Νότιγχαμ Φόρεστ

Ίδρυση – Πρώτα χρόνια

Η Νότιγχαμ Φόρεστ ιδρύθηκε το 1865 από μια ομάδα ποδοσφαιριστών λίγα χρόνια έπειτα από τη διάσημη γειτονική ομάδα, τη Νοτς Κάουντι, η οποία έχοντας ιδρυθεί το 1862 είναι ο αρχαιότερος επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Το συμβούλιο της ομάδας καθιέρωσε το κόκκινο χρώμα για την ομάδα, προς τιμήν του Ιταλού επαναστάτη Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, οι οπαδοί του οποίου φορούσαν ερυθρά χιτώνια.
Το 1888 η Φόρεστ εντάχθηκε στην κατηγορία Football Alliance. Το 1892 κατέκτησε τον τίτλο με αποτέλεσμα να εισέλθει στην επαγγελματική ένωση (Football League). Ο πρώτος μεγάλος τίτλος της ομάδας ήταν το Κύπελλο Αγγλίας του 1898, όταν νίκησε την Ντέρμπι Κάουντι με 3-1. Εντούτοις στο πρωτάθλημα αγωνίστηκε μόνιμα στην Β΄ κατηγορία ως το 1949. Μάλιστα το 1914 τερμάτισε τελευταία και κινδύνευσε να εκδιωχθεί από την επαγγελματική κατηγορία. Το 1949 υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία αλλά επέστρεψε στην Β΄ έπειτα από δύο χρόνια.
Μόλις το 1957 κατάφερε να προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία και το 1959 να κατακτήσει άλλη μια φορά το Κύπελλο Αγγλίας. Την εποχή αυτή καταφέρνει για πρώτη φορά να ξεπεράσει σε φήμη και επιτυχία τη συμπολίτισσα Νοτς Κάουντι. Ως το 1972 που υποβιβάστηκε ξανά είχε κάποιες επιτυχημένες χρονιές, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση το 1967.

Η περίοδος Μπράιαν Κλαφ

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 η Νότιγχαμ θεωρείτο ένα μικρό σωματείο για τα δεδομένα του αγγλικού επαγγελματικού πρωταθλήματος. Ώσπου ανέλαβαν τις τύχες του σωματείου ο Μπράιαν Κλαφ (Brian Clough) και ο βοηθός του Πίτερ Τέιλορ (Peter Taylor). Ο Κλαφ αποδείχθηκε ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου. Είχε ήδη κατακτήσει ένα πρωτάθλημα με την Ντέρμπι Κάουντι το 1972, όταν υπέγραψε στη Νότιγχαμ στις 6 Ιανουαρίου 1975, διαδεχόμενος τον Άλαν Μπράουν. Αναδιοργάνωσε την ομάδα και το 1977 κέρδισε την άνοδό της στην Α΄ κατηγορία, σχετικά δύσκολα αφού τερμάτισε στην τρίτη θέση. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα επακολουθούσε την επόμενη τριετία.
Την αμέσως επόμενη σεζόν, 1977-78, κέρδισε τον τίτλο, κάτι που ελάχιστες νεοφώτιστες ομάδες είχαν καταφέρει ως τότε και καμιά δεν κατάφερε έκτοτε. Το ακόμα πιο εκπληκτικό είναι ότι την επόμενη χρονιά, 1978-79, κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας στον τελικό τη σουηδική Μάλμοε με 1-0. Το 1980 ξανακέρδισε το ευρωπαϊκό κύπελλο νικώντας με 1-0 το Αμβούργο χάρις στην εκπληκτική παρουσία του γκολκίπερ Πίτερ Σίλτον.
Στην εκπληκτική εκείνη ομάδα αγωνίζονταν επίσης: οι αμυντικοί Βιβ Άντερσον (Viv Anderson, ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην Εθνική Αγγλίας), Κένι Μπέρνς (Kenny Burns, Σκωτσέζος διεθνής), οι μέσοι Μάρτιν Ο’Νιλ (Martin O'Neill) και Άρτσι Γκέμιλ (Archie Gemmill, Σκωτσέζος) και οι επιθετικοί Τρέβορ Φράνσις (Trevor Francis), Τζον Ρόμπερτσον (John Robertson, Σκωτσέζος)
Οι επιτυχίες έρχονται η μία μετά την άλλη. Ο σύλλογος κατέκτησε το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και δύο Λιγκ Καπ. Επίσης, έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1983-84, όπου αποκλείστηκε από την ΡΣΚ Άντερλεχτ. Ήταν ένας άδικος αποκλεισμός, αφού πολύ αργότερα υποστηρίχτηκε ότι η ΡΣΚ Άντερλεχτ είχε δωροδοκήσει τον διαιτητή του δεύτερου ματς, ο οποίος πράγματι είχε ακυρώσει κανονικό γκολ της Νότιγχαμ.
Ακολούθησε μια ανανέωση και το 1989 είχε μια εκπληκτική χρονιά. Κέρδισε το Λιγκ Καπ, τερμάτισε τρίτη στο πρωτάθλημα ενώ στο Κύπελλο Αγγλίας έφτασε ως τον ημιτελικό τον οποίο έχασε στον επαναληπτικό τελικό από τη Λίβερπουλ Φ.Κ. στον τραγικό αγώνα του Χίλσμπορο, όπου 96 οπαδοί της Λίβερπουλ σκοτώθηκαν στις κερκίδες. Το 1990 ξανακέρδισε το Λιγκ Καπ, νικώντας την Όλνταμ Αθλέτικ στον τελικό. Επίσης, ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου το 1991, οπότε ηττήθηκε από την Τότεναμ Χότσπερ με 2-1 στην παράταση και του Λιγκ Καπ το 1992, όπου ηττήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αυτή η επιτυχημένη περίοδος τελείωσε με δυο κατακτήσεις του «Full Members Cup», ενός μικρότερης αξίας τροπαίου το 1989 και το 1992.
Η παρουσία του Κλαφ στο τιμόνι του συλλόγου έληξε το Μάιο του 1993 έπειτα από 18 χρόνια, όταν ο σύλλογος υποβιβάστηκε ξανά. Την περίοδο αυτή κέρδισε με το σύλλογο δυο ευρωπαϊκά τρόπαια, ένα πρωτάθλημα και τέσσερα Λιγκ Καπ.

Η μετά Κλαφ εποχή

Τη θέση του Κλαφ πήρε ο Φρανκ Κλαρκ (Frank Clark), παλιό αριστερό μπακ της ομάδας του 1979. Χρησιμοποιώντας κατά βάση τους παίκτες που είχε ο Κλαφ, κατάφερε να ανεβάσει πάλι το σωματείο στην Πρέμιερ Λιγκ και στη συνέχεια, το 1994-95 να τερματίσει στην τρίτη θέση κερδίζοντας τη συμμετοχή του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Ακολούθησαν μέτριες χρονιές, με αλλαγές προπονητών. Το 1997 υποβιβάστηκε αλλά ανέβηκε την αμέσως επόμενη σεζόν. Παρά την παρουσία ονομάτων στον πάγκο, όπως του Ρον Άτκινσον (Ron Atkinson) και του Ντέιβιντ Πλατ (David Platt), η ομάδα δεν κατάφερε τίποτα σπουδαίο. Μάλιστα σημείωσε μερικές από τις πιο οδυνηρές ήττες στην ιστορία της, με αποκορύφωμα τη συντριβή με 8-1 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1998-99.
Παράλληλα, αποτυχημένες επιλογές δημιούργησαν μεγάλα οικονομικά ανοίγματα στο σύλλογο. Έτσι αναγκάστηκε να μειώσει το μπάτζετ και να διώξει τους ακριβούς ποδοσφαιριστές. Μοιραία βολόδερνε στις χαμηλές θέσεις της δεύτερης κατά σειρά επαγγελματικής κατηγορίας. Τελικά, το χειρότερο δεν αποφεύχθηκε, αφού το 2005 υποβιβάστηκε στην Λιγκ Ουάν, δηλαδή την τρίτη κατά σειρά κατηγορία για πρώτη φορά μετά από 54 χρόνια. Ωστόσο, στις 3 Μαΐου 2008 μετά τη νίκη της επί της Γιόβιλ Τάουν με 3-2, τερμάτισε δεύτερη στη League One, κερδίζοντας έτσι την αυτόματη άνοδό της στην Τσάμπιονσιπ, στη δεύτερη δηλαδή κατά σειρά επαγγελματική κατηγορία στην Αγγλία.

Το Σίτι Γκράουντ

Το πρώτο γήπεδο της Φόρεστ ήταν το Forest Recreation Ground, από το οποίο προήλθε και η ονομασία του συλλόγου. Το 1898 μετακόμισε στο Σίτι Γκράουντ (City Ground), το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Meadow Lane, το γήπεδο της συμπολίτισσας Νοτς Κάουντι σε απόσταση 330 γιαρδών!
Η παλιότερη κερκίδα, η κεντρική έχει χωρητικότητα 5.708 θεατών. Σχεδιάζεται να επεκταθεί εφόσον επανέλθει ο σύλλογος στην Πρέμιερ Λιγκ. Η νεότερη κερκίδα η Trent End κτίστηκε το 1994 και χωράει 7.500 θεατές. Οι θεατές των αντιπάλων ομάδων συνήθως φιλοξενούνται στην εξέδρα Bridgford End, που χωρά από 5.150 ως 7.720 άτομα ανάλογα με την επικινδυνότητα του αγώνα. Η μεγαλύτερη κερκίδα ονομαζόταν Executive Stand αλλά μετονομάστηκε σε Brian Clough Stand, προς τιμήν του μάνατζερ που έβγαλε τη Νοτ. Φόρεστ από την αφάνεια. Η χωρητικότητά της είναι 10.000 θεατών.
Μαζί με τη γωνιακή κερκίδα "Capital One Corner» η συνολική χωρητικότητα του σταδίου είναι 30.602 άτομα καθιστώντας το Σίτι Γκράουντ ένα από τα επτά μεγαλύτερα στάδια των μικρών κατηγοριών του αγγλικού πρωταθλήματος. Τα τελευταία χρόνια όρο η Φόρεστ συγκεντρώνει κατά μέσο 20 ως 24 χιλιάδες φιλάθλους. Η μεγαλύτερη προσέλευση τη σεζόν 2006-07 ήταν 27.875 θεατές. Τελευταία υπάρχουν σκέψεις να κτιστεί νέο γήπεδο στην περιοχή Κλίφτον (Clifton).
Στις 7 Μαΐου 2007 το Σίτι Γκράουντ φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας Γυναικών μεταξύ της Άρσεναλ και της Τσάρλτον Αθλέτικ. Ήταν η πρώτη φορά που ο τελικός διεξήχθη εκτός Λονδίνου και στον αγώνα σημειώθηκε ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων σε γυναικείο ποδοσφαιρικό αγώνα με 24.000 θεατές.

Γυναικεία ομάδα

Η Νότιγχαμ Φόρεστ διατηρεί και γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου τη Nottingham Forest Ladies F.C., η οποία αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία, τη λεγόμενη «Northern Championship». Για τους αγώνες της χρησιμοποιεί ένα μικρότερο γήπεδο των ακαδημιών της ομάδας, το «Forest Academy».
Το 2006-07 η γυναικεία ομάδα έφτασε ως τον 5ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας, όπου αποκλείστηκε από την Τσάρλτον Αθλέτικ.