Σιέρρα Νεβάδα (Ισπανία)

Η οροσειρά της Σιέρρα Νεβάδα (που σημαίνει «χιονισμένη οροσειρά» στα ισπανικά) είναι μια σειρά βουνών που εκτείνεται νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά στις επαρχίες της Γρανάδας και της Ανδαλουσίας αντίστοιχα. Οι περιοχές αυτές βρίσκονται στην νοτιοανατολική Ισπανία. Την κορυφή της οι Ισπανοί την ονομάζουν Μουλαθέν (Mulhacén) και φτάνει στα 3.478μ. (11.411 πόδια) πάνω από την στάθμη της θάλασσας. Είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στην Ισπανία, καθώς οι ψηλές βουνοκορφές του επιτρέπουν στους λάτρεις του σκι να το απολαύσουν. Το αξιοσημείωτο είναι ότι εκεί βρίσκεται ένα από τα πιο νότια χιονοδρομικά κέντρα της Ευρώπης, αφού βρίσκεται σε μια περιοχή κατά μήκους της Μεσογείου που είναι κυρίως γνωστή για το ζεστό κλίμα της και για την άφθονη ηλιοφάνεια της.  Στους πρόποδές του βρίσκεται η πόλη της Γρανάδας και λίγο πιο πέρα οι πόλεις Αλμερία και Μάλαγα. Τμήματα των βουνών συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Πάρκο της Σιέρρα Νεβάδα. Η οροσειρά επίσης κηρύχθηκε από την UNESCO ΤΟ 1999 ως απόθεμα βιόσφαιρας επίσης αξίζει να αναφερθεί ότι είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ορεινός όγκος στη δυτική Ευρώπη μετά τις Ευρωπαϊκές Άλπεις. Το παρατηρητήριο της Σιέρρα Νεβάδα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές σε υψόμετρο 2.800 μέτρων (9.186 πόδια) . Σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ισπανίας διαπιστώθηκαν 66 είδη ενδημικών φυτικών αγγείων και 80 άλλα είδη ζώων αυτόχθονα στην περιοχή.

Σχηματισμός και Ιστορία

Η οροσειρά της Σιέρρα Νεβάδα διαμορφώθηκε κατά την διάρκεια της Αλπικής ορογένεσης χάρη στην οποία διαμορφώθηκαν οι Ευρωπαϊκές Άλπεις και η οροσειρά Άτλαντας στη Βορειοδυτική Αφρική. Η Σιέρρα Νεβάδα, όπως παρατηρείται σήμερα σχηματίστηκε κατά την διάρκεια της τριτογενούς περιόδου (χρονολογείται από 65 έως 1,8 εκατομμύρια χρόνια) από την σύγκρουση της Αφρικανικής και της Ευρασιατικής ηπειρωτικής πλάκας. Για την Σιέρρα Νεβάδα υπάρχουν αναφορές από την Αρχαιότητα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ανέφερε κατά τον πρώτο αιώνα μ.Χ. την ύπαρξη του βουνού σολάριους(ηλιακό) που βρισκόταν στα σύνορα των ρωμαϊκών επαρχιών της Ανδαλουσίας και της Ταρραγονίας περιοχών της Ισπανίας. Κατά την διάρκεια της περίοδου των Βησιγότθων ο Ισίδωρος της Σεβίλλης χαρακτηρίζει το βουνό «Oriens» (το βουνό οπού ο ήλιος λάμπει πριν από την δύση του). Στη συνέχεια αρκετοί συγγραφείς κατά την κυριαρχία του Ισλάμ το ονομάζουν «Sulayr Jabal» (Όρος του ήλιου και του αέρα) και άλλοι «Jabal-al-tay» (Χιονισμένο βουνό) για να φτάσουμε στον δέκατο όγδοο αιώνα που καθιερώνεται το σημερινό όνομα του Σιέρρα Νεβάδα

Τοποθεσία

Κέντρο σημείο της οροσειράς είναι μια κορυφογραμμή που εκτείνεται δυτικά-νοτιοδυτικά και ανατολικά-βορειοανατολικά. Στο μεγαλύτερο μέρος της απόστασης, η λεκάνη παραμένει σταθερά πάνω από 3.000 μέτρα (9.842 πόδια). Από την νότια πλευρά της οροσειράς, εκτείνονται αρκετά μακριές αλλά στενές κοιλάδες ποταμών που οδηγούν προς τα νοτιοδυτικά και εκεί χωρίζονται σε μια σειρά από θυγατρικές ράχες. Από την πιο απότομη πλευρά την βόρεια οι κοιλάδες έχουν μη φυσιολογικούς προσανατολισμούς. Σε αυτήν την πλευρά κυριαρχεί ο ποταμός Rio Genil που πηγάζει από την κορυφή της οροσειράς "Μουλαθέν" . Στην ίδια πάντα πλευρά πηγάζουν ως επί το πλείστον πολλά άλλα ποτάμια από τη λεκάνη που αναφέραμε του ποταμού Γουαδαλκιβίρ.Αξιοθαύμαστο επίσης είναι ότι στην βόρεια πλευρά της οροσειράς βρίσκονται περίπου 50 υψηλές ορεινές λίμνες που συνήθως καταλήγουν σε ποτάμια και ρεύματα.

Κλίμα

Το κλίμα της Σιέρρα Νεβάδα είναι αλπικό. Σύμφωνα με τον κατάλογο των εθνικών πάρκων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ισπανίας, η Σιέρρα Νεβάδα είναι η ναυαρχίδα των υψηλών ορεινών οικοσυστημάτων της Μεσογείου. Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι τα περισσότερα χαρακτηριστικά του κλίματος της περιοχής και άλλων ομοίων της μπορεί να προσδιοριστούν λόγω της σχετική ξηρασία τους (εξαιτίας της Δύσης-Ανατολής, που επικρατούν δυτικοί άνεμοι) και η έντονη ηλιοφάνεια της Μεσογείου. Οι συνθήκες που καθορίζουν τη μεγάλη ποικιλία στο κλίμα της Σιέρρα Νεβάδα είναι η υψομετρική σειρά της, το γεωγραφικό πλάτος, και η σύνθετη τοπογραφία της. Η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή στις νύχτες του χειμώνα με μέσο όρο -10 ° C. Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθούν οι ιδιαίτερες μικροκλιματικές συνθήκες που δημιουργούνται σε κάθε μία από τις κοιλάδες των ποταμών, και τα φαράγγια.