google/wiki40b huggingface dataset:
Χημειοτακτισμός

Σημείωση

Σχετικά με τους όρους χημειοτροπισμός και χημειοτακτισμός διευκρινίζεται ότι ο πρώτος αναφέρεται αποκλειστικά στα φυτά, ενώ ο δεύτερος είναι γενικότερος όρος της βιολογίας όπου και φέρεται ειδικότερα ως αποτέλεσμα της αντίδρασης κατά την έννοια του πρώτου.
Μητροπολιτική περιοχή

Μητροπολιτική περιοχή, μερικές φορές αναφέρεται και ως μητροπολιτική περιφέρεια, είναι μια περιοχή που αποτελείται από ένα πυκνοκατοικημένο αστικό πυρήνα, με πιο αραιοκατοικημένες τις γύρω περιοχές του, η οποία μοιράζεται τη βιομηχανία, τις υποδομές και τη στέγαση. Η μητροπολιτική περιοχή συνήθως εμπεριέχει πολλαπλές περιοχές δικαιοδοσίας όπως δήμους, νομούς, περιφέρειες, κράτη, ακόμη και έθνη. Καθώς οι κοινωνικοί, οικονομικοί και πολιτικοί θεσμοί έχουν αλλάξει, οι μητροπολιτικές περιοχές έχουν γίνει βασικές οικονομικές και πολιτικές περιοχές. Οι μητροπολιτικές περιοχές περιλαμβάνουν μία ή περισσότερες αστικές περιοχές, κωμοπόλεις και αγροτικές περιοχές οι οποίες, από κοινωνικο-οικονομική άποψη, συνδέονται με τον αστικό πυρήνα.
Ο Βαφτιστικός

Η υπόθεση

Το ζεύγος Ζαχαρούλη, που ζει στην Αθήνα, γιορτάζει τη δεύτερη επέτειο των γάμων του. Ο Ζαχαρούλης, επιστρατευμένος λόγω του πολέμου, έχει κατορθώσει να βγει βοηθητικός και να τοποθετηθεί στο τάγμα αυτοκινήτων. Συζητώντας με τους προσκεκλημένους του, ο Ζαχαρούλης διηγείται ότι η γυναίκα του (Βιβίκα), όταν ήταν ακόμα παιδί, είχε βαφτίσει κάποιον στη Λειβαδιά και πως ο βαφτιστικός της αυτός, βρίσκεται τώρα στρατιώτης στο μέτωπο. Η καινούργια στολή του Ζαχαρούλη που έρχεται από το ραφείο γίνεται αιτία ενός καυγά. Η Βιβίκα κατηγορεί τον άντρα της πως είναι δειλός, και «κουραμπιές». Το μόνο που την παρηγορεί, είναι ο βαφτιστικός της (ο Μάρκος Κορτάσης) που βρίσκεται στο μέτωπο και πολεμά σαν ήρωας.
Ένας στρατιώτης παρουσιάζεται βρώμικος και αξύριστος, αυτοσυστήνεται: Μάρκος Κορτάσης, μάγειρος 4ου Λόχου, 61ου Συντάγματος, ο Κεραυνός. Η Βιβίκα ενθουσιάζεται, ο Ζαχαρούλης χάνει το κέφι του. Αργότερα μαθαίνουμε ότι αυτός που παρουσιάστηκε ως Μάρκος Κορτάσης, δεν είναι άλλος από τον Πέτρο Χαρμίδη, αρχιτέκτονα από το Αίγιο. Ο Μάρκος Κορτάσης μη ξέροντας γράμματα, έβαζε αυτόν να απαντάει στην αλληλογραφία του. Εκεί του ήρθε η σκέψη να εκμεταλλευτεί το γεγονός. Παίρνει την άδεια του Κορτάση, το βιβλιάριό του και τη φωτογραφία της νουνάς του και παρουσιάζεται ως Μάρκος Κορτάσης. Ο Χαρμίδης είναι παντρεμένος. 
Η Κική, παλιά φίλη της Βιβίκας από το σχολείο, έρχεται από το Αίγιο με σκοπό να παρακαλέσει τη Βιβίκα να ζητήσει από το Συνταγματάρχη θείο της άδεια για τον άντρα της. Η Κική είναι γυναίκα του Χαρμίδη. Η Κική φεύγει και ο βαφτιστικός εξομολογείται τον έρωτά του στη Βιβίκα. Την ώρα που τη φιλάει παρουσιάζεται ξαφνικά ο Συνταγματάρχης. Η Βιβίκα για να δικαιολογηθεί παρουσιάζει τον βαφτιστικό της ως άντρα της και τον Ζαχαρούλη που έρχεται σε λίγο για βαφτιστικό της. Σε λίγο φθάνει μία ορχήστρα τσιγγάνων και διασκεδάζει τους προσκεκλημένους. Όταν όλοι φεύγουν η Βιβίκα και ο βαφτιστικός της βρίσκουν ευκαιρία να χαρούν την αγάπη τους. 
Ο Συνταγματάρχης διηγείται στο τραπέζι ότι ερχόμενος από την Πάτρα, γνώρισε μια χαριτωμένη κυρία. Από τη συζήτηση, αποκαλύπτεται πως η κυρία του τρένου, δεν είναι άλλη από την Κική Χαρμίδη, τη φίλη της Βιβίκας.
Η Κική παρακαλεί το Συνταγματάρχη να φροντίσει για την άδεια του άντρα της. Η ορχήστρα των τσιγγάνων έρχεται για να πληρωθεί και ο Συνταγματάρχης φέρνει τον υποτιθέμενο σύζυγο της Βιβίκας, να τον γνωρίσει στην Κική. Οι δύο γυναίκες λιποθυμούν και ο Ζαχαρούλης πέφτει στην αγκαλιά του Συνταγματάρχη που του έχει ανακοινώσει ότι τον παίρνει μαζί του στο μέτωπο.
Στη σκηνή εμφανίζεται ο πραγματικός βαφτιστικός, ο Μάρκος Κορτάσης, ο οποίος ζητά από τον Χαρμίδη το βιβλιάριό του για να επιστρέψει στο μέτωπο. Σταδιακά η αλήθεια αποκαλύπτεται και ο Ζαχαρούλης συμφιλιώνεται με τη γυναίκα του Βιβίκα, ο Πέτρος Χαρμίδης με την γυναίκα του Κική, και ο Συνταγματάρχης τους συγχωρεί με τον όρο να κάνουν γρήγορα παιδιά, ενώ ο βαφτιστικός, ο Μάρκος Κορτάσης αποκαλύπτει ότι ήδη έβαλε μπροστά για παιδί με την «δούλα» (την υπηρέτρια) του ξενοδοχείου στο οποίο έμεινε.
Κυριάκος Σαββίδης

ΠΑΟΚ

Ο Σαββίδης έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στο τέλος της σεζόν 2013-14 με την ομάδα του ΠΑΟΚ. Την ίδια σεζόν πανηγύρισε το πρωτάθλημα με την ομάδα U-20, όντας ένας από τους σημαντικότερους παίκτες της. Ακολούθως, υπέγραψε ένα νέο τετραετές συμβόλαιο που θα τον κρατήσει στον σύλλογο μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Ο νεαρός μέσος γνωρίζει ότι μια υπογραφή σε ένα χαρτί δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια καριέρα και είναι έτοιμος να συνεχίσει τη σκληρή δουλειά. "Αυτό που έκανα πριν, θα συνεχίσω να κάνω τώρα. Δεν αλλάζει τίποτα για μένα. Ο στόχος μου είναι ένας, η μονιμοποίηση στην πρώτη ομάδα"  δήλωσε.

Ζέμπλιν Μιχάλοβτσε (δανεισμός)

Στις 23 Φεβρουαρίου 2016, εντάχθηκε στη σλοβακική  Μιχάλοβτσε, ως δανεικός μέχρι το τέλος της σεζόν 2015-16.

Πανιώνιος

Στις 8 Ιουλίου 2016, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον Πανιώνιο, με τον ΠΑΟΚ να κατέχει το 30% σε περίπτωση μεταπώλησης του.

Άρης

Στις 24 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο 6 μηνών με τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας

Eτυμολογία

Η περιοχή της Στερεάς Ελλάδας σήμερα αποτελεί και περιφέρεια και γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας. Στην περιφέρεια Στερεάς περιλαμβάνονται 5 περιφερειακές ενότητες ενώ στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας περιλαμβάνονται 7 νομοί.
Το όνομα Ρούμελη προέρχεται από την σύνθεση των τούρκικων λέξεων Ρουμ και ιλή που σημαίνουν Ρωμαίος ή Ρωμιός και χώρα αντίστοιχα δηλαδή η χώρα των Ρωμιών. Χαρακτηριστικό της ετυμολογίας της λέξεως Ρουμελία ή Ρούμελη είναι το σουλτανάτο των Ρουμ που εγκαθιδρύθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους στην περιοχή της μικράς Ασίας θέλοντας έτσι να να υποδηλώσουν τον εθνολογικό χαρακτήρα της περιοχής που καταλάμβαναν και ασκούσαν διοίκηση.
Μετά το 1453, Ρούμελη ονομάστηκε το Ευρωπαϊκό τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με κέντρο τη Σόφια. Με την ίδρυση του νέου Ελληνικού κράτους, η περιοχή έλαβε την ελληνική ονομασία Στερεά Ελλάδα γεγονός που είχε να συμβεί από την κατάλυση του βυζαντινού κράτους. Κατά την διοικητική οργάνωση της αυτοκρατορίας του Βυζαντίου η περιοχή είχε την ελληνική της ονομασία και με αυτό τον τρόπο αποτελούσε το Θέμα της Ελλάδος.
Βασιλικό Σώμα Μηχανικών

Ιστορικά στοιχεία

Οι καταβολές του σώματος βρίσκονται στους μηχανικούς του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Για περισσότερα από 900 χρόνια, βρίσκονται στην υπηρεσία του θρόνου. Το σώμα, στη σημερινή του μορφή, ιδρύθηκε από το Συμβούλιο Πυρομαχικών, μια κυβερνητική οργάνωση του 15ου αιώνα η οποία διαχειριζόταν τα πυρομαχικά του βρετανικού στρατού. Το 1717, το Συμβούλιο Πυρομαχικών ίδρυσε ένα σώμα μηχανικών, αποτελούμενο εξ ολοκλήρου από αξιωματικούς. Οι χειρωνακτικές εργασίες ανατέθηκαν σε λόχους τεχνιτών, που αποτελούνταν από τεχνίτες και εργάτες που είχαν συμβόλαια με το στρατό. Το 1782, δημιουργήθηκε λόχος τεχνιτών στρατιωτών για να υπηρετήσει στο Γιβραλτάρ. Επρόκειτο για τη πρώτη μονάδα μη στρατευμένων σκαπανέων.
Το 1787, το σώμα έγινε βασιλικό, και απέκτησε το σημερινό του όνομα. Την ίδια περίοδο, δημιουργήθηκε Βασιλικό Σώμα Τεχνιτών, το οποίο αποτελούνταν από μη στρατευμένους αξιωματικούς και στρατιωτικούς οι οποίοι θα βρισκόταν υπό τις εντολές του Βασιλικού Σώματος Μηχανικών. Δέκα χρόνια αργότερα, ο λόχος του Γιβραλτάρ απορροφήθηκε από το στρατό, και έπειτα, το 1812 μετονομάστηκε σε Βασιλικό Σώμα Σκαπανέων και Ανθρακωρύχων.
To 1855, διαλύθηκε το Συμβούλιο Πυρομαχικών, και η δικαιοδοσία του σώματος των μηχανικών, μαζί με αυτά των σκαπανέων και των ανθρακωρύχων, αλλά και του πυροβολικού πέρασαν στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις.
Την επόμενη χρονιά, μηχανικοί, σκαπανείς και ανθρακωρύχοι συγχωνεύθηκαν στο Βασιλικό Σώμα Μηχανικών. Το σώμα αυτό, το οποίο απέκτησε το προσωνύμιο Ubique (πανταχού) από το βασιλιά Γουλιέλμο Δ΄ το 1832, ήταν παρόν σε όλες τις σημαντικές συγκρούσεις του βρετανικού στρατού. Το δεύτερο σύνθημα του είναι Quo Fas et Gloria ducunt (Όπου καθοδηγεί το δίκαιο και η δόξα).
Το μουσείο του σώματος βρίσκεται στο Τζίλιγχαμ του Κεντ.

Προσωπικό

Όλα τα μέλη του σώματος εκπαιδεύονται αρχικά ως μάχιμοι μηχανικοί. Οι σκαπανείς και οι μη στρατευμένοι αξιωματικοί διαθέτουν επίσης μία ειδικότητα. Επίσης υπάρχει δυνατότητα κατάταξης και για γυναίκες.
Θηβαΐς (έπος)

Ο ποιητής της Θηβαΐδος

Η Θηβαΐδα μαζί με την Οιδιπόδεια και τους Επιγόνους συναποτελούσε τον θηβαϊκό επικό κύκλο, ο οποίος πραγματευόταν τους σχετικούς με το γένος των Λαβδακιδών μύθους. Ο Παυσανίας (ο οποίος εκτιμούσε ότι η Θηβαΐδα υπολειπόταν σε ποιητική αξία μόνον της Ιλιάδας και της Οδύσσειας), αναφέρει ότι ο ελεγειακός ποιητής του 7ου π.Χ. αιώνα Καλλίνος ο Εφέσιος απέδιδε την Θηβαΐδα στον Όμηρο -άποψη που υιοθετούσε και ο άγνωστος συγγραφέας του Αγώνος Ομήρου και Ησιόδου (ενός μικρού έργου της ελληνιστικής εποχής). Ωστόσο, άλλοι αρχαίοι συγγραφείς, όπως ο Αθήναιος ή ο Απολλόδωρος, αν και μνημόνευαν την Θηβαΐδα και ανέφεραν στίχους απ' αυτήν, δήλωναν παράλληλα παντελή άγνοια ως προς τον πραγματικό της δημιουργό.

Ο Αμφιάραος

Ο Αμφιάραος φαίνεται πως ήταν ένας από τους κύριους χαρακτήρες της Θηβαΐδος και ενδεχομένως κατείχε έναν ρόλο ανάλογο με αυτόν που είχε ο Αχιλλέας στην Ιλιάδα. Άλλωστε, όπως και ο Αχιλλέας, ο Αμφιάραος δεν ήθελε αρχικά να συμμετάσχει στην εκστρατεία εναντίον των Θηβαίων και κρύφθηκε. Τον φανέρωσε όμως η σύζυγός του η Εριφύλη, όταν ο Πολυνείκης την δωροδόκησε με το περιδέραιο της Αρμονίας. Ο Αμφιάραος, χολωμένος με την προδοσία της γυναίκας του, όρκισε πριν φύγει για τον πόλεμο τους γιους του, τον Αλκμαίωνα και τον Αμφίλοχο, να τιμωρήσουν την μητέρα τους σκοτώνοντας την, αν ποτέ δεν γύριζε ζωντανός από την Θήβα. 
Δέκα χρόνια μετά την πρώτη αποτυχημένη εκστρατεία, οι γιοι των σκοτωμένων αρχηγών, οι Επίγονοι, μεταξύ των οποίων και ο Αλκμαίων, θα ξαναεκστρατεύσουν εναντίον της Θήβας και θα την εκπορθήσουν. Ο Αλκμαίων επιστρέφοντας θα τηρήσει τον παλιό όρκο που είχε δώσει στον πατέρα του θανατώνοντας την Εριφύλη. Αλλά αυτές ήταν ιστορίες που διηγούνταν τα επόμενα έπη του θηβαϊκού κύκλου, οι Επίγονοι και η Αλκμαιωνίς.

Η επίδραση της Θηβαΐδος στους μεταγενέστερους ποιητές

Η Θηβαΐς άσκησε μεγάλη επίδραση στους μετέπειτα λυρικούς, επικούς και τραγικούς ποιητές. Ο Πίνδαρος, ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και πολλοί άλλοι επηρεάστηκαν από την Θηβαΐδα, μετέγραψαν ή διασκεύασαν τις ιστορίες της, ενώ ο Αντίμαχος ο Κολοφώνιος δανείστηκε τον τίτλο Θηβαΐς για το μεγάλο επικό του ποίημα που έγραψε γύρω στο 400 π.Χ. από το οποίο διεσώθησαν λίγα αποσπάσματα.
Μια Θηβαΐδα δώδεκα βιβλίων έγραψε και ο Λατίνος ποιητής του 1ου μ.Χ. αιώνα Πόπλιος Παπίνιος Στάτιος: Το πρώτο αρχίζει με την φιλονικία του Ετεοκλή και του Πολυνείκη, ενώ στο τελευταίο με επέμβαση του Θησέα (μετά από επίκληση των γυναικών των σκοτωμένων Αργείων ηγεμόνων, τα πτώματα των οποίων δεν επέτρεπαν οι Θηβαίοι να ταφούν), ο Κρέων σκοτώνεται, η Αντιγόνη σώζεται, θάβονται οι νεκροί και η χώρα ειρηνεύει.
Τέλος, στους νεώτερους χρόνους, ο μεγάλος Γάλλος δραματουργός του 17ου αιώνα Ρακίνας θα γράψει το δράμα Θηβαΐς (Thébaide) εμπνευσμένος και αυτός από την ιστορία του Ετεοκλή, του Πολυνείκη και της Αντιγόνης.
Φυτοφάγο

Φυτοφάγος ονομάζεται ο οργανισμός που τρέφεται μόνο από διάφορα φυτά αλλά από καθόλου κρέας. Στα φυτοφάγα ζώα ο πεπτικός σωλήνας είναι μακρύτερος από ότι των σαρκοφάγων. Αυτό συμβαίνει επειδή η τροφή τους περιέχει πολύ κυτταρίνη και είναι δύσπεπτη. Ορισμένα φυτοφάγα ονομάζονται μηρυκαστικά, επειδή μηρυκάζουν, δηλαδή αναμασούν την τροφή τους.
Ωντ (ποταμός)

Ετυμολογία

Στην αρχαιότητα, ο ποταμός Ωντ ήταν γνωστός στους Ρωμαίους ως Atax.  Κάποιοι αρχαίοι συγγραφείς τον ονόμαζαν επίσης Narbon (Πολύβιος).
Το 1342 τα αρχεία του Ρουσιγιόν τον ονόμαζαν Auda ή Ribera d'Aude. Στον Μεσαίωνα, για να ορίσουν τον Ωντ, χρησιμοποιήθηκαν επίσης οι όροι Adice, πάλι Atax, Fluvium Atacis, Flumine Atace, Flumen Ataze ή Juxta Aditum fluvium. Κατά πάσα πιθανότητα, το σημερινό όνομα προέρχεται από μια προοδευτική εξέλιξη του Atax που δόθηκε από τον Στράβωνα στη Γεωγραφία του, μια λέξη που δανείστηκε από τον γαλατικό όρο atacos που σημαίνει «ορμητικός» ή «πολύ γρήγορος».

Ροή του ποταμού

Ο ποταμός πηγάζει στα Πυρηναία, στην οροσειρά Καρλίτ, στη λίμνη Ωντ σε υψόμετρο 2.185 μέτρων, στην κοινότητα Ανγκλ (νομός Ανατολικών Πυρηναίων), όπου βρίσκεται το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Καταλανικά Πυρηναία, τρέχει παράλληλα με τον Τετ  και εκβάλλει στη Μεσόγειο θάλασσα, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Ναρμπόν, μεταξύ των νομών Ωντ και Ερώ, στην κοινότητα Φλερί, έχοντας διανύσει απόσταση 224 χιλιομέτρων.
Από τον ορεινό όγκο των Πυρηναίων μέχρι την Καρκασσόν, η πορεία του είναι προσανατολισμένη από το νότο προς βορρά. Στην πορεία του τροφοδοτεί πολλές δεξαμενές (Matemale, Puyvalador) βυθίζεται μέσα σε φαράγγια (εκείνο του St. George είναι το πιο γραφικό) και διέρχεται από μια σειρά μικρών πόλεων. Κάτω από τη μεγάλη μεσαιωνική πόλη της Καρκασσόν, ο Ωντ στρέφεται προς τα ανατολικά. 
Από την Καρκασσόν, το ποτάμι ακολουθεί τη μεγάλη κοιλάδα μεταξύ των Πυρηναίων (όρος Κορμπιέρ) και Μασίφ Σαντράλ (Μαύρο όρος) και δέχεται μια σειρά από παραποτάμους, οι κυριότεροι των οποίων είναι οι Ορμπιέ,  Αρζάν-Ντουμπλ και Σες. 
Ρέοντας κατά μήκος του Κανάλ του Μιντί κυλά ανάμεσα σε αμπελώνες και εισέρχεται στη μεγάλη προσχωσιγενή πεδιάδα της Ναρμπόν, με το κύριο ρεύμα του να εκβάλλει στον Κόλπο του Λέοντα, στη Μεσόγειο θάλασσα.
Λεοπόλδος του Άνχαλτ-Κέτεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Εμμανουήλ-Λέμπρεχτ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Γκίζελα-Αγνής των Ρατ, κόρης του Βαλτάσαρ-Γουλιέλμου βαρόνου του Κλάινβυλκνιτς.
Το 1728 απεβίωσε στο Κέτεν του Άνχαλτ σε ηλικία 34 ετών. Δεν είχε άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Αύγουστος-Λουδοβίκος.
Γαβριήλ Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κωνσταντίνου Κωσταντίνοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ.
Απεβίωσε το 1955 στο Παρίσι σε ηλικία 68 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε μοργανατικά την Αντωνίνα Ραφαήλοβνα Νεστερόβσκαγια, που απεβίωσε to 1950.
Ο Γαβριήλ έκανε το επόμενο έτος δεύτερο γάμο με την Ειρίνα Ιβάνοβνα Κουράκινα. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Ρίτσαρντ Ντουξάιρ

Ελληνικές εθνικές ομάδες

Ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος από τις 7 Ιανουαρίου μέχρι και τις 19 Αυγούστου το 1972. Στη συνέχεια εργάστηκε στην Εθνική Εφήβων και την Εθνική Παίδων Ελλάδας. Επέστρεψε στην Εθνική Ανδρών και εργάστηκε από το 1975 έως το 1979 στο τιμόνι της. 
Με την εθνική ανδρών σε 107 αγώνες σημείωσε 64 νίκες και 43 ήττες, με την Εθνική εφήβων σε 8 αγώνες σημείωσε 6 νίκες και 2 ήττες και με την εθνική παίδων σε 16 αγώνες είχε 7 νίκες και 9 ήττες. Ο Ρίτσαρντ Ντουξάιρ ήταν ο πρώτος αλλοδαπός προπονητής που ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος καλαθοσφαίρισης και ο μοναδικός μέχρι το 2009, οπότε προσελήφθη ο Γιόνας Καζλάουσκας.

Χρύσο μετάλλιο στους Μεσογειακούς

Μεγαλύτερη  επιτυχία του με την Εθνική Ελλάδος ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Μεσογειακούς Αγώνες του Σπλιτ το οποίο ήταν και το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία της εθνικής καλαθοσφαίρισης. Στον τελικό η Ελλάδα επικράτησε της Γιουγκοσλαβίας με 85-74 γεγονός που προκάλεσε έκπληξη, καθώς 10 ημέρες νωρίτερα η Ελλάδα με προπονητή το Ντουξάιρ είχε νικήσει και πάλι τη Γιουγκοσλαβία με 66-62 για το Βαλκανικό πρωτάθλημα. Οδήγησε επίσης την εθνική Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ 1979.

Ελληνικοί σύλλογοι

Σε συλλογικό επίπεδο ο Ριτσαρντ Ντουξάιρ αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος την σεζόν 1974-75 οπότε και ήταν ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Την επόμενη χρονιά εργάστηκε στον Έσπερο και τον Πανιώνιο. Ανέλαβε επίσης τον Παναθηναϊκό και την περίοδο 1987-88. Τη σεζόν 1992-93 εργάστηκε ως προπονητής της ΑΕΚ. Ο Ριτσαρντ Ντουξάιρ ήταν ο πρώτος που έφερε τη στατιστική ανάλυση των αγώνων στην Ελλάδα μαζί με άλλες καινοτομίες.
Γεύμα στο Χρυσό

Περιγραφή

Το Χρυσό (σήμερα Χρισσό Φωκίδας) ήταν τότε μεγάλο χωριό και έδρα του μητροπολίτη Σαλώνων. Βρισκόμαστε στο σπίτι του μητροπολίτη, στο αρχοντικό με θέα προς τον κόλπο της αρχαίας Κρίσσας. Οι καλεσμένοι πλένουν τα χέρια τους πριν και μετά το φαΐ όπως ήταν το έθιμο. Ένας υπηρέτης με πετσέτα στον ώμο κρατάει την κανάτα με το νερό. Το φαΐ σερβίρεται στο στρογγυλό τραπέζι, το λεγόμενο «μονοπόδιο», ενώ οι καλεσμένοι κάθονται στο πάτωμα. Στη μέση του τραπεζιού ένα πιάτο πιλάφι, ενώ κουλούρια και ψωμί είναι δίπλα στα πιάτα των καλεσμένων.
Αιθυλοδιχλωροαρσίνη

Ιστορία

Η αιθυλοδιχλωροαρσίνη εφευρέθηκε το 1918 και ήταν ο καρπός της προσπάθειας Γερμανών επιστημόνων να κατασκευάσουν ένα χημικό όπλο ικανοποιητικής πτητικότητας, το οποίο θα δρούσε γρηγορότερα απ’ το φωσγένιο ή το αέριο μουστάρδας, ενώ οι βλάβες που προκαλούσε θα είχαν περισσότερη διάρκεια από αυτές που προκαλούσε η φαινυλοδιχλωροαρσίνη. Η χρήση της αιθυλοδιχλωροαρσίνης έχει πλέον εγκαταλειφθεί, λόγω της (σχετικής) ευφλεκτότητάς της  αλλά και λόγω του ότι πλέον υπάρχουν πιο ισχυρά χημικά όπλα, κυρίως τα αέρια νεύρων.

Χημικά χαρακτηριστικά

Το μόριο της αιθυλοδιχλωροαρσίνης έχει πυραμιδική δομή, ενώ οι δεσμοί Cl-As-Cl και C-As-Cl πλησιάζουν σε γωνία 90ᵒ. Όπως και άλλες αρσίνες, η αιθυλοδιχλωροαρσίνη υδρολύεται εύκολα προς υδροχλώριο και αιθυλαρσενικικό οξείδιο:

Τοξικότητα, συμπτώματα, προστασία

Η αιθυλοδιχλωροαρσίνη δεν έχει την τοξικότητα άλλων καυστικών ουσιών, όπως του λεβισίτη ή του αερίου μουστάρδας, αλλά παρατεταμένη έκθεση στην ουσία αυτή σε κλειστό χώρο μπορεί να αποβεί θανατηφόρος. Η θανατηφόρος δόση (LCt₅₀) για την αιθυλοδιχλωροαρσίνη κυμαίνεται από 900 σε 4.000 mg  (κατ’ άλλους 3.000 – 5.000 mg ) μέσω κατάποσης.
Η αιθυλοδιχλωροαρσίνη, ακόμα και σε μικρές ποσότητες, προκαλεί μέσα σε ένα λεπτό έντονο ερεθισμό στη ρινική κοιλότητα και στο λαιμό. Αν έρθει σε επαφή με τα μάτια προκαλεί έντονο ερεθισμό και πόνο, ενώ η παρατεταμένη έκθεση ενδέχεται να προκαλέσει ακόμα και τύφλωση. 50 mg είναι αρκετά για να προκαλέσουν ερεθισμό στο δέρμα και φλύκταινες σχηματίζονται με το πέρας περίπου 36 ωρών από την προσβολή. Έκθεση σε μικρές ποσότητες αιθυλοδιχλωροαρσίνης (κατάποση ή απορρόφηση από το δέρμα για 4 περίπου ώρες) προκαλεί χρόνια δηλητηρίαση, βλάβες στο αναπνευστικό σύστημα και καταστροφές σε διάφορα όργανα του σώματος. Η ουσία διατηρεί την τοξικότητά της για διάστημα περίπου μιας εβδομάδας από την χρήση της.
Προστασία από την αιθυλοδιχλωροαρσίνη παρέχουν ειδικές στολές προστασίας και μέσκες αερίων. Ωστόσο, η ουσία διαπερνά κάποια είδη ελαστικού, καθιστώντας έτσι κάποιες στολές και μάσκες αερίων αναποτελεσματικές. Η αιθυλοδιχλωροαρσίνη καταστρέφεται εύκολα με χλωρίνη ή καυστική σόδα.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1983-84

Η διοργάνωση

Στην 42η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1983-84 μετείχαν συνολικά 76 ομάδες (16 Α' εθνικής, 20 Β' εθνικής και 40 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Επίσης υπήρξε κι ένας συμπληρωματικός γύρος ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο, με μόλις 6 ζευγάρια, ώστε οι ομάδες που θα συνέχιζαν να είναι 32. Σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, οι μονοί αγώνες ανήκουν πλέον μόνο στον Α' γύρο.
Πιο ενδιαφέρουσα φάση της διοργάνωσης αποδείχθηκε αυτή των "16" (Γ' γύρος), εκεί όπου υπήρξαν ο αποκλεισμός της κατόχου του τροπαίου ΑΕΚ από τη Λάρισα, η για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πρόκριση του Ηρακλή επί του Άρη, αλλά και η πρόκριση μετά από 44 χρόνια του Εθνικού επί του Ολυμπιακού στο Πειραϊκό ντέρμπυ, με δύο ισοπαλίες (0-0 και 1-1). Αξιοσημείωτο ήταν ότι ενώ και οι 2 αγώνες είχαν γίνει στο Στάδιο Καραϊσκάκη (κοινή έδρα των δύο συλλόγων), ο Εθνικός ήταν τυπικά φιλοξενούμενος στον επαναληπτικό αγώνα με αποτέλεσμα να πάρει την πρόκριση με τον κανονισμό του εκτός έδρας γκολ. Εντυπωσιακή υπήρξε νωρίτερα και η νίκη της Λάρισας στο Β' γύρο επί της Αχαϊκής με το επιβλητικό σκορ 10-0 (5 γκολ ο Μιχάλης Ζιώγας).
Στον τελικό έφτασαν μετά από 2 χρόνια ξανά ο Παναθηναϊκός και η Λάρισα, αυτή τη φορά όμως ο αγώνας διεξήχθη στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο (73.829 εισιτήρια, τα περισσότερα που έχουν διατεθεί ποτέ σε τελικό κυπέλλου) και ο Παναθηναϊκός με νίκη 2-0 έφτασε στην κατάκτηση του νταμπλ τη χρονιά εκείνη, ενώ ο αγώνας εκείνος υπήρξε και ο τελευταίος για την καριέρα του αρχηγού του "τριφυλλιού", Άνθιμου Καψή.
Θουριγγβέρτος του Εσμπαί

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ροβέρτου Α΄ κόμη του Εσμπαί και της Βιλισβίντα.
Το 770 απεβίωσε σε ηλικία 35 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ροβέρτος Β΄.
Πρωθυπουργός

Πρωθυπουργός ονομάζεται ο αρχηγός της Κυβέρνησης (Πρώτος των Υπουργών).
Στις προεδρευόμενες δημοκρατίες ουσιαστικά είναι ο αρχηγός του κράτους, συγκεντρώνοντας στο πρόσωπό του τις περισσότερες εκτελεστικές αρμοδιότητες, ενώ θεσμικός αρχηγός είναι ο πρόεδρος της δημοκρατίας με αρκετά ελεγχόμενες από το σύνταγμα αρμοδιότητες, όπως της Ελλάδας σε αντιδιαστολή με τις προεδρικές δημοκρατίες όπου αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο ίδιος ο πρόεδρος της δημοκρατίας.
Το αξίωμα υπήρχε από πολύ παλιά στις συνταγματικές μοναρχίες της Ευρώπης πριν την εγκαθίδρυση των δημοκρατιών και την καταλυτική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του αξιώματος. Παρόλο που ένα κράτος μπορεί να είχε ένα μοναρχικό πολίτευμα όπως βασιλεία, η καθημερινή διακυβέρνηση ασκούνταν από συγκεκριμένο εκτελεστικό σώμα αποτελούμενο από υπουργούς ενώ το συντονισμό τους ανελάμβανε ένας υπουργός-συντονιστής, ο πρωθυπουργός. Αυτό το αξίωμα εμφανίζεται σε μοναρχικά πολιτεύματα ακόμα και σήμερα, όπως στην Σουηδία, την Βρετανία και άλλες χώρες. Τέλος, σε αρκετά μοναρχικά πολιτεύματα, η θέση του πρωθυπουργού είναι η ίδια με τον πρωθυπουργό σε μια μη βασιλευόμενη κοινοβουλευτική χώρα, ενώ ο βασιλιάς έχει καθαρά διακοσμητικό ρόλο και ελάχιστες εξουσίες.