google/wiki40b huggingface dataset:
Bleeps.gr

Ιστορία

Η ενασχόληση του Bleeps με την τέχνη των δρόμων ξεκίνησε από το 2003, κατά την περίοδο που κατοικούσε στο Μπρίστολ (Ηνωμένο Βασίλειο) και ήρθε σε επαφή με την τοπική street art σκηνή.

Ύφος & Θεματογραφία

Στους δρόμους κάποια από τα έργα αντλούν στοιχεία από "Εννοιολογική τέχνη", "Λαϊκή τέχνη" και άλλα παρελθοντικά καλλιτεχνικά ρεύματα, ενώ οι πρωταγωνιστές που χρησιμοποιούνται, σχετίζονται με την  ερμηνευτική του Bleeps για την κοινωνική ζωή .
Ο σκοπός συλλογικά είναι η εξέταση των θεσμικών στοιχείων (π.χ. θρησκεία, πολιτική, χρηματοπιστωτικό σύστημα, καταναλωτισμός κλπ).
Η διαδικασία της δημιουργίας ξεκινά ως μια αρχική ιδέα, η οποία δέχεται ιστορικά και φιλοσοφικά στοιχεία προκειμένου να οδηγηθεί στην τελική της μορφή.Όταν όλα αυτά αγγίξουν το στάδιο της υλοποίησης τους, χρησιμοποιούνται ποικίλα μέσα.

"Οικονομική κρίση"

Με την έναρξη της διεθνούς οικονομικής κρίσης και ιδιαίτερα μετά την έλευση της στην Ελλάδα(2008-2009), ο Bleeps πραγματοποιεί μια σειρά έργων αναφορικά με τα αποτελέσματα αυτής στην εργατική και μέσαια κοινωνική τάξη της χώρας του αλλά και διεθνώς.                                                                                                                                                          '
Ομφάλιον (Ήπειρος)

Με την ονομασία Ομφάλιον ήταν γνωστή κατά την αρχαιότητα πόλη στην Ήπειρο.
Για το Ομφάλιον υπήρχε αναφορά από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο ως πόλης εντός της περιοχής των Χαόνων Σε ότι αφορά την σημερινή τοποθεσία εκτιμάται πως ταυτίζεται με την πόλη Πρεμετή, ενδεχομένως και το Λάμποβο (κοντά στο Αργυρόκαστρο) της Αλβανίας. Σύμφωνα με τον Άγγλο μελετητή της αρχαιοελληνκής μυθολογίας του 18ου αιώνα Τζέικομπ Μπράιαντ (1715–1804), υπάρχει αρχαία μνεία ότι οι κάτοικοι της Δωδώνης ονομάζονταν Ομφαλιείς. Θεωρούσε έτσι ότι το Ομφάλιον της Ηπείρου βρισκόταν στην περιοχή του αρχαίου μαντείου, διότι ονομασίες όπως Ομφαλός, Ομφαλία συσχετίζονταν με μαντεία και τα γύρω από αυτά μέρη ονομάζονταν συχνά χωρίον Ομφάλιον.
Πενταφθοριούχος χρυσός

Ο Πενταφθοριούχος Χρυσός είναι ανόργανη χημική ένωση, που αποδίδεται με το χημικό τύπο AuF₅, αλλά ο πραγματικός τύπος της (στοιχειώδους) δομικής μονάδας της είναι Au₂F₁₀. Αυτή η φθοριούχος ένωση περιέχει χρυσό με τον υψηλότερο αριθμό οξείδωσής του (+5). Ο χημικά καθαεός πενταφθοριούχους χρυσός, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι κόκκινο στερεό, το οποίο διαλύεται στο υδροφθόριο, αλλά τέτοια διαλύματα αποσυντίθενται απελευθερώνοντας φθόριο. Η κρυσταλλική δομή του πενταφθοριούχου χρυσού σε στερεά δομή είναι κεντροσυμμετρική με εξαϋποκατεστημένο χρυσό και οκταεδρική διάταξη, σε δύο (2) οκτάεδρα με κοινή τη μία ακμή. Τα δυο (2) άτομα χρυσού στα κέντρα των δυο νοητών οκταέδρων και τα δέκα (10) άτομα φθορίου στις κορυφές τους. Άλλες, αντίστοιχες, πενταφθοριούχες ενώσεις είναι μονομερείς (PF₅, AsF₅, SbF₅, ClF₅, BrF₅, IF₅), τετραμερείς (NbF₅, TaF₅, CrF₅, MoF₅, WF₅, TcF₅, ReF₅, RuF₅, OsF₅, RhF₅, IrF₅, PtF₅), ή πολυμερείς (BiF₅, VF₅, UF₅).
Μπουρούνγκε

Περιγραφή

Οι Μπουρούνγκε (Burunge), έχουν επηρεαστεί από μια ποικιλία θρησκειών. Πολλοί έχουν υιοθετήσει επιφανειακά τις ξενόφερτες θρησκείες, όπως τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ, αλλά, διατηρούν μεγάλο μέρος των παραδοσιακών τους θρησκευτικών πεποιθήσεων.
Ορισμένοι αισθάνονται ότι δεν έχουν τον τρόπο να γνωρίσουν ποία είναι η αλήθεια και τι να πιστέψουν, επειδή οι θρησκείες με τις οποίες ήρθαν σε επαφή, είναι ξενόφερτες και τα ιερά κείμενα γραμμένα σε ξένη γλώσσα.

Δημογραφικά

Κατά το 2002, ο πληθυσμός των Μπουρούνγκε (Burunge), εκτιμάτο ότι αριθμούσε 13.000 άτομα.

Ασχολίες

Οι περισσότεροι, είναι αγρότες που καλλιεργούν αραβόσιτο, κεχρί (millet) και κατά την περίοδο των βροχών, σόργο (ζαχαρόχορτο (sorghum)). Κατά την εποχή της ξηρασίας, ασχολούνται με τα κοινωνικά, περιφερόμενοι από οικία σε οικία, πίνοντας μια σπιτική μπύρα ονόματι "πόμπε" ("pombe").
Μπάρμπαρα Κιμένιε

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στο Χάλιφαξ της Αγγλίας, κόρη Εβραίας μητέρας που είχε ασπαστεί το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα και ενός πατέρα γιατρού από τις Δυτικές Ινδίες. Μετά την αποφοίτησή της από το σχολείο θηλέων του Κέιλι προτού εγκατασταθεί στο Λονδίνο] για να εκπαιδευτεί ως νοσοκόμα. Εκεί συνάντησε πολλούς φοιτητές και φοιτήτριες από την Ανατολική Αφρική και παντρεύτηκε τον Μπιλ Κιμένιε, γιο ενός φυλάρχου από την Μπουκόμπα στην τότε Τανγκανίκα. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην πατρίδα του συζύγου στη Λίμνη Βικτώρια κατά τα μέσα της δεκαετίας του ' 50. Μετά το διαζύγιο, η Μπάρμπαρα εγκαταστάθηκε στην Ουγκάντα, όπου έκανε φιλίες. Στην Καμπάλα ξαναβρήκε πολλές παρέες που ήταν από τους πρώτους Ουγκαντέζους φοιτητές στη Βρετανία. Ο ηγεμόνας (Καμπάκα) της Μπουγκάντα, Μουτέζα Β΄ την προσκάλεσε να εργαστεί ως ιδιωτική γραμματέας στην κυβέρνησή του. Έζησε κοντά στο παλάτι του με τους δύο γιους της,  Τόφα και Ντάουντι. Εν συνεχεία έφυγε για το Ναϊρόμπι της Κένυας. Το 1965 άρχισε να εργάζεται στην εφημερίδα Daily Nation και μετά στην East African Standard. Στην Κένυα έζησε ως το 1975 και μετά μετακόμισε στο Λονδίνο μαζί με τα παιδιά της. Εκεί εργάστηκε ως σύμβουλος για τις φυλετικές σχέσεις στο Συμβούλιο του Μπρεντ και συνέχισε τη συγγραφή. Παράλληλα συνέχισε να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ουγκάντα, όπου επέστρεψε μετά την πτώση της κυβέρνησης του Μίλτον Ομπότε. Αργότερα επέστρεψε στην Κένυα και το 1998 ξανά στο Λονδίνο. Ένας από τους γιους της, ο Κρίστοφερ, πέθανε το 2005 και πεθαίνοντας το 2012 η ίδια άφησε τον άλλο της γιο, Ντέιβιντμ και μία εγγονή, την Σελέστε.

Συγγραφικό έργο

Η Μπάρμπαρα είχε ένα χάρισμα με το γράψιμο. Έγραφε τη δική της εφημερίδα σε ηλικία 11 ετών και έγινε δημοσιογράφος στην εφημερίδα Uganda Nation. Ανέπτυξε ταλέντο στη διήγηση ιστοριών και κατέγραφε τις ιστορίες που η ίδια αφηγείτο στα παιδιά. Όταν εγκαταστάθηκε στην Κένυα το 1965 και άρχισε να γράφει στον Τύπο, οι εκδότες την περιφρόνησαν αρχικά. Ωστόσο το πρώτο της βιβλίο Kalasanda, για το Oxford University Press (OUP),ήταν μια ιστορία της ζωής στην ύπαιθρο της Ουγκάντας και ακολουθήθηκε από το Kalasanda Revisited.Έπειτα από αυτό στράφηκε στη συγγραφή βιβλίων για παιδιά και για τα σχολεία. Τα 2 πρώτα της έργα Kalasanda και Kalasanda Revisited, ήταν επιτυχημένα. Ωστόσο, τα βιβλία που την έκαναν διάσημη ήταν η σειρά του ήρωα Μόουζες, ενός άτακτου μαθητή.
 Λίγο πριν πεθάνει, έμαθε ότι η σειρά βιβλίων της με εκείνο τον ήρωα θα επανεκδιδόταν από τον εκδοτικό οίκο OUP και ότι θα μεταφραζόταν στην Κισουαχίλι.
Τζαλμίνια

Βραζιλία

Υιός του πρώην ποδοσφαιριστή Τζάλμα Ντίας, ο Τζαλμίνια (Μικρός Τζάλμα) γεννήθηκε στο Σάντος του Σάο Πάολο, ενόσω ο πατέρας του αγωνιζόταν για λογαριασμό της Σάντος ΦΚ. Ωστόσο, ο ίδιος, ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο, η οποία έδρευε στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Στη συνέχεια, ο Τζαλμίνια πραγματοποίησε σύντομης χρονικής διάρκειας περάσματα από τις Γκουαρανί Φουτεμπόλ Κλούμπε και Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας (με την οποία και έλαβε το βραβείο Μπόλα ντε Όουρο (Βραζιλιάνικη Χρυσή Μπάλα) το 1996), καθώς και μία σύντομης χρονικής διάρκειας αγωνιστική παρουσία για λογαριασμό της ιαπωνικής Σιμιζού Σ-Πουλς, στο ενδιάμεσο.

Ντεπορτίβο

Τον Ιούλιο του 1997, ο Τζαλμίνια μεταγράφηκε στην ισπανική Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, με την οποία και πέτυχε, συνολικά, 26 τέρματα σε σύνολο 87 συμμετοχών πρωταθλήματος κατά την διάρκεια των πρώτων τριών σεζόν αγωνιστικής παρουσίας του με τον σύλλογο, συνεισφέροντας σε μεγάλο βαθμό στην κατάκτηση, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, του εθνικού πρωταθλήματος το 2000. Στη συνέχεια, η ανάδειξη του Χουάν Κάρλος Βαλερόν, ο οποίος αποκτήθηκε μετά τον υποβιβασμό της Ατλέτικο Μαδρίτης, καθώς και ένα θερμό επεισόδιο κατά την διάρκεια προπόνησης, τον Μάιο του 2002, μεταξύ του ιδίου και του προπονητή της Depor, Χαβιέρ Ιρουρέτα, οδήγησαν στον δανεισμό του στην ομάδα της Μπουντεσλίγκα Αυστρίας, Αούστρια Βιέννης, κατά την διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2002.
Έπειτα από, μόλις, 11 συμμετοχές με τα χρώματα της Ντεπορτίβο κατά την διάρκεια της σεζόν 2003-04, ο Τζαλμίνια ολοκλήρωσε την αγωνιστική καριέρα του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της μεξικανικής Κλουμπ Αμέρικα, προτού αποχωρήσει από την ενεργό δράση σε ηλικία 34 ετών.

Ποδόσφαιρο Σάλας

Το 2008, ο Τζαλμίνια επέστρεψε στην Depor, εντασσόμενος στην ομάδα ποδοσφαίρου σάλας της, μαζί με άλλα σημαντικά ονόματα της ιστορίας του συλλόγου, όπως οι Ντονάτο, Φραν, Νουρεντίν Ναϊμπέτ και Ζακ Σονγκό.

Διεθνής Καριέρα

Ο έντονος ανταγωνισμός ο οποίος επικρατούσε εντός της Εθνικής Βραζιλίας στη θέση του Τζαλμίνια, σε συνδυασμό με τον κάπως δύσκολο χαρακτήρα του, περιόρισαν των αριθμό των διεθνών συμμετοχών του, μόλις, σε 14, εντός χρονικού διαστήματος έξι ετών, το μεγαλύτερο μέρος εκ των οποίων ενόσω ο ίδιος αγωνιζόταν για λογαριασμό της Ντεπορτίβο. Ήταν μέλος της ομάδας η οποία κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα του 1997.
Ο Τζαλμίνια θα καλείτο ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002, ωστόσο τελικώς η κλήση του δεν προτιμήθηκε από τον Λουίζ Φελίπε Σκολάρι, έπειτα από επεισόδιο μεταξύ του ιδίου και του Ιρουρέτα, λίγες ημέρες προ της ανακοίνωσης των μελών της αποστολής ενόψει της διοργάνωσης, με τον Κακά να προτιμάται στη θέση του.
Κώστας Παρίσης

Καριέρα

Ο Παρίσης ξεκίνησε να αγωνίζεται από τα τμήματα υποδομής του κολλεγίου Ανατόλια και στα δεκαεπτά του χρόνια προσκλήθηκε στην εθνική εφήβων, αγωνιζομενος στον φιλικό αγώνα με την Ιταλία, όπου η Ελλάδα ηττήθηκε με 39-50. Πιο επιτυχημένη χρονιά με την ομάδα του Ανατόλια ήταν την σεζόν 1961-62, όταν κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και την τέταρτη στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, όπου η ομάδα της Θεσσαλονίκης ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον Ηρακλή, τον Τρίτωνα και τον Παναθηναϊκό, αλλά έχασε τον τίτλο σε αγώνες μπαράζ.
Το 1962-63, φόρεσε για πρώτη φορά την φανέλα του Άρη, αν και ανήκε στην ομάδα του Ανατόλια, με την οποία αγωνίστηκε και στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας την έβδομη και τελευταία θέση. Παρέμεινε στο Ανατόλια μέχρι το 1966, αγωνιζόμενος στις δύο από τις τρεις πρώτες χρονιές της νεοσύστατης Α' εθνικής κατηγορίας.
Το καλοκαίρι του 1966, ο προπονητής του Άρη, Ανέστης Πεταλίδης, έπεισε τον Παρίση να μεταγραφεί στον Άρη, ο οποίος εκείνη την χρονιά είχε καταλάβει την δεύτερη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και είχε κερδίσει το δικαίωμα να αγωνιστεί στην διοργάνωση του κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. Ο Άρης αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Μακάμπι Τελ Αβίβ, χάνοντας με 101-71 στο Ισραήλ και κερδίζοντας με 91-71 στην Θεσσαλονίκη, με τον Παρίση να πετυχαίνει 18 και 16 πόντους αντίστοιχα.
Με τους "κίτρινους" κατέκτησε την τρίτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα το 1967 και το 1968 και την τέταρτη το 1969 και το 1970. Παράλληλα, πραγματοποίησε 25 συμμετοχές με ελληνική εθνική ομάδα, παίζοντας από το 1965 ως το 1969.
Μετά το τέλος της καριέρας του, ανέλαβε χρέη προπονητή στις ομάδες του Ηρακλή, του Παπάγου, του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, του Ολυμπιακού Βόλου, της Νίκης Βόλου, του Δαναού Τρικάλων, του Φίλιππου Βέροιας, του Απόλλωνα Πατρών και της Καβάλας, ενώ από το 1980 υπήρξε γιατρός της εθνικής Ελλάδος.
Θωμάς Κουτσομπίνας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1928 στις Φυτείες Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε ιατρική.  Ήταν αγροτικός γιατρός στον Μύτικα και νωρίτερα στο Σίμο Ναυπακτίας. Άσκησε το λειτούργημά του στο ΙΚΑ και ειδικεύθηκε στην παιδιατρική. 
Εξελέγη βουλευτής  Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣΟΚ (του οποίου ήταν μέλος από το 1977), μετά τον θάνατο του βουλευτή Νικόλαου Παπαϊωάννου στις 28 Ιανουαρίου 1986.
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών στην Αθήνα από καρδιακή ανεπάρκεια τον Νοέμβριο του 2016 και κηδεύτηκε στις Φυτείες. Απέκτησε έναν γιο και μία κόρη από τον γάμο του με την Ελένη Καραμεσίνη.
Arizona Fur Con

Το Arizona Fur Con είναι ένα συνέδριο furry που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην Αριζόνα.
Το συνέδριο είναι ένας εορτασμός για την κουλτούρα των furries. Σχεδιάστηκε για να είναι ένας τόπος συνάντησης για τα μέλη των κοινοτήτων ανθρωπόμορφων και λάτρεις των fursuit κοστουμιών. Το Arizona Fur Con είναι αξιοσημείωτο για την τεράστια ποικιλία των εκδηλώσεων που σχετίζονται με τα furries, συμπεριλαμβανομένου, χορούς μεταμφιεσμένων, θεματικές καφετέριες, πάνελ και εργαστήρια, παιχνίδια, και ευκαιρίες να γνωρίσει κάποιος ξεχωριστούς καλεσμένους του fandom.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2002-03 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2003-04. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2003-04.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
L (ταινία)

Πλοκή

Ένας άντρας ζει μέσα στο αυτοκίνητό του. Είναι 40 ετών και δεν έχει πολύ ελεύθερο χρόνο, αλλά όταν έχει, επιλέγει να τον περνά με την οικογένειά του. Συναντάει τη γυναίκα του και τα 2 παιδιά του συγκεκριμένες ώρες και ημέρες σε πάρκινγκ αυτοκινήτων. Η δουλειά του είναι να βρίσκει και να μεταφέρει το καλύτερο μέλι που υπάρχει σε έναν άντρα 50 ετών. Η εμφάνιση ενός καινούριου οδηγού οδηγεί στην απόλυση του άντρα. Η ζωή του αλλάζει και θεωρεί παράλογο το ότι δεν τον εμπιστεύεται κανείς.

Γυρίσματα

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο και Απρίλιο του 2011 σε εξωτερικούς χώρους στην Αττική, Ελλάδα και συμπληρωματικά γυρίσματα έγιναν στο τέλος Ιουλίου 2011. Συνολικά τα γυρίσματα διήρκεσαν 27 ημέρες.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Η ταινία είναι διάρκειας 87 λεπτών, έγχρωμη, με ήχο Dolby SRD, γλώσσα διαλόγων ελληνική, και προβολή 1:85:1. Γυρίστηκε σε film 35mm με camera Arriflex BL και μονταρίστηκε σε Avid.

Διανομή και προβολή

Η ταινία ξεκίνησε να προβάλλεται στους ελληνικούς κινηματογράφους τον Φεβρουάριο του 2012. Η εταιρία διανομής είναι η Feelgood Entertainment.
Ko e Iki he Lagi

Ο Ko e Iki he Lagi (Ο Κύριος στον Ουρανό) είναι ο εθνικός ύμνος του Νιούε.

Νιούε κείμενο

Ko e Iki he Lagi

Kua fakaalofa mai

Ki Niue nei, ki Niue nei

Kua pule totonu

E Patuiki toatu

Kua pule okooko ki Niue nei
Ki Niue nei, ki Niue nei

Ki Niue nei, ki Niue nei

Ki Niue nei, ki Niue nei

Ki Niue nei
Kua pule okooko ki Niue nei

Kua pule ki Niue nei
Καζακική Βικιπαίδεια

Ιστορία

Η Καζακική Βικιπαίδεια ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2002. Το 2011 είχε τεράστια ανάπτυξη σε λήμματα, από 7.000 σε 100.000 σε λιγότερο από ένα χρόνο, που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από την ενσωμάτωση των λημμάτων της Καζακικής Εγκυκλοπαίδειας που έχει τεθεί υπό το Creative Commons Attribution Share-Alike License (CC-BY-SA). Αυτή η ταχεία επέκταση ξεκίνησε από το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα Wikibilim. Το ίδρυμα Σαμρούκ Καζίνα, το ταμείο της χώρας για το πετρέλαιο, χορήγησε την επέκταση με 30 εκατομμύρια τένγκε το 2011, για ψηφιοποίηση, επεξεργασία και μεταφορά δικαιωμάτων συγγραφέα. Στο Wikimania 2011 ο πρόεδρος του WikiBilim Ραουάν Κενζεκχανούλι τιμήθηκε ως ο ''Βικιπαιδιστής της Χρονιάς'' από τον συνιδρυτή της Βικιπαίδειας Τζίμι Γουέιλς για την δουλειά στην επέκταση της Καζακικής Βικιπαίδειας.
Τον Απρίλιο του 2012 η ιστοσελίδα Tengri News ανέφερε ότι ''το Σαμρούκ Καζίνα, ίδρυμα εθνικού πλούτου έδωσε 204.000 δολάρια για να αναπτύξει την καζακική Βικιπαίδεια. Αυτόν τον χρόνο, άλλα 136.000 δολάρια προορίζονται'' από την υπηρεσία τύπου του Ιδρύματος. Η Ουαλία ευχαρίστησε την κυβέρνηση του Καζακστάν για την υποστήριξή της στην Καζακική Βικιπαίδεια στο Wikimania 2012.
Η καζακική Βικιπαίδεια έχει τη μοναδική ιδιότητα με το χαρακτηριστικό ότι γράφεται σε τρία αλφάβητα: το λατινικό, το κυριλλικό και το αραβικό. Στις 26 Οκτωβρίου 2011 έφτασε τα 100.000 λήμματα και στις αρχές του 2013 λίγο παραπάνω από τα 200.000 λήμματα.

Χαρακτηριστικά

Η Καζακική Βικιπαίδεια χρησιμοποιεί τον χαρακτήρα ZhengZhu, και το χαρτογραφικό πρόγραμμα που βοηθάει στο να είναι διαθέσιμη στο λατινικό, κυριλλικό και αραβικό αλφάβητο.
Επίσης, έχουν γίνει ερωτήσεις για την εγγύτητα του WikiBilim με την κυβέρνηση του Καζακστάν, λόγω της μακράς εμπειρίας του προέδρου του μη-κερδοσκοπικού ιδρύματος στην κυβέρνηση του Καζακστάν, και έχει δεχτεί κριτική. Έχει τεθεί υπό κριτική επίσης η φιλία του συνιδρυτή της Βικιπαίδειας Τζίμι Γουέιλς με τον πρώην πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Τόνι Μπλερ, που συμβουλεύει την κυβέρνηση της χώρας, όπως και η ουδετερότητα του περιεχομένου της καζακικής Βικιπαίδειας, που σε μεγάλο μέρος είναι μια αναπαραγωγή του περιεχομένου της κρατικής Καζακικής Εγκυκλοπαίδειας.
Κριστόφ ντε Μαρζερί

Καταγωγή και εκπαίδευση

Ο Κριστόφ ντε Μαρζερί ήταν γιος του λοχαγού Πιέρ Ροντοκανακί και της Κολέτ Ταιτινγκέρ, η οποία νυμφεύθηκε εκ νέου με τον Πιέρ-Αλαίν Ζακάν ντε Μαρζερί, ο οποίος τον υιοθέτησε. Ήταν λοιπόν, μέσω της μητέρας του, εγγονός του Πιέρ Ταιτινγκέρ και ετεροθαλής αδερφός της Βικτουάρ ντε Μαρζερί.
Είναι κάτοχος διπλώματος της ESCP Europe (έτος αποφοίτησης 1974).

Σταδιοδρομία

Εισήλθε Total το 1974, στην διεύθυνση οικονομικών της επιχείρησης. Του άρεσε να δηλώνει ότι προτίμησε την Total « αποκλειστικά για τον λόγο ότι ήταν η πλησιέστερη επιχείρηση στο σπίτι του ». Το 1995, ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή στο τμήμα της Total με έδρα την Μέση Ανατολή. Στη συνέχεια, εισήλθε στο εκτελεστικό συμβούλιο της εταιρείας. Το 1999, ανέλαβε γενικός διευθυντής υπεύθυνος για την εξερεύνηση και την παραγωγή, αρχίζοντας, από εκείνη την περίοδο, να διαφαίνεται ως ο επικρατέστερος διάδοχος του Τιερί Ντεμαρέ. Στις 13 Φεβρουαρίου 2007, ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή της Total μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου του Ομίλου, με τον Τιερί Ντεμαρέ να παραμένει πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, χωρίς ωστόσο να έχει εντολή άσκησης διοικητικών καθηκόντων, έως τις 21 Μαΐου 2010, ημερομηνία κατά την οποία ο Κριστόφ ντε Μαρζερί τον αντικατέστησε σε αυτή την θέση, αναλαμβάνοντας καθήκοντα PDG.
Στο γαλλικό μέρος της υπόθεσης πετρελαίου έναντι τροφής, ο Μαρζερί βρέθηκε κατηγορούμενος στις 19 Οκτωβρίου 2006 από τον δικαστή Φιλίπ Κουρουά, για συνέργεια σε υπεξαίρεση κοινωνικών αγαθών και συνέργεια σε διαφθορά ξένων κρατικών αξιωματούχων.
Ήταν μεταξύ των δεκάδων Γάλλων που προσκλήθηκαν στην 56η σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (λόγω του ονόματος του ξενοδοχείου στο οποίο διεξήχθη η πρώτη σύνοδος), η οποία διεξήχθη το διάστημα μεταξύ 5 και 8 Ιουνίου 2008 στο Γουέστφιλντς Μάριοτ στο Σαντιγί της Βιρτζίνια των ΗΠΑ.
Στις 23 Ιουλίου 2011, ο Κριστόφ ντε Μαρζερί ενώθηκε με ακόμη 15 Γάλλους διευθυντές επιχειρήσεων για να ζητήσουν αύξηση στην φορολόγησή τους.
Ήταν υπέρμαχος της χρήσης της μεθόδου της υδραυλικής ρωγμάτωσης για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων αερίου σχιστόλιθου στα νότια της Γαλλίας.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2013, ο Κριστόφ ντε Μαρζερί κατατάχθηκε ως δωδέκατος διευθυντής στην κατάταξη CAC 40, με βάση τις επιδόσεις του, για την οποία υπεύθυνο είναι το περιοδικό Challenges.

Θάνατος

Στις 21 Οκτωβρίου 2014, κατά τις 0 h 10 (MSK), απεβίωσε στην Μόσχα στη διάρκεια του αεροπορικού δυστυχήματος που είχε το εταιρικό του τζετ (Falcon 50) κατά την απογείωσή του με προορισμό το Παρίσι, κι ενώ το αεροσκάφος συγκρούστηκε με εκχιονιστικό μηχάνημα που βρισκόταν πάνω στον διάδρομο. Όλοι οι επιβαίνοντες στο αεροσκάφος σκοτώθηκαν ακαριαία την στιγμή της σύγκρουσης (3 μέλη πληρώματος και ο Κριστόφ ντε Μαρζερί) 40 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη της διαδικασίας της απογείωσης στον διάδρομο του Διεθνούς Αεροδρομίου του Βνούκοβο. Ο οδηγός του εκχιονιστικού μηχανήματος, ο οποίος επέζησε του δυστυχήματος, βρισκόταν σε κατάσταση μέθης στη διάρκεια αυτού. Το Βνούκοβο είναι το τρίτο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Ρωσίας από άποψη μεγέθους.
Ναβαταίοι

Οι Ναβαταίοι (Μπενή νάμπατ) ήταν αρχαίος αραβικός λαός με σημαντικές αραμαϊκές επιρροές. Τους αναφέρει ο Στράβων ως "αράβιο έθνος". Κατοικούσαν στην "Πετραία Αραβία" (ορεινή), τη σημερινή περιοχή από τον Κόλπο της Άκαμπα στην Ερυθρά μέχρι τη Νεκρά Θάλασσα και σε μία περίοδο επικράτησαν σε όλη τη βόρεια Αραβία.

Ιστορία

Γενάρχης του βασιλείου τους φέρεται κατά την Παλαιά Διαθήκη (Γεν. 25,13) ο Ναβαϊώθ, πρωτότοκος του Ισμαήλ, γιου του Αβραάμ και της Άγαρ, εξ ου και οι Άραβες καλούνται γενικευμένα στη βυζαντινή περίοδο Αγαρηνοί. Στις σφηνοειδείς επιγραφές του Σαρδανάπαλου Ασσουρμπανιπάλ καλούνται Ναμπαιταίοι (Ναμπαιτάϊ). Φαίνεται από αυτούς να κατάγονται οι Ιδουμαίοι, ένας αραβικός λαός που μετανάστευσε στη νότια Ιουδαία μετά τη Βαβυλώνια Αιχμαλωσία των Εβραίων και ο οποίος είχε υποταχθεί στο Βασίλειο των Μακκαβαίων μέχρι τον πρώτο αιώνα π. Χ.
Οι Ναβαταίοι πολέμησαν κατά καιρούς με τους Σελευκίδες, τους Ιουδαίους και τους Ρωμαίους. Επί αιώνες ασκούσαν το διαμετακομιστικό εμπόριο μεταξύ Αιγύπτου και Μεσοποταμίας και, ακολούθως, μεταξύ Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Αραβίας. Πρωτεύουσα είχαν την Πέτρα (με ελάχιστα ερείπια σήμερα), οικοδομημένη κατά τον πρώτο αιώνα π. Χ., στην οποία διαφαίνονται ισχυρές ελληνιστικές επιρροές.
Οι Ναβαταίοι διοικούνταν από ένα μονάρχη αλλά οι θεσμοί τους επαινούντο από τους συγχρόνους τους. Στο πλευρό του Βασιλιά υπήρχε δεύτερος αιρετός Βασιλιάς, σαν επίτροπος, καλούμενος "αδελφός". Ο Στράβων τους αποκαλεί "σώφρονες" και οικονόμους. Δούλους είχαν ελάχιστους, όντας αλληλοεξυπηρετούμενοι και αυτοδιάκονοι. Περίεργο ήταν το εγχώριο έθιμο των γευμάτων με 13 διαιτυμόνες και 2 μουσουργούς. Έπιναν, κατά το Στράβωνα, "ουδείς πλέον των ένδεκα ποτηρίων". Ο Βασιλιάς έδινε ευθύνες στο δήμο ενώ οι πόλεις τους ήταν ατείχιστες σε καιρό ειρήνης. Η γλώσσα τους ήταν αραμαϊκή αλλά με ισχυρές αραβικές επιρροές. Η θρησκεία τους ήταν τυπικά αραβική και λιθολατρική. Ίδρυαν βωμούς στα δώματα των οικιών τους "σπεύδοντες καθ' εκάστη λιβανωτίζοντες". Τους νεκρούς, τους περιφρονούσαν "ίσα κοπρίαις", διότι, "νέκυες κοπρίων εκβλητότεροι" κατά Ηράκλειτο.
Οι Ναβαταίοι οργανώθηκαν σε συγκεντρωτικό κράτος μετά την παρακμή των Πτολεμαίων και των Σελευκιδών και κατά τον πρώτο αιώνα π. Χ. ενεπλάκησαν σε διαμάχες για τη διαδοχή του εβραϊκού θρόνου. Ο Βασιλιάς Αρέτας Γ' Φιλέλληνας (κυβ. 87-62 π. Χ.), ο ιδρυτής της Πέτρας, όρισε μία πολιτική φιλίας με την ανερχόμενη Ρώμη μετά τις στρατιωτικές επιτυχίες του Πομπήιου στη Μέση Ανατολή. Στην εποχή της Καινής Διαθήκης η επικράτεια των Ναβαταίων έφθανε ανατολικά της Δαμασκού όπου φαίνεται υπήρχε αντιπρόσωπος του Βασιλιά τους Αρέτα (Β' Κορινθ. 11,32), ο Απόστολος Παύλος φέρεται να έμεινε στη περιοχή των Ναβαταίων κατά την επιστροφή του (Γαλάτες 1,17).
Το 106 (μ.Χ.) η περιοχή των Ναβαταίων προσαρτήθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τον Τραϊανό, ως επαρχία της Πετραίας Αραβίας, με αποτέλεσμα σταδιακά να εξελληνιστούν και να χάσουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους. Μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. και η Πέτρα είχε χάσει τη σημασία της ως εμπορικό κέντρο και σταθμός καραβανιών, προς όφελος της ανερχόμενης Δαμασκού.
Πορθμός του Σαν Μπερναντίνο

Ο Πορθμός του Σαν Μπερναντίνο είναι ένας πορθμός στις Φιλιππίνες. Χωρίζει την Χερσόνησο του Μπίκολ του νησιού Λουζόν από το νησί Σαμάρ στα νότια.

Ισπανοί και το στενό του Σαν Μπερναντίνο

Πρώτη αναφορά από τους Ισπανούς γίνεται στην αποστολή του 1543-1545 με αρχηγό τον Ρούι Γκόμεζ ντε Βιγιαλόμπος ο οποίος στάλθηκε από το Μεξικό με διαταγή από τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Κάρολο Ε' για να εγκαταστήσει μια αποικία κοντά στα Πορτογαλικά νησιά των Μπαχαρικών των Μολούκων  .
Κατά τη διάρκεια αυτής της καταδικασμένης αποστολής, ένα πλοία το Σαν Χουάν ντε Λετράν με πλήρωμα μόλις 20 άτομα, διέσχισε περισσότερα από 5000 χιλιόμετρα στις θάλασσες των Φιλιππίνων, συμπεριλαμβανομένου του πορθμού του Σαν Μπερναντίνο, και του Πορθμού του Σαν Χουανίκο ανάμεσα στο Σαμάρ και το Λέιτε.
Το Σαν Χουάν έκανε τον περίπλου του Μιντανάο, και έπειτα επιχείρησε να πάει προς το Μεξικό αλλά βρέθηκε στις Μαριάνες εξαιτίας μιας καταιγίδας στο Βόρειο Ειρηνικό ωκεανό. Έτσι επέστρεψε στις Φιλιππίνες, και στις 3 Ιανουαρίου του 1544 ξαναπέρασε από τον Πορθμό του Σαν Μπερναντίνο.

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος

Κατά τη διάρκεια της μάχης του κόλπου του Λέιτε, ο ναύαρχος του Ιαπωνικού ναυτικού Κουρίτα οδήγησε τα πολεμικά του πλοία προς τα Αμερικανικά αποβατικά που είχαν αγκυροβολήσει στον κόλπο του Λέιτε.