google/wiki40b huggingface dataset:
Κλειστοφοβία

Η κλειστοφοβία είναι μία νοσηρή ψυχική κατάσταση φοβίας, όπου το άτομο αισθάνεται έντονο φόβο, συνήθως παράλογο και αδικαιολόγητο, όταν βρίσκεται σε κλειστό χώρο, όπως ασανσέρ, υποβρύχιο, καμπίνα, λεωφορείο ή ακόμη και αίθουσα, και ειδικότερα όταν είναι μόνο του. 
Ο φόβος αυτός ως συναίσθημα εκδηλώνεται κυρίως με συμπτώματα άγχους και πνιγμονής. Ο κλειστοφοβικός άνθρωπος έχει την ψευδαίσθηση ότι τα τοιχώματα του χώρου όπου βρίσκεται στενεύουν όλο και περισσότερο και θα τον συνθλίψουν. Η παρουσία και άλλων ατόμων στο χώρο μειώνει συνήθως την ένταση των συμπτωμάτων, χωρίς όμως να καταφέρνει να απαλλάξει το άτομο εντελώς από τους φόβους του. 
Η πιο διαδεδομένη και γενικότερα παραδεκτή ερμηνεία της φοβίας αυτής, στηρίζεται στην άποψη πως ο φόβος του θανάτου που διακατέχει το άτομο παίρνει την έκφραση του νευρωτικού φόβου σε κλειστούς και στενούς χώρους που συμβολικά παίρνουν την έννοια του φέρετρου ή του τάφου.
 
Η κλειστοφοβία συνηθέστερα εκδηλώνεται ως νεύρωση ή υστερία.
Για τη θεραπεία της κλειστοφοβίας δεν φαίνεται να αποδίδει άλλη μέθοδος παρά η ψυχοθεραπεία, συνήθως συνδυαζόμενη και με κάποια υποστηρικτική θεραπεία με φάρμακα. Μια από τις διαδεδομένες μεθόδους για την αντιμετώπιση και αυτής αλλά και πολλών άλλων φοβιών είναι αυτή της έκθεσης, όπου το άτομο μαθαίνει σταδιακά να εκτίθεται στην κατάσταση που του προκαλεί το φόβο (εδώ τον κλειστό χώρο), χωρίς όμως εγγυημένο αποτέλεσμα.
Γλώσσα Ούρντου

Καταγωγή

Η γλώσσα Ούρντου διαμορφώθηκε από τη γλώσσα Χαριμπόλι (Khariboli), μια διάλεκτο της γλώσσας Πράκριτ που ομιλείται στη βόρεια Ινδία, με πολλές περσικές και αραβικές λέξεις. Σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, δεν διαμορφώθηκε στο στρατόπεδο των μογγολικών στρατευμάτων. Η λέξη προέρχεται από την τούρκικη λέξη ορντού που σημαίνει στρατός. Παρ' όλα αυτά, είναι ελάχιστα τα τούρκικα στοιχεία που έχουν δοθεί στη γλώσσα Ούρντου. Οι λέξεις που έχει δανειστεί από τα Τούρκικα και τα Αραβικά προήλθαν από τα Περσικά και έχουν έρθει με την περσική μορφή και προφορά.

Ομιλητές και γεωγραφική διανομή

Υπάρχουν περίπου 60 με 70 εκατομμύρια γηγενείς ομιλητές της Ούρντου. Υπήρχαν 52 εκατομμύρια στην Ινδία με την απογραφή του 2011, κάπου 6% του πληθυσμού. Περίπου 10 εκατομμύρια στο Πακιστάν ή 7,57% από την απογραφή του 1998. Ακόμη πολλοί εκατοντάδες χιλιάδες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία και Μπανγκλαντές (όπου εκεί την αποκαλούν Μπιχάρι).
Ρενέ Πρεβάλ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1943. Από το Φεβρουάριο του 1991 ως τον Οκτώβριο του ιδίου έτους χρημάτισε Πρωθυπουργός. Το 1991 αντικαταστάθηκε και εξορίστηκε από το δικτατορικό καθεστώς. Ήταν φίλος του Jean-Bertrand Aristide και ηγέτης του κόμματος Οικογένεια Lavalas.
Εξελέγη πρόεδρος το Δεκέμβριο του 1995, με 88% και ορκίστηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1996. Το 2001 έγινε ο πρώτος Πρόεδρος του νησιού που εγκατέλειψε την εξουσία με φυσικό τρόπο. Eξελέγη ξανά Πρόεδρος, έχοντας κερδίσει στις προεδρικές εκλογές του 2006. Ορκίστηκε στις 14 Μαΐου 2006.

Ταραχές 2008

Την άνοιξη του 2008 ξέσπασαν ταραχές στη χώρα, για τη ραγδαία άνοδο των τιμών των τροφίμων. Στις 9 Απριλίου ο Πρόεδρος Ρενέ Πρεβάλ απηύθυνε διάγγελμα και προσπάθησε να καθησυχάσει τους κατοίκους. Τουλάχιστον 5 άτομα βρήκαν το θάνατο στις ταραχές, ενώ εξαγριωμένα πλήθη λεηλάτησαν σούπερ μάρκετ. Λίγες ημέρες μετά, και σε μια προσπάθεια για εκτόνωση της κατάστασης, η Γερουσία με 16 ψήφους υπέρ ψήφισε υπέρ της αποπομπήςτου Πρωθυπουργού Ζακ-Εντουάρ Αλεξίς, στις 12 Απριλίου 2008.
Στις 27 Απριλίου 2008 ο Πρόεδρος Πρεβάλ διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Ερίκ Πιερ. Τον Μάιο του ιδίου χρόνου, ο διορισμός του Πιερ εγκρίθηκε μεν από τη Γερουσία στις 7 Μαΐου, απορρίφθηκε όμως από τη Βουλή στις 12 Μαΐου 2008 με 51 κατά και 35 υπέρ.

Σεισμός 2010

Τον Ιανουάριο του 2010 χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι τραυματίστηκαν από ισχυρότατο σεισμό που έπληξε την Αϊτή. Το Προεδρικό Μέγαρο υπέστη μεγάλες καταστροφές και ο Πρεβάλ με την σύζυγό του κατάφεραν να διασωθούν και να μετεγκατασταθούν σε ασφαλέστερο σημείο του νησιού. Ωστόσο, ο πρόεδρος επικρίθηκε έντονα για την αργή του αντιμετώπιση της κατάστασης μετά την τραγωδία.
Τον Πρεβάλ διαδέχτηκε στο ύπατο αξίωμα ο Μισέλ Μαρτελί το 2011.

Θάνατος

Ο Πρεβάλ απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών το 2017, όταν υπέστη καρδιακό επεισόδιο.
Αλέξανδρος Μέγας Κομνηνός

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξίου Δ΄ (βασίλευσε 1417-1429) και της Θεδώρας Καντακουζηνής. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Δ΄ και μικρότερος ο Δαυίδ. 
Κατά τη βασιλεία του Αλεξίου Δ΄, ο γιος του Ιωάννης Δ΄ προσπάθησε να τον εκτοπίσει, αλλά απέτυχε και διέφυγε στη Γεωργία το 1429. Τότε ο Αλέξιος Δ΄ όρισε τον Αλέξανδρο συναυτοκράτορα. Το 1429 ο Ιωάννης Δ΄ επέστρεψε στην Τραπεζούντα και κατέλαβε την εξουσία. Οι υποστηρικτές του δολοφόνησαν τον πατέρα του και ο Αλέξανδρος εξορίστηκε. Αυτός μετέβη με την αδελφή του Μαρία στην Κωνσταντινούπολη. Ο ταξιδευτής Πέρο Ταφούρ από την Καστίλη τον συνάντησε εκεί τον Οκτώβριο του 1429 και γράφει, ότι "δεν είχε καλές σχέσεις με την αδελφή του". Η Μαρία Μεγάλη Κομνηνή παντρεύτηκε εκεί τον Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο.
Ο Ταφούρ συνέχισε το ταξίδι του στην Τραπεζούντα, όπου συνάντησε τον Ιωάννη Δ΄ και συνέχισε ως τη Γενουατική Κάφφα (Θεοδοσία) της Κριμαίας. Μετά άρχισε την επιστροφή του και στη Μυτιλήνη συνάντησε τον Αλέξανδρο πάλι, αυτή τη φορά νυμφευμένο με τη Μαρία Γκαττιλούζιο, κόρη του Ντορίνο ηγεμόνα της Λέσβου, από τη Γένοβα. Γράφει ότι ο Αλέξανδρος "ετοίμαζε πλοία εναντίον του αδελφού του". Τότε ο Ταφούρ τού είπε ότι ο Ιωάννης Δ΄ συμμάχησε με τους Τούρκους και είχε επισφραγίσει τη συμφωνία, νυμφευόμενος της κόρη του Τούρκου και πως ο πόλεμος θα ήταν επιζήμιος για όλους.
Το ότι ο Αλέξανδρος σχεδίαζε την εκτόπιση τού αδελφού του, επιβεβαιώνεται και από άλλες πηγές. Τα Γενουατικά αρχεία έχουν αντίγραφο επιστολής, που εστάλη στον Ντορίνο Α΄ προτρέποντάς τον να κάνει ό,τι μπορεί, ώστε να ειρηνεύσει τους δύο αδελφούς και να δώσει σύνταξη στον δευτερότοκο, αφήνοντάς τον να ζήσει στη Μυτιλήνη ή την Κωνσταντινούπολη. Η Γένοβα είχε εμπορικά συμφέροντα στην Τραπεζούντα και θα μπορούσαν να βλαφτούν από τη διαμάχη. 
Δέκα έτη μετά τα συμφέροντα της Γένουας άλλαξαν, όταν το 1447 ο Δαυίδ έκανε επιδρομή στη Κάφφα. Η Γένουα πρόσφερε με επιστολή υποστήριξη στον Αλέξανδρο να ανακτήσει τον θρόνο (1451), αλλά φαίνεται ότι οι δύο αδελφοί είχαν ήδη συμφιλιωθεί, διότι ο Αλέξανδρος με τη σύζυγο και τον γιο του ζούσε τότε στην Τραπεζούντα. Ο ιστορικός Μιχαήλ Κουρτσάνσκις προτείνει ότι ο Ιωάννης Δ΄, που δυσπιστούσε προς τον Δαυίδ, είχε κάνει συναυτοκράτορα τον Αλέξανδρο και τον γιο εκείνου κληρονόμο. 
Ο Αλέξανδρος απεβίωσε πριν το 1460, που απεβίωσε ο Ιωάννης Δ΄. Νέος αυτοκράτορας ανέλαβε ο Δαυίδ.
Ιωάννης Κομνηνός Μόλυβδος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πέρινθο της Ηρακλείας. Με βάση την ημερομηνία βάπτισής του (26 Ιανουαρίου 1658), θεωρείται ότι γεννήθηκε περί τα μέσα Δεκεμβρίου του 1657. Πατέρας του ήταν ο Αλέξιος Κομνηνός, ο οποίος είχε το ιδιαίτερο επίθετο «Μόλυβδος». Εκπαιδεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη, και αργότερα στην Ιταλία, όπου σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία. Από την Ιταλία πήγε στο Βουκουρέστι όπου εργάστηκε ως ιατρός και δίδαξε την ιατρική στο «Αυθεντικόν Φροντιστήριον». Διορίστηκε στην υπηρεσία του ηγεμόνα Ουγγροβλαχίας Ιωάννη Κωνσταντίνου Βασαράβα. Είχε εκ φύσεως ροπή προς τα θρησκευτικά και γι' αυτό έφυγε προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα, και μετά στο όρος Σινά και στο Άγιο Όρος, το οποίο και περιέγραψε στο «Προσκυνητάριό» του.
Έγινε κληρικός και ανακηρύχθηκε μητροπολίτης Σίδης και μετέπειτα Δρύστρας, όπου και μετονομάστηκε Ιερόθεος και έμεινε γνωστός ως Ιερόθεος Δρύστρας. Πέθανε στο Βουκουρέστι περί το 1717.
Μικρή Μαρτινίκα

Γεωγραφία

Η Μικρή Μαρτινίκα είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει έκταση μόλις 586 άκρα (acres). Το μέγιστο υψόμετρο είναι 90 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται βορειοανατολικά του νησιού Καρριακού και νότια του νησιού Μικρός Άγιος Βικέντιος, που ανήκει στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες.

Αρχαία Ιστορία

Ο πρώτος που επισκέφθηκε την Μικρή Μαρτινίκα ήταν ο "Κύριος Πιέρ" από τη Μαρτινίκα. Λέγεται ότι πίστευε πως η Μικρή Μαρτινίκα είχε σχήμα που έμοιαζε με αυτό της Μαρτινίκας. Έτσι ονόμασε το νησί Μικρή Μαρτινίκα.

Πρόσφατη ιστορία

Η "Εκκλησία της Φοβισμένης Καρδιάς" ήταν η πρώτη Καθολική Εκκλησία της Μικρής Μαρτινίκας και ήταν το πρώτο ξύλινο κτήριο. Το 1940 καταστράφηκε από τυφώνα, αλλά ξαναχτίστηκε το 1947. Το 2004, ο Τυφώνας Ιβάν χτύπησε το νησί της Γρενάδα, και επηρέασε λιγότερο την Μικρή Μαρτινίκη.

Πολιτικά

Ο πρόεδρος της Μικρής Μαρτινίκης είναι ο Τζωρτζ Πράιμ, ενώ ο αντιπρόσωπος ο Έλβιν Νίμροντ.

Δημογραφία

Η Μικρή Μαρτινίκη είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει πληθυσμό περίπου 900 κατοίκων (2001).

Μεταφορές

Τα κυριότερα μέσα μεταφοράς είναι το αμάξι, το λεωφορείο, η βάρκα και το φέρι μπόουτ. Επειδή η απόσταση μεταξύ των Γρεναδίνων είναι μικρή, πηγαίνουν και πολλές βάρκες στα νησιά των Γρεναδίνων.
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Windows Live Spaces

Μικροεφαρμογές

Διάφορες μικροεφαρμογές διατίθενται για τους χρήστες των Windows Live Spaces, που επιτρέπουν την εξατομίκευση του κάθε χώρου. Η μικροεφαρμογή Windows Media Player δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να προσθέσουν μουσική ή βίντεο από άλλες πηγές για αναπαραγωγή. Η μικροεφαρμογή Για προχωρημένους δίνει τη δυνατότητα αλλαγής στυλ, χρώματος και διαφάνειας σε διάφορα μέρη του Windows Live Space, ενώ η μικροεφαρμογή Προσαρμοσμένη HTML επιτρέπει την εισαγωγή μικρού κώδικα HTML (χαρακτηριστικό που χρησιμοποιείται συνήθως για την εισαγωγή διάφορων τύπων γραφικών).

Κάρτες Επαφών

Οι Κάρτες Επαφών, οι οποίες παρέχουν σύντομες πληροφορίες για έναν χρήστη, χρησιμοποιούνται από το Windows Live Messenger, το MSN Web Messenger και τις Επαφές του Windows Live. Κάνοντας κλικ στην εικόνα ενός χρήστη, Εμφανίζεται μια Κάρτα Επαφής, η οποία δείχνει μικρογραφίες των πρόσφατων φωτογραφιών του, μέρος από την πιο πρόσφατη καταχώρησή του και μια μικρή λίστα με τα τραγούδια που έχει προσθέσει.

Από τα MSN Spaces στα Windows Live Spaces

Τα MSN Spaces ήταν ο πρώτος κοινωνικός ιστότοπος της Microsoft. Η έναρξή του τοποθετείται τον Δεκέμβριο του 2004, με σκοπό την παροχή της δυνατότητας στους χρήστες να δημοσιεύσουν τις ιδέες τους, τις φωτογραφίες τους ή οτιδήποτε άλλο. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η Microsoft ήθελε να ανταγωνιστεί το MySpace και το 360° της Yahoo!.
Εκτός από την παροχή δυνατότητας στους χρήστες να δημοσιεύσουν τις σκέψεις, τις φωτογραφίες ή οτιδήποτε άλλο, τα MSN Spaces παρείχαν περίπου 100 θέματα και στυλ εμφάνισης κατά τον σχεδιασμό του εκάστοτε MSN Space. Οι χρήστες επίσης μπορούσαν να διαχειριστούν τα δικαιώματα των επισκεπτών. Την 1η Αυγούστου του 2006, τα MSN Spaces έγιναν μέρος της οικογένειας υπηρεσιών του Windows Live και μετονομάστηκαν σε Windows Live Spaces.

Αλλαγές στα Spaces

Υπάρχουν ορισμένες διαφορές ανάμεσα στα MSN Spaces και τα Windows Live Spaces, που αφορούν κυρίως την εμφάνιση των χώρων. Για παράδειγμα, τώρα είναι δυνατό να μετακινηθεί η μικροεφαρμογή του τίτλου και του συνθήματος του χώρου, όπου στα MSN Spaces ήταν σταθεροποιημένη στην κορυφή της σελίδας. Έχει επίσης αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ρυθμίζεται η ανάλυση της οθόνης.
Η διεύθυνση URL για όλους τους χρήστες των MSN Spaces άλλαξε ώστε να εμφανίζεται η κατάληξη live.com.

Διαφημίσεις

Τα MSN Spaces εμφάνιζαν διαφημίσεις μικρού μεγέθους, κυρίως λογότυπα στην κορυφή της σελίδας. Τα Windows Live Spaces εμφανίζουν κινούμενες διαφημίσεις. Οι χρήστες που διαθέτουν λογαριασμό Premium Plus μπορούν να απενεργοποιήσουν την εμφάνιση των διαφημίσεων για τους επισκέπτες.
Λουί Αμπρουάζ Γκαρνερέ

Βιογραφία

Ήταν γιος του ζωγράφου Ζαν Φρανσουά Γκαρνερέ και σε ηλικία 13 ετών παράτησε στις καλλιτεχνικές του σπουδές και κατατάχτηκε στο γαλλικό ναυτικό ενώ αργότερα έγινε κουρσάρος. Αιχμαλωτίστηκε το 1806 από τους Βρετανούς και παρέμεινε αιχμάλωτος ως το 1814, χρονιά που επέστρεψε στην πατρίδα του. Κατά τα χρόνια της Παλινόρθωσης διακρίθηκε ως θαλασσογράφος. Το 1817 εισήλθε στην υπηρεσία του δούκα της Angouleme αλλά ταυτόχρονα συμμετείχε σε φιλελεύθερους κύκλους της εποχής και είχε επαφές με προσωπικότητες όπως ο Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν και ο Victor-Joseph Étienne de Jouy.
Συμμετείχε σε εκθέσεις του Σαλονιού του Παρισιού, εργάστηκε στο μουσείο της Ρουέν την περίοδο 1832 - 1837 ενώ από το 1841 και έπειτα εργάστηκε σε βιοτεχνία πορσελάνης στις Σέβρες, φτιάχνοντας μια σειρά πολυάριθμων πινάκων από πορσελάνη. Πέθανε το 1857.

Έργο

Ο Γκαρνερέ συγκαταλέγεται σε μια κατηγορία καλλιτεχνών που ασχολήθηκαν με τη θαλασσογραφία έχοντας υπάρξει και οι ίδιοι ναυτικοί. Εκείνη τη χρονική περίοδο η θαλασσογραφία σε αντίθεση με τους προηγούμενους αιώνες όταν και είχε γνωρίσει μεγάλη άνθιση, είχε γίνει αντικείμενο ασχολίας συγκεκριμένης κατηγορίας ζωγράφων οι οποίοι κατείχαν τη ναυτική τέχνη. Το έργο του περιλαμβάνει 141 ελαιογραφίες, 176 χαρακτικά και 22 υδατογραφίες. Επίσης έγινε γνωστός και για το συγγραφικό του έργο από το οποίο ξεχωρίζουν η συνεργασία του με τον Victor-Joseph Étienne de Jouy, (Vues des cotes de France dans l'ocean et dans la. Mediterranee,Παρίσι, 1815 - 1832) και τα απομνημονεύματα του, τα οποία εκδόθηκαν το 1851 και γνώρισαν σημαντική ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται και διάφορες συνθέσεις του εμπνευσμένες από την Ναυμαχία του Ναβαρίνου.
Εθνόσημο του Τουρκμενιστάν

Το εθνόσημο του Τουρκμενιστάν δημιουργήθηκε μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση το 1991.

Περιγραφή

Το πράσινο σχήμα που είναι γεμάτο οκτάκτινα αστέρια έχει χρυσές άκρες και στο κέντρο του βρίσκεται ένας κόκκινος κυκλικός δίσκος. Στο δίσκο αυτό βρίσκονται ένα στάχυ από σιτάρι, πέντε τάπητες με παραδοσιακά σχέδια (συμβολίζουν τις πέντε σημαντικές φυλές, καθώς επίσης τις θρησκευτικές και ηθικές αξίες) και στο κέντρο βρίσκεται ένας γαλάζιος κύκλος με την απεικόνιση ενός αλόγου, τύπου Akhal-Teke, που είναι πηγή υπερηφάνειας για το λαό της χώρας. 
Οι πέντε φυλές είναι οι Teke (Tekke), Yomut (Yomud), Arsary (Ersary), Chowdur (Choudur) και Saryk (Saryq). 
Στην κορυφή του σταχιού και του κόκκινου κύκλου βρίσκεται μια ημισέληνος χρώματος λευκού (σύμβολο της ελπίδας για καλύτερο αύριο) και πέντε πεντάκτινα αστέρια, επίσης σε λευκό.
Τα πέντε αστέρια συμβολίζουν τις πέντε επαρχίες (Welayatlar) του Τουρκμενιστάν. Αυτές οι επαρχίες είναι οι: Ahal, Balkan, Dashhowuz, Lebap και Mary.

Προηγούμενα εθνόσημα

Πριν το σημερινό εθνόσημο, η ασιατική χώρα χρησιμοποιούσε μια στρογγυλή εκδοχή του εμβλήματος. Το εθνόσημο εκείνο χρησιμοποιήθηκε από το 1992 ως το 2003. Τα κομμουνιστικά σύμβολα ήταν χαρακτηριστικά στο εθνόσημο που ήταν σε χρήση την εποχή που το Τουρκμενιστάν ήταν σοβιετική δημοκρατία.
Ουλφίλας

Βίος

Οι γονείς του, μάλλον ορθόδοξοι, από την Καππαδοκία, είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι από τους Γότθους περί το 257/258. Ο Ουλφίλας μεγάλωσε με τους Γότθους και χειροτονήθηκε «Επίσκοπος των Χριστιανών στην χώρα των Γότθων» στην Αντιόχεια το 341 ή λίγο νωρίτερα από τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Ευσέβιο, του οποίου ήταν μαθητής. Η Καθολική εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 26 Αυγούστου.

Το έργο του

Ο Ουλφίλας κατασκεύασε ένα νέο αλφάβητο, με βάση τα κεφαλαία ελληνικά στοιχεία, την ελληνική ορθογραφία και την βοήθεια του υποτυπώδους και περιθωριακού ρουνικού αλφαβήτου, το οποίο παραμέρισε τελείως. Μετέφρασε την Αγία Γραφή και δίδαξε Ελληνικά στην Αυτοκρατορική σχολή της Τριέρης. Εισήγαγε επίσης πλήθος Ελληνικών λέξεων και εννοιών, άγνωστων μέχρι τότε στους Γότθους.

Αποτίμηση της δράσης του

Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον εκχριστιανισμό των  γερμανικών φυλών, ιδιαίτερα των Βησιγότθων, γι αυτό κι ονομάστηκε ο επίσκοπος των Γότθων. Ανύψωσε το γοτθικό γλωσσικό ιδίωμα σε γοτθική γλώσσα, η οποία πια εμπλουτισμένη «μπορούσε να εκφράζει γραπτώς υψηλά νοήματα». Πρώτος αυτός μετέφρασε στη Γοτθική την Καινή Διαθήκη και ίσως μέρη της Παλαιάς Διαθήκης. Με την προσωπικότητά του συνδέεται η παράταση της επιβίωσης του αρειανισμού μέσα στους Γότθους και εγκαινιάστηκε μια μικρή ερμηνευτική και θεολογική γοτθική γραμματεία, η οποία ήταν επίσης Αρειανική.

Εορτή

Η Γερμανική Ευαγγελική εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 26 Αυγούστου.
Ηλεκτρικός κινητήρας

Είδη

Οι ηλεκτροκινητήρες διακρίνονται σε "συνεχούς ρεύματος" (DC motors) και σε "εναλλασσόμενου ρεύματος" (AC motors). Οι ηλεκτρoκινητήρες εναλλασσόμενου ρεύματος διακρίνονται επιμέρους στους "ασύγχρονους" ή "επαγωγικούς κινητήρες" και στους "σύγχρονους κινητήρες". Σύγχρονοι κινητήρες είναι οι κινητήρες στους οποίους η μέση ταχύτητα περιστροφής είναι ευθέως ανάλογη της συχνότητας της εφαρμοζόμενης εναλλασσόμενης τάσης.

Χρήση

Η χρήση των ηλεκτροκινητήρων σήμερα είναι ευρύτατα διαδεδομένη από τα μαγνητόφωνα και τα ηλεκτροκίνητα μέσα μεταφοράς, τρόλεϊ, ηλεκτρικοί σιδηρόδρομοι κ.λπ. μέχρι τα υποβρύχια. Οι δε χρησιμοποιούμενοι στις βιομηχανίες είναι εκατοντάδων ίππων.
Μαρίνα (λιμένας)

Η μαρίνα είναι παραθαλάσσιος ή παραποτάμιος λιμένας, χρησιμοποιούμενος από ιστιοπλοϊκά ή μηχανοκίνητα σκάφη αναψυχής.
Φιλοξενεί σκάφη τα οποία είναι ελλιμενισμένα μόνιμα ή προσωρινά, παρέχοντας διάφορες υπηρεσίες οι οποίες ποικίλουν αναλόγως του λιμένα.
Γενικά, ένας παραθαλάσσιος λιμένας σκαφών αναψυχής διαθέτει τουλάχιστον πολλές δεκάδες θέσεις διαφόρων μεγεθών για σκάφη μήκους μεταξύ, περίπου, 5 μέτρων έως, περίπου, 20 μέτρων. Μόνον ορισμένες μαρίνες είναι δυνατό να φιλοξενήσουν σκάφη μεγαλύτερου μεγέθους. Αντιθέτως, οι παραποτάμιοι λιμένες είναι, συνήθως, μικρότερης χωρητικότητας (ελάχιστο όριο 30 σκαφών).
Ευγένιος Δαλέζιος

Βίος

Ο Ευγένιος Δαλέζιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 7 Οκτωβρίου 1888. Καταγόταν από την Σύρο. Διετέλεσε μέλος του Αρχαιολογικού Τμήματος του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου. Βασική ενασχόλησή του ήταν το εμπόριο αλλά καταπιάστηκε με αρχαιολογικές και φιλολογικές μελέτες. Έλαßε µέρος στη διοργάνωση του Στρατιωτικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης που πραγµατοποιήθηκε την περίοδο 1910-1912 από τον Αχµέτ Μουχτάρ Πασά.Ο Δαλέζιος υπήρξε officier de l'instruction Publique της Γαλλίας, αντεπιστέλλων μέλος της de Stanislas του Νανσύ και μέλος του Κέντρου Μικρασιατικών Συνόδων του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών. Επίσης Ιππότης του Τάγματος του Γρηγορίου του Μεγάλου.Το 1970 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τις βιβλιογραφικές εργασίες του. Πέθανε το 1983.
Ώρα στην Ελλάδα

Η ώρα στην Ελλάδα δίνεται από την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (EET, UTC+02:00). Η Θερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (EEST, UTC+03:00) χρησιμοποιείται από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου μέχρι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.
Η θερινή ώρα έχει χρησιμοποιηθεί κατά περιόδους από το 1931 έως το 1975 και κάθε χρόνο από το 1975 και μετά.
Αντώνιος της Μπραγκάνσα, ιππότης

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος τού Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Λουίζα-Ινές-Αντωνία Μακάντο Μοντέιρο. Ο πατέρας του είχε τρεις νόθους γιους, που τους είχε αναγνωρίσει. Έμεναν στο ανάκτορο τού μαρκησίου τού Λοουρίκαλ, στην περιοχή Παλάβα, έξω από τη Λισαβόνα και οι τρεις τους είναι γνωστοί ως τέκνα της Παλάβα.
Ο δομ Αντώνιος γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Χρίστηκε ιππότης τού Τάγματος τού Χριστού. Απεβίωσε το 1800 σε ηλικία 86 ετών στη Λισαβόνα.
Ποντοκερασιά Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Ποντοκερασιά βρίσκεται στα όρια του νομού Κιλκίς με το νομό Σερρών, στις νότιες πλαγιές του όρους Μαυροβούνι (μέρος από τα Κρούσσια όρη) και νότια της λίμνης Κερκίνης. Το χωριό απέχει 32,5 χλμ. ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς,  και 77,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Θεσσαλονίκης. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 104 οικογένειες προσφύγων (348 άτομα) από τον Πόντο. Το όνομά του προέρχεται από τους Πόντιους κατοίκους του, που εγκαταστάθηκαν το 1920 – 1922 από τις περιοχές Καυκάσου,  Τραπεζούντας και Κερασούντας, και τις πολλές κερασιές που καλλιεργούσαν εκεί. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Παπράτ που σημαίνει "φτέρη" και αφθονούν στην περιοχή. Οι κάτοικοί του χωριού ασχολούνται κυρίως με την υλοτομία και λιγότερο με τη γεωργία. Στα βόρεια της Ποντοκερασιάς σε περιοχή που εφάπτεται στην προστατευόμενη  περιοχής "Natura2000" βρίσκεται ο Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων (ΒΒΚΚ) σε μία έκταση 310 στρεμμάτων, από τα οποία τα 150 είναι καλυμμένα με δάσος κυρίως δρυός και τα υπόλοιπα φιλοξενούν τις συλλογές των ενδημικών φυτών.

Διοικητικά

Το χωριό αναφέρεται επίσημα με την παλιά ονομασία του από την τουρκοκρατία το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητας Παπρατ που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάζεται σε Ποντοκερασιά, το 1934 αποσπάται στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς και το 1940 διορθώνεται σε Ποντοκερασέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Παρόχθιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Γερακαρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 133 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 83.
Δυναμική δέσμευση μνήμης

Στην πληροφορική, η δυναμική δέσμευση μνήμης (ή δέσμευση μνήμης βασισμένη στο σωρό) είναι η δέσμευση μνήμης για χρήση από ένα πρόγραμμα κατά τη διάρκεια του χρόνου εκτέλεσής του. Μπορεί επίσης να θεωρηθεί σαν ένας τρόπος να διανεμηθεί η ιδιοκτησία των περιορισμένων πόρων της μνήμης ανάμεσα σε πολλά τμήματα των δεδομένων και του κώδικα. 
Η δυναμικά δεσμευμένη μνήμη υπάρχει μέχρι να απελευθερωθεί είτε ρητά από τον ίδιο τον προγραμματιστή, είτε από τον συλλέκτη απορριμμάτων. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη στατική δέσμευση μνήμης, η οποία έχει συγκεκριμένη διάρκεια. Ένα αντικείμενο που αποθηκεύεται σε δυναμικά δεσμευμένο χώρο λέγεται ότι έχει δυναμικό χρόνο ζωής.

Απόδοση

Ο αλγόριθμος δυναμικής δέσμευσης μνήμης που χρησιμοποιείται μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την απόδοση του κώδικα και μια μελέτη που έγινε το 1994 από τη Digital Equipment Corporation δείχνει την υπολογιστική επιβάρυνση που συνδέεται με κάθε κώδικα που αναλαμβάνει τη δέσμευση. Το ελάχιστο μήκος μονοπατιού εντολών που χρειάστηκε για να δεσμευτεί ένας μοναδικός χώρος μνήμης ήταν 52 (όπως μετρήθηκε από έναν profiler για μια ποικιλία λογισμικού).

Δέσμευση τμημάτων σταθερού μεγέθους

Η δέσμευση τμημάτων σταθερού μεγέθους, γνωστή και σαν δέσμευση χώρου μνήμης (memory pool allocation), χρησιμοποιεί μια ελεύθερη λίστα από τμήματα μνήμης σταθερού μεγέθους (συχνά όλα είναι του ίδιου μεγέθους). Αυτό δουλεύει καλά για ενσωματωμένα συστήματα.

Buddy blocks

Σε αυτό το σύστημα, η μνήμη δεσμεύεται από ένα μεγάλο τμήμα στη μνήμη που το μέγεθός του είναι δύναμη του 2. Αν το τμήμα είναι μεγαλύτερο από το διπλάσιο αυτού που ζητείται, χωρίζεται στα δύο, επιλέγεται το ένα μισό και η διαδικασία επαναλαμβάνεται (ελέγχοντας πάλι το μέγεθος και χωρίζοντάς το στα δύο αν χρειάζεται) μέχρι το τμήμα να είναι αρκετά μεγάλο.
Όλα τα τμήματα ενός συγκεκριμένου μεγέθους κρατούνται σε μια ταξινομημένη συνδεδεμένη λίστα ή δέντρο. Όταν απελευθερώνεται ένα τμήμα, συγκρίνεται με το διπλανό του. Αν και τα δύο είναι ελεύθερα, συνδυάζονται και τοποθετούνται στη λίστα των αμέσως πιο μεγάλων τμημάτων. (Όταν δεσμεύεται ένα τμήμα, ο κώδικας που κάνει τη δέσμευση θα αρχίσει με το πιο μικρό τμήμα που μπορεί να χρειαστεί, για να μη χρειαστεί να τεμαχιστούν ενότητες).
Ραμψίνιτος μύθος

Ο Ραμψίνιτος μύθος καταγράφηκε από τον Ηρόδοτο ως ιστορικό γεγονός, ενώ το παραμύθι αυτό ήταν κοινό σε πάρα πολλές από τις τότε κοινωνίες, μεταξύ άλλων και της ελληνικής κοινωνίας. Ήταν το μυθολόγημα του Προφονίου και του Αλαμίδη, που έκτισαν τον θησαυρό το βασιλιά της Ηλείας Αυγεία, του βασιλέως Υριέως στην Υρία ή Λεβάδια της Βοιωτίας, αλλά και του Τροφωνίου και του Αγαμήδη.
Αχινοάμ

Η απαγωγή

Η Αχινοάμ, μαζί με την Αβιγαία  ακολούθησε τον Δαβίδ στην πόλη Σεκελάκ. Όταν οι Αμαληκίτες πυρπόλησαν την πόλη, αιχμαλώτησαν την Αχινοάμ και την Αβιγαία. Τότε ο Δαβίδ και οι άντρες του καταδίωξαν τους Αμαληκίτες, που νικήθηκαν. Έτσι ο Δαβίδ ελευθέρωσε τις γυναίκες του και τις οικογένειες που είχαν αιχμαλωτήσει οι Αμαληκίτες.

Τέκνα

Γιος του Δαβίδ και της Αχινοάμ ήταν ο πρωτότοκος του Δαβίδ Αμνών.