google/wiki40b huggingface dataset:
Το προσφυγάκι (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 3485)

Προέλευση του ευρήματος

Το αγαλματάκι βρέθηκε το 1922 σε ανασκαφές του Έλληνα αρχαιολόγου Κουρουνιώτη στον αρχαιολογικό χώρο του Βουλευτηρίου  ή Γεροντικού της Νύσσης. Λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής το αγαλματάκι μεταφέρθηκε τον ίδιο χρόνο από τον Κουρουνιώτη στην Αθήνα που το παρέδωσε στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Από τότε φέρει το όνομα «το προσφυγάκι».

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο και έχει ύψος 63 εκατοστά. Παρουσιάζει ένα μικρό ιστάμενο βοσκόπουλο που κρατάει στην αγκαλιά του με αγάπη ένα σκυλάκι. Το παιδάκι φοράει κοντή κάπα με κουκούλα και έχει τα ποδαράκια του γυμνά.

Ερμηνεία

Το μοτίβο του μικρού παιδιού είναι πολύ δημοφιλές και απαντάται συχνά στους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Παρόμοια αγάλματα χρησίμευαν ως ανάθημα ή τάμα από εύπορες οικογένειες για την ανάρρωση του παιδιού τους, ή όπως σε ετούτη την περίπτωση, ως διακοσμητικό στοιχείο με θέμα την φύση και την εξοχή. Η δεύτερη εκδοχή είναι πιο πιθανή, αφού οι γονείς του εικονιζόμενου μικρού βοσκόπουλου μάλλον δεν θα είχαν την οικονομική ευχέρεια να κάνουν τάμα, ή αντίθετα, εάν κάποιοι εύποροι βοσκοί έκαναν το τάμα αυτό, δεν θα εικόνιζαν το παιδάκι τους τόσο φτωχικά. Το αγαλματάκι ετούτο είναι μάλλον δείγμα των πραγματικών συνθηκών ζωής του φτωχού λαού. Το εικονιζόμενο παιδάκι μπορεί να είναι σκλαβάκι ή παραγιός κάποιου άπορου κυρίου των αρχαίων χρόνων.

Ιστορική τοποθέτηση

Το καλλιτεχνικό ύφος του παρουσιαζομένου θέματος είναι γνωστό από τις αρχές των ελληνιστικών χρόνων. Ο βουκολικός ποιητής Θεόκριτος έγραψε πολλούς ειδυλλιακούς στοίχους που εν συνεχεία ενέπνευσαν πολλούς σύγχρονους και μεταγενέστερους καλλιτέχνες, όπως τον ποιητή Βιργίλιο (Βουκολικά), ή και άλλους ζωγράφους και γλύπτες. Τα καλλιτεχνήματα βουκολικού περιεχομένου ήταν δημοφιλή και διακοσμούσαν πολλά σπίτια, επαύλεις και κήπους. Το αγαλματάκι είναι ρωμαϊκό αντίγραφο του 2ου αιώνα, κάποιου προγενέστερου γνησίου που χρονολογείται στους πρώτους ελληνιστικούς χρόνους.
Live at Budokan (άλμπουμ του Ozzy)

Τραγούδια

1. I Don't Know (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:51

2. That I Never Had (Osbourne, Holmes, Trujillo, Frederiksen) - 4:12

3. Believer (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:56

4. Junkie (Osbourne, Holmes, Trujillo, Frederiksen) - 4:16

5. Mr. Crowley (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 6:44

6. Gets Me Through (Osbourne, Palmer) - 4:15

7. No More Tears (Osbourne, Wylde, Castillo, Inez, Purdell) - 7:13

8. I Don't Want to Change the World (Osbourne, Wylde, Castillo, Kilmister) - 4:14

9. Road to Nowhere (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:52

10. Crazy Train (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:56

11. Mama, I'm Coming Home (Osbourne, Wylde, Kilmister) - 4:37

12. Bark at the Moon (Osbourne) - 4:29

13. Paranoid (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 3:49

Βραβεία

Live at Budokan (DVD)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός 
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
NGC 624

Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (Frederick William Herschel) στις 28 Νοεμβρίου 1785.
Έσελμπρον

Γεωγραφικός τόπος

Το Έσελμπρον βρίσκεται στο βορειο τμήμα του Κράιχγκαου. Η πλησιέστερη πόλη είναι η Χαϊδελβέργη σε απόσταση περίπου 25 χλμ.

Γειτονικοί Δήμοι

Το Έσελμπρον συνορεύει στην ανατολή με το Σπέχμπαχ και το Βάιμπστατ, βορειοανατολικά με το Ναϊντενστάιν, βορειοδυτικά με το Μέκεσχαϊμ και δυτικά με το Τσουτσενχάουσεν.

Ιστορία

Το Έσελμπρον αναφέρεται για πρώτη φορά το 788/789 σε έγγραφο του μοναστηρίου Λόρς. Για τα επόμενα 500 χρόνια δεν υπάρχουν πληροφορίες για το χωρίο, μέχρι που τον 13ο αιώνα έγινε μέρος της επισκοπής Σπάιερ. Ως πρώτος αρχηγός του χωριού (Ortsherr) αναφέρεται το 1261 κάποιος Ερρίκος του Έσελμπρον (Heinrich von Eschelbrunnen). Το 1267 οικοδομήθηκε ξύλινο κάστρο, το οποίο το 1375 μετατράπηκε σε λίθινο κάστρο με τάφρο. Το 1526 οι κάτοικοι της περιοχής βαπτίσθηκαν Λουθερανοί Ευαγγελιστές. Το 1803 το Έσελμπρον έγινε κτήμα του κράτους της Βάδης. Το 1813 έγινε μέρος του νομού Σίνσχαϊμ, το οποίο έμεινε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1972. Κατόπιν πέρασε στο νομό Ραϊν-Νέκαρ.
Προεκλογική περίοδος

Με τον όρο προεκλογική περίοδος χαρακτηρίζεται συγκεκριμένος χρονικό διάστημα προ της διεξαγωγής εκλογών. Ο χρόνος αυτός είναι πολύ σημαντικός για τη διενέργεια εκλογών, γιατί από την έναρξή του αρχίζουν να υπολογίζονται οι χρονικές προθεσμίες συγκεκριμένων λειτουργιών του εκλογικού συστήματος, π.χ. συγκρότηση διακομματικής επιτροπής, δήλωση υποψηφιοτήτων, προετοιμασία υπηρεσιών, καθορισμοί επιτροπών, όπως και σχετικές απαγορεύσεις.
Σταθμός παραγωγής πυρηνικής ενέργειας του Κοζλοντούι

Ο σταθμός παραγωγής πυρηνικής ενέργειας του Κοζλοντούι βρίσκεται 200 χιλιόμετρα βόρεια της Σόφιας και 5 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Κοζλοντούι στον Δούναβη ποταμό, στα σύνορα με την Ρουμανία. Είναι ο μοναδικός πυρηνικός σταθμός της Βουλγαρίας και ο μεγαλύτερος στην περιοχή. Οι προδιαγραφές κατασκευής του αντιδραστήρα προβλέπουν αντοχή σε σεισμό μέχρι 7 ρίχτερ. Σήμερα στο σταθμό λειτουργούν δύο αντιδραστήρες, ισχύος χιλίων μεγαβάτ ο καθένας. Σήμερα λειτουργούν οι αντιδραστήρες 5 και 6, που είναι αντιδραστήρας πεπιεσμένου ύδατος.

Ιστορία

Στις 15 Ιουλίου 1966 η Βουλγαρία υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με την Σοβιετική Ένωση και η κατασκευή του πρώτου σταθμού ξεκίνησε 6 Απριλίου 1970. Ο πρώτος πυρηνικός αντιδραστήρας ήρθε από την Σοβιετική Ένωση τον Ιούνιο του 1972 και εγκαταστάθηκε στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Το 2004 η Βουλγαρική κυβέρνηση, στα πλαίσια των απαιτήσεων ένταξης της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έκλεισε δύο από τους αντιδραστήρες, τους 3 και 4, ισχύος 440ΜW. Το 2009 όμως η Βουλγαρία ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση την επαναλειτουργία των δύο αντιδραστήρων. Τον Οκτώβριο του 2010 εντοπίστηκαν ρωγμές σε σωληνώσεις ενός εκ των αντιδραστήρων, κατά τη διάρκεια εργασιών, χωρίς όμως να υπάρξει διαρροή ραδιενέργειας, ενώ τον Μάιο του 2011 εντοπίστηκαν ρωγμές σε ράβδους ελέγχου του αντιδραστήρα 5. Τον Μάρτιο του 2011, μετά τον Σεισμό στην Ιαπωνία και την έκρηξη στο ιαπωνικό πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα 1, πραγματοποιήθηκε «Τεστ Αντοχής» στους αντιδραστήρες του από την ΙΑΕΑ.
Καράτσι

Οικονομία & εκπαίδευση

Η μεγαλούπολη είναι το οικονομικό, βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο, καθώς επίσης και ο μεγαλύτερος λιμένας της χώρας. Οι μεγαλύτερες εταιρίες του Πακιστάν, συμπεριλαμβανομένων των βιομηχανιών υφασμάτων, ναυτιλίας, αυτοκινήτων, διασκέδασης, μόδας, ανάπτυξης λογισμικού και ιατρικού εξοπλισμού και εκδοτικοί οίκοι έχουν την έδρα τους στην πόλη. Επίσης ή πόλη είναι έδρα σημαντικών ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης στη νότια Ασία και τον μουσουλμανικό κόσμο. Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε δραματικά μετά την ανεξαρτητοποίηση του Πακιστάν, με την άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων από την Ινδία. Η μετακίνηση της πρωτεύουσας από το Καράτσι στο Ισλαμαμπάντ έγινε ώστε να αναπτυχθεί πιο ισομερώς η χώρα, και όχι επικεντρωμένη στο Καράτσι.
8ος αιώνας π.Χ.

Ο 8ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 800 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 701 π.Χ..
Βόιτσεχ Γιασνί

Βιογραφία

Γεννημένος στο Κελτς στη Μοραβία, της Τσεχοσλοβακίας, υπήρξε ενεργός κυρίως τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Υπήρξε, επίσης, ένας από τους αρκετούς καλλιτέχνες και διανοούμενους, που άφησαν την Τσεχοσλοβακία, μετά τη σοβιετική εισβολή, ακολουθούμενοι την Άνοιξη της Πράγας, το 1968. Από εκεί και πέρα ο Γιασνί, εργάστηκε σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Αυστρία, η Δυτική Γερμανία και η Γιουγκοσλαβία, έως ότου μετακόμισε στο Μπρούκλιν, της Νέας Υόρκης, αρχάς του 1980. Εκεί ο Γιασνί, δίδαξε σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, για αρκετά χρόνια, μαζί με τον συμπατριώτη του Μίλος Φόρμαν, ο οποίος ήταν κι αυτός καθηγητής εκεί πέρα. Ενώ, αργότερα, συνέχισε να διδάσκει στο School of Visual Arts και το New York Film Academy.
Η πιο γνωστή του ταινία, το Ένας γάτος... μία ημέρα, έχει αλληγορικό ύφος και αφορά μία μαγική γάτα, η οποία έρχεται σε μία μικρή πόλη της Τσεχίας, το αίτιο αυτού του ερχομού, είναι ότι η βαθύτερη φύση των κατοίκων αρχίζει και αποκαλύπτεται. Μεταξύ άλλων ταινιών του Γιασνί, όπως το Všichni dobří rodáci, το επίκεντρο τους είναι η δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι Τσέχοι αγρότες υπό κομμουνιστικό καθεστώς, ενώ μετά την σοβιετική εισβολή η ταινία έγινε απαγορευμένη στην Τσεχοσλοβακία.

Διακρίσεις

Ο Γιασνί, κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έτυχε πολλές διακρίσεις και βραβεία. Το 1969, πήρε βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών, για την ταινία του Vsichni dobrí rodáci. Μεταξύ των Φεστιβάλ που έχει βραβευθεί είναι το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1964, το Φεστιβάλ Πίλσεν, το 1969, το Διεθνές Φεστιβάλ Καρλόβι Βάρι, και σε αρκετά ακόμη.
Μοναστηράκι Αργολίδας

Ιστορία και γενικά στοιχεία

Στην αρχαιότητα, το Μοναστηράκι υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικό για τις γειτονικές του πόλεις, όπως καταδεικνύεται από ένα αρχαίο λατομείο, από όπου οι Μυκηναίοι εξόρυσσαν πέτρωμα για την ανέγερση των ταφικών μνημείων τους.
Το σύγχρονο χωριό ιδρύθηκε επί τουρκοκρατίας όταν στο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα η κεντρική πλατεία του ανακαλύφθηκε μια πηγή καθαρού νερού· λόγω αυτού του γεγονότος, οι κάτοικοι του παρακείμενου (και σήμερα ανύπαρκτου) χωριού Πλέσσα μετοίκησαν σε αυτό, ιδρύοντας το Πρίφτιανι (=Παπαδοχώρι). Το όνομα, αρβανίτικης προέλευσης, οφείλεται στους Αρβανίτες που βρίσκονταν ανάμεσα σε αυτούς που αποτέλεσαν τους πρώτους του κατοίκους.
Το 1935, στα πλαίσια προσπαθειών της ελληνικής κυβέρνησης να "εξελληνίσει" σε πανελλήνιο επίπεδο αρβανίτικα, σλαβικά, βενετσιάνικα κ.ά. ονόματα χωριών, το Πρίφτιανι μετονομάστηκε σε Μοναστηράκι, όνομα που εμπνεύστηκε από μια γειτονική σπηλιά όπου κατά το παρελθόν ζούσε και μόναζε ένας μοναχός (<μοναστηράκι). 
Το ίδιο έτος, λειτούργησε για πρώτη φορά σχολείο που στεγαζόταν σε διώροφη πολυκατοικία. Έπειτα, αυτό μεταφέρθηκε σε νέο κτίσμα στο κέντρο του Μοναστηρακιού, εξυπηρετώντας, ως το μοναδικό μονοθέσιο δημοτικό της περιοχής, το ίδιο το χωριό αλλά και γειτονικούς, μικρότερους οικισμούς μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, οπότε αυτό έκλεισε λόγω μικρού αριθμού μαθητών.
Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος. Σήμερα το Μοναστηράκι θεωρείται αγροτικό χωριό, με τους κατοίκους του να ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και της ελιάς. Ο "Σύλλογος Αστερίων" οργανώνει κατά καιρούς διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις στο χωριό. Το Μοναστηράκι εξυπηρετείται από λεωφορειακή γραμμή.
Γκάγκρα

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε ως ελληνική αποικία στο βασίλειο της Κολχίδας, με το όνομα Τριγλίτη, κατοικημένη από Έλληνες και Κολχούς. Η Κολχίδα ήρθε υπό τον έλεγχο του βασιλείου του Πόντου τον 1ο αιώνα π.Χ., προτού απορροφηθεί από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία μετονόμασε την πόλη ως Νίτικα. Η γεωγραφική της θέση οδήγησε τους Ρωμαίους να οχυρώσουν την πόλη, η οποία δεχόταν επανειλημμένα επιθέσεις από τους Γότθους και άλλους εισβολείς. Μετά την πτώση της Ρώμης, ο διάδοχός της, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πήρε τον έλεγχο της πόλης και ολόκληρης της Κολχίδας. Έγινε ένας σημαντικός εμπορικός οικισμός, στον οποίο κυριαρχούσαν Γενουάτες και Βενετοί έμποροι, οι οποίοι διαπραγματεύονταν τις κύριες εξαγωγές της πόλης - ξύλο, μέλι, κερί και σκλάβοι. Το όνομα «Γκάγκρα» εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε χάρτη το 1308, σε χάρτη δηλαδή του Καυκάσου που φτιάχτηκε από τον ιταλό Πιέτρο Βισκόντι, και βρίσκεται τώρα στη Βιβλιοθήκη του Αγίου Μάρκου στη Βενετία.
Δολάριο της Νέας Σκωτίας

Το δολάριο ήταν νόμισμα της Νέας Σκωτίας από το 1860 έως το 1871 και υποδιαιρούταν σε 100 σεντ. Αντικατέστησε την λίρα της Νέας Σκωτίας με ισοτιμία 5 δολάρια = 1 λίρα. Το 1871 αντικαταστάθηκε από το δολάριο του Καναδά με ισοτιμία  0,73 δολάρια Καναδά =  0,75 δολάρια της Νέας Σκωτίας διατηρώντας έτσι την ισοτιμία των δύο νομισμάτων όπως είχε διαμορφωθεί  το 1860.

Κέρματα

Μεταξύ των ετών 1861 και 1864 κόπηκαν χάλκινα κέρματα του ½ και 1 σεντ τα οποία ήταν και τα μοναδικά κέρματα του νομίσματος αυτού που κόπηκαν ποτέ.

Χαρτονομίσματα

Μεταξύ των ετών 1861 και 1866 η κυβέρνηση της Νέα Σκωτίας εξέδωσε χαρτονομίσματα των 5 δολαρίων. Επιπλέον τρεις ιδιωτικές τράπεζες η Bank of Nova Scotia, η Halifax Banking Company και Merchants Bank of Halifax εξέδωσαν χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία 20 δολαρίων. Αργότερα οι τρεις αυτές τράπεζες συνέχισαν να τυπώνουν χαρτονομίσματα του Καναδικού δολαρίου.
Επίσης η υπό διαμόρφωση τότε συνομοσπονδία του Καναδά λίγο πριν προσχωρίσει σε αυτήν η Νέα Σκωτία, εξέδωσε χαρτονομίσματα με ημερομηνία 1866 στα οποία είχε επιτυπωθεί η φράση «Payable in Halifax / only» (πληρωτέα στο Χάλιφαξ / μόνο). Aυτά τα χαρτονομίσματα κυκλοφορούσαν στην Νέα Σκωτία ως τοπικό νόμισμα. Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 5 δολαρίων τα οποία όμως είχαν ισοτιμία 4,86 δολαρίων Καναδά
Ηλίας Μπέριος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ηλίας Μπέριος γεννήθηκε το 1959. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν δεξί μπακ. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στον Απόλλωνα Αθηνών, στον οποίο έγινε γνωστός και κλήθηκε στην Εθνική ομάδα. Τη σεζόν 1977-78 έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική ως ερασιτέχνης και από την επόμενη υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο. Το 1982 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε για δύο σεζόν. Στη συνέχεια πήγε στον Πανιώνιο και έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα.
Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται ασχολήθηκε με ποδοσφαιρικές ακαδημίες και με το ποδόσφαιρο σάλας. Το 1997 ίδρυσε την ομάδα Ηνίοχος στο Γουδή, η οποία συμμετείχε στα δοκιμαστικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου σάλας της ΕΠΟ. Το 1999 ίδρυσε μαζί με άλλους την Πανελλήνια Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάλας (ΠΕΠΣΣ), της οποίας διετέλεσε πρόεδρος και βασικός παράγοντας από τότε μέχρι σήμερα.

Στην Εθνική

Ο Ηλίας Μπέριος κλήθηκε το 1982 στην Εθνική ομάδα, όταν προπονητής ήταν ο Χρήστος Αρχοντίδης. Αγωνίστηκε μόνο σε τρία φιλικά ματς: στις 10 Μαρτίου 1982 με τη Σοβιετική Ένωση, στη Νέα Φιλαδέλφεια (σκορ: 0-2), στις 24 Μαρτίου με την Τσεχοσλοβακία στην Πράγα (σκορ: 1-2) και στις 22 Δεκεμβρίου με την Κύπρο στα Γιάννενα (σκορ: 1-0).
Επίσης, στις 19/4/1979 έπαίξε με την Εθνική ολυμπιακή ομάδα σε ένα ματς του προολυμπιακού τουρνουά κατά της Ιταλίας.
Άδανα

Ιστορία

Ως ιδρυτής της πόλεως αναφέρεται ο μυθικός Άδανος. Ο Αντίοχος Δ΄ είχε μετονομάσει προσωρινά την πόλη σε Αντιόχεια (της Κιλικίας ή Αντιόχεια η προς Σάρο). Αυτό μαρτυρείται από σωζόμενα νομίσματα που φέρουν στη μία όψη προσωπογραφία του Βασιλέως με την επιγραφή ΑΝΤΙΟΧΕΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΩ ΣΑΡΩ και στην άλλη παραστάσεις θεών.
Κριστόφ Κισλόφσκι

Βίος

Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1941 στη Βαρσοβία. Σπούδασε από το 1964 μέχρι το 1968 στην Κρατική Ανωτέρα Σχολή Κινηματογραφίας του Λοτζ. Έγινε διεθνώς γνωστός με την τριλογία του Τρία Χρώματα (1993-94). Με το τρίτο μέρος («Κόκκινο») ήταν υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθεσίας. Πέθανε στις 13 Μαρτίου 1996 στη Βαρσοβία.
Μπιλ Κόσμπι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια (ΗΠΑ). Διακρίθηκε αρχικά στο είδος της ζωντανής κωμωδίας ("stand-up"), πραγματοποίησε το ξεκίνημα της καριέρας του σε διάφορα κλαμπ του Σαν Φρανσίσκο και αλλού, έως ότου συμμετάσχει σαν πρωταγωνιστής στο τηλεοπτικό σώου "I Spy" των 60ς. Αργότερα δημιούργησε το δικό του, δημοφιλές σώου "The Bill Cosby Show", με το οποίο έγινε παγκόσμια γνωστός. Ήταν ένας από τους κυριώτερους παρουσιαστές της παιδικής τηλεοπτικής σειράς "The Electric Company", δημιουργώντας επίσης, την εκπαιδευτικού τύπου εκπομπή (καρτούν) "Fat Albert and the Cosby Kids", με θέμα μια παρέα νεαρών φίλων που μεγαλώνουν στην πόλη. Ακόμη, ο Κόσμπι πρωταγωνίστησε ο ίδιος σε αρκετές ταινίες.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 ο Κόσμπι δημιούργησε και πρωταγωνίστησε στο εμβληματικό σώου "The Cosby Show", που διήρκεσε οκτώ τηλεοπτικές σεζόν, από το 1982 έως το 1992. Η εκπομπή ήταν πρώτη σε ακροαματικότητα στο είδος της στην Αμερικανική Τηλεόραση, επί πέντε συνεχόμενα έτη (1985 - 1989) Η σειρά αποτύπωνε με επιτυχή τρόπο τις εμπειρίες και την ανάπτυξη της προσωπικότητας των μελών μιας οικογένειας Αφροαμερικανών. Ο Κόσμπι παρήγαγε ακόμη τη σειρά "A Different World", η οποία ακολούθησε σε δημοφιλία το βασικό του σώου. 
Πρωταγωνίστησε επίσης στο "Cosby from 1996 to 2000" και ήταν ο παρουσιαστής της σειράς "Kids Say the Darndest Things", επί δυο περιόδους.
Το 2002 ο λογοτέχνης Molefi Kete Asante τον συμπεριέλαβε στο βιβλίο του "The 100 Greatest African Americans". Το 1976, ο Μπιλ Κόσμπι κέρδισε ένα διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Amherst της Μασαχουσέτης. Η διατριβή του αναφερόταν στη χρήση του σόου του "Fat Albert and the Cosby Kids", ως εκπαιδευτικού εργαλείου στο δημοτικό σχολείο.

Κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση

Έγιναν καταγγελίες διαφόρων γυναικών σε βάρος του για σεξουαλική κακοποίηση, βιασμό, και σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου. Τον Νοέμβριου του 2014, σε ερώτηση για αυτά τα συμβάντα, απάντησε: "δεν μιλάω γι' αυτό", ενώ και σε παλιότερες συνεντεύξεις αρνούνταν να απαντήσει.
Ημικύβος (γραφικά υπολογιστών)

Ο ημικύβος είναι μία έννοια που χρησιμοποιείται στα τρισδιάστατα γραφικά υπολογιστών (κατά την διαδικασία του "rendering"). Ένας ημικύβος είναι ένας τρόπος για να αντιπροσωπεύσουμε μια άποψη 180° από μία επιφάνεία ή έστω ένα σημείο στο χώρο.

Σχήμα

Παρόλο που το όνομά του υπονοεί το ήμισυ ενός κύβου, ένα ημικύβος είναι συνήθως ένας κύβος που έχει κοπεί διαμέσου ενός επιπέδου παράλληλου με μία από τις όψεις του. Ως εκ τούτου, αποτελείται από μία τετράγωνη έδρα, δύο ορθογώνιες έδρες σε αναλογία 2:1, και άλλες δύο ορθογώνιες έδρες σε αναλογία 1:2.

Χρήση

Ο ημικύβος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον αλγόριθμο "Radiosity" ή και σε άλλους αλγόριθμους "μεταφοράς φωτός" ("Light Transport theory"), προκειμένου να καθορίσει την ποσότητα του φωτός που φθάνει σε ένα συγκεκριμένο σημείο πάνω σε μια επιφάνεια.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας ημικύβος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην χαρτογράφηση του περιβάλλοντος ή στην χαρτογράφηση των αντανακλάσεων.
Φώτης Μαστιχιάδης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1913 στο Αϊβαλί και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη. Δάσκαλός του στο σχέδιο υπήρξε ο Φώτης Κόντογλου. Εργάστηκε ως σκιτσογράφος και σχεδιαστής σε αρκετά έντυπα της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, ως εικονογράφος βιβλίων, σχεδιαστής για μακέτες, αφίσες κλπ ενώ υπήρξε και σημαντικός χαράκτης με ιδιαίτερες ικανότητες κυρίως στην οξυγραφία. Από το 1983 δίδαξε χαρακτική στη ΝΕΛΕ Παλαιού Φαλήρου και συμμετείχε σε περίπου πενήντα συλλογικές και ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπήρξε μέλος του ΕΕΤΕ και ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών.
Παράλληλα ασχολιόταν ενεργά από το 1937 με το σκάκι. Το 1949 αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδας και συμμετείχε στις Σκακιστικές Ολυμπιάδες των ετών 1950, 1952 και 1956 ενώ υπήρξε μέλος της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας.
Η Πόλη του Μίσους

Υπόθεση

Το 1885 δυο περιπλανώμενοι άνδρες ο Γκιλ Κάρτερ (Χένρι Φόντα) και ο Αρτ Κροφτ (Χάρι Μόργκαν) βρίσκονται σε μια μικρή πόλη της Νεβάδα, όπου ο Γκιλ ελπίζει να βρει την παλιά του ερωμένη Ρόουζ Μέιπεν (Μαίρη Μπεθ Χιούζ), η οποία του είχε υποσχεθεί ότι θα περίμενε την επιστροφή του. Οι δυο άνδρες πηγαίνουν για ένα ποτό στο σαλούν του Ντάρμπι όπου πληροφορούνται ότι η κοπέλα του Γκιλ αναγκάστηκε να φύγει για το Σαν Φρανσίσκο. Παράλληλα πληροφορούνται για το φόνο του Λάρι Κίνκεϊντ και για την κλοπή μιας ολόκληρης αγέλης από αγελάδες από μια σπείρα κακοποιών που δρα στην περιοχή. Οι πολίτες της αφιλόξενης αυτής πόλης της Νεβάδα με αρχηγούς τον Τζέραλντ Τέτλεϊ (Γουίλιαμ Έιθ) και τον Τζεφ Φάρνλεϊ (Φρανκ Κόνροϊ) αποφασίζουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους να συλλάβουν τους ληστές και να τους λυντσάρουν. Ο Γκιλ και ο Αρτ, παρά το γεγονός ότι είναι αντίθετοι με το λυντσάρισμα συμφωνούν να βοηθήσουν στην ανεύρεση των δολοφόνων. Η ομάδα των ανδρών καταφέρνει να συλλάβει τρεις άνδρες τον Ντόναλντ Μάρτιν (Ντέινα Άντριους), τον Χουάν Μαρτίνεζ (Άντονι Κουίν) και τον Άλβα Χάρντγουικ (Φράνσις Φορντ). Χωρίς να ξέρουν αν όντως πρόκειται για τους πραγματικούς ενόχους αποφασίζουν να τους εκτελέσουν χωρίς να τους παραπέμψουν στη δικαιοσύνη.

Πληροφορίες παραγωγής

Η ταινία αυτή, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γουόλτερ Βαν Τίλμπουργκ Κλαρκ, σε σκηνοθεσία του Γουίλιαμ Γουέλμαν αποτελούσε μια από τις αγαπημένες του Χένρι Φόντα. Tα δικαιώματα του μυθιστορήματος του Τίλμπουργκ Κλάρκ, είχαν αποκτηθεί αρχικά από τον Χάρολντ Χέρλεϊ της Paramount. Ο σκηνοθέτης Γουίλιαμ Γουέλμαν που είχε ενθουσιαστεί με το μυθιστόρημα του Τίλμπουργκ Κλαρκ αγόρασε τα δικαιώματα από το Χέρλεϊ για λογαριασμό της 20th Century Fox. Η εταιρία παρ'όλα αυτά δεν θεωρούσε ότι η ταινία θα έκανε επιτυχία και διέθεσε χαμηλό προϋπολογισμό για τα γυρίσματα. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 1942 και διήρκεσαν ένα μήνα. Η ταινία προβλήθηκε το Μάιο του 1943.
Αρχική επιλογή για το ρόλο του Γκιλ Κάρτερ ήταν ο Γκάρι Κούπερ που απέρριψε το ρόλο και τη θέση του πήρε ο Χένρι Φόντα. Η ταινία γυρίστηκε εν καιρώ πολέμου και ο Φόντα μετά τη λήξη των γυρισμάτων κατετάγη στο πολεμικό ναυτικό.
Φίλων Βασιλείου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών (Διδάκτωρ Μαθηματικών), στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Διπλωματούχος Τοπογράφος Μηχανικός) και σε πανεπιστήμια της Γερμανίας.
Η πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1933, χρονιά στην οποία εξελέγη εντεταλμένος υφηγητής.
Διετέλεσε Κοσμήτορας της Ανωτάτης Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών ΕΜΠ.
Ήταν ομότιμος καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1966.
Κηδεύτηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1983.
Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2017-18

Σύστημα διεξαγωγής

Στο Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2017-18 συμμετείχαν οι 11 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2017-18.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στον Α΄ γύρο και στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η νικήτρια ομάδα. ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερες έδρες. Προκρινόταν η νικήτρια ομάδα. ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ 2018.
Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο

Βιογραφία και έργο

Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα υπό τον Αντόνιο Τοβάρ. Από το 1953 μέχρι το 1965 δίδαξε σε έδρες κλασικής φιλολογίας στη Σεβίλλη και το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης, εποχή που η Δικτατορία τον απομάκρυνε από τη θέση του μαζί με έτερους αντιφρονούντες όπως ο Ενρίκε Τιέρνο Γκαλβάν και ο Χοσέ Λουίς Λόπεθ Αρανγκούρεν. Αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι όπου εργάστηκε ως μεταφραστής και ως προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λιλ και το Γαλλικό Κολέγιο.
Ως γλωσσολόγος συνέγραψε βιβλία σχετικά με τη γραμματική και τη γλωσσολογική θεωρία. Ήταν υπέρμαχος της πολυεπιστημονικότητας και τον συνδυασμό πολλαπλών μορφών γνώσης στον ακαδημαϊκό τομέα. Μετέφρασε προσωκρατικούς φιλόσοφους όπως τον Ηράκλειτο ενώ το πολυάριθμο ποιητικό και δοκιμιογραφικό του έργο είναι ευρύτατο. Εξέδοσε τα βιβλία του μέσω του εκδοτικού οίκου, που ίδρυσε ο ίδιος, Lucina, ενώ έχει γράψει τον επίσημο ύμνο της Κοινότητας της Μαδρίτης. Ιδεολογικά τοποθετείτο στον χώρο της άκρας αριστεράς, έχοντας συμμετάσχει στις διαδηλώσεις των Ισπανών «αγανακτισμένων».
Αλφαβίλ

Πλοκή

Ένας μυστικός πράκτορας των Ηνωμένων Πολιτειών μεταβαίνει ως απεσταλμένος στη μακρινή διαστημική πόλη Alphaville, για να ανακαλύψει ένα αναζητούμενο πρόσωπο που τελεί υπό εξαφάνιση και να απελευθερώσει την πόλη από τον τυραννικό της δυνάστη.