google/wiki40b huggingface dataset:
Σαντζάκι του Πεκ

Το Σαντζάκι του Πεκ (τουρκικά : İpek sancak) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από τον 15ο αιώνα έως το 1913. Οφείλει το όνομα του στην πόλη Πεk, του σημερινού Κοσυφοπεδίου που ήταν και η πρωτεύουσα του. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους που κάποτε ανήκε στο Σαντζάκι του ανήκει σήμερα στο Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία.

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1455 αρχικά σαν Σαντζάκι Dukagjin από τον Μαχμούτ πασά Dukagjini όπου ήταν και ο πρώτος του διοικητής. Το Σαντζάκι είχε τέσσερις καζάδες : του Πεκ , της Τζακοβίτσας, της Γκουζίνιε, και της Μπεράνε. Το 1536 ο διοικητής του απαγχονίστηκε με διαταγή του σουλτάνου για τα λάθη και την ανικανότητα στη διακυβέρνηση του σαντζακίου. Ο χριστιανικός πληθυσμός του συχνά επαναστατούσε εναντίον των οθωμανικών αρχών, ιδίως στο 1550 ενάντια στους νέους φόρους που επιβλήθηκαν. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις επαναστάσεις ο διοικητής του διατάχθηκε να καταστείλει την εξέγερση με τη βοήθεια των σαντζάκιων του Σκουτάρεως και του Δυρραχίου αν χρειαστεί. Στο 1690 όταν ήταν διοικητής ο Μαχμούτ Πασάς Χασάν Μπέργκοβιτς επιτέθηκαν τα αυστριακά στρατεύματα στο Πεκ κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Τούρκικου πόλεμου. Το 1737 ο διοικητής ήταν ο Μαχμούτ Μπέγκοβιτς.
Μετά τον 19ο αιώνα το Σαντζάκι μετενομάστηκε σε Σαντζάκι του Πεκ. Όταν ιδρύθηκε το 1877 το Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου το Σαντζάκι του Πεκ έγινε μέρος του με πρωτεύουσα τα Σκόπια.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και στο τέλος του 1912, το Σαντζάκι του Πεκ καταλήφθηκε από το Βασίλειο του Μαυροβουνίου και το Βασίλειο της Σερβίας. Το 1914 ένα του εδάφους του έγινε μέρος του νεοσύστατου Πριγκιπάτου της Αλβανίας , που ιδρύθηκε βάσει της σύμβασης της ειρήνης που υπεγράφη κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Λονδίνου το 1913.
Κλίντον Χιλ

Βιογραφία

Ο Κλίντον Χιλ γεννήθηκε σε πόλη της Βόρειας Ντακότα, από Νορβηγούς μετανάστες, οι οποίοι τον άφησαν σε ηλικία μόλις τριών μηνών στο τοπικό ορφανοτροφείο. Από κει τον υιοθέτησε μια άλλη οικογένεια Νορβηγών μεταναστών, οι Χάουγκεν, που αργότερα αλλάξαν το επίθετό τους σε Χιλ. Μετά το σχολείο, θα σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, όπου και θα είναι μέλος σε αρκετές κολεγιακές ομάδες σπορ, από μπάσκετ και ράγκμπι μέχρι και μπέιζμπολ.  Θα αποφοιτήσει  το 1954 με πτυχίο στην ιστορία και την φυσική αγωγή και μετά θα καταταγεί στον  στρατό όπου και θα παραμείνει έως το 1957.
Χρήστος Ανδρικόπουλος

Ο Χρήστος Ανδρικόπουλος (1916 - 11 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν διοικητής του ΟΓΑ από το 1969 ως τον θάνατό του.

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1916 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Άρχισε τη σταδιοδρομία του από το ΙΚΑ, στο οποίο εργάστηκε από τότε που συστάθηκε το ίδρυμα και έγινε εκπρόσωπος του ΙΚΑ σε διοικητικά συμβούλια άλλων οργανισμών. Στη διοίκηση του ΟΓΑ τον Αύγουστο του 1969 διαδέχθηκε τον Αντώνιο Μπερνάρη.
Στον ΟΓΑ επέδειξε έργο στον τομέα των συντάξεων, οργανώνοντας το τμήμα αυτό και διατελώντας προϊστάμενός του.
Απεβίωσε από καρδιακή εμβολή τον Σεπτέμβριο του 1980 και ενώ ήταν εν ενεργεία διοικητής στον ΟΓΑ και βρισκόταν στη βιβλιοθήκη του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, στη διάρκεια σύσκεψης για θέματα του οργανισμού. Έγιναν προσπάθειες να τον επαναφέρουν στη ζωή από τον γιατρό και υφυπουργό Τσουκαντά, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού. Είχε τιμηθεί με διάφορες διακρίσεις.
Ηρόδικος ο Βαβυλώνιος

Εργογραφία

Ο Ηρόδικος έγραψε το σύγγραμμα "Προς τον Φιλοσωκράτη" το οποίο αποτελεί αμφισβήτηση του Πλάτωνα και των Σωκρατικών και του οποίου αποσπάσματα υπάρχουν στους "Δειπνοσοφιστές" του Αθηναίου. Έργα του αναφέρονται το "Σύμμεικτα Υπομνήματα" με το οποίο περιγράφει τα συμπόσια και οι "Κωμωδούμενοι" σχετικά με την Αρχαία και μέση Αττική Κωμωδία. Ο Paton του αποδίδει το επίγραμμα L.2 T.10 E.6 της Ανθολογίας του Πλανούδη (XVI 19A στην Ελληνική Ανθολογία του Paton), που απουσιάζει από την έκδοση του Jacobs. Υπήρξε εχθρός του Αρίσταρχου και των μαθητών του, τους οποίους χαρακτήρισε ως «γωνιοβόμβικες» επειδή δημιουργούσαν βόμβο (βουητό) στις γωνίες των σχολείων και ως «μονοσύλλαβους» επειδή ασχολούνταν με τα μονοσύλλαβα.
Ρενέ Χάρις

Βιογραφία και ξεκίνημα πολιτικής καριέρας

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1947 στο Άιγουο και διετέλεσε τέσσερις φορές Πρόεδρος της χώρας από το 1999 ως το 2004. Έκανε σπουδές στην Αυστραλία στο κολέγιο Γκιλόνγκ. Προτού εκλεγεί μέλος του Κοινοβουλίου, ο Χάρις εργάστηκε για την Ένωση Φωσφάτων του Ναουρού (Nauru Phosphate Corporation).
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στη γενέτειρά του, το 1977. Επίσης, υπήρξε διευθυντής στη Γραμμή του Ειρηνικού του Ναουρού (Nauru Pacific Line). Το 1978 εξελέγη αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου και το 1986 πρόεδρος. 
Το 1998 ο Χάρις καταδικάστηκε για επίθεση και απόδραση επειδή ελευθέρωσε τρεις συγγενείς του από τα κρατητήρια της Αστυνομίας του Ναουρού, με τη βοήθεια δύο συνενόχων. Επίσης, κατηγορήθηκε, από ανταποκριτή του ABC (αυστραλιανού δικτύου ενημέρωσης) για σπατάλη 231.000 αυστραλιανών δολαρίων σε είδη πολυτελείας.

Θητείες στην προεδρία

Έγινε για πρώτη φορά Πρόεδρος στις 27 Απριλίου του 1999 και παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 20 Απριλίου του 2000 , οπότε και τον διαδέχθηκε ο Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο, ο οποίος διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως τις 29 Μαρτίου του 2001, οπότε ο Χάρις ξαναέγινε Πρόεδρος μετά την ανατροπή (με πρόταση μομφής) του Ντοουιγιόγκο. Τον Ιανουάριο του 2003 και οι δύο άνδρες έγιναν Πρόεδροι δύο φορές και τελικά ο Ντοουιγιόγκο επανήλθε στην προεδρία. Το Μάρτιο του 2003 ο τελευταίος απεβίωσε και ενισχύθηκε η αβεβαιότητα. Τελικά, στις 15 Αυγούστου του 2003 ο Χάρις επανεξελέγη στην προεδρία.
Κατά την περίοδο αυτής της θητείας του στο ύπατο αξίωμα του κράτους, συνετέλεσε στη στέγαση Αυστραλών που ζητούσαν άσυλο στο νησί, καθώς επίσης και στην εισδοχή του Ναουρού στον ΟΗΕ. Επίσης, επί προεδρίας του Ρενέ Χάρις, η μικρή νησιωτική χώρα έγινε πλήρες μέλος της Κοινοπολιτείας. Ο Χάρις δέχθηκε επικρίσεις από την Αντιπολίτευση και τη Διεθνή Κοινότητα για καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Όπως και ο πολιτικός του αντίπαλος, Ντοουιγιόγκο, έτσι και ο Χάρις υποφέρει από διαβήτη. Το Δεκέμβριο του 2003 ο Χάρις λιποθύμησε στο Κοινοβούλιο και επανήλθε έπειτα από φροντίδα κάποιου ιατρού.
Εξαιτίας πολιτικής διαρροής ανατράπηκε από Πρόεδρος στις 22 Ιουνίου του 2004. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Λούντβιγκ Σκόττι.

Έπειτα από την προεδρία

Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 οι υποστηρικτές του Σκόττι κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών και έλαβαν τέλος οι προσπάθειες του Χάρις να εκλεγεί ξανά Πρόεδρος. Στις βουλευτικές εκλογές στις 25 Αυγούστου του 2007, ο Χάρις υπήρξε το μοναδικό μέλος της Αντιπολίτευσης που κατάφερε να επανεκλεγεί.
Έπειτα από την πυρπόληση αστυνομικού σταθμού στις 7 Μαρτίου του 2008 από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν στην εκλογική περιφέρεια του Aiwo , αναφορικά με τα απόβλητα φωσφάτων, η κυβέρνηση κατηγόρησε το Χάρις για υποκίνηση των επεισοδίων.
Ο Χάρις απώλεσε την κοινοβουλευτική του έδρα στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου του 2008. Την πλειοψηφία των εδρών κέρδισαν οι υποστηρικτές του Προέδρου Μάρκους Στίβεν.

Θάνατος

Στις 4 Ιουλίου του 2008 ο Χάρις υπέστη καρδιακή προσβολή και απεβίωσε την επόμενη ημέρα. Την ίδια ημέρα έγινε η κηδεία του, με κρατική δαπάνη.
Βερεγγάριος της Βέργα

Βιογραφία

Ήταν μάλλον ο έβδομος γιος τού Βιφρέδο Β΄ κόμη της Σερδάνια & Βέργα και της Γουίσλα δε Πιγιάρς.
Το 1035 ο πατέρας του αποσύρθηκε σε μονή και οι αδελφοί μοιράστηκαν τις κτήσεις του: ο Ραϋμόνδος έλαβε τη Σερδάνια, ο Βερνάρδος Α΄ τη Βέργα, ενώ άλλοι τρεις έγιναν επίσκοποι. Το 1050 ο Βερνάρδος Α΄ αποσύρθηκε σε μονή και τον διαδέχθηκε ο Βερεγγάριος. Αργότερα το ίδιο έτος παραιτήθηκε και αυτός και έγινε επίσκοπος της Ζιρόνα, ώσπου απεβίωσε. Η Βέργα περιήλθε στον πρωτότοκο Ραϋμόνδο.
Αφορεσμένος κάβος

Με την ελληνική δημώδη ονομασία αφορεσμένος κάβος φέρεται η επικίνδυνη άκρα, ακρωτήριο, της Κρήτης που αποτελεί το βορειοδυτικό άκρο του κόλπου του Μιραμπέλου.
Ενώ επίσημη ονομασία του ακρωτηρίου από την ελληνική Υδρογραφική Υπηρεσία είναι "Ακρωτήριο Άγιος Ιωάννης" παρά ταύτα έχει επικρατήσει η κοινή (δημώδης) ονομασία ακόμα και σε ξένους πλοηγούς. Πρόκειται πράγματι για επικίνδυνο ακρωτήριο λόγω συστροφής των κυμάτων που παρατηρούνται πλησίον αυτού, ένεκα του μεγάλου βάθους περίπου 300 πόδια. Επί του ακρωτηρίου φέρεται ομώνυμος φάρος.
Κατιάνα Μπαλανίκα

Βιογραφία

Αποφοίτησε από το Εθνικό Θέατρο, στο οποίο έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο στην παράσταση "Η Τρισεύγενη"  το 1969. Δούλεψε για πολλά χρόνια στη Μέδουσα στο πλευρό του Γιώργου Μαρίνου. Στην "Νεράιδα" συνεργάστηκε με τον Δάκη, τον Φίλιππο Νικολάου και τον Αντώνη Καλογιάννη. Το 1983 στην ΕΡΤ στο σόου "Πράματα και Θάματα" έκανε μουσικά επιθεωρησιακά σκετς, μαζί με την Πωλίνα και τη Σόφη Ζαννίνου. Αγαπημένοι της και στενοί συνεργάτες είναι, μεταξύ άλλων, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Αλέξανδρος Ρήγας, η Κάτια Δανδουλάκη, η Άννα Παναγιωτοπούλου, η Ελένη Ράντου, ο Γιώργος Μαρίνος, ο Σάκης Μπουλάς και πολλοί άλλοι.

Προσωπική ζωή

Αδελφή της είναι η τραγουδίστρια Sigma Fay. Για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ήταν σύντροφος του γνωστού καλλιτέχνη Γιώργου Μαρίνου. Το 1975 παντρεύτηκε με τον επιχειρηματία Στηβ Κακέτση, με τον οποίο απέκτησε τον γιο της Ασημάκη (1976), ενώ χώρισαν το 2000. Ο Μάκης παντρεύτηκε το 2012 και το 2013 απέκτησε την κόρη του, που πήρε το όνομα της γνωστής ηθοποιού.
Λουτρά Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Τα Λουτρά βρίσκονται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία. Απέχουν 94 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα, 32 χλμ. Β. από τη Κόνιτσα και 5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τον Αμάραντο. Το χωριό είναι γνωστό για τα ιαματικά λουτρά, τα επισκέπτονται εκατοντάδες επισκέπτες και λειτουργούν από τον Ιούνιο μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου. Οι πηγές τους βρίσκονται στη βάση μεγάλου ασβεστολιθικού βράχου με υψόμετρο 1.260 μ. Διαθέτουν σύγχρονες εγκαταστάσεις, ατομικά δωμάτια και λουτήρες για λουτρό και εισπνοές. Στη γύρω περιοχή υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και κέντρα εστίασης.ref>onmed.gr (2018-07-11). «Δύο ιαματικές πηγές των Ιωαννίνων εντάσσονται στον επίσημο χάρτη των αναγνωρισμένων πηγών». Onmed.gr. Ανακτήθηκε στις 2018-09-19.</ref>. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή το 1971 ως μέρος της τότε κοινότητας Αμαράντου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αμάραντο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αμαράντου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Ιωάννης Καρελλάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1869 στη Σπάρτη και σπούδασε ιατρική. 
Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1915, του 1920  και σε εκείνες του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα. 
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Με τη σύζυγό του, Ευαγγελία, είχαν 3 παιδιά.
Ερνέστο Σέρρα

Έργο

Φοίτησε στην Accademia Albertina στο Τορίνο υπό την επίβλεψη του καθηγητή Αντρέα Γκαστάλντι (Andrea Gastaldi, 1826-1889) κερδίζοντας μάλιστα χρυσό μετάλλιο στην ζωγραφική πορτρέτων.
Στην Έκθεση που διεξήχθη στο Τορίνο το 1884 παρουσίασε το πορτρέτο μιας κυρίας με την ονομασία Elda. Το έργο αυτό απέσπασε πολύ θετικές κριτικές από το κοινό. Η Elda αποκτήθηκε από επιτροπή της Έκθεσης και αξιοποιήθηκε ως βραβείο για την λοταρία. Το 1886 ο Σέρρα παρουσίασε τον πίνακα Così? στην Έκθεση Primaverile Fiorentina που διοργανώθηκε στην Φλωρεντία. Ακολούθησαν το επόμενο έτος τα έργα Lilia, Civetteria και Trastulli materni στην Esposizione Nazionale Artistica di Venezia (Εθνική Καλλιτεχνική Έκθεση της Βενετίας). Την περίοδο 1888-1895 έζησε στο Παρίσι με την χορηγία του Negozianti d'Arte di Colà. Εκεί παρουσία τους πίνακες Maura pienserosa και Visione.
Έπειτα επέστρεψε στην Ιταλία και συγκεκριμένα στο Τορίνο, όπου εγκατέστησε το στούντιό του. Το 1897 παρουσίασε έργα του στην Μπιενάλε της Βενετίας και τον επόμενο χρόνο στην Esposizione Generale Italiana, και την Esposizione d'Arte Sacra Antica e Moderna Για την συμμετοχή του στην δεύτερη Έκθεση του απονεμήθηκε αργυρό μετάλλιο. Το 1901 παρουσίασε τον πίνακα Falciatore στην Διεθνή Έκθεση Τέχνης του Μονάχου, αποσπώντας πολύ θετικές κριτικές. Το έργο αυτό εκτέθηκε ξανά στην Internazionale της Ρώμης το 1904 και ξανά στην Esposizione della Promotrice di Belle Arti το 1913 στο Τορίνο. Το 1902 συμμετείχε επίσης στην Esposizione Quadriennale di Belle Arte με τον πίνακα Fiori d'aprile. Πολλά από τα έργα του εντάχθηκαν σε δημοτικές και κρατικές συλλογές, ενώ ο ίδιος είχε την υποστήριξη του Ιταλού βασιλέα Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ και της Πριγκίπισσας Ισαβέλας της Βαυαρίας. 
Κατά τον ύστερο βίο του επικεντρώθηκε στην φιλοτέχνηση τοπίων των βουνών γύρω από το Τορίνο. Απεβίωσε στις 17 Μαΐου 1915.
Αλεξάνδρα Παλαιολόγου

Βιογραφία

Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη, το 1990. Έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες. Τον Νοέμβριο του 1998 παντρεύτηκε για πρώτη φορά και ο γάμος αυτός διήρκεσε 3,5 χρόνια. Στις 11 Οκτωβριου 2011 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Βαγγέλη Μητρογιάννη, με τον οποίο χώρισε το 2014.
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 / άνδρες

Σύστημα διεξαγωγής

Οι ομάδες χωρίστηκαν με κλήρωση σε δύο ομίλους. Οι τέσσερις πρώτοι κάθε ομίλου προκρίνονταν στα νοκ-άουτ παιχνίδια των προημιτελικών, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούσαν τους νικητές σε προκαθορισμένες διασταυρώσεις στους ημιτελικούς. Οι νικητές των ημιτελικών αναμετρήθηκαν στο τελικό, οι ηττημένοι στο μικρό τελικό.
Οι ηττημένοι των προημιτελικών οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης των θέσεων 5-8, με ένα ασυνήθιστο σύστημα: Όσοι αποκλείστηκαν στα χιαστί των 2ων-3ων, αγωνίστηκαν για την 5η θέση. Αντίστοιχα, όσοι αποκλείστηκαν στα χιαστί των 1ων-4ων, αγωνίστηκαν για την 7η θέση.
Οι 5οι και 6οι των ομίλων αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την 9η και 11η θέση αντίστοιχα.

Στατιστικές διακρίσεις

(μέσοι όροι ανά αγώνα)
Delonghi

Η De'Longhi S.p.A είναι Ιταλική κατασκευάστρια εταιρεία με έδρα το Τρεβίζο της Ιταλίας.

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε από την οικογένεια De 'Longhi το 1902 ως ένα μικρό εργαστήριο κατασκευής. Ιστορικά, είναι ένας μεγάλος παραγωγός φορητών θερμαντικών συσκευών και κλιματιστικών που επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει σχεδόν κάθε κατηγορία μικρών οικιακών συσκευών από την προετοιμασία και το μαγείρεμα των τροφίμων, μέχρι τον τομέα καθαρισμού και σιδερώματος.
Γουσταύος Φλάτοβ

Η ζωή του

Ο Γουσταύος Φλάτοβ γεννήθηκε στο Μπέρεντ της Δυτικής Πρωσίας (σημερινή Κοστσιεζίνα της Πολωνίας). Αποφοίτησε από το σχολείο το 1890 και το 1893 γράφτηκε σε εμπορική σχολή στο Βερολίνο, ενώ από το 1893 ήταν αθλητής του συλλόγου Turnverein 1850. Πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα στην γυμναστική. Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια με την εθνική ομάδα της Γερμανίας στο ομαδικό του δίζυγου και του μονόζυγου.
Αφού συμμετείχε χωρίς να κατακτήσει μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, εγκατέλειψε τον αθλητισμό και αφιερώθηκε στη διεύθυνση του εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας που είχε αναλάβει ένα χρόνο νωρίτερα. Αργότερα, την δεκαετία του '30 ίδρυσε δική του κλωστοϋφαντουργία.

Το 1933 το Ναζιστικό καθεστώς κατάσχεσε την περιουσία του επειδή ήταν Εβραίος και ο ίδιος αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στη Ολλανδία. Το 1940 με την κατάληψη της Ολλανδίας από τον Γερμανικό στρατό συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ στην Βοημία, όπου και πέθανε το 1945.
Το 1997 η πόλη του Βερολίνου τίμησε τον Γουσταύο μαζί με τον ξάδελφο του επίσης ολυμπιονίκη το 1896 Άλφρεντ δίνοντας το όνομα τους σε δρόμο κοντά στο ολυμπιακό χωριό και σε γυμναστήριο της πόλης. Επίσης τα Γερμανικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο με την μορφή τους.
Πασκοάλ Μοκουμπί

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου του 1941και το παραδοσιακό του όνομα ήταν Mahykete. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Missão de Mocumbi, στην επαρχία Ινχαμπάνε. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο το 1952 και ως το 1960 ολοκλήρωσε τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στο Λύκειο Σαλαζάρ στο Μαπούτο. Το 1960 πήγε για σπουδές Ιατρικής στην Πορτογαλία, αναγκάστηκε όμως λίγο καιρό μετά να φύγει από εκεί, για πολιτικούς λόγους. Έμεινε στη Γαλλία ως το 1963, σπουδάζοντας στο πανεπιστήμιο του Πουατιέ. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘ 60 συνέχισε τις σπουδές του στην Ελβετία, όπου πήρε το δίπλωμα Ιατρικής το 1973 και εργάστηκε ως βοηθός ιατρού. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘ 70 άσκησε το επάγγελμα του μαιευτήρα και γυναικολόγου στο Κεντρικό Νοσοκομείο του Μαπούτο. Αργότερα εργάστηκε και σε άλλα νοσοκομεία στη χώρα του. Επίσης δραστηριοποιήθηκε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και εργάστηκε για την εξάλειψη της ιλαράς από τη χώρα του αλλά και για την καταπολέμηση ασθενειών, όπως η ελονοσία και το AIDS.
Είναι παντρεμένος με την Adelina Isabel Bernardino Paindane Mocumbi και έχουν 6 παιδιά.

Πολιτική δράση και καριέρα

Από τα νεανικά του χρόνια, ο Μοκουμπί δραστηριοποιήθηκε σε φοιτητικές οργανώσεις με εθνικιστικό χαρακτήρα.
Το 1962 συνετέλεσε στην ίδρυση του Μετώπου Απελευθέρωσης της Μοζαμβίκης (FRELIMO, στην Τανζανία. Το 1963, έχοντας διακόψει τις σπουδές του, ορίστηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Μετώπου και ήταν επικεφαλής του Γραφείου Τύπου και Προπαγάνδας του FRELIMO. Την περίοδο 1965-67 ήταν μόνιμος αντιπρόσωπος του κινήματος στην Αλγερία.
Από το 1980 ως το 1987 ήταν Υπουργός Υγείας και στη συνέχεια έγινε υπουργός Εξωτερικών, αξίωμα που διατήρησε ως το 1994. Ως Υπουργός, συνετέλεσε στην εξομάλυνση των σχέσεων της Μοζαμβίκης με κράτη της Δύσης.
Στις 16 Δεκεμβρίου του 1994 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Σισάνο. Υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό για δέκα χρόνια, ως τις 17 Φεβρουαρίου του 2004. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία η Λουίζα Ντιόγκο.
Βουλευτικές εκλογές του Ναουρού (2019)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ναουρού στις 24 Αυγούστου 2019.  Ο πρόεδρος Μπάρον Γουάκα έχασε την έδρα του στην εκλογική περιφέρεια της Μπόε, καθιστώντας τον μη επιλέξιμο για να διεκδικήσει την επανεκλογή του για τρίτη θητεία.  Μετά τις εκλογές, ο Λάιονελ Αϊνγκιμέα εξελέγη πρόεδρος, κερδίζοντας κοινοβουλευτική ψήφο με 12-6 επί του Ντέιβιντ Αντέανγκ .

Εκλογικό σύστημα

Τα 19 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται από οκτώ πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που χρησιμοποιούν το σύστημα Ντάουντολ, μια έκδοση της ψήφου σε κατάταξη. Οι ψηφοφόροι κατατάσσουν τους υποψηφίους, με τις ψήφους να υπολογίζονται ως ένα κλάσμα που διαιρείται με τον αριθμό (σειρά) κατάταξης (π.χ. ένας υποψήφιος που κατατάσσεται δεύτερος θα σημειωθεί ως ½). Εξελέγησαν οι υποψήφιοι με το υψηλότερο σύνολο.
Ανδρέας Αγγελάκης

Βιογραφικό

Ο Αγγελάκης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 28 Μαρτίου του 1940. Σπούδασε Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία στα Πανεπιστήμια της Αθήνας και του Λονδίνου. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: Ομιλίες τού θεού και της θάλασσας (1962), Ο Πρίγκηπας των κρίνων (1964), Προτάσεις Αθωότητας (1967), Ποιήματα χαρισμένα στον κόντε Διονύσιο Σολωμό (1971), Το πύον (1973), Οι Εφιάλτες (1974), Το Δωμάτιο (1977), Η οδός Θρασυβούλου (1979), Ερωτικό Σώμα (1981) (αυτοαναθολόγηση), Η Μεταφυσική της μιας νύχτας (1982), Καβάφης καθ' οδόν (1984), Τα ποιήματα του δολοφόνου μου (1986), Ο Μακρύς μονόλογος της Μαρίας Πολυδούρη (1989).  Έγραψε τους στίχους σε σημαντικό αριθμό τραγουδιών, έγραψε το νεανικό μυθιστόρημα Love story στο Αγκίστρι το οποίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Κέδρος το 1990 και τη βιογραφία του Κώστα Ταχτσή, η οποία εκδόθηκε απ' τις εκδόσεις Καστανιώτη. Πέθανε στο Νοσοκομείο Μεταξά του Πειραιά στις 14 Ιουλίου του 1991 σε ηλικία μόλις 51 ετών προσβεβλημένος από AIDS και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Αναστάσεως.
Farmerama

Τρόπος παιχνιδιού

Τα αντικείμενα μπορούν να αγοραστούν με δύο τρόπους, είτε με χαρτοτάλιρα (Εικονικό Νόμισμα) είτε με φιορίνια (Αληθινό νόμισμα). Περιλαμβάνεται μία Αγορά Αγροτών όπου οι παίκτες μπορούν να αγοράσουν ή να πουλήσουν καρπούς, ζώα και άλλα πράγματα. Ένας παίκτης μπορεί να προσθέσει έναν άλλον σαν γείτονα. Οι γείτονες μπορούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον να καθαρίσουν τα χωράφια από τα ζιζάνια, να δώσουν πόντους εμπειρίας όταν ανεβούν επίπεδο, αλλά και να δώσουν δώρα τα οποία βοηθούν στο παιχνίδι.

Η επιτραπέζια έκδοση

Η εταιρεία Ravensburger δημοσίευσε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι Farmerama το οποίο μπορεί να παιχτεί από έναν μέχρι και τέσσερις παίκτες. Το συγκεκριμένο παιχνίδι δημιουργήθηκε από τον Uwe Rosenberg, ένα διάσημο σχεδιαστή παιχνιδιών, γνωστό για τα άλλα παιχνίδια φάρμας "Agricola" και "Bohnaza".
Σημαία του Παλάου

H σημαία του Παλάου καθιερώθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1981, είναι μονόχρωμη μπλε, στο κέντρο της οποίας φέρεται κίτρινος δίσκος διαμέτρου ίσης προς τα 3/5 του πλάτους της. Όταν το νησιωτικό σύμπλεγμα αποχώρησε από το Έδαφος υπό Εντολή των Ηνωμένων Εθνών, υιοθετήθηκε η εν λόγω σημαία. Το μπλε φόντο συμβολίζει τον ωκεανό και τη γεωγραφική θέση της χώρας στον Ειρηνικό. Ο κυκλικός δίσκος, χρώματος χρυσού, που βρίσκεται παραπάνω από το κέντρο του μπλε φόντου στη σημαία, προσιδιάζει σε αυτόν της σημαίας της Ιαπωνίας και του Μπανγκλαντές. Σε αντίθεση με τη χρήση στις χώρες της Ασίας, ο δίσκος στη σημαία των Παλάου συμβολίζει το φεγγάρι και όχι τον ήλιο.
Blue Öyster Cult (άλμπουμ)

Πληροφορίες τραγουδιών

Το κομμάτι "Redeemed" φέρει και τον εναλλακτικό τίτλο "Sir Rastus Bear", ενώ το "Before The Kiss, A Redcap" αρχικά ονομαζόταν "Conry's Bar". Το "Cities on Flame With Rock And Roll", γνωστότερο τραγούδι του άλμπουμ, είχε αρχικό τίτλο "Siren Singalong" και είναι επηρεασμένο από το "The Wizard" των Black Sabbath, το "Motor City is Burning" των MC5 και το "21st Century Schizoid Man" των King Crimson. Επίσης, το βασικό ριφ του "I'm On The Lamb, But I Ain't No Sheep" είναι εμπνευσμένο από το "Hey Joe" του Jimi Hendrix.
Ιωάννης Νοταράς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1805 και ήταν γόνος της σημαντικής αρχοντικής οικογένειας των Νοταράδων της Κορινθίας. Πατέρας του ήταν ο πρόκροιτος Σωτήρης Νοταράς και μητέρα του η Μαρία, αδελφή του Ανδρέα Ζαΐμη. Διακρινόταν για το παράστημά του και τη φυσική του παρουσία και ήταν γνωστός στο περιβάλλον του ως «αρχοντόπουλο». Είχε στοιχειώδη μόρφωση και στο ξεκίνημα της Επανάστασης, αν και πολύ νεαρός σε ηλικία, δημιούργησε δικό του στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από Πελοποννήσιους και Ρουμελιώτες που ήταν και η πλειοψηφία των ανδρών του. Μάλιστα τα χρήματα για τη μισθοδοσία των στρατιωτών του προέρχονταν από τη δική του περιουσία. 
Συμμετείχε στην πολιορκία του Ακροκόρινθου και μετά το τέλος της πολιορκίας και την παράδοση του κάστρου ορίστηκε ως φρούραρχος. Πολέμησε γενναία και διακρίθηκε στην απόκρουση της στρατιάς του Δράμαλη. Το 1824, σε ηλικία μόλις 19 ετών αναδείχτηκε στρατηγός των επαναστατικών δυνάμεων. Στην πρώτη φάση του εμφυλίου συντάχθηκε με το θείο του, Ανδρέα Ζαΐμη, με αποτέλεσμα, στη δεύτερη φάση, να βρεθεί, όπως και ο θείος του, αντιμέτωπος με την κυβέρνηση Κουντουριώτη αλλά και τα κυβερνητικά στρατεύματα από τη Ρούμελη. Ως αποτέλεσμα καταδιώχτηκε από τον Γκούρα και εγκαταλελειμμένος από τους Ρουμελιώτες στρατιώτες του, που ήταν δυσαρεστημένοι γιατί δεν αμείβονταν ικανοποιητικά, βρήκε καταφύγιο στον Άγιο Γεώργιο Κορινθίας.
Όταν ο Κουντουριώτης επικράτησε, ο Ιωάννης Νοταράς αναγκάστηκε να παραδοθεί στις 9 Δεκεμβρίου 1824 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Ναύπλιο, όπου και φυλακίστηκε μαζί με άλλους ηγέτες του αντικυβερνητικού στρατοπέδου. Σύμφωνα με τον Φώτιο Χρυσανθόπουλο ο τόπος φυλάκισής του ήταν η Ύδρα.
Αφού αποφυλακίστηκε συγκρότησε ξανά δικό του στρατό και τον Ιούλιο του 1825 πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία της Πάτρας. Επίσης, απέκρουσε τα αιγυπτιακά στρατεύματα του Ιμπραήμ στην περιοχή της Μεσσηνίας.  Το 1826 έγινε αιτία εμφύλιας διαμάχης στην Κορινθία ως αντίζηλος του ξαδέλφου του Παναγιώτη Νοταρά για το χέρι της Σοφίας Ρέντη, κόρη του προεστού Θεοχάρη Ρέντη. Αποτέλεσμα της αναταραχής αυτής ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή του χωριού Σοφικού το Μάιο του 1826. Στα τέλη Ιανουαρίου του 1827 ως επικεφαλής σώματος 1.200 στρατιωτών προχώρησε στην Αττική όπου υπό την ηγεσία του Γεώργιου Καραϊσκάκη και του Βρετανού φιλέλληνα Τόμας Γκόρντον συμμετείχε σε μάχες εναντίον του στρατού του Κιουταχή, ανάμεσα στις οποίες και στη μάχη της Καστέλας. μαζί με τον Μακρυγιάννη και τον Κρητικό Δημήτριο Καλλέργη. Στη συγκεκριμέη μάχη πολέμησε έχοντας την ευθύνη του κέντρου της ελληνικής παράταξης. Σκοτώθηκε κατά την καταστροφική για τις επαναστατικές δυνάμεις μάχη του Ανάλατου την 24η  Απριλίου του 1827.