google/wiki40b huggingface dataset:
Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία (προπολεμικά)

Τα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία απονεμήθηκαν για πρώτη φορά το 1939,για βιβλία που είχαν εκδοθεί το 1938 και αφορούσαν την ποίηση, το μυθιστόρημα, το δοκίμιο και το θέατρο. Ο νέος θεσμός υπαγόταν στη Γενική Διεύθυνση Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του Υπουργείου Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, με γενικό διευθυντή τον Κωστή Μπαστιά, και στεγαζόταν, στην οδό Φωκίωνος 7, διατηρώντας κάποια ανεξαρτησία από το υπόλοιπο υπουργείο Παιδείας της οδού Ευαγγελιστρίας.  Στο ίδιο κτίριο στεγαζόταν και η Διεύθυνση Καλών Τεχνών με διευθυντή τον Παντελή Πρεβελάκη.  Το 1940 απονεμήθηκαν τα λογοτεχνικά βραβεία για το έτος 1939 και τα κρατικά βραβεία σε σχολικά Θεατρικά έργα. Το 1941, λόγω πολέμου και Κατοχής δεν απονεμήθηκαν βραβεία. 
Στις 30 Ιανουαρίου 2011, η κριτικός της εφημρίδας Η Εποχή Μάρη Θεοδοσοπούλου έγραψε στην Κυριακάτικη στήλη της, για τα ξεχασμένα, προπολεμικά Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία :
Τον Απρίλιο 1939, [ο Ιωάννης Μεταξάς ] είχε απονείμει τα πρώτα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας. Μπορεί σήμερα να ξενίζει, αλλά ως θεσμός τότε καθιερώθηκε και η πατρότητα ανήκει στον στενό συνεργάτη του, τον Κωστή Μπαστιά. Αυτό, επετειακά, αφού αύριο αναμένεται να ανακοινωθούν οι βραβευμένοι για τα βιβλία του 2009. Μακάρι να βρίσκονταν στο ύψος των πρώτων βραβευμένων, του Άγγελου Σικελιανού και του Κοσμά Πολίτη.
Η νεοελληνίστρια και κριτικός Λαμπρινή Κουζέλη έγραψε στο Βήμα:
Ξεχασμένη από το αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού αλλά και από πολλούς μελετητές είναι η πρώτη, προπολεμική, περίοδος των βραβείων, τα οποία θεσπίζονται το 1931 με νόμο που υπογράφει ο τότε υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου. Οκτώ χρόνια μεσολαβούν ως την πρώτη απονομή το 1939. [...] Η πρώτη από πολλές... Έπειτα ήρθαν ο πόλεμος και ο Εμφύλιος. Τα σχέδια της Πολιτείας για ενίσχυση των ελληνικών γραμμάτων μπήκαν στο συρτάρι. Τα βραβεία επανέρχονται το 1956 [...].
 
Έξι χρόνια πριν την Λ. Κουζέλη, ο κριτικός βιβλίου του Βήματος Νίκος Μπακουνάκης, με την ευκαιρία των 50 χρόνων από την επανεκίνηση του θεσμού των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων το 1956, άνευ ουδεμίας κρατικής αναφοράς στην προπολεμική εποχή, έγραψε για τον Κωστή Μπαστιά και τα πρώτα βραβεία, λέγοντας: 
Νομίζω ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουμε το βάθος των θεσμών.

Το ιστορικό των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων

Στην θητεία του ως υπουργός Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας (Ιαν. 1930 – Μάιο 1932) της κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Γεώργιος Παπανδρέου συνέδεσε το όνομά του με την ίδρυση του Εθνικού Θεάτρου, τα 3200 σχολικά κτίρια και τον νόμο «περί ενισχύσεως των ελληνικών Γραμμάτων και Τεχνών» που παρέμεινε ανενεργός. Αν και όλο το 1931 ο πνευματικός κόσμος ασχολιόταν  με το πώς θα εφαρμοζόταν ο νόμος, πώς θα ήταν η σύνθεση της κριτικής επιτροπής απονομής κρατικών λογοτεχνικών βραβείων, πώς  θα επιλέγονταν  οι καλλιτέχνες, κ.ά. Περιοδικά όπως η Νέα Εστία και η  Πειθαρχία δημοσίευσαν έρευνες  για το θέμα. Αλλά το εκτελεστικό διάταγμα ουδέποτε εκδόθηκε, παρά τις επανειλημμένες υπενθυμίσεις  πνευματικών προσώπων,  όπως ο Κώστας Ουράνης και ο Πέτρος Χάρης.
ETR 470

Ανακατασκευή

Οι 5 αυτοκινητάμαξες που λειτουργούν σήμερα στην Ιταλία αναμένεται να υποστούν ανακατασκευή, ώστε αντί για τα 15 kV του Ελβετικού δικτύου, να μπορούν να κυκλοφορήσουν στα 25kV του Ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου. Οι εργασίες αναμένεται να ξεκινήσουν μόλις τελειώσουν οι δοκιμές των συγγενικών τους ETR 485 στο Ελληνικό δίκτυο, και πιστοποιηθούν για κυκλοφορία. Οι μετατροπές θα γίνουν από την Ferrovie Dello Stato, μητρική εταιρία της Ελληνικής ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Η κυκλοφορία τους στο Ελληνικό δίκτυο αναμένεται να γίνει όταν θα έχουν ολοκληρωθεί τα έργα ηλεκτροκίνησης στον άξονα Θεσσαλονίκη-Αθήνα.
Πεδινή Ιωαννίνων

Γεωγραφία -Ιστορία

Η Πεδινή είναι χτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες των υψωμάτων Κουρί και Κασταλάτας. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Εγνατία Οδό (Ε90), επάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δωδώνης (ΕΟ17) και δίπλα στο Πανεπιστήμιο και Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται το παλιό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου της Δουρούτης. Απέχει 7,5 χλμ. Ν. - ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Η παλιά ονομασία της Πεδινής μέχρι το 1928 ήταν Ραψίστα ενώ πρωτοσυστάθηκε ως κοινότητα Ραψίστας το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919. Μέχρι το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στο Δήμο Μπιζανίου και είχε οριστεί ως έδρα του.
Σταύρος Καράμπελας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πετρούπολη τον Ιούλιο του 1973. Εντάχθηκε στη νεολαία της Ε.ΔΗ.Κ. το 1989 και έγινε Πρόεδρος της οργάνωσης στις 13.8.1993. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Προέδρου του κόμματος Γιάννη Ζίγδη, από το 1991 μέχρι την απώλειά του, καθώς και του διαδόχου του, Καθηγητή Νεοκλή Σαρρή. Εξελέγη Πρόεδρος της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου από το 3o Συνέδριο της 9ης Μαρτίου 2012, έχοντας στο παρελθόν υπάρξει μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας, Οργανωτικός Γραμματέας και Γενικός Γραμματέας του Κόμματος. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και είναι υποψήφιος Διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου στον Τομέα της Νεοελληνικής Κοινωνίας. Εργάστηκε ως στέλεχος ιδιωτικών εταιρειών σε θέσεις διοικητικού ενδιαφέροντος και επικοινωνίας, αλλά και ως  υπεύθυνος επικοινωνίας του Πολιτιστικού Ιδρύματος Δωδεκανήσου «Κλεόβουλος ο Λίνδιος». Σήμερα αρθρογραφεί επαγγελματικά και είναι μέλος του  Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Διετέλεσε δε ιδρυτικό μέλος και εκλεγμένος πρόεδρος για δύο θητείες  του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας (Ε.ΣΥ.Ν.) από το 2001 έως και το 2003.
Χρήστος Καρκαμάνης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα υποδομής του Άρη Θεσσαλονίκης και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου την περίοδο 1987-88, όπου παρέμεινε μία δεκαετία, για να ακολουθήσει ο συμπολίτης Ηρακλής για τα επόμενα δύο χρόνια (1997-1999). Επόμενος σταθμός του υπήρξε ο Εδεσσαϊκός την περίοδο 1999-2000, στη συνέχεια τα Τρίκαλα για μία διετία (2000-2002), ενώ την άλλη χρονιά βρέθηκε στην Κοζάνη (2002-03). Ακολούθησε ο Ποσειδώνας Νέων Πόρων (2003-04), για να ολοκληρώσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό Βόλου όπου αγωνίστηκε από το 2004 έως το 2007, όταν σε ηλικία 38 ετών αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Στις εθνικές ομάδες

Στην εθνική Ελλάδας συμμετείχε συνολικά σε 10 αγώνες. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1992, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Κύπρου, που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη και υπό τις οδηγίες του Αλκέτα Παναγούλια ξεκίνησε ως βασικός. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του αποτέλεσε η συμμετοχή του στην ομάδα που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, λαμβάνοντας μέρος στην τρίτη και τελευταία αναμέτρηση εναντίον της Νιγηρίας.
Νωρίτερα, είχε αγωνιστεί με την εθνική Νέων το διάστημα 1987-1988, στα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.
Σύνταγμα της Λευκορωσίας

Το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας είναι η ανώτατη νομοθεσία της Λευκορωσίας. Εγκρίθηκε το 1994, τρία χρόνια μετά τη διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση. Καθορίζει το πλαίσιο λειτουργίας του κράτους και απαριθμεί τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών. Συντάχθηκε από το Ανώτατο Σοβιέτ της Λευκορωσίας, πρώην νομοθετικό σώμα της χώρας. Τα περιεχόμενα του Συντάγματος περιλαμβάνουν το προοίμιο, εννέα τμήματα και 146 άρθρα.
Η δομή και το περιεχόμενο του συντάγματος επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τα συντάγματα των δυτικών χωρών και από από τις εμπειρίες της Λευκορωσίας κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής. Το Σύνταγμα έχει τροποποιηθεί δύο φορές από την αρχική του έκδοση, το 1996 και το 2004.
Στη Λευκορωσία το δικαίωμα του εκλέγειν σε εκλογές και δημοψηφίσματα δίνεται σε όσους είναι πάνω από την ηλικία των δεκαοκτώ ετών. Κατά τη διάρκεια των εκλογών και των δημοψηφισμάτων, ένας πολίτης μπορεί να ψηφίσει ή όχι χωρίς συνέπειες. Στο σύνταγμα περιγράφονται οι λειτουργίες της κυβέρνησης της Λευκορωσίας, τα καθήκοντα του Προέδρου της Δημοκρατίας, το Κοινοβούλιο της Λευκορωσίας και τα δικαστήρια. Ο Πρόεδρος δεν πρέπει να είναι μέλος κάποιου πολιτικού κόμματος, όταν αναλαμβάνει τα καθήκοντά του.
Μεταφορικό ισοδύναμο

Μεταφορικό ισοδύναμο ονομάζεται στην Ελλάδα, μέτρο επιδότησης του μεταφορικού κόστους για τους κατοίκους των νησιών. Με το μέτρο αυτό επιδιώκεται να γίνει εξισωθεί το κόστος μεταφοράς με μέσα μαζικής μεταφοράς προς και από νησιά, με αυτό που θα ίσχυε σε μεταφορές ίδιας απόστασης στην ξηρά.
Το μέτρο θεσμοθετήθηκε τον Ιούλιο του 2018, οπότε ίσχυσε πιλοτικά για 49 νησιά για το κόστος των ακτοπλοϊκών μεταφορών. Επεκτάθηκε και από την 1η Ιανουαρίου 2020 θα ισχύει για όλα τα νησιά και για τη μεταφορά καυσίμων και στις 20 Μαΐου 2019 περιλήφθηκαν εκτός από τις ακτοπλοϊκές και οι αεροπορικές μεταφορές.
Το μέτρο ισχύει και για νησιώτες ως πρόσωπα, αλλά και για επιχειρήσεις. Ο υπολογισμός της επιδότησης γίνεται σύμφωνα με τον Ν. 4551/2018 «Μηχανισμός εφαρμογής, κρατική εποπτεία, γενικοί όροι υλοποίησης του Μεταφορικού Ισοδυνάμου (Μ.Ι.) και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α’ 116).
Παπαφλέσσεια

Η Διεθνής Συνάντηση Στίβου "Παπαφλέσσεια" διεξάγεται ετησίως στην Καλαμάτα από το 1996 ενώ προϋπήρχε ως διοργάνωση αρχικά τοπικού και αργότερα πανελλήνιου χαρακτήρα. Στη σημερινή μορφή του συνδιοργανωτές του μήτιγκ είναι ο Μεσσηνιακός Γ.Σ., ο Δήμος Καλαμάτας και η Νομαρχία Μεσσηνίας. Το όνομα της διοργάνωσης δόθηκε προς τιμήν του Μεσσηνίου ήρωα της Επανάστασης του 1821 και σε ανάμνηση της θυσίας του στο Μανιάκι Μεσσηνίας.

Ιστορικό

Τα "Παπαφλέσσεια" ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας 1950-60 ως ετήσιοι τοπικοί αγώνες στίβου και αποτελουν την μετεξέλιξη της προπολεμικής αθλητικής διοργάνωσης "Ελευθέρια". Μετείχαν αθλητές από το νομό Μεσσηνίας και οι αγώνες διεξάγονταν στο ιστορικό γήπεδο του Μεσσηνιακού Γ.Σ. Οι αγώνες ήταν δημοφιλείς και αποτελούσαν ένα άτυπο μεσσηνιακό πρωτάθλημα στίβου. Συνεχίστηκαν ανελλιπώς ως το 1968 και στο πρόγραμμά τους περιλαμβάνονταν τα αγωνίσματα: 100, 200, 400, 1500, 3000, 4Χ100, μήκος, ύψος, τριπλούν, επί κοντώ, μήκος χωρίς φορά, σφαίρα, δίσκος, ακόντιο και λιθοβολία. 
Μετά από μακροχρόνια διακοπή οι αγώνες αναβίωσαν το 1984, χρονιά που τοποθετήθηκε ελαστικός τάπητας στο Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας μετατρέποντάς το σε κατάλληλο στάδιο για αγώνες. Ως το 1995 είχαν αποκλειστικά ελληνικό χαρακτήρα και σε αυτούς συμμετείχαν κυρίως αθλητές από την Πελοπόννησο και την Αττική και σπανιότερα από άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Το 1996 ξεκινά η διεθνοποίηση των Παπαφλεσσείων με τη συμμετοχή των καλύτερων Ελλήνων και πολλών επιφανών ξένων αθλητών. Επιτυγχάνονται μερικές εντυπωσιακές επιδόσεις και το μήτιγκ γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλές. Η διοργάνωσή του τελεί πλέον υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αθλητισμού (Εuropean Αthletic Αssociation-E.A.A.).

Παπαφλέσσειος Δρόμος

Αναπόσπαστο μέρος της διοργάνωσης αποτελούν οι εκδηλώσεις προς τιμήν του Γρηγορίου Δικαίου "Παπαφλέσσα", ήρωα της Επανάστασης του Εικοσιένα, που θυσιάστηκε στις 20 Μαΐου 1825 στη Μάχη στο Μανιάκι. Οι εκδηλώσεις ξεκινούν με την τελετουργική αφή της Ιερής Φλόγας στο χώρο θυσίας στο Μανιάκι Μεσσηνίας. Ακολουθεί η μεταφορά της ως τα περίχωρα του Σταδίου, όπου την παραλαμβάνει λαμπαδηδρόμος για να τη μεταφέρει στο στάδιο και να ανάψει το βωμό δίνοντας το έναυσμα της έναρξης των αγώνων.
Ταυτόχρονα τελείται ο "Παπαφλέσσειος Δρόμος" στη διαδρομή "Θουρία-Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας", μήκους 11.170 μ., ο τερματισμός του οποίου γίνεται λίγο μετά την άφιξη της φλόγας. Ο αγώνας αυτός καθιερώθηκε το 1996 και την ευθύνη της διοργάνωσης έχει ο Δήμος Θουρίας.
Λουντμίλα Ρουντένκο

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Λούμπνι στην επαρχία Πολτάβα της Ουκρανίας, στην τότε Ρωσική Αυτοκρατορία. Αν και στην αρχή ασχολήθηκε σοβαρά με το κολύμπι, όταν ήταν 10 ετών έμαθε να παίζει και σκάκι με δάσκαλο τον πατέρα της. Μετά το γυμνάσιο, μετακόμισε στην Οδησσό και πήρε πτυχίο στα οικονομικά. Η Ρουντένκο έγινε Πρωταθλήτρια Κολύμβησης Οδησσού στα 400 μ. πρόσθιο. Το 1925, ήταν η κάτοχος του τίτλου της Αντιπροέδρου-Πρωταθλήτριας Κολύμβησης της Ουκρανίας (στο πρόσθιο). Το σκάκι θα παραμείνει στη ζωή της ως χόμπι, καθώς η επαγγελματική της σταδιοδρομία ήταν πάνω στον οικονομικό σχεδιασμό για την Σοβιετική Ένωση.

Σκακιστική καριέρα

Η Ρουντένκο άρχισε να παίζει σε τουρνουά σκακιού το 1925 όταν μετακόμισε στη Μόσχα και το 1928, κέρδισε το πρωτάθλημα γυναικών της Μόσχας. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Λένινγκραντ, όπου γνώρισε και παντρεύτηκε τον επιστήμονα Λεβ Νταβίντοβιτς Γκολνστέιν και το 1931 έκαναν μαζί έναν γιο. Στο Λένινγκραντ το 1929 ξεκίνησε την προπόνηση στο σκάκι με τον μαιτρ Πιότρ Ρομανόφσκι και κέρδισε το πρωτάθλημα γυναικών του Λένινγκραντ τρεις φορές. Η Ρουντένκο έφτασε περίπου 40 ετών για να κατακτήσει την κορυφή του διεθνούς σκακιού των γυναικών.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ρουντένκο οργάνωσε με τρένο την εκκένωση του Λένινγκραντ από τα παιδιά κατά την πολιορκία της πόλης. Το γεγονός αυτό θα περιγράψει η ίδια ως το πιο σημαντικό επίτευγμα που πέτυχε στη ζωή της. Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών Βέρα Μέντσικ πέθανε το 1944 κατά τη διάρκεια μιας αεροπορικής επιδρομής, έτσι μετά τον πόλεμο, τον χειμώνα του 1949–1950 η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία πραγματοποίησε στη Μόσχα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών 1949–1950 για τον προσδιορισμό της νέας πρωταθλήτριας γυναικών. Διαγωνίστηκαν δεκαέξι γυναίκες από δώδεκα χώρες και τις τέσσερις πρώτες θέσεις κατέλαβαν τέσσερις σκακίστριες της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρουντένκο (σκοράροντας εννέα νίκες, μία ήττα και πέντε ισοπαλίες) κατέκτησε τον τίτλο της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Γυναικών, τον οποίο έχασε το 1953 στον επόμενο κύκλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος από την Ελισαβέτα Μπίκοβα με σκορ 6-8 (πέντε νίκες, επτά ήττες και δύο ισοπαλίες για την Ρουντένκο). Έγινε πρωταθλήτρια γυναικών της ΕΣΣΔ το 1952.
Το 1950 τιμήθηκε από την Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία με τους τίτλους διεθνής μαιτρ γυναικών και διεθνής μαιτρ, ενώ το 1976 έγινε διεθνής γκρανμαίτρ γυναικών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που πήρε τον τίτλο διεθνής μαιτρ.
Ο ανακατωσούρας

Πλοκή

Ο Θωμάς Καρατουλπάνης (Ντίνος Ηλιόπουλος) είναι ένας αγαθός υπάλληλος σε περίπτερο αυτοκινήτων στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Λόγω του πράου χαρακτήρα του τον επικρίνουν συνεχώς η πεθερά του (Μαρίκα Κρεββατά), ο θείος του (Νίκος Σταυρίδης) και το αφεντικό του (Περικλής Χριστοφορίδης). Η μόνη που τον υποστηρίζει είναι η γυναίκα του (Γκέλυ Μαυροπούλου). Όμως η εμφάνιση στη δουλειά του αλλά κυρίως στη ζωή της οικογένειάς του ενός σωσία με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα που αγοράζει πανάκριβα δώρα στο όνομα του Καρατουλπάνη, προκαλεί αναστάτωση. Ο Θωμάς ασχολείται ερασιτεχνικά με το τραγούδι και συμμετέχει στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης. Εκεί όμως παρουσιάζεται αντί αυτού ο σωσίας του, κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Η οικογένεια αρχίζει πάλι να τον επικρίνει & τότε είναι που θα αποκαλυφθεί η ταυτοπροσωπεία του Θωμά με τον σωσία του.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1953

Οι ΙΒ΄ Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1953 ήταν οι πρώτοι που διεξήχθησαν μεταπολεμικά. Έγιναν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, την Κυριακή 28 και τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, οπότε διεξήχθη και ο μαραθώνιος. Μετείχαν μόνο τρεις βαλκανικές χώρες: Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα και Τουρκία. Νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία.
Εκδρομή της Αγάπης

Η Εκδρομή της Αγάπης είναι η δράση μιας ομάδας εθελοντών που πραγματοποιεί δωρεάν εκδρομές, δράσεις και προγράμματα βιωματικής
μάθησης για παιδιά, νέους και ενήλικες με κοινωνικές, οικονομικές κ.α. δυσχέρειες.

Όραμα

Το όραμα της ομάδας είναι η δημιουργία ενός θεσμού που θα συμβάλλει στην ανάπτυξη των νέων ανθρώπων με στόχο την εξέλιξή τους σε αυριανούς πολίτες που προάγουν αξίες όπως η ισότητα, η αποδοχή της διαφορετικότητας, η κοινωνική ευημερία και η περιβαλλοντική προστασία.

Στόχος της δράσης

Η συνειδητοποίηση πως ο αριθμός των παιδιών που μεγαλώνουν στην Ελλάδα κάτω από αντίξοες συνθήκες διαρκώς αυξάνεται οδήγησε την άνοιξη του 2010 στη δημιουργία της ομάδας «Εκδρομή της Αγάπης». Παιδιά τα οποία προέρχονται από οικογένειες με κοινωνικές και οικονομικές δυσχέρειες, παιδιά με αναπηρίες (ΑΜΕΑ), παιδιά μεταναστών και άλλων μειονοτήτων έχουν βασικές ανάγκες για συναισθηματική υποστήριξη, στέγαση, τροφή, ρουχισμό, φάρμακα, παιδεία, δραστηριότητες προσωπικής ανάπτυξης και κοινωνικής ένταξης. Οι πόροι που εξασφαλίζουν οι κοινότητές τους συνήθως δεν επαρκούν για την κάλυψη όλων των παραπάνω αναγκών. Καθώς για αρκετά από αυτά τα παιδιά η ομάδα εκτιμά πως η χαρά της εκδρομής είναι σχεδόν άγνωστη και αποτελεί πολυτέλεια, ο στόχος της ομάδας είναι στις εκδρομές τα παιδιά και οι νέοι, μέσα από την επαφή με την φύση, το παιχνίδι, τη βιωματική μάθηση και την καλλιέργεια αξιών, να αποκτήσουν πρόσβαση σε μια ποιοτικότερη καθημερινότητα ζωής.

Δράσεις

Οι 5 πρώτες Εκδρομές της Αγάπης έγιναν με το Ζάννειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας την περίοδο 2010-2011. Η 6η εκδρομή έγινε τον Μάιο του 2012 παρέα με τα παιδιά του Κέντρου Υποδοχής Ανήλικων Μεταναστών, Αιτούντων Άσυλο, Κρήτης. Ακολούθησε, η 7η Εκδρομή της Αγάπης με τα παιδιά του Ιδρύματος Χατζηκώνστα, η 8η με το Λύρειο παιδικό ίδρυμα, ενώ η πιο πρόσφατη πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2013, με τις οικογένειες που στηρίζει η εθελοντική πρωτοβουλία Give The Kids.
Ντι Σνάιντερ

Βιογραφία

Ο Σνάιντερ γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1955 στην Αστόρια της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στο Μπάλντουιν. Κατά την παιδική του ηλικία τραγουδούσε στις χορωδίες της εκκλησίας και του λυκείου του, ενώ επιλέχθηκε και για την χορωδία ολόκληρης της πολιτείας της Νέας Υόρκης.

Μετά τους Twisted Sister

Οι Twisted Sister διαλύθηκαν το 1987, με τον Σνάιντερ να αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Την επόμενη χρονιά σχημάτισε τους Desperado μαζί με τον πρώην ντράμερ των Iron Maiden, Κλάιβ Μπαρ, τον πρώην κιθαρίστα των Gillan, Μπέρνι Τορμ και τον μπασίστα Μαρκ Ράσελ.
Στις αρχές της δεκαετίας του '90 δημιούργησε τους Widowmaker, κυκλοφορώντας τους δίσκους "Blood and Bullets" και "Stand by for Pain", ενώ αργότερα σχημάτισε τους Dee Snider's SMFs με παλιούς συνεργάτες του από τους Twisted Sister.
Το 1998, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην μεγάλη οθόνη με την ταινία "Strangeland", ενώ τρία χρόνια αργότερα συμμετείχε σε επεισόδιο της εκπομπής "The Drew Carey Show". Επίσης, συμμετείχε σε ντοκιμαντέρ για το heavy metal όπως τα "KISS Loves You" (2004) και "Metal: a Headbanger's Journey" (2005).
Το 1999, ξεκίνησε την ραδιοφωνική του εκπομπή στον σταθμό WMRQ στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ, η οποία κράτησε για τρία χρόνια και επέστρεψε το 2004 σε νυχτερινές ώρες στον WMMR της Φιλαδέλφεια. Την επόμενη χρονιά ήταν ο παρουσιαστής της ραδιοφωνικής εκπομπής "House of Hair" και επέστρεψε τον Ιούνιο του 2006 με το "Fangoria Radio" του Sirius Satellite Radio.
Ο Σνάιντερ είναι παντρεμένος με την σύζυγο του, Σουζέτ, από το 1981 και έχουν τέσσερα παιδιά. Στις 27 Ιουλίου 2010, ο τραγουδιστής μαζί με την οικογένεια του πραγματοποίησαν το ντεμπούτο του ριάλιτι "Growing Up Twisted".
Λευκή της Ναβάρρας, κόμισσα της Καμπανίας

Κηδεμόνας του γιου της Θεοβάλδου

Η Λευκή παντρεύτηκε στο Σαρτρ στις 1 Ιουλίου 1199 τον Θεοβάλδο Γ΄ της Καμπανίας, όταν ήταν η ίδια 22 ετών και ο σύζυγος της 20. Ο Θεοβάλδος Γ΄ απεβίωσε πολύ πρόωρα, αφήνοντας την Λευκή έγκυο. Το παιδί που γεννήθηκε, έγινε αμέσως κόμης της Καμπανίας ως Θεοβάλδος Δ΄ και στην συνέχεια βασιλιάς της Ναβάρρας, χάρη στα δικαιώματα της μητέρας του, ως Θεοβάλδος Α΄ της Ναβάρρας. Η Λευκή ήταν αντιβασίλισσα και κηδεμόνας του, μέχρι που ο γιος της έγινε 21 έτους. Η αντιβασιλεία συνάντησε μια σειρά από μεγάλες δυσκολίες, αφού ο προηγούμενος κόμης Ερρίκος Β΄ (μεγαλύτερος αδελφός του Θεοβάλδου Γ΄) είχε αφήσει πίσω του τεράστια χρέη.   
Τα δικαιώματα του γιου της στον θρόνο της Καμπανίας αμφισβητήθηκαν από την κόρη του Ερρίκου Β΄ Φιλίππη και από τον σύζυγο της Εράρ Α΄ του Μπριέν, ο οποίος ήταν εκείνη την εποχή ένας από τους ισχυρότερους ευγενείς της Καμπανίας. Ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε το 1215 και έμεινε γνωστός σαν Πόλεμος Διαδοχής της Καμπανίας· ολοκληρώθηκε με την ενηλικίωση του Θεοβάλδου, ο οποίος εξαγόρασε τα δικαιώματα της Φιλίππης έναντι μεγάλου χρηματικού ποσού. Ο Θεοβάλδος πλήρωσε αντίστοιχο χρηματικό ποσό και στην αδελφή της Φιλίππης Αλίκη της Καμπανίας, η οποία είχε παντρευτεί τον νεαρό Ούγο Α΄ της Κύπρου για τα δικαιώματά της στην Κύπρο. Τα μεγάλα ποσά που πλήρωσε, ανάγκασαν τον Θεοβάλδο -για να μπορέσει να αντεπεξέλθει οικονομικά- να πουλήσει το Μπλουά, το Σανσέρ και το Σατωντάν στον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας.

Τελευταία χρόνια

Η Λευκή μετά την ολοκλήρωση της αντιβασιλείας της αποσύρθηκε στο Κιρστεσιανό μοναστήρι του Αργκενσόλ που είχε ιδρύσει η ίδια για την απόσυρση της. Οι βαρόνοι κατηγόρησαν τον γιο της Θεοβάλδο οτι δηλητηρίασε τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας με τον οποίο βρισκόταν σε μεγάλη διαμάχη, αυτό ανάγκασε την Λευκή της Καστίλης να καλέσει  την μητέρα του Λευκή αντί για τον Θεοβάλδο στην στέψη του γιου της Λουδοβίκου Θ΄. Η Λευκή ανέλαβε την κυβέρνηση της Ναβάρρας όταν ο μεγάλος της αδελφός Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας αποσύρθηκε.
Η Λευκή πέθανε στις 13 Μαρτίου 1229 επτά χρόνια μετά το τέλος της αντιβασιλείας της σε ηλικία 52 ετών, σύμφωνα με την επιθυμία της δώρισε 5 μάρκα χρυσού στον Καθεδρικό ναό του Ρενς με τα οποία κατασκευάστηκε ένα άγαλμα το οποίο παριστάνει το ιερό γάλα της Θεοτόκου. Μετά τον θάνατο της Λευκής ο αδελφός της Σάντσο παρέμεινε βασιλιάς της Ναβάρρας και ο γιος της Θεοβάλδος Δ΄ κόμης της Καμπανίας. Η μεγαλύτερη αδελφή της Βερεγγαρία πέθανε το 1232 και ο αδελφός της Σάντσο το 1234, κληρονόμος του στο βασίλειο της Ναβάρρας ήταν ο γιος της Θεοβάλδος χάρη στα δικαιώματα της. Η Λευκή αναφέρεται ότι είχε άλλη μια κόρη με τον Θεοβάλδο την Μαρία η οποία ήταν περίπου δυο ετών όταν πέθανε ο πατέρας της, η μικρή Μαρία στάλθηκε στην αυλή του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Β΄ ύστερα από συμφωνία που είχε κάνει μαζί του προκειμένου να αναγνωρίσει την διαδοχή του γιου της.
Μαζιλίς

Σύντομη ιστορία

Οι πρώτες εκλογές υπό τη νέα κοινοβουλευτική δομή έγιναν τον Δεκέμβριο του 1995 και για τα δύο σώματα, ενώ έγιναν επίσης επαναληπτικές εκλογές που συμπλήρωσαν 23 έδρες για τις οποίες η αρχική ψήφος δεν είχε αποτέλεσμα. Οι διεθνείς παρατηρητές επισήμαναν παραβιάσεις στην εκλογή της Ματζλίς. Το νέο κοινοβούλιο, το οποίο συγκλήθηκε τον Ιανουάριο του 1996, περιλάμβανε 67 καζάκους και 31 ρώσους αντιπροσώπους. Ακόμη 10 βουλευτές ήταν γυναίκες. Για να μπει ένα κόμμα στην Μαζιλίς, πρέπει να έχει τουλάχιστον το 7% των ψήφων.
Σία Κοσιώνη

Βιογραφία

Η Σία Κοσιώνη γεννήθηκε στις 17 Μαΐου του 1980 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στη Θεσσαλονίκη άρχισε τη σταδιοδρομία της μέσω του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και του τύπου. Εκτός από δημοσιογραφία, σπούδασε οικονομικά στο London School of Economics και πραγματοποίησε μεταπτυχιακό με θέμα "New Media, Information and Society".
Από τις πρώτες της συνεργασίες ήταν με την Άννα Παναγιωταρέα στην εκπομπή Ουδείς Αναμάρτητος. Παράλληλα παρουσίαζε πολιτικά δελτία ειδήσεων στον ραδιοφωνικό σταθμό SuperSport FM.
Η επόμενη της συνεργασία ήταν με την Εφημερίδα SportDay, όπου ανέλαβε την στήλη Media. Εκείνη την περίοδο είχε συνεργασίες και με τα περιοδικά Active και Athens Voice.
Τον Μάρτιο του 2006 άρχισε να εργάζεται στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Αρχικά πραγματοποιούσε ρεπορτάζ στην τηλεόραση και εκπομπές στο ραδιόφωνο και από τον Σεπτέμβριο του 2007 ξεκίνησε την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Επίσης, ήταν η διευθύντρια των ειδήσεων του ΣΚΑΪ.

Προσωπική ζωή

Είναι η σύζυγος του Δημάρχου Αθηναίων, Κώστα Μπακογιάννη. Τον Μάιο του 2017 ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της, με ανάρτηση στο Facebook, και στις 22 Ιουλίου του ίδιου έτους παντρεύτηκε τον Κώστα Μπακογιάννη στο Καρπενήσι. Στις 9 Οκτωβρίου γέννησε τον γιο της, Δήμο Μπακογιάννη.
Γεώργιος Αριστείδου

Σταδιοδρομία

Σπούδασε στη Νομική Σχολή και έγινε δικηγόρος. Διορίστηκε πρωτοδίκης. Εξελέγη βουλευτής Φλωρίνης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1950.
Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών το 1990.
Γεώργιος Αργυρόπουλος (δικηγόρος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1869.Εργάστηκε ως δικηγόρος.
Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδας για πρώτη φορά στις εκλογές που έγιναν τον Μάιο του 1915 και βουλευτής Πατρών στις εκλογές του 1923, του 1928 (με το Κόμμα Εθνικών Δημοκρατικών) και του 1933 (με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα). 
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Αχαΐας με το Λαϊκό Κόμμα (Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση) στις εκλογές του 1935.
Υπηρέτησε ως υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης από τις 19 Μαρτίου 1935 (κυβέρνηση Τσαλδάρη  ως τις 30 Νοεμβρίου 1935 (κυβέρνηση Κονδύλη).