google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρστεν Βάρχολμ

Καριέρα

Γεννήθηκε στο Ουλσταινβίκ, στα βόρεια της Νορβηγίας. Κέρδισε 8 χρυσά μετάλλια στο Νορβηγικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στα 400 μέτρα με εμπόδια. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 ήταν χρυσός στα 400 μέτρα με εμπόδια. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ήταν επίσης 1ος στο ίδιο αγώνισμα.
Κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 στα 400 μέτρα, ισοφαρίζοντας το Ευρωπαϊκό ρεκόρ με 45.05 δευτερόλεπτα. Στο Diamond League του Όσλο το 2019, κατέρριψε το ρεκόρ Ευρώπης με 47.33 δευτερόλεπτα, στα 400 μέτρα με εμπόδια. Μετά από λίγες μέρες, κατέρριψε πάλι το Ευρωπαϊκό ρεκόρ, χρόνου 47.12, στο Diamond League του Λονδίνου. Στο Weltklasse Zürich κατέρριψε ξανά και για τρίτη φορά το Ευρωπαϊκό ρεκόρ, κατεβαίνοντας τα 47 δευτερόλεπτα, και με 46.92 έγινε ο δεύτερος καλύτερος αθλητής βάσει επίδοσης στο αγώνισμα, με διαφορά 6 εκατοστών του δευτερολέπτου από τον δεύτερο Ράι Μπέντζαμιν.
Δήμος Λιτοχώρου

Ιστορικά στοιχεία

Ως το 1912 η διοικητική και λοιπή εξουσία ασκούνταν από τους δημογέροντες. Μέχρι την 1η Αυγούστου 1919, εξαιτίας του καθεστώτος των Δήμων, το Λιτόχωρο λειτουργούσε ως Δήμος με δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους. Οι δήμαρχοι εκείνοι ήταν διορισμένοι την περίοδο 1917-20 από την κυβέρνηση του Βενιζέλου, εξαιτίας του Εθνικού Διχασμού. Ο Δήμος συστάθηκε το 1964 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Λιτοχώρου σε δήμο. Η κοινότητα Λιτοχώρου είχε συσταθεί το 1918 και μέχρι το 1949 υπαγόταν στον νομό Θεσσαλονίκης. Περιλάμβανε εκτός από το Λιτόχωρο που υπήρξε έδρα της τους οικισμούς Καλύβια Βαρικού, Λιμήν Λιτοχώρου, Πλάκα καθώς και την Μονή Αγίου Διονυσίου. Ο δήμος παρέμεινε αμετάβλητος κατά την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2010, οπότε εντάχθηκε στον νέο δήμο Δίου - Ολύμπου.

Δήμαρχοι

Ο Δήμος συστάθηκε επίσημα με το Νόμο Καποδίστρια, το 1998.
Ιαπωνική μυθολογία

Ιαπωνικός Μύθος της Δημιουργίας

Οι δυο πρώτες θεότητες, ο Ιζανάγκι και η Ιζανάμι έπλασαν τη γη. Χώρισαν τον ουρανό από τη γη, έφτιαξαν τη θάλασσα, από την οποία έπεσαν σταγόνες και σχημάτισαν το νησί Ονογκόρο, στο οποίο κατοίκησαν οι δυο θεοί. Ύψωσαν μια στήλη και γύρω από αυτή έχτισαν ένα ανάκτορο (Yashirodono). 
Οι δυο θεοί ερωτεύτηκαν κι όταν αποφάσισαν να ζευγαρώσουν, έκαναν το γύρο της στήλης σε αντίθετες κατευθύνσεις και η Ιζανάμι πρώτη απηύθυνε χαιρετισμό στον Ιζανάγκι. Από την ένωσή τους προήλθαν οι Χιρούκο και Αουασίμα, τα οποία όμως ήταν δύσμορφα και τα έστειλαν με μια βάρκα μακριά στην ανοιχτή θάλασσα. Οι υπόλοιποι θεοί τους υπαγόρευσαν ότι έγινε αυτό, επειδή στη συνάντησή τους ο Ιζανάγκι έπρεπε να χαιρετίσει πρώτος, γιατί ποτέ μια γυναίκα δεν πρέπει να μιλάει πριν από έναν άνδρα. Έτσι, η Ιζανάμι πήγε στον κάτω κόσμο, όμως ο Ιζανάγκι ήθελε τόσο πολύ να την δει που αποφάσισε να κατέβει στον κάτω κόσμο να την δει.Αυτή του η απόφαση όμως δεν ήταν σωστή γιατί εάν περίμενε την Ιζανάμι για λίγο καιρό ακόμα, η Ιζανάμι θα μπορούσε να ξανά ανέβει στον πάνω κόσμο, όμως η Ιζανάμι είχε είδη φάει απο την τροφή του κάτω κόσμου και έτσι το πρόσωπό της είχε παραμορφωθεί.Όταν λοιπόν ο Ιζανάγκι κατέβηκε την είδε και από την ασχήμια της τρόμαξε και έφυγε χωρίς να την πάρει μαζί του. Μετέπειτα ο Ιζανάγκι επειδή είχε σιχαθεί έκανε μπάνιο και από τα μάτια του βγήκαν η θεά του ήλιου και η θεά του φεγγαριού ,καθώς και από τη μύτη του βγήκε η θεά του χάους και της καταστροφής.

Θεϊκή προέλευση του Αυτοκράτορα

Σύμφωνα με το θρύλο, η θεά Αματεράσου εγκαθίδρυσε την αυτοκρατορική οικογένεια της Ιαπωνίας, στέλνοντας τον εγγονό της, Νινίγκι, να κατοικήσει στη γη, με δώρα έναν καθρέφτη, ένα περιδέραιο και το σπαθί Κουσανάγκι του θεού Σουσάνο. Ο Νινίγκι έγινε δεκτός ως άρχοντας της Ιαπωνίας και τα θεϊκά δώρα αποτέλεσαν τους θησαυρούς του στέμματος της αυτοκρατορικής οικογένειας. Παντρεύτηκε τη θεά του όρους Φούτζι και γέννησαν τρεις γιους, ένας από τους οποίους ήταν ο πατέρας του Τζίμου Τέννο, του πρώτου ιστορικού Ιάπωνα αυτοκράτορα (660 π.Χ.), από τον οποίο προέρχεται η ιαπωνική αυτοκρατορική οικογένεια.

Παραδόσεις και μύθοι

Οι λαϊκές ιστορίες της Ιαπωνίας έχουν μεγάλες επιρροές από το Σιντοϊσμό και το Βουδισμό, τις δυο κύριες θρησκείες της χώρας. Αφηγούνται ιστορίες κωμικών ή παράξενων χαρακτήρων και καταστάσεων, υπερφυσικών όντων, όπως οι Μποντισάτβα, οι Κύριοι της Συμπόνοιας, οι Κάμι (θεοί και πνεύματα), γιοκάι (μυθικά τερατώδη όντα όπως τα τένγκου), φαντάσματα, δράκους και ζώα με υπερφυσικές ικανότητες όπως η αλεπού κιτσούνε, το τανούκι, η γάτα μπακενέκο και το κοράκι γιαταγκαράσου, καθώς και ιερών αντικειμένων. 
Οι λαϊκοί αυτοί θρύλοι έχουν επηρεαστεί επίσης από την ξένη λογοτεχνία, κυρίως ινδικά κείμενα, και τον ανιμισμό της προϊστορικής Ασίας. Στα μέσα του 20ού αιώνα, παραμυθάδες ταξίδευαν από πόλη σε πόλη και αφηγούνταν τις ιστορίες αυτές συνοδευόμενες από εικονογραφήσεις σε χαρτί (kamishibai).
Ανάγλυφο του Πλούτωνα από την Αιανή Κοζάνης

Περιγραφή

Είναι λευκή μαρμάρινη στήλη, στην οποία εικονίζεται μικρός ναός σε πρόσοψη τριγωνική. Συμπληρώνεται με χοντροκομμένο ανάγλυφο, σχεδόν βαρβαρικό. Φέρει σημαντικές φθορές και λείπουν μέρη του. Παρουσιάζει τον θεό Πλούτωνα ιστάμενο όρθιο και συνοδευόμενο από τον σκύλο Κέρβερο. Από το κεφάλι διακρίνονται μόνο τα άκρα της τριχωτής κόμης και του πυκνού γενιού, ενώ το υπόλοιπο του κεφαλιού είναι ακρωτηριασμένο. Ο αριστερός βραχίονας είναι περιτυλιγμένος σε μανδύα. Ο δεξιός βραχίονας είναι τελείως αλλοιωμένος και δεν διακρίνεται. Η στήλη φέρει ελληνική επιγραφή που αναφέρει τον θεό Πλούτωνα, καθώς και τον πιστό επισκέπτη του ναού του θεού Τίτο Φλαύιο Λέωνα, ο οποίος ανέθεσε το ανάγλυφο εξ ιδίων προς τιμή του θεού, επιφορτώνοντας τον θεράποντα του ναού, Αχερόντιο με την επαγρύπνηση.

Ερμηνεία

Από την επιγραφή μαθαίνουμε ότι στην Αιανή υπήρχε ιερό του θεού Πλούτωνα, και ότι το ανάγλυφο ήταν ανάθημα κάποιου Τίτου Φλαύιου Λέωνα.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο αναφέρει την πόλη Αιανή γραμμένη με Ε σε ορθογραφία κοινή της Ρωμαϊκής εποχής και συγκεκριμένα της δυναστείας των Φλαουίων. Ο Στράβων διηγείται ότι τα ιερά του Πλούτωνα επισκέπτονταν από ευσεβείς πιστούς τον καιρό της Ρωμαϊκής περιόδου περισσότερο από κάθε άλλη εποχή.
Όντο Β΄ του Σαμπλίτ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όντο/Εύδη Α΄, γιου του Ούγου κόμη της Καμπανίας.
Ο πάππος του Ούγος ήταν κόμης του Τρουά, του Μω (Βιτρύ-λε-Φρανσουά) και του Μπαρ-συρ-Ωμπ, περιοχές τις οποίες ένωσε με το όνομα κομητεία της Καμπανίας. Όταν ο Ούγος επέστρεψε από τις Σταυροφορίες βρήκε έναν γιο, τον Όντο/Εύδη Α΄, που δεν αναγνώρισε ως δικό του και κληροδότησε την Καμπανία στον ανιψιό του Θεοβάλδο Δ΄ κόμη του Μπλουά, που έτσι έγινε Β΄ της Καμπανίας. Ο άκληρος Όντο/Εύδης Α΄ είχε δύο τέκνα, τον Όντο/Εύδη Β΄ και τον Γουλιέλμο Α΄ πρίγκιπα της Αχαΐας.
Ο Όντο Β΄ συμμετείχε μαζί με τον αδελφό του Γουλιέλμο στην Δ΄ Σταυροφορία και ήταν από τους διακεκριμένους αρχηγούς της. Κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης τραυματίστηκε σοβαρά και λίγο μετά απεβίωσε τον Μάιο του 1204.
Ντράκαρ

Το ντράκαρ (σουηδικά drakkar) ήταν μεγάλο κωπήλατο ή ιστιοφόρο πλοίο που χρησιμοποιούσαν οι Βίκινγκ στη ναυσιπλοΐα κατά τον 8ο και 10ο μ.Χ. αι. Το όνομά του, που σημαίνει δράκος, προέρχεται από τη διακόσμηση της πλώρης του η οποία είχε σχήμα δράκοντα. Οι Βίκινγκ πίστευαν στους δαίμονες των δασών και θαλασσών, γι΄ αυτό λάξευαν στις πλώρες των καραβιών τους, αλλά και στα δοκάρια των σπιτιών τους, δράκοντες ώστε να τους κρατούν μακριά. Τα σκάφη που η πλώρη τους είχε λαξευμένο φίδι ονομάζονταν σνέκαρ (snekar) και ήταν μικρότερου μήκους. Το ντράκαρ είχε μήκος περίπου 30 μ. πολύ λεπτό σχήμα, με πλώρη και πρύμνη ίσες μεταξύ τους και κυρτές προς τα πάνω. Δεν υπήρχε κατάστρωμα και είχαν ένα κατάρτι, στο κέντρο περίπου του σκάφους, με  ένα μεγάλο τετράγωνο πανί, που χρησίμευε και σαν κάλυμμα όποτε χρειαζόταν.
Οι Βίκινγκ χρησιμοποιούσαν τα ντράγκαρ κυρίως για ναυμαχίες και επιδρομές, γι΄ αυτό και είχαν υψηλές πλώρες, πρύμνες και έξαλα, ώστε το πλήρωμα να βάλλει σχετικά προστατευμένο κατά των αντιπάλων του και να αποκρούει ευκολότερα απόπειρες επιβίβασής τους σε αυτό. Η κατασκευή τους ήταν πολυδάπανη, γι' αυτό και ανήκαν κυρίως σε βασιλείς ή ισχυρούς ηγεμόνες. Γνωστά ιστορικά παραδείγματα τέτοιων πλοίων είναι το "Μακρύ Ερπετό" (Ormren Lange, 995 - 1000 μ.Χ.) του βασιλιά Όλαφ Τρύγκβασον, που είχε καρίνα μήκους 32 μ. με πλήρωμα από 68 κωπηλάτες και χωρητικότητα 500 ανδρών. Άλλα ντράκαρ ήταν το "Βισούντεν" (Visund, 1026 μ.Χ.) του βασιλιά Όλαφ Χάραλντσον, με την το ακρόπρωρό του να έχει τη μορφή ενός επιχρυσωμένου ταύρου και 60 κωπηλάτες καθώς και ο "Μεγάλος Δράκος" του Χάραλντ Χαρντράντα με 70 κωπηλάτες. 
Το τελευταίο ιστορικά που αναφέρεται, μάλλον το μεγαλύτερο της κατηγορίας του, ήταν το "Πλοίο του Χριστού" (Kristsuden, 1262 - 1263 μ.Χ.), το οποίο ναυπηγήθηκε στο Μπέργκεν της Νορβηγίας για τον βασιλιά Χάκωνα Δ' με 74 κωπηλάτες.
Γιάννης Λαγουδάκος

Πορεία προς τον δημαρχιακό θώκο και άσκηση καθηκόντων Δημάρχου

Υποστηριζόμενος από τη ΝΔ και την Πολιτική Άνοιξη, διετέλεσε Δήμαρχος την τετραετία 2002-2006 στο Πέραμα, ως επικεφαλής του συνδυασμού «ΠΕΡΑΜΑ - ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ», εκλέχθηκε δε στο δημαρχιακό θώκο σε ηλικία μόλις 31 ετών. Στη θητεία του, το Σεπτέμβριο του 2003, ως Δήμαρχος είχε απασχολήσει τα ΜΜΕ, με την ενέργειά του να προβεί σε διήμερη απεργία πείνας και στην κατάληψη του 4ου νηπιαγωγείου Περάματος, διαμαρτυρόμενος για την μεγάλη καθυστέρηση στην αποπεράτωση του νηπιαγωγείου. Είχε επίσης απασχολήσει τα ΜΜΕ με το «κλείσιμο δρόμων» και με κινητοποιήσεις, προκειμένου να βρεθεί λύση στο χρόνιο πρόβλημα δυσοσμίας των βοθρολυμάτων της Ψυττάλειας.

Σήμερα

Σήμερα εξακολουθεί να ασχολείται με τα κοινά, ως δημοτικός σύμβουλος και κατέχει το αξίωμα του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο Περάματος. Δημοτικός σύμβουλος είχε διατελέσει και κατά τις τετραετίες 1998-2002 και 2006-2010.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Πριν και μετά τη θητεία του ως Δημάρχου εργάστηκε σε Δημόσια ΙΕΚ ως καθηγητής, διδάσκοντας Συνταγματικό Δίκαιο και Εφαρμοσμένη Ψυχολογία. Από το 2009 ασκεί το λειτούργημα του δημοσίου υπαλλήλου.
Μαυρομανδήλα Αχαΐας

Γενικά στοιχεία

Η Μαυρομανδήλα έχει πληθυσμό 462 κατοίκους, σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011, και μαζί με το Πετρωτό και την Αγία Παρασκευή συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πετρωτού της Δημοτικής Ενότητας Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων.
Ο οικισμός βρίσκεται πλησίον της Περιμετρικής Οδού Πατρών, ανάμεσα στα χωριά Νέο Σούλι, Άγιος Στέφανος, Κεφαλόβρυσο, Σαραβάλι, καθώς και στη συνοικία Περιβόλα, δίπλα στον ποταμό Γλαύκο και σε υψόμετρο 130 μέτρων περίπου. Πλησίον του οικισμού βρίσκεται επίσης η ιστορική οινοποιία Αχάια Κλάους.

Διοικητική εξέλιξη

Η Μαυρομανδήλα αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1928 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βαλατούνας (μετέπειτα Πετρωτού) (ΦΕΚ - 16/05/1928). 
Το 1955 (ΦΕΚ 191Α - 19/07/1955) η Μαυρομανδήλα ορίστηκε έδρα της Κοινότητας. 
Από το 1997 (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Μεσσάτιδος, ενώ από το 2011 εντάχθηκε στον ευρύτερο Δήμο Πατρέων (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010), βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης", όπου ανήκει διοικητικά και σήμερα.
Κουκουναριά

Χαρακτηριστικά

Η κουκουναριά μπορεί να υπερβεί τα 25 μέτρα σε ύψος, αν και συνήθως είναι λιγότερο ψηλή, γύρω στα 12-20 μέτρα. Έχει μια χαρακτηριστική ομπρελοειδή μορφή με κοντό κορμό και στρογγυλή επίπεδη κορυφή. Ο φλοιός είναι χοντρός, καστανοκόκκινος, βαθιά χαραγμένος από φαρδιές, κατακόρυφες πλάκες. Έχει ευλύγιστα βελονοειδή φύλλα ανά δυο σε βραχυκλάδια, μήκους 10-18 εκατοστών. Τα νεαρά δέντρα έχουν διαφορετικά φύλλα, μήκους 2-4 εκατοστών με γλαυκοπράσινο χρώμα. 
Οι κώνοι είναι ωοειδείς, μήκους 8-15 εκατοστών και χρειάζονται 36 μήνες για να ωριμάσουν, περισσότερο από κάθε άλλο πεύκο. Οι σπόροι είναι μεγάλοι, μήκους δύο εκατοστών, ανοιχτοί καστανοί με μια μαύρη επίστρωση που φεύγει εύκολα. Οι σπόροι διαδίδονται με τα ζώα και στην πρόσφατη ιστορία με την βοήθεια των ανθρώπων.

Χρήση στη μαγειρική

Ο εδώδιμος σπόρος είναι γνωστός ως κουκουνάρι και χρησιμοποιείται στη Μεσογειακή κουζίνα, με πιο γνωστή τη χρήση του ως βασικό συστατικό της Ιταλικής σάλτσας πέστο.
Γραμματικό Αττικής

Ονομασία

Η ονομασία του χωριού καθιερώθηκε επί τουρκοκρατίας. Ο μπέης της περιοχής έδρευε λίγο έξω από τον Μαραθώνα (στη σημερινή διασταύρωση της Λεωφόρου Μαραθώνα προς Σχοινιά) όπου ο τοπικός συνοικισμός φέρει την ονομασία "Μπέη". Ο γραμματέας του έπασχε από άσθμα και για μεγάλο διάστημα διέμενε στη περιοχή του Γραμματικού όπου το κλίμα ήταν πιό ξηρό από τη πεδιάδα του Μαραθώνα. Όποιος λοιπόν πήγαινε στο Μπέη και ζητούσε κάποιο χαρτί, αυτός τον παρέπεμπε στο "γραμματικό" του και έτσι καθιερώθηκε η ονομασία του οικισμό σε Γραμματικό.

Χαρακτηριστικά του οικισμού

Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων (στη πλατεία), απέχει από την Αθήνα 50 χιλιόμετρα και υπάρχει πρόσβαση από το Μαραθώνα καθώς και από τη Λίμνη Μαραθώνα και από το Καπανδρίτι. 
Η κοινότητα Γραμματικού έχει πληθυσμό 1.486 κατοίκους και περιλαμβάνει τους οικισμούς Αγία Μαρίνα με 62 κατοίκους και το Σέσι με 133 κατοίκους. 
Ο κύριος οικισμός του Γραμματικού, διατηρεί την εικόνα του παραδοσιακού χωριού ενώ διαθέτει όλες τις σύγχρονες υποδομές και δέχεται πολλούς επισκέπτες κυρίως τα Σαββατοκύρικα στις παραδοσιακές ταβέρνες του. Επίσης στη περιφέρεια της κοινότητας περιλαμβάνεται ο οικισμός "Σέσι" με τις δύο υπέροχες παραλίες στον Ευβοϊκό (μικρό και μεγάλο Σέσι) και τις γνωστές ταβέρνες. Στον οικισμό της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται το πορθμείο επικοινωνίας της Αττικής με τα Νέα Στύρα και Αλμυροπόταμο Ευβοίας.
Κοντά στο Γραμματικό βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα.

Διοικητικές μεταβολές

Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης το Γραμματικό εντάχθηκε στον διευρυμένο δήμο Μαραθώνα στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1912. Με την εφαρμογή της τότε διοικητικής διαίρεσης το Γραμματικό ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας Γραμματικού η οποία αρχικά συμπεριέλαβε στα όριά της, εκτός από το Γραμματικό, τους οικισμούς   Αγία Μαρίνα και Άνω Σούλι. Στην συνέχεια το Άνω Σούλι εντάχθηκε στον δήμο Μαραθώνος ενώ στην κοινότητα Γραμματικού αναγνωρίστηκε και ο οικισμός Σέσι. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη του 2010 ενώ από την 1η Ιανουαρίου θα αποτελέσει μέρος του νέου διευρυμένου δήμου Μαραθώνος.

Πτώση του αεροπλάνου της εταιρίας Helios

Το Γραμματικό συγκλονίστηκε από την πτώση της πτήσης 522 των Αερογραμμών Helios στις 14 Αυγούστου του 2005. Η συντριβή έγινε αρκετά μακριά από τον οικισμό, ενώ οι κάτοικοι προς τιμήν των επιβατών έκτισαν ναό στην μνήμη τους και φύτεψαν κυππαρίσια που καθένα φέρει το όνομα ενός επιβάτη.
Open TV

Τηλεοπτικές άδειες

Τη Δευτέρα 29 Αυγούστου του 2016, ανακοινώθηκε ότι ο σταθμός δεν θα συμμετέχει στην δημοπρασία για τις τηλεοπτικές άδειες, εξαιτίας της απόρριψης της εγγυητικής επιστολής που κατέθεσε ο Φίλιππος Βρυώνης (τότε το κανάλι ονομαζόταν ακόμη Epsilon TV). Από τις 26 Οκτωβρίου, ωστόσο, συνέχισε να εκπέμπει, αφού ο διαγωνισμός κρίθηκε αντισυνταγματικός από το ΣτΕ.
Μετά από διορθώσεις που υπέστη ο νόμος Παππά, μέσα στο 2017 (διεξαγωγή διαγωνισμού τηλεοπτικών αδειών από το ΕΣΡ και αύξηση αριθμού των τηλεοπτικών αδειών σε 7), καθώς και τη συγκρότηση του νέου ΕΣΡ, διεξήχθη εκ νέου διαγωνισμός το 2018. Στις 12 Ιανουαρίου της χρονιάς εκείνης, το πρώην Epsilon, κατέθεσε αίτηση συμμετοχής στο νέο διαγωνισμό, η οποία και έγινε δεκτή. Στο νέο διαγωνισμό έλαβε δεκαετή άδεια για 35 εκατομμύρια ευρώ, με οριστική απόφαση του ΕΣΡ για πέντε άδειες πανελλαδικής εμβέλειας.

OPEN BEYOND International

Το OPEN BEYOND International είναι η διεθνής έκδοση του OPEN και η οποία αντικατέστησε το Epsilon TV International. Το σήμα του εκπέμπει μέσω δορυφόρου σε Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Νότια Αφρική, ενώ στις ΗΠΑ και τον Καναδά, το πρόγραμμα μεταδίδεται σε συνδρομητικά μπουκέτα Ελληνικών καναλιών καθώς και των δικτύων My Cosmos και New Greek TV.

Ιδιοκτησία

Το κανάλι έχει αλλάξει αρκετές φορές ιδιοκτησία στην ιστορία του. Ωστόσο, ο φορέας που το διαχειρίζεται έως σήμερα είναι η Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε. η οποία συστάθηκε στις 20 Μαρτίου 1989, με τον διακριτικό τίτλο 902 Αριστερά στα FM και αποτελεί μετατροπή της Ν. Σταφυλίδης - Α. Καρτερός Ο.Ε. Στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, συμμετείχε ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας ως μέλος. Το 1993, χορηγείται άδεια ίδρυσης και λειτουργίας τοπικού σταθμού στην περιοχή της Αττικής και παροχή ειδικής αδείας τεχνικής δικτύωσης για να μεταδοθεί πανελλαδικά, και έχει αριθμό πρωτοκόλλου 22414/E3/2992.
Κατά τα έτη 2001 και 2007, τροποποιήθηκε το καταστατικό του φορέα, ενώ από τον Απρίλιο του 2008, το σύνολο των μετοχών του φορέα κατέχει το ΚΚΕ. Λίγους μήνες μετά, τροποποιήθηκε ξανά το καταστατικό του φορέα με επέκταση των δραστηριοτήτων της Ραδιοτηλεοπτικής.

Εξαγορά και κλείσιμο

Στις 31 Ιουλίου του 2013, ο ραδιοτηλεοπτικός 902 πουλήθηκε με συμβολαιογραφική πράξη στην A-Orizon Media Ltd. με έδρα την Λεμεσό για το στήσιμο του Epsilon TV και του E-Radio αντίστοιχα, ο οποίος με τη σειρά του, πουλήθηκε πέντε μήνες αργότερα στην Παρά Ένα Εκδόσεις-Υπηρεσίες Διαδικτύου Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. για το στήσιμο του Παραπολιτικά FM. Εκείνη την περίοδο, μεταβλήθηκε ο διακριτικός τίτλος του φορέα σε E-Radio TV ενώ το κανάλι μεταφέρθηκε στο Μαρούσι.
The Fat of the Land

Αποδοχή

Ο δίσκος έχει λάβει θριαμβευτικές κριτικές. Βγήκε πρώτο στο US Billboard 200 chart. Έχει γίνει δύο φορές πλατινένιος από τότε, πουλώντας πάνω από 2 εκατομμύρια αντίγραφα στις ΗΠΑ. Ήταν υποψήφιο για βραβείο Grammy, και για το 1997 Mercury Music Prize. Επίσης το 1999 μπήκε στα Guinness World Records ως το βρετανικό άλμπουμ με τις πιο γρήγορες πωλήσεις, και επίσης συμπεριλήφθηκε, όπως και το Music for the Jilted Generation, στο βιβλίο "1001 άλμπουμ που πρέπει να ακούσεις πριν πεθάνεις". Βαθμολογήθηκε με 5/5 αστεράκια από τα Q και Sputnikmusic, 4/5 από τα Music Emissions και AllMusic, ενώ το Entertainment Weekly του έδωσε B.
Το 2004, ο συνιδρυτής των KISS, Gene Simmons έκανε μια επανεκτέλεση του τραγουδιού Firestarter, στο δεύτερο σόλο άλμπουμ του, Asshole. Το  Firestarter επίσης επανεκτέλεσαν και οι Sepultura στο άλμπουμ τους Kairos, και οι Jimmy Eat World στο Firestarter (EP).
Το Fat of the Land έχει προκαλέσει μια αντιπαράθεση. Η εθνική αμερικάνικη φεμινιστική οργάνωση με το όνομα National Organization for Women εναντιώθηκε στον εμφανή μισογυνισμό του βίντεο κλιπ του Smack My Bitch Up.
Μάρτσα Ρεάλ

Στίχοι

Παρότι το εμβατήριο δεν είχε στίχους, έχουν γραφτεί κάποιοι που τον συνοδεύουν, όπως κατά την περίοδο βασιλείας του Αλφόνσου ΙΓ΄ και του Φράνκο, αλλά ποτέ δεν έγιναν επίσημοι. Το 2007 η Ισπανική Ολυμπιακή Επιτροπή πρότεινε άλλους στίχους με την ευκαιρία της διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων 2016 από την Μαδρίτη, αλλά δεν έτυχαν αποδοχής και αποσύρθηκαν.
Αλέκα Στρατηγού

Βιογραφία

Αδέρφια της ήταν οι ηθοποιοί Στέφανος Στρατηγός, Στέλλα Στρατηγού και Ρένα Στρατηγού. Έπαιξε στο θέατρο αλλά και σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες. Με τη χαρακτηριστική φωνή της και έπαιζε συνήθως ρόλους υπηρέτριας.
Ήταν σύζυγος του Ανδρέα Μπάρκουλη. Κηδεύτηκε στο Περιστέρι Αττικής με παρουσία πολύ κόσμου και καλλιτεχνών. Αναμεσά τους ο Ανδρέας Μπάρκουλης και ο Τόλης Βοσκόπουλος.
Ευδοκία Λοπούχινα

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Φιόντρ Αμπράμοβιτς Λοπούχιν ευγενούς, νομικού, συνταγματάρχη και αυλικού και της Ουστίνια Μπογκντάνοβνα Ρτίστσεβα.
Όπως όλες οι σύζυγοι που είχαν οι τσάροι, επιλέχθηκε όχι από τους υψηλότερους ευγενείς. Ήταν η τελευταία Ρωσίδα σύζυγος: οι επόμενες ήταν ξένες. Την επέλεξε η Ναταλία Ναρύσκινα για τον γιο της. Ο γάμος της έγινε με τον Πέτρο Α΄ τον Μέγα, αλλά έπειτα από 9 έτη (το 1698) ο σύζυγός της ζήτησε από τους συγγενείς της να την πείσουν να εισέλθη σε μονή. Έτσι διαζεύχθηκαν: η Ευδοκία εισήλθε στη μεικτή μονή του Σούζνταλ και η ηγουμένη την άφησε να ζει σαν κοσμική. Βρήκε εραστή τον Στεπάν Γκλέμποβ, που μετά εκτελέστηκε βασανιστικά με το να κοπεί το σώμα του σε τέσσερα μέρη. Ο Πέτρος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την αικατερίνη Α΄ της Ρωσίας και απέκτησε τρεις κόρες.
Δεξαμενή Αντιμαφίας

Η Δεξαμενή Αντιμαφίας (ιταλικά: Antimafia Pool),
ήταν μια ομάδα  ανακριτών δικαστών στην Εισαγγελεία του Παλέρμο,  οι οποίοι συνεργάστηκαν  στενά για την ανταλλαγή πληροφοριών και την ανάπτυξη νέων στρατηγικών έρευνας κατά της Σικελικής Μαφίας. Μια άτυπη ομάδα δημιουργήθηκε από τον δικαστή Ρόκο Τσινίσι στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ακολουθώντας το παράδειγμα των δικαστών κατά της τρομοκρατίας στη Βόρεια Ιταλία στη δεκαετία του '70. 
Το σημαντικότερο ήταν ότι ανέλαβαν συλλογική ευθύνη για τη συνέχιση των διώξεων της μαφίας: όλα τα μέλη της ομάδας υπέγραψαν εντολές στην εισαγγελία για να αποφύγουν να εκθέσουν κάποιον από αυτούς σε ιδιαίτερο κίνδυνο, όπως εκείνον που είχε κοστίσει την ζωή στον δικαστή Γκαετάνο Κόστα. Ο Κόστα είχε υπογράψει τις 55 κατηγορίες εναντίον του δικτύου διακίνησης ηρωίνης των μαφιόζικων οικογενειών Σπατόλα-Ιντσερίλο-Γκαμπίνο, αφού σχεδόν όλοι οι άλλοι εισαγγελείς αρνήθηκαν να το πράξουν, ένα  γεγονός που διερρέυσε από την εισαγγελία και τελικά του κόστισε την ζωή  του. Ο Κόστα δολοφονήθηκε στις 6 Αυγούστου 1980, με εντολή του Σαλβατόρε  Ιντσερίλο.

Τα γεγονότα

Τον Ιούλιο του
1983, ο Ρόκο Τσινίσι δολοφονήθηκε από τη μαφία. Την θέση του ως  επικεφαλής της «δεξαμενής αντιμαφίας», του ερευνητικού  κλάδου της εισαγγελικής αρχής του Παλέρμο, ανέλαβε ο Αντονίνο Καπονέτο, ο οποίος επισημοποίησε την ομάδα. Μαζί του ήταν και ο Τζοβάνι Φαλκόνε, η δεξαμενή περιελάμβανε επίσης τον Πάολο Μπορσελίνο, τον Τζουσέπε Ντι Λέλο και τον Λεονάρντο  Γκουάρνοτα. 
Η ομάδα συγκέντρωσε στη συνέχεια αρκετές έρευνες, οι οποίες θα είχαν  ως αποτέλεσμα την Δίκη Μάξι κατά της μαφίας που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1986 και η οποία διήρκεσε μέχρι το Δεκέμβριο του 1987. Η δίκη διεξήχθη σε δικαστήριο ειδικά κατασκευασμένο για το σκοπό αυτό, μέσα στα τείχη της φυλακής Ουκιαρντόνε στο Παλέρμο. Συνολικά 475 μαφιόζοι κατηγορήθηκαν για ένα πλήθος εγκλημάτων που σχετίζονταν με δραστηριότητες της μαφίας, βασισμένες πρωτίστως από μαρτυρίες που δόθηκαν και λήφθηκαν υπόψιν ως αποδεικτικά στοιχεία από πρώην αφεντικά της μαφίας που έγιναν πληροφοριόδοτες, γνωστοί ως Πεντίτι, ιδίως οι Τομάζο Μπουσκέτα και Σαλβατόρε Κοντόρνο. 
Οι περισσότεροι  καταδικάστηκαν και, προς μεγάλη έκπληξη, οι καταδίκες έγιναν τελεσιδίκες αρκετά χρόνια αργότερα τον Ιανουάριο του 1992, μετά το τελευταίο στάδιο των εφέσεων. Η σπουδαιότητα της δίκης ήταν ότι η ύπαρξη της Κόζα Νόστρα τελικά επιβεβαιώθηκε δικαστικά.
Σαράντης Κυριαζής ο Επιβατηνός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης το 1782. Διδάχτηκε την αγιογραφία σε κάποιο εργαστήριο της Κωνσταντινούπολης και από νωρίς καταξιώθηκε ως καλός αγιογράφος. Εικόνες του υπάρχουν σήμερα σε μουσεία, ναούς και ιδιωτικές συλλογές.
Θεωρείται ένας από τους ευεργέτες της Κοινότητος Επιβατών, όπου άφησε όλη του την περιουσία για να αξιοποιηθεί από την Αλληλοδιδακτική Σχολή.
Πέθανε στους Επιβάτες το 1861.
Παγκύπρια Ένωση Χημικών

Η Παγκύπρια Ένωση Χημικών (γνωστή και ως Παγκύπρια Ένωση Επιστημόνων Χημικών, ΠΕΧ) είναι η επαγγελματική ένωση των κυπρίων χημικών. Το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης απαρτίζεται από 9 μέλη και εκλέγεται κάθε δύο χρόνια από την γενική συνέλευση της ένωσης. Η ΠΕΧ ιδρύθηκε το 1960. Η ΠΕΧ έχει πάνω από 550 μέλη. Δημοσιεύει επίσης το περιοδικό Χημικά Νέα στην ελληνική γλώσσα. Το περιοδικό είναι τριμηνιαίο. Το περιοδικό διανέμεται στα μέλη της ΠΕΧ και 100 περίπου πρόσθετους συνδρομητές στην Κύπρο και την Ελλάδα.
Η κοινωνία στοχεύει στην προώθηση στην εκπροσώπηση και προώθηση της εκπαίδευσης και έρευνας για τη χημεία στην Κύπρο, εκπροσωπώντας τους Κύπριους χημικούς διεθνούς. Η ΠΕΧ προστατεύει και ρυθμίζει το κυπριακό χημικό επάγγελμα μέσω του Συμβουλίου Εγγραφής Χημικών. Επίσης, προωθεί την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των χημικών σε όλη τη χώρα. Η ΠΕΧ συμμετέχει με συμβουλευτική ιδιότητα σε διάφορες επιτροπές εντός του δημόσιου τομέα. Σε διεθνές επίπεδο, η ΠΕΧ είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χημικών και Μοριακών Επιστημών μεταξύ άλλων. 
Μέσω της ιδιότητάς της, η ΠΕΧ παρέχει συμβουλές και γνώμες για διάφορα θέματα που περιλαμβάνουν τις χημικές επιστήμες. Επίσης, η ΠΕΧ εργάζεται και στο τομέα της εκπαίδευσης της χημείας στα σχολεία. 
Μαζί με την Ένωση των Καθηγητών Χημείας στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, η ΠΕΧ διοργανώνει τις ετήσιες Χημικές Ολυμπιάδες στην Κύπρο. Επίσης διοργανώνει σεμινάρια πάνω σε χημικά θέματα, ανοιχτά για το κοινό.