Προσβολή

Zersetzung

Η παλαιότερη γνωστή χρήση των επίσημων τεχνικών παρενόχλησης άρχισαν στην Ανατολική Γερμανία κατά τη δεκαετία του 1950 και του 1960. Η ανατολικογερμανική μυστική αστυνομία (Στάζι), πρόσβαλε εκτενώς, ενώ η συγκεκριμένη επίσημη ονομασία είναι Zersetzung, η οποία ενισχύθηκε σημαντικά από την εποχή Χόνεκερ το 1971.

Ανάπτυξη της έννοιας

Ο Κόνραντ Λορενζ, στο βιβλίο του με τίτλο Σχετικά με την Επιθετικότητα (1966), περιγράφηκαν για πρώτη φορά προσβολές πάνω σε πουλιά και ζώα, αποδίδοντας τες σε ένστικτα ριζωμένα στο Δαρβινικό αγώνα για επιβίωση. Κατά την άποψή αυτή, οι άνθρωποι υπόκεινται σε παρόμοιες έμφυτες παρορμήσεις, αλλά μπορούν να τους φέρει κάτω από ορθολογικό έλεγχο.
Στη δεκαετία του 1970, ο σουηδός γιατρός Πίτερ-Πολ Χέιμεμανν εφάρμοσε την σκέψη του Λόρενζ για τη συλλογική επιθετικότητα των παιδιών, έναντι ενός παιδιού.
Στη δεκαετία του 1980, ο καθηγητής και εν ενεργεία ψυχολόγος Χάινζ Λέιμανν χρησιμοποίησε τον όρο για τις επιθέσεις στο χώρο εργασίας. Ο Λέιμανν σημείωσε ότι μία από τις πιθανές παρενέργειες της προσβολής είναι η διαταραχή μετα-τραυματικού στρες και είναι συχνά μισοδιαγνωμένη. Μετά από αυτή την ανακάλυψη θεραπεύονται με επιτυχία χιλιάδες θύματα στην κλινική του στη Σουηδία.

Στο χώρο εργασίας

Οι Βρετανοί αντι-εκφοβισμού ερευνητές Αντρέα Άνταμς και Τιμ Φίελντ χρησιμοποίησαν την έκφραση "παρενόχληση στον χώρο εργασίας", αντί του Λέιμανν που ονομάζεται "προσβολή" σε ένα εργασιακό πλαίσιο. Ταυτίζουν την προσβολή, ως ένα συγκεκριμένο είδος εκφοβισμού που δεν είναι τόσο εμφανές, όπως τα περισσότερα, και ορίζεται ως "μια συναισθηματική κακοποίηση. Αρχίζει όταν ένα άτομο γίνεται ο στόχος μιας ασεβής και επιβλαβής συμπεριφοράς. Μέσω υπονοούμενων, φημών και δημόσιας δυσφήμησης, ένα εχθρικό περιβάλλον δημιουργείται κατά την οποία ένα άτομο συγκεντρώνει και άλλους, πρόθυμοι ή απρόθυμοι, να συμμετέχουν σε συνεχείς κακόβουλες ενέργειες για να αναγκάσει ένα πρόσωπο να φύγει από το χώρο εργασίας."
Οι Άνταμς και Φίελντ πιστεύουν ότι η προσβολή συνήθως εντοπίζεται σε περιβάλλον εργασίας που έχουν κακή οργάνωση παραγωγής ή μεθόδους εργασίας και ανίκανους ή απρόσεκτους διαχειριστές και ότι τα θύματα προσβολών είναι συνήθως "εξαιρετικές προσωπικότητες που έχουν δείξει ευφυΐα, ικανότητα, δημιουργικότητα, ακεραιότητα, ολοκλήρωση και αφοσίωση".
Οι Σαλκρος, Ράμσεϊ και Μπάρκερ θεωρούν τη προσβολή σε χώρο εργασίας, γενικά, ως άγνωστο όρο σε ορισμένες αγγλόφωνες χώρες. Κάποιοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η προσβολή είναι απλά ένα άλλο όνομα για τον εκφοβισμό. Η προσβολή στο χώρο εργασίας μπορεί να θεωρηθεί ως ένας "ιός" ή "καρκίνος" που απλώνεται σε όλο το χώρο εργασίας μέσω κουτσομπολιών, φημών και αβάσιμων κατηγοριών. Είναι μια σκόπιμη προσπάθεια για να αναγκάσουν ένα πρόσωπο να φύγει από το χώρο εργασίας τους χρησιμοποιώντας τη ταπείνωση, τη γενική παρενόχληση, τη συναισθηματική κακοποίηση και/ή τον τρόμο. Η προσβολή μπορεί να περιγραφεί ως "συμμορία". Η προσβολή εκτελείται από έναν αρχηγό (που μπορεί να είναι ένας διευθυντής, ένας συνεργαζόμενος, ή ένα δευτερεύον πρόσωπο). Ο αρχηγός τότε καλεί και άλλους σε μια συστηματική και συχνή "προσβλητική" συμπεριφορά προς το θύμα.
Η προσβολή ως "κατηφορικός εκφοβισμός" από ανωτέρους είναι επίσης γνωστή ως "διεύθυνση", και "υψηλός εκφοβισμός" από συναδέλφους ως "προσωπικό", σε ορισμένες Ευρωπαϊκές χώρες, για παράδειγμα, σε γερμανόφωνες περιοχές.

Ψυχολογία και επιπτώσεις στην υγεία

Τα θύματα προσβολής στο χώρο εργασίας συχνά υποφέρουν από: διαταραχές προσαρμογής, σωματικά συμπτώματα, ψυχολογικά τραύματα (π. χ., δονητικά τραύματα ή αιφνίδια έναρξη επιλεκτικής αλαλίας), διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD), και μείζονα κατάθλιψη.
Σε στόχους προσβολής με PTSD, ο Λέιμανν σημείωσε ότι τα "ψυχικά αποτελέσματα ήταν πλήρως συγκρίσιμα με τα PTSD από πόλεμο ή  εμπειρίες στρατοπέδων." Μερικοί ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν αλκοολισμό ή άλλη κατάχρηση ουσιών. Οι οικογενειακές σχέσεις συνήθως υποφέρουν. Οι στόχοι στο χώρο εργασίας και οι μάρτυρες μπορούν ακόμη και να αναπτύξουν σύντομα ψυχωτικά επεισόδια επαγγελματικής ψύχωσης γενικά με παρανοϊκή συμπτώματα. Ο Λέιμανν εκτίμησε ότι το 15% των αυτοκτονιών στη Σουηδία θα μπορούσαν να αποδοθούν άμεσα στις προσβολές στους χώρους εργασίας.

Στο σχολείο

Μετά από εργασία του Χάινεμαν, ο Έλιοτ προσδιορίζει την προσβολή ως ένα σύνηθες φαινόμενο στην μορφή της ομάδας του εκφοβισμού στο σχολείο. Αφορά την "κόντρα" σε κάποιον που χρησιμοποιεί την τακτική των φημών, υπονοουμένων, της απαξίωσης, απομόνωσης, του εκφοβισμού, και πάνω απ ' όλα, το κάνει να φαίνεται πως το στοχευμένο πρόσωπο είναι υπεύθυνο.

Στον ακαδημαϊκό χώρο

Η μελέτη το Κένεθ Γουέστχουες για την προσβολή στην ακαδημαϊκή κοινότητα διαπίστωσε ότι το θέμα ευπάθειας αυξήθηκε λόγω προσωπικών διαφορών όπως το να είσαι ξένος ή να έχεις διαφορετικό φύλο, μέσω της συνεργασίας σε τομείς όπως στη μουσική ή στη λογοτεχνία που έχουν έρθει πρόσφατα κάτω από την επιρροή των λιγότερο αντικειμενικών και πιο μεταμοντέρνων υποτροφιών, των οικονομικών πιέσεων ή με επιθετικούς ανώτερους. Άλλοι παράγοντες που περιλαμβάνονται είναι ο φθόνος, η αίρεση και την πολιτική της πανεπιστημιούπολης.

Λίστες ελέγχου

Κοινωνιολόγοι και συγγραφείς έχουν δημιουργήσει καταλόγους ελέγχου και άλλα εργαλεία για να προσδιορίσουν τις συμπεριφορές της προσβολής.

Αντίστροφη προσβολή

Η αντίστροφη προσβολή είναι μια πράξη εκφοβισμού που γίνεται από μία υποδεέστερη, ή υφισταμένους ως ομάδα εναντίον των ανώτερων, ως αποτέλεσμα της προσβολής εναντίον τους , προσωπικών συγκρούσεων, ή της πολιτικής, με την οποία η δευτερεύουσα έχει ως στόχο να βλάψει την ανώτερη ιεραρχική θέση από αποφασιστική ψυχολογική προσβολή, αντί να παρατήσει τη δουλειά του. Οι συμπεριφορές που περιλαμβάνονται στην προσβολή, είναι οι επιθέσεις σε φήμη και αξιοπιστία, με στόχο την επαγγελματική απόδοση, οι οποίες χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά στην αντίστροφη προσβολή, καθώς και η υποτελή συμπεριφορά που περιλαμβάνεται στην αντίστροφη προσβολή. Εξαρτάται από παράγοντες, όπως η πολιτική απάτη, η αλλαγή θέσης εργασίας και οι διμερείς σχέσεις.