google/wiki40b huggingface dataset:
Παρασκευάς Αυγερινός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1927 στην Αλωνίσταινα Αρκαδίας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως ιατρός χειρουργός στην Αθήνα μέχρι το 1981. Από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ το 1974, υπήρξε τακτικό μέλος των Κεντρικών Επιτροπών του Κινήματος μέχρι το 2004 ενώ για 18 χρόνια ήταν μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου.
Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982), υπουργός Υγείας και Πρόνοιας (5 Ιουλίου 1982 - 17 Ιανουαρίου 1984) και υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου (17 Ιανουαρίου 1984 - 17 Ιουλίου 1984).
Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια (1984 - 1999) ήταν ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ενώ διετέλεσε και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για έξι χρόνια (1993 - 1999). Ως υπουργός Υγείας και Πρόνοιας ξεκίνησε τις διαδικασίες για τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), το οποίο τελικά έγινε πραγματικότητα υπό την καθοδήγηση του διαδόχου του Γιώργου Γεννηματά.
Από το 2000 ως το 2004 ήταν βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση για τη σύνταξη της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης.

Σύγκρουση με Ανδρέα Παπανδρέου και ισχυρισμοί για κατάθλιψη

Ο Παρασκευάς Αυγερινός από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ήταν εσωκομματικός αντίπαλος του ιδρυτή και ηγέτη του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου. Το 1994 είχε σχηματίσει την άτυπη «Ομάδα των Τεσσάρων» μαζί με τους Κώστα Σημίτη, Βάσω Παπανδρέου και Θεόδωρο Πάγκαλο που αντιπολιτευόταν τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη σύζυγό του Δήμητρα Λιάνη.
Το 2013, στο βιβλίο του «Η Αλλαγή τελείωσε νωρίς» ο Αυγερινός ισχυρίζεται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου έπασχε από βαριάς μορφής κατάθλιψη (διπολική διαταραχή), και ότι είχε πάντα κοντά του τον καθηγητή Κώστα Στεφανή που του χορηγούσε διάφορα φάρμακα και του έκανε θεραπείες για την αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι η επιδείνωση της κατάστασής του ήταν η αιτία που δεν πραγματοποιούσε καθόλου δημόσιες εμφανίσεις για μεγάλο διάστημα το 1979, αν και τότε ήταν αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Κόπα Σεντροαμερικάνα 2014

Επισκόπηση

Τον Ιανουάριο του 2013, η UNCAF ανακοίνωσε ότι η διοργάνωση θα φιλοξενηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικά στην Καλιφόρνια και το Τέξας. Ο Εδουάρδο Λι, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Κόστα Ρίκα και Αντιπρόεδρος της UNCAF, είπε ότι η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί με σκοπό τον εορτασμό των 25 χρόνων από την ίδρυσή της UNCAF. Η ανακοίνωση έγινε επίσημα τον Ιανουάριο του 2014 και ανακοινώθηκε ότι η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί το Σεπτέμβριο του 2014.
Μετά την ανακοίνωση, ο πρόεδρος της UNCAF, Ραφαέλ Τινόκο, είπε ότι επιλέχθηκε ο Σεπτέμβριος του 2014 καθώς «ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας της ανεξαρτησίας» και ότι υπάρχουν εννέα ημέρες του Σεπτεμβρίου στο ημερολόγιο των Διεθνών Αγώνων της FIFA που θα επιτρέψει στις εθνικές ομοσπονδίες να επιλέξουν τους καλύτερους παίκτες. Ο Τινόκο δήλωσε επίσης ότι η διοργάνωση θα βρίσκεται εκτός της περιοχής της Κεντρικής Αμερικής, και θα φιλοξενηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω του «συντελεστή χρημάτων».
Οι τέσσερις κορυφαίες ομάδες κερδίζουν μία θέση στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015. Η πέμπτη ομάδα προκρίνεται σε αγώνα κατάταξης με την αντίστοιχη πέμπτη ομάδα από το Κύπελλο Καραϊβικής 2014, με στόχο την πρόκριση στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015. Αυτή είναι η πρώτη φορά που οι δύο ομάδες της πέμπτης θέσης μετέχουν σε αγώνα κατάταξης για μία θέση στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ, καθώς στο παρελθόν πέντε ομάδες από την Κεντρική Αμερική και τέσσερις από την Καραϊβική προκρίνονταν στη διοργάνωση της CONCACAF.
Η νικήτρια της διοργάνωσης κερδίζει μία θέση στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο, μία διοργάνωση 16 εθνικών ομάδων της CONMEBOL και της CONCACAF στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2016.

Το θέμα του ημερολογίου διεθνών αγώνων

Δύο από τις τέσσερις ημερομηνίες της διοργάνωσης, εμπίπτουν στο «διεθνές παράθυρο» του Ημερολογίου Διεθνών Αγώνων της FIFA για το μήνα Σεπτέμβριο 2014. Οποιεσδήποτε δύο ημερομηνίες μεταξύ 1 και 9 Σεπτεμβρίου με τουλάχιστον τρεις ημέρες παύσης, διατέθηκαν ως πιθανές ημερομηνίες στο διεθνές παράθυρο, πράγμα που σημαίνει ότι οι αγώνες μεταξύ 3ης και 7ης Σεπτεμβρίου είναι σε θέση να έχουν τους καλύτερους παίκτες διαθέσιμους, ενώ οι αγώνες μεταξύ 10ης και 13ης Σεπτεμβρίου (συμπεριλαμβανομένου του τελικού) χρειάζονται την έγκριση των συλλόγων για τη συμμετοχή των παικτών τους.

Φάση των ομίλων

Η κλήρωση για την φάση των ομίλων έγινε στις 29 Ιανουαρίου του 2014. Το πρόγραμμα ανακοινώθηκε στις 17 Ιουλίου του 2014. Αλλαγές στο πρόγραμμα έγιναν στις 18 Αυγούστου.

Τελικό στάδιο

Στο τελικό στάδιο, αν ένας αγώνας λήξει ισόπαλος στο τέλος της κανονικής διάρκειας παιχνιδιού, ο αγώνας καθορίζεται στη διαδικασία των πέναλτι (δίχως να παιχτεί παράταση).
Μεσιέ 77

Ιστορικό

Ο Μ77 ανακαλύφθηκε τις 11 Οκτωβρίου 1780 από τον Πιέρ Μεσαίν και ο Τσάρλς Μεσσιέ τον συμπεριέλαβε στον κατάλογό του ως 77ο αντικείμενο, αλλά λανθασμένα ως νεφελώδες σμήνος αστέρων και όχι ως νεφέλωμα. Ήταν από τους πρώτους γαλαξίες που αναγνωρίστηκαν ως σπειροειδείς από τον Κόμη Ρος το 1850.
Χρήστος Καπετανόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρήστος Καπετανόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Βέτρινα (Νέο Πετρίτσι) Σερρών. Συγκρότησε ένοπλο σώμα, αποτελούμενο από ντόπιους οπλίτες, του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε την περίοδο 1903 - 1912 στις περιοχές Σιντικής, Ηράκλειας, Πετριτσίου και Σερρών με το σώμα του, εναντίον των Οθωμανών και των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Σκοτώθηκε σε συμπλοκή με το σώμα του κομιτατζή Γκιούπτσετο, στις 23 Ιουλίου του 1912 στη Τζένα.
Αγροτική Περιοχή Μπάντα

Ιστορία

Ιστορικά, η Επαρχία Μπάντα (Mpanda District), ήταν μέρος της Περιφέρειας Ταμπόρα (Tabora Region), αλλά το 1975, μεταφέρθηκε στη νεοϊδρυθείσα Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region). Το 2012, η Περιοχή Μπάντα (Mpanda District), μεταφέρθηκε στην Περιφέρεια Κατάβι (Katavi Region).

Οικονομία

Ενώ η Περιοχή Μπάντα (Mpanda District) έχει ορυκτούς πόρους, όπως λ.χ. χρυσό, ασήμι, άλλα μεταλλικά σουλφίδια, ακόμη και μερικές σπάνιες γαίες, υπάρχει μόνο ένα μεγάλο ορυχείο, το ορυχείο χρυσού που ανήκει στην «Kapufi Gold Mining Ltd.» στην πόλη Σινγκιλίλουα (Singililwa). Το ορυχείο ήταν προσελκύσεως του 1996 και η άδεια εξόρυξης χρυσού, εκδόθηκε το 1999. Η ετησία παραγωγή ήταν περίπου 50 κιλά χρυσού και παρόλο που το ορυχείο σταμάτησε να λειτουργεί το 2002, αναμένεται να επαναλειτουργήσει. Το πρώην ορυχείο Μκουάμπα (Mkwamba), το οποίο παρήγαγε σημαντικές ποσότητες χρυσού, έκλεισε εντελώς, κατά τη δεκαετία του 1960. Υπάρχουν κάποιες μικρές εργασίες εξόρυξης, οι οποίες εξορύσσουν κυρίως χρυσό, μόλυβδο και άλλα δομικά υλικά (λατομεία).
Φρειδερίκος της Μεγάλης Βρετανίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1750 στο Λέστερ Χάουζ του Γουεστμίνστερ. Βαπτίσθηκε τέσσερις ημέρες αργότερα, στο ίδιο μέρος, από τον Επίσκοπο της Οξφόρδης, Τόμας Σέκερ. Ανάδοχοί του ήταν ο αδελφός του Πρίγκιπας Γεώργιος, ο θείος του Πρίγκιπας Γουλιέλμος της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ και η αδελφή του Πριγκίπισσα Αυγούστα.
Ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1765, σε ηλικία 15 ετών. Ο ιστορικός και συγγραφέας Χόρας Γουόλπολ τον είχε περιγράψει ως "όμορφο και πολλά υποσχόμενο αγόρι". Προς τιμήν του ονομάστηκε το Φρούριο Φρέντερικ στο Κίνγκστον του Οντάριο.
Λουίς Ρόγιο

Βιογραφία

Γεννημένος στην Ollala της Ισπανίας το 1954, ξεκίνησε την επαφή του με τις τέχνες σπουδάζοντας τεχνολογικό σχεδιασμό κατασκευών, αλλά βλέποντας ότι η απόλυτη γεωμετρία δεν κάλυπτε τις προσδοκίες του στράφηκε σε σπουδές ζωγραφικής, διακοσμητικής και αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων. 
Επηρεασμένος από τον Μάη του ’68 στη Γαλλία, δημιούργησε διάφορα μεγάλα σε μέγεθος έργα με κοινωνική θεματολογία που παρουσιάστηκαν σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις 1972 και 1976. Στην συνέχεια έχοντας επηρεαστεί από τα κόμικς των Μπιλάλ (Enki Bilal) και Μοέμπιους (Jean Henri Gaston Giraud, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Moebius), άρχισε το 1978 να σχεδιάζει κόμικς και συμμετείχε στην γνωστή έκθεση κόμικς της Γαλλικής πόλης Ανγκουλέμ το 1980. 
Το 1979 με τη γέννηση του γιου του αφήνει την δουλειά του στο ατελιέ διακοσμητικής για να ασχοληθεί εξ ολοκλήρου με την δημιουργία κόμικς. Δουλειές του δημοσιεύονται στα περιοδικά Comix international, Rambla, El Víbora και Heavy Metal. Το 1983 μια συνάντηση με τον Ραφαέλ Μαρτίνεθ θα διασφαλίσει το μέλλον του στην παγκόσμια αγορά ως σχεδιαστή-ζωγράφου εξώφυλλων για περιοδικά, βιβλία, δίσκους, ακόμα και για βιντεοπαιχνίδια, σε Ευρώπη και Αμερική. Στη συνέχεια από το 1990 και μέχρι τις μέρες μας έκδωσε διάφορα βιβλία, συλλογές των δημιουργιών του, όπως τα Women, Secrets, III millennium και άλλα.
Π.Α.Ο. Ρουφ

Πρόσφατη ιστορία

Την περίοδο 2008-09 η ομάδα κατέκτησε την 1η θέση στον 8ο όμιλο της Δ' εθνικής με 57 βαθμούς, αφήνοντας πίσω του τον Απόλλωνα Αθηνών με 56 βαθμούς. Επανήλθε σε εθνική κατηγορία μετά από απουσία 34 ετών.

Αξιοσημείωτα

Στα αξιοσημείωτα της ιστορίας του συλλόγου είναι το γεγονός ότι εκ των ποδοσφαιριστών του συλλόγου κατά τη στιγμή της ίδρυσής του, υπήρξαν οι Θανάσης και Παύλος Γιαννακόπουλος, σημερινοί ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, καθώς και ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος. Ο Θανάσης Γιαννακόπουλος υπήρξε και πρόεδρος του συλλόγου την περίοδο της παρουσίας του στη Β' εθνική.
Ιγκόρ Νοβίκοβ

Αθλητής

Από τα 10 του χρόνια άρχισε να ασχολείται με το κολύμπι στο Ερεβάν(Αρμενία)όπου μετακόμισε μαζί με τους γονείς του το 1934, σε ηλικία 5 ετών. Μετά την νίκη του το 1951 στο Σοβιετικό πρωτάθλημα πεντάθλου του ГТО (Готов к труду и обороне СССР/Έτοιμος για την εργασία και για την άμυνα της Ε.Σ.Σ.Δ) εντάσσεται στην Εθνική Νέων της Σοβιετικής Ένωσης στο πένταθλο. Το 1956 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης ο Νοβίκοβ με την Εθνική Ε.Σ.Σ.Δ κερδίζει στους Αγώνες ενώ το 1957, 1958, ομάδα 1959 και το 1961 κερδίζει τα Παγκόσμια πρωταθλήματα στο ατομικό και στο ομαδικό. Το 1964 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο κερδίζει το δεύτερο χρυσό μετάλλιο με την Εθνική της Ε.Σ.Σ.Δ και το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό.

Προπονητής

Το 1956 τελειώνει την καριέρα του ως αθλητής και γίνεται προπονητής, προπονώντας αρχικά την Σχολή Νέων αθλητών πεντάθλου του Ερεβάν και μετά την Εθνική Νέων της Ε.Σ.Σ.Δ στο μοντέρνο πένταθλο. Από το 1969 μέχρι το 1984 ήταν αντιπρόεδρος της Αθλητικής Κομμίσιον της Αρμενίας ενώ από το 1977 μέχρι το 1991 ήταν πρόεδρος του Σοβιετικού Ομίλου Σύγχρονου Πένταθλου. Από το 1988 μέχρι το 1992 ήταν πρόεδρος του Παγκοσμίου Ομίλου Σύγχρονου Πεντάθλου και Διάθλου, και από το 1993 ο αξιότιμος Πρόεδρός του. Από τον Δεκέμβρη του 1993 μέχρι(τον θάνατο του, ίσως από αναπάντεχο καρδιακό έμφραγμα) τον Αύγουστο του 2007 ζούσε στην Αγία Πετρούπολη.
Δέκα εντολές

Οι Δέκα εντολές, λεγόμενες και "Δεκάλογος", είναι ένας κατάλογος δέκα ηθικών εντολών, οι οποίες, σύμφωνα με τη Βίβλο, υπαγορεύτηκαν στον Μωυσή από τον Θεό στο όρος Σινά και του δόθηκαν, (δύο φορές), χαραγμένες σε δύο πέτρινες πλάκες, όπου αφήνεται να εννοηθεί ότι ο ίδιος ο Θεός (και τις δύο φορές) λατόμησε και εγχάραξε. Οι εντολές αυτές αποτέλεσαν τη βάση ενός ολόκληρου κώδικα ηθικής και θρησκείας, πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης, που αποτελούν ως πρώτη Διαθήκη τις βασικές ηθικές αρχές του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού.

Το αρχικό κείμενο στην Παλαιά Διαθήκη (Μετάφραση των Εβδομήκοντα - O')

Τα περιστατικά της παραδόσεως και παραλαβής των Δέκα Εντολών, καθώς και το περιεχόμενο τους, τα γνωρίζουμε σε δύο μορφές. Η μία είναι στο Έξοδος K',2—17  και η άλλη στο Δευτερονόμιον E',6—21 και ίσως αποτελούν επεξεργασίες μίας και μὀνο πηγής (πρβλ. Λευιτικόν ΙΘ',2—4 και 11—13 ). Στα δύο κείμενα αυτά που ακολουθούν οι διαφορές μεταξύ τους εμφανίζονται με έντονα στοιχεία (βλ. Μετάφραση των Εβδομήκοντα - O').
Ιέβα Ζασιμαουσκαϊτέ

Βιογραφία

Η Ιέβα Ζασιμαουσκαϊτέ ζει στο Kaunas, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Το 2012 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Kaunas VDU Rasos στο Kalniečiai. Από το 2012 έως τον Ιούνιο του 2015 πήρε το πτυχίο Bachelor στη Διοίκηση Ξενοδοχείων στη Διεθνή Σχολή Νομικών και Επιχειρήσεων (TTVAM) στη λιθουανική πρωτεύουσα Βίλνιους. Το 2014, η Zasimauskaitė πέρασε ένα εξάμηνο μετά το πρόγραμμα Erasmus στη Βαρκελώνη της Ισπανίας. Την άνοιξη του 2015 ολοκλήρωσε μια πρακτική άσκηση σε ένα ξενοδοχείο στο Kaunas. Τον Δεκέμβριο του 2015, εργάστηκε σε κατάστημα δώρων.
Από την ηλικία των επτά ετών, η Ieva Zasimauskaitė εισήχθη στην τάξη των φωνητικών σχολών Kaunas Aleksandras Kačanauskas στη Žaliakalnis. Μετά από οκτώ χρόνια ολοκλήρωσε το θέμα "Estradian Singing". Στη μουσική σχολή η Ieva τραγούδησε στο φωνητικό συγκρότημα των παιδιών "Linksmasis do" και έπαιξε πιάνο. Συμμετείχε επίσης σε διαγωνισμούς και φεστιβάλ. Στη συνέχεια, η Zasimauskaitė έκανε ένα διάλειμμα ενός έτους χωρίς μουσική. Όταν ήταν 16 χρονών, ακολούθησε την τριμηνιαία συμμετοχή ως μέλος της Χορωδίας του Kaunas στο έργο TV3 "Chorų karai". Αφού η χορωδία (Leader Raigardas Tautkus) κέρδισε το τηλεοπτικό έργο, η Zasimauskaitė ερμήνευε για τρία περίπου χρόνια μαζί με τη χορωδία της σε όλη τη Λιθουανία (έως 16 συναυλίες το μήνα). Μετά από αυτό άρχισε να εργάζεται προσωπικά με τον συνθέτη και μουσικό παραγωγό Tautkus, ηγέτη του συγκροτήματος Boy "N.EO", μετά το οποίο συναντήθηκε το 2011 με τον μελλοντικό σύζυγό της.

Οικογένεια

Οι γονείς της είναι ιατροί και τους αρεσέι να τραγουδούν. Ο πατέρας της παίζει κιθάρα. Η Ieva έχει έναν αδερφό τέσσερα χρόνια μεγαλύτερο, τον Ugnius Zasimauskas (γεννήθηκε το 1989).
Η τραγουδίστρια παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 2015 μετά από μια πενταετή φιλία σε έναν Καθολικό ναό, την Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Κάουνας. Ο σύζυγός της, Μάριους Κιλτιναβίσιους (γεννημένος το 1982) είναι προπονητής καλαθοσφαίρισης της Λιθουανικής Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ (U-20), πρώην προπονητής της BC Sūduva-Mantinga και πρώην τραγουδιστής του συγκροτήματος Boys N.E.O. Από το 2014, και οι δύο είναι χορτοφάγοι, ενδιαφέρονται για την Αγιουρβέδα, ασκούν διαλογισμό. Πολλές φορές το ζευγάρι ταξίδεψε μαζί ως προσκυνητές στην Ινδία.
Επαμεινώνδας Σταματιάδης

Βιογραφία

Ο Επαμεινώνδας Σταματιάδης του Ιωάννου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 17 Δεκεμβρίου 1835 από διακεκριμένη σαμιακή οικογένεια. Οκτώ ετών πήγε σχολείο στην Αθήνα. Στο γυμνάσιο είχε γυμνασιάρχη τον Γεώργιο Γεννάδιο. Μετά το πανεπιστήμιο, το 1851 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου δούλεψε στο εμπορικό του Κεφαλλονίτη παππού του Νικόλαου Μαντζαβίνου. Το 1853 έπιασε δουλειά στο ασφαλιστικό κατάστημα Ο Ερμής. Ύστερα δημοσιογράφησε στην εφημερίδα Βυζαντίς μέχρι το 1863, οπότε επέστρεψε στη Σάμο. Την περίοδο αυτή έγραψε τον πρώτο τόμο των Σαμιακών (1862). Με την αρθρογραφία του αντιτάχθηκε στην πολιτική του ηγεμόνα της Σάμου Μιλτιάδη Αριστάρχη (1859–1866), και το 1866 απελάθηκε μαζί με άλλους από τη Σάμο. Στην Αθήνα όπου κατέφυγε προσλήφθηκε στην εφημερίδα Μέλλον του Γ. Γλίνη.
Γύρισε στη Σάμο όταν ηγεμόνας ανέλαβε ο Παύλος Μουσούρος. Εκλέχτηκε πληρεξούσιος στο Βαθύ Σάμου το 1874 και διορίστηκε επόπτης της παιδείας, ενώ ανέλαβε και τη διεύθυνση της εφημερίδας Σάμος. Διετέλεσε έφορος του ηγεμονικού τυπογραφείου και από τον ηγεμόνα Ιωάννη Φωτιάδη διορίστηκε διευθυντής του ηγεμονικού διοικητικού γραφείου έως το 1882. Μετά διορίστηκε ξανά επόπτης της παιδείας έως το 1884, που ορίστηκε μέλος της αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε ως διευθυντής του ηγεμονικού γραφείου έως τον Ιούλιο 1885. Επανήλθε στη Σάμο και ανέλαβε πάλι διευθυντής του ηγεμονικού διοικητικού γραφείου έως το 1899 που τον απέπεμψε ο ηγεμόνας Κωνσταντίνος Βαϊάνης. Το Νοέμβριο του 1900 ανέλαβε τη διεύθυνση του ηγεμονικού γραφείου Σμύρνης. Πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 1901 στη Σμύρνη.

Διακρίσεις

Μέλος αντεπιστέλλον «πολλών σοφών εταιριών και Ιππότης διαφόρων Ταγμάτων».
Υδρίδιο του καισίου

Κρυσταλλική δομή

Στη θερμοκρασία δωματίου (20°C) και υπό πίεση κάτω από 1 atm, το υδρίδιο του καισίου έχει την ίδια κρυσταλλική δομή με το χλωριούχο νάτριο.
Λουκία

Η Λουκία είναι γυναικείο όνομα. Το αντίστοιχο αντρικό όνομα είναι Λουκάς.
Η προέλευση του ονόματος είναι λατινική. lux σημαίνει φως, και καθαυτού η Λουκία αντιστοιχεί στην ελληνική Φωτεινή. Εορτάζει στις 13 Δεκεμβρίου, που μέχρι τον 16ο αιώνα συνέπιπτε με το χειμερινό ηλιοστάσιο. Συμβολίζει την επιστροφή του φωτός στη γη, και γιορτάζεται ιδιαίτερα στις σκανδιναβικές χώρες.
Ψηφιακός ήχος

Ο ψηφιακός ήχος (digital audio) αναφέρεται στην τεχνολογία εγγραφής, αποθήκευσης και αναπαραγωγής ήχου μέσω ψηφιακής κωδικοποίησης του αναλογικού σήματος. Το ηχητικό σήμα διέρχεται μέσω ενός μετατροπέα αναλογικού σε ψηφιακό (ADC), και κωδικοποιείται τυπικά σε μορφή κώδικα διαμόρφωσης παλμών (PCM). Ένας ψηφιακό - αναλογικός μετατροπέας DAC εκτελεί την αντίστροφη διαδικασία, μετατρέποντας το ψηφιακό σήμα πίσω σε αναλογικό ακουστικό ήχο. Τα ψηφιακά συστήματα ήχου μπορεί να εφαρμόζουν τεχνικές συμπίεσης (Audio compression), αποθήκευσης δεδομένων ηλεκτρονικών υπολογιστών, επεξεργασίας ψηφιακού σήματος και μετάδοσης δεδομένων. Η μετατροπή σε ψηφιακή μορφή επιτρέπει τον εύκολο χειρισμό, αποθήκευση, διαβίβαση και ανάκτηση των ηχητικών σημάτων.
H ψηφιακή τεχνολογία ήχου εφαρμόζεται στο χειρισμό, στη μαζική παραγωγή και στη διανομή ηχητικού υλικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κατέβασμα ψηφιακής μουσικής από το Διαδίκτυο, σε μορφή συμπιεσμένων ψηφιακών αρχείων, με εξαιρετικά μειωμένο οικονομικό κόστος.
Μετά από τις σημαντικές εξελίξεις της ψηφιακής τεχνολογίας που συνέβησαν τη δεκαετία του 1970, σταδιακά αντικατέστησε την αναλογική τεχνολογία στις εφαρμογές ήχου, όπως πχ στην εγγραφή και αναπαραγωγή, αλλά και στις τηλεπικοινωνίες μέσα στις δεκαετίες 1990 και 2000.
Εθνική Οδός Σ.Π. 171

Η Εθνική Oδός Σ.Π. 171 (πορτογαλικά: «Via S.P. 171») είναι Aυτοκινητόδρομος του Σάο Πάολο, Βραζιλία. Έχει δύο επίσημες ονομασίες: «Rodovia Paulo Virgínio» και «Rodovia Salvador Pacetti».
Έχοντας μήκος εβδομήντα χιλιόμετρα, διασχίζει από Βορρά προς Νότο στη μικρο-περιφέρεια «Paraitinga» και «Paraibuna», ξεκινώντας από Γουαρατινγετά (Guaratinguetá), περνά από Κούνια (Cunha) και τελειώνει στην οδική διασταύρωση των οδών μεταξύ του Σάο Πάολο και του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου συνεχίζεται απρόσκοπτα ως Παράτι (Parati), με ταξινόμηση ως Εθνική Oδός P. J. 165 (Via R.J. 165).
Η Εθνική Oδός Σ.Π. 171 διέρχεται από σημαντικές προστατευόμενες περιοχών όπως τα Πάρκα «Serra do Mar» και «Serra da Bocaina». Συνδέει επίσης μεγάλες ιστορικές πόλεις, όπως η Κούνια και η Παράτι.
Είναι από τους παλαιότερους δρόμους στην Πολιτεία του Σάο Πάολο, καθώς άρχισε να χρησιμοποιείται ήδη από την περίοδο που η Βραζιλία ήταν αποικία της Πορτογαλίας. Αποτελεί σήμερα τη νότια διακλάδωση της παλαιότερης «Caminho dos Paulistas» και ήταν μέρος της «Caminho Velho» ενός από τους πραγματικά αποικιακούς δρόμους. Επί του παρόντος, για να διατηρηθεί η διάταξη σύμφωνα με τον παλαιό τρόπο, διατηρεί το αρχικό του όνομα του «Estrada Real».
Ρένα Ασημακοπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1946 στην κοινότητα Χατζή Πυλίας του νομού Μεσσηνίας, όπου τελείωσε και το γυμνάσιο.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εισήλθε στον δικαστικό κλάδο το 1969. 
Το 2005 προήχθη σε Αρεοπαγίτη και το 2010 ανέλαβε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου. 
Το 2010 όταν το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο εξέταζε την άσκηση πειθαρχικής δίωξης στον Ν. Ζαγοριανό, ανακριτή της υπόθεσης του σκανδάλου Siemens, η Ρένα Ασημακοπούλου μειοψήφισε μαζί με την Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ζητώντας να τεθεί ο κ. Ζαγοριανός σε προσωρινή αργία. 
Στις 18 Ιουλίου 2011 ανέλαβε πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει το αξίωμα αυτό.
Άγιος Κωνσταντίνος ο εξ Αγαρηνών

Βιογραφία

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών τον δηλητηρίασε μια Τουρκάλα και έμεινε τυφλός και κατάκοιτος επί τρία έτη. Θεραπεύτηκε όμως, όταν πλύθηκε σε ένα αγίασμα, όπως μια Χριστιανή πρότεινε στη μητέρα του. Κατόπιν πήγε στη Σμύρνη, για να εργαστεί σε ένα οπωροπωλείο. Συχνά, λόγω του επαγγέλματός του, πήγαινε στη Μητρόπολη, όπου παρακολουθούσε ωφέλιμες συζητήσεις και χριστιανικά αναγνώσματα. Έτσι άναψε στην καρδιά του η επιθυμία να γίνει Χριστιανός. Πήγε στο Άγιον Όρος και εκμυστηρεύτηκε το σχέδιο του σε μοναχούς, οι οποίοι όμως τον παρέπεμψαν στον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε', εξόριστο τότε στη Μονή Ιβήρων. Με την καθοδήγηση του Πατριάρχη, αφού ετοιμάστηκε στη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, βαπτίστηκε.

Το μαρτύριο

Εν συνεχεία, μετέβη στη Μαγνησία της Μ. Ασίας για να μεταστρέψει και τα άλλα αδέλφια του. Περνώντας από το Αϊβαλί, αναγνωρίστηκε από έναν Τούρκο, συνελήφθη και οδηγήθηκε στον αγά. Ομολόγησε ότι ήταν τουρκικής καταγωγής και είχε βαπτιστεί χριστιανός. Τον μετέφεραν στην Κωνσταντινούπολη, όπου και εκεί, αφού συνέχισαν να τον βασανίζουν, τον απαγχόνισαν στις 2 Ιουνίου 1819.
1099 Φιγκνερία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Φιγκνερίας εκτιμάται σε 29,38 χιλιόμετρα. Η μάζα της εκτιμάται σε 27 τρισεκατομμύρια τόνους. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1415. Η Φιγκνερία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 35 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται ότι είναι περίπου 115 ως 120 βαθμοί C υπό το μηδέν.
Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας

Το Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας (ρωσ. Российская партия пенсеонеров) ήταν ένα ρωσικό πολιτικό κόμμα.

Ιστορία

Το κόμμα ιδρύθηκε με το όνομα «Κόμμα Συνταξιούχων» το 1997. Στις 29 Νοεμβρίου 1997 ο Σεργκέι Ατροσσένκο εξελέγη ως ο πρώτος πρόεδρος του κόμματος. Στις 29 Μαΐου του 1998, το κόμμα εγγράφθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας. Στις βουλευτικές εκλογές του 1999, το κόμμα έλαβε το 1,95% των ψήφων. Την 1η Δεκεμβρίου του 2001, το κόμμα έλαβε το όνομα "Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας" και με αυτό το όνομα εγγράφθηκε εκ νέου από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας. Κατά τις τελευταίες νομοθετικές εκλογές, στις 7 Δεκεμβρίου του 2003, η συμμαχία του κόμματος με το κόμμα "Ρωσική Κοινωνική Δικαιοσύνη" το 3,1% των ψήφων. Στις 31 Ιανουαρίου του 2004, ο πρόεδρος του κόμματος, Σεργκέι Ατροσσένκο, απολύθηκε από την θέση του λόγω των κακών υπηρεσιών που προσέφερε στο κόμμα. Στις 27 Μαρτίου του 2005, πρόεδρος του κόμματος έγινε ο Βαλέριι Γκαρτούνγκ.

Αποτελέσματα

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαγκαντάν, στις 22 Μαΐου 2005, έλαβε 20,7% των ψήφων. Στις βουλευτικές εκλογές του Τομσκ, στις 9 Οκτωβρίου του 2005, το κόμμα κέρδισε το 19,8% έναντι των 17,85% των ψήφων που έλαβε το Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας. Ωστόσο, ο Σεργκέι Αρτόσσενκο δεν αναγνώριζε τα συνέδρια, και κατάθεσε εναντίον του κόμματος στο δικαστήριο. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2005, το δικαστήριο κήρυξε την καταγραφή του Βαλέριι Γκαρτούνγκ. Αυτό έφερε το κόμμα να συμμετάσχει σε 5 περιφερειακές εκλογές. Στις 24 Νοεμβρίου το Επαρχιακό Δικαστήριο της Μόσχας επικύρωσε την απόφαση. Στις 17 Δεκεμβρίου του 2005, το κόμμα σε ένα έκτακτο συνέδριο, έκλεξε τα νέα του μέλη.

Δίκαιη Ρωσία

Το Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας και το κόμμα RODINA ενώθηκαν και στις 28 Οκτωβρίου του 2006 ίδρυσαν το νέο κόμμα, το «Δίκαιη Ρωσία».
Urbi et orbi

Η φράση Urbi et orbi (ούρμπι ετ όρμπι) είναι παπική ευλογία που σημαίνει «στην πόλη (εννοείται της Ρώμης) και στην οικουμένη», προκειμένου έτσι να δειχθεί ότι η ευλογία αυτή απευθύνεται προς όλο τον κόσμο της οικουμένης.
Η φράση αυτή χρησιμοποιείται, επίσης, προκειμένου να δηλωθεί μία πράξη με διεθνή σημασία ή και να καταδειχθεί αυτή διεθνώς π.χ. συνθήκες.