American Locomotive Company

Ατμομηχανές

Η Alco ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής ατμομηχανών στις Ηνωμένες Πολιτείες (μετά την Baldwin Locomotive Works), που παρήγαγε πάνω από 75.000 ατμομηχανές (αν και δεν ήταν όλες ατμού, αφού, αντίθετα με την Baldwin, η Alco μεταφέρθηκε πιο εύκολα στο Πετρέλαιο).  Μεταξύ αυτών ήταν ένας μεγάλος αριθμός γνωστών ατμομηχανών.  Τα σιδηροδρομικά μέσα που ευνόησαν τα προϊόντα της Alco περιελάμβαναν το σιδηροδρομικό σταθμό Delaware & Hudson,  το σιδηροδρομικό σταθμό New Haven & Hartford της Ν. Υόρκης , τον κεντρικό σιδηρόδρομο της Νέας Υόρκης, το Union Pacific Railroad και το Milwaukee Road.  Η Alco ήταν γνωστή για τις ατμομηχανές της, από τις οποίες οι 4-6-4 Hudson , 4-8-2 Mohawk και το 4-8-4 Niagara που κατασκευάστηκαν για τη Νέα Υόρκη και το 4-8-4 FEF και το 4-6 -6-4 (Challenger) που κατασκευάστηκαν για το Union Pacific ήταν ωραία παραδείγματα.  Η Alco δημιούργησε πολλές από τις μεγαλύτερες μηχανές που κατασκευάστηκαν ποτέ, συμπεριλαμβανομένου και του <i id="mwUw">Big Boy της</i> Union Pacific ( 4-8-8-4 ).  Η Alco δημιούργησε επίσης τις γρηγορότερες αμερικανικές ατμομηχανές, το Class A Atlantic και το F7 Hudson streamliners για τις δύο πόλεις του Milwaukee Road Twin Cities Hiawatha.  Μεταξύ των φιλόδοξων υπερσύγχρονων σχεδιασμών της εποχής του αργού ατμού, οι Challengers της Alco, τα Big Boys και τα τρένα υψηλής ταχύτητας ξεχώρισαν για την επιτυχία τους στην υπηρεσία. 
Εκτός από την εφαρμογή των ρουλεμάν SKF από τους Delaware & Hudson στους άξονες, τις κύριες και πλευρικές ράβδους των δικών τους 4-6-2 ατμομηχανών, η Alco το 1924, πρώτη στον κόσμο, δημιούργησε την πρώτη ατμομηχανή παραγωγής ατμού στη Βόρεια Αμερική για να χρησιμοποιήσει ρουλεμάν: Το Timken 1111 , ένα τερματικό 4-8-4 που ανέθεσε το 1930 η Timken Roller Bearing Company και χρησιμοποιήθηκε για 160.000 χλμ  σε δεκαπέντε σημαντικές σιδηροδρομικές γραμμές των Ηνωμένων Πολιτειών, προτού αγοραστεί το 1933 από το Βόρειο Ειρηνικό Σιδηρόδρομο .  (Ο Βόρειος Ειρηνικός ανασκεύασε στους Τέσσερις Άσσους στο Νο 2626 και έτρεξε στη Βόρεια Coast Limited, καθώς και τα τρένα της διαδρομής μεταξύ Σιάτλ, Ουάσιγκτον και Πόρτλαντ, Όρεγκον, και εκδρομές, μέχρι το 1957) 
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Alco παρήγαγε πολλά 2-10-0 Decapods για την ΕΣΣΔ.  Πολλά από αυτά δεν παραδόθηκαν στο τέλος του πολέμου και δέκα από αυτά πωλήθηκαν στη Φινλανδία το 1947.  Η πρώτη, Alco Νο 75214, διατηρείται στο φινλανδικό σιδηροδρομικό μουσείο .  
Αν και η ατμομηχανή 4-8-4 με διπλή υπηρεσία είχε δείξει μεγάλες προσδοκίες, το 1948 ήταν το τελευταίο έτος που οι ατμομηχανές κατασκευάστηκαν στο Schenectady.  Αυτά ήταν τα επτά A-2a τάξη 9400-σειρά Πίτσμπουργκ και Λίμνη Erie Σιδηροδρόμων 2-8-4 "Berkshires."  Οι προσφορές τους έπρεπε να ανατεθούν με υπεργολαβία στο εργοστάσιο της Lima Locomotive Works , καθώς το κατάστημα προσφορών της Alco έκλεισε.  Το κτίριο μετατράπηκε σε κατασκευή μηχανών ντίζελ, για να ανταγωνιστεί μηχανές που κατασκευάζονται από την αυτοκινητοβιομηχανία.

Αυτοκίνητα Alco

Η εταιρεία διαφοροποιήθηκε στην αυτοκινητοβιομηχανία το 1906, παράγοντας τα σχέδια της γαλλικής Berliet κατόπιν αδείας.  Η παραγωγή βρισκόταν στα εργοστάσια ατμομηχανής Rhode Island της Alco στο Providence της Ρόουντ Άιλαντ .  Δύο χρόνια αργότερα, εγκαταλείφθηκε η άδεια Berliet και η εταιρεία άρχισε να παράγει τα δικά της σχέδια.  Ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο Alco κέρδισε το Κύπελλο Vanderbilt τόσο στο 1909 όσο και στο 1910 και αγωνίστηκε στην πρώτη Indianapolis 500 το 1911, κινούμενο και στις τρεις περιπτώσεις από τον Harry Grant.  Όμως, η αυτοκινητοβιομηχανία της ALCO ήταν ασύμφορη και την εγκατέλειψαν το 1913.   Η ιστορία του αυτοκινήτου Alco είναι αξιοσημείωτη κυρίως ως ένα βήμα στην καριέρα του αυτοκινήτου του Walter P. Chrysler, ο οποίος εργάστηκε ως διευθυντής εργοστασίου.  Το 1911 έφυγε από το Alco για το Buick στο Ντιτρόιτ του Μίτσιγκαν, όπου στη συνέχεια ίδρυσε την Chrysler Corporation το 1925.

Αγορά και διαίρεση

Η εταιρεία αγοράστηκε το 1964 από την Worthington Corporation , η οποία συγχωνεύθηκε με την εταιρεία Studebaker το 1967 για να σχηματίσει τη Studebaker-Worthington, Inc.  (SWI), ενώ η Alco παραμένει θυγατρική της που της ανήκει εξ ολοκλήρου.   Πρώην τμήματα της Alco έγιναν ημι-ανεξάρτητες θυγατρικές το 1968. 
Μετά τον τερματισμό της παραγωγής ατμομηχανών το 1969, τα σχέδια ατμομηχανών (αλλά όχι τα δικαιώματα ανάπτυξης κινητήρων) μεταφέρθηκαν στο εργοστάσιο παραγωγής ατμομηχανών του Μόντρεαλ, το οποίο συνέχισε την κατασκευή τους.  Η επιχείρηση κινητήρων ντίζελ πωλήθηκε στην εταιρεία White Motor Corporation το 1970, η οποία ανέπτυξε την White Industrial Power.  Το 1977, η White Industrial Power πωλήθηκε στη βρετανική εταιρεία The General Electric plc ( GEC ) η οποία μετονομάστηκε σε μονάδα Alco Power, Inc.  Η επιχείρηση πωλήθηκε στη συνέχεια στην εταιρεία Fairbanks-Morse , η οποία συνεχίζει να παράγει κινητήρες σχεδιασμένους από την Alco, εκτός από το δικό της σχεδιασμό.