google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Βυζάντιος

Βίος

Ο Ιωάννης Βυζάντιος έζησε το α μίσό του 19ου αι. στην Κωνσταντινούπολη. Διδάχθηκε εκλησιαστική μουσική από τον Θεόδωρο Συμεών τον Κοντό. Το 1824 προσλήφθηκε ως Β' Δομέστικος στον πατριαρχικό ναό.Μετά επτά χρόνια προήχθη σε Λαμπαδάριο και επίτης πατριαρχείας Ιωακειμ Β' σε Πρωτοψάλτη της Μεγάλης Εκκλησίας.Πέθανε στις 20 Ιουλίου του 1866.

Εκδοτικό υμνογραφικό έργο

Δυο φορές εξέδωσε το Ειρμολόγιο των Καταβασιών του Πέτρου Λαμπαδάριου του Πελοποννήσιου,επτά φορές το Αναστασιματάριο του ιδίου και τα Χερουβικά και Κοινωνικά του ιδίου. Επίσης εξέδωσε μια μονότομη Ανθολογία, συλλογή Καλλοφωνικών Ειρμών διαφόρων υμνογράφων και ον Τετράτομο Πανδέκτη. Τέλος μελοποίησε ωδές σε πατριάρχες, σε ορισμένους κανόνες Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών και τον περίφημο Κύκλω της τραπέζης σου.
Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου

Κατασκευή του καθολικού και ίδρυση της Μονής

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς χτίστηκε ο ναός και πότε ιδρύθηκε το μοναστήρι. 
Σύμφωνα με μαρτυρία λίγο πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχε εντοιχισμένη στον ναό η χρονολογία 1603, που δε σώζεται πλέον. Το πιθανότερο είναι η χρονολογία αυτή να συνδέεται με ναό που υπήρχε παλαιότερα στο σημείο, στο οποίο κατασκευάστηκε μεταγενέστερα το σημερινό καθολικό της Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου. Τα μορφολογικά δεδομένα του σημερινού ναού δείχνουν ότι δεν μπορεί να είναι τόσο παλιός. Επιπλέον η αγιογράφηση του έγινε το 1797 επομένως αν είχε κατασκευαστεί στις αρχές του 17ου αιώνα θα είχε μείνει χωρίς αγιογράφηση για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ενώ δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η αγιογράφηση του 1797 έγινε πάνω σε παλαιότερη.   
Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες  η Μονή ιδρύθηκε το 1753, χρονολογία που αναγράφεται και στην μια από τις δύο μαρμάρινες πλάκες, στην κύρια είσοδο του καθολικού, οι οποίες αναφέρονται στις ανακαινίσεις του ναού. Πιθανότερο όμως είναι ο ναός να κατασκευάστηκε το 1793, χρονολογία η οποία σύμφωνα με μαρτυρία ήταν γραμμένη εξωτερικά του ναού παλαιότερα και η οποία επίσης δε σώζεται. 
Ούτε ο χρόνος ίδρυσης της μονής είναι γνωστός. Πάντως το σημερινό καθολικό φαίνεται ότι ήταν αρχικά προσκυνηματικός ναός και αργότερα δημιουργήθηκε το μοναστήρι. Ειδικότερα το 1797, ο μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Νεόφυτος είχε συντάξει κατάλογο των χωριών της δικαιοδοσίας του, στον οποίο  αναφέρονται και τα μοναστήρια που είχαν ιδρυθεί και ανήκαν εκείνη την περίοδο στη συγκεκριμένη μητρόπολη. Για το Μικρόκαστρο ο Νεόφυτος αναφέρει: «Χωρίον Τζηρούσινον [παλιά ονομασία του Μικρόκαστρου]. Και εκκλησία της υπεραγίας Θεοτόκου, όχι μοναστήριον». Επίσης στην επιγραφή ιστόρησης του ναού δε γίνεται αναφορά σε μοναχούς όπως θα συνέβαινε αν επρόκειτο για καθολικό μοναστηριού, αλλά σε κληρικούς.  Το γεγονός  ότι επρόκειτο για  προσκυνηματικό ναό αρχικά που αργότερα μετατράπηκε σε  μοναστήρι προκύπτει και από την έλλειψη των πλευρικών χορών, της λιτής και των θόλων, που είναι χαρακτηριστικά των καθολικών των μοναστηριών εκείνης της περιόδου.  Αναφορά σε μοναστήρι στο Μικρόκαστρο γίνεται πρώτη φορά σε έγγραφο της 18ης Μαΐου 1824. Επομένως η ίδρυση του μοναστηριού έγινε στο διάστημα ανάμεσα στο 1797 και το 1824.

Περιγραφή του καθολικού

Το καθολικό της Μονής είναι ορθογώνιο, έχει μήκος 23,65μ. και πλάτος 12,18 μ. και είναι χωμένο κατά το ήμισυ στο έδαφος. Έχει χαμηλό ύψος, στενές και χαμηλές πόρτες και μικρά παράθυρα, που είναι τα χαρακτηριστικά των ναών της Τουρκοκρατίας.  Ο κυρίως ναός χωρίζεται  σε τρία κλίτη και το κεντρικό κλίτος διακρίνεται από τα άλλα δύο με δύο σειρές από τρεις κίονες και δύο πεσσούς.  Στο μέσο της στέγης του υπάρχει εξαγωνικός τρούλος, που δεν είναι δομικό στοιχείο του ναού, αλλά έχει κατασκευαστεί για να δίνει  σ’ αυτόν φώς. Στη νότια πλευρά του καθολικού, όπου βρίσκεται η κεντρική είσοδός του, υπάρχει χαγιάτι, χαρακτηριστικό γνώρισμα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής της περιόδου στην Μακεδονία. Το καμπαναριό κατασκευάστηκε το 1923.
2459 Σπέλμαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σπέλμαν εκτιμάται σε 23,66 ± 3,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,050 ± 0,018.
Κάειρα

Κατά την ελληνική μυθολογία η Κάειρα ήταν η κόρη ενός αγγειοπλάστη παράλιας περιοχής της Ιωνίας που συνέβαλε στην ίδρυση της Μιλήτου, διαδραματίζοντας ιδιαίτερο ρόλο στον μύθο του Νηλέα.
Συγκεκριμένα, ο Νηλέας ο δεύτερος, γιος του Κόδρου, αναγκασμένος να φύγει από τη χώρα του, δημιουργώντας αποικία ρώτησε το μαντείο πού θα έπρεπε να πάει και να κτίσει νέα πόλη. Η απάντηση που πήρε ήταν εκεί όπου θα του πρόσφεραν υγρή γη. Έτσι ο Νηλέας περιπλανώμενος έφθασε και σε μία μικρασιατική ακτή που συνάντησε μια παρθένο την Κάειρα, που ετοίμαζε πηλό για τον πατέρα της. Ο Νηλέας της ζήτησε λίγη λάσπη για να βγάλει το έκτυπο μιας σφραγίδας. Η Κάειρα του έδωσε κι έτσι εκπληρώθηκε ο χρησμός. Ο Νηλέας θυμήθηκε τότε το χρησμό και απεφάσισε τη δημιουργία της νέας πόλης που αργότερα έγινε η φημισμένη Μίλητος.
Μαρία Μπόσκου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Νάουσα και σπούδασε στο ΑΠΘ. Δραστηριοποιήθηκε συνδικαλιστικά σε σωματεία και στο Εργατικό Κέντρο της γενέτειράς της, στο οποίο ήταν αντιπρόεδρος.
Έγινε μέλος της Ν.Ε. και της Επιτροπής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.
Στις εκλογές του 1996 εξελέγη βουλευτής Ημαθίας με το ΚΚΕ. Δύο χρόνια νωρίτερα, στις Ευρωεκλογές του 1994, ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής.
Αργυρός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρα

Άτομα που τιμήθηκαν

Απονομή του Αργυρού Σταυρού του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος για την μακράν και ευδόκιμον υπηρεσία του μηχανικού Αριστείδη Έσσλιν από τον Βασιλιά Γεώργιο Α΄
Προσομοίωση ρευστών

Σύγκριση με τις μεθόδους υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD)

Οι τεχνικές προσομοίωσης ρευστών διαφέρουν από τις μεθόδους υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD), διότι ο υπολογισμός της κίνησης ρευστού γίνεται κατά προσέγγιση και με αρκετές παραδοχές, ενώ στις μεθόδους υπολογιστικής ρευστοδυναμικής οι υπολογισμοί γίνονται με επιστημονικά αυστηρό τρόπο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μηχανολογικές εφαρμογές (π.χ. ροή του αέρα γύρω από έναν όχημα).

Λογισμικό

Ένα ελεύθερο λογισμικό για προσομοίωση ρευστών είναι το Blender . Yπάρχουν επίσης και εμπορικά προγράμματα για τον ίδιο σκοπό όπως το Phoenix FD και το Fume FX.
Αλεξάντερ Ερόχιν

Συλλογική καριέρα

Ξεκίνησε να προπονείται ως ποδοσφαιριστής στο Μπαρναούλ, όπου τον ανακάλυψε ο Γκεννάντι Σμέρτιν (πατέρας του Αλεξέι Σμέρτιν) και αποφάσισε να τον εκπαιδεύσει. Αργότερα, ο Ερόχιν στάληκε στη Μόσχα και έπεισε το προπονητικό επιτελείο της Λοκομοτίβ Μόσχας να τον συμπεριλάβει στη νεανική ομάδα. Στην ηλικία των 17 μετακόμισε στην Τιράσπολ, όπου αγωνιζόταν στη ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ. Ένα χρόνο αργότερα, κατείχε τη θέση του βασικού και έγινε ο καλύτερος σκόρερ της ομάδας, καθώς πέτυχε 16 τέρματα στη χρονιά. Κατέκτησε τα χρυσά μετάλλια του Πρωταθλήματος Μολδαβίας, του Κυπέλλου Μολδαβίας και του Κυπέλλου Κοινοπολιτείας. Στην τελευταία διοργάνωση, ο Ερόχιν πέτυχε τρία τέρματα στα δίχτυα της Σαχτάρ Ντονέτσκ. Το 2010, ο Ερόχιν πέτυχε ένα τέρμα στα δίχτυα της Ντιναμό Ζάγκρεμπ και βοήθησε την ομάδα του να βρεθεί για πρώτη φορά στον τέταρτο προκριματικό γύρο του Champions League. Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Ερόχιν πέτυχε το πρώτο τέρμα του αγώνα με τη Ντιναμό Κιέβου (2:0). Μετά τη νίκη της ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ, αρκετές ευρωπαϊκές και ρωσικές ομάδες ενδιαφέρθηκαν για την απόκτηση του Ερόχιν.
Στις 27 Δεκεμβρίου 2010 μετεγράφη στην ΦΚ Κρασνοντάρ. Δεν έγινε γνωστή η διάρκεια του συμβολαίου. Στις 15 Ιανουαρίου 2013 δόθηκε ως δανεικός στη ΣΚΑ-Ενέργκια μέχρι το τέλος της χρονιάς. Στις 26 Ιουνίου, η ΣΚΑ-Ενέργκια αγόρασε τον ποδοσφαιριστή. Ωστόσο, τον Ιούλιο του 2013, δόθηκε ως δανεικός στην ΦΚ Ουράλ, η οποία αγόρασε τον ποδοσφαιριστή μετά από ένα χρόνο. Τον Οκτώβριο του 2014 και τον Ιούλιο-Αύγουστο του 2015 ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της ΦΚ Ουράλ σύμφωνα με τους οπαδούς της ομάδας.
Στις 15 Ιανουαρίου 2016 υπέγραψε προκαταρκτικό τριετές συμβόλαιο με την ΦΚ Ροστόφ, ενώ στις 4 Φεβρουαρίου υπέγραψε κανονικά το συμβόλαιο με την ΦΚ Ροστόφ. Το καλοκαίρι του 2017 μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης ως ελεύθερος ποδοσφαιριστής.

Διεθνής καριέρα

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2011 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Δεύτερη Εθνική Ρωσίας στον αγώνα με την Ολυμπιακή Εθνική Λευκορωσίας (0:0). Τον Αύγουστο του 2015 κλήθηκε από τον προπονητή της Εθνικής Ρωσίας, Λεονίντ Σλούτσκι. Στις 31 Αυγούστου 2016 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ρωίας στον αγώνα με την Εθνική Τουρκίας.
Μάνος Ζαχαρίας

Ταινίες

1948-"Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας"
1959-"Πρωινό δρομολόγιο" μικρού μήκους
1960-"Οι Σφουγγαράδες" σε σενάριο Γ.Σεβαστίκογλου βασισμένο σε διήγημα του Νίκου Κάσδαγλη
1962-"Νυχτερινός επιβάτης"
1963-"Το σταυροδρόμι ή τέλος κι αρχή"
1966-"Είμαι φαντάρος μητέρα"
1968-"Ένας από το εκτελεστικό απόσπασμα"
1970-"Η πόλη της πρώτης αγάπης"Σπονδυλωτή ταινία 7 ιστοριών από τις οποίες οι 5 γυρίστηκαν από τον Ζαχαρία και οι 2 από τον Γιάσιν.
1972-"Γωνία Αρμπάτ και Μπουμπουλίνας" με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία του Μάνου Ζαχαρία.
1977-"Ψευδώνυμο Λούκατς" Αναφορά στον Ισπανικό εμφύλιο.
Σε όλο το έργο του Μάνου Ζαχαρία υπάρχει άμεση ή έμμεση αναφορά στην πατρίδα του Ελλάδα παρόλο που όλες γυρίστηκαν στη πρώην Σοβιετική Ένωση.Στους ήρωες του κυριαρχεί η ηθική θέση του ατόμου κοινωνικά και ιστορικά.
Ιωάννης ντε Λα Ρος

Συμμαχία με τους Θεσσαλούς

Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος επιτέθηκε στην Θεσσαλία και πολιόρκησε το κάστρο των Νέων Πατρών που κυβερνούσε ο Ιωάννης Α΄ Δούκας την εποχή που βρισκόταν σε σύγκρουση με την Δυναστεία των Παλαιολόγων (1273). Ο Ιωάννης Α΄ αντιστάθηκε επιτυχώς αλλά ο τεράστιος στρατός των αντιπάλων του και η έλλειψη τροφίμων για τους υπερασπιστές του τον ανάγκασαν να δραπετεύσει στον ομώνυμο Δούκα των Αθηνών Ιωάννη που είχε έδρα την Θήβα για να ζητήσει την βοήθεια του. Ο Ιωάννης Α΄ Δούκας πρότεινε τον γάμο του ίδιου του Ιωάννη ντε λα Ρος με την πανέμορφη κόρη του Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή και συμμαχία για να αντιμετωπίσουν τον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Ο Ιωάννης ντε Λα Ρος αρνήθηκε την σύζυγο για τον εαυτό του λόγω της άσχημης υγείας του και την πρότεινε στον μικρότερο αδελφό του Γουλιέλμο, συμφώνησε να βοηθήσει τον Θεσσαλό ηγεμόνα με ανταλλάγματα.

Εκστρατεία στην Υπάτη

Ο Δούκας των Αθηνών συνόδευσε τον Θεσσαλό ηγεμόνα με 300 - 500 ιππείς στα υψώματα των Νέων Πατρών, εκεί αντίκρυσε τον αυτοκρατορικό στρατό που απαριθμούσε 30.000 ιππείς με αρχηγό τον Σεβαστοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο αδελφό του Βυζαντινού αυτοκράτορα (1275). Η τεράστια αριθμητική διαφορά δεν τρόμαξε τον δούκα των Αθηνών, έδωσε αντίθετα θάρρος στους Έλληνες χρησιμοποιώντας την αρχαία φράση του Ηροδότου "Πολύς λαός, ολίγοι άνθρωποι". Ο Ιωάννης ντε Λα Ρος μίλησε στην συνέχεια στους Έλληνες στρατιώτες και τους είπε ότι αν φοβούνται την αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου ήταν ελεύθεροι να φύγουν αλλά μονάχα δυο το έκαναν.

Συντριβή των Βυζαντινών

Ο συμπαγής σκληραγωγημένος στρατός των Φράγκων αιφνιδίασε τον πολυάριθμο αλλά ετερογενή Βυζαντινό στρατό με Κουμανούς και Τούρκους μισθοφόρους που διαλύθηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Ο Ιωάννης Α΄ Δούκας μπήκε θριαμβευτής στην Νέα Υπάτη, τα υπολείμματα του στρατού του Ιωάννη Παλαιολόγου τράπηκαν σε φυγή. Την ίδια εποχή κυκλοφόρησαν φήμες ότι η ήττα των Βυζαντινών ήταν θεία τιμωρία επειδή οι Κουμάνοι μισθοφόροι λεηλάτησαν εκκλησίες στην Θεσσαλία και κακομεταχειρίστηκαν τις ιερές εικόνες Ο Ιωάννης Α΄ Δούκας κράτησε τις υποσχέσεις του, έδωσε την κόρη του Ελένη σύζυγο στον μικρότερο αδελφό και διάδοχο του δούκα Γουλιέλμο με προίκα την Λαμία, το Γαρδίκι Ομιλαίων, την Γραβιά Φωκίδος και το Σιδηρόκαστρο. Τα σύνορα του Δουκάτου των Αθηνών έφτασαν ύστερα από αυτή την μεγάλη νίκη μέχρι την Θεσσαλία.

Τελευταία χρόνια

Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος επιτέθηκε την επόμενη χρονιά στην Εύβοια και την Θεσσαλία (1276). Ο Λικάριος πολιορκούσε την Χαλκίδα για λογαριασμό του Μιχαήλ και ο Γιλβέρτος της Βερόνας μαζί με τον Ιωάννη ντε Λα Ρος έκαναν εκστρατεία για να την υπερασπιστούν. Ακολούθησε η μάχη της Βατώνα περίπου έξι μίλια βόρεια της Χαλκίδας, ο Ιωάννης ντε Λα Ρος σύμφωνα με την παράδοση έπεσε από το άλογο του, τραυματίστηκε και στην συνέχεια πιάστηκε αιχμάλωτος. Πέθανε το 1280 και αφού είχε απελευθερωθεί. Έπασχε για πολλά χρόνια από ανίατη ασθένεια σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές από αρθρίτιδα, τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος ντε Λα Ρος.
Κρατικό Έμβλημα της Σοβιετικής Ένωσης

Πρώτη έκδοση (1923-1936)

Το έργο της πρώτης έκδοσης του κρατικού εμβλήματος έγινε δεκτό στις 6 Ιουλίου του 1923 κατά την 2η συνεδρίαση της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής, και η έκδοση ολοκληρώθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Αυτό το σχέδιο εφαρμόστηκε στο Σοβιετικό Σύνταγμα του 1924, και αναφέρονταν τα εξής: "Το Κρατικό Έμβλημα της ΕΣΣΔ αποτελείται από ένα σφυροδρέπανο σε μια υδρόγειο που απεικονίζεται στις ακτίνες του ήλιου και είναι πλαισιωμένη από τα στάχυα του σίτου, με την επιγραφή "Προλετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!" σε έξι γλώσσες - τα ρωσικά, τα ουκρανικά, τα λευκορωσικά, τα γεωργιανά, τα αρμενικά και τα αζερικά. Στην κορυφή του Εμβλήματος υπάρχει ένα πεντάκτινο αστέρι."
Το έμβλημα δημιουργήθηκε από τον Βλαντιμίρ Αντριάνοφ και ολοκληρώθηκε από τον Ιβάν Ντουμπάσοφ. 

Δεύτερη έκδοση (1936-1946)

Σύμφωνα με το Σοβιετικό Σύνταγμα του 1936, η ΕΣΣΔ αποτελούνταν από έντεκα δημοκρατίες. Ως εκ τούτου, η νέα μεγάλη έκδοση διέφερε από την προηγούμενη, καθώς υπήρχαν 11 κορδέλες που έφεραν το Κρατικό Σύνθημα της ΕΣΣΔ σε έντεκα γλώσσες. Οι γλώσσες που που προστέθηκαν ήταν τα εσθονικά, τα λετονικά, τα λιθουανικά, τα μολδαβικά και τα φινλανδικά.

Τρίτη έκδοση (1946-1956)

Ο αριθμός των δημοκρατιών της ΕΣΣΔ αυξήθηκε στις 16 μετά τον Σεπτέμβριο του 1939, και πριν από το Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, ο οποίος άρχισε τον Ιούνιο του 1941. Ωστόσο, η τρίτη έκδοση του εμβλήματος υιοθετήθηκε μόνο μετά τον πόλεμο. Με απόφαση του Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ στις 26 Ιουνίου του 1946, οι 16 δημοκρατίες εκπροσωπήθηκαν στο έμβλημα. Το Κρατικό Έμβλημα της ΕΣΣΔ περιείχε επιγραφόταν σε 16 κορδέλες σε 16 γλώσσες. Οι επιγραφές στα αζερικά, στα τουρκμενικά, στα ουζμπεκικά, στα τατζικικά, στα καζακικά, και στα Κιργιζικά ενημερώθηκαν, καθώς η γραφή των συγκεκριμένων γλωσσών στην ΕΣΣΔ άλλαξε από το λατινικό στο Κυριλλικό αλφάβητο.

Περιγραφή

Το κρατικό έμβλημα δείχνει τα παραδοσιακά Σοβιετικά εμβλήματα, δηλαδή το σφυροδρέπανο και το Κόκκινο Αστέρι πάνω από μια υδρόγειο σφαίρα, και δύο στεφάνια από σιτάρι που καλύπτονται από τις επιγραφές του συνθήματος "Εργάτες όλου του κόσμου, ενωθείτε!" στις επίσημες γλώσσες της Σοβιετικής Ένωσης, με την αντίστροφη σειρά που αναφέρθηκαν στο Σοβιετικό Σύνταγμα.
Όλες οι Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (ΣΣΔ) και Αυτόνομες Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (ΑΣΣΔ) είχε το δικό του εθνόσημο, σε μεγάλο βαθμό εμπνευσμένο από το κρατικό έμβλημα της Ένωσης.
Μαρσέλο Μπορντόν

Καριέρα

Μεταξύ του 2004 και του Ιουλίου του 2010, αγωνίστηκε με την ομάδα της Μπουντεσλίγκα, Σάλκε 04. Μεταγράφηκε στον σύλλογο της κοιλάδας του Ρουρ έναντι ποσού ύψους €2.6 εκατομμυρίων από την ΦφΜ Στουτγκάρδη. Εκεί, αποτέλεσε εξαιρετικό αμυντικό δίδυμο μαζί με τον Μλάντεν Κρίσταγιτς, συνδυάζοντας τις πολύ καλές επιδόσεις στο εναέριο παιχνίδι με την ηγετική ικανότητα, η οποία είχε και ως αποτέλεσμα να διατελέσει αρχηγός της ομάδας από την σεζόν 2006–07, έως και το καλοκαίρι του 2010. Αν και ουδέποτε αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας, ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα του 2004.
Στις 5 Ιουλίου 2010, το συμβόλαιό του με την Σάλκε τερματίστηκε και υπέγραψε τρεις ημέρες αργότερα στις 8 Ιουλίου 2010 συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με την Αλ Ραγιάν ΣΚ, σε ένα συμβόλαιο που προέβλεπε ετήσιες απολαβές περίπου €6.5 εκατομμυρίων.
Σεβαστοκράτωρ

Σεβαστοκράτωρ ήταν ανώτερος τίτλος της αυλής της ύστερης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Χρησιμοποιήθηκε επίσης και από άλλους ηγεμόνες, τα κράτη των οποίων συνόρευαν με την Αυτοκρατορία ή ήταν εντός της σφαίρας επιρροής της (Βουλγαρική και Σερβική Αυτοκρατορία). Η λέξη προέρχεται από σύνθεση των λέξεων σεβαστός (αντίστοιχο του λατινικού Augustus, Αύγουστος) και αυτοκράτωρ. Η σύζυγος ενός σεβαστοκράτορα ονομαζόταν σεβαστοκρατόρισσα.

Ιστορία

Ο τίτλος δημιουργήθηκε από τον Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (1081–1118) προς τιμήν του μεγαλύτερου αδελφού του, Ισαάκιου. Σύμφωνα με την Άννα Κομνηνή, ο Αλέξιος το έκανε αυτό για να εξυψώσει τον Ισαάκιο πάνω από την τάξη του Καίσαρα, τον οποίο είχε ήδη υποσχεθεί στον γαμπρό του, Νικηφόρο Μελισσηνό. Η Άννα Κομνηνή συγκρίνει τον βαθμό του «σεβαστοκράτορα» με «δεύτερο αυτοκράτορα» και επίσης αναφέρει ότι παράλληλα με τον Καίσαρα, ο σεβαστοκράτωρ είχε το δικαίωμα να φέρει στέμμα (αλλά όχι αυτοκρατορικό διάδημα). Κατά τη Δυναστεία των Κομνηνών (1081–1185), ο τίτλος συνέχισε να είναι ο υψηλότερος αμέσως μετά του Αυτοκράτορα μέχρι το 1163, όταν ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός δημιούργησε τον τίτλο του δεσπότη. Κατά την περίοδο αυτή, ο τίτλος δινόταν αποκλειστικά σε μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, κυρίως νεότερους γιους του Αυτοκράτορα.
Μετά τον διαμελισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από την Δ' Σταυροφορία το 1204, ο τίτλος υιοθετήθηκε από την Λατινική Αυτοκρατορία, την Αυτοκρατορία της Νίκαιας και την Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Στη Νίκαια και στην μετά το 1261 επανορθωμένη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο τίτλος παρέμεινε από τους πιο τιμητικούς και περιοριζόταν σχεδόν αποκλειστικά σε μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας. Ο τελευταίος γνωστός κάτοχος του τίτλου ήταν ο Δημήτριος Α΄ Καντακουζηνός, ηγεμόνας της Πελοποννήσου στα τέλη του 14ου αιώνα.
Σύμφωνα με τις πηγές, το διακριτικό χρώμα του τίτλου ήταν το κυανό: η επίσημη στολή του σεβαστοκράτορα περιελάμβανε κυανές κάλτσες και μπότες. Γύρω στο 1260, σύμφωνα με τον Γεώργιο Ακροπολίτη, οι σεβαστοκράτορες που ήταν μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας διακρίνονταν από εκείνους που δεν ήταν, με κεντημένους χρυσούς αετούς στα υποδήματά τους. Ως την εποχή του ψευδο-Κωδινού στα μέσα του 14ου αιώνα, οι κεντητοί αετοί σε κόκκινο φόντο συνιστούσαν έμβλημα. Σύμφωνα με τον Κωδινό, η επίσημη στολή περιελάμβανε επίσης κόκκινη χλαμύδα και κοκκινόχρυσο διάδημα (στέφανο). Ο σεβαστοκράτωρ είχε επίσης το προνόμιο να υπογράφει έγγραφα με ειδικό κυανό μελάνι.

Βουλγαρία

Ο Καλογιάν κληρονόμησε πιθανώς τον τίτλο από τον πατέρα του, Αλεξάνταρ (πέθανε μετά το 1232), γιο του Ιβάν Ασέν Α΄ (1189–1196).

Σερβία

Ο τίτλος υιοθετήθηκε από την Αυλή της Μεσαιωνικής Σερβίας, από τη Δυναστεία Νέμανιτς, Σέρβους Βασιλείς και Αυτοκράτορες (1217–1346, 1346–1371).
Κουράριο

Με την ονομασία κουράριο αποκαλείται το πολύπλοκο εκχύλισμα των φλοιών των βλαστών του Strychnos toxifera και Chondrodenron tomentosum της Νοτίου Αμερικής, που χρησιμοποιείτο από τους Ινδιάνους ως δηλητήριο στα βέλη. Βασικό συστατικό του είναι το αλκαλοειδές τουβοκουραρίνη, το οποίο τώρα παράγεται από εργοστάσια εγκατεστημένα στην κοιλάδα του Αμαζονίου. Χρησιμοποιείται ως αναισθητικό και μυοχαλαρωτικό, στη μαιευτική και ορθoπαιδική.
Καμάρες Καβάλας

Χαρακτηριστικά και ιστορία

Οι Καμάρες έχουν μέγιστο ύψος 25 μέτρα. Στηρίζεται σε 18 ογκώδη μεσόβαθρα και φέρει διπλή και σε ορισμένα σημεία τριπλή σειρά επάλληλων τόξων. Κατασκευάστηκε για να γεφυρώσει το χαμηλό μέρος που χωρίζει τη χερσόνησο της Παναγίας από τα απέναντι υψώματα. Ο αγωγός έχει μήκος 6 χιλιομέτρων, ξεκινά από τη λεγόμενη Μάνα του Νερού και φθάνει στην πόλη μέσω γεφυρών και δεξαμενών. Όλο το νότιο τμήμα και μέρος του βορείου άκρου δέχθηκε αναστήλωση και ήρθαν από την Αίγυπτο πεσσοί. Δύο επιγραφές στα Αραβικά και Ελληνικά πιστοποιούν ότι όλα πραγματοποιήθηκαν κατά το 1818 χρηματοδοτούμενο από τον Μεχμέτ Αλή. Το υδραγωγείο είναι κατασκευασμένο από τοπικό γρανίτη και πλήθηνα στοιχεία. Αρθρώνεται σε τρία διαζώματα. Το κάτω διάζωμα αποτελείται από σχεδόν τετράγωνους πεσσούς πλευράς 6 μέτρων και μονά τόξα. Στο μεσαίο διάζωμα, η διάσταση περιλαμβάνει εναλλαγή μονών και διπλών τόνων, ενώ στο άνω διάζωμα υπάρχει ο αγωγός μεταφοράς νερού. Υπάρχουν δύο δεξαμενές, στο βόρειο και νότιο άκρο, στις οποίες γινόταν καθορισμός του νερού με το σύστημα της υπερχείλισης. Από εκεί το νερό διανεμόταν στην πόλη και στις δημόσιες κρήνες, δημόσια κτίρια και σε λίγες ιδιωτικές κατοικίες. Το 1912  οι αρχές βουλγαρικής διοίκησης κατάργησαν προστατευτικά μέτρα και μετέτρεψαν τον αγωγό του νερού σε δρόμο. Η διέλευση πεζών, κοπαδιών και αμαξών προκαλούσε βλάβες και ρήγματα στον αγωγό, με αποτέλεσμα την απώλεια του νερού και τις συχνές μολύνσεις του.
Δήμος Χαιρώνειας

Δήμος Χαιρώνειας 1835-1912

Ο Δήμος Χαιρώνειας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1835 και περιλάμβανε εκτός από τη Χαιρώνεια (τότε Κάπραινα) τους οικισμούς: Άγιος Βλάσιος, Μέρα, Μπράμαγα (Θούριο),  Καραμπούσα (Άγιοι Απόστολοι), Βελής (Προσήλιο) , Ρωμαϊκό και Αραποχώρι. Το 1840 ο δήμος διευρύνθηκε με την ένταξη σ'αυτόν του μέχρι τότε Δήμου Δαυλίδος. Παράλληλα αποσπάστηκαν από τον δήμο οι οικισμοί Ρωμαίικο, Αραποχώρι, Βελής και Μπράμαγα οι οποίοι εντάχθηκαν στον δήμο Λεβαδεών. Έδρα του δήμου Χαιρώνειας μετά το 1840 ορίστηκε η Δαύλεια, με εξαίρεση την περίοδο που διεξήχθη η απογραφή του 1861 οπού αναφέρεται ως έδρα του δήμου ο οικισμός Άγιος Βλάσιος. Ο δήμος Χαρώνειας καταργήθηκε το 1912 και αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες.

Κοινότητα Χαιρώνειας

Η Κοινότητα Χαιρώνειας συστάθηκε το 1912 αρχικά με την ονομασία κοινότητα Κάπραινας. Το 1916 μετονομάστηκε σε κοινότητα Χαιρώνειας καθώς μετονομάστηκε ο ομώνυμος οικισμός από Κάπραινα σε Χαιρώνεια. Εκτός από τον ομώνυμο οικισμό, περιλάμβανε επίσης τον οικισμό Άγιοι Απόστολοι ο οποίος καταργήθηκε το 1971. Το 1994 η κοινότητα Χαιρώνειας αναγνωρίστηκε σε δήμο, ο οποίος με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 διευρύνθηκε με την προσάρτηση γειτονικών κοινοτήτων.
Θεώρημα του Πτολεμαίου

Σε ισόπλευρο τρίγωνο και τον περιγεγραμμένο κύκλο του

Ας είναι το ισόπλευρο τρίγωνο ABC πλευράς s, ο περιγεγραμμένος κύκλος του και Τ ένα σημείο του κύκλου. Αν C είναι η κορυφή η πιο μακριά από το σημείο Τ και A, B οι κορυφές οι πιο κοντά στο Τ, τότε: ΤC = TA+TB.
Πράγματι, το ATBC είναι εγγεγραμμένο και από το θεώρημα του Πτολεμαίου ισχύει ΤC s = TA s + TB s, από όπου έπεται το ζητούμενο. Αν TC=q, TA=p, TB=r τότε q = p+r.

Σε ορθογώνιο

Αν είναι a, b οι πλευρές του ορθογωνίου και d η διαγώνιος ενός ορθογωνίου τότε, επειδή τα ορθογώνια είναι εγγράψιμα σε κύκλο, από το θεώρημα του Πτολεμαίου έχω d² = ² + b², που είναι το Πυθαγόρειο θεώρημα.
Ειδικότερα, αν σε τετράγωνο εφαρμόσω το θεώρημα του Πτολεμαίου, έχω ότι: d² = 2a² ή d = .

Σε κανονικό πεντάγωνο

Ας είναι a η πλευρά του κανονικού πενταγώνου και b η διαγώνιός του. Το ABCD είναι εγγράψιμο, άρα από το θεώρημα του Πτολεμαίου b² = a²+ab ή (b/a)² = 1+b/a ή  = φ, ο χρυσός λόγος.

Σε κανονικό δεκάγωνο

Αν είναι a και b όπως πριν, c η πλευρά του κανονικού δεκαγώνου και AF=d η διάμετρος του περιγεγραμμένου κύκλου, τότε το ADFC είναι εγγεγραμμένο τετράπλευρο και από το θεώρημα του Πτολεμαίου έχω ότι ad = bc+bc ή d = 2(b/a)c ή d = 2φc ή , έτσι υπολογίζω την πλευρά του κανονικού δεκαγώνου από τη διάμετρο του περιγεγραμμένο κύκλου του.
Μπορώ να κάνω το ίδιο για την πλευρά a του κανονικού δεκαγώνου; Από την εφαρμογή του θεωρήματος του Πτολεμαίου στο κανονικό πεντάγωνο έχω ότι a = b/φ. Αρκεί να υπολογίσω το b από το d· παρατηρώ ότι το τρίγωνο ADF είναι ορθογώνιο και από το Πυθαγόριο θεώρημα έχω b² = d²-c², όπου c = d/(2φ).
Ο Κοπέρνικος, διαβάζοντας το έργο του Πτολεμαίου συνοψίζει πως "αν είναι γνωστή η διάμετρος του κύκλου, τότε μπορεί να υπολογιστεί η πλευρά ενός εγγεγραμένου πολυγώνου, αν αυτό είναι τρίγωνο, τετράγωνο, πεντάγωνο, εξάγωνο και δεκάγωνο".

Ιστορική αναφορά

Το θεώρημα του Πτολεμαίου, από ό,τι καταφαίνεται από τα πορίσματα, έδωσε στους Αρχαίους Έλληνες ένα εξαιρετικά ευέλικτο εργαλείο. Παρά τη μικρότερη επιδεξιότητά του απ΄τον σημερινό μας τριγωνομετρικό συμβολισμό, ο γνώστης της εποχής εκείνης μπορούσε να υπολογίσει ακριβείς πίνακες χορδών, που αντιστοιχούν στους πίνακες ημιτόνων της εποχής μας. Τέτοιους πίνακες σχημάτισε ο Ίππαρχος ο Νικαιεύς τρεις αιώνες πριν τον Πτολεμαίο, άρα πρέπει να γνώριζε το θεώρημα και τα πορίσματά του. Τέσσερις γενιές πιο πριν από αυτόν, ο Τιμόχαρις ο Αλεξανδρεύς (320-280 π.Χ.) συνέταξε κατάλογο αστέρων. Αν, όπως φαίνεται πιθανό, η σύνταξη τέτοιων καταλόγων χρειάζεται το θεώρημα του Πτολεμαίου, τότε οι απαρχές του θεωρήματος χάνονται πίσω στο χρόνο. Είναι το 2ο θεώρημα του Κοπέρνικου στο έργο του "De Revolutionibus Orbis".