google/wiki40b huggingface dataset:
Καθεδρικός Ναός των Τριών Ιεραρχών (Παρίσι)

Ιστορία

Ο Καθεδρικός Ναός ανεγέρθηκε από τον Σεβασμιώτατο Βενιαμίν Φέντσενκοφ . Έπειτα από την ανακάλυψη της θαυματουργού εικόνας στο Παρίσι σε ένα παλαιοπωλείο, η εικόνα αγοράστηκε. Καθώς η Ρωσία βρισκόταν υπό κομμουνιστικό απολυταρχικό καθεστώς, μία εκκλησία αφιερωμένη στην εικόνα αυτή ανεγέρθηκε για την φύλαξή της, η οποία και μετατράπηκε στον σημερινό Καθεδρικό Ναό. Ο Καθεδρικός Ναός είναι βασισμένος σε σχετικά σύγχρονα αρχιτεκτονικά σχέδια, καθώς χρονολογείται από το 1931.
Το 1958, το συγκρότημα κατοικιών, εντός ορισμένων χώρων του οποίου φιλοξενείτο η εκκλησία, κατεδαφίστηκε. Οι ιδιοκτήτες του οικοπέδου συμφώνησαν στην ύπαρξη, εντός της νέας κατασκευής που θα χτιζόταν στην ίδια θέση με την προηγούμενη, χώρων οι οποίοι θα φιλοξενούσαν την νέα εκκλησία, υπό τον όρο, ωστόσο, καμία αρχιτεκτονική παρέμβαση να μην φανερώνει τον ιερό χαρακτήρα του χώρου. Ο αρχιτέκτονας Μαρκ Χολ, υπεύθυνος για την ανέγερση του νέου συγκροτήματος κατοικιών, περιέλαβε στα σχέδιά του την εκκλησία ως «χώρο εμπορικής εκμετάλλευσης».
Τα 80ά γενέθλιά της εορτάστηκαν το 2011. Ο Καθεδρικός Ναός αυτός αποτελεί τον δεύτερο ρώσικο στο Παρίσι μετά τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι.
Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων

H Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων ήταν Ελληνική αντιστασιακή οργάνωση η οποία ιδρύθηκε και έδρασε στις Κυκλάδες από τον Αύγουστο του 1943 και μέχρι την απελευθέρωση.

'Ιδρυση

Η Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων ιδρύθηκε από τον Ανθυπολοχαγό του πεζικού Βασίλειο Κοσκινά τον Αύγουστο του 1943. Σκοπός της οργάνωσης ήταν η συλλογή πληροφοριών, η πραγματοποίηση δολιοφθορών και η διευκόλυνση της διαφυγής διωκομένων στη Μέση Ανατολή. Τα μέλη της ήταν συνολικά 35.

Δράση

Υπήρχαν τρία κλιμάκια: στην Τήνο, την Άνδρο και τη Μύκονο. Χάρη στις πληροφορίες που είχαν συγκεντρώσει τα μέλη της, έγινε εφικτή η από αέρος καταστροφή του υπό κατασκευή αεροδρομίου της Πάρου. Επίσης διευκόλυναν τη διέλευση των πλοίων στην περιοχή με τις πληροφορίες τους περί ναρκοθετημένων περιοχών. Τέλος με δέκα βενζινόπλοια διευκόλυναν τη διαφυγή Ελλήνων για τη Μέση Ανατολή.
Αλέξανδρος Συμεωνίδης

Βιογραφικό

Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1909 στην Κομοτηνή. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Βερολίνο και στη Βόννη. Τη διετία 1936-1938 ήταν διευθυντής του Τμήματος Ερευνών του Καρκίνου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε διευθυντής των Εργαστηρίων Παθολογικής Ανατομίας και Πειραματικής Παθολογίας στο Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο «Άγιος Σάββας» (1939) και την επόμενη χρονιά έγινε υποδιευθυντής του Εργαστηρίου Παθολογικής Ανατομίας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Τέσσερα χρόνια αργότερα αναγορεύτηκε Υφηγητής Παθολογικής Ανατομίας και Γενικής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Από το 1947 και για δέκα χρόνια έζησε στην Αμερική όπου ανέλαβε την οργάνωση και τη διεύθυνση του τμήματος Γεωγραφικής Παθολογίας και και Επιδημιολογίας του Καρκίνου στο Κέντρο Έρευνας του Καρκίνου στην Ουάσινγκτον καθώς και τη διεύθυνση του Αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου. Οι έρευνες που πραγματοποίησε το διάστημα αυτό σχετικά με τη γεωγραφική κατανομή των διαφόρων μορφών της ασθένειας συνέβαλαν στη θεμελίωση της επιδημιολογίας του καρκίνου και στη λήψη και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων πρόληψης.
Το 1956 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Γενικής Παθολογίας και Παθολογικής Ανατομικής στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης και επέστρεψε στην Ελλάδα. Με δική του εισήγηση το 1957 το «Θεαγένειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης» μετατράπηκε σε πρότυπο Αντικαρκινικό Ινστιτούτο (του οποίου υπήρξε διευθυντής μέχρι το θάνατό του) για να καλυφθούν οι ανάγκες των καρκινοπαθών κυρίως της Βόρειας Ελλάδας και να δοθεί βάρος στην πρόληψη του καρκίνου. Έρευνες και μελέτες του σχετικά με τον καρκίνο δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά. 
Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης ήταν ιδρυτικό μέλος και μέλος του προεδρείου της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Έρευνας του Καρκίνου και το 1969 ίδρυσε την «Ελληνική Εταιρεία Ερευνας του Καρκίνου». Επίσης ήταν μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Παθολογικής Ανατομικής, της Αγγλικής, της Αμερικανικής και της Γερμανικής Εταιρίας Παθολογικής Ανατομικής κ.α.
Σύζυγος του ήταν η χορογράφος Ντόρα Τσάτσου (κόρη του Κωνσταντίνου Τσάτσου και ανηψιά του Γιώργου Σεφέρη) με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο Συμεωνίδη, νομικό και τον Γιώργο Συμεωνίδη, μουσικό.
Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1972. Το όνομά του δόθηκε σε δρόμο δίπλα στο Νοσοκομείο Θεαγένειο στη Θεσσαλονίκη ενώ στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου τοποθετήθηκε προτομή του που κατασκευάστηκε από τον γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη. Το όνομά του φέρουν επίσης οδοί στην Κομοτηνή, στα Κωνσταντινουπολίτικα Πυλαίας, στην Πολίχνη κ.α.
Ιστορία ενηλικίωσης

Στην ειδολογία, μια ιστορία ενηλικίωσης είναι ένα είδος λογοτεχνίας και κινηματογράφου το οποίο ως θέμα του έχει το μεγάλωμα του πρωταγωνιστή από την νεότητα στην ενήλικη ζωή. Οι ιστορίες ενηλικίωσης δίνουν έμφαση στον διάλογο και στον εσωτερικό μονόλογο περισσότερο από ότι στην δράση, και συχνά τοποθετούνται χρονικά στο παρελθόν. Τα υποκείμενα των ιστοριών ενηλικίωσης είναι τυπικά αγόρια στην ύστερη εφηβεία. Το μυθιστόρημα μαθητείας (γερμανικά: Bildungsroman) είναι ένα υπο-είδος της ιστορίας ενηλικίωσης. Είναι διαδεδομένο στην λογοτεχνία και ασχολείται με την ψυχολογική και ηθική ανάπτυξη του πρωταγωνιστή, οπότε η αλλαγή του χαρακτήρα του είναι εξαιρετικά σημαντική.

Στον κινηματογράφο

Στον κινηματογράφο, οι ταινίες ενηλικίωσης είναι ένα είδος εφηβικών ταινιών. Επικεντρώνονται στην ψυχολογική και ηθική ανάπτυξη ενός πρωταγωνιστής από την νεότητα στην ενήλικη ζωή. Η προσωπική ανάπτυξη και αλλαγή είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό αυτού του είδους, το οποίο βασίζεται σε διάλογο και συναισθηματικές αποκρίσεις, και λιγότερο σε δράση. Ο κύριος χαρακτήρας είναι τυπικά αγόρι περίπου στα μέσα της εφηβείας και η ιστορία αφηγείται συχνά μέσω αναδρομών στο παρελθόν. Θέματα που αναπτύσσονται σπάνια στα μυθιστορήματα του αντίστοιχου είδους, όπως η ανάπτυξη της σεξουαλικής ταυότητας και οι πολιτικές απόψεις, παρουσιάζονται συχνά στις ταινίες ενηλικίωσης· παρομοίως και η φιλοσοφική ανάπτυξη. Τα σεξουαλικά θέματα παρουσιάζονται συχνά με κωμικό ή χιουμοριστικό τρόπο.
Παραδείγματα ταινιών αυτού του είδους είναι οι Νεανικά Συνθήματα (1973), Το ξεπέταγμα (1985), Μπρέκφαστ Κλαμπ (1985), Στάσου Πλάι μου (1986), Νεανικά Μπερδέματα (1993), Σχεδόν Διάσημοι (2000), και Μεγαλώνοντας (2014), η τελευταία των οποίων γυρίστηκε με τους ίδιους ηθοποιούς μέσα σε μια περίοδο δώδεκα ετών. Οι ιστορικές ταινίες ενηλικίωσης έχουν γίνει εξαιρετικά δημοφιλείς στην μεταπολεμική περίοδο. Η ταινία Johnny Tremain (1957) αφηγείται την ιστορία ενός αργυροχόου την περίοδο της Αμερικανικής Επανάστασης ο οποίος είναι μαθητευόμενος, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι ταινίες αυτές έχουν πρωταγωνιστές σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες: προέφηβους σε ταινίες όπως οι The Sandlot (1993) και Το κορίτσι μου (1991) και απόφοιτους λυκείου ή φοιτητές σε ταινίες όπως οι American Pie (1999), Πάρτι Αποφοίτησης (1998), Μία Κάποια Εκπαίδευση (2009) και Δέκα με Τόνο (1994).
Τηλεοπτικές σειρές αυτού του είδους είναι οι The Wonder Years, Ένα Αγόρι Γνωρίζει τον Κόσμο, Happy Days, Freaks and Geeks, Η τρελή οικογένεια του Μάλκολμ και Ένα Κορίτσι Γνωρίζει τον Κόσμο.
Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα

Το Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα (Βοσνιακά: Univerzitet u Zenici) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην Ζένιτσα, στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 2000, όταν τα τμήματα που βρισκόντουσαν στην Ζένιτσα αποφάσισαν να χωριστούν από το πανεπιστήμιο του Σαράγιεβο. Ο πρύτανης είναι ο Δρ. Ντζεβάντ Ζέτσιτς. Το ακαδημαϊκό προσωπικό είναι 135 άτομα, ενώ το διοικητικό προσωπικό ήταν 217 άτομα. Σήμερα, στο πανεπιστήμιο φοιτούν 5.364 φοιτητές.

Ιστορία

Το κολέγιο της μεταλλουργίας ιδρύθηκε το 1950 και μετακινήθηκε στο Τμήμα Μεταλλουργίας το 1961 ως τμήμα εκτός σχολής του Πανεπιστημίου του Σαράγιεβο. Από τότε, προστέθηκαν περισσότερες σχολές με αποτέλεσμα την αύξηση των εγγραφών. Το 2000 έγινε ανεξάρτητο πανεπιστήμιο, μετά από ψήφισμα του κοινοβουλίου του Καντονιού Ζένιτσα-Ντόμποϊ. Το Πανεπιστήμιο είναι μέλος του Δικτύου των Πανεπιστημίων των Βαλκανίων. 

Τελετές προαγωγής

Το Πανεπιστήμιο φιλοξενεί ετήσια τελετή προαγωγής, για όλους τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Η τελετή πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο, στην Arena Zenica.
Twisted Metal

Το Twisted Metal είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών μαχών οχημάτων που διανέμεται από την Sony Computer Entertainment, και αναπτύσσεται από διάφορες εταιρίες από την απαρχή της. Πρόκειται για το μακροβιότερο franchise αποκλειστικά για το PlayStation. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς εκδόθηκε  για το πρώτο PlayStation, και έκτοτε κυκλοφόρησαν επτά ακόμη τίτλοι, και δύο spin-off παιχνίδια. Από το πρώτο παιχνίδι και έπειτα, η σειρά έχει εμφανιστεί στις επόμενες κονσόλες της Sony, PlayStation 2, PlayStation Portable, και PlayStation 3. Ο πιο πρόσφατος τίτλος της σειράς κυκλοφόρησε το 2012. Μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 2000, η σειρά πούλησε 5 εκατομμύρια κομμάτια. Επτά από τα παιχνίδια (συμπεριλαμβανομένου και του Twisted Metal: Black Online) επανακυκλοφόρησαν, ως μέρος του προγράμματος Sony Greatest Hits. Το πρώτο και το δεύτερο παιχνίδι Twisted Metal κυκλοφόρησαν επίσης και για τα Microsoft Windows.
145 Αδεόνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αδεόνας είναι 151 χιλιόμετρα, όπως προέκυψε από παρατηρήσεις με τη μέθοδο ραντάρ από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο το 2001, αλλά και από την επιπρόσθηση του 2005. Η μάζα της Αδεόνας εκτιμάται σε 2,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αδεόνας εκτιμάται σε 4,22 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 79,9 m/sec.
Ο φασματικός τύπος της Αδεόνας είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,06. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 103 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν.
Η Αδεόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 4 λεπτά.
Ντέμπι Χάρι

Η ζωή της

Η Ντέμπορα Αν "Ντέμπι" Χάρι γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1945. Γεννημένη στο Μαϊάμι αλλά μεγαλωμένη από ανάδοχους γονείς στο Νιου Τζέρσεϊ, μόλις ενηλικιώθηκε άρχισε να κάνει διάφορες δουλειές. Έβαψε πρώτη φορά ξανθά τα μαλλιά της όταν ήταν δεκατριών ετών. Μαζί με τον Κρις Στάιν ίδρυσε το συγκρότημα Blondie
Το 1980 ο Άντι Γουόρχολ απαθανάτισε τη Ντέμπι Χάρι στον καμβά του σε μεταξοτυπία με ακρυλικό και μελάνι. 31 χρόνια αργότερα, στις 29 Ιουνίου 2011, ο καμβάς διατέθηκε προς πώληση έναντι του αστρονομικού ποσού των 5,5 εκατομμυρίων λιρών.
Εκτός από απόλυτη frontwoman των Blondie, η Ντέμπι Χάρι έκανε σόλο καριέρα και εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες. Τα τραγούδια της Ντέμπι Χάρι, η φωνή της, η ερμηνεία της και το μοναδικό στυλ της σφράγισαν μια ολόκληρη εποχή. Με το κλασικό «μούτρωμά» της, τα μπλιτσαρισμένα μαλλιά της και την επιλογή ρούχων, την οποία στη συνέχεια μιμούνταν πολλοί, η βασίλισσα του στιλ της δεκαετίας του 1970 ήταν κάτι παραπάνω από απλά η τραγουδίστρια των Blondie. Εκκεντρική, ιδιαίτερη, εμβληματική περσόνα του ροκ και πανκ κινήματος η Ντέμπορα Χάρι είχε πάντα κάτι που την έκανε να ξεχωρίζει.
Νοσηλεύτηκε πολλές φορές λόγω χρήσης ναρκωτικών. Το 2014, η διάσημη Αμερικανίδα τραγουδίστρια–ηθοποιός αποκάλυψε πως είναι αμφιφυλόφιλη.
Το 2017, στέφθηκε fashion icon στα βραβεία Elle Style που απονεμήθηκαν στο Λονδίνο και δήλωσε ότι το στιλ της καθόρισαν οι πανκ επιρροές της.
1792 Ρένι

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Ρένι είναι C (ανθρακούχος). Ο Ρένι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες και 57 λεπτά.
Μαγούλα (αρχαιολογία)

Μαγούλες στη Θεσσαλία ονομάζονται οι χαμηλές τεχνητές εξάρσεις του εδάφους (γήλοφοι) που καλύπτουν λείψανα της αρχαιότητας. Στη Μακεδονία ονομάζονται τούμπες.
Οι μαγούλες είναι συχνά θέσεις προϊστορικών οικισμών και δημιουργήθηκαν σταδιακά από τη συνεχή και διαδοχική κατοίκηση. Όλες οι μαγούλες προστατεύονται από την Αρχαιολογική Νομοθεσία του Ελληνικού Κράτους
Ζαρκάδι

Μορφολογία

Το ζαρκάδι είναι ευλύγιστο και εξαιρετικά ευγενές και ντελικάτο ζώο, όχι ιδιαίτερα μεγαλόσωμο, με μέσο όρο βάρους σε ενήλικα άτομα να είναι από 17-33 κιλά. (Στη Σιβηρία ή σε άλλες περιοχές της Ρωσίας ή πρώην Σοβιετικών κρατών, έχουν αναφερθεί άρρενα άτομα του είδους, ακόμη και 50-55 κιλά και αντίστοιχα μεγαλύτερο ύψος κτλ.) Τα ενήλικα ζώα φτάνουν σε ύψος ακρώμιου περίπου τα 1,25 - 1,30 εκ. Το χρώμα του είναι γκριζοκόκκινο το καλοκαίρι και γκριζωπό τον χειμώνα. Η μουσούδα του είναι μαύρη και η κάτω σιαγόνα λευκή. Τα αυτιά του είναι μεγάλα και όρθια. Γύρω από την βάση της ουράς φέρει χαρακτηριστική άσπρη κηλίδα (κάτοπτρο). Τα αρσενικά ζαρκάδια φύουν κέρατα τα οποία στην αρχή είναι καλυμμένα με βελούδο αλλά στην συνέχεια τρίβοντας τα επάνω σε δέντρα απομακρύνουν την σαρκική αυτή επικάλυψη και μένει το κέρατο. Η συνηθέστερη παραλλαγή τους, σε ενήλικα πάντα ζώα, είναι οι 3 κόγχες - προεξοχές. Δεν φύουν περισσότερες, ακόμη και εάν μεγαλώσουν αρκετά σε ηλικία, αλλά αυτό φαίνεται από μικρές κοκκάλινες προεξοχές που εμφανίζονται στην βάση των κεράτων (ονομάζονται και ¨μαργαριτάρια¨) και από τις οποίες καταλαβαίνουμε την ηλικία κάποιου ζώου. Συνήθως αυτή η διαδικασία λαμβάνει μέρος στα μέσα του χειμώνα, όπου και χρησιμεύουν τα κέρατα προς υπεράσπιση της εδαφικής ζώνης που κατέχει κάθε αρσενικό προς διαιώνιση του είδους.

Συμπεριφορά

Είναι αποκλειστικά φυτοφάγα (τρέφονται με χόρτα και φύλλα από μικρά δέντρα και θάμνους) και εξαιρετικά δειλό ζώο, κινούμενο κυρίως τις πολύ πρωινές ή προς σούρουπο - απογευματινές ώρες. Κατά τ' άλλα, είναι ζώο ημερόβιο. Ζει μοναχικά εκτός από την αναπαραγωγική περίοδο. Η κραυγή των αρσενικών είναι δυνατή και μοιάζει με υλακή, ενώ των θηλυκών μοιάζει με βέλασμα. Ζευγαρώνει στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου και συνήθως τα θηλυκά κυοφορούν 2 μικρά από τα οποία και τα 2, εάν δεν παρέμβουν αρπακτικά (αλεπούδες, κουνάβια, τσακάλια, λύκοι), επιβιώνουν χάρη στην εξαιρετικά μεγάλη, αλλά για σύντομα διαστήματα, ταχύτητα τους. Στην Ελλάδα αποτελεί την κύρια τροφή του λύκου αλλά και του λύγκα. Η θήρευσή του επιτρέπεται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη όπου πλέον σε κάποιες εκ των χωρών αυτών, υπάρχουν πολλοί μεγάλοι πληθυσμοί, αλλά απαγορεύεται στην Ελλάδα.
Κάρτα δικτύου

Η κάρτα δικτύου (ή ελεγκτής διασύνδεσης δικτύου αγγλ. network interface controller (NIC)) αποτελεί ένα στοιχείο του υλικού που συνδέει έναν υπολογιστή σε ένα δίκτυο υπολογιστών.
Αν και αρχικά οι κάρτες δικτύου υλοποιούνταν σαν κάρτες επέκτασης που τοποθετούνταν σε κάποια κενή θέση του δίαυλου ενός υπολογιστή, λόγω της διάδοσης και του χαμηλού κόστους του προτύπου Ethernet, οι περισσότεροι υπολογιστές σήμερα περιλαμβάνουν μια κάρτα δικτύου στη μητρική κάρτα τους.

Σκοπός

Η κάρτα δικτύου επιτρέπει την επικοινωνία μεταξύ υπολογιστών μέσω ενός δικτύου υπολογιστών. Αποτελεί τόσο επίπεδο 1 του OSI (φυσικό επίπεδο), όσο και επίπεδο 2 (επίπεδο ζεύξης δεδομένων, βλ. μοντέλο OSI), μιας και παρέχει πρόσβαση στο φυσικό μέσο δικτύωσης αλλά και ένα σύστημα διευθυνσιοδότησης χαμηλού επιπέδου μέσω της χρήσης των διευθύνσεων MAC. Η σύνδεση μεταξύ των χρηστών μπορεί να γίνεται είτε με καλώδια, είτε ασύρματα.

Το πρότυπο Ethernet

Αν και υπάρχουν και άλλες τεχνολογίες (π.χ. δακτύλιος με σκυτάλη, token ring), το πρότυπο Ethernet έχει επικρατήσει σχεδόν καθολικά από τα μέσα της δεκαετίας του 1990.
Κάθε κάρτα δικτύου Ethernet έχει ένα μοναδικό σειριακό αριθμό από 48-bits που ονομάζεται η διεύθυνση MAC της και ο οποίος είναι αποθηκευμένος σε μνήμη μόνο για ανάγνωση (ROM) πάνω στην κάρτα. Κάθε υπολογιστής πρέπει να έχει μια κάρτα με μια μοναδική διεύθυνση MAC. Κανονικά δύο κάρτες δε θα έπρεπε να έχουν την ίδια διεύθυνση, γιατί οι κατασκευαστές τους αγοράζουν συνεχόμενα μπλοκ από διευθύνεις από το Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) και δίνουν μοναδική διεύθυνση σε κάθε κάρτα όταν αυτή κατασκευάζεται.
Αν και οι κάρτες δικτύου παλιά ήταν κάρτες επέκτασης που τοποθετούνταν εκ των υστέρων στο δίαυλο του υπολογιστή, σήμερα όλοι οι νεότεροι υπολογιστές έχουν μια κάρτα δικτύου ενσωματωμένη στη μητρική τους. Συνήθως το τσίπσετ της μητρικής έχει δυνατότητες Ethernet ή υπάρχει ένα φτηνό εξειδικευμένο τσιπ Ethernet, που συνδέεται μεσω του διαύλου (π.χ. PCI ή ο νεότερος PCI Express). Δεν απαιτείται τότε ξεχωριστή κάρτα δικτύου, εκτός και αν χρειάζονται πολλαπλές διασυνδέσεις ή χρησιμοποιείται άλλου τύπου δίκτυο. Νεότερες μητρικές μπορεί να έχουν ακόμα και διπλές ενσωματωμένες κάρτες δικτύου.
Κύπελλο Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών 1967-68

Η διοργάνωση

Μέχρι τη φάση των "32" τα ζευγάρια των αγώνων προέκυπταν με γεωγραφικά κριτήρια ενώ από τον Γ' γύρο η κλήρωση υπήρξε ελεύθερη. Οι 16 ομάδες που είχαν φτάσει ως τον Γ' γύρο της προηγούμενης χρονιάς προκρίθηκαν χωρίς αγώνες ως τους "32", ενώ οι υπόλοιπες υποχρεώθηκαν να δώσουν μια σειρά προκριματικών αγώνων. Ανάμεσα σ' αυτές ήταν ο ΠΑΟΚ και ο Άρης, οι οποίοι στη συνέχεια συνάντησαν αρκετές δυσκολίες και χρειάστηκαν ακόμη και την τύχη ώστε να προκριθούν στην κλήρωση σε βάρος ομάδων Β' εθνικής.
Περισσότερο ενδιαφέρων γύρος υπήρξε ο προημιτελικός, εκεί όπου 2 αγώνες (ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκού και Απόλλωνα Αθηνών - Εθνικού) διακόπηκαν σε βάρος των διαμαρτυρομένων για τη διαιτησία γηπεδούχων και περίπου στο ίδιο σημείο της παράτασης, η ΑΕΚ νίκησε τον Πανιώνιο, αλλά και ο Ολυμπιακός συνέτριψε στην Πάτρα την Παναχαϊκή με το εντυπωσιακό σκορ 3-8, αν και η γηπεδούχος ομάδα είχε προηγηθεί με 3-1. Και οι τέσσερις φιλοξενούμενες ομάδες αυτού του γύρου κατάφεραν να πάρουν την πρόκριση.
Στον τελικό έφτασαν για μία φορά ακόμα ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, με τον τελικό να διεξάγεται στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας (έδρα του Παναθηναϊκού), αλλά οι "ερυθρόλευκοι" να σηκώνουν τελικά το κύπελλο με νίκη 1-0.
Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο

Τα πρώτα βήματα

Ξεκίνησε το μπάσκετ σε ηλικία 14 ετών στο σύλλογο CN Helios της γεννέτειράς του, στην 3η κατηγορία Ισπανίας. Το 1979 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα και έκτοτε καθιερώθηκε.

Διακρίσεις

Ο Σαν Επιφάνιο αγωνίστηκε σε συλλογικό επίπεδο με τα χρώματα της Μπαρτσελόνα για 16 χρόνια, ενώ το 1984 ανακηρύχθηκε Ευρωπαίος παίκτης της χρονιάς ("Mister Europa").
Κατέχει το απόλυτο ρεκόρ συμμετοχών στην Εθνική Ομάδα της Ισπανίας, με 239 παρουσίες, σε χρονική διάρκεια περισσότερη από 15 έτη. Είναι, ως εκ τούτου, ο μοναδικός ισπανός διεθνής που έλαβε μέρος σε 4 συνεχόμενα Ολυμπιακά Τουρνούα Μπάσκετ, από το 1980 στη Μόσχα έως και το 1992 στη Βαρκελώνη. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες (1984), το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1983 στη Ναντ και το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1991.
Με τη Μπαρτσελόνα ήταν 3 φορές φιναλίστ σε Τελικούς της Ευρωλίγκας (1984, 1990, 1991), δυο φορές νικητής στο Κύπελλο Σαπόρτα (1985 και 1986) μια φορά κάτοχος του Κυπέλλου Κόρατς (1987), 7 φορές πρωταθλητής Ισπανίας (1981, 1983, 1987, 1988, 1989, 1990 και 1994) και 10 φορές Κυπελλούχος (1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1987, 1988, 1991 και 1994). Το 1985 κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα συλλόγων.
Το ατομικό του ρεκόρ (54 πόντοι) σε αγώνα εναντίον της Ζουβεντού Μπανταλόνα από τις αρχές της δεκαετίας του '80 είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο Ισπανικό Πρωτάθλημα.
Στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης του έγινε η μεγάλη τιμή να μεταφέρει τελευταίος την ιερή δάδα, πριν εκείνη δοθεί στον τοξοβόλο Αντόνιο Ρεμπόλο, που την εξακόντησε ανάβοντας την Ολυμπιακή Φλόγα στο βωμό του Σταδίου.
Τερμάτισε τη σπουδαία σταδιοδρομία του στις 25 Μαΐου του 1995, σε ηλικία 35 ετών. Από το 2007 είναι σχολιαστής καλαθόσφαιρας, στο ισπανικό κανάλι Canal+.
Ντιν Αναστασιάδης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1970 στη Μελβούρνη από Έλληνες γονείς, μετανάστες πρώτης γενιάς στην Αυστραλία. Τερματοφύλακας υπήρξε και ο πατέρας του στην Ελλάδα, ενώ επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ήταν και ο αδερφός του Τζόνι Αναστασιάδης που αγωνίστηκε και στην Ελλάδα στον ΠΑΟΚ και στην Αυστραλία.
Ο Ντιν Αναστασιάδης ξεκίνησε την καριέρα του από το Μέγα Αλέξανδρο Μελβούρνης (νυν: Heidelberg United FC) το 1989 και συνέχισε στη Γιάραβιλ Γκλόρι (Yarraville Glory) και στην Φόκνερ Μπλουζ (Fawkner Blues), ομάδες του πολιτειακού πρωταθλήματος της Βικτώρια. Το 1992 υπέγραψε στην Ελλάς Μελβούρνης (νυν: South Melbourne FC), την πιο ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα της ελληνικής ομογένειας, με την οποία αγωνίστηκε τρεις σεζόν στο εθνικό πρωτάθλημα Αυστραλίας. Ακολούθως, αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες του εθνικού πρωταθλήματος και του πολιτειακού πρωταθλήματος, ως το 2009 που σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Στη συνέχεια σπούδασε προπονητική.
Κορυφαίες στιγμές της καριέρας του υπήρξαν η κατάκτηση του εθνικού πρωταθλήματος Αυστραλίας και στη συνέχεια του Κυπέλλου πρωταθλητριών Ωκεανίας με την Wollongong Wolves το 2001 και η συμμετοχή του στον τελικό του πρωταθλήματος το 1998 με την Κάρλτον. Είναι χαρακτηριστικό πως και στους δύο εθνικούς τελικούς, του 1998 και του 2001, αντίπαλός του ήταν ο αδερφός του Τζόνι Αναστασιάδης, ο οποίος και στους δύο τελικούς σκόραρε εναντίον του. Επίσης, επί δύο συνεχόμενες σεζόν (2005, 2006) αναδείχθηκε κορυφαίος τερματοφύλακας του πολιτειακού πρωταθλήματος Βικτώρια.

Διεθνής

Το 2002 μετείχε με την Εθνική Αυστραλίας στην τελική φάση Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας, στην οποία η ομάδα έφτασε ως τον τελικό. Αγωνίστηκε στο θριαμβευτικό με 11-0 ματς με τη Νέα Καληδονία, που υπήρξε μοναδική συμμετοχή του στην εθνική Αυστραλίας.
Νικόλαος Κονταξόπουλος

Καριέρα

Ο Νικόλαος Κονταξόπουλος γεννήθηκε γύρω στο 1875. Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για την οικογένειά του και τον τόπο καταγωγής του, αλλά ζούσε στη Σμύρνη και ήταν αθλητής του συλλόγου Γυμνάσιον Σμύρνης. Το Γυμνάσιον είχε δημιουργηθεί το 1893 από αθλητές που αποχώρησαν από το σύλλογο Ορφεύς Σμύρνης, για να ξαναενωθούν το 1898 δημιουργώντας τον Πανιώνιο Γ.Σ. Σμύρνης.
Πρωτοεμφανίζεται στον αθλητισμό τον Αύγουστο του 1895 στα «Τήνια», αγώνες που έγιναν στην Τήνο με συμμετοχή 100 και πλέον αθλητών από όλο τον ελληνικό χώρο. Περιλάμβαναν διάφορα αθλήματα και αποτέλεσαν προανάκρουσμα των Ολυμπιακών Αγώνων που ακολούθησαν την επόμενη άνοιξη. Δόθηκαν μετάλλια στους δύο πρώτους σε κάθε αγώνισμα, ασημένιο και χάλκινο, όπως στην Α΄ Ολυμπιάδα. Στους αγώνες αυτούς ο Κονταξόπουλος ήρθε τρίτος στα 1500 μ. και στο δίζυγο. Από άλλους σημειώνεται ως Ν. Κονταξόπουλος και από άλλους ως Ι. Κονταξόπουλος. Ίσως πρόκειται για δύο πρόσωπα: έναν δρομέα και έναν αθλητή γυμναστικής.
Το 1896 μετέχει στους Α΄ Δημόσιους Αγώνες της Σμύρνης που διοργάνωσε ο σύλλογός του, το Γυμνάσιον Σμύρνης, οι οποίοι από τον τύπο της πόλης αποκλήθηκαν Πανιώνιοι Αγώνες, ονομασία που τελικά επικράτησε. Εκεί κυριαρχεί στις 440 γιάρδες (402,16 μ.) με επίδοση 61.2, νίκη που θα επαναλάβει το 1898, χωρίς να είναι γνωστός ο χρόνος του. Αυτή είναι η τελευταία αγωνιστική πληροφορία που υπάρχει γι’ αυτόν τον πρωτοπόρο αθλητή.