Χάριετ Τάμπμαν

Γέννηση και η οικογένειά της

Η Tubman γεννήθηκε με το ονομα Araminta "Μέντα" Ρος απο γονεις επισης σκλαβους, την Χάριετ ("Rit") Πράσινη και τον Μπεν Ρος. Η Rit ανήκε στην Μαίρη Pattison Brodess (και αργότερα στον γιο της Εδουάρδο). Ο Ben ηταν ιδιοκτησία του Anthony Τόμσον, ο οποίος έγινε ο δευτερος σύζηγος της Μαρίας, ο οποίος είχε μια μεγάλη φυτεία κοντά στο Blackwater River στο Μάντισον, Maryland. Όπως και με πολλούς σκλάβους στις Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε τον ακριβές χρόνο ούτε την ακριβής τοποθεσία της γέννησης της Araminta είναι γνωστοί, και οι ιστορικοί διαφέρουν ως προς την καλύτερη εκτίμηση. Η κέιτ Λάρσον καταγράφει το έτος 1822, με βάση την πληρωμή μιας μαίας και πολλών άλλων ιστορικών έγγραφων, συμπεριλαμβανομένης της runaway διαφήμισης της, ενώ ο Jean Humez λέει "τα καλύτερα τρέχοντα στοιχεία δείχνουν ότι Tubman γεννήθηκε το 1820, αλλά μπορεί να είναι ένα ή δύο χρόνια αργότερα." η Κάθριν Κλίντον σημειώνει ότι η Tubman αναφέρει το έτος της γέννησης της ως το 1825, ενώ το πιστοποιητικό θανάτου της αναφέρει το 1815 και η ταφόπλακα της το 1820. Στον Εμφύλιο Πόλεμο στα αρχεία της σύνταξης χηρείας, η Tubman ισχυρίστηκε οτι γεννήθηκε το 1820, το 1822 και το1825, μια ένδειξη, ίσως, ότι και η ίδια είχε μόνο μια γενική ιδέα για το πότε γεννήθηκε.
Η Μοντεστη η γιαγιά της Τάμπμαν απο την πλευρά της μητέρας της, έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα πλοίο σκλάβων από την Αφρική, ενώ δεν υπάρχουν άλλες διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με άλλους προγόνους. Ως παιδί, η Tubman της είπαν ότι φαινόταν ως  Ashanti καταγωγης εξαιτίας των φυσικων της χαρακτηριστικων στο πρόσωπο, αν και δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν αυτή την καταγωγή. Η μητέρα της η Rit (που μπορεί να είχε άσπρο πατέρα) ήταν μάγειρισσα για την οικογένεια Brodess. Ο πατέρας της ο Μπεν ήταν ένας έμπειρος ξυλοκόπος που διαχειριζοταν τις εργασίες ξυλείας για τη Τόμσον φυτεία. Παντρεύτηκαν γύρω στο 1808 και, σύμφωνα με τα αρχεία του δικαστηρίου, είχαν εννέα παιδιά μαζί: Linah, Mariah Ritty, Σοφ, Robert, Μέντα (Χάριετ), Μπεν, η Ρέιτσελ, Henry, και τον Μωυσή.
Η Rit παλέψε για να κρατήσει την οικογένειά της ενωμένη, όταν η δουλεία απείλησε να την διαλύσει. Ο Έντουαρντ Brodess πούλησε τις τρεις κόρες της (Linah, Mariah Ritty, και Σοφ), που τις χώρισε από την οικογένεια για πάντα. Όταν ένας έμπορος από τη Γεωργία πλησίασε τον Brodess για την αγορά του του νεότερου γιου της, τον Μωυσή, η Rit τον έκρυψε για ένα μήνα, με τη βοήθεια από άλλους σκλάβους και ελευθερωμένους μαύρους της κοινότητας. Σε ένα σημείο αντιμετώπισε τον ιδιοκτήτη της σχετικά με την πώληση. Στο τέλος, ο Brodess και "ο εμπορος απο την Γεωργία" ήρθαν προς το μέρος των σκλάβων να αρπάξουν το παιδί, όπου η Rit τους είπε, "θελετε τον γιο μου, αλλά ο πρώτος που θα μπει στο σπίτι, θα του ανοίξω το κεφάλι." ο Brodess οπισθοχωρησε και εγκατέλειψε την πώληση. οι βιογράφοι της Τάμπμαν βιογράφοι ότι οι ιστορίες σχετικά με αυτό το γεγονός μέσα στην οικογένεια επηρέασαν την πίστη τους στις δυνατότητες της αντίστασης.

Παιδική ηλικία

Η μητέρα της Tubman είχε ανατεθεί "στο μεγάλο σπίτι" και είχε λιγοστό χρόνο για την οικογένειά της * κατά συνέπεια, ως παιδί η Tubman πήρε στη φροντίδα της ένα μικρό αγόρι και το μωρό, όπως ήταν χαρακτηριστικό στις μεγάλες οικογένειες. Όταν ήταν πέντε ή έξι χρονών, η Brodess την προσέλαβε ως νοσοκόμα σε μια γυναίκα με το όνομα "κυρία Σούζαν." Ήταν διέταγμενη να κρατάει το ρολόι για το μωρό, καθώς κοιμόταν, πότε ξυπνούσε και έκλαιγε, την μαστίγωγαν. Αργότερα αφηγήθηκε μια συγκεκριμένη ημέρα, όταν την ειχαν μαστιγωσει πέντε φορές πριν από το πρωινό. Είχε τα σημάδια για το υπόλοιπο της ζωής της. Αλλά βρήκε τρόπους να αντισταθεί, όπως το να τρέχει μακριά για πέντε ημέρες, , ή φορώντας στρώματα ρούχων ως προστασία ενάντια σε χτυπήματα, και για να μπορεί να αντισταθεί.
Ως παιδί, η Tubman επίσης εργαζόταν στο σπίτι του ιδιοκτητη φυτείας James Cook. Είχε να ελέγξει τις ποντίκο-παγίδες στα κοντινά έλη, ακόμα και μετά αφού απέκτησε ιλαρά. Ήταν τόσο άρρωστη που ο Cook την έστειλε πίσω στην Brodess, όπου η μητέρα της την ανέθρεψε πίσω στην υγεία. Η Brodess στη συνέχεια την προσέλαβε και πάλι. Μίλησε αργότερα από την οξεία παιδική της νοσταλγία, συγκρίνοντας τον εαυτό της με "το παιδί που ειχε φύκια για μεταξωτές κορδέλες στο ποτάμι", μια νύξη για το τραγούδι του  Stephen Fosters το "γέρους στο Σπίτι." Καθώς μεγάλωνε και γινοταν ισχυρότερη, της ανατεθηκε αγροτική και δασική εργασία, όπως η οδήγηση βόδιων, το όργωμα, και η μεταφορά κορμών δεντρων.