google/wiki40b huggingface dataset:
Συμμετοχή της Σερβίας και Μαυροβουνίου στη Eurovision

Ιστορία

Η Σερβία και Μαυροβούνιο ήθελε να λάβει μέρος το 2003, όμως δεν ήταν σε θέση να λάβουν μέρος, γιατί η EBU αποφάσισε ότι πάρα πολλές χώρες θα υποβιβαζόταν αν η χώρα λάμβανε μέρος. Το RTS πραγματοποίησε έναν διαγωνισμό, το "Beovizija 2003" (χρησιμοποιήθηκε ως «πρόβα» για τα επόμενα χρόνια επιλογής της Eurovision) που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 12 και 14 Απριλίου. Ο νικητής ήταν ο Τόσε Πρόεσκι με το "Čija si". Ο Προέσκι θα πήγαινε για να εκπροσωπήσει την πατρίδα του, την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας το επόμενο έτος.
Το "No Name" ήταν κοντά στο να συμμετάσχει για μια ακόμη φορά, για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2006 στην Αθήνα, ωστόσο, από τη νίκη στον εθνικό προκριματικό γύρο το 2005, είχε αμφισβητηθεί η κριτική επιτροπή, λόγω της τακτικής ψήφου της Ραδιοτηλεόρασης του Μαυροβουνίου, και από την ψηφοφορία του εθνικού προκριματικού το 2006 είδε μια επανάληψη αυτού. Έτσι, η UJRT, η εθνική ένωση των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, δεν κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με την αποστολή τους στο διαγωνισμό και πάλι. Στις 20 Μαρτίου 2006, Σερβία και Μαυροβούνιο αποσύρθηκε επίσημα από το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Η χώρα ωστόσο συμμετείχε στην τελική ψηφοφορία για το νικητή. Ο ημιτελικός της Eurovision δεν μεταδόθηκε στο Μαυροβούνιο το 2006, και έτσι οι ψήφοι από τη Σερβία και Μαυροβούνιο, ήταν μόνο από τη Σερβία.
Και οι δύο χώρες έστειλαν ξεχωριστές συμμετοχές στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2007, μετά το δημοψήφισμα του Μαυροβουνίου για την ανεξαρτησία και διάλυση της κρατικής ένωσης, τον Ιούνιο του 2006. Το Μαυροβούνιο έκανε το ντεμπούτο του ως ανεξάρτητο κράτος και έστειλε τον Στίβαν Φάντι και η Σερβία έστειλε τη Μαρίγια Σερίφοβιτς που έφερε το τρόπαιο στη Σερβία για πρώτη φορά.
Προγκρές Μ-07Μ

Αποστολή

Το Προγκρές Μ-07Μ εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 (10:22:28), ενώ η εκτόξευση είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 8 Σεπτεμβρίου. Η καθυστέρηση οφείλονταν στις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή.
Έπειτα από δύο ημέρες ελεύθερης πτήσης το σκάφος συνδέθηκε με το τμήμα Ζβεζντά του σταθμού στις 12 Σεπτεμβρίου (11:58 UTC). Μετέφερε φορτίο 2.515 kg, στο οποίο περιλαμβάνονταν 1.120 kg καυσίμων, 49 kg οξυγόνου, 210 kg νερού καθώς και υλικά για το σύστημα υποστήριξης ζωής του σταθμού, προμήθειες, τρόφιμα και άλλο εξοπλισμό.
Οι προωθητήρες του διαστημοπλοίου χρησιμοποιήθηκαν τρεις φορές για να διορθωθεί το επίπεδο της τροχιάς του διαστημικού σταθμού, συγκεκριμένα στις 15 Σεπτεμβρίου, στις 20 Οκτωβρίου και τις 22 Δεκεμβρίου.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2011 το Προγκρές αποσυνδέθηκε προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα του τμήματος Ζβεζντά προκειμένου αυτή να απελευθερωθεί για το ευρωπαϊκό σκάφος ανεφοδιασμού Johannes Kepler. Στην συνέχεια καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.<ref>{{cite web|url=http://www.itar-tass.com/eng/level2.html?NewsID=15972626&PageNum=0%7Ctitle=Fragments of Progress space freighter drown in Pacific Ocean|publisher=ITAR-TASS|date=20 February 2011|accessdate=21
Ομπελέριο

Υποταγή στους Φράγκους

Ο Ομπελέριο ακολούθησε την πολιτική των προκατόχων του που διόριζαν τα μέλη της οικογένειας τους συμβασιλείς, ο ίδιος διόρισε τον αδελφό του Μπήτο. Οι Αντεμορί πέρασαν σύντομα έξω από την εύνοια του και ξέσπασαν εμφύλιες συγκρούσεις, οι Βυζαντινοί της Ερακλέα και οι δημοκρατικοί του Μαλαμόκκο καταδιώχθηκαν. Ο εξόριστος πατριάρχης του Γκράντο που ζούσε στην αυλή του Καρλομάγνου στο Άαχεν επέστρεψε στην Βενετία και πρότεινε να μπει η πόλη υπό την προστασία των Φράγκων. Ο Ομπελέριο το δέχτηκε, έδωσε με ευχαρίστηση όρκο υποταγής τα Χριστούγεννα του 805 στον Καρλομάγνο στο Άαχεν με αντάλλαγμα την προστασία του, την ίδια εποχή διάλεξε την Φράγκα Καρόλα για σύζυγο. Η πράξη του αυτή εξόργισε τους Βυζαντινούς που ήταν επικυρίαρχοι της Βενετίας, στρατοπέδευσαν στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας και επιτέθηκαν με στόλο στο Κομάτσιο αλλά ηττήθηκαν. Ο Ομπελέριο και ο Μπήτο διόρισαν συμβασιλέα τον τρίτο τους αδελφό Βαλεντίνο, οι κάτοικοι της Βενετίας εξοργισμένοι κάλεσαν τον γιο του Καρλομάγνου Πεπίνο της Ιταλίας να καταλάβει την πόλη. Πολιόρκησε την Βενετία έξι μήνες αλλά οι επιδημίες θέρισαν τον στρατό του και υποχώρησε, οι Αντενόρι υπερασπίστηκαν την πόλη.

Εξορία

Ο Ομπελέριο και τα αδέλφια του εξορίστηκαν και ο Ανιέλλο Παρτετσιπάτσιο που είχε υπερασπιστεί την πόλη από τον Πεπίνο εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας. Ο Ομπελέριο έζησε τα επόμενα 20 χρόνια εξόριστος στην Κωνσταντινούπολη και επέστρεψε με τον θάνατο του Τζουστινιάνο Παρτετσιπάτσιο (829), έφτασε με οπαδούς του στην Βιγκίλια κοντά στην Μαλαμόκκο και διεκδίκησε τα δικαιώματα του. Οι δύο πόλεις τον αναγνώρισαν αλλά ο Τζοβάννι Α΄ Παρτετσιπάτσιο μικρότερος αδελφός και διάδοχος του Τζουστινιάνο τις έκαψε, ο ίδιος ο Ομπελέριο αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του εμφανίστηκε δημόσια στο πλήθος.
Ατίς-Μονς

Ιστορία

Το Ατίς-Μονς σχηματίστηκε το 1817 από την ένωση δύο χωριών, του Ατίς (κατά μήκος του Σηκουάνα, και παλαιότερα γνωστό ως Ατίς-σουρ-Ορζ ) και Μονς (στην παρακείμενο οροπέδιο). Σήμερα η κατώτερη περιοχή της κοινότητας ονομάζεται συνήθως Ατίς-Βαλ. 
Ένα σημαντικό ποσοστό (περίπου 80%) του Ατίς-Μονς καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της βομβιστικής επιδρομής των συμμάχων της 18ης Απριλίου 1944. Περίπου 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 4.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι. Το Ατίς-Μονς αναγκάστηκε να ξαναχτιστεί μετά τον πόλεμο.

Γεωγραφία

Το Ατίς-Μονς βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Ορζ και Σηκουάνα και στο νότιο άκρο του διεθνούς αερολιμένα του Ορλύ .

Διοίκηση

Το καντόνι του Ατίς-Μονς έχει 2 κοινότητες (το άλλο είναι το Παραί-Βιέιγ-Ποστ ) και έχει 36.615 κατοίκους. Το Ατίς-Μονς είναι μια αδελφοποιημένη πόλη με την Μπάλινα στην Ιρλανδία.

Μεταφορές

Το Ατίς-Μονς εξυπηρετείται από το σταθμό Ατίς-Μονς από την γραμμή Προαστιακού του Παρσιού C.
Γιαννάκης Κουτρούκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε περί το 1785 στην Ξυλογαϊδάρα της επαρχίας Δωρίδας. Καταγόταν από την οικογένεια των Κουτρακέων, η οποία είχε είχε πολύμαχη δράση, πριν ακόμα την επανάσταση. Ο Σταματάκης Ασφακιανός Κουτρούκης, αρματολός, σύντροφος και συναγωνιστής του Ανδρούτσου ήταν θείος του καπετάν Γιαννάκη. Ο Μόσχος, ο Κίτσος και ο Χρήστος Μηλιώνης ήταν εξάδερφοί του. Ο πατέρας του, Θεόδωρος Κουτρούκης ήταν επίσης αγωνιστής ακόμα πριν την επανάσταση του 1821.
Όταν ο Ζαρίφης κατά το 1820 έφτασε στην Ξυλογαϊδάρα σε αποστολή των αρχών της Φιλικής Εταιρείας, πρώτοι αυτοί δέχτηκαν να ξεκινήσουν τον αγώνα. Την ίδια νύχτα ο Κουτρούκης, ο γέρω Ζωιτός και οι δυο πρόκριτοι του χωριού ορκίστηκαν επί της εικόνας του Αγίου Χαραλάμπους, δεχόμενοι την ιδέα της επαναστάσεως του γένους. Από εκείνη την ημέρα, ολόκληρη η οικογένεια αφοσιώθηκε στην εκτέλεση αυτού και μόνου του σκοπού και συστηματικά ξεσήκωσε τους συγχωριανούς του. Όταν ήρθε η ώρα της ενέργειας ο Κουτρούκης οδήγησε τα παλικάρια του στην μάχη του Μαλανδρίνου. Οι Κουτρουκαίοι μετά από αυτό βάδισαν κατά της Ναυπάκτου την οποία πολιορκούσε από καιρό ο Χορμόβας. Εκεί στάθμευσε με τον Κατσικαπή και τον Σκαλτσοδήμο μπροστά από την ανατολική πύλη του φρουρίου πολεμώντας τους Αλβανούς του Ιουσούφ πασά. 
Συνέχισε να πολεμά αδιάκοπα από την μια μάχη στην άλλη στην Ρούμελη και τον Μοριά.
Τον Μάρτιο του 1825 ο Κουτρούκης εντάχτηκε με τους άντρες του στα στρατεύματα της κυβέρνησης με τον βαθμό του υποχιλίαρχου και αποσύρθηκε τελικά από τον αγώνα. Το 1835 υπέβαλε το δίπλωμά του αυτό στην επιτροπή του αγώνα, ξεχάστηκε όμως στα αρχεία του Λοιδωρικίου και έμεινε άγνωστος μέχρι το 1886 που πέθανε.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 1958

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 1958 ήταν το 6ο περιφερειακό πρωτάθλημα που διοργανώθηκε από την FIBA Europe για τις γυναίκες. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Λοτζ της Πολωνίας και πραγματοποιήθηκε από τις 9 με 18 Μαΐου του 1958. Η Βουλγαρία κέρδισε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο, ενώ η Σοβιετική Ένωση, πρωταθλητές της προηγούμενης διοργάνωσης έλαβε το αργυρό, ενώ η Τσεχοσλοβακία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.

Προκριματική Φάση

Οι 10 ομάδες χωρίστηκαν σε τρία γκρουπ. Οι πρώτοι δύο από κάθε γύρο θα περνούν την Τελική Φάση. Οι άλλες ομάδες θα συνεχίσουν στον όμιλο των θέσεων μεταξύ 7ης - 12ης.
Νικολέττα Βλαβιανού

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη. Σπούδασε στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Παντείου. Έχει συμμετάσχει σε πολλές παραστάσεις και ταινίες μεταξύ των οποίων : παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου π.χ. Ο Σέντσας (σκηνοθεσίας Κ.Τσιάνου), Θανάτω Θάνατον (Νίκου  Μαστοράκη), Αμερικάνος στο κεφάλι (Γ. Αρμένη). Έχει συμμετάσχει και σε τηλεοπτικές σειρές όπως Χαϊ-Ρόκ, Ο Πέτρος και τα κορίτσια του, Μου το κρατάς μανιάτικο, Η Πολυκατοικία. Έχει εμφανιστεί και στον κινηματογράφο με την ταινία Peppermint, του Κώστα Καπάκα
.
Αρσίνοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αρσίνοος (από τις λέξεις άρσις + νόος-νους,  ο κατά κάποιο τρόπο συμβιβαστικός, ο ευπειθής, ή "αερσίνοος=υπερήφανος") είναι γνωστός ένας επιφανής κάτοικος της νήσου Τενέδου. Τη θυγατέρα του Αρσινόου, η οποία ονομαζόταν Εκαμήδη, την άρπαξε ο Αχιλλέας όταν πέρασε από το νησί πηγαίνοντας στον Τρωικό Πόλεμο (αργότερα θεωρήθηκε σκλάβα του Νέστορα). Ο Αρσίνοος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Λ, στίχος 326).
Μιδάτ Φράσερι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1880 στα Ιωάννινα και ήταν μέλος της σημαντικής αλβανικής οικογένειας των Φράσερι. Μετά τις σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη, ανέπτυξε πλούσια πνευματική και πολιτική δραστηριότητα. Αρχικά διορίστηκε το 1905 στην Οθωμανική Διοίκηση Θεσσαλονίκης απ'όπου το 1908 άρχισε να εκδίδει την αλβανόφωνη εφημερίδα Ελευθερία ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο αλβανικό Συνέδριο του Μοναστηρίου. Στις 28 Νοεμβρίου του 1912 πήρε μέρος στην κήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλβανίας που έλαβε χώρα στην Αυλώνα με πρωτοβουλία του Ισμαήλ Κεμάλ Βλόρα και μετά την οριστική ίδρυση του αλβανικού κράτους ανέλαβε κατά καιρούς διάφορες κυβερνητικές και διπλωματικές θέσεις. Κατά τα τέλη του 1925 αποσύρθηκε από την πολιτική σκηνή συνεχίζοντας το πνευματικό του έργο ως συγγραφέας και το 1927 ίδρυσε σημαντική βιβλιοθήκη στα Τίρανα.

Κατοχή

Μετά την εισβολή και την κατάληψη της Αλβανίας από την φασιστική Ιταλία επαναδραστηριοποιήθηκε πολιτικά και από το 1941 ήταν πνευματικός και πολιτικός ηγέτης της ένοπλης οργάνωσης Μπάλι Κομπετάρ, που είχε ως στόχο την προσάρτηση του Κόσοβου και της λεγόμενης Τσαμουριάς. Κατά το τέλος της κατοχής αυτή η οργάνωση κτυπήθηκε από τους Αλβανούς αντιστασιακούς ως προδοτική λόγω της πλήρης συνεργασίας από έτος 1943 και μετά με τις κατοχικές δυνάμεις, ενώ ο ξάδερφος του έγινε ο δωσίλογος πρωθυπουργός της Αλβανίας.

Απελευθέρωση

Με τη αποχώρηση των Γερμανών στρατιωτών από την Αλβανία και την επικράτηση των αντιστασιακών, ο Φράσερι αρχικά κατέφυγε τον Νοέμβριο του 1944 στην Ιταλία, ενώ η πλούσια βιβλιοθήκη που ο ίδιος είχε ιδρύσει με πάνω από 20.000 βιβλία κατασχέθηκε από το νέο καθεστώς μόλις αυτός εγκατέλειψε τη χώρα. Στη συνέχεια αυτοεξορίστηκε στις ΗΠΑ. 
Πήρε μέρος σε αντικαθεστωτικές οργανώσεις και ενέργειες κατά του καθεστώς Χότζα συνεργαζόμενος με τη CIA και με δίκτυο συνεργατών σε πολλές χώρες μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα. Στις 26 Αυγούστου 1949 προέδρευσε της επιτροπής Ελευθέρας Αλβανίας με στόχο την ανατροπή του κομμουνιστικού καθεστώτος, η οποία χαιρετίστηκε μεταξύ άλλων και από τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξανδρο Διομήδη. Πέθανε στις 3 Οκτωβρίου του 1949 στη Νέα Υόρκη από καρδιακή προσβολή.
Δεσπότης

Δεσπότης (θηλ.: Δεσποτίς, Δεσπότειρα, Δεσποτίνα, και Δέσποινα)

Ηγεμονικός τίτλος

Ο όρος «δεσπότης» χρησιμοποιούνταν με την έννοια του κυρίου του οίκου, οικογενειάρχη, οικοδεσπότη. Αντίστοιχο με το λατινικό όρο dominus, στη ρωμαϊκή και πρώιμη βυζαντινή εποχή χρησιμοποιούνταν ως προσφωνητικό για σημαίνοντα πρόσωπα, και ιδιαίτερα το Θεό, τους επισκόπους και πατριάρχες και τους αυτοκράτορες. Η χρήση του παρέμενε ανεπίσημη, παρά την σποραδική του εμφάνιση σε επίσημα έγγραφα και νομίσματα (όπως επί Λέοντος Γ').
Ο τίτλος απέκτησε μια πιο συγκεκριμένη έννοια επί Μανουήλ Α', ο οποίος δημιούργησε το έκτακτο αξίωμα του «δεσπότη» το 1163 για το γαμβρό του Μπέλα Γ', ο οποίος εκείνη την εποχή είχε οριστεί διάδοχος του αυτοκράτορα. Το αξίωμα αυτό καθιερώθηκε έκτοτε ως το υψηλότερο στην υστεροβυζαντινή αυλική ιεραρχία, αμέσως μετά τον αυτοκράτορα, και απονεμόταν συνήθως στους μικρότερους γιους ή τους γαμπρούς του αυτοκράτορα (ο πρωτότοκος συνήθως στεφόταν συμβασιλεύς). Από το Βυζάντιο, ο τίτλος διαδόθηκε στα όμορα κράτη που βρίσκονταν υπό την πολιτική και πολιτιστική επιρροή της αυτοκρατορίας. Έτσι χρησιμοποιήθηκε από τη Λατινική Αυτοκρατορία, τη Βουλγαρία και τη Σερβία (деспот, θηλ. деспотица) και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, όπου σε αντίθεση με τη συνήθη βυζαντινή πρακτική, «δεσπότης» ονομαζόταν ο διάδοχος του θρόνου.
Ως το υψηλότερο μετά αυτό του βασιλέως αξίωμα, ο τίτλος του «δεσπότη» υιοθετήθηκε από ή παραχωρήθηκε σε αρκετούς ανεξάρτητους ή ημιανεξάρτητους ηγεμόνες του ευρύτερου βυζαντινού κόσμου, των οποίων οι επικράτειες έμειναν γνωστές ως δεσποτάτα, παρότι δεν έφεραν όλοι οι ηγεμόνες τους τον τίτλο αυτό. Τέτοια ήταν το Δεσποτάτο της Ηπείρου και τα διάδοχα δεσποτάτα της Άρτας και του Αγγελοκάστρου, καθώς και η Σερβία μετά το 1403. Ταυτόχρονα, η πρακτική των Παλαιολόγων, από τα μέσα του 14ου αιώνα και ύστερα, να αναθέτουν τη διακυβέρνηση διαφόρων απομακρυσμένων περιοχών του κράτους σε πρίγκιπες της αυτοκρατορικής οικογένειας, οδήγησε στη δημιουργία ημιαυτόνομων επικρατειών κάτω από «δεσπότες», όπως στη Θεσσαλονίκη και το Μοριά. Επί των Παλαιολόγων η απονομή του τίτλου συνοδευόταν από την παραχώρηση ενός κλήρου.

Θρησκευτικός τίτλος

Στην χριστιανική ανατολική εκκλησιαστική γλώσσα αποδίδεται συνώνυμα του Επισκόπου. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και τα πλείστα «οφίκια» που παραχώρησε ο Μωάμεθ Β' στο νέο Πατριάρχη ήταν και αυτός ο τίτλος του εκλιπόντος Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου. Προς τούτο και ο Πολυχρονισμός : «Τον Δεσπότην και Αρχιερέα ημών Κύριε φύλλαττε εις πολλά έτη'» κλπ και που συνεχίζεται μέχρι σήμερα ανεξάρτητα της μορφής του πολιτεύματος της χώρας.
Η κλητική από λαϊκούς μόνο σε επίκληση ευλογίας: πχ Δέσποτα την ευλογία Σας.
Νίκος Γ. Ξυδάκης

Πολιτική σταδιοδρομία

Πρωτοεξελέγη βουλευτής στη Β΄ Αθηνών με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015, ενώ από τότε ως τον Αύγουστο του ίδιου έτους διετέλεσε Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού. Επανεξελέγη βουλευτής στη Β' Αθηνών τον Σεπτέμβριο του 2015 και ορίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για Θέματα Ευρωπαϊκών υποθέσεων στη δεύτερη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Παρέμεινε στη θέση αυτή ως τον ανασχηματισμό του Νοεμβρίου του 2016. Μετά τον ανασχηματισμό εκλέχτηκε ομόφωνα δεύτερος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Κ.Ο. του ΣυΡιζΑ.
Τσεντουρίπε

Ρωμαική αυτοκρατορία

Ο Θουκυδίδης καταγράφει την αρχαία πόλη με το όνομα "Κεντόριπα", κατοικούσαν Σικελοί που εξελληνίστηκαν τον 5ο αιώνα π.Χ., έγιναν σύμμαχοι των Αθηναίων όταν έκαναν την Εκστρατεία στη Σικελία. Διατήρησε την ανεξαρτησία της μέχρι την εποχή που ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος όπου υποτάχθηκε στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Παραχωρήθηκαν στην Κεντόριπα Λατινικά δικαιώματα και φοροαπαλλαγές πριν από τις υπόλοιπες πόλεις της Σικελίας. Τον 3ο και τον 2ο αιώνα π.Χ. η Κεντόριπα έγινε πασίγνωστη για την πολύχρωμη διακόσμηση των αγγείων.
Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων περιγράφει την Κεντόριπα σαν από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες Σικελικές πόλεις της εποχής του με πληθυσμό που έφτανε τους 10.000 κατοίκους. Όταν ο Σέξτος Πομπήιος και ο Οκταβιανός Αύγουστος βρέθηκαν σε εμφύλιο πέρασε περίοδο κρίσης, υποστήριξε τον Αύγουστο που όταν νίκησε έδωσε στους κατοίκους τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη. Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία πέρασε μεγάλη περίοδο ακμής με τεράστια μνημεία, γλυπτά και αμέτρητες επιγραφές, δέχτηκε έναν Σύμβουλο που ήταν πιθανότατα γιος ή μέλος της συνοδείας του αυτοκράτορα Αδριανού. Τα μνημεία παραμελήθηκαν σταδιακά και λεηλατήθηκαν από συλλέκτες, τα τελευταία χρόνια της αυτοκρατορίας η πόλη έπεσε σε παρακμή.

Νεώτερα χρόνια

Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν κατέστρεψε την πόλη για να την τιμωρήσει για μια επανάσταση (1233), οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στην Αγκούστα. Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός την ισοπέδωσε από τα θεμέλια, ο Φραντσέσκο Μονκάντα την έκτισε ξανά (1548).
Η νέα πόλη έμεινε γνωστή μέχρι το 1863 ως "Τσεντορμπί". Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο την εποχή που η Σικελία προσπαθούσε να ελευθερωθεί (1943) κατελήφθη προσωρινά από το την 38η Ταξιαρχία Πεζικού των αμυνόμενων Γερμανών και υπέστη καταστροφές.
Τζέιμς Μάσλοου

Ζωή

Πήγε δημοτικό σχολείο στο La Jolla και στο Torrey Pines, γυμνάσιο στο Muirlands και φοίτησε στο Creative and Performing Arts του Σαν Ντιέγκο. Είχε ένα μικρό ρόλο στην παραγωγή του Σαν Ντιέγκο Όπερα της La Bohème, όταν ήταν 10 ετών. Παρευρέθηκε στην κατασκήνωση La Jolla Playhouse. Απέκτησε τον προσωπικό του ατζέντη στην ηλικία των 14 ετών. Σε μια παραγωγή του Les Misérables είχε τον ρόλου του Marius. Έφυγε από την Σχολή της Creative και Performing Arts στα μέσα του 10ου βαθμού, για να πάει στον Κορονάντο Σχολή Καλών Τεχνών (cosa). Αποφοίτησε από Cosa το 2007 στο μουσικό τμήμα θεάτρου.Όπως υποστηρίζει και ο ίδιος ήταν πολύ δημοφιλής σε όλο το δημοτικό αφού άλαζε συνεχώς σχολεία λόγο μετακομίσεων. Ακόμα συμμετείχε ως ένας από τους καλύτερους χορευτές στην αμερικάνικη εκπομπή 'Dancing With The Stars'.
Επιπωμάτιο (γαστερόποδα)

Το επιπωμάτιο των γαστεροπόδων είναι μια δισκοειδής κατασκευή με την οποία φράσσεται η είσοδος του οστράκου τους δίκην πώματος (καπάκι), εξ ου και η ονομασία του. Έχει γενικά μορφή δίσκου, ή ωοειδή· το ακριβές σχήμα και μέγεθος ποικίλλει αντίστοιχα με τη μορφή και τη διάσταση του ανοίγματος της εισόδου του οστράκου, το οποίο και φέρεται στο πόδι του γαστεροπόδου.

Γενικά

Η σημασία του επιπωματίου είναι ιδιαίτερα σπουδαία στην επιβίωση των γαστεροπόδων που φέρουν όστρακο. Τούτο, εκτός από την ασφάλεια που παρέχει κλείνοντας την είσοδο όταν το ζώο το τραβά καθώς εισχωρεί εντός του οστράκου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως σκαπτικό μέσο προς άγρα τροφής μέσα σε άμμο και λάσπη και να καταστήσει ευκολότερη την μετακίνηση του ζώου πάνω σ΄ αυτή. Η σημαντικότερη όμως λειτουργία του προκύπτει από το γεγονός ότι κλείνει ερμητικά και έτσι, όταν το γαστερόποδο κινούμενο σε πολύ μικρά βάθη που επηρεάζονται από την παλίρροια βρεθεί σε άμπωτη εκτός νερού, συγκρατεί εντός του οστράκου μια ποσότητα νερού ικανή να προφυλάξει το ζώο από τον κίνδυνο της αποξήρανσης.

Σχήμα

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω το σχήμα και το μέγεθος των επιπωματίων ποικίλλει. Συνηθέστερα έχουν σχήμα δισκοειδές, πεταλοειδές, ελλειπτικό ή πολύ ελλειπτικό ωοειδές που θυμίζει νύχι.

Είδη

Εκτός της ονομασίας που λαμβάνουν τα επιπωμάτια εκ του σχήματός τους, διακρίνονται επίσης και εκ του τρόπου της ανάπτυξης τους, που επί το πλείστον γίνεται ακτινοειδώς ή σπειροειδώς· έτσι διακρίνονται σε ακτινωτά και σπειροειδή. Τα δεύτερα ανάλογα του αριθμού των σπειρών διακρίνονται επιμέρους σε ολιγόσπειρα, μέτρια ή απλά σπειροειδή, πολύσπειρα, ακτινωτά, αρθρωτά κ.λπ..
Πολλοί βιολόγοι ταξινομιστές προχωρούν σε διάκριση των οστρακοφόρων γαστεροπόδων ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι του οργάνου αυτού διακρίνοντας αυτά σε: "επιπωματιοφόρα" και σε "μη επιπωματιοφόρα" γαστερόποδα.
Three (ταινία)

Περίληψη

Ο Τζακ, πλούσιος επιχειρηματίας και η νεαρή όμορφη γυναίκα του Τζένιφερ, ναυαγούν κατά τη διάρκεια μιας εξωτικής κρουαζιέρας όταν το σκάφος τους πιάνει φωτιά. Η Τζένιφερ θα βρεθεί απομονωμένη σε ένα παραδεισένιο νησί μαζί με τον νεαρό και όμορφο Μανουέλ, ένα από τα μέλη του πληρώματος. Δεν θα μείνουν για πολύ μόνοι τους καθώς ο σύζυγος της Τζένιφερ εμφανίζεται μερικές μέρες μετά. Ένα επικίνδυνο ερωτικό τρίγωνο σχηματίζεται που απειλεί την ευαίσθητη ισορροπία του μικρού ειδυλλιακού κόσμου τους.

Άλλες πληροφορίες

Η ταινία γυρίστηκε το 2003 και θα έβγαινε στις αίθουσες το 2004. Τελικά βγήκε κατευθείαν στο βίντεο το 2006. Οι ηθοποιοί Κέλλυ Μπρουκ και Μπίλυ Ζέην γνωρίστηκαν στη διάρκεια των γυρισμάτων και αργότερα αρραβωνιάστηκαν. Στα τέλη του 2005 το ζευγάρι Μπρουκ και Ζέην απαίτησαν από τους παραγωγούς την διαγραφή των γυμνών σκηνών της Μπρούκ από την τελική κόπια κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε δεκτό. Στο DVD υπάρχουν ακέραιες όλες οι σκηνές.
Λάμπρος Αθανασούλας

Καριέρα

Ο Αθανασούλας αποφοίτησε απο το Αμερικάνικο Κολλέγιο της Ελλάδας και πήρε πτυχίο μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γουεστμίνστερ. Η αγωνιστική του καριέρα άρχισε το 2001 σε ένα διαγωνισμό του περιοδικού '4 Τροχοί' και της Toyota Hellas. Μάλιστα, στον δεύτερο διαγωνισμό κέρδισε ένα αγωνιστικό Toyota Yaris. Το 2005 κέρδισε το πρωτάθλημα της κατηγορίας Α5 του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ράλι με Ford Puma. Την ίδια κιόλας χρονιά, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλλυ οδηγών, στο Ράλι Ακρόπολις όπου εκεί στάθηκε άτυχος καθώς εγκατέλειψε το αυτοκίνητο που του δόθηκε, ενα Ford Fiesta S1600. Tην χρονιά του 2006 συμμετείχε στο Ford Sproting Trophy, οπου εκεί διαγωνίζονταν οδηγοί μονο με αυοτκίνητα της Ford. Τις χρονιές 2007 και 2008, κατάφερε να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και συγκεριμένα στο Ράλι Ακρόπολις, με δυο διαφορετικά μοντέλα Subaru Impreza κατηγορίας Ν. Το 2009 ήταν η πρώτη του επιτυχία, καθώς στο Ράλι Ακρόπολις τερμάτισε 8ος με ενα Skoda Fabia S2000. Κάπου εκεί ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του. Επιλέχθηκε ως ο Καλύτερος Αθλητής του 2009, σύμφωνα με το Ελληνικό περιοδικό Status. Αξίζει να αναφερθεί πως είχε δημιουργήσει την δική του ομάδα, την Team Greece.
Το 2011 έκανε μια ιδιαίτερη εμφάνιση αντιπροσώπεύοντας την ιδια ομάδα, με ενα Ford Fiesta RS, οπου τερμάτισε 19ος στο Ράλι Ακρόπολις.
Το 2015 αγωνίζεται στο Seajets Rally Acropolis με ένα ολοκαίνουριο Skoda Fabia R5 και το 2016 συμμετέχει στον εναρκτήριο αγώνα του WRC στο Μόντε Κάρλο,με την ίδια ομάδα και αυτοκίνητο, κατακτώντας την 22η θέση γενικής με συνοδηγό, τον Νίκο Ζακχαίο.
Λουδοβίκος του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος (επιζών) γιος τού Αλβέρτου-Βόλφγκανγκ κόμη τού Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και της Σοφίας-Αμαλίας, κόρης τού Γουσταύου-Αδόλφου κόμη τού Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν.
Κατά τη διακυβέρνησή του έγιναν ορισμένες τροποποιήσεις στο κάστρο Λάνγκενμπουργκ: η ανατολική πτέρυγα έλαβε την τωρινή της μορφή και επιπλέον έγιναν αλλαγές σε ρυθμό Μπαρόκ. Επίσης έκτισε ως θερινή του διαμονή το Λούστσλος Λούντβιγκσρούχε στη γη, όπου πριν υπήρχε ένας οικισμός, στο Λίνντενμπρονν, δίπλα στο κυνηγετικό πάρκο που δημιουργήθηκε το 1588.
Μάχη του Παρνασσού

Η εξέλιξη των γεγονότων

Ένα μέρος του στρατού του Μπερκόφτζαλη επιτέθηκε στην Μονή Ιερουσαλήμ στους πρόποδες του Παρνασσού. Εκατόν πενήντα στρατιώτες του Ανδρούτσου αμύνθηκαν μάταια, αφού στο τέλος οι Τούρκοι κατέλαβαν και πυρπόλησαν τη μονή.