Ιωσήφ Ρόδερφορντ

Βιογραφία

Ο Ρόδερφορντ γεννήθηκε από γονείς Βαπτιστές  σε ένα αγρόκτημα της κομητείας Μόργκαν, στο Μισούρι των Η.Π.Α., στις 8 Νοεμβρίου 1869. Όταν έγινε 16 ετών, ο πατέρας του τού επέτρεψε να πάει στο κολέγιο, με την προϋπόθεση ότι θα κάλυπτε ο ίδιος τα έξοδά του και ότι θα πλήρωνε και έναν εργάτη που θα προσλάμβαναν για να τον αντικαθιστά στο αγρόκτημα. Εξασφάλισε με αποφασιστικότητα ένα δάνειο από κάποιον φίλο του και κατάφερε να πάει στο κολέγιο ενώ παράλληλα σπούδαζε και νομικά.
Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του πέρασε δύο χρόνια εκπαιδευόμενος από τον δικαστή Ε. Λ. Έντουαρντς. Σε ηλικία 20 ετών έγινε πρακτικογράφος στα δικαστήρια της Δέκατης Τέταρτης Δικαστικής Περιφέρειας του Μισούρι. Στις 5 Μαΐου 1892, του δόθηκε η άδεια να εξασκεί το δικηγορικό επάγγελμα στο Μισούρι. Αργότερα ο Ρόδερφορντ εκτέλεσε χρέη εισαγγελέα επί τέσσερα χρόνια στην Μπούνβιλ του Μισούρι. Πιο μετά διετέλεσε κατά καιρούς ειδικός/αναπληρωτής δικαστής στο Δικαστήριο της Όγδοης Δικαστικής Περιφέρειας του Μισούρι. Γι’ αυτό, έγινε γνωστός ως «δικαστής» Ρόδερφορντ.
Άρχισε να ενδιαφέρεται για τις διδασκαλίες των Σπουδαστών της Γραφής (ονομασία που είχαν τότε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά) το 1894 όταν έφτασαν στα χέρια του τρεις τόμοι της σειράς βιβλίων Χαραυγή της Χιλιετηρίδος (που αργότερα ονομάστηκε Γραφικαί Μελέται). Έπειτα από μερικές εβδομάδες διάβασε τα βιβλία και αμέσως έγραψε στην Εταιρία Σκοπιά μια επιστολή που ανέφερε ότι ο ίδιος και η σύζυγός του είχαν διαβάσει τα βιβλία με "εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον" και ότι "ήταν θεόδοτη και μεγάλη ευλογία το γεγονός ότι είχαν την ευκαρία να έρθουν σε επαφή μαζί τους". Το 1906 ο Ιωσήφ Ρόδερφορντ βαφτίστηκε και ύστερα από ένα χρόνο έγινε ο νομικός σύμβουλος της Εταιρίας Σκοπιά. Τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε ως περιοδεύων επίσκοπος. Εκλέχτηκε πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά το 1916, μετά το θάνατο του Ρώσσελ.
Ο έβδομος τόμος της σειράς Χαραυγή της Χιλιετηρίδος (Γραφικαί Μελέται, Τόμος Ζ') περιλάμβανε ισχυρή επίκριση κατά των κληρικών του Χριστιανικού κόσμου με αποτέλεσμα ο κλήρος να υποκινήσει πιέσεις για κυβερνητική καταδίκη που είχε ως συνέπεια ένα κύμα διωγμού στην Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη. Τελικά, το 1918, ο Ρόδερφορντ και άλλοι εφτά σύντροφοί του εξέτισαν ποινή φυλάκισης σχεδόν ενός έτους στην Ατλάντα της Γεωργίας για υποτιθέμενη αντίθεση στο Νόμο για τη Στρατολόγηση και στο Νόμο για την Κατασκοπεία. Αφέθηκαν ελεύθεροι την ίδια χρονιά και αργότερα αποσύρθηκαν οι κατηγορίες εις βάρος τους.
Οι συνθήκες στη φυλακή είχαν επιπτώσεις στην υγεία του. Είχαν εξασθενήσει οι πνεύμονές του και, ως αποτέλεσμα, μετά την αποφυλάκισή του αρρώστησε σοβαρά από πνευμονία. Έτσι, ύστερα από λίγο, λόγω της κακής του υγείας αναγκάστηκε να πάει στην Καλιφόρνια, όπου είχε συγγενείς. Εκεί πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα του υπόλοιπου της ζωής του.
Η περίοδος μετά το 1919 έφερε αλλαγές στον τρόπο σκέψης και στη δραστηριότητα των Σπουδαστών της Γραφής. Ήταν περίοδος συνεχών αλλαγών και ανάπτυξης. Για παράδειγμα, στη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας κατανόησαν ότι δεν θα έπρεπε να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα και τα γενέθλια και έπαψαν να χρησιμοποιούν το σταυρό ως θρησκευτικό σύμβολο.
Στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, οικοδομήθηκε μια οικία το 1929 που έγινε γνωστή ως Μπεθ Σαρίμ, που σημαίνει "Οίκος Αρχόντων". Ο σκοπός αυτής της κατοικίας σχετιζόταν με την προσμονή τους τότε ότι επρόκειτο σύντομα να αναστηθούν από τον Κύριο σε ζωή στη γη οι πιστοί άντρες του παρελθόντος και να αναλάβουν τις παγκόσμιες υποθέσεις. Αυτή η κατοικία πουλήθηκε μέσα στην δεκαετία του 1940 και απορρίφθηκαν εκείνες οι απόψεις.
Η περίοδος του Ρόδερφορντ ως προέδρου της Εταιρίας υπήρξε αξιοσημείωτη λόγω της αύξησης του ζήλου ώστε να "διαφημιστεί ο Βασιλιάς και η Βασιλεία Του", με βάση τα λόγια της κυριακής προσευχής. Το έργο "διαφήμισης" αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά σήμερα. Παράλληλα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποφεύγουν συνειδητά να είναι ακόλουθοι οποιουδήποτε ανθρώπινου ηγέτη, όπως είχαν κάποιοι την τάση με τον Πάστορα Ρώσσελ. Το 1931, σε μια συνέλευση στο Κολόμπους του Οχάιο, ο Ρόδερφορντ εκφώνησε μια ομιλία στην οποία παρουσίασε την υιοθέτηση ενός νέου ονόματος για την θρησκευτική ομάδα που ως τότε ήταν γνωστοί ως Διεθνείς Σπουδαστές της Γραφής ή, απλά Σπουδαστές της Γραφής. Τότε υιοθετήθηκε ομόφωνα το νέο τους όνομα «Μάρτυρες του Ιεχωβά».
Ο Ι. Φ. Ρόδερφορντ υπηρέτησε ως πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά ως το θάνατό του το 1942 στο Σαν Ντιέγκο.