Ελεφαντόδοντο

Η κατανάλωση πριν από την εποχή του πλαστικού

Πριν την εμφάνιση των πλαστικών υλών το ελεφαντόδοντο ήταν πολύ σημαντικό για την κατασκευή λαβών μαχαιροπίρουνων, μουσικών οργάνων, σφαιρών του μπιλιάρδου και πολλών άλλων πραγμάτων. Εκτιμάται ότι η ετήσια κατανάλωση μόνο στη Μεγάλη Βρετανία το 1831 ισοδυναμούσε με τη θανάτωση σχεδόν 4 χιλιάδων ελεφάντων. Μέρος του ελεφαντόδοντου ήταν νεκρό ή απολιθωμένο — ιδίως οι Ρώσοι ξέθαβαν χαυλιόδοντες από μαμούθ — αλλά η μεγαλύτερη ποσότητα προερχόταν από ελέφαντες που σκοτώνονταν μόνο για τους χαυλιόδοντές τους (χλωρό ελεφαντοστό). Για παράδειγμα, το 1930 η απόκτηση 40 τόνων ελεφαντόδοντου απαίτησε τη θανάτωση περίπου 700 ελεφάντων. Και με άλλα ζωικά είδη που σήμερα κινδυνεύουν συνέβαινε το ίδιο, όπως με τους ιπποπόταμους, που έχουν πολύ σκληρό και λευκό φίλντισι, από το οποίο κατασκευάζονταν τεχνητά δόντια.

Η οικολογική διαμάχη

Η χρήση και το εμπόριο ελεφαντόδοντου από ελέφαντα έγιναν από το β΄ μισό του εικοστού αιώνα θέμα έντονης διαμάχης εξαιτίας του ρόλου τους στη σοβαρή μείωση των πληθυσμών των ελεφάντων σε πολλές χώρες. Το 1975 ο ασιατικός ελέφαντας μπήκε στο Παράρτημα 1 (Appendix One) της Συμβάσεως Διεθνούς Εμπορίου Ειδών σε Κίνδυνο (CITES), γεγονός που απαγορεύει το διεθνές εμπόριό του ανάμεσα σε κράτη που έχουν υπογράψει τη σύμβαση. Ο αφρικανικός ελέφαντας μπήκε με τη σειρά του στο Παράρτημα 1 τον Ιανουάριο του 1990. Από τότε μέχρι σήμερα, σε κάποιες χώρες στη νοτίως του ισημερινού Αφρική οι πληθυσμοί ελεφάντων έχουν μεταφερθεί στο Παράρτημα 2, κάτι που επιτρέπει την πώληση αποθεμάτων προϊόντων τους
Σήμερα έχουν βρεθεί συνθετικά υποκατάστατα του ελεφαντόδοντου για πολλές από τις χρήσεις του. Επειδή, εξάλλου, η χημική δομή των οδόντων και των χαυλιοδόντων των θηλαστικών είναι η ίδια ανεξαρτήτως του είδους προελεύσεως, το εμπόριο τέτοιων προϊόντων άλλων ειδών εκτός του ελέφαντα είναι εδραιωμένο και διαδεδομένο, ενώ ο όρος «ελεφαντόδοντο» μπορεί να χρησιμοποιείται νόμιμα για την περιγραφή του υλικού δοντιών ή χαυλιοδόντων οποιουδήποτε θηλαστικού που έχει εμπορικό ενδιαφέρον.

Διαθεσιμότητα

Εξαιτίας των μειώσεων των πληθυσμών των ειδών που το παράγουν, η εισαγωγή και πώληση ελεφαντόδοντου σε πολλές χώρες έχει απαγορευτεί ή είναι αυστηρά περιορισμένη. Ερευνητές από το Γραφείο Περιβαλλοντικών Ερευνών (Environmental Investigation Agency, EIA) διαπίστωσαν ότι οι πωλήσεις στα πλαίσια της συμβάσεως CITES αποθεμάτων από τη Σιγκαπούρη και το Μπουρούντι (270 και 89,5 τόνων αντιστοίχως) είχαν δημιουργήσει ένα σύστημα που ύψωνε τις τιμές του ελεφαντόδοντου στη διεθνή αγορά, επιβραβεύοντας έτσι τους διεθνείς λαθρεμπόρους και δίνοντάς τους την ικανότητα να ελέγχουν το εμπόριο και να συνεχίζουν να πωλούν νέες ποσότητες.
Από τότε που επιβλήθηκε η απαγόρευση εξαγωγών ελεφαντόδοντου, κάποιες χώρες της νότιας Αφρικής έχουν υποστηρίξει ότι οι πληθυσμοί ελεφάντων τους είναι σταθεροί ή αυξάνονται και ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις ελεφαντόδοντου θα χρηματοδοτούσαν τις προσπάθειές τους για προστασία της άγριας ζωής. Ωστόσο, άλλες αφρικανικές χώρες ισχυρίζονται ότι η επανάληψη του εμπορίου ελεφαντόδοντου θέτει σε μεγαλύτερο κίνδυνο τους δικούς τους πληθυσμούς ελεφάντων από λαθροθήρες που αποκρίνονται στη ζήτηση. Η σύμβαση CITES επέτρεψε την πώληση 49 τόνων ελεφαντόδοντου από τη Ζιμπάμπουε, τη Ναμίμπια και την Μποτσουάνα το 1997 προς την Ιαπωνία.
Το 2007 ο ιστοτόπος eBay, πιεζόμενος από το International Fund for Animal Welfare, απαγόρευσε όλες τις διεθνείς πωλήσεις προϊόντων ελεφαντόδοντου από ελέφαντα. Η απόφαση ήλθε μετά από αρκετές μαζικές θανατώσεις αφρικανικών ελεφάντων, ιδίως της σφαγή της Ζακούμα στο Τσαντ το 2006. Το IFAW βρήκε ότι μέχρι και το 90% των αγοραπωλησιών ελεφαντόδοντου στο eBay παραβίαζε τις δικές του πολιτικές περί άγριας ζωής και θα μπορούσαν να είναι και παράνομες. Τον Οκτώβριο του 2008 το eBay επεξέτεινε την απαγόρευση σε όλες τις πωλήσεις ελεφαντόδοντου.
Το 2008 πώληση 108 τόνων από τις τρεις παραπάνω χώρες και τη Νότιο Αφρική επιτράπηκε προς την Ιαπωνία και την Κίνα. Η συμπερίληψη και της Κίνας στις «εγκεκριμένες» χώρες εισαγωγής δημιούργησε τεράστιο θόρυβο, παρά το ότι υποστηρίχθηκε από τη CITES, το WWF και το πρόγραμμα Traffic, που επιχειρηματολόγησαν ότι η Κίνα είχε ελέγχους και ότι η πώληση ίσως να έριχνε τις τιμές. Ωστόσο, η τιμή του ελεφαντόδοντου στην Κίνα εκτοξεύθηκε στα ύψη.
Πέρα από τα επιχειρήματα που επικρατούν σχετικά με το εμπόριο του υλικού τα τελευταία τριάντα χρόνια από τη CITES, υπάρχει ένα γεγονός για το οποίο συμφωνούν σήμερα σχεδόν όλα τα πληροφορημένα μέρη: η λαθροθηρία αφρικανικών ελεφάντων για ελεφαντόδοντο αυξάνεται σημαντικά.
Το 2006, 19 αφρικανικές χώρες υπέγραψαν τη «Διακήρυξη της Άκκρα» για ολική απαγόρευση του εμπορίου ελεφαντόδοντου, ενώ το επόμενο έτος οι 20 χώρες στις οποίες εκτείνεται η γεωγραφική κατανομή του αφρικανικού ελέφαντα συμμετείχαν σε μία συνάντηση στην Κένυα που κατέληξε σε μία έκκληση για 20ετές «μορατόριουμ» του εμπορίου.
Στην Ασία οι άγριοι πληθυσμοί ελεφάντων είναι σήμερα ένα κλάσμα αυτών που ήταν στους ιστορικούς χρόνους και η λαθροθηρία ασιατικού ελέφαντα συνεχίζεται. Σήμερα οι ελέφαντες έχουν σχεδόν εξαφανιστεί στην Κίνα, το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη.

Εναλλακτικές πηγές για το υλικό

Εμπόριο ελεφαντόδοντου από χαυλιόδοντες νεκρών μαμούθ γίνεται εδώ και 300 χρόνια, και συνεχίζει να είναι νόμιμο. Το ελεφαντόδοντο από μαμούθ χρησιμοποιείται σήμερα για την κατασκευή λαβών χειροποίητων μαχαιριών. Είναι σπάνιο και ακριβό, αφού τα μαμούθ έχουν εκλείψει εδώ και χιλιάδες χρόνια, και οι επιστήμονες απεχθάνονται να πωλούνται δείγματα σημαντικής μουσειακής αξίας σε κομμάτια, αλλά αυτό το εμπόριο δεν απειλεί κανένα ζωντανό είδος. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, 10 εκατομμύρια μαμούθ είναι ακόμα θαμμένα στη Σιβηρία.
Από την άλλη, το πολύ σκληρό λευκό ενδόσπερμα των σπόρων μερικών φοινικοειδών κερδίζει έδαφος ως υποκατάστατο του ελεφαντόδοντου, αν και το μέγεθός του περιορίζει τη χρησιμότητά του. Αποκαλείται «φυτικό ελεφαντόδοντο» ή «τάγκουα» και παράγεται από παραλιακά δάση του Ισημερινού, του Περού και της Κολομβίας.