google/wiki40b huggingface dataset:
Γιαν φαν Κέσσελ ο πρεσβύτερος

Βιογραφία

Ο Γιαν φαν Κέσσελ γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών και ήταν μέλος της διάσημης "δυναστείας" ζωγράφων της οικογένειας Μπρίγκελ. Ο καλλιτέχνης ήταν γιος του Χιερόνυμους φαν Κέσσελ του πρεσβύτερου και της Πασκάσια Μπρίγκελ, θυγατέρας του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Ήταν, συνεπώς, εγγονός του Γιαν Μπρίγκελ.
Ως αποτέλεσμα του να έχει γεννηθεί στην οικογένεια αυτή, εκπαιδεύτηκε καλλιτεχνικά από μέλη της, τα οποία, όπως αυτός, ήταν όλα καλλιτέχνες. Ήταν μαθητής του μεγαλύτερου αδελφού του Χιερόνυμους φαν Κέσσελ του νεότερου και του θείου του, Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου.
Έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1644 ως "blomschilder" (ζωγράφος ανθέων). Ο Φλαμανδός βιογράφος [Κορνέλις ντε Μπι]] περιέλαβε τον φαν Κέσσελ στο βιβλίο του σχετικά με τους Φλαμανδούς ζωγράφους "Het Gulden Kabinet". Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν τον επαινούσε για την κομψότητα των πινάκων του με άνθη, για τους οποίους έγινε γνωστός κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Ως μέλος της οικογένειας Μπρίγκελ, συνέχισε να εκπαιδεύει άλλους καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους και άλλα μέλη της οικογένειάς του. Μαθητές του διετέλεσαν οι γιοι του Γιαν φαν Κέσσελ ο νεότερος και Φέρντιναντ φαν Κέσσελ.

Έργο

Ο Γιαν φαν Κέσσελ ειδικευόταν σε πίνακες μικρής κλίμακας με θέματα που συγκέντρωνε από τον φυσικό κόσμο, όπως νεκρές φύσεις με άνθη και αλληγορικές σειρές που αναπαριστούσαν το ζωικό βασίλειο, τα τέσσερα στοιχεία, τις αισθήσεις ή τμήματα του Κόσμου. Παθιασμένος με τη λεπτομέρεια, ο φαν Κέσσελ εργαζόταν εκ του φυσικού και χρησιμοποιούσε εικονογραφημένα επιστημονικά κείμενα ως πηγές για να προσθέτει στους πίνακές του αντικείμενα που φιλοτεχνούσε με επιστημονική λεπτομέρεια.
Ζωγράφισε πολλά ζώα (ιδιαίτερα έντομα) και άνθη, καθώς και μερικές βιβλικές και μυθολογικές σκηνές. Η επιλογή του θέματός του στηριζόταν στο αν σε αυτό μπορούσαν να προστεθούν ζώα ή άνθη.
Επηρεάστηκε από τον Ντάνιελ Σέγκερς και τον επιστημονικό νατουραλισμό του Γιόρις Χουφνάχελ (Joris Hoefnagel), ιδιαίτερα από τις σπουδές του Χουφνάχελ στα άνθη και στα έντομα.
Μπαντού

Οι Μπαντού είναι μια ομοεθνία (ομάδα συγγενικών εθνών) για πάνω από 400 εθνοτικές ομάδες (φυλές) στην Αφρική, που τις ενώνει μια κοινή γλωσσική οικογένεια (ομογλωσσία), οι γλώσσες Μπαντού, καθώς και πολλά κοινά ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Μέσα στις εντοπισμένες περιοχές, οι Μπαντού γλώσσες μπορούν να είναι λίγο-πολύ αμοιβαία καταληπτές, αλλά οι Μπαντού γλώσσες συνολικά είναι τόσο διαφορετικές όπως Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες (γλώσσες της Ινδοευρωπαϊκής ομογλωσσίας, π.χ. ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά, κ.τ.λ.). Ο πολιτιστικός χώρος των Μπαντού (κυρίως με βάση την ομογλωσσία τους) εντοπίζεται γεωγραφικά σήμερα στις ακόλουθες περιοχές της υποσαχάριας (νότια της ερήμου Σαχάρας) Αφρικής: από το νότιο Καμερούν ως τη νοτιοδυτική Κένυα και από το βόρειοδυτικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό μέχρι τη Νότια Αφρική. Oι Μπαντού είναι γεωργοί και καλλιεργούν μανιόκα, από το οποίο παρασκευάζουν το ψωμί τους, καλαμπόκι, μπανάνες και άλλα φυτά.

Προέλευση

Η τρέχουσα επικρατούσα εθνολογική θεωρία τοποθετεί το λίκνο (προγονική πατρίδα) των Μπαντού κοντά στα σύγχρονα νοτιοδυτικά σύνορα της Νιγηρίας και του Καμερούν, τουλάχιστον από το 3000 π.Χ., και θεωρεί την ομογλωσσία Μπαντού ως κλάδο της μεγαλύτερης ομογλωσσίας Νίγηρα-Κογκό.

Η εξάπλωση των Μπαντού

Η επέκταση των Μπαντού ήταν μια σειρά φυσικών μεταναστεύσεων που συνοδεύτηκαν και από μια διάδοση του πολιτισμού (της γλώσσας, της τεχνολογίας, των παραδόσεων, κ.ά.) έξω από την αρχική κοιτίδα γύρω και μέσα από τους γειτονικούς πληθυσμούς, και μια δημιουργία των νέων εθνικών ομάδων και κοινωνιών που περιλάμβαναν και την επιγαμία μεταξύ των διάφορων κοινοτήτων.
Οι Μπαντού (εθνολογικά ή και γλωσσολογικά) ανέπτυξαν νέες μεθόδους στη γεωργία και τη μεταλλουργία, που επέτρεψαν στους πληθυσμούς τους να αποικίσουν νέες περιοχές με ευρεία ποικίλα οικοσυστημάτων και με αυξανόμενες πυκνότητες, βασιζόμενοι στο κυνήγι, στην κτηνοτροφία και τη γεωργία, όπου οι κλιματολογικές συνθήκες το επέτρεπαν.
Η φυσική μετανάστευση ήταν πιο αργή από την τεχνολογική. Η δημιουργία μεγάλου πληθυσμού επιτάχυνε τη διείσδυση νοτιότερα, κυρίως κατά μήκος της ακτής και της ροής των ποταμών της περιοχής, όπου ευνοούνταν η γεωργία. Πρωτοπόρες ομάδες έφτασαν τελικά στο Νατάλ της Νότιας Αφρικής περί το 300 μ.Χ. και στο Τρανσβάαλ περί το 500 μ.Χ..
Μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα σχετικά ισχυρά κράτη Μπαντού σχηματίστηκαν γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες και στη σαβάνα νότια του Κεντροαφρικανικού Τροπικού Δάσους, και κατά μήκος του ποταμού Ζαμπέζη, όπου η Δυναστεία των «Μονοματάπα» βασιλέων έχτισε το περίφημο Συγκρότημα της Μεγάλης Ζιμπάμπουε. Αυτός ο σταδιακός σχηματισμός ολοένα και μεγαλύτερων κρατών Μπαντού συνεχίστηκε και επιταχύνθηκε μετά το 16ο αιώνα. 
Ο σχετικά πυκνός πληθυσμός οδήγησε στο σχηματισμό ειδικευμένων τάξεων εργατών και σε αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ, κάνοντας πλέον τη μετανάστευση πιο δύσκολη, και το εμπόριο να αυξάνεται μεταξύ των Αφρικανικών κοινοτήτων και με τους Ευρωπαίους, Σουαχίλ και Άραβες εμπόρους στις ακτές.
Βαρωνία της Γρίτσενας

Η Βαρωνία της Γρίτσενας ή Γρίτζενας (γαλλικά: La Grite) ήταν φέουδο-διοικητική διαίρεση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1209 από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Σαμπλίτη.
Όταν ο Σαμπλίτης χώρισε το πριγκιπάτο σε 12 υψηλές βαρωνίες, 9 εκκλησιαστικές βαρωνίες, φέουδα και τιμάρια, η υψηλή βαρωνία  της Γρίτσενας μαζί με 4 φέουδα δόθηκε στον Φράγκο ιππότη Λούκα (Lucas) Το χρονικό του Μορέως αναφέρει : 
Τοῦ μισὶρ Λούκα ἐδόθησαν τέσσαρα φίε καὶ μόνον,
τῶν Λάκκων τὴν περιοχὴν νὰ ἔχῃ τῶν Γριτσένων
— Χρονικό του Μορέως
Ήταν μικρή σε έκταση βαρωνία στα όρια της σημερινής Λακωνίας με την Μεσσηνία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις νεότερων ερευνητών η «Βαρωνία της Γρίτσενας βρισκόταν στις χαράδρες της ορεινής χώρας γύρω από την Καλαμάτα και τη φύλαγε ο βαρόνος Λουκάς του «Ντετζεπρουντέ» στην περιοχή Λάκκων της Μεσσηνίας. Το επίθετό του αποδίδει πιθανότατα στα ελληνικά το φράγκικο επώνυμο "de Charpigny"». Η Βαρωνία αυτή περιλάμβανε 4 φέουδα.
Η άποψη που ήθελε το κάστρο του Μίλα (Châteaux Neuf) σαν την άγνωστη, προς το παρόν, έδρα της βαρονίας της Γρίτσενας (Grite), θεωρείται από τους νεότερους ερευνητές ότι δεν είναι ισχυρή.
Κατά μία εκδοχή η βαρωνία αυτή μετά τον Λούκα πέρασε στα χέρια των Βαρώνων της Βοστίτσας και έπειτα των βαρώνων των Καλαβρύτων, αναφέρεται ο Ιωάννης ντε Τουρναί (Jean  de Tournay) βαρώνος Καλαβρύτων και Γρίτσενας. (δεδομένου ότι η Βαρωνία των Καλαβρύτων καταλήφθηκε μετά το 1263 από τους Βυζαντινούς).
Γεώργιος (όνομα)

Το Γεώργιος είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα αντρικά ονόματα της Ελληνικής γλώσσας. Χρησιμοποιείται συνήθως στη νεοελληνική μορφή Γιώργος καθώς και ενίοτε σε άλλες παραλλαγές και υποκοριστικά. Το γυναικείο αντίστοιχο όνομα είναι Γεωργία.

Ετυμολογία

Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από την λέξη γεωργία με την έννοια της καλλιέργειας της γης. Αυτή με τη σειρά της προέρχεται από την σύνθεση των λέξεων γη + έργο.

Ονομαστική εορτή

Εορτάζει στις 23 Απριλίου (γιορτή του Αγ. Γεωργίου), εκτός αν η ημερομηνία αυτή βρίσκεται ημερολογιακά πριν από την Κυριακή του Πάσχα, οπότε γιορτάζεται τη 2η ημέρα του Πάσχα (δηλαδή τη Δευτέρα της Λαμπρής).
Κρατικός Αερολιμένας Σπάρτης

Γενικά

Το αεροδρόμιο παραμένει αδρανές εδώ και τουλάχιστον 27 χρόνια, παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες τοπικών φορέων για αξιοποίηση του. Ανήκει κατά χρήση στην Πολεμική Αεροπορία και κατά κυριότητα στο Υπουργείο Οικονομικών. Ως το 2008 υπήρχε εκεί κλιμάκιο της 359 MAEΔΥ. Από το 2009 είχε περάσει στην ιδιοκτησία του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, το οποίο όμως δεν έχει εγκαταστήσει άλλα αεροσκάφη, υλικά ή συσκευές, γι’ αυτό άλλωστε δεν φρουρείται.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2013, το ΓΕΑ το παραχώρησε στο δήμο Σπάρτης, που είχε υποβάλλει αίτηση στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ώστε να το εκμεταλλευτεί. Ο έλεγχος από την ΥΠΑ για να δοθεί η άδεια έχει ξεκινήσει, κάτι που είναι εξαιρετικά χρονοβόρο μιας και υπάρχουν πολλές παράμετροι που πρέπει να ελεγχθούν. Για το λόγο αυτό, η ΥΠΑ δεν έχει καταχωρήσει τον αερολιμένα Σπάρτης (ΚΑΣΠ) στην κατηγορία των «Δημοτικών Αερολιμένων», στην οποία υπάγονται αυτοί της Κάσου (ΔΑΚΑ), της Λέρου (ΔΑΛΕ), της Σητείας (ΔΑΣΤ) και του Καστελλορίζου (ΔΑΖΟ) που λειτουργούν χωρίς προβλήματα. Αντίθετα, το περιλαμβάνει στην κατά μια βαθμίδα ανώτερη κατηγορία των «Κρατικών Αερολιμένων Εσωτερικών Συγκοινωνιών», στην οποία υπάγονται 26 αεροδρόμια. Από αυτά, πέντε βρίσκονται σε «λειτουργία υπό αναστολή», μεταξύ αυτών και της Σπάρτης. Τα υπόλοιπα μη λειτουργικά είναι του Αγρινίου (ΚΑΑΓ), της Ανδραβίδας (ΚΑΝΔ), του Επιταλίου (ΚΑΕΠ) και του Καστελλίου (ΚΑΤΛ).

Υποδομές

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 152 μέτρων (499 πόδια) από το επίπεδο της θάλασσας. Έχει έναν διάδρομο με κατεύθυνση 06L / 24R και ασφάλτινη επιφάνεια. Το μήκος του είναι 916 μέτρα (3005 πόδια) και το πλάτος του 23 μέτρα (75 πόδια).

Ατυχήματα και συμβάντα

Στις 26 Ιουλίου 2014, ένα ιδιωτικό υπερελαφρό αμφίβιο αεροσκάφος κατέπεσε έξω από τον Αερολιμένα Σπάρτης. Το αεροσκάφος είχε ιταλικό νηολόγιο, ενώ είναι άγνωστος ο τόπος εκκίνησης του ταξιδιού, μιας και δεν είχε υποβληθεί ποτέ σχέδιο πτήσης. Το αεροσκάφος συνετρίβη λόγω λανθασμένου χειρισμού κατά την απογείωση, μετά από μικρή στάση που πραγματοποίησαν οι δύο επιβαίνοντες. Στο αεροσκάφος επέβαιναν δύο άτομα, ελληνικής καταγωγής, ηλικίας 52 και 35 ετών, οι οποίοι ανασύρθηκαν νεκροί από τον τόπο του ατυχήματος.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1993-1994

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1993−94 υπήρξε το 8ο από την καθιέρωση της Α1 εθνικής κατηγορίας και το 2ο επαγγελματικό που διοργάνωσε ο ΕΣΑΚΕ (τότε ΕΣΑΚ). Για δεύτερη φορά από την καθιέρωση της Α1, η βαθμολογία της κανονικής περιόδου έμεινε αναλλοίωτη και μετά τους αγώνες των play off, καθώς καμία ομάδα δεν κατάφερε να «σπάσει» το πλεονέκτημα της έδρας στα συνολικά 10 ζευγάρια που σχηματίστηκαν σε όλες τις φάσεις των play off. 
Πρωταθλητής αναδείχτηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Ολυμπιακός, επικρατώντας με σκορ 3–2 στη σειρά των τελικών με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ, ενώ την τρίτη θέση κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, που τον οδήγησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς, καθώς για πρώτη φορά η Ελλάδα εξασφάλιζε τρεις θέσεις στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. 
Η σειρά των τελικών υπήρξε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και ο τίτλος κρίθηκε στον πέμπτο και τελευταίο αγώνα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, όπου ο Ολυμπιακός νικώντας τον ΠΑΟΚ με σκορ 70−65 έφτασε στην κατάκτηση του τίτλου. Ο αγώνας είχε επεισοδιακό φινάλε, καθώς ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν την λήξη οι παίκτες του ΠΑΟΚ αποχώρησαν διαμαρτυρόμενοι στα αποδυτήρια, για να επιστρέψουν μετά από 40 λεπτά διακοπής και υπό την απειλή αποκλεισμού από το επόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, με 5 παίκτες χωρίς μάλιστα να φορούν τις κάλτσες τους προκειμένου να λήξει ο αγώνας.
Μεσάτη

Η Μεσσάτις ή Μεσάτη ήταν αρχαία πόλη στην Αχαΐα .
Ιδρύθηκε από τον Εύμηλο και τον Τριπτόλεμο ανάμεσα στις πόλεις Αρόη και Άνθεια που προ υπήρχαν. Οι πρώτοι κάτοικοι της ήταν αυτόχθονες Ίωνες μέχρι που ήρθε στην περιοχή ο Πρευγένης με τον γιο του Πατρέα, Λακεδαιμόνιοι διωγμένοι από τους Ηρακλείδες Δωριείς του Αριστόδημου, κατέλαβαν την περιοχή και αφού ένωσαν τις πόλεις σε μία τις τείχισαν, η νέα πόλη ονομάστηκε Πάτραι.
Το όνομα της προέρχεται και από το γεγονός ότι ήταν ανάμεσα στις άλλες δύο πόλεις. Είχε μεγαλοπρεπή ναό του Διόνυσου στην είσοδο της πόλης, άλλωστε η περιοχή είχε πολλά αμπέλια, που ήταν προστάτης της πόλης και είχε την προσωνυμία Μεσατεύς. Σύμφωνα με την τοπική μυθολογία στην Μεσάτη ανατράφηκε ο Διόνυσος, όταν κινδύνευε από τους Πάνες ή κατά άλλη, νεότερη, εκδοχή από τους Τιτάνες.
Σήμερα, σύμφωνα με τις ανασκαφές που έχουν γίνει, η αρχαία πόλη οριοθετείται στην περιοχή του Γηροκομείου - Βούντενης.
Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1946 στη Θεσσαλονίκη. Έχει εκδώσει πολλά βιβλία,
με γνωστότερα αυτά της σειράς Διαβάζω και μαθαίνω, τα οποία έγραψε ο Αμερικανός συγγραφέας Λέοναρντ Σίλεϊ. Αυτή ήταν σειρά 12 μικρών βιβλίων με μορφή  περιοδικού, και χωριζόταν σε 3 ενότητες που η καθεμία περιλάμβανε 4 βιβλία. Ας δούμε αναλυτικά τη λίστα των βιβλίων της σειράς:
Ενότητα 1
01)Η αποδημία
02)Ο άνθρωπος στο Φεγγάρι
03)Τα δελφίνια
04)Πιλότοι δοκιμαστές
Ενότητα 2
05)Ρολόγια
06)Διασχίζοντας τον Ωκεανό
07)Βατραχάνθρωποι
08)Ο καιρός
Ενότητα 3
09)Μηνύματα
10)Σεισμοί και ηφαίστεια
11)Κοιτάζοντας τον Ουρανό
12)Εκπομπές. Αυτή η σειρά εκδόθηκε το 1973.
Επίσης σχεδόν την ίδια εποχή, ξεκίνησε να εκδίδεται και η σειρά Δες πώς γίνεται, που κι αυτή αποτελούνταν από 12 μικρά βιβλία με μορφή  περιοδικού και χωριζόταν σε 2 ενότητες που η καθεμία περιλάμβανε 6 βιβλία. Η λίστα βιβλίων αυτής της σειράς έχει ως εξής:
Ενότητα 1
01)Η γυάλινη κανάτα
02)Το φλιτζάνι και το πιατάκι
03)Το πιρούνι και το μαχαίρι
04)Η σοκολάτα
05)Το πρόγραμμα της τηλεόρασης
06)Ο αυτοκινητόδρομος
Ενότητα 2
07)Το ψωμί
08)Το πλοίο
09)Το αυτοκίνητο
10)Το βιβλίο
11)Το σπίτι
12)Το φόρεμα.
Το 1979 εκδόθηκε μια ακόμα σειρά βιβλίων με τίτλο Εξερευνητής, 
η οποία περιλάμβανε 12 μικρά βιβλία τετράγωνου σχήματος. Η λίστα των βιβλίων αυτής της σειράς έχει ως εξής:
01)Η ζωή στις ακτές
02)Η ζωή στις λίμνες και τα ποτάμια
03)Μουσικά όργανα
04)Οι πρώτοι άνθρωποι
05)Πανοπλίες
06)Προϊστορικά ζώα
07)Πύραυλοι και διαστημικά ταξίδια
08)Τα πρώτα αεροσκάφη
09)Τα αιλουροειδή
10)Το πολεμικά πλοία
11)Φορτηγά, λεωφορεία και τραμ
12)Φωτογραφία και φιλμ.
Σήμερα καμία απ' αυτές τις τρεις σειρές βιβλίων δεν εκδίδεται. Στις 21 Οκτωβρίου 1983, εγκαινιάστηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί το παράρτημα της εταιρείας στην Αθήνα.
Ελεύθερος Σκοπευτής (ταινία)

Πλοκή

Ο Κρις Κάιλ ήταν Τεξανός που ήθελε να γίνει κάουμποϊ, αλλά στα τριάντα του χρόνια ανακάλυψε ότι ίσως η ζωή του χρειαζόταν κάτι διαφορετικό, κάτι με το οποίο θα μπορούσε να εκφράσει το αληθινό του ταλέντο, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει την Αμερική στον αγώνα της ενάντια στην τρομοκρατία. Γι' αυτό κατατάχθηκε στους "SEALs" με στόχο να γίνει ελεύθερος σκοπευτής. Αφού παντρεύτηκε, ο Κάιλ και τα άλλα μέλη της ομάδας καλούνται για την πρώτη τους αποστολή στο Ιράκ. Το δύσκολο για τον Κάιλ δεν είναι οι αποστολές αλλά η σχέση του με τον πόλεμο και αφού επιστρέφει σπίτι το πως θα καταφέρει να τον χειριστεί μαζί με τη ζωή του, τη σύζυγό του και τα παιδιά τους.

Παραγωγή

Στις 24 Μαΐου 2012 ανακοινώθηκε ότι η Warner Bros. απέκτησε τα δικαιώματα του βιβλίου με τον Μπράντλεϊ Κούπερ να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και να εκτελεί και χρέη παραγωγού. Ο Κούπερ σκέφτηκε αρχικά τον Κρις Πρατ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά η Warner Bros. συμφώνησε να αγοράσει το βιβλίο μόνο αν πρωταγωνιστούσε ο ίδιος. Το Σεπτέμβριο του 2012, ο Ντέιβιντ Ο. Ράσελ εξέφρασε ενδιαφέρον να σκηνοθετήσει την ταινία και το Μάιο του 2013 ανακοινώθηκε ότι τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ο Σπίλμπεργκ είχε διαβάσει την αυτοβιογραφία του Κρις Κάιλ και επιθυμούσε μια πιο ψυχολογική διαμάχη να είναι παρούσα στο σενάριο ώστε ένας "εχθρικός ελεύθερος σκοπευτής" να λειτουργούσε ως τον εχθρό που προσπαθούσε να εντοπίσει και σκοτώσει τον Κάιλ. Οι ιδέες του Σπίλμπεργκ συνείσφεραν στην ανάπτυξη ενός μεγάλου σεναρίου 160 σελίδων. Εξαιτίας όμως ανησυχιών της Warners Bros. σχετικά με τον προϋπολογισμό, ο Σπίλμπεργκ ένιωσε ότι δεν μπορούσε να μεταφέρει το όραμά του στην μεγάλη οθόνη όπως ήθελε. Τον Αύγουστο του 2013, ο Σπίλμπεργκ αποχώρησε από το πρότζεκτ και λίγο αργότερα ανακοινώθηκε ότι ο Κλιντ Ίστγουντ θα σκηνοθετήσει την ταινία.

Box office

Με προϋπολογισμό 58.800.000 δολάρια, η ταινία Ελεύθερος Σκοπευτής έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 89,2 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 350,1 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 197,2 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 547,3 εκατομμύρια δολάρια.
Πινακοθήκη Κουρτώ

Ιστορικό ίδρυσης

Το 1932, ο Σάμιουελ Κουρτώ (Samuel Courtauld, 1876 – 1947), ένας βιομήχανος υφασμάτων και φανατικός συλλέκτης έργων τέχνης, ο υποκόμης Λη του Φαίαρχαμ (Lee of Fareham, 1868 – 1947) και ο ιστορικός της Τέχνης Ρόμπερτ Ουίτ (Robert Witt), ίδρυσαν το Ινστιτούτο Τέχνης Κουρτώ.
Η πινακοθήκη του ινστιτούτου απαρτίστηκε από τις συλλογές των ιδρυτών Κουρτώ (διάσημα έργα των Γάλλων εμπρεσιονιστών και μετεμπρεσιονιστών ζωγράφων), Λη (έργα των μεγάλων αναγεννησιακών δασκάλων) και Ουίτ (επίσης Παλαιοί Δάσκαλοι και σχέδια Άγγλων ζωγράφων). Στα κατοπινά χρόνια, η πινακοθήκη πλουτίστηκε με τη δωρεά της συλλογής του Άγγλου ζωγράφου Ρότζερ Φράυ (Fry, 1866 – 1934), με πίνακες Γάλλων και άλλων ζωγράφων που έδρασαν πριν από τον α΄ παγκόσμιο πόλεμο, καθώς και με το κληροδότημα Gambier – Parry, με λαμπρά έργα Ιταλών ζωγράφων του 14ου και 15ου αιώνα.
Γιάννης Κασιμάτης

Σπουδές-εκδόσεις

Σπούδασε νομικά και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του αλεξανδρινού περιοδικού Γράμματα. Ο ίδιος συνέγραψε μόνο μερικά ποιήματα και ελάχιστα πεζά κείμενα, όλα δημοσιευμένα σε περιοδικά της Αλεξάνδρειας. Το πλέον ενδιαφέρον από τα δεύτερα είναι μία μελέτη του για τη νεοελληνική ποίηση, δημοσιευμένη στα τεύχη 1 και 2 του έκτου τόμου του περιοδικού Νέα Ζωή. Εκεί ο Κασιμάτης ελέγχει το «ελεεινόν οργίασμα της Παρασχικής τεχνοτροπίας».
Ο Γιάννης Κασιμάτης, προτού αναμιχθεί στην κίνηση του περιοδικού Γράμματα, όπου η θητεία του υπήρξε μικρή, ήταν μέλος του σωματείου της Νέας Ζωής, που εξέδιδε το ομώνυμο περιοδικό: Διετέλεσε γραμματέας του και μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού, το οποίο διεδραμάτισε καίριο ρόλο στην εξέλιξη των ελληνικών γραμμάτων στην Αίγυπτο. Αργότερα ανέπτυξε ο ίδιος εκδοτική και δημοσιογραφική δραστηριότητα. Υπήρξε ο εκδότης των αλεξανδρινών εφημερίδων Τα Nέα (1915-1924), Εβδομάς (1916-1917), Φωνή (1931) και Εφημερίς (1939-1961).
Ο Γ. Κασιμάτης ήταν νυμφευμένος με την επίσης λογία Αγλαΐα Κασιμάτη (θαν. 1969), αδελφή του συνιδρυτή του περιοδικού Γράμματα, Δημητρού Ζαχαριάδη.
Αργυρό Πηγάδι Αιτωλοακαρνανίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 1020 μέτρων στις πλαγιές του όρους Παναιτωλικό, ΒΑ του Μεσολογγίου και του Αγρινίου, κοντά στα όρια με τον νομό Ευρυτανίας. Σε κοντινή απόσταση από το Αργυρό Πηγάδι βρίσκεται η δεύτερη υψηλότερη κορυφή του Παναιτωλικού, Τριανταφυλλιά (1817 μ.).

Ονομασία

Το χωριό έφερε μέχρι το 1928 το όνομα Γκερτοβός ή Γκειρτοβός. Σχετικά με τη συγκεκριμένη ονομασία υπάρχουν δύο εκδοχές: σύμφωνα με την πρώτη προέρχεται από το τουρκικό Γκιαούρ - Οβό που σημαίνει το χωριό των άπιστων ενώ κατά τη δεύτερη εκδοχή έχει σλαβικές ρίζες και δηλώνει τον καστανότοπο.

Ιστορικά στοιχεία

Στον ευρύτερο χώρο του χωριού έχουν βρεθεί διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 το Αργυρό Πηγάδι αποτέλεσε καταφύγιο για τις οικογένειες Ηπειρωτών (κυρίως Σουλιωτών) επαναστατών, πολλοί από τους οποίους εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο χωριό μετά την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, με κυριότερους τους οπλαρχηγούς Νικόλαο Κάσκαρη και Κώστα Σιαδήμα (η οικογένεια του οποίου είχε σχέσεις με την περιοχή από την προεπαναστατική περίοδο).
Ο οικισμός αναφέρεται στην απογραφή του 1834 - 1836 ως τμήμα του δήμου Αμβρακίας, με πληθυσμό 125 κατοίκων (19 οικογένειες). Το 1847 ολοκληρώθηκε η ανέγερση ναού προς τιμήν του νεομάρτυρα Γεωργίου ενώ το 1940 επισκέφτηκε το χωριό ο λαογράφος Δημήτριος Λουκόπουλος.
Διοικητικά το Αργυρό Πηγάδι αποτέλεσε μέχρι το 1997 έδρα κοινότητας της επαρχίας Τριχωνίδας. Στη συνέχεια, μετά τις αλλαγές που επήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του σχεδίου Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Θέρμου, κατάσταση που δεν μεταβλήθηκε από τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης.

Αξιοθέατα

Κύριο αξιοθέατο του Αργυρού Πηγαδιού είναι ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων, ο οποίος είναι πεντάτρουλος σταυροειδής εγγεγραμμένος, μετά κεντρικού τρούλου. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ άλλων και υλικά από εγκαταστάσεις της αρχαιότητας. Παράλληλα στον χώρο του Αγίου Δημητρίου (κεντρικός ναός του οικισμού που κτίστηκε το 1926 στη θέση παλιότερου ναού) ανακαλύφθηκε το 2011 θεμέλιο αρχαίου κτίσματος.
Πατριάρχης Αντώνιος Α΄ Κασυματάς

Συγγραφικό έργο

Με εντολή του αυτοκράτορα Λέοντος Ε΄ του Αρμενίου (813 - 820) έγραψε «θησαυρόν της εικονοκλαστικής θεολογίας», στο οποίο περιελάμβανε χωρία της Αγίας Γραφής και λόγους Πατέρων της Εκκλησίας που στρέφονταν κατά των εικόνων. Το έργο αυτό, όπως ήταν φυσικό, χάθηκε.
Άντριους Κουμπίλιους

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Βίλνιους στις 8 Δεκεμβρίου του 1956. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο 22ο Γυμνάσιο-Λύκειο του Βίλνιους. Στη συνέχεια εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του και σπούδασε Φυσικός, ως το 1979. Συνέχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, από το 1981 ως το 1984.

Πολιτική καριέρα

Έγινε μέλος του κινήματος Sąjūdis και ανέλαβε και εκτελεστικό αξίωμα στο συμβούλιο του εν λόγω κινήματος. Εξελέγη βουλευτής μετά την επανάκτηση της ανεξαρτησίας της χώρας του. Το 1993 έγινε μέλος του κόμματος Ένωση Μητέρα Πατρίδα. Το 2003 εξελέγη πρόεδρος του κόμματος, διαδεχόμενος το Βιτάουτας Λαντσμπέργκις.

Πρώτη πρωθυπουργική θητεία

Ο Κουμπίλιους έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός στις 3 Νοεμβρίου του 1999. Η πρώτη του θητεία διήρκεσε μόλις ένα χρόνο. Διαδέχθηκε την Ιρένα Ντεγκουτιένε. Στις 9 Νοεμβρίου του 2000 η πρώτη του θητεία έλαβε τέλος και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ρολάντας Πάκσας.

Δεύτερη πρωθυπουργία

Ο πρώην πρωθυπουργός οδήγησε το κόμμα του Ένωση Μητέρα Πατρίδα- Λιθουανοί Χριστιανοδημοκράτες στις βουλευτικές εκλογές του 2008. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Οκτωβρίου και στις 28 Οκτωβρίου και σε αυτές οι Συντηρητικοί πέτυχαν νίκη επί των Σοσιαλδημοκρατών. Ο Κουμπίλιους έγινε ο κύριος υποψήφιος για να διαδεχθεί τον έως τότε πρωθυπουργό, Γκεντίμινας Κιρκίλας. Στις 27 Νοεμβρίου του 2008 διορίστηκε πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο (Seimas). Έλαβε 89 ψήφους υπέρ, 27 κατά και υπήρχαν 16 αποχές. Στις 28 Νοεμβρίου ο διορισμός του επισημοποιήθηκε, καθώς εγκρίθηκε και από τον πρόεδρο Βάλντας Άνταμκους.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Άλγκιρντας Μπουτκεβίτσιους.
W.A.S.P. (άλμπουμ)

Τραγούδια του δίσκου

1. I Wanna Be Somebody (Lawless) - 3:43
2. L.O.V.E. Machine (Lawless) - 3:51
3. The Flame (Lawless, Holmes, J. Marquez) - 3:41
4. B.A.D. (Lawless) - 3:56
5. School Daze (Lawless) - 3:35
6. Hellion (Lawless) - 3:39
7. Sleeping (In the Fire) (Lawless) - 3:55
8. On Your Knees (Lawless) - 3:48
9. Tormentor (Lawless, Holmes) - 4:10
10. The Torture Never Stops (Lawless) - 3:56

Βραβεία

W.A.S.P. (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός