google/wiki40b huggingface dataset:
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι 2001

Περίληψη

Το WRC για άλλη μια χρονιά διοργάνωσε το 31 πρωτάθλημα της σεζόν του 2001. Το πρωτάθλημα άρχισε από το Ράλι του Μονακού η αλλιώς του Μόντε Κάρλο. Στα βουνά των Άλπεων έγινε το 100ο ράλι όπως και κάθε χρόνο. Ο Νικητής του ράλι αυτού ήταν ο Τόμι Μάκινεν με Μιτσουμπίσι Εβο του 2001. Δεύτερος βγήκε ο Κάρλος Σάινθ και τρίτος ο Φράνσις Ντέλεκουρ. Και από τα βουνά του Μονακού πάμε στις χιονισμένες διαδρομές της Σουηδίας στο Κάρλσταντ και βαθμούς κελσίου κάτω από το 0. Εκεί έγινε μια μεγάλη κόντρα ανάμεσα σε τρεις οδηγους. Ο Τόμι Μάκινεν, ο Μάρκους Γκρόνχολμ και Ο Χάρι Ροβαπέρα. Τελικά νικητής βγήκε ο τρίτος κάτι που ούτε ο ίδιος δεν πίστευε πως θα νικήσει.Οι άλλοι δύο τα παράτησαν την δεύτερη ημέρα και τελικά βγήκαν οι Κάρλος Σάινθ και Ο Τόμας Ράνστρομ. Και πάμε στην Ιβηρική χερσόνησο και συγκεκριμένα στην Πορτογαλία. Στα βουνά του Πόρτο επικράτησε ο Φινλανδός τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής, Τόμι Μάκινεν. Δεύτερος ο Κάρλος Σάινθ και τρίτος Ο Μάρκους Γκρόνχολμ. Μετά από τρεις γύρους, ο επόμενος μας μεταφέρει στην Καταλονία στους δρόμους της Κόστα Μπράβα. Ο Νικητής θα έπρεπε να ήταν ο συμπατριώτης της χώρας του αλλά είναι Γάλλος δηλαδή ο Ντιντιέρ Αουριόλ. Την τριάδα συμπλήρωσε Ο Τζιλ Πανίζι και τρίτος ο Τόμι Μάκινεν. Και ξαναγυρνάμε στο χωμάτινο τερέν στο Ράλι της Αργεντινής. Στα βουνά της Κόρδοβα έγινε το 21ο Ράλι της Αργεντινής και έστεψε νικητές τους Κόλιν Μάκ Ρέι,Ριτσαρντ Μπέρνς και Κάρλος Σάινθ. Ο Κόλιν Μακ Ρέι ο οποίος δεν έδωσε σημάδι ζωής όμως νίκησε και στα δυο επόμενα ράλι(Κύπρος,Ελλάδα). Αφού αποκαλύψαμε τον νικητή του 6ου και 7ου ράλι, ας συνεχίσουμε στο 8ο ράλι της Φινλανδίας. Το μέρος όπου το φιλοξένησε είναι το Γιουρβασκύλα όπου περιέχει πολύ γρήγορες διαδρομές και μεγάλες ευθείες με αποτέλεσμα να είναι το γρηγορότερο ράλι του 2001. Νικητής Ο Μάρκους Γκρόνχολμ όπου είχε καιρό να γευτεί την κατάκτηση ενός κυπέλλου. Και πάμε στην Νέα Ζηλανδία. Το ράλι έγινε έξω από την πόλη του Οκλαντ. Οι διαδρομές ήταν περισσότερο λασπωμένες από χώμα κάτι που είχε συνηθίσει όσες φορές έχει πάει το WRC. Νικητής για μια μόνο φορά ήταν Ο Ρίτσαρντ Μπέρνς. Στα επόμενα τρία ράλι (Σαν Ρέμο, Κορσική, Ουαλία) νίκησαν οι Τζιλ Πανίζι,Τζίσους Πούρας,Μάρκους Γκρόνχολμ. Αλλά ο Ρίτσαρντ Μπερνς έστω και με μία νίκη κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2001 κάνοντας ρεκόρ το οποίο αποκλείεται να σπάσει. Δεύτερος με μικρή διαφορά βγήκε ο Κόλιν Μακ Ρει. Τρίτος βγήκε ο Τόμι Μάκινεν όπου κατάλαβε πως το όνειρο για τον 5ο του παγκόσμιο τίτλο άρχισε ήδη να απομακρύνεται.....
Δημοψήφισμα στο Αζερμπαϊτζάν (2016)

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στο Αζερμπαϊτζάν στις 26 Σεπτεμβρίου 2016. Ζητήθηκε από τους ψηφοφόρους να εγκρίνουν 29 συνταγματικές τροποποιήσεις, με ξεχωριστή ψηφοφορία για την καθεμιά. Όλες οι 29 τροποποιήσεις εγκρίθηκαν από το 89% - 95% των ψηφοφόρων. Συστάθηκε η θέση του Αντιπροέδρου και παρατάθηκε η προεδρική θητεία από πέντε σε επτά χρόνια.

Πλαίσιο

Ο πρόεδρος Ιλχάμ Αλίεφ υπέγραψε ένα διάταγμα στις 18 Ιουλίου 2016, για την τροποποίηση ορισμένων άρθρων του συντάγματος. Αυτά εξετάστηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο, που τα ενέκρινε στις 25 Ιουλίου. Στις 26 Ιουλίου ο Αλίεφ διέταξε τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, όπως απαιτείται από τα άρθρα 152 και 153 του συντάγματος.

Επακόλουθα

Μετά το δημοψήφισμα, ο πρόεδρος Ιλχάμ Αλίεφ διόρισε τη γυναίκα του, Μεχριμπάν Αλίεβα , ως Αντιπρόεδρο.
Εκλογές στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας (2010)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας στις 3 Οκτωβρίου 2010, στο πλαίσιο των γενικών εκλογών στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Ο Μίλοραντ Ντόντικ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές.
Σαντζάκι της Καβάλας

Το Σαντζάκι της Καβάλας (Οθωμανικά τουρκικά: Sancak-i/Liva-Kavala) ήταν Οθωμανική επαρχία δεύτερου επιπέδου (σαντζάκι ή λιβάς) το οποία περιλάμβανε την περιοχή γύρω από το λιμάνι της πόλης της Καβάλας (η οποία ανήκει στην Ελλάδα) στην ανατολική Μακεδονία.

Ιστορία

Η πόλη μάλλον έπεσε σε Οθωμανικά χέρια γύρω στο 1383, λίγο μετά την πτώση των Σερρών. Τον 15ο αιώνα, η περιοχή της Καβάλας παρήγαγε δημητριακά και μετάξι, αλλά ήταν γνωστή και για τα ορυχεία αργύρου.
Το σαντζάκι πιστοποιείται από τον Λεουνκλάβιο το 1588, καθώς και από τα ταξιδιωτικά βιβλία του Εβλιγιά Τσελεμπί ως επαρχία του Εγιαλετίου του Αρχιπελάγους, αλλά αναφέρεται και στο πέμπτο τόμο του ίδιου έργου. Κατά τη στιγμή της επίσκεψης του Εβλιγιά Τσελεμπί περιελάμβανε 12 ζιαμέτια και 235 τιμάρια και υποδιαιρούταν σε επτά καζάδες.
Κατά τον 18ο αιώνα και το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, η Δράμα ήταν σαντζάκι του Εγιαλετίου της Ρούμελης; Τα έσοδα χορηγούνταν συνήθως στον πασά της Θεσσαλονίκης, ο οποίος κυβερνούσε το σαντζάκι μέσω δημοσιονομικού πράκτορα (μουτεσελίμης). Με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1864, το σαντζάκι καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στο Σαντζάκι της Δράμας, μέρος του Βιλαετίου Θεσσαλονίκης. Η Δράμα παρέμεινε το κέντρο του καζά της νέας επαρχίας.
Πόρος Γρεβενών

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Ο Πόρος βρίσκεται δίπλα και ανατολικά του ποταμού Αλιάκμονα, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Λυκοπήγαδο (υψομ. 843) σε απόσταση 11 χλμ. Α.-ΒΑ. τα Γρεβενά. Το χωριό αποτελεί την είσοδο των Γρεβενών προς την περιοχής των Βεντζίων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και στα χωράφια τους δίπλα στον Αλιάκμονα καλλιεργούν κυρίως καλαμπόκι, τριφύλλι, καπνά. Παλιότερα παρήγαγαν μεγάλες ποσότητες ξυλοκάρβουνου από τα γειτονικά δάση βελανιδιάς του Λυκοπήγαδου και Μότσιαλη. Αξιοθέατα θεωρούνται η τοποθεσία "Αμπδίστρα" με τις ηφαιστειογενείς, βραχώδεις όχθες στον Αλιάκμονα και οι εκκλησίες του των Αγίων Ταξιαρχών (στο δρόμο προς τη Μικροκλεισούρα), της Αγίας  Τριάδας (κοιμητηριακός ναός) και του Αγίου Αθανασίου (του 1794).
Πωλλιανός

Ο Πωλλιανός ήταν γραμματικός και ποιητής, που έζησε την εποχή του Αδριανού και έγραψε δύο συλλογές ποιημάτων. Στην Ελληνική Ανθολογία σώζονται πέντε επιγράμματά του (ΧΙ 127, 128, 130, 167, ΧVI 150).
Δομιτία Οδός

Η Δομιτία οδός (λατινικά: Via Domitia) ήταν ο πρώτος ρωμαϊκός δρόμος που κατασκευάστηκε στη Γαλατία από το 118 π.Χ., για να συνδέσει την Ιταλία και την Ισπανία μέσω της Ναρβωνικής Γαλατίας, κατά μήκος της νότιας Γαλλίας. Το οδικό δίκτυο πάνω στο οποίο βασίστηκαν οι Ρωμαίοι ανάγεται σε πολύ παλιότερη εποχή, τόσο παλιά που φτάνει έως τη μυθική διαδρομή που ακολούθησε ο Ηρακλής στα ταξίδια του στη Δύση.
Η κατασκευή του δρόμου ανατέθηκε στον ανθύπατο της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας  Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο, από τον οποίο έλαβε το όνομά της. Ο Γναίος Δομίτιος ίδρυσε επίσης ένα οχυρωμένο φρούριο στο Νάρμπο (Ναρμπόν) στην ακτή, κοντά στην Ισπανία, για να επιθεωρεί την κατασκευή του έργου, το οποίο σύντομα αναπτύχθηκε σε μια πλήρη ρωμαϊκή αποικία Colonia Narbo Martius. Τα εδάφη στο δυτικό τμήμα της διαδρομής, πέρα ​​από τον ποταμό Ροδανό, είχαν τεθεί υπό τον έλεγχο της γαλατικής φυλής των Αρβερνών, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Στράβωνα, είχαν απλώσει τον έλεγχό τους στο Νάρμπο και στα Πυρηναία.

Η διαδρομή

Η Δομιτία οδός συνέδεε την Ιταλία με την Ισπανία. Διασχίζοντας τις Άλπεις στο πιο εύκολο πέρασμα, το Col de Montgenèvre σε ύψος 1850 μέτρων, διέσχιζε την κοιλάδα του ποταμού Ντυράνς, περνούσε τον Ροδανό στην Μπωκέρ, περνούσε από τη Νιμ (Nemausus) και έπειτα ακολουθούσε την παράκτια πεδιάδα κατά μήκος του κόλπου του Λέοντα. Στη Ναρμπόν συναντούσε την Ακουιτάνια οδό (Via Aquitania), η οποία οδηγούσε στον Ατλαντικό Ωκεανό μέσω της Τουλούζης και του Μπορντώ. Η Ναρμπόν ήταν ένα  στρατηγικό σημείο της περιοχής, σταυροδρόμι της Δομίτιας και της Ακουιτάνιας οδού και συγχρόνως ένα μεγάλο και καλά οχυρωμένο λιμάνι. 
Ο αρχικός σκοπός της κατασκευής του δρόμου ήταν η γρήγορη και ασφαλής μετακίνηση του στρατού στη ρωμαϊκή επέκταση προς τα δυτικά και η επικοινωνία με την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία και τη Ρώμη αλλά μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση αποτέλεσε μοχλό ανάπτυξης της περιοχής.
Πάνω στο οδικό δίκτυο, ανάμεσα στις πόλεις, η Δομιτία οδός διέθετε μια σειρά από πανδοχεία κάθε 30 περίπου χιλιόμετρα, απόσταση  που κάλυπτε ένας οδοιπόρος ή μια φορτωμένη άμαξα  την ημέρα, στα οποία οι ταξιδιώτες έβρισκαν καταφύγιο, τροφή και ξεκούραστα άλογα.  Μερικοί από αυτούς τους σταθμούς ανάπαυσης εξελίχθηκαν σε κωμοπόλεις. 
Σε ολόκληρο το δίκτυο υπήρχαν οδοδείκτες, που υποδείκνυαν τις αποστάσεις μεταξύ του τερματικού σταθμού και των κοντινών πόλεων. Στη διαδρομή της οδού έχουν εντοπιστεί περισσότεροι από 90 οδοδείκτες αυτού του τύπου. 
Η διαδρομή, όπως ήταν στην Ύστερη Αρχαιότητα, παρουσιάζεται σχηματικά στον Χάρτη του Πόιτινγκερ (Tabula Peutingeriana).
Σύγχρονοι δρόμοι συχνά ακολουθούν τη διαδρομή της Δομίτιας οδού (N85 - N100 - A9 κ.ά.).
Βοημική Ελβετία

Η Βοημική Ελβετία (τσέχικα: České Švýcarsko, γερμανικά: Böhmische Schweiz), επίσης γνωστή ως Τσεχική Ελβετία, είναι φυσική περιοχή η οποία βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Τσέχικης Δημοκρατίας. Βρίσκεται στο τσεχικό τμήμα των Ελμπσαντσταϊνγκεμπίργκε, στα βόρεια του Ντέτσιν και στις δύο όχθες του Ποταμού Έλβα. Εκτείνεται στα ανατολικά έως τα Λουσατιανά Όρη και στα δυτικά έως τα Όρη Όρε. Μεγαλύτερο υψόμετρό της είναι η κορυφή Ντέτσινσκι Σνέζνικ με υψόμετρο 726 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Έχει κηρυχτεί ως προστατευόμενη περιοχή (ως ChKO Labske Piskovce) από το 1972.
Η περιοχή κατά μήκος της δεξιάς όχθης του Έλβα έγινε εθνικό πάρκο την 1η Ιανουαρίου 2000, το Εθνικό Πάρκο Τσέσκε Σβίτσαρσκο. Το Εθνικό Πάρκο γειτνιάζει με το Εθνικό Πάρκο της Σαξωνικής Ελβετίας (Sächsische Schweiz) στη Γερμανία.

Ετυμολογία

Η ιδέα της Βοημικής Ελβετίας αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα ως μια μορφή επέκτασης της Σαξωνικής Ελβετίας, η οποία βρισκόταν στο τμήμα των Ελμπσαντσταϊνγκεμπίργκε στη Γερμανία. Η ονομασία της προήλθε από τους Ελβετούς καλλιτέχνες Άντριαν Ζινγκ και Άντον Γκραφφ, των οποίων η γεωγραφία της βόρειας Βοημίας θύμιζε τη χώρα καταγωγής τους.
Τέρβελ

Συμμαχία με τον Ιουστινιανό Β'

Ο Τέρβελ αναφέρεται πρώτη φορά στις βυζαντινές πηγές το 704 όταν ο έκπτωτος και εξόριστος Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β' τον προσέγγισε και ζήτησε τη βοήθεια του για να ανακαταλάβει το θρόνο, με αντάλλαγμα τη φιλία του, δώρα και την κόρη του σε γάμο. Με ένα στρατό 15.000 ιππέων που του παρείχε ο Τέρβελ ο Ιουστινιανός Β' βάδισε αιφνιδιαστικά κατά της  Κωνσταντινούπολης και κατάφερε να μπει στην πόλη το 705. Ο παλινορθωμένος αυτοκράτορας  εκτέλεσε τους σφετεριστές, τους αυτοκράτορες Λεόντιο και Τιβέριο Γ΄, μαζί με πολλούς από τους υποστηρικτές τους. O Ιουστινιανός Β' αντάμειψε τον Τέρβελ με πολλά δώρα , τον τίτλο Καίσαρ, που τον καθιστούσε δεύτερο μετά μόνο τον αυτοκράτορα και τον πρώτο ξένο ηγέτη στη βυζαντινή ιστορία που έλαβε αυτό τον τίτλο, και μια εδαφική εκχώρηση στη βορειοανατολική Θράκη, μια περιοχή ονόματι Ζαγόρα. Είναι άγνωστο αν η κόρη του Ιουστινιανού Αναστασία παντρεύτηκε τον Τέρβελ, όπως είχε συμφωνηθεί.
Μόνο τρία όμως χρόνια αργότερα ο Ιουστινιανός Β', έχοντας πλέον σταθεροποιηθεί στο θρόνο, παραβίασε αυτή τη συμφωνία και άρχισε στρατιωτικές επιχειρήσεις για να ανακτήσει την εκχωρηθείσα περιοχή. Ωστόσο ο Τέρβελ νίκησε τους Βυζαντινούς στη Μάχη της Αγχιάλου (σημερινό Πομόριε) το 708. Το 711, αντιμετωπίζοντας σοβαρή εξέγερση στη Μικρά Ασία, ο Ιουστινιανός ζήτησε πάλι τη βοήθεια του Τέρβελ, αλλά έλαβε μόνο χλιαρή ύποστήριξη με τη μορφή ενός στρατού 3.000. Υπερφαλαγγισθείς από το στασιαστή αυτοκράτορα Φιλιππικό, ο Ιουστινιανός συνελήφθη και εκτελέσθηκε, ενώ στους Βούλγαρους συμμάχους του επιτράπηκε να  αποσυρθούν στη χώρα τους. Το 712 ο Τέρβελ, εκμεταλλευόμενος νέες δυναστικές ερίδες στο Βυζάντιο, έκανε επιδρομή στη Θράκη φτάνοντας ως τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης.
Σύμφωνα με τις χρονολογικές πληροφορίες από το ΄΄Ιμενίκ΄΄ ο Τέρβελ πρέπει να πέθανε το 715. Εντούτοις ο Βυζαντινός χρονικογράφος Θεοφάνης Ομολογητής αποδίδει στον Τέρβελ ρόλο σε μια απόπειρα παλινόρθωσης του εκθρονισμένου αυτοκράτορα Αναστάσιου Β΄ το 718 ή 719. Αν ο Τέρβελ είχε επιζήσει μέχρι τότε, θα πρέπει να ήταν ο Βούλγαρος ηγέτης που συνήψε μια νέα συνθήκη (που επιβεβαίωνε τον ετήσιο φόρο που πλήρωναν οι Βυζαντινοί στη Βουλγαρία και τις εδαφικές παραχωρήσεις στη Θράκη, ρύθμιζε τις εμπορικές σχέσεις και τη μεταχείριση των πολιτικών προσφύγων) με τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Γ΄ το 716. Ομως αλλού ο Θεοφάνης αναφέρει το όνομα του Βούλγαρου ηγέτη που συνήψε τη συνθήκη του 716 ως ΄΄Κορμέσιος΄΄, δηλ. τον τελικό διάδοχο του Τέρβελ Κορμέσιι. Είναι πιθανό ο χρονικογράφος να αποδίδει τα γεγονότα του 718 ή 719 στον Τέρβελ απλώς επειδή αυτό ήταν το τελευταίο όνομα Βούλγαρου ηγέτη που γνώριζε και γιατί οι πηγές του αποσιωπούσαν το όνομα, όπως στην περιγραφή του στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Σύμφωνα με άλλη θεωρία ο Κορμέσιος είχε εξουσιοδοτηθεί από τον Τέρβελ να υπογράψει τη συμφωνία.
Οι περισσότερες έρευνες συμφωνούν ότι επί της εποχής του Τέρβελ δημιουργήθηκε το περίφημο βραχώδες ανάγλυφο του Ιππέα της Μάνταρα με τις γραμμένες στην μεσαιωνική ελληνική επιγραφές ως μνημείο για τις νίκες του κατά των Βυζαντινών, για να τιμήσει τον πατέρα του Ασπαρούχ και ως έκφραση της δόξας του βουλγαρικού κράτους.
Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ελλάδας

Ιστορία

Το Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ελλάδας διεξαγόταν σε μία κατηγορία από το 1989 μέχρι το 2000. Το 2000 ήταν η τελευταία χρονιά που έγινε, επειδή έκλεισαν και τα δυο παγοδρόμια που υπήρχαν στην Ελλάδα, αυτό του Μοσχάτου στην Αθήνα και της Θεσσαλονίκης. Το πρωτάθλημα ξανάρχισε το 2008. Τα σωματεία βρίσκονταν σε αδράνεια και η εθνική ομάδα προπονείται και δίνει αγώνες στην Σόφια της Βουλγαρίας. Υπήρχαν μόνο έξι σύλλογοι που συμμετείχαν σε όλα τα πρωταθλήματα, αυτοί ήταν  Ο Τάρανδος Μοσχάτου, Οι Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι ,Ο Άρης, οι Άβαντες Χαλκίδας , ο Π.Α.Σ. Πειραιά  και οι Τιτάνες Θεσσαλονίκης.
Αλέξανδρος Ξανθόπουλος (πολιτικός)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Συγή το 1872 και πολύ νέος ασχολήθηκε με το εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη.
Εξελέγη βουλευτής Χαλκιδικής στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων και το 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Ο θείος του, Αθανάσιος, ήταν ο πρώτος Έλληνας Δήμαρχος Μουδανίων. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο και παράλληλα ασχολήθηκε με το εμπόριο ελιάς, ενώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου πέθανε.
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών το 1961 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 13 Μαρτίου.
Το Χαμόγελο της Μόνα Λίζα

Πλοκή

Η Κάθριν Αν Γουάτσον είναι μία καθηγήτρια που αφήνει το αγόρι της και τη ζωή της στο Λος Άντζελες για να διδάξει στο Γουέλσλι, ένα συντηρητικό, ιδιωτικό κολέγιο θηλέων στη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών το 1953.
Η Γουάτσον ενθαρρύνει τις σπουδάστριες να γίνουν καριερίστες. Θέλει οι μαθήτριές της να γίνουν ηγέτες του κόσμου και όχι απλές νοικοκυρές. Χρησιμοποιεί μοντέρνα τέχνη για να δείξει ότι δε χρειάζεται να ακολουθήσουν το γυναικείο στερεότυπο. Πιστεύει ότι οι γυναίκες μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα πράγματα από το να είναι μόνο σύζυγος και μητέρα.
Η δουλειά της όμως έρχεται σε αντίθεση με τις μεθόδους του κολεγίου και οι συντηρητικές γυναίκες που διευθύνουν το σχολείο της προτείνουν να μείνει μόνο στις διδακτικές της αρμοδιότητες και να μην προσπαθεί να εκφράσει τις φιλελεύθερες απόψεις της στις μαθήτριες. Την απειλούν ότι μπορεί να χάσει τη δουλειά της. 
Χωρίς φόβο, η Κάθριν γίνεται ακόμα πιο ορμητική στις ομιλίες της για το φεμινισμό. Μετά από μια αποτυχημένη πρόταση γάμου του αγοριού της, η Κάθριν κάνει δεσμό με ένα έναν καθηγητή ιταλικών, τον Μπιλ Ντάνμπαρ. Παρ' όλο που η επιτροπή του σχολείου δεν επιτρέπει αυτή τη σχέση, οι δυο τους συνεχίζουν να είναι μαζί. Η Κάθριν τελικά τον χωρίζει, όταν μαθαίνει ότι της έχει πει ψέματα.
Η ταινία επίσης εστιάζει στις ζωές πολλών μαθητριών της Κάθριν. Η Ελίζαμπεθ "Μπέτι" Γουόρεν είναι ένα πλούσιο κορίτσι με μια συντηρητική και αυταρχική μητέρα. Παντρεύεται τον Σπένσερ Τζόουνς, ένα δικηγόρο που την απατά. Η Κόνστανς "Κόνι" Μπέικερ είναι μια κοπέλα με πολλές ανασφάλειες που συνεχώς ψάνει να κάνει σχέση. Η Τζιζέλ Λέβι είναι μία από τις λίγες μαθήτριες του κολέγιου με εβραϊκή καταγωγή. Έχει και αυτή σχέση με τον Μπιλ Ντάνμπαρ και είναι από τις πρώτες που θαυμάζει την Κάθριν. Η Τζόαν Μπράντγουιν είναι ένα κορίτσι που διχάζεται ανάμεσα στην καριέρα της ως δικηγόρος και στο γάμο της με τον Τόμι Ντόνεγκαλ.
Αρχικά οι περισσότεροι δεν συμφωνούν με το life style της Κάθριν, όσο όμως περνάει ο καιρός βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηρικτές, συμπεριλαμβανομένου και της Μπέτι, που στην αρχή βρισκόταν σε συνεχή κόντρα με την Κάθριν.
Η Κάθριν αποφασίζει να εγκαταλείψει τη θέση της στο κολέγιο, μόλις ένα χρόνο μετά, αλλά καθώς φεύγει οι μαθήτριές της την ακολουθούν με τα ποδήλατα. Η ταινία τελειώνει με την Μπέτι να αφηγείται ότι η Κάθριν είναι μια εξαιρετική γυναίκα που ψάχνει την αλήθεια πέρα από παραδόσεις, πέρα από ορισμούς, πέρα από εικόνες.

Box office

Με προϋπολογισμό 65 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία Το Χαμόγελο της Μόνα Λίζα έκανε πρεμιέρα στη 2η θέση του box office με 11,5 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στην Αμερική έφτασαν τα 63,8 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο απέφερε 77,4 εκατομμύρια δολάρια, συγκεντρώνοντας παγκοσμίως 141,3 εκατομμύρια δολάρια.
Αδαλβέρτος της Πράγας

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Σλάβνικ δούκα της Λιμπίτσε, από τον ισχυρό Οίκο των Σλάβνικ. Η μητέρα του Στρεζσλάβα των Πρεμυσλιδών ήταν κόρη τού Μποζιβόι Α΄ δούκα της Βοημίας. 
Γεννήθηκε ως Βόιτιες (Vojtěch) και έγινε ιεραπόστολος για τους Ούγγρους, Πολωνούς και Πρώσσους. Προσπαθώντας να μεταστρέψει τους Πρώσσους της Βαλτικής, μαρτύρησε. Λέγεται, ότι είναι ο συνθέτης τού παλαιότατου Τσεχικού ύμνου "Τους αγαπώ" και τού πιο παλιού Πολωνικού ύμνου "Μητέρα τού Θεού". Ο Άγ. Αδαλβέρτος έγινε προστάτης άγιος της Τσεχίας, Πολωνίας, Πρωσσίας και της αρχιεπισκοπής τού Έστεργκομ στην Ουγγαρία.
Βασίλης Παπαχρήστου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1959 στο Λίθινο Ιωαννίνων. Είναι απόφοιτος του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού), έχοντας ειδικότητα ποδοσφαίρου.
Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ατρόμητο Ιωαννίνων. Το 1977 εντάχθηκε στην ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινα. Τη σεζόν 1981 με 1982, ήταν ο πρώτος σκόρερ του ΠΑΣ με 7 γκολ στην Α' Εθνική.
Το 1985 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το Πρωτάθλημα του 1987, συμμετέχοντας σε 16 αγώνες και σκοράροντας ένα γκολ.
Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε προπονητής. Έχει καθίσει στον πάγκο πολλών ομάδων Α', Β' και Γ' Εθνικής Κατηγορίας. Έχει υπάρξει επίσης προπονητής στον ΠΑΣ Γιάννενα. Την περίοδο 2000-2001 και 2004-2005, ήταν προπονητής του Πανηλειακού.
Τα τελευταία χρόνια έχει ασχοληθεί με την πολιτική σε περιφερειακό επίπεδο.
Είναι παντρεμένος στα Γιάννενα και έχει 2 γιους.

Διεθνής

Έχει συμμετάσχει με την εθνική μεσογειακή ομάδα το 1983 στην Καζαμπλάνκα.
Γκιγιόμ ντε Μποζέ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γκιγιόμ ντε Μποζέ γεννήθηκε κατά προσέγγιση γύρω στο 1233 και μπήκε στο τάγμα των Ναϊτών σε ηλικία μόλις 20 ετών. Στις 13 Μαΐου 1273 εκλέχτηκε Μεγάλος Μάγιστρος, ως διάδοχος του Τομάς Μπεράρ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του νέου Μαμελούκου Σουλτάνου Καλαούν, κατέκτησε εύκολα το 1289 την επαρχία της Τρίπολης, η οποία είχε αγνοήσει τις προειδοποιήσεις του. Το 1290 ο Καλαούν προέλασε στην Άκρα, την πρωτεύουσα του εναπομείναντος Βασιλείου της Ιερουσαλήμ, αλλά πέθανε τον Νοέμβριο πριν από την έναρξη της τελικής επίθεσης. Ωστόσο, ο γιος του και νέος Σουλτάνος Αλ-Ασράφ Χαλίλ αποφάσισε να συνεχίσει την εκστρατεία και ο Γκιγιόμ ντε Μποζέ ηγήθηκε της άμυνας της πόλης.
Σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, έριξε στο έδαφος το σπαθί του και βάδισε έξω από τα τείχη. Οι ιππότες του διαμαρτυρήθηκαν και ο Γκιγιόμ ντε Μποζέ τους απάντησε "Je ne m'enfuis pas; je suis mort. Voici le coup." («Δεν τράπηκα σε φυγή. Είμαι νεκρός. Εδώ είναι το χτύπημα.») και σήκωσε το χέρι του για να τους δείξει το θανάσιμο τραύμα που είχε δεχθεί. Ένα βέλος κάτω από τη μασχάλη του είχε διεισδύσει μέσα στην πανοπλία του, έτσι ώστε μόνο το πίσω φτερωτό μέρος του βέλους ήταν ορατό. Ο Γκιγιόμ ντε Μποζέ πέθανε από το τραύμα αυτό και λίγο αργότερα η πόλη έπεσε στα χέρια των Μαμελούκων, σηματοδοτώντας το τέλος της κατοχής των σταυροφόρων στους Αγίους Τόπους.
Σακραμέντο Κινγκς

Λογότυπα

Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καρδίτσας 2016–17

Γ΄ Φάση (των 16) - Τελικός

Πηγή: Γ΄ Φάση Προημιτελικοί Ημιτελικοί  , karditsalive.net
Α΄ Σερβοτουρκικός πόλεμος

Ιστορία

Τον Ιούλιο του 1875 οι Χριστιανοί αγρότες στην Ερζεγοβίνη επαναστάτησαν εναντίον των μουσουλμάνων ηγεμόνων τους. Η εξέγερση εξαπλώθηκε γρήγορα και στη Βοσνία. Η Σερβία, η οποία από το 1817 είχε την ιδιότητα της αυτονομίας μέσα στην οθωμανική αυτοκρατορία, με κάθε τρόπο βοήθησε τους αντάρτες. Μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες παρενέβησαν στη διένεξη. Ο Σέρβος ηγεμόνας Μίλαν Ομπρένοβιτς ήταν σε θέση να διαπραγματευτεί με τον Πρίγκιπα Νικόλαο του Μαυροβουνίου για κοινή δράση εναντίον της Τουρκίας. Σε αντίθεση με την πολιτική πίεση Σερβία και Μαυροβούνιο στις 20 Ιουνίου 1876 κήρυξαν τον πόλεμο στην Τουρκία.
Ο τουρκικός στρατός κατά τη στιγμή της κήρυξης του πολέμου είχε 100.000 στρατιώτες και καλά προετοιμασμένους. Το μόνο πρόβλημα ήταν η οικονομική κρίση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Σερβικός στρατός αντίθετα παρά την υποστήριξη της Ρωσίας δεν ήταν καλά προετοιμασμένος.
Στις 2 Ιουλίου τα Σερβικά στρατεύματα διέσχισαν τα Οθωμανικά σύνορα, Αλλά πραγματοποίησαν μικρή πρόοδο. Ήδη από τις 28 Ιουλίου δόθηκε εντολή ο στρατός να υποχωρήσει στα σερβικά σύνορα.
Οι Τούρκοι πέρασαν στην αντεπίθεση και τις 30 Ιουλίου πολιόρκησαν την συνοριακή πόλη  Κνιέζεβατς που έπεσε στις 6 Αυγούστου. Μετά την κατάληψη της Κνιέζεβατς άνοιξε ο δρόμος προς την Νις . Κατά τη διάρκεια του μήνα, ο τουρκικός στρατός κατέλαβε μια σειρά από φρούρια και πόλεις αλλά οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις παρενέβησαν εκ νέου στη σύγκρουση και πέτυχαν μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός από τις 5 έως τις 28 Σεπτέμβρη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο σερβικός στρατός ήταν σε θέση να τροφοδοτήσει τις τάξεις του από Ρώσους εθελοντές, τόσο στρατιώτες όσο και αξιωματικούς.
Στις 29 Σεπτεμβρίου ο Σερβικός στρατός άρχισε ευρείας κλίμακας επίθεση στην αριστερή όχθη του Μοράβα η οποία διήρκεσε δύο ημέρες και δεν ήταν επιτυχής. Στις 18 Οκτωβρίου ο τουρκικός στρατός εξαπέλυσε αντεπίθεση, στη Μάχη της Αλέκσινατς ο σερβικός στρατός (40.000 στρατιώτες) υπέστη ολοκληρωτική ήττα. Στη μάχη της Dyunishke οι Σέρβοι επίσης ηττήθηκαν και υποχώρησαν από το πεδίο της μάχης.
Μετά από δύο καταστροφικές ήττες μέσα σε μια μέρα ο σερβικός στρατός δεν μπορούσε να συνεχίσει. Ο πρίγκιπας Μίλαν τηλεγράφησε στον Ρώσο αυτοκράτορα Αλέξανδρο Β΄ παρακαλώντας τον να σώσει τη Σερβία από την ολοκληρωτική ήττα. Στις 31 Οκτωβρίου ο Ρώσος πρεσβευτής στην Τουρκία, για λογαριασμό του Αλέξανδρου Β΄, παρουσίασε ένα τελεσίγραφο προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία, στην οποία η Τουρκία υποχρεούται να συνάψει συνθήκη ειρήνης με τη Σερβία και το Μαυροβούνιο μέσα σε 48 ώρες. Αν η Τουρκία αρνηθεί να συμμορφωθεί με τους όρους του τελεσιγράφου ο ρωσικός στρατός, 200,000 στρατιώτες, που βρίσκονται στη Βεσσαραβία θα διασχίσουν τα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Την επόμενη μέρα η Τουρκία εξέδωσε τελεσίγραφο και συμφώνησε σε μια ανακωχή δύο μηνών. Η Συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Σερβίας, του Μαυροβουνίου και της Τουρκίας υπεγράφη στην Κωνσταντινούπολη.
Αυτός ο πόλεμος επιδείνωσε τις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μόλις έξι μήνες μετά άρχισε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1877-1878).
Παύλος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Μαρίας (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), κόρης του Λουδοβίκου Β΄ μεγάλου δούκα της Έσσης και παρά τω Ρήνω. 
Γεννήθηκε στο ανάκτορο της Αικατερίνης Α΄ στο Τσάρσκογι Σελό, Νότια της Αγ. Πετρούπολης. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Γ΄ αυτοκράτορας της Ρωσίας. Στη Ρωσική Επανάσταση του 1918 φυλακίστηκε και εκτελέστηκε το 1919 στο φρούριο Πέτρου και Παύλου, ενώ η σορός του ερρίφθη σε έναν κοινό τάφο. Η δεύτερη σύζυγός του έφυγε έξόριστη στη Φιλανδία και μετά στο Παρίσι, όπου απεβίωσε το 1929.
Ενγκελμπέργκα

Βιογραφία

Ήταν μάλλον κόρη του Αντέλχη Α΄ κόμη της Πάρμας, Μπρέσκιας, Κρεμόνας & του Σπολέτο, γιου του Σούππο Α΄ κόμη της Πάρμας, Μπρέσκιας, Πλακεντίας, Μοντένας & Μπέργκαμο. Αδελφός της ήταν ο Σούππο Β΄. 
Ίδρυσε το αββαείο του Σαν Σίστο στην Πλακεντία και όταν απεβίωσε ο σύζυγός της, έγινε αργότερα εκεί ηγουμένη το 896. Απεβίωσε σύντομα μετά.