google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Ν. Μπούμπουλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Νικολάου Μπούμπουλη, αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού και μέλους της οικογένειας Μπούμπουλη. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και έφτασε μέχρι τον βαθμό του υποναυάρχου.
Στις εκλογές του 1890 εξελέγη βουλευτής Σπετσών και επανεξελέγη σε αυτές του 1892 και του του 1895 ενώ το 1904 αντικατέστηκε για μερικούς μήνες τον βουλευτή Δ. Κυριακού.
Απεβίωσε το 1912. Παιδιά του ήταν οι Περικλής, Νικόλαος και Ιωάννης.
134 Σωφροσύνη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σωφροσύνης υπολογίσθηκε σε 123 χλμ. ή 108 με 110 χλμ. από την παραπάνω επιπρόσθηση, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,0 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Σωφροσύνης εκτιμάται σε 3,45 cm/sec² (284 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 65,2 m/sec (235 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Σωφροσύνης είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,0364, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε −99 βαθμούς C.
Η Σωφροσύνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 11,8 λεπτά.
Λαγκαδάς

Συγκοινωνία

Βόρεια του Λαγκαδά διέρχεται η Εγνατία Οδός (κόμβος 24) συνδέοντας τον με την Θεσσαλονίκη. Ο Λαγκαδάς συνδέεται με την Θεσσαλονίκη με την γραμμή 83 του ΟΑΣΘ.
Κυριακούλης Π. Μαυρομιχάλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Πέτρου Μαυρομιχάλη. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και στο Παρίσι. Πρωτοεκλέχτηκε βουλευτής Οιτύλου το 1879 και διετέλεσε υπουργός Στρατιωτικών, Εσωτερικών, Εξωτερικών(15/08/1909-18/01/1910) και Δικαιοσύνης. Με την επανάσταση του 1909 διορίστηκε πρωθυπουργός αλλά μερικούς μήνες αργότερα παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας με τον στρατιωτικό σύνδεσμο. 
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1916 και κηδεύτηκε με τιμές εν ενεργεία Αντιστράτηγου. Γιος του ήταν ο Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης
Άλεξ Φενερίδης

Βιογραφικό

Ο Άλεξ Φενερίδης γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1989 στο Ουέλλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας και έχει ελληνική ρίζα. Στην ομάδα του Ώκλαντ αγωνίζεται από τη σεζόν 2007-08.
Τη σεζόν 2008-09 με την ομάδα του Ώκλαντ κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ της Ωκεανίας. Στους αγώνες της προκριματικής φάσης πέτυχε ένα γκολ κι ένα αυτογκόλ στο νικηφόρο με 8-1 ματς επί των Πορτ Βίλα Σαρκς (Port Vila Sharks) από τα νησιά Βανουάτου, ενώ αγωνίστηκε και στους δύο αγώνες στο διπλό τελικό επί της Κολοάλε Χονιάρα (Koloale FC Honiara) από τα Νησιά Σολομώντα, στους οποίους η ομάδα του επικράτησε με 7-2 (εκτός), 2-2 (εντός).
Το Δεκέμβριο του 2009 κατέκτησε με την ομάδα του την 5η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων που διεξήχθη στο Αμπού Ντάμπι, που είναι η υψηλότερη για ομάδα της Νέας Ζηλανδίας στην ιστορία της διοργάνωσης. Έπαιξε στο πρώτο ματς που η ομάδα του απέκλεισε τη γηπεδούχο και διοργανώτρια Αλ Αχλί με 2-0. Στη συνέχεια, παρά το ότι έχασε από την Ατλάντε από το Μεξικό, νίκησε με 3-2 την Μαζέμπε από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση.
Αροάνιος ποταμός (παραπόταμος Ερυμάνθου ποταμού)

Ρους

Πηγάζει από τις δυτικές πλαγιές του Τάρταρη, παρυφάδας του Ερύμανθου, κοντά στο χωριό Αροανία (Σοποτό) και λίγα χιλιόμετρα αργότερα συναντά τον ποταμό Ερύμανθο και χυνεται σε αυτόν στο χωριό Τριπόταμα Αχαΐας στο σημείο που βρίσκονται τα όρια των νομών Αρκαδίας, Αχαΐας και Ηλείας.
Έχει ρου που έρχεται από βορειοανατολικά. Στην πορεία του χύνονται και τα ρέματα Αναστασοβίτικο, Λεχουρίτικο, Λιβαρτζινό Ποτάμι και Πλατάνια. Το καλοκαίρι ξηραίνεται.

Σημείωση

Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο μεγαλύτερο ποταμό που διαρέει τη Δημοτική Ενότητα Κλειτορίας και χύνεται στον ποταμό Λάδωνα.
Μαυρομμάτι Βοιωτίας

Ιστορία

Στις 26 Οκτωβρίου 1825 εβδομήντα Έλληνες, οχυρωμένοι στη μάντρα της εκκλησίας της Αγίας Σωτήρας με επικεφαλής τον Αθανάσιο Σκουρτανιώτη, αντιμετώπισαν απόσπασμα 700-800 Τούρκων, κυρίως ιππέων σε μια μάχη που κράτησε όλη την μέρα. Οι Έλληνες απέκρουσαν τις τουρκικές επιθέσεις κι όταν είδαν ότι τους τελείωναν τα πυρομαχικά, μπήκαν στην εκκλησία για να αμυνθούν καλύτερα. Οι Τούρκοι σκαρφάλωσαν στη στέγη της εκκλησίας, άνοιξαν τρύπα κι έριξαν μέσα αναμμένες ύλες που προκάλεσαν στους πολιορκημένους θάνατο από ασφυξία. Μόνο ο αρχηγός τους έζησε αλλά τον συνέλαβαν οι Τούρκοι και τον κατακρεούργησαν.

Αρβανίτικη γλώσσα

Στο Μαυρομμάτι οι κάτοικοί του  μιλούν τα Αρβανίτικα, παράλληλα με την ελληνική γλώσσα. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1960 τα αρβανίτικα ήταν η κύρια γλώσσα των Μαυρομματαίων. Σήμερα η γλώσσα  μιλιέται μόνο από τους μεγαλύτερους σε ηλικία κατοίκους. Οι γεννηθέντες στις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970 την καταλαβαίνουν όταν την ομιλούν οι μεγαλύτεροι, αλλά δεν έχουν καλή ευχέρεια λόγου όταν την ομιλούν οι ίδιοι, ενώ οι νεότεροι δεν την ομιλούν και την καταλαβαίνουν ελάχιστοι. Η αρβανίτικη γλώσσα σήμερα συγκαταλέγεται στις απειλούμενες προς εξαφάνιση γλώσσες της Ευρώπης.
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 2019

Μορφή

Στον διαγωνισμό συμμετέχουν μη επαγγελματίες χορευτές ηλικίας από 16 έως 21 ετών, οι οποίοι πραγματοποιούν μία χορευτική ρουτίνα της επιλογής τους, την οποία έχουν προετοιμάσει πριν τον διαγωνισμό. Επιπλέον, όλοι οι συμμετέχοντες χορευτές πραγματοποιούν μαζί ένα ομαδικό χορευτικό.

Κριτική Επιτροπή

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής (οι οποίοι είναι επαγγελματίες και γνώστες του μπαλέτου, του σύγχρονου και του μοντέρνου χορού) βαθμολογούν τον κάθε χορευτή τόσο στην ατομική του ρουτίνα όσο και στο ομαδικό χορευτικό. Όταν καταμετρηθούν οι ψήφοι της κριτικής επιτροπής, οι χορευτές με τα δύο υψηλότερα σκορ προκρίνονται στον τελικό γύρο. Ο τελικός γύρος περιλαμβάνει ένα "διπλό χορό" 90 δευτερολέπτων όπου κάθε χορευτής έχει 45 δευτερόλεπτα να πραγματοποιήσει μια τυχαία χορευτική ρουτίνα. Ο τελικός νικητής θα αποφασιστεί και αυτός από την κριτική επιτροπή αμέσως μετά τον τελικό γύρο.
Εκκλησία του Ιλόρι

Ιστορία

Η εκκλησία του Ιλόρι χτίστηκε στο ομώνυμο χωριό στις αρχές του 11ου αιώνα, όπως αναφέρεται σε 5 Γεωργιανές επιγραφές που βρίσκονται στην ανατολική της πρόσοψη.  
Τον 16ο αιώνα με εντολή του Πρίγκιπα της Μινγκρελίας Γκιόργκι Γ' Νταντιάνι (βασ. 1572—1582), και με ενέργειες του μητροπολίτη Κιρίλε Χουανίτζε, δωρίστηκε στην εκκλησία του Ιλόρι μία εξαιρετική εικόνα του Αγίου Γεωργίου. Είναι μία τρίπτυχη αναδιπλούμενη εικόνα που απεικονίζει στο κέντρο τον Άγιο Γεώργιο πολεμιστή και εκατέρωθεν αυτού τον Άγιο Δημήτριο και τον Άγιο Θεόδωρο.
Τον 17ο αιώνα με εντολή του Πρίγκιπα της Μινγκρελίας Λεβάν Β' Νταντιάνι έγιναν εργασίες ανακατασκευής στην εκκλησία.
Το 1736 οι Οθωμανοί που εισέβαλαν στην περιοχή έκαψαν την εκκλησία του Ιλόρι. Τον ίδιο αιώνα η εκκλησία ανακατασκευάστηκε από τους πρίγκιπες του Οντίσι (παλαιά ονομασία του Σαμεγκρέλο Μινγκρελίας). Η εκκλησία του Ιλόρι έχει περιγραφεί από αρκετούς Δυτικούς και Γεωργιανούς λόγιους και μελετητές, όπως ο Βακχούστι Μπαγρατιόνι που τον 18ο αιώνα την περιέγραψε ως: «η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου... άνευ θόλου, μικρή, ευρύχωρη και διακοσμημένη».

Τον 19ο και τον 20ο αιώνα έχουν γίνει εργασίες αποκατάστασης, ανακαινίσεις και τροποποιήσεις στην εκκλησία.
Την 23 Νοεμβρίου 2009, για τον εορτασμό της Ημέρας του Αγίου Γεωργίου, η Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας εξέδωσε 1.500 κέρματα των 10 λάρι που απεικονίζουν την εκκλησία του Ιλόρι. Την 6η Δεκεμβρίου 2010 η Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας, για την σειρά «Ιστορικά Μνημεία της Αμπχαζίας», εξέδωσε 1000 νομίσματα των 10 άπσαρ που απεικονίζουν την εκκλησία του Ιλόρι. Την 9η Φεβρουαρίου 2011 η κυβέρνηση της Αμπχαζίας μετέφερε την εκκλησία από την Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία, στην οποία υπαγόταν αρχικά, στην Αμπχαζική Ορθόδοξη εκκλησία.

Περιγραφή

Η εκκλησία του Ιλόρι είναι μονόκλιτη. Αρχικά δεν είχε θόλο, ο υφιστάμενος θόλος είναι μεταγενέστερη προσθήκη. Έχει 2 εισόδους, στα δυτικά και νότια. Στο εσωτερικό της είναι τοιχογραφημένη και φωτίζεται από 6 παράθυρα. Στο εξωτερικό της είναι σοβαντισμένη, χρωματισμένη λευκή με ερυθρές αψίδες και διακοσμημένη με ανάγλυφα. Διαθέτει καμπαναριό και περιβάλλεται από φράχτη.
Εντερέ

Το Εντερέ είναι ένας αρχαιολογικός χώρος στο Σιντσιάνγκ της Κίνας, στη νότια έρημο Τάκλα Μακάν, ένα μέρος από τη νότια διαδρομή του αρχαίου Δρόμου του Μεταξιού. Έχει ταυτοποηθεί με ένα μέρος που λέγεται Σάκα που αναφέρεται σε έγγραφα που έχουν συνταχθεί στο αλφάβητο Χαροσθί που έχουν βρεθεί στην περιοχή.

Αρχαιολογικές ανασκαφές

Το 1901 το φρούριο του Εντερέ ανασκάφηκε από τον Σερ Μαρκ Αουρέλ Στάιν. Πιστεύεται ότι το Εντερέ ήταν μια σημαντική στρατιωτική θέση και κέντρο της Βουδιστικής λατρείας ευρισκόμενο περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ του Τσαρτσάν και της Νίνα (ή Νίγια). Τα νομίσματα που βρέθηκαν εκεί δείχνουν ότι η ελεγχόμενη από τους Κινέζους περιοχή ακόμη και από την αρχή της Δυναστείας των Χαν αλλά κατακτήθηκε από τους  Θιβετιανούς κατά τη διάρκεια της Δυναστείας των Τανγκ. Ωστόσο, το φρούριο εγκαταλείφθηκε τον ένατο αιώνα, όταν ο ποταμός Εντερέ άλλαξε πορεία.
Ο Στάιν ανακάλυψε ένα αριθμό κτιρίων, αφιερωμένο στην Βουδιστική λατρεία, συμπεριλαμβανομένων βωμών γεμάτες κουρέλια και κομμάτια από Βουδιστικά χειρόγραφα γραμμένα στα Κινέζικα, τα θιβετιανά και τα Σανσκριτικά που σημαίνει ότι είχαν συνταχθεί από προσκυνητές από μακριά και ευρέως.
Μάχη του Άντερναχ (876)

Πρώιμο

Ο Λουδοβίκος Γ΄ (ο νεότερος), ήταν ο γιος του βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας Λουδοβίκου του Γερμανικού, ο οποίος το 865 είχε μοιράσει στους γιους του το βασίλειό του της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Λουδοβίκος πήρε το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Φραγκίας, και οι αδελφοί του πήραν την Βαυαρία και τη Βόρεια Ιταλία. Με την Συνθήκη του Μέρσεν πήρε επιπλέον το ανατολικό κομμάτι της Μέσης Φραγκίας. Ο Κάρολος ο Φαλακρός, βασιλιάς της Δυτικής Φραγκίας, προσπάθησε να καταλάβει όλη την Μέση Φραγκία πριν τη συνθήκη, στην οποία περιλήφθηκε λόγω της στρατιωτικής πίεσης. Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου του Γερμανικού, ο Κάρολος προσπάθησε πάλι να επεκτείνει την επικράτεια της Δυτικής Φραγκίας προς τα ανατολικά ως τον ποταμό Ρήνο. Για αυτόν τον σκοπό συναντήθηκε με τον ανιψιό του Λουδοβίκο τον Νεότερο στο Σίνζινγκ, αλλά ο Λουδοβίκος δεν συναίνεσε στα σχέδιά του.
Μωζέρ του Καπιτανάτου

Βιογραφία

Οκτώ από τους 12 υιούς του Τανκρέδου έφυγαν από τη Νορμανδία για αναζήτηση τύχης στη Ν. Ιταλία. Ο Μωζέρ και ο Γουλιέλμος, μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό τους Γοδεφρείδο έφθασαν εκεί το 1053. Είχαν προηγηθεί οι Γουλιέλμος Α' και Ντρόγκο που είχαν αποβιώσει κληροδοτώντας στον Ονφρουά το δουκάτο της Απουλίας και Καλαβρίας. Επίσης ήταν εκεί και ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος. 
Και τα τέσσερα αδέλφια βοήθησαν τον Ονφρουά στη μάχη του Σιβιτάτε, όπου το 1053 νίκησαν τον πάπα. Ο Ονφρουά αντάμειψε το Γουλιέλμο με το πριγκιπάτο του Σαλέρνο και το Μωζέρ με την κομητεία του Καπιτανάτου (=Φότζιας), πρώην έδρα του Κατεπάνω Ιταλίας. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Γκοφρέντο Μαλατέρα, απεβίωσε το 1054 και η κομητεία του δόθηκε στο Γουλιέλμο, που την παρέδωσε στο Γοδεφρείδο. Το 1057 απεβίωσε και ο Ονφρουά· τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος.
Άλλος χρονικογράφος αναφέρει πως ήρθε το 1056 στη Ν. Ιταλία και βοήθησε το δούκα Ροβέρτο γυϊσκάρδο σε μια εκστρατεία του εναντίον του νέου στρατού που έστειλε ο Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας Αυτοκράτορας των Ρωμαίων για την ανακατάληψη της Λογγοβαρδίας (Λομβαρδίας) και πως απεβίωσε ως το 1060.
Λιμανάκι Αχαΐας

Τοποθεσία

Ο οικισμός του Λιμανακίου βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, κοντά στη θάλασσα, εγγύς της περιοχής του «Καραβοστασίου» και της εκεί ομώνυμης παραλίας, και νότια-νοτιοδυτικά της περιοχής της «Μαύρης Μύτης». Εγγύς του οικισμού βρίσκεται το κεφαλοχώρι της Λακκόπετρας, οι υπόλοιποι οικισμοί της Τοπικής Κοινότητας Λακκόπετρας, δηλ. η Ιονική Ακτή και το Καρνάρι, ενώ στα δυτικά του βρίσκεται η Λιμνοθάλασσα Πάπα. 
Απέχει λιγότερο από 4 χλμ. από τον κύριο οικισμό της Λακκόπετρας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 20 μέτρων.

Διοικητική εξέλιξη

Το Λιμανάκι είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 14/03/1971, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λακκόπετρας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Λακκοπέτρας.

Λοιπά στοιχεία

Το Λιμανάκι αποτελεί στην ουσία έναν σύγχρονο παραθεριστικό οικισμό με εξοχικές κατοικίες των κατοίκων της Πάτρας, της ευρύτερης περιοχής κ.ά., ο οποίος αναπτύχθηκε δίπλα από την εκεί στρατιωτική εγκατάσταση. Οφείλει την ονομασία του στον ομώνυμο όρμο στην περιοχή του Καραβοστασίου.
Δήμος Τσάλκας

Η Τσάλκα (γεωργιανά: წალკის მუნიციპალიტეტი, Ćalḱis Municiṕaliťeťi) είναι επαρχία της Γεωργίας, στην περιφέρεια Κβέμο Κάρτλι. Η κύρια πόλη είναι η Τσάλκα.
Σύμφωνα με τη γεωργιανή απογραφή του 2002, ο δήμος είχε πληθυσμό 20.888 κατοίκων. 
Ο δήμος έχει έκταση 1.051 τ.χλμ.
183 Ίστρια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ίστριας είναι 35,43 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,189. Η Ίστρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 46 λεπτά.
Αύγουστος του Μπρούνσβικ

Βιογραφικά

Ήταν ο τριτότοκος γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄ και της Δωροθέας Ολδενβούργου, κόρης του Χριστιανού Γ΄ βασιλιά της Δανίας. Όταν ήταν νέος υπηρέτησε στο στρατό του Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων και πολέμησε σε εκστρατείες εναντίον των Γάλλων και των Τούρκων.
Το 1610 εκλέχθηκε ως ο λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Ράτσεμπουργκ. Για να μην γίνει κληρονομικό το πριγκιπάτο-επισκοπή, το εκλογικό σώμα δέσμευσε τον Αύγουστο ότι δεν θα νυμφευτεί. Πάντως είχε μια ανεπίσημη οικογένεια και έκανε 12 τέκνα. Το 1633 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Χριστιανός και από αυτόν κληρονόμησε το πριγκιπάτο του Λύνεμπουργκ.
Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς πολέμου συνέχισε την πολιτική ουδετερότητας του αδελφού του. Απεβίωσε στο Σέλε το 1636 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φρειδερίκος Δ΄.
Χαφσά Σουλτάν

Βιογραφία

Η Χαφσά Σουλτάνα γεννήθηκε το 1500 στην Τραπεζούντα, κόρη ρου σουλτάνου Σελίμ Α΄ και της Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν. Στην ηλικία των δεκαέξι περίπου, το 1516, η Χαφσά παντρεύτηκε τον Τσομπάν Μουσταφά Πασά διοικητή της Αιγύπτου (1522-1523), γιο του Ισκεντέρ Πασά, κάποια στιγμή Κυβερνήτης της Βοσνίας και της Ρούμελης.
Ο Μουσταφά Πασά πέθανε το 1529 στο δρόμο για την πολιορκία της Βιέννης, και η Χαφσά έγινε χήρα από το θάνατό του. Μετά το θάνατο του Μουσταφά ποτέ δεν παντρεύτηκε ξανά. Πέθανε το 1538 στην Κωνσταντινούπολη.
Ένωση Καναδών Αρχειονόμων

Η Ένωση Καναδών Αρχειονόμων (αγγλικά: Association of Canadian Archivists - ACA) ιδρύθηκε το 1975 και εκπροσωπεί τους αρχειονόμους που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά εντός του Καναδά. Πρόκειται για ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό, με έδρα στην Οτάβα, ο οποίος εκπροσωπεί περισσότερους από 600 αρχειονόμους, προωθεί τα επαγγελματικά τους συμφέροντα και συμβάλλει στην ενίσχυση του έργου τους.

Διοίκηση

Σε γενικά πλαίσια η ACA διευθύνεται από τα μέλη της, με ανώτερο όργανο το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Directors), το οποίο πραγματοποιεί συνεδριάσεις και τηλεδιασκέψεις για τη διαχείριση των υποθέσεων της και σε ετήσια συχνότητα συγκαλεί Γενική Συνέλευση (Annual General Meeting), καθώς και κάποιες ειδικές συνεδριάσεις για την αξιολόγηση της πορείας του οργανισμού. Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου εκλέγονται από τα μέλη της ένωσης και είναι ο Πρόεδρος (President), ο Αντιπρόεδρος (Vice-President), ο Γραμματέας- Ταμίας (Secretary-Treasurer) και ο Γενικός Διευθυντής (Director at Large). Το έργο του Συμβουλίου υποστηρίζεται από την δράση Επιτροπών (Committees), Φοιτητικών Παραρτημάτων (Student Chapters) και Τμημάτων Ειδικού Ενδιαφέροντος (Special Interest Sections), τα οποία ενεργούν συμβουλευτικά προς το Διοικητικό Συμβούλιο.

Δράση

Η ACA μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της επιδιώκει να ενισχύσει το έργο των αρχειονόμων του Καναδά και να συμβάλλει στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Συγκεκριμένα, παρέχει στα μέλη της καθοδήγηση μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα και υπηρεσίες, στοχεύοντας στη διεύρυνση του γνωστικού τους πεδίου και αναπτύσσει συνεργατικές σχέσεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο με συναφείς φορείς, για την καλύτερη εκπροσώπηση της αρχειακής κοινότητας. Μέσω του Προγράμματος Καθοδήγησης (ACA Mentorship Program)φέρνει σε επαφή νέους Αρχειονόμους με ειδικούς του τομέα, αποσκοπώντας στην ομαλή ένταξη τους στο επάγγελμα. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της εντάσσεται και η ίδρυση του Ιδρύματος της ACA (ACA Foundation) , το οποίο ενσωματώθηκε στην ένωση το 2006, για την οικονομική υποστήριξη της Καναδικής αρχειακής κοινότητας. Επιπλέον, η ACA διεξάγει ένα ετήσιο συνέδριο (Annual Conference) στο οποίο παρευρίσκονται αρχειονόμοι από τον Καναδά και άλλες χώρες, οι οποίοι ενημερώνονται για αναδυόμενα ζητήματα και εξελίξεις στο χώρο των αρχείων. Έχει συστήσει την Επιτροπή Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (Professional Learning Committee), η οποία διοργανώνει εργαστήρια, που πραγματοποιούνται πριν ή μετά τη ετήσιο συνέδριο και καλύπτουν σημαντικά ζητήματα του τομέα.
Ανόργανα σιλένια

Τα ανόργανα σιλένια ονομάζονται οι χημικές ενώσεις πυριτίου (Si) και υδρογόνου (H) που περιέχουν ένσν διπλό δεσμό (Si=Si). Είναι τα πυριτικά ανάλογα των αλκενίων.

Ιστορία

Η πρώτη (ασταθής) παραγωγή δισιλενίου έγινε το 1972 από τους D. N. Roark και Garry J. D. Peddle. Το πρώτο θερμικά σταθερό σιλένιο, το τετραμεθυλοδισιλένιο [(CH₃)₂Si=Si(CH₃)₂] απομονώθηκε το 1991 από τον Robert West.
Κένταυρος Α

Μορφολογία

Ο Κένταυρος Α μπορεί να περιγραφτεί ότι έχει παράξενη μορφολογία. Όπως φαίνεται από τη Γη ο Κένταυρος Α μοιάζει με ένα ελλειπτικό ή φακοειδή γαλαξία που απάνω του υπάρχει μια λωρίδα σκόνης. Αυτή η παράξενη μορφολογία οφείλεται στην συγχώνευσή του με ένα σπειροειδή γαλαξία.
Στον πυρήνα υπάρχουν υπάρχουν ερυθρά αστέρια στο τέλος της ζωής τους. Όμως στον δίσκο υπάρχουν νεότερα άστρα και έχουν παρατηρηθεί πάνω από 100 περιοχές δημιουργίας άστρων.
Το 2000 ανακοινώθηκε ότι έχουν εντοπιστεί αχνές ημικυκλικές δομές αερίων γύρω από τον γαλαξία, σε απόσταση περίπου 15 Kpc από το κέντρο του γαλαξία. Αυτές οι δομές είναι απόδειξη ότι ο γαλαξίας έχει αλληλεπιδράσει με άλλους γαλαξίες πρόσφατα. Υπάρχουν επίσης και ημικυκλικές ακανόνιστες δομές γαλάζιων αστέρων στην άλω του γαλαξία. Αυτή η παρατήρηση παρέχει στοιχεία για την αλληλεπίδραση του Κενταύρου Α με ένα γαλαξία νάνο, τον οποίο και διέλυσε.

Υπερκαινοφανείς

Στον Κένταυρο Α έχει παρατηρηθεί μόνο ένας υπερκαινοφανής αστέρας, ο SN1986G. Πρόκειται για έναν υπερκαινοφανή τύπου Ια, που προκαλείται όταν σε ένα λευκό νάνο προσπέσει τόση ποσότητα ύλης, ώστε να αρχίσει θερμοπυρηνική αντίδραση. Ο SN1986G χρησιμοποιήθηκε για να δείξει ότι το φάσμα αυτού του τύπου των σουπερνόβα δεν έχουν το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις.  Το μέγιστο φαινόμενο μέγεθος του υπερκαινοφανή ήταν 13,2.

Ομάδα γαλαξιών

Ο Κένταυρος Α είναι στο κέντρο της μίας από τις δύο υποομάδες της ομάδας Κένταυρος Α/Μεσιέ 83. Ο Μεσιέ 83 είναι στο κέντρο της άλλης. Αυτές οι δύο υποομάδες αναγνωρίζονται ως μια ομάδα, ενώ κάποιες φορές ως δύο. Όμως οι δύο υποομάδες βρίσκονται κοντά η μία στην άλλη και οι δύο υποομάδες δεν φαίνεται να κινούνται η μία σχετικά με την άλλη.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1978

Επιλογή Διοργανωτή

Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 πάρθηκε στις 6 Ιουλίου 1966, 12 χρόνια πριν την πραγματοποίηση των αγώνων. Ο λόγος ήταν ότι αποφασίστηκε η επιλογή διοργανωτή και για τα Μουντιάλ του 1982 και 1974. Υποψήφιοι για τις διοργάνωση του 1978 ήταν το Μεξικό και η Αργεντινή. Λόγω του ότι το Μεξικό ανάλαβε την διοργάνωση του 1970 την διοργάνωση του 1978 ανάλαβε η Αργεντινή χωρίς άλλον υποψήφιο.

Προκριματικά

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 συμμετείχαν 107 εθνικές ομάδες και διαγωνίστηκαν για τις 16 θέσεις που δόθηκαν για την τελική φάση των Μουντιάλ. Οι 2 από τις 16 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Δυτική Γερμανία και την διοργανώτρια Αργεντινή. Έκπληξη προκάλεσαν ο αποκλεισμός της Αγγλίας, της Σοβιετικής Ένωσης, της Γιουγκοσλαβίας, του Βελγίου, της Βουλγαρίας και της πρωταθλήτριας Ευρώπης Τσεχοσλοβακίας. Για πρώτη φορά στην διοργάνωση συμμετείχαν το Ιράν και η Τυνησία

Φάση Ομίλων

Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Αργεντινής UTC -3
Ιουλία Μαμαία (σύζυγος του Πολέμωνα Β΄)

Η καταγωγή της

Ήταν κόρη τού Σαμψιγέραμου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας (βασ. 14-42) και της Ιοτάπας των Οροντιδών, κόρης τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής. Η σύζυγος τού Μιθριδάτη Γ΄ ήταν από τη Μηδία, ενώ η προμάμμη του ήταν η Λαοδίκη Ζ΄ Θεά των Σελευκιδών. Οι Οροντίδες ήταν βασιλείς των Αρμενίων, έτσι η καταγωγή της Ι. Μαμαίας ήταν Συριακή, Αρμενική, Ελληνική και Μηδική. Το όνομα Μαμαία έχει σημιτική προέλευση, ενώ το Ιουλία σημαίνει, ότι είχε γίνει Ρωμαία πολίτης. Ο Σαμψιγέραμος Β΄ ήταν γιος τού Ιάμβλιχου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας. Αδέλφια της ήταν ο Γ. Ι. Αζίζος, ο Σόαιμος (και οι δύο έγιναν ιερείς-βασιλείς) και η Ιοτάπα. 
Η Ι. Μαμαία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή της.

Γάμος με τον Πολέμωνα Β΄

Ίσως μετά από τις αρχές της δεκαετίας τού 50 η Ι. Μαμαία παντρεύτηκε τον Πολέμωνα Β΄ τού Πόντου (με την Κολχίδα) & της Κιλικίας, υποτελούς των Ρωμαίων. Η καταγωγή του ήταν Ελληνική και Ρωμαϊκή. Αυτός πιο πριν ήταν νυμφευμένος με τη Βερενίκη (κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄). Με τον γάμο της η Ι. Μαμαία έγινε βασίλισσα τού Πόντου & της Κιλικίας. 
Ο γάμος της πιστοποιείται από σωζόμενα τεκμήρια. Είναι γνωστά μόνο τρία νομίσματα τού Πολέμωνα Β΄ και της Ι. Μαμαίας με επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΙΟΥΛΙΑΣ ΜΑΜΑΙΑΣ. Τα νομίσματα χρονολογούνται στο β΄ ήμισυ της βασιλείας τού Πολέμωνα Β΄, δηλ. το διάστημα 60-74. 
Στην πόλη Λαοδίκεια Κατακεκαυμένη, ένας απελεύθερος του αυτοκράτορα, ο Γλυκερίνος διοικητής (procurator) της πόλης, έστησε στήλη με επιγραφή, που αναφέρεται στην Ι. Μαμαία. Η επιγραφή χρονολογείται πριν τη βασιλεία τού Αδριανού (βασ. 117-138). Έπειτα από αυτό, τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτήν.
Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά

Προσωπική ζωή και σπουδές

Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά γεννήθηκε στις Σέρρες στις 21 Φεβρουαρίου 1958. 
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι παντρεμένη με το Χρήστο Τσαρουχά, με τον οποίον έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη.
Εκτός από ελληνικά ομιλεί την αγγλική γλώσσα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά ασχολήθηκε με την πολιτική με τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν μέλος του Τμήματος Γυναικών της Νέας Δημοκρατίας, ενώ διετέλεσε μέλος Κεντρικής Επιτροπής και υπεύθυνη Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων του κόμματος.
Εελέγη για πρώτη φορά βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Σερρών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2000, θέση στην οποία επανεξελέγη το 2004, το 2007 και το 2009.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, ενώ υπήρξε μέλος των Διαρκών Επιτροπών Εξωτερικών και Άμυνας και Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης. Επίσης ήταν μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση του σκανδάλου της Siemens.
Τον Φεβρουάριο του 2012, διαφώνησε και καταψήφισε τη νέας δανειακής σύμβασης (2ο Μνημόνιο), με αποτέλεσμα να τεθεί εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και να διαγραφτεί από μέλος του κόμματος. Τον επόμενο μήνα προσχώρησε στους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 2012 συμμετείχε στα ψηφοδέλτια των Ανεξάρτητων Ελλήνων στην εκλογική περιφέρεια Σερρών όπου και εξελέγη. Στη σύντομη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου εξελέγη Στ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων προτεινόμενη από τους ΑΝ.ΕΛ. με 185 ψήφους υπέρ και 96 λευκά.
Επανεκλέχθηκε επίσης και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου και προτάθηκε ξανά για Στ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, θέση στην οποία εξελέγη με 225 ψήφους υπέρ.
Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 επανεξελέγη βουλευτής Σερρών. Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε μεταξύ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ. διορίσθηκε υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης.
Εκλέχθηκε και πάλι στις πρόωρες εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 και στη νέα κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. επανατοποθετήθηκε στη θέση της υφυπουργού Μακεδονίας-Θράκης. Κατά τον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου 2018, ανέλαβε καθήκοντα Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας έως την παραίτησή της στις 15 Ιανουαρίου, έπειτα από την αποχώρηση των ΑΝ.ΕΛ. από την Κυβέρνηση.