google/wiki40b huggingface dataset:
Sanctuary

Τα πρώτα χρόνια

Οι Sanctuary δημιουργήθηκαν το 1985 από τον τραγουδιστή Γουόρελ Ντέιν, τον μπασίστα Τζιμ Σέπαρντ, τους κιθαρίστες Σιν Μπλοσλ και Λένι Ράτλετζ και το ντράμερ Ντέιβ Μπάντμπιλ. Το 1986, ηχογράφησαν ένα ντέμο το οποίο τους οδήγησε σε συμφωνία με την "Epic Records".
Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Refuge Denied". Ο δίσκος είναι χαρακτηριστικός για τον υψίφωνο τρόπο που τραγουδάει ο Ντέιν, κάτι που άλλαξε κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης καριέρας του. Επίσης, στο άλμπουμ συμμετείχε ο κιθαρίστας και τραγουδιστής των Megadeth, Ντέιβ Μαστέιν, στη διασκευή του "White Rabbit" των Jefferson Airplane, ενώ έκανε και την παραγωγή του άλμπουμ. Στην περιοδεία για την προώθηση του "Refuge Denied", οι Sanctuary άνοιγαν τις εμφανίσεις των Megadeth.
Μετά το τέλος της περιοδείας το 1989, το συγκρότημα ξαναμπήκε στο στούντιο με σκοπό την ηχογράφηση του δεύτερου τους δίσκου. Το "Into the Mirror Black" κυκλοφόρησε στις 27 Φεβρουαρίου 1990, πουλώντας 34,000 αντίτυπα παγκοσμίως, την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Το τραγούδι "Future Tense" αποτέλεσε το πρώτο βίντεο κλιπ των Sanctuary. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για το άλμπουμ, ο Σιν Μπλοσλ αποχώρησε δίνοντας τη θέση του στον Τζεφ Λούμις, ενώ το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Fates Warning, τους Forbidden και τους Death Angel.
Το 1991, κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το ζωντανά ηχογραφημένο ΕΡ "Into the Mirror Live". Η δισκογραφική εταιρεία που προωθούσε το συγκρότημα πίεζε τους Sanctuary να αλλάξουν το ύφος τους, λόγω της ανερχόμενης σκηνής του grunge, δημιουργώντας προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ των μελών του σχήματος, με αποτέλεσμα να διαλυθούν το 1992.
Μετά τη διάλυση τους, οι Ντέιν, Σέπαρντ και Λούμις δημιούργησαν τους Nevermore, ο Μπάντμπιλ συνέχισε με τους Alive Inside, ο Μπλοσλ συνθέτει μουσική για την εταιρεία "Golden Flower Media", ενώ ο Ράτλετζ έγινε μουσικός παραγωγός, βοηθώντας τους Nevermore κατά τις ηχογραφήσεις του "Dreaming Neon Black".

Επανένωση

Το Μάιο του 2010, ανακοινώθηκε η επανένωση των Sanctuary και η επικείμενη κυκλοφορία του τρίτου στούντιο δίσκου τους με τίτλο "The Year the Sun Died". Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν είναι οι Ντέιν, Ράτλετζ, Σέπαρντ και Μπάντμπιλ, ενώ ο Λούμις επέστρεψε για ένα χρόνο, δίνοντας τη θέση του στον Μπραντ Χαλ, το 2011.
Τον Ιανουάριο του 2013, υπέγραψαν συμβόλαιο με τη "Century Media" με σκοπό την κυκλοφορία του δίσκου, μετά από τρία χρόνια προσπαθειών, το Δεκέμβριο του 2013. Τελικά, σύμφωνα με ανακοίνωση στις 28 Ιανουαρίου 2014, το συγκρότημα αποφάσισε να μπει στα "Soundhouse Studios" του Σιάτλ στις 2 Φεβρουαρίου, στοχεύοντας η τελική κυκλοφορία να πραγματοποιηθεί μέσα στη χρονιά.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2014, βάζοντας το συγκρότημα για πρώτη φορά στις λίστες επιτυχιών του Billboard. Τέσσερις μήνες αργότερα, αποχώρησε από το συγκρότημα ο Μπραντ Χαλ, δίνοντας την θέση του στον Νικ Κορντλ.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2017, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Inception", στο οποίο περιλαμβάνονται ηχογραφήσεις από το 1986, ντέμο για τον δίσκο "Refuge Denied".
Ιούλιος Ιάκωβος του Χάυναου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ένας από τους πολλούς νόθους γιους του Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης και της ερωμένης του Ρόζας-Δωροθέας Ρίττερ. Ο πατέρας του είχε μεγαλώσει στη Δανία και έπειτα από 20 έτη επέστρεψε στο λαντγκραβάτο της Έσσης-Κάσσελ. Τον αναγνώρισε, του έδωσε τον τίτλο του Χαυνάου και μερίμνησε για την εκπαίδευσή του. Τον έβαλε δόκιμο αξιωματικό σε στρατιωτικό σώμα.
Στα 15 έτη του εισήλθε στο Πεζικό της Αυστρίας. Απέκτησε εμπειρία κατά τους Ναπολεόντιους Πολέμους και τραυματίστηκε στο Βάγκραμ το 1809, όταν οι Γάλλοι νίκησαν μία από τις πιο σημαντικές μάχες. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις των ετών 1813-14 στην Ιταλία. Λάμβανε προαγωγές το διάστημα 1815-47, ώσπου έφθασε στο βαθμό του αντιστράτηγου.

Κατέστειλε τις εξεγέρσεις

Είχε βίαιο χαρακτήρα και αυτό δημιουργούσε προβλήματα με τους ανωτέρους του. Αντιτέθηκε με αγριότητα στα αντι-μοναρχικά κινήματα του 1848: επιλέχθηκε για την καταστολή τους. Όταν ο όχλος της Μπρέσκια έσφαξε Αυστριακούς στρατιώτες στο νοσοκομείο, ο Ιούλιος-Ιάκωβος εκτέλεσε τους συμμετέχοντες. Για τις γυναίκες που έδειξαν συμπάθεια στους αντάρτες, λέγεται ότι διέταξε τη μαστίγωσή τους και κατηγορήθηκε για κτηνωδία.
Το επόμενο έτος οι Ούγγροι εξεγέρθηκαν και ο Ιούλιος-Ιάκωβος, με τη βοήθεια μεγάλης Ρωσικής επέμβασης, τους νίκησε. Αποδείχθηκε αποτελεσματικός και αδίστακτος, προσπαθώντας να εμφανίσει ότι η Αυστρία και όχι η Ρωσία, επέφερε τη νίκη. Θεωρούσε ότι με τα στρατεύματα στην Ιταλία θα μπορούσε να νικήσει. Διέταξε τον απαγχονισμό στο Αράντ των 13 στρατηγών, που είχαν εξεγερθεί στην Ουγγαρία. Οι αντίπαλοί του τον αποκαλούσαν ύαινα της Μπρέσκια και δήμιο του Αράντ, αλλά οι στρατιώτες του τίγρη των Αψβούργων.

Μετέπειτα έτη

Μετά την Ερήνη, ορίστηκε στρατιωτικός διοικητής της Ουγγαρίας. Διαπληκτιζόταν συχνά με τον Υπουργό Πολέμου και παραιτήθηκε το 1850. Ταξίδεψε στη Δυτική Ευρώπη και στη Βρετανία. Στις Βρυξέλλες, ο φημισμένος για τις κτηνωδίες του, μόλις που γλίτωσε από το πλήθος. Στο Λονδίνο ένας εργάτης ζυθοποιίας του πέταξε λάσπη και κοπριά και τον κυνηγούσε στην οδό φωνάζοντας "Κάτων ο Αυστριακός χασάπης". Όταν ο Τζουζέππε Γκαριμπάλντι επισκέφθηκε την Αγγλία το 1864, πήγε στη ζυθοποιία και συνεχάρη τον εργάτη αυτόν.
Λίμνη Δύστος

Η Λίμνη Δύστος είναι λίμνη της Εύβοιας, που βρίσκεται νοτιοανατολικά του Αλιβερίου. Η έκταση της είναι περίπου 4,75 τ.χλμ και το μέγιστο βάθος της είναι 6 μ. Τα τελευταία χρόνια η λίμνη αποξηραίνεται, λόγω της αλόγιστης άντλησης υδάτων από το γειτονικό εργοστάσιο τσιμέντων της ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, και τη θέση της παίρνουν χωράφια.
Η λίμνη υποστηρίζεται πως σχηματίστηκε κατά την αρχαιότητα με το σφράγισμα καταβόθρας που διοχέτευε τα νερά της στον Ευβοϊκό κόλπο.
Το όνομά της απέκτησε από την ομώνυμη αρχαία πόλη που ήταν κτισμένη στις όχθες της. Αρχαιολογικά στοιχεία μαρτυρούν απόπειρα αποξήρανσης της λίμνης από τους κατοίκους της αρχαίας πόλης, τον 4ο αιώνα π.Χ. Υπήρξαν σχέδια αποξήρανσης της λίμνης και σε νεότερες περιόδους τα οποία αν και δεν υλοποιήθηκαν τελικά, η λίμνη κατέληξε να αποξηραίνεται τα τελευταία χρόνια εξαιτίας κυρίως της υπεράντλησης.
Η λίμνη Δύστος είναι χαρακτηρισμένη Ζώνη Ειδικής Προστασίας καθώς και σημαντική περιοχή για τα πουλιά της Ελλάδας. Είναι υπό ένταξη τα τελευταία 15 χρόνια στο πρόγραμμα Natura 2000, με κωδικό GR 2420008, χωρίς όμως να εγγράφεται στον ειδικό κατάλογο.
Φωτογραφίες τοπίων και πανίδας της λίμνης Δύστος. 
Σύγχρονοι οικισμοί γύρω από την λίμνη είναι το Πράσινο (δυτικά της λίμνης), η Δύστος (βόρεια) και τα Κόσκινα (ανατολικά)
Σκοτς Χεντ

Γεωγραφία

Η Σκοτς Χεντ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νότια της Γκαλιόν, ανατολικά της χερσονήσου Σκοτς Χεντ και νοτιοανατολικά του Κόλπου Σουφριέρ.
Τρούρο

Όνομα

Το όνομα της πόλης πιθανότατα προέρχεται από το Κορνουαλικό tri-veru που σημαίνει «τρία ποτάμια», ωστόσο το «Λεξικό για τα Αγγλικά Τοπωνύμια» του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης αμφισβητεί αυτή τη θεωρία. Το tru μπορεί να σημαίνει «τρία» ωστόσο αυτό είναι αμφισβητήσιμο. Ο ειδικός στην Κορνουαλική γλώσσα Όλιβερ Πάντελ υποστηρίζει πως αυτή η θεωρία για την ονομασία είναι πιθανή.
Κρητική Λογοτεχνία

Η Κρητική Λογοτεχνία ακμάζει τον 17ο και 18ο αιώνα στην Κρήτη.
Οι μεγάλοι λογοτέχνες της Κρητικής Λογοτεχνίας είναι ο Βιτσέντζος Κορνάρος και ο Γεώργιος Χορτάτσης. 
Την περίοδο εκείνη στην Κρήτη αναπτύσσεται η ποίηση και το Θέατρο.
Σκάνδαλο των πυραμίδων στην Αλβανία

Τα σχήματα πυραμίδας στην Αλβανία ήταν σχήματα Πόντσι που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις αναταραχές του 1997. Ξεκίνησαν να λειτουργούν το 1991 και το πρώτο σχηματίστηκε από τον Χαϊντίν Σεϊντία. Αφού ξεκίνησε έργα κατασκευής ενός ξενοδοχείου στο κέντρο των Τιράνων, έφυγε για την Ελβετία μαζί με αρκετά εκατομμύρια δολάρια. Αυτή η περιοχή έγινε γνωστή ως τρύπα Χαϊντίν Σεϊντία. Αργότερα, η περιοχή έγινε πάρκο αλλά τελικά περιέπεσε στον χώρο της πορνείας. Μετά από αυτά τα γεγονότα, μερικοί πιστωτές εκκαθαρίστηκαν ενώ άλλοι όχι. Υποτίθεται ότι το μεγαλύτερο μέρος των ποσών αυτών βρίσκεται ακόμα σε τράπεζες του εξωτερικού. 
Ο πρώην οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Φάτος Νάνο συνελήφθη και φυλακίστηκε για την αντίθεση του σε αυτά τα σχήματα.

Σχήματα πυραμίδας του 1997

Το 1997 χρεοκόπησαν περίπου 25 σχήματα Πόντσι. Η συνολική τους αξία έφτανε τα 1.2 δισεκατομμύρια δολάρια.

Sudja

Αυτό το σχήμα ιδρύθηκε από τη Μακσούντε Καντένα, επίσης γνωστή ως Σούντια, το 1993. Η Καντένα δούλευε σε εργοστάσιο παραγωγής παπουτσιών. Ωστόσο, όταν συνελήφθη, η Καντένα ζούσε σε υποβαθμισμένο διαμέρισμα. Μετά την κατάρρευση έλαβαν χώρα διαδηλώσεις στα Τίρανα, όπου έδρασε.

Vefa

Η Vefa Holding ήταν το μεγαλύτερο σχήμα πυραμίδας στην Αλβανία. Ιδρύθηκε το 1994 από τον Βέχμπι Αλιμούτσα και εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα. Η Βέφα επένδυσε σε διάφορους τομείς την οικονομία, όπως ξενοδοχεία, καύσιμα, μαγαζιά και εργοστάσια. Ο βομβαρδισμός ενός σουπερμάρκετ της Βέφα λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές της 26ης Μαίου 1996 είναι πολύ γνωστός. Η Βέφα χρεοκόπησε το 1998 ενώ ο πρόεδρος της ήταν στη φυλακή.

Gjallica

Η εταιρεία Gjallica δημιουργήθηκε από τρεις αξιωματικούς της πρώην κομμουνιστικής κρατικής υπηρεσίας ασφαλείας, με καταγωγή από το Κουκές. Ο πρόεδρος της εταιρείας ήταν ο Σέμσιε Κάντρια. Η εταιρεία είχε την έδρα της στην Αυλώνα. Η εταιρεία χρεοκόπησε στις 5 Φεβρουαρίου 1997, προκαλώντας βίαιες διαδηλώσεις στον Αυλώνα, η οποίες μετετράπησαν σε αντικυβερνητική εξέγερση.

Λαϊκή Δημοκρατία-Xhaferri

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1995 και άρχισε να επεκτείνει τις δραστηριότητες της στη Λούσνια, το Φιέρ, το Μπεράτ και τα γύρω χωριά. Επίσημα είχε εγγραφεί ως "ίδρυμα" αλλά στη πραγματικότητα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σχήματα πυραμίδας στη χώρα. Στις 24-25 Ιανουαρίου 1997 ξέσπασαν βίαιες διαδηλώσεις στη Λούσνια, λόγω της σύλληψης του αρχηγού του σχήματος Ραπούς Τζαφέρι δύο μέρες νωρίτερα, στις 22 Ιανουαρίου.

Populli

Η εταιρεία Populli (Λαός) δημιουργήθηκε στις 16 Ιουλίου 1996 και έδρασε στις ίδιες περιοχές που έδρασε ο Τζαφέρι. Ο πρόεδρος της ήταν ο Μπασκίμ Ντρίζα, πρώην πράκτορας της κρατικής υπηρεσίας ασφαλείας. Συνεργάστηκε με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρέχοντας χρηματοδότηση για τις εκστρατείες και τα δελτία τους. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του 1997, φυγαδεύτηκε με ελικόπτερο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ελεύθερο πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο

Το Ελεύθερο πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο (FUSF) ιδρύθηκε από τον Άλαν Κάουφμαν και ξεκίνησε με οργανωτικό συνέδριο στις 19 Δεκεμβρίου, 2010, το οποία παρακολούθησαν πάνω από 50 άτομα . Ο Άλαν Κάουφμαν ήταν εκείνος που έκανε την εισαγωγική διάλεξη. Η δεύτερη συνάντηση έγινε στις 9 Ιανουαρίου, 2011 ακολουθούμενη από τις οργανωτικές συναντήσεις της 16ης και της 30ής Ιανουαρίου, 2011.

Η οργανωτική ομάδα σχεδίασε ελεύθερα μαθήματα για τις 5-8 Φεβρουαρίου, 2011. Στις 5 Φεβρουαρίου ο Ματ Γκονζάλες για τις θεμελιώδεις ιδέες περί Νόμου, ο Άλαν Κάουφμαν για τους πρωτοπόρους της σχολής Αβάν Γκαρντ Τζακ Κέρουακ, Τελόνιους Μονκ και Τζάκσον Πόλοκ. Η Ντάιαν ντι Πρίμα διάλεξη για το Θέαμα και την οπτική ποίηση. Ο Μπόμπι Κόουλμαν, συνιδρυτής της Ταξιαρχίας των Επαναστατών Ποιητών, διάλεξη για την "Ιστορία της Εργασίας και η Μεγάλη Απεργία του 1934", ενώ Ντάιαμοντ Ντέιβ Γουιτάκερ και ο Dr. Λαπίν διάλεξη με θέμα "Διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές των New York Times".
Στις 6 Φεβρουαρίου ο Μάρτιν Χόλντεν της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου του Μπέρκλι και η φωτογράφος Σάρον Μπιλς διάλεξη με θέμα "Restoring San Francisco's Urban Wildlands," ενώ οι Β. Βέιλ και ο φωτογράφος Τσαρλς Γκέιτγουντ παρουσίαση των εκδόσεων RE/Search Publications, και το "Σύγχρονοι Πρωτόγονοι" και "Σύγχρονοι Παγανιστές". Ο Ντέιβιντ Κομπ διάλεξη με θέμα "Αποβάλλοντας τη συντεχνιακή προσωπικότητα για την επίτευξη της γνήσιας δημοκρατίας".
Στις 7 Φεβρουαρίου η Σούζαν Σιν Χι Παρκ διάλεξη με θέμα "Ο Μαρξ από τον Μοντερνισμό στον Μεταμοντερνισμό" και ο Τζον Σμόλεϊ διάλεξη με θέμα "Πνεύμα του Νταντά". Στις 8 Φεβρουαρίου ο Τζόρννταν Μπόχολ και η Έλενα Γκράνικ το "Κριτική Σκέψη (Εισαγωγή στη Λογική)", ενώ οι Εβαν Καρπ και Άντριου Πολ Νέλσον το "Εισαγωγή στον Νίτσε".
Το FUSF δεν έχει δίδακτρα, δεν πληρώνει μισθούς και δεν δέχεται προσφορές
Μοναστήρι Ντεΐρ ες-Σουλτάν

Ιστορία

Το μοναστήρι ήταν αρχικά γνωστό υπό την ονομασία Ντεΐρ ελ-Μαλάκ (το μοναστήρι του Αγγέλου). Κατασχεθέν στους Κόπτες από τους Σταυροφόρους, τους επεστράφη από τον Σαλαντίν το 1187, ενώ έλαβε την ονομασία Ντεΐρ ελ-Σουλτάν (το μοναστήρι του Σουλτάνου).
Στην συνέχεια, οι Αιθίοπες απέκτησαν ελευθερία εισόδου στον Πανάγιο Τάφο. Ωστόσο, τον 16ο αιώνα, έπειτα από σειρά πολέμων μεταξύ του Αντάλ και της Αβησσυνίας, η αιθιοπική κοινότητα της Παλαιστίνης, ούσα απομονωμένη, σύντομα ευρέθηκε σε δεινή οικονομική θέση. Οι Αιθίοπες εκδιώχθηκαν, τότε, από τον Πανάγιο Τάφο και εγκαταστάθηκαν εντός δύο μικρών εξωτερικών παρεκκλησιών τα οποία και μοιράζονταν με τους Κόπτες.
Έπειτα από την απαγόρευση της εισόδου τους στον Πανάγιο Τάφο, το 1890, ο Οθωμανός Σουλτάνος, Αμπντουλχαμίντ Β΄, τους παραχώρησε το δικαίωμα εγκατάστασης μιας μεγάλης σκηνής επί της οροφής του Πανάγιου Τάφου, προκειμένου να εορτάσουν το Πάσχα, κατάσταση η οποία παραμένει απαράλλαχτη έως σήμερα. Η συγκεκριμένη κατάσταση αναγνωρίστηκε επισήμως στους Αιθίοπες το 1967 από το Κράτος του Ισραήλ.
Επί της συγκεκριμένης οροφής ευρίσκεται αντίγραφο σε επίπεδο μικρογραφίας ενός αιθιοπικού χωριού.
Σιεμόβιτ του Ντόμπζινι

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιάβια και της Ευφροσύνης των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Καζιμίρ Α΄ δούκα τού Οπόλε. 
Όταν αποβίωσε ο πατέρας του το 1267, κληρονόμησε μαζί με τους αμφιθαλείς αδελφούς του το μερίδιο από τις γαίες εκείνου, υπό την επιτροπεία της μητέρας τους ως το 1275, οπότε κυβέρνησαν από κοινού. Περί το 1287, ως αποτέλεσμα της (συνήθους) διαίρεσης των γαιών μεταξύ των αδελφών, έλαβε την περιοχή τού Ντόμπζινι.
Η διακυβέρνηση των συνόρων του δεν ήταν εύκολη υπόθεση για τον Σιεμόβιτ· το 1293, κατά τη διάρκεια εισβολής, αιχμαλωτίστηκε από τους Λιθουανούς. Μπόρεσε και δραπέτευσε δύο έτη μετά το 1295. Κατά την απουσία του η εξουσία ασκείτο από τον αμφιθαλή αδελφό του Βλάντισλαφ  Α΄ τον βραχύ, που μετά την επάνοδό του, εκείνος τού παρέδωσε τη διακυβέρνηση.
Έπειτα από την απελευθέρωσή του ο Σιεμόβιτ κράτησε πιο ανεξάρτητη πολιτική. Νυμφεύτηκε την κόρη τού βασιλιά της Ρουθηνίας, γάμο που μάλλον σκέφτηκε ο Βλάντισλαφ Α΄. Η καταστροφική πολιτική τού αδελφού του προκάλεσε τη στέψη τού Βεγκεσλάου Β΄ της Βοημίας ως βασιλιά της Πολωνίας το 1300 και ανάγκασε τον Σιεμόβιτ να δηλώσει υποτέλεια σε αυτόν.
Λοξάνδρα Σκαρλάτου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Φανάρι γύρω στο 1605 και ήταν κόρη του πλούσιου εμπόρου ζώων και προμηθευτή κρεάτων των οθωμανικών ανακτόρων και στρατευμάτων, Σκαρλάτου Μπεγλιτζή. Υπάρχει διχογνωμία ως προς το όνομά της καθώς από διάφορους ερευνητές αναφέρεται ως Λοξάνδρα, Ρωξάνδρα και Ρωξάνη. Έλαβε σημαντική μόρφωση, κάτι σπάνιο για τις γυναίκες εκείνης της εποχής, έχοντας ως δασκάλους της τον Ιωάννη Καριοφύλλη και τον Θεόφιλο Κορυδαλλέα.
Ούσα περιζήτητη νύφη, αρραβωνιάστηκε τον ηγεμόνα της Βλαχίας, Ματθαίο Βεσσαράβ, όμως λίγες ημέρες πριν το γάμο προσβλήθηκε από ευλογιά με αποτέλεσμα να χάσει το ένα της μάτι και να παραμορφωθεί το πρόσωπό της. Ο πατέρας της αποσιώπησε το γεγονός και προσπάθησε να απατήσει το μέλλοντα γαμπρό του, καλύπτοντας το πρόσωπο της Λοξάντρας με τούρκικη κουκούλα, όταν όμως κατά την μετάβασή της στο Βουκουρέστι ή στο Τυργοβίτσι, έγινε αντιληπτή η ασθένειά της, ο γάμος ακυρώθηκε και η ίδια επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη.
Γύρω στο 1635, παντρεύτηκε τον άσημο έμπορο μεταξιών Παντελή Μαυροκορδάτο  από τη Χίο, γεγονός που δεν πέρασε ασχολίαστο. Από αυτόν το γάμο, η Λοξάνδρα απέκτησε δύο γιους, τους Αλέξανδρο και Ιωάννη και μια κόρη, τη Ζωή. To 1649 πέθανε ο σύζυγός της ενώ η ίδια απεβίωσε το καλοκαίρι του 1684 στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης, όπου είχε κλειστεί έπειτα από την αποτυχία των οθωμανικών στρατευμάτων κατά την πολιορκία της Βιέννης, για την οποία θεωρήθηκε, μεταξύ άλλων, υπεύθυνος και ο γιος της Αλέξανδρος, που υπηρετούσε ως Μέγας Διερμηνέας της Υψηλής Πύλης. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στο Χάσκιοϊ.

Υστεροφημία

Η Λοξάντρα θεωρείτο γυναίκα υψηλής μόρφωσης και αναφέρεται ότι αποτέλεσε το πρότυπο για τις υπόλοιπες Φαναριώτισσες. Για τις γνώσεις της και τη μόρφωσή της, απέσπασε τους επαίνους, συγχρόνων και μεταγενεστέρων της, Ελλήνων λογίων όπως οι Καισάριος Δαπόντες, Ιάκωβος ο Αργείος, Μανουήλ Γεδεών, Κωνσταντίνος Άμαντος κ.ά. ενώ αναφέρεται πως είχε κερδίσει το θαυμασμό περιηγητών από την Ευρώπη που επισκέπτονταν την Κωνσταντινούπολη.
I Verdi Corsi

Ιστορία

Η πρώτη οικολογικού περιεχομένου δράση του κόμματος ανάγεται στον Απρίλιο του 1960, όταν η Κυβέρνηση Ντεμπρέ αποφάσισε την δημιουργία ενός κέντρου υπογείων πυρηνικών δοκιμών στα ανακαινισμένα, για την περίσταση, ορυχεία της Αρζεντέλα.
Το 1973, μια δεύτερη μαζική κινητοποίηση προστασίας του περιβάλλοντος ήρθε ως αντίδραση στην θαλάσσια ρύπανση στα βόρεια του Κορσικανικού Ακρωτηρίου, η οποία προκλήθηκε από την διαρροή λημμάτων από παραγωγή διοξειδίου του τιτανίου η οποία προερχόταν από την ιταλική εταιρεία Montedison.
Το I Verdi Corsi ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1988.

Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 1992

Επρόκειτο για τις πρώτες τοπικές εκλογές μετά το νέο καταστατικό της Κορσικής, το οποίο επισημοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 1991, και που καθιστούσε το νησί ως αυτόνομη διαχειριζόμενη περιοχή.
Το I Verdi Corsi συσπειρώθηκε εντός της εκλογικής συμμαχίας Corsica Nazione ενόψει των εκλογών. Κατάφερε να εκλέξει έναν υποψήφιο, τον Νορμπέρ Λαρεντό.

Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 1998

Το I Verdi Corsi κατέβηκε μόνο του στις εκλογές και έλαβε ποσοστό επί των ψήφων της τάξεως του 1,15 %.

Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 1999

Το I Verdi Corsi εντάχθηκε στην εκλογική συμμαχία Uniti.

Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 2004

Το I Verdi Corsi συμμετείχε στην εκλογική συμμαχία Unione Naziunale η οποία πέτυχε να έχει 8 υποψηφίους εκλεγμένους (3 του Chjama Naziunale, 3 του Corsica Nazione και 2 του Partitu di a Nazione Corsa).

Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 2010

Το I Verdi Corsi δεν περιλαμβανόταν στην εκλογική συμμαχία "Femu a Corsica", παρά το γεγονός ότι είχε συνεισφέρει σημαντικά στην δημιουργία της. Το I Verdi αρνήθηκε ο εκπρόσωπος του, Νορμπέρ Λαρεντό, να βρεθεί σε θέση μικρότερη της έβδομης στην λίστα των υποψηφίων του συνδυασμού και να μην μπορέσει, συνεπώς, να φέρει θέματα οικολογικού περιεχομένου ενώπιον της Τοπικής Συνέλευσης. Δεσμεύσεις είχαν ληφθεί προς αυτή την κατεύθυνση από το PNC σε συνεργασία με τους Πράσινους κατά την διάρκεια της προετοιμασίας ενόψει των ευρωεκλογών: ο λόγος που είχε δοθεί, ωστόσο, δεν τηρήθηκε.

Δράσεις

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Οργάνωση

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Καναδάς (Νέα Γαλλία)

Καναδάς ήταν το όνομα μίας γαλλικής αποικίας που εκτεινόταν κατά μήκος του Ποταμού Αγίου Λαυρεντίου· οι άλλες αποικίες της Νέας Γαλλίας ήταν η Ακαδία, η Λουιζιάνα και η νότια ακτή της Νέας Γης. Ο Καναδάς, η πιο ανεπτυγμένη αποικία της Νέας Γαλλίας, ήταν διαιρεμένος σε τρεις περιφέρειες, η κάθε μία με την δική της κυβέρνηση: Κεμπέκ, Τρουά-Ριβιέρ και Μοντρεάλ. Ο κυβερνήτης της Περιφέρειας του Κεμπέκ ήταν επίσης ο κυβερνήτης-στρατηγός όλης της Νέας Γαλλίας.
Εξαιτίας του επιπέδου ανάπτυξης του Καναδά σε σύγκριση με τις άλλες αποικίες, οι όροι "Καναδάς" και "Νέα Γαλλία" συχνά χρησιμοποιούνται εναλλακτικώς. Μετά την Συνθήκη του Παρισιού του 1763, οπότε η Γαλλία παραχώρησε τον Καναδά και τις κτήσεις του στην Μεγάλη Βρετανία, η αποικία μετονομάστηκε σε Επαρχία του Κεμπέκ.
Άννα Λεοπόλδοβνα

Η ζωή της

Η Άννα γεννήθηκε με το όνομα Ελισάβετ-Αικατερίνη-Χριστίνα. Η μητέρα της Αικατερίνη, λόγω της προσβλητικής συμπεριφοράς του συζύγου της, τον εγκατέλειψε το 1722 και επέστρεψε με την κόρη της στη Ρωσία χωρίς να τον ξανασυναντήσει. Η Αικατερίνη ήταν το πρωτότοκο παιδί του Ιβάν Ε΄ της Ρωσίας και γι'αυτό ήταν διάδοχος (τσάρεβνα), αλλά το 1730 προτιμήθηκε η νεότερη αδελφή της Άννα της Ρωσίας ως τσαρίνα. Το 1733 βάπτισε ορθόδοξη την κόρη της με το όνομα Άννα, για να είναι έτσι υποψήφια για τη διαδοχή. Το 1736 παντρεύτηκε τον Άντον-Ούλριχ των Γουέλφων, δευτερότοκο γιο του δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ, που ζούσε ήδη προ τριών ετών στη Ρωσία. Λίγο μετά τη γέννηση του γιου τους Ιβάν, η άτεκνη θεία του Άννα της Ρωσίας τον υιοθέτησε θέτοντάς τον διάδοχό της. Απεβίωσε λίγο αργότερα ορίζοντας αντιβασιλιά τον Έρνεστ Μπίρον. 
Όταν ο Μπίρον απείλησε να εξορίσει την Άννα Λεοπόλδοβνα, αυτή εκμεταλλευόμενη τη δυσμένεια του λαού προς τον Μπίρον, τον εκτόπισε με πραξικόπημα και ανέλαβε αυτή την αντιβασιλεία του γιου της Ιβάν ΣΤ'. Τότε έλαβε τον τίτλο της μεγάλης δούκισας. Ήξερε όμως λίγο το χαρακτήρα των ανθρώπων που είχε να αντιμετωπίσει και ακόμη λιγότερο τις συμβάσεις και την πολιτική της Ρωσίας, έτσι διαπληκτίστηκε γρήγορα με τους εκφραστές της κυβέρνησης. Το 1741 ο ρωσικός στρατός νίκησε τη Σουηδία στη μάχη του Βίλμανστραντ της Φινλανδίας. Λίγο αργότερα η φρουρά, που εκτιμούσε την κόρη του Πέτρου Α', την  Ελισάβετ, με την υποστήριξη των πρέσβεων της Γαλλίας και της Σουηδίας, έκανε πραξικόπημα και εκτόπισε την Άννα και τον γιο της Ιβάν ΣΤ' στη Ρίγα. Την ακολούθησε πιστά στην εξορία η κυρία των τιμών της Τζούλια φον Μέγκντεν. Μετά εκτοπίστηκε στο Κολμόγκορυ, όπου η Άννα απεβίωσε κατά τη γέννηση του 5ου παιδιού της το 1746 και ο σύζυγός της το 1776. Στο μεταξύ την Ελισάβετ είχε διαδεχθεί ο ανιψιός της Πέτρος Γ' και μετά η σύζυγός του Αικατερίνη Β'. Το 1764 στασιαστές πήγαν να ελευθερώσουν τον Ιβάν ΣΤ' από τη φυλακή, αλλά οι φύλακες είχαν την εντολή σε τέτοια περίπτωση να τον σκοτώσουν, πράγμα που έγινε. Τα άλλα παιδιά της Άννας: Αικατερίνη, Ελισάβετ, Πέτρος, Αλεξέι βγήκαν από τη φυλακή και έμειναν στη Δανία υπό την επιτήρηση της θείας τους Τζουλιάνας-Μαρίας του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπάτελ, σύζυγο του βασιλιά της Δανίας και με έξοδα της Αικατερίνης Β', χωρίς κοινωνική ζωή.
Ιρλανδικά κέρματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και η Ιρλανδία. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Τα ιρλανδικά κέρματα ευρώ απεικονίζουν ένα κοινό σχέδιο που δημιούργησε ο Jarlath Hayes και αναπαριστά μια άρπα, η οποία αποτελεί παραδοσιακό σύμβολο της Ιρλανδίας από το Μεσαίωνα. Το σχέδιο έχει βασιστεί στο οικόσημο της χώρας που εικονίζει την άρπα (την ονομαζόμενη Brian Boru Harp), η οποία κατά το θρύλο ανήκε στον βασιλιά της Ιρλανδίας Brian Boru (παρόλο που δε θα μπορούσε να ανήκει σε αυτόν, αφού πέθανε 400 περίπου χρόνια πριν τη δημιουργία της). Η άρπα αυτή φιλοξενείται σήμερα στη βιβλιοθήκη του Trinity College στο Δουβλίνο. Το σύμβολο της άρπας χρησιμοποιείται επίσης σε επίσημες σφραγίδες των Υπουργείων της χώρας, αλλά και στην επίσημη σφραγίδα του Προέδρου της Ιρλανδίας.
Τα ιρλανδικά κέρματα ευρώ φέρουν επίσης τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το έτος κοπής και το όνομα της χώρας στα ιρλανδικά, "Éire", σε παραδοσιακό γαελικό αλφάβητο.