Λουάρ-Ατλαντίκ

Γεωγραφική θέση

Ο νομός Λουάρ-Ατλαντίκ αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής  Περιοχή του Λίγηρα και έχει έκταση 6.809  τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Βρίσκεται στη γαλλική ακτή του Ατλαντικού και συνορεύει στα βορειοδυτικά με το νομό Μορμπιάν, στο βορρά Ιλ-ε-Βιλαίν, στα ανατολικά με το νομό Μαιν-ε-Λουάρ και στο νότο με το νομό Βαντέ. Η δυτική ακτή συνορεύει με τον Ατλαντικό Ωκεανό. 
Πρωτεύουσα του νομού και όλης της Περιοχής του Λίγηρα είναι η Νάντη, που απέχει 343 χιλιόμετρα από το Παρίσι κατ' ευθεία γραμμή, προς τα νοτιοδυτικά και 16 χιλιόμετρα από τις εκβολές του Λίγηρα. 
Ο κυριότερος ποταμός είναι ο Λίγηρας, ο οποίος εκβάλει στον Ατλαντικό ωκεανό στην περιοχή της Σαιν-Ναζαίρ. Η κοιλάδα του Λίγηρα κοντά στις εκβολές του ονομάζεται Κάτω-Λίγηρας.Το βόρειο τμήμα του νομού διαρρέεται από τα ανατολικά προς τα δυτικά από τους πολλούς παραποτάμους, όπως οι Σερ, Ντον και Ερντρ, και το νότιο από τον  Σεβρ Νανταίζ.
Η περιοχή εκτείνεται μέσα στον Αρμορικανό Ορεινό Όγκο με τις υπώρειες των υψωμάτων της Βρετάνης. Το μέσο υψόμετρο είναι μόλις 34 μέτρα, που καθιστά το νομό Λουάρ-Ατλαντίκ τον πιο επίπεδο στη Γαλλία.
Ο νομός Λουάρ-Ατλαντίκ έχει περισσότερα από 130 χιλιόμετρα ακτογραμμής στον Ατλαντικό Ωκεανό και κατά μήκος των ακτών υπάρχουν πολλά παραθεριστικά θέρετρα.

Ιστορία

Ο νομός Λουάρ-Ατλαντίκ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς  (πλέον 101), που δημιουργήθηκαν  κατά την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789. Αρχικά ονομάστηκε Κάτω Λίγηρας, αλλά το όνομά του άλλαξε το 1957 και πήρε το σημερινό του όνομα Λουάρ-Ατλαντίκ.
Η περιοχή είναι μέρος του ιστορικού δουκάτου της Βρετάνης. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η κυβέρνηση του Βισύ δημιούργησε ένα σύστημα περιφερειακών νομαρχιών όπου ο νομός αποκλείστηκε από την περιοχή της Βρετάνης και ενώθηκε με γειτονικούς γαλλικούς νομούς με πρωτεύουσα την Ανζέ.
Μετά τον πόλεμο, αυτές οι διοικητικές αλλαγές εφαρμόστηκαν με τροποποιήσεις στην εδαφική μεταρρύθμιση του 1955 με σκοπό τη βελτιστοποίηση της διαχείρισης των περιοχών. Από τότε υπήρξε σειρά εκστρατειών που αντικατοπτρίζουν μια ισχυρή τοπική διάθεση για επανένταξη του νομού στη διοικητική περιοχή της Βρετάνης, στην οποία βρίσκεται πιο κοντά πολιτιστικά και ιστορικά ήδη από το Παλαιό καθεστώς.
Όπως και στην υπόλοιπη Άνω Βρετάνη, η λαϊκή γλώσσα ήταν, και έχει επιβιώσει τοπικά, τα γκαλό (Gallo), διάλεκτος της βρετονικής.

Οικονομία

Ο νομός είναι αγροτικός, με έμφαση κυρίως στις αμπελοκαλλιέργειες και την οινοπαραγωγή. Η παράδοση της αμπελοκαλλιέργειας, στην περιοχή της Νάντης όπου παράγεται το μουσκαντέ, κρασί Προστατευόμενης ονομασία προέλευσης, χρονολογείται από διάταγμα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Πρόβου, του οποίου οι στρατιώτες έβαλαν τα πρώτα αμπέλια στην περιοχή. 
Διαθέτει επίσης και έναν πολύπλευρο βιομηχανικό τομέα, ιδιαίτερα ανεπτυγμένο χάρη και στα δύο λιμάνια, τη Νάντη και το Σαιν-Ναζαίρ, αλλά και στη βιομηχανική αποκέντρωση του Παρισιού. Στην περιοχή υπάρχουν ναυπηγεία, μονάδες επεξεργασίας χαλκού και μη σιδηρούχων μετάλλων, κατασκευής όπλων, αεροναυτικής, λιπασμάτων, ηλεκτρονικών, γεωργικών εργαλείων, κονσερβοποιίας, επίσης μονάδες παραγωγής μπισκότων, εσωρούχων. Επίσης, βιομηχανίες μηχανοκατασκευών όπως σιδηροδρομικές μηχανές, ντιζελοκινητήρες, υλικά ψυκτικών μηχανημάτων και αεροναυπηγικής, μονάδες χημικών προϊόντων, υφαντουργίας, εξαγωγής αλατιού κ.α.ς.
Στο νομό υπάρχουν αρκετές μεγάλες εταιρείες στον τομέα ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Στην παραλιακή ζώνη κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η αλιεία και ο τουρισμός.