google/wiki40b huggingface dataset:
Φαράγγι Σαρακίνας

Σύμφωνα με το μύθο ο Σαραντάπηχος (γίγαντας, γιος του Δία) περνώντας από το βουνό, έσκυψε να πιει νερό στο ποτάμι. Η μακριά του γενειάδα έσχιζε το βουνό στα δύο και δημιουργήθηκε το φαράγγι. Το φαράγγι πήρε το όνομα Σαρακίνας ή Σαραντάπηχου.
Το φαράγγι Σαρακίνας είναι γενικά βατό, με πλούσιο το στοιχείο του νερού. Βρίσκεται στο χωριό των Μύθων, 20 χιλιόμετρα μακρυά από την Ιεράπετρα. Το μήκος του είναι 1.5 χιλιόμετρο περίπου και ο χρόνος που χρειάζεται για να το διασχίσεις δεν ξεπερνά τη 1,5 ώρα περίπου. Το πλάτος του κυμαίνεται από τα 3 μέχρι και τα 10 μέτρα και τα τοιχώματά του φτάνουν τα 150 μ. ύψος.
Το φαράγγι έχει όλο το χρόνο νερό και το χειμώνα η στάθμη του ανεβαίνει πολύ περισσότερο, γι' αυτό και δεν γίνεται να το διασχίσει κάποιος το χειμώνα.
Οκρούγκ Πριγιεπόβτσκι

Η Οκρούγκ Πριγιεπόβτσκι (σερβικά : Пријепољски округ) ήταν διοικητική περιοχή, Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας από το 1913, έπειτα Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1929. Το 1922 αποτέλεσε τμήμα της Όμπλαστ Ράσκα και διατηρήθηκε σαν διοικητική διαίρεση και υποδιαίρεσή της όμπλαστ Ράσκα. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Πριγιεπόλιε όπου οφείλει και το όνομα της, καταργήθηκε οριστικά το 1929.

Πληθυσμός

Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 η διοικητική περιοχή είχε 42.322 κατοίκους από τους οποίους 24.570 Ορθόδοξοι, 17.719 μουσουλμάνοι και 27 Καθολικοί. Η πόλη του Πριγιεπόλιε είχε 3329 κατοίκους, από αυτούς οι 140 ήταν Ορθόδοξοι και οι 2.360 μουσουλμάνοι.
Γνώση

Γνώση είναι η μετεξέλιξη στον νου της καταγεγραμμένης πληροφορίας και εμπειρίας που παρέχει την εξοικείωση, την αντιληπτότητα και την κατανόηση των πραγμάτων και δίνει επιδεξιότητα και δυνατότητα καθοδήγησης στη λήψη αποφάσεων. Αποκτάται μέσω της εμπειρίας ή της εκπαίδευσης με την πρόσληψη πληροφορίας, την ανακάλυψη και τη μάθηση.
Η γνώση μπορεί να αναφέρεται στη θεωρητική ή στην πρακτική κατανόηση ενός θέματος, να αφορά την επιδεξιότητα και την εξειδίκευση στο πρακτικό του μέρος, και να ακολουθεί λιγότερο ή περισσότερο την τυπικότητα και τη συστηματικότητα.
Στη φιλοσοφία η μελέτη της γνώσης καλείται γνωσιολογία. Ο Πλάτωνας όρισε τη γνώση ως «τεκμηριωμένη και αληθή πεποίθηση». Το 1963 το Πρόβλημα του Γκέτιερ έδωσε αντιπαραδείγματα στον ορισμό αυτόν και ακολούθησαν αρκετές θεωρίες ή διατυπώσεις που θέτουν πλέον τη γνώση ως κεντρικό πρόβλημα της γνωσιολογίας, με φιλοσόφους να φτάνουν να μην αποδέχονται πως υπάρχει οτιδήποτε γνωστό.
Στη βιβλιογραφία της διαχείρισης γνώσης, ένας συνήθης τρόπος διάκρισης της αποκτώμενης γνώσης είναι η ρητή γνώση (explicit knowledge) και η άρρητη γνώση (tacit knowledge). Η πρώτη μεταδίδεται με το γραπτό και προφορικό λόγο, ενώ η δεύτερη αποκτάται με την εμπειρία.
Συμμετοχή της Κύπρου στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η Κύπρος μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στις Ολυμπιάδες από το 1980. Έκτοτε έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις, τόσο στους Θερινούς όσο και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 2012 η Κύπρος κατέκτησε το πρώτο της ολυμπιακό μετάλλιο, με τον Παύλο Κοντίδη να ανεβαίνει στο δεύτερο σκαλοπάτι του βάθρου στο αγώνισμα της ιστιοπλοΐας.

Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες

Πριν το 1980 οι Κύπριοι αθλητές μετείχαν στις Ολυμπιάδες με τα χρώματα της Ελλάδας. Αυτό συνέβαινε πριν το 1960, όταν ακόμα η Κύπρος ήταν αποικία της Μεγάλης Βρετανίας αλλά συνεχίστηκε και μετέπειτα, ως το 1976.
Η πρώτη συμμετοχή της Κύπρου στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έγινε το 1896, στους πρώτους Σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Σημαιοφόρος των Κύπριων Αθλητών ήταν ο Ιωάννης Φραγκούδης. Ο Ιωάννης Φραγκούδης ήταν ένας σπουδαίος σκοπευτής της εποχής, που σε αυτούς τους Ολυμπιακούς κατέκτησε ένα χρυσο μετάλλιο στο πιστόλι (βολές σε απόσταση 25m) και ένα αργυρό στο τυφέκιο (βολές σε απόσταση 300m). Μετά από τον Ιωάννη Φραγκούδη, κανένας Κύπριος δεν κατάφερε να ανεβεί στο βάθρο και να κατακτήσει Ολυμπιακό μετάλλιο. 
Ο πρώτος Κύπριος που μετείχε σε ολυμπιάδα ήταν ο Αναστάσιος Ανδρέου. Ήταν πρωταθλητής των 110 μ. με εμπόδια και πήρε μέρος στην Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα με τα χρώματα της Ελλάδας. Ήρθε τέταρτος στην προκριματική σειρά και αποκλείστηκε. Δεν είναι γνωστός ο χρόνος του.
Μοναδική σελίδα στην ιστορία της Ελλάδας, στη βίβλο των Ολυμπιακών αγώνων έγραψε η Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδου (Πρωταθλήτρια του Γ.Σ. Ολυμπία Λεμεσού). Η Λανίτου - Καβουνίδου ήταν η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια στίβου που έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Η Λανίτου - Καβανίδου ήταν η πιο επιφανής από τις σκαπανείς του γυναικείου αθλητισμού στην Ελλάδα, η οποία "ντούμπλαρε" τις εμφανίσεις της στους Ολυμπιακούς το 1948, στο Λονδίνο.
Τη μεγαλύτερη διάκριση σε ολυμπιακούς αγώνες πέτυχε ο Σταύρος Τζιωρτζής, ο οποίος μετείχε με την Ελλάδα στην Ολυμπιάδα του 1972 στο Μόναχο στο αγώνισμα των 400 μ. με εμπόδια. Προκρίθηκε στον τελικό, όπου τερμάτισε στην 6η θέση.

Με τα χρώματα της Κύπρου

Στην Ολυμπιάδα του 2008 στο Πεκίνο οι σκοπευτές Αντώνης Νικολαΐδης και Γιώργος Αχιλλέως κατέλαβαν αντίστοιχα την 4η και 5η θέση στον τελικό του σκιτ, που αποτελεί μέχρι στιγμής τη μεγαλύτερη διάκριση για την ολυμπιακή ιστορία της Κύπρου.
Οι Αντιλόπες (τοιχογραφία)

Περιγραφή

Ένα ζευγάρι αντιλόπες του είδους Oryx Beissa αποδίδονται μόνο με το περίγραμμα τους, με δυνατές μαύρες γραμμές, άλλοτε πιο παχιές, άλλοτε λεπτότερες και ενίοτε με διπλές γραμμές. Στα κεφάλια των ζώων γίνεται χρήση και κόκκινου χρώματος για την απόδοση λεπτομερειών. Η ακρίβεια των λεπτομερειών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τέτοια ζώα πρέπει να κατοικούσαν στο νησί πριν από την Μινωική έκρηξη. Το φόντο είναι λευκό και ερυθρό, πιθανότατα αντιπροσωπεύοντας γη και ουρανό. Στο πάνω τμήμα του τοίχου υπήρχε λευκή διακοσμητική ζώνη με κλαδί κισσού σε χρώμα κόκκινο και φύλλα κισσού σε μπλε και πράσινο. Στο κάτω μέρος του τοίχου υπήρχε μαύρη ζώνη.
Λίμνη Ορόκλινης

Η Λίμνη της Ορόκλινης είναι μικρή και αβαθής φυσική λίμνη της Κύπρου, νότια από τα όρια του χωριού Ορόκλινη, προς το μέρος της Λάρνακας. Οι διαστάσεις της είναι 500 επί 660 μέτρα και απέχει από τη θάλασσα 460 ως 480 μέτρα.

Περιοχή προστασίας ορνιθοπανίδας

Η Λίμνη της Ορόκλινης έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας (S.P.A.) και υπόκειτο σε ένα τριετές πρόγραμμα που άρχισε τον Ιανουάριο του 2012 για να περιέλθει σε «ευνοϊκή κατάσταση διατηρήσεως» της άγριας ζωής και ιδίως των πουλιών. Ο καλαμοκανάς (Himantopus himantopus) και η αγκαθοκαλημάνα (Vanellus spinosus ή Hoplopterus spinosus) ήταν τα βασικότερα είδη που επιλέχθηκαν για προστασία, μαζί με άλλα 58 είδη πτηνών που διαβαίνουν κατά την αποδημία τους ή και διαχειμάζουν στην περιοχή S.P.A. της λίμνης. Το μεγάλο φλαμίνγκο απαντάται επίσης κατά καιρούς στη λίμνη της Ορόκλινης.
Ιωάννης Λάσκαρις

Βιογραφικά στοιχεία

Θείος του ήταν ο Ιανός Λάσκαρις.

Συγγράμματα

Σύμφωνα με τον Παπαδόπουλο έγραψε επιστολή προς τον Καρδινάλιο Αρραγώνιο περί της οικογένειας και του πατέρα του.
Σπουδή χρωμάτων κοντά στο Μόναχο (Σαββίδης)

Σπουδή χρωμάτων κοντά στο Μόναχο είναι ζωγραφικός πίνακας του Συμεών Σαββίδη.

Πληροφορίες

Σπουδή χρωμάτων κοντά στο Μόναχο είναι λάδι σε λεπτό καμβά δημιουργημένος στα 1910, διαστάσεων 60,9 Χ50,9 εκ,Στο πίσω μέρος του είναι γραμμένο Farben-Studie bei Munchen 1910 S.Sabbides.
Ο τίτλος έχει δωθεί απότον ίδιο τον καλλιτέχνη Εδώ κυριαρχεί η αρμονία ψυχρων και θερμώ χρωμάτων. Μια χωριατοπούλα μέσα στον καλοκαιρινό λουλουδιασμένο αγρό ενός βαυαρικού χωριού μαζεύει με σοβαρότητα και επισημότητα αρχόντισσας λουλούδια. Τα λαμπερά πολύχρωμα λουλούδια αντανακλούν στη λευκή ποδιά της.
Αλέξανδρος Μερκάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Λεονάρδου Μερκάτη και της Αικατερίνης Μπενιζέλου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ζακύνθου ιταλικής καταγωγής ενώ από την πλευρά της μητέρας του από τις οικογένειας Σκουζέ και Μπενιζέλου. Παππούς του ήταν ο ακαδημαΐκός Αλέξανδρος Μπενιζέλος. Ήταν διδάκτωρ της Νομικής και έφερε τον τίτλο του Κόμητος. Την περίοδο 1896 - 1897 χρημάτισε γραμματέας της αυτοκράτειρας της Αυστρίας Ελισάβετ. Υπήρξε Αυλάρχης των βασιλιάδων Κωνσταντίνου και του Αλεξάνδρου και Μέγας Αυλάρχης και Μέγας Τελετάρχης του Γεωργίου Β΄, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1946. Είχε αποκτήσει τεράστια ακίνητη περιουσία στην περιοχή των Αθηνών μεταξύ των οποίων και το κτήμα Αλεξάνδρου στο Αιγάλεω. Ήταν παιδικός φίλος του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄.
Ήταν παντρεμένος με την Χάριετ Wright και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Λεονάρδο, και δύο κόρες, την Αταλάντα, σύζυγο του γνωστού συγγραφέα Michael Arlen, και την Νταρια.

Αθλητική δραστηριότητα

Υπήρξε στενός συνεργάτης του Ντε Κουμπερντέν και συνέβαλε σημαντικά στην διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896. Διετέλεσε μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (1899 - 1925), μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων, μέλος της διοργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 και 1906, αλυτάρχης στους αθλητικούς αγώνες του 1907 προς τιμήν του βασιλιά της Ιταλίας, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος (1901 - 1909) του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών καθώς και μέλος της ελλανοδίκου επιτροπής των Πανελλήνιων πρωταθλημάτων στίβου ανδρών του 1905 και του 1907. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού (1900) αν και ήταν ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής, στο αγώνισμα του γκολφ συμμετείχε με τα γαλλικά χρώματα λαμβάνοντας την ενδέκατη θέση. Η πράξη του αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στην Ελλάδα.
Ντιέγο Λούνα

Καλλιτεχνική πορεία

To 2001 κέρδισε το βραβείο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι καλύτερου νέου ηθοποιού στο φεστιβάλ της Βενετίας για το Θέλω και τη μαμά σου μαζί με τον συμπρωταγωνιστή του Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ. Στη συνέχεια, έπαιξε στην ταινία Just Walking και προτάθηκε για βραβείο Γκόγια Α' Ανδρικού Ρόλου. To 2008 έπαιξε στην ταινία Milk και κέρδισε μαζί με όλο το καστ το βραβείο Critics' Choice και προτάθηκε για το βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Επίσης, το 2016 έπαιξε στην ταινία Rogue One: A Star Wars Story και έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Saturn Β' Ανδρικού Ρόλου.
Μπολερό

Το μπολερό είναι είδος λατνικής μουσικής σε αργό ρυθμό και γλυκιά μελωδία. Χορεύεται στη λατινή αμερική, στην Κούβα, το Εκουαδόρ και την Λιβύη.
Τούλα

Ιστορία

Η πόλη υπήρχε τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα. Κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η Τούλα θα πρέπει να ταυτίζεται με την Ταϊντούλα, έναν ακαθόριστο οικισμό που αναφέρεται σε ένα χρονικό του έτους 1146.
Στον Μεσαίωνα, η Τούλα ήταν ένα μικρό οχυρό στα σύνορα με το Πριγκιπάτο του Ριαζάν. Καθώς πέρασε στα χέρια του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας, ένας πύργος από τούβλα, ή κρεμλίνο, κατασκευάστηκε το 1530. Ήταν ένα κεντρικό κάστρο της μεγάλης οχυρωματικής γραμμής γνωστής και ως Great Abatis Belt και αντιστάθηκε με επιτυχία στην πολιορκία των Τατάρων το 1552. Το 1607, ο Ιβάν Μπολότνικωφ και οι υποστηρικτές τους κατέλαβαν τον πύργο και αντιστάθηκαν για 4 μήνες στην πολιορκία του τσαρικού στρατού. Το 18ο αιώνα μερικά τμήματα του φρουρίου κατεδαφίστηκαν. Παρά την αρχαϊκή της εμφάνιση, ο πέντε τρούλων καθεδρικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο φρούριο κτίστηκε όχι νωρίτερα από το 1764.
Το 1712, η Τούλα δέχτηκε επίσκεψη από τον Πέτρο Α΄της Ρωσίας, που ανέθεσε την οικογένεια των σιδηρουργών Ντεμίντωφ να κτίσουν το πρώτο εργοστάσιο όπλων της Ρωσίας στην Τούλα. Πολλές δεκαετίες αργότερα η Τούλα είχε μετατραπεί από τους Ντεμίντωφ στο μεγαλύτερο κέντρο σιδηρουργίας της Ανατολικής Ευρώπης. Το αρχαιότερο μουσείο της πόλης, που προβάλλει την ιστορία των όπλων, εγκαινιάστηκε από τους Ντεμίντωφ το 1724, και η εκκλησία του Nicholas-Zaretsky της πόλης φιλοξενεί το οστεοφυλάκιο της οικογένειας. Το πρώτο εργοστάσιο για την παραγωγή σαμοβάρ σε βιομηχανική κλίμακα εγκαταστάθηκε στην Τούλα στην διάρκεια του 18ου αιώνα. Μετά την μετακίνηση από τους Ντεμίντωφ της κεντρικής τους βιομηχανίας στα Ουράλια Όρη, η πόλη εξακολούθησε να λειτουργεί ως κέντρο βαριάς βιομηχανίας, ειδικότερα στην παραγωγή πολεμικού υλικού.
Κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου από το 1941 μέχρι το 1945, η πόλη ήταν σημαντική για την παραγωγή όπλων (μαζική παραγωγή τυφεκίων SVT-40). Η Τούλα έγινε στόχος της Γερμανικής επιθετικότητας προκειμένου να κάμψει την αντίσταση της Μόσχας στην ευρύτερη περιοχή από τις 24 Οκτωβρίου έως τις 5 Δεκεμβρίου, του 1941. Η βαριά οχυρωμένη πόλη άντεξε εντούτοις, και η Δεύτερη Ταξιαρχία των Πάντσερ του Χάιντς Γκουντέριαν ανακόπηκε κοντά στην Τούλα. Η πόλη εξασφάλισε την νότια πλευρά κατά την διάρκεια της Σοβιετικής άμυνας της Μόσχας και την επακόλουθη αντεπίθεση. Στην Τούλα απονεμήθηκε ο τίτλος της Ηρωικής Πόλης το 1976. Είναι η έδρα για την αεροπορική βάση του Κλόκοβο (Klokovo).
Εύηνος (ποταμός)

Ο ποταμός

Πηγάζει στα βουνά Κόρακας και Τσεκούρι, κοντά στην Αρτοτίνα, και χύνεται στον Πατραϊκό Κόλπο, κοντά στο χωριό Γαλατας, ανατολικά από τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Εκεί βρίσκεται και το χωριό Ευηνοχώρι στο οποίο έχει δώσει το όνομά του. Κατά τη διαδρομή του δέχεται να νερά ενός πλήθους παραποτάμων με κυριότερους τους Κότσαλο, Πορτιάρη, Φιδάκια και Γιδομαντρίτη. Στον Εύηνο σώζονται ακόμα αρκετά παλιά πέτρινα γεφύρια, όπως της Αρτοτίβας (το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της δυτικής Ελλάδας), της Δορβιτσάς, του Πόριαρη, της Κλεπάς, της Μελίγκοβας κ.α. Έχει συνολικό μήκος περίπου 80 χλμ.
Από τις αρχές του 21ου αιώνα ποσότητες νερού από τον Εύηνο μεταφέρονται στον ποταμό Μόρνο με αγωγό για να συμβάλλουν στην υδροδότηση της Αθήνας. Το έργο αυτό έγινε εξαιτίας των αυξημένων αναγκών της πρωτεύουσας σε νερό. Παρά τους ισχυρισμούς της ΕΥΔΑΠ ότι το έργο αυτό «θα λύσει οριστικά το πρόβλημα», η μεταβολή του κλίματος πιθανότατα θα το καταστήσει ανεπαρκές.

Δραστηριότητες

Ο Εύηνος είναι ιδανικός για αθλητικές δραστηριότητες όπως το κανόε-καγιάκ και το ράφτινγκ. Στην περιοχή της Γέφυρας Μπανιά έχουν δημιουργηθεί σύγχρονες εγκαταστάσεις, οι πιο ολοκληρωμένες στην Ελλάδα μετά τις αντίστοιχες ολυμπιακές της Αθήνας. Οι επισκέπτες της περιοχής του Ευήνου ασχολούνται επίσης με την πεζοπορία, την ορειβασία, το ποδήλατο βουνού και την ιππασία.
Στερακτίνιο

Το στερακτίνιο (σύμβολο: sr) ή ακτίνιο τετραγώνου είναι η μονάδα στο διεθνές σύστημα της στερεάς γωνίας. Χρησιμοποιείται στη τριδιάστατη γεωμετρία και είναι ανάλογη με το ακτίνιο, η οποία ποσοτικοποιεί τις επίπεδες γωνίες. Λαμβάνοντας υπόψη ότι μια γωνία σε ακτίνια σε έναν κύκλο, δίνει μήκος στην περιφέρεια, μια στερεά γωνία στα στερακτίνια, που βρίσκεται επάνω σε μια σφαίρα, δίνει μια περιοχή στην επιφάνεια. Το όνομα προέρχεται από την ελληνική στερεός στερεοφωνικά το "στερεό" + ακτινίου.
Το στερακτίνιο, όπως το ακτίνιο, είναι μια αδιάστατη μονάδα. Η περιοχή που σχηματίζεται και το τετράγωνο της απόστασης από το κέντρο έχουν μήκος διάστασης στο τετράγωνο (δηλαδή L²/L² = 1, αδιάστατος). Ωστόσο είναι χρήσιμο να γίνει διάκριση μεταξύ των αδιάστατων ποσοτήτων διαφορετικής φύσεως και έτσι το σύμβολο "sr" χρησιμοποιείται για να δείξει μια στερεά γωνία. Για παράδειγμα, η έντασή της μετριέται σε βατ ανά στερακτίνιο (W⋅sr⁻¹). Το στερακτίνιο ήταν στο παρελθόν μια συμπληρωματική μονάδα του διεθνούς συστήματος, αλλά η κατηγορία αυτή καταργήθηκε το 1995 και το στερακτίνιο θεωρείται μονάδα του διεθνούς συστήματος.

Άλλες ιδιότητες

Αν A = r², που αντιστοιχεί στην περιοχή ενός σφαιρικού καπακίου (A = 2πrh) (όπου χ αντιπροσωπεύει το "ύψος" του καπακίου) έχουμε τη σχέση  = .

Πολλαπλάσια στο διεθνές σύστημα

Τα χιλιοστερακτίνια (msr) και μικροστερακτίνια (µsr) μερικές φορές χρησιμοποιούνται για να περιγράψει τα δοκάρια φωτός και σωματιδίων. Άλλα πολλαπλάσια χρησιμοποιούνται σπάνια.
Στερεές γωνίες πάνω από 4π στερακτίνια—η στερεά γωνία της πλήρης Ευκλείδειας σφαίρας—σπάνια συναντάται.
1399 Τενερίφα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Τενερίφα είναι άγνωστα.
Ελχέφτ

Γεωγραφική θέση

Βρίσκεται κοντά στο Σιντερλίγκουμ κοντά στα σύνορα με την Δανία.

Ιστορική αναδρομή

Ο οικισμός είχε κατοικηθεί από την λίθινη εποχή.
Τζεμρέ Σουλτάνα

Ζωή

Η Τζεμρέ Σουλτάνα γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1616, κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Α΄ και της ελληνίδας αγαπημένης του συζύγου Χασεκί Κιοσέμ Σουλτάνας. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν περίπου ενός έτους.
Η μικρή Τζεμρέ πέθανε στις 12 Νοεμβρίου 1620 καθώς ο αδελφός της Ιμπραήμ έπαιζε παιχνίδια μαζί της, έπεσε και χτύπησε το κεφάλι της στον καναπέ.
Ταύρος της Κρήτης

Η γέννηση του ταύρου

Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο ταύρος ήρθε στον κόσμο μετά από αίτημα του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα. Συγκεκριμένα, ο Μίνωας υποσχέθηκε στον Ποσειδώνα ότι θα του θυσίαζε οτιδήποτε έβγαινε από τη θάλασσα. Τότε, αναδύθηκε μέσα από τη θάλασσα ο ταύρος, όμως ο Μίνωας, εκστασιασμένος από την ομορφιά του ζώου, θυσίασε άλλο ζώο στη θέση του ελπίζοντας ότι θα ξεγελούσε το θεό. Ο Ποσειδώνας εκνευρίστηκε και έκανε τον ταύρο μανιακό, ο οποίος άρχισε να προξενεί τεράστιες καταστροφές στο νησί. 

Σύμφωνα με διαφορετική εκδοχή, ο Ποσειδώνας έκανε την Πασιφάη, σύζυγο του Μίνωα, να ερωτευτεί τον ταύρο. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Μινώταυρος. Υπάρχει επίσης η εκδοχή σύμφωνα με την οποία ο ταύρος αυτός είχε χρησιμοποιηθεί για την αρπαγή της Ευρώπης.

Άθλος του Ηρακλή

Ο Ηρακλής αιχμαλώτισε τον ταύρο για χάρη του έβδομου άθλου του. Ο Ευρυσθέας, μάλιστα, θέλοντας να δυσκολέψει περισσότερο την αποστολή του Ηρακλή, διέταξε να του φέρει τον ταύρο ζωντανό. Έτσι ο ήρωας αναχώρησε για την Κρήτη. Ο Μίνωας δέχθηκε να του δώσει τον ταύρο, με την προϋπόθεση ότι θα κατάφερνε πρώτα να τον δαμάσει. Ο Ηρακλής αιχμαλώτισε τον ταύρο χρησιμοποιώντας ένα δίχτυ, τον κουβάλησε στους ώμους του και τον πήγε στις Μυκήνες, όπου και τον παρέδωσε στον Ευρυσθέα. Εκείνος τον ελευθέρωσε και τότε ο ταύρος, διασχίζοντας την Πελοπόννησο, έφτασε στο Μαραθώνα της Αττικής, όπου συνέχισε να προξενεί καταστροφές.

Η εξόντωση του θηρίου

Ο Αιγέας, βασιλιάς της Αθήνας, ενοχλημένος από τις καταστροφές που δημιουργούσε το ζώο στην περιοχή του, ανέθεσε την εξόντωση του στον Ανδρόγεω, γιο του Μίνωα. Στήριξε τις ελπίδες του σε αυτόν καθώς είχε στεφθεί πρωταθλητής στα Παναθήναια. Όμως ο Ανδρόγεως διέψευσε τις προσδοκίες του Αιγέα. Απέτυχε να σκοτώσει τον ταύρο και έχασε και τη ζωή του. Μετά την αποτυχία του Ανδρόγεω ο γιος του Αιγέα, Θησέας, ανάλαβε την επικίνδυνη αποστολή. Κατόρθωσε να αιχμαλωτίσει τον ταύρο χωρίς τη χρήση όπλων και τον περιέφερε σύμφωνα με τον Πλούταρχο σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Τελικά τον θυσίασε στο δελφίνιο Απόλλωνα.
Βραβείο Άλμπερτ Αϊνστάιν

Το Βραβείο Άλμπερτ Αϊνστάιν (Albert Einstein Award) ήταν ένα βραβείο που δημιουργήθηκε για να τιμήσει εξαιρετικά επιτεύγματα στον χώρο της Φυσικής. Δημιουργήθηκε από το  Lewis and Rosa Strauss Memorial Fund προς τιμήν των εβδομηκοστών γενεθλίων του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1951 και περιλάμβανε ένα χρυσό μετάλλιο που απεικόνιζε τον Αϊνστάιν, δημιούργημα του γλύπτη Gilroy Roberts καθώς και χρηματικό ποσό 15.000 δολαρίων το οποίο αργότερα μειώθηκε στις 5.000. Ο νικητής επιλέγονταν από επιτροπή (αρχικά αποτελούνταν από τους Άλμπερτ Αϊνστάιν, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, Τζον φον Νόιμαν και Hermann Weyl) του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών (Institute for Advanced Study), που διαχειρίζονταν το βραβείο.
Το βραβείο δεν πρέπει να συγχέεται με άλλα που έχουν ονομασθεί προς τιμήν του Αϊνστάιν, όπως το Albert Einstein World Award of Science, το Μετάλλιο Άλμπερτ Αϊνστάιν και το Βραβείο Hans Albert Einstein. Δημιουργήθηκε πολύ πριν από τα προαναφερθέντα, όταν ο μεγάλος φυσικός ήταν ακόμα εν ζωή.  Αποκλήθηκε το "υψηλότερο του είδους του" από τους The New York Times.
Παναγία των Βλαχερνών

Περιγραφή της μονής

Στο δεξιό μέρος του ναού βρισκόταν το παρεκκλήσιο, το λεγόμενο «Αγία σορός», όπου φυλάσσονταν το ωμοφόριο και η τιμία εσθής της Θεοτόκου, και όπου μόνο ο βασιλιάς επιτρεπόταν να εισέλθει. Σήμερα διασώζεται μόνο το αγίασμα, το καλούμενο λούμα ή λούσμα των Βλαχερνών. Οι εικόνες και τα μαρμάρινα εκτυπώματα δεν σώζονται.

Ιστορία της μονής

Η μονή συχνότατα μνημονεύεται στα Βυζαντινά συγγράμματα, τόσο στα πολιτικά, όσο και στα εκκλησιαστικά. Ακόμα πιο συχνά μνημονεύεται στα συναξάρια. Στους τελευταίους μάλιστα αιώνες του κράτους, ο ναός ήταν άκρως σημαντικός λόγω του πλησίον ανακτόρου των Βλαχερνών. Εδώ εκκλησιαζόταν στα χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ο βασιλιάς και οι αυλικοί. Στην συνοικία αυτή, την ονομασμένη «Κοσμίδιον», και στην έξω των χερσαίων τειχών χώρα, στρατοπέδευσαν όχι μόνο οι πολιορκήσαντες την Κωνσταντινούπολη Άραβες και Βούλγαροι, αλλά και οι Σταυροφόροι της Δ' Σταυροφορίας.
Παλαιότερα εθεωρείτο πως ο ναός ανεγέρθη από την αυτοκράτειρα Πουλχερία και το σύζυγό της Μαρκιανό, την περίοδο 450-3. Ασφαλέστερη θεωρείται η χρονολόγησή του την περίοδο του αυτοκράτορα Ιουστίνου Α' (518-27), όπως παραδίδεται στο έργο τού Προκόπιου και σε επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας. Η εκκλησία πυρπολήθηκε επί Ρωμανού Δ' Διογένη, και στην συνέχεια ο Ανδρόνικος Β' ο πρεσβύτερος την ανέγειρε και την διεύρυνε. Οι Σταυροφόροι την μετέτρεψαν σε Λατινική. Σώζονται πολλές επιστολές τού Πάπα Ιννοκέντιου Δ' προς τον αρχιερέα της εκκλησίας των Βλαχερνών. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ατταλιώτη, η εκκλησία πυρπολήθηκε το 1070, ξανακτίστηκε και ξαναπυρπολήθηκε το 1434. Από τις πολλές πυρκαγιές που δεινοπάθησε, συμπεραίνουμε ότι η εκκλησία είχε ξύλινη σκεπή, όπως αυτές του Στουδίου και του Μανουήλου. Λόγω των ιερών κειμηλίων του ναού, πολλοί πιστοί εκκλησιαζόταν εδώ. Κατά την Άλωση, οι Οθωμανοί βρήκαν τον ναό ερειπωμένο. Αργότερα, το κτήμα έγινε ιδιοκτησία Οθωμανού, ο οποίος καρπωνόταν τα πλούσια δωρίσματα των Χριστιανών. Επάνω από το αγίασμα είχε κτιστεί μια κατοικία. Στον περίβολο συγκατοίκησαν Ατσίγκανοι, που είχαν διωχθεί από τα σπίτια τους. Τον ναό αγόρασε η συντεχνία των Γουναράδων και ανέγειρε έναν ναό επάνω από το αγίασμα, που σώζεται μέχρι σήμερα.

Κειμήλια της μονής

Στον ναό φυλασσόταν η τιμία εσθής του Θεοτόκου, την οποία οι πατρίκιοι Γάλβιος και Κάνδιδος μετακόμισαν από την Γαλιλαία, και κατέθεσαν πρώτα στον ναό των Αγίων Πέτρου και Μάρκου (σήμερα «Κοτζά Μουσταφά πασά»), και ακολούθως στον ναό των Βλαχερνών. Μαζί με την εσθήτα αυτήν φυλασσόταν και το ωμοφόριον της Θεοτόκου, το οποίον ο Ρωμανός Α' Λακαπηνός «ως θώρακα περιέβαλε και εξήλθε κατά του πολιορκητούντος την πόλιν Συμεών του Βουλγάρου». Από τον ναό αυτό αφαίρεσαν οι Λατίνοι Σταυροφόροι τον βραχίονα του Αγίου Γεωργίου, το σώμα της Αγίας Λουκίας, και έναν θαυματουργό σταυρό. Τα κειμήλια αυτά σώζονται σήμερα στην Βενετία.
Δημοψήφισμα των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (2018)

Ένα δημοψήφισμα για σύνταγμα πραγματοποιήθηκε στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα στις 6 Νοεμβρίου 2018,  το πρώτο δημοψήφισμα στην ιστορία της χώρας.   Η προτεινόμενη συνταγματική τροποποίηση, η οποία τελικά απέτυχε να περάσει, θα καθιστούσε το Δικαστήριο της Καραϊβικής το τελικό εφετείο , αντικαθιστώντας την Δικαστική Επιτροπή του Ανακτοβουλίου που εδρεύει στο Λονδίνο.   Για την έγκριση της τροποποίησης απαιτείτο το ελάχιστο ποσοστό 66,6% των έγκυρων ψήφων να είναι υπέρ. 
Η Γρενάδα διεξήγαγε επίσης δημοψήφισμα για την ένταξη στο Δικαστήριο της Καραϊβικής την ίδια ημέρα. αυτή η ψηφοφορία απέτυχε επίσης να περάσει.
Αριστείδης Λούβαρης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά αλλά ξεκίνησε την καριέρα του από την ΑΕΚ, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Θησέα Πειραιώς για να μεταγραφεί τελικά στον Ολυμπιακό το 1941.
Συμμετείχε σε ένα από τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα της Ελλάδας κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο και συγκεκριμένα στο φιλικό 1-1 του 1945 εναντίον ομάδας επιλέκτων στρατιωτών από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1949, έχοντας κατακτήσει δύο πρωταθλήματα (με τον Ολυμπιακό) και δύο κύπελλα (ένα με τον Ολυμπιακό και ένα με την ΑΕΚ).
Γιος του είναι ο γνωστός επιχειρηματίας και αθλητικός παράγοντας, Α΄ αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός επί σειρά ετών, Γιώργος Λούβαρης.
Λουκάς Γιδόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Υπήρξε αντιεισαγγελέας και εισαγγελέας (1935 - 1939) του Αρείου Πάγου. Το 1933 συμμετείχε ως υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Οθωναίου.
Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Σιβιτανιδείου Σχολής Τεχνών και Επαγγελμάτων.
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Τζούντο 2016

Αποτελέσματα

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!