμποση ώρα πριν επέμβει.

Αποδοχή

Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές με τον Α. Χ. Γουέιλερ των New York Times να επαινεί την ερμηνεία της Κρόφορντ και τη σκηνοθεσία του Μίλερ.
Χοστ (περιοχή)

Η Χοστ είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Χώρας στα σύνορα με το Πακιστάν. Παλαιότερα αποτελούσε μέρος του νομού Πακτιά. Η έκτασή της είναι είναι σχετικά μικρή, περίπου 4.100 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της το 2002 αριθμούσε περίπου τους 300.000 κατοίκους. Η Χοστ περιλαμβάνει 13 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η πάστο ή παστού. Θεωρείται ένας τους πυκνοκατοικημένους νομούς.
Πρωτεύουσα της Χοστ είναι η ομώνυμη πόλη Χοστ.

Επαρχίες

Οι 13 υπαγόμενες στη Χοστ επαρχίες, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Γκουρντούζ, η Καλαντάρ, η Χοστ ή Ματούν, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Μαντό Ζαΐλ ή Μαντοζαΐλ, η Μουσά Χελ ή Μουσαχέλ, η Μπακ, η Ναντίρ-Σαχ-Κοτ, η Σαμάλ, η Σαμπαρή, η Σπιρά, η Τανή, η Τέρε ζάγι και η Τζαλί Μεϊντάν.
Γλάστρα Αχαΐας

Τοποθεσία

Η Γλάστρα απέχει 6,4 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 790 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει μόνο 8 κατοίκους.

Διοικητική ιστορία

Το χωριό ονομαζόταν Βρώσθαινα μέχρι το 1957. Η Γλάστρα από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Βρωσθαίνης, η οποία το 1957 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Γλάστρας. Παρέμεινε έδρα της ομώνυμης Κοινότητας μέχρι το 1971 οπότε ορίστηκε νέα έδρα ο οικισμός Άγιος Βλάσιος. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Γλάστρας. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Γλάστρας του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων.
Νόνι Λίμα

Βιογραφικό

Ο Νόνι Λίμα γεννήθηκε το 1957 στα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου (Capo Verde), τα οποία τότε αποτελούσαν αποικία της Πορτογαλίας.
Στην Ελλάδα ήρθε το 1976 με πορτογαλικό διαβατήριο. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο σε 304 ματς επί δώδεκα συνεχόμενες σεζόν ως το 1988, αποτελώντας ένα από τα βασικότερα και πολυτιμότερα στελέχη του. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος αλλά και σε άλλες θέσεις της ομάδας. Οι 304 συμμετοχές του με τον Πανιώνιο τον φέρνουν στην τρίτη θέση στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής μετά τους Κριστόφ Βαζέχα και Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, στις συμμετοχές ξένων ποδοσφαιριστών στην ίδια ομάδα.
Με τον Πανιώνιο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1979, πετυχαίνοντας ένα από τα τρία γκολ της ομάδας του στο 3-1 επί της ΑΕΚ. Στο τέλος της καριέρας του έπαιξε για τέσσερις σεζόν στον Χαραυγιακό, στη Β΄ Εθνική.
Στα χρόνια της παραμονής του πήρε την ελληνική υπηκοότητα έπειτα από περιπέτειες, αφού υπήρξε κι αυτός θύμα των διαφόρων παρανόμων ελληνοποιήσεων αθλητών που γίνονταν τότε, με πιο χαρακτηριστική του Χουάν Ραμόν Ρότσα-Μπουμπλή. Είναι χαρακτηριστικό πως χρειάστηκε να υπηρετήσει δύο φορές στον ελληνικό στρατό, μία το 1980 και ξανά το 1986.
Δυο σοβαροί τραυματισμοί ανέκοψαν την καριέρα του, η οποία θα μπορούσε να είναι πιο εντυπωσιακή. Το 1980 σε αγώνα με τη Ρόδο έσπασε τον αστράγαλό του, έπειτα από σκληρό μαρκάρισμα του Γιώργου Γεωργαλή και έμεινε έξω από τα γήπεδα για ένα χρόνο. Λίγο μετά την επάνοδό του σε αγώνα με την ΑΕΚ υπέστη κάταγμα περόνης σε σύγκρουσή του με το Στέλιο Μανωλά, με αποτέλεσμα να μείνει άλλη μια σεζόν εκτός αγώνων και να χρειαστεί εγχείρηση στο εξωτερικό για να γίνει καλά.
Υπήρξε ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των συμπατριωτών του και της Ελλάδας. Έφερε πολλούς συγγενείς του στην Ελλάδα, μεταξύ των οποίων και τον ανιψιό του ποδοσφαιριστή Ντανιέλ Μπατίστα, που αγωνίστηκε στις κορυφαίες ομάδες ΑΕΚ και Ολυμπιακό και στην Εθνική Ελλάδος, ο μοναδικός έγχρωμος ποδοσφαιριστής που έχει ως τώρα γίνει διεθνής μαζί με τον Ζέκα.
Όταν σταμάτησε να παίζει, ο Λίμα εργάστηκε ως προπονητής σε ομάδες Γ΄ Εθνικής, Δ΄ Εθνικής και τοπικών κατηγοριών. Τη σεζόν 2007-08 ήταν προπονητής στον Ερμή Ερμιόνης. Από το 2011 διατελεί βοηθός προπονητή στον Πανιώνιο,
Θανάσης Παπαδόπουλος (ηθοποιός)

Βιογραφία

Έπαιξε δευτερεύοντες ρόλους σε αρκετές ταινίες. Στην δεκαετία του 1980 σημειώθηκε η ακμή της καριέρας του, καθώς εμφανιζόταν σε πάρα πολλές βιντεοταινίες. 
Ως αποτέλεσμα των συμμετοχών σε διάφορες βιντεοταινίες, είναι ένας από τους δημοφιλέστερους Έλληνες ηθοποιός με βάση τις συμμετοχές σε ταινίες. 
Επίσης, στην ταινία "Το... Θύμα" (1969) εμφανίζεται καταλάθος με το όνομα Αντώνης Παπαδόπουλος.
Ελευρωπαΐνη

Η ελευρωπαΐνη είναι χημική ουσία που υπάρχει στην ελιά, το παρθένο ελαιόλαδο και τα φύλλα της ελιάς, σημαντική για τη γεύση, το άρωμα και τις επιδράσεις του ελαιολάδου στην υγεία. Από χημική άποψη ανήκει στην κατηγορία των γλυκοζιτών και των πολυφαινολικών ουσιών του ελαιολάδου.

Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε το 1908 στο ελαιόλαδο, και πήρε το χαρακτηριστικό της όνομα από την ελιά (Olea europea). Tο 1960 βρέθηκε ότι το μόριό της αποτελείται από γλυκόζη, μια φαινολική ουσία την υδροξυτυροσόλη και ένα οξύ που είναι γνωστό ως ελενολικό οξύ (elenolic acid). Το οξύ αυτό ήταν ήδη γνωστό (λαμβανόταν από ελιές με μέθοδο που είχε πατενταριστεί στις ΗΠΑ) και είχε προταθεί από το 1962 ως φάρμακο κατά της υπέρτασης.

Μελέτες

Από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα σταδιακά έχουν γίνει πολλές ιατρικές μελέτες για τη βιολογική δράση της ελευρωπαΐνης (όπως και άλλων πολυφαινολών του ελαιολάδου) και την επίδρασή της στην ανθρώπινη υγεία. Ειδικότερα μελετάται η αντιοξειδωτική, βακτηριοκτόνο και βακτηριοστατική δράση, τη μείωση της "συγκόλλησης" των αιμοπεταλίων κ.ά. Η ίδια ουσία παίζει σημαντικό ρόλο στην ελιά  στα φυτά, γιατί με την προστατευτική τους δράση (κυρίως αντιοξειδώτικη, αλλά και λόγω της πικρής γεύσης) υπερασπίζουν με διάφορους μηχανισμούς τις ελιές από παθογόνους μύκητες και έντομα.

Κατά την παραγωγή του ελαιολάδου μέρος της ελαιευρωπαΐνης υδρολύεται (δηλ. διασπάται σε άλλα μόρια) και έτσι παράγονται ενώσεις που προσδίδουν στο ελαιόλαδο την πικρή του γεύση και ορισμένες άλλες χαρακτηριστικές γεύσεις και αρώματα. Επίσης οι παραγόμενες αντιοξειδωτικές ουσίες παίζουν σημαντικό ρόλο στον περιορισμό της οξείδωσης των λιπαρών του ελαιολάδου (τάγγισμα). Λειτουργεί συνεργιστικά με άλλα αντιοξειδωτικά του ελαιολάδου, όπως η τυροσόλη, η υδροξυτυροσόλη, το σκουαλένιο, η α-τοκοφερόλη (βιταμίνη Ε) και το ελαϊκό οξύ μειώνοντας τις οξειδωτικές βλάβες και το οξειδωτικό stress των οργανισμών που εκτίθενται στο οξυγόνο.

Στη σύγχρονη βιβλιογραφία

Στη σύγχρονη (έως 2015) ιατρική βιβλιογραφία υπάρχει μεγάλος αριθμός δημοσιεύσεων μελετών γύρω από την ελευρωπαΐνη και την ευεργετική ή πιθανώς ευεργετική δράση της στον οργανισμό ως προστατευτική έναντι διαφόρων ασθενειών όπως: Ασθένεια Alzheimer καρδιαγγειακές παθήσεις,
συσσώρευση λίπους στο ήπαρ και άλλες περιπτώσεις

Οι έρευνες αυτές έχουν γίνει άλλες σε πειραματόζωα, άλλες in vitro και άλλες είναι κλινικές ή επιδημιολογικές σε ανθρώπους.