Audi Q7

Εισαγωγή

Η εξέλιξη του αρχικού Q7 ξεκίνησε το 2002 υπό τον κωδικό AU 716 και το μοντέλο βασίστηκε στο πρωτότυπο αυτοκίνητο Audi Pikes Peak quattro, που είχε παρουσιαστεί στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2003. Το τελικό μοντέλο παραγωγής εισήχθη στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2005 και τον ίδιο μήνα κατασκευάστηκαν τα πρώτα αντίτυπα, αν και πρακτικώς η έναρξη της μαζικής παραγωγής του, στη Σλοβακία, ήρθε τον Νοέμβριο και το λανσάρισμα στις περισσότερες αγορές έγινε στις αρχές του 2006.

Το ζήτημα της ονομασίας

Το 2005, ο κατασκευαστής αυτοκινήτων Nissan αμφισβήτησε επίσημα το δικαίωμα της Audi να χρησιμοποιεί το γράμμα Q σε μοντέλα αυτοκινήτων. Η Audi τοποθετεί το γράμμα Q για να δείξει το Quattro, δηλαδή τα μοντέλα με 4-κίνηση. Άλλα μοντέλα της Audi στην κατηγορία των SUV, όλα επίσης με αυτό το γράμμα, είναι το Audi Q5 του 2008 και το Audi Q3 του 2011.

Σαλόνι

Το Q7 διαθέτει στάνταρ δύο σειρές καθισμάτων, όπου η τελευταία μπορεί να μετακινηθεί κατά 100 χιλιοστά, με ρυθμιζόμενες ανακλινόμενες πλάτες. Τα τρία πίσω καθίσματα μπορούν να τροποποιηθούν σε δύο, αντικαθιστώντας το κεντρικό υποβραχιόνιο με έναν πλήρη χώρο τοποθέτησης αντικειμένων. Μπορεί να προστεθεί, προαιρετικά, και μια τρίτη σειρά με δύο καθίσματα, επιτυγχάνοντας 6-θέσιο ή 7-θέσιο σαλόνι.
Αν έχουν εγκατασταθεί και οι τρεις σειρές καθισμάτων, ο συνολικός όγκος του χώρου αποσκευών είναι κοντά στα 330 λίτρα. Αν αφαιρεθεί η τρίτη σειρά, αυξάνεται σε 775 λίτρα. Με αφαίρεση της δεύτερης και της τρίτης σειράς, το μέγιστο δυνατό φορτίο ανέρχεται σε 2.035 λίτρα.
Μεταξύ αντίστοιχων SUV με παρόμοια χαρακτηριστικά, είναι πιο ακριβό από το Hyundai ix55 και έχει τιμές παρόμοιες με το συγγενικό Volkswagen Touareg. Μοντέλα όπως η BMW X5, η Mercedes-Benz ML και η Porsche Cayenne, έχουν συνήθως λίγο υψηλότερες τιμές.

Ηλεκτρονικά συστήματα

Το ηλεκτρονικό σύστημα του Q7 αναλύει τις πληροφορίες που προέρχονται από τα πεντάλ του φρένου ή της επιτάχυνσης και τον λεβιέ ταχυτήτων, όπως και την τρέχουσα ταχύτητα οδήγησης. Άλλες παράμετροι που αναλύει το ηλεκτρονικό σύστημα, είναι το τρέχον επίπεδο φόρτισης της μπαταρίας και οι παλμοί που παράγονται από το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP).
Χρησιμοποιώντας αυτές τις πληροφορίες, το ηλεκτρονικό αυτό σύστημα καθορίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ της μετάδοσης και του κινητήρα, επιτυγχάνοντας μια ισορροπία μεταξύ επιδόσεων και απόδοσης. Τα ηλεκτρονικά πληροφόρησης και ελέγχου διαχείρισης ανήκουν σε ένα υπο-μενού, που έχει τη μορφή της Multi Media Interface (MMI), όπου το σύστημα μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε τρεις τρόπους οδήγησης: την οδήγηση με τον βενζινοκινητήρα, με τον ηλεκτροκινητήρα ή και με τους δύο ταυτόχρονα. Η κύρια μονάδα παροχής ενέργειας στο αυτοκίνητο, είναι ο κινητήρας βενζίνης, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την παροχή ενέργειας στην μπαταρία και τη διατήρηση του αυτοκινήτου σε λειτουργία.
Ο ηλεκτροκινητήρας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την οδήγηση σε ταχύτητες κάτω των 30 χιλιόμετρα / ώρα, επιτυγχάνοντας μείωση των εκπομπών σωματιδίων και θορύβου, καθώς και την αύξηση της αποτελεσματικότητας σε αργή οδήγηση ή σε καταστάσεις συμφόρησης, όπως στην πόλη. Η χωρητικότητα της μπαταρίας παράγει ένα μίλι, ενώ το φρενάρισμα και τα φορτία για τις συλλήψεις. Αν έχει φτάσει στο επίπεδο της μικρής φόρτισης, τα επαναφορτίζει κινητήρα φυσικού αερίου της μπαταρίας.
Αν ο οδηγός απαιτεί περισσότερη επιτάχυνση από τις χαμηλότερες στροφές, το ηλεκτρονικό σύστημα επιτρέπει τη σύνδεση μεταξύ του βενζινοκινητήρα και ηλεκτροκινητήρα, δημιουργώντας μια επιπλέον ώθηση των 200 N·m, με αποτέλεσμα την μείωση του χρόνου επιτάχυνσης 0 - 100 km/h από τα 7,4 στα 6,8 δευτερόλεπτα.
Μία από τις δυνατότητες του ηλεκτροκινητήρα, είναι να φορτίζει τις μπαταρίες με την κινητική ενέργεια που αποκτήθηκε από φρενάρισμα ή την επιτάχυνση σε λόφους. Με αυτή την εκ των προτέρων φόρτιση στο ηλεκτρικό σύστημα, ο κινητήρας καταναλώνει 13% λιγότερο καύσιμο από τις μη υβριδικές εκδόσεις του. Η οικονομία καυσίμου είναι ακόμη μεγαλύτερη στις αστικές περιοχές και αυτό οφείλεται στην πρωτογενή χρήση του ηλεκτροκινητήρα υπό αστικές συνθήκες οδήγησης.
Τέλος, η Audi τοποθέτησε στο Q7 μια γυάλινη οροφή που διαθέτει ηλιακά κύτταρα που μπορούν να παρέχουν στο όχημα τη λειτουργία του εξαερισμού και του ελέγχου του κλίματος, ακόμα και αν το όχημα δεν βρίσκεται σε λειτουργία.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια

Παρά τον μεγάλο αριθμό αερόσακων και τις προηγμένες ηλεκτρονικές τεχνολογίες ασφάλειας, όπως το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), το αρχικό Q7 σκόραρε μόνο 4 αστέρια στις δοκιμές πρόσκρουσης που διεξάγονται από τον Euro NCAP, λόγω μιας κατασκευαστικής ατέλειας. Τα μεταγενέστερα αυτοκίνητα έλαβαν το μέγιστο σκορ, τα 5 αστέρια. Στις ΗΠΑ, ωστόσο, το Q7 σκόραρε εξ αρχής 5 στα 5 αστέρια στα τεστ ασφαλείας της NHTSA, στις δοκιμές μπροστινής και πλευρικής πρόσκρουσης.

Αποτελέσματα του Euro NCAP

Κατά τις δοκιμές που έγιναν από τον ανεξάρτητο οργανισμό Euro NCAP χορηγήθηκαν τα 4 από τα 5 αστέρια στο Q7, λόγω των ατελειών που διαπιστώθηκαν σε μια συγκόλληση της προστασίας γύρω από τα πόδια του οδηγού, η οποία εκδηλώνεται σε μια μετωπική ή πλαγιομετωπική πρόσκρουση. Ως αποτέλεσμα, διαπιστώθηκε ότι το ταμπλό έθετε σε κίνδυνο τον οδηγό, ιδιαίτερα στα γόνατα και στους μηρούς. Σύμφωνα με την Audi, αυτό προκλήθηκε από ένα σχεδιαστικό σφάλμα και έχει επιδιορθωθεί από τότε. Κατά συνέπεια, όπως υποστήριξε τότε επίσημα, όλα τα Q7 που κατασκευάστηκαν μετά τις δοκιμές αυτές, σίγουρα επιτυγχάνουν το 5 στα 5.
Οι άλλες εξετάσεις που έλαβαν χώρα από αυτό τον οργανισμό ήταν επιτυχείς, κερδίζοντας 4 αστέρια στην προστασία παιδιών και 2 αστέρια στην προστασία των πεζών. Μάλιστα το Q7 απέσπασε ένα ξεχωριστό βραβείο για το εξαιρετικό του αποτέλεσμα στην πλευρική πρόσκρουση.

Αποτελέσματα της NHTSA

Η αρμόδια Διεύθυνση των ΗΠΑ (NHTSA) βαθμολόγησε το Q7 με πέντε αστέρια στις μετωπικές και πλευρικές προσκρούσεις, και με τέσσερα στην σταθερότητα ενάντια σε ενδεχόμενη ανατροπή. Οι βαθμολογίες της NHTSA προήλθαν από τη χρήση των αερόσακων, όχι μόνο μπροστά, αλλά και την ενίσχυση των πλευρικών αερόσακων (που ονομάζεται Sideguard), και την χρήση των αερόσακων για τους επιβάτες της δεύτερης σειράς καθισμάτων.
Μια άλλη τεχνολογία που ξεχώρισε ιδιαίτερα, ήταν η χρήση του συστήματος 4-κίνησης Quattro, το οποίο συμπληρώνεται από το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), που έχει μάλιστα και την ικανότητα να ανιχνεύει τυχόν πιθανότητα ανατροπής και να επεμβαίνει έγκαιρα.