google/wiki40b huggingface dataset:
Σαμμαλλαχντενμακί

Κοντά στην λίμνη Saarnijärvi, στην περιφέρεια της Κάτω Σατακούντα (Lower Satakunta), στην νότια Φινλανδία, βρίσκεται το Σαμμαλλαχντενμακί (Sammallahdenmäki), ένα ταφικό μνημείο της εποχής του Χαλκού. Το 1999 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο.
Πρόκειται για 36 τύμβους από κομμάτια γρανίτη, που χρονολογούνται από το 1.500 μέχρι το 500 π.Χ. Σε τέσσερις από τους τύμβους έγιναν ανασκαφές από τον αρχαιολόγο Volter Högman το 1891. Στον έναν από αυτούς, που είναι ορθογώνιος με διαστάσεις 16Χ19 μ., δόθηκε το όνομα Kirkonlaattia, ενώ ένας άλλος, γύρω από τον οποίο υπάρχει ένα αρχαίο πέτρινο τείχος ονομάστηκε Huilun pitkä raunio.
Το μέρος όπου βρίσκεται το Σαμμαλλαχντενμακί, κατά την εποχή που κατασκευάστηκε το ταφικό μνημείο, ήταν δίπλα στην ακτή του Βοθνιακού κόλπου αλλά σήμερα απέχει 15 χιλ. από τη θάλασσα.
Sail Away

Sail Away είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τέταρτου από τον δίσκο "Burn", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1974.

Σύνθεση

Το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελεί σύνθεση του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ και του τραγουδιστή Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και δεν έχει παιχτεί ποτέ ζωντανά από το συγκρότημα, παρ' όλο που έχει διασκευαστεί από διάφορα συγκροτήματα, ακόμη και από τον μπασίστα Γκλεν Χιουζ στις προσωπικές του εμφανίσεις.
Οι στίχοι του αναφέρονται στην μοναχική προσπάθεια ενός ατόμου για να βρει τον στόχο της ζωής του, αφήνοντας τα προβλήματα του στο παρελθόν. Η μουσική είναι mid-tempo και έντονα ρυθμική από τα πλήκτρα, το μπάσο και την κιθάρα, με ιδιαίτερα μελαγχολικά και μελωδικά φωνητικά από τον Χιουζ και τον Κόβερντεϊλ, με το σόλο κιθάρας του Μπλάκμορ να είναι από τα μελωδικότερα της καριέρας του με τους Deep Purple.

Διασκευές

Το "Sail Away" έχει διασκευαστεί από συγκροτήματα όπως οι Αυστραλοί For the love of Purple, οι Filip Morris Band, οι Weevil, οι Έλληνες Hot Rats, κ.α.
Ταπητουργία

Η Ταπητουργία αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της υφαντουργίας από επίπεδο οικοτεχνίας και βιοτεχνίας μέχρι και σύγχρονης βιομηχανίας.
Αντικείμενο του κλάδου αυτού είναι η κατασκευή - ύφανση ταπήτων (κοινώς χαλιών) τόσο για επιστρώσεις δαπέδων όσο και για κάλυψη τοίχων για διακοσμητικούς ή ηχομονωτικούς λόγους. Η κατασκευή χαλιών με πέλος για επιδάφια στρώση αναπτύχθηκε από την αρχαιότητα. Οι Αρχαίοι Έλληνες καθώς και άλλοι λαοί της Μεσογείου θεωρούσαν τους τάπητες ως είδος εξαιρετικής πολυτέλειας. Η δε Μίλητος υπήρξε για αρκετούς αιώνες το σημαντικότερο κέντρο ταπητουργίας της αρχαιότητας.
 
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους ελάχιστη ήταν η χρήση ταπήτων. Η τέχνη αυτή διαδόθηκε στη Δύση από τους Σταυροφόρους. Από τότε άρχισε και η διάκριση μεταξύ των ταπήτων και των υφαντών πετασμάτων καλούμενα ταπισερί. Χαρακτηριστικοί υπήρξαν οι λεγόμενοι "Σαρακηνοί τάπητες" που έφεραν εμβλήματα και άνθη σε οριζόντιο στιμόνι, ενώ "χνουδωτοί" λέγονταν οι οθωμανικοί τάπητες που έφεραν όρθιο στιμόνι όπως το κιλίμι ή το σουμάκ, που άρχισαν να αναπτύσσονται περί τον 12ο αιώνα. 
Ιδιαίτεροι επίσης τάπητες ήταν εκείνοι της Ανατολής κυρίως της Περσίας που υφαίνονταν από νομάδες επίσης με όρθιο στιμόνι και κόμβους.
Τζέιμς ΛαΜπρι

Η αρχή

Ο ΛαΜπρι γεννήθηκε το 1963 στο Πενετονγκισέν του Οντάριο και από την παιδική του ηλικία έδειξε την αγάπη του προς την μουσική. Στα πέντε του χρόνια, ξεκίνησε να παίζει τύμπανα και να τραγουδάει και μέσα σε ένα χρόνο απέκτησε βάθος και μπορούσε να μιμηθεί διαφορετικά είδη φωνητικών και τεχνικών. Κατά την φοίτηση του στο δημοτικό σχολείο, ο δάσκαλος του τον παρότρυνε να συμμετάσχει στο μάθημα της μουσικής, βελτιώνοντας την τεχνική του, ενώ ξεκίνησε να τραγουδάει με το κουαρτέτο φωνητικών της οικογένειας του.
Κατά την εφηβεία του, έδειξε τάση προς την ροκ μουσική και στα 14 του έπαιζε τύμπανα και τραγουδούσε σε τοπικά συγκροτήματα. Στα 18 του χρόνια μετακόμισε στο Τορόντο και τρία χρόνια αργότερα ξεκίνησε να εξασκεί τα φωνητικά του με την Ρόζμαρι Πατρίσια Μπερνς. Αφού συνεργάστηκε με κάποια σχήματα, έγινε μέλος των Winter Rose, με τους οποίους ηχογράφησε το ομώνυμο άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1997 από την "InsideOut Music".

Προσωπική καριέρα και άλλες συνεργασίες

Το 1999, ο ΛαΜπρι ολοκλήρωσε το πρώτο άλμπουμ των MullMuzzler με τίτλο "Keep It to Yourself". Ακολούθησε το "MullMuzzler 2", δύο χρόνια αργότερα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.
Το 2005, άλλαξε το όνομα του συγκροτήματος σε James LaBrie band και κυκλοφόρησε το "Elements of Persuasion", ακολουθούμενο από το "Static Impulse" πέντε χρόνια αργότερα, το οποίο αναμείγνυε το progressive με το μελωδικό death metal. Το 2013, κυκλοφόρησε το "Impermanent Resonance" σε καθαρά progressive μονοπάτια.
Ο ΛαΜπρι έχει συμμετάσχει σε κυκλοφορίες των Fates Warning και Shadow Gallery, Trent Gardner's Explorer's Club, Leonardo the Absolute Man, Frameshift και Ayreon, ενώ από το 2004 συμμετέχει στο πρότζεκτ True Symphonic Rockestra.
Μάχη της Αθήνας (1821)

Γεγονότα πριν την απελευθέρωση

Μετά την πρώτη εξέγερση στην περιοχή της Πάρνηθας από τον Μελέτη Βασιλείου, ο οπλαρχηγός αυτός έστειλε μήνυμα στην Λειβαδιά ζητώντας τους έναν ικανό αρχηγό που να αντιπροσωπεύει την Φιλική Εταιρεία. Οι άρχοντες της Λειβαδιάς όρισαν τον Δήμο Αντωνιάδη, τον οποίο υποδέχτηκαν οι Αττικοί με μεγάλο ενθουσιασμό και αφοσίωση.
Οι κάτοικοι Τούρκοι της Αθήνας τότε ήταν περίπου 400 οικογένειες. Βρίσκονταν και 60 Αλβανοί για την ασφάλειά τους. Οι Τούρκοι και Αλβανοί βλέποντας την εξέγερση των χριστιανών ανέβαιναν στην ακρόπολη και κλείνονταν μέσα κάθε βράδυ. Στις 11 Απριλίου συνέλαβαν τους προεστούς μαζί με άλλους δέκα τυχαίους πολίτες και τους φυλάκισαν στην ακρόπολη για ομήρους.

Η απελευθέρωση της Αθήνας

Τη νύχτα της 25ης Απριλίου, οι χριστιανοί που είχαν μαζευτεί στο στρατόπεδο στις Αχαρνές, οπλισμένοι άλλοι με όπλα, άλλοι με λόγχες, και άλλοι με ρόπαλα ξεκίνησαν για την Αθήνα. Τα χαράματα έφθασαν ήσυχα μεταξύ των πυλών των αγίων Αποστόλων και της πύλης της Μπουμπουνίστρας, και μπήκαν μέσα στην πόλη τουφεκίζοντας και αλαλάζοντας. Λίγοι Τούρκοι που δεν είχαν ανέβει στην ακρόπολη σκοτώθηκαν, ενώ 36 άνδρες, γυναίκες και παιδιά κατέφυγαν στα προξενεία και διασώθηκαν. Οι χριστιανοί κυρίευσαν την πόλη και ύψωσαν την σημαία στις 28 Απριλίου. 
Μετά την απελευθέρωση της Αθήνας, άρχισαν να λειτουργούν πυριτόμυλοι, φτιάχτηκαν βόλια, ενώ σε διάφορα σημεία της Πνύκας, του Μουσείου και προς το ναό του Ολυμπίου Διός στήθηκαν επτά κανόνια. Ένα άλλο πλοίο από την Ύδρα έφερε στον Πειραιά άλλα 11 κανόνια που έστειλαν οι αδελφοί Κουντουριώτες και ο Γεώργης Νέγκας. 
Στην Αθήνα μαζεύτηκε γρήγορα μεγάλος αριθμός οπλισμένων μαχητών από την Αίγινα, Κέα, Ύδρα και αλλού, γύρω στις τρεις χιλιάδες. Οι Τούρκοι που είχαν κλειστεί στην Ακρόπολη πολιορκήθηκαν για καιρό χωρίς σημαντικές αψιμαχίες. Πολιορκητές και πολιορκημένοι έριχναν επεισοδιακά κανονιές και βόλια χωρίς να βλάπτουν ή να βλάπτονται. Η πολιορκία αυτή συνεχίστηκε μέχρι τις 10 Ιουνίου, οπότε διαλύθηκε από τον Ομέρ Βρυώνη.
Κροάτες της Σερβίας

Οι Κροάτες της Σερβίας (κροατικά: Hrvati u Srbiji, σερβικά: Хрвати у Србији) ή Σερβοκροάτες είναι η αναγνωρισμένη κροατική εθνική μειονότητα στη Σερβία, μια αναγνώριση που έλαβαν το 2002. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, υπήρχαν 57.900 Κροάτες στη Σερβία ή το 0,8% του πληθυσμού της χώρας. Από αυτούς οι 47.033 ζούσαν στη Βοϊβοντίνα, όπου αποτελούσαν την τέταρτη μεγαλύτερη εθνική ομάδα, που αντιστοιχούσε στο 2,8% του πληθυσμού εκεί. Περίπου 7.752 Κροάτες έμεναν στην εθνική πρωτεύουσα Βελιγράδι, ενώ οι υπόλοιποι 3.115 στο υπόλοιπο μέρος της χώρας.
Λουίτζι Καπουάνα

Οικογένεια και σπουδές

Ο Λουίτζι Καπουάνα γεννήθηκε στο Μίνεο της Επαρχίας της Κατάνης. Η οικογένειά του ήταν εύπορη και είχε κτήματα στην περιοχή. Ο Λουίτζι πήγε στο τοπικό δημόσιο σχολείο και το 1851 εγγράφηκε στο Βασιλικό Κολέγιο του Μπρόντε, αλλά το άφησε δύο χρόνια αργότερα εξαιτίας προβλημάτων υγείας. Ωστόσο, συνέχισε να μελετά με αυτοδιδασκαλία.
Το 1857 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κατάνια, αλλά και πάλι εγκατέλειψε τις σπουδές του, αυτή τη φορά (1860) για να συμμετάσχει στην Ιταλική ενοποίηση (Risorgimento), με τον ρόλο του γραμματέως της Μυστικής Επαναστατικής Επιτροπής στο Μίνεο και αργότερα ως πρόεδρος του νεοπαγούς αστικού συμβουλίου.

«Λογοτεχνικές περιπέτειες»

Το 1861 ο Καπουάνα δημοσίευσε στην Κατάνια το δράμα Garibaldi («Γαριβάλδης») σε τρεις «ωδές». Το 1864 εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία για να αρχίσει τη «λογοτεχνική του περιπέτεια», καθώς είπε: συνάντησε και κράτησε επαφή με τους πιο αξιοσημείωτους Ιταλούς συγγραφείς της εποχής, ιδίως με τον Αλεάρντο Αλεάρντι. Εκεί δημοσίευσε τα πρώτα του κριτικά δοκίμια στην Ιταλική Επιθεώρηση το 1865, έγινε θεατρικός κριτικός σε εφημερίδα το 1866 και δημοσίευσε σε συνέχειες το 1867 σε ημερήσια εφημερίδα της Φλωρεντίας την πρώτη του νουβέλα, υπό τον τίτλο Dr. Cymbalus, βασισμένη πάνω στο La boîte d'argent του Δουμά υιού. Συνέθεσε επίσης ποιήματα στη σικελική γλώσσα με το ψευδώνυμο «Φαύνος». Το μυθιστόρημά του Υακίνθη (Giacinta) τον κατέταξε μεταξύ των καλύτερων συγγραφέων της ιταλικής ρεαλιστικής σχολής. Από την άλλη, οι κριτικές του μελέτες φανερώνουν μεγάλη μόρφωση και γνώση των φιλολογικών προβλημάτων.

Επιστροφή στη Σικελία

Το 1868 ο Καπουάνα επέστρεψε στη Σικελία με σκοπό μια σύντομη επίσκεψη, αλλά ο θάνατος του πατέρα του και τα οικονομικά θέματα τον «αγκίστρωσαν» στο νησί. Εκεί εργάσθηκε ως σχολικός επιθεωρητής και αργότερα ως δημοτικός σύμβουλος του Μίνεο, μέχρι που εκλέχθηκε και δήμαρχος της κωμοπόλεως.
Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών γνώρισε περισσότερο την ιδεαλιστική φιλοσοφία του Εγέλου. Εμπνεύσθηκε ιδίως από το «Dopo la Laurea», ένα δοκίμιο του θετικιστή εγελιανού γιατρού Άντζελο Καμίλλο Ντε Μέις, που είχε αναπτύξει μια θεωρία για την εξέλιξη και τον θάνατο των λογοτεχνικών ειδών.

Στο Πανεπιστήμιο της Κατάνια

Το 1902 ο Καπουάνα μετακόμισε στην Κατάνια, προκειμένου να διδάξει λεξικογραφία και υφολογία στο εκεί πανεπιστήμιο.
Μεταξύ των τελευταίων του έργων συγκαταλέγονται τα Coscienze (1905), Nel paese di Zàgara (1910) και Gli Americani di Rabbato (1912).
Ο Λουίτζι Καπουάνα πέθανε στην Κατάνια σε ηλικία 76 ετών, λίγο μετά την είσοδο της Ιταλίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γέρνι Ποτότσνικ

Καριέρα

Ο Γέρνι Ποτόσνικ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ACH Βόλεϊ, ομάδα της Σλοβενίας. Στην ομάδα της ACH Βόλεϊ παρέμεινε μέχρι το 2006 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει δύο εγχώρια πρωταθλήματα το 2005 και το 2006.
Το 2006 ταξίδεψε στην Αυστρία για λογαριασμό της Ποσοχιλίνικα, στην οποία παρέμεινε για μία μόλις αγωνιστική σεζόν. Το 2007 επέστρεψε στη Σλοβενία και παρέμεινε για τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος αρχικά στην Κάλσιτ Καμίνικ (2007-08), έπειτα στην Σάλονιτ Ανόβο (2008-10) και τέλος στην Ούκο Κρόπα (2010-11).
Επόμενος προορισμός του Ποτόσνικ ήταν ο Παμβοχαϊκός, με τον οποίο υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας το 2011. Ένα χρόνο αργότερα μετεγγράφη στον Ολυμπιακό στον οποίο παρέμεινε για μία αγωνιστική σεζόν έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα (2013) αλλά και το κύπελλο Ελλάδας (2013).
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης ενώ το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στον Παμβοχαϊκό. Από το 2015 αγωνίζεται με την ομάδα της Ζιρόβνιτσα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Γέρνι Ποτόσνικ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σλοβενίας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει 30 συμμετοχές.
State of Euphoria

Τραγούδια

1. Be All, End All (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:22

2. Out of Sight, Out of Mind (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:13

3. Make Me Laugh (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 5:41

4. Antisocial (Bonvoisin, Krief) - 4:27

5. Who Cares Wins (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 7:35

6. Now It's Dark (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:34

7. Schism (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:27

8. Misery Loves Company (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:40

9. 13 (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 0:49

10. Finale (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 5:47

Βραβεία

State of Euphoria (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : Χρυσός
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification) : Ασημένιος
Καναδάς (CRIA Certification) : Χρυσός
NGC 6729

Το NGC 6729 ή Caldwell 68 είναι νεφέλωμα ανάκλασης/εκπομπής στον αστερισμό Νότιος Στέφανος. Έχει σχήμα βεντάλιας και φωτίζεται κυρίως από τον μεταβλητό αστέρα R νοτίου Στεφάνου.

Ιστορικό

Το ανακάλυψε o Άγγλος Άλμπερτ Μαρθ από τη Μάλτα το 1861, ενώ το ανακάλυψε επίσης ανεξάρτητα ο Γερμανός αστρονόμος Ιούλιος Σμιτ (Johann Friedrich Julius Schmidt) από την Αθήνα. Ο Σμιτ, διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών τότε, παρατήρησε επίσης την μεταβλητότητα του κεντρικού άστρου νεφελώματος, του R νοτίου Στεφάνου, του οποίου η φωτεινότητα επηρεάζει την φωτεινότητα του νεφελώματος.
Ο Σμιντ ήταν επίσης ο πρώτος ο οποίος υποπτεύθηκε ότι το νεφέλωμα μπορεί να μεταβλητό. Μετέπειτα παρατηρήσεις, τόσο δια οφθλαμού, όσο και με τη λήψη φωτογραφιών από το αστεροσκοπείο του Γιοχάνεσμπουργκ επιβεβαίωσαν την μεταβλητή φύση του νεφελώματος στις αρχές του 20ού αιώνα.

Χαρακτηριστικά

Το NGC 6729 είναι το τμήμα ενός σκοτεινού νεφελώματος το οποίο φωτίζεται από τους αστέρες R και Τ νοτίου Στεφάνου. Το R νοτίου Στεφάνου είναι το κύριο άστρο πριν την κύρια ακολουθία στο νεφέλωμα. Αρχικά θεωρούταν ότι είχε μικρό δυναμικό παραγωγής νέων άστρων, αλλά μελέτες στα ραδιοκύματα και μικροκύματα έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη διαφόρων αντικείμενων εντός του νεφελώματος, ενώ επίσης έχει εντοπιστεί και ένα ανοικτό σμήνος κοντά στο R νοτίου Στεφάνου. Είναι μια από τις πιο κοντινές περιοχές αστρογέννεσης του Γαλαξία στο ηλιακό σύστημα, περίπου 550 έτη φωτός μακριά. Στην ίδια περιοχή του ουρανού βρίσκονται επίσης τα νεφελώματα NGC 6726/7.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η μεταβολή των χαρακτηριστικών του, όπως το σχήμα και η λαμπρότητα, με παρόμοιο τρόπο με το NGC 2261, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ακόμη και μέσα σε 24 ώρες, πολύ σύντομο για να οφείλονται σε μεταβολές στη αναδιάταξη των αερίων του. Οι αλλαγές αυτές πλέον θεωρούνται ότι είναι αποτέλεσμα στην σκίαση των συστατικών του νεφελώματος από αέρια τα οποία περνούν σε πολύ μικρή απόσταση από το κεντρικό άστρο, μικρότερη από μια αστρονομική μονάδα.
Δενδροχώρι Καστοριάς

Πληθυσμιακά στοιχεία

Το 1878, δεν είχε προσχωρήσει κανείς στη Βουλγαρική Εξαρχία και είχε πληθυσμό 1.200 κατοίκους χριστιανούς ορθόδοξους. Το 1886 είχε 220 οικογένειες χριστιανικές, εκκλησία, σχολείο αρρένων, χάνι, κρήνες και 2 κλιβάνους [Σχινάς 1886], ενώ το 1900, ο Βούλγαρος στατιστικολόγος Μπάσιλ Κιντσώφ το 1900 καταγράφει 1.650 κατοίκους που έχουν προσχωρήσει στη Βουλγαρική Εξαρχία και τους αποκαλεί όλους Βουλγάρους.

Ιστορικό

Το Δενδροχώρι είναι ένα τυπικό δείγμα ορεινού χωριού που υπέστη δημογραφική καθίζηση (97%) από 1.207 άτομα το έτος 1913 σε 19 το 1951 τόσο κατά την αρχική περίοδο των ελληνοβουλγαρικών αναταράξεων (1880-1908), αλλά και στα μεταγενέστερα χρόνια ανωμάλων περιόδων, όπως στον  δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (συμμετοχή των ιθυνόντων του χωριού στη σύσταση της ΣΝΟΦ και μετά τη βραχύβια ύπαρξή της στη ΝΟΦ). Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού εγχειρήματος στην Ελλάδα (1946-1949) πολλοί  κάτοικοι της εντάχθηκαν στον ΔΣΕ και μερικοί είχαν ακολουθήσει ήδη από το 1945 την "μπριγάδα" (ταξιαρχία) του Γκότσε (Ηλίας Δημάκης) στο Βελιγράδι. Από 794 κάτοικοι που καταγράφονται το 1940 στην απογραφή του 1951 καταμετρούνται μόνο 19. Περισσότερα από 770 άτομα ακολουθούν την τύχη του ηττημένου ΔΣΕ στις Ανατολικές χώρες είτε ως επιζήσαντες άλλοτε μαχητές, είτε ως φυγόδικοι είτε ως εκτεθειμένοι στη νέα κατάσταση των πραγμάτων.
Γενέτειρα του Λαζάρ Ποπτράικωφ (1876-1903), χρησμένου τοπικού ηγέτη, δασκάλου της Βουλγαρικής Εξαρχίας και του Ακροναυπλιώτη Λαζάρου Ζησιάδη (Τερπόφσκι) (1901-1943) κατά την απογραφή του έτους 1951 αριθμούσε 19 κατοίκους που και αυτοί μετεγκατεστάθηκαν είτε στην πόλη της Καστοριάς είτε προσκλήθηκαν από συγγενείς τους στον Καναδά. Σήμερα κατοικείται εξ' ολοκλήρου από απόγονους Βλάχων της Παραμυθιάς και της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας που εγκαταστάθηκαν εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1950.
Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές (2019)

Οι Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές 2019 (επίσημα οι 43ες Καναδικές γενικές εκλογές) αναμένεται να λάβουν χώρα στις 21 Οκτωβρίου 2019 προκειμένου να εκλεγούν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων για την 43η Καναδική Βουλή. Η Καναδική Βουλή λύθηκε από την κυβέρνηση της Julie Payette στις 11 Σεπτεμβρίου 2019 μετά την συνάντησή της με τον πρωθυπουργό Τζάστιν Τριντό. Η εκστρατεία διάρκεις 40 ημερών θα δει το φιλελεύθερο κόμμα να προσπαθήσει να διατηρήσει την πλειοψηφία που έλαβε στις εκλογές 2015. Δυο από τα τρία μεγαλύτερα κόμματα θα συμμετάσχουν σε αυτές τις εκλογές με νέους ηγέτες : το Συντηρητικό Κόμμα με ηγέτη τον Andrew Scheer, και το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα με ηγέτη τον Jagmeet Singh.

Υπόβαθρο

Οι ομοσπονδιακές εκλογές του 2015 οδήγησαν στην εκλογή με πλειοψηφία μιας φιλελεύθερης κυβέρνησης και με πρωθυπουργό τον Τζάστιν Τριντό. Οι συντηρητικοί έγιναν επίσημα η αντιπολίτευση (με τον Stephen Harper να ανακοινώνει την παραίτησή του από ηγέτης του κόμματος) και τους Νέους Δημοκράτες να γίνονται το τρίτο κόμμα. Παρόλο που το Bloc Québécois και οι Πράσινοι εξελέγησαν στην Βουλή των Κοινοτήτων, και τα δυο κόμματα απέτυχαν να λάβουν τον απαιτούμενο αριθμό εδρών (12). Ο ηγέτης του Bloc Québécois Gilles Duceppe ανακοίνωσε την παραίτησή του λίγο μετά το πέρας των εκλογών και τον διαδέχτηκε η ηγέτης του Parti Québécois, Martine Ouellet. Η Ouellet ανακοίνωσε στην έκθεση για την ηγεσία του κόμματος ότι θα γινόταν η ηγέτης του Bloc Québécois στις 11 Ιουνίου 2018, και έτσι την τελική διαδοχή ανέλαβε ο Yves-François Blanchet στις 17 Ιανουαρίου 2019.
Λόγω του ότι ο Tom Mulcair έλαβε μόλις το 48% της ψηφοφορίας στην έκθεση για την ηγεσία του Νεοδημοκρατικού Κόμματος τον Απρίλιο 2016, το κόμμα προκήρυξε εκλογές για την ηγεσία του την 1η Οκτωβρίου 2017, από τις οποίες εξελέγη ο πρώην ηγέτης του Νεοδημοκρατικού Κόμματος στο Οντάριο Jagmeet Singh.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1971

Τόπος διεξαγωγής

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Θέατρο Γκέιτι του Δουβλίνου, πρωτεύουσας της Ιρλανδικής Δημοκρατίας. Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός έγινε στην Ιρλανδία.

Διαδικασία

Για πρώτη φορά ζητήθηκε από κάθε τηλεοπτικό φορέα να προβάλει τηλεοπτικά όλα τα τραγούδια που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό προτού διεξαχθεί ο μεγάλος, ζωντανός τελικός. Στο βίντεο του Βελγίου που προβλήθηκε σε προεπισκόπηση  οι Nicole & Hugo ερμήνευαν το τραγούδι "Goeiemorgen, morgen", όμως η Nicole αρρώστησε ξαφνικά λίγες ημέρες πριν τον τελικό του διαγωνισμού, με αποτέλεσμα να αντικατασταθούν οι ερμηνευτές του από τους Ζακ Ρεϊμόν και Λιλί Καστέλ. Η τελευταία, σύμφωνα με πληροφορίες δεν είχε τον χρόνο ούτε να βρει το κατάλληλο φόρεμα για την ερμηνεία.
Το BBC ανησύχησε για τις πιθανές αντιδράσεις του ακροατηρίου στο τραγούδι εξαιτίας των ταραχών που σοβούσαν στη Βόρεια Ιρλανδία. Έτσι, η επιλογή της τραγουδίστριας βασίστηκε στο γεγονός ότι ήταν δημοφιλής σε αμφότερα το Ηνωμένο Βασίλειο και την Βόρεια Ιρλανδία. Παρ' όλ' αυτά, η τραγουδίστρια δέχτηκε απειλές για τη ζωή της από τον ΙΡΑ, επειδή εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο.
Για πρώτη φορά συγκροτήματα αποτελούμενα από ως και 6 μέλη επιτράπηκε να λάβουν μέρος, με τον κανονισμό που ίσχυε στους προηγούμενους διαγωνισμούς (οι ερμηνείες έπρεπε να είναι ή σόλο ή ντουέτα) να καταργείται.
Ήταν η δεύτερη έγχρωμη μετάδοση στο εξωτερικό της ιρλανδικής ραδιοτηλεόρασης RTÉ. Εκτός από την Ιρλανδία, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε επίσης στις ΗΠΑ και στο Χονγκ Κονγκ αρκετές ημέρες αργότερα.

Μέθοδος ψηφοφορίας

Στον διαγωνισμό του 1971 εισήχθη ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας. Κάθε χώρα είχε δύο μέλη στην κριτική της επιτροπή, από τα οποία το ένα ήταν ηλικίας από 16 ως 25 ετών και το άλλο ήταν από 26 ως και 55 ετών.Το κάθε μέλος έδινε από 1 ως 5 πόντους σε κάθε τραγούδι αμέσως μετά την ερμηνεία του (εκτός από το τραγούδι της δικής τους χώρας, το οποίο δεν επιτρεπόταν να ψηφίσουν) και οι βαθμοί συγκεντρώνονταν και καταμετρούνταν αμέσως μετά την βαθμολογία. Οι κριτικές επιτροπές παρακολούθησαν το πρόγραμμα στην τηλεόραση από έναν χώρο στα παρασκήνια του θεάτρου και στη συνέχεια εμφανίστηκαν στη σκηνή για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματά τους. Η μέθοδος εκείνη παρουσίαζε ένα μικρό πρόβλημα, καθώς τα μέλη των κριτικών επιτροπών είχαν την τάση να δίνουν μόνο έναν ή δύο πόντους. Ωστόσο, το σύστημα εκείνο εφαρμόστηκε και στους διαγωνισμούς των ετών 1972 και 1973.

Χώρες που έλαβαν μέρος

Η Μάλτα έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον διαγωνισμό, ενώ η Αυστρία, η Φιλανδία, η Νορβηγία, η Πορτογαλία και η Σουηδία επανήλθαν στον διαγωνισμό έπειτα από σύντομη απουσία. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των συμμετοχών ανήλθε σε 18.

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν

Δύο καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό το 1971. Ήταν η Κάτια Εμπστάιν που εκπροσώπησε τη Γερμανία για δεύτερη συνεχή χρονιά, και ο Ζακ Ρεϊμόν, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει το Βέλγιο το 1963.
Σύμβολο

Παράσταση

Παραδοσιακά κάθε σύμβολο φέρεται (παρουσιάζεται) με διττή απεικόνιση (ορατή και σημαινόμενη) και με τριπλή σημασιολογία που αποτελεί και το χαρακτηριστικό του. Για παράδειγμα το περιστέρι αποτελεί σύμβολο ειρήνης, έτσι η απεικόνισή του ως σύμβολο παρουσιάζει ένα περιστέρι, (ορατή απεικόνιση), και ταυτόχρονα αλληγορικά την ειρήνη (αλληγορική απεικόνιση), στη συνέχεια αυτό δημιουργεί με τη σειρά του ένα συναίσθημα φόρτου επί της συγκεκριμένης αλληγορικής σημασίας, διάφορης έντασης, που αποτελεί και τον επ΄ αυτού του συμβόλου ψυχισμό (θετικό, αρνητικό ή αδιάφορο). Συνεπώς τα διακριτά μέρη του κάθε συμβόλου είναι τρία.
Το σύμβολο μπορεί να είναι ένα αντικείμενο ή σημείο, ή πρόσωπο, ή φράση, ή γεγονός που χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει μια έννοια, ιδέα ή παρεμφερή πληροφορία του αντικειμένου. Ποτέ όμως η ίδια η ιδέα. Το αναγνωριστικό σχήμα, σημάδι ή αναπαράσταση συμβάλλει (εξ ου και το όνομα) στην αποκρυπτογράφηση του νοήματος που αυτό φέρει. Έτσι, η συμβολική αναπαράσταση εννοιών και αντικειμένων είναι η βάση της επικοινωνίας μεταξύ δύο ή περισσότερων υποκειμένων. Συνεπώς το κάθε σύμβολο αποτελεί μέσον επικοινωνίας.

Λειτουργία συμβόλων

Το σύμβολο απευθύνεται σε καθαρά διανοητική λειτουργία της ανθρώπινης σκέψης και βοηθά στην αποτύπωση και την απομνημόνευση ενός νοήματος. Κατά αυτή την έννοια το αλφάβητο και οι αριθμοί αποτελούν τα πρώτα σύμβολα που μαθαίνει ο άνθρωπος να διαχειρίζεται είτε για επικοινωνία, είτε για τη διανοητική του ανάπτυξη, είτε για δική του εσωτερική καλλιέργεια ή καταγραφή των ιδεών του.
Ένα σύμβολο μπορεί να έχει καθολική ισχύ (να αναγνωρίζεται διεθνώς, όπως τα αποδεκτά σύμβολα των μαθηματικών πράξεων, ή η διάταξη των πέντε κύκλων του Ολυμπιακού σήματος, κ.λπ.), μερική (όπως η συγκεκριμένη μορφή του Σταυρού για τους Χριστιανούς), ή καθαρά τοπική (όπως το σήμα μιας αθλητικής ομάδας ενός τόπου).

Εφαρμογή συμβόλων

Η σημασία του συμβόλου ποικίλλει και συνήθως χρωματίζεται από το ιστορικό και θρησκευτικό πλάισιο που το περιβάλλει. Για παράδειγμα το "γαμμάδιο" των αρχαίων Ελλήνων, σύμβολο περιαγωγής, που συνδέθηκε η δεξιότροπη εκδοχή του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ιδεολογία του Ναζισμού, αυθαίρετα ως σβάστικα (στρατιωτικό σύμβολο), ενώ παλαιότερα αποτελούσε καθαρά θρησκευτικό, ειρηνικό σύμβολο και περιαγωγής στη τέχνη.
Σύμβολο, επίσης, είναι ένα πρόσωπο που έχει καθιερωθεί στην κοινή συνείδηση ως ο ενσαρκωτής μιας ιδέας ή τάσης. Για παράδειγμα, ο Νέλσον Μαντέλα υπήρξε σύμβολο του αγώνα κατά του Απαρτχάιντ.