google/wiki40b huggingface dataset:
Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας

Εστάδιο Παλέστρα Ιτάλια (1917-2010)

Το Εστάδιο Παλέστρα Ιτάλια ήταν η έδρα της Παλμέιρας από το 1917 μέχρι και το 2010. Το γήπεδο ήταν επίσης γνωστό ως Παρκέ Αντάρκτικα διότι ο χώρος ήταν ένα πάρκο που φτιάχτηκε από την Antarctica Paulista Brewing Company στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, προτού αποκτηθεί από την Παλμέιρας το 1920. Στο παρελθόν η χωρητικότητα του σταδίου ήταν μέχρι 35.000 θεατές. Εντούτοις, παρ' όλο που οι κεντρικές εξέδρες διευρύνθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του '90, το στάδιο μπορούσε να χωρέσει 27,640 θεατές εξαιτίας κανονισμών που αφορούσαν την βελτίωση της ασφάλειας και της άνεσης.
Ήταν από τα σημαντικότερα στάδια στην Βραζιλία, αν αναλογιστεί κανείς τον αριθμό των καθοριστικών και σημαντικών αναμετρήσεων που έλαβαν μέρος στο Παλέστρα Ιτάλια. Κάποια από τα ματς που έλαβαν μέρος στο γήπεδο ήταν ο τελικός του Κόπα Λιμπερταδόρες το 1999, ο τελικός του Κόπα Μερκοζούρ το 1998, 1999 και 2000, ο τελικός του Κυπέλλου Βραζιλίας το 1996 όπως και διάφοροι τελικοί των τοπικών πρωταθλημάτων Σάο Πάολο.
Ο τελευταίος επίσημος αγώνας ήταν για ένα ματς πρωταθλήματος απέναντι στην Γκρέμιο στις 22 Μαΐου 2010  ενώ ο τελευταίος αγώνας ήταν ένα φιλικό απέναντι στην Μπόκα Τζούνιορς στις 9 Ιουλίου 2010. Το Παλέστρα Ιτάλια κατεδαφίστηκε έτσι ώστε να ανεγερθεί το Allianz Parque, η σημερινή έδρα της Παλμέιρας.

Allianz Parque (2014–σήμερα)

Το Allianz Parque άνοιξε τον Νοέμβριο του 2014 έχοντας 43.713 θέσεις, με τις 25.395 να είναι στο κάτω τμήμα, τις 14.888 στο άνω τμήμα και άλλες 3.430 στις σουίτες. Το πρώτο επίσημο παιχνίδι διεξήχθη στις 19 Νοεμβρίου 2014 ανάμεσα στην Παλμέιρας και την Σπορτ Ρεσίφε για το πρωτάθλημα Βραζιλίας, με την Παλμέιρας να ηττάται 2-0. Στις 14 Ιουνίου 2015, η Παλμέριας κέρδισε την Φλουμινένσε με 2-1 για το πρωτάθλημα Βραζιλίας.
Βαλδουίνος του Ιμπελέν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπαριζάν κυρίου του Ιμπελέν και της Ελβίς, κόρης και κληρονόμου του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα.
Εμφανίζεται μάρτυρας σε καταστατικά το 1148 μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ούγο. Ο Ούγος, τρίτος σύζυγος της Αγνής των Κουρτεναί (χήρας του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ) απεβίωσε άτεκνος το 1169 και ο Βαλδουίνος τον διαδέχθηκε ως κύριος (καστελάνος) του Ιμπελέν και της Ράμλα. Ο Βαλδουίνος ήταν και κύριος του Μιραμπέλ, έτσι κράτησε τη Ράμλα και παραχώρησε το Ιμπελέν στον νεότερο αδελφό τους Μπαλιάν.
Η κόρη του Εσίβα παντρεύτηκε τον Αμωρί των Λουζινιάν και ο Βαλδουίνος τον σύστησε για πρώτη φορά στην Αυλή. Οι αδελφοί Βαλδουίνος και Μπαλιάν υποστήριξαν τον Ραϋμόνδο Γ΄ της Τουλούζης κόμη της Τρίπολης έναντι του Μιλ του Πλανσύ το 1174, ως αντιβασιλιά κατά την ανηλικιότητα του Βαλδουίνου Δ΄ του Ανζού της Ιερουσαλήμ. Οι δύο αδελφοί το 1177 ήταν παρόντες στη μάχη του Μονζιζάρ.
Ανιψιός του ήταν ο Βαλδουίνος των Ιμπελέν σενεσάλης της Κύπρου.
Αγιά Πρέβεζας

Γεωγραφία

Η Αγιά βρίσκεται στο ΒΔ. άκρο του νομού, κοντά στην Πάργα και λίγα χιλιόμετρα από το χωριό Πέρδικα του  νομού Θεσπρωτίας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 41,484 χμ²  και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 400. Aπέχει από την πόλη της Πρέβεζας, 60 χλμ. περίπου, προς τα ΒΔ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγιάς έχει ως εξής: κάτοικοι 1.211 (1961), 1.037 (1971), 918 (κ.) (1991), 838/844 (κ.) (2001), 758/762 (κ.) (2011) (κ = κοινότητα).

Ιστορικά στοιχεία

Από την επιφανειακή κεραμική και την ανεύρεση λατινικής επιτύμβιας επιγραφής μαρτυρείται η ύπαρξη ενός ρωμαϊκού οικισμού (κτηνοτροφικού χαρακτήρα) στη θέση "Οξινή", που βρίσκεται περίπου 4 χλμ. ΒΔ της Αγιάς. 
Κατά την τουρκοκρατία το χωριό, όπως και όλη η περιοχή της Πάργας, είχε καθεστώς ημιαυτονομίας ως κτήση των Ενετών, αλλά μετά την κατάλυση της ενετικής δημοκρατίας, την  12 Μαΐου 1797, υπέστη πολλά δεινά. Καταστράφηκε από τα στρατεύματα του Αλή Πασά, αν και οι περισσότεροι από τους κατοίκους την είχαν ήδη εγκαταλείψει. Ο Αλή Πασάς προσπάθησε να την επικοίσει με Τουρκαλβανούς που έφερε από το γειτονικό χωριό Καρβουνάρι, και την οχύρωσε με φρούριο που κτίστηκε υπό την επίβλεψη Γενοβέζου μηχανικού. Όταν ο Αλή Πασάς επικυρήχθηκε από τον σουλτάνο, το 1820, βρισκόταν στην Αγιά. Στις 23 φεβρουαρίου 1824, κατελήφθη από τον Ομέρ Βρυώνη.

Αγιώτικα

Κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου, εορτή της Αγίας Παρασκευής, πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις από τον πολιτιστικό σύλλογο Αγιάς. Την παραμονή της εορτής γίνεται λιτάνευση της εικόνας της Αγίας Παρασκευής με την συμμετοχή όλου του χωριού.  Στα πλαίσια των εκδηλώσεων γίνεται αναπαράσταση του Αγιώτικου γάμου και ακολουθεί παραδοσιακό γλέντι. Ανήμερα της εορτής, το βράδυ γίνεται η μεγάλη πανήγυρη με παραδοσιακή μουσική, χορό, φαγητό και ποτό, στην αυλή της εκκλησίας.
Μπαλίκεσιρ

Ιστορία

Κοντά στη σημερινή πόλη βρισκόταν η Ρωμαϊκή πόλη Αδριανού Θήραι, η οποία ιδρύθηκε, όπως και το ίδιο το όνομα της μαρτυράει, από τον Αυτοκράτορα Ανδριανό. Στη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου αυτή η μικρή πόλη ήταν γνωστή ως Αχυράους και ύστερα Παλαιόκαστρον. Στην περιοχή βρίσκονται και ερείπια από μια παλιά ρωμαϊκή γέφυρα, τη γέφυρα του Μακεστού, καθώς και ερείπια ενός κάστρου. Μέλη της βυζαντινής δυναστείας χρησιμοποιούσαν αυτό το κάστρο ως μέρος για διακοπές αλλά και κυνήγι. Επίσης όταν οι Τουρκομάνοι ήρθαν από την Μέση Ανατολή στη Μυσία, την είπαν Μπαλάκ Χισάρ εξ αιτίας του κάστρου, καθώς χισάρ σημαίνει 'κάστρο' στα τουρκικά.
Το 1897 ένας σεισμός κατέστρεφε μεγάλο τμήμα της πόλης. Το 1920 η πόλη είχε απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό στην διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας αλλά στις 6 Σεπτεμβρίου 1922, ο τουρκικός στρατός πήρε ξανά υπό τον έλεγχο του την πόλη.
Κριστίν Ότο

Καριέρα

Η Ότο γεννήθηκε στη Λειψία (επαρχία Λειψίας, στη σημερινή Σαξονία) της Ανατολικής Γερμανίας και ξεκίνησε την κολύμβηση στην ηλικία των 11, εκπαιδευόμενη σε Ανατολικογερμανική αθλητική ακαδημία. Στα δεκάξι της, συμμετείχε στο πρώτο της παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1982, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα ύπτιο, καθώς και δύο επιπλέον χρυσά μετάλλια στο 4 επί 100 μέτρα για την ομάδα της Ανατολικής Γερμανίας.
Μετά το 1982, ο Ότο άλλαξε προπονητές και κατηγορία. Στο παρακάτω Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1983, η Ότο τερμάτισε δεύτερη στα 100 μέτρα ελεύθερο, ακολουθώντας την επίσης Ανατολικογερμανή Μπίργκιτ Μάινεκε. 
Το 1984, η Ότο έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. ελεύθερο. Ήταν αναμενόμενο να κερδίσει χρυσό μετάλλιο στους ολυμπιακούς του 1984 στο Λος Άντζελες, αλλά δεν συμμετείχε λόγω του μποϊκοτάζ από 14 χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Γερμανίας. Το 1985 έσπασε ένα σπόνδυλο και έμεινε εκτός διοργανώσεων για το μεγαλύτερο μέρος του έτους και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Η Ότο επέστρεψε στην κολύμβηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 στη Μαδρίτη, όπου και κέρδισε 4 χρυσά μετάλλια (100 μέτρα ελεύθερο, 200 μέτρα επιμέρους μέντλεϊ, 4×100 μέτρα ρελέ και 4×100 μέτα ελεύθερο ρελέ) και 2 ασημένια μετάλλια (50 μ ελεύθερο, 100 μ πεταλούδα). Η επιτυχία της συνεχίστηκε και το επόμενο έτος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987, όπου κέρδισε 5 χρυσά μετάλλια.
Στους ολυμπιακούς αγώνες του 1988 ήταν αναμενόμενο να κερδίσει χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο. Κέρδισε έξι χρυσά μετάλλια, καθώς και ρεκόρ στα 50μ ελεύθερο και 100 μ.πεταλούδα.
Η Ότο αποσύρθηκε από την κολύμβηση το 1989. Εργάζεται ως αθλητική ρεπόρτερ για τη γερμανική τηλεόραση.
Ονομάστηκε Γυναίκα Κολυμβητής της Χρονιάς για τα έτη 1984, 1986 και 1988 από το περιοδικό Swimming World. Τον Οκτώβριο του 1986 τιμήθηκε με Αστέρι Λαϊκής Φιλίας σε χρυσό (δεύτερη κλάση) για αθλητικές επιτυχίες.
Η καριέρα της σημαδεύτηκε από τις αποκαλύψεις για εκτεταμένη χρήση αναβολικών από αθλητές της Ανατολικής Γερμανίας: η πρώην συμπαίκτρια Πέτρα Σνάιντερ παραδέχτηκε ανοιχτά πως είχε κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών. Ωστόσο, η Ότο δήλωσε ότι δεν γνώριζε ότι έκανε ντόπινγκ και πέρασε όλα τα τεστ ντόπινγκ κατά τη διάρκεια της καριέρας της, λέγοντας: "Τα μετάλλια είναι η μόνη υπενθύμιση του πόσο σκληρά δούλεψα. Δεν ήταν μόνο ναρκωτικά."
Άτλι Γκρέγκερσεν

Καριέρα

Στο ξεκίνημα της καριερας του αγωνίζτηκε με Randers FC και αργότερα με τις Lyngby BK, GÍ Gøta, IF Skjold, BK Frem και Víkingur. Τον Ιούνιο του 2010 υπέγραψε με την Σκωτσέζικη Ross County, από την οποία έφυγε το Φεβρουάριο του 2011, έχοντας μόνο μια συμμετοχή στο Κύπελλο.

Διεθνής καριέρα

Έκανε το ντεμπόυτο του με την Εθνική Νήσοι Φερόε το 2009. Αγωνίστηκε σε έξι παιχνίδια των προκιματικών του παγκοσμίου κυπέλλου 2010 και πέντε στα προκριματικά του Euro 2012.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής

Ιστορία

Στην Ελλάδα η ενόργανη γυμναστική εμφανίστηκε λίγο μετά την ίδρυση του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, με την έλευση του βασιλιά Όθωνα το 1834. Οι πρώτοι οργανωμένοι αγώνες γυμναστικής έγιναν το 1889 στην τέταρτη Ζάππεια Ολυμπιάδα με πρωτοβουλία του Ιωάννη Φωκιανού ο οποίος θεωρείται θεμελιωτής της ενόργανης γυμναστικής. Το 1890 πραγματοποιήθηκαν στο κεντρικό γυμναστήριο ασκουμένων της Αθήνας οι ετήσιοι αγώνες στο δίζυγο, στους κρίκους και στο μονόζυγο. Αγώνες γυμναστικής διεξήγαγε και ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος ύστερα από την ίδρυσή του το 1891.
Μετά την τέλεση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής πραγματοποιήθηκαν για τα επόμενα 15 χρόνια. Με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων, κάθε αθλητική δραστηριότητα πέρασε σε δεύτερη μοίρα και σταδιακά η αγωνιστική γυμναστική έπαψε να εξασκείται σε οργανωμένη μορφή με αποτέλεσμα να μείνει στην αφάνεια για πολλά χρόνια.
Με τη σημερινή της μορφή εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το 1968 ξεκίνησε η ανάπτυξη του αθλήματος με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη και με πρωτεργάτρια την Ουγγαρέζα πρώην πρωταθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής Νέλι Τσάπο – Άνταλ.
Το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα πραγματοποιήθηκε στο Παλέ ντε Σπορ, στη Θεσσαλονίκη μεταξύ 22 και 24 Απριλίου του 1971. Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ) ο οποίος υπήρξε ο επίσημος φορέας του πρωταθλήματος μέχρι και το 1996. Στους αγώνες διεξήχθησαν οι κατηγορίες Α΄ (Ανδρών–Γυναικών), Β΄ και Γ΄ και συμμετείχαν 7 σύλλογοι. Ο Νίκος Γραμματικάκης του Ολυμπιακού  και η Νούλη Γιαννιτσοπούλου του Πανθεσσαλονίκειου έγιναν οι πρώτοι πρωταθλητές στην ιστορία του τουρνουά στο σύνθετο ατομικό.
Από το 1997 το πρωτάθλημα διεξάγεται από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (ΕΓΟ) που ιδρύθηκε επίσημα τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.
Ριχάρδος Β΄ της Νορμανδίας

Συμμαχία με τους Άγγλο-Σάξονες

Την περίοδο 1000 - 1001 ο Ριχάρδος απέκρουσε επιτυχώς μια Αγγλική επίθεση στην χερσόνησο του Κοταντέν υπό την ηγεσία του Έθελρεντ του Ουέσσεξ. Ο Έθελρεντ διέταξε να συλληφθεί ο Ριχάρδος και να μεταφερθεί δεμένος στην Αγγλία. Οι Άγγλοι ωστόσο δεν ήταν σωστά προετοιμασμένοι να αμυνθούν στην γρήγορη επίθεση του Νορμανδικού ιππικού με αποτέλεσμα την βαριά ήττα τους στην μάχη του Βαλ ντε Σερ.
Ο Ριχάρδος προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις με την Αγγλία προτείνοντας στον Έθελρεντ να παντρευτεί την αδελφή του Έμμα της Νορμανδίας. Ο γάμος αποδείχτηκε εξαιρετικής σημασίας επειδή τον χρησιμοποίησε ως πρόσχημα ο εγγονός του Γουλιέλμος ο Κατακτητής να διεκδικήσει και να κατακτήσει τελικά τον θρόνο της Αγγλίας. Οι σχέσεις βελτιώθηκαν σημαντικά κάτι που φάνηκε στα τέλη του 1013 όταν ο Σβεν Α΄ της Δανίας κατέκτησε την Αγγλία ο Ριχάρδος Β΄ παρείχε άσυλο στους δυο γιους του Έθελρεντ και της Έμμας Εδουάρδο τον Εξομολογητή και Άλφρεντ Έθελινγκ. Μετά τον θάνατο του Έθελρεντ ο Κνούτος παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Έμμα και ο Ριχάρδος πιέστηκε να αναγνωρίσει την νέα αντιβασιλεία καθώς η αδελφή του ήταν βασίλισσα. Ο Ριχάρδος είχε συναντήσεις με τους Σκανδιναβούς Βίκινγκ σε όλη την βασιλεία του, είχε Σκανδιναβούς στον στρατό ενώ έκλεισε συμφωνία με τον Σβεν τον Διχαλογένη την εποχή που λεηλατούσε την Αγγλία.

Δωρεές

Ο Ριχάρδος Β΄ ανέθεσε στον κληρικό και δάσκαλο Ντούντο του Αγίου Κουέντιν να αποθανατίσει τους προγόνους του σαν δημιουργούς του δουκάτου της Νορμανδίας και ηγέτες του χριστιανισμού στην περιοχή σε βάρος των γειτονικών δουκάτων και οικογενειών. Είναι σαφώς μια εργασία προπαγάνδας με στόχο να νομιμοποιήσει την Νορμανδική εγκατάσταση με πλήθος από μυθικά στοιχεία και θρύλους ενώ τα γεγονότα που αναφέρονται για τον πατέρα του Ριχάρδο Α΄ και τον παππού του Γουλιέλμο Α΄ είναι ιστορικά αξιόπιστα. Την περίοδο 1025 - 1026 ο Ριχάρδος παραχώρησε τα δώρα του προπάππου του Ρόλλο στον Άγιο Όουεν της Ρουέν.  Τα υπόλοιπα αναρίθμητα δώρα που έκανε στα αβαεία υποδεικνύουν τις περιοχές στις οποίες ασκούσε εξουσία όπως η Καέν, η Κοταντέν και η Ρουέν.
Ο Ριχάρδος Β΄ πέθανε στις 28 Αυγούστου 1026 και τον διαδέχθηκε στον δουκικό θρόνο ο μεγαλύτερος γιος του Ριχάρδος Γ΄.
Ρήγας Φεραίος (γλυπτό του 1867)

Ο Ρήγας Φεραίος είναι γλυπτό που δημιουργήθηκε το 1867 από τον Ιωάννη Κόσσου. Ανήκει στη Συλλογή Γλυπτών του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Είναι φτιαγμένο από μάρμαρο και ανήκει στους ανδριάντες κλειστού χώρου.

Λεπτομέρειες

Η μορφή του Ρήγα απασχόλησε τον καλλιτέχνη από την αρχή της σταδιοδρομίας του. Σε αυτό το μικρών διαστάσεων άγαλμα, ο Ρήγας απεικονίζεται όχι στον τύπο του αγωνιστή αλλά σε εκείνον του ποιητή-διανοούμενου. Το άγαλμα δημιουργήθηκε παραγγελία και δαπάνη του Γεωργίου Αβέρωφ του εξ Ηπείρου, για γαμήλιο δώρο του στο βασιλιά Γεώργιο τον Α΄, στους γάμους του με την μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας Όλγα, εκτέθηκε στην έκθεση των Ολυμπίων του 1870, μαζί με την προτομή του Γεωργίου του Α΄, και βραβεύτηκε. Το άγαλμα ήταν περιουσία της Βασιλικής Οικογένειας. Την δεκαετία του 1930, ο Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός» είχε οργανώσει εκδήλωση για τον Ρήγα Φεραίο. Στην εκδήλωση αυτή παρίστατο και ο Βασιλιάς Γεώργιος ο Β΄. Η εκδήλωση συγκίνησε τόσο πολύ τον Γεώργιο τον Β΄, ώστε, την επόμενη μέρα, να δωρίσει στον «Παρνασσό» το άγαλμα. Εκτός του Φ.Σ.Π. το άγαλμα έχει εκτεθεί στη Βουλή των Ελλήνων, το 1998 (έκθεση προς τιμή των Ρήγα Φεραίου και Διονυσίου Σολωμού), στο Εθνικό Μουσείο του Μονάχου, το 1999 (έκθεση: «Η νέα Ελλάδα-Έλληνες και Βαυαροί επί Λουδοβίκου Α΄) και στην Εθνική Πινακοθήκη, το 2000 (έκθεση: «Αθήνα-Μόναχο, Τέχνη και Πολιτισμός στη νέα Ελλάδα»).
Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ

Πλοκή

Ο Κύριος Άτερσον, ο δικηγόρος, μαθαίνει από τον εξάδερφό του, τον κο Ένφιλντ, πως ένας απεχθής άντρας με το όνομα Χάιντ έχει πληγώσει ένα μικρό κοριτσάκι. Ο Άτερσον ξέρει πως ο Χάιντ είναι ο μοναδικός κληρονόμος του πελάτη και φίλου του δόκτορ Τζέκιλ. Ο Άτερσον αρχίζει να παρατηρεί παράξενα φαινόμενα μεταξύ των Τζέκιλ και Χάιντ, που ποτέ δεν τους βλέπει μαζί: ο Κύριος Χάιντ μπαινοβγαίνει στο σπίτι του Τζέκιλ, είναι ένοχος για το φόνο του μέλους του κοινοβούλιου Σερ Ντάνβερς, και επίσης, φαίνεται να είναι δεμένος μαζί με τον Τζέκιλ στον ξαφνικό θάνατο του δόκτορ Λάνιον, ενός φίλου του δόκτορ Τζέκιλ. Ο γιατρός κλειδώνεται στο εργαστήριό του και στέλνει τους υπηρέτες του σε αναζήτηση ενός φάρμακου. Ο Άτερσον ειδοποιείται από τον μπάτλερ του γιατρού, και οι δύο μπαίνουν μετά βίας στο εργαστήριο. Εκεί βρίσκουν τον Χάιντ, που έχει αυτοκτονήσει, και ένα γράμμα από τον δόκτωρ Τζέκιλ, που αποκαλύπτει πως ο Χάιντ και εκείνος ήταν ο ίδιος άνθρωπος: O δόκτωρ Τζέκιλ είχε κάνει ένα πείραμα πάνω του με ένα φάρμακο που υποτίθεται πως θα χώριζε το καλό και το κακό από τον άνθρωπο. Το πείραμα πήγε στραβά, και ο γιατρός μεταμορφώθηκε στον κακό εαυτό του, τον Χάιντ.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011-2012

Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2011−2012 ήταν το 23ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Έγινε με τη συμμετοχή 11 ομάδων, καθώς πριν την έναρξη της περιόδου η ομάδα των Βριλησσίων αποχώρησε. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου συμμετείχαν στα πλέι οφ για τον τίτλο του πρωταθλητή, ενώ λόγω της μείωσης των ομάδων δεν έγιναν πλέι άουτ και η τελευταία ομάδα υποβιβάσθηκε απευθείας στην Α2. Ο Διομήδης Άργους αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του. Μάλιστα σημείωσε ένα πρωτοφανές ρεκόρ καθώς τερμάτισε αήττητος την κανονική περίοδο με 19 νίκες και μία ισοπαλία, κάτι που σηνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Α1 κατηγορίας που καθιερώθηκε την περίοδο 1989-90. Επιπλέον έφτασε μία ανάσα από το να κατακτήσει αήττητος το πρωτάθλημα, γνώρισε όμως την ήττα από την ΑΕΚ την τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ.
2941 Άλντεν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του `Αλντεν είναι άγνωστα.
Δεκαεννεάγωνο

Στη γεωμετρία, το δεκαεννεάγωνο ή δεκαεννιάγωνο (από τις ελληνικές λέξεις δεκαεννέα και γωνία) είναι ένα οποιοδήποτε πολύγωνο σχήμα με 19 πλευρές και 19 κορυφές. Οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε απλού δεκαεννεαγώνου έχουν άθροισμα 3060 μοίρες (°). Το σύμβολο Schläfli του δεκαεννεαγώνου είναι {19}.

Κατασκευή κανονικού δεκαεννεαγώνου

Το κανονικό δεκαεννεάγωνο δεν είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη
1174 Μαρμαρά

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαρμαράς εκτιμάται σε 16,21 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1065. Η Μαρμαρά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε περίπου 12 ώρες.
Στέισι Βάλενταϊν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1970 στην Τάλσα, Οκλαχόμα. Παντρεύτηκε και ασχολείτο με τα οικοκυρικά, μέχρι που  ο σύζυγός της το 1995 την πρότεινε ως φωτομοντέλο, στέλνοντας φωτογραφίες της σε διάφορα ερωτικά περιοδικά. Οι προσπάθειές του αυτές οδήγησαν σε ένα γύρισμα ταινίας πορνό στο Μεξικό τον Φεβρουάριο του 1996 την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, διεθνή επέτειο των ερωτευμένων ζευγαριών. Λόγω της ημέρας αυτής, πήρε το καλλιτεχνικό της όνομα «Βάλενταϊν». 
Από εκείνη την ημέρα εγκατέλειψε τον σύζυγό της και πήγε στο Λος Άντζελες. Δούλεψε ως μανεκέν σε πολλά καθιερωμένα περιοδικά (Cheri, High Society, Hustler) και ηθοποιός, και βραβεύτηκε πολλές φορές. Αποσύρθηκε το 2000 και ζει από τότε στο Σαν Ντιέγκο και στην Φλόριντα, όπου εργάζεται ως διευθυντής προσλήψεων του Penthouse.
Δενδρική δομή

Η Δενδρική Δομή (αγγλ. Tree Structure) είναι ένας τρόπος να παραστήσουμε γραφικά την ιεραρχία μιας δομής και ονομάζεται έτσι γιατί μοιάζει με αναποδογυρισμένο δένδρο. 
Σε κάθε μία πεπερασμένη δενδρική δομή υπάρχει το ανώτατο μέλος που ονομάζεται ρίζα. Άπειρες δενδρικές δομές δεν έχουν ρίζες.
Οι γραμμές που ενώνουν τα μέλη ονομάζονται κλαδιά, τα μέλη που έχουν κλαδιά ονομάζονται κόμβοι, και τα μέλη που δεν έχουν κλαδιά ονομάζονται φύλα. 
Τα μέλη έχουν σχέσεις γονιού - παιδιού. Κάθε παιδί έχει μόνο έναν γονιό και υπάρχει μόνο ένα μονοπάτι από μέλος σε μέλος.

Πληροφορική

Η δενδρική δομή συναντάται στην πληροφορική σαν Δενδρο (Tree) ή ανάποδο Δένδρο.

Θεωρία Συνόλων

Η δενδρική δομή συναντάται στην θεωρία Συνόλων ως Δένδρο.

Θεωρία Γράφων

Η δενδρική δομή συναντάται στην θεωρία γράφων ως δένδρο. Η δενδρική δομή στην θεωρία γράφων δεν έχει πάντα κατεύθυνση και μπορεί να μην μοιάζει με αναποδογυρισμένο δένδρο.
Γραμμή 2 (Προαστιακός Αθήνας)

Ιστορία

Η γραμμή 2 ξεκίνησε να λειτουργεί στις 27 Σεπτεμβρίου 2005, και αρχικά ένωνε την Αθήνα και το αεροδρόμιο με την Κόρινθο, χωρίς ηλεκτροκίνηση, μετά από 7 μήνες δοκιμών. Στις 18 Ιουλίου 2006, στη γραμμή προστέθηκαν 3 σταθμοί: των Άνω Λιοσίων, του Ασπροπύργου και της Μαγούλας. Στις 4 Ιουνίου 2007, τα δρομολόγια επεκτάθηκαν από το κέντρο της Αθήνας (Σ.Σ. Αθηνών) μέχρι τον Πειραιά, ενώ στις 9 Ιουλίου του ίδιου έτους, επεκτάθηκε και από την πλευρά της Κορίνθου προς το Κιάτο. To 2009, στη γραμμή προστέθηκε μια δεύτερη υπηρεσία με νέα δρομολόγια από Αθήνα προς Χαλκίδα.
Στις 8 Αυγούστου 2010 προστέθηκε ο σταθμός Άγιοι Ανάργυροι στη γραμμή ενώ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, με αφορμή την εγκατάσταση ηλεκτροκίνησης στο τμήμα από τα Άνω Λιόσια μέχρι το Κιάτο, τα δρομολόγια στο τμήμα αυτό της γραμμής μεταφέρθηκαν στη γραμμή 1, η οποία ήδη εκτελούσε δρομολόγια με ηλεκτροκίνητα τρένα. Στις 5 Απριλίου 2011 προστέθηκε ο σταθμός Σ.Κ.Α.
Το 2012, καταργήθηκαν τα δρομολόγια Πειραιάς-Άνω Λιόσια και τα δρομολόγια Αθήνα-Χαλκίδα επεκτάθηκαν προς τον Πειραιά. Το 2014, θεωρήθηκε η χρονιά με τις περισσότερες μεταρρυθμίσεις στη γραμμή. Στις 27 Φεβρουαρίου προστέθηκαν οι σταθμοί Πύργος Βασιλίσσης και Κάτω Αχαρνές ενώ στις 1 Οκτωβρίου εγκαινιάστηκε ο σταθμός Ταύρος. Παράλληλα, τον Ιούνιο του 2014, στο τμήμα Οινόη-Χαλκίδα εγκαταστάθηκε ηλεκτροκίνηση, επιτρέποντας ξανά κίνηση ηλεκτροκίνητων τρένων στο τμήμα αυτό της γραμμής, ενώ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, η ηλεκτροκίνηση επεκτάθηκε μέχρι τις Αφίδνες, και χρειαζόταν πλέον μετεπιβίβαση από πετρελαιοκίνητα σε ηλεκτροκίνητα τρένα και αντίστροφα. Το 2016, η ηλεκτροκίνηση έφτασε από τις Αφίδνες μέχρι τους Αγίους Αναργύρους.
Στις 30 Ιουλίου 2017, λόγω αναδιαμόρφωσης του δικτύου του προαστιακού, η γραμμή υπέστη ξανά αλλαγή πορείας. Τότε, ξεκίνησε να εκτελεί και πάλι δρομολόγια μεταξύ του κεντρικού σταθμού Αθήνας και του Κιάτου με νέα απευθείας σύνδεση, χωρίς ανάγκη μετεπιβίβασης, ενώ στις 1 Φεβρουαρίου 2018, τα δρομολόγια επεκτάθηκαν προς τον Πειραιά ξανά, με αφορμή την ολοκλήρωση της ηλεκτροκίνησης και στο τμήμα αυτό.
Τρίτη και 13 (ταινία)

Πλοκή

Η ταινία ξεκινά με τον Σωτήρη, έναν άστεγο και πάμφτωχο άνθρωπο, ο οποίος επάνω στην ανάγκη του, γυρίζει από σπίτι σε σπίτι, παλιών φίλων και συμμαθητών, για να ζητήσει κάποια χείρα βοηθείας. Το τελευταίο σπίτι που επισκέπτεται είναι του Κοσμά, ενός εργολάβου, του οποίου το μεγάλο του ελάττωμα και χαρακτηριστικό είναι οι πάρα πολλές προλήψεις. Στην αρχή της ταινίας, όλο κάτι του συμβαίνει "γρουσούζικο" κι όλα κάποια δουλειά του χαλάει. Κάποια στιγμή, παίζοντας χαρτιά με φίλους και τη γυναίκα του, εμφανίζεται ξανά στο σπίτι του, ο Σωτήρης, και παρά την άρνησή του να τον βοηθήσει στην αρχή, κατόπιν θα τους κερδίσει όλους στα χαρτιά και θα θεωρήσει τον Σωτήρη "μεγάλο γουρλή". 
Από εκείνη τη στιγμή αλλάζει όλη του η τύχη: στα χαρτιά συνεχίζει και κερδίζει, χαμένες δουλειές ξαναβρίσκουν τον δρόμο τους, μέχρι και μία ελκυστική οικογενειακή φίλη του κάνει τα γλύκα μάτια. Όλα αυτά τα θεωρεί απόρροια της τύχης που έφερε στο σπίτι του, ο Σωτήρης, και πλέον τον παίρνει συνέχεια μαζί του, όπου κι αν πάει: στη δουλειά ή και στο σπίτι. Η σχέση, λοιπόν, που αναπτύσσει με τον Σωτήρη, αρχίζει και μπαίνει εμπόδιο στη σχέση του με τη γυναίκα του, Πόπη, η οποία έχει αρχίσει να θυμώνει και προσπαθεί να σκεφτεί κάτι, ώστε να τον ξεφορτωθεί, τον Σωτήρη. Κι έτσι σκέφτεται να κάνει φλερτ στον Σωτήρη, μήπως και ο Κοσμάς ζηλέψει.
Στη συνέχεια, στο σπίτι του Κοσμά έρχεται Βάγγος με τη θεία του, και υποστηρίζουν ότι ο Σωτήρης, είχε κάνει παιδί μαζί της και τους παράτησε. Παράλληλα, η ταπεινή συμπεριφορά του Σωτήρη αλλάζει και γίνεται άπληστος, ενώ μαθαίνει κιόλας από φίλη του Κοσμά, ότι τόσο καιρό τον χρησιμοποιούσε σαν γούρι. Η ταινία τελειώνει με την Πόπη να διαμαρτύρεται ότι ο Σωτήρης της κάνει φλερτ, με τον Κοσμά να εξαγριώνεται. Ωστόσο, εκεί αποκαλύπτεται η αλήθεια, ότι ο Σωτήρης είναι ένας τεμπέλης απατεώνας, ο οποίος επισκέπτεται με διάφορες προφάσεις παλιών συμμαθητών για να τους εκμεταλλευτεί. Στην τελευταία σκηνή της ταινίας ο Βάγγος και η θεία του επιστρέφουν με τον μικρό γιο του Σωτήρη και εκλιπαρούν για βοήθεια. Τελικά, ο Κοσμάς και η Πόπη που τόσο ήθελαν ένα παιδάκι, τον κρατάνε, αφού πρώτον διαβεβαίωσαν τον Κοσμά, πόσο τύχη μπορεί να φέρει στη ζωή του ένα μωρό.

Κριτική

Σε νεότερες κριτικές λαμβάνει μέτριες πως θετικές, αλλά επαινείται ο ρόλος του Νίκου Σταυρίδη και του Γιάννη Γκιωνάκη. Το iMDB, του έχει 6.3/10 βαθμολογία, ενώ το Cine.gr, του έχει 7.28/10 βαθμολογία.