Γιανγκ Μπόις Βέρνης

Ιστορία

Στις 14 Μαρτίου του 1898 η ΦΚ Γιανγκ Μπόις (FC Young Boys) ιδρύθηκε από τους αδερφούς Μαξ και Όσκαρ Σβαμπ και τους Χέρμαν Μπάουερ και Φραντς Κέρλι, που είχαν εντυπωσιαστεί από έναν αγώνα της ΦΚ Ολντ Μπόις Βασιλείας που παρακολούθησαν, υιοθετώντας και τα χρώματα αυτής, κίτρινο και μαύρο. Στις 17 Ιουνίου 1898 η ομάδα έδωσε τον πρώτο της αγώνα κόντρα στην ΦΚ Βικτόρια. Το 1909, 1910 και 1911 η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελβετίας και ήταν η πρώτη ομάδα που το πραγματοποίησε για τρεις διαδοχικές χρονιές στην ιστορία του ελβετικού ποδοσφαίρου.
Από το 1925 χρησιμοποιούσε το Βάνκντορφσταντιον. Την ίδια χρονιά η ομάδα μετονομάστηκε σε BSC (Berner Sport Club) Young Boys. Το γήπεδο κατεδαφίστηκε και ανοικοδομήθηκε για το παγκόσμιο κύπελλο του 1954 και φιλοξένησε μεταξύ άλλων τον τελικό της διοργάνωσης.
Η περίοδος δόξας της ομάδας ήταν η δεκαετία του 1950, όπου κατέκτησε το Κύπελλο Ελβετίας το 1953 και το 1958, ενώ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ελβετίας τέσσερις συνεχόμενες φορές από το 1957 μέχρι και το 1960.

Γήπεδο

Από το 2005 η ομάδα αγωνίζεται στο Σταντ ντε Σουίς (Stade de Suisse), στην περιοχή Βάνκντορφ (σημερινή επίσημη ονομασία Μπράιτενραϊν) της Βέρνης. Το στάδιο μπορεί να υποδεχτεί μέχρι 32.000 θεατές και αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Ελβετία (μετά το Ζανκτ Γιάκομπ-Παρκ της Βασιλείας). Το στάδιο αποτελεί μέρος ενός πολυδύναμου συμπλέγματος αναψυχής και εμπορίου, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της χώρας. Η συνολική κατασκευή κόστισε 350 εκατομμύρια φράγκα (το στάδιο καθαυτό 123,4 εκατομμύρια), καθιστώντας την την πλέον ακριβή κατασκευή κτίσματος στην Ελβετία. Στους διεθνείς αγώνες υπάρχουν μόνο θέσεις καθημένων στο γήπεδο, αλλά για τις εθνικές διοργανώσεις πωλούνται και εισιτήρια ορθίων σε τμήμα της κερκίδας των οργανωμένων οπαδών, με αφαίρεση των εκεί καθισμάτων.
Το όνομα Σταντ ντε Σουίς (Στάδιο της Ελβετίας) προκύπτει από το γεγονός ότι το στάδιο προοριζόταν ως "Εθνικό Στάδιο" να αποτελεί την έδρα της Εθνικής Ελβετίας. Λόγω όμως της επιλογής να τοποθετηθεί τεχνητός χλοοτάπητας, το στάδιο δεν μπορεί να φιλοξενήσει επίσημους διεθνείς αγώνες. Για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008 είχε τοποθετηθεί φυσικός χλοοτάπητας, καθώς τρεις αγώνες της φάσης των ομίλων διεξήχθησαν σε αυτό και ο τεχνητός χλοοτάπητας επανατοποθετήθηκε αμέσως μετά το τέλος της διοργάνωσης.
Το γήπεδο διαθέτει πάνω στο στέγαστρό του το μεγαλύτερο ηλιακό πάρκο προσαρμοσμένο σε γήπεδο στο κόσμο. Στην οροφή του Σταντ ντε Σουίς υπάρχουν αρκετοί ηλιακοί πίνακες για να παραγάγουν ετησίως ενέργεια ίση με 700,000 kWh και ήδη μελετάται η αναβάθμιση ώστε να φτάσει τις 1,3 MWh. Η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται τροφοδοτεί το γήπεδο και κάποια σπίτια στη περιοχή του Βάνκντορφ. Στον πολυχώρο βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα στην Ελβετία και ένα πάρκινγκ που διαθέτει πάνω από 700 θέσεις. Η κατασκευή περιλαμβάνει επίσης ένα σχολείο, σπίτια, ένα κέντρο εκγύμνασης, αρκετά γυμναστήρια και μερικά εστιατόρια. Το γήπεδο βρίσκεται κοντά σε μια στάση τρένου και σε απόσταση μερικών λεπτών από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό στη Βέρνη και είναι μόνο μερικά μέτρα με τα πόδια από το νέο σταθμό του Βάνκντορφ. Ακόμα υπάρχουν τόσο μια στάση λεωφορείου όσο και τραμ δίπλα στο Βάνκντορφ.