google/wiki40b huggingface dataset:
Οικογένεια Ανοάι

Η Οικογένεια Ανοάι είναι μία αμερικανική οικογένεια επαγγελματιών παλαιστών. Ίσως η μεγαλύτερη σε ολόκληρο τον κόσμο. Πολλά μέλη της οικογένειας έχουν δημιουργήσει ομάδες πάλης, αλλά έχουν αγωνιστεί και ο καθένας μόνος του, σε διάφορες εταιρείες Κατς, κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ιαπωνία, στο Πουέρτο Ρίκο, στην Ιταλία, στο Βέλγιο και στο Μεξικό.
Πατριάρχης της οικογενείας είναι ο Αμιτουανάι Ανοάι, που ξεκίνησε την οικογένεια με την γυναίκα του Τοβάλε Ανοάι. Ο Αμιτουανάι ήταν συγγενής του Πίτερ Μαίβια. Επίσης μαζί με την γυναίκα του είχαν εννέα παιδιά. Από αυτά οι Άφα και Σίκα Ανοάι έγιναν παλαιστές και οι επόμενες γενιές ακολούθησαν, ενώ και από την πλευρά του Μαίβια, συνεχίστηκε η παλαιστική οικογένεια, με τον γαμπρό του Ρόκι Τζόνσον και τον εγγονό του «Ροκ».

Απόγονοι Αμιτουανάι Ανοάι

Ο Αμιτουανάι Ανοάι ήταν πατριάρχης της οικογένειας, που ξεκίνησε με την γυναίκα του Τοβάλε Ανοάι. Απέκτησαν εννέα παιδιά, έξι αγόρια, τους Άφα, Αφόα, Τουμούα, Πετερόνι, Σίπα και Σίκα, και τρία κορίτσια, τις Ματαλίμα, Λία και Βέρα.

Σαμούλα Ανοάι

Ο Σαμούλα Ανοάι (γεννημένος στις 29 Μαΐου, 1963) είναι επαγγελματίας παλαιστής και αγωνίζεται με το όνομα Σαμού, ενώ έχει εκπαιδευτεί από τον πατέρα του, Άφα Ανοάι Sr. (Άγριοι Σαμόανς). Ήταν ομάδα και με τον Ρικίσι.

Άφα Ανοάι Jr.

Ο Άφα Ανοάι Jr. -φωτο. δεξιά- (γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου, 1984) είναι ένας επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το όνομα Μανού που χρησιμοποιεί στα ρινγκ. Ο γιος του Άφα Ανοάι Sr, ξεκίνησε την καριέρα του το 1998 και πέρασε από πολλές ανεξάρτητες εταιρείες πάλης. Έχει περάσει και από το World Wrestling Entertainment για λίγο διάστημα, στο οποίο υπέγραψε το 2006, προπονήθηκε σε θυγατρικές του εταιρείες ως το 2007 και στην συνέχεια προωθήθηκε στο κύριο ρόστερ. Στα τέλη του 2007 και στις αρχές του 2008, προσπάθησε να εισχωρήσει στο γκρουπ των Ράντυ Όρτον, Κόντι Ρόουντς και Τεντ Ντιμπιάσι Jr., με τίτλο «Λέγκασι». Δίχως επιτυχία. Απολύθηκε το 2009 και από τότε συνεχίζει σε ανεξάρτητες εταιρείες.

Λόιντ Ανοάι

Ο Λόιντ Ανοάι (γεννημένος στις 7 Μαΐου 1970) είναι ένας επαγγελματίας παλαιστής και μάνατζερ παλαιστών πάλης, που έχει αγωνιστεί με πολλά διαφορετικά ονόματα. Ο πατέρας του είναι ο Άφα Ανοάι Sr.

Ματ Ανοάι

Ο Μάθιου «Ματ» Ανοάι (γεννημένος στις 7 Απριλίου, 1970) είναι ένας επαγγελματίας παλαιστής, που εμφανίζεται στα ρινγκ με το ψευδώνυμο Ρόζεϊ, ενώ εκτός από τις ανεξάρτητες εταιρείες, έχει αγωνιστεί και στο World Wrestling Entertainment, όπου μάλιστα έχει κατακτήσει και μια φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων στο πλευρό του Χάρικεϊν. Είναι γιος του Σίκα Ανοάι.

Τουμούα Ανοάι

Ο Τουμούα Ανοάι, είναι πατέρας του Ρενό Ανοάι, που είναι ένας επαγγελματίας παλαιστής, ο οποίος εμφανίζεται σε ιταλικές εταιρείες πάλης με το όνομα «Μαύρο Διαμάντι».

Βέρα Ανοάι

Η Βέρα Ανοάι, κόρη του Αμιτουανάι, παντρεύτηκε τον Σολόφα Φατού, με τον οποίο απόκτησαν τρία παιδιά, τα οποία έγιναν όλα παλαιστές. 
 Τον Σαμ Φατού, τον Ουμάγκα και τον Ρικίσι.

Σαμ Φατού

Ο Σάμιουλ Λάρι Ανοάι Φατού (γεννημένος στις 10 Οκτωβρίου, 1966) είναι επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με τα ονόματα «Τόνγκα Κιντ» ή «Τάμα».
Μοχέντζο-ντάρο

Ιστορία

Το Μοχέντζο-ντάρο κτίστηκε περί το 2600 π.Χ. και εγκαταλείφθηκε κατά το 1700 π.Χ.. Την ύπαρξή του ανακάλυψε το 1920 ο Τζον Μάρσαλ και οι αρχαιολόγοι του. Το αυτοκίνητό του βρίσκεται ακόμη στο Μουσείο Μοχέντζο-ντάρο, ως ένδειξη της παρουσίας και της αφοσίωσής του σε αυτόν τον αρχαιολογικό τόπο. Περαιτέρω ανασκαφές έγιναν το 1945 από τον Αχμάντ Χασάν Ντανί και τον Μόρτιμερ Γουήλερ. Πιθανώς το Μοχέντζο-ντάρο υπήρξε διοικητικό κέντρο του αρχαίου πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού. Όπως υποδεικνύει ο σχεδιασμός και οι κατασκευές της, ήταν η πλέον ανεπτυγμένη και εξελιγμένη πόλη στη Ν. Ασία στην περίοδο της ακμής της.
Ο Πολιτισμός της κοιλάδας του Ινδού (περ. 3300–1700 π.Χ., ακμή περί το 2600–1900 π.Χ.), ήταν αρχαίος ποτάμιος πολιτισμός που ήκμασε στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού στο Πακιστάν και τη βορειοδυτική Ινδία. Εναλλακτική ονομασία για τον ίδιο πολιτισμό είναι η «Χαράππειος πολιτισμός». Σύμφωνα με ενδείξεις (τυπολογία εγκαταστάσεων) ήταν εξαπλωμένος νότια έως τις ακτές της Ινδίας προς την Αραβική Θάλασσα και δυτικά έως τα ιρανικά σύνορα. Βόρεια επεκτεινόταν έως την οροσειρά των Ιμαλαΐων. Εκτός από τη Χαράππα και το Μοχέντζο-ντάρο στις μείζονες αστικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνεται και η πόλη Λοθάλ.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχαιολόγων στο Μοχέντζο-ντάρο και τις άλλες πόλεις αυτού του διακριτού πολιτισμού στην περίοδο της ακμής του ζούσαν τουλάχιστον 5 εκατομμύρια κάτοικοι. Έως σήμερα έχουν ανακαλυφθεί πάνω από 1.000 πόλεις και άλλου είδους εγκαταστάσεις κυρίως στην κοιλάδα του Ινδού στο Πακιστάν και τη βορειοδυτική Ινδία.
Η γλώσσα του συγκεκριμένου πολιτισμού δεν έχει ακόμη αποκρυπτογραφηθεί και το πραγματικό όνομα της πόλης είναι άγνωστο.
Τουρνουά της Κορίνθου

Τον Μάιο του 1304 ένα μεγάλο τουρνουά οργανώθηκε στον Ισθμό της Κορίνθου, γνωστό ως Τουρνουά της Κορίνθου, από τους πρίγκιπες της Αχαΐας, Φίλιππο και Ισαβέλλα, όπου συγκεντρώθηκαν περισσότεροι από χίλιοι ιππότες των προερχόμενοι από τα Λατινικά Κράτη, σε μια μορφή κύκνειου άσματος της φραγκικής επικράτησης στον ελλαδικό χώρο.
Κέντρο Διεθνούς Πολιτικής Θεσσαλονίκης

Το Κέντρο Διεθνούς Πολιτικής Θεσσαλονίκης (Κε.Δι.Πο.Θ. - CIPT) είναι ένας μη κερδοσκοπικός ακαδημαϊκός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2006 με σκοπό την προώθηση της πολιτική επιστήμης, με εξειδίκευση στις διεθνείς σχέσεις, τις στρατηγικές σπουδές και την πολιτική οικονομία. Ειδικό αντικείμενο μελέτης είναι οι εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας. Το Κέντρο εδρεύει στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης και στοχεύει στην διοργάνωση ημερίδων και συνεδρίων και επιστημονικών συναντήσεων οι οποίες θα προάγουν την επιστημονική έρευνα.
Αραουάκοι

Οι Αραουάκοι ή Αραουάκ είναι μία από τις φυλές των ιθαγενών λαών των Δυτικών Ινδιών. Η πληθυσμιακή αυτή ομάδα ανήκει στην οικογένεια της γλώσσας των Αραουάκων. Μετανάστευσαν από τη Νότια Αμερική μέσω των Μεγάλων Αντιλών της Καραϊβικής στις Μπαχάμες στον Ατλαντικό. Ανέπτυξαν διαφορετικούς μεταξύ τους πολιτισμούς στα νησιά της περιοχής, ενώ πολλές ήταν οι φυλές τους που είχαν διαφορετικά μεταξύ τους ονόματα.   
Στους Αραουάκους  περιλαμβάνονται και οι Ταΐνο, οι οποίοι ήσαν εγκατεστημένοι στις Μεγάλες Αντίλλες και τις Μπαχάμες (όπου ήταν γνωστοί ως Λουκαγιανοί), οι Νεπόγια και οι Σουπόγια του Τρινιδάδ, οι Λοκόνο της Γουιάνας, οι Ιγκνέροι, οι οποίοι προϋπήρχαν των Καραΐβων στις Μικρές Αντίλλες, μαζί με συγγενικές τους φυλές (συμπεριλαμβανομένων των Λουκαγιανών) οι οποίες κατοικούσαν κατά μήκος των βορειοανατολικών ακτών της Νότιας Αμερικής, με νοτιότερο άκρο την περιοχή της σημερινής Βραζιλίας.
Οι Λουκαγιανοί (Αραουάκοι) ήταν οι ιθαγενείς τους οποίους συνάντησε ο Χριστόφορος Κολόμβος το 1492, όταν έφτασε για πρώτη φορά στην Αμερική. Οι Ισπανοί τους περιέγραψαν ως ειρηνικούς, πρωτόγονους ανθρώπους.
Παρολκή

Ο όρος παρολκή ή παρόλκηση, κοινώς "γεντεκλίκι" είναι ναυτικός όρος που σημαίνει ειδικά την ρυμούλκηση παντός πλωτού αντικειμένου ή μέσου, με σχοινί, που επί τούτου ονομάζεται "πάρολκος", και που διενεργείται από τη ξηρά. Η παρολκή ως μέσον πλου θεωρείται από τις πρώιμες μορφές ναυσιπλοΐας όπως είχε αναπτυχθεί στο ποταμό Νείλο στην αρχαία Αίγυπτο.
Η παρολκή απαντάται συνήθως κατά τον αντάπλου πλοίων,  ή σκαφών, σε ποταμούς και ειδικότερα σε διώρυγες. Τα πλοία που εισέρχονται σε τέτοιους χώρους παύουν να κινούνται με δικά τους μέσα (αυτοδύναμα) και ρυμουλκούνται με σχοινιά "παρόλκους", όπου το ένα άκρο τους προσδένεται σε στυλίδιο ρυμούλκησης του πλοίου και το άλλο άκρο ζεύονται άνδρες ή ζώα.
Αν η παρολκή γίνεται από μια μόνο πλευρά τότε ο πηδαλιούχος θα πρέπει ν΄ αντιτάσσει κατάλληλους οιακισμούς (παρατιμονιές) έτσι ώστε η γραμμή πλώρης να παραμένει παράλληλος προς την ακτογραμμή.
Σήμερα η παρολκή σε πολλά σημεία του κόσμου και ιδιαίτερα σε διώρυγες όπως στη Διώρυγα Παναμά γίνεται από ειδικές σιδηροδρομικές άμαξες που κινούνται επί οδοντωτών σιδηροτροχιών παράλληλα της διώρυγας. Επίσης με παρολκή γίνεται και η είσοδος των πλοίων μέσα σε μόνιμές δεξαμενές, από μόνιμα εγκατεστημένα πλευρικά βαρούλκα κάθετης διάταξης.
Μεγάλη Μητέρα

Η Μεγάλη Μητέρα στην προϊστορία

Σύμφωνα με τον Μίρτσεα Ελιάντε ως τις μέρες μας έχει φθάσει ένας σημαντικός αριθμός δοξασιών, μύθων, τελετουργικών και τέχνεργων σχετικών με τη γη, τις θεότητές της και το αρχέτυπο της μεγάλης μητέρας. Η Μεγάλη Μητέρα στις παραδόσεις του κοσμογονικού ζεύγους είναι η σύντροφος, η θηλυκή όψη που γονιμοποιείται με τρόπο θαυματουργό ή μη και γεννά, αποκαλύπτει τα σιτηρά, τους καρπούς και όλα τα γεννήματα της γης. Ο Τζέιμς Φρέιζερ ο συγγραφέας του Χρυσού Κλώνου και εκείνοι που επηρέασε, όπως ο Ρόμπερτ Γκρέιβς και η Μαρίγια Γκιμπούτας ανέπτυξαν τη θεωρία ότι όλες οι θεότητες της Ευρώπης και της αιγαιακής λεκάνης προήλθαν από μία προ-ινδοευρωπαϊκή ή πρωτο-ινδοευρωπαϊκή θεότητα της νεολιθικής μητριαρχίας. Ως θεμέλιο της θεωρίας της έθεσε την ανακάλυψη ειδωλίων με ασυνήθιστες υπερβολές σε διάφορους πολιτισμούς της προϊστορικής Ευρώπης, τα οποία εκείνη ονόμασε ειδώλια γονιμότητας και τους απέδωσε τις λειτουργίες της αναπαραγωγής, της γαλούχησης και της αύξησης της ζωής. Τα παραδείγματά της άντλησε τόσο από τον Πολιτισμό του Σέσκλου (Αχίλλειον: Φάση 3, Θεσσαλία), όσο και από τον πολιτισμό Βίντσα και τον πολιτισμό Στάρτσεβο.
Οι θεωρίες των Φρέιζερ, Γκρέιβς και κύριως της Γκιμπύτας προκάλεσαν διχογνωμίες και αμφισβητήθηκαν εντόνως, ιδιαίτερα από τον Πήτερ Ούκο (Peter Ucko), καθηγητή της συγκριτικής αρχαιολογίας, ο οποίος χαρακτήρισε τα προϊστορικά ειδώλια θηλυκών θεοτήτων -όπως η Αφροδίτη του Βίλεντορφ- είτε παιδικά παιχνίδια ή φυλακτά συμπαθητικής μαγείας.

Χριστιανισμός

Πολλοί ιστορικοί της θρησκείας υποστηρίζουν ότι τους αιώνες κατά τους οποίους διαμορφωνόταν ο Χριστιανισμός υιοθέτησε και μεταμόρφωσε χαρακτηριστικά θρησκευτικών παραδόσεων που προηγήθηκαν ή/και χρειάστηκε να ανταγωνιστεί. Η απόδοση τιμών στο πρόσωπο της Μαρίας (Παναγία) της Καινής Διαθήκης, της μητέρας του Ιησού Χριστού, αποτελεί μεταγενέστερη δογματική εξέλιξη που περιέλαβε στοιχεία προηγούμενων θηλυκών θεοτήτων. Ως «μητέρα του Θεού» και «Θεοτόκος» ενσωμάτωσε στοιχεία θηλυκών θεοτήτων που επί χιλιετίες πιστευόταν ότι συντηρούσαν τους επαναλαμβανόμενους εποχικούς κύκλους θανάτου και αναγέννησης. Ήδη πριν από τον 6ο αιώνα, αποδόθηκαν στη Μαρία χαρακτηριστικά όπως η αειπαρθενία, η οποία ήδη ίσχυε για την Αθηνά και την Άρτεμη, και η θέση της «βασίλισσας του ουρανού» και της «μεσολαβήτριας» υπέρ της ανθρωπότητας, όπως συνέβαινε με την ευρέως διαδεδομένη λατρεία της Ίσιδος.
Sanyo

Η αρχή

Η Sanyo ιδρύθηκε όταν ο Τόσιο Ιούε (井植 歳男 Iue Toshio, 1902–1969), ο κουνιάδος του Κονόσουκε Ματσούσιτα και πρώην υπάλληλος της Matsushita, δανείστηκε ένα αχρησιμοποίητο εργοστάσιο της Matsushita το 1947 και το χρησιμοποίησε για να κατασκευάσει λαμπτήρες με γεννήτρια ποδηλάτων. Η Sanyo συστήθηκε το 1949. Το 1952 έφτιαξε το πρώτο πλαστικό ραδιόφωνο της Ιαπωνίας και το 1954 το πρώτο πλυντήριο ρούχων της Ιαπωνίας. Το όνομα της εταιρείας σημαίνει τρεις ωκεανοί στην γιαπωνέζικη γλώσσα, αναφερόμενο στη φιλοδοξία του ιδρυτή να πωλεί τα προϊόντα του παγκοσμίως στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό.

Συνεταιρική κουλτούρα δεκαετίας 1990

Ένα άρθρο σχετικά με το "Στυλ Sanyo" που γράφτηκε το 1992, περιγράφει τη χρήση εκτεταμένης διαδικασίας κοινωνικοποίησης για νέους υπαλλήλους, έτσι ώστε να εγκλιματιστούν στην συνεταιρική κουλτούρα της Sanyo. Οι νέοι υπάλληλοι συμμετέχουν σε πεντάμηνο πρόγραμμα κατά το οποίο τρώνε μαζί και κοιμούνται μαζί σε καταλύματα. Μαθαίνουν τα πάντα, από τις βασικές απαιτήσεις εργασίας έως τις προσδοκίες της εταιρείας για προσωπική περιποίηση και τον κατάλληλο τρόπο ντυσίματος για συναδέλφους και ανώτερους.
Τεχνολογικά, έχουν υπάρξει καλοί δεσμοί μεταξύ των εταιρειών Sanyo και Sony, με την πρώτη να υποστηρίζει τη μορφή βίντεο Betamax από την εφεύρεση του έως τα μέσα της δεκαετίας του '80 (ο καλύτερος πωλητής βίντεο στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1983 ήταν το Sanyo VTC5000), παράλληλα με την παραγωγή της μορφής βίντεο VHS για την μάρκα Fisher κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και αργότερα υιοθετώντας την εξαιρετικά επιτυχημένη μορφή βιντεοκάμερας Video8. Πιο πρόσφατα, όμως, η Sanyo αποφάσισε να μην υποστηρίξει τη μορφή της Sony, τον δίσκο Blu-Ray και, αντ 'αυτού, υποστήριξε το HD DVD της Toshiba. Αυτό τελικά απέτυχε, καθώς το Blu-Ray της Sony θριάμβευσε.
Στη Βόρεια Αμερική, η Sanyo κατασκεύασε κινητά τηλέφωνα CDMA αποκλειστικά για το εμπορικό σήμα Sprint PCS της Sprint στις Ηνωμένες Πολιτείες και για την Bell Mobility στον Καναδά.

Τηλεοράσεις

Η Panasonic Corporation επανέφερε τη μάρκα Sanyo στην Ινδία, με την κυκλοφορία της σειράς τηλεοράσεων Sanyo LED στις 8 Αυγούστου 2016. Στις 11 Ιουλίου 2017 η Sanyo λάνσαρε τη σειρά Smart TV στο Amazon Prime Day. Τον Αύγουστο του 2017, η Sanyo παρουσίασε τη σειρά τηλεοράσεων LED NXT αποκλειστικά στο Flipkart. Τον Δεκέμβριο του 2017, η Sanyo εισήγαγε την premium σειρά 4K Smart TV σε 2 μεγέθη - 49 ίντσες και 55 ίντσες.
Αντίληψη

Η χρησιμότητα

Η αντίληψη, που οπωσδήποτε συνιστά μια βασική πηγή συνειδητής γνώσης (ενημέρωσης) τού κόσμου, απαραίτητη για την παροχή σημάτων αναγκαίων για τον ορθό προσανατολισμό τού ατόμου στο περιβάλλον και απαραίτητη για την παραγωγή αντίστοιχων τρόπων συμπεριφοράς, μπορεί να διαταραχθεί, αλλοιώνοντας την εικόνα τής πραγματικότητας (βλ. ψευδαισθήσεις, ψευδοψευδαισθήσεις, παραισθήσεις), κυρίως σε περιπτώσεις είτε αισθητηριακής (πληροφοριακής) αποστέρησης ή υπερτροφοδότησης (υπερφόρτωσης), είτε βλαβών τού Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Στη φιλοσοφία

Φιλοσοφικά, η αντίληψη διακρίνεται α) στη σύλληψη (conception, Konzeption), δηλ. τη σύνθεση μιας παράστασης ή τον σχηματισμό μιας έννοιας, β) στην κοινή αίσθηση ή αντίληψη (common sense, Gemeinsinn), κατ’ Αριστοτέλη, που συντονίζει ―μέσω τής (κοινής) λογικής (λόγου)― τα ιδιαίτερα αισθήματα κάθε ειδικής αίσθησης, αναφέροντάς τα σε ένα και το αυτό αντικείμενο και παρέχοντάς μας έτσι την ενιαία παράστασή του, γ) στην κοινή αντίληψη με την έννοια κάποιων γενικά παραδεκτών γνωμών μέσα σε ένα δεδομένο χωροχρονικά περιβάλλον, και δ) στην ορθή ή υγιή αντίληψη με την έννοια τής ικανότητας του (κοινού) λόγου να κρίνουμε σωστά (δηλ. με μέτρο), διακρίνοντας το αληθινό από το εσφαλμένο. Πάντως, η αισθησιοκρατική ή εμπειριοκρατική Γνωσιολογία θεωρεί την κατ’ αίσθηση αντίληψη ως την αφετηρία, το θεμέλιο και το κριτήριο κάθε γνώσης.
Μήτσος Κασόλας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο 1936 στη Δερβέκιστα Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στην Αθήνα και εργάστηκε αρχικά ως φωτογράφος. Ως δημοσιογράφος συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τις εφημερίδες "Αυγή" και "Τα Νέα".

Λογοτεχνικό έργο

Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1964 με την ποιητική συλλογή "Μικρές μαρτυρίες". Το 1971 και ενώ βρισκόταν στις ΗΠΑ μεταφράζεται και εκδίδεται στην αγγλική γλώσσα η τρίτη του ποιητική συλλογή Harvest. Έχει τιμηθεί με το Α' Κρατικό Βραβείο ταξιδιωτικών εντυπώσεων (1974) για το βιβλίο του "Η άλλη Αμερική και επίσης το 1982 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος για το βιβλίο "Ο πρίγκηπας". Τα μυθιστορήματά του "Ο πρίγκηπας" και "Αγγελίνα" έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση.
Αριάδνη της Ολλανδίας

Γέννηση

Η Αριάδνη γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 2007 και ώρα 21:56 μ.μ. (ώρα Χάγης) στο Ιατρικό Κέντρο Μπρόνοβο της Χάγης. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Γουλιέλμου Αλέξανδρου και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Μάξιμα. Η Αριάδνη έχει δυο μεγαλύτερες αδελφές την Πριγκίπισσα Αικατερίνη Αμαλία και την Πριγκίπισσα Αλεξία.
Ο Πρωθυπουργός Μπαλκενέντε απευθύνθηκε στο έθνος λίγο αργότερα και είπε η μητέρα και το νεογέννητο μωρό ήταν υγιείς και σε καλή κατάσταση. Το επόμενο πρωί, ο πατέρας της εμφανίστηκε στην τηλεόραση κρατώντας την στην αγκαλιά του. Τα ονόματα της ανακοινώθηκαν στις 13 Απριλίου, και η γέννηση της καταχωρήθηκε στη Χάγη.
Ονομάσθηκε Αριάδνη από την Αριάδνη της ελληνικής μυθολογίας, Βιλελμίνη από την προ-προγιαγιά της βασίλισσα Βιλελμίνη, Μάξιμα από την μητέρα της Διάδοχο Πριγκίπισσα Μάξιμα και Ινές από την θεία της Ινές Σορρεγιέτα.
Στις 20 Οκτωβρίου 2007 έγινε η βάφτιση της, στην Χάγη από τον Επίσκοπο Ντεοντάατ βαν ντερ Μπόον, χρησιμοποίησε νερό από τον Ιορδάνη Ποταμό για να βαφτίσει την Πριγκίπισσα, που φορούσε το βαπτιστικό φόρεμα που φορούσε για πρώτη φορά η Πριγκίπισσα Βιλελμίνη το 1880. Νονοί της ήταν η Βαλέρια Ντέλχερ, η θεία της Ινές Σορρεγιέτα, ο Διάδοχος Πρίγκιπας Γουλιέλμος του Λουξεμβούργου, ο Τιχό Μπαρόν Κολλότ ντ'Εσκουρί και ο Αντώνιος Φράϊλινγκ.
Η Αριάδνη μιλάει Ολλανδικά, Αγγλικά και λίγα Ισπανικά.
Πάττι Σμιθ

Η ζωή της και η καριέρα της

Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1946 στο Σικάγο. Η μητέρα της, Μπέβερλι, ήταν τραγουδίστρια της τζαζ, σερβιτόρα και μάρτυρας του Ιεχωβά.
Μάρκος Κοτρώτσιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μεσινικόλα Καρδίτσας και είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε πρόεδρος και γενικός γραμματέας του Δικηγορικού Συλλόγου Καρδίτσας καθώς και νομικός σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και 
Απεβίωσε το 1932.
Νίκος Λινάρδος

Βιογραφικό

Αγωνίστηκε σε όλη σχεδόν την καριέρα του στον Πανιώνιο με τον οποίο το 1987 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος που είναι και η μεγαλύτερη διακριση του συλλόγου σε επίπεδο πρωταθλήματος.
Το 1991 αναδείχθηκε κυπελλούχος Ελλάδος με τον Πανιώνιο. Τη επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ.
Στην Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε 30 φορές σημειώνοντας 198 πόντους (6,60 μ.ο.). Το 1987 στέφτηκε πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας.
Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε ως βοηθός των προπονητών Μάικ Σιζέφσκι και του Ντιν Σμιθ στα πανεπιστήμια του Ντιουκ και της Νορθ Καρολάινα. Κατέκτησε ως βοηθός του Βαγγέλη Αλεξανδρή το κύπελλο Σαπόρτα το 2001 με το Μαρούσι. Έχει αναλλάβει ως προπονητής το Μαρούσι, τη Νήαρ Ήστ και τον Πανιώνιο.
Το καλοκαίρι του 2007 προσελήφθη στο τεχνικό τιμ της Εθνικής Ελλάδος ως συνεργάτης του Παναγιώτη Γιαννάκη και συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2007 όπου η Ελλάδα αναδείχθηκε 4η.
Από τον Ιούλιο του 2018 είναι Τεχνικός Διευθυντής των Ακαδημιών Μπάσκετ του Πανιωνίου ΓΣΣ.
Άγκρο Ρομάνο

Άγκρο Ρομάνο είναι η ονομασία με την οποία είναι γνωστή η μεγάλη αγροτική έκταση (εν μέρη πεδινή κι εν μέρη λοφώδης) η οποία εκτείνεται στα περίχωρα της Ρώμης. Από πολιτικής και ιστορικής άποψης, αντιπροσώπευε το πεδίο επιρροής της Δημοτικής Αρχής της Ρώμης.
Ο όρος "Άγκρο Ρομάνο" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Φλάβιο Μπιόντο (15ος αιώνας). Κατά την περίοδο του αναγεννησιακού ουμανισμού ο όρος χρησιμοποιήθηκε για τον ορισμό του τμήματος των ρωμαϊκών περιχώρων που ευρίσκονταν εντός της ζώνης ελέγχου της Δημοτικής Αρχής της Ρώμης.
Το διπλό βιβλίο

Κυκλοφορία και υποδοχή

Ο Χατζής συνέλαβε την ιδέα για το συγκεκριμένο μυθιστόρημα την εποχή που ζούσε στην Βουδαπέστη, πριν ακόμα επιστρέψει στην Ελλάδα. Ορισμένα αποσπάσματα δημοσιεύθηκαν στον αθηναϊκό Τύπο το 1975, και το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1976 από τις εκδόσεις Εξάντας. Έναν χρόνο μετά, ξανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κείμενα στην οριστική του μορφή. Αμέσως μετά την πρώτη του κυκλοφορία, το βιβλίο έγινε δεκτό με πολύ ευνοϊκά σχόλια και γνώρισε σημαντική εμπορική επιτυχία.
Σύμφωνα με την Ιφιγένεια Τριάντου, πρόκειται για ένα βιβλίο «σταθμό» το οποίο «κάτω από την απλοϊκή επιφάνεια» κρύβει «μια σύνθετη πολυπλοκότητα γεμάτη συμβολισμούς και αλληγορίες». Στο σημείωμα της τελευταίας του έκδοσης, αναφέρεται επίσης ότι Το διπλὸ βιβλίο είναι βιβλίο «της μοναξιάς» και «της ελπίδας», που μιλάει για την «συνάντηση» του παλιού κόσμου με τον καινούργιο. Δεν έλειψαν ωστόσο και ορισμένες επικρίσεις σε ό,τι αφορά την γλώσσα και το θέμα του έργου.
Το διπλό βιβλίο έχει μεταφραστεί στα Ολλανδικά (1979), στα Ρουμανικά (1982), στα Γερμανικά (1983 & 1985) και στα Ιταλικά (2010). Το 2012 μεταφέρθηκε στο θέατρο στην Αθήνα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ξανθόπουλου.
Ελληνοσερβικό πρωτόκολλο του 1928

Το Ελληνοσερβικό πρωτόκολλο του 1928 ήταν μία συνθήκη μεταξύ Ελλάδας και της Σερβίας που υπογράφηκε στο Βελιγράδι στις 11 Οκτωβρίου 1928 και ήταν επακόλουθο του Ελληνοβουλγαρικού Πρωτοκόλλου Πολίτη-Καλφώφ και του Ελληνοϊταλικού συμφώνου φιλίας, συνδιαλλαγής και δικαστικού διακανονισμού του 1928. Το πρωτόκολλο ρύθμιζε την ελεύθερη ζώνη της Θεσσαλονίκης που είχε παραχωρηθεί στην Σερβία για να έχει πρόσβαση στην θάλασσα με την Ελληνοσερβική συμφωνία του 1913.
Βάση του πρωτοκόλλου η Σερβία θα είχε δικούς της τελωνειακούς στην ελεύθερη ζώνη του λιμένα. Θα είχε τον έλεγχο της σιδηροδρομικής γραμμής από Γευγελή προς Θεσσαλονίκη χωρίς να εγύρει αξιώσεις κυριαρχίας προς την Ελλάδα. Αν παρουσιάζονταν περαιτέρω διαφωνίες με την σιδηροδρομική γραμμή οι δύο χώρες θα προσέφευγαν σε διεθνή διαιτησία. Ένας όρος που έθεσε η Ελληνική πλευρά ήταν ότι δεν θα επιτρεπόταν η μεταφορά πολεμικού υλικού αν η Γιουγκοσλαβία ήταν η επιτιθέμενη χώρα.
Λουί Μπαρτού

Πολιτική

Ως πρωθυπουργός ο Μπαρτού ψήφισε νόμο τον Ιούνιο του 1913 με στόχο τη διασφάλιση των εργαζομένων γυναικών πριν και μετά τον τοκετό.
Κατείχε επίσης υπουργικό θώκο άλλες δεκατρείς φορές. Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών το 1934. Ήταν το κύριο πρόσωπο πίσω από τη γαλλοσοβιετική συνθήκη αμοιβαίας βοήθειας του 1935, αν και το σύμφωνο υπεγράφη από τον διάδοχό του, Πιέρ Λαβάλ. Ως εθνικός ήρωας του Α' Π.Π. και αναγνωρισμένος συγγραφέας, ο Μπαρτού εξελέγη στη Γαλλική Ακαδημία μετά το τέλος αυτού του πολέμου.
Το 1934 προσπάθησε να δημιουργήσει μια ανατολική συνθήκη που θα περιλάμβανε τη Γερμανία, την ΕΣΣΔ, την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία και τις χώρες της Βαλτικής στη βάση της εγγύησης από τη Γαλλία των ευρωπαϊκών συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης και των ανατολικών συνόρων της τότε ναζιστικής Γερμανίας από τη Σοβιετική Ένωση. Πέτυχε την είσοδο της Σοβιετικής Ένωσης στην Κοινωνία των Εθνών τον Σεπτέμβριο του 1934.

Δολοφονία

Ως υπουργός Εξωτερικών, ο Μπαρτού συναντήθηκε με το βασιλέα Αλέξανδρο Α΄ της Γιουγκοσλαβίας κατά την επίσημη επίσκεψή του στη Μασσαλία, τον Οκτώβριο του 1934. Στις 9 Οκτωβρίου, ο Αλεξανδρος Α΄ και και ο Μπαρτού δολοφονήθηκαν από τον Βλάντο Τσερνοζέμσκι (Vlado Chernozemski), Βούλγαρο επαναστάτη με περίστροφο. Μία από τις σφαίρες χτύπησε τον Μπαρτού στο χέρι, αποκόπτοντας ζωτική αρτηρία. Πέθανε από υπερβολική απώλεια αίματος σε λιγότερο από μία ώρα αργότερα. Η δολοφονία είχε σχεδιαστεί στη Ρώμη από τον Άντε Πάβελιτς, επικεφαλής της κροατικής Ουστάσι, τον Αύγουστο του 1934. Ο Πάβελιτς βοηθήθηκε από τον Γκέοργκ Πέρσεβιτς (Georg Percevic), πρώην αξιωματικό του στρατού αυστροουγγρικής καταγωγής. Η Γαλλία ζήτησε ανεπιτυχώς την έκδοση του Πέρσεβιτς και του Πάβελιτς. Αυτή η δολοφονία έληξε την καριέρα του νομάρχη της Μπους-ντι-Ρον (Bouches-du-Rhone), Πιερ Ζουανό (Pierre Jouhannaud) και του διευθυντή της Εθνικής Αστυνομίας, Ζαν Μπερτουάν (Jean Berthoin).

Συνέπειες

Η δολοφονία του Μπαρτού και του Αλέξανδρου Α΄ οδήγησε στη «Συμφωνία για την Πρόληψη και την Τιμωρία της Τρομοκρατίας» που συνήφθη στη Γενεύη από την Κοινωνία των Εθνών στις 16 Νοεμβρίου 1937. Η σύμβαση υπεγράφη από 25 κράτη και επικυρώθηκε μόνο από την Ινδία. Ο Μπαρτού κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη τέσσερεις ημέρες μετά τον θάνατό του.
Οστεϊχθύες

Μορφολογία

Οι Οστεϊχθύες φέρουν πλήρως οστεοποιημένους σπονδύλους σε αντίθεση με τα είδη της κλάσης των χονδριχθύων των οποίων οι σπόνδυλοι δεν είναι πλήρως οστεοποιημένοι, οι οποίοι σχηματίζουν ενδοσκελετούς. Περιλαμβάνει τα γνωστότερα είδη ιχθύων. Είναι γονοχωρικά ζώα, δηλαδή η αναπαραγωγή τους απαιτεί την ύπαρξη αρσενικού και θηλυκού, και διαθέτουν όλα βράγχια για την αναπνοή τους, ενώ οι δίπνευστοι χρησιμοποιούν επίσης και τους υποτυπώδεις πνεύμονές τους.
Χαυλιόδοντες

Χαυλιόδοντες είναι τα μεγάλα δόντια που προεξέχουν στο ρύγχος του ελέφαντα και του αγριόχοιρου. Στους ελέφαντες οι χαυλιόδοντες είναι βαρύτιμο υλικό, για αυτό και τον κυνηγούν ανηλεώς. Στα περισσότερα προβοσκιδοφόρα είδη, τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά έχουν χαυλιόδοντες, αν και τα αρσενικά έχουν μεγαλύτερους. Οι χαυλιόδοντες είναι γενικά καμπυλωτοί. Η συνεχής ανάπτυξη επιτυγχάνεται από τους διαμορφωτικούς ιστούς στα κορυφαία ανοίγματα των ριζών των δοντιών. Σε παλαιότερες εποχές οι ελέφαντες με χαυλιόδοντες άνω των 90 κιλών δεν ήταν ασυνήθιστοι, αν και σήμερα οι χαυλιόδοντες άνω των 45 κιλών είναι σπάνιοι.